Article

# The Book of Daniel - Number Ninety-Eight

Het Boek Daniël - Nummer Achtennegentig

The Triple Application of Elijah and the Last Days’ Judgment: Understanding the Investigative and Executive Phases

De Drievoudige Toepassing van Elia en het Oordeel van de Laatste Dagen: Inzicht in de Onderzoekende en Uitvoerende Fasen

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The triple application of Elijah identified that in the last days there would be an Elijah at the beginning of the last days and at the ending of the last days. The “last days” are the days of judgment, which is progressive and divided into two types of judgment. The investigative judgment which began in the beginning of the last days, and the executive judgment which takes place in the ending of the last days. The triple application of Elijah is primarily representing the history of the executive judgment which begins at the soon-coming Sunday law.

De drievoudige toepassing van Elia duidde aan dat er in de laatste dagen een Elia zou zijn aan het begin van de laatste dagen en aan het einde van de laatste dagen. De „laatste dagen” zijn de dagen van het oordeel, dat voortschrijdend is en in twee soorten oordeel is verdeeld. Het onderzoekend oordeel, dat begon aan het begin van de laatste dagen, en het uitvoerend oordeel, dat plaatsvindt aan het einde van de laatste dagen. De drievoudige toepassing van Elia vertegenwoordigt in de eerste plaats de geschiedenis van het uitvoerend oordeel, dat begint bij de spoedig komende zondagswet.

The investigative judgment is restricted to those who have made a profession to be a follower of God, primarily by direct profession, but also in a minority of occurrences by an indirect profession of lifestyle.

Het onderzoekend oordeel is beperkt tot hen die hebben beleden een volgeling van God te zijn, in de eerste plaats door een rechtstreekse belijdenis, maar ook in een minderheid van de gevallen door een indirecte belijdenis in de levenswandel.

> (For not the hearers of the law are just before God, but the doers of the law shall be justified. For when the Gentiles, which have not the law, do by nature the things contained in the law, these, having not the law, are a law unto themselves: Which show the work of the law written in their hearts, their conscience also bearing witness, and their thoughts the mean while accusing or else excusing one another.) Romans 2:13–15.

> (Want niet de hoorders van de wet zijn rechtvaardig voor God, maar de daders van de wet zullen gerechtvaardigd worden. Want wanneer de heidenen, die de wet niet hebben, van nature doen wat de wet gebiedt, dan zijn dezen, hoewel zij de wet niet hebben, zichzelf tot een wet: zij tonen dat het werk van de wet in hun harten geschreven is, terwijl ook hun geweten getuigenis aflegt en hun gedachten elkaar onderling beschuldigen of ook verontschuldigen.) Romeinen 2:13–15.

The investigative judgment has two primary divisions, for it began with the investigation of the lives of the dead (from the days of Adam onward), who had professed to believe in the true God, and on September 11, 2001, it began the process of the investigative “judgment of the living.” The investigative judgment has another division beyond dead to living, for judgment begins with God’s house, and in the last days God’s house is Laodicean Adventism. Once the judgment of God’s house concludes at the soon-coming Sunday law, then God’s other flock that are then in Babylon are judged.

Het onderzoekend oordeel heeft twee primaire afdelingen, want het begon met het onderzoek van het leven van de doden (vanaf de dagen van Adam), die beleden hadden in de ware God te geloven, en op 11 september 2001 begon het proces van het onderzoekend „oordeel van de levenden”. Het onderzoekend oordeel heeft nog een andere afdeling, die verder gaat dan doden en levenden, want het oordeel begint bij het huis van God, en in de laatste dagen is Gods huis het Laodiceïsche Adventisme. Zodra het oordeel over het huis van God bij de spoedig komende zondagswet ten einde loopt, worden vervolgens Gods andere schapen, die zich dan in Babylon bevinden, geoordeeld.

The executive judgment is God’s punishment upon those who rejected His offer of salvation. The executive judgment begins at the soon-coming Sunday law. The United States will then have filled up its cup of wrath, which is also the cup of its probationary time, and national apostasy will be followed by national ruin. Every nation on planet earth will follow the example of the United States in enforcing a Sunday law, and each of those nations will then fill up their cups and also suffer national ruin.

