Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Forty-One

Het boek Daniël - Honderdeenveertigste

Unveiling the Prophetic Significance of the Papacy’s Return and the Eighth President

Het onthullen van de profetische betekenis van de terugkeer van het pausdom en de achtste president

Author

Jeff Pippenger

Published

March 17, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

We are currently looking very closely at the prophetic characteristics of the history where the papacy returns to the throne of the earth as the eighth head, that is of the seven heads. We are doing so, in order to carefully identify the prophetic characteristics of the history when the eighth president, that is of the seven presidents, fulfills the formation of the image of the papal beast. We have begun our considerations of these truths with Mount Carmel and Herod’s birthday. Both sacred illustrations represent the soon-coming Sunday law in the United States, which is also represented in verse forty-one of Daniel chapter eleven.

Wij onderzoeken momenteel zeer nauwkeurig de profetische kenmerken van de geschiedenis waarin het pausdom als de achtste kop, dat wil zeggen uit de zeven koppen, terugkeert op de troon der aarde. Wij doen dit om de profetische kenmerken van de geschiedenis waarin de achtste president, dat wil zeggen uit de zeven presidenten, de vorming van het beeld van het pauselijke beest voltooit, zorgvuldig te identificeren. Wij zijn onze beschouwingen over deze waarheden begonnen met de berg Karmel en de verjaardag van Herodes. Beide heilige illustraties vertegenwoordigen de spoedig komende zondagswet in de Verenigde Staten, die ook wordt voorgesteld in vers eenenveertig van Daniël, hoofdstuk elf.

> He shall enter also into the glorious land, and many countries shall be overthrown: but these shall escape out of his hand, even Edom, and Moab, and the chief of the children of Ammon. Daniel 11:41.

> Ook zal hij het Sieraadland binnentrekken, en vele landen zullen ten val komen; maar dezen zullen aan zijn hand ontkomen: Edom en Moab, en de voornaamsten van de kinderen Ammons. Daniël 11:41.

The counterfeit king of the north enters the glorious land in the verse. The glorious land in the history of ancient Israel was the land of Judah, and it was represented as a land flowing with milk and honey, and for this reason, among others, it was glorious. It was glorious because Christ chose its capital city Jerusalem, as the place of His temple, and the city where he chose to place His name.

De vervalste koning van het noorden trekt in het vers het heerlijke land binnen. Het heerlijke land was in de geschiedenis van het oude Israël het land Juda, en het werd voorgesteld als een land vloeiende van melk en honing, en om deze reden, naast andere, was het heerlijk. Het was heerlijk omdat Christus de hoofdstad ervan, Jeruzalem, verkoos als de plaats van Zijn tempel en als de stad waar Hij verkoos Zijn naam te vestigen.

> Since the day that I brought forth my people out of the land of Egypt I chose no city among all the tribes of Israel to build an house in, that my name might be there; neither chose I any man to be a ruler over my people Israel: But I have chosen Jerusalem, that my name might be there; and have chosen David to be over my people Israel. 2 Chronicles 6:5, 6.

> Sinds de dag dat Ik mijn volk uit het land Egypte heb uitgevoerd, heb Ik uit geen enkele stad onder al de stammen van Israël een stad verkoren om daarin een huis te bouwen, opdat mijn Naam daar zou zijn; ook heb Ik niemand verkoren om een vorst te zijn over mijn volk Israël. Maar Ik heb Jeruzalem verkoren, opdat mijn Naam daar zou zijn; en David heb Ik verkoren om over mijn volk Israël te zijn. 2 Kronieken 6:5, 6.

The literal land of Judah was the glorious land for literal ancient Israel, and the United States is the spiritual land of Judah, the glorious land for spiritual modern Israel.

Het letterlijke land Juda was voor het letterlijke oude Israël het heerlijke land, en de Verenigde Staten zijn het geestelijke land Juda, het heerlijke land voor het geestelijke moderne Israël.

> “When the land which the Lord provided as an asylum for His people, that they might worship Him according to the dictates of their own consciences, the land over which for long years the shield of Omnipotence has been spread, the land which God has favored by making it the depository of the pure religion of Christ,—when that land shall, through its legislators, abjure the principles of Protestantism, and give countenance to Romish apostasy in tampering with God’s law,—it is then that the final work of the man of sin will be revealed.” Signs of the Times, June 12, 1893.

> „Wanneer het land dat de Heere als een toevluchtsoord voor Zijn volk heeft verschaft, opdat zij Hem zouden aanbidden overeenkomstig de voorschriften van hun eigen geweten, het land waarover gedurende lange jaren het schild van de Almacht is uitgespreid, het land dat God heeft begunstigd door het tot bewaarplaats van de zuivere godsdienst van Christus te maken,—wanneer dat land door middel van zijn wetgevers de beginselen van het protestantisme zal afzweren en de roomse afval zal begunstigen door aan Gods wet te tornen,—dan zal het zijn dat het laatste werk van de mens der zonde geopenbaard zal worden.” Signs of the Times, 12 juni 1893.

