Article

# The Book of Daniel - Number Eighty-Five

Het Boek Daniël - Nummer Vijfentachtig

Unveiling the Prophetic Journey: The Divine Connection of Historical Milestones

De profetische reis onthuld: de goddelijke samenhang van historische mijlpalen

Author

Jeff Pippenger

Published

February 18, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

One hundred and twenty-six years after the rebellion of 1863, in 1989 the last six verses of Daniel eleven were unsealed. The knowledge that was first unsealed that year was the recognition of the reform lines of sacred history, and the revelation that they all paralleled one another. Then in 1992, the light of the last six verses began to unfold. The first public presentations of these truths was in 1994, and the subject was the reform lines. In 1996, a magazine was published titled The Time of the End¸ which identified the last six verses of Daniel eleven.

Honderdzesentwintig jaar na de opstand van 1863 werden in 1989 de laatste zes verzen van Daniël elf ontsloten. De kennis die in dat jaar voor het eerst werd ontsloten, was het inzicht in de hervormingslijnen van de heilige geschiedenis, en de openbaring dat zij alle aan elkaar parallel liepen. Vervolgens begon in 1992 het licht van de laatste zes verzen zich te ontvouwen. De eerste openbare presentaties van deze waarheden vonden plaats in 1994, en het onderwerp was de hervormingslijnen. In 1996 werd een tijdschrift uitgegeven met de titel The Time of the End¸, waarin de laatste zes verzen van Daniël elf werden geïdentificeerd.

1996 was the year that the message was formalized, which is a waymark that parallels the formalization of William Miller’s message in 1831. Miller’s message was the announcement of the opening of the judgment, and the last six verses of Daniel eleven was the announcement of the close of judgment. The subject of Miller’s message was prophetic time as revealed in the Bible. The subject of the last six verses of Daniel eleven was modern Rome (the counterfeit king of the north). The methodology revealed to Miller was his 14 Rules of Prophetic Interpretation. The methodology revealed in 1989, was the “line upon line” of the reform movements.

1996 was het jaar waarin de boodschap werd geformaliseerd, een wegmarkering die parallel loopt met de formalisering van de boodschap van William Miller in 1831. Millers boodschap was de aankondiging van de opening van het oordeel, en de laatste zes verzen van Daniël elf waren de aankondiging van de sluiting van het oordeel. Het onderwerp van Millers boodschap was de profetische tijd zoals geopenbaard in de Bijbel. Het onderwerp van de laatste zes verzen van Daniël elf was het moderne Rome (de vervalste koning van het noorden). De methodologie die aan Miller werd geopenbaard, bestond uit zijn 14 regels voor profetische interpretatie. De methodologie die in 1989 werd geopenbaard, was de „regel op regel” van de hervormingsbewegingen.

Miller’s work included the establishment of the Word of God as authoritative, in contrast with the papal traditions and customs that had been in force in the world for twelve-hundred and sixty years. For this reason, Miller’s message was first published in 1831 (thus formalizing Miller’s message), exactly two hundred and twenty years after the production of the King James Bible. The work of Future for America was the identification of the role of the United States in healing the deadly wound of the papacy at the soon-coming Sunday law. For this reason, The Time of the End magazine was published in 1996 (thus formalizing the message), exactly two hundred and twenty years after the beginning of the United States in 1776.

Millers werk omvatte de vestiging van het Woord van God als gezaghebbend, in tegenstelling tot de pauselijke tradities en gebruiken die twaalfhonderd zestig jaar lang in de wereld van kracht waren geweest. Om deze reden werd Millers boodschap voor het eerst gepubliceerd in 1831 (waardoor Millers boodschap werd geformaliseerd), precies tweehonderd twintig jaar na de totstandkoming van de King James Bible. Het werk van Future for America was de identificatie van de rol van de Verenigde Staten in het genezen van de dodelijke wond van het pausdom bij de spoedig komende zondagswet. Om deze reden werd het tijdschrift The Time of the End in 1996 gepubliceerd (waardoor de boodschap werd geformaliseerd), precies tweehonderd twintig jaar na het begin van de Verenigde Staten in 1776.

The recognition of the two hundred and twenty years that tied the theme of each reform movement together with a historical point of reference was not recognized until well after September 11, 2001, for it was not until the third woe arrived at that date that the Lord led his people back to the old paths of Jeremiah chapter six, verse sixteen and seventeen. It was there that the light of the “seven times,” was rediscovered, and as that light developed it became apparent that two hundred and twenty is the number that connects Daniel eight, verses thirteen and fourteen together. In verse thirteen the “chazon” vision of prophetic history is identified, and in verse fourteen the “mareh” vision of “the appearance” is identified. The connection between those two verses is what Gabriel came to teach to Daniel, and Daniel represents the people of God in the last days that come to understand the connection between those two visions.

