Article

# The Book of Daniel - Number Ninety-Four

Het Boek Daniël - Nummer Vierennegentig

Unveiling the Prophetic Framework: Understanding the Threefold Powers Leading to Armageddon

Het profetische kader ontsluierd: inzicht in de drievoudige machten die naar Armageddon leiden

Author

Jeff Pippenger

Published

February 27, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The prophetic framework applied by William Miller was the structure of the two desolating powers of pagan Rome followed by papal Rome. The prophetic framework applied by Future for America is the structure of the three desolating powers of pagan Rome followed by papal Rome and then apostate Protestantism. The three manifestations of Rome are those three desolating powers of the dragon, the beast and the false prophet. That framework was recognized in a large part by the resistance brought against the light of the last six verses of Daniel chapter eleven, that was unsealed at the time of the end in 1989.

Het profetische raamwerk dat door William Miller werd toegepast, was de structuur van de twee verwoestende machten van het heidense Rome, gevolgd door het pauselijke Rome. Het profetische raamwerk dat door Future for America wordt toegepast, is de structuur van de drie verwoestende machten van het heidense Rome, gevolgd door het pauselijke Rome en vervolgens het afvallige protestantisme. De drie manifestaties van Rome zijn die drie verwoestende machten van de draak, het beest en de valse profeet. Dat raamwerk werd grotendeels herkend in de weerstand die werd opgeworpen tegen het licht van de laatste zes verzen van Daniël hoofdstuk elf, dat in 1989, ten tijde van het einde, werd ontzegeld.

The first two manifestations of Rome identify the prophetic makeup of modern Rome, the third and last manifestation of Rome. Modern Rome identifies the structure of the final threefold persecuting power of the last days. Closely related, but distinctly different is the three manifestations of Babylon. The first was Nimrod’s Babel. The second was Nebuchadnezzar and Belshazzar’s Babylon. Together those two prophetic witnesses identify the prophetic characteristics of modern Babylon. Though at one level modern Rome and modern Babylon are the same entity, the three manifestations of Babylon are identifying the final fall of Babylon, and the arrogance of the man of sin.

De eerste twee manifestaties van Rome duiden de profetische samenstelling aan van het moderne Rome, de derde en laatste manifestatie van Rome. Het moderne Rome duidt de structuur aan van de uiteindelijke drievoudige vervolgende macht van de laatste dagen. Nauw verwant, maar duidelijk verschillend, zijn de drie manifestaties van Babylon. De eerste was Nimrods Babel. De tweede was het Babylon van Nebukadnezar en Belsazar. Samen duiden die twee profetische getuigen de profetische kenmerken aan van het moderne Babylon. Hoewel het moderne Rome en het moderne Babylon op één niveau dezelfde entiteit zijn, duiden de drie manifestaties van Babylon de uiteindelijke val van Babylon aan, en de hoogmoed van de mens der zonde.

The fall of Babylon is a large and specific subject in Bible prophecy, as is the arrogance of the pope of Rome. In Revelation chapter seventeen, one of the angels who pours out the seven last plagues comes to specifically identify the judgment of Babylon, which is another expression of her fall.

De val van Babylon is een omvangrijk en specifiek onderwerp in de Bijbelse profetie, evenals de hoogmoed van de paus van Rome. In Openbaring hoofdstuk zeventien komt een van de engelen die de zeven laatste plagen uitgieten, om specifiek het oordeel over Babylon aan te wijzen, wat een andere uitdrukking is voor haar val.

> And there came one of the seven angels which had the seven vials, and talked with me, saying unto me, Come hither; I will show unto thee the judgment of the great whore that sitteth upon many waters: With whom the kings of the earth have committed fornication, and the inhabitants of the earth have been made drunk with the wine of her fornication. So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. Revelation 17:1–3.

> En een van de zeven engelen die de zeven schalen hadden, kwam en sprak met mij, zeggende tot mij: Kom hier, ik zal u tonen het oordeel over de grote hoer, die zit op vele wateren; met wie de koningen der aarde hoererij bedreven hebben, en de bewoners der aarde dronken geworden zijn van de wijn van haar hoererij. En hij voerde mij weg in de geest naar een woestijn; en ik zag een vrouw zitten op een scharlakenrood beest, vol van namen van godslastering, met zeven koppen en tien horens. Openbaring 17:1–3.

