Article

# Rome Establishes the Vision - Number Four

Rome bevestigt het visioen - Nummer Vier

Reviving Old Controversies: The Battle Over Prophetic Interpretation in Adventism

Het doen herleven van oude controversen: de strijd over profetische interpretatie in het adventisme

Author

Jeff Pippenger

Published

August 8, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

We have been forewarned that “old controversies” would be revived in the last days.

Wij zijn van tevoren gewaarschuwd dat „oude strijdvragen” in de laatste dagen opnieuw zouden worden opgerakeld.

> “In history and prophecy the Word of God portrays the long continued conflict between truth and error. That conflict is yet in progress. Those things which have been, will be repeated. Old controversies will be revived, and new theories will be continually arising.” Selected Messages, book 2, 109.

> “In geschiedenis en profetie schildert het Woord van God de langdurige strijd tussen waarheid en dwaling. Die strijd is nog steeds gaande. Die dingen die geweest zijn, zullen worden herhaald. Oude geschillen zullen worden herleefd, en nieuwe theorieën zullen voortdurend opkomen.” Selected Messages, boek 2, 109.

Invariably those old controversies were a satanic attempt to undermine the role of Modern Rome, for it is papal Rome of the last days who establishes the vision. There are several examples of this fact in the history of Adventism. The first was the controversy between the Protestants and the Millerites as represented upon the 1843 pioneer chart. The only reference on the sacred 1843 pioneer chart, which “was directed by the Lord and should not be altered,” that was not a direct reference to a prophetic truth of God’s word, was the representation of the controversy of the Millerites with the Protestants of that period. The Protestants identified the “robbers of thy people” of Daniel chapter eleven, verse fourteen as Antiochus Epiphanes, while the Millerites knew it was Rome.

Onvermijdelijk waren die oude twisten een satanische poging om de rol van het hedendaagse Rome te ondermijnen, want het is het pauselijke Rome van de laatste dagen dat het gezicht bevestigt. Er zijn verscheidene voorbeelden van dit feit in de geschiedenis van het adventisme. Het eerste was de controverse tussen de protestanten en de Millerieten, zoals weergegeven op de pionierskaart van 1843. De enige verwijzing op de heilige pionierskaart van 1843, die „door de Heer werd geleid en niet veranderd mocht worden”, die geen rechtstreekse verwijzing was naar een profetische waarheid van Gods woord, was de voorstelling van de controverse van de Millerieten met de protestanten van die tijd. De protestanten duidden de „rovers van uw volk” uit Daniël hoofdstuk elf, vers veertien, aan als Antiochus Epiphanes, terwijl de Millerieten wisten dat het Rome was.

> “164 Death of Antiochus Epiphanes, who of course, stood not up against the Prince of Princes, as he had been 164 yrs. dead before the Prince of Princes was born.” 1843 Pioneer Chart.

> „164 Dood van Antiochus Epiphanes, die uiteraard niet opstond tegen de Vorst der vorsten, aangezien hij reeds 164 jaar dood was voordat de Vorst der vorsten geboren werd.” 1843 Pioneer Chart.

Thereafter there was the controversy between James White and Uriah Smith over the correct identification of the “king of the north” in Daniel chapter eleven. James was correct in identifying the “king of the north” in the final verses of Daniel eleven as papal Rome, or as I call it modern Rome. Smith argued the “king of the north” of Daniel chapter eleven, verse thirty-six was atheistic France.

Daarna ontstond de controverse tussen James White en Uriah Smith over de juiste identificatie van de „koning van het noorden” in Daniël hoofdstuk elf. James had gelijk toen hij de „koning van het noorden” in de laatste verzen van Daniël elf identificeerde als het pauselijke Rome, of, zoals ik het noem, het moderne Rome. Smith betoogde dat de „koning van het noorden” van Daniël hoofdstuk elf, vers zesendertig, het atheïstische Frankrijk was.

> “VERSE 36. And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvelous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished; for that that is determined shall be done.

> “VERS 36. En de koning zal handelen naar zijn welgevallen; en hij zal zichzelf verheffen en grootmaken boven elke god, en hij zal wonderlijke dingen spreken tegen de God der goden, en hij zal voorspoedig zijn totdat de gramschap voleindigd is; want wat vastgesteld is, zal geschieden.

> “The king here introduced cannot denote the same power which was last noticed; namely, the papal power; for the specifications will not hold good if applied to that power.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 292.

> „De koning die hier wordt ingevoerd, kan niet dezelfde macht aanduiden die het laatst werd vermeld, namelijk de pauselijke macht; want de bijzonderheden zijn niet van toepassing wanneer zij op die macht worden toegepast.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 292.

Smith inserted his own “private interpretation” when he stated, “The king here introduced cannot denote the same power which was last noticed; namely, the papal power; for the specifications will not hold good if applied to that power.” God’s word never fails, and it is grammatically incorrect to use a human proposition to deny the clear grammatical structure of the passage. The verse says “and the king” which demands that the king being identified is the same king represented in the previous passage. There is no evidence of a new king, and Smith affirms the “same power which was last noticed” was the “papal power.” He acknowledges in his book that from verse thirty-one through verse thirty-five is the papal power, and with no grammatical evidence identifying a new king in verse thirty-six, he simply argues that the verses following verse thirty-five do not represent the prophetic characteristics of the papal power. He therefore inserts his opinion about France.