Het uitvoerende oordeel is Gods straf over hen die Zijn aanbod van verlossing hebben verworpen. Het uitvoerende oordeel begint bij de spoedig komende zondagwet. De Verenigde Staten zullen dan de maat van hun ongerechtigheid hebben volgemaakt, welke tevens de maat van hun genadetijd is, en op nationale afval zal nationale ondergang volgen. Elke natie op aarde zal het voorbeeld van de Verenigde Staten volgen door een zondagwet af te dwingen, en ieder van die naties zal dan eveneens de maat volmaken en ook nationale ondergang lijden.

> “As America, the land of religious liberty, shall unite with the Papacy in forcing the conscience and compelling men to honor the false sabbath, the people of every country on the globe will be led to follow her example.” Testimonies, volume 6, 18.

> „Wanneer Amerika, het land van godsdienstvrijheid, zich met het pausdom zal verenigen in het dwingen van het geweten en het noodzaken van mensen om de valse sabbat te eren, zullen de mensen van ieder land op de gehele aardbol ertoe gebracht worden haar voorbeeld te volgen.” Testimonies, deel 6, 18.

The executive judgment is also divided into two parts. From the Sunday law in the United States until human probation closes when Michael stands up, God’s judgments are mixed with mercy, but when Michael stands up, God’s wrath, as represented by the pouring out of the seven last plagues, contains no mercy. During the period of the Sunday law crisis the executive judgments upon men and nations will be mixed with mercy, for there will still be some in Babylon that are then being given opportunity to understand the distinction between the worship of Sabbath and Sunday.

Het uitvoerende oordeel is eveneens in twee delen verdeeld. Vanaf de zondagswet in de Verenigde Staten totdat de menselijke genadetijd sluit wanneer Michaël opstaat, zijn Gods oordelen vermengd met barmhartigheid; maar wanneer Michaël opstaat, bevat Gods toorn, zoals voorgesteld door het uitgieten van de zeven laatste plagen, geen barmhartigheid. Gedurende de periode van de crisis rond de zondagswet zullen de uitvoerende oordelen over mensen en volken vermengd zijn met barmhartigheid, want er zullen nog enkelen in Babylon zijn aan wie dan nog gelegenheid wordt gegeven om het onderscheid te verstaan tussen de aanbidding van de sabbat en die van de zondag.

> “Oh, that the people might know the time of their visitation! There are many who have not yet heard the testing truth for this time. There are many with whom the Spirit of God is striving. The time of God’s destructive judgments is the time of mercy for those who have had no opportunity to learn what is truth. Tenderly will the Lord look upon them. His heart of mercy is touched; His hand is still stretched out to save, while the door is closed to those who would not enter.

> „O, dat het volk toch de tijd van zijn bezoeking mocht kennen! Velen hebben de beproevende waarheid voor deze tijd nog niet gehoord. Er zijn velen met wie de Geest van God worstelt. De tijd van Gods vernietigende oordelen is de tijd van genade voor hen die geen gelegenheid hebben gehad te leren wat de waarheid is. Teder zal de Heere op hen neerzien. Zijn barmhartig hart wordt bewogen; Zijn hand is nog steeds uitgestrekt om te redden, terwijl de deur gesloten is voor hen die niet wilden binnengaan.

> “The mercy of God is shown in His long forbearance. He is holding back His judgments, waiting for the message of warning to be sounded to all. Oh, if our people would feel as they should the responsibility resting upon them to give the last message of mercy to the world, what a wonderful work would be done!” Testimonies, volume 9, 97.

> „De barmhartigheid van God wordt geopenbaard in Zijn lankmoedige verdraagzaamheid. Hij houdt Zijn oordelen terug en wacht totdat de waarschuwingsboodschap aan allen verkondigd is. O, indien ons volk de verantwoordelijkheid die op hen rust om de laatste boodschap van barmhartigheid aan de wereld te brengen, zo zou gevoelen als het behoort, welk een wonderbaar werk zou er dan tot stand worden gebracht!” Testimonies, deel 9, 97.

The “time of God’s destructive judgments is the time of mercy for those who have had no opportunity to learn what is truth.” Those two “times” begin together when “the door is closed” upon Laodicean Adventists “who would not enter.”