De erkenning van de tweehonderdtwintig jaren die het thema van elke hervormingsbeweging verbonden met een historisch referentiepunt, werd pas geruime tijd na 11 september 2001 onderkend, want pas toen de derde wee op die datum aanbrak, leidde de Heer Zijn volk terug naar de oude paden van Jeremia, hoofdstuk zes, verzen zestien en zeventien. Daar werd het licht van de „zeven tijden” herontdekt, en naarmate dat licht zich ontvouwde, werd het duidelijk dat tweehonderdtwintig het getal is dat Daniël acht, verzen dertien en veertien, met elkaar verbindt. In vers dertien wordt het „chazon”-gezicht van de profetische geschiedenis aangeduid, en in vers veertien wordt het „mareh”-gezicht van „de verschijning” aangeduid. Het verband tussen die twee verzen is wat Gabriël kwam onderwijzen aan Daniël, en Daniël vertegenwoordigt het volk van God in de laatste dagen, dat het verband tussen die twee gezichten gaat begrijpen.

Verse thirteen’s vision represents the “seven times” (twenty-five hundred and twenty years), and verse fourteen’s vision represents the twenty-three hundred days (years). The “seven times” against the southern kingdom of Judah, which represents Judah, Jerusalem and the sanctuary, began in 677 BC, and the twenty-three hundred years identifying the restoration of Jerusalem and the sanctuary began in 457 BC.

Het visioen van vers dertien stelt de „zeven tijden” voor (tweeduizend vijfhonderd twintig jaar), en het visioen van vers veertien stelt de tweeduizend driehonderd dagen (jaren) voor. De „zeven tijden” tegen het zuidelijke koninkrijk Juda, dat Juda, Jeruzalem en het heiligdom vertegenwoordigt, begonnen in 677 v.Chr., en de tweeduizend driehonderd jaren die het herstel van Jeruzalem en het heiligdom aanduiden, begonnen in 457 v.Chr.

Two hundred and twenty years ties these two visions together, and the number two hundred and twenty was recognized to be a symbol of the connection between the trampling down of the host and sanctuary, by the desolating powers of paganism and papalism, that is represented as a scattering and God’s indignation. The two hundred and twenty years tied the vision of the satanic work of trampling down the sanctuary together with the vision of the godly work of restoring the same temple. The two hundred and twenty years therefore is a symbol that represents a sacred connection.

Tweehonderd twintig jaar verbindt deze twee visioenen met elkaar, en het getal tweehonderd twintig werd erkend als een symbool van het verband tussen de vertreding van de heirmacht en het heiligdom door de verwoestende machten van het heidendom en het pausdom, hetgeen wordt voorgesteld als een verstrooiing en Gods verbolgenheid. De tweehonderd twintig jaar verbonden het visioen van het satanische werk van het vertrappen van het heiligdom met het visioen van het goddelijke werk van het herstel van diezelfde tempel. De tweehonderd twintig jaar is derhalve een symbool dat een heilige verbinding voorstelt.

Just as the Millerite movement ended at the rebellion of 1863, and then one hundred and twenty six years later the movement of the third angel arrived, thus emphasizing that the two movements were connected by the symbolism of the “seven times” (one hundred and twenty-six), the two hundred and twenty years connected Miller’s establishment of the Bible message in 1831, with the production of the King James Bible in 1611, so too the same period of time connected Future for America with the beginning of America, as it identified the end of America.

Zoals de Milleritische beweging eindigde bij de opstand van 1863, en vervolgens honderdzesentwintig jaar later de beweging van de derde engel aanbrak, waarmee werd benadrukt dat de twee bewegingen verbonden waren door de symboliek van de „zeven tijden” (honderdzesentwintig), zo verbond de periode van tweehonderdtwintig jaar de vestiging door Miller van de Bijbelse boodschap in 1831 met de totstandkoming van de King James Bible in 1611; evenzo verbond diezelfde tijdsperiode Future for America met het begin van Amerika, terwijl zij het einde van Amerika aanwees.

On October 22, 1844, the Messenger of the Covenant suddenly came to the temple He had raised up in forty-six years from 1798, the end of the first indignation, until 1844, the end of the last indignation. His entrance into the temple had been preceded by the outpouring of the Holy Spirit in the movement of the Midnight Cry, which had been prefigured by the triumphal entry of Christ into Jerusalem. Those two witnesses establish that when the Midnight Cry movement is repeated in the last days, Christ will have raised up the temple of the one hundred and forty-four thousand. The two movements where the Midnight Cry of the parable of the ten virgins is fulfilled are parallel to each other.

Op 22 oktober 1844 kwam de Boodschapper van het Verbond plotseling tot de tempel die Hij in zesenveertig jaar had opgericht, vanaf 1798, het einde van de eerste gramschap, tot 1844, het einde van de laatste gramschap. Zijn intocht in de tempel was voorafgegaan door de uitstorting van de Heilige Geest in de beweging van de Middernachtsroep, die voorafgeschaduwd was door de triomfantelijke intocht van Christus in Jeruzalem. Deze twee getuigen bevestigen dat, wanneer de beweging van de Middernachtsroep in de laatste dagen wordt herhaald, Christus de tempel van de honderdvierenveertigduizend zal hebben opgericht. De twee bewegingen waarin de Middernachtsroep van de gelijkenis van de tien maagden wordt vervuld, lopen parallel aan elkaar.

> “I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.

> „Ik word vaak verwezen naar de gelijkenis van de tien maagden, van wie er vijf wijs waren en vijf dwaas. Deze gelijkenis is en zal tot op de letter vervuld worden, want zij heeft een bijzondere toepassing op deze tijd en is, evenals de boodschap van de derde engel, vervuld geworden en zal tot aan het einde der tijden tegenwoordige waarheid blijven.” Review and Herald, 19 augustus 1890.