Smith voegde zijn eigen „persoonlijke uitlegging” in, toen hij verklaarde: „De koning die hier wordt ingevoerd, kan niet dezelfde macht aanduiden als die welke het laatst werd genoemd; namelijk de pauselijke macht; want de bijzonderheden zullen niet opgaan indien zij op die macht worden toegepast.” Gods woord faalt nooit, en het is grammaticaal onjuist een menselijke stelling te gebruiken om de duidelijke grammaticale structuur van de passage te ontkennen. Het vers zegt „en de koning”, hetgeen vereist dat de koning die wordt geïdentificeerd dezelfde koning is die in de voorafgaande passage wordt voorgesteld. Er is geen enkel bewijs voor een nieuwe koning, en Smith bevestigt dat „dezelfde macht welke het laatst werd genoemd” de „pauselijke macht” was. Hij erkent in zijn boek dat van vers eenendertig tot en met vers vijfendertig de pauselijke macht wordt bedoeld, en zonder enig grammaticaal bewijs dat in vers zesendertig een nieuwe koning wordt aangeduid, betoogt hij eenvoudigweg dat de verzen na vers vijfendertig niet de profetische kenmerken van de pauselijke macht weergeven. Daarom voegt hij zijn opvatting over Frankrijk in.

When Smith addresses verse forty, the faulty prophetic platform he has erected with his private interpretation forces him to identify a three way war, that by his conjectures identifies the king of the south as Egypt, who in the verse “pushes” against France, and Turkey he identifies as the king of the north who also comes against France. That added human interpretation builds a prophetic model that has Smith identifying a literal Armageddon, where Turkey marches to Jerusalem, marking the close of human probation as Michael stands up. Many books in Adventism’s history have been written correctly identifying the fallacy of such an application.

Wanneer Smith vers veertig behandelt, dwingt het gebrekkige profetische fundament dat hij met zijn particuliere uitleg heeft opgericht hem ertoe een drievoudige oorlog te onderkennen, waarbij hij op grond van zijn gissingen de koning van het zuiden identificeert als Egypte, die in het vers tegen Frankrijk „stoot”, en Turkije identificeert hij als de koning van het noorden, die eveneens tegen Frankrijk optrekt. Die toegevoegde menselijke uitleg bouwt een profetisch model op dat ertoe leidt dat Smith een letterlijke Armageddon onderscheidt, waarin Turkije naar Jeruzalem optrekt en daarmee het einde van de menselijke genadetijd markeert wanneer Michaël opstaat. In de geschiedenis van het adventisme zijn vele boeken geschreven die terecht de drogreden van een dergelijke toepassing hebben aangewezen.

It is not the purpose of this article to address the fruits of Uriah Smith’s private interpretation, but simply to identify the controversy that ensued when he began to promote his private interpretation, for as James White opposed his fallacious view it became another line of controversy in Adventism where the correct identification of Rome was attacked by a false application.

Het is niet het doel van dit artikel om in te gaan op de vruchten van Uriah Smiths particuliere uitleg, maar slechts om de controverse aan te wijzen die ontstond toen hij zijn particuliere uitleg begon te propageren; want toen James White zich verzette tegen zijn drogredelijke opvatting, werd dit een nieuwe strijdlijn binnen het adventisme, waarin de juiste identificatie van Rome werd aangevallen door een valse toepassing.

There was also the long-drawn-out controversy over “the daily” in the book of Daniel, when Laodicean Adventism adopted the apostate Protestant view identifying “the daily” in the book of Daniel as Christ’s sanctuary ministry, in contradiction to the established foundational truth that “the daily” was a symbol of pagan Rome.

Er was ook de langdurige controverse over „het dagelijkse” in het boek Daniël, toen het Laodiceïsche adventisme de afvallige protestantse opvatting aannam die „het dagelijkse” in het boek Daniël identificeerde als de heiligdomsdienst van Christus, in tegenspraak met de gevestigde fundamentele waarheid dat „het dagelijkse” een symbool was van het heidense Rome.

> “Then I saw in relation to the ‘daily’ (Daniel 8:12) that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text, and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘daily’; but in the confusion since 1844, other views have been embraced, and darkness and confusion have followed. Time has not been a test since 1844, and it will never again be a test.” Early Writings, 74.

> ‘Toen zag ik met betrekking tot het “dagelijkse” (Daniël 8:12), dat het woord “offer” door menselijke wijsheid is ingevoegd, en niet tot de tekst behoort, en dat de Heere het juiste inzicht daarover heeft gegeven aan hen die de roep aangaande het uur van het oordeel verkondigden. Toen er eenheid bestond, vóór 1844, waren bijna allen verenigd in het juiste inzicht omtrent het “dagelijkse”; maar in de verwarring sinds 1844 zijn andere opvattingen omhelsd, en duisternis en verwarring zijn daarop gevolgd. Tijd is sinds 1844 geen toetssteen geweest, en zal het ook nooit meer zijn.’ Early Writings, 74.

At the time of the end, in 1989, when the last six verses of Daniel eleven were unsealed, the king of the north was then recognized to be papal Rome, just as James White previously identified in his controversy with Uriah Smith. White had applied the methodology of “line upon line” as he addressed Smith’s fallacy. White argued if the last power represented in Daniel two, and the last power represented in Daniel seven, and the last power represented in Daniel eight were all Rome, then upon three lines of witnesses the power who comes to his end in Daniel eleven is Rome, not Smith’s claim that it is Turkey.

In de tijd van het einde, in 1989, toen de laatste zes verzen van Daniël elf werden ontzegeld, werd de koning van het noorden toen erkend als het pauselijke Rome, precies zoals James White eerder had vastgesteld in zijn controverse met Uriah Smith. White had de methodologie van „regel op regel” toegepast toen hij Smiths drogreden weerlegde. White betoogde dat, indien de laatste macht die in Daniël twee wordt voorgesteld, en de laatste macht die in Daniël zeven wordt voorgesteld, en de laatste macht die in Daniël acht wordt voorgesteld, alle Rome waren, dan op grond van drie getuigenlijnen de macht die in Daniël elf aan zijn einde komt, Rome is, en niet, zoals Smith beweerde, Turkije.

