Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number Seventeen

De Openbaring van Jezus Christus - Nummer Zeventien

Awakening the Dry Bones: A Call to Purity and Faith in the Tarrying Time

Het doen ontwaken van de dorre beenderen: een oproep tot reinheid en geloof in de tijd van het vertoeven

Author

Jeff Pippenger

Published

November 17, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The dry bones that are laying dead in the street, who hear the “voice” of the one who is crying in the wilderness, do so because the Comforter has come, in fulfillment of Jesus’ promise to send him. In the first disappointment of the Millerites, the Millerites came to understand that they were in the tarrying time of the virgin’s parable.

De dorre beenderen die dood op de straat liggen en de „stem” horen van hem die roept in de woestijn, doen dit omdat de Trooster is gekomen, in vervulling van Jezus’ belofte Hem te zenden. Bij de eerste teleurstelling van de Millerieten kwamen de Millerieten tot het inzicht dat zij zich bevonden in de vertoeftijd van de gelijkenis van de maagden.

> “The disappointed ones saw from the Bible that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect him in 1844.” Spiritual Gifts, volume 1, 153.

> „De teleurgestelden zagen in de Bijbel dat zij zich in de vertoeftijd bevonden, en dat zij geduldig moesten wachten op de vervulling van het visioen. Hetzelfde bewijs dat hen ertoe had gebracht in 1843 naar hun Heer uit te zien, deed hen Hem in 1844 verwachten.” Spiritual Gifts, deel 1, 153.

Those who have been typified by the Millerites repeat the experience of the first disappointment, and when they do, they must understand that they too, are in the tarrying time of the virgin’s parable. It is only the influence of the Comforter that allows them to see this truth. That recognition, brought about by the Comforter, is represented by the first prophecy that Ezekiel was instructed to proclaim to the valley of dry, dead bones.

Zij die door de Millerieten zijn voorgesteld, herhalen de ervaring van de eerste teleurstelling, en wanneer zij dat doen, moeten zij begrijpen dat ook zij zich bevinden in de vertoeftijd van de gelijkenis van de maagden. Alleen de invloed van de Trooster stelt hen in staat deze waarheid te zien. Die erkenning, teweeggebracht door de Trooster, wordt voorgesteld door de eerste profetie die Ezechiël opdracht kreeg te verkondigen aan het dal van dorre, dode beenderen.

> Again he said unto me, Prophesy upon these bones, and say unto them, O ye dry bones, hear the word of the Lord. Thus saith the Lord God unto these bones; Behold, I will cause breath to enter into you, and ye shall live: And I will lay sinews upon you, and will bring up flesh upon you, and cover you with skin, and put breath in you, and ye shall live; and ye shall know that I am the Lord. So I prophesied as I was commanded: and as I prophesied, there was a noise, and behold a shaking, and the bones came together, bone to his bone. And when I beheld, lo, the sinews and the flesh came up upon them, and the skin covered them above: but there was no breath in them. Ezekiel 37:4–8.

> Opnieuw zei Hij tot mij: Profeteer over deze beenderen en zeg tot hen: Gij dorre beenderen, hoort het woord des HEEREN. Zo zegt de Heere HEERE tot deze beenderen: Zie, Ik zal geest in u doen komen, en gij zult levend worden. En Ik zal pezen op u leggen en vlees op u doen opkomen en u met huid overtrekken, en geest in u geven, en gij zult levend worden; en gij zult weten dat Ik de HEERE ben. Toen profeteerde ik, zoals mij geboden was; en terwijl ik profeteerde, ontstond er een geluid, en zie, een beroering, en de beenderen voegden zich bijeen, elk been tot zijn been. En ik zag toe, en zie, er kwamen pezen en vlees op, en de huid overtrok hen van boven; maar er was geen geest in hen. Ezechiël 37:4–8.

The “noise” represents the Holy Spirit. At that point the virgins need to recognize that they are in the tarrying time. The biblical instructions of what the disappointed must do when they recognize they are in the tarrying time is abundant. Jeremiah teaches they must never return to the “assembly of mockers,” which in the message to Philadelphia, is the synagogue of Satan. They must also separate the precious from the vile. The precious contrasted with the vile has a dual meaning.

Het „geruis” vertegenwoordigt de Heilige Geest. Op dat moment moeten de maagden erkennen dat zij zich in de vertoeftijd bevinden. De bijbelse aanwijzingen over wat de teleurgestelden moeten doen wanneer zij erkennen dat zij zich in de vertoeftijd bevinden, zijn overvloedig aanwezig. Jeremia leert dat zij nooit mogen terugkeren tot de „vergadering der spotters”, die in de boodschap aan Filadelfia de synagoge van Satan is. Zij moeten ook het kostelijke van het verachte scheiden. Het kostelijke, in tegenstelling tot het verachte, heeft een dubbele betekenis.

I learned for myself this prophetic distinction years ago, when I made an application of William Miller’s dream. I correctly defined the jewels as truths of God’s word, and the spurious jewels as corrupted doctrines. Thereafter, it was pointed out to me that James White had also made an application of William Miller’s dream, and in his application, he identified the jewels as God’s faithful people, and the spurious jewels as the false professors of truth. When I investigated what James White had taught about the dream, I realized we were both correct. The jewels can represent God’s faithful, and the counterfeit jewels, the unfaithful, but the jewels can also represent the truths of God’s word and the counterfeit jewels can be false doctrines. James White applied Miller’s dream to the history that James White was then living in, but I had approached the dream as the history of the last days. Together the two applications identify that men become what they believe, and should they choose to hold to erroneous doctrines, they will be swept out the window by the dirt brush man, along with the doctrines they have become associated with. We are what we eat.

Ik heb dit profetische onderscheid jaren geleden zelf geleerd, toen ik een toepassing maakte van de droom van William Miller. Ik definieerde de juwelen terecht als waarheden van Gods Woord, en de onechte juwelen als verdorven leerstellingen. Daarna werd mij erop gewezen dat James White eveneens een toepassing had gemaakt van de droom van William Miller, en in zijn toepassing duidde hij de juwelen aan als Gods getrouwe volk, en de onechte juwelen als de valse belijders van de waarheid. Toen ik onderzocht wat James White over de droom had onderwezen, besefte ik dat wij beiden gelijk hadden. De juwelen kunnen Gods getrouwen voorstellen, en de nagemaakte juwelen de ontrouwen, maar de juwelen kunnen ook de waarheden van Gods Woord voorstellen en de nagemaakte juwelen kunnen valse leerstellingen zijn. James White paste Millers droom toe op de geschiedenis waarin James White toen leefde, maar ik had de droom benaderd als de geschiedenis van de laatste dagen. Samen tonen de twee toepassingen aan dat mensen worden wat zij geloven, en indien zij ervoor kiezen vast te houden aan dwalingen, zullen zij samen met de leerstellingen waarmee zij zich hebben vereenzelvigd door de vuilnisman met de vuilborstel uit het raam worden geveegd. Wij zijn wat wij eten.

