Article

# The Book of Daniel - Number Sixty-Two

Het Boek Daniël - Nummer Tweeënzestig

Unveiling the Jewels of William Miller’s Prophetic Vision: A Critical Examination of Adventism’s Departure from the ‘Great Light’ and the Call to Return to the True Foundations

Het onthullen van de juwelen van William Millers profetische visie: een kritische beschouwing van het afwijken van het adventisme van het ‘grote licht’ en de oproep om terug te keren tot de ware grondslagen

Author

Jeff Pippenger

Published

January 26, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The jewels of William Miller’s dream will shine ten times brighter than they shone in the history of the Millerites. The Millerites’ understanding of the knowledge that was increased during their history was accurate, but incomplete. When their understanding is placed into a more accurate historical setting it identifies more serious implications, for it not only expands the prophetic truths represented by the jewels, but it also produces the test for ten virgins of the last days. The Millerite understanding is represented upon the two pioneer charts (1843 and 1850). Both charts were a fulfillment of the tables prophesied in Habakkuk’s chapter two, and the fact that the charts were a fulfillment of Habakkuk, and also that those very truths were the foundational truths of Adventism were identified as such by the Spirit of Prophecy.

De juwelen uit de droom van William Miller zullen tienmaal helderder schitteren dan zij schitterden in de geschiedenis van de Millerieten. Het begrip van de Millerieten van de kennis die gedurende hun geschiedenis vermeerderd werd, was juist, maar onvolledig. Wanneer hun begrip in een nauwkeuriger historisch kader wordt geplaatst, wijst het op ernstiger implicaties, want het breidt niet alleen de profetische waarheden uit die door de juwelen worden voorgesteld, maar het brengt ook de beproeving voor de tien maagden van de laatste dagen voort. Het begrip van de Millerieten wordt weergegeven op de twee pionierskaarten (1843 en 1850). Beide kaarten vormden een vervulling van de tafelen die in Habakuk, hoofdstuk twee, geprofeteerd werden, en het feit dat de kaarten een vervulling van Habakuk waren, en ook dat juist die waarheden de fundamentele waarheden van het adventisme waren, werd als zodanig aangeduid door de Geest der Profetie.

The understanding of a few of the foundational truths were increased in glory as the Millerites were led into an understanding of the heavenly sanctuary and the truths associated with the sanctuary, after the great disappointment of October 22, 1844. But Adventism’s transition into a Laodicean condition in 1856, and their ultimate rejection of the “seven times” in 1863, led them into the wilderness of Laodicea. No significant truth has been brought forth through Adventism since the 1850’s. If you doubt that claim, then identify why it is incorrect.

Het begrip van enkele van de fundamentele waarheden nam in heerlijkheid toe toen de Millerieten, na de grote teleurstelling van 22 oktober 1844, werden geleid tot een verstaan van het hemelse heiligdom en van de waarheden die met het heiligdom verbonden zijn. Maar de overgang van het adventisme naar een Laodiceïsche toestand in 1856, en hun uiteindelijke verwerping van de „zeven tijden” in 1863, voerden hen de woestijn van Laodicea binnen. Sinds de jaren 1850 is er door het adventisme geen enkele wezenlijke waarheid meer naar voren gebracht. Indien u aan die bewering twijfelt, geef dan aan waarom zij onjuist is.

The Millerites were correct on the understanding of Daniel two, but their understanding was limited. Adventism never went beyond the Millerite understanding. Today all eight kingdoms represented in Daniel chapter two can be seen, as can the symbolism of Daniel praying to understand the secret of Nebuchadnezzar’s dream. That secret represents the final prophetic secret, (all the prophets are identifying the last days), and the last prophetic secret is what John identifies as the Revelation of Jesus Christ. That secret is unsealed when the “time is at hand,” just before probation closes, and that secret is now being unsealed, for those who choose to see.

De Millerieten hadden gelijk in hun begrip van Daniël twee, maar hun inzicht was beperkt. Het adventisme is nooit verder gegaan dan het Milleritische begrip. Tegenwoordig kunnen alle acht koninkrijken die in Daniël hoofdstuk twee worden voorgesteld, worden gezien, evenals de symboliek van Daniël die bidt om het geheim van Nebukadnezars droom te verstaan. Dat geheim vertegenwoordigt het laatste profetische geheim (alle profeten duiden de laatste dagen aan), en het laatste profetische geheim is wat Johannes aanduidt als de Openbaring van Jezus Christus. Dat geheim wordt ontzegeld wanneer de „tijd nabij is”, vlak voordat de genadetijd sluit, en dat geheim wordt nu ontzegeld voor hen die ervoor kiezen te zien.

The Millerite understanding of “the daily” in the book of Daniel was identified by inspiration as correct, but by 1901, Adventism began a process of rejecting that foundational truth, and by the 1930’s Adventism had reverted back to the old Protestant view, which claims that “the daily” represents some aspect of Christ’s sanctuary ministry. That satanic view, the Spirit of Prophecy says, came from “angels that had been expelled from heaven.” Today the correct Millerite view of “the daily,” can be seen as not only the symbol of paganism, but as the symbol of the rebellion of Adventism, which brings the strong delusion upon those who do not love the truth.

Het millerietische begrip van „het gedurige” in het boek Daniël werd door inspiratie als juist aangeduid, maar tegen 1901 begon het adventisme aan een proces van verwerping van die fundamentele waarheid, en tegen de jaren 1930 was het adventisme teruggekeerd tot de oude protestantse opvatting, die beweert dat „het gedurige” een bepaald aspect van Christus’ heiligdomsdienst vertegenwoordigt. Van die satanische opvatting zegt de Geest der Profetie dat zij afkomstig was van „engelen die uit de hemel waren verdreven”. Tegenwoordig kan de juiste millerietische opvatting van „het gedurige” worden gezien als niet alleen het symbool van het heidendom, maar ook als het symbool van de opstand van het adventisme, die de krachtige dwaling brengt over hen die de waarheid niet liefhebben.

The Millerites were led to the correct date for the expiration of the twenty-three hundred years, and Adventism immediately after the Great Disappointment recognized increased light associated with that prophecy, but with their rejection of the “seven times,” from 1856 through 1863, and even unto this very day, they have seen no advancing light from the doctrine they claim is their central pillar and foundation. Today the “seven times” can be seen, (by those willing to see), as being directly associated with every time period of the twenty-three hundred year prophecy.