The prophetic movement of the third angel which began in 1989, was confronted shortly after September 11, 2001 with a controversy over Joel chapter one. Within the first five verses, two witnesses, first of generations, then of insects identify a progressive destruction brought upon Adventism by Rome. The “drunkards” in prophecy according to Isaiah are the “scornful men which rule Jerusalem.” They awake in the fourth and final generation. The progressive destruction is a spiritual destruction for it is addressing Jerusalem of the last days, and from the rebellion of 1863 onward the Laodicean Seventh-day Adventists progressively imbibed in the doctrines of Rome.

De profetische beweging van de derde engel, die in 1989 begon, werd kort na 11 september 2001 geconfronteerd met een controverse over Joël hoofdstuk één. Binnen de eerste vijf verzen identificeren twee getuigen, eerst die van de geslachten, vervolgens die van de insecten, een voortschrijdende verwoesting die door Rome over het adventisme is gebracht. De “dronkaards” in de profetie zijn volgens Jesaja de “spotters die over Jeruzalem heersen”. Zij ontwaken in het vierde en laatste geslacht. De voortschrijdende verwoesting is een geestelijke verwoesting, want zij richt zich tot het Jeruzalem van de laatste dagen, en vanaf de opstand van 1863 hebben de Laodiceïsche Zevendedagsadventisten geleidelijk de leerstellingen van Rome ingedronken.

> The word of the Lord that came to Joel the son of Pethuel. Hear this, ye old men, and give ear, all ye inhabitants of the land. Hath this been in your days, or even in the days of your fathers? Tell ye your children of it, and let your children tell their children, and their children another generation. That which the palmerworm hath left hath the locust eaten; and that which the locust hath left hath the cankerworm eaten; and that which the cankerworm hath left hath the caterpillar eaten. Awake, ye drunkards, and weep; and howl, all ye drinkers of wine, because of the new wine, for it is cut off from your mouth. Joel 1:1–5.

> Het woord des HEEREN dat geschiedde tot Joël, de zoon van Pethuel. Hoort dit, gij ouden, en neemt ter ore, alle inwoners des lands. Is dit geschied in uw dagen, of ook in de dagen uwer vaderen? Vertelt daarvan aan uw kinderen, en laten uw kinderen het hun kinderen vertellen, en hun kinderen aan een ander geslacht. Wat de jonge sprinkhaan heeft overgelaten, heeft de sprinkhaan opgegeten; en wat de sprinkhaan heeft overgelaten, heeft de kever opgegeten; en wat de kever heeft overgelaten, heeft de rups opgegeten. Ontwaakt, gij dronkaards, en weent; en huilt, alle wijndrinkers, om den nieuwen wijn, want hij is van uw mond afgesneden. Joël 1:1–5.

After the great buildings of New York City came down, it was understood that the latter rain then began to “sprinkle”, and that the controversy of Habakkuk chapter two, that was fulfilled in Millerite history, was once again under way. The controversy was over correct prophetic methodology.

Nadat de grote gebouwen van New York City waren neergekomen, werd begrepen dat de late regen toen begon te „sprenkelen”, en dat de strijd van Habakuk hoofdstuk twee, die in de Milleritische geschiedenis was vervuld, opnieuw gaande was. De strijd betrof de juiste profetische methodologie.

> I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what he will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. And the Lord answered me, and said, Write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Yea also, because he transgresseth by wine, he is a proud man, neither keepeth at home, who enlargeth his desire as hell, and is as death, and cannot be satisfied, but gathereth unto him all nations, and heapeth unto him all people. Habakkuk 2:1–5.

> Ik zal op mijn wachtpost staan en mij op de toren opstellen, en uitzien om te vernemen wat Hij tot mij spreken zal, en wat ik antwoorden zal wanneer ik bestraft word. En de HEERE antwoordde mij en zeide: Schrijf het gezicht op en stel het duidelijk op tafelen, opdat men het al lopende lezen kan. Want het gezicht wacht nog op de vastgestelde tijd, maar aan het einde zal het spreken en niet liegen; al vertoeft het, verbeid het; want het zal gewis komen, het zal niet uitblijven. Zie, zijn ziel is opgeblazen, zij is niet oprecht in hem; maar de rechtvaardige zal door zijn geloof leven. Ja ook, omdat hij door wijn overtreedt, is hij een trots man, die niet thuis blijft, die zijn begeerte wijd openzet als het graf, en is als de dood, en niet verzadigd kan worden, maar tot zich verzamelt alle volken en tot zich ophoopt alle natiën. Habakkuk 2:1–5.

The testing of Habakkuk two typified the testing of the movement of the one hundred and forty-four thousand which began when the mighty angel of Revelation chapter eighteen descended on September 11, 2001. Then a controversy began between those who stood upon the foundations of Adventism represented upon the 1843 pioneer chart, and those who in Habakkuk transgress “by wine” and who were the “drunkards” of Joel who then “awoke,” only to have the “new wine” cut off from their “mouth.”

De beproeving van Habakuk twee was een voorafschaduwing van de beproeving van de beweging van de honderd-vierenveertigduizend, die begon toen de machtige engel van Openbaring hoofdstuk achttien neerdaalde op 11 september 2001. Toen begon er een strijdpunt tussen hen die stonden op de grondslagen van het Adventisme, zoals voorgesteld op de pionierskaart van 1843, en hen die in Habakuk „door wijn” overtreden en die de „dronkaards” van Joël waren, die toen „ontwaakten”, alleen om te ervaren dat de „nieuwe wijn” van hun „mond” werd afgesneden.

