Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Thirty-Eight

Het boek Daniël - Nummer honderdachtendertig

Unveiling Daniel 11: A Prophetic Journey through History

Ontsluiting van Daniël 11: een profetische reis door de geschiedenis

Author

Jeff Pippenger

Published

March 15, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

Verse forty of Daniel chapter eleven, represents one of the most profound verses of God’s Word. The prophetic histories that are represented therein are where the wheels within the wheels of Ezekiel’s vision are brought together. With the time of the end of the Millerite movement in 1798, and also the time of the end of the movement of the third angel in 1989, the internal and external histories of God’s people of the last days are portrayed. Within the verse is the announcement of the approaching judgment which arrived with the first angel in 1798, all the way until the Sunday law of verse forty-one. The verse therefore represents the investigative judgment of God’s church beginning with the dead, through to the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and God spewing Laodicean Adventism out of His mouth.

Vers veertig van Daniël hoofdstuk elf vertegenwoordigt een van de meest diepgaande verzen van Gods Woord. De profetische geschiedenissen die daarin worden voorgesteld, zijn die waarin de raderen in de raderen van Ezechiëls visioen worden samengebracht. Met de tijd van het einde van de Milleritische beweging in 1798, en ook de tijd van het einde van de beweging van de derde engel in 1989, worden de innerlijke en uiterlijke geschiedenissen van Gods volk in de laatste dagen uitgebeeld. In dit vers bevindt zich de aankondiging van het naderende oordeel dat met de eerste engel in 1798 kwam, helemaal tot aan de zondagwet van vers eenenveertig. Het vers vertegenwoordigt daarom het onderzoekend oordeel over Gods kerk, beginnend bij de doden, tot aan de verzegeling van de honderd vierenveertigduizend en het uit Zijn mond spuwen door God van het Laodiceïsche adventisme.

The history where the papacy received its deadly wound in 1798, until the deadly wound is healed in verse forty-one is represented in the history of the verse. Verse forty-one onward is set within the context of the escalating executive judgments of God, which begin in that verse. In this prophetic sense, verse forty is the end of Daniel chapter eleven, and verses one and two, of the chapter are the beginning. Chapter eleven presents the rebellion of the antichrist, and chapter ten represents the beginning of the Hiddekel River vision, and chapter twelve represents the end. Chapters ten and twelve represent the first and the last, and chapter eleven is the rebellion in the middle.

De geschiedenis waarin het pausdom in 1798 zijn dodelijke wond ontving, totdat de dodelijke wond in vers eenenveertig wordt genezen, wordt weergegeven in de geschiedenis van het vers. Vers eenenveertig en verder is geplaatst binnen de context van de escalerende uitvoerende oordelen van God, die in dat vers beginnen. In deze profetische zin is vers veertig het einde van Daniël hoofdstuk elf, en zijn de verzen één en twee van het hoofdstuk het begin. Hoofdstuk elf presenteert de opstand van de antichrist, en hoofdstuk tien vertegenwoordigt het begin van het visioen van de rivier de Hiddekel, en hoofdstuk twaalf vertegenwoordigt het einde. De hoofdstukken tien en twaalf vertegenwoordigen de eerste en de laatste, en hoofdstuk elf is de opstand in het midden.

Chapters ten and twelve are the same, for, unlike chapter eleven, they represent Daniel’s experience in relation to the vision, and chapter eleven is the vision. Chapter ten is the first letter of the Hebrew alphabet, chapter eleven is the thirteenth rebellious letter of the Hebrew alphabet, and chapter twelve is the last letter of the alphabet. The Hiddekel River vision is the “Truth.”

Hoofdstukken tien en twaalf zijn hetzelfde, want in tegenstelling tot hoofdstuk elf stellen zij Daniëls ervaring in relatie tot het visioen voor, en hoofdstuk elf is het visioen. Hoofdstuk tien is de eerste letter van het Hebreeuwse alfabet, hoofdstuk elf is de dertiende, opstandige letter van het Hebreeuwse alfabet, en hoofdstuk twaalf is de laatste letter van het alfabet. Het visioen bij de rivier Hiddekel is de „Waarheid”.

In chapter eleven, the beginning illustrates the end, for Christ never changes. The final history represented in verse forty, is the testing time of the image of the beast. That testing time concludes with the mark of the beast, which is represented in verse forty-one. Verses one and two, must therefore address the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, for that period of time is also the period of the formation of the image of the beast.

In hoofdstuk elf illustreert het begin het einde, want Christus verandert nooit. De eindgeschiedenis die in vers veertig wordt voorgesteld, is de beproevingstijd van het beeld van het beest. Die beproevingstijd eindigt met het merkteken van het beest, dat in vers eenenveertig wordt voorgesteld. De verzen één en twee moeten daarom betrekking hebben op de verzegelingstijd van de honderd vierenveertig duizend, want die tijdsperiode is tevens de periode van de vorming van het beeld van het beest.

