Article

# The Book of Daniel - Number Fifty-Six

Het boek Daniël - nummer zesenvijftig

Unlocking the Mystery of Revelation 17: The Final Prophecy of the Great Whore and the Beast

Het ontsluiten van het mysterie van Openbaring 17: de eindprofetie van de grote hoer en het beest

Author

Jeff Pippenger

Published

January 20, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The last representation of the kingdoms of Bible prophecy is found in Revelation chapter seventeen. In that chapter, in verse three, John is carried into the “wilderness”, so that the angel can show John the judgment of the “great whore” of prophecy, who sits upon “many waters” and who committed “fornication” with the “kings of the earth.”

De laatste voorstelling van de koninkrijken van de Bijbelse profetie wordt gevonden in Openbaring hoofdstuk zeventien. In dat hoofdstuk, in vers drie, wordt Johannes naar de „woestijn” gevoerd, opdat de engel Johannes het oordeel kan tonen over de „grote hoer” van de profetie, die zit op „vele wateren” en die „hoererij” heeft bedreven met de „koningen der aarde.”

> And there came one of the seven angels which had the seven vials, and talked with me, saying unto me, Come hither; I will show unto thee the judgment of the great whore that sitteth upon many waters: With whom the kings of the earth have committed fornication, and the inhabitants of the earth have been made drunk with the wine of her fornication. So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. Revelation 17:1–3.

> En een van de zeven engelen die de zeven schalen hadden, kwam en sprak met mij, zeggende tot mij: Kom hier; ik zal u tonen het oordeel over de grote hoer, die zit op vele wateren; met wie de koningen der aarde gehoereerd hebben, en die de bewoners der aarde dronken gemaakt heeft van de wijn van haar hoererij. En hij voerde mij weg in de geest naar een woestijn; en ik zag een vrouw zitten op een scharlakenrood beest, vol van namen van godslastering, met zeven koppen en tien horens. Openbaring 17:1–3.

By John’s own words the “wilderness” represents the twelve hundred and sixty years of papal rule from the year 538, unto the time of the end in 1798.

Volgens Johannes’ eigen woorden stelt de „woestijn” de twaalfhonderdzestig jaren van pauselijke heerschappij voor, vanaf het jaar 538 tot aan de tijd van het einde in 1798.

> And the woman fled into the wilderness, where she hath a place prepared of God, that they should feed her there a thousand two hundred and threescore days. … And to the woman were given two wings of a great eagle, that she might fly into the wilderness, into her place, where she is nourished for a time, and times, and half a time, from the face of the serpent. Revelation 12:6, 14.

> En de vrouw vluchtte naar de woestijn, waar zij een plaats heeft, door God bereid, opdat men haar daar zou voeden duizend tweehonderd zestig dagen. … En aan de vrouw werden twee vleugels van een grote arend gegeven, opdat zij naar de woestijn zou vliegen, naar haar plaats, waar zij gevoed wordt een tijd, en tijden, en een halve tijd, buiten het gezicht van de slang. Openbaring 12:6, 14.

In the spirit, John was transported into the twelve hundred and sixty years of papal rule. Those years had been typified by the three and a half years of drought during the history of Jezebel, Ahab and Elijah. Those years were to continue until the papacy received its deadly wound in 1798, for that had been “determined” to occur at the end of the first indignation, which was the end of the war brought upon the sanctuary and host through the two desolating powers of paganism and papalism. All of these facts have been set forth in recent articles.

In de geest werd Johannes overgebracht naar de twaalfhonderdzestig jaren van pauselijke heerschappij. Die jaren waren vooraf uitgebeeld door de drieënhalf jaar van droogte ten tijde van Izebel, Achab en Elia. Die jaren zouden voortduren totdat het pausdom zijn dodelijke wond ontving in 1798, want dat was „bepaald” om plaats te vinden aan het einde van de eerste gramschap, hetgeen het einde was van de oorlog die over het heiligdom en het heir was gebracht door de twee verwoestende machten van het heidendom en het pausdom. Al deze feiten zijn uiteengezet in recente artikelen.

The “great whore,” is Isaiah’s whore of Tyre, who was to be forgotten for seventy symbolic years, which were the “days of one king.” The history of the United States, is the history of the symbolic seventy years, which had been typified by the seventy years of captivity during the reign of Babylon, the first kingdom of Bible prophecy. During that history the great whore of Tyre was to be forgotten. At the end of that history she was to be remembered and once again to go forth and sing her songs, thus committing fornication with the kings of the earth. John was spiritually conveyed into the history of papal rule in order to see the judgment of the papal power. The judgment of a daughter of a priest who committed fornication was that she was to be burnt with fire.