The work of the angel is to show John the judgment of the woman who has “MYSTERY BABYLON” written upon her forehead.

Het werk van de engel is Johannes het oordeel te tonen over de vrouw die „MYSTERIE BABYLON” op haar voorhoofd geschreven heeft.

> And the woman was arrayed in purple and scarlet colour, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness of her fornication: And upon her forehead was a name written, MYSTERY, BABYLON THE GREAT, THE MOTHER OF HARLOTS AND ABOMINATIONS OF THE EARTH. And I saw the woman drunken with the blood of the saints, and with the blood of the martyrs of Jesus: and when I saw her, I wondered with great admiration. Revelation 17:4–6.

> En de vrouw was bekleed met purper en scharlaken, en getooid met goud en kostbare stenen en parels, en zij had in haar hand een gouden beker, vol gruwelen en de onreinheid van haar hoererij. En op haar voorhoofd was een naam geschreven: VERBORGENHEID, HET GROTE BABYLON, DE MOEDER DER HOERERIJEN EN DER GRUWELEN DER AARDE. En ik zag de vrouw, dronken van het bloed der heiligen en van het bloed der martelaren van Jezus; en toen ik haar zag, verwonderde ik mij met grote verbazing. Openbaring 17:4–6.

The geopolitical apparatus which the papacy employs in the last days to persecute those she deems are heretics is represented by “a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns.” The fact that she is riding upon the beast shows that she is in control of the beast, as is a rider upon a horse.

Het geopolitieke apparaat waarvan het pausdom zich in de laatste dagen bedient om hen te vervolgen die het als ketters beschouwt, wordt voorgesteld door „een scharlakenrood beest, vol godslasterlijke namen, met zeven koppen en tien horens.” Het feit dat zij op het beest rijdt, toont aan dat zij het beest beheerst, zoals een ruiter een paard beheerst.

> And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:8.

> En de vrouw die gij gezien hebt, is die grote stad, die heerschappij voert over de koningen der aarde. Openbaring 17:8.

The “scarlet colored beast with seven heads and ten horns” is modern Rome, and represents the geopolitical structure the woman employs as she persecutes God’s faithful in the last days. The woman is modern Babylon, the great city that commits fornication and rules over the kings of the earth. The first two manifestations of Babylon represented by Babel in Genesis chapter eleven, and Babylon in Daniel chapters four and five, describe the arrogance and the fall of modern Babylon in the last days. The woman who is judged in Revelation chapter seventeen, is modern Babylon, and the beast she reigns over is modern Rome. She has committed fornication with the kings, and together they are one flesh.

Het „scharlakenrode beest met zeven koppen en tien horens” is het moderne Rome en vertegenwoordigt de geopolitieke structuur waarvan de vrouw zich bedient terwijl zij Gods getrouwen in de laatste dagen vervolgt. De vrouw is het moderne Babylon, de grote stad die hoererij bedrijft en heerst over de koningen der aarde. De eerste twee manifestaties van Babylon, vertegenwoordigd door Babel in Genesis hoofdstuk elf en Babylon in Daniël hoofdstukken vier en vijf, beschrijven de hoogmoed en de val van het moderne Babylon in de laatste dagen. De vrouw die in Openbaring hoofdstuk zeventien wordt geoordeeld, is het moderne Babylon, en het beest waarover zij regeert, is het moderne Rome. Zij heeft met de koningen hoererij bedreven, en samen zijn zij één vlees.

> Therefore shall a man leave his father and his mother, and shall cleave unto his wife: and they shall be one flesh. Genesis 2:24.

> Daarom zal een man zijn vader en zijn moeder verlaten en zijn vrouw aankleven; en zij zullen tot één vlees zijn. Genesis 2:24.

Though they are one, certain prophetic elements of modern Rome and modern Babylon are isolated in God’s Word. The story of modern Babylon, as established by the two witnesses of Babel and Babylon is about her arrogance, and her final fall. In the last six verses of Daniel eleven, the king of the north is used to represent the papacy. The pope of Rome is Satan’s earthly representative.

Hoewel zij één zijn, worden bepaalde profetische elementen van het moderne Rome en het moderne Babylon in Gods Woord afzonderlijk belicht. Het verhaal van het moderne Babylon, zoals vastgesteld door de twee getuigen van Babel en Babylon, handelt over haar hoogmoed en haar uiteindelijke val. In de laatste zes verzen van Daniël elf wordt de koning van het noorden gebruikt om het pausdom te vertegenwoordigen. De paus van Rome is Satans aardse vertegenwoordiger.