> “The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided. . ..

> „De Heer heeft mij duidelijk getoond dat het beeld van het beest gevormd zal worden voordat de genadetijd wordt gesloten; want het zal de grote beproeving voor het volk van God zijn, waardoor hun eeuwige bestemming zal worden beslist....”

> “This is the test that the people of God must have before they are sealed.” Manuscript Releases, volume 15, 15.

> „Dit is de beproeving die het volk van God moet ondergaan voordat het verzegeld wordt.” Manuscript Releases, volume 15, 15.

There are always two waymarks that identify a time of the end. In the reform movement of Moses, it was Aaron’s birth followed three years later with Moses’ birth. In the reform movement to come out of Babylon and rebuild the temple it was king Darius, followed by king Cyrus. In the reform movement of Christ, it was the birth of John the Baptist, followed in six months by the birth of Christ. In the reform movement of the Millerites it was the death of the papal system in 1798, followed by the death of the pope in 1799. In the reform movement of the third angel, it was president Reagan and president Bush the first, who both represented 1989. In Daniel chapter ten, verse one, we find king Cyrus identified.

Er zijn altijd twee wegmarkeringen die een tijd van het einde identificeren. In de hervormingsbeweging van Mozes was het de geboorte van Aäron, gevolgd drie jaar later door de geboorte van Mozes. In de hervormingsbeweging om uit Babylon te trekken en de tempel te herbouwen, was het koning Darius, gevolgd door koning Cyrus. In de hervormingsbeweging van Christus was het de geboorte van Johannes de Doper, gevolgd zes maanden later door de geboorte van Christus. In de hervormingsbeweging van de Millerieten was het de dood van het pauselijke stelsel in 1798, gevolgd door de dood van de paus in 1799. In de hervormingsbeweging van de derde engel waren het president Reagan en president Bush de eerste, die beiden 1989 vertegenwoordigden. In Daniël hoofdstuk tien, vers één, vinden wij koning Cyrus aangeduid.

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.

> In het derde jaar van Kores, de koning van Perzië, werd aan Daniël, wiens naam Beltsazar genoemd werd, een zaak geopenbaard; en die zaak was waarachtig, maar de vastgestelde tijd was lang; en hij begreep de zaak en had inzicht in het gezicht. Daniël 10:1.

In the following verses of chapter ten, we see the experience of Daniel represented in advance of Gabriel delivering the vision of prophetic history in chapter eleven. Cyrus marks the time of the end, for previously Cyrus, Darius’ nephew, had been Darius’ general who slew Belshazzar, thus marking the end of the seventy years of captivity, which typified the twelve-hundred and sixty-year captivity of spiritual Israel in spiritual Babylon from 538 unto 1798.

In de volgende verzen van hoofdstuk tien zien wij de ervaring van Daniël voorgesteld voorafgaand aan Gabriëls mededeling van het gezicht van de profetische geschiedenis in hoofdstuk elf. Cyrus markeert de tijd van het einde, want eerder was Cyrus, de neef van Darius, de generaal van Darius geweest die Belsazar doodde, en aldus het einde markeerde van de zeventig jaar van gevangenschap, die een voorafbeelding vormden van de gevangenschap van twaalfhonderdzestig jaar van het geestelijke Israël in het geestelijke Babylon van 538 tot 1798.

> “God’s church on earth was as verily in captivity during this long period of relentless persecution as were the children of Israel held captive in Babylon during the period of the exile.” Prophets and Kings, 714.

> „Gods kerk op aarde verkeerde gedurende deze lange periode van onophoudelijke vervolging even waarlijk in gevangenschap als de kinderen van Israël in Babel gevangen werden gehouden gedurende de tijd van de ballingschap.” Profeten en Koningen, 714.

The end of the twelve hundred and sixty years in 1798, marked the time of the end, so the end of the seventy years marked the “time of the end” for that history. Both Darius and Cyrus are represented at the death of Belshazzar and end of the kingdom of Babylon, for as Darius’s general who accomplished the work, Cyrus was representing Darius. When George Bush the first was inaugurated on January 20, 1989, Reagan had been president for the first nineteen days of 1989.

Het einde van de twaalfhonderdzestig jaren in 1798 markeerde de tijd van het einde; zo markeerde ook het einde van de zeventig jaren de „tijd van het einde” voor die geschiedenis. Zowel Darius als Cyrus worden vertegenwoordigd bij de dood van Belsazar en het einde van het koninkrijk Babylon; want als generaal van Darius, die het werk volbracht, vertegenwoordigde Cyrus Darius. Toen George Bush sr. op 20 januari 1989 werd geïnaugureerd, was Reagan gedurende de eerste negentien dagen van 1989 president geweest.

The vision of the Hiddekel began at the time of the end, in the third year of Cyrus. When Gabriel begins to unfold to Daniel the prophetic history of chapter eleven, he first references the first year of Darius, to establish clearly that the vision of prophetic history that he was about to present to Daniel begins in the last time of the end, in 1989, for all the prophets speak more of the last days than the days in which they lived.

