Article

# The Book of Daniel - Number Seventy-Nine

Het Boek Daniël - Nummer Negenenzeventig

Unveiling the Rebellion of 1888: Lessons from the Second Generation of Laodicean Adventism

Onthulling van de opstand van 1888: lessen van de tweede generatie van het Laodicese adventisme

Author

Jeff Pippenger

Published

February 12, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The second generation of Laodicean Adventism arrived in 1888, and that generation is symbolically represented in Ezekiel chapter eight, as the second abomination, which is represented by the “chambers of his imagery.”

De tweede generatie van het Laodicese adventisme trad aan in 1888, en die generatie wordt symbolisch voorgesteld in Ezechiël hoofdstuk acht, als de tweede gruwel, die wordt weergegeven door de „kamers van zijn verbeelding.”

> So I went in and saw; and behold every form of creeping things, and abominable beasts, and all the idols of the house of Israel, pourtrayed upon the wall round about. And there stood before them seventy men of the ancients of the house of Israel, and in the midst of them stood Jaazaniah the son of Shaphan, with every man his censer in his hand; and a thick cloud of incense went up. Then said he unto me, Son of man, hast thou seen what the ancients of the house of Israel do in the dark, every man in the chambers of his imagery? for they say, The Lord seeth us not; the Lord hath forsaken the earth. Ezekiel 8:10–12.

> Toen ging ik naar binnen en zag; en zie, allerlei vormen van kruipende dieren, en verfoeilijke beesten, en al de afgoden van het huis van Israël, rondom op de muur afgebeeld. En vóór hen stonden zeventig mannen uit de oudsten van het huis van Israël, en in hun midden stond Jaäzanja, de zoon van Safan, ieder met zijn wierookvat in zijn hand; en een dichte wolk van reukwerk steeg op. Toen zei Hij tot mij: Mensenkind, hebt gij gezien wat de oudsten van het huis van Israël in het duister doen, ieder in de kamers van zijn beelden? Want zij zeggen: De HEERE ziet ons niet; de HEERE heeft de aarde verlaten. Ezechiël 8:10–12.

The chambers of imagery represent the wicked secrets within the hearts of those represented as the ancient men, and they have brought that very wickedness into not only the chambers of their minds, but also into the chambers of God’s sanctuary.

De vertrekken der verbeelding vertegenwoordigen de goddeloze geheimen in de harten van hen die worden voorgesteld als de oude mannen, en zij hebben juist die goddeloosheid niet alleen in de vertrekken van hun gedachten, maar ook in de vertrekken van Gods heiligdom gebracht.

> Eat thou not the bread of him that hath an evil eye, neither desire thou his dainty meats: For as he thinketh in his heart, so is he: Eat and drink, saith he to thee; but his heart is not with thee. Proverbs 23:6, 7.

> Eet niet het brood van hem die een boos oog heeft, en begeer zijn smakelijke spijzen niet; want zoals hij in zijn hart denkt, zo is hij. Eet en drink, zegt hij tot u, maar zijn hart is niet met u. Spreuken 23:6, 7.

The wickedness of the chambers of imagery is written both on the walls of the temple and the walls of the ancient men’s minds. The secret chambers of imagery of the second abomination of Ezekiel chapter eight, represent the second generation of Laodicean Adventism, and of the four abominations the second abomination takes more time to emphasize a corporate rebellion, although all four abominations are represented as being carried out by the men who were supposed to be the guardians of the people.

De goddeloosheid van de kamers der afbeeldingen staat geschreven zowel op de muren van de tempel als op de wanden van de gedachten der ouden. De geheime kamers der afbeeldingen van de tweede gruwel van Ezechiël hoofdstuk acht vertegenwoordigen de tweede generatie van het Laodiceïsche adventisme, en van de vier gruwelen neemt de tweede gruwel meer tijd in beslag om een collectieve opstand te benadrukken, hoewel alle vier de gruwelen worden voorgesteld als te zijn bedreven door de mannen die geacht werden de wachters van het volk te zijn.

> “The mark of deliverance has been set upon those ‘that sigh and that cry for all the abominations that be done.’ Now the angel of death goes forth, represented in Ezekiel’s vision by the men with the slaughtering weapons, to whom the command is given: ‘Slay utterly old and young, both maids, and little children, and women: but come not near any man upon whom is the mark; and begin at My sanctuary.’ Says the prophet: ‘They began at the ancient men which were before the house.’ Ezekiel 9:1–6. The work of destruction begins among those who have professed to be the spiritual guardians of the people. The false watchmen are the first to fall. There are none to pity or to spare. Men, women, maidens, and little children perish together.” The Great Controversy, 656.

> „Het teken van verlossing is gezet op hen ‘die zuchten en uitroepen over al de gruwelen die gedaan worden.’ Nu gaat de engel des doods uit, in het visioen van Ezechiël voorgesteld door de mannen met de slachtwapenen, aan wie het bevel wordt gegeven: ‘Doodt ouden en jongen, zowel maagden als kleine kinderen en vrouwen, volkomen; maar nadert niemand op wie het teken is; en begint bij Mijn heiligdom.’ De profeet zegt: ‘Zij begonnen bij de oude mannen die vóór het huis waren.’ Ezechiël 9:1–6. Het werk van vernietiging begint onder hen die hebben beleden de geestelijke wachters van het volk te zijn. De valse wachters zijn de eersten die vallen. Er is niemand om medelijden te hebben of te sparen. Mannen, vrouwen, meisjes en kleine kinderen komen tezamen om.” The Great Controversy, 656.

