Article

# Laodicea - Number Three

Laodicea - Nummer Drie

What are the Rules?

Wat zijn de regels?

Author

Jeff Pippenger

Published

August 30, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

> “We should know for ourselves what constitutes Christianity, what is truth, what is the faith that we have received, what are the Bible rules—the rules given us from the highest authority.” The 1888 Materials, 403.

> „Wij behoren zelf te weten wat het christendom inhoudt, wat de waarheid is, wat het geloof is dat wij hebben ontvangen, wat de bijbelse regels zijn—de regels die ons zijn gegeven door het hoogste gezag.” The 1888 Materials, 403.

For several years Future for America has identified that the seven churches of Revelation not only represent the history of modern Israel from the time of the apostles until the end of the world, but that the seven churches also represent ancient Israel from the time of Moses until the stoning of Stephen. The pioneers of Adventism did not teach this truth, but they understood and employed the principles that establish this truth. Jesus identifies the end from the beginning and ancient Israel represents modern Israel. Therefore, any truth that is part of the prophetic characteristics of modern Israel also existed in ancient Israel.

Gedurende verscheidene jaren heeft Future for America vastgesteld dat de zeven gemeenten van Openbaring niet alleen de geschiedenis van het moderne Israël vertegenwoordigen vanaf de tijd van de apostelen tot aan het einde van de wereld, maar dat de zeven gemeenten ook het oude Israël vertegenwoordigen vanaf de tijd van Mozes tot aan de steniging van Stefanus. De pioniers van het adventisme hebben deze waarheid niet onderwezen, maar zij begrepen en hanteerden de beginselen die deze waarheid bevestigen. Jezus duidt het einde aan vanuit het begin, en het oude Israël vertegenwoordigt het moderne Israël. Daarom bestond iedere waarheid die deel uitmaakt van de profetische kenmerken van het moderne Israël, ook in het oude Israël.

Before Millerite history the traditional Christian view of the seven churches was that they represented the actual churches in Asia minor during the time of John. The traditional view also understood that the counsel to the individual churches may also be understood to represent specific counsel to various churches throughout Christian history, and also that the very same counsel and warnings is for individual Christians. They also understood that the seven churches represent seven periods of church history from the time of the disciples until the end of the world. These perspectives pre-dated the Millerite history. Those four recognitions of the seven churches that make up the traditional view that pre-dated William Miller were and are based upon the “historicist” interpretation of the Bible. It is that methodology that God’s angels led William Miller to adopt.

Vóór de Milleritische geschiedenis was de traditionele christelijke opvatting over de zeven gemeenten dat zij de werkelijke gemeenten in Klein-Azië ten tijde van Johannes vertegenwoordigden. De traditionele opvatting verstond tevens dat de raad aan de afzonderlijke gemeenten ook kan worden opgevat als specifieke raad aan verschillende gemeenten door de gehele christelijke geschiedenis heen, en ook dat diezelfde raad en waarschuwingen bestemd zijn voor individuele christenen. Men verstond ook dat de zeven gemeenten zeven perioden van de kerkgeschiedenis vertegenwoordigen, vanaf de tijd van de discipelen tot aan het einde van de wereld. Deze perspectieven gingen aan de Milleritische geschiedenis vooraf. Deze vier erkenningen van de zeven gemeenten, die samen de traditionele opvatting vormen die aan William Miller voorafging, waren en zijn gebaseerd op de „historicistische” uitleg van de Bijbel. Het is die methodologie die Gods engelen William Miller ertoe brachten te aanvaarden.

> “The seven churches of Asia is a history of the church of Christ in her seven forms, in all her windings and turnings, in all her prosperity and adversity, from the days of the apostles down to the end of the world. The seven seals are a history of the transactions of the powers and kings of the earth over the church, and God’s protection of his people during the same time. The seven trumpets are a history of seven peculiar and heavy judgments sent upon the earth, or Roman kingdom. And the seven vials are the seven last plagues sent upon Papal Rome. Mixed with these are many other events, woven in like tributary streams, and filling up the grand river of prophecy, until the whole ends us in the ocean of eternity.

> ‘De zeven gemeenten van Azië vormen een geschiedenis van de Kerk van Christus in haar zeven gestalten, in al haar kronkelingen en wendingen, in al haar voorspoed en tegenspoed, vanaf de dagen van de apostelen tot aan het einde van de wereld. De zeven zegels vormen een geschiedenis van de handelingen van de machten en koningen der aarde jegens de kerk, en van Gods bescherming van zijn volk gedurende diezelfde tijd. De zeven bazuinen vormen een geschiedenis van zeven bijzondere en zware oordelen, gezonden over de aarde, of het Romeinse rijk. En de zeven schalen zijn de zeven laatste plagen, gezonden over het pauselijke Rome. Hiermee vermengd zijn vele andere gebeurtenissen, als zijrivieren ingevlochten, die de grote stroom van de profetie vullen, totdat het geheel voor ons uitmondt in de oceaan van de eeuwigheid.’

> “This, to me, is the plan of John’s prophecy in the book of Revelation. And the man who wishes to understand this book, must have a thorough knowledge of other parts of the word of God. The figures and metaphors used in this prophecy, are not all explained in the same, but must be found in other prophets, and explained in other passages of Scripture. Therefore it is evident that God has designed the study of the whole, even to obtain a clear knowledge of any part.” William Miller, Miller’s Lectures, volume 2, lecture 12, 178.

