Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Thirty-Seven

Het Boek Joël en de Laodiceïsche Zevendedagsadventkerk - Nummer Zevenendertig

Number Thirty-Seven

Nummer Zevenendertig

Author

Jeff Pippenger

Published

January 29, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

In William Miller’s dream, the “bustle” at the beginning, when the people began to trouble the jewels was preceded by Miller assembling the jewels and calling “come and see.” Christ as the dirt brush man, uses the broom to sweep out the rubbish, assemble the jewels in a much larger casket, and He then called Miller to “come and see.” When Christ begins His broom-work, the room is empty, for Miller recorded that a “door opened, and a man entered the room, when the people all left it; and he, having a dirt brush in his hand, opened the windows, and began to brush the dirt and rubbish from the room.”

In de droom van William Miller werd de „drukte” aan het begin, toen de mensen de juwelen begonnen te verstoren, voorafgegaan door het feit dat Miller de juwelen bijeenbracht en riep: „kom en zie.” Christus gebruikt als de man met de stofborstel de bezem om het afval weg te vegen, de juwelen in een veel grotere kist bijeen te brengen, en vervolgens riep Hij Miller: „kom en zie.” Wanneer Christus Zijn bezemwerk begint, is de kamer leeg, want Miller tekende op dat er „een deur openging, en een man de kamer binnenkwam, waarop alle mensen haar verlieten; en hij, met een stofborstel in zijn hand, opende de vensters, en begon het stof en afval uit de kamer te borstelen.”

The dirt brush man enters the room when all the people had left it. In 2023, the dirt brush man entered the empty room, for the movement of the one hundred and forty-four thousand had been shattered and scattered. The truths represented by Habakkuk’s Tables of 2012 was buried in rubbish, and the room was empty. The dirt brush man is He who came after John the Baptist, who John said had a fan, and that He would use that fan to thoroughly purge His floor.

De man met de vuilborstel betreedt de kamer wanneer alle mensen haar hebben verlaten. In 2023 betrad de man met de vuilborstel de lege kamer, want de beweging van de honderd vierenveertigduizend was verbrijzeld en verstrooid. De waarheden die werden voorgesteld door Habakuks Tafelen van 2012 waren onder puin begraven, en de kamer was leeg. De man met de vuilborstel is Hij die na Johannes de Doper kwam, van wie Johannes zei dat Hij een wan in de hand had, en dat Hij die wan zou gebruiken om Zijn dorsvloer grondig te reinigen.

> I indeed baptize you with water unto repentance: but he that cometh after me is mightier than I, whose shoes I am not worthy to bear: he shall baptize you with the Holy Ghost, and with fire: Whose fan is in his hand, and he will thoroughly purge his floor, and gather his wheat into the garner; but he will burn up the chaff with unquenchable fire. Then cometh Jesus from Galilee to Jordan unto John, to be baptized of him. Matthew 3:11–13.

> Ik doop u wel met water tot bekering; maar Hij Die na mij komt, is sterker dan ik, Wiens schoenen ik niet waardig ben te dragen; Hij zal u dopen met de Heilige Geest en met vuur; Wiens wan in Zijn hand is, en Hij zal Zijn dorsvloer grondig zuiveren en Zijn tarwe in de schuur bijeenbrengen; maar het kaf zal Hij verbranden met onuitblusselijk vuur. Toen kwam Jezus van Galilea naar de Jordaan tot Johannes, om door hem gedoopt te worden. Mattheüs 3:11–13.

Galilee is a symbol of a turning point, and the point on the Jordan where Jesus came to be baptized is named Bethabara, and it means “the ferry crossing,” and it marks the place where ancient Israel crossed over to the Promised Land. When Jesus was baptized, He then became Jesus Christ. Galilee, Jordan, Bethabara and Jesus becoming the Christ are all emphasizing a change of dispensation, which is also what a door represents, especially for Philadelphians who are given the key of the open and shut door.

Galilea is een symbool van een keerpunt, en de plaats aan de Jordaan waar Jezus kwam om gedoopt te worden heet Bethabara, en dat betekent „de overtocht per veer”, en zij markeert de plaats waar het oude Israël overtrok naar het Beloofde Land. Toen Jezus werd gedoopt, werd Hij vervolgens Jezus Christus. Galilea, de Jordaan, Bethabara en het feit dat Jezus de Christus werd, benadrukken alle een verandering van bedeling, hetgeen ook is wat een deur voorstelt, in het bijzonder voor Filadelfiërs aan wie de sleutel van de geopende en gesloten deur is gegeven.

> And to the angel of the church in Philadelphia write; These things saith he that is holy, he that is true, he that hath the key of David, he that openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth; I know thy works: behold, I have set before thee an open door, and no man can shut it: for thou hast a little strength, and hast kept my word, and hast not denied my name. Revelation 3:7, 8.

> En schrijf aan de engel van de gemeente in Filadelfia: Dit zegt Hij die heilig is, die waarachtig is, die de sleutel van David heeft, die opent en niemand sluit, en sluit en niemand opent: Ik ken uw werken; zie, Ik heb voor u een geopende deur gegeven, en niemand kan die sluiten; want gij hebt weinig kracht, en gij hebt Mijn woord bewaard en Mijn naam niet verloochend. Openbaring 3:7, 8.

When Christ “opened” the “door” and “entered the room,” the room was “His room,” for He thoroughly purges “His floor.” If it is His floor, it is His room.

Toen Christus de „deur” „opende” en „de kamer binnenging”, was die kamer „Zijn kamer”, want Hij reinigt „Zijn dorsvloer” grondig. Indien het Zijn dorsvloer is, is het Zijn kamer.

> “At Capernaum Jesus dwelt in the intervals of His journeys to and fro, and it came to be known as ‘His own city.’ It was on the shores of the Sea of Galilee, and near the borders of the beautiful plain of Gennesaret, if not actually upon it.” The Desire of Ages, 252.

> „Te Kapernaüm verbleef Jezus in de tussenpozen van Zijn reizen heen en weer, en het werd bekend als ‘Zijn eigen stad’. Het lag aan de oevers van de Zee van Galilea, en nabij de grenzen van de prachtige vlakte van Gennesaret, zo niet daadwerkelijk daarop.” The Desire of Ages, 252.

He enters His room to gather His wheat and to gather and burn the tares. The change of dispensation represented by Galilee, Jordan, Bethabara, the baptism, the transition from John to Jesus aligns with the transition of the church militant of Laodicea unto the church triumphant of Philadelphia. He entered His room in July of 2023. Miller had closed his eyes in the bustle of July 18, 2020, and when he opened his eyes, the room was empty of people; truth was buried beneath error, and then the dirt brush man opened the windows and began to sweep the rubbish out.

Hij treedt Zijn vertrek binnen om Zijn tarwe te verzamelen en om het onkruid bijeen te brengen en te verbranden. De bedelingsverandering, voorgesteld door Galilea, de Jordaan, Bethabara, de doop, de overgang van Johannes naar Jezus, stemt overeen met de overgang van de strijdende kerk van Laodicea naar de triomferende kerk van Filadelfia. Hij trad Zijn vertrek binnen in juli 2023. Miller had zijn ogen gesloten in de drukte van 18 juli 2020, en toen hij zijn ogen opende, was het vertrek leeg van mensen; de waarheid lag begraven onder dwaling, en toen opende de man met de stofborstel de vensters en begon het afval naar buiten te vegen.

> “‘Whose fan is in His hand, and He will throughly purge His floor, and gather His wheat into the garner.’ Matthew 3:12. This was one of the times of purging. By the words of truth, the chaff was being separated from the wheat. Because they were too vain and self-righteous to receive reproof, too world-loving to accept a life of humility, many turned away from Jesus. Many are still doing the same thing. Souls are tested today as were those disciples in the synagogue at Capernaum. When truth is brought home to the heart, they see that their lives are not in accordance with the will of God. They see the need of an entire change in themselves; but they are not willing to take up the self-denying work. Therefore they are angry when their sins are discovered. They go away offended, even as the disciples left Jesus, murmuring, ‘This is an hard saying; who can hear it?’” The Desire of Ages, 392.