After the counterfeit king of the north conquered the king of the south (the former Soviet Union), in verse forty, in 1989, it then conquers the glorious land (the United States). In verse forty-one the word “countries” is a supplied word, and is not fully accurate, for at the Sunday law, the “many” who are overthrown are a class of people who knew the distinction between the seventh-day Sabbath and the day of the sun, before the Sunday law arrived.

Nadat de valse koning van het noorden in vers veertig, in 1989, de koning van het zuiden (de voormalige Sovjet-Unie) had veroverd, verovert hij vervolgens ook het heerlijke land (de Verenigde Staten). In vers eenenveertig is het woord „landen” een ingevoegd woord en niet geheel nauwkeurig, want ten tijde van de zondagswet zijn de „velen” die ten val worden gebracht een klasse van mensen die, voordat de zondagswet kwam, het onderscheid kenden tussen de sabbat van de zevende dag en de dag van de zon.

> “The change of the Sabbath is the sign or mark of the authority of the Roman church. Those who, understanding the claims of the fourth commandment, choose to observe the false Sabbath in the place of the true, are thereby paying homage to that power by which alone it is commanded. The mark of the beast is the papal Sabbath, which has been accepted by the world in the place of the day of God’s appointment.

> “De verandering van de sabbat is het teken of merkteken van het gezag van de Roomse kerk. Degenen die, terwijl zij de aanspraken van het vierde gebod begrijpen, ervoor kiezen de valse sabbat in plaats van de ware te onderhouden, betonen daardoor eerbied aan die macht door welke alleen zij is voorgeschreven. Het merkteken van het beest is de pauselijke sabbat, die door de wereld is aanvaard in de plaats van de dag die God heeft ingesteld.

> “But the time to receive the mark of the beast, as designated in prophecy, has not yet come. The testing time has not yet come. There are true Christians in every church, not excepting the Roman Catholic communion. None are condemned until they have had the light and have seen the obligation of the fourth commandment. But when the decree shall go forth enforcing the counterfeit Sabbath, and when the loud cry of the third angel shall warn men against the worship of the beast and his image, the line will be clearly drawn between the false and the true. Then those who still continue in transgression will receive the mark of the beast in their foreheads or in their hands.

> “Maar de tijd om het merkteken van het beest te ontvangen, zoals in de profetie aangeduid, is nog niet gekomen. De beproevingstijd is nog niet aangebroken. Er zijn oprechte christenen in elke kerk, ook in de rooms-katholieke gemeenschap. Niemand wordt veroordeeld voordat hij het licht heeft ontvangen en de verplichting van het vierde gebod heeft ingezien. Maar wanneer het decreet zal uitgaan dat de valse sabbat handhaaft, en wanneer de luide roep van de derde engel de mensen zal waarschuwen tegen de aanbidding van het beest en zijn beeld, zal de scheidslijn tussen het valse en het ware duidelijk worden getrokken. Dan zullen zij die in overtreding blijven volharden, het merkteken van het beest op hun voorhoofd of in hun hand ontvangen.

> “With rapid steps we are approaching this period. When Protestant churches shall unite with the secular power to sustain a false religion, for opposing which their ancestors endured the fiercest persecution, then will the papal Sabbath be enforced by the combined authority of church and state. There will be a national apostasy, which will end only in national ruin.” Bible Training School, February 2, 1913.

> „Met snelle schreden naderen wij deze periode. Wanneer protestantse kerken zich zullen verenigen met de wereldlijke macht om een valse godsdienst te ondersteunen, ter bestrijding waarvan hun voorouders de hevigste vervolging hebben doorstaan, dan zal de pauselijke sabbat worden afgedwongen door de verenigde autoriteit van kerk en staat. Er zal een nationale afval zijn, die alleen zal eindigen in nationale ondergang.” Bible Training School, 2 februari 1913.

The class of “many” who are overthrown at the soon-coming Sunday law, are those who will be held accountable to the light of the Sabbath, which is the light that is given for that time, which is a turning point, and a crisis in the history of both the church and the nations. That class is the church of Laodicean Adventism that has reached their conclusion of wandering in the wilderness of rebellion. It is there that they are spewed out of the mouth of the Lord for eternity. Laodicean Adventism are those who were called unto the light of the third angel, either at the first Kadesh in the history of 1844, unto 1863, or at the second Kadesh in the history of 2001, unto the Sunday law.