> „Dit is, naar mijn oordeel, het plan van Johannes’ profetie in het boek Openbaring. En de mens die dit boek wenst te verstaan, moet een grondige kennis hebben van andere delen van het Woord van God. De beelden en metaforen die in deze profetie worden gebruikt, worden daarin niet alle verklaard, maar moeten bij andere profeten worden gevonden en in andere Schriftgedeelten worden verklaard. Daarom is het duidelijk dat God de bestudering van het geheel heeft bedoeld, zelfs om een helder inzicht in enig deel te verkrijgen.” William Miller, Miller’s Lectures, deel 2, lezing 12, 178.

Sister White agrees with and upholds the “historicist” view held by Miller, but she added a deeper insight to the book of Revelation than Miller saw, for Miller had not recognized the sanctuary as it truly is. He understood the sanctuary to be the earth. Sister White recognized that when Jesus presented the predictions represented in the book of Revelation, that Christ was doing so in conjunction with His work as the heavenly High Priest.

Zuster White stemt in met en handhaaft de „historicistische” opvatting die door Miller werd gehuldigd, maar zij voegde aan het boek Openbaring een dieper inzicht toe dan Miller had gezien, want Miller had het heiligdom niet erkend zoals het in werkelijkheid is. Hij verstond het heiligdom als de aarde. Zuster White erkende dat, wanneer Jezus de voorzeggingen voorstelde die in het boek Openbaring worden weergegeven, Christus dit deed in samenhang met Zijn werk als de hemelse Hogepriester.

When John turns and sees Christ, He is walking among the candlesticks in priestly garments, and the candlesticks are located in the holy place, and therefore in the history after His ascension, but before He moved into the Most Holy Place in 1844. Miller could not have understood the significance of this reality. Neither would have Tyndale, Luther or John Wycliffe or any of the early reformers. Truth is progressive, shining brighter and still brighter unto the perfect day.

Wanneer Johannes zich omkeert en Christus ziet, wandelt Hij te midden van de kandelaars in priesterlijke gewaden, en de kandelaars bevinden zich in het heilige; derhalve in de geschiedenis na Zijn hemelvaart, maar vóórdat Hij in 1844 het Allerheiligste binnenging. Miller kon de betekenis van deze werkelijkheid niet hebben begrepen. Evenmin Tyndale, Luther of John Wycliffe, noch enige van de vroege hervormers. De waarheid is voortschrijdend en schijnt helderder en steeds helderder tot de volle dag.

> “The great principle so nobly advocated by Robinson and Roger Williams, that truth is progressive, that Christians should stand ready to accept all the light which may shine from God’s holy word, was lost sight of by their descendants. The Protestant churches of America,—and those of Europe as well,—so highly favored in receiving the blessings of the Reformation, failed to press forward in the path of reform. Though a few faithful men arose, from time to time, to proclaim new truth and expose long-cherished error, the majority, like the Jews in Christ’s day or the papists in the time of Luther, were content to believe as their fathers had believed and to live as they had lived. Therefore religion again degenerated into formalism; and errors and superstitions which would have been cast aside had the church continued to walk in the light of God’s word, were retained and cherished. Thus the spirit inspired by the Reformation gradually died out, until there was almost as great need of reform in the Protestant churches as in the Roman Church in the time of Luther. There was the same worldliness and spiritual stupor, a similar reverence for the opinions of men, and substitution of human theories for the teachings of God’s word.” The Great Controversy, 297.

> „Het grote beginsel dat door Robinson en Roger Williams zo edel werd verdedigd, namelijk dat de waarheid voortschrijdend is en dat christenen bereid behoren te zijn al het licht te aanvaarden dat uit Gods heilig Woord mag schijnen, werd door hun nakomelingen uit het oog verloren. De protestantse kerken van Amerika — en ook die van Europa —, die zozeer bevoorrecht waren door de zegeningen van de Reformatie te ontvangen, hebben nagelaten voort te gaan op het pad van de hervorming. Hoewel van tijd tot tijd enkele getrouwe mannen opstonden om nieuwe waarheid te verkondigen en lang gekoesterde dwaling aan het licht te brengen, nam de meerderheid, evenals de Joden in de dagen van Christus of de papisten ten tijde van Luther, genoegen met te geloven zoals hun vaderen hadden geloofd en te leven zoals zij hadden geleefd. Daarom ontaardde de godsdienst opnieuw in formalisme; en dwalingen en bijgelovigheden, die terzijde zouden zijn geworpen indien de kerk was blijven wandelen in het licht van Gods Woord, werden behouden en gekoesterd. Zo stierf de door de Reformatie bezielde geest geleidelijk uit, totdat er in de protestantse kerken bijna evenzeer behoefte was aan hervorming als in de Roomse Kerk ten tijde van Luther. Er heersten dezelfde wereldsgezindheid en geestelijke verdoving, een soortgelijke eerbied voor de meningen van mensen, en de vervanging van menselijke theorieën voor de leringen van Gods Woord.” The Great Controversy, 297.

If the fact that truth develops progressively throughout history is not recognized, then the significance of any new light in this final generation may very well be impossible to recognize. Once a person ceases to understand the progressive nature of “truth,” they automatically begin to rely upon traditions, customs and fallen human guidance.

Indien niet wordt erkend dat de waarheid zich door de geschiedenis heen geleidelijk ontvouwt, dan kan de betekenis van enig nieuw licht in deze laatste generatie zeer wel onmogelijk te herkennen zijn. Zodra iemand ophoudt het voortschrijdende karakter van de „waarheid” te begrijpen, begint hij automatisch te steunen op overleveringen, gebruiken en de leiding van de gevallen mens.