Het visioen van de Hiddekel begon in de tijd van het einde, in het derde jaar van Kores. Wanneer Gabriël aanvangt Daniël de profetische geschiedenis van hoofdstuk elf te ontvouwen, verwijst hij eerst naar het eerste jaar van Darius, om duidelijk vast te stellen dat het visioen van de profetische geschiedenis dat hij op het punt stond aan Daniël voor te leggen, begint in de laatste tijd van het einde, in 1989, want alle profeten spreken meer over de laatste dagen dan over de dagen waarin zij leefden.

> But I will show thee that which is noted in the scripture of truth: and there is none that holdeth with me in these things, but Michael your prince. Also I in the first year of Darius the Mede, even I, stood to confirm and to strengthen him. Daniel 10:21, 11:1.

> Maar ik zal u te kennen geven wat opgetekend is in het schrift der waarheid; en niemand is er die zich met mij staande houdt in deze dingen dan Michaël, uw vorst. Ook ik stond in het eerste jaar van Darius, de Meder, ja ik, om hem te bevestigen en te versterken. Daniël 10:21; 11:1.

In the first year of Darius, which represents the time of the end in 1989, Gabriel “stood”, thus identifying that at a “time of the end”, an angel arrives. In 1798 the first angel arrived, and in 1989, the third angel arrived. It wasn’t until the message of the third angel was empowered in 2001 that the sealing of the third angel began, but the movement of the third angel arriving in 1989, is represented by Gabriel standing at the time of the end. Gabriel is going to show Daniel “that which is noted in the scripture of truth,” and the vision of the Hiddekel possesses the signature of “Truth,” which Gabriel is about to set forth.

In het eerste jaar van Darius, dat de tijd van het einde in 1989 vertegenwoordigt, „stond” Gabriël op, waarmee wordt aangeduid dat ten tijde van „de tijd van het einde” een engel verschijnt. In 1798 arriveerde de eerste engel, en in 1989 arriveerde de derde engel. Pas toen de boodschap van de derde engel in 2001 met kracht werd bekleed, begon de verzegeling van de derde engel; maar de beweging van de derde engel die in 1989 arriveerde, wordt voorgesteld door Gabriël die opstaat ten tijde van het einde. Gabriël zal Daniël tonen „wat opgetekend is in het boek der waarheid”, en het gezicht van de Hiddekel draagt het kenteken van de „Waarheid”, dat Gabriël op het punt staat uiteen te zetten.

In verse fourteen of chapter ten Gabriel had already informed Daniel that what he was addressing in the vision of the Hiddekel was “what would happen to God’s people in the last days.”

In vers veertien van hoofdstuk tien had Gabriël Daniël reeds meegedeeld dat hetgeen hij in het visioen van de Hiddekel behandelde, “wat Gods volk in de laatste dagen zou overkomen” was.

> Now I am come to make thee understand what shall befall thy people in the latter days: for yet the vision is for many days. Daniel 10:14.

> Nu ben ik gekomen om u te doen verstaan wat uw volk in de laatste dagen zal overkomen; want het gezicht is nog voor vele dagen. Daniël 10:14.

Verse two of Daniel chapter eleven represents the knowledge that was unsealed at the time of the end in 1989, and which identifies what “shall befall” God’s people “in the latter days”.

Vers twee van Daniël hoofdstuk elf vertegenwoordigt de kennis die in 1989, ten tijde van het einde, werd ontsloten en die onthult wat Gods volk „in de laatste dagen” „zal overkomen”.

> And now will I show thee the truth. Behold, there shall stand up yet three kings in Persia; and the fourth shall be far richer than they all: and by his strength through his riches he shall stir up all against the realm of Grecia. Daniel 11:2.

> En nu zal ik u de waarheid bekendmaken. Zie, er zullen nog drie koningen in Perzië opstaan; en de vierde zal veel rijker zijn dan zij allen; en door zijn macht, door middel van zijn rijkdom, zal hij allen opwekken tegen het koninkrijk van Griekenland. Daniël 11:2.

Cyrus prefigures the second king since 1989. He is the king of the Medo-Persian Empire, which represents the kingdom of Bible prophecy in the last days that is made up of two horns, represented by the Medes and the Persians. After the second king of the kingdom of the two-horned earth beast at the time of the end in 1989, there would yet be three kings (Clinton, Bush the last, Obama), and then there would be a king that was far richer than they all were. The three kings that followed Bush the first, got wealthy after their presidencies, and only because they had become president. Trump, the fourth that was far richer, and was the wealthiest president ever, did not make his money because he had been president, but primarily through his work in real estate investments, well before he ran for president.

