Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number Four

De Openbaring van Jezus Christus - Nummer Vier

Isaiah Forty

Jesaja Veertig

Author

Jeff Pippenger

Published

October 23, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The message of the Revelation of Jesus Christ that is being unsealed includes the identification of the Hebrew word translated as “truth,” which among other things, represents Christ’s character as the Alpha and Omega. The beginning of a thing representing the end of a thing pervades the entire Bible, and Christ’s character is manifested in the Bible, for He is the Word. Alpha and Omega is the element of Christ’s character that He himself identifies, as the proof that He is God.

De boodschap van de Openbaring van Jezus Christus die wordt ontsloten, omvat de identificatie van het Hebreeuwse woord dat als „waarheid” is vertaald, hetgeen onder andere het karakter van Christus vertegenwoordigt als de Alfa en de Omega. Het begin van een zaak dat het einde van een zaak vertegenwoordigt, doordringt de gehele Bijbel, en het karakter van Christus wordt in de Bijbel geopenbaard, want Hij is het Woord. Alfa en Omega is het element van het karakter van Christus dat Hij Zelf aanwijst als het bewijs dat Hij God is.

Isaiah chapter forty marks the beginning of a prophetic narrative that continues until the end of the book of Isaiah in chapter sixty-six. It starts by identifying the comforter that is sent, which Christ promises to the disciples to comfort them from his departure, but the coming of the Comforter finds its perfect fulfillment, as all prophecies do, in the last days. Isaiah’s and Jesus’ identification of the arrival of the Comforter points to the disappointment of the movement of the one hundred and forty-four thousand, that occurred on July 18, 2020.

Jesaja hoofdstuk veertig markeert het begin van een profetisch relaas dat voortduurt tot het einde van het boek Jesaja in hoofdstuk zesenzestig. Het begint met de aanwijzing van de Trooster die gezonden wordt, die Christus de discipelen belooft om hen te troosten vanwege zijn heengaan; maar de komst van de Trooster vindt haar volmaakte vervulling, zoals alle profetieën, in de laatste dagen. De identificatie door Jesaja en Jezus van de komst van de Trooster wijst op de teleurstelling van de beweging van de honderdvierenveertigduizend, die plaatsvond op 18 juli 2020.

> Nevertheless I tell you the truth; It is expedient for you that I go away: for if I go not away, the Comforter will not come unto you; but if I depart, I will send him unto you. And when he is come, he will reprove the world of sin, and of righteousness, and of judgment. John 16:7, 8.

> Doch Ik zeg u de waarheid: Het is nuttig voor u dat Ik wegga; want indien Ik niet wegga, zal de Trooster niet tot u komen; maar indien Ik heenga, zal Ik Hem tot u zenden. En wanneer Hij gekomen is, zal Hij de wereld overtuigen van zonde, en van gerechtigheid, en van oordeel. Johannes 16:7, 8.

The words “sin, righteousness, and judgment” are what the Comforter will use to “reprove” the world. The word translated as “reprove,” includes the meaning to convince. The three steps of “sin, righteousness and judgment” represent the Hebrew word that is translated as “truth.” That word was created from the first, thirteenth and last letters of the Hebrew alphabet, and that word represents that the Creator of all things, is the first and the last, the Alpha and Omega. When the Comforter comes to the disappointed one hundred and forty-four thousand, He will convince them, and then the world, that God is the Alpha and Omega.

De woorden „zonde, gerechtigheid en oordeel” zijn datgene wat de Trooster zal gebruiken om de wereld te „bestraffen”. Het woord dat vertaald is als „bestraffen”, omvat ook de betekenis van overtuigen. De drie stappen van „zonde, gerechtigheid en oordeel” vertegenwoordigen het Hebreeuwse woord dat vertaald wordt als „waarheid”. Dat woord is gevormd uit de eerste, dertiende en laatste letters van het Hebreeuwse alfabet, en dat woord brengt tot uitdrukking dat de Schepper van alle dingen de Eerste en de Laatste is, de Alfa en de Omega. Wanneer de Trooster tot de teleurgestelde honderdvierenveertigduizend komt, zal Hij hen, en vervolgens de wereld, ervan overtuigen dat God de Alfa en de Omega is.

> Comfort ye, comfort ye my people, saith your God. Speak ye comfortably to Jerusalem, and cry unto her, that her warfare is accomplished, that her iniquity is pardoned: for she hath received of the Lord’s hand double for all her sins. The voice of him that crieth in the wilderness, Prepare ye the way of the Lord, make straight in the desert a highway for our God. Every valley shall be exalted, and every mountain and hill shall be made low: and the crooked shall be made straight, and the rough places plain: And the glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together: for the mouth of the Lord hath spoken it. Isaiah 40:1–5.

> Troost, troost Mijn volk, zegt uw God. Spreekt naar het hart van Jeruzalem en roept haar toe, dat haar strijd vervuld is, dat haar ongerechtigheid verzoend is; want zij heeft uit de hand des Heeren dubbel ontvangen voor al haar zonden. De stem van een die roept in de woestijn: Bereidt de weg des Heeren, maakt recht in de wildernis een baan voor onze God. Elk dal zal verhoogd worden, en elke berg en heuvel zal vernederd worden; en het kromme zal recht worden, en de oneffen plaatsen tot een vlakte. En de heerlijkheid des Heeren zal geopenbaard worden, en alle vlees tezamen zal het zien; want de mond des Heeren heeft het gesproken. Jesaja 40:1–5.

The passage is identifying the work of the final Elijah messenger that was typified by William Miller, who had been typified by John the Baptist, who had been typified by Elijah, and who had been identified by Malachi as the messenger that prepares the way for the messenger of the covenant. In the final Elijah movement, when the Lord sends the comforter to strengthen those who have been disappointed and are waiting for the Lord during a tarrying time, the “glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together.” The “glory” of the Lord is His character, and the Revelation of Jesus Christ is an unsealing of the element of His character that is represented as Alpha and Omega. After the introduction of the first five verses, the “voice of him that crieth in the wilderness,” asks God “What shall I cry?”

