Article

# The Book of Daniel - Number Twenty-Eight

Het Boek Daniël - Nummer Achtentwintig

Walls

Muren

Author

Jeff Pippenger

Published

December 23, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

Nebuchadnezzar represents the beginning of Adventism, the beginning of the United States, the beginning of the Protestant horn and the beginning of the Republican horn. Belshazzar represents the end of all these lines.

Nebukadnezar vertegenwoordigt het begin van het adventisme, het begin van de Verenigde Staten, het begin van de protestantse hoorn en het begin van de Republikeinse hoorn. Belsazar vertegenwoordigt het einde van al deze lijnen.

Nebuchadnezzar represents the history of the first and second angels’ messages from 1798, through to 1844, and the beginning of God’s investigative judgment. His testimony parallels Daniel chapter one. Belshazzar represents the history of the third angel’s message from 1989, through to the Sunday law, and the beginning of God’s executive judgment. His testimony parallels Daniel chapters one through three.

Nebukadnezar vertegenwoordigt de geschiedenis van de boodschappen van de eerste en de tweede engel vanaf 1798 tot 1844 en het begin van Gods onderzoekend oordeel. Zijn getuigenis loopt parallel met Daniël hoofdstuk één. Belsazar vertegenwoordigt de geschiedenis van de boodschap van de derde engel vanaf 1989 tot aan de zondagswet en het begin van Gods uitvoerend oordeel. Zijn getuigenis loopt parallel met Daniël hoofdstukken één tot en met drie.

Nebuchadnezzar marks the end of the “seven times” that came upon the northern kingdom of Israel in 1798, when his kingdom was restored unto him after living with the heart of a beast. His testimony continues until the opening of the investigative judgment at the end of the “seven times,” that came upon the southern kingdom of Judah in 1844. In his testimony the word “hour” represents the judgment hour message of the first angel, and then again, it represents the arrival of that message. The “hour” in his testimony marks both 1798, and 1844, which both represent the conclusion of the first indignation and the last indignation respectively.

Nebukadnezar markeert het einde van de „zeven tijden” die in 1798 over het noordelijke koninkrijk Israël kwamen, toen zijn koninkrijk hem werd hersteld nadat hij met het hart van een beest had geleefd. Zijn getuigenis gaat verder tot de opening van het onderzoekend oordeel aan het einde van de „zeven tijden” die in 1844 over het zuidelijke koninkrijk Juda kwamen. In zijn getuigenis vertegenwoordigt het woord „uur” de boodschap van het uur van het oordeel van de eerste engel, en vervolgens vertegenwoordigt het opnieuw de komst van die boodschap. Het „uur” in zijn getuigenis markeert zowel 1798 als 1844, die respectievelijk beide de afsluiting van de eerste gramschap en de laatste gramschap vertegenwoordigen.

Belshazzar’s end is marked by the mystical handwriting that equates to twenty-five hundred and twenty. The “seven times,” whether represented as an “hour,” a “scattering,” or “twenty-five hundred and twenty,” are a symbol of judgment. Nimrod’s judgment was a “scattering,” Nebuchadnezzar’s was “seven times,” and Belshazzar’s was twenty-five hundred and twenty. When Nebuchadnezzar judged the three worthies, he had the furnace heated “seven times,” above normal.

Het einde van Belsazar wordt gemarkeerd door het mystieke handschrift dat gelijkstaat aan tweeduizend vijfhonderd twintig. De „zeven tijden”, of zij nu worden voorgesteld als een „uur”, een „verstrooiing” of „tweeduizend vijfhonderd twintig”, zijn een symbool van oordeel. Nimrods oordeel was een „verstrooiing”, dat van Nebukadnezar was „zeven tijden”, en dat van Belsazar was tweeduizend vijfhonderd twintig. Toen Nebukadnezar de drie waardigen veroordeelde, liet hij de oven „zevenmaal” heter stoken dan gewoonlijk.

The judgment of the “seven times” is marked at the arrival of the first message, and the arrival of the third message. The end of Millerite Adventism in 1863 begins with the rejection of the doctrine of the “seven times,” and one hundred and twenty-six years later in 1989, “the time of the end” for the history of the third angel arrived. One hundred and twenty-six is a symbol of the “seven times”; so the end of the movement of the first angel in 1863, until the beginning of the movement of the third angel in 1989, is bridged together by the “seven times” by the symbolic one hundred and twenty-six.

Het oordeel van de „zeven tijden” wordt gemarkeerd bij de komst van de eerste boodschap en bij de komst van de derde boodschap. Het einde van het Milleritische Adventisme in 1863 begint met de verwerping van de leer van de „zeven tijden”, en honderdzesentwintig jaar later, in 1989, kwam „de tijd van het einde” voor de geschiedenis van de derde engel. Honderdzesentwintig is een symbool van de „zeven tijden”; zo wordt het einde van de beweging van de eerste engel in 1863 tot aan het begin van de beweging van de derde engel in 1989 samengevoegd door de „zeven tijden” middels de symbolische honderdzesentwintig.