The history of the Millerites (the movement of the first angel), represents an escalating manifestation of the power of God that began when the book of Daniel was unsealed in 1798. The power increased when the angel of Revelation ten descended on August 11, 1840. Then the first disappointment of April 19, 1844 arrived, and ultimately led to the outpouring of the Holy Spirit at the Exeter camp meeting beginning on August 12, 1844 and continued to spread like a tidal wave over the land until October 22, 1844.

De geschiedenis van de Millerieten (de beweging van de eerste engel) vertegenwoordigt een toenemende manifestatie van de kracht van God, die begon toen het boek Daniël in 1798 werd ontzegeld. De kracht nam toe toen de engel van Openbaring tien op 11 augustus 1840 neerdaalde. Vervolgens kwam de eerste teleurstelling van 19 april 1844, die uiteindelijk leidde tot de uitstorting van de Heilige Geest tijdens de kampbijeenkomst te Exeter, beginnend op 12 augustus 1844, en zich als een vloedgolf over het land bleef verbreiden tot 22 oktober 1844.

The history of Future for America (the movement of the third angel), represents an escalating manifestation of the power of God that began when the book of Daniel was unsealed in 1989. The power increased when the angel of Revelation eighteen descended on September 11, 2001. Then the first disappointment of July 18, 2020 arrived, which will ultimately lead to the outpouring of the Holy Spirit which will continue to spread like wildfire over the earth until Michael stands up and human probation closes.

De geschiedenis van Future for America (de beweging van de derde engel) vertegenwoordigt een toenemende openbaring van de kracht van God, die begon toen het boek Daniël in 1989 werd ontzegeld. Die kracht nam toe toen de engel van Openbaring achttien op 11 september 2001 neerdaalde. Vervolgens kwam op 18 juli 2020 de eerste teleurstelling, die uiteindelijk zal leiden tot de uitstorting van de Heilige Geest, welke zich als een lopend vuur over de aarde zal blijven verspreiden totdat Michaël opstaat en de genadetijd voor de mensheid wordt gesloten.

On October 22, 1844, several prophecies were fulfilled, thus identifying that at the soon-coming Sunday law, several prophecies will again be fulfilled. One of those prophecies is the tarrying of the vision as represented in Habakkuk chapter two. Habakkuk chapter two identified the experience of both the movement of the first and third angels. Both movements are confronted with a debate over correct biblical methodology that is accomplished between those representatives of the movement and the former chosen people who are being passed by during the process of the debate.

Op 22 oktober 1844 werden verschillende profetieën vervuld, waarmee wordt aangetoond dat bij de spoedig komende zondagswet opnieuw verschillende profetieën vervuld zullen worden. Een van die profetieën is het talmen van het gezicht, zoals voorgesteld in Habakuk hoofdstuk twee. Habakuk hoofdstuk twee duidde de ervaring aan van zowel de beweging van de eerste als van de derde engel. Beide bewegingen worden geconfronteerd met een debat over de juiste bijbelse methodologie, dat plaatsvindt tussen die vertegenwoordigers van de beweging en het voorheen uitverkoren volk dat gedurende het verloop van het debat wordt voorbijgegaan.

The message that was to be defended by the watchmen of the first angel’s history was the identification of the truths (Miller’s jewels), that ultimately were represented upon the two sacred charts of 1843 and 1850. In the process of the debate there would be a disappointment that marked a separation from the two antagonistic classes, and a call for deeper consecration to the faithful.

De boodschap die verdedigd moest worden door de wachters van de geschiedenis van de eerste engel, was de identificatie van de waarheden (Millers juwelen), die uiteindelijk werden weergegeven op de twee heilige kaarten van 1843 en 1850. In de loop van het debat zou er een teleurstelling zijn die een scheiding markeerde van de twee antagonistische klassen, en een oproep tot diepere toewijding aan de getrouwen.

Then Habakkuk identifies the distinction between the two classes involved in the testing process of the foundational truths. That testing process, which included the debate between the two classes that fell silent on October 22, 1844, ended right where Habakkuk chapter two ended.

Vervolgens duidt Habakuk het onderscheid aan tussen de twee klassen die betrokken zijn bij het beproevingsproces van de fundamentele waarheden. Dat beproevingsproces, dat het debat omvatte tussen de twee klassen die op 22 oktober 1844 verstomden, eindigde precies daar waar Habakuk hoofdstuk twee eindigde.

> But the Lord is in his holy temple: let all the earth keep silence before him. Habakkuk 2:20.

> Maar de HEERE is in zijn heilige tempel; laat heel de aarde stil zijn voor zijn aangezicht. Habakuk 2:20.

The Lord suddenly entered His Millerite temple, and all the earth was then to keep silence, for the antitypical Day of Atonement had arrived and the judgment of the dead had begun. The prophetic history of Habakkuk chapter two ended on October 22, 1844, and Jesus always identifies the end of a thing with the beginning of a thing. The beginning of the two visions of twenty-five hundred and twenty years of trampling down the sanctuary and host, and the vision of the restoration of the sanctuary and host, began together, but separated by two hundred and twenty years, and when they ended, they were identified as ended, in Habakkuk chapter TWO verse TWENTY.

