Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number Seven

De Openbaring van Jezus Christus – Het getal zeven

The Third Woe and the Rise of the Seventh Kingdom: The Prophetic Significance of the Sunday Law

Het derde wee en de opkomst van het zevende koninkrijk: de profetische betekenis van de zondagswet

Author

Jeff Pippenger

Published

October 29, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

In chapter eleven of Revelation, the two witnesses are lifted up to heaven as an ensign in “the same hour” that a “tenth part of the city” falls. In that hour the “second woe is past; and behold, the third woe cometh quickly.” Islam is the seventh trumpet and the third woe that comes at the “hour” of the Sunday law “earthquake.”

In hoofdstuk elf van Openbaring worden de twee getuigen ten hemel opgeheven als een banier in „hetzelfde uur” waarin een „tiende deel van de stad” valt. In dat uur is het „tweede wee voorbij; en zie, het derde wee komt spoedig.” De islam is de zevende bazuin en het derde wee dat komt in het „uur” van de „aardbeving” van de zondagswet.

> And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. The second woe is past; and, behold, the third woe cometh quickly. And the seventh angel sounded; and there were great voices in heaven, saying, The kingdoms of this world are become the kingdoms of our Lord, and of his Christ; and he shall reign for ever and ever. And the four and twenty elders, which sat before God on their seats, fell upon their faces, and worshipped God, Saying, We give thee thanks, O Lord God Almighty, which art, and wast, and art to come; because thou hast taken to thee thy great power, and hast reigned. And the nations were angry, and thy wrath is come, and the time of the dead, that they should be judged, and that thou shouldest give reward unto thy servants the prophets, and to the saints, and them that fear thy name, small and great; and shouldest destroy them which destroy the earth. And the temple of God was opened in heaven, and there was seen in his temple the ark of his testament: and there were lightnings, and voices, and thunderings, and an earthquake, and great hail. Revelation 11:12–19.

> En zij hoorden een luide stem uit de hemel tot hen zeggen: Kom hier omhoog. En zij voeren op naar de hemel in een wolk; en hun vijanden aanschouwden hen. En in datzelfde uur geschiedde er een grote aardbeving, en het tiende deel van de stad viel, en in de aardbeving werden zeven duizend mensen gedood; en de overigen werden bevreesd en gaven heerlijkheid aan de God des hemels. Het tweede wee is voorbij; en zie, het derde wee komt spoedig. En de zevende engel bazuinde; en er klonken luide stemmen in de hemel, die zeiden: De koninkrijken van deze wereld zijn geworden van onze Heere en van Zijn Christus; en Hij zal regeren in alle eeuwigheid. En de vierentwintig ouderlingen, die voor God op hun tronen gezeten waren, vielen op hun aangezicht en aanbaden God, zeggende: Wij danken U, o Heere God, Almachtige, Die is, en Die was, en Die komen zal; omdat Gij Uw grote kracht tot U genomen hebt en als Koning hebt geheerst. En de volken waren toornig geworden, en Uw toorn is gekomen, en de tijd van de doden om geoordeeld te worden, en om het loon te geven aan Uw dienstknechten, de profeten, en aan de heiligen, en aan hen die Uw Naam vrezen, kleinen en groten; en om hen te verderven die de aarde verderven. En de tempel Gods werd geopend in de hemel, en in Zijn tempel werd de ark van Zijn verbond gezien; en er waren bliksemstralen, stemmen, donderslagen, een aardbeving en grote hagel. Openbaring 11:12–19.

The two witnesses ascend to heaven in a cloud, which prophetically represents a group of angels. As previously cited in these articles and as found in Habakkuk’s Tables, Sister White identifies that when the individual messages represented as the first, the second and the third angel arrive into prophetic history, they are portrayed as singular angels, but the message of the Midnight Cry, is represented by many angels. The two witnesses are lifted up into heaven as they proclaim the message of the Midnight Cry by an army of angels, thus they are taken into heaven “in a cloud.”

De twee getuigen stijgen op naar de hemel in een wolk, die profetisch een groep engelen voorstelt. Zoals eerder in deze artikelen is aangehaald en zoals te vinden is in de Tabellen van Habakuk, maakt Zuster White duidelijk dat wanneer de afzonderlijke boodschappen die worden voorgesteld als de eerste, de tweede en de derde engel, in de profetische geschiedenis verschijnen, zij worden uitgebeeld als afzonderlijke engelen, maar de boodschap van de Middernachtsroep wordt voorgesteld door vele engelen. De twee getuigen worden opgeheven naar de hemel terwijl zij de boodschap van de Middernachtsroep verkondigen door een leger van engelen; aldus worden zij opgenomen in de hemel „in een wolk”.