The rebellion that marks the arrival of the second generation is specifically associated with the leadership of Laodicean Adventism, as fulfilled at the 1888 General Conference meeting in Minneapolis. It is represented by the expression “ancients of the house of Israel” and also by the “seventy men.” It was seventy elders that were associated with the work of Moses, and Jesus’ second group of disciples consisted of seventy men. “Seventy” represents leadership, as does “the ancients.” The second abomination places an extra emphasis upon the leadership, and in so doing it places the emphasis upon the abomination as being associated with a corporate rebellion of the leadership.

De opstand die de komst van de tweede generatie kenmerkt, wordt specifiek in verband gebracht met de leiding van het Laodiceïsche adventisme, zoals vervuld op de Algemene Conferentie van 1888 te Minneapolis. Zij wordt weergegeven door de uitdrukking „oudsten van het huis Israëls” en ook door de „zeventig mannen”. Het waren zeventig oudsten die verbonden waren met het werk van Mozes, en Jezus’ tweede groep discipelen bestond uit zeventig mannen. „Zeventig” vertegenwoordigt leiderschap, evenals „de oudsten”. De tweede gruwel legt een extra nadruk op het leiderschap en legt daarmee de nadruk op de gruwel als zijnde verbonden met een collectieve opstand van de leiding.

In the midst of the seventy ancient men stood “Jaazaniah the son of Shaphan.” The name “Jaazaniah,” means “heard of God”, and he represents a leadership that rebelled at the very time that God was speaking, for he heard God, but refused to listen, for he professed that God had forsaken his people, and that God did not see what was happening in the secret chambers. Jaazaniah was the “son of Shaphan,” and the name “Shaphan” means “to hide”. The setting of the second generation represents a rebellion of the leadership that rebelled in the very time when God was speaking, and they believed that God did not see or care about their actions.

Te midden van de zeventig oude mannen stond „Jaäzanja, de zoon van Safan”. De naam „Jaäzanja” betekent „door God gehoord”, en hij vertegenwoordigt een leiderschap dat in opstand kwam juist op het moment dat God sprak; want hij hoorde God, maar weigerde te luisteren, omdat hij beleed dat God zijn volk had verlaten en dat God niet zag wat er in de verborgen kamers geschiedde. Jaäzanja was de „zoon van Safan”, en de naam „Safan” betekent „verbergen”. De setting van de tweede generatie vertegenwoordigt een opstand van het leiderschap dat in opstand kwam juist in de tijd dat God sprak, en zij geloofden dat God hun daden niet zag en Zich er niet om bekommerde.

Sister White recorded that she was shown the conversations of the leadership of Laodicean Adventism during the 1888 General Conference. At the 1888 General Conference God showed Sister White the meetings of the leaders which they had among themselves when they thought God was not listening. There in the secrecy of their rooms they spoke evil against Sister White, her son, and Elders Jones and Waggoner. They believed they could speak freely, for God could not see them in their private quarters, but God showed these very conversations to the prophetess. They were in a corporate meeting, and according to inspiration they were hearing the message of the latter rain, but they refused to hear.

Zuster White tekende op dat haar de gesprekken van de leiding van het Laodiceïsche adventisme tijdens de Generale Conferentie van 1888 werden getoond. Op de Generale Conferentie van 1888 toonde God Zuster White de bijeenkomsten van de leiders die zij onder elkaar hielden wanneer zij meenden dat God niet luisterde. Daar, in de beslotenheid van hun kamers, spraken zij kwaad van Zuster White, haar zoon en ouderlingen Jones en Waggoner. Zij meenden dat zij vrijuit konden spreken, want God kon hen in hun privévertrekken niet zien, maar God toonde juist deze gesprekken aan de profetes. Zij bevonden zich in een gezamenlijke vergadering, en volgens de inspiratie hoorden zij de boodschap van de late regen, maar zij weigerden te horen.

What was it that had produced a leadership that manifested such open rebellion in 1888, that Sister White compared it to the rebellion of Korah, Dathan and Abiram?

Wat was het dat een leiderschap had voortgebracht dat in 1888 zulk openlijk verzet aan de dag legde, dat zuster White het vergeleek met de opstand van Korach, Dathan en Abiram?

> “When you are enlightened by the Holy Spirit, you will see all that wickedness at Minneapolis as it is, as God looks upon it. If I never see you again in this world, be assured that I forgive you the sorrow and distress and burden of soul you have brought upon me without any cause. But for your soul’s sake, for the sake of Him who died for you, I want you to see and confess your errors. You did unite with those who resisted the Spirit of God. You had all the evidence that you needed that the Lord was working through Brethren Jones and Waggoner; but you did not receive the light; and after the feelings indulged, the words spoken against the truth, you did not feel ready to confess that you had done wrong, that these men had a message from God, and you had made light of both message and messengers.