De „grote hoer” is de hoer van Tyrus uit Jesaja, die gedurende zeventig symbolische jaren vergeten zou worden, welke de „dagen van één koning” waren. De geschiedenis van de Verenigde Staten is de geschiedenis van de symbolische zeventig jaren, die voorafgeschaduwd waren door de zeventig jaren van gevangenschap tijdens de heerschappij van Babylon, het eerste koninkrijk van de Bijbelse profetie. Gedurende die geschiedenis zou de grote hoer van Tyrus vergeten worden. Aan het einde van die geschiedenis zou zij in herinnering worden gebracht en opnieuw uittrekken om haar liederen te zingen, en aldus hoererij bedrijven met de koningen der aarde. Johannes werd geestelijk overgebracht naar de geschiedenis van de pauselijke heerschappij om het oordeel over de pauselijke macht te zien. Het oordeel over een dochter van een priester die hoererij bedreef, was dat zij met vuur verbrand moest worden.

> And the daughter of any priest, if she profane herself by playing the whore, she profaneth her father: she shall be burnt with fire. Leviticus 21:9.

> En wanneer de dochter van enige priester zich ontheiligt door hoererij te bedrijven, ontheiligt zij haar vader: zij zal met vuur verbrand worden. Leviticus 21:9.

In the vision of the judgment of the great whore that was given to John by one of the angels who poured out one of the seven last plagues was that she was burnt with fire.

In het visioen van het oordeel over de grote hoer, dat aan Johannes werd gegeven door een van de engelen die een van de zeven laatste plagen uitgoot, werd getoond dat zij met vuur verbrand werd.

> And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. Revelation 17:16.

> En de tien horens die gij op het beest zaagt, dezen zullen de hoer haten en haar woest en naakt maken, en haar vlees eten en haar met vuur verbranden. Openbaring 17:16.

The waters that the great whore is sitting upon are the people of the world, who will be brought under her authority when the United States deceives the entire world to worship the beast, who is also the great whore. The United States then becomes the premier king of the ten kings who are represented in the prophecy of Revelation seventeen, and in this illustration the United States represents the first king to commit fornication with the whore, though she will accomplish that act with all the kings thereafter.

De wateren waarop de grote hoer zit, zijn de volken der wereld, die onder haar gezag zullen worden gebracht wanneer de Verenigde Staten de gehele wereld misleiden om het beest te aanbidden, dat eveneens de grote hoer is. De Verenigde Staten worden dan de voornaamste koning van de tien koningen die in de profetie van Openbaring zeventien worden voorgesteld, en in deze beeldspraak vertegenwoordigen de Verenigde Staten de eerste koning die hoererij bedrijft met de hoer, hoewel zij die daad vervolgens met alle koningen zal volbrengen.

The first king of many kings is represented by Ahab, who was married to the great whore, who is represented as Jezebel in the church of Thyatira. The judgment of Jezebel (the great whore), is accomplished by the ten kings, who will be forced into a church and state alliance by the power of the United States. Those kings will agree to allow the papacy to rule the world (sit upon the waters), in spite of their hatred for the whore.

De eerste koning van vele koningen wordt voorgesteld door Achab, die gehuwd was met de grote hoer, die in de gemeente van Thyatira wordt voorgesteld als Izebel. Het oordeel over Izebel (de grote hoer) wordt voltrokken door de tien koningen, die door de macht van de Verenigde Staten tot een verbond van kerk en staat gedwongen zullen worden. Die koningen zullen erin toestemmen het pausdom toe te staan over de wereld te heersen (op de wateren te zitten), ondanks hun haat tegen de hoer.

> And the ten horns which thou sawest are ten kings, which have received no kingdom as yet; but receive power as kings one hour with the beast. These have one mind, and shall give their power and strength unto the beast. These shall make war with the Lamb, and the Lamb shall overcome them: for he is Lord of lords, and King of kings: and they that are with him are called, and chosen, and faithful. And he saith unto me, The waters which thou sawest, where the whore sitteth, are peoples, and multitudes, and nations, and tongues. And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:12–18.

> En de tien horens die gij gezien hebt, zijn tien koningen, die nog geen koninkrijk ontvangen hebben; maar zij ontvangen macht als koningen, één uur met het beest. Dezen zijn een van zin, en zullen hun kracht en macht aan het beest geven. Dezen zullen oorlog voeren tegen het Lam, en het Lam zal hen overwinnen; want Hij is een Heere der heren en een Koning der koningen; en die met Hem zijn, zijn geroepenen, en uitverkorenen, en gelovigen. En hij zeide tot mij: De wateren die gij gezien hebt, waar de hoer zit, zijn volken, en scharen, en natiën, en talen. En de tien horens die gij op het beest gezien hebt, dezen zullen de hoer haten, en zullen haar woest en naakt maken, en zullen haar vlees eten, en haar met vuur verbranden. Want God heeft in hun harten gegeven Zijn wil te volbrengen, en eensgezind te zijn, en hun koninkrijk aan het beest te geven, totdat de woorden Gods zullen vervuld zijn. En de vrouw die gij gezien hebt, is de grote stad, die koningschap heeft over de koningen der aarde. Openbaring 17:12–18.

