Article

# The Book of Daniel - Number Eighty-Four

Het Boek Daniël - Nummer Vierentachtig

Unveiling the Four Generations of Laodicean Adventism: A Journey Through Biblical Parallelism and Prophetic Testing

Het onthullen van de vier generaties van het Laodiceaanse adventisme: een reis door bijbelse parallellie en profetische beproeving

Author

Jeff Pippenger

Published

February 17, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

Truth is established upon the testimony of two or three, and the application of the four abominations of Ezekiel chapter eight, as the four generations of Laodicean Adventism, has several witnesses. In earlier articles it was identified that the seven churches of Revelation chapters two and three not only represented the history of modern Israel from the time of the apostles unto the end of the world, but also that those seven churches represented the history of ancient Israel from the time of Moses unto the time of Christ.

De waarheid wordt bevestigd op het getuigenis van twee of drie, en de toepassing van de vier gruwelen van Ezechiël hoofdstuk acht, als de vier generaties van het Laodiceaanse adventisme, heeft verscheidene getuigen. In eerdere artikelen werd vastgesteld dat de zeven gemeenten van Openbaring hoofdstukken twee en drie niet alleen de geschiedenis van het moderne Israël vertegenwoordigden vanaf de tijd van de apostelen tot aan het einde van de wereld, maar ook dat die zeven gemeenten de geschiedenis van het oude Israël vertegenwoordigden vanaf de tijd van Mozes tot aan de tijd van Christus.

The church of Ephesus represented both the early Christian church, and also ancient Israel from Moses unto the time of the Judges. The church of Smyrna represented the period of persecution from the time of the disciples, unto the Roman emperor Constantine, and also the period of the Judges, when every man did what was right in his own eyes. The church of Pergamos represented the period of compromise from Constantine unto the papacy in 538, but also the period when ancient Israel rejected God and chose a king, and continually compromised with the pagan kingdoms they were surrounded by. The fourth church of Thyatira represented by Jezebel, is the period of papal rule from the year 538 unto 1798, and also the seventy-year captivity of ancient Israel in Babylon.

De gemeente van Efeze vertegenwoordigde zowel de vroege christelijke kerk alsook het oude Israël vanaf Mozes tot aan de tijd van de Richteren. De gemeente van Smyrna vertegenwoordigde de periode van vervolging vanaf de tijd van de discipelen tot aan de Romeinse keizer Constantijn, en tevens de periode van de Richteren, toen eenieder deed wat juist was in zijn eigen ogen. De gemeente van Pergamum vertegenwoordigde de periode van compromis vanaf Constantijn tot aan het pausdom in 538, maar ook de periode waarin het oude Israël God verwierp en een koning koos, en voortdurend compromissen sloot met de heidense koninkrijken waardoor zij omringd werden. De vierde gemeente, Thyatira, vertegenwoordigd door Izebel, is de periode van pauselijke heerschappij vanaf het jaar 538 tot 1798, en tevens de zeventigjarige ballingschap van het oude Israël in Babylon.

Those four churches also represent the four generations of Adventism, and provide a witness to applying Ezekiel’s four abominations to the four generations. The rebellion of 1863, was represented by the first generation of ancient Israel as illustrated by the rebellion of Aaron’s golden calf. The first generation includes the counsel given to the church of Ephesus, which identifies that God’s people had left their first love, and needed to repent and return to their first love. In 1863, the first love, as represented by William Miller’s jewels (the foundational truths, especially the “seven times”), were set aside, and God’s people were counselled to return.

Die vier gemeenten vertegenwoordigen eveneens de vier generaties van het Adventisme en leveren een getuigenis voor de toepassing van Ezechiëls vier gruwelen op de vier generaties. De opstand van 1863 werd vertegenwoordigd door de eerste generatie van het oude Israël, zoals geïllustreerd door de opstand rond Aarons gouden kalf. De eerste generatie omvat de raad die aan de gemeente van Efeze werd gegeven, waarin wordt aangeduid dat Gods volk zijn eerste liefde had verlaten en zich moest bekeren en tot zijn eerste liefde terugkeren. In 1863 werd de eerste liefde, voorgesteld door de juwelen van William Miller (de fundamentele waarheden, in het bijzonder de „zeven tijden”), terzijde gesteld, en Gods volk werd gemaand terug te keren.