De groep van de „velen” die ten val worden gebracht bij de spoedig komende zondagswet, zijn degenen die rekenschap zullen moeten afleggen van het licht van de sabbat, het licht dat voor die tijd gegeven wordt, dat een keerpunt en een crisis is in de geschiedenis van zowel de kerk als de naties. Die groep is de kerk van het Laodicese adventisme, die het einde heeft bereikt van haar omzwerving in de woestijn van opstandigheid. Daar worden zij voor eeuwig uit de mond van de Heer gespuwd. Het Laodicese adventisme zijn degenen die geroepen werden tot het licht van de derde engel, hetzij bij het eerste Kades in de geschiedenis van 1844 tot 1863, hetzij bij het tweede Kades in de geschiedenis van 2001 tot aan de zondagswet.

> And he saith unto him, Friend, how camest thou in hither not having a wedding garment? And he was speechless. Then said the king to the servants, Bind him hand and foot, and take him away, and cast him into outer darkness; there shall be weeping and gnashing of teeth. For many are called, but few are chosen. Matthew 22:12–14.

> En hij zeide tot hem: Vriend, hoe zijt gij hier binnengekomen zonder bruiloftskleed? En hij verstomde. Toen zeide de koning tot de dienaren: Bindt hem aan handen en voeten, neemt hem weg en werpt hem uit in de buitenste duisternis; daar zal geween zijn en geknars der tanden. Want velen zijn geroepen, maar weinigen uitverkoren. Mattheüs 22:12–14.

The voice of the third angel, either in 1844, or 2001, was a call unto the wedding. The “many” that are overthrown at the Sunday law, are the “many” who rejected the wedding garment of Christ’s righteousness, and instead become part of the marriage party of the ten kings unto the whore of Rome. For that marriage, a person can keep their own garments, for all they need to take away their reproach is to be called by the surname of the whore that reigns over the ten kings.

De stem van de derde engel, hetzij in 1844, hetzij in 2001, was een roep tot de bruiloft. De „velen” die bij de zondagswet ten val worden gebracht, zijn de „velen” die het bruiloftskleed van Christus’ gerechtigheid hebben verworpen en in plaats daarvan deel worden van het huwelijksgezelschap van de tien koningen met de hoer van Rome. Voor dat huwelijk kan iemand zijn eigen klederen behouden, want alles wat zij nodig hebben om hun smaad weg te nemen, is genoemd te worden met de naam van de hoer die regeert over de tien koningen.

> And in that day seven women shall take hold of one man, saying, We will eat our own bread, and wear our own apparel: only let us be called by thy name, to take away our reproach. Isaiah 4:1.

> En te dien dage zullen zeven vrouwen één man aangrijpen, zeggende: Wij zullen ons eigen brood eten en onze eigen kleding dragen; laat ons slechts naar uw naam genoemd worden, om onze smaad weg te nemen. Jesaja 4:1.

They failed the first dietary test, for they chose to eat their own bread, instead of the bread of heaven. They failed the second test where they were to glorify God by manifesting His character, but they chose instead to wear their own garments. They failed the third litmus test, for they manifested the name (character) of the beast, for they chose to reject the name (character) of Christ. The purpose that Nimrod built a city (state), and a tower (church), in the first mention of Babylon, was that he might make himself a name.

Zij faalden in de eerste voedingsproef, want zij kozen ervoor hun eigen brood te eten, in plaats van het brood des hemels. Zij faalden in de tweede proef, waarin zij God hadden moeten verheerlijken door Zijn karakter te openbaren, maar in plaats daarvan kozen zij ervoor hun eigen klederen te dragen. Zij faalden in de derde lakmoesproef, want zij openbaarden de naam (het karakter) van het beest, doordat zij ervoor kozen de naam (het karakter) van Christus te verwerpen. Het doel waarmee Nimrod in de eerste vermelding van Babylon een stad (staat) en een toren (kerk) bouwde, was dat hij zich een naam zou maken.

> And they said, Go to, let us build us a city and a tower, whose top may reach unto heaven; and let us make us a name, lest we be scattered abroad upon the face of the whole earth. Genesis 11:4.

> En zij zeiden: Welaan, laat ons voor ons een stad bouwen en een toren, welks top tot in de hemel reike; en laat ons voor ons een naam maken, opdat wij niet over de ganse aarde verstrooid worden. Genesis 11:4.

Name is a symbol of character, and the prophetic character of the eighth beast, that is of the seven, is the twofold nature of the combination of Church (tower) and State (city). In the crisis of the last days men will separate into two classes.

Naam is een symbool van karakter, en het profetische karakter van het achtste beest, dat uit de zeven is, is de tweevoudige aard van de combinatie van Kerk (toren) en Staat (stad). In de crisis van de laatste dagen zullen de mensen zich in twee klassen verdelen.

> “There can be only two classes. Each party is distinctly stamped, either with the seal of the living God, or with the mark of the beast or his image. Each son and daughter of Adam chooses either Christ or Barabbas as his general. And all who place themselves on the side of the disloyal are standing under Satan’s black banner, and are charged with rejecting and despitefully using Christ. They are charged with deliberately crucifying the Lord of life and glory.” Review and Herald, January 30, 1900.

