Article

# Panium - Number Eleven Eleven

Panium - Nummer Elf Elf

Eleven, Eleven: The Prophetic Witness of Daniel and Revelation

Elf, elf: het profetische getuigenis van Daniël en Openbaring

Author

Jeff Pippenger

Published

August 9, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

It has been a long process for me to get to this point in the study of Panium, and the title “Eleven, Eleven” is meant to emphasize that the Lion of the tribe of Judah coordinated both the book of Daniel and the book of Revelation to set forth the internal and external lines of the history of the sealing of God’s people in the eleventh chapter and eleventh verse. Just before probation closes a command to unseal the prophecy in Revelation that was sealed until the time when the internal and external prophetic histories represented by the two lines of eleven—eleven, found in the books of Daniel and Revelation became present truth.

Het is voor mij een lang proces geweest om tot dit punt in de studie van Panium te komen, en de titel „Elf, Elf” is bedoeld om te benadrukken dat de Leeuw uit de stam van Juda zowel het boek Daniël als het boek Openbaring heeft gecoördineerd om in het elfde hoofdstuk en het elfde vers de inwendige en uitwendige lijnen van de geschiedenis van de verzegeling van Gods volk uiteen te zetten. Vlak voordat de genadetijd sluit, klinkt een bevel om de profetie in Openbaring te ontsluiten, die verzegeld was tot de tijd waarin de inwendige en uitwendige profetische geschiedenissen, voorgesteld door de twee lijnen van elf—elf, in de boeken Daniël en Openbaring tegenwoordige waarheid werden.

> And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:10, 11.

> En hij zeide tot mij: Verzegel de woorden van de profetie van dit boek niet, want de tijd is nabij. Wie onrecht doet, laat hem nog meer onrecht doen; en wie vuil is, laat hem nog vuiler worden; en wie rechtvaardig is, laat hem nog meer rechtvaardigheid doen; en wie heilig is, laat hem nog heiliger worden. Openbaring 22:10, 11.

The “time is at hand” just before the close of probation, and the “time is at hand” when the “Revelation of Jesus Christ” is unsealed.

De „tijd is nabij” vlak vóór het einde van de genadetijd, en de „tijd is nabij” wanneer de „Openbaring van Jezus Christus” wordt ontsloten.

> The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to shew unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:1–3.

> De Openbaring van Jezus Christus, die God Hem gegeven heeft om Zijn dienstknechten te tonen hetgeen weldra moet geschieden; en Hij heeft die door Zijn engel gezonden en te kennen gegeven aan Zijn dienstknecht Johannes; die getuigenis heeft afgelegd van het Woord van God, en van het getuigenis van Jezus Christus, en van alles wat hij gezien heeft. Zalig is hij die leest, en zij die de woorden van deze profetie horen en bewaren wat daarin geschreven staat; want de tijd is nabij. Openbaring 1:1–3.

When the Lion of the tribe of Judah unseals the “Revelation of Jesus Christ” as He has been doing since the arrival of the message of the Midnight Cry in July of 2023, that unsealing includes the revelation that He is “Palmoni,” the Wonderful Numberer, or the Numberer of Secrets. Failure to accept this truth is to fail the testing process which seals the one hundred and forty-four thousand.

Wanneer de Leeuw uit de stam van Juda de „Openbaring van Jezus Christus” ontzegelt, zoals Hij heeft gedaan sinds de komst van de boodschap van de Middernachtsroep in juli 2023, omvat dat ontzegelen ook de openbaring dat Hij „Palmoni” is, de Wonderbare Teler, of de Teler der Verborgenheden. Het nalaten deze waarheid te aanvaarden, is het toetsingsproces te missen waardoor de honderdvier en veertig duizend worden verzegeld.

> I indeed baptize you with water unto repentance: but he that cometh after me is mightier than I, whose shoes I am not worthy to bear: he shall baptize you with the Holy Ghost, and with fire: Whose fan is in his hand, and he will thoroughly purge his floor, and gather his wheat into the garner; but he will burn up the chaff with unquenchable fire. Matthew 3:11, 12.

> Ik doop u wel met water tot bekering; maar Hij Die na mij komt, is sterker dan ik, Wiens schoenen ik niet waardig ben te dragen; Hij zal u dopen met de Heilige Geest en met vuur. Wiens wan in Zijn hand is, en Hij zal Zijn dorsvloer grondig zuiveren en Zijn tarwe in de schuur verzamelen; maar het kaf zal Hij met onuitblusbaar vuur verbranden. Mattheüs 3:11, 12.

> “Just how soon this refining process will begin I cannot say, but it will not be long deferred. He whose fan is in His hand will cleanse His temple of its moral defilement. He will thoroughly purge His floor.” Testimonies to Ministers, 372, 373.

> „Hoe spoedig dit louteringsproces zal beginnen, kan ik niet zeggen, maar het zal niet lang worden uitgesteld. Hij Wiens wan in Zijn hand is, zal Zijn tempel reinigen van haar zedelijke verontreiniging. Hij zal Zijn dorsvloer grondig zuiveren.” Testimonies to Ministers, 372, 373.

The lines of prophecy which identify the time of the sealing as a prophetic testing process are more than abundant. It is clear that the testing process is based upon the students aptitude and ability to apply the correct or incorrect methodology for studying God’s prophetic Word. This truth is also abundantly set forth within the inspired record.

De profetische lijnen die de tijd van de verzegeling aanwijzen als een profetisch beproevingsproces, zijn meer dan overvloedig. Het is duidelijk dat dit beproevingsproces berust op de geschiktheid en het vermogen van de leerling om de juiste of onjuiste methodologie toe te passen bij de bestudering van Gods profetisch Woord. Deze waarheid wordt eveneens overvloedig uiteengezet in het geïnspireerde verslag.

> As for these four children, God gave them knowledge and skill in all learning and wisdom: and Daniel had understanding in all visions and dreams. Now at the end of the days that the king had said he should bring them in, then the prince of the eunuchs brought them in before Nebuchadnezzar. And the king communed with them; and among them all was found none like Daniel, Hananiah, Mishael, and Azariah: therefore stood they before the king. And in all matters of wisdom and understanding, that the king enquired of them, he found them ten times better than all the magicians and astrologers that were in all his realm. Daniel 1:17–20.

> Wat deze vier jongelingen betreft, God gaf hun kennis en bedrevenheid in alle letterkunde en wijsheid; en Daniël had inzicht in alle gezichten en dromen. En aan het einde van de dagen waarvan de koning had gezegd dat men hen zou binnenbrengen, bracht de overste der hovelingen hen binnen voor Nebukadnezar. En de koning sprak met hen; en onder hen allen werd niemand gevonden als Daniël, Hananja, Misaël en Azarja; daarom stonden zij voor de koning. En in alle zaken van wijsheid en verstand, waarnaar de koning bij hen vroeg, bevond hij hen tienmaal beter dan al de tovenaars en sterrenwichelaars die in zijn gehele rijk waren. Daniël 1:17–20.

A premier rule of prophetic interpretation is that truth is established upon the testimony of two, and those who fail to have confidence in the principle are setting themselves up for failure. An element of the testing process during the sealing time, involves the recognition of the connection of the internal and external histories represented in chapter eleven and verse eleven by Daniel and John.

Een voorname regel van de profetische uitlegging is dat de waarheid wordt vastgesteld op het getuigenis van twee; en zij die geen vertrouwen hebben in dit beginsel, zetten zichzelf op voor mislukking. Een onderdeel van het beproevingsproces gedurende de tijd van de verzegeling omvat de erkenning van het verband tussen de innerlijke en uiterlijke geschiedenissen die in hoofdstuk elf en vers elf door Daniël en Johannes worden voorgesteld.

> “Revelation is a sealed book, but it is also an opened book. It records marvelous events that are to take place in the last days of this earth’s history. The teachings of this book are definite, not mystical and unintelligible. In it the same line of prophecy is taken up as in Daniel. Some prophecies God has repeated, thus showing that importance must be given to them. The Lord does not repeat things that are of no great consequence.” Manuscript Releases, volume 9, 8.