De Heere trad plotseling Zijn Milleritische tempel binnen, en toen moest de gehele aarde zwijgen, want de antitypische Grote Verzoendag was aangebroken en het oordeel over de doden was begonnen. De profetische geschiedenis van Habakuk hoofdstuk twee eindigde op 22 oktober 1844, en Jezus identificeert altijd het einde van een zaak met het begin van een zaak. Het begin van de twee visioenen van tweeduizend vijfhonderdtwintig jaar van vertrapping van het heiligdom en het heir, en het visioen van het herstel van het heiligdom en het heir, begon tezamen, maar gescheiden door tweehonderdtwintig jaar, en toen zij eindigden, werden zij als geëindigd aangeduid, in Habakuk hoofdstuk TWEE vers TWINTIG.

At the soon-coming Sunday law, several prophecies will be fulfilled. One of those prophecies is the tarrying of the vision as represented in Habakkuk chapter two. Habakkuk chapter two identifies the experience of both the movement of the first and third angels. Both movements are confronted with a debate over correct biblical methodology that is accomplished between those representatives of the movement and the former chosen people who are being passed by during the process of the debate.

Bij de spoedig komende zondagswet zullen verscheidene profetieën in vervulling gaan. Een van die profetieën is het vertoeven van het gezicht, zoals voorgesteld in Habakuk hoofdstuk twee. Habakuk hoofdstuk twee duidt op de ervaring van zowel de beweging van de eerste als van de derde engel. Beide bewegingen worden geconfronteerd met een debat over de juiste bijbelse methodologie, dat plaatsvindt tussen die vertegenwoordigers van de beweging en het vroeger uitverkoren volk, dat tijdens het verloop van het debat wordt voorbijgegaan.

The message that is to be defended by the watchmen of the third angel’s history is the identification of the truths (Miller’s jewels), that ultimately were represented upon the two sacred charts of 1843 and 1850. In the process of the debate there was a disappointment that marked a separation between the two antagonistic classes, and a call for deeper consecration to the faithful. Then Habakkuk identifies the distinction between the two classes involved in the testing process of the foundational truths. That testing process, which was represented by the debate between the two classes, will fully end at the soon-coming Sunday law, right where Habakkuk chapter two ended.

De boodschap die door de wachters van de geschiedenis van de derde engel verdedigd moet worden, is de identificatie van de waarheden (Millers juwelen), die uiteindelijk werden voorgesteld op de twee heilige kaarten van 1843 en 1850. In het verloop van het debat was er een teleurstelling die een scheiding markeerde tussen de twee antagonistische klassen, en een oproep tot diepere toewijding aan de getrouwen. Vervolgens duidt Habakuk het onderscheid aan tussen de twee klassen die betrokken zijn bij het beproevingsproces van de fundamentele waarheden. Dat beproevingsproces, dat werd voorgesteld door het debat tussen de twee klassen, zal volledig eindigen bij de spoedig komende zondagswet, precies waar Habakuk hoofdstuk twee eindigde.

> But the Lord is in his holy temple: let all the earth keep silence before him. Habakkuk 2:20.

> Maar de HEERE is in Zijn heilige tempel; laat de ganse aarde zwijgen voor Zijn aangezicht. Habakuk 2:20.

The Lord will suddenly enter the temple of the one hundred and forty-four thousand, and all the earth will then keep silence, for the antitypical Day of Atonement will reach the judgment of the living. The prophetic history of Habakkuk chapter two ends at the soon coming Sunday law, and Jesus always identifies the end of a thing with the beginning of a thing.

De Heer zal plotseling de tempel van de honderd vierenveertigduizend binnengaan, en dan zal de gehele aarde zwijgen, want de antitypische Grote Verzoendag zal het oordeel over de levenden bereiken. De profetische geschiedenis van Habakuk hoofdstuk twee eindigt bij de spoedig komende zondagswet, en Jezus vereenzelvigt altijd het einde van een zaak met het begin van een zaak.

The judgment of the living began on September 11, 2001, but the judgment is a process. That process begins with the house of God, and then reaches a point where judgment comes upon those outside of the house of God. When the great buildings of New York City were brought down the judgment represented by the sealing angel going through Jerusalem and placing a mark upon those who sigh and cry for the abominations that are done in the church, and also the abominations done in the land began. At the soon coming Sunday law Christ will have finished the work of erecting the temple of the one hundred and forty-four thousand, and the destroying angels will bring judgment upon Jerusalem.

Het oordeel over de levenden begon op 11 september 2001, maar het oordeel is een proces. Dat proces begint met het huis van God en bereikt vervolgens een punt waarop het oordeel komt over hen die buiten het huis van God zijn. Toen de grote gebouwen van New York City werden neergehaald, begon het oordeel dat wordt uitgebeeld door de verzegelende engel die door Jeruzalem trekt en een merkteken plaatst op hen die zuchten en jammeren over de gruwelen die in de kerk worden bedreven, en ook over de gruwelen die in het land worden bedreven. Bij de spoedig komende zondagswet zal Christus het werk van het oprichten van de tempel van de honderd vierenveertigduizend hebben voltooid, en de verderfengelen zullen oordeel over Jeruzalem brengen.