> “Er kunnen slechts twee klassen zijn. Elke partij draagt duidelijk het stempel, hetzij van het zegel van de levende God, hetzij van het merkteken van het beest of van zijn beeld. Iedere zoon en dochter van Adam kiest óf Christus óf Barabbas als zijn aanvoerder. En allen die zich aan de zijde van de ontrouwen plaatsen, staan onder Satans zwarte banier en worden beschuldigd Christus te verwerpen en Hem smadelijk te behandelen. Hun wordt ten laste gelegd dat zij welbewust de Heer van leven en heerlijkheid kruisigen.” Review and Herald, 30 januari 1900.

One class will represent the image of the beast, and the other class will represent the image of Christ. One will be wearing Christ’s wedding garment, and the other class will be wearing “their own apparel.” One class will be eating the heavenly diet, and the other will be eating their “own bread.” The class that eats their own bread, and retains their own apparel, represent the “many” who were called by the voice of the third angel, and they are the “many” who are overthrown at the soon-coming Sunday law. Their attempt to redeem their lost condition when their characters are manifested at the crisis of the Sunday law is the false hope that if they can accept the name of the whore of Rome, that doing so will take away their “reproach.”

De ene klasse zal het beeld van het beest vertegenwoordigen, en de andere klasse zal het beeld van Christus vertegenwoordigen. De ene zal het bruiloftskleed van Christus dragen, en de andere klasse zal „hun eigen kleding” dragen. De ene klasse zal het hemelse dieet eten, en de andere zal hun „eigen brood” eten. De klasse die hun eigen brood eet en hun eigen kleding behoudt, vertegenwoordigt de „velen” die door de stem van de derde engel werden geroepen, en zij zijn de „velen” die ten val worden gebracht bij de spoedig komende zondagswet. Hun poging om hun verloren toestand te herstellen wanneer hun karakter openbaar wordt in de crisis van de zondagswet, is de valse hoop dat, als zij de naam van de hoer van Rome kunnen aannemen, dit hun „smaad” zal wegnemen.

At that time, the few who are chosen are lifted up as the ensign of the one hundred and forty-four thousand, and there is then another group in verse forty-one who then “escape” the hand of the counterfeit king of the north. The Hebrew word translated as “escape,” in verse forty-one, means to escape as if by slipperiness, and the definition conveys the idea of holding a bar of soap in the water, and due to the slipperiness of the soap, it slips out of your hand. The primary element of the definition of the word, when it is employed in the Hebrew language is that whatever it is that escapes, is something that had, prior to the escape, been under the control of whatever it escapes from.

In die tijd worden de weinigen die uitverkoren zijn opgeheven als de banier van de honderd vierenveertigduizend, en vervolgens is er in vers eenenveertig een andere groep die dan aan de hand van de valse koning van het noorden „ontkomt”. Het Hebreeuwse woord dat in vers eenenveertig met „ontkomen” is vertaald, betekent ontkomen als door gladheid, en de omschrijving brengt het beeld over van het vasthouden van een stuk zeep in het water, dat vanwege de gladheid van de zeep uit uw hand glipt. Het voornaamste element van de betekenis van het woord, wanneer het in de Hebreeuwse taal wordt gebruikt, is dat al wat ontkomt, iets is dat vóór die ontkoming onder de macht had gestaan van datgene waaraan het ontkomt.

In verse forty-one, the threefold union of the dragon, the beast and false prophet is accomplished.

In vers eenenveertig wordt de drievoudige vereniging van de draak, het beest en de valse profeet tot stand gebracht.

> “The Protestants of the United States will be foremost in stretching their hands across the gulf to grasp the hand of Spiritualism; they will reach over the abyss to clasp hands with the Roman power; and under the influence of this threefold union, this country will follow in the steps of Rome in trampling on the rights of conscience.” The Great Controversy, 588.

> „De protestanten van de Verenigde Staten zullen vooraanstaan om hun handen over de kloof uit te strekken teneinde de hand van het Spiritisme te grijpen; zij zullen over de afgrond reiken om de hand te vatten van de Romeinse macht; en onder de invloed van deze drievoudige vereniging zal dit land in de voetstappen van Rome treden door de rechten van het geweten met voeten te treden.” The Great Controversy, 588.

When the United States joins hands with the United Nations, and the papacy at the Sunday law, there is a group of people who have previously been in the hand of the papacy, who then “escape” from the counterfeit king of the north’s hand. Those people were previously held in the grasp of the papal power. Those people are represented at Herod’s birthday party by John the Baptist, who was then in the captivity of the Roman dungeons, awaiting death or deliverance. The class of people who escape the captivity of the papacy at the Sunday law, are represented by three tribes, and thus symbolize the threefold makeup of modern Babylon.