> „Openbaring is een verzegeld boek, maar het is ook een geopend boek. Het vermeldt wonderbare gebeurtenissen die in de laatste dagen van de geschiedenis van deze aarde zullen plaatsvinden. De leringen van dit boek zijn duidelijk omschreven, niet mystiek en onbegrijpelijk. Daarin wordt dezelfde profetische lijn opgevat als in Daniël. Sommige profetieën heeft God herhaald en daarmee getoond dat daaraan gewicht moet worden toegekend. De Heere herhaalt geen zaken die niet van groot belang zijn.” Manuscript Releases, deel 9, 8.

The books of Daniel and Revelation represent two witnesses, and the one hundred and forty-four thousand are represented as two witnesses in Revelation chapter eleven. In verse eleven of the chapter the two witnesses, represented by Elijah and Moses are resurrected as typified by both John in the boiling oil and Daniel in the lion’s den. The one hundred and forty-four thousand are represented by Daniel and John, and also by Elijah and Moses. To succeed in the testing process which produces the one hundred and forty-four thousand a student must understand that truth is established upon two witnesses, and that the books of Daniel and Revelation represent two witnesses, and that the one hundred and forty-four thousand have been typified as Elijah and Moses and also Daniel and John.

De boeken Daniël en Openbaring vertegenwoordigen twee getuigen, en de honderd vierenveertigduizend worden in Openbaring hoofdstuk elf voorgesteld als twee getuigen. In vers elf van het hoofdstuk worden de twee getuigen, vertegenwoordigd door Elia en Mozes, opgewekt, zoals getypeerd door zowel Johannes in de kokende olie als Daniël in de leeuwenkuil. De honderd vierenveertigduizend worden vertegenwoordigd door Daniël en Johannes, en ook door Elia en Mozes. Om te slagen in het beproevingsproces dat de honderd vierenveertigduizend voortbrengt, moet een student begrijpen dat waarheid op twee getuigen wordt bevestigd, en dat de boeken Daniël en Openbaring twee getuigen vertegenwoordigen, en dat de honderd vierenveertigduizend zijn getypeerd als Elia en Mozes en ook als Daniël en Johannes.

These truths are only a brief sampling of prophetic truths associated with the internal and external history represented by “eleven, eleven” in both Daniel and Revelation. As Palmoni, Christ guided in the alignment of the two passages, and also that eleven, plus eleven equals twenty-two, which in turn is a tithe or tenth of two hundred and twenty, which is a symbol of the combination of divinity with humanity. Palmoni established upon more than two witnesses that “two hundred and twenty” represents the combination of divinity and humanity, which is in turn a description of the incarnation of Christ when He took upon Himself fallen flesh. In doing so He set forth the example for mankind that if they are willing to meet the requirements of the gospel, Christ is willing to combine His divinity with our humanity. Divinity and humanity are therefore two witnesses.

Deze waarheden vormen slechts een korte greep uit de profetische waarheden die verbonden zijn met de innerlijke en uiterlijke geschiedenis die door “elf, elf” wordt weergegeven in zowel Daniël als Openbaring. Als Palmoni leidde Christus in de afstemming van de twee passages, en tevens daarin dat elf, plus elf, tweeëntwintig is, wat op zijn beurt een tiende is van tweehonderdtwintig, hetgeen een symbool is van de vereniging van goddelijkheid met menselijkheid. Palmoni stelde op grond van meer dan twee getuigen vast dat “tweehonderdtwintig” de vereniging van goddelijkheid en menselijkheid voorstelt, wat op zijn beurt een beschrijving is van de menswording van Christus toen Hij gevallen vlees op Zich nam. Daardoor stelde Hij voor de mensheid het voorbeeld dat, indien zij bereid zijn aan de vereisten van het evangelie te voldoen, Christus bereid is Zijn goddelijkheid met onze menselijkheid te verenigen. Gelijkheid en menselijkheid zijn daarom twee getuigen.

The “Revelation of Jesus Christ” that opened up just before probation closes includes that Jesus is the “Word” of God.

De „Openbaring van Jezus Christus” die zich ontvouwde vlak vóór het sluiten van de genadetijd, omvat ook dat Jezus het „Woord” van God is.

> In the beginning was the Word, and the Word was with God, and the Word was God. The same was in the beginning with God. All things were made by him; and without him was not anything made that was made. In him was life; and the life was the light of men. And the light shineth in darkness; and the darkness comprehended it not. John 1:1–5.

> In den beginne was het Woord, en het Woord was bij God, en het Woord was God. Dit was in den beginne bij God. Alle dingen zijn door Hetzelve gemaakt, en zonder Hetzelve is geen ding gemaakt dat gemaakt is. In Hetzelve was het leven, en het leven was het licht der mensen. En het licht schijnt in de duisternis, en de duisternis heeft het niet begrepen. Johannes 1:1–5.

The Bible is the “Word” of God which, just as Christ represents the combination of divinity with humanity. The Bible represents the two witnesses of the Old and New Testaments, who are also Moses and Elijah in Revelation chapter eleven.

De Bijbel is het „Woord” van God, dat, evenals Christus, de vereniging van goddelijkheid met menselijkheid vertegenwoordigt. De Bijbel vertegenwoordigt de twee getuigen van het Oude en het Nieuwe Testament, die in Openbaring hoofdstuk elf ook Mozes en Elia zijn.

> “Concerning the two witnesses the prophet declares further: ‘These are the two olive trees, and the two candlesticks standing before the God of the earth.’ ‘Thy word,’ said the psalmist, ‘is a lamp unto my feet, and a light unto my path.’ Revelation 11:4; Psalm 119:105. The two witnesses represent the Scriptures of the Old and the New Testament.” The Great Controversy, 267.

> “Met betrekking tot de twee getuigen verklaart de profeet verder: ‘Dezen zijn de twee olijfbomen en de twee kandelaars, die voor de God der aarde staan.’ ‘Uw woord,’ zei de psalmist, ‘is een lamp voor mijn voet en een licht op mijn pad.’ Openbaring 11:4; Psalm 119:105. De twee getuigen vertegenwoordigen de Schriften van het Oude en het Nieuwe Testament.” De Grote Strijd, 267.

The two witnesses are the two olive trees, the two candlesticks and the Old and New Testaments, which is represented in the paragraph as “Thy word.” The “Revelation of Jesus Christ” that is unsealed by the Lion of the tribe of Judah just before the close of probation is “the final increase of knowledge” which tests those who are candidates to be one of the one hundred and forty-four thousand. The “final increase of knowledge” is also the message of the Midnight Cry in the parable of the ten virgins.

De twee getuigen zijn de twee olijfbomen, de twee kandelaars en het Oude en Nieuwe Testament, hetgeen in de alinea wordt weergegeven als „Uw woord”. De „Openbaring van Jezus Christus”, die door de Leeuw uit de stam van Juda wordt ontzegeld vlak vóór het sluiten van de genadetijd, is „de laatste vermeerdering van kennis” die hen beproeft die kandidaten zijn om tot de honderdvierenveertigduizend te behoren. De „laatste vermeerdering van kennis” is tevens de boodschap van de middernachtsroep in de gelijkenis van de tien maagden.

> “‘Then answered I, and said unto him, What are these two olive trees upon the right side of the candlestick and upon the left side thereof? And I answered again, and said unto him, What be these two olive branches which through the two golden pipes empty the golden oil out of themselves? And he answered me and said, Knowest thou not what these be? And I said, No, my lord. Then said he, These are the two anointed ones, that stand by the Lord of the whole earth. Zechariah 4:11–14. These empty themselves into the golden bowls, which represent the hearts of the living messengers of God, who bear the Word of the Lord to the people in warnings and entreaties. The Word itself must be as represented, the golden oil, emptied from the two olive trees that stand by the Lord of the whole earth. This is the baptism by the Holy Spirit with fire. This will open the soul of unbelievers to conviction. The wants of the soul can be met only by the working of the Holy Spirit of God. Man can of himself do nothing to satisfy the longings and meet the aspirations of the heart.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1180.