The “ten kings” (the United Nations), actually hate the papacy, but are forced by circumstances to turn their short-lived kingdom over to the papal power in a vain hope to save the world from its increasing calamities. When they realize her deception, they become the instrument to burn her with fire in fulfillment of the law in Leviticus.

De „tien koningen” (de Verenigde Naties) haten in werkelijkheid het pausdom, maar worden door de omstandigheden gedwongen hun kortstondig koninkrijk over te dragen aan de pauselijke macht in de ijdele hoop de wereld te redden van haar toenemende rampen. Wanneer zij haar misleiding inzien, worden zij het werktuig om haar met vuur te verbranden, ter vervulling van de wet in Leviticus.

The “ten kings” “make war with the Lamb” through the persecution they bring upon God’s last day people.

De „tien koningen” „voeren oorlog tegen het Lam” door middel van de vervolging die zij over Gods volk van de laatste dagen brengen.

> Why do the heathen rage, and the people imagine a vain thing? The kings of the earth set themselves, and the rulers take counsel together, against the Lord, and against his anointed, saying, Let us break their bands asunder, and cast away their cords from us. He that sitteth in the heavens shall laugh: the Lord shall have them in derision. Then shall he speak unto them in his wrath, and vex them in his sore displeasure. Psalms 2:1–5.

> Waarom woeden de heidenen, en bedenken de volken een ijdel ding? De koningen der aarde stellen zich op, en de vorsten beraadslagen tezamen tegen de HEERE en tegen Zijn Gezalfde, zeggende: Laat ons hun banden verscheuren en hun touwen van ons werpen. Die in de hemelen troont, zal lachen; de Heere zal hen bespotten. Dan zal Hij tot hen spreken in Zijn toorn, en hen verschrikken in Zijn brandende gramschap. Psalmen 2:1–5.

The persecution that is accomplished for the papacy by the kings of the earth, was also done against Christ at the cross.

De vervolging die door de koningen der aarde ten behoeve van het pausdom wordt voltrokken, werd ook tegen Christus aan het kruis bedreven.

> Who by the mouth of thy servant David hast said, Why did the heathen rage, and the people imagine vain things? The kings of the earth stood up, and the rulers were gathered together against the Lord, and against his Christ. For of a truth against thy holy child Jesus, whom thou hast anointed, both Herod, and Pontius Pilate, with the Gentiles, and the people of Israel, were gathered together, For to do whatsoever thy hand and thy counsel determined before to be done. Acts 4:25–28.

> die door de mond van Uw knecht David hebt gezegd: Waarom hebben de heidenen gewoed en de volken ijdele dingen bedacht? De koningen der aarde hebben zich opgesteld, en de oversten zijn tezamen vergaderd tegen de Heere en tegen Zijn Christus. Want in waarheid zijn tegen Uw heilig Kind Jezus, die Gij gezalfd hebt, zowel Herodes als Pontius Pilatus, met de heidenen en de volken van Israël, tezamen vergaderd, om te doen al wat Uw hand en Uw raad tevoren bepaald had dat geschieden zou. Handelingen 4:25–28.

The “kings of the earth” that stood up against Christ at his crucifixion represents the “ten kings” of Revelation seventeen that make war with the Lamb again by persecuting his people. At the cross, those kings were the “assembly of the wicked” who “compassed” Christ, and who do so again with his last day people.

De „koningen der aarde” die zich bij de kruisiging van Christus tegen Hem verhieven, stellen de „tien koningen” van Openbaring zeventien voor, die opnieuw oorlog voeren tegen het Lam door zijn volk te vervolgen. Aan het kruis waren die koningen de „vergadering der goddelozen” die Christus „omsingelden”, en die dit opnieuw doen met zijn volk van de laatste dagen.

> For dogs have compassed me: the assembly of the wicked have enclosed me: they pierced my hands and my feet. I may tell all my bones: they look and stare upon me. They part my garments among them, and cast lots upon my vesture. Psalms 22:16–18.

> Want honden hebben mij omringd; de vergadering van de goddelozen heeft mij omsingeld; zij hebben mijn handen en mijn voeten doorboord. Al mijn beenderen zou ik kunnen tellen; zij zien op mij neer en staren mij aan. Zij verdelen mijn klederen onder elkander en werpen het lot over mijn gewaad. Psalmen 22:16–18.

The ten kings, who bring judgment upon the great whore burn her with fire, for she is a whore that professes to be a priest’s daughter. Those kings are also represented as “dogs,” and the ten kings will not only burn the great whore with fire, but will “eat her flesh.” The death of Jezebel was brought about when she was thrown from the wall and splattered on the ground, and then the dogs came and ate her flesh.