When the disappointed find they are in the tarrying time, according to Jeremiah they are to separate the precious from the vile.

Wanneer de teleurgestelden ontdekken dat zij zich in de vertoeftijd bevinden, dienen zij volgens Jeremia het kostbare van het verachtelijke te scheiden.

> “How is it that men who are at war with the government of God come into possession of the wisdom which they sometimes display? Satan himself was educated in the heavenly courts, and he has a knowledge of good as well as of evil. He mingles the precious with the vile, and this is what gives him power to deceive. But because Satan has robed himself in garments of heavenly brightness, shall we receive him as an angel of light? The tempter has his agents, educated according to his methods, inspired by his spirit, and adapted to his work. Shall we co-operate with them? Shall we receive the works of his agents as essential to the acquirement of an education?” Ministry of Healing, 440.

> „Hoe komt het dat mensen die in oorlog zijn met de regering van God, in het bezit komen van de wijsheid die zij soms ten toon spreiden? Satan zelf werd opgevoed in de hemelse hoven, en hij heeft zowel kennis van het goede als van het kwade. Hij vermengt het kostbare met het verachtelijke, en dit is wat hem macht geeft om te misleiden. Maar omdat Satan zich heeft gehuld in gewaden van hemelse glans, zullen wij hem dan ontvangen als een engel des lichts? De verleider heeft zijn werktuigen, onderwezen naar zijn methoden, bezield door zijn geest, en toegerust voor zijn werk. Zullen wij met hen samenwerken? Zullen wij de werken van zijn werktuigen aanvaarden als wezenlijk voor het verwerven van een opleiding?” Ministry of Healing, 440.

The precious and vile represents truth and error. It also represents two classes of men.

Het kostbare en het verachtelijke vertegenwoordigen waarheid en dwaling. Zij vertegenwoordigen ook twee klassen van mensen.

> “‘Nevertheless the foundation of God standeth sure, having this seal, The Lord knoweth them that are His. And, Let everyone that nameth the name of Christ depart from iniquity. But in a great house there are not only vessels of gold and of silver, but also of wood and of earth; and some to honor, and some to dishonor.’ The ‘great house’ represents the Church. In the Church will be found the vile as well as the precious. The net cast into the sea gathers both good and bad.” Review and Herald, February 5, 1901.

> “‘Evenwel, het fundament Gods staat vast en heeft dit zegel: De Heere kent degenen die de Zijnen zijn. En: Een ieder die de Naam van Christus noemt, moet zich afkeren van de ongerechtigheid. Maar in een groot huis zijn niet alleen vaten van goud en van zilver, maar ook van hout en van aarde; en sommige tot eer, en andere tot oneer.’ Het ‘grote huis’ stelt de Kerk voor. In de Kerk zullen zowel de verachtelijke als de kostbare gevonden worden. Het net dat in de zee geworpen is, verzamelt zowel goede als slechte.” Review and Herald, 5 februari 1901.

Jeremiah was instructed that if he would return, he needed to separate from the foolish virgins, and he must also separate from the erroneous teachings of the foolish virgins. The one hundred and forty-four thousand are those who come into perfect unity. Jeremiah is representing the work that those called to be sealed by Ezekiel’s second message of the four winds must accomplish, if they are to be God’s “mouth,” when the vision speaks. The vision spoke in Millerite history when the judgment arrived, and it speaks in the history of the one hundred and forty-four thousand when the earth beast speaks, and the judgment of the third woe arrives. Then those who have accomplished the work identified by Jeremiah are lifted up as God’s watchmen.

Jeremia werd onderwezen dat hij, indien hij zou terugkeren, zich moest afscheiden van de dwaze maagden, en dat hij zich tevens moest afscheiden van de dwalende leringen van de dwaze maagden. De honderdvierenveertigduizend zijn degenen die tot volmaakte eenheid komen. Jeremia vertegenwoordigt het werk dat degenen die geroepen zijn om door Ezechiëls tweede boodschap van de vier winden verzegeld te worden, moeten volbrengen, indien zij Gods „mond” willen zijn wanneer het gezicht spreekt. Het gezicht sprak in de Milleritische geschiedenis toen het oordeel aanbrak, en het spreekt in de geschiedenis van de honderdvierenveertigduizend wanneer het beest uit de aarde spreekt en het oordeel van het derde wee aanbreekt. Dan worden zij die het door Jeremia aangeduide werk hebben volbracht, verheven als Gods wachters.

When the Lord sends the Comforter to awaken the disappointed from their death, He identifies a work of purification they must accomplish if they are to be His spokesmen in the Sunday law crisis. Isaiah agrees with Jeremiah’s counsel.

Wanneer de Heer de Trooster zendt om de teleurgestelden uit hun dood te wekken, wijst Hij op een werk van zuivering dat zij moeten volbrengen, indien zij in de crisis rond de zondagswet Zijn woordvoerders willen zijn. Jesaja stemt in met de raad van Jeremia.

> How beautiful upon the mountains are the feet of him that bringeth good tidings, that publisheth peace; that bringeth good tidings of good, that publisheth salvation; that saith unto Zion, Thy God reigneth! Thy watchmen shall lift up the voice; with the voice together shall they sing: for they shall see eye to eye, when the Lord shall bring again Zion. Break forth into joy, sing together, ye waste places of Jerusalem: for the Lord hath comforted his people, he hath redeemed Jerusalem. Isaiah 52:7–9.

> Hoe lieflijk zijn op de bergen de voeten van hem die goede tijding brengt, die vrede verkondigt; die goede tijding van het goede brengt, die heil verkondigt; die tot Sion zegt: Uw God is Koning! Uw wachters zullen de stem verheffen; tezamen zullen zij juichen: want zij zullen oog in oog zien, wanneer de HEERE Sion wederbrengt. Breekt uit in vreugde, zingt tezamen, gij puinhopen van Jeruzalem: want de HEERE heeft zijn volk getroost, Hij heeft Jeruzalem verlost. Jesaja 52:7–9.

Those that “bringeth good tidings” and who “publish peace and salvation” lift up “their voices together,” for they “shall see eye to eye.”

Zij die „goede tijding brengen” en die „vrede en heil verkondigen”, verheffen „tezamen hun stem”, want zij „zullen oog in oog zien”.

> “A few others were shown me as joining their influence with those I have mentioned, and together they do what they can to draw off from the body and cause confusion; and their influence brings the truth of God into disrepute. Jesus and holy angels are bringing up and uniting God’s people into one faith, that they may all have one mind and one judgment. And while they are being brought into the unity of the faith, to see eye to eye upon the solemn, important truths for this time, Satan is at work to oppose their advancement. Jesus is at work through His instruments to gather and unite. Satan works through his instruments to scatter and divide. ‘For, lo, I will command, and I will sift the house of Israel among all nations, like as corn is sifted in a sieve, yet shall not the least grain fall upon the earth.’