The methodology that Miller employed is a waymark that runs through the entire prophetic line which presents a testimony of the development of biblical truth that began with the apostles. Yet in the waymark represented by Miller, we find a beginning that demands a counterpart at the end. Most never understand these realities, but not so with Satan.

De methodologie die Miller hanteerde, is een wegmarkering die door de gehele profetische lijn heenloopt en een getuigenis geeft van de ontwikkeling van de bijbelse waarheid die met de apostelen begon. Toch vinden wij in de wegmarkering die door Miller wordt voorgesteld, een begin dat aan het einde een tegenhanger vereist. De meesten begrijpen deze werkelijkheden nooit, maar met Satan is dat niet zo.

Satan has resisted the truth and its development from his rebellion in heaven onward. When it reached the point in history that the reformers began to distinctly understand how to study the Bible, Satan did as he always does and he introduced counterfeits. The historical evidence of his work of counterfeiting the truth identifies that Jesuits such as Ribera and Louis de Alcazar focused their counterfeit methodology specifically against the book of Revelation. The corrupted methodology that is called “preterism” began in the second and third centuries with two primary representatives of that false methodology. One was Eusebius of Caesarea (260–339), and Victorinus of Pettau (died circa 304). Both of these early historical figures promoted the methodology suggesting the book of Revelation was fulfilled during the time of the Roman Empire by such historical figures as the infamous emperor Nero.

Satan heeft zich vanaf zijn opstand in de hemel verzet tegen de waarheid en haar ontvouwing. Toen in de geschiedenis het punt werd bereikt waarop de hervormers duidelijk begonnen te begrijpen hoe de Bijbel moest worden bestudeerd, deed Satan wat hij altijd doet en voerde hij vervalsingen in. Het historische bewijs van zijn werk om de waarheid te vervalsen, maakt duidelijk dat jezuïeten zoals Ribera en Louis de Alcazar hun vervalsingsmethodologie specifiek op het boek Openbaring richtten. De verdorven methodologie die „preterisme” wordt genoemd, begon in de tweede en derde eeuw met twee voornaamste vertegenwoordigers van die valse methodologie. De ene was Eusebius van Caesarea (260–339), en Victorinus van Pettau (gestorven omstreeks 304). Beiden bevorderden als vroege historische figuren de methodologie die stelde dat het boek Openbaring vervuld was ten tijde van het Romeinse Rijk door historische figuren zoals de beruchte keizer Nero.

In the nineteenth century John Darby (1800–1882) from the United Kingdom introduced another satanic methodology which was also inserted to the foot notes of the Trojan horse Bible called the Scofield Reference Bible which we have previously identified. “Dispensationalism” is a theological framework that divides history and God’s interaction with humanity into distinct periods, or ‘dispensations,’ in which God administers His plan in different ways. I note this at this point for this is one of the falsehoods that was introduced to the movement of Future for America by voices from the same area Darby had propagated his satanic ideas. Darby’s ideas that attacked Future for America were accompanied by the philosophy of the so-called modern-day “woke” movement which promotes the same anarchy represented by the French Revolution and the same licentiousness represented by Sodom and Gomorrah.

In de negentiende eeuw introduceerde John Darby (1800–1882) uit het Verenigd Koninkrijk een andere satanische methodologie, die eveneens werd ingevoegd in de voetnoten van de Trojaanse-paardenbijbel, de zogenoemde Scofield Reference Bible, die wij eerder hebben geïdentificeerd. Het „dispensationalisme” is een theologisch denkkader dat de geschiedenis en Gods omgang met de mensheid verdeelt in onderscheiden tijdsperioden, of „bedelingen”, waarin God Zijn plan op verschillende wijzen bestuurt. Ik merk dit op dit punt op, omdat dit een van de onwaarheden is die in de beweging van Future for America werd binnengebracht door stemmen uit hetzelfde gebied waar Darby zijn satanische ideeën had verbreid. Darby’s ideeën, die Future for America aanvielen, gingen vergezeld van de filosofie van de zogenoemde hedendaagse „woke”-beweging, die dezelfde anarchie bevordert als die welke door de Franse Revolutie werd vertegenwoordigd, en dezelfde losbandigheid als die welke door Sodom en Gomorra werd vertegenwoordigd.

Today the theologians of modern Adventism employ a system of dissecting the truths of the Bible based upon a two-fold system of biblical interpretation they employ to undermine and deny both the Bible and the Spirit of Prophecy. They identify men as either experts in biblical languages or as experts in biblical history. Thus, the theologians of Adventism today control the minds of Laodicean Adventism either by interpreting God’s Word based upon a fallen man’s understanding of history or fallen man’s understanding of language. These modern manifestations of error which have been often used to attack the message you are now reading will be addressed further in these articles when we consider the symbolism of the French Revolution. Satan is alive, and he knows his time is short. The last rule of Miller’s rules, number fourteen concludes with the following paragraph.

Tegenwoordig bedienen de theologen van het moderne adventisme zich van een systeem waarbij zij de waarheden van de Bijbel ontleden op grond van een tweevoudig stelsel van bijbeluitleg, dat zij hanteren om zowel de Bijbel als de Geest der Profetie te ondermijnen en te ontkennen. Zij duiden mensen aan als óf deskundigen in de bijbelse talen óf deskundigen in de bijbelse geschiedenis. Zo beheersen de theologen van het adventisme van heden de gedachten van het Laodiceïsche adventisme, hetzij door Gods Woord uit te leggen op grond van het begrip van de geschiedenis door de gevallen mens, hetzij op grond van het begrip van taal door de gevallen mens. Deze moderne verschijningsvormen van dwaling, die dikwijls zijn gebruikt om de boodschap aan te vallen die u thans leest, zullen in deze artikelen verder worden behandeld wanneer wij de symboliek van de Franse Revolutie beschouwen. Satan leeft, en hij weet dat zijn tijd kort is. De laatste regel van Millers regels, nummer veertien, besluit met de volgende paragraaf.