> “Near the close of the second angel’s message, I saw a great light from heaven shining upon the people of God. The rays of this light seemed bright as the sun. And I heard the voices of angels crying, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’

> “Tegen het einde van de boodschap van de tweede engel zag ik een groot licht uit de hemel op het volk van God schijnen. De stralen van dit licht schenen helder als de zon. En ik hoorde de stemmen van engelen roepen: ‘Zie, de Bruidegom komt; gaat uit Hem tegemoet!’”

> “This was the midnight cry, which was to give power to the second angel’s message. Angels were sent from heaven to arouse the discouraged saints and prepare them for the great work before them. The most talented men were not the first to receive this message. Angels were sent to the humble, devoted ones, and constrained them to raise the cry, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’ Those entrusted with the cry made haste, and in the power of the Holy Spirit sounded the message, and aroused their discouraged brethren. This work did not stand in the wisdom and learning of men, but in the power of God, and His saints who heard the cry could not resist it. The most spiritual received this message first, and those who had formerly led in the work were the last to receive and help swell the cry, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’” Early Writings, 238.

> „Dit was de middernachtsroep, die kracht moest geven aan de boodschap van de tweede engel. Engelen werden uit de hemel gezonden om de moedeloze heiligen op te wekken en hen voor te bereiden op het grote werk dat vóór hen lag. De meest begaafde mannen waren niet de eersten om deze boodschap te ontvangen. Engelen werden gezonden tot de nederigen en toegewijden, en drongen er bij hen op aan de roep te verheffen: ‘Zie, de Bruidegom komt; gaat uit Hem tegemoet!’ Zij aan wie de roep was toevertrouwd, maakten haast en verkondigden in de kracht van de Heilige Geest de boodschap, en wekten hun moedeloze broeders op. Dit werk berustte niet op de wijsheid en geleerdheid van mensen, maar op de kracht van God, en Zijn heiligen die de roep hoorden, konden daaraan geen weerstand bieden. De meest geestelijken ontvingen deze boodschap het eerst, en zij die vroeger in het werk de leiding hadden gehad, waren de laatsten om haar te ontvangen en mee te helpen de roep aan te zwellen: ‘Zie, de Bruidegom komt; gaat uit Hem tegemoet!’” Early Writings, 238.

In the hour of the earthquake, which destroys a tenth part of the city, seven thousand men are slain. The earthquake is the Sunday law in the United States. A city is a kingdom in prophecy, and the United States is one tenth of the kingdom of the ten kings of Revelation 17. The United States is overthrown at the earthquake of the Sunday law and ceases to be the sixth kingdom of Bible prophecy, and then transcends into the premier king of the ten kings, the seventh kingdom of Bible prophecy, who will agree to give their kingdom unto the papacy who is the eighth which is of the seven.

In het uur van de aardbeving, die een tiende deel van de stad verwoest, worden zevenduizend mannen gedood. De aardbeving is de zondagswet in de Verenigde Staten. Een stad is in de profetie een koninkrijk, en de Verenigde Staten is een tiende deel van het koninkrijk van de tien koningen van Openbaring 17. De Verenigde Staten wordt omvergeworpen bij de aardbeving van de zondagswet en houdt op het zesde koninkrijk van de Bijbelprofetie te zijn, en gaat dan over in de voornaamste koning van de tien koningen, het zevende koninkrijk van de Bijbelprofetie, die zullen overeenkomen hun koninkrijk aan het pausdom te geven, dat de achtste is, en uit de zeven voortkomt.

> And the ten horns which thou sawest are ten kings, which have received no kingdom as yet; but receive power as kings one hour with the beast. These have one mind, and shall give their power and strength unto the beast. These shall make war with the Lamb, and the Lamb shall overcome them: for he is Lord of lords, and King of kings: and they that are with him are called, and chosen, and faithful. And he saith unto me, The waters which thou sawest, where the whore sitteth, are peoples, and multitudes, and nations, and tongues. And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:12–18.

> En de tien horens die gij gezien hebt, zijn tien koningen, die nog geen koninkrijk ontvangen hebben; maar als koningen ontvangen zij macht, één uur met het beest. Dezen zijn eenstemmig, en zullen hun kracht en macht aan het beest geven. Dezen zullen oorlog voeren tegen het Lam, en het Lam zal hen overwinnen; want Hij is Heere der heren en Koning der koningen; en zij die met Hem zijn, zijn geroepenen, uitverkorenen en getrouwen. En hij zeide tot mij: De wateren die gij gezien hebt, waar de hoer zit, zijn volken en scharen en natiën en talen. En de tien horens die gij op het beest gezien hebt, dezen zullen de hoer haten, en zullen haar verwoest en naakt maken, en haar vlees eten, en haar met vuur verbranden. Want God heeft in hun harten gegeven zijn wil te volbrengen, en eensgezind te zijn, en hun koninkrijk aan het beest te geven, totdat de woorden Gods vervuld zullen zijn. En de vrouw die gij gezien hebt, is de grote stad, die heerschappij voert over de koningen der aarde. Openbaring 17:12–18.