The Hebrew word “reproved” in verse one means “argued with”. The argument given to the Millerite watchmen was represented upon the 1843 pioneer chart which was produced in May of 1842 in fulfillment of these verses. One class who lived by their faith was in controversy over the prophetic present truth message for that period, with another class who transgressed by wine. Those are Joel’s drunkards who awake to find the wine, a symbol of doctrine, is cut off from their mouths. They are Isaiah’s drunkards of Ephraim who rule Jerusalem and are unable to understand the book that is sealed.

Het Hebreeuwse woord „bestrafte” in vers één betekent „redetwistte met”. Het betoog dat aan de Milleritische wachters werd gegeven, werd weergegeven op de pionierskaart van 1843, die in mei 1842 werd vervaardigd ter vervulling van deze verzen. Eén klasse, die door haar geloof leefde, was in controverse over de huidige profetische waarheidsboodschap voor die periode, met een andere klasse die door wijn overtrad. Dat zijn Joëls dronkaards die ontwaken om te ontdekken dat de wijn, een symbool van leer, van hun mond is afgesneden. Zij zijn Jesaja’s dronkaards van Efraïm die over Jeruzalem heersen en niet in staat zijn het verzegelde boek te verstaan.

> Woe to the crown of pride, to the drunkards of Ephraim, whose glorious beauty is a fading flower, which are on the head of the fat valleys of them that are overcome with wine! Behold, the Lord hath a mighty and strong one, which as a tempest of hail and a destroying storm, as a flood of mighty waters overflowing, shall cast down to the earth with the hand. The crown of pride, the drunkards of Ephraim, shall be trodden under feet. . .. Stay yourselves, and wonder; cry ye out, and cry: they are drunken, but not with wine; they stagger, but not with strong drink. . .. Wherefore hear the word of the Lord, ye scornful men, that rule this people which is in Jerusalem. For the Lord hath poured out upon you the spirit of deep sleep, and hath closed your eyes: the prophets and your rulers, the seers hath he covered. And the vision of all is become unto you as the words of a book that is sealed, which men deliver to one that is learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I cannot; for it is sealed: And the book is delivered to him that is not learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I am not learned. Isaiah 28:1–3, 14; 29:9–12.

> Wee de kroon der hoogmoed, den dronkaards van Efraïm, wier heerlijke sieraad is als een verwelkende bloem, die staat op het hoofd der vette valleien van hen die door wijn overmand zijn! Zie, de Heere heeft een sterke en machtige, die als een hagelstorm en een verdervende stormwind, als een overstroming van geweldige wateren, overvloeiende, haar met kracht ter aarde zal werpen. De kroon der hoogmoed, de dronkaards van Efraïm, zal met voeten vertreden worden.... Vertraagt ulieden, en verbaast u; roept uit, en schreeuwt: zij zijn dronken, maar niet van wijn; zij waggelen, maar niet van sterke drank.... Daarom, hoort des Heeren woord, gij spotters, gij heersers over dit volk dat te Jeruzalem is. Want de Heere heeft over ulieden uitgestort een geest des diepen slaaps, en Hij heeft uw ogen toegesloten; de profeten en uw oversten, de zieners, heeft Hij bedekt. Daarom is ulieden al het gezicht geworden als de woorden van een verzegeld boek, dat men geeft aan iemand die geleerd is, zeggende: Lees dit toch; en hij zegt: Ik kan niet, want het is verzegeld. Of men geeft het boek aan iemand die niet geleerd is, zeggende: Lees dit toch; en hij zegt: Ik ben niet geleerd. Jesaja 28:1–3, 14; 29:9–12.

The argument of Habakkuk between the drunkards of Ephraim and those who walk by faith in God’s prophetic Word is specifically identified as the argument over correct versus incorrect methodology in Isaiah’s testimony, for Isaiah identifies that it is the methodology of “line upon line” that causes the drunkards to stumble and enter into a covenant of death.

Het betoog van Habakuk tussen de dronkaards van Efraïm en hen die door geloof in Gods profetisch Woord wandelen, wordt uitdrukkelijk aangeduid als het geschil over juiste tegenover onjuiste methodologie in het getuigenis van Jesaja, want Jesaja geeft te kennen dat het juist de methodologie van „regel op regel” is die de dronkaards doet struikelen en hen doet binnengaan in een verbond met de dood.

> But they also have erred through wine, and through strong drink are out of the way; the priest and the prophet have erred through strong drink, they are swallowed up of wine, they are out of the way through strong drink; they err in vision, they stumble in judgment. For all tables are full of vomit and filthiness, so that there is no place clean. Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts. For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little: For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Wherefore hear the word of the Lord, ye scornful men, that rule this people which is in Jerusalem. Because ye have said, We have made a covenant with death, and with hell are we at agreement; when the overflowing scourge shall pass through, it shall not come unto us: for we have made lies our refuge, and under falsehood have we hid ourselves. Isaiah 28:7–15.