Yet the testimony of Belshazzar’s fall in Daniel chapter five, teaches that no one can see the judgment of the “seven times,” even though it is written upon the “wall”. For the Republican horn, the judgment is written on Thomas Jefferson’s “wall of separation of church and state” that is removed in chapter five of Daniel. For the true Protestant horn, the judgment is written on the two sacred charts that are hung upon the “wall” in order that those who read it may run. But in the blindness of Laodicea the words are indiscernible. In both cases, the words of judgment represent that both the true Protestant and Republican horns are weighed in the balances, and found wanting. The story of Belshazzar has a message for the Republican horn, representing the nations of the world.

Toch leert het getuigenis van Belsazars val in Daniël hoofdstuk vijf dat niemand het oordeel van de „zeven tijden” kan zien, hoewel het op de „wand” geschreven staat. Voor de Republikeinse hoorn is het oordeel geschreven op Thomas Jeffersons „muur van scheiding tussen kerk en staat”, die in hoofdstuk vijf van Daniël wordt weggenomen. Voor de ware protestantse hoorn is het oordeel geschreven op de twee heilige kaarten die aan de „wand” zijn opgehangen, opdat wie het leest, moge lopen. Maar in de blindheid van Laodicea zijn de woorden niet te onderscheiden. In beide gevallen vertegenwoordigen de woorden van het oordeel dat zowel de ware protestantse als de Republikeinse hoorn in de weegschaal zijn gewogen en te licht bevonden. Het verhaal van Belsazar heeft een boodschap voor de Republikeinse hoorn, die de naties der wereld vertegenwoordigt.

> “In the history of Nebuchadnezzar and Belshazzar, God speaks to nations of today.” Signs of the Times, July 20, 1891.

> ‘In de geschiedenis van Nebukadnezar en Belsazar spreekt God tot de naties van heden.’ Signs of the Times, 20 juli 1891.

The story of Belshazzar also has a message for the Protestant horn, representing the people of the world.

Het verhaal van Belsazar bevat ook een boodschap voor de protestantse hoorn, die de mensen van de wereld vertegenwoordigt.

> “In the history of Nebuchadnezzar and Belshazzar, God speaks to the people of today.” Bible Echo, September 17, 1894.

> “In de geschiedenis van Nebukadnezar en Belsazar spreekt God tot de mensen van heden.” Bible Echo, 17 september 1894.

The sin of Belshazzar represents the sin of both horns of the earth beast. The sin of either of the horns is found in their rejection of their foundational truths, while having full knowledge of those truths. The Republican horn is held accountable to the light of the Constitution, and the beginning history when that divine document was produced, but has since been progressively rejected. When the nation speaks as a dragon the symbolic wall of separation of church and state will have been removed. For the true Protestant horn, the light from the history of the first and second angels’ messages, when the foundations were established, has been progressively rejected, and will continue to be increasingly rejected, until the “wall” of God’s law will also, ultimately be rejected.

De zonde van Belsazar verbeeldt de zonde van beide horens van het beest uit de aarde. De zonde van elk van de horens ligt in hun verwerping van hun fundamentele waarheden, terwijl zij die waarheden ten volle kennen. De Republikeinse hoorn wordt verantwoordelijk gehouden voor het licht van de Grondwet en van de vroege geschiedenis waarin dat goddelijke document werd voortgebracht, maar dat sindsdien geleidelijk is verworpen. Wanneer de natie spreekt als een draak, zal de symbolische scheidsmuur tussen kerk en staat verwijderd zijn. Voor de ware protestantse hoorn is het licht uit de geschiedenis van de boodschappen van de eerste en de tweede engel, toen de grondslagen werden gelegd, geleidelijk verworpen en zal het in toenemende mate blijven worden verworpen, totdat uiteindelijk ook de „muur” van Gods wet verworpen zal worden.

> “The prophet here describes a people who, in a time of general departure from truth and righteousness, are seeking to restore the principles that are the foundation of the kingdom of God. They are repairers of a breach that has been made in God’s law—the wall that He has placed around His chosen ones for their protection, and obedience to whose precepts of justice, truth, and purity is to be their perpetual safeguard.

> „De profeet beschrijft hier een volk dat, in een tijd van algemene afval van waarheid en gerechtigheid, ernaar streeft de beginselen te herstellen die het fundament van het koninkrijk Gods zijn. Zij zijn herstellers van een bres die in Gods wet is geslagen—de muur die Hij ter bescherming rondom Zijn uitverkorenen heeft geplaatst, en aan de voorschriften van gerechtigheid, waarheid en reinheid waarvan gehoorzaamheid hun voortdurende beveiliging moet zijn.

> “In words of unmistakable meaning the prophet points out the specific work of this remnant people who build the wall. ‘If thou turn away thy foot from the Sabbath, from doing thy pleasure on My holy day; and call the Sabbath a delight, the holy of the Lord, honorable; and shalt honor Him, not doing thine own ways, nor finding thine own pleasure, nor speaking thine own words: then shalt thou delight thyself in the Lord; and I will cause thee to ride upon the high places of the earth, and feed thee with the heritage of Jacob thy father: for the mouth of the Lord hath spoken it.’ Isaiah 58:13, 14.” Prophets and Kings, 677, 678.