Wanneer de Verenigde Staten de handen ineenslaan met de Verenigde Naties en het pausdom bij de zondagswet, is er een groep mensen die tevoren in de hand van het pausdom is geweest en die dan “ontsnapt” uit de hand van de valse koning van het noorden. Die mensen werden voordien vastgehouden in de greep van de pauselijke macht. Die mensen worden op Herodes’ verjaardagsfeest voorgesteld door Johannes de Doper, die zich toen in de gevangenschap van de Romeinse kerkers bevond, wachtend op de dood of op bevrijding. De klasse van mensen die bij de zondagswet aan de gevangenschap van het pausdom ontsnapt, wordt voorgesteld door drie stammen en symboliseert aldus de drievoudige samenstelling van het moderne Babylon.

At that very time, the second voice of Revelation chapter eighteen, calls those people to flee out of Babylon, that they not partake of her judgments that are then to begin. That second voice, is the voice of Christ, but it represents the voice of the one hundred and forty-four thousand who are then proclaiming the third angels’ message with a loud voice. When those who escape the hand (a symbol of submission), they escape the hand of the counterfeit king of the north, and they then find the hand of the true king of the north.

Juist op dat moment roept de tweede stem van Openbaring hoofdstuk achttien die mensen op uit Babylon te vluchten, opdat zij geen deel zouden hebben aan haar oordelen, die dan zullen beginnen. Die tweede stem is de stem van Christus, maar zij vertegenwoordigt de stem van de honderd vierenveertigduizend, die dan met luide stem de boodschap van de derde engel verkondigen. Wanneer zij aan de hand ontkomen (een symbool van onderwerping), ontkomen zij aan de hand van de vervalste koning van het noorden, en vinden zij vervolgens de hand van de ware koning van het noorden.

At Mount Carmel the prophets of Baal were slain, and as the masculine false deity they represent the State, and the prophets of Ashtaroth represent the Church. Elijah slew the prophets of Baal, thus identifying the end of the sixth kingdom, though the religion of apostate Protestantism as represented by Salome, was still represented. Salome, Apostate Protestantism, as Salome, seduces Herod, and the ten kings agree to enter into a Church and State alliance with the eighth head, that was of the seven heads. Salome is the one who the incestuous Herod lusts after in his heart.

Op de berg Karmel werden de profeten van Baäl gedood, en aangezien de mannelijke valse godheid die zij vertegenwoordigen de Staat voorstelt, en de profeten van Astarot de Kerk vertegenwoordigen, doodde Elia de profeten van Baäl en identificeerde aldus het einde van het zesde koninkrijk, hoewel de godsdienst van het afvallige protestantisme, zoals vertegenwoordigd door Salome, nog steeds vertegenwoordigd was. Salome, het afvallige protestantisme, verleidt als Salome Herodes, en de tien koningen stemmen ermee in een verbond van Kerk en Staat aan te gaan met het achtste hoofd, dat uit de zeven hoofden was. Salome is degene naar wie de bloedschandige Herodes in zijn hart begeert.

> But I say unto you, That whosoever looketh on a woman to lust after her hath committed adultery with her already in his heart. Matthew 5:28.

> Maar Ik zeg u, dat ieder die een vrouw aanziet om haar te begeren, reeds in zijn hart overspel met haar heeft gepleegd. Mattheüs 5:28.

Herod’s incestuous lust in his heart, joined their flesh together in his heart, and he therefore became one with Salome.

Herodes’ incestueuze begeerte in zijn hart verenigde hun vlees in zijn hart, en daarom werd hij één met Salome.

> Therefore shall a man leave his father and his mother, and shall cleave unto his wife: and they shall be one flesh. Genesis 2:24.

> Daarom zal een man zijn vader en zijn moeder verlaten en zijn vrouw aanhangen; en zij zullen tot één vlees zijn. Genesis 2:24.

At Herod’s birthday party, Herod and Salome became united, and Herod, who was typified by Ahab, is the head of the ten kings of the northern kingdom. At the soon coming Sunday law, the sixth kingdom of the earth beast ends when the horns that had become one horn representing the combination of the horns of Church and State (the image of the beast), is slain by Elijah. Salome then seduces Herod, becomes one with him, and convinces him to give half his kingdom (the world-wide State) to her mother (the world-wide Church). Salome has then taken control of Ahab and his ten tribes, for the ten kings all agree with each other.

Op Herodes’ verjaardagsfeest werden Herodes en Salome verenigd, en Herodes, die door Achab werd getypeerd, is het hoofd van de tien koningen van het noordelijke koninkrijk. Bij de spoedig komende zondagswet eindigt het zesde koninkrijk van het beest van de aarde wanneer de horens, die één hoorn waren geworden als voorstelling van de combinatie van de horens van Kerk en Staat (het beeld van het beest), door Elia worden gedood. Vervolgens verleidt Salome Herodes, wordt één met hem en overtuigt hem de helft van zijn koninkrijk (de wereldwijde Staat) aan haar moeder (de wereldwijde Kerk) te geven. Salome heeft dan de heerschappij over Achab en zijn tien stammen overgenomen, want de tien koningen zijn het allen met elkaar eens.