> “‘Toen antwoordde ik en zei tot hem: Wat zijn deze twee olijfbomen aan de rechterzijde van de kandelaar en aan de linkerzijde daarvan? En opnieuw antwoordde ik en zei tot hem: Wat zijn deze twee olijftakken, die door de twee gouden buizen de gouden olie uit zichzelf doen uitvloeien? En hij antwoordde mij en zei: Weet gij niet wat deze zijn? En ik zei: Neen, mijn heer. Toen zei hij: Dit zijn de twee gezalfden, die bij de Heere van de ganse aarde staan. Zacharia 4:11–14. Deze legen zichzelf uit in de gouden schalen, die de harten voorstellen van de levende boodschappers van God, die het Woord des Heeren tot het volk brengen in waarschuwingen en smekingen. Het Woord zelf moet zijn zoals voorgesteld, de gouden olie, uitgegoten uit de twee olijfbomen die bij de Heere van de ganse aarde staan. Dit is de doop door de Heilige Geest met vuur. Dit zal de ziel van ongelovigen openen voor overtuiging. In de noden van de ziel kan alleen worden voorzien door de werking van de Heilige Geest van God. De mens kan uit zichzelf niets doen om de verlangens te bevredigen en aan de strevingen van het hart te voldoen.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, deel 4, 1180.

The Word of God is both the Bible and Christ, and the Bible and Christ represent two witnesses, as do the one hundred and forty-four thousand. The two witnesses in turn represent a combination of divinity with humanity. They also represent internal and external prophetic histories. As witnesses, they provided evidence that divinity combined with humanity does not sin. They also represent the connection between divinity and humanity. Whether a ladder, conduit, pipes, angels or any of the other symbols of the communication link between God and man, the message conveyed to man is always life or death.

Het Woord van God is zowel de Bijbel als Christus, en de Bijbel en Christus vertegenwoordigen twee getuigen, evenals de honderd vierenveertigduizend. De twee getuigen vertegenwoordigen op hun beurt een samensmelting van goddelijkheid met menselijkheid. Zij vertegenwoordigen ook innerlijke en uiterlijke profetische geschiedenissen. Als getuigen leverden zij het bewijs dat goddelijkheid, verbonden met menselijkheid, niet zondigt. Zij vertegenwoordigen ook de verbinding tussen goddelijkheid en menselijkheid. Of het nu een ladder, een kanaal, buizen, engelen of een van de andere symbolen van de communicatieve verbinding tussen God en de mens betreft, de boodschap die aan de mens wordt overgebracht, is altijd leven of dood.

> “The anointed ones standing by the Lord of the whole earth, have the position once given to Satan as covering cherub. By the holy beings surrounding his throne, the Lord keeps up a constant communication with the inhabitants of the earth. The golden oil represents the grace with which God keeps the lamps of believers supplied, that they shall not flicker and go out. Were it not that this holy oil is poured from heaven in the messages of God’s Spirit, the agencies of evil would have entire control over men.

> „De gezalfden die bij de Here der ganse aarde staan, bekleden de positie die eens aan Satan was gegeven als overdekkende cherub. Door de heilige wezens die zijn troon omringen, onderhoudt de Here een voortdurende gemeenschap met de bewoners der aarde. De gouden olie vertegenwoordigt de genade waarmee God de lampen der gelovigen voortdurend vult, opdat zij niet zouden flakkeren en uitgaan. Indien deze heilige olie niet vanuit de hemel werd uitgestort in de boodschappen van Gods Geest, zouden de machten van het kwaad de mens geheel in hun macht hebben.”

> “God is dishonored when we do not receive the communications which he sends us. Thus we refuse the golden oil which he would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call shall come, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked. But if God’s Holy Spirit is asked for, if we plead, as did Moses, ‘Show me thy glory,’ the love of God will be shed abroad in our hearts. Through the golden pipes, the golden oil will be communicated to us. ‘Not by might, nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of Hosts.’ By receiving the bright beams of the Sun of Righteousness, God’s children shine as lights in the world.” Review and Herald, July 20, 1897.

> „God wordt onteerd wanneer wij de boodschappen die Hij ons zendt, niet aannemen. Zo weigeren wij de gouden olie die Hij in onze zielen zou willen uitstorten, opdat zij zou worden doorgegeven aan hen die in duisternis verkeren. Wanneer de roep zal klinken: ‘Zie, de bruidegom komt; gaat uit hem tegemoet,’ zullen zij die de heilige olie niet hebben ontvangen, die de genade van Christus niet in hun hart hebben gekoesterd, evenals de dwaze maagden bevinden dat zij niet gereed zijn hun Heer te ontmoeten. Zij hebben in zichzelf niet de macht om de olie te verkrijgen, en hun leven lijdt schipbreuk. Maar indien om Gods Heilige Geest wordt gevraagd, indien wij smeken, zoals Mozes deed: ‘Toon mij Uw heerlijkheid,’ dan zal de liefde van God in onze harten worden uitgestort. Door de gouden buizen zal de gouden olie aan ons worden meegedeeld. ‘Niet door kracht, noch door geweld, maar door mijn Geest, zegt de HEERE der heirscharen.’ Door de heldere stralen van de Zon der Gerechtigheid te ontvangen, schijnen Gods kinderen als lichten in de wereld.” Review and Herald, 20 juli 1897.

The outpouring of the Holy Spirit occurs during the internal and external histories marked by Daniel and Revelation 11:11. There are “at least” four prophetic characters represented in verses eleven and twelve of Daniel chapter eleven that need to be identified. There are also four that need to be identified in verses thirteen through fifteen, and four in verse sixteen. We are now living in that very history, so it behooves us, as students of prophecy to sort out who the symbolic characters of verses eleven through sixteen are, for they represent a line of prophecy that covers the hidden history of verse forty of the same chapter.

De uitstorting van de Heilige Geest vindt plaats gedurende de innerlijke en uiterlijke geschiedenissen die worden gemarkeerd door Daniël en Openbaring 11:11. Er zijn „ten minste” vier profetische personages die in de verzen elf en twaalf van Daniël hoofdstuk elf worden voorgesteld en die moeten worden geïdentificeerd. Er zijn er ook vier die moeten worden geïdentificeerd in de verzen dertien tot en met vijftien, en vier in vers zestien. Wij leven nu in juist die geschiedenis, en daarom past het ons, als studenten van de profetie, uit te maken wie de symbolische personages van de verzen elf tot en met zestien zijn, want zij vertegenwoordigen een profetische lijn die de verborgen geschiedenis van vers veertig van hetzelfde hoofdstuk bestrijkt.

It also seems relevant to identify the personalities represented in the history of verse forty which has been unsealing since 1989.

Het lijkt ook van belang de persoonlijkheden te identificeren die worden voorgesteld in de geschiedenis van vers veertig, die sinds 1989 aan het ontzegelen is.

> And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.

> En hij zei: Ga heen, Daniël, want deze woorden blijven verborgen en verzegeld tot de tijd van het einde. Velen zullen gereinigd, wit gemaakt en beproefd worden; maar de goddelozen zullen goddeloos handelen; en geen van de goddelozen zal het verstaan, maar de wijzen zullen het verstaan. Daniël 12:9, 10.

Verse forty begins at the time of the end in 1798 with Napoleon of France taking the pope into captivity. Napoleon’s justification was based upon the broken Treaty of Tolentino in 1797. Napoleon and the pope’s battle had previously been typified in the history which fulfilled verses six and seven of Daniel chapter eleven. The broken marriage treaty and the defeat of the northern king by the southern king in fulfillment of verses six and seven were repeated in the history of 1798, and in doing so they represent the prediction of God’s Word in verses six and seven, and the fulfillment of those verses in the beginning of the warfare between Ptolemy Philadelphus, the second and king of Egypt, and Antiochus Theos, third king of Syria. Ptolemy represented the southern king and Antiochus represented the northern king.

Vers veertig begint ten tijde van het einde in 1798, toen Napoleon van Frankrijk de paus in gevangenschap voerde. Napoleons rechtvaardiging was gebaseerd op het in 1797 geschonden Verdrag van Tolentino. De strijd tussen Napoleon en de paus was eerder voorafgeschaduwd in de geschiedenis die de verzen zes en zeven van Daniël hoofdstuk elf vervulde. Het verbroken huwelijksverdrag en de nederlaag van de noordelijke koning door de zuidelijke koning, ter vervulling van de verzen zes en zeven, werden herhaald in de geschiedenis van 1798, en daardoor vertegenwoordigen zij de voorzegging van Gods Woord in de verzen zes en zeven, evenals de vervulling van die verzen aan het begin van de oorlogvoering tussen Ptolemaeus Philadelphus, de tweede koning van Egypte, en Antiochus Theos, de derde koning van Syrië. Ptolemaeus vertegenwoordigde de zuidelijke koning en Antiochus vertegenwoordigde de noordelijke koning.