De passage duidt het werk aan van de laatste Elia-boodschapper, dat werd voorafgeschaduwd door William Miller, die op zijn beurt werd voorafgeschaduwd door Johannes de Doper, die werd voorafgeschaduwd door Elia, en die door Maleachi werd aangeduid als de boodschapper die de weg bereidt voor de boodschapper van het verbond. In de laatste Elia-beweging, wanneer de Heer de Trooster zendt om hen te versterken die teleurgesteld zijn geweest en gedurende een vertoeftijd op de Heer wachten, zal de „heerlijkheid des HEEREN geopenbaard worden, en alle vlees tezamen zal het zien.” De „heerlijkheid” van de Heer is Zijn karakter, en de Openbaring van Jezus Christus is een ontzegeling van het element van Zijn karakter dat wordt voorgesteld als Alpha en Omega. Na de inleiding van de eerste vijf verzen vraagt de „stem des roependen in de woestijn” God: „Wat zal ik roepen?”

> The voice said, Cry. And he said, What shall I cry? All flesh is grass, and all the goodliness thereof is as the flower of the field: The grass withereth, the flower fadeth: because the spirit of the Lord bloweth upon it: surely the people is grass. The grass withereth, the flower fadeth: but the word of our God shall stand for ever. Isaiah 40:6–8.

> De stem zei: Roep. En hij zei: Wat zal ik roepen? Alle vlees is gras, en al zijn heerlijkheid is als de bloem des velds: Het gras verdort, de bloem valt af; omdat de Geest des Heeren daarover blaast: voorwaar, het volk is gras. Het gras verdort, de bloem valt af: maar het woord van onze God zal in eeuwigheid bestaan. Jesaja 40:6–8.

The message of Christ’s character that is represented as Alpha and Omega is placed within the symbolism of Islam. In Ezekiel thirty-seven the valley of dead bones is first brought together, and then brought to life by the prophetic message of the four winds.

De boodschap van het karakter van Christus, die wordt voorgesteld als Alfa en Omega, wordt geplaatst binnen de symboliek van de islam. In Ezechiël zevenendertig wordt het dal van de dorre beenderen eerst samengebracht, en vervolgens door de profetische boodschap van de vier winden tot leven gebracht.

> “Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.

> „Engelen houden de vier winden tegen, voorgesteld als een woedend paard dat tracht los te breken en over het oppervlak van de gehele aarde te stormen, terwijl het verwoesting en dood op zijn weg brengt.

> “Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

> “Zullen wij slapen op de uiterste grens van de eeuwige wereld? Zullen wij dof en koud en dood zijn? O, dat wij in onze gemeenten de Geest en adem van God in Zijn volk ingeblazen mochten hebben, opdat zij op hun voeten zouden staan en leven. Wij moeten zien dat de weg nauw is en de poort eng. Maar wanneer wij door de enge poort gaan, is haar wijdte zonder grens.” Manuscript Releases, deel 20, 217.

The angry horse of Bible prophecy is Islam. The angry horse is being held back from doing his work of destruction, as represented by the holding of the four winds by four angels in Revelation seven. They are restrained until the one hundred and forty-four thousand are sealed.

Het toornige paard van de Bijbelse profetie is de islam. Het toornige paard wordt ervan weerhouden zijn vernietigende werk te verrichten, zoals wordt voorgesteld door het tegenhouden van de vier winden door vier engelen in Openbaring zeven. Zij worden tegengehouden totdat de honderdvierenvijftigduizend verzegeld zijn.

> And after these things I saw four angels standing on the four corners of the earth, holding the four winds of the earth, that the wind should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree. And I saw another angel ascending from the east, having the seal of the living God: and he cried with a loud voice to the four angels, to whom it was given to hurt the earth and the sea, Saying, Hurt not the earth, neither the sea, nor the trees, till we have sealed the servants of our God in their foreheads. Revelation 7:1–3.

> En na deze dingen zag ik vier engelen staan op de vier hoeken der aarde, die de vier winden der aarde vasthielden, opdat de wind niet zou waaien over de aarde, noch over de zee, noch over enige boom. En ik zag een andere engel opkomen van de opgang der zon, hebbende het zegel van de levende God; en hij riep met luider stem tot de vier engelen, aan wie macht gegeven was de aarde en de zee te beschadigen, zeggende: Beschadigt de aarde niet, noch de zee, noch de bomen, totdat wij de dienstknechten van onze God aan hun voorhoofden verzegeld hebben. Openbaring 7:1–3.

The four winds being held, represents the restraining of Islam until the sealing of God’s people is accomplished. Islam is represented in Revelation as the last three of the seven trumpets, and also as the three woes.

Het tegenhouden van de vier winden stelt het in bedwang houden van de islam voor, totdat de verzegeling van Gods volk volbracht is. De islam wordt in Openbaring voorgesteld als de laatste drie van de zeven bazuinen, en ook als de drie weeën.

> And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels, which are yet to sound! Revelation 8:13.

> En ik zag en hoorde een engel, vliegende in het midden des hemels, die met luider stem zei: Wee, wee, wee hun die op de aarde wonen, vanwege de overige stemmen der bazuin van de drie engelen, die nog bazuinen zullen! Openbaring 8:13.

After introducing the three woe trumpets, John identifies the characteristics of Islam in chapter nine. In verse four of chapter nine a command is given to Islam, that was fulfilled in the history of Abubekr, the first leader after Mohammed.

Na de introductie van de drie wee-bazuinen duidt Johannes in hoofdstuk negen de kenmerken van de islam aan. In vers vier van hoofdstuk negen wordt aan de islam een bevel gegeven, dat in de geschiedenis van Abubekr, de eerste leider na Mohammed, werd vervuld.