> „Mij werden nog enkelen getoond die hun invloed verenigen met die van hen die ik heb genoemd, en tezamen doen zij wat zij kunnen om af te trekken van het lichaam en verwarring te veroorzaken; en hun invloed brengt de waarheid Gods in diskrediet. Jezus en heilige engelen zijn Gods volk aan het opwekken en verenigen tot één geloof, opdat zij allen één van zin en één van oordeel mogen zijn. En terwijl zij gebracht worden tot de eenheid des geloofs, om de ernstige, gewichtige waarheden voor deze tijd eensgezind te zien, is Satan werkzaam om hun voortgang tegen te staan. Jezus werkt door Zijn werktuigen om te verzamelen en te verenigen. Satan werkt door zijn werktuigen om te verstrooien en te verdelen. ‘Want zie, Ik zal bevel geven, en Ik zal het huis Israëls onder al de volken schudden, gelijk koren geschud wordt in een zeef; nochtans zal niet het minste korreltje op de aarde vallen.’”

> “God is now testing and proving His people. Character is being developed. Angels are weighing moral worth, and keeping a faithful record of all the acts of the children of men. Among God’s professed people are corrupt hearts; but they will be tested and proved. That God who reads the hearts of everyone, will bring to light hidden things of darkness where they are often least suspected, that stumbling blocks which have hindered the progress of truth may be removed, and God have a clean and holy people to declare His statutes and judgments.

> “God beproeft en test thans Zijn volk. Karakter wordt gevormd. Engelen wegen de zedelijke waarde en houden getrouw aantekening van al de daden van de mensenkinderen. Onder Gods belijdend volk zijn verdorven harten; maar zij zullen beproefd en getest worden. Die God, die ieders hart leest, zal de verborgen dingen der duisternis aan het licht brengen waar men ze dikwijls het minst vermoedt, opdat de struikelblokken die de voortgang der waarheid hebben belemmerd, weggenomen mogen worden, en God een rein en heilig volk hebbe om Zijn inzettingen en oordelen te verkondigen.”

> “The Captain of our salvation leads His people on step by step, purifying and fitting them for translation, and leaving in the rear those who are disposed to draw off from the body, who are not willing to be led, and are satisfied with their own righteousness. ‘If therefore the light that is in thee be darkness, how great is that darkness!’ No greater delusion can deceive the human mind than that which leads men to indulge a self-confident spirit, to believe that they are right and in the light, when they are drawing away from God’s people, and their cherished light is darkness.” Testimonies, volume 1, 332, 333.

> „De Leidsman van onze zaligheid voert Zijn volk stap voor stap voort, hen reinigend en toerustend voor de overzetting, en laat hen achteraan die geneigd zijn zich van het lichaam af te scheiden, die niet bereid zijn zich te laten leiden en tevreden zijn met hun eigen gerechtigheid. ‘Indien dan het licht dat in u is duisternis is, hoe groot is dan die duisternis!’ Geen groter misleiding kan de menselijke geest bedriegen dan die welke mensen ertoe brengt een zelfverzekerde geest te koesteren, te geloven dat zij gelijk hebben en in het licht zijn, terwijl zij zich van Gods volk verwijderen en hun gekoesterde licht duisternis is.” Testimonies, deel 1, 332, 333.

The phrase “bringeth good tidings” is repeated twice in the passage of Isaiah to identify the history of the Midnight Cry, as does the verses that lead to Isaiah’s description of the unity that is accomplished when the precious is separated from the vile.

De uitdrukking „die goede tijding brengt” wordt in de passage van Jesaja tweemaal herhaald om de geschiedenis van de Middernachtsroep aan te duiden, evenals de verzen die leiden tot Jesaja’s beschrijving van de eenheid die tot stand wordt gebracht wanneer het kostelijke van het verachtelijke wordt gescheiden.

> Awake, awake; put on thy strength, O Zion; put on thy beautiful garments, O Jerusalem, the holy city: for henceforth there shall no more come into thee the uncircumcised and the unclean. Shake thyself from the dust; arise, and sit down, O Jerusalem: loose thyself from the bands of thy neck, O captive daughter of Zion. Isaiah 52:1, 2.

> Ontwaak, ontwaak; bekleed u met uw sterkte, o Sion; trek uw sierlijke klederen aan, o Jeruzalem, de heilige stad; want voortaan zal de onbesnedene en de onreine niet meer in u komen. Schud het stof van u af; sta op, en zet u neder, o Jeruzalem; maak u los van de banden van uw hals, o gevangen dochter van Sion. Jesaja 52:1, 2.

Jeremiah represents those in the first disappointment, that recognize they are in the tarrying time. Isaiah commands those same persons to “awake, awake.” They awake and ultimately arrive to a point where there will no longer be any uncircumcised and unclean in God’s church, for they will have accomplished the work of separating the precious and the vile. “The Lord would have his church purified, before his judgments shall fall more signally upon the world.”

Jeremia vertegenwoordigt hen die zich in de eerste teleurstelling bevinden en erkennen dat zij zich in de vertoeftijd bevinden. Jesaja gebiedt diezelfde personen: „Ontwaak, ontwaak.” Zij ontwaken en komen uiteindelijk tot een punt waarop er geen onbesnedenen en onreinen meer in Gods kerk zullen zijn, want zij zullen het werk volbracht hebben om het kostelijke van het verachtelijke te scheiden. „De Heere wil dat Zijn kerk gezuiverd wordt, voordat Zijn oordelen op meer opvallende wijze over de wereld zullen komen.”

> “We are rapidly nearing the close of this earth’s history. The end is very near, much nearer than many suppose, and I feel burdened to urge upon our people the necessity of seeking the Lord earnestly. Many are asleep, and what can be said to arouse them from their carnal slumber? The Lord would have his church purified, before his judgments shall fall more signally upon the world.

> „Wij naderen snel het einde van de geschiedenis van deze aarde. Het einde is zeer nabij, veel dichterbij dan velen veronderstellen, en ik voel mij gedrongen ons volk de noodzaak voor te houden om de Heere ernstig te zoeken. Velen slapen, en wat kan er gezegd worden om hen uit hun vleselijke sluimer te doen ontwaken? De Heere wil dat zijn kerk gezuiverd wordt, voordat zijn oordelen op meer opvallende wijze over de wereld zullen komen.

> “‘Who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: and he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness.’

> “‘Wie zal de dag van zijn komst verdragen? En wie zal standhouden wanneer Hij verschijnt? Want Hij is als het vuur van een smelter en als de loog van vollers. Hij zal zitten als een smelter en zuiveraar van zilver; Hij zal de zonen van Levi reinigen en hen louteren als goud en zilver, opdat zij de HEERE een offerande in gerechtigheid zullen brengen.’”