The prediction of the verses, brought together with the fulfillment of that prediction in the history of Ptolemy and Antiochus—which in turn typified and the history of Napoleon and the pope in 1798 provide three lines which typify the history of Putin and Zelenskyy in verses eleven and twelve. Thus, understanding that the time of the end in 1798 represents the history of Napoleon and the pope is incomplete if it ends there. We must understand what verses six and seven predict about Napoleon and the pope, and also what the history of Ptolemy and Antiochus teaches of that same period. When we understand those lines of truth, we may then understand that those previous historical fulfillments are identifying the beginning history of verse forty, and in so doing, they are also identifying the ending of verse forty when Putin, who has been typified by Napoleon and Ptolemy—Putin who has been predicted in verses six and seven, fulfills verses eleven and twelve.

De voorspelling van de verzen, samengebracht met de vervulling van die voorspelling in de geschiedenis van Ptolemaeus en Antiochus—die op hun beurt een type vormden van de geschiedenis van Napoleon en de paus in 1798—verschaffen drie lijnen die een type vormen van de geschiedenis van Poetin en Zelenskyy in de verzen elf en twaalf. Aldus is het begrip dat de tijd van het einde in 1798 de geschiedenis van Napoleon en de paus vertegenwoordigt onvolledig, indien het daarbij blijft. Wij moeten verstaan wat de verzen zes en zeven over Napoleon en de paus voorspellen, en ook wat de geschiedenis van Ptolemaeus en Antiochus met betrekking tot diezelfde periode leert. Wanneer wij die lijnen van waarheid verstaan, kunnen wij vervolgens begrijpen dat die voorafgaande historische vervullingen het begin van vers veertig aanwijzen, en daarmee tevens het einde van vers veertig aanwijzen, wanneer Poetin, die door Napoleon en Ptolemaeus is getypeerd—Poetin, die in de verzen zes en zeven is voorzegd—de verzen elf en twaalf vervult.

An important observation concerning the prophetic relationship between the dragon and the beast as John would identify them, or as “the daily and the abomination of desolation” as Daniel would represent them is that they are prophetically very similar. John says it this way.

Een belangrijke opmerking met betrekking tot de profetische verhouding tussen de draak en het beest, zoals Johannes hen zou aanduiden, of zoals Daniël hen zou voorstellen als “het dagelijks offer en de gruwel der verwoesting”, is dat zij profetisch zeer gelijksoortig zijn. Johannes zegt het op deze wijze.

> And they worshipped the dragon which gave power unto the beast: and they worshipped the beast, saying, Who is like unto the beast? who is able to make war with him? Revelation 13:4.

> En zij aanbaden de draak, die het beest macht gegeven had; en zij aanbaden het beest, zeggende: Wie is aan het beest gelijk? wie is in staat oorlog tegen hem te voeren? Openbaring 13:4.

To worship the dragon is to worship the beast, for both represent the religion of paganism. Like unto John, Daniel uses “the little horn” of Daniel chapter eight verses nine through twelve to represent both pagan and papal Rome, though he clearly distinguishes between the two by identifying the little horn of pagan Rome in the masculine sense, and the little horn of papal Rome in the feminine sense. In chapter seven Daniel identifies pagan Rome as “diverse” from the kingdoms before it, and Daniel further identifies that papal Rome was also “diverse.” Rome, whether pagan or papal is diverse. The male symbol of Rome representing pagan Rome is upheld by Ahab and Herod. Both were married to symbols of the papacy. The woman is churchcraft and the man is statecraft, so at the prophetic level when the Word of God speaks of a man and woman becoming one, it is confirming the reality that pagan Rome and papal Rome are very similar in the prophetic sense, for they are one flesh.

De draak aanbidden is het beest aanbidden, want beide vertegenwoordigen de godsdienst van het heidendom. Evenals Johannes gebruikt Daniël „de kleine hoorn” van Daniël hoofdstuk acht, verzen negen tot en met twaalf, om zowel het heidense als het pauselijke Rome voor te stellen, hoewel hij duidelijk onderscheid maakt tussen beide door de kleine hoorn van het heidense Rome in mannelijke zin aan te duiden, en de kleine hoorn van het pauselijke Rome in vrouwelijke zin. In hoofdstuk zeven duidt Daniël het heidense Rome aan als „anders” dan de koninkrijken die eraan voorafgingen, en Daniël geeft verder aan dat ook het pauselijke Rome „anders” was. Rome, hetzij heidens hetzij pauselijk, is anders. Het mannelijke symbool van Rome dat het heidense Rome voorstelt, wordt bevestigd door Achab en Herodes. Beiden waren gehuwd met symbolen van het pausdom. De vrouw is kerkelijk beleid en de man is staatsbeleid, zodat, op profetisch niveau, wanneer het Woord van God spreekt van een man en een vrouw die één worden, het de werkelijkheid bevestigt dat het heidense Rome en het pauselijke Rome in profetische zin zeer nauw overeenkomen, want zij zijn één vlees.

France’s relationship to the papacy in 1798 typifies the relationship of the United States with the papacy when the ten kings burn Rome with fire and eat her flesh.

Frankrijks verhouding tot het pausdom in 1798 is een voorafschaduwing van de verhouding van de Verenigde Staten tot het pausdom wanneer de tien koningen Rome met vuur verbranden en haar vlees eten.

> And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. Revelation 17:16.

> En de tien horens die gij op het beest gezien hebt, dezen zullen de hoer haten, en zullen haar woest en naakt maken, en haar vlees eten, en haar met vuur verbranden. Openbaring 17:16.

France’s relationship to the papacy when it placed the papacy in power in 538, typifies the work of the United States in healing the papacies’ deadly wound at the soon coming Sunday law.

Franks verhouding tot het pausdom, toen het in 538 het pausdom aan de macht bracht, is een type van het werk van de Verenigde Staten bij de genezing van de dodelijke wond van het pausdom in de spoedig komende zondagwet.

> And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. And he exerciseth all the power of the first beast before him, and causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed. And he doeth great wonders, so that he maketh fire come down from heaven on the earth in the sight of men, And deceiveth them that dwell on the earth by the means of those miracles which he had power to do in the sight of the beast; saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live. Revelation 13:11–14.

> En ik zag een ander beest opkomen uit de aarde; en het had twee horens, aan die van een lam gelijk, en het sprak als een draak. En het oefent al de macht van het eerste beest uit vóór diens ogen, en maakt dat de aarde en zij die daarop wonen het eerste beest aanbidden, welks dodelijke wond genezen was. En het doet grote tekenen, zodat het zelfs vuur uit de hemel op de aarde doet neerdalen voor de ogen der mensen, en het verleidt hen die op de aarde wonen door middel van de tekenen welke het macht had te doen voor de ogen van het beest; en het zegt tot hen die op de aarde wonen, dat zij een beeld moeten maken voor het beest dat de wond van het zwaard had en weer levend geworden was. Openbaring 13:11–14.

The “time of the end” in 1798 in fulfillment of verse forty identifies the spiritual king of the north being removed by the spiritual king of the south. That prophetic history is the ending history of the twelve hundred and sixty years of papal rule, and therefore the prophetic characteristics of the beginning of that prophetic history is represented at the ending. In 538 the fourth kingdom of Bible prophecy gave way to the fifth kingdom of Bible prophecy and in 1798 the fifth kingdom of Bible prophecy gave way to the sixth kingdom of Bible prophecy.

De „tijd van het einde” in 1798, ter vervulling van vers veertig, duidt erop dat de geestelijke koning van het noorden wordt verwijderd door de geestelijke koning van het zuiden. Die profetische geschiedenis is de slotgeschiedenis van de twaalfhonderdzestig jaren van pauselijke heerschappij, en daarom worden de profetische kenmerken van het begin van die profetische geschiedenis aan het einde weergegeven. In 538 maakte het vierde koninkrijk van de Bijbelse profetie plaats voor het vijfde koninkrijk van de Bijbelse profetie, en in 1798 maakte het vijfde koninkrijk van de Bijbelse profetie plaats voor het zesde koninkrijk van de Bijbelse profetie.

538 is also a middle waymark of the curse of the “seven times” of Leviticus twenty-six against the northern kingdom of Israel that began in 723 BC, when Assyria took Ephraim into captivity. 1798 therefore possesses not only the prophetic attributes of 538, but also of 723 BC. In 723 BC the ten tribes of Israel were being overthrown by Assyria, and twelve hundred and sixty years later in 538 pagan Rome was being overthrown by papal Rome, who was in turn overthrown by France in 1798 at the conclusion of the “seven times.”