> And it was commanded them that they should not hurt the grass of the earth, neither any green thing, neither any tree; but only those men which have not the seal of God in their foreheads. Revelation 9:4.

> En hun werd bevolen dat zij het gras der aarde niet zouden beschadigen, noch enig groen gewas, noch enige boom, maar alleen die mensen die het zegel van God niet op hun voorhoofden hebben. Openbaring 9:4.

Uriah Smith, identified the relation of Abubekr to verse four.

Uriah Smith bracht de relatie van Abubekr met vers vier in verband.

> “After the death of Mohammed, he was succeeded in the command by Abubekr, A.D. 632, who, as soon as he had fairly established his authority and government, dispatched a circular letter to the Arabian tribes, from which the following is an extract:

> “Na de dood van Mohammed werd hij in het bevel opgevolgd door Abubekr, A.D. 632, die, zodra hij zijn gezag en regering behoorlijk had gevestigd, een rondschrijven aan de Arabische stammen zond, waarvan het volgende een uittreksel is:

> “‘When you fight the battles of the Lord, acquit yourselves like men, without turning your backs; but let not your victory be stained with the blood of women and children. Destroy no palm-trees, nor burn any fields of corn. Cut down no fruit-trees, nor do any mischief to cattle, only such as you kill to eat. When you make any covenant or article, stand to it, and be as good as your word. And as you go, you will find some religious persons who live retired in monasteries, and propose to themselves to serve God that way; let them alone, and neither kill them nor destroy their monasteries. And you will find another sort of people that belong to the synagogue of Satan, who have shaven crowns; be sure you cleave their skulls, and give them no quarter till they either turn Mohammedans or pay tribute.’” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 500.

> “‘Wanneer gij de oorlogen des Heeren voert, gedraagt u dan als mannen, zonder de rug toe te keren; maar laat uw overwinning niet bevlekt worden met het bloed van vrouwen en kinderen. Vernielt geen palmbomen en verbrandt geen korenvelden. Velt geen vruchtbomen en richt geen schade aan onder het vee, behalve aan datgene wat gij doodt om te eten. Wanneer gij enig verbond of enige overeenkomst sluit, houd u daaraan en doe wat gij belooft. En terwijl gij voorttrekt, zult gij enige godsdienstige personen aantreffen die zich in kloosters hebben teruggetrokken en zich ten doel stellen God op die wijze te dienen; laat hen met rust, en doodt hen niet en vernielt hun kloosters niet. En gij zult een ander soort mensen aantreffen die tot de synagoge van Satan behoren, die geschoren kruinen hebben; zorg ervoor dat gij hun schedels klieft, en geef hun geen kwartier totdat zij zich óf tot Mohammedanen bekeren óf schatting betalen.’” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 500.

Uriah Smith goes on to identify two classes of men, who were to be distinguished by the Islamic warriors that Abubekr sent to bring war against Rome. One class he identifies as Catholic monks, who worshipped on Sunday; and the other class were those who worshipped on the seventh-day. Islam was only to attack the worshippers of the sun. More important to our considerations is that men, whether Sunday keepers or Sabbath keepers, are symbolically represented as grass, green things and trees. The four winds in chapter seven were restrained from blowing upon the grass until the Sabbath keepers were sealed.

Uriah Smith gaat verder met het aanwijzen van twee klassen mensen, die onderscheiden moesten worden door de islamitische krijgers die Abubekr uitzond om oorlog te voeren tegen Rome. De ene klasse duidt hij aan als katholieke monniken, die op zondag aanbaden; en de andere klasse bestond uit hen die op de zevende dag aanbaden. De islam mocht alleen de aanbidders van de zon aanvallen. Belangrijker voor onze beschouwing is dat mensen, hetzij zondagsvierders hetzij sabbathouders, symbolisch worden voorgesteld als gras, groene dingen en bomen. De vier winden in hoofdstuk zeven werden tegengehouden om niet over het gras te blazen, totdat de sabbathouders verzegeld waren.

The messenger of the movement of the one hundred and forty-four thousand asks God, “What shall I cry?” He was told that his message was to be that the Word of God stands fast forever, and that message was to be placed within the context of the wind that blows upon the grass. When the Comforter is sent to the one hundred and forty-four thousand who have been disappointed over a failed prediction of Islam, and who thereafter recognize they are in the tarrying time of the parable of the ten virgins, they are then informed by the Comforter that the message they are to present, is the message of Islam’s role in Bible prophecy. The arrival of the Comforter, in the history of the tarrying time, causes them to stand.

De boodschapper van de beweging van de honderdvierenveertigduizend vraagt God: „Wat zal ik roepen?” Hem werd gezegd dat zijn boodschap moest zijn dat het Woord van God voor eeuwig standhoudt, en die boodschap moest geplaatst worden binnen de context van de wind die over het gras blaast. Wanneer de Trooster gezonden wordt tot de honderdvierenveertigduizend, die teleurgesteld zijn geraakt over een mislukte voorspelling aangaande de islam en die daarna erkennen dat zij zich bevinden in de vertoeftijd van de gelijkenis van de tien maagden, dan worden zij vervolgens door de Trooster ingelicht dat de boodschap die zij moeten brengen, de boodschap is van de rol van de islam in de Bijbelse profetie. De komst van de Trooster doet hen, in de geschiedenis van de vertoeftijd, standhouden.

> And he said unto me, Son of man, stand upon thy feet, and I will speak unto thee. And the spirit entered into me when he spake unto me, and set me upon my feet, that I heard him that spake unto me. Ezekiel 2:1, 2.