> Nevertheless I have somewhat against thee, because thou hast left thy first love. Remember therefore from whence thou art fallen, and repent, and do the first works; or else I will come unto thee quickly, and will remove thy candlestick out of his place, except thou repent. Revelation 2:4, 5.

> Maar Ik heb tegen u, dat gij uw eerste liefde hebt verlaten. Gedenk dan vanwaar gij gevallen zijt, en bekeer u, en doe de eerste werken; zo niet, dan zal Ik spoedig tot u komen en uw kandelaar van zijn plaats wegnemen, indien gij u niet bekeert. Openbaring 2:4, 5.

The Millerites had struggled with apostate Protestantism, who Jeremiah called the “assembly of mockers,” and waited patiently for the vision to arrive, for when it did arrive it would not lie. The “assembly of mockers” were represented by the old prophet that lied to the prophet of Judah, who had presented the rebuke upon Jeroboam’s counterfeit worship.

De Millerieten hadden geworsteld met het afvallige protestantisme, dat Jeremia de „vergadering der spotters” noemde, en zij wachtten geduldig totdat het visioen zou komen; want wanneer het kwam, zou het niet liegen. De „vergadering der spotters” werd voorgesteld door de oude profeet die loog tegen de profeet uit Juda, die de bestraffing had uitgesproken over Jerobeams nagemaakte eredienst.

> I know thy works, and thy labour, and thy patience, and how thou canst not bear them which are evil: and thou hast tried them which say they are apostles, and are not, and hast found them liars: And hast borne, and hast patience, and for my name’s sake hast laboured, and hast not fainted. Revelation 2:2, 3.

> Ik ken uw werken, en uw arbeid, en uw volharding, en dat gij de bozen niet kunt verdragen; en gij hebt hen beproefd die zeggen dat zij apostelen zijn, en het niet zijn, en gij hebt hen leugenaars bevonden; en gij hebt verdragen, en volharding gehad, en om Mijns naams wil gearbeid, en zijt niet bezweken. Openbaring 2:2, 3.

The second church of Smyrna represented the period of persecution in the early Christian church, that consisted of genuine martyrs and some who brought persecution upon themselves for less than holy motivations. It also represented the time of the Judges when every man in ancient Israel did whatever seemed right in his own eyes. The generation of rebellion that began in 1888, identified a period of persecution against the Spirit of Prophecy, the chosen messengers of the hour, and the Holy Spirit. It introduced a period when the ancient men of Laodicean Adventism chose to do whatever seemed right in their own eyes, as witnessed by men such as Kellogg, Prescott and Daniells.

De tweede gemeente van Smyrna vertegenwoordigde de periode van vervolging in de vroege christelijke kerk, die bestond uit oprechte martelaren en sommigen die door minder dan heilige beweegredenen vervolging over zichzelf brachten. Zij vertegenwoordigde ook de tijd van de Richteren, toen ieder in het oude Israël deed wat juist scheen in zijn eigen ogen. De generatie van opstand die in 1888 begon, markeerde een periode van vervolging tegen de Geest der Profetie, de uitverkoren boodschappers van het uur en de Heilige Geest. Zij luidde een periode in waarin de oude mannen van het Laodiceïsche adventisme ervoor kozen te doen wat juist scheen in hun eigen ogen, zoals blijkt uit mannen als Kellogg, Prescott en Daniells.

The faithful few in that time were to be in mortal spiritual combat with a class that claimed to be Jews, but were not. Despite the positions of leadership, they were of the synagogue of Satan, as testified to by Sister White identifying that some were being directed “by angels that had been expelled from heaven.” They claimed to be wise, but were foolish. There was no condemnation placed upon the wise in that period of time, but an encouragement to be faithful unto death. In 1915, the last words Sister White ever spoke was, “I know in whom I have believed,” for she had been faithful unto death.