538 is ook een middelste wegmarkering van de vloek van de „zeven tijden” van Leviticus zesentwintig tegen het noordelijke koninkrijk Israël, die begon in 723 v.Chr., toen Assyrië Efraïm in gevangenschap voerde. 1798 bezit daarom niet alleen de profetische kenmerken van 538, maar ook van 723 v.Chr. In 723 v.Chr. werden de tien stammen van Israël door Assyrië ten val gebracht, en twaalfhonderdzestig jaar later, in 538, werd het heidense Rome ten val gebracht door het pauselijke Rome, dat op zijn beurt in 1798 door Frankrijk ten val werd gebracht bij de voltooiing van de „zeven tijden”.

In 1798 France, the king of the south, took the papacy off the throne. In 538 France, the premiere symbol of the disintegration of pagan Rome into ten kingdoms placed the papacy on the throne. At the Sunday law the United States repeats the role of France in 538, and when the ten kings burn the papacy with fire and eat her flesh the United States repeats the role of France in 1798.

In 1798 zette Frankrijk, de koning van het zuiden, het pausdom van de troon af. In 538 plaatste Frankrijk, het voornaamste symbool van het uiteenvallen van het heidense Rome in tien koninkrijken, het pausdom op de troon. Bij de zondagwet herhaalt de Verenigde Staten de rol van Frankrijk in 538, en wanneer de tien koningen het pausdom met vuur verbranden en haar vlees eten, herhaalt de Verenigde Staten de rol van Frankrijk in 1798.

The judgment of “seven times” against the northern and southern kingdoms of Israel was brought about by kingdoms which came out of the north.

Het oordeel van „zeven tijden” over de noordelijke en zuidelijke koninkrijken van Israël werd voltrokken door koninkrijken die uit het noorden voortkwamen.

> Israel is a scattered sheep; the lions have driven him away: first the king of Assyria hath devoured him; and last this Nebuchadrezzar king of Babylon hath broken his bones. Jeremiah 50:17.

> Israël is een verstrooid schaap; de leeuwen hebben hem verdreven: eerst heeft de koning van Assyrië hem verslonden; en ten laatste heeft deze Nebukadrezar, de koning van Babel, zijn beenderen verbrijzeld. Jeremia 50:17.

Assyria came out of the north and conquered the ten tribes in 723 BC and Babylon took Judah captive in 677 BC. Though Israel was the northern kingdom in relation to Judah, still both kingdoms were conquered by enemies from the north, thus making both Israel and Judah southern kingdoms in relation to the enemy who took them into captivity. 723 BC represents the king of the north conquering a southern tenfold kingdom. 538 represents a transition from paganism to papalism and also a northern kingdom conquering a tenfold kingdom. 1798 represents a northern king being defeated by a southern king who represents a tenfold kingdom.

Assyrië kwam uit het noorden en veroverde in 723 v.Chr. de tien stammen, en Babylon voerde Juda in 677 v.Chr. in gevangenschap. Hoewel Israël ten opzichte van Juda het noordelijke koninkrijk was, werden toch beide koninkrijken veroverd door vijanden uit het noorden, waardoor zowel Israël als Juda zuidelijke koninkrijken werden in verhouding tot de vijand die hen in gevangenschap voerde. 723 v.Chr. stelt de koning van het noorden voor die een zuidelijk tienvoudig koninkrijk verovert. 538 vertegenwoordigt een overgang van heidendom naar pausdom en tevens een noordelijk koninkrijk dat een tienvoudig koninkrijk verovert. 1798 vertegenwoordigt een noordelijke koning die wordt verslagen door een zuidelijke koning die een tienvoudig koninkrijk voorstelt.

> And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. Revelation 11:13.

> En in datzelfde uur geschiedde er een grote aardbeving, en het tiende deel van de stad viel, en in de aardbeving werden zevenduizend mensen gedood; en de overigen werden bevreesd en gaven heerlijkheid aan de God des hemels. Openbaring 11:13.

The period of transition associated with 538, when Rome changed from pagan to papal, is also the change in Daniel chapter eight from masculine to the feminine, which symbolically is from statecraft to churchcraft. The prophecy of “seven times” bears the signature of “truth” for the first letter (723 BC) illustrates the twenty-second and last letter of the Hebrew alphabet (1798), while the thirteenth and middle letter represents rebellion (538). Daniel identifies that the “transgression” that is symbolized by the expression “the transgression of desolation” was the combination of church and state, with the church in control of the relationship. That “transgression” represents 538, which is the middle and metaphorically the thirteenth letter of the three primary waymarks in the period of the seven times against the ten northern tribes of Israel.

De overgangsperiode die verband houdt met 538, toen Rome van heidens tot pauselijk veranderde, is ook de verandering in Daniël hoofdstuk acht van het mannelijke naar het vrouwelijke, wat symbolisch de overgang is van staatskunde naar kerkkunde. De profetie van de „zeven tijden” draagt de signatuur van de „waarheid”, want de eerste letter (723 v.Chr.) beeldt de tweeëntwintigste en laatste letter van het Hebreeuwse alfabet uit (1798), terwijl de dertiende en middelste letter op opstand wijst (538). Daniël geeft te kennen dat de „overtreding” die wordt gesymboliseerd door de uitdrukking „de overtreding der verwoesting” de vereniging van kerk en staat was, waarbij de kerk de verhouding beheerste. Die „overtreding” vertegenwoordigt 538, het midden en, metaforisch gesproken, de dertiende letter van de drie voornaamste wegmarkeringen in de periode van de zeven tijden tegen de tien noordelijke stammen van Israël.

In 1798, the “time of the end” as set forth in verse forty of Daniel chapter eleven, atheistic France, the king of the south delivered the deadly wound to the papacy, the king of the north. In 1989 the papacy retaliated against the atheistic king of the south, who had then become the Soviet Union. The retaliation included a secret alliance between the United States and the Vatican. The sweeping away of the Soviet Union in 1989 ends the written prophetic message of verse forty, and the next verse, verse forty-one, represents the Sunday law in the United States. Thus, from the collapse of the Soviet Union in 1989 until the Sunday law in the next verse we have been living in the hidden history of verse forty.

In 1798 bracht het „tijd van het einde”, zoals uiteengezet in vers veertig van Daniël hoofdstuk elf, atheïstisch Frankrijk, de koning van het zuiden, de dodelijke wond toe aan het pausdom, de koning van het noorden. In 1989 nam het pausdom wraak op de atheïstische koning van het zuiden, die toen de Sovjet-Unie was geworden. Die vergelding omvatte een geheime alliantie tussen de Verenigde Staten en het Vaticaan. Het wegvagen van de Sovjet-Unie in 1989 beëindigt de geschreven profetische boodschap van vers veertig, en het volgende vers, vers eenenveertig, stelt de zondagwet in de Verenigde Staten voor. Zo hebben wij vanaf de ineenstorting van de Sovjet-Unie in 1989 tot aan de zondagwet in het volgende vers geleefd in de verborgen geschiedenis van vers veertig.

Verse forty begins by identifying a king of the south and north in 1798, and then in 1989 a king of the south and north, as well as a third power represented by the chariots, ships and horsemen.

Vers veertig begint met in 1798 een koning van het zuiden en een koning van het noorden te identificeren, en vervolgens in 1989 een koning van het zuiden en een koning van het noorden, evenals een derde macht, voorgesteld door de wagens, schepen en ruiters.

> And at the time of the end shall the king of the south push at him: and the king of the north shall come against him like a whirlwind, with chariots, and with horsemen, and with many ships; and he shall enter into the countries, and shall overflow and pass over. Daniel 11:40.

> En ten tijde van het einde zal de koning van het zuiden tegen hem aanstoten; en de koning van het noorden zal op hem afkomen als een wervelwind, met wagens, en met ruiters, en met vele schepen; en hij zal de landen binnentrekken, en hij zal overstromen en doortrekken. Daniël 11:40.

At the “time of the end” in 1798 a literal general of Napoleon entered the Vatican and literally took the pope and incarcerated him. In 1989 the retaliation for 1798 took place. There had been prophetic transitions which took place in the history between 1798 and 1989 that are important to note. Atheistic France, the king of the south in the 1798 time period was the first spiritual king of the south, and Putin’s Russia is destined to be its last. France is identified in Revelation eleven, which is directly identified by Sister White as atheistic France. One of the two symbols which identify France in chapter eleven is Egypt, which Sister White identifies as a symbol of atheism. In the chapter the beast who ascends out of the bottomless pit was atheism that came into history during that time period.