> En Hij zeide tot mij: Mensenkind, sta op uw voeten, en Ik zal tot u spreken. En de Geest kwam in mij, toen Hij tot mij sprak, en stelde mij op mijn voeten, zodat ik Hem hoorde Die tot mij sprak. Ezechiël 2:1, 2.

They stand when they are resurrected.

Zij staan op wanneer zij worden opgewekt.

> And they of the people and kindreds and tongues and nations shall see their dead bodies three days and an half, and shall not suffer their dead bodies to be put in graves. And they that dwell upon the earth shall rejoice over them, and make merry, and shall send gifts one to another; because these two prophets tormented them that dwelt on the earth. And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. Revelation 11:9–11.

> En uit de volken en stammen en talen en natiën zullen zij hun dode lichamen zien, drie dagen en een halve, en niet toelaten dat hun dode lichamen in graven worden gelegd. En zij die op de aarde wonen, zullen zich over hen verblijden en vrolijk zijn, en elkaar geschenken zenden; omdat deze twee profeten hen die op de aarde woonden, gekweld hadden. En na drie dagen en een halve voer de Geest des levens uit God in hen, en zij gingen op hun voeten staan; en grote vrees viel op hen die hen zagen. Openbaring 11:9–11.

The two steps of standing, and then being lifted up as the ensign is also represented by Ezekiel in chapter thirty-seven. Ezekiel’s first step, brings together the body parts of the dead dry bones which are in the valley of disappointment. Ezekiel’s second step, is the message of the four winds, which is the sealing message, which is the message of Islam.

De twee stappen van eerst opstaan en vervolgens als banier te worden opgeheven, worden ook door Ezechiël in hoofdstuk zevenendertig uitgebeeld. Ezechiëls eerste stap brengt de lichaamsdelen van de dode, dorre beenderen bijeen, die zich bevinden in de vallei van teleurstelling. Ezechiëls tweede stap is de boodschap van de vier winden, die de verzegelingsboodschap is, die de boodschap van de islam is.

> And he said unto me, Son of man, can these bones live? And I answered, O Lord God, thou knowest. Again he said unto me, Prophesy upon these bones, and say unto them, O ye dry bones, hear the word of the Lord. Thus saith the Lord God unto these bones; Behold, I will cause breath to enter into you, and ye shall live: And I will lay sinews upon you, and will bring up flesh upon you, and cover you with skin, and put breath in you, and ye shall live; and ye shall know that I am the Lord. So I prophesied as I was commanded: and as I prophesied, there was a noise, and behold a shaking, and the bones came together, bone to his bone. And when I beheld, lo, the sinews and the flesh came up upon them, and the skin covered them above: but there was no breath in them. Then said he unto me, Prophesy unto the wind, prophesy, son of man, and say to the wind, Thus saith the Lord God; Come from the four winds, O breath, and breathe upon these slain, that they may live. So I prophesied as he commanded me, and the breath came into them, and they lived, and stood up upon their feet, an exceeding great army. Ezekiel 37:3–10.

> En Hij zeide tot mij: Mensenkind, zullen deze beenderen levend worden? En ik antwoordde: Ach, Heere HEERE, Gij weet het. Toen zeide Hij tot mij: Profeteer over deze beenderen en zeg tot hen: Gij dorre beenderen, hoort het woord des HEEREN. Zo zegt de Heere HEERE tot deze beenderen: Zie, Ik zal geest in u doen komen, en gij zult levend worden. En Ik zal pezen op u leggen, vlees op u doen opkomen en u met huid overtrekken, en geest in u geven, en gij zult levend worden; en gij zult weten dat Ik de HEERE ben. Toen profeteerde ik zoals mij bevolen was; en terwijl ik profeteerde, ontstond er een geluid, en zie, een beweging, en de beenderen kwamen bijeen, elk been tot zijn been. En toen ik zag, zie, er kwamen pezen en vlees op hen, en de huid overtrok hen van boven; maar er was geen geest in hen. Toen zeide Hij tot mij: Profeteer tot de wind, profeteer, mensenkind, en zeg tot de wind: Zo zegt de Heere HEERE: Kom uit de vier winden, o geest, en blaas in deze gedoden, opdat zij levend worden. Toen profeteerde ik zoals Hij mij bevolen had, en de geest kwam in hen, en zij werden levend en gingen op hun voeten staan, een uitermate groot leger. Ezechiël 37:3–10.

In the passage of Isaiah, which we are currently considering, when the Comforter arrives, they stand on their feet, then they are lifted up into a high mountain as an ensign and proclaim the “good tidings” which is the latter rain, the third angel’s message.

In de passage uit Jesaja die wij thans overwegen, staan zij, wanneer de Trooster komt, op hun voeten; vervolgens worden zij als een banier op een hoge berg verheven en verkondigen zij de „blijde boodschap”, welke de late regen is, de boodschap van de derde engel.

> O Zion, that bringest good tidings, get thee up into the high mountain; O Jerusalem, that bringest good tidings, lift up thy voice with strength; lift it up, be not afraid; say unto the cities of Judah, Behold your God! Behold, the Lord God will come with strong hand, and his arm shall rule for him: behold, his reward is with him, and his work before him. He shall feed his flock like a shepherd: he shall gather the lambs with his arm, and carry them in his bosom, and shall gently lead those that are with young. Who hath measured the waters in the hollow of his hand, and meted out heaven with the span, and comprehended the dust of the earth in a measure, and weighed the mountains in scales, and the hills in a balance? Who hath directed the Spirit of the Lord, or being his counsellor hath taught him? With whom took he counsel, and who instructed him, and taught him in the path of judgment, and taught him knowledge, and showed to him the way of understanding? Behold, the nations are as a drop of a bucket, and are counted as the small dust of the balance: behold, he taketh up the isles as a very little thing. And Lebanon is not sufficient to burn, nor the beasts thereof sufficient for a burnt offering. All nations before him are as nothing; and they are counted to him less than nothing, and vanity. Isaiah 40:9–17.