De getrouwe weinigen moesten in die tijd in een dodelijke geestelijke strijd verkeren met een klasse die beweerde Joden te zijn, maar het niet was. Ondanks hun leidinggevende posities behoorden zij tot de synagoge van Satan, zoals wordt bevestigd doordat Zuster White verklaarde dat sommigen werden geleid “door engelen die uit de hemel waren verdreven”. Zij beweerden wijs te zijn, maar waren dwaas. In die tijd werd er geen veroordeling uitgesproken over de wijzen, maar een aansporing gegeven om getrouw te zijn tot de dood. In 1915 waren de laatste woorden die Zuster White ooit sprak: “Ik weet in Wie ik heb geloofd,” want zij was getrouw geweest tot de dood.

> I know thy works, and tribulation, and poverty, (but thou art rich) and I know the blasphemy of them which say they are Jews, and are not, but are the synagogue of Satan. Fear none of those things which thou shalt suffer: behold, the devil shall cast some of you into prison, that ye may be tried; and ye shall have tribulation ten days: be thou faithful unto death, and I will give thee a crown of life. Revelation 2:9, 10.

> Ik ken uw werken, en verdrukking, en armoede, (maar gij zijt rijk) en Ik ken de lastering van hen die zeggen dat zij Joden zijn, en het niet zijn, maar een synagoge van de satan. Vrees niets van hetgeen gij lijden zult; zie, de duivel zal sommigen van u in de gevangenis werpen, opdat gij beproefd wordt; en gij zult verdrukking hebben tien dagen: wees getrouw tot den dood, en Ik zal u geven de kroon des levens. Openbaring 2:9, 10.

The church of Pergamos represented the compromise between truth and error, between paganism and Christianity, in the time of the emperor Constantine, and also the compromise of ancient Israel that occurred during the history of the kings. It represented the mixture of truth and error, which can only produce error. It was represented by the 1919 Bible conference where the publication of the book, “The Doctrine of Christ”, was brought about in order to create an Adventist message that more closely represented the false gospel of apostate Protestantism. It was in the third generation of Adventism where the great compromises of truth occurred.

De gemeente van Pergamum vertegenwoordigde het compromis tussen waarheid en dwaling, tussen heidendom en christendom, in de tijd van keizer Constantijn, en tevens het compromis van het oude Israël dat plaatsvond in de geschiedenis van de koningen. Zij vertegenwoordigde de vermenging van waarheid en dwaling, die slechts dwaling kan voortbrengen. Zij werd voorgesteld door de Bijbelconferentie van 1919, waar de publicatie van het boek “The Doctrine of Christ” tot stand werd gebracht om een adventistische boodschap te creëren die het valse evangelie van het afvallige protestantisme nauwkeuriger weerspiegelde. Het was in de derde generatie van het adventisme dat de grote compromissen met de waarheid plaatsvonden.

It was in that generation, beginning in 1919, that the church began the compromise that produced the Church Manual. It was in that generation, beginning in 1919, that the church began the compromise that required accreditation in both the schools of health and religion. It was in that generation that the move to the modern Catholic-based Bibles was initiated. It was in that history that the willingness of the leadership to establish relationships with regimes that were openly anti-Christian occurred.

Het was in die generatie, beginnend in 1919, dat de kerk het compromis begon dat het Kerkelijk Handboek voortbracht. Het was in die generatie, beginnend in 1919, dat de kerk het compromis begon dat accreditatie vereiste in zowel de scholen voor gezondheidszorg als die voor godsdienst. Het was in die generatie dat de overgang naar de moderne, op katholieke grondslag gebaseerde Bijbels werd ingezet. Het was in die geschiedenis dat de bereidheid van de leiding om betrekkingen aan te knopen met regimes die openlijk antichristelijk waren, aan het licht trad.

The practice had been born into infancy in the Civil War, when the Laodicean leadership formed a legal relationship with the government of the United States, in order to have a better outcome for the young men in the church that were to be drafted into the deadliest war in American history, was repeated at the outset of the First World War when the General Conference president, A. G. Daniells, interacted with the German government, giving his approval for Germany to draft and force young men to serve in the military, and to bear arms, and to disregard the Sabbath. That action by Daniells brought about a separation that produced the various splinters of the Seventh-day Adventist Reform movement that exist to this very day.