De tien koningen, die het oordeel over de grote hoer voltrekken, verbranden haar met vuur, want zij is een hoer die beweert de dochter van een priester te zijn. Die koningen worden ook voorgesteld als „honden”, en de tien koningen zullen de grote hoer niet alleen met vuur verbranden, maar ook „haar vlees eten”. De dood van Izebel werd teweeggebracht toen zij van de muur werd geworpen en op de grond te pletter sloeg; daarna kwamen de honden en aten haar vlees.

> And when Jehu was come to Jezreel, Jezebel heard of it; and she painted her face, and tired her head, and looked out at a window. And as Jehu entered in at the gate, she said, Had Zimri peace, who slew his master? And he lifted up his face to the window, and said, Who is on my side? who? And there looked out to him two or three eunuchs. And he said, Throw her down. So they threw her down: and some of her blood was sprinkled on the wall, and on the horses: and he trode her under foot. And when he was come in, he did eat and drink, and said, Go, see now this cursed woman, and bury her: for she is a king’s daughter. And they went to bury her: but they found no more of her than the skull, and the feet, and the palms of her hands. Wherefore they came again, and told him. And he said, This is the word of the Lord, which he spake by his servant Elijah the Tishbite, saying, In the portion of Jezreel shall dogs eat the flesh of Jezebel: And the carcase of Jezebel shall be as dung upon the face of the field in the portion of Jezreel; so that they shall not say, This is Jezebel. 2 Kings 9:30–37.

> En toen Jehu te Jizreël gekomen was, hoorde Izebel het; en zij schminkte haar gezicht, maakte haar hoofdtooi op, en keek uit het venster. En toen Jehu door de poort binnenging, zei zij: Is het vrede met Zimri, die zijn heer doodde? Toen hief hij zijn gezicht op naar het venster en zei: Wie is aan mijn zijde? Wie? En twee of drie hovelingen keken naar hem uit. En hij zei: Werpt haar neer. Toen wierpen zij haar neer; en een deel van haar bloed spatte tegen de muur en tegen de paarden; en hij vertrapte haar. En toen hij binnengekomen was, at en dronk hij, en zei: Gaat toch deze vervloekte vrouw bezien en begraaft haar; want zij is een koningsdochter. Toen gingen zij haar begraven; maar zij vonden van haar niet meer dan de schedel, de voeten en de handpalmen. Daarom kwamen zij terug en berichtten het hem. Toen zei hij: Dit is het woord des Heren, dat Hij gesproken heeft door de dienst van Zijn knecht Elia, de Tisbiet, zeggende: Op het stuk land van Jizreël zullen de honden het vlees van Izebel eten. En het dode lichaam van Izebel zal zijn als mest op de oppervlakte van het veld in het stuk land van Jizreël, zodat men niet zal kunnen zeggen: Dit is Izebel. 2 Koningen 9:30–37.

The ten kings, who are the United Nations, whose premier king is the United States, will bring judgment upon the papacy by burning her with fire and eating her flesh. That judgment is what the angel came to show to John, and in order to do so he carried John into the history of the wilderness, but not simply a random point in the history of the wilderness, but to the very end of the period. It is evident that John was placed at the end of the twelve hundred and sixty years, for when he sees the woman she was already drunk with the blood of persecution and already identified as the mother of harlots.

De tien koningen, die de Verenigde Naties zijn, wier voornaamste koning de Verenigde Staten is, zullen het oordeel over het pausdom brengen door haar met vuur te verbranden en haar vlees te eten. Dat oordeel is hetgeen de engel aan Johannes kwam tonen, en om dat te doen voerde hij Johannes mee in de geschiedenis van de woestijn, maar niet eenvoudig naar een willekeurig punt in de geschiedenis van de woestijn, maar naar het eigenlijke einde van die periode. Het is duidelijk dat Johannes aan het einde van de twaalfhonderdzestig jaren werd geplaatst, want toen hij de vrouw zag, was zij reeds dronken van het bloed der vervolging en reeds aangeduid als de moeder der hoeren.

> So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. And the woman was arrayed in purple and scarlet colour, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness of her fornication: And upon her forehead was a name written, MYSTERY, BABYLON THE GREAT, THE MOTHER OF HARLOTS AND ABOMINATIONS OF THE EARTH. And I saw the woman drunken with the blood of the saints, and with the blood of the martyrs of Jesus: and when I saw her, I wondered with great admiration. Revelation 17:3–6.