> “‘Wiens wan in Zijn hand is, en Hij zal Zijn dorsvloer grondig zuiveren en Zijn tarwe in de schuur verzamelen.’ Mattheüs 3:12. Dit was een van de tijden van zuivering. Door de woorden der waarheid werd het kaf van de tarwe gescheiden. Omdat zij te ijdel en zelfgerechtig waren om terechtwijzing te aanvaarden, te zeer de wereld liefhadden om een leven van nederigheid te accepteren, keerden velen zich van Jezus af. Velen doen nog steeds hetzelfde. Zielen worden heden ten dage beproefd, zoals die discipelen in de synagoge te Kapernaüm werden beproefd. Wanneer de waarheid tot het hart doordringt, zien zij dat hun leven niet in overeenstemming is met de wil van God. Zij zien de noodzaak van een algehele verandering in zichzelf; maar zij zijn niet bereid het werk van zelfverloochening op zich te nemen. Daarom worden zij toornig wanneer hun zonden aan het licht worden gebracht. Zij gaan geërgerd weg, evenals de discipelen Jezus verlieten, mopperend: ‘Dit woord is hard; wie kan het aanhoren?’” The Desire of Ages, 392.

On the last day of 2023, which touches the first day of 2024, the Lion of the tribe of Judah began to progressively unseal the revelation of Himself. In accordance with the three-step testing process of Daniel twelve’s unsealing, there would then be three tests, represented as “purified, made white and tried.”

Op de laatste dag van 2023, die de eerste dag van 2024 raakt, begon de Leeuw uit de stam van Juda geleidelijk de openbaring van Zichzelf te ontsluiten. Overeenkomstig het drievoudige beproevingsproces van het ontsluiten in Daniël twaalf, zouden er vervolgens drie beproevingen zijn, aangeduid als „gelouterd, wit gemaakt en beproefd”.

> And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.

> En hij zeide: Ga heen, Daniël; want deze woorden blijven gesloten en verzegeld tot de tijd van het einde. Velen zullen gereinigd en wit gemaakt en beproefd worden; maar de goddelozen zullen goddeloos handelen; en geen van de goddelozen zal verstaan; maar de wijzen zullen verstaan. Daniël 12:9, 10.

The first angel represents purification, as the convicted sinner places his sins upon the sacrifice in the courtyard, where he is justified by the blood.

De eerste engel vertegenwoordigt de reiniging, wanneer de van zonde overtuigde zondaar zijn zonden op het offer in de voorhof legt, waar hij door het bloed gerechtvaardigd wordt.

The blood is then taken into the holy place where the sanctification process of holiness is represented as being made white through the washing of the blood from the courtyard. Righteousness is there manifested in those who overcome with the blood and the word of their testimony.

Het bloed wordt vervolgens in het heiligdom gebracht, waar het heiligingsproces van heiligheid wordt voorgesteld als witgemaakt door de reiniging met het bloed uit de voorhof. Daar wordt gerechtigheid geopenbaard in hen die overwinnen door het bloed en het woord van hun getuigenis.

They are then tried, and in the latter days they are found to be ten times better than all the other wise men of Babylon. The third test is where they are glorified in the Most Holy Place and distinguished from the other class of professed wise men. That third test is the Sunday law, and the first test is the first angel’s call to return to the foundations, for in the next step the temple is erected. That next step is the second angel’s separation message, which is followed by the litmus test of the third angel.

Zij worden vervolgens beproefd, en in de laatste dagen blijken zij tienmaal beter te zijn dan alle andere wijzen van Babylon. De derde beproeving is die waarin zij in het Allerheiligste verheerlijkt worden en onderscheiden van de andere klasse van belijdende wijzen. Die derde beproeving is de zondagswet, en de eerste beproeving is de roep van de eerste engel om terug te keren tot de grondslagen, want in de volgende stap wordt de tempel opgericht. Die volgende stap is de scheidingsboodschap van de tweede engel, die gevolgd wordt door de lakmoesproef van de derde engel.

In 2023, the first angel arrived as He had done on August 11, 1840, when he came down with a message of Islam of the second woe. He came down as He had done at 9/11, with a message of Islam of the third woe, and the call to return to the old paths. The foundations of Millerite history were set up once the message of the second woe was fulfilled on August 11, 1840. The angel of Revelation chapter ten then descended, thus typifying the descent of the angel of Revelation chapter eighteen and the arrival of the third woe.

In 2023 daalde de eerste engel neer zoals Hij had gedaan op 11 augustus 1840, toen hij neerdaalde met een boodschap van de islam van het tweede wee. Hij daalde neer zoals Hij had gedaan op 11 september, met een boodschap van de islam van het derde wee en de oproep om terug te keren naar de oude paden. De fundamenten van de Milleritische geschiedenis werden opgericht zodra de boodschap van het tweede wee op 11 augustus 1840 was vervuld. De engel van Openbaring hoofdstuk tien daalde toen neer en typeerde aldus de nederdaling van de engel van Openbaring hoofdstuk achttien en de komst van het derde wee.

Josiah Litch is the historical figured associated with the foundations being established on August 11, 1840. The name “Josiah” means “the foundation of God,” and king Josiah in sacred history represents Josiah’s reformation, which included the discovery of the curse of Moses, buried among the rubbish in the sanctuary, just as Miller’s jewels were buried in the room.

Josiah Litch is de historische figuur die verbonden is met het leggen van de fundamenten op 11 augustus 1840. De naam „Josia” betekent „het fundament van God”, en koning Josia vertegenwoordigt in de gewijde geschiedenis Josia’s hervorming, die de ontdekking omvatte van de vloek van Mozes, begraven te midden van het puin in het heiligdom, evenals Millers juwelen in de kamer begraven waren.

King Josiah died at Megiddo, which is Armageddon of Revelation chapter sixteen. The reformation of Josiah was a fulfillment of the prophecy set forth by the disobedient prophet, when Jeroboam set up the two altars in Bethel and Dan. That disobedient prophet died between the ass and the lion. King Josiah had been predicted, by name, and his reformation was part of the prediction, which included that the future king Josiah would beat down the very altar where the disobedient prophet confronted the wicked king Jeroboam.

Koning Josia stierf te Megiddo, dat het Armageddon van Openbaring hoofdstuk zestien is. De hervorming van Josia was een vervulling van de profetie die werd uitgesproken door de ongehoorzame profeet, toen Jerobeam de twee altaren in Bethel en Dan oprichtte. Die ongehoorzame profeet stierf tussen de ezel en de leeuw. Koning Josia was bij name voorzegd, en zijn hervorming maakte deel uit van die voorzegging, die inhield dat de toekomstige koning Josia juist het altaar zou neerhalen waar de ongehoorzame profeet de goddeloze koning Jerobeam tegemoet trad.

Josiah means the foundation of God, and king Josiah fulfilled the prediction given about 340 years before his reign. He led out in a revival and reformation that ultimately arrived at the altar where the prophet from Judah confronted king Jeroboam. Once there, Josiah smashed the altar down, as the prophecy said he would do. Those two altars of Jeroboam were purposeful counterfeits of the temple in Jerusalem, even to the depth that Jeroboam instituted counterfeit feast days. In doing so, he was simply doing what Aaron did with the golden calf. Aaron’s rebellion was at the foundation of ancient Israel’s sacred history. It occurred when Moses was receiving the Law, which is the foundation of God’s government.

Josia betekent het fundament van God, en koning Josia vervulde de voorspelling die ongeveer 340 jaar vóór zijn regering was gegeven. Hij gaf leiding aan een opwekking en hervorming die uiteindelijk uitkwam bij het altaar waar de profeet uit Juda koning Jerobeam tegemoettrad. Eenmaal daar brak Josia het altaar af, zoals de profetie had gezegd dat hij zou doen. Die twee altaren van Jerobeam waren opzettelijke vervalsingen van de tempel in Jeruzalem, zelfs in die mate dat Jerobeam vervalste feestdagen instelde. Daarmee deed hij eenvoudigweg wat Aäron met het gouden kalf had gedaan. Aärons opstand lag aan de basis van de heilige geschiedenis van het oude Israël. Zij vond plaats terwijl Mozes de Wet ontving, die het fundament is van Gods regering.