> “Christ will remove every pretentious cloak. No mingling of the true with the spurious can deceive him. ‘He is like a refiner’s fire,’ separating the precious from the vile, the dross from the gold.

> “Christus zal elke schijnheilige mantel wegnemen. Geen vermenging van het ware met het onechte kan Hem misleiden. ‘Hij is als het vuur van een goudsmid,’ en scheidt het kostbare van het verachtelijke, het schuim van het goud.”

> “Like the Levites, God’s chosen people are set apart by him for his special work. Every true Christian bears priestly credentials. He is honored with the sacred responsibility of representing to the world the character of his Heavenly Father. He is to heed well the words, ‘Be ye therefore perfect, even as your Father which is in heaven is perfect.’

> „Zoals de Levieten is Gods uitverkoren volk door Hem afgezonderd voor Zijn bijzondere werk. Iedere ware christen draagt priesterlijke geloofsbrieven. Hij wordt geëerd met de heilige verantwoordelijkheid tegenover de wereld het karakter van zijn hemelse Vader te vertegenwoordigen. Hij dient acht te slaan op de woorden: ‘Weest gij dan volmaakt, gelijk uw Vader, Die in de hemelen is, volmaakt is.’”

> “‘But unto you that fear my name shall the Sun of Righteousness arise with healing in his wings; and ye shall go forth, and grow up as calves of the stall. And ye shall tread down the wicked; for they shall be ashes under the soles of your feet in the day that I shall do this, saith the Lord of hosts.

> ‘Maar voor u die Mijn naam vreest, zal de Zon der gerechtigheid opgaan, met genezing onder Zijn vleugelen; en gij zult uitgaan en opgroeien als kalveren uit de stal. En gij zult de goddelozen vertreden; want zij zullen as zijn onder de zolen van uw voeten op de dag die Ik maken zal, zegt de HEERE der heirscharen.’

> “‘Remember ye the law of Moses my servant, which I commanded unto him in Horeb for all Israel, with the statutes and the judgments. Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord: and he shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers, lest I come and smite the earth with a curse.’” Review and Herald, November 8, 1906.

> “‘Gedenkt de wet van Mozes, Mijn knecht, die Ik hem op Horeb geboden heb voor geheel Israël, met de inzettingen en de verordeningen. Zie, Ik zend u de profeet Elia, voordat de grote en geduchte dag des Heeren komt: en hij zal het hart der vaderen tot de kinderen terugbrengen, en het hart der kinderen tot hun vaderen, opdat Ik niet kome en de aarde met een vloek sla.’” Review and Herald, 8 november 1906.

Those that hold to false doctrines will be separated in the history that begins with the “voice” crying in the wilderness. Those who refuse to allow the creative power of God to produce a personal sanctified experience, will be separated from the “gold” in the history that begins with the “voice” crying in the wilderness. They will remain as Laodiceans, right at the point where Laodicea transcends into Philadelphia.

Zij die vasthouden aan valse leerstellingen, zullen gescheiden worden in de geschiedenis die begint met de „stem” die roept in de woestijn. Zij die weigeren de scheppende kracht van God toe te laten een persoonlijke geheiligde ervaring voort te brengen, zullen gescheiden worden van het „goud” in de geschiedenis die begint met de „stem” die roept in de woestijn. Zij zullen Laodicenzen blijven, juist op het punt waar Laodicea overgaat in Filadelfia.

The work of separating the precious from the vile is almost totally the work of the messenger of the covenant who comes suddenly to purify the sons of Levi, but we must participate.

Het werk om het kostbare van het verachtelijke te scheiden is vrijwel geheel het werk van de boodschapper van het verbond, die plotseling komt om de zonen van Levi te reinigen, maar wij moeten daaraan deelnemen.

> Wherefore, my beloved, as ye have always obeyed, not as in my presence only, but now much more in my absence, work out your own salvation with fear and trembling. For it is God which worketh in you both to will and to do of his good pleasure. Do all things without murmurings and disputings: That ye may be blameless and harmless, the sons of God, without rebuke, in the midst of a crooked and perverse nation, among whom ye shine as lights in the world. Philippians 2:12–15.

> Daarom, mijn geliefden, zoals gij altijd gehoorzaam zijt geweest, niet alleen zoals in mijn tegenwoordigheid, maar nu veel meer in mijn afwezigheid, werkt uw eigen zaligheid uit met vreze en beven. Want het is God die in u werkt zowel het willen als het werken, naar Zijn welbehagen. Doet alle dingen zonder morren en redetwisten, opdat gij onberispelijk en oprecht moogt zijn, kinderen Gods, zonder blaam, te midden van een krom en verdraaid geslacht, onder wie gij schijnt als lichten in de wereld. Filippenzen 2:12–15.

Jeremiah was told to separate the precious from the vile if he desired to be God’s spokesman in the coming judgment. The fact that Jeremiah was hearing God’s counsel to him, demonstrated the presence of the Comforter was already available if he chose to take up the work.

Jeremia werd opgedragen het kostelijke van het verachtelijke te scheiden, indien hij ernaar verlangde Gods woordvoerder te zijn in het komende oordeel. Het feit dat Jeremia Gods raadgeving aan hem vernam, bewees dat de tegenwoordigheid van de Trooster reeds beschikbaar was, indien hij ervoor koos het werk op zich te nemen.

> “The work of gaining salvation is one of copartnership, a joint operation. There is to be co-operation between God and the repentant sinner. This is necessary for the formation of right principles in the character. Man is to make earnest efforts to overcome that which hinders him from attaining to perfection. But he is wholly dependent upon God for success. Human effort of itself is not sufficient. Without the aid of divine power it avails nothing. God works and man works. Resistance of temptation must come from man, who must draw his power from God. On the one side there is infinite wisdom, compassion, and power; on the other, weakness, sinfulness, absolute helplessness.

> “Het werk van het verkrijgen van zaligheid is een werk van medepartnerschap, een gezamenlijke werking. Er moet samenwerking zijn tussen God en de berouwvolle zondaar. Dit is noodzakelijk voor de vorming van juiste beginselen in het karakter. De mens moet ernstige inspanningen leveren om te overwinnen wat hem verhindert de volmaaktheid te bereiken. Maar voor welslagen is hij geheel afhankelijk van God. Menselijke inspanning op zichzelf is niet toereikend. Zonder de hulp van goddelijke kracht vermag zij niets. God werkt en de mens werkt. Weerstand tegen verzoeking moet van de mens komen, die zijn kracht uit God moet putten. Aan de ene zijde zijn oneindige wijsheid, mededogen en kracht; aan de andere zijde zwakheid, zondigheid, volstrekte hulpeloosheid.”

> “God wishes us to have the mastery over ourselves. But He cannot help us without our consent and co-operation. The divine Spirit works through the powers and faculties given to man. Of ourselves, we are not able to bring the purposes and desires and inclinations into harmony with the will of God; but if we are ‘willing to be made willing,’ the Saviour will accomplish this for us, ‘Casting down imaginations, and every high thing that exalteth itself against the knowledge of God, and bringing into captivity every thought to the obedience of Christ.’ 2 Corinthians 10:5.” Acts of the Apostles, 482.