> Maar ook dezen dwalen door wijn, en door sterke drank zijn zij van de weg af; de priester en de profeet dwalen door sterke drank, zij zijn verzwolgen door de wijn, zij zijn van de weg af door sterke drank; zij dwalen in het gezicht, zij struikelen in het oordeel. Want alle tafels zijn vol braaksel en vuiligheid, zodat er geen plaats rein is. Wie zal hij kennis leren? en wie zal hij de leer doen verstaan? hen die van de melk gespeend zijn, en van de borsten afgetrokken. Want gebod op gebod, gebod op gebod; regel op regel, regel op regel; hier een weinig, daar een weinig: Want met stamelende lippen en in een andere tong zal hij tot dit volk spreken. Tot wie hij gezegd heeft: Dit is de rust, waarmee gij de vermoeide rust moogt geven; en dit is de verkwikking: toch hebben zij niet willen horen. Maar het woord des HEEREN was hun: gebod op gebod, gebod op gebod; regel op regel, regel op regel; hier een weinig, daar een weinig; opdat zij heengaan, achterover vallen, verbreizeld worden, verstrikt raken en gevangen worden. Daarom, hoort het woord des HEEREN, gij spotters, die over dit volk heerst, dat te Jeruzalem is. Omdat gij gezegd hebt: Wij hebben een verbond met de dood gesloten, en met het dodenrijk zijn wij een overeenkomst aangegaan; wanneer de overvloeiende gesel zal doortrekken, zal hij tot ons niet komen; want wij hebben de leugen tot onze toevlucht gemaakt, en onder de valsheid hebben wij ons verborgen. Jesaja 28:7–15.

Isaiah then identifies what God placed into the controversy of Habakkuk that would bring judgment upon the drunkards, and it was the foundation stone, the “seven times” of Leviticus twenty-six, which was the first time prophecy that Gabriel and the angels led William Miller to understand.

Jesaja wijst vervolgens aan wat God in de twistzaak van Habakuk heeft gelegd, hetgeen oordeel over de dronkaards zou brengen; en het was de grondsteen, de „zeven tijden” van Leviticus zesentwintig, de eerste tijdsprofetie die Gabriël en de engelen William Miller ertoe brachten te begrijpen.

> Therefore thus saith the Lord God, Behold, I lay in Zion for a foundation a stone, a tried stone, a precious corner stone, a sure foundation: he that believeth shall not make haste. Judgment also will I lay to the line, and righteousness to the plummet: and the hail shall sweep away the refuge of lies, and the waters shall overflow the hiding place. And your covenant with death shall be disannulled, and your agreement with hell shall not stand; when the overflowing scourge shall pass through, then ye shall be trodden down by it. Isaiah 28:16–18.

> Daarom, zo zegt de Heere HEERE: Zie, Ik leg in Sion een steen ten grondslag, een beproefde steen, een kostelijke hoeksteen, een vast gegrondvest fundament; wie gelooft, zal niet haasten. Ook zal Ik het recht tot richtsnoer stellen, en de gerechtigheid tot het paslood; en de hagel zal de toevlucht der leugen wegvagen, en de wateren zullen de schuilplaats overstromen. En uw verbond met de dood zal tenietgedaan worden, en uw overeenkomst met het graf zal niet standhouden; wanneer de overvloeiende gesel zal doortrekken, dan zult gij daardoor vertreden worden. Jesaja 28:16–18.

Shortly after the Lord led His people back to the old paths, beginning on September 11, 2001 there was a group who had been participating in the movement who determined that the four insects of Joel represented Islam of the third Woe. When the methodology of “line upon line” had been opened up to God’s people in that final generation, a key prophetic rule was recognized. That rule is the triple application of prophecy, and the group that determined the four generations of Joel represented Islam of the third Woe, they incorrectly applied the rule of a triple application of prophecy to uphold their incorrect application.

Kort nadat de Heer Zijn volk had teruggeleid naar de oude paden, ontstond er, te beginnen op 11 september 2001, een groep die aan de beweging had deelgenomen en die vaststelde dat de vier insecten van Joël de islam van het derde Wee vertegenwoordigden. Toen de methodologie van „regel op regel” voor Gods volk in die laatste generatie was ontsloten, werd een belangrijke profetische regel onderkend. Die regel is de drievoudige toepassing van profetie, en de groep die vaststelde dat de vier generaties van Joël de islam van het derde Wee vertegenwoordigden, paste de regel van een drievoudige toepassing van profetie ten onrechte toe om hun onjuiste toepassing te handhaven.

Then in the 2014 time period Satan was allowed into this movement with the homosexual “woke” agenda out of Great Britain and Australia that based its attack upon a false interpretation of the history represented in Daniel chapter eleven verses one through fifteen. The pro-homosexual leaders who infiltrated and attacked this movement ultimately claimed that Adventism needed to apologize to the pope of Rome, for supposedly making false accusations against the antichrist, the pope of Rome. The purpose of this attack was to slay the movement, and primarily to produce confusion on the very passage (Daniel 11:1–15) where “the robbers of thy people” are identified.

Vervolgens werd in de periode van 2014 aan Satan toegestaan deze beweging binnen te dringen met de homoseksuele „woke”-agenda uit Groot-Brittannië en Australië, die haar aanval baseerde op een valse interpretatie van de geschiedenis zoals die wordt voorgesteld in Daniël hoofdstuk elf, verzen één tot en met vijftien. De pro-homoseksuele leiders die deze beweging infiltreerden en aanvielen, beweerden uiteindelijk dat het adventisme zijn verontschuldigingen moest aanbieden aan de paus van Rome, omdat het zogenaamd valse beschuldigingen had geuit tegen de antichrist, de paus van Rome. Het doel van deze aanval was de beweging te doden, en in de eerste plaats verwarring te stichten juist omtrent de passage (Daniël 11:1–15) waarin „de geweldenaars van uw volk” worden geïdentificeerd.

All these controversies were an attempt by Satan to confuse the symbol of papal Rome. There is nothing new under the sun, according to the wisest man who ever lived. Today the controversy is again based upon the identification of Rome, symbolized as “the robbers of thy people”. The new and private interpretation claims “the robbers of thy people” is the United States, and in doing so they are evidently unaware that this is the identical controversy as the very first controversy between the Millerites and Protestants, and the old saying attributed to sixteenth century author John Heywood that states, “There are none so blind as those who will not see.” Another variation of his phrase is “None so deaf as those who will not hear.” Most probably don’t know this phrase is attributed to Heywood, nor do they understand that the phrase of Heywood was derived from the Bible passages such as found in Jeremiah, Isaiah and quoted by Jesus in the New Testament.