Aaron’s rebellion was a foundational rebellion, and it was repeated when Jeroboam founded the ten northern tribes as Israel. Moses rebuked Aaron, and Moses is the alpha, or foundation in relation to Christ the omega. Aaron and Moses represent two classes in the foundational rebellion and a third class are the heroes who stood with Moses—the Levites. King Jeroboam and the prophet from Judah are the two classes in the foundation rebellion of the northern kingdom, and once again the Levites are the heroes.

Aärons opstand was een fundamentele opstand, en zij werd herhaald toen Jerobeam de tien noordelijke stammen als Israël stichtte. Mozes bestrafte Aäron, en Mozes is de alfa, of het fundament, in verhouding tot Christus, de omega. Aäron en Mozes vertegenwoordigen twee klassen in de fundamentele opstand, en een derde klasse wordt gevormd door de helden die Mozes terzijde stonden—de Levieten. Koning Jerobeam en de profeet uit Juda zijn de twee klassen in de fundamentele opstand van het noordelijke koninkrijk, en opnieuw zijn de Levieten de helden.

At Jeroboam’s foundational rebellion the prophet from Judah rebukes him and prophesies of a king that would be named “the foundation of God”—Josiah. The fulfillment of the predicted reformation included that when Josiah began his revival and reformation, the curse of Moses was discovered, and the reading of the sacred words of Moses empowered a revival and reformation that had already begun. Josiah, clearly a prophetic symbol, represents a revival and reformation that is empowered when a prophecy from the writings of Moses is discovered.

Bij Jerobeams fundamentele opstand bestraft de profeet uit Juda hem en profeteert over een koning die “het fundament van God” genoemd zou worden—Josia. De vervulling van de voorzegde hervorming hield in dat, toen Josia zijn opwekking en hervorming begon, de vloek van Mozes werd ontdekt, en de voorlezing van de heilige woorden van Mozes een opwekking en hervorming bekrachtigde die reeds begonnen was. Josia, duidelijk een profetisch symbool, vertegenwoordigt een opwekking en hervorming die bekrachtigd wordt wanneer een profetie uit de geschriften van Mozes wordt ontdekt.

The foundational rebellion in the story of king Jeroboam is represented by the king of Israel, and also by the prophet from Judah who was sent with a divine pronouncement against Jeroboam’s foundational rebellion and instructions for the prophet identifying which path to avoid when returning to Judah. The prophet from Judah rejects Jeroboam’s request to stay, but thereafter accepts the invitation of the lying prophet of Bethel, and seals his fate. The disobedient prophet would die between the ass and the lion, and then be buried in the tomb of the lying prophet.

De fundamentele opstand in het verhaal van koning Jerobeam wordt vertegenwoordigd door de koning van Israël, en ook door de profeet uit Juda die werd gezonden met een goddelijke uitspraak tegen Jerobeams fundamentele opstand en met aanwijzingen voor de profeet die aangaven welke weg hij bij zijn terugkeer naar Juda moest vermijden. De profeet uit Juda wijst Jerobeams verzoek om te blijven af, maar aanvaardt daarna de uitnodiging van de leugenachtige profeet van Bethel, en bezegelt daarmee zijn lot. De ongehoorzame profeet zou sterven tussen de ezel en de leeuw, en vervolgens worden begraven in het graf van de leugenachtige profeet.

On August 11, 1840, a prophecy of the second woe was fulfilled, and the foundations of Adventism was laid. Josiah Litch presented the prophecy in 1838, and then ten days before August 11, 1840 he fined tuned his calculations and predicted August 11, 1840, as the day the Ottoman supremacy would cease, in fulfillment of the prophecy of Islam of the second woe.

Op 11 augustus 1840 werd een profetie van het tweede wee vervuld, en werd het fundament van het adventisme gelegd. Josiah Litch presenteerde de profetie in 1838, en vervolgens, tien dagen vóór 11 augustus 1840, verfijnde hij zijn berekeningen en voorspelde hij 11 augustus 1840 als de dag waarop de Ottomaanse suprematie zou ophouden, ter vervulling van de profetie over de islam van het tweede wee.

King Josiah symbolizes the final revival and reformation, for every prophet speaks more directly of the latter days, than any prior days. King Josiah symbolizes the final revival and reformation, and that reformation has been set forth in the Bible by a prediction. The book of Joel identifies the final revival and reformation that takes place among those who will be the one hundred and forty-four thousand. Josiah’s revival was two steps, it began, then a prophecy was unsealed that added momentum to the work. The two steps are the early and latter rain, as set forth in the book of Joel, and fulfilled in the books of Acts, and then fulfilled again in the Millerite history.

Koning Josia symboliseert de laatste opwekking en hervorming, want iedere profeet spreekt rechtstreeks over de laatste dagen, meer dan over enige eerdere dagen. Koning Josia symboliseert de laatste opwekking en hervorming, en die hervorming is in de Bijbel voorgesteld door middel van een voorzegging. Het boek Joël duidt de laatste opwekking en hervorming aan die plaatsvindt onder hen die de honderdvierenveertigduizend zullen zijn. Josia’s opwekking bestond uit twee stappen: zij begon, en vervolgens werd een profetie ontsloten die nieuw momentum aan het werk gaf. De twee stappen zijn de vroege en de late regen, zoals uiteengezet in het boek Joël, en vervuld in het boek Handelingen, en daarna opnieuw vervuld in de Milleritische geschiedenis.

At the foundational rebellions of Aaron, king Jeroboam and the prophet from Judah to king Josiah, and then on to Josiah Litch, identifies a line of testimony concerning the foundational test. The foundational test is the first test, that is followed by the temple test when the capstone is placed. After that the third test, the litmus test arrives.

Bij de fundamentele opstanden van Aäron, koning Jerobeam en de profeet uit Juda, tot aan koning Josia, en vervolgens verder tot Josiah Litch, wordt een lijn van getuigenis met betrekking tot de fundamentele beproeving zichtbaar. De fundamentele beproeving is de eerste beproeving, die gevolgd wordt door de tempelbeproeving wanneer de sluitsteen wordt geplaatst. Daarna komt de derde beproeving, de lakmoesproef.

From the golden calf, unto Jeroboam’s altars at Bethel and Dan, to king Josiah, unto Josiah Litch represents a series of prophetic footsteps that lead to the foundational test of 9/11. When the great buildings of New York came down at 9/11, a prophecy of the third woe identified the test calling for a return to the old foundational paths, for the parallel of August 11, 1840 and 9/11 could be seen by any Laodicean Seventh-day Adventist who chose to see. Al Qaeda’s involvement in 9/11 is often brought into question in these days of conspiracy theories that generally are true, but Al Qaeda means “the foundation,” and they began as an organization one year before the time of the end in 1989, in fact on August 11, 1988.

Van het gouden kalf, via Jerobeams altaren te Bethel en Dan, tot koning Josia, tot Josia Litch, vormt zich een reeks profetische voetstappen die leidt naar de fundamentele beproeving van 9/11. Toen de grote gebouwen van New York bij 9/11 neerstortten, wees een profetie van het derde wee op de beproeving die opriep tot een terugkeer naar de oude, fundamentele paden, want de parallel tussen 11 augustus 1840 en 9/11 kon worden gezien door iedere Laodiceese Zevende-dags Adventist die ervoor koos te zien. De betrokkenheid van Al Qaeda bij 9/11 wordt in deze dagen van samenzweringstheorieën, die over het algemeen waar zijn, vaak ter discussie gesteld, maar Al Qaeda betekent „het fundament”, en zij begonnen als organisatie één jaar vóór de tijd van het einde, in 1989, ja zelfs op 11 augustus 1988.

If these details about the prophetic symbolism of the foundations is not noticed, much is lost. At 9/11 the foundations were laid in the first step. The second step the temple is finished as the capstone is placed. The third step is the closed door of the Sunday law. From 9/11 unto the Sunday law the message is primarily directed to Laodicean Seventh-day Adventists, for judgment begins at the house of God, and it ends for the house of God at the Sunday law. There and then Laodicean Seventh-day Adventism is passed by; as were the Protestants in Millerite history, and the Jews in the history of Christ, and as were those who died over forty years in the history of Moses.