> “To secure worldly gains and honors, the church was led to seek the favor and support of the great men of earth; and having thus rejected Christ, she was induced to yield allegiance to the representative of Satan—the bishop of Rome.” The Great Controversy, 50.

> „Om wereldse winst en eerbewijzen te verkrijgen, werd de kerk ertoe gebracht de gunst en steun van de groten der aarde te zoeken; en nadat zij aldus Christus had verworpen, werd zij ertoe verleid haar trouw te schenken aan de vertegenwoordiger van Satan—de bisschop van Rome.” The Great Controversy, 50.

Satan wished to be God, and his desire was to take God’s political and religious thrones.

Satan wenste God te zijn, en zijn verlangen was Gods politieke en religieuze tronen in bezit te nemen.

> How art thou fallen from heaven, O Lucifer, son of the morning! how art thou cut down to the ground, which didst weaken the nations! For thou hast said in thine heart, I will ascend into heaven, I will exalt my throne above the stars of God: I will sit also upon the mount of the congregation, in the sides of the north: I will ascend above the heights of the clouds; I will be like the most High. Isaiah 14:12–14.

> Hoe zijt gij uit de hemel gevallen, o Lucifer, zoon van de dageraad! hoe zijt gij ter aarde neergehouwen, gij die de volken verzwaktet! Want gij hebt in uw hart gezegd: Ik zal ten hemel opstijgen, ik zal mijn troon verheffen boven de sterren Gods; ook zal ik mij zetten op de berg der samenkomst, aan de zijden van het noorden; ik zal opstijgen boven de hoogten der wolken; ik zal de Allerhoogste gelijk worden. Jesaja 14:12–14.

Satan desired to exalt his throne (which is a symbol of kingly rule), “above the stars of God.” The stars of God are the angels, and represent the machinery of God’s government. Satan desired to “also” be seated “upon the mount of the congregation, in the sides of the north.” The congregation is the Church, and it is located in Jerusalem, which is in the sides of the north. To be seated upon a throne in “sides of the north,” is to be king of the north. Christ is the true King of the North, who also is King over the government of God. Satan desired to “be like the most High.”

Satan verlangde ernaar zijn troon (die een symbool is van koninklijke heerschappij) te verheffen „boven de sterren Gods.” De sterren Gods zijn de engelen en vertegenwoordigen het bestel van Gods regering. Satan verlangde er eveneens naar gezeten te zijn „op de berg der samenkomst, aan de zijden van het noorden.” De samenkomst is de Gemeente, en zij bevindt zich in Jeruzalem, dat gelegen is aan de zijden van het noorden. Gezeten te zijn op een troon in „de zijden van het noorden” betekent koning van het noorden te zijn. Christus is de ware Koning van het Noorden, die tevens Koning is over de regering Gods. Satan verlangde ernaar „de Allerhoogste gelijk” te zijn.

> A Song and Psalm for the sons of Korah. Great is the Lord, and greatly to be praised in the city of our God, in the mountain of his holiness. Beautiful for situation, the joy of the whole earth, is mount Zion, on the sides of the north, the city of the great King. God is known in her palaces for a refuge. Psalm 48:1–3.

> Een lied, een psalm, voor de zonen van Korach. Groot is de HEERE, en zeer te prijzen in de stad van onze God, op de berg van Zijn heiligheid. Schoon van ligging, een vreugde voor de ganse aarde, is de berg Sion, aan de zijden van het noorden, de stad van de grote Koning. God is in haar paleizen bekend als een toevlucht. Psalm 48:1–3.

The earthly representative of Satan is the bishop of Rome (the pope). In the last six verses of Daniel eleven, the final rise and fall of the pope of Rome is portrayed, and the pope is there represented as the king of the north. He is the head of the Catholic church, and the word “catholic” means universal. In order for Satan to counterfeit Christ’s two thrones (political and religious), Satan created the Catholic church for the purpose of having a worldwide religious system when he begins his personation of Christ in the last days.