Cyrus is een voorafschaduwing van de tweede koning sinds 1989. Hij is de koning van het Medo-Perzische Rijk, dat het koninkrijk van de Bijbelse profetie in de laatste dagen vertegenwoordigt, dat uit twee horens bestaat, voorgesteld door de Meden en de Perzen. Na de tweede koning van het koninkrijk van het tweehoornige beest uit de aarde ten tijde van het einde in 1989, zouden er nog drie koningen zijn (Clinton, Bush de laatste, Obama), en daarna zou er een koning zijn die veel rijker was dan zij allen. De drie koningen die Bush de eerste opvolgden, werden na hun presidentschappen rijk, en alleen omdat zij president waren geworden. Trump, de vierde, die veel rijker was en de rijkste president ooit was, vergaarde zijn geld niet doordat hij president was geweest, maar voornamelijk door zijn werk in onroerendgoedinvesteringen, lang voordat hij zich kandidaat stelde voor het presidentschap.

Formerly the richest president in American history, relatively speaking, was the first president of the United States. Prior to Donald Trump, George Washington was the richest president in American history, and he made his money as did Donald Trump, through real estate investments. Both Washington and Trump came to the presidency from non-traditional political backgrounds. Washington was primarily a military leader before becoming president, and Trump was a businessman and television personality, who like unto Washington was without any prior political experience.

Voorheen was, relatief gesproken, de rijkste president in de Amerikaanse geschiedenis de eerste president van de Verenigde Staten. Vóór Donald Trump was George Washington de rijkste president in de Amerikaanse geschiedenis, en hij vergaarde zijn vermogen, evenals Donald Trump, door investeringen in onroerend goed. Zowel Washington als Trump kwamen tot het presidentschap vanuit een niet-traditionele politieke achtergrond. Washington was vóór zijn presidentschap in de eerste plaats een militair leider, en Trump was een zakenman en televisiepersoonlijkheid, die, evenals Washington, zonder enige voorafgaande politieke ervaring was.

Both presidents were known for their strong personalities and leadership styles, although they manifested these traits quite differently. Washington was known for his stoic, calm, and confident leadership and unifying presence during the Revolutionary War and the early years of the Republic, while Trump is known for his assertive approach to leadership and governance. Both Washington and Trump were figures of significant controversy, albeit for very different reasons. Washington, while widely revered, faced criticism during his time for various issues, including his views on slavery. Trump’s presidency was marked by numerous controversies, including his use of “mean tweets” on social media, his America-first policy decisions, and his own self-awareness.

Beide presidenten stonden bekend om hun krachtige persoonlijkheden en hun wijze van leidinggeven, hoewel zij deze eigenschappen op zeer verschillende wijze tot uitdrukking brachten. Washington stond bekend om zijn stoïcijnse, kalme en zelfverzekerde leiderschap en zijn verenigende aanwezigheid tijdens de Revolutionaire Oorlog en de eerste jaren van de Republiek, terwijl Trump bekendstaat om zijn assertieve benadering van leiderschap en bestuur. Zowel Washington als Trump waren figuren van aanzienlijke controverse, zij het om zeer verschillende redenen. Washington werd, hoewel hij algemeen werd vereerd, in zijn tijd bekritiseerd om verschillende kwesties, waaronder zijn opvattingen over slavernij. Trumps presidentschap werd gekenmerkt door talrijke controverses, waaronder zijn gebruik van „gemene tweets” op sociale media, zijn beleidsbeslissingen volgens het America-first-principe, en zijn eigen zelfbewustzijn.

The richest and sixth president was to stir up the globalist dragon powers. When we lay the history of verse two of chapter eleven, upon the history of the period of 1776, 1789, and 1798, we find further information addressing the last president of the earth beast, for Jesus illustrates the end with the beginning. The first two periods represented by 1776, and 1789, provide two witnesses that the final president, will be the eighth president, who was of the seven. Trump was the sixth president after Reagan, and as the eighth president, he will be “of the seven”. The final, and eighth president will rule when the United States forms the image “to and of” the beast.

De rijkste en zesde president zou de globalistische draakmachten opzwepen. Wanneer wij de geschiedenis van vers twee van hoofdstuk elf leggen op de geschiedenis van de periode van 1776, 1789 en 1798, vinden wij verdere informatie die betrekking heeft op de laatste president van het beest der aarde, want Jezus illustreert het einde met het begin. De eerste twee perioden, voorgesteld door 1776 en 1789, verschaffen twee getuigen dat de laatste president de achtste president zal zijn, die uit de zeven was. Trump was de zesde president na Reagan, en als de achtste president zal hij “uit de zeven” zijn. De laatste en achtste president zal regeren wanneer de Verenigde Staten het beeld “voor en van” het beest vormen.

The president who rules when the image of the beast is formed by the United States, must be the eighth, that is of the seven, as witnessed to by Peyton Randolph, and John Hancock. The papacy is the eighth head that was of the seven, and it received a prophetic deadly wound. To be an image of the papacy, the eighth president that is of the seven, must also have a prophetic identification of being prophetically “wounded” or “killed”.