Indien deze bijzonderheden betreffende de profetische symboliek van de fundamenten niet worden opgemerkt, gaat veel verloren. Op 9/11 werden in de eerste stap de fundamenten gelegd. In de tweede stap wordt de tempel voltooid wanneer de sluitsteen wordt geplaatst. De derde stap is de gesloten deur van de zondagswet. Van 9/11 tot aan de zondagswet is de boodschap in de eerste plaats gericht tot Laodiceaanse Zevende-dags Adventisten, want het oordeel begint bij het huis van God, en het eindigt voor het huis van God bij de zondagswet. Daar en dan wordt het Laodiceaanse Zevende-dags Adventisme voorbijgegaan; zoals de protestanten werden voorbijgegaan in de Milleritische geschiedenis, en de Joden in de geschiedenis van Christus, en zoals degenen die gedurende meer dan veertig jaar stierven in de geschiedenis van Mozes.

The third woe of 9/11 was typified by the second woe of August 11, 1840, and at that level both waymarks are represented by the ass, the first symbol of Islam in Bible prophecy. The Sunday law is the mark of the beast, and that beast is often represented as a lion, thus counterfeiting the Lion of the tribe of Judah. The Sunday law is the lion and the disobedient prophet from Judah died between the ass and the lion, and was buried in the same grave as the lying prophet of Bethel. He died in the prophetic period from 9/11 unto the Sunday law, which is the prophetic period from the ass unto the lion. That testing period is the grave of the lying prophet of Bethel, who had the disobedient prophet from Judah buried in his very own grave.

Het derde wee van 11 september werd vooraf afgebeeld door het tweede wee van 11 augustus 1840, en op dat niveau worden beide wegmarkeringen voorgesteld door de ezel, het eerste symbool van de islam in de Bijbelse profetie. De zondagswet is het merkteken van het beest, en dat beest wordt vaak voorgesteld als een leeuw, waarmee het de Leeuw uit de stam van Juda namaakt. De zondagswet is de leeuw, en de ongehoorzame profeet uit Juda stierf tussen de ezel en de leeuw, en werd begraven in hetzelfde graf als de leugenachtige profeet van Bethel. Hij stierf in de profetische periode van 11 september tot aan de zondagswet, hetgeen de profetische periode is van de ezel tot aan de leeuw. Die beproevingsperiode is het graf van de leugenachtige profeet van Bethel, die de ongehoorzame profeet uit Juda in zijn eigen graf liet begraven.

Jeroboam’s kingdom, which is represented as a counterfeit of the kingdom of Judah, where Jerusalem and the temple are located, represented the Protestants of Millerite history, that were no longer God’s people. They lost their covenant designation between August 11, 1840 and the closed door of October 22, 1844. That history aligns with 9/11 unto the Sunday law, and for this reason, the disobedient prophet of Judah is buried in the same tomb as were the apostate Protestants, who were represented by the lying prophet of Bethel.

Het koninkrijk van Jerobeam, dat wordt voorgesteld als een vervalsing van het koninkrijk Juda, waar Jeruzalem en de tempel zich bevinden, vertegenwoordigde de protestanten van de Milleritische geschiedenis, die niet langer Gods volk waren. Zij verloren hun verbondsmatige aanduiding tussen 11 augustus 1840 en de gesloten deur van 22 oktober 1844. Die geschiedenis komt overeen met 9/11 tot aan de zondagswet, en om deze reden wordt de ongehoorzame profeet van Juda in hetzelfde graf begraven als de afvallige protestanten, die werden voorgesteld door de leugenachtige profeet van Bethel.

Overall king Josiah was a good king, but he did die at Megiddo, an obvious and direct application to Armageddon. He went astray by refusing the warning message of Necho. Necho, the king of Egypt, and therefore the king of the south was on his way to do battle with Babylon, the king of the north. Josiah represents the Judeans that die at Armageddon, because they rejected the warning message of the battle of the king of the south and the king of the north in Daniel 11:40–45. That message became the foundation at 9/11.

Koning Josia was over het geheel genomen een goede koning, maar hij stierf wel te Megiddo, een duidelijke en rechtstreekse toepassing op Armageddon. Hij week af door de waarschuwingsboodschap van Necho te verwerpen. Necho, de koning van Egypte, en derhalve de koning van het zuiden, was op weg om strijd te voeren tegen Babylon, de koning van het noorden. Josia vertegenwoordigt de Judeeërs die bij Armageddon omkomen, omdat zij de waarschuwingsboodschap van de strijd tussen de koning van het zuiden en de koning van het noorden in Daniël 11:40–45 hebben verworpen. Die boodschap kreeg haar grondslag op 11 september.

The first test is the first angel’s call to return to the foundations.

De eerste toets is de oproep van de eerste engel om terug te keren tot de fundamenten.

The second test is the second angel’s call to separate and finish the temple.

De tweede beproeving is de oproep van de tweede engel om zich af te scheiden en de tempel te voltooien.

The third test is the third angel’s litmus test of the seal or the mark.

De derde toets is de lakmoesproef van de derde engel met betrekking tot het zegel of het merkteken.

The first test is a test upon the foundations, and in 2024 roughly half of those involved with the Sabbath zoom meetings left over the only doctrinal argument that is represented upon the 1843 chart. That argument was over the symbol that establishes the vision of God’s people in the latter days. The Millerite controversy had the Protestants claiming Antiochus Epiphanes, or Islam was the power who exalts himself, and falls, to establish the vision in verse fourteen of Daniel eleven.

De eerste toets is een toets van de grondslagen, en in 2024 verliet ongeveer de helft van hen die betrokken waren bij de sabbats-zoomvergaderingen deze bijeenkomsten vanwege het enige leerstellige betoog dat op de kaart van 1843 wordt weergegeven. Dat betoog ging over het symbool dat het gezicht van Gods volk in de laatste dagen vaststelt. De Milleritische controverse hield in dat de protestanten beweerden dat Antiochus Epiphanes, of de islam, de macht was die zich verheft en ten val komt, om het gezicht vast te stellen in vers veertien van Daniël elf.

> And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. Daniel 11:14.

> En in die tijden zullen velen opstaan tegen de koning van het zuiden; ook de geweldenaars van uw volk zullen zich verheffen om het gezicht te bevestigen; maar zij zullen vallen. Daniël 11:14.

Was Islam or Antiochus Epiphanes the robbers of thy people, or was it Rome, as Miller identified. Miller had understood that the desolating powers of paganism and papalism were both the power that exalted themselves, who fell and who were the robbers of God’s people. The argument is represented on the chart that was “directed by the hand of God, and should not be altered,” and is the only representation on either of Habakkuk’s tables which identifies an event that had no direct reference in the prophetic Word. The reference on the chart was to highlight that foundational argument as a symbol of the separating power of God’s prophetic Word.

Was de islam of Antiochus Epiphanes de rovers van uw volk, of was het Rome, zoals Miller vaststelde? Miller had begrepen dat de verwoestende machten van het heidendom en het pausdom beide die macht waren die zichzelf verhief, die viel en die de rovers van Gods volk waren. Het betoog wordt voorgesteld op de kaart die „door de hand van God geleid werd en niet veranderd mocht worden”, en is de enige voorstelling op een van Habakuks tafelen die een gebeurtenis aanduidt waarvoor in het profetische Woord geen rechtstreekse verwijzing bestond. De verwijzing op de kaart diende om dat fundamentele betoog te benadrukken als een symbool van de scheidende kracht van Gods profetische Woord.

In 2024, roughly half of the zoom group left over the false understanding that it is the United States that establishes the vision, and not Rome, as the Millerites so aptly defended.

In 2024 verliet ongeveer de helft van de Zoom-groep de gemeenschap vanwege het onjuiste begrip dat het de Verenigde Staten zijn die het visioen tot stand brengen, en niet Rome, zoals de Millerieten zo treffend verdedigden.