De „tijd van Gods vernietigende oordelen is de tijd van barmhartigheid voor hen die geen gelegenheid hebben gehad te leren wat de waarheid is.” Die twee „tijden” beginnen gelijktijdig wanneer „de deur wordt gesloten” voor Laodiceaanse adventisten „die niet wilden binnengaan.”

> “I saw that the holy Sabbath is, and will be, the separating wall between the true Israel of God and unbelievers; and that the Sabbath is the great question, to unite the hearts of God’s dear waiting saints. And if one believed, and kept the Sabbath, and received the blessing attending it, and then gave it up, and broke the holy commandment, they would shut the gates of the Holy City against themselves, as sure as there was a God that rules in heaven above. I saw that God had children, who do not see and keep the Sabbath. They had not rejected the light on it. And at the commencement of the time of trouble, we were f illed with the Holy Ghost as we went forth and proclaimed the Sabbath more fully. This enraged the church, and nominal Adventists, as they could not refute the Sabbath truth. And at this time, God’s chosen, all saw clearly that we had the truth, and they came out and endured the persecution with us.” A Word to the Little Flock, 18, 19.

> „Ik zag dat de heilige sabbat de scheidsmuur is en zal zijn tussen het ware Israël van God en de ongelovigen; en dat de sabbat de grote kwestie is om de harten van Gods dierbare, wachtende heiligen te verenigen. En indien iemand geloofde, de sabbat hield en de zegen ontving die ermee gepaard gaat, en haar vervolgens prijsgaf en het heilige gebod overtrad, dan zouden zij voor zichzelf de poorten van de Heilige Stad sluiten, zo zeker als er een God is die in de hemel daarboven regeert. Ik zag dat God kinderen had die de sabbat niet zien en niet houden. Zij hadden het licht daarover niet verworpen. En bij het begin van de tijd der benauwdheid werden wij vervuld met de Heilige Geest toen wij uittrokken en de sabbat vollediger verkondigden. Dit bracht de kerk en de naam-adventisten in toorn, daar zij de sabbatswaarheid niet konden weerleggen. En in die tijd zagen Gods uitverkorenen allen duidelijk dat wij de waarheid hadden, en zij kwamen uit en verdroegen de vervolging met ons.” A Word to the Little Flock, 18, 19.

The door is closed at the soon-coming Sunday law, making the period which precedes the Sunday law “the time” of God’s people’s “visitation.”

De deur wordt gesloten bij de spoedig komende zondagwet, waardoor de periode die aan de zondagwet voorafgaat, „de tijd” wordt van Gods volk van „bezoeking.”

> How do ye say, We are wise, and the law of the Lord is with us? Lo, certainly in vain made he it; the pen of the scribes is in vain. The wise men are ashamed, they are dismayed and taken: lo, they have rejected the word of the Lord; and what wisdom is in them? Therefore will I give their wives unto others, and their fields to them that shall inherit them: for everyone from the least even unto the greatest is given to covetousness, from the prophet even unto the priest every one dealeth falsely. For they have healed the hurt of the daughter of my people slightly, saying, Peace, peace; when there is no peace. Were they ashamed when they had committed abomination? nay, they were not at all ashamed, neither could they blush: therefore shall they fall among them that fall: in the time of their visitation they shall be cast down, saith the Lord. Jeremiah 8:8–12.

> Hoe zegt gij: Wij zijn wijs, en de wet des HEEREN is met ons? Zie, voorzeker, tevergeefs heeft hij haar gemaakt; tevergeefs is de pen der schriftgeleerden. De wijzen worden beschaamd, zij zijn verschrikt en gevangen; zie, zij hebben het woord des HEEREN verworpen; welke wijsheid hebben zij dan? Daarom zal Ik hun vrouwen aan anderen geven, en hun velden aan hen die ze zullen erven; want van de kleinste tot de grootste is ieder gegeven aan gierigheid; van de profeet tot de priester handelt ieder valselijk. Want zij hebben de breuk van de dochter van Mijn volk op lichtvaardige wijze genezen, zeggende: Vrede, vrede! terwijl er geen vrede is. Waren zij beschaamd toen zij gruwel bedreven? Neen, zij schaamden zich in het geheel niet, en zij konden niet blozen; daarom zullen zij vallen onder hen die vallen; ten tijde van hun bezoeking zullen zij neergestoten worden, zegt de HEERE. Jeremia 8:8–12.