The ten kings of the United Nations “agree” to “give their worldwide “kingdom unto the beast.” They have “one mind,” just as they “consulted together with one consent,” in Psalms eighty- three. Ahab was the king of the ten tribes, who committed the unlawful relationship of fornication with the whore of Tyre in Isaiah twenty-three. Ahab and Jezebel’s unlawful relationship typified the unlawful relationship of Herod and Herodias in the time of Elijah, represented as John the Baptist. Herod was a representative of the Roman Empire, which in Daniel seven, the Roman Empire consists of ten horns. The ten horns were typified by Ahab’s kingdom of ten tribes, and they both provide witnesses to the ten kings of the United Nations. With Ahab and Herod representing the state in the unlawful relationships, their role was to accomplish the persecution of heretics for the whore of Tyre, who sings her songs at the end of the symbolic seventy years.

De tien koningen van de Verenigde Naties „komen overeen” hun wereldwijde „koninkrijk aan het beest te geven”. Zij hebben „één van zin”, evenals zij „eendrachtig beraadslaagden”, in Psalm drieëntachtig. Achab was de koning van de tien stammen, die de onwettige verhouding van hoererij aanging met de hoer van Tyrus in Jesaja drieëntwintig. De onwettige verhouding van Achab en Izebel was een voorafbeelding van de onwettige verhouding van Herodes en Herodias in de tijd van Elia, voorgesteld als Johannes de Doper. Herodes was een vertegenwoordiger van het Romeinse Rijk, dat in Daniël zeven uit tien horens bestaat. De tien horens werden voorafgeschaduwd door Achabs koninkrijk van tien stammen, en beide leveren getuigenis aangaande de tien koningen van de Verenigde Naties. Daar Achab en Herodes in de onwettige verhoudingen de staat vertegenwoordigden, was hun rol de vervolging van ketters te voltrekken ten behoeve van de hoer van Tyrus, die haar liederen zingt aan het einde van de symbolische zeventig jaren.

> “Kings and rulers and governors have placed upon themselves the brand of antichrist, and are represented as the dragon who goes to make war with the saints—with those who keep the commandments of God and who have the faith of Jesus.” Testimonies to Ministers, 38.

> „Koningen en heersers en gouverneurs hebben het merkteken van de antichrist op zich genomen en worden voorgesteld als de draak die heengaat om oorlog te voeren tegen de heiligen—tegen hen die de geboden van God bewaren en het geloof van Jezus hebben.” Testimonies to Ministers, 38.

At the Sunday law the earth beast ceases to reign as the sixth kingdom of Bible prophecy, for it has just committed fornication with Jezebel, and then takes the leadership of the United Nations. It then forces the entire world to set up a worldwide image of the beast, as they had previously accomplished at the Sunday law in their nation.

Bij de zondagswet houdt het beest van de aarde op te heersen als het zesde koninkrijk van de Bijbelse profetie, want het heeft zojuist hoererij bedreven met Izebel en neemt vervolgens de leiding van de Verenigde Naties op zich. Daarna dwingt het de gehele wereld een wereldwijd beeld van het beest op te richten, zoals zij dat eerder bij de zondagswet in hun natie hadden volbracht.

> And deceiveth them that dwell on the earth by the means of those miracles which he had power to do in the sight of the beast; saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live. And he had power to give life unto the image of the beast, that the image of the beast should both speak, and cause that as many as would not worship the image of the beast should be killed. And he causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads: And that no man might buy or sell, save he that had the mark, or the name of the beast, or the number of his name. Revelation 13:14–17.

> En misleidt hen die op de aarde wonen door middel van de tekenen die hem macht gegeven was te doen voor de ogen van het beest; en hij zegt tot hen die op de aarde wonen, dat zij voor het beest, dat de wond van het zwaard had en weer levend geworden was, een beeld moesten maken. En hem werd macht gegeven om een geest te geven aan het beeld van het beest, opdat het beeld van het beest ook zou spreken en maken zou dat allen die het beeld van het beest niet zouden aanbidden, gedood zouden worden. En het maakt dat aan allen, kleinen en groten, rijken en armen, vrijen en slaven, een merkteken gegeven wordt op hun rechterhand of op hun voorhoofd; en dat niemand kan kopen of verkopen dan hij die het merkteken heeft, of de naam van het beest, of het getal van zijn naam. Openbaring 13:14–17.

Ahab, Herod, the ten kings of the Roman Empire and the ten kings of the United Nations represent the dragon that goes to make war with the saints, for it is always Jezebel’s paramour that accomplishes the persecuting of those who Jezebel classifies as heretics.

Achab, Herodes, de tien koningen van het Romeinse Rijk en de tien koningen van de Verenigde Naties vertegenwoordigen de draak die heengaat om oorlog te voeren tegen de heiligen, want het is altijd Izebels minnaar die de vervolging voltrekt van hen die Izebel als ketters bestempelt.