> O Sion, gij verkondigster van goede tijding, beklim de hoge berg; o Jeruzalem, gij verkondigster van goede tijding, hef uw stem op met kracht; hef haar op, wees niet bevreesd; zeg tot de steden van Juda: Zie, uw God! Zie, de Heere HEERE zal komen met sterke hand, en zijn arm zal voor Hem heersen; zie, zijn loon is bij Hem en zijn arbeidsloon gaat voor Hem uit. Hij zal zijn kudde weiden als een herder; Hij zal de lammeren met zijn arm vergaderen en in zijn schoot dragen, en de zogenden zal Hij zachtkens leiden. Wie heeft de wateren gemeten met de holte van zijn hand, en de hemel met een span afgemeten, en het stof der aarde in een maat gevat, en de bergen gewogen in een weegschaal en de heuvelen in een balans? Wie heeft de Geest des HEEREN bestuurd, of wie heeft Hem als zijn raadsman onderwezen? Met wie heeft Hij raad gehouden, en wie heeft Hem inzicht gegeven, en Hem geleerd aangaande het pad van het recht, en Hem kennis geleerd, en Hem de weg van het verstand getoond? Zie, de volken zijn geacht als een druppel aan een emmer en als een stofje aan de weegschaal; zie, Hij neemt de eilanden op als fijn stof. En de Libanon is niet genoegzaam om te branden, noch zijn dieren genoegzaam ten brandoffer. Alle volken zijn als niets voor Hem; zij worden door Hem geacht minder dan niet en ijdelheid. Jesaja 40:9–17.

Those that have come out of their graves are lifted up as an ensign, or as Isaiah identifies, they are taken to “a high mountain.” The high mountain is the ensign, and it represents those who were waiting for the Lord, during the tarrying time that is initiated by the first disappointment of July 18, 2020.

Zij die uit hun graven zijn gekomen, worden opgeheven als een banier, of, zoals Jesaja het aanduidt, zij worden gebracht naar „een hoge berg”. De hoge berg is de banier, en zij vertegenwoordigt hen die op de Heer wachtten gedurende de vertoeftijd die in gang wordt gezet door de eerste teleurstelling van 18 juli 2020.

> One thousand shall flee at the rebuke of one; at the rebuke of five shall ye flee: till ye be left as a beacon upon the top of a mountain, and as an ensign on an hill. And therefore will the Lord wait, that he may be gracious unto you, and therefore will he be exalted, that he may have mercy upon you: for the Lord is a God of judgment: blessed are all they that wait for him. Isaiah 30:17, 18.

> Duizend zullen vluchten voor het dreigen van één; voor het dreigen van vijf zult gij vluchten; totdat gij overgelaten wordt als een mast op de top van een berg en als een banier op een heuvel. Daarom zal de HEERE wachten, opdat Hij u genadig zij, en daarom zal Hij Zich verheffen, opdat Hij Zich over u ontferme; want de HEERE is een God des oordeels; welgelukzalig zijn allen die op Hem wachten. Jesaja 30:17, 18.

In Revelation eleven the ensign is taken to heaven.

In Openbaring elf wordt de banier naar de hemel opgenomen.

> And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. Revelation 11:12, 13.

> En zij hoorden een grote stem uit de hemel, die tot hen zei: Kom hierheen omhoog. En zij stegen op naar de hemel in een wolk; en hun vijanden aanschouwden hen. En in datzelfde uur vond er een grote aardbeving plaats, en het tiende deel van de stad viel, en in de aardbeving werden zevenduizend mensen gedood; en de overigen werden bevreesd en gaven heerlijkheid aan de God des hemels. Openbaring 11:12, 13.

Revelation eleven identifies that the two witnesses are lifted up to heaven, at the same hour as the earthquake. The earthquake that was fulfilled by the French Revolution in past history, typifies the overturning of the United States at the Sunday law. The ensign is therefore lifted up at the Sunday law, and the ensign then proclaims the “good tidings” to the entire world.

Openbaring elf maakt duidelijk dat de twee getuigen opvaren naar de hemel, in hetzelfde uur als de aardbeving. De aardbeving die in de vroegere geschiedenis door de Franse Revolutie werd vervuld, is een voorafbeelding van de omverwerping van de Verenigde Staten bij de zondagswet. Het banier wordt daarom opgeheven bij de zondagswet, en het banier verkondigt vervolgens de „blijde boodschap” aan de gehele wereld.

> All ye inhabitants of the world, and dwellers on the earth, see ye, when he lifteth up an ensign on the mountains; and when he bloweth a trumpet, hear ye. Isaiah 18:3.

> Gij, alle inwoners der wereld en bewoners der aarde, ziet toe, wanneer hij op de bergen een banier opheft; en hoort toe, wanneer hij op de bazuin blaast. Jesaja 18:3.

The ensign will present the “good tidings” when the “trumpet” is blown. The final trumpet message of Revelation is the seventh trumpet, which is the third woe, which is Islam. Isaiah, John and Ezekiel are all speaking of the last days, and they never contradict one another.

Het banier zal de „goede tijding” verkondigen wanneer de „bazuin” wordt geblazen. De laatste bazuinboodschap van de Openbaring is de zevende bazuin, die het derde wee is, namelijk de islam. Jesaja, Johannes en Ezechiël spreken allen over de laatste dagen, en zij spreken elkaar nooit tegen.

The seal of God is placed upon God’s people at the Sunday law.

Het zegel van God wordt bij de zondagwet op Gods volk geplaatst.

> “Not one of us will ever receive the seal of God while our characters have one spot or stain upon them. It is left with us to remedy the defects in our characters, to cleanse the soul temple of every defilement. Then the latter rain will fall upon us as the early rain fell upon the disciples on the Day of Pentecost. . ..