As with ancient Israel, so with modern Israel, they are both destroyed, for they knew not the time of their visitation. The time of God’s visitation for Laodicean Adventism began on September 11, 2001, and concludes at the soon coming Sunday law.

Zoals met het oude Israël, zo ook met het moderne Israël: beiden worden vernietigd, want zij kenden de tijd van hun bezoeking niet. De tijd van Gods bezoeking voor het Laodiceaanse adventisme begon op 11 september 2001 en eindigt bij de spoedig komende zondagswet.

> And when he was come near, he beheld the city, and wept over it, Saying, If thou hadst known, even thou, at least in this thy day, the things which belong unto thy peace! but now they are hid from thine eyes. For the days shall come upon thee, that thine enemies shall cast a trench about thee, and compass thee round, and keep thee in on every side, And shall lay thee even with the ground, and thy children within thee; and they shall not leave in thee one stone upon another; because thou knewest not the time of thy visitation. Luke 19:41–44.

> En toen Hij naderbij kwam en de stad zag, weende Hij over haar en zei: Indien gij ook maar op deze uw dag hadt gekend wat tot uw vrede dient! Maar nu is het voor uw ogen verborgen. Want er zullen dagen over u komen, dat uw vijanden een verschansing rondom u zullen opwerpen, u zullen omsingelen en u van alle kanten benauwen; en zij zullen u met de grond gelijkmaken, en uw kinderen binnen u; en zij zullen in u geen steen op de andere laten; omdat gij de tijd van uw bezoeking niet hebt erkend. Lukas 19:41–44.

At the time of God’s visitation the wise and foolish are forever separated.

Ten tijde van Gods bezoeking worden de wijzen en de dwazen voorgoed van elkaar gescheiden.

> “We know that unconsecrated Seventh-day Adventists, who have a knowledge of the truth, but who have linked themselves with worldlings will depart entirely from the faith, giving heed to seducing spirits. The enemy will gladly hold out inducements to them, to lead them to carry on a warfare against the people of God. But those who are true and steadfast will have a strong and powerful defense in God.” Manuscript Releases, volume 7, 186.

> „Wij weten dat ongewijde Zevende-dags Adventisten, die kennis van de waarheid hebben, maar zich met wereldlingen hebben verbonden, geheel van het geloof zullen afvallen en gehoor zullen geven aan verleidende geesten. De vijand zal hun gaarne verlokkingen voorhouden om hen ertoe te brengen oorlog te voeren tegen het volk van God. Maar zij die oprecht en standvastig zijn, zullen in God een sterke en machtige verdediging hebben.” Manuscript Releases, deel 7, 186.

Their time of visitation began on September 11, 2001, as typified by the time of visitation upon the Protestant churches on August 11, 1840, and as the time of visitation had begun for ancient Israel when the Holy Spirit descended at the baptism of Christ.

Hun tijd van bezoeking begon op 11 september 2001, zoals voorafgeschaduwd door de tijd van bezoeking over de protestantse kerken op 11 augustus 1840, en zoals de tijd van bezoeking voor het oude Israël was aangebroken toen de Heilige Geest neerdaalde bij de doop van Christus.

The executive judgment begins when the United States fills the cup of its probationary time at the soon coming Sunday law, which is also when the Laodicean Adventist church has filled their cup. Judgment begins with the house of God, and the cup of probationary time for both corrupted horns of the United States. The corrupted horn of Protestantism that has previously been represented by the Laodicean Adventist church then ceases, and the Philadelphian movement of the third angel is then the true horn of Protestantism, and spiritual Jerusalem that is lifted up as an ensign. At that point Jerusalem changes from the church militant into the church triumphant.