> En hij voerde mij weg in de geest naar een woestijn; en ik zag een vrouw zitten op een scharlakenrood beest, vol namen van godslastering, met zeven koppen en tien horens. En de vrouw was bekleed met purper en scharlaken, en getooid met goud en kostbare stenen en parels, en zij had in haar hand een gouden beker, vol gruwelen en de onreinheid van haar hoererij; en op haar voorhoofd was een naam geschreven: GEHEIMENIS, HET GROTE BABYLON, DE MOEDER DER HOEREN EN DER GRUWELEN DER AARDE. En ik zag de vrouw, dronken van het bloed der heiligen en van het bloed der martelaren van Jezus; en toen ik haar zag, verwonderde ik mij met grote verbazing. Openbaring 17:3–6.

The whore of Tyre, who is also the “great whore” that is represented in Revelation seventeen, was to be forgotten until the time when she would once again sing her songs and commit fornication with the kings of the earth.

De hoer van Tyrus, die ook de „grote hoer” is die in Openbaring zeventien wordt voorgesteld, zou vergeten worden tot de tijd waarin zij opnieuw haar liederen zou zingen en hoererij bedrijven met de koningen der aarde.

Any reputable dictionary that was published before 1950 identifies that the woman arrayed in scarlet in Revelation seventeen is a symbol of the Roman Catholic church, but today the world thinks the Catholic church is a Christian church. The world has forgotten who she really is.

Elk gezaghebbend woordenboek dat vóór 1950 werd uitgegeven, geeft aan dat de in Openbaring zeventien met scharlaken beklede vrouw een symbool is van de Rooms-Katholieke Kerk, maar tegenwoordig meent de wereld dat de Katholieke Kerk een christelijke kerk is. De wereld is vergeten wie zij werkelijk is.

When John saw her the persecution of the Dark Ages was at its end, for she was already drunk with the blood of the saints. The natural illustrates the spiritual, and a person gets drunk after they drink, not before.

Toen Johannes haar zag, liep de vervolging van de Donkere Middeleeuwen ten einde, want zij was reeds dronken van het bloed der heiligen. Het natuurlijke illustreert het geestelijke, en een mens wordt dronken nadat hij gedronken heeft, niet tevoren.

The Protestants that broke from Catholicism centuries before 1798, had already begun their journey back to the Catholic communion by 1798, for she was identified as the “MOTHER OF HARLOTS.” When John saw her and wondered, the churches that had formerly separated from her fellowship had already returned. Thus John was carried to 1798, when the great whore already had murdered millions of Christians, and who had already seduced the former Protestant churches to accept her presumptuous claim that she was the head of the churches, as Justinian had identified her in the year 533.

De protestanten die zich eeuwen vóór 1798 van het katholicisme hadden losgemaakt, waren tegen 1798 reeds begonnen aan hun terugkeer naar de katholieke gemeenschap, want zij werd aangeduid als de “MOEDER DER HOEREN.” Toen Johannes haar zag en zich verwonderde, waren de kerken die zich vroeger van haar gemeenschap hadden afgescheiden, reeds teruggekeerd. Zo werd Johannes naar 1798 gevoerd, toen de grote hoer reeds miljoenen christenen had vermoord en de voormalige protestantse kerken reeds had verleid haar vermetele aanspraak te aanvaarden dat zij het hoofd der kerken was, zoals Justinianus haar in het jaar 533 had aangeduid.

From the prophetic vantage point of 1798, the angel then presented John with the last representation of the kingdoms of Bible prophecy.

Vanuit het profetische gezichtspunt van 1798 stelde de engel Johannes vervolgens de laatste voorstelling van de koninkrijken der Bijbelse profetie voor.

> And the angel said unto me, Wherefore didst thou marvel? I will tell thee the mystery of the woman, and of the beast that carrieth her, which hath the seven heads and ten horns. The beast that thou sawest was, and is not; and shall ascend out of the bottomless pit, and go into perdition: and they that dwell on the earth shall wonder, whose names were not written in the book of life from the foundation of the world, when they behold the beast that was, and is not, and yet is. And here is the mind which hath wisdom. The seven heads are seven mountains, on which the woman sitteth. And there are seven kings: five are fallen, and one is, and the other is not yet come; and when he cometh, he must continue a short space. And the beast that was, and is not, even he is the eighth, and is of the seven, and goeth into perdition. And the ten horns which thou sawest are ten kings, which have received no kingdom as yet; but receive power as kings one hour with the beast. Revelation 17:7–12.

> En de engel zeide tot mij: Waarom hebt gij u verwonderd? Ik zal u het geheimenis zeggen van de vrouw en van het beest dat haar draagt, dat de zeven koppen en tien horens heeft. Het beest dat gij gezien hebt, was en is niet; en het zal opkomen uit de afgrond en ten verderve gaan; en zij die op de aarde wonen, zullen zich verwonderen, wier namen niet geschreven staan in het boek des levens van de grondlegging der wereld af, wanneer zij het beest aanschouwen dat was en niet is, en toch is. Hier is het verstand dat wijsheid heeft. De zeven koppen zijn zeven bergen, waarop de vrouw zit. En het zijn zeven koningen: vijf zijn gevallen, en één is er, en de ander is nog niet gekomen; en wanneer hij komt, moet hij een korte tijd blijven. En het beest dat was en niet is, ook hij is de achtste, en is uit de zeven, en hij gaat ten verderve. En de tien horens die gij gezien hebt, zijn tien koningen, die nog geen koninkrijk ontvangen hebben; maar zij ontvangen macht als koningen, één uur met het beest. Openbaring 17:7–12.