> “God wenst dat wij de heerschappij over onszelf hebben. Maar Hij kan ons niet helpen zonder onze toestemming en medewerking. De goddelijke Geest werkt door de krachten en vermogens die de mens zijn gegeven. Uit onszelf zijn wij niet in staat de voornemens, begeerten en neigingen in overeenstemming te brengen met de wil van God; maar indien wij ‘gewillig zijn om gewillig gemaakt te worden’, zal de Heiland dit voor ons volbrengen: ‘Terwijl wij overleggingen terneerwerpen, en elke hoogte die zich verheft tegen de kennis van God, en elke gedachte gevangen leiden tot de gehoorzaamheid van Christus.’ 2 Korinthiërs 10:5.” Handelingen der Apostelen, 482.

The three and a half days of Revelation eleven, when the dry bones are dead in the street, is a symbol of a “wilderness,” and a “wilderness” represents the “seven times” of Leviticus twenty-six. At the end of the scattering of the three and a half days, those called to be among the one hundred and forty-four thousand are to “awake” and “shake off the dust.” Sister White says “The Lord would have his church purified, before his judgments shall fall more signally upon the world.”

De drieënhalve dagen van Openbaring elf, wanneer de dorre beenderen dood op de straat liggen, zijn een symbool van een „woestijn”, en een „woestijn” vertegenwoordigt de „zeven tijden” van Leviticus zesentwintig. Aan het einde van de verstrooiing van de drieënhalve dagen moeten degenen die geroepen zijn om tot de honderd vierenveertigduizend te behoren, „ontwaken” en „het stof van zich afschudden”. Zuster White zegt: „De Heere zou hebben dat Zijn kerk gezuiverd wordt, voordat Zijn oordelen met groter nadruk op de wereld zullen neerkomen.”

In connection with a “purified church” she references Jeremiah’s separation process that removes the “precious from the vile.” She also connects it with Malachi chapter three, where a messenger prepares the way for the messenger of the covenant. The messenger that prepares the way is Isaiah’s “voice crying in the wilderness.” The messenger of the covenant is Christ, who is preparing to enter into covenant with the one hundred and forty-four thousand, who “like” “the Levites,” “are set apart by him for his special work.” She then identifies them as priests, and quotes Jesus who says, “Be ye therefore perfect, even as your Father which is in heaven is perfect.”

In verband met een „gereinigde kerk” verwijst zij naar het scheidingsproces van Jeremia, dat het „kostelijke van het verachtelijke” afscheidt. Zij verbindt dit ook met Maleachi hoofdstuk drie, waar een boodschapper de weg bereidt voor de boodschapper van het verbond. De boodschapper die de weg bereidt, is Jesaja’s „stem van een die roept in de woestijn”. De boodschapper van het verbond is Christus, die Zich gereedmaakt om een verbond aan te gaan met de honderdvierenvijftigduizend, die „evenals” „de Levieten”, „door Hem worden afgezonderd voor Zijn bijzondere werk”. Vervolgens duidt zij hen aan als priesters en citeert zij Jezus, die zegt: „Weest gij dan volmaakt, gelijk uw Vader, die in de hemelen is, volmaakt is.”

There is a purification process that is marked at the end of the period of the tarrying time, for the Lord has a special work for the one hundred and forty-four thousand to accomplish, and He will have a purified church before “his judgments shall fall more signally upon the world.” His judgments are already in the world, but at the Sunday law, “God’s destructive judgments” begin to fall.

Er is een reinigingsproces dat gemarkeerd wordt aan het einde van de periode van de vertoeftijd, want de Heere heeft een bijzonder werk dat de honderdvierenveertigduizend moeten volbrengen, en Hij zal een gereinigde gemeente hebben voordat „Zijn oordelen op treffender wijze over de wereld zullen neerkomen.” Zijn oordelen zijn reeds in de wereld, maar bij de zondagswet beginnen „Gods vernietigende oordelen” te vallen.

Those judgments are a “time of mercy for those who have never known the truth.” But there is no mercy in those judgments for those who would not enter into the necessary purification process. The “judgments,” which “fall more signally” identify judgments that are signs. They represent a signal, and the Holy Spirit uses the chaos and confusion accomplished by those judgments, to mark a distinction between those who keep “the spurious rest day” and those who “conscientiously keep the Sabbath of the Lord,” for this is the only way the “world can be warned.” The judgments that are signals are the backdrop that the Holy Spirit uses to direct God’s children that are still in Babylon, to recognize the ensign of the one hundred and forty-four thousand.

Die oordelen zijn een „tijd van genade voor hen die de waarheid nooit hebben gekend.” Maar in die oordelen is geen genade voor hen die niet wilden binnengaan in het noodzakelijke reinigingsproces. De „oordelen”, die „op meer opvallende wijze neerkomen”, duiden oordelen aan die tekenen zijn. Zij vormen een sein, en de Heilige Geest gebruikt de chaos en verwarring die door die oordelen teweeggebracht worden, om een onderscheid te markeren tussen hen die „de valse rustdag” houden en hen die „gewetensvol de sabbat des Heren houden”, want dit is de enige wijze waarop „de wereld gewaarschuwd kan worden.” De oordelen die tekenen zijn, vormen de achtergrond die de Heilige Geest gebruikt om Gods kinderen, die nog in Babylon zijn, ertoe te leiden het banier van de honderd vierenveertigduizend te herkennen.

But Sister White doesn’t simply reference Malachi chapter three, she also includes the closing verses of the book of Malachi chapter four, and once again references the “voice” that was to prepare the way for the messenger of the covenant. Those closing verses are not about the preparation for the messenger of the covenant, they are about remembering the law of Moses, and the turning of the hearts of the fathers to the children and vice versa. The “voice” first prepares for Christ, as the messenger of the covenant, to suddenly come to His temple and purify His disappointed people who have been awakened, that they might accomplish the work of the ensign. Then Malachi addresses another aspect of the work of the “voice.”

Maar zuster White verwijst niet eenvoudigweg naar Maleachi hoofdstuk drie; zij neemt ook de slotverzen van het boek Maleachi, hoofdstuk vier, op, en verwijst opnieuw naar de „stem” die de weg moest bereiden voor de boodschapper van het verbond. Die slotverzen gaan niet over de voorbereiding voor de boodschapper van het verbond; zij gaan over het gedenken van de wet van Mozes, en over het toekeren van het hart der vaderen tot de kinderen en omgekeerd. De „stem” bereidt eerst voor op Christus, als de boodschapper van het verbond, om plotseling tot Zijn tempel te komen en Zijn teleurgestelde volk, dat is ontwaakt, te reinigen, opdat het het werk van het banierteken zou kunnen volbrengen. Vervolgens behandelt Maleachi een ander aspect van het werk van de „stem”.