> And the ten horns which thou sawest are ten kings, which have received no kingdom as yet; but receive power as kings one hour with the beast. These have one mind, and shall give their power and strength unto the beast. Revelation 17:12, 13.

> En de tien horens die gij gezien hebt, zijn tien koningen, die het koninkrijk nog niet hebben ontvangen; maar als koningen ontvangen zij macht, één uur lang, met het beest. Dezen zijn eensgezind, en zij zullen hun kracht en macht aan het beest geven. Openbaring 17:12, 13.

The beast they give their power and strength unto is the beast that the whore rides upon. The beast represents the character of the image, which is the combination of Church and State, with the woman (Church) in control of the relationship, for it is a Latin marriage, where the surname is the name of the wife, and where the woman rules over the man, in rebellion against the true marriage relationship.

Het beest waaraan zij hun macht en kracht geven, is het beest waarop de hoer rijdt. Het beest vertegenwoordigt het karakter van het beeld, dat de vereniging van Kerk en Staat is, waarbij de vrouw (de Kerk) de relatie beheerst; want het is een Latijns huwelijk, waarin de familienaam de naam van de vrouw is en waarin de vrouw heerst over de man, in opstand tegen de ware huwelijksverhouding.

> Unto the woman he said, I will greatly multiply thy sorrow and thy conception; in sorrow thou shalt bring forth children; and thy desire shall be to thy husband, and he shall rule over thee. Genesis 3:16.

> Tot de vrouw zei Hij: Ik zal uw smart en uw zwangerschap zeer vermenigvuldigen; met smart zult gij kinderen baren; en uw begeerte zal naar uw man uitgaan, en hij zal over u heersen. Genesis 3:16.

The ten kings are of one mind, and one heart.

De tien koningen zijn eensgezind en één van hart.

> “Revelation 17:13–14 quoted. ‘These have one mind.’ There will be a universal bond of union, one great harmony, a confederacy of Satan’s forces. ‘And shall give their power and strength unto the beast.’ Thus is manifested the same arbitrary, oppressive power against religious liberty, freedom to worship God according to the dictates of conscience, as was manifested by the papacy, when in the past it persecuted those who dared to refuse to conform with the religious rites and ceremonies of Romanism.

> „Openbaring 17:13–14 geciteerd. ‘Dezen zijn eensgezind.’ Er zal een universele band van eenheid zijn, één grote harmonie, een verbond van Satans machten. ‘En zullen hun kracht en macht aan het beest geven.’ Aldus openbaart zich dezelfde willekeurige, onderdrukkende macht tegen de godsdienstvrijheid, de vrijheid om God te aanbidden overeenkomstig de voorschriften van het geweten, als die welke door het pausdom werd geopenbaard, toen het in het verleden hen vervolgde die het waagden te weigeren zich te voegen naar de religieuze riten en plechtigheden van het romanisme.

> “In the warfare to be waged in the last days there will be united, in opposition to God’s people, all the corrupt powers that have apostatized from allegiance to the law of Jehovah. In this warfare the Sabbath of the fourth commandment will be the great point at issue; for in the Sabbath commandment the great Law-giver identifies Himself as the Creator of the heavens and the earth.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, 983.

> „In de strijd die in de laatste dagen gestreden zal worden, zullen, in verzet tegen Gods volk, alle verdorven machten verenigd zijn die van trouw aan de wet van Jehovah zijn afgevallen. In deze strijd zal de sabbat van het vierde gebod het grote twistpunt zijn; want in het sabbatsgebod identificeert de grote Wetgever Zichzelf als de Schepper van de hemel en de aarde.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, 983.

The ten kings, whose leader is Ahab, or Herod, have been seduced by Salome, the daughter of Herodias. The United Nations, who at the Sunday law is seduced by Salome, the false religion of apostate Protestantism, and who was formerly the sixth kingdom of Bible prophecy, takes control of the kingdom of ten kings, who all agree to give half their kingdom unto the religion of Catholicism. They make this unanimous decision, for all the kings were seduced by Salome’s seductive dance. They agree to place their united strength into the work of killing those represented by John the Baptist.

De tien koningen, wier leider Achab, of Herodes, is, zijn verleid door Salomé, de dochter van Herodias. De Verenigde Naties, die bij de zondagswet worden verleid door Salomé, de valse godsdienst van het afvallige protestantisme, en die voorheen het zesde koninkrijk van de Bijbelprofetie waren, nemen de heerschappij over het koninkrijk van tien koningen op zich, die allen overeenkomen de helft van hun koninkrijk aan de godsdienst van het katholicisme te geven. Zij nemen dit eenstemmige besluit, want alle koningen werden verleid door Salomé’s verleidelijke dans. Zij stemmen ermee in hun verenigde kracht aan te wenden voor het werk van het doden van hen die door Johannes de Doper worden voorgesteld.