De president die regeert wanneer het beeld van het beest door de Verenigde Staten wordt gevormd, moet de achtste zijn, dat is één van de zeven, zoals daarvan getuigd wordt door Peyton Randolph en John Hancock. Het pausdom is de achtste kop die uit de zeven was, en het ontving een profetische dodelijke wond. Om een beeld van het pausdom te zijn, moet de achtste president die uit de zeven is, eveneens een profetische identificatie hebben als profetisch „gewond” of „gedood”.

The papacy received its deadly wound from a dragon power (France), a dragon power who the papacy had been struggling against since the time when Paul identified that, the mystery of iniquity (the man of sin), did already work at that time. The dragon of paganism was restraining the papacy from taking the throne, which it did in 538.

Het pausdom ontving zijn dodelijke wond van een draakmacht (Frankrijk), een draakmacht waartegen het pausdom reeds worstelde sinds de tijd waarin Paulus vaststelde dat het geheimenis der ongerechtigheid (de mens der zonde) toen reeds werkzaam was. De draak van het heidendom weerhield het pausdom ervan de troon te bestijgen, wat het in 538 deed.

From the beginning of the papacy unto its final demise it struggles against dragon powers. An image of the papacy requires that the image struggles with a dragon power. In Revelation seventeen the papacy, who is the eighth head, that is of the seven heads, is ultimately burned with fire and her flesh is eaten by the ten kings. In both deaths (1798 and the last days), the papal beast is killed by a dragon power. In order for the United States to form an image of the beast, the eighth president would also need to be killed by a dragon power that it was at war with, and the sixth king after the time of the end in 1989, is the king that stirred up all the dragon powers.

Vanaf het begin van het pausdom tot aan zijn uiteindelijke ondergang worstelt het tegen drakenmachten. Een beeld van het pausdom vereist dat het beeld worstelt met een drakenmacht. In Openbaring zeventien wordt het pausdom, dat het achtste hoofd is, dat uit de zeven hoofden is, uiteindelijk met vuur verbrand en wordt haar vlees door de tien koningen gegeten. In beide sterfgevallen (1798 en de laatste dagen) wordt het pauselijke beest gedood door een drakenmacht. Opdat de Verenigde Staten een beeld van het beest zouden vormen, zou de achtste president eveneens gedood moeten worden door een drakenmacht waarmee het in oorlog was, en de zesde koning na de tijd van het einde in 1989 is de koning die alle drakenmachten heeft opgewekt.

Ronald Reagan was an apostate Protestant, but George Bush the first, was a classic globalist. One of his famous quotes is where he lied by saying, on August 18, 1988, “And I’m the one who will not raise taxes. My opponent now says he’ll raise them as a last resort, or a third resort. But when a politician talks like that, you know that’s one resort he’ll be checking into. My opponent won’t rule out raising taxes. But I will. And the Congress will push me to raise taxes and I’ll say no. And they’ll push, and I’ll say no, and they’ll push again, and all I can say to them is: read my lips: no new taxes.”

Ronald Reagan was een afvallige protestant, maar George Bush de eerste was een klassieke globalist. Een van zijn beroemde uitspraken is die waarin hij loog door op 18 augustus 1988 te zeggen: “And I’m the one who will not raise taxes. My opponent now says he’ll raise them as a last resort, or a third resort. But when a politician talks like that, you know that’s one resort he’ll be checking into. My opponent won’t rule out raising taxes. But I will. And the Congress will push me to raise taxes and I’ll say no. And they’ll push, and I’ll say no, and they’ll push again, and all I can say to them is: read my lips: no new taxes.”

Other than that public lie, which is an attribute of a representative of the dragon power, his most famous quote was at a joint session of Congress on September 11, 1990, where he said, “Now, we can see a new world coming into view. A world in which there is the very real prospect of a new world order. In the words of Winston Churchill, a ‘world order’ in which ‘the principles of justice and fair play … protect the weak against the strong …’ A world where the United Nations, freed from cold war stalemate, is poised to fulfill the historic vision of its founders.” Bush the senior was a globalist, even if he identified as a Republican.

Afgezien van die openbare leugen, die een kenmerk is van een vertegenwoordiger van de macht van de draak, was zijn beroemdste uitspraak die welke hij deed tijdens een gezamenlijke zitting van het Congres op 11 september 1990, waar hij zei: “Nu kunnen wij een nieuwe wereld in zicht zien komen. Een wereld waarin er een zeer reëel vooruitzicht bestaat op een nieuwe wereldorde. In de woorden van Winston Churchill, een ‘wereldorde’ waarin ‘de beginselen van gerechtigheid en fair play … de zwakken beschermen tegen de sterken …’ Een wereld waarin de Verenigde Naties, bevrijd van de impasse van de Koude Oorlog, gereedstaan om de historische visie van hun grondleggers te vervullen.” Bush senior was een globalist, ook al identificeerde hij zich als een Republikein.