> ‘Niemand van ons zal ooit het zegel van God ontvangen zolang onze karakters nog één vlek of smet vertonen. Het is aan ons om de gebreken in ons karakter te herstellen, om de tempel van de ziel van elke verontreiniging te reinigen. Dan zal de late regen op ons vallen, zoals de vroege regen op de discipelen viel op de Pinksterdag....’

> “What are you doing, brethren, in the great work of preparation? Those who are uniting with the world are receiving the worldly mold and preparing for the mark of the beast. Those who are distrustful of self, who are humbling themselves before God and purifying their souls by obeying the truth these are receiving the heavenly mold and preparing for the seal of God in their foreheads. When the decree goes forth and the stamp is impressed, their character will remain pure and spotless for eternity.” Testimonies, volume 5, 214–216.

> „Wat doet u, broeders, in het grote werk van voorbereiding? Degenen die zich met de wereld verenigen, ontvangen de wereldse vorm en bereiden zich voor op het merkteken van het beest. Degenen die geen vertrouwen in zichzelf stellen, die zich voor God vernederen en hun zielen reinigen door de waarheid te gehoorzamen, dezen ontvangen de hemelse vorm en bereiden zich voor op het zegel van God op hun voorhoofden. Wanneer het besluit uitgaat en het stempel wordt gedrukt, zal hun karakter tot in eeuwigheid rein en vlekkeloos blijven.” Testimonies, deel 5, 214–216.

Though the decree is impressed at the Sunday law, those that receive the seal will need to have a character prepared for the seal, before the Sunday law, for the Sunday law is the crisis that all the crises in God’s word point forward to. It is the “crisis”, or “cry”, at midnight in the parable of the ten virgins.

Hoewel het besluit wordt opgelegd bij de zondagswet, zullen degenen die het zegel ontvangen reeds vóór de zondagswet een karakter moeten hebben dat voor het zegel is voorbereid, want de zondagswet is de crisis waarnaar alle crises in Gods Woord vooruitwijzen. Zij is de „crisis”, of de „roep”, te middernacht in de gelijkenis van de tien maagden.

> “Character is revealed by a crisis. When the earnest voice proclaimed at midnight, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ the sleeping virgins roused from their slumbers, and it was seen who had made preparation for the event. Both parties were taken unawares, but one was prepared for the emergency, and the other was found without preparation. Character is revealed by circumstances. Emergencies bring out the true metal of character. Some sudden and unlooked-for calamity, bereavement, or crisis, some unexpected sickness or anguish, something that brings the soul face to face with death, will bring out the true inwardness of the character. It will be made manifest whether or not there is any real faith in the promises of the word of God. It will be made manifest whether or not the soul is sustained by grace, whether there is oil in the vessel with the lamp.

> „Karakter wordt door een crisis geopenbaard. Toen de ernstige stem te middernacht verkondigde: ‘Zie, de bruidegom komt; gaat uit hem tegemoet,’ ontwaakten de slapende maagden uit hun sluimer, en het werd zichtbaar wie zich op de gebeurtenis had voorbereid. Beide groepen werden overrompeld, maar de ene was op het noodgeval voorbereid, en de andere werd onvoorbereid bevonden. Karakter wordt door omstandigheden geopenbaard. Noodsituaties brengen het ware gehalte van het karakter aan het licht. Een plotselinge en onverwachte ramp, een verlies door de dood of een crisis, een onverwachte ziekte of smart, iets dat de ziel oog in oog met de dood brengt, zal de ware innerlijke gesteldheid van het karakter aan het licht brengen. Het zal openbaar worden of er al dan niet werkelijk geloof is in de beloften van het woord van God. Het zal openbaar worden of de ziel al dan niet door genade wordt staande gehouden, of er olie in het vat met de lamp is.”

> “Testing times come to all. How do we conduct ourselves under the test and proving of God? Do our lamps go out? or do we still keep them burning? Are we prepared for every emergency by our connection with Him who is full of grace and truth? The five wise virgins could not impart their character to the five foolish virgins. Character must be formed by us as individuals.” Review and Herald, October 17, 1895.

> „Tijden van beproeving komen over allen. Hoe gedragen wij ons onder de beproeving en toetsing van God? Gaan onze lampen uit? of houden wij ze nog brandende? Zijn wij op iedere noodsituatie voorbereid door onze verbinding met Hem die vol is van genade en waarheid? De vijf wijze maagden konden hun karakter niet overdragen aan de vijf dwaze maagden. Karakter moet door ons als individuen worden gevormd.” Review and Herald, 17 oktober 1895.

The wise virgins needed the oil, before the cry was made, for when the midnight crisis arrives, it is too late to obtain the oil.

De wijze maagden hadden de olie nodig vóórdat de roep klonk, want wanneer de crisis te middernacht aanbreekt, is het te laat om de olie nog te verkrijgen.

> “There is a spirit of desperation, of war and bloodshed, and that spirit will increase until the very close of time. Just as soon as the people of God are sealed in their foreheads,—it is not any seal or mark that can be seen, but a settling into the truth, both intellectually and spiritually, so they cannot be moved,—just as soon as God’s people are sealed and prepared for the shaking, it will come. Indeed, it has begun already; the judgments of God are now upon the land, to give us warning, that we may know what is coming.” Manuscript Releases, volume 1, 249.

> „Er heerst een geest van wanhoop, van oorlog en bloedvergieten, en die geest zal toenemen tot vlak voor het einde van de tijd. Zodra het volk van God aan hun voorhoofden verzegeld is,—het is niet enig zegel of merkteken dat gezien kan worden, maar een verankering in de waarheid, zowel verstandelijk als geestelijk, zodat zij niet bewogen kunnen worden,—zodra Gods volk verzegeld en voorbereid is op de schudding, zal die komen. Ja, zij is reeds begonnen; de oordelen van God rusten nu op het land, om ons te waarschuwen, opdat wij mogen weten wat er komen gaat.” Manuscript Releases, deel 1, 249.