De Millerieten werden geleid tot de juiste datum voor het verstrijken van de tweeduizenddriehonderd jaar, en het adventisme erkende onmiddellijk na de Grote Teleurstelling toegenomen licht dat met die profetie verbonden was; maar met hun verwerping van de „zeven tijden”, van 1856 tot en met 1863, en zelfs tot op deze zeer dag, hebben zij geen voortschrijdend licht gezien uit de leer waarvan zij beweren dat zij hun centrale zuil en fundament is. Heden ten dage kan men de „zeven tijden” zien (door hen die bereid zijn te zien) als rechtstreeks verbonden met elke tijdsperiode van de profetie van tweeduizenddriehonderd jaar.

The first forty-nine years represents the cycle of the land resting every seventh year that is repeated seven times. The four hundred and ninety years represents not only a period of probation for ancient Israel, but it identifies how many years of rebellion against the command to allow the land to rest would transpire in order to accumulate a total of seventy years that the land was prevented from resting (which is the period of captivity for that very rebellion). The week Christ confirmed the covenant is structured by three and a half years to the cross and three and a half years after the cross. In that week Christ was gathering all men, for he said if he was lifted up, he would gather all men.

De eerste negenenveertig jaar vertegenwoordigt de cyclus waarin het land elk zevende jaar rust, zevenmaal herhaald. De vierhonderdnegentig jaar vertegenwoordigt niet alleen een proeftijd voor het oude Israël, maar duidt ook aan hoeveel jaren van opstand tegen het gebod om het land rust te gunnen zouden plaatsvinden, teneinde in totaal zeventig jaren op te bouwen waarin het land verhinderd werd te rusten (wat juist de periode van gevangenschap voor diezelfde opstand is). De week waarin Christus het verbond bevestigde, is opgebouwd uit drieënhalf jaar tot aan het kruis en drieënhalf jaar na het kruis. In die week was Christus alle mensen tot Zich aan het trekken, want Hij zei dat, indien Hij verhoogd werd, Hij alle mensen tot Zich zou trekken.

> Now is the judgment of this world: now shall the prince of this world be cast out. And I, if I be lifted up from the earth, will draw all men unto me. John 12:31, 32.

> Nu gaat het oordeel over deze wereld; nu zal de vorst van deze wereld buitengeworpen worden. En Ik, wanneer Ik van de aarde verhoogd zal zijn, zal allen tot Mij trekken. Johannes 12:31, 32.

The twenty-five hundred and twenty days in which Christ confirmed the covenant and gathered men unto Himself, represents the twenty-five hundred and twenty years that God scattered His rebellious people, due to the quarrel of His covenant. The “seven times” carried out against the northern kingdom of Israel, represented the scattering of twenty-five hundred and twenty years that began in 723 BC and ended in 1798. The year 538, divides the two periods and creates two successive periods of twelve-hundred and sixty years. The first period representing the trampling down of the sanctuary and host by paganism, and the second the trampling down accomplished by papalism.

De tweeduizend vijfhonderd en twintig dagen waarin Christus het verbond bevestigde en mensen tot Zich verzamelde, vertegenwoordigen de tweeduizend vijfhonderd en twintig jaren waarin God Zijn weerspannige volk verstrooide, vanwege de twist aangaande Zijn verbond. De „zeven tijden” die over het noordelijke koninkrijk van Israël werden voltrokken, vertegenwoordigden de verstrooiing van tweeduizend vijfhonderd en twintig jaren die begon in 723 v.Chr. en eindigde in 1798. Het jaar 538 verdeelt de twee perioden en vormt twee opeenvolgende perioden van twaalfhonderd zestig jaren. De eerste periode vertegenwoordigt de vertreding van het heiligdom en het heir door het heidendom, en de tweede de vertreding die door het pausdom werd teweeggebracht.

The “seven times,” of twenty-five hundred and twenty years against the southern kingdom that began in 677 BC, and ended in 1844, ended on October 22, 1844. It is a symbol of the curse of the covenant, and concluded by the sounding of the jubilee trumpet which was to be blown upon the Day of Atonement. The antitypical Day of Atonement that began on October 22, 1844 represents a period of time. It is the period of the Investigative Judgment, and during that period of time the jubilee trumpet associated with the sacred cycle of seven was to be sounded.

De „zeven tijden” van tweeduizend vijfhonderd twintig jaar tegen het zuidelijke koninkrijk, die in 677 v.Chr. begonnen en in 1844 eindigden, eindigden op 22 oktober 1844. Zij zijn een symbool van de vloek van het verbond en werden besloten door het klinken van de jubeltrompet, die geblazen moest worden op de Grote Verzoendag. De antitypische Grote Verzoendag, die op 22 oktober 1844 begon, vertegenwoordigt een tijdsperiode. Het is de periode van het Onderzoekend Oordeel, en gedurende die tijdsperiode moest de jubeltrompet die verbonden is met de heilige cyclus van zeven, worden geblazen.

> But in the days of the voice of the seventh angel, when he shall begin to sound, the mystery of God should be finished, as he hath declared to his servants the prophets. Revelation 10:7.

> Maar in de dagen van de stem van de zevende engel, wanneer hij zal beginnen te bazuinen, zal het geheimenis van God voleindigd worden, zoals Hij aan Zijn dienstknechten, de profeten, verkondigd heeft. Openbaring 10:7.

The sounding of the seventh Trumpet, which began on October 22, 1844, represents the Jubilee Trumpet of the sacred cycle of seven, as set forth in Leviticus twenty-five. The Millerites were ultimately correct on the dating of the twenty-three-hundred-year prophecy, and Adventism came to understand more of it just after the Great Disappointment, but Miller’s “jewel” of the period of twenty-three-hundred-years is today shining ten times brighter. Every prophetic characteristic of the seven periods represented within the period of twenty-three-hundred-years, has a direct prophetic connection with the twenty-five-hundred and twenty years (“seven times”), of Leviticus chapters twenty-five and twenty-six.

Het klinken van de zevende Bazuin, dat begon op 22 oktober 1844, vertegenwoordigt de Jubelbazuin van de heilige cyclus van zeven, zoals uiteengezet in Leviticus vijfentwintig. De Millerieten hadden uiteindelijk gelijk wat betreft de datering van de profetie van de tweeduizenddriehonderd jaar, en het adventisme ging er kort na de Grote Teleurstelling meer van begrijpen; maar Millers „juweel” van de periode van tweeduizenddriehonderd jaar straalt heden ten dage tienmaal helderder. Elk profetisch kenmerk van de zeven perioden die binnen de periode van tweeduizenddriehonderd jaar worden vertegenwoordigd, heeft een directe profetische verbinding met de tweeduizend vijfhonderd en twintig jaar („zeven tijden”) van Leviticus hoofdstukken vijfentwintig en zesentwintig.