The beast (the United Nations) is governed by a premier king (the daughter of Jezebel). Jezebel had directed her daughter to initiate the adulterous and incestuous relationship with Herod and the other kings, for she is the mother of harlots. She is the pimp of her own daughter. Herod, Ahab and the United Nations were seduced by the false prophet, who is the United States. The United States, ceases to be the sixth kingdom when the prophets of Baal were slain, and the prophets of Ashtaroth (Salome) immediately become the governing power of the seventh kingdom, as it duplicates in the world, what it just accomplished in the United States.

Het beest (de Verenigde Naties) wordt geregeerd door een vooraanstaande koning (de dochter van Izebel). Izebel had haar dochter opgedragen de overspelige en incestueuze verhouding met Herodes en de andere koningen te beginnen, want zij is de moeder der hoeren. Zij is de pooier van haar eigen dochter. Herodes, Achab en de Verenigde Naties werden verleid door de valse profeet, die de Verenigde Staten zijn. De Verenigde Staten houden op het zesde koninkrijk te zijn wanneer de profeten van Baäl worden gedood, en de profeten van Astoret (Salome) worden onmiddellijk de regerende macht van het zevende koninkrijk, aangezien het in de wereld dupliceert wat het zojuist in de Verenigde Staten tot stand heeft gebracht.

The beast is the kings who are in a relationship with the whore’s daughter, and the whore is the woman that rules over the beast. Jesus illustrates the end of a thing, with the beginning of a thing. Just as Revelation chapter seventeen’s illustration of eight kingdoms unsealed the eight kingdoms of Daniel chapter two, the beast and the woman that rides upon the beast unseals another prophetic truth, that is based upon the first representing the last.

Het beest zijn de koningen die in een verhouding staan tot de dochter van de hoer, en de hoer is de vrouw die heerst over het beest. Jezus illustreert het einde van een zaak met het begin van een zaak. Zoals de illustratie in Openbaring hoofdstuk zeventien van acht koninkrijken de acht koninkrijken van Daniël hoofdstuk twee ontsloot, zo ontsluiten het beest en de vrouw die op het beest rijdt een andere profetische waarheid, die berust op het beginsel dat het eerste het laatste vertegenwoordigt.

Revelation chapter seventeen is the last reference to the kingdoms of Bible prophecy, and therefore demands that Daniel chapter two, which is the first reference to the kingdoms of Bible prophecy, of prophetic necessity must also represent eight kingdoms, of which the eighth kingdom was of the seven. So too, the judgment of the woman and the beast she rides upon in chapter seventeen, must be represented in the first judgment of the whore in 1798.

Openbaring hoofdstuk zeventien is de laatste verwijzing naar de koninkrijken van de Bijbelse profetie en vereist daarom dat Daniël hoofdstuk twee, dat de eerste verwijzing is naar de koninkrijken van de Bijbelse profetie, uit profetische noodzaak eveneens acht koninkrijken moet voorstellen, waarvan het achtste koninkrijk uit de zeven was. Evenzo moet het oordeel over de vrouw en het beest waarop zij rijdt in hoofdstuk zeventien, vertegenwoordigd zijn in het eerste oordeel over de hoer in 1798.

The angel informed John at the opening of chapter seventeen, that he was going to show the judgment of the great whore and of the beast she rides upon. The first time the whore was judged has been correctly understood as 1798 when the papacy received its deadly wound, and the time of the end arrived. Yet when a “time of the end” is represented in prophetic history there are always two waymarks symbolized by people. The birth of Aaron and his brother Moses was the time of the end in that history. Those two waymarks typified the birth of John the Baptist, and sixth months later his cousin Jesus, thus marking the time of the end for that history. At the end of the seventy-year captivity, which typifies the time of the end in 1798, Darius and his nephew Cyrus are the two waymarks of the time of the end. Together, they typify Reagan and Bush the first, in the time of the end of 1989.

De engel deelde Johannes bij de opening van hoofdstuk zeventien mee dat hij hem het oordeel over de grote hoer en over het beest waarop zij rijdt, zou tonen. De eerste maal dat de hoer werd geoordeeld, is terecht verstaan als 1798, toen het pausdom zijn dodelijke wond ontving en de tijd van het einde aanbrak. Toch zijn er, wanneer in de profetische geschiedenis een „tijd van het einde” wordt voorgesteld, altijd twee bakens die door personen worden gesymboliseerd. De geboorte van Aäron en zijn broer Mozes was de tijd van het einde in die geschiedenis. Die twee bakens waren een voorafbeelding van de geboorte van Johannes de Doper en, zes maanden later, van zijn neef Jezus, en markeerden aldus de tijd van het einde voor die geschiedenis. Aan het einde van de zeventigjarige gevangenschap, die de tijd van het einde in 1798 voorafbeeldt, zijn Darius en zijn neef Cyrus de twee bakens van de tijd van het einde. Samen zijn zij een voorafbeelding van Reagan en Bush de eerste, in de tijd van het einde van 1989.