> „Met woorden van onmiskenbare betekenis wijst de profeet op het specifieke werk van dit overblijfselvolk dat de muur herbouwt. ‘Indien gij uw voet van de sabbat afwendt, om op Mijn heilige dag uw eigen welgevallen te doen; en de sabbat een verlustiging noemt, de heilige des Heren, eerwaardig; en Hem eert, door niet uw eigen wegen te gaan, noch uw eigen welgevallen te zoeken, noch uw eigen woorden te spreken: dan zult gij u verlustigen in de Here; en Ik zal u doen rijden op de hoogten der aarde, en u voeden met het erfdeel van Jakob, uw vader: want de mond des Heren heeft het gesproken.’ Jesaja 58:13, 14.” Prophets and Kings, 677, 678.

The biblical methodology revealed by angels to William Miller, represents God’s prophetic laws, and unlike ancient Israel, modern Israel was to be the depositaries of not only the law of the Ten Commandments, but also the prophecies.

De bijbelse methodologie die door engelen aan William Miller werd geopenbaard, vertegenwoordigt Gods profetische wetten, en in tegenstelling tot het oude Israël moest het moderne Israël de bewaarders zijn van niet alleen de wet van de Tien Geboden, maar ook van de profetieën.

> “God has called His church in this day, as He called ancient Israel, to stand as a light in the earth. By the mighty cleaver of truth, the messages of the first, second, and third angels, He has separated them from the churches and from the world to bring them into a sacred nearness to Himself. He has made them the depositaries of His law and has committed to them the great truths of prophecy for this time. Like the holy oracles committed to ancient Israel, these are a sacred trust to be communicated to the world. The three angels of Revelation 14 represent the people who accept the light of God’s messages and go forth as His agents to sound the warning throughout the length and breadth of the earth. Christ declares to His followers: ‘Ye are the light of the world.’ To every soul that accepts Jesus the cross of Calvary speaks: ‘Behold the worth of the soul: “Go ye into all the world, and preach the gospel to every creature.’” Nothing is to be permitted to hinder this work. It is the all-important work for time; it is to be far-reaching as eternity. The love that Jesus manifested for the souls of men in the sacrifice which He made for their redemption, will actuate all His followers.” Testimonies, volume 5, 455.

> ‘God heeft Zijn kerk in deze tijd geroepen, zoals Hij het oude Israël riep, om als een licht op de aarde te staan. Door het machtige kloofmes van de waarheid, de boodschappen van de eerste, tweede en derde engel, heeft Hij hen afgescheiden van de kerken en van de wereld om hen in een heilige nabijheid tot Zichzelf te brengen. Hij heeft hen gemaakt tot bewaarders van Zijn wet en heeft hun de grote waarheden van de profetie voor deze tijd toevertrouwd. Zoals de heilige godsspraken aan het oude Israël werden toevertrouwd, zo zijn deze een heilige pand, dat aan de wereld moet worden meegedeeld. De drie engelen van Openbaring 14 vertegenwoordigen het volk dat het licht van Gods boodschappen aanneemt en als Zijn boodschappers uitgaat om de waarschuwing over de lengte en breedte van de aarde te laten klinken. Christus verklaart aan Zijn volgelingen: “Gij zijt het licht der wereld.” Tot iedere ziel die Jezus aanneemt, spreekt het kruis van Golgotha: “Zie de waarde van de ziel: ‘Gaat heen in de gehele wereld, predikt het evangelie aan alle schepselen.’” Niets mag worden toegelaten dit werk te hinderen. Het is het allesovertreffend belangrijke werk voor deze tijd; het moet even ver reiken als de eeuwigheid. De liefde die Jezus voor de zielen der mensen heeft geopenbaard in het offer dat Hij voor hun verlossing bracht, zal al Zijn volgelingen bezielen.’ Testimonies, deel 5, 455.

The “great truths of prophecy,” which were delivered by angels, and established through the work of William Miller, are “a sacred trust to be communicated to the world.” The law of the Ten Commandments, the laws of nature, the laws of health and the laws of prophetic study were given by the same Great Lawgiver, and to reject one Commandment is to reject them all. The rejection of the methodology given to William Miller began a progressive rebellion, that ultimately will lead to Adventism rejecting the seventh-day Sabbath.

De „grote waarheden der profetie”, die door engelen werden overgebracht en door het werk van William Miller werden bevestigd, zijn „een heilige toevertrouwde schat die aan de wereld moet worden meegedeeld”. De wet der Tien Geboden, de wetten der natuur, de wetten der gezondheid en de wetten van profetische studie zijn door dezelfde grote Wetgever gegeven, en één Gebod te verwerpen is ze alle te verwerpen. De verwerping van de methodologie die aan William Miller werd gegeven, begon een voortschrijdende opstandigheid, die er uiteindelijk toe zal leiden dat het adventisme de sabbat van de zevende dag verwerpt.

> “The Lord has a controversy with his professed people in these last days. In this controversy men in responsible positions will take a course directly opposite to that pursued by Nehemiah. They will not only ignore and despise the Sabbath themselves, but they will try to keep it from others by burying it beneath the rubbish of custom and tradition. In churches and in large gatherings in the open air, ministers will urge upon the people the necessity of keeping the first day of the week. There are calamities on sea and land: and these calamities will increase, one disaster following close upon another; and the little band of conscientious Sabbath-keepers will be pointed out as the ones who are bringing the wrath of God upon the world by their disregard of Sunday.