The Millerites rejected the claim of apostate Protestantism and Catholicism that the “robbers of thy people,” who “exalted themselves,” and “fell” was a symbol of Antiochus Epiphanes, and they were correct. They knew and defended the truth that it is Rome that in God’s prophetic word is represented as the “robbers of thy people that established the vision”, not some unknown and historically insignificant Syrian king that established the vision.

De Millerieten verwierpen de bewering van het afvallige protestantisme en het katholicisme dat de „rovers van uw volk”, die „zich verhieven” en „vielen”, een symbool waren van Antiochus Epiphanes, en daarin hadden zij gelijk. Zij kenden en verdedigden de waarheid dat het Rome is dat in Gods profetisch woord wordt voorgesteld als de „rovers van uw volk die het gezicht bevestigden”, niet een of andere onbekende en historisch onbeduidende Syrische koning die het gezicht bevestigde.

Today the Adventist theologians teach that the “robbers of thy people” is Antiochus Epiphanes. Today, the argument which in Millerite history represented that the former covenant people who were being passed by did not, and could not, understand the vision (which is established by the correct understanding of the “robbers of thy people”), is once again being repeated by the former covenant people who are once again being passed by.

Tegenwoordig leren de adventistische theologen dat de „geweldenaars van uw volk” Antiochus Epiphanes zijn. Tegenwoordig wordt het argument dat in de Milleritische geschiedenis aantoonde dat het vroegere verbondsvolk, dat werd voorbijgegaan, het visioen niet begreep en ook niet kon begrijpen (hetgeen bevestigd wordt door het juiste begrip van de „geweldenaars van uw volk”), opnieuw herhaald door het vroegere verbondsvolk dat wederom wordt voorbijgegaan.

> Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.

> Waar geen visioen is, wordt het volk ontbonden; maar welzalig is hij die de wet onderhoudt. Spreuken 29:18.

The Millerites taught correctly that the twenty-five hundred and twenty years (“seven times”), of Leviticus twenty-six, was the longest and last time prophecy in the Bible, but Laodicean Adventism rejected that “jewel” in 1863, and today it can be seen, (by those who wish to see), that not only were the Millerites correct in identifying the “seven times” as the longest time prophecy in the Bible, but also that “the curse”, which is God’s indignation, was carried out against both the northern and southern kingdoms of Israel.

De Millerieten leerden terecht dat de tweeduizend vijfhonderd en twintig jaren („zeven tijden”) van Leviticus zesentwintig de langste en laatste tijdsprofetie in de Bijbel waren, maar het Laodiceïsche Adventisme verwierp dat „juweel” in 1863, en heden kan worden gezien (door hen die wensen te zien) dat de Millerieten niet alleen juist waren in het identificeren van de „zeven tijden” als de langste tijdsprofetie in de Bijbel, maar ook dat „de vloek”, die Gods verontwaardiging is, werd voltrokken over zowel het noordelijke als het zuidelijke koninkrijk van Israël.

Today the respective conclusions of those two indignations, which the book of Daniel addresses (as do other prophets), can be seen to be two bookends (first and last) of a period of forty-six years, when Christ erected the Millerite temple, as typified by the forty-six days Moses was on the mount receiving instructions for erecting the wilderness tabernacle; and by the forty-six years of Herod’s remodeling of the temple which the Pharisees referred to in their conversation with Christ about Him “resurrecting” by the cleansing of a temple that had been “destroyed” by traders and money-changers, and also by the resurrection of His human temple that was created with forty-six chromosomes. Today, the Millerite foundational truths are as correct as ever, but they are now ten times more profound.

Vandaag kan worden gezien dat de onderscheiden afsluitingen van die twee verbolgenheden, waarover het boek Daniël spreekt (evenals andere profeten), twee boekensteunen vormen (de eerste en de laatste) van een periode van zesenveertig jaar, waarin Christus de Milleritische tempel oprichtte, zoals getypeerd door de zesenveertig dagen dat Mozes op de berg was om onderricht te ontvangen voor het oprichten van de tabernakel in de woestijn; en door de zesenveertig jaar van Herodes’ verbouwing van de tempel, waarnaar de Farizeeën verwezen in hun gesprek met Christus over Zijn „oprichten” door de reiniging van een tempel die door handelaars en geldwisselaars was „verwoest”, en ook door de opstanding van Zijn menselijke tempel die met zesenveertig chromosomen was geschapen. Vandaag zijn de fundamentele waarheden van het Milleritisme even juist als ooit tevoren, maar zij zijn nu tienmaal dieper.

Today it can be seen (by those willing to see), that when Christ introduced Himself as Palmoni (the Wonderful Numberer, or the Numberer of Secrets) in the thirteenth verse, of Daniel chapter eight, that He was presenting the connection between a vision that represented a period of twenty-three hundred years and another vision that represented twenty-five hundred and twenty years. When the relation of these two prophetic periods is recognized, it can be seen that they are directly connected with the twelve-hundred-and-sixty-years of papal rule, which in turn is connected with the twelve-hundred-and-ninety-years of Daniel twelve and also the thirteen-hundred-and-thirty-five-years of the same verse.

Vandaag kan men zien (door hen die bereid zijn te zien) dat, toen Christus Zichzelf in het dertiende vers van Daniël hoofdstuk acht introduceerde als Palmoni (de Wonderbare Teller, of de Teler van Geheimen), Hij het verband naar voren bracht tussen een visioen dat een periode van tweeduizend driehonderd jaar vertegenwoordigde en een ander visioen dat tweeduizend vijfhonderd en twintig jaar vertegenwoordigde. Wanneer de relatie van deze twee profetische perioden wordt onderkend, kan men zien dat zij rechtstreeks verbonden zijn met de twaalfhonderdzestig jaar van pauselijke heerschappij, die op hun beurt verbonden zijn met de twaalfhonderdnegentig jaar van Daniël twaalf en ook met de dertienhonderdvijfendertig jaar van hetzelfde vers.

The are many more direct connections of prophetic periods that are associated with the two visions of verses thirteen and fourteen of Daniel eight, but they are only recognized by those who wish to see. But today, beyond the connections of all the time periods that are brought together by the two visions is the revelation of the name of Palmoni (the Wonderful Numberer, or the Numberer of Secrets). The Millerites were correct on the two verses, but limited, and today Adventism is simply in complete and utter darkness.