> “The divinity taught in our schools is always founded on some sectarian creed. It may do to take a blank mind and impress it with this kind, but it will always end in bigotry. A free mind will never be satisfied with the views of others. Were I a teacher of youth in divinity, I would first learn their capacity and mind. If these were good, I would make them study the Bible for themselves, and send them out free to do the world good. But if they had no mind, I would stamp them with another’s mind, write bigot on their forehead, and send them out as slaves!” William Miller, Miller’s Works, volume 1, 24.

> „De godgeleerdheid die in onze scholen wordt onderwezen, is steeds gegrond op een of andere sektarische geloofsbelijdenis. Het kan dienstig zijn een onbeschreven geest te nemen en deze met dit soort denkbeelden te doordrukken, maar het zal altijd eindigen in dweepzucht. Een vrije geest zal zich nooit tevredenstellen met de opvattingen van anderen. Indien ik een leraar van de jeugd in de godgeleerdheid was, zou ik eerst hun vermogen en gezindheid leren kennen. Indien deze goed waren, zou ik hen de Bijbel voor zichzelf laten bestuderen en hen vrij uitzenden om de wereld goed te doen. Maar indien zij geen eigen geest hadden, zou ik hun de geest van een ander opdrukken, dweper op hun voorhoofd schrijven en hen uitzenden als slaven!” William Miller, Miller’s Works, volume 1, 24.

In the period just after John the Revelator lived, and in the days of the Reformation, Satan was actively producing false prophetic methodology to confuse and destroy true biblical analysis. What is sometimes missed in these historical facts is that all those satanic methodologies were aimed directly at no other book than the book of Revelation. That was the subject of each of these promoters of satanic confusion. The book of Revelation has always been Satan’s target. Satan knows it is the book of Revelation that he must war against. When we recognize this fact, we can then recognize another unseen reality, that is obscured by another significant truth.

In de periode vlak nadat Johannes de Openbaarder leefde, en in de dagen van de Reformatie, bracht Satan actief valse profetische methodologie voort om ware bijbelse analyse te verwarren en te vernietigen. Wat in deze historische feiten soms over het hoofd wordt gezien, is dat al die satanische methodologieën rechtstreeks gericht waren op geen enkel ander boek dan het boek Openbaring. Dat was het onderwerp van elk van deze bevorderaars van satanische verwarring. Het boek Openbaring is altijd Satans doelwit geweest. Satan weet dat het het boek Openbaring is waartegen hij oorlog moet voeren. Wanneer wij dit feit erkennen, kunnen wij vervolgens nog een andere onzichtbare werkelijkheid onderkennen, die door een andere gewichtige waarheid wordt verhuld.

The false methodology of the Jesuits was intended to prevent a clear understanding that the pope of the Roman church is the antichrist of Bible prophecy. Every single Protestant reformer came to recognize and identify this truth. Therefore, when the accurate history of men such as Ribera and Louis de Alcazar have been publicly presented in the past through word and publication the history men such as Ribera and Louis de Alcazar was used for the purpose of demonstrating the satanic efforts to prevent a correct understanding of the “man of sin.” The written or spoken testimonies exposing the purpose of the introduction of these satanic methodologies are correct as far as they go, but Satan was attempting to cover up more than simply the biblical proofs that identify the antichrist as the pope of Rome.

De valse methodologie van de jezuïeten was bedoeld om een helder begrip te verhinderen dat de paus van de Roomse kerk de antichrist van de Bijbelse profetie is. Iedere afzonderlijke protestantse hervormer kwam ertoe deze waarheid te erkennen en te identificeren. Daarom werd, wanneer in het verleden de nauwkeurige geschiedenis van mannen als Ribera en Louis de Alcazar publiekelijk was voorgesteld, het relaas van mannen als Ribera en Louis de Alcazar gebruikt met het doel de satanische pogingen aan te tonen om een juist begrip van de „mens der zonde” te verhinderen. De geschreven of gesproken getuigenissen die het doel van de invoering van deze satanische methodologieën blootleggen, zijn juist voor zover zij reiken, maar Satan trachtte meer te verbergen dan enkel de bijbelse bewijzen die de antichrist identificeren als de paus van Rome.

There are truths in the book of Revelation that have been covered up with the confusion produced by these false systems of biblical interpretation that are outside the subject of the man whose number is six, six, six. One of those truths is most definitely the truth represented when the seven churches are understood in their fullest development. There are truths located within the seven churches that speak directly to the history that got under way on September 11, 2001 and ends in the Sunday law crisis. Satan has been seeking to keep this light buried, and he invented the satanic methodologies to obscure several gems of truth located in the book of Revelation, not only the identification of the pope of Rome as the antichrist.

Er zijn waarheden in het boek Openbaring die bedekt zijn geraakt door de verwarring die is voortgebracht door deze valse systemen van bijbelse uitleg, welke buiten het onderwerp vallen van de man wiens getal zes honderd zes en zestig is. Een van die waarheden is zeer beslist de waarheid die wordt voorgesteld wanneer de zeven gemeenten in hun volle ontwikkeling worden verstaan. Binnen de zeven gemeenten bevinden zich waarheden die rechtstreeks spreken over de geschiedenis die op 11 september 2001 een aanvang nam en eindigt in de crisis van de zondagswet. Satan heeft ernaar gestreefd dit licht begraven te houden, en hij heeft de satanische methodologieën uitgedacht om verscheidene juwelen van waarheid te verduisteren die zich in het boek Openbaring bevinden, niet alleen de identificatie van de paus van Rome als de antichrist.