> “De Heere heeft een twist met Zijn belijdend volk in deze laatste dagen. In deze twist zullen mannen in verantwoordelijke posities een handelwijze volgen die lijnrecht tegenovergesteld is aan die van Nehemia. Zij zullen niet alleen zelf de sabbat negeren en verachten, maar zij zullen ook trachten die aan anderen te ontnemen door haar te begraven onder het puin van gewoonte en overlevering. In kerken en in grote samenkomsten in de open lucht zullen predikanten het volk de noodzaak voorhouden van het houden van de eerste dag van de week. Er zijn rampen op zee en op het land; en deze rampen zullen toenemen, waarbij de ene rampspoed kort op de andere zal volgen; en het kleine gezelschap van gewetensvolle sabbathouders zal worden aangewezen als degenen die door hun veronachtzaming van de zondag de toorn van God over de wereld brengen.”

> “Satan urges this falsehood that he may take the world captive. It is his plan to compel men to accept errors. He takes an active part in the promulgation of all false religions, and will stop at nothing in his efforts to enforce erroneous doctrines. Under a cloak of religious zeal, men, influenced by his spirit, have invented the most cruel tortures for their fellow-men, and have inflicted the most awful sufferings upon them. Satan and his agents have the same spirit still; and the history of the past will be repeated in our day.

> „Satan dringt op deze leugen aan, opdat hij de wereld gevangen moge nemen. Het is zijn voornemen de mensen te dwingen dwalingen te aanvaarden. Hij neemt een actief aandeel in de verbreiding van alle valse godsdiensten en zal voor niets terugdeinzen in zijn pogingen om onjuiste leerstellingen op te dringen. Onder de dekmantel van godsdienstige ijver hebben mensen, onder de invloed van zijn geest, de wreedste folteringen voor hun medemensen uitgevonden en hun de verschrikkelijkste smarten aangedaan. Satan en zijn werktuigen bezitten nog steeds dezelfde geest; en de geschiedenis van het verleden zal in onze dagen worden herhaald.

> “There are men who have set their minds and will to accomplish evil; in the dark recesses of their hearts they have resolved what crimes they will commit. These men are self-deceived. They have rejected God’s great rule of right, and in its stead have erected a standard of their own, and comparing themselves with this standard they pronounce themselves holy. The Lord will permit them to reveal what is in their hearts, to act out the spirit of the master that controls them. He will let them show their hatred of his law in their treatment of those who are loyal to its requirements. They will be actuated by the same spirit of religious frenzy that goaded on the mob that crucified Christ; church and State will be united in the same corrupt harmony.

> “Er zijn mensen die hun verstand en wil erop hebben gezet het kwaad te volbrengen; in de duistere schuilhoeken van hun hart hebben zij besloten welke misdaden zij zullen bedrijven. Deze mensen bedriegen zichzelf. Zij hebben Gods grote maatstaf van het recht verworpen en in de plaats daarvan een norm van hun eigen makelij opgericht; en door zichzelf met deze norm te vergelijken, verklaren zij zichzelf heilig. De Heere zal hun toestaan te openbaren wat in hun hart is, de geest van de meester die hen beheerst in daden om te zetten. Hij zal hun laten tonen dat zij Zijn wet haten in hun behandeling van hen die trouw zijn aan haar eisen. Zij zullen worden gedreven door dezelfde geest van godsdienstige razernij die de menigte aanzette tot de kruisiging van Christus; kerk en staat zullen in dezelfde verdorven harmonie verenigd zijn.”

> “The church of today has followed in the steps of the Jews of old, who set aside the commandments of God for their own traditions. She has changed the ordinance, broken the everlasting covenant, and now, as then, pride, unbelief, and infidelity are the result. Her true condition is set forth in these words from the song of Moses: ‘They have corrupted themselves, their spot is not the spot of his children; they are a perverse and crooked generation. Do ye thus requite the Lord, O foolish people and unwise? is not he thy father that hath bought thee? hath he not made thee, and established thee?’” Review and Herald, March 18, 1884.

> “De kerk van heden is in de voetstappen getreden van de Joden van weleer, die de geboden van God terzijde stelden ten gunste van hun eigen overleveringen. Zij heeft de inzetting veranderd, het eeuwige verbond verbroken, en nu zijn, evenals toen, hoogmoed, ongeloof en ontrouw het gevolg. Haar werkelijke toestand wordt weergegeven in deze woorden uit het lied van Mozes: ‘They have corrupted themselves, their spot is not the spot of his children; they are a perverse and crooked generation. Do ye thus requite the Lord, O foolish people and unwise? is not he thy father that hath bought thee? hath he not made thee, and established thee?’” Review and Herald, 18 maart 1884.

The ultimate rejection of truth by Adventism occurs at the Sunday law, as Adventism repeats the history of ancient Israel, when “actuated by the same spirit of religious frenzy that goaded on the mob that crucified Christ; church and State will be united in the same corrupt harmony.” The progressive rebellion of Adventism is represented in Ezekiel chapter eight, with four escalating abominations, that prophetically mark the four generations of Adventism that began in 1863. The final abomination is when the leaders of Jerusalem bow down to the sun.

De uiteindelijke verwerping van de waarheid door het adventisme vindt plaats bij de zondagswet, wanneer het adventisme de geschiedenis van het oude Israël herhaalt, wanneer „gedreven door dezelfde geest van godsdienstwaanzin die de menigte ophitste die Christus kruisigde, kerk en staat zich in dezelfde verdorven harmonie zullen verenigen.” De voortschrijdende opstand van het adventisme wordt voorgesteld in Ezechiël hoofdstuk acht, met vier toenemende gruwelen, die profetisch de vier generaties van het adventisme markeren die in 1863 begonnen. De laatste gruwel is wanneer de leiders van Jeruzalem zich voor de zon neerbuigen.