The purging that began in 2023, began when Christ entered the room with His fan, and the fan is His words of truth. When He entered His room, it was empty of people, so He raised up a voice in the wilderness to prepare the way of the Lord. The voice was to prepare the way for the Messenger of the Covenant to suddenly come unto His temple; His temple of the one hundred and forty-four thousand.

De reiniging die in 2023 begon, begon toen Christus de kamer binnentrad met Zijn wan, en de wan is Zijn woorden van waarheid. Toen Hij Zijn kamer binnentrad, was die leeg van mensen, daarom deed Hij een stem in de woestijn opstaan om de weg des Heeren te bereiden. Die stem moest de weg bereiden voor de Boodschapper van het Verbond, opdat Hij plotseling tot Zijn tempel zou komen; Zijn tempel van de honderdvierenveertigduizend.

Then in 2024, the first test, the test of the foundations, the test of who establishes the vision—that vision that seals the remnant. The internal vision that seals the remnant is the vision of Christ in chapter ten, and the external vision is the vision that is established by the antichrist, and the antichrist is Rome. An internal vision of Christ and an external vision of antichrist. The sealing is a settling into truth, both spiritually and intellectually; and the internal vision of chapter ten is the spiritual, and chapter eleven’s external vision is the intellectual. The understanding and corresponding experience of both visions is the required criteria for anyone who would be sealed, as Daniel represented in the first verse of Daniel chapter ten.

Toen, in 2024, de eerste beproeving, de beproeving van de fundamenten, de beproeving van wie het gezicht vestigt—dat gezicht dat het overblijfsel verzegelt. Het innerlijke gezicht dat het overblijfsel verzegelt, is het gezicht van Christus in hoofdstuk tien, en het uiterlijke gezicht is het gezicht dat door de antichrist wordt gevestigd, en de antichrist is Rome. Een innerlijk gezicht van Christus en een uiterlijk gezicht van antichrist. De verzegeling is een bevestiging in de waarheid, zowel geestelijk als verstandelijk; en het innerlijke gezicht van hoofdstuk tien is het geestelijke, en het uiterlijke gezicht van hoofdstuk elf is het verstandelijke. Het begrip van en de daarmee overeenstemmende ervaring van beide gezichten is het vereiste criterium voor ieder die verzegeld zou worden, zoals Daniël vertegenwoordigde in het eerste vers van Daniël hoofdstuk tien.

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.

> In het derde jaar van Kores, de koning van Perzië, werd aan Daniël, wiens naam Beltsazar genoemd werd, een zaak geopenbaard; en die zaak was waarachtig, maar de vastgestelde tijd was lang; en hij begreep de zaak en had inzicht in het gezicht. Daniël 10:1.

The alpha test of the foundations was over verse fourteen of Daniel eleven, and it was a parallel to the same foundational test of the Millerites, and that test was the only controversy from Millerite history that is represented upon the table Habakkuk’s watchman was commanded to write and make plain. The foundational test of 2024, was the first angel’s descent, as represented by August 11, 1840, 1888 and 9/11.

De alpha-toets van de fundamenten betrof vers veertien van Daniël elf, en zij liep parallel met dezelfde fundamentele toets van de Millerieten; en die toets was de enige controverse uit de geschiedenis van de Millerieten die wordt weergegeven op de tabel die Habakuks wachter geboden werd op te schrijven en duidelijk te maken. De fundamentele toets van 2024 was de nederdaling van de eerste engel, zoals weergegeven door 11 augustus 1840, 1888 en 9/11.

That angel had also descended as Michael, for Michael is the one who resurrected Moses, who with Elijah was resurrected on the last day of 2023. That resurrection is represented by Ezekiel as being accomplished by a prophecy of the four winds, which Sister White calls the angry restrained horse, which is Islam of August 11, 1840 and 9/11. The alpha test was the foundational testing external vision. The omega test would be an internal capstone vision.

Die engel was ook neergedaald als Michaël, want Michaël is Degene die Mozes heeft opgewekt, die samen met Elia op de laatste dag van 2023 werd opgewekt. Die opstanding wordt door Ezechiël voorgesteld als tot stand gebracht door een profetie van de vier winden, die Zuster White het toornige, ingetoomde paard noemt, hetgeen de islam is van 11 augustus 1840 en 11 september. De alfatest was de fundamentele beproeving van het uitwendige gezicht. De omegatest zou een inwendig sluitsteenvisioen zijn.

Why would there be an alpha and omega to be followed by a third test? This is the very issue I am identifying. The alpha external testing vision of 2024, is the first of three tests. That foundational test must be passed to be involved in the capstone omega test. Those two tests are of a different prophetic nature than the third test. The third test is a litmus test which demonstrates if the candidate has truly passed the previous two steps.

Waarom zou er een alfa en omega zijn die door een derde beproeving worden gevolgd? Juist dit is de kwestie die ik aanwijs. Het alfa-externe beproevingsgezicht van 2024 is de eerste van drie beproevingen. Die fundamentele beproeving moet worden doorstaan om betrokken te zijn bij de sluitsteen-omega-beproeving. Die twee beproevingen zijn van een andere profetische aard dan de derde beproeving. De derde beproeving is een lakmoesproef die aantoont of de kandidaat de voorgaande twee stappen werkelijk heeft doorstaan.

The first test is the foundation, and the second test is the temple completed. The foundation of the temple was laid during the history of the first decree to come out of Babylon. In the history of the second decree the temple was completed. The third decree was different, for in that decree, Judah’s national sovereignty was restored giving them the authority to prosecute civil and religious crimes. Judgment is restored at the third decree. In 2024, the foundational alpha test separated those in the dirt brush man’s virtually empty room.

De eerste beproeving is het fundament, en de tweede beproeving is de voltooide tempel. Het fundament van de tempel werd gelegd tijdens de geschiedenis van het eerste decreet om uit Babylon tevoorschijn te komen. In de geschiedenis van het tweede decreet werd de tempel voltooid. Het derde decreet was anders, want in dat decreet werd Juda’s nationale soevereiniteit hersteld, waardoor hun de bevoegdheid werd gegeven burgerlijke en godsdienstige misdrijven te vervolgen. Het oordeel wordt hersteld bij het derde decreet. In 2024 scheidde de fundamentele alfa-beproeving hen die zich bevonden in de vrijwel lege kamer van de dirt brush man.

The omega test is where the temple is finished, as represented by the capstone being placed. The completion of the temple is the church triumphant that is established when the tares are removed. The completion of the temple in Miller’s dream was when the jewels were cast back into the larger casket “without any visible pains of the man who cast them in.” After Miller identifies the dirt brush man casting the jewels into the larger casket, he ends his testimony with the words, “I shouted with very joy, and that shout awoke me.”

De omegaproef is het punt waarop de tempel wordt voltooid, zoals uitgebeeld door het plaatsen van de sluitsteen. De voltooiing van de tempel is de triomferende kerk die wordt opgericht wanneer het onkruid wordt verwijderd. De voltooiing van de tempel in Millers droom was het moment waarop de juwelen in de grotere kist werden teruggeworpen, „zonder enige zichtbare moeite van de man die ze erin wierp.” Nadat Miller de man met de vuilborstel heeft geïdentificeerd als degene die de juwelen in de grotere kist wierp, besluit hij zijn getuigenis met de woorden: „Ik juichte van blijdschap, en die juichkreet wekte mij.”

Take note that Miller’s loud cry that awakens, was empowered by “joy.” Joy is the symbol of those in Joel who have the “new wine,” and “shame” is upon those other drinkers of wine who have been cut off from the new wine. The Midnight Cry that awakens Miller, follows after the dirt brush man casts the jewels into the larger casket. The larger casket is full of the jewels that have been separated from the rubbish and cast into the casket, which is both the temple of the one hundred and forty-four thousand, and the message of the Midnight Cry. The temple is finished in the second decree, or the second angel, or the second and omega test. In Miller’s dream, the omega test is represented when the windows of heaven are opened.