The seal of God is a settling into the truth, both intellectually and spiritually. That seal cannot be seen, but the ensign will be seen, for it is the only way the world can be warned. Therefore, there is a time when the seal cannot be seen, that is followed by the Sunday law, where the seal must be seen.

Het zegel van God is een gegrond worden in de waarheid, zowel verstandelijk als geestelijk. Dat zegel kan niet worden gezien, maar de banier zal worden gezien, want dat is de enige wijze waarop de wereld gewaarschuwd kan worden. Daarom is er een tijd waarin het zegel niet kan worden gezien, die wordt gevolgd door de zondagswet, waarin het zegel zichtbaar moet zijn.

> “The work of the Holy Spirit is to convince the world of sin, of righteousness and of judgment. The world can only be warned by seeing those who believe the truth sanctified through the truth, acting upon high and holy principles, showing in a high, elevated sense, the line of demarcation between those who keep the commandments of God, and those who trample them under their feet. The sanctification of the Spirit signalizes the difference between those who have the seal of God, and those who keep a spurious rest-day. When the test comes, it will be clearly shown what the mark of the beast is. It is the keeping of Sunday. Those who after having heard the truth, continue to regard this day as holy, bear the signature of the man of sin, who thought to change times and laws.” Bible Training School, December 1, 1903.

> “Het werk van de Heilige Geest is de wereld te overtuigen van zonde, van gerechtigheid en van oordeel. De wereld kan slechts worden gewaarschuwd door te zien dat zij die de waarheid geloven, door de waarheid geheiligd zijn, handelend naar hoge en heilige beginselen, en in verheven en verheffende zin de scheidslijn tonend tussen hen die de geboden van God onderhouden, en hen die deze met voeten treden. De heiliging door de Geest markeert het onderscheid tussen hen die het zegel van God hebben, en hen die een onechte rustdag houden. Wanneer de beproeving komt, zal duidelijk worden aangetoond wat het merkteken van het beest is. Het is het houden van de zondag. Zij die, nadat zij de waarheid hebben gehoord, deze dag blijven beschouwen als heilig, dragen het kenteken van de mens der zonde, die meende tijden en wetten te veranderen.” Bible Training School, 1 december 1903.

The seal that must be attained before the Sunday law is the full development of the character of Christ, and it is unseen, except by angels. The seal that is seen at the Sunday law are those who keep the Seventh-day Sabbath, for it is the seal, or sign of God’s people.

Het zegel dat moet worden ontvangen vóór de zondagswet, is de volle ontwikkeling van het karakter van Christus, en het is onzichtbaar, behalve voor de engelen. Het zegel dat zichtbaar wordt bij de zondagswet, zijn zij die de sabbat van de zevende dag onderhouden, want die is het zegel, of teken, van Gods volk.

> Speak thou also unto the children of Israel, saying, Verily my sabbaths ye shall keep: for it is a sign between me and you throughout your generations; that ye may know that I am the Lord that doth sanctify you. Exodus 31:13.

> Spreek ook tot de kinderen van Israël en zeg: Voorwaar, Mijn sabbatten zult gij onderhouden; want zij zijn een teken tussen Mij en u, van geslacht tot geslacht, opdat gij weet dat Ik de HEERE ben, Die u heiligt. Exodus 31:13.

The sealing of the hundred and forty-four thousand began on July 18, 2020, and must be completed before the Sunday law.

De verzegeling van de honderdvierenvierenveertigduizend begon op 18 juli 2020 en moet voltooid zijn vóór de zondagswet.

> All ye inhabitants of the world, and dwellers on the earth, see ye, when he lifteth up an ensign on the mountains; and when he bloweth a trumpet, hear ye. Isaiah 18:3.

> Gij allen, inwoners der wereld en bewoners der aarde, ziet toe, wanneer hij een banier opheft op de bergen; en hoort, wanneer hij op de bazuin blaast. Jesaja 18:3.

The seven thunders that has now been unsealed, identifies that the history of the one hundred and forty-four thousand is the work of proclaiming a message that is placed within the context of the trumpet warning of the third woe. The trumpet of Islam in Bible prophecy is what is sounded by the ensign that is lifted up out of the grave.

De zeven donderslagen die nu zijn ontzegeld, maken duidelijk dat de geschiedenis van de honderd vierenveertigduizend het werk is van de verkondiging van een boodschap die geplaatst is binnen de context van de bazuinwaarschuwing van het derde wee. De bazuin van de islam in de Bijbelse profetie is datgene wat wordt geblazen door het banier dat uit het graf wordt opgeheven.

The four waymarks of every reform line, that align with the four waymarks of the history of 1840 to 1844, establish that each of the four steps of each reform line always possesses the same theme. The first waymark in the history of the one hundred and forty-four thousand, that was represented by 1840 through 1844 was the empowerment of the message on September 11, 2001. That waymark was Islam. The second waymark of the parallel history for the one hundred and forty-four thousand was the disappointment of July 18, 2020. That waymark was a prediction of Islam which had been corrupted by the application of time. The third waymark which marks the Midnight Cry is a correction of the failed prediction of Islam. The correction represents the rejection of the application of time. The fourth waymark is the Sunday law, where the ensign that is lifted up, blows the seventh trumpet, which is the third woe, which is Islam.