> And he brought me into the inner court of the Lord’s house, and, behold, at the door of the temple of the Lord, between the porch and the altar, were about five and twenty men, with their backs toward the temple of the Lord, and their faces toward the east; and they worshipped the sun toward the east. Then he said unto me, Hast thou seen this, O son of man? Is it a light thing to the house of Judah that they commit the abominations which they commit here? for they have filled the land with violence, and have returned to provoke me to anger: and, lo, they put the branch to their nose. Therefore will I also deal in fury: mine eye shall not spare, neither will I have pity: and though they cry in mine ears with a loud voice, yet will I not hear them. Ezekiel 8:16–18.

> En hij bracht mij in de binnenste voorhof van het huis des HEEREN; en zie, bij de ingang van de tempel des HEEREN, tussen het voorhuis en het altaar, waren omtrent vijfentwintig mannen, met hun rug naar de tempel des HEEREN en hun aangezicht naar het oosten; en zij aanbaden de zon naar het oosten. Toen zeide Hij tot mij: Hebt gij dit gezien, mensenkind? Is het voor het huis van Juda een geringe zaak dat zij de gruwelen bedrijven die zij hier bedrijven? Want zij hebben het land met geweld vervuld, en zijn teruggekeerd om Mij tot toorn te verwekken; en zie, zij brengen de tak aan hun neus. Daarom zal ook Ik handelen in gramschap: Mijn oog zal niet sparen, en Ik zal geen medelijden hebben; en al roepen zij met luide stem in Mijn oren, toch zal Ik hen niet horen. Ezechiël 8:16–18.

The judgment that is brought about at that time is illustrated in the “hour” of Belshazzar’s judgment.

Het oordeel dat in die tijd voltrokken wordt, wordt uitgebeeld in het „uur” van Belsazzars oordeel.

> Belshazzar the king made a great feast to a thousand of his lords, and drank wine before the thousand. Belshazzar, whiles he tasted the wine, commanded to bring the golden and silver vessels which his father Nebuchadnezzar had taken out of the temple which was in Jerusalem; that the king, and his princes, his wives, and his concubines, might drink therein. Then they brought the golden vessels that were taken out of the temple of the house of God which was at Jerusalem; and the king, and his princes, his wives, and his concubines, drank in them. They drank wine, and praised the gods of gold, and of silver, of brass, of iron, of wood, and of stone. In the same hour came forth fingers of a man’s hand, and wrote over against the candlestick upon the plaister of the wall of the king’s palace: and the king saw the part of the hand that wrote. Then the king’s countenance was changed, and his thoughts troubled him, so that the joints of his loins were loosed, and his knees smote one against another. The king cried aloud to bring in the astrologers, the Chaldeans, and the soothsayers. And the king spake, and said to the wise men of Babylon, Whosoever shall read this writing, and shew me the interpretation thereof, shall be clothed with scarlet, and have a chain of gold about his neck, and shall be the third ruler in the kingdom. Then came in all the king’s wise men: but they could not read the writing, nor make known to the king the interpretation thereof. Then was king Belshazzar greatly troubled, and his countenance was changed in him, and his lords were astonied. Daniel 5:1–9.

> Koning Belsazar richtte een groot feestmaal aan voor duizend van zijn machthebbers, en hij dronk wijn in tegenwoordigheid van die duizend. Terwijl Belsazar van de wijn proefde, beval hij de gouden en zilveren vaten te halen die zijn vader Nebukadnezar had weggenomen uit de tempel die in Jeruzalem was, opdat de koning en zijn vorsten, zijn vrouwen en zijn bijvrouwen daaruit zouden drinken. Toen bracht men de gouden vaten die waren weggenomen uit de tempel van het huis Gods, dat te Jeruzalem was; en de koning en zijn vorsten, zijn vrouwen en zijn bijvrouwen dronken daaruit. Zij dronken wijn en prezen de goden van goud, van zilver, van koper, van ijzer, van hout en van steen. Op hetzelfde uur kwamen er vingers van een mensenhand tevoorschijn, en schreven tegenover de kandelaar op het pleisterwerk van de wand van het koninklijk paleis; en de koning zag het gedeelte van de hand dat schreef. Toen veranderde de gelaatsuitdrukking van de koning, en zijn gedachten verschrikten hem, zodat de gewrichten van zijn lendenen verslapten en zijn knieën tegen elkaar stieten. De koning riep met luide stem dat men de sterrenwichelaars, de Chaldeeën en de waarzeggers zou binnenbrengen. En de koning nam het woord en zei tot de wijzen van Babel: Wie ook maar dit schrift zal lezen en mij de uitlegging daarvan zal te kennen geven, zal met scharlaken bekleed worden, een gouden keten om zijn hals dragen en als derde heerser in het koninkrijk regeren. Toen kwamen al de wijzen van de koning binnen; maar zij konden het schrift niet lezen, noch de koning de uitlegging daarvan bekendmaken. Toen werd koning Belsazar zeer verschrikt, en zijn gelaatsuitdrukking veranderde bij hem, en zijn machthebbers waren ontzet. Daniël 5:1–9.