Al deze controversen waren een poging van Satan om het symbool van het pauselijke Rome te verwarren. Er is niets nieuws onder de zon, volgens de wijste man die ooit heeft geleefd. Tegenwoordig berust de controverse opnieuw op de identificatie van Rome, gesymboliseerd als „de rovers van uw volk”. De nieuwe en particuliere uitleg beweert dat „de rovers van uw volk” de Verenigde Staten zijn, en daardoor zijn zij kennelijk niet ervan op de hoogte dat dit dezelfde controverse is als de allereerste controverse tussen de Millerieten en de protestanten, en van het oude gezegde dat wordt toegeschreven aan de zestiende-eeuwse auteur John Heywood, dat luidt: „Er zijn geen zo blinden als zij die niet willen zien.” Een andere variant van zijn uitdrukking is: „Niemand is zo doof als hij die niet wil horen.” Hoogstwaarschijnlijk weten de meesten niet dat deze uitdrukking aan Heywood wordt toegeschreven, noch begrijpen zij dat Heywoods uitdrukking is afgeleid van bijbelgedeelten zoals die te vinden zijn in Jeremia, Jesaja en door Jezus in het Nieuwe Testament worden aangehaald.

> Hear now this, O foolish people, and without understanding; which have eyes, and see not; which have ears, and hear not. Jeremiah 5:21.

> Hoort nu dit, gij dwaas volk en zonder verstand; die ogen hebt en niet ziet; die oren hebt en niet hoort. Jeremia 5:21.

It is Daniel’s “wicked” and Matthew’s “foolish virgins” that do not understand the “increase of knowledge”. The increase of knowledge in 1989 was primarily the recognition that the last six verses of Daniel chapter eleven identify the final rise and fall of papal, or as I labeled it Modern Rome. The verses identify the United States, but only the relation of the United States to the papal power. The “wicked” and “foolish” are contrasted with the “wise”, and the wise of the last days do have understanding of the increase of knowledge in 1989. The foolish are those who have eyes, but do not see, and ears and do not hear.

Het zijn Daniëls „goddelozen” en Mattheüs’ „dwaze maagden” die de „toename van kennis” niet begrijpen. De toename van kennis in 1989 was in de eerste plaats de erkenning dat de laatste zes verzen van Daniël hoofdstuk elf de uiteindelijke opkomst en val van het pausdom aanduiden, of, zoals ik het heb genoemd, het moderne Rome. De verzen duiden op de Verenigde Staten, maar uitsluitend op de verhouding van de Verenigde Staten tot de pauselijke macht. De „goddelozen” en „dwazen” worden tegenover de „wijzen” gesteld, en de wijzen van de laatste dagen hebben wel inzicht in de toename van kennis in 1989. De dwazen zijn degenen die ogen hebben, maar niet zien, en oren, maar niet horen.

> Also I heard the voice of the Lord, saying, Whom shall I send, and who will go for us? Then said I, Here am I; send me. And he said, Go, and tell this people, Hear ye indeed, but understand not; and see ye indeed, but perceive not. Make the heart of this people fat, and make their ears heavy, and shut their eyes; lest they see with their eyes, and hear with their ears, and understand with their heart, and convert, and be healed. Isaiah 6:8–10.

> Ook hoorde ik de stem van de Heere, Die zei: Wie zal Ik zenden, en wie zal voor Ons gaan? Toen zei ik: Zie, hier ben ik; zend mij. En Hij zei: Ga heen en zeg tot dit volk: Hoor gijlieden wel, maar verstaat niet; en zie gijlieden wel, maar merkt niet op. Maak het hart van dit volk vet, maak hun oren zwaar en sluit hun ogen; opdat het niet met zijn ogen zie, noch met zijn oren hore, noch met zijn hart versta, en zich bekere, en genezen worde. Jesaja 6:8–10.

The people being addressed in Isaiah chapter six, are those who profess to be in the “present truth” message that arrived on September 11, 2001, for Isaiah six marks the passage as occurring when “the earth is full of the glory of the Lord”. The earth was lightened with God’s glory when the angel of Revelation eighteen descended when the great buildings of New York City were thrown down by a touch from God.

De mensen die in Jesaja hoofdstuk zes worden aangesproken, zijn degenen die belijden in de boodschap van de „tegenwoordige waarheid” te zijn die op 11 september 2001 kwam, want Jesaja zes markeert de passage als plaatsvindend wanneer „de aarde vol is van de heerlijkheid des HEEREN”. De aarde werd verlicht met Gods heerlijkheid toen de engel van Openbaring achttien neerdaalde, toen de grote gebouwen van New York City door een aanraking van God werden neergehaald.

> In the year that king Uzziah died I saw also the Lord sitting upon a throne, high and lifted up, and his train filled the temple. Above it stood the seraphims: each one had six wings; with twain he covered his face, and with twain he covered his feet, and with twain he did fly. And one cried unto another, and said, Holy, holy, holy, is the Lord of hosts: the whole earth is full of his glory. And the posts of the door moved at the voice of him that cried, and the house was filled with smoke. Isaiah 6:1–4.

> In het jaar waarin koning Uzzia stierf, zag ik ook de Heere, zittende op een troon, hoog en verheven, en Zijn zomen vervulden de tempel. Daarboven stonden de serafs; ieder had zes vleugels: met twee bedekte hij zijn aangezicht, en met twee bedekte hij zijn voeten, en met twee vloog hij. En de een riep tot de ander en zei: Heilig, heilig, heilig is de HEERE der heirscharen; de ganse aarde is vol van Zijn heerlijkheid. En de posten van de deur bewogen zich door de stem van hem die riep, en het huis werd met rook vervuld. Jesaja 6:1–4.