In de „tijd van het einde” in 1798 trad een letterlijke generaal van Napoleon het Vaticaan binnen en nam hij de paus letterlijk gevangen en zette hem op inhechtenis. In 1989 vond de vergelding voor 1798 plaats. Er waren profetische overgangen die zich in de geschiedenis tussen 1798 en 1989 voltrokken en die belangrijk zijn om op te merken. Het atheïstische Frankrijk, de koning van het zuiden in de periode van 1798, was de eerste geestelijke koning van het zuiden, en het Rusland van Poetin is ertoe bestemd de laatste te zijn. Frankrijk wordt geïdentificeerd in Openbaring 11, dat door Zuster White rechtstreeks wordt aangeduid als atheïstisch Frankrijk. Een van de twee symbolen waardoor Frankrijk in hoofdstuk 11 wordt geïdentificeerd, is Egypte, dat door Zuster White wordt aangeduid als een symbool van atheïsme. In het hoofdstuk was het beest dat uit de bodemloze put opsteeg het atheïsme dat in die periode in de geschiedenis opkwam.

Atheism comes into history beginning with France in the 1798 time period and by 1989 the spiritual king of atheism has become the Soviet Union. The sweeping away of the Soviet Union in 1989 in fulfillment of a secret alliance between Pope John Paul II and Ronald Reagan had been typified in verse ten of Daniel chapter eleven, and a second witness to verse ten is found in Isaiah’s passage of the two curses of twenty-five hundred and twenty years against the northern and southern kingdoms of Israel as set forth in chapters seven through eleven.

Het atheïsme treedt de geschiedenis binnen, aanvangend met Frankrijk in de periode van 1798, en tegen 1989 is de geestelijke koning van het atheïsme de Sovjet-Unie geworden. Het wegvagen van de Sovjet-Unie in 1989, in vervulling van een geheime alliantie tussen paus Johannes Paulus II en Ronald Reagan, was voorafgeschaduwd in vers tien van Daniël hoofdstuk elf, en een tweede getuige voor vers tien wordt gevonden in Jesaja’s passage over de twee vervloekingen van tweeduizend vijfhonderdtwintig jaar tegen de noordelijke en zuidelijke koninkrijken van Israël, zoals uiteengezet in de hoofdstukken zeven tot en met elf.

1989 therefore becomes the point of reference for resolving the prophetic riddles of the last days. It was then that verse forty was unsealed. It can now be recognized that verse forty begins in 1798 and ends at the Sunday law of verse forty-one.

1989 wordt daarom het referentiepunt voor het oplossen van de profetische raadsels van de laatste dagen. Toen werd vers veertig ontzegeld. Nu kan worden onderkend dat vers veertig begint in 1798 en eindigt bij de zondagswet van vers eenenveertig.

At the Sunday law the United States will speak as a dragon and end its rule as the sixth kingdom of Bible prophecy. It began its time to reign in 1798, when the fifth kingdom received a deadly wound. In 1798 the United States passed the Alien and Sedition Acts, thus typifying the end of the sixth kingdom at it’s very beginning. Verse forty is therefore the history of the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy.

Bij de zondagswet zullen de Verenigde Staten spreken als een draak en hun heerschappij beëindigen als het zesde koninkrijk van de Bijbelse profetie. Het begon zijn tijd van heerschappij in 1798, toen het vijfde koninkrijk een dodelijke wond ontving. In 1798 namen de Verenigde Staten de Alien and Sedition Acts aan, waarmee zij aldus reeds aan het allereerste begin het einde van het zesde koninkrijk voorafbeeldden. Vers veertig is daarom de geschiedenis van de Verenigde Staten als het zesde koninkrijk van de Bijbelse profetie.

1798 is the first letter of the Hebrew alphabet, the Sunday law is the twenty-second and last letter of the Hebrew alphabet and 1989 is the waymark in the middle that represents the rebellion symbolized by the number thirteen and the thirteenth letter of the Hebrew alphabet. 1989 represents the rebellion of Reagan’s secret alliance with the antichrist of Bible prophecy. 1989 introduces the first of the last eight presidents that reign during a period of escalating rebellion against the Constitution. 1989 began a testing process among Seventh-day Adventists that is designed to produce two classes of worshippers. The faithful are the few the unfaithful are the many. 1989 represents the center waymark of verse forty, and it represents the rebellion symbolized by the thirteenth letter. Verse forty bears the signature of “truth.”

1798 is de eerste letter van het Hebreeuwse alfabet, de zondagswet is de tweeëntwintigste en laatste letter van het Hebreeuwse alfabet, en 1989 is de wegmarkering in het midden die de opstand vertegenwoordigt, gesymboliseerd door het getal dertien en de dertiende letter van het Hebreeuwse alfabet. 1989 vertegenwoordigt de opstand van Reagans geheime verbond met de antichrist van de bijbelse profetie. 1989 introduceert de eerste van de laatste acht presidenten die regeren gedurende een periode van toenemende opstand tegen de Grondwet. In 1989 begon onder Zevende-dags Adventisten een beproevingsproces dat bedoeld is om twee klassen van aanbidders voort te brengen. De getrouwen zijn de weinigen, de ongetrouwen zijn de velen. 1989 vertegenwoordigt de centrale wegmarkering van vers veertig, en het vertegenwoordigt de opstand die door de dertiende letter wordt gesymboliseerd. Vers veertig draagt de handtekening van “waarheid.”

Verse forty has kings of the north and the south who are different in the history at the end of the verse. It also has the United States, who according to John is the false prophet who works with the dragon and beast to lead the world to Armageddon. The king of the south in verse forty is the dragon, the king of the north is the beast; the chariots, ships and horsemen are the false prophet. The fulfillment of verse forty in 1989 becomes an important prophetic attribute for understanding verses eleven through fifteen. If you are not right on 1989, you cannot logically be right about the history we are in today.

Vers veertig bevat koningen van het noorden en van het zuiden die aan het einde van het vers in de geschiedenis van elkaar verschillen. Het bevat ook de Verenigde Staten, die volgens Johannes de valse profeet zijn die met de draak en het beest samenwerken om de wereld naar Armageddon te voeren. De koning van het zuiden in vers veertig is de draak, de koning van het noorden is het beest; de wagens, schepen en ruiters zijn de valse profeet. De vervulling van vers veertig in 1989 wordt een belangrijk profetisch kenmerk voor het begrijpen van de verzen elf tot en met vijftien. Als u het over 1989 niet bij het rechte eind hebt, kunt u logischerwijs ook geen gelijk hebben over de geschiedenis waarin wij ons heden bevinden.

From 1989 unto the Sunday law three proxy wars for the papacy are represented in verses ten through fifteen. These verses must be considered as one continuous history for the same “Antiochus Magnus” is found in the three battles represented in the historical fulfillment of verses ten through fifteen.

Van 1989 tot aan de zondagswet worden in de verzen tien tot en met vijftien drie proxyoorlogen voor het pausdom voorgesteld. Deze verzen moeten worden beschouwd als één doorlopende geschiedenis, want dezelfde „Antiochus Magnus” wordt aangetroffen in de drie veldslagen die in de historische vervulling van de verzen tien tot en met vijftien worden voorgesteld.

All three battles are one prophetic line, for Antiochus Magnus was in each of the three battles. Verse ten, and Isaiah 8:8 provide two witnesses to the fulfillment of verse forty in 1989. Verse forty is the point of reference in verse ten and Isaiah 8:8. The “chariots, ships and horsemen” represent the two horns of the earth beast in chapter thirteen of Revelation. At the end, when the United States “speaks as a dragon” the two horns are no longer Republicanism and Protestantism. At that time the so-called Protestants will join with Catholicism, and the Constitutional Republic will be changed into a dictatorship. In that time period the two horns of the earth beast will be economic and military strength. In chapter thirteen of Revelation the United States forces the world to accept the mark of the beast in order to buy and sell, and also upon threat of death. Those two horns are Daniel’s “ships” representing economic power and his “horsemen and chariots” representing military strength.