In the “same hour” that Belshazzar’s judgment arrived, Shadrach, Meshach and Abednego were cast into the furnace that had been heated “seven times” hotter than normal.

In hetzelfde uur waarin Belsazzars oordeel kwam, werden Sadrach, Mesach en Abednego geworpen in de oven die „zevenmaal” heter was gestookt dan gewoonlijk.

> Now if ye be ready that at what time ye hear the sound of the cornet, flute, harp, sackbut, psaltery, and dulcimer, and all kinds of music, ye fall down and worship the image which I have made; well: but if ye worship not, ye shall be cast the same hour into the midst of a burning fiery furnace; and who is that God that shall deliver you out of my hands? Shadrach, Meshach, and Abednego, answered and said to the king, O Nebuchadnezzar, we are not careful to answer thee in this matter. If it be so, our God whom we serve is able to deliver us from the burning fiery furnace, and he will deliver us out of thine hand, O king. But if not, be it known unto thee, O king, that we will not serve thy gods, nor worship the golden image which thou hast set up. Then was Nebuchadnezzar full of fury, and the form of his visage was changed against Shadrach, Meshach, and Abednego: therefore he spake, and commanded that they should heat the furnace one seven times more than it was wont to be heated. Daniel 3:15–19.

> Indien gij nu bereid zijt om, op het ogenblik dat gij het geluid hoort van de hoorn, fluit, citer, luit, psalter en doedelzak, en allerlei soorten muziek, neer te vallen en het beeld te aanbidden dat ik gemaakt heb, goed; maar indien gij niet aanbidt, zult gij op hetzelfde uur in het midden van een brandende vurige oven geworpen worden; en wie is die God die u uit mijn handen zal verlossen? Sadrach, Mesach en Abed-Nego antwoordden en zeiden tot de koning: O Nebukadnezar, wij achten het niet nodig u in deze zaak antwoord te geven. Indien het zo is, onze God, Die wij dienen, is machtig ons te verlossen uit de brandende vurige oven, en Hij zal ons uit uw hand verlossen, o koning. Maar zo niet, het zij u bekend, o koning, dat wij uw goden niet zullen dienen, noch het gouden beeld zullen aanbidden dat gij hebt opgericht. Toen werd Nebukadnezar vervuld van grimmigheid, en de uitdrukking van zijn gelaat veranderde tegenover Sadrach, Mesach en Abed-Nego; daarom sprak hij en beval dat men de oven zevenmaal heter zou stoken dan men die gewoon was te stoken. Daniël 3:15–19.

The “hour” of judgment for Belshazzar is the same “hour” of judgment for Shadrach, Meshach and Abednego, and in both lines “seven times” are represented as the symbol of that judgment. The three worthies are representing the two witnesses that ascend with clouds into heaven as the ensign in the “hour” of the great earthquake at the Sunday Law, and Belshazzar represents the judgment of national ruin that is brought upon the earth beast in the very same “hour.”

Het „uur” van het oordeel voor Belsazar is hetzelfde „uur” van het oordeel voor Sadrach, Mesach en Abednego, en in beide lijnen worden „zeven tijden” voorgesteld als het symbool van dat oordeel. De drie waardigen vertegenwoordigen de twee getuigen die met wolken opvaren naar de hemel als het banier in het „uur” van de grote aardbeving bij de Zondagswet, en Belsazar vertegenwoordigt het oordeel van nationale ondergang dat over het beest der aarde wordt gebracht in datzelfde „uur.”

We will continue our study of Belshazzar’s judgment in the next article.

In het volgende artikel zullen wij onze studie van het oordeel over Belsazar voortzetten.

> “I am deeply exercised in mind in reference to the low standard of piety among our people. And when I think of the woes passed on Capernaum, I think of how much heavier will come the condemnation upon those who know the truth and have not walked according to the truth, but in the sparks of their own kindling. In the night seasons I am addressing the people in a very solemn manner, beseeching them to ask their own consciences; What am I? Am I a Christian, or am I not? Is my heart renewed? Has the transforming grace of God moulded my character? Are my sins repented of? Are they confessed? Are they forgiven? Am I one with Christ as he is one with the Father? Do I hate what I once loved? Do I now love what I once hated? Do I count all things but loss for the excellency of the knowledge of Christ Jesus? Do I feel I am the purchased possession of Jesus Christ, and that every hour I must consecrate myself to his service?

> „Ik ben in mijn gemoed diep bewogen met betrekking tot de lage maatstaf van godsvrucht onder ons volk. En wanneer ik denk aan de weeën die over Kapernaüm zijn uitgesproken, denk ik eraan hoeveel zwaarder de veroordeling zal zijn die komt over hen die de waarheid kennen en niet overeenkomstig de waarheid hebben gewandeld, maar in de vonken van hun eigen ontsteking. In de nachtelijke uren spreek ik het volk op zeer plechtige wijze toe en smeek ik hen hun eigen geweten te vragen: Wat ben ik? Ben ik een christen, of ben ik het niet? Is mijn hart vernieuwd? Heeft de herscheppende genade van God mijn karakter gevormd? Heb ik berouw over mijn zonden? Zijn zij beleden? Zijn zij vergeven? Ben ik één met Christus, zoals Hij één is met de Vader? Haat ik wat ik eens liefhad? Heb ik nu lief wat ik eens haatte? Acht ik alle dingen schade te zijn om de uitnemendheid van de kennis van Christus Jezus? Voel ik dat ik het gekochte eigendom van Jezus Christus ben, en dat ik elk uur mijzelf aan zijn dienst moet toewijden?״