Sister White connects the angel’s proclamation with the event that marks when the angel of Revelation chapter eighteen fills the earth with his glory.

Zuster White verbindt de verkondiging van de engel met de gebeurtenis die aangeeft wanneer de engel van Openbaring hoofdstuk achttien de aarde met zijn heerlijkheid vervult.

> “When God was about to send Isaiah with a message to His people, He first permitted the prophet to look in vision into the holy of holies within the sanctuary. Suddenly the gate and the inner veil of the temple seemed to be uplifted or withdrawn, and he was permitted to gaze within, upon the holy of holies, where even the prophet’s feet might not enter. There rose before him a vision of Jehovah sitting upon a throne high and lifted up, while the train of His glory filled the temple. Around the throne were seraphim, as guards about the great King, and they reflected the glory that surrounded them. As their songs of praise resounded in deep notes of adoration, the pillars of the gate trembled, as if shaken by an earthquake. With lips unpolluted by sin, these angels poured forth the praises of God. ‘Holy, holy, holy, is the Lord of hosts,’ they cried; ‘the whole earth is full of His glory.’ [See Isaiah 6:1–8.]

> ‘Toen God op het punt stond Jesaja met een boodschap tot Zijn volk te zenden, liet Hij de profeet eerst in een visioen kijken in het heilige der heiligen binnen het heiligdom. Plotseling scheen de poort en het binnenste voorhangsel van de tempel te worden opgeheven of weggetrokken, en het werd hem vergund naar binnen te zien, in het heilige der heiligen, waar zelfs de voeten van de profeet niet mochten binnentreden. Voor hem verrees een visioen van Jehovah, gezeten op een troon, hoog en verheven, terwijl de zoom van Zijn heerlijkheid de tempel vervulde. Rondom de troon waren serafs, als wachters rondom de grote Koning, en zij weerkaatsten de heerlijkheid die hen omringde. Terwijl hun lofzangen weerklonken in diepe tonen van aanbidding, beefden de posten van de poort, alsof zij door een aardbeving werden geschokt. Met lippen, onbezoedeld door zonde, stortten deze engelen de lof van God uit. “Heilig, heilig, heilig is de HEERE der heerscharen,” riepen zij; “de ganse aarde is vol van Zijn heerlijkheid.” [Zie Jesaja 6:1–8.]’

> “The seraphim around the throne are so filled with reverential awe as they behold the glory of God, that they do not for an instant look upon themselves with admiration. Their praise is for the Lord of hosts. As they look into the future, when the whole earth shall be filled with His glory, the triumphant song is echoed from one to another in melodious chant, ‘Holy, holy, holy, is the Lord of hosts.’” Gospel Workers, 21.

> “De serafim rondom de troon zijn zo vervuld van eerbiedige ontzag, wanneer zij de heerlijkheid van God aanschouwen, dat zij geen ogenblik met bewondering op zichzelf zien. Hun lof geldt de Heere der heerscharen. Terwijl zij in de toekomst zien, wanneer de ganse aarde vervuld zal zijn van Zijn heerlijkheid, wordt het triomferende lied van de een tot de ander in welluidende zang weerklonken: ‘Heilig, heilig, heilig, is de Heere der heerscharen.’” Gospel Workers, 21.

Isaiah, representing God’s people during the sealing time that began on September 11, 2001, was given a message to carry to a people who had eyes, but did not choose to see, and ears, but did not choose to hear. Jesus, as Alpha and Omega, illustrates the end of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand with the beginning. At the end there will again be a messenger represented by Isaiah who carries a message to a people who choose not to see and hear. That message will produce the final purging of the one hundred and forty-four thousand. The message is the words of Truth, that are brought from God’s prophetic testimony. That prophetic testimony is the “vision” that is established by the power symbolized as “the robbers of thy people”.

Jesaja, die Gods volk vertegenwoordigt gedurende de verzegelingstijd die op 11 september 2001 begon, ontving een boodschap om over te brengen aan een volk dat wel ogen had, maar er niet voor koos te zien, en wel oren had, maar er niet voor koos te horen. Jezus, als Alfa en Omega, illustreert met het begin het einde van de verzegelingstijd van de honderdvierenveertigduizend. Aan het einde zal er opnieuw een boodschapper zijn, voorgesteld door Jesaja, die een boodschap brengt aan een volk dat ervoor kiest niet te zien en niet te horen. Die boodschap zal de laatste loutering van de honderdvierenveertigduizend teweegbrengen. De boodschap bestaat uit de woorden der Waarheid, die voortgebracht worden uit Gods profetisch getuigenis. Dat profetisch getuigenis is het „gezicht” dat bevestigd wordt door de macht die wordt gesymboliseerd als „de rovers van uw volk”.

In the next article we will take each of these controversies and lay them over each other in a line-upon-line fashion. The Millerite line, the Smith and White line, the “daily” line, the “king of the north” in 1989 line, the insects of Joel line and the current controversy. Six old controversies, which when viewed line-upon-line clearly uphold the truth of the first controversy which is represented upon the 1843 pioneer chart. That truth being that Rome is “the robbers of thy people”, who exalt themselves, and who fall, and establish the vision.