He “shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers,” and He will do this work in relation to the law given at Horeb. Elijah, who is also Isaiah’s “voice,” will identify the sins of God’s people. It is part of the purification process. There is only one definition of sin, that being the transgression of the law given at Horeb. John the Baptist was Elijah, and his work included that very element.

Hij „zal het hart van de vaderen tot de kinderen keren, en het hart van de kinderen tot hun vaderen”, en Hij zal dit werk verrichten in betrekking tot de wet die bij Horeb gegeven is. Elia, die ook de „stem” van Jesaja is, zal de zonden van Gods volk aanwijzen. Dit maakt deel uit van het reinigingsproces. Er is slechts één definitie van zonde, namelijk de overtreding van de wet die bij Horeb gegeven is. Johannes de Doper was Elia, en zijn werk omvatte juist dat element.

> In those days came John the Baptist, preaching in the wilderness of Judaea, And saying, Repent ye: for the kingdom of heaven is at hand. For this is he that was spoken of by the prophet Esaias, saying, The voice of one crying in the wilderness, Prepare ye the way of the Lord, make his paths straight. And the same John had his raiment of camel’s hair, and a leathern girdle about his loins; and his meat was locusts and wild honey. Then went out to him Jerusalem, and all Judaea, and all the region round about Jordan, And were baptized of him in Jordan, confessing their sins. But when he saw many of the Pharisees and Sadducees come to his baptism, he said unto them, O generation of vipers, who hath warned you to flee from the wrath to come?

> In die dagen trad Johannes de Doper op, predikende in de woestijn van Judea, en zeggende: Bekeert u, want het Koninkrijk der hemelen is nabijgekomen. Want deze is het van wie gesproken is door de profeet Jesaja, die zegt: De stem van een roepende in de woestijn: Bereidt de weg des Heeren, maakt Zijn paden recht. En diezelfde Johannes droeg een kleed van kemelshaar en een leren gordel om zijn lendenen; en zijn voedsel bestond uit sprinkhanen en wilde honing. Toen trokken Jeruzalem en heel Judea en de gehele landstreek rondom de Jordaan naar hem uit, en zij werden door hem in de Jordaan gedoopt, terwijl zij hun zonden beleden. Maar toen hij velen van de Farizeeën en Sadduceeën tot zijn doop zag komen, zei hij tot hen: Adderengebroed, wie heeft u aangewezen de komende toorn te ontvluchten?

> Bring forth therefore fruits meet for repentance: And think not to say within yourselves, We have Abraham to our father: for I say unto you, that God is able of these stones to raise up children unto Abraham. And now also the ax is laid unto the root of the trees: therefore every tree which bringeth not forth good fruit is hewn down, and cast into the fire. I indeed baptize you with water unto repentance: but he that cometh after me is mightier than I, whose shoes I am not worthy to bear: he shall baptize you with the Holy Ghost, and with fire: Whose fan is in his hand, and he will thoroughly purge his floor, and gather his wheat into the garner; but he will burn up the chaff with unquenchable fire. Matthew 3:1–12.

> Brengt dan vruchten voort die aan de bekering beantwoorden; en meent niet bij uzelf te kunnen zeggen: Wij hebben Abraham tot vader; want ik zeg u, dat God bij machte is uit deze stenen Abraham kinderen te verwekken. En ook nu reeds ligt de bijl aan de wortel van de bomen; elke boom dan die geen goede vrucht voortbrengt, wordt omgehouwen en in het vuur geworpen. Ik doop u wel met water tot bekering; maar Hij Die na mij komt, is machtiger dan ik, Wiens schoenen ik niet waardig ben te dragen; Hij zal u dopen met de Heilige Geest en met vuur. Wiens wan in Zijn hand is, en Hij zal Zijn dorsvloer grondig zuiveren en Zijn tarwe in de schuur bijeenbrengen, maar het kaf zal Hij verbranden met onuitblusbaar vuur. Mattheüs 3:1–12.

John the Baptist came to the “wilderness” of the three and a half days of Revelation eleven, for all the prophets are speaking more of the last days, than the days in which they lived. He brought a message to repent from sin, for the kingdom of heaven was at hand, just as the Revelation of Jesus Christ is opened up when “the time is at hand.” John the Baptist illustrates the work of the “voice,” for according to Jesus, he was also Elijah that was to come.

Johannes de Doper kwam tot de „woestijn” van de drie en een halve dag van Openbaring elf, want alle profeten spreken meer over de laatste dagen dan over de dagen waarin zij leefden. Hij bracht een boodschap om zich van de zonde te bekeren, want het Koninkrijk der hemelen was nabij, evenals de Openbaring van Jezus Christus wordt geopend wanneer „de tijd nabij is”. Johannes de Doper beeldt het werk van de „stem” uit, want volgens Jezus was ook hij Elia, die komen zou.

> For all the prophets and the law prophesied until John. And if ye will receive it, this is Elias, which was for to come. He that hath ears to hear, let him hear. Matthew 11:13–15.

> Want al de profeten en de wet hebben geprofeteerd tot op Johannes. En indien gij het wilt aannemen: hij is Elia, die komen zou. Wie oren heeft om te horen, laat hij horen. Mattheüs 11:13–15.

Jesus identifies that the prophetic identity of John the Baptist was a test. He states directly, “if ye will receive it”. Then Jesus encourages His disciples to receive it by saying, “He that hath ears to hear, let him hear.” Let him hear what? Let him hear who the voice is that comes to the final wilderness of the Bible, and prepares the way for the messenger of the covenant to prepare the one hundred and forty-four thousand to do a special work during a time of the signal judgments of God.

Jezus maakt duidelijk dat de profetische identiteit van Johannes de Doper een beproeving was. Hij zegt rechtstreeks: “if ye will receive it”. Vervolgens moedigt Jezus Zijn discipelen aan dit te aanvaarden door te zeggen: “He that hath ears to hear, let him hear.” Laat hem horen wat? Laat hem horen wie de stem is die komt tot de laatste woestijn van de Bijbel en de weg bereidt voor de boodschapper van het verbond, opdat deze de honderd vierenveertig duizend zal toebereiden om een bijzonder werk te verrichten gedurende een tijd van de signaaloordelen van God.

John wore “a raiment of camel’s hair, and a leathern girdle about his loins; and his meat was locusts and wild honey.” His “meat” was the message of Islam, for the word “locusts” represents Islam, and honey is the word of God, that was sweet in his mouth. The sweet message he ate was about the “wild” Arabian ass, the very first symbol of Islam in the Scriptures. The sweet message of the wild Arabian ass of Islam, which is also represented by “locusts” was also woven into his raiment, for camel’s are another symbol of Islam. It is not a wresting of the word “locusts” to use it as a symbol of Islam, even if the food John ate was referencing the locust tree, and not the insects. The word “locusts” is a symbol of Islam, and John was not representing the eating of any physical food, his diet was a symbol of the prophetic message he had eaten.