The one hundred and forty-four thousand are then lifted up as an ensign, and the judgment of the living commences for the other flock, represented by Edom, Moab and the chief of the children of Ammon in Daniel chapter eleven, verse forty-one.

De honderd vierenveertigduizend worden vervolgens opgeheven als een banier, en het oordeel over de levenden vangt aan voor de andere kudde, voorgesteld door Edom, Moab en de voornaamsten van de kinderen van Ammon in Daniël hoofdstuk elf, vers eenenveertig.

Whether considering the Millerite movement of the first angel or the mighty movement of the third angel, the complete history of the reformatory movement represents an escalating revelation of truth, which culminates with the outpouring of the Holy Spirit. The outpouring of the Holy Spirit is the focus of the prophecies of the last days. This is why the foolish virgins have no oil and the wise do. The oil is the rain.

Of men nu de Milleritische beweging van de eerste engel beschouwt of de machtige beweging van de derde engel, de volledige geschiedenis van de reformatorische beweging vertegenwoordigt een toenemende openbaring van waarheid, die culmineert in de uitstorting van de Heilige Geest. De uitstorting van de Heilige Geest vormt het middelpunt van de profetieën van de laatste dagen. Daarom hebben de dwaze maagden geen olie en de wijze wel. De olie is de regen.

> They say, If a man put away his wife, and she go from him, and become another man’s, shall he return unto her again? shall not that land be greatly polluted? but thou hast played the harlot with many lovers; yet return again to me, saith the Lord. Lift up thine eyes unto the high places, and see where thou hast not been lien with. In the ways hast thou sat for them, as the Arabian in the wilderness; and thou hast polluted the land with thy whoredoms and with thy wickedness. Therefore the showers have been withholden, and there hath been no latter rain; and thou hadst a whore’s forehead, thou refusedst to be ashamed. Wilt thou not from this time cry unto me, My father, thou art the guide of my youth? Jeremiah 3:1–4.

> Men zegt: Als een man zijn vrouw verstoot, en zij van hem heengaat en de vrouw van een andere man wordt, zal hij tot haar wederkeren? Zou dat land niet ten zeerste verontreinigd worden? Maar gij hebt gehoereerd met vele minnaars; keer nochtans weder tot Mij, spreekt de HEERE. Sla uw ogen op naar de kale hoogten en zie waar gij niet hebt gelegen. Langs de wegen hebt gij op hen gezeten, als een Arabier in de woestijn; en gij hebt het land verontreinigd met uw hoererijen en met uw goddeloosheid. Daarom zijn de regenvlagen ingehouden, en er is geen spade regen geweest; maar gij hadt het voorhoofd ener hoer, gij hebt geweigerd u te schamen. Zult gij niet van nu af tot Mij roepen: Mijn Vader, Gij zijt de Leidsman mijner jeugd? Jeremia 3:1–4.

In the passage (and all the prophets speak of the last days), God identifies that His people have played the harlot, to the point that they have a whore’s forehead. The whore of the last days is the papal power, and the forehead represents a purposeful decision. God’s people of the last days are wicked, but God is offering a final call, though they have reached a point where they have come to the same decision as the whore. They have developed a character represented by the fourth generation, where they are prepared to worship the sun as represented in the fourth generation of Ezekiel chapter eight.

In de passage (en alle profeten spreken over de laatste dagen) stelt God vast dat Zijn volk hoererij heeft bedreven, zózeer dat het een hoerenvoorhoofd heeft. De hoer van de laatste dagen is de pauselijke macht, en het voorhoofd vertegenwoordigt een doelbewuste beslissing. Gods volk van de laatste dagen is goddeloos, maar God biedt een laatste roep, hoewel zij een punt hebben bereikt waarop zij tot dezelfde beslissing zijn gekomen als de hoer. Zij hebben een karakter ontwikkeld dat door het vierde geslacht wordt voorgesteld, waarin zij bereid zijn de zon te aanbidden, zoals weergegeven in het vierde geslacht van Ezechiël hoofdstuk acht.

> “The time has come for the true light to shine amid moral darkness. The third angel’s message has been sent forth to the world, warning men against receiving the mark of the beast or of his image in their foreheads or in their hands. To receive this mark means to come to the same decision as the beast has done, and to advocate the same ideas, in direct opposition to the word of God. Of all who receive this mark, God says, ‘The same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb.’” Review and Herald, July 13, 1897.

> “De tijd is gekomen voor het ware licht om te schijnen te midden van morele duisternis. De boodschap van de derde engel is tot de wereld uitgegaan en waarschuwt de mensen tegen het ontvangen van het merkteken van het beest of van zijn beeld op hun voorhoofden of op hun handen. Dit merkteken ontvangen betekent tot dezelfde beslissing te komen als het beest heeft genomen en dezelfde denkbeelden te verdedigen, in rechtstreekse tegenstelling tot het Woord van God. Van allen die dit merkteken ontvangen, zegt God: ‘Dezelfde zal drinken van de wijn van de toorn van God, die ongemengd is uitgegoten in de beker van zijn gramschap; en hij zal gepijnigd worden met vuur en zwavel in de tegenwoordigheid van de heilige engelen en in de tegenwoordigheid van het Lam.’” Review and Herald, 13 juli 1897.