Het uitvoerend oordeel begint wanneer de Verenigde Staten de beker van hun genadetijd vullen bij de spoedig komende zondagswet, hetgeen tevens het moment is waarop de Laodicese Adventkerk haar beker heeft gevuld. Het oordeel begint bij het huis Gods, en met de beker van de genadetijd voor beide verdorven horens van de Verenigde Staten. De verdorven hoorn van het protestantisme, die voordien door de Laodicese Adventkerk werd voorgesteld, houdt dan op te bestaan, en de Filadelfische beweging van de derde engel is dan de ware hoorn van het protestantisme, en het geestelijke Jeruzalem dat als een banier wordt opgericht. Op dat punt verandert Jeruzalem van de strijdende kerk in de triomferende kerk.

The executive judgment begins, with the time of God’s destructive judgments, which is also a time of mercy for God’s other flock that is still in Babylon. It begins when the time of God’s visitation upon Laodicean Adventism ends. The executive judgment progresses to the Seven Last Plagues where the judgments are no longer mixed with mercy, and then Jesus returns.

Het voltrekkend oordeel vangt aan met de tijd van Gods vernietigende oordelen, die tevens een tijd van barmhartigheid is voor Gods andere kudde, die zich nog in Babylon bevindt. Het begint wanneer de tijd van Gods bezoeking over het Laodiceïsche adventisme ten einde loopt. Het voltrekkend oordeel schrijdt voort tot de Zeven Laatste Plagen, waarin de oordelen niet langer met barmhartigheid vermengd zijn, en daarna keert Jezus terug.

When Jesus returns, the millennium (one thousand years), of Revelation chapter twenty, identifies that Satan is bound upon a desolated earth, alone with only the rebellious angels that participated in the attack against God.

Wanneer Jezus terugkeert, maakt het millennium (duizend jaar) van Openbaring hoofdstuk twintig duidelijk dat Satan op een verwoeste aarde gebonden is, alleen met slechts de opstandige engelen die hebben deelgenomen aan de aanval tegen God.

> And I saw an angel come down from heaven, having the key of the bottomless pit and a great chain in his hand. And he laid hold on the dragon, that old serpent, which is the Devil, and Satan, and bound him a thousand years, And cast him into the bottomless pit, and shut him up, and set a seal upon him, that he should deceive the nations no more, till the thousand years should be fulfilled: and after that he must be loosed a little season. Revelation 20:1–3.

> En ik zag een engel neerdalen uit de hemel, die de sleutel van de afgrond en een grote keten in zijn hand had. En hij greep de draak, de oude slang, die de duivel en de satan is, en bond hem voor duizend jaar. En hij wierp hem in de afgrond, en sloot hem daarin op, en verzegelde die boven hem, opdat hij de volken niet meer zou verleiden, totdat de duizend jaar voleindigd zouden zijn; en daarna moet hij voor een korte tijd worden losgelaten. Openbaring 20:1–3.

During that thousand years the redeemed will perform an investigative judgment upon the lost who are still sleeping in their graves waiting for the conclusion of the individual judgments. The redeemed will consider the lives and circumstances of the lost, including Satan and his angels, in order to determine which deserves greater punishment at the end of the thousand years.

Gedurende die duizend jaar zullen de verlosten een onderzoekend oordeel uitoefenen over de verlorenen die nog slapen in hun graven, wachtend op de voltooiing van de afzonderlijke oordelen. De verlosten zullen het leven en de omstandigheden van de verlorenen, met inbegrip van Satan en zijn engelen, in overweging nemen om vast te stellen wie aan het einde van de duizend jaar een zwaardere straf verdient.

> And I saw thrones, and they sat upon them, and judgment was given unto them: and I saw the souls of them that were beheaded for the witness of Jesus, and for the word of God, and which had not worshipped the beast, neither his image, neither had received his mark upon their foreheads, or in their hands; and they lived and reigned with Christ a thousand years. Revelation 20:4.

> En ik zag tronen, en zij zetten zich daarop, en het oordeel werd hun gegeven; en ik zag de zielen van hen die onthoofd waren om het getuigenis van Jezus en om het woord van God, en die het beest noch zijn beeld hadden aanbeden, en zijn merkteken niet op hun voorhoofd of in hun handen hadden ontvangen; en zij werden levend en regeerden met Christus duizend jaren. Openbaring 20:4.