> “Thus while the dragon, primarily, represents Satan, it is, in a secondary sense, a symbol of pagan Rome.” The Great Controversy, 439.

> „Zo is de draak, hoewel hij in de eerste plaats Satan voorstelt, in secundaire zin een symbool van het heidense Rome.” The Great Controversy, 439.

At the earthquake of the Sunday law there are “seven thousand” men that are “slain.” In Daniel eleven and verse forty-one, “many are overthrown.” Those overthrown when the Sunday law arrives, are Laodicean Seventh-day Adventists who have not prepared for the crisis. The number “seven thousand” represents the remnant of God’s people. God told Elijah, at the crisis of mount Carmel, which represents the Sunday law crisis, that there were “seven thousand in Israel” who had not bowed a knee to Baal. The apostle Paul comments on this.

Bij de aardbeving van de zondagswet worden er „zevenduizend” mannen „gedood”. In Daniël elf, vers eenenveertig, worden „velen ten val gebracht”. Degenen die ten val worden gebracht wanneer de zondagswet komt, zijn Laodiceïsche Zevendedagsadventisten die zich niet op de crisis hebben voorbereid. Het getal „zevenduizend” vertegenwoordigt het overblijfsel van Gods volk. God zei tot Elia, ten tijde van de crisis op de berg Karmel, die de crisis van de zondagswet vertegenwoordigt, dat er „zevenduizend in Israël” waren die hun knie niet voor Baäl hadden gebogen. De apostel Paulus geeft hierop commentaar.

> I say then, Hath God cast away his people? God forbid. For I also am an Israelite, of the seed of Abraham, of the tribe of Benjamin. God hath not cast away his people which he foreknew. Wot ye not what the scripture saith of Elias? how he maketh intercession to God against Israel, saying, Lord, they have killed thy prophets, and digged down thine altars; and I am left alone, and they seek my life. But what saith the answer of God unto him? I have reserved to myself seven thousand men, who have not bowed the knee to the image of Baal. Even so then at this present time also there is a remnant according to the election of grace. Romans 11:1–5.

> Ik zeg dan: Heeft God Zijn volk verstoten? Volstrekt niet. Want ook ik ben een Israëliet, uit het nageslacht van Abraham, van de stam Benjamin. God heeft Zijn volk, dat Hij tevoren gekend heeft, niet verstoten. Weet gij niet wat de Schrift zegt van Elia, hoe hij bij God tegen Israël pleit, zeggende: Heere, zij hebben Uw profeten gedood en Uw altaren afgebroken; en ik alleen ben overgebleven, en zij staan mij naar het leven. Maar wat zegt het Goddelijk antwoord tot hem? Ik heb voor Mijzelf zevenduizend mannen overgelaten, die de knie voor het beeld van Baäl niet gebogen hebben. Zo is er dan ook in de tegenwoordige tijd een overblijfsel, overeenkomstig de verkiezing van de genade. Romeinen 11:1–5.

The words “seven thousand” represent a remnant of God’s people, but the context where they are symbolically identified, must be factored in. The men overthrown at the earthquake of the Sunday law are the remnant of unfaithful Seventh-day Adventists who are there and then, taken captive by modern spiritual Babylon. In the prophetic history of ancient literal Israel, when Babylon desolated Jerusalem the second of three times, there was a remnant of “seven thousand” “mighty” men “of the land” taken captive.

De woorden „zevenduizend” vertegenwoordigen een overblijfsel van Gods volk, maar met de context waarin zij symbolisch worden aangeduid, moet rekening worden gehouden. De mannen die omkomen bij de aardbeving van de zondagswet zijn het overblijfsel van ontrouwe Zevendedagsadventisten die daar en dan gevankelijk worden weggevoerd door het moderne geestelijke Babylon. In de profetische geschiedenis van het oude, letterlijke Israël was er, toen Babylon Jeruzalem voor de tweede van drie keer verwoestte, een overblijfsel van „zevenduizend” „machtige” mannen „van het land” dat in ballingschap werd weggevoerd.

> And he carried away Jehoiachin to Babylon, and the king’s mother, and the king’s wives, and his officers, and the mighty of the land, those carried he into captivity from Jerusalem to Babylon. And all the men of might, even seven thousand, and craftsmen and smiths a thousand, all that were strong and apt for war, even them the king of Babylon brought captive to Babylon. And the king of Babylon made Mattaniah his father’s brother king in his stead, and changed his name to Zedekiah. 2 Kings 24:15–17.

> En hij voerde Jojachin weg naar Babel, en de moeder van de koning, en de vrouwen van de koning, en zijn hovelingen, en de machtigen des lands; dezen voerde hij uit Jeruzalem in ballingschap naar Babel. En alle dappere mannen, zeven duizend, en de ambachtslieden en smeden, duizend, allen die sterk en ten strijde bekwaam waren, hen bracht de koning van Babel als gevangenen naar Babel. En de koning van Babel maakte Mattanja, de broeder van zijn vader, koning in zijn plaats, en veranderde zijn naam in Zedekia. 2 Koningen 24:15–17.