> „Wanneer u verlicht wordt door de Heilige Geest, zult u al die goddeloosheid te Minneapolis zien zoals zij is, zoals God haar beziet. Indien ik u in deze wereld nooit weerzie, wees er dan van verzekerd dat ik u het verdriet, de benauwdheid en de zielenlast vergeef die u zonder enige aanleiding over mij hebt gebracht. Maar omwille van uw ziel, omwille van Hem die voor u gestorven is, wil ik dat u uw dwalingen inziet en belijdt. U hebt zich verenigd met hen die weerstand boden aan de Geest van God. U had al het bewijs dat u nodig had dat de Heere werkte door de broeders Jones en Waggoner; maar u hebt het licht niet aangenomen; en na de gevoelens die u hebt gekoesterd, de woorden die tegen de waarheid zijn gesproken, waart u niet bereid te belijden dat u verkeerd had gehandeld, dat deze mannen een boodschap van God hadden en dat u zowel boodschap als boodschappers gering had geacht.״

> “Never before have I seen among our people such firm self-complacency and unwillingness to accept and acknowledge light as was manifested at Minneapolis. I have been shown that not one of the company who cherished the spirit manifested at that meeting would again have clear light to discern the preciousness of the truth sent them from heaven until they humbled their pride and confessed that they were not actuated by the Spirit of God, but that their minds and hearts were filled with prejudice. The Lord desired to come near to them, to bless them and heal them of their backslidings, but they would not hearken. They were actuated by the same spirit that inspired Korah, Dathan, and Abiram. Those men of Israel were determined to resist all evidence that would prove them to be wrong, and they went on and on in their course of disaffection until many were drawn away to unite with them.

> “Nooit tevoren heb ik onder ons volk zulk een vaste zelfgenoegzaamheid en onwilligheid om het licht te aanvaarden en te erkennen gezien als te Minneapolis aan de dag werd gelegd. Mij is getoond dat niet één van de groep die de geest koesterde welke op die bijeenkomst werd geopenbaard, opnieuw helder licht zou hebben om de kostbaarheid te onderscheiden van de waarheid die hun uit de hemel was gezonden, totdat zij hun trots vernederden en beleden dat zij niet door de Geest van God werden bewogen, maar dat hun verstand en hun hart met vooroordeel vervuld waren. De Heere wenste tot hen nabij te komen, hen te zegenen en hen van hun afdwalingen te genezen, maar zij wilden niet horen. Zij werden bewogen door dezelfde geest die Korach, Dathan en Abiram bezielde. Die mannen van Israël waren vastbesloten zich te verzetten tegen alle bewijs dat zou aantonen dat zij ongelijk hadden, en zij gingen voort en voort op hun weg van ontrouw, totdat velen werden meegetrokken om zich met hen te verenigen.

> “Who were these? Not the weak, not the ignorant, not the unenlightened. In that rebellion there were two hundred and fifty princes famous in the congregation, men of renown. What was their testimony? ‘All the congregation are holy, every one of them, and the Lord is among them: wherefore then lift ye up yourselves above the congregation of the Lord?’ [Numbers 16:3]. When Korah and his companions perished under the judgment of God, the people whom they had deceived saw not the hand of the Lord in this miracle. The whole congregation the next morning charged Moses and Aaron, ‘Ye have killed the people of the Lord’ [Verse 41], and the plague was upon the congregation, and more than fourteen thousand perished.

> “Wie waren dezen? Niet de zwakken, niet de onwetenden, niet de onverlichten. In die opstand waren tweehonderdvijftig vorsten, vermaard in de gemeente, mannen van naam. Wat was hun getuigenis? ‘De gehele gemeente, zij allen, is heilig, en de HEERE is in hun midden; waarom verheft gij u dan boven de gemeente des HEEREN?’ [Numeri 16:3]. Toen Korach en zijn metgezellen onder het oordeel Gods omkwamen, zag het volk dat zij hadden misleid in dit wonder de hand des HEEREN niet. De volgende morgen beschuldigde de gehele gemeente Mozes en Aäron: ‘Gij hebt het volk des HEEREN gedood’ [Vers 41], en de plaag was over de gemeente, en meer dan veertienduizend kwamen om.

> “When I purposed to leave Minneapolis, the angel of the Lord stood by me and said: ‘Not so; God has a work for you to do in this place. The people are acting over the rebellion of Korah, Dathan, and Abiram. I have placed you in your proper position, which those who are not in the light will not acknowledge; they will not heed your testimony; but I will be with you; My grace and power shall sustain you. It is not you they are despising, but the messengers and the message I send to My people. They have shown contempt for the word of the Lord. Satan has blinded their eyes and perverted their judgment; and unless every soul shall repent of this their sin, this unsanctified independence that is doing insult to the Spirit of God, they will walk in darkness. I will remove the candlestick out of his place except they repent and be converted, that I should heal them. They have obscured their spiritual eyesight. They would not that God would manifest His Spirit and His power; for they have a spirit of mockery and disgust at My word. Lightness, trifling, jesting, and joking are daily practiced. They have not set their hearts to seek Me. They walk in the sparks of their own kindling, and unless they repent they shall lie down in sorrow. Thus saith the Lord: Stand at your post of duty; for I am with thee, and will not leave thee nor forsake thee.’ These words from God I have not dared to disregard.