The millennium therefore contains an investigative judgment, that when finished brings the final executive judgment when the wicked dead are raised, and Satan who then has entire control over them convinces the wicked to attack Jerusalem which at the end of the thousand years comes down out of heaven. As the wicked mount their attack, fire comes down out of heaven and the final executive judgment is accomplished.

Het millennium omvat derhalve een onderzoekend oordeel, dat, wanneer het voltooid is, het uiteindelijke uitvoerende oordeel teweegbrengt, wanneer de goddeloze doden worden opgewekt, en Satan, die dan de volledige heerschappij over hen heeft, de goddelozen ertoe brengt Jeruzalem aan te vallen, dat aan het einde van de duizend jaar uit de hemel neerdaalt. Terwijl de goddelozen tot hun aanval overgaan, daalt vuur neer uit de hemel en wordt het uiteindelijke uitvoerende oordeel voltrokken.

> And when the thousand years are expired, Satan shall be loosed out of his prison, And shall go out to deceive the nations which are in the four quarters of the earth, Gog and Magog, to gather them together to battle: the number of whom is as the sand of the sea. And they went up on the breadth of the earth, and compassed the camp of the saints about, and the beloved city: and fire came down from God out of heaven, and devoured them. Revelation 20:7–9.

> En wanneer de duizend jaren voleindigd zijn, zal de satan uit zijn gevangenis worden losgelaten, en hij zal uitgaan om de volken te verleiden die zich in de vier hoeken der aarde bevinden, Gog en Magog, om hen te verzamelen tot de strijd; hun aantal is als het zand der zee. En zij trokken op over de breedte der aarde en omsingelden de legerplaats der heiligen en de geliefde stad; en vuur daalde neer van God uit de hemel en verslond hen. Openbaring 20:7–9.

Though the triple applications of Elijah and the messenger that prepares for the Messenger of the Covenant to suddenly come to His temple are closely related, a distinction of their work can be noted in that Elijah is primarily identifying the work of the messenger, and the movement associated with the message of the messenger, that is accomplished during the executive judgment that begins at the soon-coming Sunday law. The messenger that prepares the way for the Messenger of the Covenant primarily identifies a work that is accomplished during the investigative judgment. Laodicean Adventism does not know the time of their visitation, which represents a specific time period of judgment.

Hoewel de drievoudige toepassingen van Elia en van de boodschapper die de weg bereidt opdat de Boodschapper van het Verbond plotseling tot Zijn tempel kome, nauw met elkaar verwant zijn, kan een onderscheid in hun werk worden opgemerkt, namelijk hierin dat Elia in de eerste plaats het werk van de boodschapper aanduidt, evenals de beweging die met de boodschap van de boodschapper verbonden is, welke wordt volbracht gedurende het uitvoerend oordeel dat aanvangt bij de spoedig komende zondagswet. De boodschapper die de weg bereidt voor de Boodschapper van het Verbond duidt in de eerste plaats een werk aan dat gedurende het onderzoekend oordeel wordt volbracht. Het Laodiceïsche adventisme kent de tijd van zijn bezoeking niet, welke een bepaalde periode van oordeel vertegenwoordigt.

Neither do they understand the “present truth” message that is proclaimed during the time of their visitation. They were required to know both the judgment, and the message of those days. They were also required to know the messenger of that period of time. In their Laodicean blindness they oppose the message of the hour, deny the time of their visitation with a message of “peace and safety,” and are uncertain who the chosen messenger of that period is. This truth was clearly identified in the witness of the second Elijah, who was John the Baptist.

Evenmin begrijpen zij de boodschap van de „tegenwoordige waarheid” die verkondigd wordt gedurende de tijd van hun bezoeking. Van hen werd vereist dat zij zowel het oordeel als de boodschap van die dagen kenden. Ook werd van hen vereist dat zij de boodschapper van die tijdsperiode kenden. In hun Laodiceaanse blindheid verzetten zij zich tegen de boodschap van het uur, ontkennen zij de tijd van hun bezoeking met een boodschap van „vrede en veiligheid”, en verkeren zij in onzekerheid over wie de uitverkoren boodschapper van die periode is. Deze waarheid werd duidelijk aangeduid in het getuigenis van de tweede Elia, die Johannes de Doper was.