Once the mighty men of Jerusalem are overthrown at the earthquake of the Sunday law, “the third woe cometh quickly. And the seventh angel sounded.” The third woe is the seventh trumpet that the seventh angel sounds. In the “hour” of the “earthquake” of the Sunday law—Islam strikes!

Zodra de machtige mannen van Jeruzalem bij de aardbeving van de zondagwet ten val zijn gebracht, „komt het derde wee spoedig. En de zevende engel blies op de bazuin.” Het derde wee is de zevende bazuin die door de zevende engel wordt geblazen. In het „uur” van de „aardbeving” van de zondagwet — de islam slaat toe!

One of the primary characteristics of Islam in the first and second woes, was the historical fact that their mode of warfare was unlike the common tactics of war carried out in the history where they fulfilled their prophetic role. Their mode of warfare was to strike suddenly and unexpectedly. The word “assassin” is derived from the practices of the Islamic warriors in that period of history. Their attacks were as the Japanese Kamikazes of World War Two. The Islamic warriors expected to die when they assassinated their target. For this reason, a common practice for the warriors was to prepare for death by getting intoxicated on hashish, before their attack to help subdue the fear of death. When they struck their victims, it was sudden and unexpected, and their dependence upon hashish for the desired mental state, combined with the secret attack, formed the etymological basis of the word “assassin,” due to its connection with the word hashish.

Een van de voornaamste kenmerken van de islam in de eerste en tweede wee was het historische feit dat hun wijze van oorlogvoering afweek van de gebruikelijke krijgstactieken die werden toegepast in de geschiedenis waarin zij hun profetische rol vervulden. Hun wijze van oorlogvoering bestond erin plotseling en onverwacht toe te slaan. Het woord „assassin” is afgeleid van de praktijken van de islamitische krijgers in die periode van de geschiedenis. Hun aanvallen waren als die van de Japanse kamikazes in de Tweede Wereldoorlog. De islamitische krijgers verwachtten te sterven wanneer zij hun doelwit doodden. Om die reden was het onder de krijgers een algemeen gebruik zich op de dood voor te bereiden door zich met hasjiesj te bedwelmen vóór hun aanval, teneinde de vrees voor de dood te helpen onderdrukken. Wanneer zij hun slachtoffers troffen, was dat plotseling en onverwacht, en hun afhankelijkheid van hasjiesj voor de gewenste geestestoestand, in combinatie met de heimelijke aanval, vormde de etymologische grondslag van het woord „assassin”, vanwege de verwantschap ervan met het woord hasjiesj.

The third woe and the seventh trumpet “cometh quickly.”

Het derde wee en de zevende bazuin “komen spoedig.”

Similarly, on October 22, 1844, the messenger of the covenant came “suddenly” to His temple. Sister White defined the “suddenness” of the arrival of the messenger of the covenant, representing that His coming was “unexpected.” Therefore all four “comings” that were fulfilled on October 22, 1844 were unexpected and sudden.

Evenzo kwam op 22 oktober 1844 de Bode van het verbond „plotseling” tot Zijn tempel. Zuster White omschreef de „plotselingheid” van de komst van de Bode van het verbond als aanduidend dat Zijn komst „onverwacht” was. Daarom waren alle vier de „komsten” die op 22 oktober 1844 in vervulling gingen, onverwacht en plotseling.

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 426.

> „De komst van Christus als onze Hogepriester naar het Allerheiligste, voor de reiniging van het heiligdom, zoals naar voren gebracht in Daniël 8:14; de komst van de Zoon des mensen tot de Oude van dagen, zoals voorgesteld in Daniël 7:13; en de komst van de Heer tot Zijn tempel, voorzegd door Maleachi, zijn beschrijvingen van dezelfde gebeurtenis; en deze wordt ook uitgebeeld door de komst van de bruidegom tot de bruiloft, zoals door Christus beschreven in de gelijkenis van de tien maagden, in Mattheüs 25.” The Great Controversy, 426.

The parable of the ten virgins is repeated to the very letter, thus all four “comings” that were fulfilled on October 22, 1844, are to be fulfilled to the very letter again at the earthquake that is the Sunday law. Commenting on the parable of the virgins, Sister White adds to the witness that identifies the suddenness and unexpectedness that is symbolized at the earthquake of the Sunday law, which is the perfect fulfillment of the Midnight Cry.

De gelijkenis van de tien maagden wordt tot op de letter herhaald; aldus zullen alle vier de “komsten” die op 22 oktober 1844 werden vervuld, wederom tot op de letter worden vervuld bij de aardbeving die de zondagswet is. In haar commentaar op de gelijkenis van de maagden voegt Zuster White aan het getuigenis dat de plotselingheid en onverwachtheid identificeert die gesymboliseerd worden in de aardbeving van de zondagswet, welke de volmaakte vervulling van de Middernachtsroep is.