Johannes droeg „een kleed van kameelhaar en een lederen gordel om zijn lendenen; en zijn voedsel bestond uit sprinkhanen en wilde honing.” Zijn „voedsel” was de boodschap van de islam, want het woord „sprinkhanen” vertegenwoordigt de islam, en honing is het woord van God, dat zoet was in zijn mond. De zoete boodschap die hij at, handelde over de „wilde” Arabische ezel, het allereerste symbool van de islam in de Schriften. De zoete boodschap van de wilde Arabische ezel van de islam, die eveneens door „sprinkhanen” wordt voorgesteld, was ook in zijn kleed verweven, want kamelen zijn een ander symbool van de islam. Het is geen verdraaiing van het woord „sprinkhanen” om het te gebruiken als een symbool van de islam, ook al verwees het voedsel dat Johannes at naar de sprinkhanenboom en niet naar de insecten. Het woord „sprinkhanen” is een symbool van de islam, en Johannes beeldde niet het eten van enig lichamelijk voedsel uit; zijn dieet was een symbool van de profetische boodschap die hij had gegeten.

His girdle was the “prophecy” represented in Habakkuk. That prophecy brings together the first disappointment, the tarrying time of the virgins, and the foundations of Adventism as represented upon the sacred charts. Habakkuk was the prophetic girdle that bound all those truths together.

Zijn gordel was de „profetie” die in Habakuk wordt voorgesteld. Die profetie brengt de eerste teleurstelling, de vertoeftijd van de maagden en de grondslagen van het adventisme, zoals voorgesteld op de heilige kaarten, samen. Habakuk was de profetische gordel die al die waarheden bijeenbond.

> For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Habakkuk 2:3, 4.

> Want het visioen is nog voor een vastgestelde tijd, maar aan het einde zal het spreken en niet liegen; al vertoeft het, verbeid het; want het zal voorzeker komen, het zal niet uitblijven. Zie, zijn ziel verheft zich, zij is niet oprecht in hem; maar de rechtvaardige zal door zijn geloof leven. Habakuk 2:3, 4.

The prophetic message that bound together as a girdle the messages that make up the warning of the “voice,” is the parable of the virgins in relation to the vision that tarried, but would speak. The vision of the Midnight Cry produces a distinction between the vile, whose “soul is lifted up” and the precious, who are justified by faith. Justification by faith is the girdle the “voice” wears.

De profetische boodschap die als een gordel de boodschappen samenbond waaruit de waarschuwing van de „stem” bestaat, is de gelijkenis van de maagden in verband met het gezicht dat vertoefde, maar spreken zou. Het gezicht van de Middernachtsroep brengt een onderscheid teweeg tussen de goddeloze, wiens „ziel verheven is”, en de kostbare, die door het geloof gerechtvaardigd worden. Rechtvaardiging door het geloof is de gordel die de „stem” draagt.

> And righteousness shall be the girdle of his loins, and faithfulness the girdle of his reins. Isaiah 11:5.

> En gerechtigheid zal de gordel van zijn lendenen zijn, en trouw de gordel van zijn heupen. Jesaja 11:5.

When the “voice crying in the wilderness” of the disappointment arrived, after the disappointment of July 18, 2020, his message was the same message that it had been since September 11, 2001. That message from Elijah to come, to the waiting disappointed dead dry bones is, that Islam is the “signal judgments,” that provide the backdrop for God’s other children in Babylon to learn righteousness.

Toen de „stem van één die roept in de woestijn” van de teleurstelling kwam, na de teleurstelling van 18 juli 2020, was zijn boodschap dezelfde boodschap als zij geweest was sinds 11 september 2001. Die boodschap van de komende Elia aan de wachtende, teleurgestelde, dode, dorre beenderen is, dat de islam de „signaaloordelen” zijn, die de achtergrond vormen waartegen Gods andere kinderen in Babylon gerechtigheid kunnen leren.

> The way of the just is uprightness: thou, most upright, dost weigh the path of the just. Yea, in the way of thy judgments, O Lord, have we waited for thee; the desire of our soul is to thy name, and to the remembrance of thee. With my soul have I desired thee in the night; yea, with my spirit within me will I seek thee early: for when thy judgments are in the earth, the inhabitants of the world will learn righteousness. Isaiah 26:7–9.

> Het pad van de rechtvaardige is recht; Gij, Allerechtvaardigste, maakt het spoor van de rechtvaardige effen. Ja, op de weg Uwer oordelen, o HEERE, hebben wij U verwacht; naar Uw Naam en naar Uw gedachtenis gaat het verlangen van onze ziel uit. Met mijn ziel heb ik U begeerd in de nacht; ja, met mijn geest binnen in mij zal ik U vroeg zoeken; want wanneer Uw oordelen op de aarde zijn, zullen de inwoners van de wereld gerechtigheid leren. Jesaja 26:7–9.

John the Baptist, who was Elijah to come, is the “voice” in the “wilderness” of the three and a half days of Revelation chapter eleven. His work includes identifying the fourth and final generation of Adventism, whose souls are lifted up and who are trusting in the spiritual heritage of their fathers, but sense that the wrath of God is about to come. They are the fourth generation, for they have fully manifested into a generation that is just the opposite of Christ. They are the generation of vipers, but they still point to their father Abraham, to argue that they are actually the generation of the Lamb. The generation of the Lamb are Peter’s chosen generation, they are those who follow the Lamb whithersoever he goeth.

Johannes de Doper, die de komende Elia was, is de „stem” in de „woestijn” van de drie en een halve dagen van Openbaring hoofdstuk elf. Zijn werk omvat het identificeren van de vierde en laatste generatie van het adventisme, wier zielen opgeheven zijn en die vertrouwen op het geestelijk erfgoed van hun vaderen, maar aanvoelen dat de toorn van God op het punt staat te komen. Zij zijn de vierde generatie, want zij hebben zich ten volle geopenbaard als een generatie die precies het tegenovergestelde van Christus is. Zij zijn het adderengebroed, maar zij wijzen nog steeds op hun vader Abraham om te betogen dat zij in werkelijkheid de generatie van het Lam zijn. De generatie van het Lam is het uitverkoren geslacht van Petrus; zij zijn het die het Lam volgen, waar Het ook heengaat.

John obviously presented the sins of those who came to hear his message, for they repented and were baptized. He also informed them that there is One who would follow him, that would thoroughly purge His floor. That Person is the messenger of the covenant, He is “the dirt brush man” who sweeps the counterfeit coins and jewels out the window and restores the original jewels, that then shine ten times brighter than they did when William Miller was directed by angels in the work of assembling the original jewels in the movement of the first angel.