De praktijk was in de burgeroorlog in haar kinderschoenen ontstaan, toen de Laodicese leiding een juridische verhouding aanging met de regering van de Verenigde Staten, teneinde een gunstiger uitkomst te verkrijgen voor de jonge mannen in de kerk die zouden worden opgeroepen voor de dodelijkste oorlog in de Amerikaanse geschiedenis; zij werd herhaald bij het begin van de Eerste Wereldoorlog, toen de president van de Generale Conferentie, A. G. Daniells, in contact trad met de Duitse regering en zijn goedkeuring gaf aan het feit dat Duitsland jonge mannen zou oproepen en dwingen in het leger te dienen, wapens te dragen en de sabbat te veronachtzamen. Die handeling van Daniells bracht een scheiding teweeg die leidde tot de verschillende afsplitsingen van de Hervormingsbeweging van de Zevende-dags Adventisten die tot op de huidige dag bestaan.

That compromise continued with Hitler’s Nazi Germany, and thereafter with the nations that made up the Soviet Union, and it is still upheld today in regimes such as China. The compromise of the third generation in its relation to statecraft had been typified by the compromise of the ancient kings of Israel and Constantine as symbolized in the church of Pergamos. That period also represented the compromise of its churchcraft with the false gospel of peace and safety represented by Prescott’s “The Doctrine of Christ”.

Dat compromis zette zich voort onder Hitlers nazi-Duitsland en vervolgens onder de naties die de Sovjet-Unie vormden, en het wordt heden ten dage nog steeds gehandhaafd in regimes zoals China. Het compromis van de derde generatie in haar verhouding tot de staatskunde was voorafgebeeld door het compromis van de oude koningen van Israël en van Constantijn, zoals gesymboliseerd in de gemeente van Pergamus. Die periode vertegenwoordigde ook het compromis van haar kerkpolitiek met het valse evangelie van vrede en veiligheid, vertegenwoordigd door Prescotts “The Doctrine of Christ”.

> I know thy works and where thou dwellest, even where Satan’s seat is: and thou holdest fast my name, and hast not denied my faith, even in those days wherein Antipas was my faithful martyr, who was slain among you, where Satan dwelleth. But I have a few things against thee, because thou hast there them that hold the doctrine of Balaam, who taught Balac to cast a stumblingblock before the children of Israel, to eat things sacrificed unto idols, and to commit fornication. Revelation 2:13, 14.

> Ik ken uw werken en waar gij woont, namelijk waar de troon van de satan is; en gij houdt vast aan mijn Naam en hebt mijn geloof niet verloochend, zelfs in die dagen waarin Antipas mijn getrouwe martelaar was, die onder u gedood is, waar de satan woont. Maar Ik heb enkele dingen tegen u, omdat gij daar hen hebt die vasthouden aan de leer van Bileam, die Balak leerde de kinderen Israëls een struikelblok voor te werpen, opdat zij afgodenoffers zouden eten en hoererij bedrijven. Openbaring 2:13, 14.

The fornication identifies the work of the General Conference in aligning themselves with nations such as Nazi Germany, and the Soviet Union under the pretext of maintaining necessary working relationships with the corrupt governments, while disregarding the faithful in those nations that suffered persecution from the various regimes they had joined with. The food sacrificed to idols represented the false methodology of apostate Protestantism and Catholicism that was then firmly established in universities of Laodicean Adventism, that had agreed to be governed by the guidelines of apostate methodologies, both in religion and health.

De hoererij duidt op het werk van de Generale Conferentie, die zich vereenzelvigde met naties zoals nazi-Duitsland en de Sovjet-Unie onder het voorwendsel de noodzakelijke werkrelaties met de verdorven regeringen te handhaven, terwijl zij de getrouwen in die naties, die vervolging leden onder de verschillende regimes waarmee zij zich hadden verbonden, buiten beschouwing liet. Het aan de afgoden geofferde voedsel vertegenwoordigde de valse methodologie van het afvallige protestantisme en katholicisme, die destijds stevig verankerd was in de universiteiten van het Laodiceïsche adventisme, dat ermee had ingestemd zich te laten regeren door de richtlijnen van afvallige methodologieën, zowel op het gebied van godsdienst als van gezondheid.