Jeremiah is identifying God’s people of the last days as already possessing the whore’s forehead. They are on the verge of receiving the mark of the beast for they are “wicked.” In the passage just cited Sister White continues:

Jeremia identificeert Gods volk van de laatste dagen als reeds in het bezit van het voorhoofd van de hoer. Zij staan op het punt het merkteken van het beest te ontvangen, want zij zijn „goddeloos”. In de zojuist aangehaalde passage vervolgt Zuster White:

> “If the light of truth has been presented to you, revealing the Sabbath of the fourth commandment, and showing that there is no foundation in the word of God for Sunday observance, and yet you still cling to the false Sabbath, refusing to keep holy the Sabbath which God calls ‘My holy day,’ you receive the mark of the beast. When does this take place?—When you obey the decree that commands you to cease from labor on Sunday and worship God, while you know that there is not a word in the Bible showing Sunday to be other than a common working-day, you consent to receive the mark of the beast, and refuse the seal of God. If we receive this mark in our foreheads or in our hands, the judgments pronounced against the disobedient must fall upon us. But the seal of the living God is placed upon those who conscientiously keep the Sabbath of the Lord.

> „Indien het licht der waarheid u is voorgehouden, waardoor de sabbat van het vierde gebod wordt geopenbaard en wordt aangetoond dat er in het Woord van God geen grondslag is voor de viering van de zondag, en u zich toch blijft vastklampen aan de valse sabbat, terwijl u weigert de sabbat, die God ‘Mijn heilige dag’ noemt, heilig te houden, dan ontvangt u het merkteken van het beest. Wanneer vindt dit plaats?—Wanneer u gehoorzaamt aan het besluit dat u gebiedt op zondag van arbeid af te zien en God te aanbidden, terwijl u weet dat er in de Bijbel niet één woord staat waaruit blijkt dat de zondag iets anders is dan een gewone werkdag, stemt u erin toe het merkteken van het beest te ontvangen en weigert u het zegel van God. Indien wij dit merkteken op ons voorhoofd of in onze hand ontvangen, moeten de oordelen die over de ongehoorzamen zijn uitgesproken, op ons neerkomen. Maar het zegel van de levende God wordt geplaatst op hen die gewetensvol de sabbat des Heren onderhouden.״

> “‘And God saw that the wickedness of man was great in the earth, and that every imagination of the thoughts of his heart was only evil continually…. The earth also was corrupt before God, and the earth was filled with violence…. And God said unto Noah, The end of all flesh is come before me; for the earth is filled with violence through them; and, behold, I will destroy them with the earth.’ They were to be cut off because they had polluted the earth which God created to be enjoyed by a righteous people.

> „En God zag dat de boosheid van de mens groot was op de aarde, en dat al wat de overleggingen van de gedachten van zijn hart voortbrachten, te allen tijde alleen maar slecht was…. Ook was de aarde verdorven voor Gods aangezicht, en de aarde was vervuld met geweld…. Toen zei God tot Noach: Het einde van alle vlees is voor Mijn aangezicht gekomen; want door hen is de aarde vervuld met geweld; en zie, Ik zal hen met de aarde verdelgen.” Zij moesten worden uitgeroeid, omdat zij de aarde hadden verontreinigd die God had geschapen om door een rechtvaardig volk te worden genoten.

> “‘As it was in the days of Noah,’ declared Christ, ‘so shall it be also in the days of the Son of Man.’ And is it not so? Anyone who will look into the daily papers may see a long list of crimes—drunkenness, theft, robbery, embezzlement, murder. Sometimes whole families are murdered, that man’s desires to possess money or goods that do not belong to him may be gratified. The world is indeed becoming as it was in the days of Noah, because men openly disregard God’s commands.” Review and Herald, July 13, 1897.

> “‘Zoals het was in de dagen van Noach,’ verklaarde Christus, ‘zo zal het ook zijn in de dagen van de Zoon des mensen.’ En is het niet zo? Ieder die de dagbladen inziet, kan een lange lijst van misdaden aantreffen—dronkenschap, diefstal, roof, verduistering, moord. Soms worden gehele gezinnen vermoord, opdat de begeerten van die man om zich geld of goederen toe te eigenen die hem niet toebehoren, bevredigd mogen worden. De wereld wordt inderdaad zoals zij was in de dagen van Noach, omdat de mensen Gods geboden openlijk veronachtzamen.” Review and Herald, 13 juli 1897.

Jeremiah is identifying God’s people of the last days that are about to bow down to the sun, and when he does so he identifies that “the showers have been withholden, and there hath been no latter rain; and thou hadst a whore’s forehead, thou refusedst to be ashamed.” The “wicked” of God’s people in the last days are receiving no latter rain, and they refuse to be ashamed, for their thoughts have become continually evil, as represented by the history of Noah, and also by the chambers of imagery in the second abomination of Ezekiel chapter eight.