> “Character is revealed by a crisis. When the earnest voice proclaimed at midnight, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ the sleeping virgins roused from their slumbers, and it was seen who had made preparation for the event. Both parties were taken unawares, but one was prepared for the emergency, and the other was found without preparation. Character is revealed by circumstances. Emergencies bring out the true metal of character. Some sudden and unlooked-for calamity, bereavement, or crisis, some unexpected sickness or anguish, something that brings the soul face to face with death, will bring out the true inwardness of the character. It will be made manifest whether or not there is any real faith in the promises of the word of God. It will be made manifest whether or not the soul is sustained by grace, whether there is oil in the vessel with the lamp.

> „Karakter wordt door een crisis geopenbaard. Toen de ernstige stem te middernacht verkondigde: ‘Zie, de bruidegom komt; gaat uit hem tegemoet,’ ontwaakten de slapende maagden uit hun sluimer, en het werd zichtbaar wie zich op de gebeurtenis had voorbereid. Beide groepen werden overrompeld, maar de ene was op de noodsituatie voorbereid, en de andere werd zonder voorbereiding bevonden. Karakter wordt door omstandigheden geopenbaard. Noodsituaties brengen het ware gehalte van het karakter aan het licht. Een plotselinge en onverwachte ramp, een verlies door overlijden of een crisis, een onverwachte ziekte of benauwdheid, iets wat de ziel oog in oog met de dood brengt, zal de ware innerlijke gesteldheid van het karakter aan het licht brengen. Het zal openbaar worden of er al dan niet enig werkelijk geloof is in de beloften van het woord van God. Het zal openbaar worden of de ziel door genade staande wordt gehouden, of er olie is in het vat met de lamp.”

> “Testing times come to all. How do we conduct ourselves under the test and proving of God? Do our lamps go out? or do we still keep them burning? Are we prepared for every emergency by our connection with Him who is full of grace and truth? The five wise virgins could not impart their character to the five foolish virgins. Character must be formed by us as individuals.” Review and Herald, October 17, 1895.

> „Beproevende tijden komen over allen. Hoe gedragen wij ons onder de toetsing en beproeving van God? Gaan onze lampen uit? Of houden wij ze nog brandende? Zijn wij op iedere noodsituatie voorbereid door onze verbinding met Hem, die vol is van genade en waarheid? De vijf wijze maagden konden hun karakter niet meedelen aan de vijf dwaze maagden. Karakter moet door ons als individuen gevormd worden.” Review and Herald, 17 oktober 1895.

At the earthquake of the Sunday law, the United States ceases to be the sixth kingdom of Bible prophecy. The remnant of seven thousand Laodicean Adventists that have not prepared for the crisis, will manifest a character prepared for the mark of the beast. Then Islam suddenly and unexpectedly arrives, for “the third woe cometh quickly” as “the seventh angel” sounds!

Bij de aardbeving van de zondagswet houdt de Verenigde Staten op het zesde koninkrijk van de Bijbelse profetie te zijn. Het overblijfsel van zevenduizend Laodiceaanse adventisten dat zich niet op de crisis heeft voorbereid, zal een karakter openbaren dat gereed is voor het merkteken van het beest. Dan verschijnt de islam plotseling en onverwacht, want „het derde wee komt spoedig”, wanneer „de zevende engel” bazuint!

The four ‘comings’ that were all fulfilled on October 22, 1844 are then repeated. The first coming identified the opening of the judgment, in fulfillment of Daniel eight verse fourteen. It confirmed the message of the first angel that announced that the “hour” of His judgment is come. That fulfillment typifies the “hour” of the earthquake, which begins at the Sunday law, and is the “hour” when Islam brings “His judgment” upon the United States for the passage of a Sunday law.

De vier ‘komsten’ die alle op 22 oktober 1844 werden vervuld, worden vervolgens herhaald. De eerste komst duidde de opening van het oordeel aan, ter vervulling van Daniël acht vers veertien. Zij bevestigde de boodschap van de eerste engel, die verkondigde dat de “ure” van Zijn oordeel gekomen is. Die vervulling is een voorafbeelding van de “ure” van de aardbeving, die begint bij de zondagswet, en de “ure” is waarin de islam “Zijn oordeel” over de Verenigde Staten brengt vanwege de aanneming van een zondagswet.

The messenger of the covenant in Malachi chapter three, came suddenly to the temple He had raised up in forty-six years from 1798 to 1844, to enter into a covenant with the “Levites” of the Millerite history. At the earthquake of the Sunday law, the messenger of the covenant suddenly comes to enter into the temple of resurrected dead dry bones, to enter into covenant with the “Levites” of the history of the one hundred and forty-four thousand.