Er zijn nog veel meer rechtstreekse verbanden tussen profetische tijdsperioden die verbonden zijn met de twee visioenen van Daniël acht, verzen dertien en veertien, maar zij worden slechts onderkend door hen die wensen te zien. Maar heden, boven de verbanden van al de tijdsperioden die door de twee visioenen worden samengebracht, staat de openbaring van de naam van Palmoni (de Wonderbare Teler, of de Teler der verborgenheden). De Millerieten hadden met betrekking tot de twee verzen gelijk, maar waren beperkt, en heden verkeert het adventisme eenvoudigweg in volslagen en volkomen duisternis.

> Stay yourselves, and wonder; cry ye out, and cry: they are drunken, but not with wine; they stagger, but not with strong drink. For the Lord hath poured out upon you the spirit of deep sleep, and hath closed your eyes: the prophets and your rulers, the seers hath he covered. And the vision of all is become unto you as the words of a book that is sealed, which men deliver to one that is learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I cannot; for it is sealed: And the book is delivered to him that is not learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I am not learned. Isaiah 29:9–12.

> Verstomt u en verwondert u; roept uit en schreeuwt: zij zijn dronken, maar niet van wijn; zij wankelen, maar niet van sterke drank. Want de HEERE heeft over u uitgegoten de geest van diepe slaap, en Hij heeft uw ogen toegesloten; de profeten en uw oversten, de zieners, heeft Hij bedekt. En het gezicht van dit alles is voor u geworden als de woorden van een verzegeld boek, dat men geeft aan iemand die geleerd is, met de woorden: Lees dit toch; en hij zegt: Ik kan niet, want het is verzegeld. En het boek wordt gegeven aan iemand die niet geleerd is, met de woorden: Lees dit toch; en hij zegt: Ik ben niet geleerd. Jesaja 29:9–12.

Sister White identifies that William Miller was given “great light” upon the book of Revelation, but his understanding of chapters twelve, thirteen, seventeen and eighteen of Revelation was, quite simply, not correct. Those incorrect understandings are not represented upon the two sacred charts, but what is represented from the book of Revelation, chapter nine, is the “jewel” that Islam is represented by the three Woes.

Zuster White stelt vast dat aan William Miller „groot licht” werd gegeven aangaande het boek Openbaring, maar zijn begrip van hoofdstukken twaalf, dertien, zeventien en achttien van Openbaring was, heel eenvoudig, niet juist. Die onjuiste inzichten worden niet weergegeven op de twee heilige kaarten, maar wat vanuit Openbaring, hoofdstuk negen, wordt weergegeven, is het „juweel” dat de islam wordt voorgesteld door de drie Weeën.

> “Preachers and people have looked upon the book of Revelation as mysterious and of less importance than other portions of the Sacred Scriptures. But I saw that this book is indeed a revelation given for the especial benefit of those who should live in the last days, to guide them in ascertaining their true position and their duty. God directed the mind of William Miller to the prophecies and gave him great light upon the book of Revelation.” Early Writings, 231.

> „Predikers en gemeenteleden hebben het boek Openbaring beschouwd als geheimzinnig en van minder belang dan andere delen van de Heilige Schrift. Maar ik zag dat dit boek inderdaad een openbaring is, gegeven tot bijzonder nut van hen die in de laatste dagen zouden leven, om hen te leiden bij het vaststellen van hun ware positie en hun plicht. God richtte de aandacht van William Miller op de profetieën en gaf hem groot licht over het boek Openbaring.” Early Writings, 231.

The expression “great light” in the writings of Sister White is very informative. Miller understood the churches, seals and trumpets of Revelation, for holy angels “directed his mind” on these subjects. The “great light” given to Miller was represented on the two sacred tables, and the doctrinal truths that were the “great light” were identified in his dream as “jewels”. Adventism was given that “great light” and began covering it up with counterfeit jewels beginning in 1863. The principle of “light” is that “light” is what Christ uses to judge a person or a people.

De uitdrukking „groot licht” in de geschriften van zuster White is zeer veelzeggend. Miller begreep de gemeenten, zegels en bazuinen van Openbaring, want heilige engelen „richtten zijn denken” op deze onderwerpen. Het „grote licht” dat aan Miller werd gegeven, werd voorgesteld op de twee heilige tafelen, en de leerstellige waarheden die het „grote licht” waren, werden in zijn droom aangeduid als „juwelen”. Het adventisme ontving dat „grote licht” en begon het vanaf 1863 te bedekken met vervalste juwelen. Het beginsel van „licht” is dat „licht” datgene is wat Christus gebruikt om een persoon of een volk te oordelen.

Not only does “light” judge a people, but the “light” which they could have had if they had not resisted (as they did in 1856, as only one of many examples). The other attribute associated with “light,” is that the “light” that is rejected produces a corresponding degree of darkness. Adventism rejected and covered up the “great light” given by God to Miller that represents the foundations of Adventism.

Niet alleen oordeelt het „licht” een volk, maar ook het „licht” dat zij hadden kunnen hebben indien zij geen weerstand hadden geboden (zoals zij in 1856 deden, slechts één van de vele voorbeelden). Het andere kenmerk dat met het „licht” verbonden is, is dat het „licht” dat wordt verworpen een overeenkomstige mate van duisternis voortbrengt. Het adventisme verwierp en bedekte het „grote licht” dat God aan Miller gaf, en dat de grondslagen van het adventisme vertegenwoordigt.

> “One who sees beneath the surface, who reads the hearts of all men, says of those who have had “great light:” ‘They are not afflicted and astonished because of their moral and spiritual condition.’ Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before Mine eyes, and chose that in which I delighted not.’ ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie,’ because they received not the love of the truth, that they might be saved,’ ‘but had pleasure in unrighteousness.’ Isaiah 66:3, 4; 2 Thessalonians 2:11, 10, 12.

> Hij die onder de oppervlakte ziet, die de harten van alle mensen doorgrondt, zegt van hen die „groot licht” hebben gehad: ‘Zij zijn niet bedroefd en ontzet vanwege hun zedelijke en geestelijke toestand.’ Ja, zij hebben hun eigen wegen verkozen, en hun ziel schept behagen in hun gruwelen. Ik zal ook hun dwalingen verkiezen, en hun vrezen over hen brengen; omdat niemand antwoordde, toen Ik riep; zij niet hoorden, toen Ik sprak; maar deden wat kwaad was in Mijn ogen, en verkozen hetgeen waarin Ik geen behagen had.’ ‘God zal hun een krachtige dwaling zenden, zodat zij de leugen zouden geloven,’ omdat zij ‘de liefde tot de waarheid, om behouden te worden, niet hebben aangenomen,’ ‘maar behagen hebben gehad in de ongerechtigheid.’ Jesaja 66:3, 4; 2 Thessalonicenzen 2:11, 10, 12.