Jeremia identificeert Gods volk van de laatste dagen, dat op het punt staat zich neer te buigen voor de zon; en wanneer hij dat doet, geeft hij te kennen dat „de regenbuien zijn ingehouden, en er is geen late regen geweest; en gij hadt het voorhoofd ener hoer, gij weigerdet u te schamen.” De „goddelozen” onder Gods volk in de laatste dagen ontvangen geen late regen, en zij weigeren zich te schamen, want hun gedachten zijn voortdurend boos geworden, zoals uitgebeeld in de geschiedenis van Noach, en ook door de kamers der beelden in de tweede gruwel van Ezechiël, hoofdstuk acht.

Jeremiah points the unashamed wicked of God’s people in the last days to “cry” “from” that “time” to “the guide of” their “youth.” The guide of the youth of Adventism was the two tables of Habakkuk and the jewels represented thereon. The only hope for breaking out of the wickedness that is about to bring eternal death upon the wicked of God’s people in the last days is to cry unto the God who was the guide at the beginning, which arrived at “the time of the end” in 1798.

Jeremia wijst de onbeschaamde goddelozen onder Gods volk in de laatste dagen erop om te „roepen” „van” die „tijd” tot „de leidsman van” hun „jeugd”. De leidsman van de jeugd van het adventisme waren de twee tafelen van Habakuk en de juwelen die daarop werden voorgesteld. De enige hoop om uit te breken uit de goddeloosheid die op het punt staat de goddelozen onder Gods volk in de laatste dagen de eeuwige dood te brengen, is te roepen tot de God die in het begin de leidsman was, welk begin aankwam op „de tijd van het einde” in 1798.

The issue in the history of the first or third angel is whether you receive or do not receive the latter rain. The latter rain began when the nations were angered on September 11, 2001.

Het vraagstuk in de geschiedenis van de eerste of de derde engel is of u de late regen ontvangt of niet ontvangt. De late regen begon toen de volken vertoornd werden op 11 september 2001.

> “At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.

> „In die tijd, terwijl het werk van de zaligheid ten einde loopt, zal er benauwdheid over de aarde komen, en de naties zullen toornig zijn, doch in bedwang gehouden worden om het werk van de derde engel niet te verhinderen. In die tijd zal de ‘spade regen’, of verkwikking van de tegenwoordigheid des Heeren, komen om kracht te geven aan de luide roep van de derde engel en de heiligen voor te bereiden om stand te houden in de periode waarin de zeven laatste plagen zullen worden uitgegoten.” Early Writings, 85.

The “latter rain,” which is also identified as “the refreshing,” began when the nations were angered, and at that time “the work of salvation” began to close. The four angels of Revelation seven hold the four winds in check while the sealing of the one hundred and forty-four thousand is accomplished, and in Ezekiel chapter nine, that work is represented by angels placing a mark upon those who sigh and cry for the abominations done in Jerusalem. On September 11, 2001 the angels began the closing work of placing a mark upon the foreheads of the one hundred and forty-four thousand.

De „late regen”, die ook wordt aangeduid als „de verkwikking”, begon toen de volken toornig werden, en in die tijd begon „het werk der zaligheid” zich te sluiten. De vier engelen van Openbaring zeven houden de vier winden in bedwang terwijl de verzegeling van de honderd vierenveertigduizend wordt volbracht, en in Ezechiël hoofdstuk negen wordt dat werk voorgesteld door engelen die een merkteken aanbrengen op hen die zuchten en weeklagen over de gruwelen die in Jeruzalem bedreven worden. Op 11 september 2001 begonnen de engelen met het afsluitende werk van het aanbrengen van een merkteken op de voorhoofden van de honderd vierenveertigduizend.

The closing work of the third angel is accomplished during the outpouring of the latter rain, which is also “the refreshing”, which is a message.

Het afsluitende werk van de derde engel wordt volbracht tijdens de uitstorting van de late regen, die ook „de verkwikking” is, die een boodschap is.

> To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. Isaiah 28:12.

> Tot wie Hij zei: Dit is de rust waarmee gij de vermoeide rust kunt doen vinden; en dit is de verkwikking; toch wilden zij niet horen. Jesaja 28:12.

The message they refuse to hear in Isaiah is the message that is delivered by stammering tongues, and is the testing message that represents the methodology of “line upon line.”

De boodschap die zij in Jesaja weigeren te horen, is de boodschap die door stamelende tongen wordt gebracht, en is de beproevende boodschap die de methodologie van „regel op regel” vertegenwoordigt.

> But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Wherefore hear the word of the Lord, ye scornful men, that rule this people which is in Jerusalem. Because ye have said, We have made a covenant with death, and with hell are we at agreement; when the overflowing scourge shall pass through, it shall not come unto us: for we have made lies our refuge, and under falsehood have we hid ourselves. Isaiah 28:13–15.

> Maar het woord des HEEREN was hun gebod op gebod, gebod op gebod; regel op regel, regel op regel; hier een weinig, daar een weinig; opdat zij zouden heengaan, achterovervallen, verbroken worden, verstrikt raken en gevangen worden. Daarom, hoort het woord des HEEREN, gij spotters, die over dit volk heerst dat in Jeruzalem is. Omdat gij hebt gezegd: Wij hebben een verbond met de dood gesloten, en met het graf zijn wij een overeenkomst aangegaan; wanneer de overvloeiende gesel doortrekt, zal hij ons niet treffen; want wij hebben de leugen tot onze toevlucht gemaakt, en onder de valsheid hebben wij ons verborgen. Jesaja 28:13–15.