A beast is a kingdom in Bible prophecy as easily identified in chapters seven and eight of Daniel, and the mystery that the angel is presenting to John is the mystery of the beast and the woman that rides upon the beast. The woman on the beast is the great whore who commits fornication with the kings of the earth. She is Jezebel and her husband is Ahab.

Een beest is in de bijbelse profetie een koninkrijk, zoals gemakkelijk te herkennen is in de hoofdstukken zeven en acht van Daniël, en het geheimenis dat de engel aan Johannes voorhoudt, is het geheimenis van het beest en van de vrouw die op het beest rijdt. De vrouw op het beest is de grote hoer die hoererij bedrijft met de koningen der aarde. Zij is Izebel en haar man is Achab.

> Therefore shall a man leave his father and his mother, and shall cleave unto his wife: and they shall be one flesh. Genesis 2:24.

> Daarom zal een man zijn vader en zijn moeder verlaten en zijn vrouw aanhangen; en zij zullen tot één vlees zijn. Genesis 2:24.

A man is a man and a woman is a woman, but together they are one flesh. The mystery of the beast is that it is a combination of church and state, the combination of woman (church) and beast (kings) that are one kingdom, which consists of two parts. Statecraft and churchcraft combined, with the woman in control of the relationship, is the “image of the beast.” John is shown the woman being carried by the beast, for she is the one in control of the relationship.

Een man is een man en een vrouw is een vrouw, maar samen zijn zij één vlees. Het geheimenis van het beest is dat het een combinatie is van kerk en staat, de combinatie van vrouw (kerk) en beest (koningen) die één koninkrijk zijn, dat uit twee delen bestaat. Staatskunde en kerkelijke machtsuitoefening verenigd, met de vrouw aan het hoofd van de verhouding, is het „beeld van het beest”. Aan Johannes wordt de vrouw getoond die door het beest wordt gedragen, want zij is het die de verhouding beheerst.

> And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:18.

> En de vrouw die gij gezien hebt, is die grote stad, die heerschappij voert over de koningen der aarde. Openbaring 17:18.

Together the beast and the woman represent one kingdom (one flesh), but the angel is emphasizing the relationship of the great whore with the kings of the earth. “The beast that” “was, and is not”, which “shall ascend out of the bottomless pit, and go into perdition,” that “they that dwell on the earth shall wonder” after is the papacy when the great whore’s deadly wound is healed. She “was” the fifth kingdom of Bible prophecy, but it was “determined” that she would receive a deadly wound in 1798.

Samen vertegenwoordigen het beest en de vrouw één koninkrijk (één vlees), maar de engel legt de nadruk op de verhouding van de grote hoer tot de koningen der aarde. „Het beest dat” „was, en niet is”, dat „uit de afgrond zal opkomen en ten verderve varen”, waarover „zij die op de aarde wonen, zich zullen verwonderen”, is het pausdom wanneer de dodelijke wond van de grote hoer genezen is. Zij „was” het vijfde koninkrijk van de Bijbelse profetie, maar er was „besloten” dat zij in 1798 een dodelijke wond zou ontvangen.

When John was spiritually transported to 1798, she was “not” a beast, and “yet” when her deadly wound is healed at the end of the seventy symbolic years that conclude at the soon-coming Sunday law, she “is” again alive, singing her songs, committing fornication and murdering Christians.

Toen Johannes geestelijk naar 1798 werd verplaatst, „was” zij geen beest, en „toch”, wanneer haar dodelijke wond wordt genezen aan het einde van de zeventig symbolische jaren die uitlopen op de spoedig komende zondagswet, „is” zij opnieuw levend, zingt zij haar liederen, bedrijft zij hoererij en vermoordt zij christenen.

Chapter seventeen is the last presentation of the kingdoms of Bible prophecy, and as such it must agree with the first mention of the kingdoms of Bible prophecy. The first mention of those kingdoms is found in Daniel chapter two, which is represented upon both of the charts that were a fulfillment of Habakkuk’s command to write the vision and make it plain upon tables.

Hoofdstuk zeventien is de laatste voorstelling van de koninkrijken van de Bijbelse profetie, en als zodanig moet het overeenstemmen met de eerste vermelding van de koninkrijken van de Bijbelse profetie. De eerste vermelding van die koninkrijken wordt gevonden in Daniël hoofdstuk twee, dat is weergegeven op beide kaarten die een vervulling waren van Habakuks bevel om het gezicht op te schrijven en duidelijk te maken op tafelen.