De aardse vertegenwoordiger van Satan is de bisschop van Rome (de paus). In de laatste zes verzen van Daniël elf worden de uiteindelijke opkomst en val van de paus van Rome afgebeeld, en daar wordt de paus voorgesteld als de koning van het noorden. Hij is het hoofd van de Katholieke Kerk, en het woord „katholiek” betekent universeel. Opdat Satan de twee tronen van Christus (de politieke en de religieuze) zou kunnen nabootsen, heeft Satan de Katholieke Kerk in het leven geroepen met het doel te beschikken over een wereldwijd religieus stelsel wanneer hij in de laatste dagen zijn zich voordoen als Christus begint.

> “This compromise between paganism and Christianity resulted in the development of ‘the man of sin’ foretold in prophecy as opposing and exalting himself above God. That gigantic system of false religion is a masterpiece of Satan’s power—a monument of his efforts to seat himself upon the throne to rule the earth according to his will.” The Great Controversy, 50.

> “Dit compromis tussen heidendom en christendom resulteerde in de ontwikkeling van ‘de mens der zonde’, die in de profetie was voorzegd als iemand die zich tegen God verzet en zich boven God verheft. Dat reusachtige stelsel van valse godsdienst is een meesterwerk van Satans macht—een gedenkteken van zijn pogingen zich op de troon te zetten om de aarde te regeren naar zijn wil.” The Great Controversy, 50.

Satan constructed a worldwide religious system and also a worldwide political structure, for the purpose of counterfeiting the two thrones of authority that the true King of the North is seated upon. The ten kings of Revelation seventeen, with whom the whore commits fornication and rules over in the last days, represents the beast with seven heads and ten horns, that is reigned over by the woman who has BABYLON written on her forehead. In chapter seventeen the ten kings “hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire.” Thus, her judgment is portrayed. The three manifestations of Babylon are identifying the final fall of Babylon. The three manifestations of Rome are identifying the political structure she reigns over.

Satan heeft een wereldwijd religieus stelsel opgebouwd en eveneens een wereldwijde politieke structuur, met het doel de twee tronen van gezag waarop de ware Koning van het Noorden gezeten is, na te bootsen. De tien koningen van Openbaring zeventien, met wie de hoer in de laatste dagen hoererij bedrijft en over wie zij heerst, vertegenwoordigen het beest met zeven koppen en tien horens, waarover de vrouw heerst die BABYLON op haar voorhoofd geschreven heeft. In hoofdstuk zeventien haten de tien koningen „de hoer, en zullen haar woest maken en naakt, en zullen haar vlees eten, en haar met vuur verbranden.” Aldus wordt haar oordeel uitgebeeld. De drie manifestaties van Babylon identificeren de uiteindelijke val van Babylon. De drie manifestaties van Rome identificeren de politieke structuur waarover zij heerst.

The three angels’ messages of Revelation chapter fourteen address the final fall of modern Babylon, as does Daniel chapter eleven, verses forty-four and forty-five. Her final fall is referenced in chapter seventeen of Revelation, but it is even more specifically detailed in chapter eighteen. Daniel eleven’s portrayal of modern Babylon’s final fall, accompanied with the illustration of chapter fourteen’s three angels, and chapters seventeen and eighteen’s description of the final fall, are to be brought together, line upon line. In Daniel eleven, modern Babylon’s final fall is identified as occurring with her receiving no help.

De boodschappen van de drie engelen in Openbaring hoofdstuk veertien hebben betrekking op de uiteindelijke val van het moderne Babylon, evenals Daniël hoofdstuk elf, verzen vierenveertig en vijfenveertig. Naar haar uiteindelijke val wordt verwezen in hoofdstuk zeventien van Openbaring, maar zij wordt nog specifieker uitgewerkt in hoofdstuk achttien. De voorstelling in Daniël elf van de uiteindelijke val van het moderne Babylon, vergezeld van de illustratie van de drie engelen in hoofdstuk veertien en van de beschrijving van de uiteindelijke val in de hoofdstukken zeventien en achttien, moet regel op regel worden samengebracht. In Daniël elf wordt de uiteindelijke val van het moderne Babylon aangeduid als plaatsvindend wanneer het geen helper ontvangt.

> And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. Daniel 11:45.

> En hij zal de tenten van zijn paleis opslaan tussen de zeeën, op de heerlijke heilige berg; toch zal hij aan zijn einde komen, en niemand zal hem helpen. Daniël 11:45.

In the next verse Michael stands up and human probation closes. The verse begins by stating, “And at that time.” When modern Babylon falls, human probation closes, and she dies alone. The third angel identifies the close of probation because it identifies that the world has been divided into two classes of people, those who have the mark of the beast and those who have the seal of God. At that time, God’s wrath is poured out upon modern Babylon, and those who have accepted the mark of her authority.