Before “the man of sin” was revealed in 538, men such as Eusebius and Victorinus attacked the book of Revelation in an attempt to obscure the rise of the papal power. Later in history Christ fulfilled His promise to Thyatira and brought forth the morning star of the reformation (Wycliffe), and Satan thereafter brought forth two prominent historical figures to champion and carry on his satanic work. The long-drawn-out war over the development of truth that reaches its climax when the secret of the book of Revelation is unsealed, (just before the close of probation) includes light from the seven churches that Miller never recognized, nor did Sister White, but it can be easily shown that both Miller and the Spirit of Prophecy uphold the new light, for new light never contradicts old light.

Voordat „de mens der zonde” in 538 werd geopenbaard, bestreden mannen als Eusebius en Victorinus het boek Openbaring in een poging de opkomst van de pauselijke macht te verdoezelen. Later in de geschiedenis vervulde Christus Zijn belofte aan Thyatira en deed Hij de morgenster van de Reformatie (Wycliffe) opgaan, en daarna deed Satan twee vooraanstaande historische figuren opstaan om zijn satanische werk te bepleiten en voort te zetten. De langdurige oorlog over de ontwikkeling van de waarheid, die haar hoogtepunt bereikt wanneer het geheim van het boek Openbaring wordt ontzegeld (vlak vóór het einde van de genadetijd), omvat licht uit de zeven gemeenten dat Miller nooit heeft onderkend, noch Zuster White, maar het kan gemakkelijk worden aangetoond dat zowel Miller als de Geest der Profetie het nieuwe licht ondersteunen, want nieuw licht weerspreekt oud licht nooit.

> “It is a fact that we have the truth, and we must hold with tenacity to the positions that cannot be shaken; but we must not look with suspicion upon any new light which God may send, and say, Really, we cannot see that we need any more light than the old truth which we have hitherto received, and in which we are settled. While we hold to this position, the testimony of the True Witness applies to our cases its rebuke, ‘And knowest not that thou art wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked.’ Those who feel rich and increased with goods and in need of nothing, are in a condition of blindness as to their true condition before God, and they know it not.” Review and Herald, August 7, 1894.

> “Het is een feit dat wij de waarheid hebben, en wij moeten met standvastige volharding vasthouden aan de standpunten die niet geschokt kunnen worden; maar wij moeten niet met achterdocht neerzien op enig nieuw licht dat God moge zenden, en zeggen: Werkelijk, wij kunnen niet inzien dat wij nog meer licht nodig hebben dan de oude waarheid die wij tot dusver hebben ontvangen en waarin wij gevestigd zijn. Zolang wij aan dit standpunt vasthouden, past het getuigenis van de Ware Getuige zijn bestraffing op ons geval toe: ‘En gij weet niet, dat gij ellendig zijt, en jammerlijk, en arm, en blind, en naakt.’ Zij die zich rijk gevoelen en verrijkt met goederen en aan niets gebrek menen te hebben, verkeren in een toestand van blindheid ten aanzien van hun ware toestand voor God, en zij weten het niet.” Review and Herald, 7 augustus 1894.

The primary test for new light is whether it contradicts established truth, and whether it upholds the foundational truths.

De voornaamste toets voor nieuw licht is of het in tegenspraak is met gevestigde waarheid, en of het de fundamentele waarheden handhaaft.

> “When the power of God testifies as to what is truth, that truth is to stand forever as the truth. No after suppositions, contrary to the light God has given are to be entertained. Men will arise with interpretations of Scripture which are to them truth, but which are not truth. The truth for this time, God has given us as a foundation for our faith. He Himself has taught us what is truth. One will arise, and still another, with new light which contradicts the light that God has given under the demonstration of His Holy Spirit.” Selected Messages, book 1, 162.

> „Wanneer de kracht van God getuigenis aflegt van wat waarheid is, dan moet die waarheid voor eeuwig als de waarheid blijven staan. Geen latere veronderstellingen die in strijd zijn met het licht dat God heeft gegeven, mogen worden gekoesterd. Er zullen mensen opstaan met uitleggingen van de Schrift die voor hen waarheid zijn, maar die niet de waarheid zijn. De waarheid voor deze tijd heeft God ons gegeven als een grondslag voor ons geloof. Hijzelf heeft ons geleerd wat waarheid is. De een zal opstaan, en daarna nog een ander, met nieuw licht dat in tegenspraak is met het licht dat God heeft gegeven onder de betuiging van Zijn Heilige Geest.” Selected Messages, boek 1, 162.

Satan has had the book of Revelation as his target of attack from the time John recorded the messages contained therein. Jesus said:

Satan heeft het boek Openbaring tot doelwit van zijn aanvallen gemaakt vanaf het ogenblik waarop Johannes de daarin vervatte boodschappen heeft opgetekend. Jezus zei:

> But blessed are your eyes, for they see: and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them. Matthew 13:16, 17.

> Maar zalig zijn uw ogen, omdat zij zien, en uw oren, omdat zij horen. Want voorwaar, Ik zeg u, dat vele profeten en rechtvaardigen begeerd hebben te zien wat gij ziet, en het niet hebben gezien, en te horen wat gij hoort, en het niet hebben gehoord. Mattheüs 13:16, 17.