> “We are standing upon the threshold of great and solemn events. The whole earth is to be lightened with the glory of the Lord as the waters cover the channels of the great deep. Prophecies are being fulfilled, and stormy times are before us. Old controversies which have apparently been hushed for a long time will be revived, and new controversies will spring up; new and old will commingle, and this will take place right early. The angels are holding the four winds, that they shall not blow, until the specified work of warning is given to the world; but the storm is gathering, the clouds are loading, ready to burst upon the world, and to many it will be as a thief in the night.

> „Wij staan op de drempel van grote en plechtige gebeurtenissen. De gehele aarde zal verlicht worden met de heerlijkheid des Heren, zoals de wateren de kolken van de grote diepte bedekken. Profetieën worden vervuld, en stormachtige tijden liggen vóór ons. Oude geschilpunten, die blijkbaar lange tijd tot zwijgen zijn gebracht, zullen herleven, en nieuwe geschilpunten zullen opkomen; nieuw en oud zullen zich vermengen, en dit zal zeer spoedig plaatsvinden. De engelen houden de vier winden tegen, opdat zij niet zouden waaien, totdat het voorgeschreven waarschuwingswerk aan de wereld is gegeven; maar de storm trekt samen, de wolken pakken zich samen, gereed om over de wereld los te barsten, en voor velen zal hij komen als een dief in de nacht.

> “Many smiled and would not believe when we told them, twenty and thirty years ago, that the Sunday would be urged upon all the world, and a law be made to compel its observance, and force conscience. We see it being fulfilled. All that God has said of the future will surely come to pass; not one thing will fail of all that he has spoken. Protestantism is now reaching hands across the gulf to clasp hands with papacy, and a confederacy is being formed to trample out of sight the Sabbath of the fourth commandment; and the man of sin, who, at the instigation of Satan, instituted the spurious sabbath, this child of papacy, will be exalted to take the place of God.

> „Velen glimlachten en wilden het niet geloven toen wij hun, twintig en dertig jaar geleden, zeiden dat de zondag aan de gehele wereld zou worden opgedrongen, en dat er een wet zou worden gemaakt om de viering ervan af te dwingen en het geweten te dwingen. Wij zien het in vervulling gaan. Alles wat God over de toekomst heeft gezegd, zal zeker geschieden; niet één ding zal falen van al wat Hij gesproken heeft. Het protestantisme reikt thans de hand over de kloof om de hand van het pausdom te grijpen, en er wordt een verbond gevormd om de sabbat van het vierde gebod uit het gezicht weg te vertrappen; en de mens der zonde, die op aandrang van Satan de onechte sabbat heeft ingesteld, dit kind van het pausdom, zal worden verheven om de plaats van God in te nemen.

> “All heaven is represented to me as watching the unfolding of events. A crisis is to be revealed in the great and prolonged controversy in the government of God on earth. Something great and decisive is to take place, and that right early. If any delay, the character of God and his throne will be compromised. The armory of heaven is open; all the universe of God and its equipments are ready. One word has justice to speak, and there will be terrific representations upon the earth, of the wrath of God. There will be voices and thunderings and lightnings and earthquakes and universal desolation. Every movement in the universe of heaven is to prepare the world for the great crisis.

> „De gehele hemel wordt mij voorgesteld als toeziende op de ontplooiing der gebeurtenissen. In de grote en langdurige strijd inzake het bestuur van God op aarde zal een crisis openbaar worden. Iets groots en beslissends staat te gebeuren, en wel spoedig. Indien er enige vertraging optreedt, zal het karakter van God en van zijn troon in diskrediet worden gebracht. Het arsenaal des hemels is geopend; het ganse heelal van God en al zijn uitrusting zijn gereed. Eén woord behoeft de gerechtigheid slechts te spreken, en er zullen op de aarde ontzagwekkende openbaringen zijn van de toorn van God. Er zullen stemmen zijn en donderslagen en bliksemstralen en aardbevingen en algehele verwoesting. Elke beweging in het hemelse heelal dient ter voorbereiding van de wereld op de grote crisis.״

> “Intensity is taking possession of every earthly element; and as a people who have had great light and wonderful knowledge, many of them are represented by the five sleeping virgins with their lamps, but no oil in their vessels; cold, senseless, with a feeble, waning piety. While a new life is being diffused and is springing up from beneath and taking fast hold of all Satan’s agencies, preparatory to the last great conflict and struggle, a new light and life and power is descending from on high, and taking possession of God’s people who are not dead, as many now are, in trespasses and sins. The people who will now see what is soon to come upon us by what is being transacted before us, will no longer trust in human inventions, and will feel that the Holy Spirit must be recognized, received, presented before the people, that they may contend for the glory of God, and work everywhere in the byways and highways of life, for the saving of the souls of their fellow-men. The only rock that is sure and steadfast is the Rock of Ages. Those only who build on this Rock are secure.