Bill Clinton was the first president to hold his inauguration ceremony at the Lincoln Memorial, which means he turned his back to Lincoln and faced the obelisk of Washington’s monument, an obelisk that is internally filled with symbols of Freemasonry. Both the obelisk and the symbols of Freemasonry he chose to face as he falsely swore his allegiance to the Constitution, represented not only that he had turned his back upon the anti-slavery symbol of the Lincoln Memorial, but Clintons’ chosen historic positioning, agrees with his acceptance speech, where he praised a professor whom he had studied under in the Jesuit University that he had attended.

Bill Clinton was de eerste president die zijn inauguratieplechtigheid hield bij het Lincoln Memorial, wat betekent dat hij Lincoln de rug toekeerde en zich richtte naar de obelisk van het Washington Monument, een obelisk die inwendig gevuld is met symbolen van de vrijmetselarij. Zowel de obelisk als de symbolen van de vrijmetselarij waarnaar hij ervoor koos zich te keren toen hij valselijk zijn trouw aan de Grondwet zwoer, vertegenwoordigden niet alleen dat hij de rug had toegekeerd aan het anti-slavernijsymbool van het Lincoln Memorial, maar Clintons bewust gekozen historische positionering stemt ook overeen met zijn aanvaardingsrede, waarin hij een professor prees bij wie hij had gestudeerd aan de jezuïtische universiteit die hij had bezocht.

That professor, Carroll Quigley, wrote the book: Tragedy and Hope: A History of the World in Our Time, which was published in 1966, and is correctly and widely understood to represent “the Bible for globalist ideas”. As the Koran is to Islam, and as Morals and Dogma of the Ancient and Accepted Scottish Rite of Freemasonry, written by Albert Pike, and published in 1871, is considered the most comprehensive exposition of the esoteric teachings of Freemasonry; or as The Book of Mormon is to the Latter Day Saints, Quigley’s book is the Bible of globalist philosophy. Most would have known if Clinton praised Mohammed of the Koran, or if he praised Joseph Smith of The Book of Mormon, and some would have known who Albert Pike was, but few knew that Clinton’s praise of Quigley was consistent with his own globalist agenda, and his rejection of the principles represented by Abraham Lincoln.

Die professor, Carroll Quigley, schreef het boek Tragedy and Hope: A History of the World in Our Time, dat in 1966 werd gepubliceerd en terecht en algemeen wordt begrepen als „de Bijbel van de globalistische ideeën”. Zoals de Koran zich verhoudt tot de islam, en zoals Morals and Dogma of the Ancient and Accepted Scottish Rite of Freemasonry, geschreven door Albert Pike en gepubliceerd in 1871, wordt beschouwd als de meest omvattende uiteenzetting van de esoterische leringen van de vrijmetselarij; of zoals The Book of Mormon zich verhoudt tot de Heiligen der Laatste Dagen, zo is Quigleys boek de Bijbel van de globalistische filosofie. De meesten zouden het geweten hebben als Clinton Mohammed van de Koran had geprezen, of als hij Joseph Smith van The Book of Mormon had geprezen, en sommigen zouden geweten hebben wie Albert Pike was, maar weinigen wisten dat Clintons lof voor Quigley in overeenstemming was met zijn eigen globalistische agenda en met zijn verwerping van de beginselen die door Abraham Lincoln werden vertegenwoordigd.

In the speech, Clinton said: “As a teenager, I heard John Kennedy’s summons to citizenship. And then, as a student at Georgetown, I heard that call clarified by a professor named Carroll Quigley, who said to us that America was the greatest nation in history because our people have always believed in two things: that tomorrow can be better than today and that every one of us has a personal moral responsibility to make it so.” Carroll Quigley’s idea on how to “make America great again”, was for the United States to surrender its national sovereignty to the United Nations. Clinton was a Democrat, globalist, representative of the dragon.

In de toespraak zei Clinton: “Als tiener hoorde ik John Kennedy’s oproep tot burgerschap. En later, als student aan Georgetown, hoorde ik die oproep verduidelijkt door een professor genaamd Carroll Quigley, die ons zei dat Amerika de grootste natie in de geschiedenis was omdat ons volk altijd in twee dingen heeft geloofd: dat morgen beter kan zijn dan vandaag en dat ieder van ons een persoonlijke morele verantwoordelijkheid heeft om dat werkelijkheid te doen worden.” Carroll Quigley’s opvatting over hoe men “America great again” kon maken, hield in dat de Verenigde Staten hun nationale soevereiniteit aan de Verenigde Naties moesten prijsgeven. Clinton was een Democraat, een globalist, een vertegenwoordiger van de draak.

“Like father, like son”, George Bush the last, was a globalist, and just as was his father, a globalist who professed to be Republican. The apple does not fall far from the tree. The Bible raises the rhetorical question, “Can two walk together, except they be agreed?” One simply needs to track the many enterprises that Bush the last, accomplished together with Bill and Hillary Clinton to see who Bush the last agreed with.