Merk op dat Millers luide roep, die doet ontwaken, bekrachtigd werd door „vreugde”. Vreugde is het symbool van hen in Joël die de „nieuwe wijn” hebben, en „schande” rust op die andere wijndrinkers die van de nieuwe wijn zijn afgesneden. De Middernachtsroep die Miller doet ontwaken, volgt nadat de man met de vuilborstel de juwelen in de grotere kist heeft geworpen. De grotere kist is vol van de juwelen die van het afval zijn gescheiden en in de kist zijn geworpen, welke zowel de tempel van de honderd vierenveertigduizend is als de boodschap van de Middernachtsroep. De tempel wordt voltooid in het tweede decreet, of de tweede engel, of de tweede en omega-beproeving. In Millers droom wordt de omega-beproeving voorgesteld wanneer de vensters des hemels worden geopend.

> And I heard as it were the voice of a great multitude, and as the voice of many waters, and as the voice of mighty thunderings, saying, Alleluia: for the Lord God omnipotent reigneth. Let us be glad and rejoice, and give honour to him: for the marriage of the Lamb is come, and his wife hath made herself ready. And to her was granted that she should be arrayed in fine linen, clean and white: for the fine linen is the righteousness of saints. And he saith unto me, Write, Blessed are they which are called unto the marriage supper of the Lamb. And he saith unto me, These are the true sayings of God. Revelation 19:6–9.

> En ik hoorde als het ware de stem van een grote menigte, en als de stem van vele wateren, en als de stem van machtige donderslagen, zeggende: Halleluja; want de Heere God, de Almachtige, regeert. Laten wij blij zijn en ons verheugen, en Hem de eer geven; want de bruiloft van het Lam is gekomen, en Zijn vrouw heeft zich gereedgemaakt. En haar werd gegeven zich te kleden in fijn linnen, rein en wit; want het fijne linnen zijn de gerechtigheden der heiligen. En hij zeide tot mij: Schrijf: Zalig zijn zij die geroepen zijn tot het bruiloftsmaal van het Lam. En hij zeide tot mij: Dit zijn de waarachtige woorden van God. Openbaring 19:6–9.

On October 22, 1844, “four comings of Christ” were fulfilled, and each of those four comings are more perfectly fulfilled at the soon-coming Sunday law. He came as the Messenger of the Covenant, in fulfillment of the purging and purification of the Levites in Malachi three. He came to receive a kingdom in fulfillment of Daniel 7:13. He came to cleanse the sanctuary in fulfillment of Daniel 8:14 and He also came to the marriage. The marriage takes place when the bride has made herself ready.

Op 22 oktober 1844 werden „vier komsten van Christus” vervuld, en elk van die vier komsten wordt bij de spoedig komende zondagswet nog volmaakter vervuld. Hij kwam als de Bode van het Verbond, ter vervulling van de loutering en reiniging van de Levieten in Maleachi drie. Hij kwam om een koninkrijk te ontvangen, ter vervulling van Daniël 7:13. Hij kwam om het heiligdom te reinigen, ter vervulling van Daniël 8:14, en Hij kwam ook tot het huwelijk. Het huwelijk vindt plaats wanneer de bruid zich gereedgemaakt heeft.

> “‘When the fruit is brought forth, immediately he putteth in the sickle, because the harvest is come.’ Christ is waiting with longing desire for the manifestation of Himself in His church. When the character of Christ shall be perfectly reproduced in His people, then He will come to claim them as His own.” Christ’s Object Lessons, 69.

> “‘Wanneer de vrucht is voortgebracht, slaat hij er terstond de sikkel in, omdat de oogst gekomen is.’ Christus wacht met verlangend verlangen op de openbaring van Zichzelf in Zijn gemeente. Wanneer het karakter van Christus volkomen in Zijn volk zal zijn gereproduceerd, dan zal Hij komen om hen als de Zijnen op te eisen.” Lessen uit het leven van alledag, 69.

The “world can only be warned,” according to inspiration, by “seeing men and women” with the seal of God during the Sunday law crisis.

De „wereld kan slechts worden gewaarschuwd”, volgens de inspiratie, door „mannen en vrouwen” met het zegel van God te zien tijdens de zondagswetcrisis.

> “The work of the Holy Spirit is to convince the world of sin, of righteousness and of judgment. The world can only be warned by seeing those who believe the truth sanctified through the truth, acting upon high and holy principles, showing in a high, elevated sense, the line of demarcation between those who keep the commandments of God, and those who trample them under their feet. The sanctification of the Spirit signalizes the difference between those who have the seal of God, and those who keep a spurious rest-day. When the test comes, it will be clearly shown what the mark of the beast is. It is the keeping of Sunday. Those who after having heard the truth, continue to regard this day as holy, bear the signature of the man of sin, who thought to change times and laws.” Bible Training School, December 1, 1903.

> „Het werk van de Heilige Geest is de wereld te overtuigen van zonde, van gerechtigheid en van oordeel. De wereld kan slechts worden gewaarschuwd doordat zij hen die de waarheid geloven, geheiligd door de waarheid, ziet handelen naar hoge en heilige beginselen, en in verheven, edele zin de scheidslijn ziet tonen tussen hen die de geboden van God onderhouden en hen die die onder hun voeten vertreden. De heiliging door de Geest markeert het verschil tussen hen die het zegel van God hebben en hen die een valse rustdag houden. Wanneer de beproeving komt, zal duidelijk worden getoond wat het merkteken van het beest is. Het is het houden van de zondag. Zij die, nadat zij de waarheid hebben gehoord, deze dag blijven beschouwen als heilig, dragen het kenteken van de mens der zonde, die meende tijden en wetten te veranderen.” Bible Training School, 1 december 1903.

When the bride makes herself ready the harvest is come. The harvest begins with the gathering together of the first fruit wheat offering that is lifted up as a wave offering ensign. First the first fruits, which are the one hundred and forty-four thousand in the book of Revelation, are gathered, and then the other flock, who are the great multitude. The ensign is his mighty army, and his mighty army is arrayed in fine white linen. At the marriage, the temple of the one hundred and forty-four is finished in advance of the judgment of the Sunday law, and that temple is not only Miller’s larger casket, but it is the church triumphant that possesses all the gifts, including the spirit of prophecy.

Wanneer de bruid zich gereedmaakt, is de oogst gekomen. De oogst begint met het bijeenbrengen van het eerstelingsaanbod van tarwe, dat als een beweegofferbanier wordt opgeheven. Eerst worden de eerstelingen, die in het boek Openbaring de honderd vierenveertigduizend zijn, verzameld, en daarna de andere kudde, die de grote schare is. De banier is Zijn machtige leger, en Zijn machtige leger is bekleed met fijn wit linnen. Bij het huwelijk wordt de tempel van de honderd vierenveertigduizend voltooid vóór het oordeel van de zondagswet, en die tempel is niet alleen Millers grotere kistje, maar ook de triomferende kerk die alle gaven bezit, met inbegrip van de geest der profetie.

> And I fell at his feet to worship him. And he said unto me, See thou do it not: I am thy fellowservant, and of thy brethren that have the testimony of Jesus: worship God: for the testimony of Jesus is the spirit of prophecy. Revelation 19:10.

> En ik viel aan zijn voeten neer om hem te aanbidden. En hij zei tot mij: Zie toe, doe dat niet: ik ben uw mededienstknecht, en van uw broeders die het getuigenis van Jezus hebben: aanbid God; want het getuigenis van Jezus is de geest der profetie. Openbaring 19:10.

The one hundred and forty-four thousand are those who have the testimony of Jesus, and the testimony of Jesus is set forth “line upon line” in both the Bible and Spirit of Prophecy. When the Laodicean movement of the one hundred and forty-four thousand transforms into the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand, they will all employ the line upon line methodology to present their testimony. That testimony is a combination of the Divine blood and the human witness.

De honderdvierenvijftigduizend zijn degenen die het getuigenis van Jezus hebben, en het getuigenis van Jezus wordt „regel op regel” uiteengezet in zowel de Bijbel als de Geest der Profetie. Wanneer de Laodiceese beweging van de honderdvierenvijftigduizend overgaat in de Filadelfische beweging van de honderdvierenvijftigduizend, zullen zij allen de methodiek van regel op regel hanteren om hun getuigenis te brengen. Dat getuigenis is een combinatie van het goddelijke bloed en het menselijke getuigenis.

> And they overcame him by the blood of the Lamb, and by the word of their testimony; and they loved not their lives unto the death. Revelation 12:11.