> “The heavenly Teacher inquired: ‘What stronger delusion can beguile the mind than the pretense that you are building on the right foundation and that God accepts your works, when in reality you are working out many things according to worldly policy and are sinning against Jehovah? Oh, it is a great deception, a fascinating delusion, that takes possession of minds when men who have “once known the truth,” mistake the form of godliness for the spirit and power thereof; when they suppose that they are rich and increased with goods and in need of nothing, while in reality they are in need of everything.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.

> „De hemelse Leraar vroeg: ‘Welke sterkere misleiding kan het verstand bedriegen dan de schijn dat u op het juiste fundament bouwt en dat God uw werken aanneemt, terwijl u in werkelijkheid vele dingen uitwerkt volgens werelds beleid en zondigt tegen Jehovah? O, het is een grote misleiding, een betoverende waan, die bezit neemt van de gedachten wanneer mensen die “eens de waarheid hebben gekend”, de vorm van godzaligheid verwarren met de geest en de kracht daarvan; wanneer zij menen dat zij rijk zijn en verrijkt met goederen en aan niets gebrek hebben, terwijl zij in werkelijkheid aan alles gebrek hebben.’” Testimonies, deel 8, 249, 250.

Laodicea, which Adventism became in 1856, represents those who once were given “great light,” but are destined to receive the “strong delusion” of Second Thessalonians, while all the time believing the false foundation they have erected through the introduction of counterfeit coins and jewels is ordained of God, but actually it is a foundation that is built upon sand. Adventism is “a church that has had great light, great evidence”, but is a “church” that has discarded “the message the Lord” has “sent”, and has since received “the most unreasonable assertions and false suppositions and false theories”.

Laodicea, wat het adventisme in 1856 werd, vertegenwoordigt hen aan wie eens „groot licht” werd gegeven, maar die bestemd zijn de „krachtige dwaling” van 2 Thessalonicenzen te ontvangen, terwijl zij al die tijd geloven dat het valse fundament dat zij hebben opgericht door de invoering van valse munten en juwelen, door God verordend is, terwijl het in werkelijkheid een fundament is dat op zand gebouwd is. Het adventisme is „een kerk die groot licht, groot bewijs heeft gehad”, maar is een „kerk” die „de boodschap die de Heer” heeft „gezonden” heeft verworpen, en sindsdien „de meest onredelijke beweringen en valse veronderstellingen en valse theorieën” heeft ontvangen.

> “Unsanctified ministers are arraying themselves against God. They are praising Christ and the god of this world in the same breath. While professedly they receive Christ, they embrace Barabbas, and by their actions say, ‘Not this Man, but Barabbas.’ Let all who read these lines, take heed. Satan has made his boast of what he can do. He thinks to dissolve the unity which Christ prayed might exist in His church. He says, ‘I will go forth and be a lying spirit to deceive those that I can, to criticize, and condemn, and falsify.’ Let the son of deceit and false witness be entertained by “a church that has had great light,” great evidence, and that church will discard the message the Lord has sent, and receive the most unreasonable assertions and false suppositions and false theories. Satan laughs at their folly, for he knows what truth is.

> „Ongeheiligde dienaren stellen zich in slagorde op tegen God. Zij prijzen Christus en de god van deze wereld in één adem. Terwijl zij naar hun belijdenis Christus aannemen, omhelzen zij Barabbas en zeggen door hun daden: ‘Niet deze Mens, maar Barabbas.’ Laat allen die deze regels lezen, acht geven. Satan heeft zich beroemd op wat hij vermag te doen. Hij meent de eenheid te kunnen ontbinden waarvan Christus bad dat zij in Zijn gemeente mocht bestaan. Hij zegt: ‘Ik zal uitgaan en een leugengeest zijn om hen te verleiden die ik kan, opdat zij kritiek oefenen, veroordelen en verdraaien.’ Laat de zoon van bedrog en vals getuigenis ingang vinden bij “een gemeente die groot licht heeft gehad,” groot bewijs, en die gemeente zal de boodschap die de Heer heeft gezonden verwerpen, en de meest onredelijke beweringen en valse veronderstellingen en valse theorieën aannemen. Satan lacht om hun dwaasheid, want hij weet wat waarheid is.

> “Many will stand in our pulpits with the torch of false prophecy in their hands, kindled from the hellish torch of Satan. If doubts and unbelief are cherished, the faithful ministers will be removed from the people who think they know so much. ‘If thou hadst known,’ said Christ, ‘even thou, at least in this thy day, the things which belong unto thy peace! but now they are hid from thine eyes.’

> “Velen zullen in onze kansels staan met de fakkel van valse profetie in hun handen, ontstoken aan de helse fakkel van Satan. Als twijfel en ongeloof worden gekoesterd, zullen de getrouwe dienaren worden weggenomen van het volk dat meent zoveel te weten. ‘Indien ook gij, ja, ook nog op deze uw dag, hadt gekend wat tot uw vrede dient!’ zei Christus, ‘maar nu is het voor uw ogen verborgen.’”

> “Nevertheless, the foundation of God standeth sure. The Lord knoweth them that are His. The sanctified minister must have no guile in his mouth. He must be open as the day, free from every taint of evil. A sanctified ministry and press will be a power in flashing the light of truth on this untoward generation. Light, brethren, more light we need. Blow the trumpet in Zion; sound an alarm in the holy mountain. Gather the host of the Lord, with sanctified hearts, to hear what the Lord will say unto His people; for He has increased light for all who will hear. Let them be armed and equipped, and come up to the battle—to the help of the Lord against the mighty. God Himself will work for Israel. Every lying tongue will be silenced. Angels’ hands will overthrow the deceptive schemes that are being formed. The bulwarks of Satan will never triumph. Victory will attend the third angel’s message. As the Captain of the Lord’s host tore down the walls of Jericho, so will the Lord’s commandment-keeping people triumph, and all opposing elements be defeated. Let no soul complain of the servants of God who have come to them with a heaven-sent message. Do not any longer pick flaws in them, saying, ‘They are too positive; they talk too strongly.’ They may talk strongly; but is it not needed? God will make the ears of the hearers tingle if they will not heed His voice or His message. He will denounce those who resist the word of God.