“Zo vader, zo zoon”; George Bush de laatste was een globalist, en evenals zijn vader was hij een globalist die beweerde Republikein te zijn. De appel valt niet ver van de boom. De Bijbel stelt de retorische vraag: “Kunnen twee tezamen wandelen, tenzij zij het eens geworden zijn?” Men hoeft slechts de vele ondernemingen na te gaan die Bush de laatste samen met Bill en Hillary Clinton tot stand heeft gebracht om te zien met wie Bush de laatste het eens was.

Barack Hussein Obama made a statement about fundamentally transforming the United States during a campaign rally shortly before he was elected as President. On October 30, 2008, in Columbia, Missouri, Obama said: “We are five days away from fundamentally transforming the United States of America.” The statement was part of Obama’s broader message of “hope and change”, which was a central theme of his 2008 presidential campaign, emphasizing his commitment to significant policy reforms and a different direction for the country. The direction he turned the country was into the dragon policies of globalism, anti-white, pro-abortion, anti-carbon fuels, anti-America pro-globalism, Diversity, Equity, Inclusion, the false history of Critical Race Theory, and on and on. Obama was not simply a community organizer; he was and still is a representative of the dragon power’s globalist agenda.

Barack Hussein Obama deed kort voordat hij tot president werd gekozen tijdens een campagnebijeenkomst een uitspraak over het fundamenteel transformeren van de Verenigde Staten. Op 30 oktober 2008 zei Obama in Columbia, Missouri: “We are five days away from fundamentally transforming the United States of America.” Deze uitspraak maakte deel uit van Obama’s bredere boodschap van “hope and change”, die een centraal thema vormde van zijn presidentscampagne van 2008 en zijn toewijding benadrukte aan ingrijpende beleidshervormingen en een andere koers voor het land. De richting waarin hij het land leidde, was die van de drakenpolitiek van globalisme, anti-blank, pro-abortus, anti-koolstofbrandstoffen, anti-Amerikaans pro-globalisme, Diversiteit, Gelijkheid, Inclusie, de valse geschiedschrijving van de Kritische Rastheorie, en ga zo maar door. Obama was niet louter een gemeenschapsorganisator; hij was en is nog steeds een vertegenwoordiger van de globalistische agenda van de drakenmacht.

Trump however, unlike a typical modern politician, kept more promises than all the other seven presidents in the period beginning in 1989, combined. He was committed to making America great again, and in so attempting, he stirred up the globalist powers that be, not only in the United States, but in the entire world.

Trump echter hield, in tegenstelling tot een typische moderne politicus, meer beloften dan alle andere zeven presidenten in de periode die in 1989 begon, tezamen. Hij was vastbesloten Amerika weer groot te maken, en terwijl hij dat trachtte te doen, schudde hij de heersende globalistische machten wakker, niet alleen in de Verenigde Staten, maar in de gehele wereld.

Joe Biden has no evidence whatsoever that he is anything other than another globalist.

Joe Biden heeft hoegenaamd geen enkel bewijs dat hij iets anders is dan wederom een globalist.

The beast of Catholicism waged a long-drawn-out war with the dragon powers, and the president that is reigning when the United States forms an image of the papacy, will, of prophetic necessity, be in a struggle with the dragon powers. None of the living presidents, other than Donald Trump, would wage war with the dragon powers, for the Democrats are openly globalist (dragons), and George Bush the last, was, as his father was (a professed Republican, that is actually a globalist dragon), for Jesus always illustrates the last with the first.

Het beest van het katholicisme voerde een langdurige oorlog met de machten van de draak, en de president die regeert wanneer de Verenigde Staten een beeld van het pausdom vormen, zal uit profetische noodzaak verwikkeld zijn in een strijd met de machten van de draak. Geen van de nog levende presidenten, behalve Donald Trump, zou oorlog voeren met de machten van de draak, want de Democraten zijn openlijk globalistisch (draken), en George Bush de laatste was, evenals zijn vader, een verklaard Republikein die in werkelijkheid een globalistische draak is, want Jezus stelt altijd de laatste voor door middel van de eerste.

We will continue this study in the next article.

Wij zullen deze studie in het volgende artikel voortzetten.

> “A great crisis awaits the people of God. A crisis awaits the world. The most momentous struggle of all the ages is just before us. Events which for more than forty years we have upon the authority of the prophetic word declared to be impending are now taking place before our eyes. Already the question of an amendment to the Constitution restricting liberty of conscience has been urged upon the legislators of the nation. The question of enforcing Sunday observance has become one of national interest and importance. We well know what the result of this movement will be. But are we ready for the issue? Have we faithfully discharged the duty which God has committed to us of giving the people warning of the danger before them?