Jesus illustrated the end of the third generation as he did with the beginning, for He marked the arrival of the fourth generation with the publication of the book, Questions on Doctrine published in 1957, which fully rejected the primary salvation distinction that exists between truth and the erroneous ideas of apostate Protestantism and Catholicism. The book of course has several erroneous teachings, but essentially it teaches that it is impossible to live victorious in Christ, until after a person is miraculously changed at the Second Coming. The book marked the beginning of the generation where the twenty-five ancient men were to bow down to the sun. The political and religious elements necessary to allow the Laodicean Adventist church to accept the worship of Sunday at the soon coming Sunday law had arrived.

Jezus illustreerde het einde van de derde generatie zoals Hij dat ook met het begin deed, want Hij markeerde de komst van de vierde generatie met de publicatie van het boek Questions on Doctrine, uitgegeven in 1957, dat het fundamentele onderscheid inzake verlossing tussen de waarheid en de dwalingen van afvallig protestantisme en katholicisme volledig verwierp. Het boek bevat uiteraard verscheidene onjuiste leringen, maar in wezen leert het dat het onmogelijk is om in Christus overwinnend te leven, totdat iemand bij de Wederkomst op wonderbaarlijke wijze wordt veranderd. Het boek markeerde het begin van de generatie waarin de vijfentwintig oude mannen zich voor de zon zouden neerbuigen. De politieke en godsdienstige elementen die noodzakelijk waren om de Laodiceese Adventkerk in staat te stellen de aanbidding van de zondag bij de spoedig komende zondagswet te aanvaarden, waren gearriveerd.

The fourth abomination of Ezekiel occurs when the faithful few in chapter nine are receiving a seal upon their foreheads, just before the destroying angels begin their work. The vision begins in verse one, of chapter eight on the fifth day, of the sixth month, of the sixth year. The vision begins the day before the execution of the judgment upon those who bow down to the sun, which is the mark of papal authority, and the number of his name is “666.”

De vierde gruwel in Ezechiël vindt plaats wanneer de getrouwe weinigen in hoofdstuk negen een zegel op hun voorhoofden ontvangen, vlak voordat de verderfengelen hun werk beginnen. Het visioen begint in vers één van hoofdstuk acht, op de vijfde dag van de zesde maand, van het zesde jaar. Het visioen begint op de dag vóór de voltrekking van het oordeel over hen die zich neerbuigen voor de zon, wat het merkteken van pauselijk gezag is, en het getal van zijn naam is „666”.

The work of the sealing of the one hundred and forty-four thousand began on September 11, 2001 with the attack upon the earth beast carried out by the third woe of Islam. That attack made the nations angry, and marked the arrival of the latter rain. But the latter rain would only be recognized by those who would be led back to the foundations of Adventism to see that the three Woes of Islam are a foundational truth. At that point in time, those who were led back to the old paths that Jeremiah identifies as “the rest” (which is the latter rain), would either become watchmen that blew the trumpet of the third Woe, or they would be those who refused to hearken to the sound of the trumpet, and thus refusing to walk in the old paths.

Het werk van de verzegeling van de honderdvierenveertigduizend begon op 11 september 2001 met de aanval op het beest uit de aarde, uitgevoerd door de derde wee van de islam. Die aanval maakte de volken toornig en markeerde de komst van de late regen. Maar de late regen zou alleen worden herkend door hen die zouden worden teruggeleid naar de grondslagen van het adventisme om te zien dat de drie weeën van de islam een fundamentele waarheid zijn. Op dat moment zouden zij die werden teruggeleid naar de oude paden, die Jeremia aanduidt als “de rust” (wat de late regen is), óf wachters worden die op de bazuin van de derde wee bliezen, óf behoren tot hen die weigerden te luisteren naar het geluid van de bazuin en daardoor weigerden te wandelen op de oude paden.