> „Niettemin staat het fundament Gods vast. De Heere kent degenen die de Zijnen zijn. De geheiligde dienaar mag geen bedrog in zijn mond hebben. Hij moet open zijn als de dag, vrij van iedere smet van het kwaad. Een geheiligde bediening en pers zullen een kracht zijn in het doen oplichten van het licht der waarheid over dit verkeerde geslacht. Licht, broeders, meer licht hebben wij nodig. Blaast de bazuin in Sion; laat een alarmsignaal klinken op Mijn heilige berg. Vergadert de legerschare des Heeren, met geheiligde harten, om te horen wat de Heere tot Zijn volk zal spreken; want Hij heeft het licht vermeerderd voor allen die willen horen. Laat hen gewapend en toegerust zijn en optrekken ten strijde—de Heere te hulp tegen de machtigen. God Zelf zal voor Israël strijden. Iedere leugentong zal tot zwijgen worden gebracht. Handen van engelen zullen de bedrieglijke plannen omverwerpen die worden gesmeed. De bolwerken van satan zullen nooit zegevieren. De overwinning zal het derde-engelenboodschap vergezellen. Zoals de Vorst van het leger des Heeren de muren van Jericho neerhaalde, zo zal het gebodenhoudende volk des Heeren triomferen en zullen alle tegenwerkende machten worden verslagen. Laat geen ziel klagen over de dienstknechten Gods die tot hen zijn gekomen met een uit de hemel gezonden boodschap. Zoekt niet langer fouten in hen door te zeggen: ‘Zij zijn te stellig; zij spreken te krachtig.’ Zij mogen krachtig spreken; maar is dat niet nodig? God zal de oren van de hoorders doen tuiten indien zij geen gehoor willen geven aan Zijn stem of aan Zijn boodschap. Hij zal hen veroordelen die het woord van God weerstaan.״

> “Satan has laid every measure possible that nothing shall come among us as a people to reprove and rebuke us, and exhort us to put away our errors. But there is a people who will bear the ark of God. Some will go out from among us who will bear the ark no longer. But these cannot make walls to obstruct the truth; for it will go onward and upward to the end. In the past God has raised up men, and He still has men of opportunity waiting, prepared to do His bidding—men who will go through restrictions which are only as walls daubed with untempered mortar. When God puts His Spirit upon men, they will work. They will proclaim the word of the Lord; they will lift up their voice like a trumpet. The truth will not be diminished or lose its power in their hands. They will show the people their transgressions, and the house of Jacob their sins.” Testimonies to Ministers, 409–411.

> „Satan heeft alle mogelijke maatregelen getroffen opdat er niets onder ons als volk zou komen om ons te bestraffen en te berispen en ons te vermanen onze dwalingen weg te doen. Maar er is een volk dat de ark Gods zal dragen. Sommigen zullen uit ons midden weggaan die de ark niet langer zullen dragen. Maar dezen kunnen geen muren optrekken om de waarheid te belemmeren; want zij zal voortgaan en opwaarts gaan tot het einde. In het verleden heeft God mannen verwekt, en Hij heeft nog steeds mannen van gelegenheid die wachten, bereid om Zijn bevel te volbrengen—mannen die door beperkingen heen zullen breken die slechts zijn als muren bestreken met ondeugdelijke kalk. Wanneer God Zijn Geest op mensen legt, zullen zij werken. Zij zullen het woord des Heren verkondigen; zij zullen hun stem verheffen als een bazuin. De waarheid zal in hun handen niet verzwakt worden of haar kracht verliezen. Zij zullen het volk zijn overtredingen tonen, en het huis van Jakob zijn zonden.” Testimonies to Ministers, 409–411.

To identify the satanic symbol of “the daily” as a symbol of Christ is to praise “Christ and the god of this world in the same breath. While professedly they receive Christ, they embrace Barabbas, and by their actions say, ‘Not this Man, but Barabbas.’” The truths represented in Miller’s dream as “jewels”, and also graphically illustrated upon the two sacred tables, are the “great light,” which Miller was given, and that Adventism has rejected.

Het satanische symbool van “het dagelijkse” als een symbool van Christus te identificeren, is „Christus en de god van deze wereld in één adem te prijzen. Terwijl zij in belijdenis Christus aannemen, omhelzen zij Barabbas, en zeggen zij door hun daden: ‘Niet deze Mens, maar Barabbas.’” De waarheden die in Millers droom als „juwelen” worden voorgesteld, en die ook aanschouwelijk op de twee heilige tafelen zijn uitgebeeld, zijn het „grote licht” dat aan Miller werd gegeven en dat het adventisme heeft verworpen.

They profess to be praising Christ with a satanic symbol, and claim they are standing upon the foundation of God, when it is a counterfeit foundation that brings strong delusion to all who take their stand upon that faulty doctrinal structure. There is nothing new under the sun, and modern Israel is simply walking in the prophetic footsteps of ancient Israel.

Zij beweren Christus te prijzen met een satanisch symbool, en stellen dat zij staan op het fundament van God, terwijl het een vals fundament is dat een krachtige misleiding brengt over allen die daarop hun stand innemen, op die gebrekkige leerstellige structuur. Er is niets nieuws onder de zon, en het moderne Israël wandelt eenvoudig in de profetische voetstappen van het oude Israël.

> “One matter burdens my soul: The great lack of the love of God, which has been lost through continued resistance of light and truth, and the influence of those who have been engaged in active labor, who, in the face of evidence piled upon evidence, have exerted an influence to counteract the work of the message God has sent. I point them to the Jewish nation and ask, Must we leave our brethren to pass over the same path of blind resistance, till the very end of probation? If ever a people needed true and faithful watchmen, who will not hold their peace, who will cry day and night, sounding the warnings God has given, it is Seventh-day Adventists. Those who have had great light, blessed opportunities, who, like Capernaum, have been exalted to heaven in point of privilege, shall they by non-improvement be left to darkness corresponding to the greatness of the light given?

> „Eén zaak bezwaart mijn ziel: het grote gebrek aan de liefde van God, die verloren is gegaan door aanhoudend verzet tegen licht en waarheid, en door de invloed van hen die zich in actieve arbeid hebben beziggehouden, en die, ondanks bewijzen op bewijzen, een invloed hebben uitgeoefend om het werk van de boodschap die God heeft gezonden tegen te werken. Ik wijs hen op het Joodse volk en vraag: Moeten wij onze broeders laten voortgaan op hetzelfde pad van blind verzet, tot aan het einde van de genadetijd? Indien ooit een volk ware en getrouwe wachters nodig had, die niet zullen zwijgen, die dag en nacht zullen roepen en de waarschuwingen zullen laten klinken die God heeft gegeven, dan zijn het de Zevendedagsadventisten. Zij die groot licht hebben gehad, gezegende gelegenheden, die, evenals Kapernaüm, ten hemel verheven zijn wat voorrechten betreft, zullen zij door het niet benutten daarvan worden overgelaten aan een duisternis die beantwoordt aan de grootheid van het gegeven licht?”