> „Toen ik van plan was Minneapolis te verlaten, stond de engel des Heren naast mij en zei: ‘Nee; God heeft voor u een werk te doen op deze plaats. Het volk handelt opnieuw de opstand van Korach, Dathan en Abiram na. Ik heb u in uw juiste positie geplaatst, wat zij die niet in het licht zijn niet zullen erkennen; zij zullen geen gehoor geven aan uw getuigenis; maar Ik zal met u zijn; Mijn genade en kracht zullen u staande houden. Niet u verachten zij, maar de boodschappers en de boodschap die Ik tot Mijn volk zend. Zij hebben minachting getoond voor het woord des Heren. Satan heeft hun ogen verblind en hun oordeel verdraaid; en tenzij iedere ziel van deze haar zonde berouw heeft, van deze ongeheiligde onafhankelijkheid die de Geest van God beledigt, zullen zij in duisternis wandelen. Ik zal de kandelaar van zijn plaats wegnemen, tenzij zij zich bekeren en zich laten bekeren, opdat Ik hen zou genezen. Zij hebben hun geestelijk gezichtsvermogen verduisterd. Zij wilden niet dat God Zijn Geest en Zijn kracht zou openbaren; want zij hebben een geest van spot en afkeer ten aanzien van Mijn woord. Lichtzinnigheid, beuzelarij, scherts en gekscheren worden dagelijks bedreven. Zij hebben hun hart er niet op gezet Mij te zoeken. Zij wandelen in de vonken van hun eigen ontsteking, en tenzij zij zich bekeren, zullen zij nederliggen in smart. Zo zegt de Heer: Sta op uw post van plicht; want Ik ben met u en zal u niet verlaten noch u begeven.’ Deze woorden van God heb ik niet durven veronachtzamen.

> “Light has been shining in Battle Creek in clear, bright rays; but who of those that acted a part in the meeting at Minneapolis have come to the light and received the rich treasures of truth which the Lord sent them from heaven? Who have kept step and step with the Leader, Jesus Christ? Who have made full confession of their mistaken zeal, their blindness, their jealousies and evil surmisings, their defiance of truth? Not one; and because of their long neglect to acknowledge the light, it has left them far behind; they have not been growing in grace and in the knowledge of Christ Jesus our Lord. They have failed to receive the needed grace which they might have had, and which would have made them strong men in religious experience.

> „Het licht heeft in Battle Creek geschenen in heldere, klare stralen; maar wie van hen die een rol speelden in de vergadering te Minneapolis zijn tot het licht gekomen en hebben de rijke schatten der waarheid ontvangen die de Heere hun uit de hemel zond? Wie zijn stap voor stap met de Leider, Jezus Christus, meegegaan? Wie hebben volledige belijdenis afgelegd van hun misplaatste ijver, hun blindheid, hun jaloersheden en boze vermoedens, hun verzet tegen de waarheid? Niemand; en wegens hun langdurig verzuim het licht te erkennen, heeft het hen ver achter zich gelaten; zij zijn niet gegroeid in de genade en in de kennis van Christus Jezus, onze Heere. Zij hebben nagelaten de benodigde genade te ontvangen die zij hadden kunnen bezitten, en die hen tot sterke mannen in godsdienstige ervaring zou hebben gemaakt.

> “The position taken at Minneapolis was apparently an insurmountable barrier which in a great degree shut them in with doubters, questioners, with the rejecters of truth and the power of God. When another crisis comes, those who have so long resisted evidence piled upon evidence will again be tested upon the points where they failed so manifestly, and it will be hard for them to receive that which is from God and refuse that which is from the powers of darkness. Therefore their only safe course is to walk in humility, making straight paths for their feet, lest the lame be turned out of the way. It makes every difference whom we company with, whether it is with men who walk with God and who believe and trust Him, or with men who follow their own supposed wisdom, walking in the sparks of their own kindling.

> “Het standpunt dat te Minneapolis werd ingenomen, was blijkbaar een onoverkomelijke hinderpaal die hen in hoge mate insloot met twijfelaars, vragers, met de verwerpers van de waarheid en van de kracht van God. Wanneer een andere crisis komt, zullen zij die zo lang weerstand hebben geboden aan bewijzen op bewijzen, opnieuw beproefd worden op de punten waarop zij zo duidelijk hebben gefaald, en het zal hun moeilijk vallen datgene aan te nemen wat van God is en af te wijzen wat van de machten der duisternis is. Daarom is hun enige veilige weg in ootmoed te wandelen en rechte paden voor hun voeten te maken, opdat de kreupele niet uit de weg zou worden gedreven. Het maakt alle verschil met wie wij omgaan, of het is met mensen die met God wandelen en in Hem geloven en op Hem vertrouwen, dan wel met mensen die hun eigen vermeende wijsheid volgen en wandelen in de vonken van hun eigen ontsteking.”

> “The time and care and labor required to counteract the influence of those who have worked against the truth has been a terrible loss; for we might have been years ahead in spiritual knowledge; and many, many souls might have been added to the church if those who ought to have walked in the light had followed on to know the Lord, that they might know His going forth is prepared as the morning. But when so much labor has to be expended right in the church to counteract the influence of workers who have stood as a granite wall against the truth God sends to His people, the world is left in comparative darkness.

> „De tijd en zorg en arbeid die vereist zijn geweest om de invloed tegen te gaan van hen die tegen de waarheid hebben gewerkt, zijn een verschrikkelijk verlies geweest; want wij hadden jaren verder kunnen zijn in geestelijke kennis; en vele, vele zielen hadden aan de gemeente kunnen zijn toegevoegd indien zij die in het licht hadden behoren te wandelen, waren voortgegaan om de Heere te kennen, opdat zij zouden weten dat Zijn opgang vaststaat als de dageraad. Maar wanneer zóveel arbeid juist in de gemeente moet worden besteed om de invloed tegen te gaan van werkers die als een granieten muur tegen de waarheid hebben gestaan die God tot Zijn volk zendt, blijft de wereld in betrekkelijke duisternis.”