They were then tested by the sin of their father’s rebellion of 1863. At the very same point in time, a message arrived of the righteousness of Christ, which is “justification by faith in verity”. It was the Laodicean message of Jones and Waggoner, and it was the message of Ezekiel to the dead dry bones that came from the “four winds”, which are a symbol of Islam of the third woe (the “angry horse” seeking to break loose). Those faithful few were then tested by the sin of their father’s rebellion of 1888, as the mighty angel of Revelation eighteen descended when the great buildings of New York City were thrown down, and Revelation chapter eighteen, verses one through three was fulfilled.

Toen werden zij beproefd door de zonde van de opstand van hun vader in 1863. Op precies hetzelfde tijdstip kwam een boodschap van de gerechtigheid van Christus, die “rechtvaardiging door geloof in waarheid” is. Het was de Laodicea-boodschap van Jones en Waggoner, en het was de boodschap van Ezechiël aan de dode, dorre beenderen die kwam uit de “vier winden”, welke een symbool zijn van de islam van de derde wee (het “toornige paard” dat tracht los te breken). Die getrouwe weinigen werden vervolgens beproefd door de zonde van de opstand van hun vader in 1888, toen de machtige engel van Openbaring achttien neerdaalde terwijl de grote gebouwen van New York City werden neergehaald, en Openbaring hoofdstuk achttien, verzen één tot en met drie, werd vervuld.

They were then tested by the identification of the message of the latter rain. Was the latter rain a manifestation of the power of God as in past ages, or were the manifestations of God’s power only in the past? The faithful few were then tested by the rebellion of their father’s rebellion in 1919. How the faithful few navigate through those three tests determines whether they will receive the seal of God in their foreheads, or find themselves bowing down to the sun with the twenty-five elders of Laodicean Adventism.

Zij werden toen beproefd door de identificatie van de boodschap van de late regen. Was de late regen een manifestatie van de kracht van God zoals in vroegere eeuwen, of behoorden de manifestaties van Gods kracht uitsluitend tot het verleden? De getrouwe weinigen werden toen beproefd door de opstand van hun vader in 1919. Hoe de getrouwe weinigen zich door deze drie beproevingen heen bewegen, bepaalt of zij het zegel van God op hun voorhoofd zullen ontvangen, dan wel zich neergebogen zullen bevinden voor de zon met de vijfentwintig oudsten van het Laodicese adventisme.

All the rebellions of the four generations of Laodicean Adventism find their counterpart in September 11, 2001. That date, which Isaiah identified as the “day of the east wind,” marks the beginning of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, and the sealing time is a period of time. The ending of the period has been illustrated by the beginning, for Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing. In the final movements of the sealing process the tests that were represented at the beginning of the period are once again repeated.

Alle opstanden van de vier generaties van het Laodiceïsche adventisme vinden hun tegenhanger in 11 september 2001. Die datum, die Jesaja aanduidde als de „dag van de oostenwind”, markeert het begin van de verzegelingstijd van de honderdvierenvierenveertigduizend, en de verzegelingstijd is een tijdsperiode. Het einde van die periode is door het begin ervan geïllustreerd, want Jezus illustreert altijd het einde van een zaak met het begin van een zaak. In de laatste bewegingen van het verzegelingsproces worden de beproevingen die aan het begin van de periode werden voorgesteld, opnieuw herhaald.

On September 11, 2001, the tests which were failed by the rebels of Laodicean Adventism as represented by the four abominations of Ezekiel, and by the first four churches of Revelation chapters two and three, arrived, marking the beginning of a testing process that leads either to the mark of the beast, or the seal of God, for those who profess to be Seventh-day Adventists.

Op 11 september 2001 kwamen de beproevingen die niet werden doorstaan door de rebellen van het Laodiceaanse adventisme, zoals voorgesteld door de vier gruwelen van Ezechiël en door de eerste vier gemeenten van Openbaring, hoofdstukken twee en drie, en daarmee werd het begin gemarkeerd van een beproevingsproces dat voor hen die belijden Zevendedagsadventisten te zijn, óf tot het merkteken van het beest, óf tot het zegel van God leidt.

The leadership of Laodicean Adventism has been trapped by the cords of their own deceits, and it is virtually impossible for them to “recognize” a repetition of the manifestation of the power of God as represented by previous reformatory movements, including the reform movement that brought Adventism into existence. The ancient men scattered and covered up the doctrines that are represented by Miller’s jewels with counterfeit coins and jewels. The casket of the King James Bible has been relegated to the times of archaic language and replaced with modern language Bibles that are expressed in the terminology of the man of sin.