> „Intensiteit neemt bezit van elk aards element; en als een volk dat groot licht en wonderbare kennis heeft gehad, worden velen van hen voorgesteld door de vijf slapende maagden met hun lampen, maar zonder olie in hun kruiken; koud, gevoelloos, met een zwakke, tanende godsvrucht. Terwijl een nieuw leven zich verspreidt en van beneden opkomt en alle werktuigen van Satan krachtig aangrijpt, ter voorbereiding op het laatste grote conflict en de laatste grote strijd, daalt een nieuw licht en leven en kracht neer van omhoog en neemt bezit van Gods volk dat niet dood is, zoals velen nu zijn, in overtredingen en zonden. Het volk dat nu, door wat zich vóór onze ogen voltrekt, zal zien wat spoedig over ons zal komen, zal niet langer vertrouwen op menselijke bedenksels, en zal gevoelen dat de Heilige Geest erkend, ontvangen, aan het volk voorgesteld moet worden, opdat zij mogen strijden voor de heerlijkheid van God en overal werkzaam zijn op de zijwegen en hoofdwegen van het leven, tot redding van de zielen van hun medemensen. De enige rots die zeker en standvastig is, is de Rots der eeuwen. Alleen zij die op deze Rots bouwen, zijn veilig.”

> “Those who are carnally minded now, notwithstanding the warnings given of God in his word and through the testimonies of his Spirit, will never unite with the holy family of the redeemed. They are sensual, debased in thought, and abominable in the sight of God. They have never been sanctified through the truth. They are not partakers of the divine nature, have never overcome self and the world with its affections and lusts. These characters are all through our churches, and as the result the churches are weak and sickly and ready to die. There must be no indifferent testimony borne now, but a decided, pointed testimony, rebuking every impurity, and exalting Jesus. We must as a people be in the attitude of expectation, working and waiting and watching and praying.

> “Zij die nu vleselijk gezind zijn, zullen, niettegenstaande de waarschuwingen die God in zijn Woord en door de getuigenissen van zijn Geest heeft gegeven, zich nooit verenigen met het heilige gezin der verlosten. Zij zijn zinnelijk, verdorven in hun gedachten, en gruwelijk in de ogen van God. Zij zijn nooit geheiligd door de waarheid. Zij hebben geen deel aan de goddelijke natuur en hebben nooit het ik en de wereld met haar genegenheden en begeerten overwonnen. Deze karakters bevinden zich overal in onze gemeenten, en als gevolg daarvan zijn de gemeenten zwak en ziekelijk en gereed te sterven. Er mag nu geen onverschillig getuigenis gegeven worden, maar een beslist, scherp getuigenis, dat elke onreinheid bestraft en Jezus verhoogt. Wij moeten als volk in een houding van verwachting verkeren, werkend en wachtend en wakend en biddend.”

> “This blessed hope of the second appearing of Christ needs to be presented often to the people, with its solemn realities; looking for the soon appearing of our Lord Jesus to come in his glory, will lead to the regarding of earthly things as emptiness and nothingness. All worldly honor or distinction is of no value, for the true believer lives above the world; his steps are advancing heavenward. He is a pilgrim and stranger. His citizenship is above. He is gathering the sunbeams of the righteousness of Christ into his soul, that he may be a burning and shining light in the moral darkness that has enshrouded the world. What vigorous faith, what lively hope, what fervent love, what holy, consecrated zeal for God is seen in him, and what a decided distinction between him and the world! ‘Watch ye therefore, and pray always, that ye may be accounted worthy to escape all these things that shall come to pass, and to stand before the Son of man.’ ‘Watch ye therefore, for ye know not what hour your Lord doth come.’ ‘Therefore be ye ready also; for in such an hour as ye think not the Son of man cometh.” “Behold, I come as a thief. Blessed is he that watcheth, and keepeth his garments.’” Pamphlets, 38–40.

> „Deze zalige hoop op de tweede verschijning van Christus moet het volk dikwijls worden voorgehouden, met haar ernstige werkelijkheden; het uitzien naar de spoedige verschijning van onze Heere Jezus om in zijn heerlijkheid te komen, zal ertoe leiden dat aardse dingen als leegheid en nietigheid worden beschouwd. Alle wereldse eer of onderscheiding is van geen waarde, want de ware gelovige leeft boven de wereld; zijn schreden gaan hemelwaarts. Hij is een pelgrim en vreemdeling. Zijn burgerschap is daarboven. Hij verzamelt de zonnestralen van de gerechtigheid van Christus in zijn ziel, opdat hij een brandend en schijnend licht moge zijn in de zedelijke duisternis die de wereld heeft omhuld. Wat een krachtige geloofsmoed, wat een levende hoop, wat een vurige liefde, wat een heilige, toegewijde ijver voor God wordt in hem gezien, en wat een duidelijke onderscheiding tussen hem en de wereld! ‘Waakt dan te allen tijde, en bidt, opdat gij waardig geacht moogt worden al deze dingen die geschieden zullen te ontvlieden, en te staan voor den Zoon des mensen.’ ‘Waakt dan, want gij weet niet op welk uur uw Heere komen zal.’ ‘Daarom, weest ook gij bereid; want op een uur dat gij het niet meent, zal de Zoon des mensen komen.” “Zie, Ik kom als een dief. Zalig is hij die waakt en zijn klederen bewaart.’” Pamphlets, 38–40.

Back to Articles