Johannes stelde klaarblijkelijk de zonden aan de orde van hen die kwamen om zijn boodschap te horen, want zij bekeerden zich en werden gedoopt. Hij maakte hun ook bekend dat er Eén na hem zou komen, die zijn dorsvloer grondig zou zuiveren. Die Persoon is de Boodschapper van het verbond; Hij is „de man met de stofbezem” die de valse munten en juwelen uit het venster veegt en de oorspronkelijke juwelen herstelt, die dan tienmaal helderder schitteren dan zij deden toen William Miller door engelen werd geleid in het werk van het bijeenbrengen van de oorspronkelijke juwelen in de beweging van de eerste engel.

John the Baptist was direct in his denunciation of the Laodicean Adventist’s confidence in their father Abraham, for Elijah to come was to turn the hearts of the fathers to the children and vice versa. The principle of biblical application of the first and the last is represented in that work, but so too, is the remedy for those who find themselves in a scattered condition, in the enemies’ land, dead in the wilderness. They must recognize their sins, and the sins of their fathers and repent. In conjunction with recognizing their sins and the father’s sins, they must also admit that they had not been walking with the Lord during the period of the wilderness of three and a half days. Furthermore, they must admit that God was not walking with them during that history.

Johannes de Doper was rechtstreeks in zijn aanklacht tegen het vertrouwen van de Laodicese Adventist op hun vader Abraham, want de nog te komen Elia moest het hart der vaderen tot de kinderen keren en omgekeerd. Het beginsel van de bijbelse toepassing van de eerste en de laatste wordt in dat werk voorgesteld, maar daarin ligt tevens het geneesmiddel voor hen die zich in een verstrooide toestand bevinden, in het land der vijanden, dood in de woestijn. Zij moeten hun zonden erkennen, en de zonden van hun vaderen, en zich bekeren. In samenhang met het erkennen van hun zonden en de zonden der vaderen, moeten zij ook belijden dat zij gedurende de periode van de woestijn van drie en een halve dag niet met de Heere hebben gewandeld. Voorts moeten zij erkennen dat God gedurende die geschiedenis niet met hen heeft gewandeld.

> And they that are left of you shall pine away in their iniquity in your enemies’ lands; and also in the iniquities of their fathers shall they pine away with them. If they shall confess their iniquity, and the iniquity of their fathers, with their trespass which they trespassed against me, and that also they have walked contrary unto me; And that I also have walked contrary unto them, and have brought them into the land of their enemies; if then their uncircumcised hearts be humbled, and they then accept of the punishment of their iniquity: Then will I remember my covenant with Jacob, and also my covenant with Isaac, and also my covenant with Abraham will I remember; and I will remember the land. Leviticus 26:39–42.

> En wie van u overblijven, zullen wegkwijnen in hun ongerechtigheid in de landen van uw vijanden; en ook in de ongerechtigheden van hun vaderen zullen zij met hen wegkwijnen. Indien zij hun ongerechtigheid belijden, en de ongerechtigheid van hun vaderen, met hun overtreding waarmee zij tegen Mij overtreden hebben, en ook dat zij Mij vijandig tegemoet zijn gegaan; en dat ook Ik hun vijandig ben tegemoetgegaan en hen in het land van hun vijanden heb gebracht; indien dan hun onbesneden hart vernederd wordt en zij dan de straf van hun ongerechtigheid aanvaarden: dan zal Ik gedenken aan Mijn verbond met Jakob, en ook aan Mijn verbond met Izak, en ook aan Mijn verbond met Abraham zal Ik gedenken; en aan het land zal Ik gedenken. Leviticus 26:39–42.

The curse was because they didn’t remember the sabbaths of the land.

De vloek was er omdat zij de sabbatten van het land niet in gedachten hielden.

John the Baptist, who was Elijah to come, typified the “voice” in the wilderness of Revelation eleven’s three and a half days. He would direct the dead dry bones to “remember” Moses’ law at Horeb, and if they did, then the messenger of the covenant would “remember” the covenant of their fathers. But only if they confessed their sins, the sins of their fathers, and more humbling, they were to specify the trespasses “they trespassed against” God.

Johannes de Doper, die de komende Elia was, beeldde de „stem” uit in de woestijn van de drieënhalve dagen van Openbaring elf. Hij zou de dode, dorre beenderen ertoe brengen zich de wet van Mozes te Horeb te „herinneren”; en indien zij dat deden, dan zou de engel van het verbond het verbond van hun vaderen „gedenken”. Maar alleen indien zij hun zonden beleden, de zonden van hun vaderen, en, nog vernederender, de overtredingen nauwkeurig noemden „waarmee zij tegen” God hadden overtreden.

They would also need to admit that they had been walking “contrary” to God, and that God had been walking “contrary” to them.

Zij zouden ook moeten erkennen dat zij „in strijd” met God hadden gewandeld, en dat God „in strijd” met hen had gewandeld.

They would also need to recognize that they were the dead dry bones in the street of Revelation eleven, for they had to admit that God had brought them into the enemy’s land, and the enemy’s land is death.

Zij zouden ook moeten erkennen dat zij de dorre doodsbeenderen waren op de straat van Openbaring elf, want zij moesten toegeven dat God hen in het land van de vijand had gebracht, en het land van de vijand is de dood.

According to John the Baptist, they would also need to answer the question of who the “voice” crying in the “wilderness” is, for John asked, “Who hath warned you to flee from the wrath to come?”

Volgens Johannes de Doper zouden zij ook antwoord moeten geven op de vraag wie de „stem” is die roept in de „woestijn”, want Johannes vroeg: „Wie heeft u gewaarschuwd te vluchten voor de toekomende toorn?”

We will continue these subjects in the next article.

Wij zullen deze onderwerpen in het volgende artikel voortzetten.

> “The minister of God is commanded: ‘Cry aloud, spare not, lift up thy voice like a trumpet, and show My people their transgression, and the house of Jacob their sins.’ The Lord says of these people: ‘They seek Me daily, and delight to know My ways, as a nation that did righteousness.’ Here is a people who are self-deceived, self-righteous, self-complacent, and the minister is commanded to cry aloud and show them their transgressions. In all ages this work has been done for God’s people, and it is needed now more than ever before.” Testimonies, volume 5, 299.

> „De dienaar van God ontvangt het bevel: ‘Roep luidkeels, houd niet in, verhef uw stem als een bazuin, en maak Mijn volk zijn overtreding bekend, en het huis van Jakob zijn zonden.’ De Heere zegt van dit volk: ‘Zij zoeken Mij dagelijks en vinden er behagen in Mijn wegen te kennen, als een volk dat gerechtigheid deed.’ Hier is een volk dat zichzelf bedriegt, zelfrechtvaardig en zelfvoldaan is, en de dienaar krijgt het bevel luidkeels te roepen en hun hun overtredingen te tonen. In alle eeuwen is dit werk voor Gods volk verricht, en het is nu meer nodig dan ooit tevoren.” Testimonies, deel 5, 299.

Back to Articles