De leiding van het Laodiceïsche adventisme is verstrikt geraakt in de koorden van haar eigen bedriegerijen, en het is voor hen vrijwel onmogelijk een herhaling van de openbaring van de kracht van God te „herkennen”, zoals die werd voorgesteld door vroegere reformatorische bewegingen, met inbegrip van de hervormingsbeweging die het adventisme in het leven riep. De oude mannen hebben de leerstellingen die worden voorgesteld door Millers juwelen verstrooid en toegedekt met valse munten en juwelen. Het kistje van de King James Bible is verwezen naar de tijd van archaïsch taalgebruik en vervangen door Bijbels in moderne taal, uitgedrukt in de terminologie van de mens der zonde.

Were any of the ancient men willing to consider the possibility that the latter rain message is not a peace and safety message, it would be virtually impossible for them to recognize that the manifestations of the power of God in past sacred histories are what specifically identify the sealing of the one hundred and forty-four thousand. More difficult yet for them to recognize is that the sacred histories that most directly identify the sealing of the one hundred and forty-four thousand are the sacred histories that fulfill Malachi chapter three, for Malachi chapter three establishes that there is always a messenger who prepares the way for the sudden arrival of the Messenger of the Covenant. That messenger was represented by the prophet Elijah who boldly proclaimed that there would be no rain in his history, except if it comes through his ministry.

Indien iemand van de oude mannen bereid zou zijn de mogelijkheid te overwegen dat de boodschap van de late regen geen boodschap van vrede en veiligheid is, zou het voor hen vrijwel onmogelijk zijn te erkennen dat de manifestaties van de kracht van God in vroegere gewijde geschiedenissen juist datgene zijn wat de verzegeling van de honderd vierenveertigduizend specifiek aanduidt. Nog moeilijker voor hen om te erkennen is dat de gewijde geschiedenissen die de verzegeling van de honderd vierenveertigduizend het meest rechtstreeks aanduiden, de gewijde geschiedenissen zijn die Maleachi hoofdstuk drie vervullen, want Maleachi hoofdstuk drie stelt vast dat er altijd een boodschapper is die de weg bereidt voor de plotselinge komst van de Boodschapper van het Verbond. Die boodschapper werd voorgesteld door de profeet Elia, die vrijmoedig verkondigde dat er in zijn geschiedenis geen regen zou zijn, behalve indien die door zijn bediening zou komen.

Ezekiel’s seventy elders would find it ridiculous to accept that their claim to be the temple of the Lord, was unfounded, and actually represented the claim of a people who were being passed by, just as the vineyard was given to those who bear the fruits worthy of the vineyard. The message of the third Woe, the messenger that prepares the way, the song of the vineyard, all testify against the traditions and customs which they had placed their confidence in, and represents an almost insurmountable obstacle to recognizing the latter rain.

Ezechiëls zeventig oudsten zouden het belachelijk vinden te aanvaarden dat hun aanspraak de tempel des Heren te zijn, ongegrond was en in werkelijkheid de aanspraak vertegenwoordigde van een volk dat werd voorbijgegaan, zoals de wijngaard werd gegeven aan hen die vruchten voortbrengen die de wijngaard waardig zijn. De boodschap van het derde Wee, de boodschapper die de weg bereidt, het lied van de wijngaard, getuigen alle tegen de overleveringen en gebruiken waarop zij hun vertrouwen hadden gesteld, en vormen een bijna onoverkomelijk obstakel voor het herkennen van de late regen.

The conclusion of the sealing of the one hundred and forty-four thousand manifests the same tests for those who have claimed to “recognize” the role of Islam of the third Woe. The “increase of knowledge” which launched the movement of the Millerites began at the end of “seven times” in 1798. The “increase of knowledge” which launched the movement of the one hundred and forty-four thousand began at the end of a symbolic “seven times” (one hundred and twenty-six years) in 1989. During those one hundred and twenty-six years of escalating apostasy, Laodicean Adventism has reached its fourth and final generation.