> “I wish to plead with our brethren who shall assemble at the General Conference to heed the message given to the Laodiceans. What a condition of blindness is theirs! This subject has been brought to your notice again and again, but your dissatisfaction with your spiritual condition has not been deep and painful enough to work reform. ‘Thou sayest, I am rich, and increased with goods, and have need of nothing; and knowest not that thou art wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked.’ The guilt of self-deception is upon our churches. The religious life of many is a lie.” Manuscript Releases, volume 16, 106, 107.

> ‘Ik wens een dringend beroep te doen op onze broeders die op de Generale Conferentie zullen samenkomen, om acht te slaan op de boodschap die aan de Laodiceeërs is gegeven. Wat een toestand van blindheid is de hunne! Dit onderwerp is telkens weer onder uw aandacht gebracht, maar uw ontevredenheid over uw geestelijke toestand is niet diep en smartelijk genoeg geweest om hervorming te bewerken. “Want gij zegt: Ik ben rijk en verrijkt geworden en heb aan niets gebrek; en gij weet niet, dat gij ellendig zijt en jammerlijk en arm en blind en naakt.” De schuld van zelfbedrog rust op onze gemeenten. Het godsdienstige leven van velen is een leugen.’ Manuscript Releases, deel 16, 106, 107.

“Capernaum” was the city which Jesus chose as his own city.

„Kapernaüm” was de stad die Jezus als zijn eigen stad verkoos.

> “At Capernaum Jesus dwelt in the intervals of His journeys to and fro, and it came to be known as ‘His own city.’ It was on the shores of the Sea of Galilee, and near the borders of the beautiful plain of Gennesaret, if not actually upon it.” The Desire of Ages, 252.

> “In Kapernaüm verbleef Jezus in de tussenpozen van Zijn reizen heen en weer, en het werd bekend als ‘Zijn eigen stad’. Het lag aan de oevers van de Zee van Galilea en nabij de grenzen van de prachtige vlakte van Gennesaret, zo niet daadwerkelijk daarop.” The Desire of Ages, 252.

Christ chose Capernaum as he had chosen Jerusalem of old.

Christus koos Kapernaüm, zoals Hij vanouds Jeruzalem had gekozen.

> And unto his son will I give one tribe, that David my servant may have a light alway before me in Jerusalem, the city which I have chosen me to put my name there. 1 Kings 11:36.

> En aan zijn zoon zal Ik één stam geven, opdat David, mijn knecht, altijd een lamp voor mijn aangezicht zal hebben in Jeruzalem, de stad die Ik Mij verkoren heb om daar mijn naam te vestigen. 1 Koningen 11:36.

Christ chose Adventism as his city in 1844, and by 1863, Adventism had rebuilt the city of “Jericho”, a symbol of Laodicean comfort and affluency. As with ancient Israel, so too, with modern Israel. Adventism believes they are the citizens of God’s special city, but they have rejected the “great light” that provides the evidence of citizenship. Like unto Shilo, in the time of Eli, Hophni and Phineas, Adventism will be judged according to the “great light” they were given opportunity to receive.

Christus koos in 1844 het Adventisme als zijn stad, en tegen 1863 had het Adventisme de stad „Jericho” herbouwd, een symbool van Laodiceïsche behaaglijkheid en welstand. Zoals met het oude Israël, zo ook met het moderne Israël. Het Adventisme gelooft dat zij de burgers zijn van Gods bijzondere stad, maar zij hebben het „grote licht” verworpen dat het bewijs van burgerschap verschaft. Gelijk aan Silo, in de tijd van Eli, Hofni en Pinehas, zal het Adventisme geoordeeld worden overeenkomstig het „grote licht” dat hun de gelegenheid werd gegeven te ontvangen.

> “Among the professed children of God, how little patience has been manifested, how many bitter words have been spoken, how much denunciation has been uttered against those not of our faith. Many have looked upon those belonging to other churches as great sinners, when the Lord does not thus regard them. Those who look thus upon the members of other churches, have need to humble themselves under the mighty hand of God. Those whom they condemn may have had but little light, few opportunities and privileges. If they had had the light that many of the members of our churches have had, they might have advanced at a far greater rate, and have better represented their faith to the world. Of those who boast of their light, and yet fail to walk in it, Christ says, ‘But I say unto you, It shall be more tolerable for Tyre and Sidon at the day of judgment, than for you. And thou, Capernaum [Seventh-day Adventists, who have had great light], which art exalted unto heaven [in point of privilege], shalt be brought down to hell: for if the mighty works, which have been done in thee, had been done in Sodom, it would have remained until this day. But I say unto you, That it shall be more tolerable for the land of Sodom in the day of judgment, than for thee.’ At that time Jesus answered and said, ‘I thank thee, O Father, Lord of heaven and earth, because thou hast hid these things from the wise and prudent [in their own estimation], and hast revealed them unto babes.’

> „Onder de belijdende kinderen van God is zo weinig geduld geopenbaard, zijn zo vele bittere woorden gesproken, is zo veel veroordeling geuit tegen hen die niet van ons geloof zijn. Velen hebben hen die tot andere kerken behoren beschouwd als grote zondaren, terwijl de Heere hen niet aldus beschouwt. Degenen die aldus zien op de leden van andere kerken, hebben er behoefte aan zich te vernederen onder de machtige hand van God. Degenen die zij veroordelen, hebben wellicht slechts weinig licht gehad, weinig gelegenheden en voorrechten. Indien zij het licht hadden gehad dat velen van de leden van onze kerken hebben gehad, zouden zij wellicht veel sneller vooruitgegaan zijn en hun geloof beter aan de wereld hebben vertegenwoordigd. Van hen die roemen in hun licht en toch nalaten daarin te wandelen, zegt Christus: ‘Maar Ik zeg u, dat het voor Tyrus en Sidon verdraaglijker zal zijn in de dag des oordeels dan voor u. En gij, Kapernaüm [Zevendedagsadventisten, die groot licht hebben gehad], die tot de hemel toe verheven zijt [wat voorrechten betreft], gij zult tot de hel toe neergestoten worden; want indien in Sodom de krachten waren geschied die in u geschied zijn, het zou gebleven zijn tot op deze dag. Maar Ik zeg u, dat het voor het land van Sodom verdraaglijker zal zijn in de dag des oordeels dan voor u.’ In die tijd antwoordde Jezus en zei: ‘Ik dank U, o Vader, Heere des hemels en der aarde, dat Gij deze dingen voor wijzen en verstandigen [in hun eigen oog] verborgen hebt, en ze aan kinderkens hebt geopenbaard.’”