> “God meant that the watchmen should arise and with united voices send forth a decided message, giving the trumpet a certain sound, that the people might all spring to their post of duty and act their part in the great work. Then the strong, clear light of that other angel who comes down from heaven having great power, would have filled the earth with his glory. We are years behind; and those who stood in blindness and hindered the advancement of the very message that God meant should go forth from the Minneapolis meeting as a lamp that burneth, have need to humble their hearts before God and see and understand how the work has been hindered by their blindness of mind and hardness of heart.” Manuscript Releases, volume 14, 107–111.

> ‘God bedoelde dat de wachters zouden opstaan en met eensgezinde stemmen een krachtige boodschap zouden uitdragen, de bazuin een duidelijk geluid latende geven, opdat het volk zich allen naar hun post van plicht zouden spoeden en hun aandeel zouden vervullen in het grote werk. Dan zou het sterke, heldere licht van die andere engel, die uit de hemel neerdaalt met grote macht, de aarde met zijn heerlijkheid hebben vervuld. Wij zijn jaren ten achter; en zij die in blindheid stonden en de voortgang hebben belemmerd van juist de boodschap die God bedoelde dat van de bijeenkomst te Minneapolis zou uitgaan als een brandende lamp, hebben nodig hun hart voor God te verootmoedigen en te zien en te verstaan hoe het werk is tegengehouden door hun blindheid van verstand en hardheid van hart.’ Manuscript Releases, deel 14, 107–111.

What was it that had produced a leadership that manifested such open rebellion in 1888, that Sister White compared it to the rebellion of Korah, Dathan and Abiram? The answer no doubt lies in the rebellion of 1863, that prepared the way for what Ezekiel was told would be even greater abominations. Rejecting the “seven times,” of Leviticus twenty-six, and introducing a counterfeit chart, would produce the necessity to uphold the counterfeit of 1863. Thus, Miller would watch his jewels get scattered and covered up with rubbish and counterfeit jewels and coins. The worldly saying says, “history is written by the victors.”

Wat was het dat een leiderschap had voortgebracht dat in 1888 zulk openlijk verzet openbaarde, dat zuster White het vergeleek met de opstand van Korach, Dathan en Abiram? Het antwoord ligt ongetwijfeld in de opstand van 1863, die de weg bereidde voor wat Ezechiël te horen kreeg dat nog grotere gruwelen zouden zijn. Het verwerpen van de „zeven tijden” van Leviticus zesentwintig en het invoeren van een vervalste kaart, zou de noodzaak scheppen om de vervalsing van 1863 te handhaven. Zo zou Miller toezien hoe zijn juwelen verstrooid en bedekt werden met puin en vervalste juwelen en munten. Het wereldse gezegde luidt: „de geschiedenis wordt geschreven door de overwinnaars.”

Though not actually the victors, those leading the Laodicean Adventist church have spent time and effort to construct a historical narrative that upholds the increasing rebellion through the four generations, in an attempt to place that rebellion in a light that is far from the actual history recorded by the heavenly angels. The revision of history is a hallmark characteristic of the Jesuits of the Catholic Church, and historical revisionism has been a stock and trade of Laodicean Adventist historians. What is written these days by Laodicean Adventist “historians” about the Minneapolis General Conference session is a classic example of historical revisionism.

Hoewel zij in werkelijkheid niet de overwinnaars zijn, hebben degenen die leidinggeven aan de Laodiceaanse Adventkerk tijd en moeite besteed aan het construeren van een historisch narratief dat de toenemende opstand gedurende de vier generaties in stand houdt, in een poging die opstand voor te stellen in een licht dat ver verwijderd is van de werkelijke geschiedenis zoals die door de hemelse engelen is opgetekend. De herziening van de geschiedenis is een kenmerkende eigenschap van de jezuïeten van de Katholieke Kerk, en historisch revisionisme is het vaste ambacht van Laodiceaanse adventistische historici geweest. Wat tegenwoordig door Laodiceaanse adventistische „historici” wordt geschreven over de zitting van de Algemene Conferentie te Minneapolis is een klassiek voorbeeld van historisch revisionisme.

There may have been a few of the rebels from that conference that eventually repented, but the exception to the rule, does not deny the rule. Sister White was commanded to stay and record the meeting, for the rebellion of Korah, Dathan and Abiram was being repeated. For Adventist historians to construct the testimony around whether the message of righteousness by faith was understood, not understood; rejected or not rejected, or thereafter accepted is to avoid the inspired testimony of a rebellion that was typified by Korah, Dathan and Abiram.

Mogelijk waren er enkelen van de opstandelingen van die conferentie die uiteindelijk berouw hadden, maar de uitzondering op de regel ontkent de regel niet. Zuster White kreeg de opdracht te blijven en de bijeenkomst vast te leggen, want de opstand van Korach, Dathan en Abiram werd herhaald. Dat adventistische historici de getuigenis construeren rond de vraag of de boodschap van gerechtigheid door het geloof werd begrepen of niet begrepen, verworpen of niet verworpen, of later alsnog aanvaard, betekent dat zij het geïnspireerde getuigenis ontwijken van een opstand die werd getypeerd door Korach, Dathan en Abiram.

Which of those three rebels did Moses’ record show was afterward repentant and accepted back in the leadership with Moses?

Welke van die drie opstandelingen bleek volgens het verslag van Mozes later berouw te hebben en opnieuw in het leiderschap met Mozes te zijn aanvaard?