> En zij hebben hem overwonnen door het bloed van het Lam en door het woord van hun getuigenis; en zij hebben hun leven niet liefgehad tot in de dood. Openbaring 12:11.

The testimony of humanity combined with the blood of Divinity is the testimony of Moses and the Lamb. Moses was humanity, the alpha to the blood of the omega Lamb’s divinity. All the gifts are restored as soon as the bride makes herself ready, and as a mighty army clothed in white linen, she takes her position as the ensign of the Lord’s advancing army. That battle march begins when the bride is made ready and clothed in white, which is when the windows of heaven are opened, as they were in Miller’s dream.

Het getuigenis van de mensheid, verenigd met het bloed van de Godheid, is het getuigenis van Mozes en het Lam. Mozes was de mensheid, de alfa ten opzichte van het bloed van de goddelijkheid van het omega-Lam. Alle gaven worden hersteld zodra de bruid zich gereedmaakt, en als een machtig leger, bekleed met wit linnen, neemt zij haar plaats in als het banier van het voorttrekkende leger van de Heer. Die krijgsmars begint wanneer de bruid gereedgemaakt en in het wit gekleed is; dan worden de vensters van de hemel geopend, zoals zij geopend werden in Millers droom.

> And I saw heaven opened, and behold a white horse; and he that sat upon him was called Faithful and True, and in righteousness he doth judge and make war. His eyes were as a flame of fire, and on his head were many crowns; and he had a name written, that no man knew, but he himself. And he was clothed with a vesture dipped in blood: and his name is called The Word of God. And the armies which were in heaven followed him upon white horses, clothed in fine linen, white and clean. And out of his mouth goeth a sharp sword, that with it he should smite the nations: and he shall rule them with a rod of iron: and he treadeth the winepress of the fierceness and wrath of Almighty God. And he hath on his vesture and on his thigh a name written, KING OF KINGS, AND LORD OF LORDS. Revelation 19:11–16.

> En ik zag de hemel geopend, en zie, een wit paard; en Hij die daarop zat, werd genoemd Getrouw en Waarachtig, en in gerechtigheid oordeelt en voert Hij oorlog. Zijn ogen waren als een vuurvlam, en op Zijn hoofd waren vele kronen; en Hij droeg een geschreven naam, die niemand kende dan Hijzelf. En Hij was bekleed met een kleed in bloed gedoopt; en Zijn naam wordt genoemd Het Woord Gods. En de legers in de hemel volgden Hem op witte paarden, bekleed met fijn linnen, wit en rein. En uit Zijn mond gaat een scherp zwaard, opdat Hij daarmee de volken zou slaan; en Hij zal hen hoeden met een ijzeren staf; en Hij treedt de wijnpersbak van de grimmigheid en de toorn van de almachtige God. En Hij heeft op Zijn kleed en op Zijn dij een naam geschreven: KONING DER KONINGEN, EN HEERE DER HEEREN. Openbaring 19:11–16.

When the dirt brush man enters the empty room and opens the windows He gathers up the jewels and cast them into the larger omega casket. James White would identify those jewels as God’s people, but William Miller would tell you symbols have more than one meaning, and the jewels represent not only the scattered foundational truths, but also the scattered jewels that are on the crown that is lifted up representing Christ’s kingdom of glory.

Wanneer de man met de stofborstel de lege kamer binnengaat en de vensters opent, verzamelt hij de juwelen en werpt ze in de grotere omega-kist. James White zou die juwelen aanduiden als Gods volk, maar William Miller zou u zeggen dat symbolen meer dan één betekenis hebben, en de juwelen vertegenwoordigen niet alleen de verspreide fundamentele waarheden, maar ook de verspreide juwelen die zich op de kroon bevinden die omhooggeheven wordt en het heerlijkheidskoninkrijk van Christus vertegenwoordigt.

> And the Lord their God shall save them in that day as the flock of his people: for they shall be as the stones of a crown, lifted up as an ensign upon his land. Zechariah 9:16.

> En de HEERE, hun God, zal hen te dien dage verlossen als de kudde van Zijn volk; want zij zullen zijn als de stenen van een kroon, verheven als een banier over Zijn land. Zacharia 9:16.

The omega and second test after the foundational alpha test of Rome establishing the vision, is the capstone omega test. It is the finishing of the temple test, that precedes the third litmus test of judgment. The test purges the two classes of worshippers from each other, separating the wise and foolish based upon the oil, which is the message, or as Sister White identified in her commentary of the synagogue at Capernaum—the “words of truth.”

De omega en tweede toets na de fundamentele alfa-toets van Rome, die het gezicht bevestigt, is de bekronende omega-toets. Zij vormt de voltooiing van de tempeltoets, die voorafgaat aan de derde lakmoesproef van het oordeel. De toets zuivert de twee klassen aanbidders van elkaar, en scheidt de wijzen van de dwazen op grond van de olie, die de boodschap is, of, zoals Zuster White haar in haar commentaar op de synagoge te Kapernaüm aanduidde — de „woorden der waarheid.”

Capernaum is where in John 6:66, Jesus lost the greatest number of disciples at one time, and those disciples never returned. As the largest test of discipleship in the time of Christ, Capernaum is a symbol of the omega test of discipleship in the time of Christ, which in turn would typify the omega test of discipleship in the three-step testing process that began in 2023. In Capernaum, the test was represented by the Bread of Heaven, and it identified the failure of the Jews in the context of their inability to understand prophecy, due to their unwillingness to accept that when Jesus’ spoke of natural things, it was to be understood in a spiritual application.

Kapernaüm is de plaats waar Jezus in Johannes 6:66 in één keer het grootste aantal discipelen verloor, en die discipelen keerden nooit terug. Als de grootste beproeving van het discipelschap in de tijd van Christus is Kapernaüm een symbool van de omega-beproeving van het discipelschap in de tijd van Christus, die op haar beurt een voorafbeelding vormt van de omega-beproeving van het discipelschap in het drieledige beproevingsproces dat in 2023 begon. In Kapernaüm werd de beproeving weergegeven door het Brood des Hemels, en zij bracht het falen van de Joden aan het licht in de context van hun onvermogen profetie te verstaan, vanwege hun onwil te aanvaarden dat, wanneer Jezus over natuurlijke dingen sprak, dit in een geestelijke toepassing moest worden begrepen.

We will continue these things in the next article.

Wij zullen deze dingen in het volgende artikel voortzetten.

> “Christ’s discourse in the synagogue concerning the bread of life was the turning point in the history of Judas. He heard the words, ‘Except ye eat the flesh of the Son of man, and drink His blood, ye have no life in you.’ John 6:53. He saw that Christ was offering spiritual rather than worldly good. He regarded himself as farsighted, and thought he could see that Jesus would have no honor, and that He could bestow no high position upon His followers. He determined not to unite himself so closely to Christ but that he could draw away. He would watch. And he did watch.

> „Christus’ toespraak in de synagoge over het brood des levens was het keerpunt in de geschiedenis van Judas. Hij hoorde de woorden: ‘Tenzij gij het vlees van de Zoon des mensen eet en Zijn bloed drinkt, hebt gij geen leven in uzelf.’ Johannes 6:53. Hij zag dat Christus geestelijk, veeleer dan aards, goed aanbood. Hij beschouwde zichzelf als scherpziend en meende te kunnen inzien dat Jezus geen eer ten deel zou vallen en dat Hij Zijn volgelingen geen hoge positie kon verlenen. Hij besloot zich niet zó nauw met Christus te verbinden, of hij zou zich kunnen terugtrekken. Hij zou toezien. En hij zag toe.

> “From that time he expressed doubts that confused the disciples. …” The Desire of Ages, 719.

> „Vanaf die tijd uitte hij twijfels die de discipelen in verwarring brachten. …” The Desire of Ages, 719.