Alle drie de veldslagen vormen één profetische lijn, want Antiochus Magnus was in elk van de drie veldslagen aanwezig. Vers tien en Jesaja 8:8 leveren twee getuigen voor de vervulling van vers veertig in 1989. Vers veertig is het referentiepunt in vers tien en Jesaja 8:8. De „wagens, schepen en ruiters” vertegenwoordigen de twee horens van het beest uit de aarde in hoofdstuk dertien van Openbaring. Aan het einde, wanneer de Verenigde Staten „spreekt als een draak”, zijn de twee horens niet langer het republicanisme en het protestantisme. In die tijd zullen de zogenaamde protestanten zich verenigen met het katholicisme, en zal de constitutionele republiek veranderd worden in een dictatuur. In die periode zullen de twee horens van het beest uit de aarde economische en militaire macht zijn. In hoofdstuk dertien van Openbaring dwingen de Verenigde Staten de wereld het merkteken van het beest te aanvaarden om te kunnen kopen en verkopen, en ook onder bedreiging van de dood. Die twee horens zijn Daniëls „schepen”, die economische macht voorstellen, en zijn „ruiters en wagens”, die militaire macht voorstellen.

1989 establishes that when applying the historical fulfillment of the battles of Raphia and Panium in verses eleven through fifteen, the same prophetic methodology that was employed to understand 1989 and the collapse of the Soviet Union must be used for Antiochus Magnus was in all three battles represented in verses ten through fifteen. Antiochus represents the power of chariots, ships and horsemen, who in 1989 was Ronald Reagan, the first of eight presidents, of which the last was also the sixth and is now the eighth that is of the seven.

1989 bevestigt dat, wanneer men de historische vervulling van de veldslagen van Raphia en Panium in de verzen elf tot en met vijftien toepast, dezelfde profetische methodologie moet worden gebruikt als werd aangewend om 1989 en de ineenstorting van de Sovjet-Unie te begrijpen, want Antiochus Magnus werd in alle drie de veldslagen vertegenwoordigd die in de verzen tien tot en met vijftien worden beschreven. Antiochus vertegenwoordigt de macht van wagens, schepen en ruiters, die in 1989 Ronald Reagan was, de eerste van acht presidenten, van wie de laatste ook de zesde was en nu de achtste is, die uit de zeven is.

According to Isaiah twenty-three the papal power, (the whore who commits fornication with the kings of the earth) would be hidden during the reign of the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy. In 1989 the United States, that had been typified by Antiochus Magnus was the proxy power of the papacy in its warfare against the beast of atheism that delivered it a deadly wound in 1798.

Volgens Jesaja drieëntwintig zou de pauselijke macht (de hoer die hoererij bedrijft met de koningen der aarde) verborgen zijn gedurende de heerschappij van de Verenigde Staten als het zesde koninkrijk van de Bijbelse profetie. In 1989 waren de Verenigde Staten, die waren getypeerd door Antiochus Magnus, de gevolmachtigde macht van het pausdom in zijn oorlogvoering tegen het beest van het atheïsme, dat het in 1798 een dodelijke wond had toegebracht.

The three battles of verse ten through fifteen represent warfare between the king of the north, who as the hidden whore of Tyre, employs proxy powers as she moves towards the restoration of her power and the defeat of the king of atheism—the king of the south. The historical fulfillments of the three battles of verses ten through fifteen instruct us that in the first and last battles Antiochus Magnus won, but the middle battle he lost. The prophetic characteristics of the 1989 Ronald Reagan years with Pope John Paul II and the collapse of the Soviet Union will have a counterpart in the last of the three battles, for these verses are what is unsealed just before probation closes. As verse forty was unsealed in 1798 and then again in 1989, the verse was unsealed at the end, beginning in July 2023.

De drie veldslagen van vers tien tot en met vijftien stellen oorlogvoering voor tussen de koning van het noorden, die als de verborgen hoer van Tyrus gebruikmaakt van gevolmachtigde machten terwijl zij zich beweegt in de richting van het herstel van haar macht en de nederlaag van de koning van het atheïsme—de koning van het zuiden. De historische vervullingen van de drie veldslagen van de verzen tien tot en met vijftien leren ons dat Antiochus Magnus in de eerste en de laatste veldslag overwon, maar de middelste veldslag verloor. De profetische kenmerken van de jaren 1989 van Ronald Reagan met paus Johannes Paulus II en de ineenstorting van de Sovjet-Unie zullen een tegenhanger hebben in de laatste van de drie veldslagen, want deze verzen zijn wat juist vóór het sluiten van de genadetijd wordt ontzegeld. Zoals vers veertig werd ontzegeld in 1798 en vervolgens opnieuw in 1989, zo werd het vers aan het einde ontzegeld, beginnend in juli 2023.

The Revelation of Jesus Christ is unsealed just before probation closes and it includes the preeminent truth that Jesus is the first and the last, and as such always illustrates the end with the beginning. Probation closes for Adventism at the Sunday law, and just before the close of probation the Revelation of Jesus Christ is unsealed. The message which concludes at the closed door of the Sunday law is the message of the Midnight Cry, which led to the closed door of October 22, 1844 in Millerite history. The unsealing of 1798 in the beginning of verse forty which is also the beginning of the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy typified the unsealing of 1989 in the middle of verse forty and the start of the progressive ending of the United States. The unsealing in 1798 which typified 1989 represents two witnesses to the unsealing of the message of the Midnight Cry in 2023. The line, with its three waymarks 1798, 1989 and 2023 identifies the internal work of purifying ten virgins and the external line of the sixth kingdom of Bible prophecy.

De Openbaring van Jezus Christus wordt ontzegeld vlak voordat de genadetijd sluit, en zij omvat de voornaamste waarheid dat Jezus de Eerste en de Laatste is, en als zodanig altijd het einde met het begin illustreert. De genadetijd sluit voor het adventisme bij de zondagswet, en vlak vóór het sluiten van de genadetijd wordt de Openbaring van Jezus Christus ontzegeld. De boodschap die eindigt bij de gesloten deur van de zondagswet is de boodschap van de Middernachtsroep, die in de Milleritische geschiedenis leidde tot de gesloten deur van 22 oktober 1844. De ontzegeling van 1798 aan het begin van vers veertig, die tevens het begin is van de Verenigde Staten als het zesde koninkrijk van de Bijbelse profetie, stond model voor de ontzegeling van 1989 in het midden van vers veertig en het begin van het voortschrijdende einde van de Verenigde Staten. De ontzegeling in 1798, die een voorafbeelding was van 1989, vertegenwoordigt twee getuigen van de ontzegeling van de boodschap van de Middernachtsroep in 2023. De lijn, met haar drie wegmarkeringen 1798, 1989 en 2023, identificeert het innerlijke werk van de reiniging van tien maagden en de uiterlijke lijn van het zesde koninkrijk van de Bijbelse profetie.

The battle set forth in verse eleven which was fulfilled at the Battle of Raphia when Antiochus was defeated by Ptolemy, represents a defeat of the papal proxy power, who in this current battle is the Nazi’s of the Ukraine allied with the Western European globalist nations that make up the EU, NATO and are in lock step with the political and economic globalists of the United Nations. If Antiochus Magnus was at all three battles and represents the papal proxy power against the king of the south, how can it be the United States in 1989, then the Ukrainians as typified by the Battle of Raphia and then the United States again at the Battle of Panium? Verse ten is the key to verses eleven through fifteen for its fulfillment in 1989 provides an illustration of the prophetic characteristics of the first of the three proxy wars. What is the prophetic justification for identifying Antiochus as the papal proxy power, while not applying the United States to each of the three battles?

De strijd die in vers elf wordt uiteengezet en die werd vervuld in de Slag bij Raphia, toen Antiochus door Ptolemaeus werd verslagen, stelt een nederlaag voor van de pauselijke proxymacht, die in deze huidige strijd de nazi’s van Oekraïne zijn, bondgenoten van de West-Europese globalistische naties die de EU en de NAVO vormen en in volledige pas lopen met de politieke en economische globalisten van de Verenigde Naties. Indien Antiochus Magnus bij alle drie de veldslagen aanwezig was en de pauselijke proxymacht tegen de koning van het zuiden vertegenwoordigt, hoe kan dat dan in 1989 de Verenigde Staten zijn, vervolgens de Oekraïners zoals getypeerd door de Slag bij Raphia, en daarna opnieuw de Verenigde Staten bij de Slag bij Panium? Vers tien is de sleutel tot de verzen elf tot en met vijftien, want de vervulling ervan in 1989 verschaft een illustratie van de profetische kenmerken van de eerste van de drie proxyoorlogen. Wat is de profetische rechtvaardiging om Antiochus te identificeren als de pauselijke proxymacht, terwijl men de Verenigde Staten niet op elk van de drie veldslagen toepast?