> “Korah, the leading spirit in this movement, was a Levite, of the family of Kohath, and a cousin of Moses; he was a man of ability and influence. Though appointed to the service of the tabernacle, he had become dissatisfied with his position and aspired to the dignity of the priesthood. The bestowal upon Aaron and his house of the priestly office, which had formerly devolved upon the first-born son of every family, had given rise to jealousy and dissatisfaction, and for some time Korah had been secretly opposing the authority of Moses and Aaron, though he had not ventured upon any open act of rebellion. He finally conceived the bold design of overthrowing both the civil and the religious authority. He did not fail to find sympathizers. Close to the tents of Korah and the Kohathites, on the south side of the tabernacle, was the encampment of the tribe of Reuben, the tents of Dathan and Abiram, two princes of this tribe, being near that of Korah. These princes readily joined in his ambitious schemes. Being descendants from the eldest son of Jacob, they claimed that the civil authority belonged to them, and they determined to divide with Korah the honors of the priesthood.

> „Korah, de leidende geest in deze beweging, was een Leviet, uit het geslacht van Kehath, en een neef van Mozes; hij was een man van bekwaamheid en invloed. Hoewel hij aangesteld was tot de dienst van de tabernakel, was hij ontevreden geworden met zijn positie en streefde hij naar de waardigheid van het priesterschap. De verlening aan Aäron en zijn huis van het priesterambt, dat voordien op de eerstgeboren zoon van elk gezin was overgegaan, had afgunst en ontevredenheid doen ontstaan, en Korah had zich geruime tijd in het geheim verzet tegen het gezag van Mozes en Aäron, hoewel hij zich niet aan enige openlijke daad van opstand had gewaagd. Ten slotte vatte hij het stoutmoedige plan op om zowel het burgerlijk als het godsdienstig gezag omver te werpen. Het ontbrak hem niet aan medestanders. Dicht bij de tenten van Korah en de Kehathieten, aan de zuidzijde van de tabernakel, bevond zich de legerplaats van de stam Ruben; de tenten van Dathan en Abiram, twee vorsten van deze stam, stonden dicht bij die van Korah. Deze vorsten sloten zich gaarne bij zijn eerzuchtige plannen aan. Als afstammelingen van de oudste zoon van Jakob maakten zij aanspraak op het burgerlijk gezag, en zij besloten met Korah de eer van het priesterschap te delen.

> “The state of feeling among the people favored the designs of Korah. In the bitterness of their disappointment, their former doubts, jealousy, and hatred had returned, and again their complaints were directed against their patient leader. The Israelites were continually losing sight of the fact that they were under divine guidance. They forgot that the Angel of the covenant was their invisible leader, that, veiled by the cloudy pillar, the presence of Christ went before them, and that from Him Moses received all his directions.

> De gemoedstoestand onder het volk begunstigde de plannen van Korach. In de bitterheid van hun teleurstelling waren hun vroegere twijfels, jaloersheid en haat teruggekeerd, en opnieuw richtten hun klachten zich tegen hun geduldige leider. De Israëlieten verloren voortdurend uit het oog dat zij onder goddelijke leiding stonden. Zij vergaten dat de Engel van het verbond hun onzichtbare leider was, dat, omhuld door de wolkkolom, de tegenwoordigheid van Christus hun voorging, en dat Mozes van Hem al zijn aanwijzingen ontving.

> “They were unwilling to submit to the terrible sentence that they must all die in the wilderness, and hence they were ready to seize upon every pretext for believing that it was not God but Moses who was leading them and who had pronounced their doom. The best efforts of the meekest man upon the earth could not quell the insubordination of this people; and although the marks of God’s displeasure at their former perverseness were still before them in their broken ranks and missing numbers, they did not take the lesson to heart. Again they were overcome by temptation.” Patriarchs and Prophets, 395, 396.

> ‘Zij waren niet bereid zich te onderwerpen aan het vreselijke vonnis dat zij allen in de woestijn moesten sterven, en daarom waren zij gereed iedere voorwendsel aan te grijpen om te geloven dat niet God, maar Mozes hen leidde en hun ondergang had aangekondigd. De beste inspanningen van de zachtmoedigste man op aarde konden de weerspannigheid van dit volk niet bedwingen; en hoewel de tekenen van Gods ongenoegen over hun vroegere verkeerdheid hun nog steeds voor ogen stonden in hun gebroken gelederen en verminderde aantallen, namen zij de les niet ter harte. Opnieuw werden zij door de verzoeking overwonnen.’ Patriarchen en Profeten, 395, 396.

Laodicean Adventism began in 1856, and in 1863 it became the legally registered Laodicean Adventist church. As previously addressed in prior articles, there is no inspired testimony that Laodicea is ever saved. It cannot be saved unless it repents of its condition, and accepts the experience represented by Philadelphia. Laodicea is a people that is judged, by being spewed out of the mouth of the Lord. As the Laodicean church, inspiration identifies that the church was destined to wander in the wilderness as did ancient Israel.

Het laodiceïsche adventisme begon in 1856, en in 1863 werd het de wettelijk geregistreerde laodiceïsche adventkerk. Zoals in eerdere artikelen reeds is behandeld, bestaat er geen geïnspireerde getuigenis dat Laodicea ooit wordt gered. Het kan niet worden gered tenzij het berouw heeft over zijn toestand en de ervaring aanvaardt die door Filadelfia wordt vertegenwoordigd. Laodicea is een volk dat wordt geoordeeld doordat het uit de mond van de Heer wordt uitgespuwd. Als laodiceïsche kerk duidt de inspiratie aan dat de kerk ertoe bestemd was in de woestijn rond te zwerven, zoals het oude Israël deed.