The blessing attached to seeing and hearing is the blessing of understanding the message of the Revelation of Jesus Christ. When John represented those in the “last days” who see and hear the message he fell down to worship the angel Gabriel, who immediately informed John not to do it.

De zegen die verbonden is aan het zien en horen, is de zegen van het verstaan van de boodschap van de Openbaring van Jezus Christus. Toen Johannes hen vertegenwoordigde die in de „laatste dagen” de boodschap zien en horen, viel hij neer om de engel Gabriël te aanbidden, die Johannes onmiddellijk meedeelde dat hij dat niet moest doen.

> And I John saw these things, and heard them. And when I had heard and seen, I fell down to worship before the feet of the angel which showed me these things. Then saith he unto me, See thou do it not: for I am thy fellowservant, and of thy brethren the prophets, and of them which keep the sayings of this book: worship God. Revelation 22:8, 9.

> En ik, Johannes, zag deze dingen en hoorde ze. En toen ik ze gehoord en gezien had, viel ik neer om te aanbidden aan de voeten van de engel die mij deze dingen toonde. Toen zei hij tot mij: Zie, doe dat niet; want ik ben uw mededienstknecht, en van uw broeders, de profeten, en van hen die de woorden van dit boek bewaren: aanbid God. Openbaring 22:8, 9.

Gabriel and John are both created beings, who are only to worship the Creator. Many prophets and righteous men, including angels have desired to “see” and “hear” the message of the Midnight Cry when it is repeated at the end of the world.

Gabriël en Johannes zijn beiden geschapen wezens, die alleen de Schepper mogen aanbidden. Vele profeten en rechtvaardige mannen, met inbegrip van engelen, hebben ernaar verlangd de boodschap van de Middernachtsroep te „zien” en te „horen” wanneer zij aan het einde van de wereld wordt herhaald.

> “Christ said, ‘Blessed are your eyes, for they see; and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them’ [Matthew 13:16, 17]. Blessed are the eyes which saw the things that were seen in 1843 and 1844.

> „Christus zei: ‘Zalig zijn uw ogen, omdat zij zien; en uw oren, omdat zij horen. Want voorwaar, Ik zeg u, dat vele profeten en rechtvaardigen hebben begeerd te zien de dingen die gij ziet, en zij hebben ze niet gezien; en te horen de dingen die gij hoort, en zij hebben ze niet gehoord’ [Matteüs 13:16, 17]. Zalig zijn de ogen die de dingen zagen die in 1843 en 1844 werden gezien.

> “The message was given. And there should be no delay in repeating the message, for the signs of the times are fulfilling; the closing work must be done. A great work will be done in a short time. A message will soon be given by God’s appointment that will swell into a loud cry. Then Daniel will stand in his lot, to give his testimony.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

> „De boodschap werd gegeven. En er mag geen vertraging zijn in het herhalen van de boodschap, want de tekenen der tijden worden vervuld; het afsluitende werk moet worden gedaan. Een groot werk zal in korte tijd worden verricht. Weldra zal, naar Gods beschikking, een boodschap worden gegeven die zal aanzwellen tot een luide roep. Dan zal Daniël in zijn plaats staan om zijn getuigenis te geven.” Manuscript Releases, deel 21, 437.

What righteous men (John) and their fellow servants (angels) desired to see was the final fulfillment of the Midnight Cry at the end of Adventism when the earth would be lightened by God’s glory. That final manifestation of power in the latter rain is brought about by the unsealing of the Revelation of Jesus Christ.

Wat rechtvaardige mannen (Johannes) en hun mededienstknechten (engelen) verlangden te zien, was de uiteindelijke vervulling van de Middernachtsroep aan het einde van het adventisme, wanneer de aarde verlicht zou worden door Gods heerlijkheid. Die laatste openbaring van kracht in de late regen wordt teweeggebracht door de ontzegeling van de Openbaring van Jezus Christus.

> Of which salvation the prophets have inquired and searched diligently, who prophesied of the grace that should come unto you: Searching what, or what manner of time the Spirit of Christ which was in them did signify, when it testified beforehand the sufferings of Christ, and the glory that should follow. Unto whom it was revealed, that not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into. Wherefore gird up the loins of your mind, be sober, and hope to the end for the grace that is to be brought unto you at the revelation of Jesus Christ. 1 Peter 1:10–13.

> Aangaande welke zaligheid de profeten, die geprofeteerd hebben van de genade die u ten deel zou vallen, onderzoek gedaan en ijverig gespeurd hebben; onderzoekende op welke of hoedanige tijd de Geest van Christus, Die in hen was, doelde, toen Hij tevoren getuigenis gaf van het lijden dat over Christus komen zou, en van de heerlijkheid daarna. Aan hen werd geopenbaard dat zij niet zichzelf, maar ons dienden met die dingen welke u nu verkondigd zijn door hen die u het evangelie gepredikt hebben door de Heilige Geest, Die uit de hemel gezonden is; in welke dingen de engelen begerig zijn in te zien. Daarom, omgord de lendenen van uw verstand, wees nuchter, en hoop ten einde toe op de genade die u gebracht wordt in de openbaring van Jezus Christus. 1 Petrus 1:10–13.

The prophets, righteous men and angels have desired to live in the time when the “grace” or the power of God, is poured out during the final fulfillment of the Midnight Cry. That “grace,” which is God’s creative power is brought to men when the Revelation of Jesus Christ is unsealed. Satan knows that the avenue to convey the creative power of God unto His people is accomplished by the message that is unsealed in the book of Revelation, and it has therefore been his supreme effort to confuse, suppress and cover up the light contained in the book of Revelation. That light is not simply the identification of the man of sin, for that truth has been fully documented by all the Protestant reformers centuries ago.