In the history of the Ukrainian war, which has been typified by the battle of Raphia the United States employed the Nazi’s of the Ukraine as their proxy power in the very history where they are forming and image of the papacy, the power who always and only uses proxy powers to do her dirty work.

In de geschiedenis van de Oekraïense oorlog, die is voorgesteld door de slag bij Raphia, hebben de Verenigde Staten de nazi’s van Oekraïne gebruikt als hun gevolmachtigde macht, juist in diezelfde geschiedenis waarin zij een beeld van het pausdom vormen, de macht die altijd en uitsluitend gevolmachtigde machten gebruikt om haar vuile werk te verrichten.

To answer the question of proxy powers in verses ten through fifteen involves a prophetic study of the characteristics of Antiochus as a symbol. The Diadochi Wars were a series of conflicts from 323–281 BC among the Diadochi (Greek for “successors”), the generals and successors of Alexander the Great, who fought for control of his vast empire after his death in 323 BC. The first Antiochus was Antiochus I Soter, the son of Seleucus I Nicator, one of Alexander’s Diadochi (successors), who founded the Seleucid Empire.

Om de vraag naar gevolmachtigde machten in de verzen tien tot en met vijftien te beantwoorden, is een profetische studie vereist van de kenmerken van Antiochus als symbool. De Diadochenoorlogen waren een reeks conflicten van 323–281 v.Chr. onder de Diadochen (Grieks voor „opvolgers”), de generaals en opvolgers van Alexander de Grote, die na zijn dood in 323 v.Chr. streden om de heerschappij over zijn uitgestrekte rijk. De eerste Antiochus was Antiochus I Soter, de zoon van Seleucus I Nicator, een van Alexanders Diadochen (opvolgers), die het Seleucidische Rijk stichtte.

The name Antiochus can be understood to mean one who stands in place of, in order to support. Antiochus is a symbol of Rome, and papal Rome is the antichrist, which possesses a similar symbolism as does Antiochus. Antiochus as a name represented the son of the founder of the Seleucid Empire, and in that sense, Antiochus stood in the place of his father, he stood as his proxy. Sister White identifies both Satan and the pope as the antichrist, and states that the pope is Satan’s representative on earth. It became a prominent dynastic name in the Seleucid Empire, partly due to its association with Antiochus I Soter and the city of Antioch, named after either Seleucus I’s father or son. The pope is the proxy for Satan, and symbolically the name Antiochus represents a proxy for his father, the founder of the northern kingdom who located its capital in Babylon.

De naam Antiochus kan worden verstaan in de betekenis van iemand die in de plaats van een ander staat om te ondersteunen. Antiochus is een symbool van Rome, en het pauselijke Rome is de antichrist, die een soortgelijke symboliek bezit als Antiochus. Antiochus als naam vertegenwoordigde de zoon van de stichter van het Seleucidische Rijk, en in die zin stond Antiochus in de plaats van zijn vader; hij stond als diens plaatsvervanger. Zuster White duidt zowel Satan als de paus aan als de antichrist, en verklaart dat de paus Satans vertegenwoordiger op aarde is. De naam werd een vooraanstaande dynastieke naam in het Seleucidische Rijk, mede vanwege de verbondenheid met Antiochus I Soter en de stad Antiochië, genoemd naar hetzij de vader, hetzij de zoon van Seleucus I. De paus is de plaatsvervanger van Satan, en symbolisch vertegenwoordigt de naam Antiochus een plaatsvervanger voor zijn vader, de stichter van het noordelijke koninkrijk die zijn hoofdstad in Babylon vestigde.

After Alexander the Great’s death in 323 BC, his empire fragmented among the Diadochi (successors). In the Partition of Babylon (323 BC), Seleucus was initially appointed as the commander of the Companion cavalry (a prestigious military post) under Perdiccas, the regent of Alexander’s empire. By 321 BC, Seleucus was appointed satrap (governor) of Babylonia during the Partition of Triparadisus, following Perdiccas’ death and further negotiations among the Diadochi. In 316 BC, Antigonus I Monophthalmus, another Diadoch, forced Seleucus to flee Babylon due to Antigonus’ growing power. Seleucus sought refuge with Ptolemy I Soter in Egypt. In 312 BC, Seleucus returned to Babylon with a small force provided by Ptolemy. He defeated Antigonus’ forces and retook Babylon, marking the establishment of his power base. This event is often considered the founding of the Seleucid Empire, with 312 BC as the start of the Seleucid Era in historical reckoning.

Na de dood van Alexander de Grote in 323 v.Chr. viel zijn rijk uiteen onder de Diadochen (opvolgers). Bij de Verdeling van Babylon (323 v.Chr.) werd Seleucus aanvankelijk benoemd tot bevelhebber van de ruiterij der Metgezellen (een prestigieuze militaire functie) onder Perdiccas, de regent van Alexanders rijk. Tegen 321 v.Chr. werd Seleucus, tijdens de Verdeling van Triparadisus, benoemd tot satraap (gouverneur) van Babylonië, na de dood van Perdiccas en verdere onderhandelingen onder de Diadochen. In 316 v.Chr. dwong Antigonus I Monophthalmus, een andere Diadoch, Seleucus Babylon te ontvluchten wegens de groeiende macht van Antigonus. Seleucus zocht toevlucht bij Ptolemaeus I Soter in Egypte. In 312 v.Chr. keerde Seleucus naar Babylon terug met een kleine strijdmacht die door Ptolemaeus ter beschikking was gesteld. Hij versloeg de strijdkrachten van Antigonus en heroverde Babylon, waarmee de grondslag van zijn machtsbasis werd gelegd. Deze gebeurtenis wordt dikwijls beschouwd als de stichting van het Seleucidische Rijk, waarbij 312 v.Chr. in de historische tijdrekening geldt als het begin van de Seleucidische Era.

The name Seluecus is derived from Greek and comes from the root selas (σέλας), meaning “light,” “radiance,” or “flame.” The name suggests brilliance or illumination, fitting for a prominent figure like Seleucus I Nicator, the founder of the Seleucid Empire and who typifies the father who had been the light bearer in heaven.

De naam Seluecus is afgeleid uit het Grieks en komt van de wortel selas (σέλας), die „licht”, „glans” of „vlam” betekent. De naam suggereert schittering of verlichting, wat passend is voor een vooraanstaande figuur als Seleucus I Nicator, de stichter van het Seleucidische Rijk, en die een type is van de vader die in de hemel de lichtdrager was geweest.

> “To secure worldly gains and honors, the church was led to seek the favor and support of the great men of earth; and having thus rejected Christ, she was induced to yield allegiance to the representative of Satan—the bishop of Rome.” The Great Controversy, 50.

> „Om wereldse voordelen en eerbewijzen veilig te stellen, werd de kerk ertoe gebracht de gunst en steun te zoeken van de groten der aarde; en doordat zij aldus Christus had verworpen, werd zij ertoe gebracht haar trouw te schenken aan de vertegenwoordiger van Satan — de bisschop van Rome.” The Great Controversy, 50.

Antiochus Magnus represents the proxy of papal power, as the pope represents the proxy of Satan. The symbolism of Antiochus allows for differing proxy powers, just as there have been many popes. Reagan was the proxy of 1989, the Ukraine became the proxy of the United States in 2014 and Trump is the proxy at the Battle of Panium. Reagan was the first, Trump is the last and Zelenskyy is the rebellion in the middle.

Antiochus Magnus vertegenwoordigt de plaatsvervangende macht van het pausdom, zoals de paus de plaatsvervanger van Satan vertegenwoordigt. De symboliek van Antiochus laat ruimte voor verschillende plaatsvervangende machten, evenals er vele pausen zijn geweest. Reagan was de plaatsvervanger in 1989, Oekraïne werd in 2014 de plaatsvervanger van de Verenigde Staten, en Trump is de plaatsvervanger bij de Slag bij Panium. Reagan was de eerste, Trump is de laatste, en Zelenskyy is de opstand in het midden.

Back to Articles