The Millerites were correct in their understanding of Daniel’s kingdoms of Bible prophecy as represented in chapters two, seven and eight, but their understanding was incomplete. Miller’s jewels of Daniel chapter two, shines ten times brighter in the last days, for it is recognized as identifying the first reference, not only of the kingdoms of Bible prophecy, but also of the first reference of the revelation that the eighth is of the seven. Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing.

De Millerieten hadden gelijk in hun begrip van Daniëls koninkrijken der bijbelse profetie zoals voorgesteld in de hoofdstukken twee, zeven en acht, maar hun begrip was onvolledig. Millers juweel van Daniël hoofdstuk twee straalt in de laatste dagen tienmaal helderder, want het wordt erkend als de eerste verwijzing, niet alleen naar de koninkrijken der bijbelse profetie, maar ook naar de eerste verwijzing van de openbaring dat de achtste uit de zeven is. Jezus illustreert altijd het einde van een zaak met het begin van een zaak.

All the prophets are speaking of the last days, and John, in Revelation seventeen is identifying the last earthly kingdom when he presents “the beast that” “was, and is not; and shall ascend out of the bottomless pit, and go into perdition.” The beast ascends out of “the bottomless pit,” which is a symbol of a “new manifestation of satanic power.”

Alle profeten spreken over de laatste dagen, en Johannes identificeert in Openbaring zeventien het laatste aardse koninkrijk wanneer hij „het beest dat” „was en niet is, en zal opkomen uit de afgrond en ten verderve gaan” voorstelt. Het beest stijgt op uit „de afgrond”, wat een symbool is van „een nieuwe manifestatie van satanische macht.”

> “‘When they shall have finished [are finishing] their testimony.’ The period when the two witnesses were to prophesy clothed in sackcloth ended in 1798. As they were approaching the termination of their work in obscurity, war was to be made upon them by the power represented as ‘the beast that ascendeth out of the bottomless pit.’ In many of the nations of Europe the powers that ruled in Church and State had for centuries been controlled by Satan, through the medium of the papacy. But here is brought to view a new manifestation of Satanic power.” The Great Controversy, 268.

> “‘Wanneer zij hun getuigenis zullen voleindigd hebben [aan het voleindigen zijn].’ De periode waarin de twee getuigen, met zakken bekleed, zouden profeteren, eindigde in 1798. Terwijl zij de voltooiing van hun werk in verborgenheid naderden, zou oorlog tegen hen gevoerd worden door de macht die wordt voorgesteld als ‘het beest dat uit de afgrond opkomt’. In vele van de naties van Europa waren de machten die in Kerk en Staat regeerden, eeuwenlang door Satan beheerst geweest, door bemiddeling van het pausdom. Maar hier wordt een nieuwe openbaring van satanische macht aanschouwelijk gemaakt.” The Great Controversy, 268.

Some of the theologians will argue that because the “beast that ascendeth out of the bottomless pit” in Revelation eleven, is identified in the passage as the atheism of the French Revolution, that the expression “bottomless pit” is a symbol of atheism. But Islam ascended out of the “bottomless pit” in Revelation nine, and Islam is not atheism. The bottomless pit represents a satanic manifestation.

Sommige theologen zullen aanvoeren dat, omdat het „beest dat opkomt uit de afgrond” in Openbaring elf in de passage wordt geïdentificeerd als het atheïsme van de Franse Revolutie, de uitdrukking „afgrond” een symbool van atheïsme is. Maar de islam steeg op uit de „afgrond” in Openbaring negen, en de islam is geen atheïsme. De afgrond vertegenwoordigt een satanische manifestatie.

> “I told him that the Lord had shown me in vision that mesmerism was from the Devil, from the bottomless pit, and that it would soon go there, with those who continued to use it.” Review and Herald, July 21, 1851.

> ‘Ik vertelde hem dat de Heer mij in een visioen had getoond dat mesmerisme van de Duivel was, uit de bodemloze put, en dat het daar spoedig heen zou gaan, samen met hen die het bleven gebruiken.’ Review and Herald, 21 juli 1851.

Something from “the Devil,” is something from “the bottomless pit.” In Revelation seventeen the beast that ascends out of the bottomless pit is the power that goes into perdition and those whose names are not written in the book shall wonder after. “Perdition” means eternal damnation and is represented in Revelation as the “lake of fire,” which is where the beast is cast into.

Iets van „de Duivel” is iets uit „de afgrond”. In Openbaring zeventien is het beest dat opkomt uit de afgrond de macht die ten verderve gaat en diegenen van wie de namen niet in het boek geschreven zijn, zullen het met verwondering volgen. „Verderf” betekent eeuwige verdoemenis en wordt in Openbaring voorgesteld als de „poel van vuur”, waarin het beest geworpen wordt.