De profeten, rechtvaardige mannen en engelen hebben ernaar verlangd te leven in de tijd waarin de „genade”, of de kracht van God, wordt uitgestort tijdens de uiteindelijke vervulling van de Middernachtsroep. Die „genade”, die Gods scheppende kracht is, wordt tot de mensen gebracht wanneer de Openbaring van Jezus Christus wordt ontzegeld. Satan weet dat de weg waarlangs de scheppende kracht van God aan Zijn volk wordt overgebracht, tot stand komt door de boodschap die in het boek Openbaring wordt ontzegeld, en daarom is het zijn voornaamste streven geweest het licht dat in het boek Openbaring besloten ligt, te verwarren, te onderdrukken en te bedekken. Dat licht is niet eenvoudigweg de identificatie van de mens der zonde, want die waarheid is reeds eeuwen geleden door alle protestantse hervormers volledig gedocumenteerd.

> I was in the Spirit on the Lord’s day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet, Saying, I am Alpha and Omega, the first and the last: and, What thou seest, write in a book, and send it unto the seven churches which are in Asia; unto Ephesus, and unto Smyrna, and unto Pergamos, and unto Thyatira, and unto Sardis, and unto Philadelphia, and unto Laodicea. And I turned to see the voice that spake with me. And being turned, I saw seven golden candlesticks; And in the midst of the seven candlesticks one like unto the Son of man, clothed with a garment down to the foot, and girt about the paps with a golden girdle. His head and his hairs were white like wool, as white as snow; and his eyes were as a flame of fire; And his feet like unto fine brass, as if they burned in a furnace; and his voice as the sound of many waters. And he had in his right hand seven stars: and out of his mouth went a sharp twoedged sword: and his countenance was as the sun shineth in his strength. And when I saw him, I fell at his feet as dead. And he laid his right hand upon me, saying unto me, Fear not; I am the first and the last: I am he that liveth, and was dead; and, behold, I am alive for evermore, Amen; and have the keys of hell and of death. Write the things which thou hast seen, and the things which are, and the things which shall be hereafter. Revelation 1:10–19.

> Ik was in de Geest op de dag des Heeren, en ik hoorde achter mij een luide stem, als van een bazuin, die zei: Ik ben de Alfa en de Omega, de eerste en de laatste; en: Wat gij ziet, schrijf dat in een boek en zend het aan de zeven gemeenten die in Asia zijn: aan Efeze, en aan Smyrna, en aan Pergamos, en aan Thyatira, en aan Sardis, en aan Filadelfia, en aan Laodicea. En ik keerde mij om, om de stem te zien die met mij sprak. En toen ik mij omgekeerd had, zag ik zeven gouden kandelaars; en te midden van de zeven kandelaars iemand, de Zoon des mensen gelijk, bekleed met een gewaad dat tot de voeten reikte, en omgord aan de borst met een gouden gordel. En zijn hoofd en zijn haren waren wit als witte wol, als sneeuw; en zijn ogen als een vuurvlam; en zijn voeten gelijk blinkend koper, als gloeiend gemaakt in een oven; en zijn stem als het geluid van vele wateren. En Hij had in zijn rechterhand zeven sterren; en uit zijn mond ging een scherp tweesnijdend zwaard; en zijn aangezicht was gelijk de zon die schijnt in haar kracht. En toen ik Hem zag, viel ik als dood aan zijn voeten. En Hij legde zijn rechterhand op mij en zei tot mij: Vrees niet; Ik ben de eerste en de laatste; en de Levende; en Ik ben dood geweest, en zie, Ik ben levend tot in alle eeuwigheid, Amen; en Ik heb de sleutels van de hel en van de dood. Schrijf nu op wat gij hebt gezien, en wat is, en wat hierna zal geschieden. Openbaring 1:10–19.

While Adventism upheld the “historicist” methodology they recognized that all the churches of Revelation two and three are repeated in the final church. Unfortunately, at the end of the nineteenth century Satan was already closing Adventism’s eyes to the sacred methodology, the protection of, and the practice of being an essential part of their responsibility as “the depositaries of the great truths of prophecy.” Even as the methodology was being set aside in Adventism, there were still those who applied the sacred methodology. We use the book, Story of the Seer of Patmos as a witness to the fact that applying all the churches to the history of Laodicea is a valid application of prophecy. The following are excerpts from that book that make the point I am referring to.

Terwijl het adventisme vasthield aan de „historicistische” methodologie, erkende men dat alle gemeenten van Openbaring twee en drie in de laatste gemeente worden herhaald. Helaas was Satan reeds aan het einde van de negentiende eeuw bezig de ogen van het adventisme te sluiten voor de heilige methodologie, voor de bescherming ervan, en voor de praktijk daarvan als een wezenlijk onderdeel van hun verantwoordelijkheid als „de bewaarders van de grote waarheden der profetie”. Zelfs terwijl de methodologie binnen het adventisme terzijde werd gesteld, waren er nog altijd enkelen die de heilige methodologie toepasten. Wij gebruiken het boek, Story of the Seer of Patmos, als getuige van het feit dat het toepassen van alle gemeenten op de geschiedenis van Laodicea een geldige toepassing van profetie is. Hieronder volgen uittreksels uit dat boek die het punt duidelijk maken waarop ik doel.

> “It should be remembered that, as the experience of Ephesus, Smyrna, and Pergamos, will be repeated in the last church before the second coming of Christ, so the history of Thyatira will have its counterpart in the last generation.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 69.