In het volgende vers staat Michaël op en wordt de genadetijd voor de mensheid afgesloten. Het vers begint met de woorden: „En in die tijd.” Wanneer het moderne Babylon valt, wordt de genadetijd voor de mensheid afgesloten, en zij sterft alleen. De derde engel duidt de afsluiting van de genadetijd aan, omdat hij aangeeft dat de wereld in twee klassen mensen is verdeeld: zij die het merkteken van het beest hebben en zij die het zegel van God hebben. In die tijd wordt Gods toorn uitgestort over het moderne Babylon en over hen die het merkteken van haar gezag hebben aangenomen.

> And the third angel followed them, saying with a loud voice, If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, The same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb: And the smoke of their torment ascendeth up for ever and ever: and they have no rest day nor night, who worship the beast and his image, and whosoever receiveth the mark of his name. Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus. Revelation 14:9–12.

> En de derde engel volgde hen, zeggende met luider stem: Indien iemand het beest en zijn beeld aanbidt, en het merkteken ontvangt op zijn voorhoofd of op zijn hand, die zal ook drinken van de wijn van de toorn Gods, die ongemengd ingeschonken is in de drinkbeker van zijn gramschap; en hij zal gepijnigd worden met vuur en zwavel voor de heilige engelen en voor het Lam. En de rook van hun pijniging stijgt op in alle eeuwigheid; en zij hebben geen rust, dag noch nacht, die het beest en zijn beeld aanbidden, en zo wie het merkteken van zijn naam ontvangt. Hier is de lijdzaamheid der heiligen; hier zijn zij die de geboden Gods en het geloof van Jezus bewaren. Openbaring 14:9–12.

In Revelation chapter eighteen, the judgment of the great whore is represented as a progressive judgment that begins at the soon-coming Sunday law, when the second voice calls God’s other flock out of Babylon. By verse twenty-one, the close of probation is marked, thus identifying a period from the soon-coming Sunday law in the United States until Michael stands up is a period of time that modern Babylon’s judgment is brought about, during a time of great persecution.

In Openbaring hoofdstuk achttien wordt het oordeel over de grote hoer voorgesteld als een voortschrijdend oordeel dat begint bij de spoedig komende zondagswet, wanneer de tweede stem Gods andere kudde uit Babylon roept. Tegen vers eenentwintig wordt het sluiten van de genadetijd aangeduid, waarmee wordt vastgesteld dat er een tijdsperiode is vanaf de spoedig komende zondagswet in de Verenigde Staten totdat Michaël opstaat, waarin het oordeel over het moderne Babylon voltrokken wordt, gedurende een tijd van grote vervolging.

> And a mighty angel took up a stone like a great millstone, and cast it into the sea, saying, Thus with violence shall that great city Babylon be thrown down, and shall be found no more at all. And the voice of harpers, and musicians, and of pipers, and trumpeters, shall be heard no more at all in thee; and no craftsman, of whatsoever craft he be, shall be found any more in thee; and the sound of a millstone shall be heard no more at all in thee; And the light of a candle shall shine no more at all in thee; and the voice of the bridegroom and of the bride shall be heard no more at all in thee: for thy merchants were the great men of the earth; for by thy sorceries were all nations deceived. And in her was found the blood of prophets, and of saints, and of all that were slain upon the earth. Revelation 18:21–24.

> En een sterke engel nam een steen op als een grote molensteen en wierp die in de zee, zeggende: Aldus zal de grote stad Babylon met geweld neergeworpen worden, en zij zal nooit meer gevonden worden. En de stem van harpspelers en muzikanten, van fluitspelers en bazuinblazers, zal nooit meer in u gehoord worden; en geen ambachtsman, van welk ambacht hij ook zij, zal ooit meer in u gevonden worden; en het geluid van een molensteen zal nooit meer in u gehoord worden; en het licht van een lamp zal nooit meer in u schijnen; en de stem van de bruidegom en van de bruid zal nooit meer in u gehoord worden; want uw kooplieden waren de groten der aarde; want door uw toverijen zijn alle volken misleid. En in haar werd gevonden het bloed van profeten en van heiligen en van allen die op de aarde geslacht waren. Openbaring 18:21–24.