1798, which was the time of the end when the book of Daniel was unsealed in Millerite history, identified the prophetic death of the political element of the beast of Catholicism. Napoleon’s general Berthier walked right into the Vatican, arrested the pope and ended the political authority of the beast of Catholicism. A year later, in 1799, the woman who had ridden that beast through the centuries, represented by the pope, died in captivity. The judgment of the whore, includes the judgment upon the beast she employed to govern the nations. Revelation chapter seventeen identifies both the judgment of the beast, and also the whore who rules over and rides upon the beast.

1798, de tijd van het einde waarin in de Milleritische geschiedenis het boek Daniël werd ontzegeld, markeerde de profetische dood van het politieke element van het beest van het katholicisme. Napoleons generaal Berthier trok regelrecht het Vaticaan binnen, arresteerde de paus en maakte een einde aan de politieke macht van het beest van het katholicisme. Een jaar later, in 1799, stierf de vrouw die eeuwenlang op dat beest had gereden, vertegenwoordigd door de paus, in gevangenschap. Het oordeel over de hoer omvat ook het oordeel over het beest dat zij gebruikte om over de naties te regeren. Openbaring hoofdstuk zeventien duidt zowel het oordeel over het beest aan, alsook over de hoer die over het beest heerst en daarop rijdt.

> “The world is filled with storm and war and variance. Yet under one head—the papal power—the people will unite to oppose God in the person of His witnesses.” Testimonies, volume 7, 182.

> „De wereld is vervuld van storm en oorlog en verdeeldheid. Toch zullen de mensen zich onder één hoofd — de pauselijke macht — verenigen om God in de persoon van Zijn getuigen tegen te staan.” Testimonies, deel 7, 182.

The eighth head, that is of the seven, is the papal power that reigns over the beast that is made up of ten kings who are governed by the daughter of the whore who rides upon the beast. The elements of the eighth kingdom, that is of the seven must be seen in the eighth and last president, who is of the seven presidents, when the image of the beast is formed within the United States. The combination of the apostate horns of Republicanism and Protestantism must have a “head” that rules over the image of the beast, and that ruler will be a dictator extraordinaire.

De achtste kop, die uit de zeven is, is de pauselijke macht die heerst over het beest dat uit tien koningen bestaat, die worden bestuurd door de dochter van de hoer die op het beest rijdt. De kenmerken van het achtste koninkrijk, dat uit de zeven is, moeten worden gezien in de achtste en laatste president, die uit de zeven presidenten is, wanneer het beeld van het beest binnen de Verenigde Staten wordt gevormd. De combinatie van de afvallige horens van het republicanisme en het protestantisme moet een “kop” hebben die heerst over het beeld van het beest, en die heerser zal een dictator bij uitnemendheid zijn.

We will continue this study in the next article.

Wij zullen deze studie in het volgende artikel voortzetten.

> A Song or Psalm of Asaph. Keep not thou silence, O God: hold not thy peace, and be not still, O God. For, lo, thine enemies make a tumult: and they that hate thee have lifted up the head. They have taken crafty counsel against thy people, and consulted against thy hidden ones. They have said, Come, and let us cut them off from being a nation; that the name of Israel may be no more in remembrance. For they have consulted together with one consent: they are confederate against thee: The tabernacles of Edom, and the Ishmaelites; of Moab, and the Hagarenes; Gebal, and Ammon, and Amalek; the Philistines with the inhabitants of Tyre; Assur also is joined with them: they have holpen the children of Lot. Selah. Psalms 83:1–8.

> Een lied, een psalm van Asaf. Zwijg niet, o God; houd U niet stil, en wees niet zwijgend, o God. Want zie, Uw vijanden maken rumoer, en wie U haten, hebben het hoofd opgeheven. Zij hebben listig beraadslaagd tegen Uw volk en overleg gepleegd tegen Uw verborgenen. Zij hebben gezegd: Kom, laten wij hen uitroeien, zodat zij geen volk meer zijn, opdat aan de naam van Israël niet meer gedacht worde. Want zij hebben eensgezind met elkander beraadslaagd; zij hebben zich tegen U verbonden: de tenten van Edom en de Ismaëlieten, van Moab en de Hagarenen; Gebal, en Ammon, en Amalek; de Filistijnen met de inwoners van Tyrus; ook Assur heeft zich bij hen gevoegd; zij zijn de kinderen van Lot tot een arm geweest. Sela. Psalmen 83:1–8.

Back to Articles