De vier merktekens van elke hervormingslijn, die overeenstemmen met de vier merktekens van de geschiedenis van 1840 tot 1844, stellen vast dat elk van de vier stappen van elke hervormingslijn altijd hetzelfde thema bezit. Het eerste merkteken in de geschiedenis van de honderdvierenveertigduizend, dat werd voorgesteld door 1840 tot 1844, was de bekrachtiging van de boodschap op 11 september 2001. Dat merkteken was de islam. Het tweede merkteken van de parallelle geschiedenis voor de honderdvierenveertigduizend was de teleurstelling van 18 juli 2020. Dat merkteken was een voorspelling van de islam die door de toepassing van tijd was verdorven. Het derde merkteken, dat de Middernachtsroep markeert, is een correctie van de mislukte voorspelling van de islam. De correctie vertegenwoordigt de verwerping van de toepassing van tijd. Het vierde merkteken is de zondagswet, waar het vaandel dat wordt opgeheven, op de zevende bazuin blaast, die het derde wee is, namelijk de islam.

Isaiah chapter forty identifies the starting point for the next twenty-six chapters. That starting point is located in the book of Revelation chapter eleven, when the two prophets that tormented the people are brought back to life. The Comforter resurrects and brings them to the standing position, and thereafter they are lifted up to heaven. Isaiah identifies the Elijah messenger as the voice crying in the wilderness. That messenger then asks what his message is to be and he is told in prophetic symbolism, that the message of Islam is a trumpet warning which the ensign proclaims. Yet the only way that Islam can be presented as the trumpet of warning in the last days is by identifying Islam of the past. The beginning of Islam as understood by the Millerites, and as graphically illustrated on the two sacred charts of Habakkuk, must be employed to identify Islam of the third woe.

Jesaja hoofdstuk veertig duidt het uitgangspunt aan voor de volgende zesentwintig hoofdstukken. Dat uitgangspunt bevindt zich in het boek Openbaring hoofdstuk elf, wanneer de twee profeten die de mensen kwelden, weer tot leven worden gebracht. De Trooster wekt hen op en brengt hen in een staande houding, en daarna worden zij ten hemel opgenomen. Jesaja duidt de boodschapper van Elia aan als de stem van een roepende in de woestijn. Die boodschapper vraagt vervolgens wat zijn boodschap moet zijn, en hem wordt in profetische symboliek gezegd dat de boodschap van de islam een bazuinwaarschuwing is die het banier verkondigt. Toch is de enige wijze waarop de islam in de laatste dagen als de bazuin van waarschuwing kan worden voorgesteld, door de islam uit het verleden te identificeren. Het begin van de islam zoals dit door de Millerieten werd begrepen, en zoals dit aanschouwelijk werd weergegeven op de twee heilige kaarten van Habakuk, moet worden aangewend om de islam van de derde wee te identificeren.

> I was in the Spirit on the Lord’s Day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet. Revelation 1:10.

> Ik was in de Geest op de dag des Heeren, en ik hoorde achter mij een luide stem, als van een bazuin. Openbaring 1:10.

John heard the voice of a trumpet behind him in the Revelation, and John represents the one hundred and forty-four thousand who hear a voice from the past. The voice behind John, that is representing the sound of a trumpet from the past, is the pioneer understanding that the trumpets were God’s judgments against Sunday worship. The first four trumpets were brought against pagan Rome in response to the first Sunday law passed by Constantine in the year 321. The fifth and sixth trumpet, which are the first and second woes, represent God’s judgments against papal Rome after it too passed a Sunday law at the Council of Orleans in the year 538. The third woe of Islam arrives when the Sunday law is passed in the United States. Then the ensign is lifted up and identifies the prophetic role of Islam, based upon the beginning role of Islam.

Johannes hoorde in de Openbaring achter zich de stem van een bazuin, en Johannes vertegenwoordigt de honderdvierenveertigduizend die een stem uit het verleden horen. De stem achter Johannes, die het geluid van een bazuin uit het verleden voorstelt, is het pioniersinzicht dat de bazuinen Gods oordelen waren tegen de zondagverering. De eerste vier bazuinen werden over het heidense Rome gebracht als antwoord op de eerste zondagswet die Constantijn in het jaar 321 uitvaardigde. De vijfde en zesde bazuin, die het eerste en tweede wee zijn, stellen Gods oordelen voor tegen het pauselijke Rome nadat ook dit een zondagswet had uitgevaardigd op het Concilie van Orléans in het jaar 538. Het derde wee van de islam komt wanneer in de Verenigde Staten de zondagswet wordt aangenomen. Dan wordt het banier opgeheven en duidt zij de profetische rol van de islam aan, op grond van de aanvankelijke rol van de islam.

The message proclaimed by the ensign can only be established when the message is placed within the context of Alpha and Omega. After this introduction in Isaiah chapter forty, the strongest and most direct biblical presentation of God as the Alpha and Omega is set forth over several consecutive chapters. Those chapters are Isaiah’s representation of the Revelation of Jesus Christ that “God gave unto” Jesus, “to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John,” who wrote it “in a book, and” sent “it unto the seven churches.”

De boodschap die door de banier wordt verkondigd, kan alleen worden gevestigd wanneer de boodschap binnen de context van Alpha en Omega wordt geplaatst. Na deze inleiding in Jesaja hoofdstuk veertig wordt de krachtigste en meest rechtstreekse bijbelse voorstelling van God als de Alpha en Omega uiteengezet over verscheidene opeenvolgende hoofdstukken. Die hoofdstukken vormen Jesaja’s voorstelling van de Openbaring van Jezus Christus, die „God Hem gegeven heeft, om Zijn dienstknechten te tonen hetgeen weldra moet geschieden; en die Hij door Zijn engel gezonden en te kennen gegeven heeft aan Zijn dienstknecht Johannes”, die het „in een boek geschreven heeft, en het gezonden heeft aan de zeven gemeenten.”

We will consider the following chapters of Isaiah in the next article.

In het volgende artikel zullen wij de volgende hoofdstukken van Jesaja behandelen.

> Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:3.

> Zalig is hij die leest, en zij die de woorden van deze profetie horen en bewaren hetgeen daarin geschreven staat; want de tijd is nabij. Openbaring 1:3.

Back to Articles