Which of the rebels of ancient Israel wandered in the wilderness for forty years and then entered into the Promised Land? Not a single soul, and their wandering typified the wandering of modern Israel.

Welke van de opstandelingen van het oude Israël zwierven veertig jaar door de woestijn en gingen daarna het Beloofde Land binnen? Niet één enkele ziel, en hun omzwerving was een voorafbeelding van de omzwerving van het moderne Israël.

The rebellion of Korah, Dathan and Abiram (that typified the rebellion of 1888), was premised upon their unwillingness to accept the judgment upon the people assigning them to wander for forty years in the wilderness. The rebellion of 1888, was premised upon the leadership’s rejection of the pronouncement identifying them as Laodicea and assigning them to wander many more years in the wilderness because of their insubordination.

De opstand van Korach, Dathan en Abiram (die de opstand van 1888 uitbeeldde), was gegrond op hun onwil om het oordeel over het volk te aanvaarden, waarbij hun werd opgelegd veertig jaar in de woestijn rond te zwerven. De opstand van 1888 was gegrond op de verwerping door de leiding van de uitspraak die hen als Laodicea aanwees en hun oplegde nog vele jaren in de woestijn rond te zwerven vanwege hun ongehoorzaamheid.

> “The message given us by A. T. Jones, and E. J. Waggoner is the message of God to the Laodicean church, and woe be unto anyone who professes to believe the truth and yet does not reflect to others the God-given rays.” The 1888 Materials, 1053.

> „De boodschap die ons door A. T. Jones en E. J. Waggoner is gegeven, is de boodschap van God aan de gemeente van Laodicea, en wee degene die belijdt de waarheid te geloven en toch aan anderen de door God gegeven stralen niet weerkaatst.” The 1888 Materials, 1053.

The ancient men, who were to be the guardians of the people in 1888, believed they were “rich and increased with goods”. We will consider what produced this condition in advance of 1888, in the next article.

De oude mannen, die in 1888 de wachters van het volk hadden moeten zijn, meenden dat zij „rijk en verrijkt met goederen” waren. In het volgende artikel zullen wij nagaan wat deze toestand in de periode vóór 1888 heeft teweeggebracht.

> “My soul is made very sad to see how quickly some who have had light and truth will accept the deceptions of Satan, and be charmed with a spurious holiness. When men turn away from the landmarks the Lord has established that we may understand our position as marked out in prophecy, they are going they know not whither.

> „Mijn ziel wordt diep bedroefd wanneer ik zie hoe snel sommigen die licht en waarheid hebben ontvangen, de misleidingen van Satan aannemen en worden bekoord door een valse heiligheid. Wanneer mensen zich afwenden van de bakens die de Heere heeft opgericht opdat wij onze positie zouden verstaan zoals die in de profetie is aangegeven, gaan zij heen zonder te weten waarheen.”

> “I question whether genuine rebellion is ever curable. Study in Patriarchs and Prophets the rebellion of Korah, Dathan, and Abiram. This rebellion was extended, including more than two men. It was led by two hundred and fifty princes of the congregation, men of renown. Call rebellion by its right name and apostasy by its right name, and then consider that the experience of the ancient people of God with all its objectionable features was faithfully chronicled to pass into history. The Scripture declares, ‘These things … are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ And if men and women who have the knowledge of the truth are so far separated from their Great Leader that they will take the great leader of apostasy and name him Christ our Righteousness, it is because they have not sunk deep into the mines of the truth. They are not able to distinguish the precious ore from the base material.

> „Ik betwijfel of oprechte opstandigheid ooit te genezen is. Bestudeer in Patriarchs and Prophets de opstand van Korach, Dathan en Abiram. Deze opstand breidde zich uit en omvatte meer dan twee mannen. Zij werd geleid door tweehonderdvijftig vorsten der vergadering, mannen van naam. Noem opstandigheid bij haar juiste naam en afval bij haar juiste naam, en overweeg dan dat de ervaring van het oude volk van God, met al haar verwerpelijke kenmerken, getrouw werd opgetekend om in de geschiedenis opgenomen te worden. De Schrift verklaart: ‘Deze dingen … zijn geschreven tot waarschuwing voor ons, over wie het einde der wereld gekomen is.’ En als mannen en vrouwen die kennis van de waarheid hebben, zó ver van hun grote Leidsman verwijderd zijn dat zij de grote aanvoerder van de afval aannemen en hem Christus onze Gerechtigheid noemen, dan komt dat doordat zij niet diep zijn afgedaald in de mijnen van de waarheid. Zij zijn niet in staat het kostbare erts van het onedele materiaal te onderscheiden.״

> “Read the cautions so abundantly given in the Word of God in regard to false prophets that will come in with their heresies, and if possible will deceive the very elect. With these warnings, why is it that the church does not distinguish the false from the genuine? Those who have in any way been thus misled need to humble themselves before God, and sincerely repent, because they have so easily been led astray. They have not distinguished the voice of the true Shepherd from that of a stranger. Let all such review this chapter of their experience.