## First Test

Eerste Test

> “The look that Jesus cast upon the selfish Judas convinced him that the Master had penetrated his hypocrisy, and read his base, contemptible character. This was a more direct reproof than Judas had before received. He was provoked by it, and thus a door was opened through which Satan entered to control his thoughts. Instead of repenting, he planned revenge. Stung by the knowledge of his sin, and provoked to madness because his guilt was known, he rose from the table, and went to the palace of the high priest, where he found the council assembled. He was imbued with the spirit of Satan, and acted like one bereft of reason. The reward promised for the betrayal of his Master was thirty pieces of silver; and for a far less sum than the box of ointment cost he sold the Savior.

> “De blik die Jezus op de zelfzuchtige Judas wierp, overtuigde hem ervan dat de Meester zijn huichelarij had doorgrond en zijn laaghartig, verachtelijk karakter had gelezen. Dit was een directere bestraffing dan Judas tevoren had ontvangen. Hij werd erdoor geprikkeld, en zo werd een deur geopend waardoor Satan binnentrad om zijn gedachten te beheersen. In plaats van berouw te tonen, beraamde hij wraak. Gekweld door de kennis van zijn zonde, en tot waanzin geprikkeld doordat zijn schuld bekend was, stond hij van de tafel op en ging naar het paleis van de hogepriester, waar hij de raad bijeenvergaderd vond. Hij was doordrongen van de geest van Satan en handelde als iemand die van zijn verstand beroofd was. De beloning die voor het verraden van zijn Meester was toegezegd, bedroeg dertig zilverlingen; en voor een veel geringer bedrag dan het kruikje met zalf had gekost, verkocht hij de Heiland.

> “In spirit and practice many resemble Judas. As long as there is silence in regard to the plague-spot in their character, no open enmity is seen; but when they are reproved, bitterness fills their hearts.” Youth Instructor, July 12, 1900.

> “In geest en in handelwijze gelijken velen op Judas. Zolang er gezwegen wordt over de pestvlek in hun karakter, openbaart zich geen openlijke vijandschap; maar wanneer zij bestraft worden, vervult bitterheid hun hart.” Youth Instructor, 12 juli 1900.

## The Second Test

De Tweede Beproeving

> “Before the Passover Judas had met a second time with the priests and scribes, and had closed the contract to deliver Jesus into their hands. . . . Judas was now offended at Christ’s act in washing the feet of His disciples. If Jesus could so humble Himself, he thought, He could not be Israel’s king. All hope of worldly honor in a temporal kingdom was destroyed. Judas was satisfied that there was nothing to be gained by following Christ. After seeing Him degrade Himself, as he thought, he was confirmed in his purpose to disown Him, and confess himself deceived. He was possessed by a demon, and he resolved to complete the work he had agreed to do in betraying his Lord.” The Desire of Ages, 645.

> „Vóór het Pascha was Judas voor de tweede maal bij de priesters en schriftgeleerden geweest en had hij het verdrag gesloten om Jezus in hun handen over te leveren. … Judas was nu geërgerd door Christus’ daad toen Hij de voeten van Zijn discipelen waste. Indien Jezus Zich zó kon vernederen, zo dacht hij, kon Hij Israëls koning niet zijn. Alle hoop op wereldse eer in een tijdelijk koninkrijk was vernietigd. Judas was ervan overtuigd dat er niets te winnen viel door Christus te volgen. Nadat hij Hem Zichzelf had zien vernederen, naar zijn mening, werd hij bevestigd in zijn voornemen Hem te verloochenen en te erkennen dat hij misleid was. Hij was bezeten door een demon, en hij nam zich voor het werk te voltooien dat hij had toegezegd te doen door zijn Heer te verraden.” The Desire of Ages, 645.

## The Final Decision

De Definitieve Beslissing

> “In surprise and confusion at the exposure of his purpose, Judas rose hastily to leave the room. ‘Then said Jesus unto him, That thou doest, do quickly. . . . He then having received the sop went immediately out: and it was night.’ Night it was to the traitor as he turned away from Christ into the outer darkness.

> “Verbaasd en verward door de ontmaskering van zijn voornemen stond Judas haastig op om het vertrek te verlaten. ‘Jezus dan zeide tot hem: Wat gij doet, doe dat haastelijk.... Hij dan, de bete aangenomen hebbende, ging terstond uit; en het was nacht.’ Nacht was het voor de verrader, toen hij zich van Christus afwendde naar de buitenste duisternis.”

> “Until this step was taken, Judas had not passed beyond the possibility of repentance. But when he left the presence of his Lord and his fellow disciples, the final decision had been made. He had passed the boundary line.

> „Totdat deze stap werd gezet, was Judas nog niet buiten de mogelijkheid van berouw getreden. Maar toen hij de tegenwoordigheid van zijn Heer en van zijn medediscipelen verliet, was de definitieve beslissing genomen. Hij had de grenslijn overschreden.״

> “Wonderful had been the long-suffering of Jesus in His dealing with this tempted soul. Nothing that could be done to save Judas had been left undone. After he had twice covenanted to betray his Lord, Jesus still gave him opportunity for repentance. By reading the secret purpose of the traitor’s heart, Christ gave to Judas the final, convincing evidence of His divinity. This was to the false disciple the last call to repentance. No appeal that the divine-human heart of Christ could make had been spared. The waves of mercy, beaten back by stubborn pride, returned in a stronger tide of subduing love. But although surprised and alarmed at the discovery of his guilt, Judas became only the more determined. From the sacramental supper he went out to complete the work of betrayal.

> Wonderbaar was de lankmoedigheid van Jezus in Zijn omgang met deze verzochte ziel. Niets wat gedaan kon worden om Judas te redden, was nagelaten. Nadat hij zich reeds tweemaal verbonden had om zijn Heere te verraden, gaf Jezus hem nog steeds gelegenheid tot bekering. Door het verborgen voornemen in het hart van de verrader te doorzien, gaf Christus Judas het laatste, overtuigende bewijs van Zijn goddelijkheid. Dit was voor de valse discipel de laatste roepstem tot bekering. Geen enkel beroep dat het goddelijk-menselijke hart van Christus kon doen, was achterwege gebleven. De golven van barmhartigheid, teruggeslagen door hardnekkige trots, keerden terug in een krachtiger vloed van overweldigende liefde. Maar hoewel Judas verrast en verontrust was door de ontdekking van zijn schuld, werd hij slechts des te vastberadener. Van de sacramentele maaltijd ging hij heen om het werk van verraad te voltooien.

> “In pronouncing the woe upon Judas, Christ also had a purpose of mercy toward His disciples. He thus gave them the crowning evidence of His Messiahship. ‘I tell you before it come,’ He said, ‘that, when it is come to pass, ye may believe that I AM.’ Had Jesus remained silent, in apparent ignorance of what was to come upon Him, the disciples might have thought that their Master had not divine foresight, and had been surprised and betrayed into the hands of the murderous mob. A year before, Jesus had told the disciples that He had chosen twelve, and that one was a devil. Now His words to Judas, showing that his treachery was fully known to his Master, would strengthen the faith of Christ’s true followers during His humiliation. And when Judas should have come to his dreadful end, they would remember the woe that Jesus had pronounced upon the betrayer.” The Desire of Ages, 653–655.

> „Door het wee over Judas uit te spreken, had Christus ook een bedoeling van barmhartigheid jegens Zijn discipelen. Zo gaf Hij hun het bekronende bewijs van Zijn Messiaschap. ‘Nu zeg Ik het u, voordat het geschiedt,’ zei Hij, ‘opdat gij, wanneer het geschied is, moogt geloven dat IK BEN.’ Indien Jezus had gezwegen, in schijnbare onwetendheid van wat over Hem zou komen, zouden de discipelen hebben kunnen denken dat hun Meester geen goddelijke voorkennis had en verrast was en verraderlijk was overgeleverd in de handen van de moordzuchtige menigte. Een jaar tevoren had Jezus de discipelen gezegd dat Hij er twaalf had uitgekozen en dat één een duivel was. Nu zouden Zijn woorden tot Judas, waaruit bleek dat diens verraad zijn Meester ten volle bekend was, het geloof van Christus’ ware volgelingen versterken gedurende Zijn vernedering. En wanneer Judas aan zijn vreselijk einde zou zijn gekomen, zouden zij zich het wee herinneren dat Jezus over de verrader had uitgesproken.” The Desire of Ages, 653–655.

Back to Articles