> “‘And now, because ye have done all these works, saith the Lord, and I spake unto you, rising up early and speaking, but ye heard not; and I called you, but ye answered not; therefore will I do unto this house, which is called by my name, wherein ye trust, and unto the place which I gave to you and to your fathers, as I have done to Shiloh. And I will cast you out of my sight, as I have cast out all your brethren, even the whole seed of Ephraim.’

> “‘En nu, omdat gij al deze werken gedaan hebt, spreekt de HEERE, en Ik tot u gesproken heb, vroeg op zijnde en sprekende, maar gij niet gehoord hebt; en Ik u geroepen heb, maar gij niet geantwoord hebt; daarom zal Ik met dit huis, dat naar mijn Naam genoemd is, waarop gij vertrouwt, en met de plaats die Ik u en uw vaderen gegeven heb, doen zoals Ik aan Silo gedaan heb. En Ik zal u van voor mijn aangezicht wegwerpen, zoals Ik al uw broeders weggeworpen heb, namelijk het gehele zaad van Efraïm.’”

> “The Lord has established among us institutions of great importance, and they are to be managed, not as worldly institutions are managed, but after God’s order. They are to be managed with an eye single to his glory, that by all means perishing souls may be saved. To the people of God the testimonies of the Spirit have come, and yet many have not taken heed to reproofs, warnings, and counsels.

> „De Heere heeft onder ons instellingen van groot gewicht opgericht, en zij moeten bestuurd worden, niet zoals wereldse instellingen bestuurd worden, maar overeenkomstig Gods orde. Zij moeten beheerd worden met het oog enkel op Zijn heerlijkheid, opdat op alle mogelijke wijzen verloren zielen gered mogen worden. Tot het volk van God zijn de getuigenissen van de Geest gekomen, en toch hebben velen geen acht geslagen op bestraffingen, waarschuwingen en raadgevingen.

> “‘Here now this, O foolish people, and without understanding; which have eyes, and see not; which have ears, and hear not: fear ye not me saith the Lord: will ye not tremble at my presence, which have placed the sand for the bound of the sea by a perpetual degree, that it cannot pass it: and though the waves thereof toss themselves, yet can they not prevail; though they roar, yet can they not pass over it? but this people hath a revolting and a rebellious heart; they are revolted and gone. Neither say they in their heart, Let us now fear the Lord our God, that giveth rain, both the former and the latter, in his season: he reserveth unto us the appointed weeks of the harvest. Your iniquities have turned away these things, and your sins have withholden good things from you. . . . They judge not the cause, the cause of the fatherless, yet they prosper; and the right of the needy do they not judge. Shall I not visit for these things? saith the Lord; shall not my soul be revenged on such a nation as this?’

> „Hoor nu dit, o dwaas volk en zonder verstand; dat ogen heeft en niet ziet, dat oren heeft en niet hoort: zoudt gij Mij niet vrezen, spreekt de HEERE; zoudt gij niet beven voor Mijn aangezicht, Ik, Die het zand gesteld heb tot grens van de zee, tot een eeuwige inzetting, zodat zij die niet kan overschrijden? En al verheffen haar golven zich, toch vermogen zij niets; al bruisen zij, toch kunnen zij er niet overheen gaan. Maar dit volk heeft een afvallig en weerspannig hart; zij zijn afgevallen en weggegaan. En zij zeggen niet in hun hart: Laat ons toch de HEERE, onze God, vrezen, Die regen geeft, zowel de vroege als de late, op zijn tijd; Hij bewaart voor ons de vastgestelde weken van de oogst. Uw ongerechtigheden hebben deze dingen afgewend, en uw zonden hebben het goede van u teruggehouden.... Zij doen geen recht in de rechtszaak, de rechtszaak van de wezen, en toch hebben zij voorspoed; en het recht van de behoeftigen spreken zij niet. Zou Ik om deze dingen geen bezoeking doen komen? spreekt de HEERE; zou Mijn ziel Zich niet wreken aan een volk als dit?”

> “Shall the Lord be compelled to say, ‘Pray not thou for this people, neither lift up cry nor prayer for them, neither make intercession to me: for I will not hear thee’? ‘Therefore the showers have been withholden, and there hath been no latter rain. . . . Wilt thou not from this time cry unto me, My father, thou art the guide of my youth?’” Review and Herald, August 1, 1893.

> „Zal de Heer ertoe gedwongen worden te zeggen: ‘Bid niet voor dit volk, hef voor hen geen geroep noch gebed op, en doe geen voorbede tot Mij; want Ik zal u niet horen’? ‘Daarom zijn de regens ingehouden, en er is geen late regen geweest.... Zult gij niet van nu af tot Mij roepen: Mijn Vader, Gij zijt de leidsman van mijn jeugd?’” Review and Herald, 1 augustus 1893.

We will continue our consideration of the “great light” that was given to William Miller on the book of Revelation in the next article.

In het volgende artikel zullen wij onze beschouwing voortzetten over het „grote licht” dat aan William Miller werd gegeven met betrekking tot het boek Openbaring.

> “When Christ came into the world to exemplify true religion, and to exalt the principles that should govern the hearts and actions of men, falsehood had taken so deep a hold upon those who had had so great light, that they no longer comprehended the light, and had no inclination to yield up tradition for truth. They rejected the heavenly Teacher, they crucified the Lord of glory, that they might retain their own customs and inventions. The very same spirit is manifested in the world today. Men are averse to investigating truth, lest their traditions should be disturbed, and a new order of things should be brought in. There is with humanity a constant liability to err, and men are naturally inclined to highly exalt human ideas and knowledge, while the divine and eternal is not discerned or appreciated.” Counsels on Sabbath School Work, 47.

> „Toen Christus in de wereld kwam om de ware godsdienst te belichamen en de beginselen te verheffen die het hart en de daden van de mensen behoren te beheersen, had de onwaarheid zo diep wortel geschoten in hen die zulk groot licht hadden ontvangen, dat zij het licht niet langer begrepen en geen neiging hadden om de overlevering voor de waarheid prijs te geven. Zij verwierpen de hemelse Leraar, zij kruisigden de Heer der heerlijkheid, opdat zij hun eigen gebruiken en bedenksels zouden kunnen behouden. Dezelfde geest openbaart zich heden ten dage in de wereld. Mensen zijn afkerig van het onderzoeken van de waarheid, opdat hun overleveringen niet verstoord zouden worden en er niet een nieuwe orde van zaken zou worden ingevoerd. De mensheid is voortdurend vatbaar voor dwaling, en mensen zijn van nature geneigd menselijke denkbeelden en kennis hoog te verheffen, terwijl het goddelijke en eeuwige niet wordt onderkend of gewaardeerd.” Counsels on Sabbath School Work, 47.

Back to Articles