The Jews knew that prophecy identified a messenger to come, and Jesus directly taught that John was that messenger who was to come.

De Joden wisten dat de profetie een boodschapper aanwees die komen zou, en Jezus leerde uitdrukkelijk dat Johannes die boodschapper was die komen zou.

> For all the prophets and the law prophesied until John. And if ye will receive it, this is Elias, which was for to come. He that hath ears to hear, let him hear. Matthew 11:13–15.

> Want al de profeten en de wet hebben tot op Johannes geprofeteerd. En indien gij het wilt aannemen: hij is Elia, die komen zou. Wie oren heeft om te horen, die hore. Mattheüs 11:13–15.

At the very conclusion of the period of their visitation (the time in the history of Christ that typifies the soon-coming Sunday law), as Christ hung upon the cross the Jews conjectured whether Elijah would then come to save Jesus. If they did not recognize the messenger that was to prepare for the Messenger of the Covenant, that was then confirming the covenant with His own blood, they could not recognize their Messiah. Laodicean Adventism in the last days is required to know their judgment, which is the time of their visitation. They are required to recognize the message of that period of time, and they are required to recognize the chosen messenger of that time. The rebellion of 1888, represented September 11, 2001, when the angel of Revelation chapter eighteen descended. The rebels of 1888, refused to acknowledge the chosen messengers of the history that was typifying the last days.

Juist aan het einde van de tijd van hun bezoeking (de periode in de geschiedenis van Christus die de spoedig komende zondagswet voorafschaduwt), toen Christus aan het kruis hing, vermoedden de Joden of Elia dan zou komen om Jezus te redden. Indien zij de boodschapper die de weg moest bereiden voor de Boodschapper van het Verbond, Die toen het verbond met Zijn eigen bloed bevestigde, niet herkenden, konden zij hun Messias niet herkennen. Het Laodiceaanse adventisme in de laatste dagen moet zijn oordeel kennen, dat de tijd van zijn bezoeking is. Het moet de boodschap van die tijdsperiode herkennen, en het moet de uitverkoren boodschapper van die tijd herkennen. De opstand van 1888 werd voorgesteld door 11 september 2001, toen de engel van Openbaring hoofdstuk achttien neerdaalde. De opstandelingen van 1888 weigerden de uitverkoren boodschappers te erkennen van de geschiedenis die de laatste dagen voorafschaduwde.

We will continue this study in the next article.

Wij zullen deze studie in het volgende artikel voortzetten.

> For thus saith the Lord God of Israel unto me; Take the wine cup of this fury at my hand, and cause all the nations, to whom I send thee, to drink it. And they shall drink, and be moved, and be mad, because of the sword that I will send among them. Then took I the cup at the Lord’s hand, and made all the nations to drink, unto whom the Lord had sent me: To wit, Jerusalem, and the cities of Judah, and the kings thereof, and the princes thereof, to make them a desolation, an astonishment, an hissing, and a curse; as it is this day; Pharaoh king of Egypt, and his servants, and his princes, and all his people; And all the mingled people, and all the kings of the land of Uz, and all the kings of the land of the Philistines, and Ashkelon, and Azzah, and Ekron, and the remnant of Ashdod, Edom, and Moab, and the children of Ammon, And all the kings of Tyrus, and all the kings of Zidon, and the kings of the isles which are beyond the sea, Dedan, and Tema, and Buz, and all that are in the utmost corners, And all the kings of Arabia, and all the kings of the mingled people that dwell in the desert, And all the kings of Zimri, and all the kings of Elam, and all the kings of the Medes, And all the kings of the north, far and near, one with another, and all the kingdoms of the world, which are upon the face of the earth: and the king of Sheshach shall drink after them. Therefore thou shalt say unto them, Thus saith the Lord of hosts, the God of Israel; Drink ye, and be drunken, and spue, and fall, and rise no more, because of the sword which I will send among you. And it shall be, if they refuse to take the cup at thine hand to drink, then shalt thou say unto them, Thus saith the Lord of hosts; Ye shall certainly drink. For, lo, I begin to bring evil on the city which is called by my name, and should ye be utterly unpunished? Ye shall not be unpunished: for I will call for a sword upon all the inhabitants of the earth, saith the Lord of hosts. Therefore prophesy thou against them all these words, and say unto them, The Lord shall roar from on high, and utter his voice from his holy habitation; he shall mightily roar upon his habitation; he shall give a shout, as they that tread the grapes, against all the inhabitants of the earth. A noise shall come even to the ends of the earth; for the Lord hath a controversy with the nations, he will plead with all flesh; he will give them that are wicked to the sword, saith the Lord. Thus saith the Lord of hosts, Behold, evil shall go forth from nation to nation, and a great whirlwind shall be raised up from the coasts of the earth. And the slain of the Lord shall be at that day from one end of the earth even unto the other end of the earth: they shall not be lamented, neither gathered, nor buried; they shall be dung upon the ground. Jeremiah 25:15–33.