In het volgende artikel zullen wij elk van deze controversen nemen en ze op een regel-op-regelwijze over elkaar heen leggen. De Milleritische lijn, de lijn van Smith en White, de lijn van het „dagelijks”, de lijn van „de koning van het noorden” in 1989, de lijn van de insecten van Joël en de huidige controverse. Zes oude controversen, die, wanneer zij regel op regel worden bezien, duidelijk de waarheid van de eerste controverse handhaven, welke op de pionierskaart van 1843 wordt voorgesteld. Die waarheid is dat Rome „de rovers van uw volk” zijn, die zich verheffen, en die vallen, en het gezicht bevestigen.

> “I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.” Early Writings, 74.

> „Ik heb gezien dat de kaart van 1843 door de hand van de Heere werd geleid, en dat zij niet veranderd mocht worden; dat de getallen waren zoals Hij ze hebben wilde; dat Zijn hand erover was en een vergissing in enkele van de getallen verborg, zodat niemand die kon zien, totdat Zijn hand werd weggenomen.” Early Writings, 74.

To reject the truths upon that chart is to simultaneously reject the authority of the Spirit of Prophecy, and the chart identifies that it is Rome, not the United States, who establishes “the vision”, which is the vision that Solomon instructs us that without that “vision”, God’s people will perish.

De waarheden op die kaart verwerpen, betekent tegelijkertijd het gezag van de Geest der Profetie verwerpen, en de kaart maakt duidelijk dat het Rome is, niet de Verenigde Staten, die „het gezicht” vaststelt, het gezicht waarvan Salomo ons leert dat zonder dat „gezicht” Gods volk zal omkomen.

> “Satan is . . . constantly pressing in the spurious—to lead away from the truth. The very last deception of Satan will be to make of none effect the testimony of the Spirit of God. ‘Where there is no vision, the people perish’ (Proverbs 29:18). Satan will work ingeniously, in different ways and through different agencies, to unsettle the confidence of God’s remnant people in the true testimony.

> „Satan is … voortdurend bezig het onechte naar voren te schuiven — om van de waarheid af te leiden. De allerlaatste misleiding van Satan zal zijn het getuigenis van de Geest van God krachteloos te maken. ‘Waar geen openbaring is, verwildert het volk’ (Spreuken 29:18). Satan zal listig te werk gaan, op verschillende manieren en door middel van verschillende werktuigen, om het vertrouwen van Gods overblijfsel in het ware getuigenis aan het wankelen te brengen.

> “There will be a hatred kindled against the Testimonies which is satanic. The workings of Satan will be to unsettle the faith of the churches in them, for this reason: Satan cannot have so clear a track to bring in his deceptions and bind up souls in his delusions if the warnings and reproofs and counsels of the Spirit of God are heeded.” Selected Messages, book 1, 48.

> „Er zal een haat tegen de Getuigenissen worden aangewakkerd die satanisch is. Satans werkingen zullen erop gericht zijn het geloof van de gemeenten daarin aan het wankelen te brengen, en wel om deze reden: Satan kan niet zo’n vrij baan hebben om zijn misleidingen binnen te brengen en zielen in zijn dwaalleer te binden, wanneer de waarschuwingen, bestraffingen en raadgevingen van de Geest van God ter harte worden genomen.” Selected Messages, boek 1, 48.

> “One who sees beneath the surface, who reads the hearts of all men, says of those who have had great light: ‘They are not afflicted and astonished because of their moral and spiritual condition.’ Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before Mine eyes, and chose that in which I delighted not.’ ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie,’ because they received not the love of the truth, that they might be saved,’ ‘but had pleasure in unrighteousness.’ Isaiah 66:3, 4; 2 Thessalonians 2:11, 10, 12.

> Hij die onder de oppervlakte ziet, die de harten van alle mensen leest, zegt van hen die groot licht hebben gehad: ‘Zij zijn niet bedroefd en ontzet vanwege hun zedelijke en geestelijke toestand.’ Ja, zij hebben hun eigen wegen verkozen, en hun ziel schept behagen in hun gruwelen. Ik zal ook hun dwaalwegen verkiezen en hun vreze over hen brengen; omdat, toen Ik riep, niemand antwoordde; toen Ik sprak, hebben zij niet gehoord; maar zij deden wat kwaad was in Mijn ogen en verkozen hetgeen waarin Ik geen behagen had.’ ‘God zal hun een krachtige dwaling zenden, zodat zij de leugen zouden geloven,’ omdat zij ‘de liefde tot de waarheid niet aangenomen hebben, opdat zij behouden zouden worden,’ ‘maar behagen hebben gehad in de ongerechtigheid.’ Jesaja 66:3, 4; 2 Thessalonicenzen 2:11, 10, 12.

> “The heavenly Teacher inquired: ‘What stronger delusion can beguile the mind than the pretense that you are building on the right foundation and that God accepts your works, when in reality you are working out many things according to worldly policy and are sinning against Jehovah? Oh, it is a great deception, a fascinating delusion, that takes possession of minds when men who have once known the truth, mistake the form of godliness for the spirit and power thereof; when they suppose that they are rich and increased with goods and in need of nothing, while in reality they are in need of everything.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.

> „De hemelse Leraar vroeg: ‘Welke sterkere misleiding kan het verstand verleiden dan de schijn dat u op het juiste fundament bouwt en dat God uw werken aanneemt, terwijl u in werkelijkheid vele dingen verricht volgens werelds beleid en zondigt tegen Jehovah? O, het is een grote misleiding, een betoverende begoocheling, die bezit neemt van de geest wanneer mensen die eenmaal de waarheid hebben gekend, de vorm van godsvrucht verwarren met haar geest en kracht; wanneer zij menen dat zij rijk zijn en vermeerderd met goederen en aan niets gebrek hebben, terwijl zij in werkelijkheid aan alles gebrek hebben.’” Testimonies, deel 8, 249, 250.

Back to Articles