> “Men dient te bedenken dat, evenals de ervaring van Efeze, Smyrna en Pergamus zich zal herhalen in de laatste gemeente vóór de tweede komst van Christus, zo ook de geschiedenis van Thyatira haar tegenhanger zal hebben in de laatste generatie.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 69.

Haskell correctly points out that the experience of the first four churches is repeated, or as he says, “will have its counterpart in the last generation.”

Haskell merkt terecht op dat de ervaring van de eerste vier gemeenten zich herhaalt, of, zoals hij zegt, „haar tegenhanger zal hebben in de laatste generatie.”

> “He applied the test, but all pointed forward to the year 1843 as the time when the world must welcome its Saviour. The condition of the people at the first advent of Christ was now repeated.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 75.

> „Hij paste de toets toe, maar alles wees vooruit naar het jaar 1843 als de tijd waarin de wereld haar Heiland moest verwelkomen. De toestand van het volk bij de eerste komst van Christus herhaalde zich nu.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 75.

Haskell was speaking of William Miller identifying 1843 as the Second Coming of Christ, and identifies that the conditions of the first advent was repeated in the time of the Millerites. Haskell was correct, and Sister White confirms that Miller himself was represented by John the Baptist.

Haskell sprak over William Miller, die 1843 aanwees als de Wederkomst van Christus, en hij stelt vast dat de omstandigheden van de eerste komst werden herhaald in de tijd van de Millerieten. Haskell had gelijk, en Zuster White bevestigt dat Miller zelf werd voorgesteld door Johannes de Doper.

> “As John the Baptist heralded the first advent of Jesus and prepared the way for His coming, so William Miller and those who joined with him proclaimed the second advent of the Son of God.” Early Writings, 229.

> „Zoals Johannes de Doper de eerste komst van Jezus aankondigde en de weg bereidde voor Zijn komst, zo verkondigden William Miller en allen die zich met hem verenigden de tweede komst van de Zoon van God.” Early Writings, 229.

Haskel even identifies that during the history of Pergamos, (the third church representing the compromise of Christianity with idolatry), the history of Sardis, the fifth church was repeated.

Haskel merkt zelfs op dat gedurende de geschiedenis van Pergamum (de derde gemeente, die het compromis van het christendom met de afgoderij vertegenwoordigt) de geschiedenis van Sardis, de vijfde gemeente, werd herhaald.

> “There was a time in the history of Pergamos, when Christianity thought Paganism was dead; but in reality, the religion which was apparently vanquished, had conquered. Paganism baptized, stepped into the church. In the days of Sardis this history was repeated.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 75, 76.

> “Er was een tijd in de geschiedenis van Pergamus, toen het christendom meende dat het heidendom dood was; maar in werkelijkheid had de godsdienst die ogenschijnlijk overwonnen was, gezegevierd. Het gedoopte heidendom trad de kerk binnen. In de dagen van Sardes herhaalde deze geschiedenis zich.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 75, 76.

Sardis was the church of the Reformation that woke up and protested against the satanic fallacies of the papacy, but before their work was finished, they had already began returning to Rome. They thought as did the church of Pergamos that papalism was dead, but in reality, it was still living. Haskell also identifies that upon the remnant church shines “the accumulated rays of all past ages.”

Sardis was de kerk van de Reformatie die ontwaakte en protesteerde tegen de satanische dwalingen van het pausdom, maar voordat hun werk voltooid was, waren zij reeds begonnen naar Rome terug te keren. Zij meenden, evenals de kerk van Pergamus, dat het pausdom dood was, maar in werkelijkheid leefde het nog. Haskell stelt tevens vast dat op de overblijfselkerk „de opgehoopte stralen van alle voorbije eeuwen” schijnen.

> “Upon this last church—the remnant,—shine the accumulated rays of all past ages.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 69.

> „Op deze laatste gemeente — het overblijfsel — schijnen de samengebundelde stralen van alle voorbije eeuwen.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 69.

I am not suggesting that Haskell recognized that the progressive history represented by the seven churches, was also fulfilled in the history of ancient Israel, but he certainly upholds that truth when he writes that “the accumulated rays of all past ages” “shine” upon “the last church.” Ancient Israel is included in the “rays of” “past ages.” And though he upholds the principles necessary to recognize the symbolism of the seven churches in ancient Israel’s history, I am uncertain how deeply he recognized the parallels represented in those symbols. I am also certain he did not recognize an even more important aspect of the histories represented by the seven churches, an aspect we are leading to.

Ik wil daarmee niet zeggen dat Haskell erkende dat de voortschrijdende geschiedenis die door de zeven gemeenten wordt voorgesteld, ook in de geschiedenis van het oude Israël werd vervuld; maar hij handhaaft die waarheid zeker wanneer hij schrijft dat „de samengebundelde stralen van alle voorbije eeuwen” „schijnen” op „de laatste gemeente.” Het oude Israël is begrepen in de „stralen van” „voorbije eeuwen.” En hoewel hij de beginselen handhaaft die noodzakelijk zijn om de symboliek van de zeven gemeenten in de geschiedenis van het oude Israël te herkennen, ben ik onzeker in hoeverre hij de parallellen erkende die in die symbolen worden voorgesteld. Ik ben er ook zeker van dat hij een nog belangrijker aspect van de geschiedenissen die door de zeven gemeenten worden voorgesteld, niet erkende, een aspect waar wij naartoe werken.

We will address this truth in our next article.

Wij zullen deze waarheid in ons volgende artikel behandelen.

Back to Articles