The casting down of the stone, the silencing of the musicians and workers, the extinguishing of the candle, the silencing of the voices of the bride and bridegroom are all expressions taken from the Old Testament that represent the close of probation.

Het neerwerpen van de steen, het verstommen van de musici en werklieden, het uitblussen van de kaars, het doen zwijgen van de stemmen van de bruid en de bruidegom zijn alle uitdrukkingen ontleend aan het Oude Testament die de sluiting van de genadetijd voorstellen.

When Daniel chapter eleven, is prophetically laid upon Revelation chapters thirteen and fourteen, and then those two passages are laid upon chapters seventeen and eighteen of Revelation we find three lines of prophecy that, among other truths, represent the final fall of modern Babylon. Each of the three lines represent one of the threefold powers that lead the world to Armageddon. Daniel chapter eleven is identifying the beast (the papacy). Revelation chapters thirteen and fourteen, present the same history, but from the perspective of the false prophet (the United States). Revelation chapters seventeen and eighteen, identify the same prophetic line, but the history there represented is focused upon the dragon (the United Nations).

Wanneer Daniël hoofdstuk elf profetisch wordt gelegd op Openbaring hoofdstukken dertien en veertien, en vervolgens die twee passages worden gelegd op Openbaring hoofdstukken zeventien en achttien, vinden wij drie profetische lijnen die, onder andere waarheden, de uiteindelijke val van het moderne Babylon voorstellen. Elk van de drie lijnen vertegenwoordigt een van de drievoudige machten die de wereld naar Armageddon leiden. Daniël hoofdstuk elf identificeert het beest (het pausdom). Openbaring hoofdstukken dertien en veertien geven dezelfde geschiedenis weer, maar vanuit het perspectief van de valse profeet (de Verenigde Staten). Openbaring hoofdstukken zeventien en achttien identificeren dezelfde profetische lijn, maar de geschiedenis die daar wordt voorgesteld, is toegespitst op de draak (de Verenigde Naties).

Each of the three lines begin at the time of the end in 1798. Verse forty of Daniel chapter eleven begins with the words, “And at the time of the end.” The “time of the end” in the beginning of the verse is 1798, and when the verse was fulfilled in 1989, it was also the “time of the end,” for Jesus illustrates the end with the beginning when He wishes to place His signature upon an important fact. Sister White informs us that chapter thirteen of Revelation also begins in 1798.

Elk van de drie lijnen begint ten tijde van het einde in 1798. Vers veertig van Daniël hoofdstuk elf begint met de woorden: „En ten tijde van het einde.” De „tijd van het einde” aan het begin van het vers is 1798, en toen het vers in 1989 werd vervuld, was het eveneens de „tijd van het einde”, want Jezus illustreert het einde met het begin wanneer Hij Zijn handtekening wil plaatsen onder een belangrijk feit. Zuster White deelt ons mee dat ook hoofdstuk dertien van Openbaring in 1798 begint.

> “And when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, was symbolized by a beast with lamblike horns.” Signs of the Times, November 1, 1899.

> „En toen het pausdom, beroofd van zijn kracht, gedwongen werd van de vervolging af te zien, aanschouwde Johannes een nieuwe macht opkomen om de stem van de draak te weerspiegelen en hetzelfde wrede en godslasterlijke werk voort te zetten. Deze macht, de laatste die oorlog zal voeren tegen de kerk en de wet van God, werd gesymboliseerd door een beest met lamachtige horens.” Signs of the Times, 1 november 1899.

The line of prophecy that begins in verse forty of Daniel eleven in 1798, continues until human probation closes when Michael stands up. The line of prophecy that begins in 1798, “when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution,” and it ends with God’s wrath being poured upon those who have accepted the “mark” of papal authority. In Revelation chapter seventeen, when the angel comes to John to show him the judgment of the papal whore, John is carried to the very end of the “wilderness,” that represents the history of the year 538 unto 1798. Spiritually placed in 1798, John records the judgment of modern Babylon, that begins with the second voice of Revelation eighteen, which announces that the papacy has filled the cup of her probationary time, and her judgment then continues until probation closes as the millstone is cast into the sea.