> „Lees de waarschuwingen die zo overvloedig in het Woord van God gegeven worden met betrekking tot valse profeten die met hun ketterijen zullen binnendringen en, indien mogelijk, zelfs de uitverkorenen zullen misleiden. Waarom is het, met deze waarschuwingen, dat de gemeente het valse niet van het echte onderscheidt? Zij die op enigerlei wijze aldus misleid zijn, dienen zich voor God te verootmoedigen en oprecht berouw te tonen, omdat zij zich zo gemakkelijk op een dwaalspoor hebben laten brengen. Zij hebben de stem van de ware Herder niet onderscheiden van die van een vreemde. Laat allen die zó gehandeld hebben dit hoofdstuk van hun ervaring opnieuw overdenken.“

> “For more than half a century God has been giving His people light through the testimonies of His Spirit. After all this time is it left for a few men and their wives to undeceive the whole church of believers, declaring Mrs. White a fraud and a deceiver? ‘By their fruits ye shall know them.’

> „Al meer dan een halve eeuw schenkt God Zijn volk licht door de getuigenissen van Zijn Geest. Is het na al die tijd aan enkele mannen en hun vrouwen overgelaten om de gehele gemeente van gelovigen uit die dwaling te verlossen en mevrouw White tot een bedriegster en een verleidster te verklaren? ‘Aan hun vruchten zult gij hen kennen.’”

> “Those who can ignore all the evidences which God has given them, and change that blessing into a curse, should tremble for the safety of their own souls. Their candlestick will be removed out of its place unless they repent. The Lord has been insulted. The standard of truth, of the first, second, and third angels’ messages has been left to trail in the dust. If the watchmen are left to mislead the people in this fashion, God will hold some souls responsible for a lack of keen discernment to discover what kind of provender was being given to His flock.

> „Zij die al het bewijsmateriaal kunnen negeren dat God hun heeft gegeven, en die zegen in een vloek kunnen veranderen, behoren te beven voor de veiligheid van hun eigen zielen. Hun kandelaar zal van zijn plaats worden weggenomen, tenzij zij zich bekeren. De Heere is beledigd. De banier van de waarheid, van de boodschappen van de eerste, tweede en derde engel, is achtergelaten om in het stof te slepen. Indien de wachters op deze wijze worden overgelaten om het volk te misleiden, zal God sommige zielen verantwoordelijk houden voor een gebrek aan scherp onderscheidingsvermogen om te ontdekken wat voor voeder aan Zijn kudde werd gegeven.

> “Apostasies have occurred and the Lord has permitted matters of this nature to develop in the past in order to show how easily His people will be misled when they depend upon the words of men instead of searching the Scriptures for themselves, as did the noble Bereans, to see if these things are so. And the Lord has permitted things of this kind to occur that warnings may be given that such things will take place.

> „Afvalligheden hebben zich voorgedaan, en de Heer heeft in het verleden toegelaten dat zaken van deze aard zich ontwikkelden om te tonen hoe gemakkelijk Zijn volk misleid zal worden wanneer het afgaat op de woorden van mensen in plaats van zelf de Schriften te onderzoeken, zoals de edele Bereeërs deden, om te zien of deze dingen zo zijn. En de Heer heeft toegelaten dat dergelijke dingen plaatsvinden, opdat waarschuwingen gegeven kunnen worden dat zulke dingen zullen geschieden.״

> “Rebellion and apostasy are in the very air we breathe. We shall be affected by them unless we by faith hang our helpless souls upon Christ. If men are so easily misled now, how will they stand when Satan shall personate Christ, and work miracles? Who will be unmoved by his misrepresentations then—professing to be Christ when it is only Satan assuming the person of Christ, and apparently working the works of Christ? What will hold God’s people from giving their allegiance to false christs? ‘Go not after them.’

> „Opstand en afval zijn in de lucht die wij inademen. Wij zullen daardoor worden beïnvloed, tenzij wij door het geloof onze hulpeloze zielen aan Christus hangen. Als mensen zich nu zo gemakkelijk laten misleiden, hoe zullen zij dan standhouden wanneer Satan zich als Christus zal voordoen en wonderen zal verrichten? Wie zal dan onbewogen blijven onder zijn verdraaiingen—terwijl hij belijdt Christus te zijn, terwijl het slechts Satan is die de persoon van Christus aanneemt en schijnbaar de werken van Christus doet? Wat zal Gods volk ervan weerhouden zijn trouw aan valse christussen te geven? ‘Gaat hen niet achterna.’”

> “The doctrines must be plainly understood. The men accepted to preach the truth must be anchored; then their vessel will hold against storm and tempest, because the anchor holds them firmly. The deceptions will increase, and we are to call rebellion by its right name. We are to stand with the whole armor on. In this conflict we do not meet men only, but principalities and powers. We wrestle not against flesh and blood. Let Ephesians 6:10–18 be read carefully and impressively in our churches.” Notebook Leaflets, 57, 58.

> “De leerstellingen moeten duidelijk worden begrepen. De mannen die worden aangenomen om de waarheid te prediken, moeten verankerd zijn; dan zal hun schip standhouden tegen storm en onweer, omdat het anker hen stevig vasthoudt. De misleidingen zullen toenemen, en wij moeten de opstand bij zijn juiste naam noemen. Wij moeten standhouden met de gehele wapenrusting aan. In deze strijd hebben wij niet slechts met mensen te doen, maar met overheden en machten. Want wij worstelen niet tegen vlees en bloed. Laat Efeziërs 6:10–18 in onze gemeenten zorgvuldig en met nadruk worden voorgelezen.” Notebook Leaflets, 57, 58.

Back to Articles