> And the beast was taken, and with him the false prophet that wrought miracles before him, with which he deceived them that had received the mark of the beast, and them that worshipped his image. These both were cast alive into a lake of fire burning with brimstone. Revelation 19:20.

> En het beest werd gegrepen, en met hem de valse profeet, die voor zijn ogen tekenen gedaan had, waardoor hij hen verleidde die het merkteken van het beest ontvangen hadden en hen die zijn beeld aanbaden. Deze beiden werden levend geworpen in een poel van vuur, brandende van zwavel. Openbaring 19:20.

In chapter thirteen the first beast that comes from the sea, which Sister White directly identifies as the papacy is identified. In that passage the world wonders after the papal beast.

In hoofdstuk dertien wordt het eerste beest dat uit de zee opkomt, dat zuster White rechtstreeks als het pausdom identificeert, aangewezen. In die passage verwondert de wereld zich achter het pauselijke beest aan.

> And I saw one of his heads as it were wounded to death; and his deadly wound was healed: and all the world wondered after the beast. Revelation 13:13.

> En ik zag een van zijn koppen als ten dode gewond; en zijn dodelijke wond werd genezen; en de gehele wereld verwonderde zich achter het beest aan. Openbaring 13:13.

The beast of Revelation seventeen that “they that dwell on the earth shall wonder” after is the final manifestation of satanic power that occurs when the deadly wound of the papacy is healed at the soon-coming Sunday law. Every prophetic characteristic of the woman and the beast she rides upon in chapter seventeen, identifies the church of Rome, just as the dictionaries published before 1950 identified.

Het beest van Openbaring zeventien, waarover „zij die op de aarde wonen zich zullen verwonderen”, is de laatste openbaring van satanische macht die plaatsvindt wanneer de dodelijke wond van het pausdom wordt genezen bij de spoedig komende zondagswet. Elk profetisch kenmerk van de vrouw en van het beest waarop zij rijdt in hoofdstuk zeventien, duidt op de kerk van Rome, zoals de woordenboeken die vóór 1950 werden uitgegeven, eveneens aangaven.

The beast of Revelation seventeen, is a symbol of the combination of church and state, which is the image of the beast. The beast with seven heads and ten horns is the kingdom that is composed of the ten kings (the United Nations), which the woman rides upon and rules over. The woman is the papacy, who is identified as Babylon the great, the mother of harlots. After the symbols are identified we can return to 1798; the point in history where John was carried to in order to receive the last representation of the kingdoms of Bible prophecy.

Het beest van Openbaring zeventien is een symbool van de vereniging van kerk en staat, die het beeld van het beest is. Het beest met zeven koppen en tien horens is het koninkrijk dat is samengesteld uit de tien koningen (de Verenigde Naties), waarop de vrouw rijdt en waarover zij heerst. De vrouw is het pausdom, dat wordt aangeduid als Babylon de grote, de moeder van de hoeren. Nadat de symbolen zijn geïdentificeerd, kunnen wij terugkeren naar 1798, het punt in de geschiedenis waarheen Johannes werd gevoerd om de laatste voorstelling van de koninkrijken van de Bijbelse profetie te ontvangen.

We shall address those kingdoms, and their representation in Daniel chapter two, in the next article.

Wij zullen die koninkrijken, en hun voorstelling in Daniël hoofdstuk twee, in het volgende artikel behandelen.

> “Every nation that has come upon the stage of action has been permitted to occupy its place on the earth, that it might be seen whether it would fulfill the purpose of ‘the Watcher and the Holy One.’ Prophecy has traced the rise and fall of the world’s great empires—Babylon, Medo-Persia, Greece, and Rome. With each of these, as with nations of less power, history repeated itself. Each had its period of test, each failed, its glory faded, its power departed, and its place was occupied by another.

> „Iedere natie die op het toneel van het handelen is verschenen, is toegestaan haar plaats op de aarde in te nemen, opdat gezien zou worden of zij het voornemen van ‘de Wachter en de Heilige’ zou vervullen.” De profetie heeft de opkomst en ondergang van de grote wereldrijken nagegaan — Babylon, Medo-Perzië, Griekenland en Rome. Met elk van deze, evenals met naties van minder macht, herhaalde de geschiedenis zich. Elk had zijn tijd van beproeving, elk faalde, zijn glorie verbleekte, zijn macht week, en zijn plaats werd door een ander ingenomen.

> “While the nations rejected God’s principles, and in this rejection wrought their own ruin, it was still manifest that the divine, overruling purpose was working through all their movements.” Education, 177.

> “Terwijl de volken Gods beginselen verwierpen en in deze verwerping hun eigen ondergang bewerkten, bleek het toch duidelijk dat het goddelijke, allesoverheersende voornemen door al hun handelingen heen werkzaam was.” Education, 177.

Back to Articles