De boodschapper van het verbond in Maleachi hoofdstuk drie kwam plotseling tot de tempel die Hij in zesenveertig jaar, van 1798 tot 1844, had opgericht, om een verbond aan te gaan met de „Levieten” van de Milleritische geschiedenis. Bij de aardbeving van de zondagswet komt de boodschapper van het verbond plotseling om binnen te gaan in de tempel van de opgewekte dode dorre beenderen, om een verbond aan te gaan met de „Levieten” van de geschiedenis van de honderd vierenveertigduizend.

At the earthquake of the Sunday law the Son of man comes to the Father to receive a kingdom in fulfillment of Daniel seven verse thirteen, as He did on October 22, 1844, for at the “hour” of the earthquake there are “voices in heaven,” who proclaim, that the “kingdoms of this world are become the kingdoms of our Lord, and of his Christ; and he shall reign for ever and ever. And the four and twenty elders, which sat before God on their seats, fell upon their faces, and worshipped God, Saying, We give thee thanks, O Lord God Almighty, which art, and wast, and art to come; because thou hast taken to thee thy great power, and hast reigned.”

Bij de aardbeving van de zondagwet komt de Zoon des mensen tot de Vader om een koninkrijk te ontvangen ter vervulling van Daniël zeven vers dertien, zoals Hij deed op 22 oktober 1844; want op het „uur” van de aardbeving zijn er „stemmen in de hemel”, die verkondigen dat „de koninkrijken van deze wereld zijn geworden van onze Heere en van Zijn Christus; en Hij zal regeren in alle eeuwigheid. En de vier en twintig ouderlingen, die voor God op hun zetels gezeten waren, wierpen zich op hun aangezichten en aanbaden God, zeggende: Wij danken U, Heere, God Almachtig, Die is, en Die was, en Die komen zal; omdat Gij Uw grote macht tot U hebt genomen en geregeerd hebt.”

In the hour of the earthquake, when His judgment is come, and the two witnesses who have been previously resurrected from the street where they had been murdered stand up. Then, as a mighty army, they are lifted up to heaven while the remnant of seven thousand Laodicean Adventist are overthrown. The wise wheat has there and then been separated from the foolish tares. Christ then receives His kingdom and the seventh trumpet sounds, which is also the third woe, which arrives suddenly and unexpectedly, and then “the nations” are “angry, and thy wrath is come.”

In het uur van de aardbeving, wanneer Zijn oordeel gekomen is, en de twee getuigen, die tevoren waren opgewekt van de straat waar zij waren vermoord, opstaan. Dan worden zij, als een machtig leger, opgeheven naar de hemel, terwijl het overblijfsel van zevenduizend Laodiceïsche Adventisten ten val wordt gebracht. De wijze tarwe is daar en dan van de dwaze dolik gescheiden. Christus ontvangt vervolgens Zijn koninkrijk en de zevende bazuin klinkt, die ook het derde wee is, dat plotseling en onverwacht komt, en dan zijn “de volken” “toornig geworden, en Uw toorn is gekomen.”

The angering of the nations is the prophetic role of Islam, and it begins at the hour of the earthquake and continues until the close of human probation and the seven last plagues, which are presented by the words, “thy wrath has come.” Between the Sunday law in the United States and the close of probation, where God’s wrath is manifested in the seven last plagues—the third woe, a symbol of Islam; the seventh trumpet, a symbol of Islam; and the angering of the nations, a symbol of Islam; provides three symbolic witnesses that the message of the Midnight Cry is a fulfillment of Islam’s arrival at the Sunday law.

Het vertoornen van de volken is de profetische rol van de islam, en het begint op het uur van de aardbeving en gaat voort tot aan het einde van de menselijke genadetijd en de zeven laatste plagen, die worden aangeduid met de woorden: „uw toorn is gekomen.” Tussen de zondagswet in de Verenigde Staten en het einde van de genadetijd, waar Gods toorn geopenbaard wordt in de zeven laatste plagen, verschaffen de derde wee—een symbool van de islam; de zevende bazuin, een symbool van de islam; en het vertoornen van de volken, een symbool van de islam—drie symbolische getuigen dat de boodschap van de Middernachtsroep een vervulling is van de komst van de islam bij de zondagswet.

As with the Millerite movement at the beginning, the Midnight Cry message was a correction of a failed prediction. In the Millerite history it was a failure of the event that was predicted to take place. In Millerite history at the beginning, the Philadelphians presented their failed prediction, because God held His hand over a mistake in the 1843 chart.

Zoals bij de Milleritische beweging in het begin, was de boodschap van de Middernachtsroep een correctie op een mislukte voorspelling. In de Milleritische geschiedenis betrof het een uitblijven van de gebeurtenis waarvan voorspeld was dat zij zou plaatsvinden. In de vroege Milleritische geschiedenis brachten de Filadelfiërs hun mislukte voorspelling naar voren, omdat God Zijn hand hield over een vergissing op de kaart van 1843.