De voltooiing van de verzegeling van de honderdvierenvijftigduizend openbaart dezelfde beproevingen voor hen die hebben beweerd de rol van de islam van de derde Wee te „onderkennen”. De „toename van kennis” die de beweging van de Millerieten op gang bracht, begon aan het einde van „zeven tijden” in 1798. De „toename van kennis” die de beweging van de honderdvierenvijftigduizend op gang bracht, begon aan het einde van een symbolische „zeven tijden” (honderdzesentwintig jaar) in 1989. Gedurende die honderdzesentwintig jaren van toenemende afval is het Laodiceaanse Adventisme tot zijn vierde en laatste generatie gekomen.

It is the third and fourth generation that a nation or people fill their cup of probationary time, and that time has now arrived. The “increase of knowledge” from the book of Daniel that is represented by the Hiddekel River is also the knowledge that is increased, when the Revelation of Jesus Christ is unsealed just before probation closes.

Het is in het derde en vierde geslacht dat een natie of een volk de maat van zijn genadetijd vol maakt, en die tijd is nu aangebroken. De „toename van kennis” uit het boek Daniël, die door de rivier Hiddekel wordt voorgesteld, is ook de kennis die toeneemt wanneer de Openbaring van Jezus Christus vlak vóór het sluiten van de genadetijd wordt ontzegeld.

We will take up the last three chapters of the book of Daniel in the next article.

In het volgende artikel zullen wij de laatste drie hoofdstukken van het boek Daniël behandelen.

> “The days are fast approaching when there will be great perplexity and confusion. Satan, clothed in angel robes, will deceive, if possible, the very elect. There will be gods many and lords many. Every wind of doctrine will be blowing. Those who have rendered supreme homage to ‘science falsely so called’ will not be the leaders then. Those who have trusted to intellect, genius, or talent will not then stand at the head of rank and file. They did not keep pace with the light. Those who have proved themselves unfaithful will not then be entrusted with the flock. In the last solemn work few great men will be engaged. They are self-sufficient, independent of God, and He cannot use them. The Lord has faithful servants, who in the shaking, testing time will be disclosed to view. There are precious ones now hidden who have not bowed the knee to Baal. They have not had the light which has been shining in a concentrated blaze upon you. But it may be under a rough and uninviting exterior the pure brightness of a genuine Christian character will be revealed. In the day time we look toward heaven but do not see the stars. They are there, fixed in the firmament, but the eye cannot distinguish them. In the night we behold their genuine luster.” Testimonies, volume 5, 80, 81.

> „De dagen naderen snel waarin er grote radeloosheid en verwarring zal zijn. Satan, bekleed met de gewaden van een engel, zal, indien mogelijk, de uitverkorenen zelf misleiden. Er zullen vele goden en vele heren zijn. Iedere wind van leer zal waaien. Zij die de hoogste eer hebben bewezen aan de ‘ten onrechte zo genoemde wetenschap’, zullen dan niet de leiders zijn. Zij die op verstand, genialiteit of talent hebben vertrouwd, zullen dan niet aan het hoofd van de gelederen staan. Zij zijn niet gelijke tred blijven houden met het licht. Zij die zich ontrouw hebben betoond, zal men dan niet met de kudde belasten. In het laatste plechtige werk zullen weinig grote mannen betrokken zijn. Zij zijn zelfgenoegzaam, onafhankelijk van God, en Hij kan hen niet gebruiken. De Heer heeft getrouwe dienstknechten, die in de tijd van schudding en beproeving zichtbaar zullen worden. Er zijn kostbaren die nu verborgen zijn, die de knie niet voor Baäl hebben gebogen. Zij hebben niet het licht gehad dat in een geconcentreerde gloed op u heeft geschenen. Maar het kan zijn dat onder een ruwe en onaantrekkelijke buitenkant de zuivere glans van een waarachtig christelijk karakter geopenbaard zal worden. Overdag zien wij op naar de hemel, maar wij zien de sterren niet. Zij zijn daar, bevestigd aan het uitspansel, maar het oog kan ze niet onderscheiden. In de nacht aanschouwen wij hun ware luister.” Testimonies, deel 5, 80, 81.

Back to Articles