De profetische lijn die in Daniël elf, vers veertig, in 1798 begint, loopt door totdat de menselijke genadetijd sluit wanneer Michaël opstaat. De profetische lijn die in 1798 begint, „toen het pausdom, van zijn kracht beroofd, gedwongen werd van vervolging af te zien,” eindigt wanneer Gods toorn wordt uitgegoten over hen die het „merkteken” van pauselijk gezag hebben aangenomen. In Openbaring hoofdstuk zeventien, wanneer de engel tot Johannes komt om hem het oordeel over de pauselijke hoer te tonen, wordt Johannes meegevoerd tot aan het uiterste einde van de „woestijn”, die de geschiedenis van het jaar 538 tot 1798 voorstelt. Geestelijk in 1798 geplaatst, tekent Johannes het oordeel over het moderne Babylon op, dat begint met de tweede stem van Openbaring achttien, die aankondigt dat het pausdom de beker van haar genadetijd heeft gevuld, en haar oordeel gaat vervolgens voort totdat de genadetijd sluit, wanneer de molensteen in de zee wordt geworpen.

Line upon line, these three lines identify the final fall of modern Babylon, who has committed fornication with the kings of modern Rome. Daniel eleven is a witness of the papacy, represented as the king of the north. Revelation thirteen and fourteen is a witness of the false prophet, and chapters seventeen and eighteen witness to the role of the dragon (the ten kings). The prophetic framework employed by Future for America is based upon the three powers that lead the world to Armageddon.

Regel op regel identificeren deze drie regels de uiteindelijke val van het moderne Babylon, dat hoererij heeft bedreven met de koningen van het moderne Rome. Daniël elf getuigt van het pausdom, voorgesteld als de koning van het noorden. Openbaring dertien en veertien getuigt van de valse profeet, en de hoofdstukken zeventien en achttien getuigen van de rol van de draak (de tien koningen). Het profetische raamwerk dat door Future for America wordt gehanteerd, is gebaseerd op de drie machten die de wereld naar Armageddon leiden.

The two witnesses of Babel and Babylon identify the prophetic characteristics of modern Babylon. Those two witnesses speak of the arrogance of a papal leader, who professes to be Christian and seats himself in the temple of God, and proclaims himself to be God. Those two witnesses also identify his final fall. The pope’s self-exaltation and final fall as represented in the three manifestations of Babylon are what establishes the vision of prophetic history.

De twee getuigen van Babel en Babylon identificeren de profetische kenmerken van het moderne Babylon. Deze twee getuigen spreken van de hoogmoed van een pauselijk leider, die belijdt christen te zijn, zich neerzet in de tempel van God en zichzelf tot God uitroept. Deze twee getuigen duiden ook zijn uiteindelijke val aan. De zelfverheffing van de paus en zijn uiteindelijke val, zoals voorgesteld in de drie manifestaties van Babylon, zijn wat het visioen van de profetische geschiedenis vestigt.

> And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. Daniel 11:14.

> En in die tijden zullen velen opstaan tegen de koning van het zuiden; ook de geweldenaars onder uw volk zullen zich verheffen om het gezicht te bevestigen; maar zij zullen vallen. Daniël 11:14.

We will continue our consideration of the three manifestations of Babylon in the next article.

Wij zullen onze beschouwing van de drie verschijningsvormen van Babylon in het volgende artikel voortzetten.

> And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double. How much she hath glorified herself, and lived deliciously, so much torment and sorrow give her: for she saith in her heart, I sit a queen, and am no widow, and shall see no sorrow. Therefore shall her plagues come in one day, death, and mourning, and famine; and she shall be utterly burned with fire: for strong is the Lord God who judgeth her. Revelation 18:4–8.

> En ik hoorde een andere stem uit de hemel, die zei: Gaat uit van haar, Mijn volk, opdat gij geen deel hebt aan haar zonden en opdat gij niet ontvangt van haar plagen. Want haar zonden zijn opgestapeld tot aan de hemel, en God heeft aan haar ongerechtigheden gedacht. Vergeldt haar zoals ook zij u vergolden heeft, en verdubbelt haar dubbel naar haar werken; in de beker die zij gevuld heeft, vult haar dubbel. Hoezeer zij zichzelf verheerlijkt heeft en weelderig geleefd heeft, geeft haar evenzoveel kwelling en rouw; want zij zegt in haar hart: Ik zit als een koningin en ben geen weduwe, en zal geen rouw zien. Daarom zullen haar plagen op één dag komen: dood en rouw en hongersnood; en zij zal volkomen met vuur verbrand worden; want sterk is de Heere God, Die haar oordeelt. Openbaring 18:4–8.

Back to Articles