The Word of the Lord, which is the message of the rest and refreshing (the latter rain), that causes them to “go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken,” is given to “the scornful men, which rule this people which is in Jerusalem.” Jerusalem is where the angels mark those who sigh and cry, and the ancient men who have betrayed their trust are the first to fall.

Het Woord des Heren, dat de boodschap is van de rust en de verkwikking (de late regen), waardoor zij „heengaan, en achterovervallen, en verbreizeld worden, en verstrikt, en gevangen genomen”, wordt gegeven aan „de spotters, die over dit volk heersen dat in Jeruzalem is.” Jeruzalem is de plaats waar de engelen hen tekenen die zuchten en schreien, en de oude mannen die het hun toevertrouwde pand hebben verraden, zijn de eersten die vallen.

> “The mark of deliverance has been set upon those ‘that sigh and that cry for all the abominations that be done.’ Now the angel of death goes forth, represented in Ezekiel’s vision by the men with the slaughtering weapons, to whom the command is given: ‘Slay utterly old and young, both maids, and little children, and women: but come not near any man upon whom is the mark; and begin at My sanctuary.’ Says the prophet: ‘They began at the ancient men which were before the house.’ Ezekiel 9:1–6. The work of destruction begins among those who have professed to be the spiritual guardians of the people. The false watchmen are the first to fall. There are none to pity or to spare. Men, women, maidens, and little children perish together.” The Great Controversy, 656.

> ‘Het teken van verlossing is geplaatst op hen “die zuchten en die uitroepen over al de gruwelen die daarin gedaan worden.” Nu gaat de engel des doods uit, voorgesteld in het visioen van Ezechiël door de mannen met de vernietigende wapens, aan wie het bevel wordt gegeven: “Doodt ouden en jongen, zowel maagden als kleine kinderen en vrouwen, volkomen; maar nadert niemand op wie het teken is; en begint bij Mijn heiligdom.” De profeet zegt: “Zij begonnen bij de oude mannen die vóór het huis waren.” Ezechiël 9:1–6. Het werk van vernietiging begint onder hen die beleden hebben de geestelijke wachters van het volk te zijn. De valse wachters zijn de eersten die vallen. Er is niemand om medelijden te hebben of te sparen. Mannen, vrouwen, jonge meisjes en kleine kinderen komen tezamen om.’ The Great Controversy, 656.

We will continue to address the increase of knowledge that arrived in 1989, in the next article.

In het volgende artikel zullen wij verder ingaan op de toename van kennis die in 1989 kwam.

> “One who sees beneath the surface, who reads the hearts of all men, says of those who have had great light: ‘They are not afflicted and astonished because of their moral and spiritual condition.’ Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before Mine eyes, and chose that in which I delighted not.’ ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie,’ because they received not the love of the truth, that they might be saved,’ ‘but had pleasure in unrighteousness.’ Isaiah 66:3, 4; 2 Thessalonians 2:11, 10, 12.

> “Hij die onder de oppervlakte ziet, die de harten van alle mensen doorgrondt, zegt van hen die groot licht hebben gehad: ‘Zij zijn niet bedrukt en ontzet vanwege hun zedelijke en geestelijke toestand.’ Ja, zij hebben hun eigen wegen gekozen, en hun ziel schept behagen in hun gruwelen. Ook Ik zal hun dwalingen verkiezen, en hun doen komen wat zij vrezen; omdat niemand antwoordde toen Ik riep; toen Ik sprak, hebben zij niet gehoord; maar zij deden wat kwaad was in Mijn ogen, en verkozen dat waarin Ik geen behagen had.’ ‘God zal hun een krachtige dwaling zenden, zodat zij de leugen zouden geloven,’ omdat zij ‘de liefde tot de waarheid niet aangenomen hebben, om behouden te worden,’ ‘maar behagen gehad hebben in de ongerechtigheid.’ Jesaja 66:3, 4; 2 Thessalonicenzen 2:11, 10, 12.

> “The heavenly Teacher inquired: ‘What stronger delusion can beguile the mind than the pretense that you are building on the right foundation and that God accepts your works, when in reality you are working out many things according to worldly policy and are sinning against Jehovah? Oh, it is a great deception, a fascinating delusion, that takes possession of minds when men who have once known the truth, mistake the form of godliness for the spirit and power thereof; when they suppose that they are rich and increased with goods and in need of nothing, while in reality they are in need of everything.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.

> ‘De hemelse Leraar vroeg: “Welke sterkere misleiding kan het verstand bedriegen dan de schijn dat u op het juiste fundament bouwt en dat God uw werken aanneemt, terwijl u in werkelijkheid vele dingen overeenkomstig werelds beleid uitwerkt en tegen Jehovah zondigt? O, het is een grote misleiding, een begoochelende dwaling, die bezit neemt van de geest wanneer mensen die eens de waarheid hebben gekend, de vorm van godsvrucht verwarren met haar geest en kracht; wanneer zij menen dat zij rijk zijn en verrijkt met goederen en aan niets gebrek hebben, terwijl zij in werkelijkheid aan alles gebrek hebben.”’ Testimonies, deel 8, 249, 250.

Back to Articles