> Want aldus zegt de Heere, de God van Israël, tot mij: Neem deze beker van de wijn van deze grimmigheid uit Mijn hand, en geef hem te drinken aan al de volken tot welke Ik u zend. En zij zullen drinken, en bewogen worden, en razen, vanwege het zwaard dat Ik onder hen zenden zal. Toen nam ik de beker uit de hand des Heeren, en gaf hem te drinken aan al de volken tot welke de Heere mij gezonden had: namelijk Jeruzalem, en de steden van Juda, en zijn koningen, en zijn vorsten, om hen te maken tot een verwoesting, een ontzetting, een aanfluiting en een vloek, gelijk het is te dezen dage; Farao, de koning van Egypte, en zijn knechten, en zijn vorsten, en al zijn volk; en al het gemengde volk, en al de koningen van het land Uz, en al de koningen van het land der Filistijnen, en Askelon, en Aza, en Ekron, en het overblijfsel van Asdod; Edom, en Moab, en de kinderen Ammons; en al de koningen van Tyrus, en al de koningen van Sidon, en de koningen der eilanden die aan gene zijde van de zee zijn; Dedan, en Tema, en Buz, en allen die in de uiterste hoeken zijn; en al de koningen van Arabië, en al de koningen van het gemengde volk dat in de woestijn woont; en al de koningen van Zimri, en al de koningen van Elam, en al de koningen der Meden; en al de koningen van het noorden, de verre en de nabije, de een met de ander, en al de koninkrijken der wereld die op de aardbodem zijn; en de koning van Sesach zal na hen drinken. Daarom zult gij tot hen zeggen: Zo zegt de Heere der heirscharen, de God van Israël: Drinkt, en wordt dronken, en spuwt, en valt neer, en staat niet weder op, vanwege het zwaard dat Ik onder u zenden zal. En het zal geschieden, indien zij weigeren de beker uit uw hand te nemen om te drinken, dan zult gij tot hen zeggen: Zo zegt de Heere der heirscharen: Gij zult zeker drinken. Want zie, Ik begin onheil te brengen over de stad die naar Mijn Naam genoemd is, en zoudt gij dan geheel ongestraft blijven? Gij zult niet ongestraft blijven; want Ik zal een zwaard roepen over alle inwoners der aarde, spreekt de Heere der heirscharen. Gij dan, profeteer tegen hen al deze woorden, en zeg tot hen: De Heere zal brullen uit de hoogte, en uit Zijn heilige woning Zijn stem verheffen; Hij zal machtiglijk brullen tegen Zijn woonstede; Hij zal een juichkreet aanheffen, gelijk zij die de druiven treden, tegen alle inwoners der aarde. Een gedruis zal komen tot aan het einde der aarde; want de Heere heeft een twist met de volken, Hij zal richten met alle vlees; de goddelozen zal Hij aan het zwaard overgeven, spreekt de Heere. Zo zegt de Heere der heirscharen: Zie, onheil zal uitgaan van volk tot volk, en een grote stormwind zal opkomen van de einden der aarde. En de verslagenen des Heeren zullen te dien dage liggen van het ene einde der aarde tot aan het andere einde der aarde; zij zullen niet beklaagd, noch verzameld, noch begraven worden; zij zullen tot mest op de aardbodem zijn. Jeremia 25:15–33.

Back to Articles