In the Laodicean movement at the end of Future for America, God never held His hand over the mistake. It was human hands that covered the truth that time was to be no longer used in prophetic application. Human hands represent human works.

In de Laodicese beweging aan het einde van Future for America hield God Zijn hand nooit over de vergissing. Het waren menselijke handen die de waarheid bedekten dat tijd in de profetische toepassing niet langer gebruikt moest worden. Menselijke handen vertegenwoordigen menselijke werken.

In the ending movement of the one hundred and forty-four thousand, the error of applying time was sin, for the application of prophetic time was to be no longer used. The sinful application of time was typified by Moses disregarding God’s command to circumcise his son, and it was typified by Uzzah disregarding God’s command that only the priests could handle the ark. It was not the Lord’s will for either of those sinful actions or inactions to be accomplished by God’s people. Sin has only one definition and it is the transgression of the law. Moses transgressed God’s law of circumcision, Uzzah transgressed God’s law of the sanctuary and this movement transgressed God’s prophetic law. Ancient Israel was made the depositaries of God’s law and the Advent movement in its beginning and end were also made the depositaries of God’s prophetic truths.

In de afsluitende beweging van de honderdvierenvierenveertigduizend was de dwaling van het toepassen van tijd zonde, want de toepassing van profetische tijd mocht niet langer worden gebruikt. De zondige toepassing van tijd werd getypeerd door Mozes, die Gods gebod om zijn zoon te besnijden veronachtzaamde, en zij werd getypeerd door Uzza, die Gods gebod veronachtzaamde dat alleen de priesters de ark mochten aanraken. Het was niet de wil van de Heer dat een van die zondige handelingen of nalatigheden door Gods volk zou worden verricht. Zonde heeft slechts één definitie, en die is de overtreding van de wet. Mozes overtrad Gods wet van de besnijdenis, Uzza overtrad Gods wet van het heiligdom, en deze beweging overtrad Gods profetische wet. Het oude Israël werd aangesteld tot bewaarder van Gods wet, en ook de Adventbeweging werd aan haar begin en aan haar einde aangesteld tot bewaarder van Gods profetische waarheden.

In her distress, Zipporah immediately accomplished the act of circumcising their son herself, thus representing the repentance those who were involved in this movement were to immediately manifest for the sinful inaction of allowing the application of time to be associated with the message. David likewise manifests severe repentance for Uzzah’s action. For the movement to argue that the application of time in the prediction of July 18, 2020 was in some way correct, that somehow that it was God’s will, is to argue that Moses and Zipporah didn’t truly need to uphold God’s explicit commands, and that God did not really care whether Uzzah touched the ark. July 18, 2020 was a false prediction, and the element that was false was the element of time.

In haar benauwdheid volbracht Zippora onmiddellijk zelf de daad om hun zoon te besnijden, en stelde aldus de bekering voor die degenen die bij deze beweging betrokken waren, terstond dienden te openbaren wegens de zondige nalatigheid waardoor de toepassing van tijd met de boodschap in verband was gebracht. David openbaart evenzo een diepgaande bekering wegens de daad van Uzza. Indien de beweging betoogt dat de toepassing van tijd in de voorspelling van 18 juli 2020 op enigerlei wijze juist was, dat dit op de een of andere manier Gods wil was, dan betoogt zij daarmee dat Mozes en Zippora Gods uitdrukkelijke geboden in werkelijkheid niet hoefden te handhaven, en dat het God in feite niet uitmaakte of Uzza de ark aanraakte. 18 juli 2020 was een valse voorspelling, en het valse element was het element van tijd.

These truths will be explored further in the next article.

Deze waarheden zullen in het volgende artikel nader worden onderzocht.

> “The Lord has shown me that the message of the third angel must go, and be proclaimed to the scattered children of the Lord, and that it should not be hung on time; for time never will be a test again. I saw that some were getting a false excitement arising from preaching time; that the third angel’s message was stronger than time can be. I saw that this message can stand on its own foundation, and that it needs not time to strengthen it, and that it will go in mighty power, and do its work, and will be cut short in righteousness.” Experience and Views, 48.

> „De Heer heeft mij getoond dat de boodschap van de derde engel moet uitgaan en verkondigd moet worden aan de verstrooide kinderen van de Heer, en dat zij niet aan tijd gebonden moet worden; want tijd zal nooit meer een beproeving zijn. Ik zag dat sommigen in een valse opwinding verkeerden die voortkwam uit het prediken van tijd; dat de boodschap van de derde engel sterker was dan tijd ooit kan zijn. Ik zag dat deze boodschap op haar eigen fundament kan staan, en dat zij geen tijd nodig heeft om haar te versterken, en dat zij zal uitgaan in machtige kracht, haar werk zal doen, en in gerechtigheid zal worden verkort.” Experience and Views, 48.

Back to Articles