> „Een grote crisis wacht het volk van God. Een crisis wacht de wereld. De meest gewichtige strijd van alle eeuwen staat ons vlak te wachten. Gebeurtenissen waarvan wij op gezag van het profetische woord meer dan veertig jaar lang hebben verklaard dat zij ophanden waren, vinden nu voor onze ogen plaats. Reeds is de kwestie van een wijziging van de Grondwet die de vrijheid van geweten beperkt, onder de aandacht van de wetgevers van de natie gebracht. De kwestie van het afdwingen van de zondagsviering is een zaak van nationaal belang en gewicht geworden. Wij weten maar al te goed wat het resultaat van deze beweging zal zijn. Maar zijn wij gereed voor de uitkomst? Hebben wij de plicht die God ons heeft toevertrouwd, namelijk het volk te waarschuwen voor het gevaar dat vóór hen ligt, getrouw vervuld?”

> “There are many, even of those engaged in this movement for Sunday enforcement, who are blinded to the results which will follow this action. They do not see that they are striking directly against religious liberty. There are many who have never understood the claims of the Bible Sabbath and the false foundation upon which the Sunday institution rests. Any movement in favor of religious legislation is really an act of concession to the papacy, which for so many ages has steadily warred against liberty of conscience. Sunday observance owes its existence as a so-called Christian institution to ‘the mystery of iniquity;’ and its enforcement will be a virtual recognition of the principles which are the very cornerstone of Romanism. When our nation shall so abjure the principles of its government as to enact a Sunday law, Protestantism will in this act join hands with popery; it will be nothing else than giving life to the tyranny which has long been eagerly watching its opportunity to spring again into active despotism.

> “Er zijn velen, zelfs onder hen die betrokken zijn bij deze beweging tot handhaving van de zondag, die blind zijn voor de gevolgen die uit deze maatregel zullen voortvloeien. Zij zien niet in dat zij rechtstreeks een slag toebrengen aan de godsdienstvrijheid. Er zijn velen die nooit de aanspraken van de Bijbelse sabbat hebben begrepen, noch de valse grondslag waarop de zondag als instelling rust. Elke beweging ten gunste van religieuze wetgeving is in werkelijkheid een daad van toegeeflijkheid jegens het pausdom, dat gedurende zovele eeuwen onophoudelijk strijd heeft gevoerd tegen de vrijheid van geweten. De zondagsviering dankt haar bestaan als zogenaamd christelijke instelling aan ‘de verborgenheid der ongerechtigheid’; en de handhaving ervan zal in feite een erkenning zijn van de beginselen die de eigenlijke hoeksteen van het rooms-katholicisme vormen. Wanneer onze natie de beginselen van haar regering zó zal verloochenen dat zij een zondagwet uitvaardigt, zal het protestantisme door deze daad de hand reiken aan het pausdom; het zal niets anders zijn dan leven geven aan de tirannie die lange tijd gretig heeft uitgezien naar haar kans om opnieuw op te springen tot actief despotisme.”

> “The National Reform movement, exercising the power of religious legislation, will, when fully developed, manifest the same intolerance and oppression that have prevailed in past ages. Human councils then assumed the prerogatives of Deity, crushing under their despotic power liberty of conscience; and imprisonment, exile, and death followed for those who opposed their dictates. If popery or its principles shall again be legislated into power, the fires of persecution will be rekindled against those who will not sacrifice conscience and the truth in deference to popular errors. This evil is on the point of realization.

> „De Nationale Hervormingsbeweging, die de macht van religieuze wetgeving uitoefent, zal, wanneer zij volledig tot ontwikkeling is gekomen, dezelfde onverdraagzaamheid en onderdrukking aan de dag leggen als die welke in vroegere eeuwen hebben geheerst. Menselijke raden eigenden zich toen de voorrechten van de Godheid toe en verpletterden onder hun despotische macht de vrijheid van geweten; en gevangenschap, ballingschap en de dood volgden voor hen die zich tegen hun voorschriften verzetten. Indien het pausdom of zijn beginselen opnieuw door wetgeving aan de macht worden gebracht, zullen de vuren der vervolging opnieuw worden ontstoken tegen hen die geweten en waarheid niet willen opofferen uit deferentie voor populaire dwalingen. Dit kwaad staat op het punt werkelijkheid te worden.ײ

> “When God has given us light showing the dangers before us, how can we stand clear in His sight if we neglect to put forth every effort in our power to bring it before the people? Can we be content to leave them to meet this momentous issue unwarned?” Testimonies, volume 5, 711, 712.

> „Wanneer God ons licht heeft gegeven dat ons de gevaren toont die vóór ons liggen, hoe kunnen wij dan in Zijn oog rein staan, indien wij nalaten alle inspanning te leveren die in ons vermogen ligt om dit aan het volk voor te houden? Kunnen wij ermee tevreden zijn hen dit gewichtige vraagstuk onvoorbereid te laten tegemoetgaan?” Testimonies, deel 5, 711, 712.

Back to Articles