Article

# The Book of Daniel - Number Thirty

Het boek Daniël - nummer dertig

The Hour of Fear

Het Uur van Vrees

Author

Jeff Pippenger

Published

December 25, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

Belshazzar’s fear of the mysterious handwriting addresses not only his death and the end of the sixth kingdom of Bible prophecy, but also the point in prophetic history when fear takes hold of the kings of the earth. Their fear is produced by the “east wind” of Islam. Their fear is as a woman in travail, thus identifying a progressively increasing pain, which comes with more and more rapidity. The fear begins at the “hour” of Belshazzar’s feast, though it initially arrived on September 11, 2001. From then onward the winds begin to slip through the hands of the four angels who are holding them during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. The lamentation for Tyrus that Ezekiel identifies, defines Tyrus by asking the prophetic question, “What city is like Tyrus, like the destroyed in the midst of the sea?”

Belsazars vrees voor het geheimzinnige handschrift ziet niet alleen op zijn dood en het einde van het zesde koninkrijk van de Bijbelse profetie, maar ook op het punt in de profetische geschiedenis waarop vrees de koningen der aarde aangrijpt. Hun vrees wordt voortgebracht door de „oostenwind” van de islam. Hun vrees is als die van een barende vrouw en duidt aldus op een geleidelijk toenemende pijn, die met steeds grotere snelheid komt. De vrees begint in het „uur” van Belsazars feest, hoewel zij aanvankelijk op 11 september 2001 kwam. Vanaf dat moment beginnen de winden door de handen van de vier engelen te glippen, die hen gedurende de verzegelingstijd van de honderd vierenveertigduizend tegenhouden. De weeklacht over Tyrus die Ezechiël aanduidt, omschrijft Tyrus door de profetische vraag te stellen: „Welke stad is als Tyrus, als de verwoeste te midden van de zee?”

> The ships of Tarshish did sing of thee in thy market: and thou wast replenished, and made very glorious in the midst of the seas. Thy rowers have brought thee into great waters: the east wind hath broken thee in the midst of the seas. Thy riches, and thy fairs, thy merchandise, thy mariners, and thy pilots, thy calkers, and the occupiers of thy merchandise, and all thy men of war, that are in thee, and in all thy company which is in the midst of thee, shall fall into the midst of the seas in the day of thy ruin. The suburbs shall shake at the sound of the cry of thy pilots. And all that handle the oar, the mariners, and all the pilots of the sea, shall come down from their ships, they shall stand upon the land; And shall cause their voice to be heard against thee, and shall cry bitterly, and shall cast up dust upon their heads, they shall wallow themselves in the ashes: And they shall make themselves utterly bald for thee, and gird them with sackcloth, and they shall weep for thee with bitterness of heart and bitter wailing. And in their wailing they shall take up a lamentation for thee, and lament over thee, saying, What city is like Tyrus, like the destroyed in the midst of the sea? When thy wares went forth out of the seas, thou filledst many people; thou didst enrich the kings of the earth with the multitude of thy riches and of thy merchandise. In the time when thou shalt be broken by the seas in the depths of the waters thy merchandise and all thy company in the midst of thee shall fall. All the inhabitants of the isles shall be astonished at thee, and their kings shall be sore afraid, they shall be troubled in their countenance. The merchants among the people shall hiss at thee; thou shalt be a terror, and never shalt be any more. Ezekiel 27:25–36.

> De schepen van Tarsis bezongen u in uw markt; en gij waart vervuld en zeer verheerlijkt in het midden der zeeën. Uw roeiers hebben u in grote wateren gebracht; de oostenwind heeft u verbroken in het midden der zeeën. Uw rijkdommen, en uw marktwaren, uw koophandel, uw zeelieden en uw stuurlieden, uw breeuwers, en de handelaars in uw koopwaar, en al uw krijgslieden die in u zijn, en heel uw menigte die in uw midden is, zullen vallen in het midden der zeeën ten dage van uw ondergang. De voorsteden zullen beven bij het geluid van het geroep van uw stuurlieden. En allen die de riem hanteren, de zeelieden en alle stuurlieden der zee, zullen van hun schepen afkomen, zij zullen op het land staan; en zij zullen hun stem tegen u doen horen en bitterlijk roepen, en stof op hun hoofden werpen, zij zullen zich wentelen in de as. En zij zullen zich om uwentwil geheel kaal maken en zich omgorden met zakken, en zij zullen over u wenen met bitterheid des harten en met bittere rouwklacht. En in hun jammerklacht zullen zij een klaaglied over u aanheffen en over u weeklagen, zeggende: Welke stad is als Tyrus, als de verwoeste in het midden der zee? Toen uw waren uit de zeeën uitgingen, verzadigde gij vele volken; gij verrijkte de koningen der aarde met de veelheid van uw rijkdommen en van uw koophandel. Ten tijde dat gij door de zeeën verbroken zult worden in de diepten der wateren, zal uw koopwaar en heel uw menigte in uw midden vallen. Alle inwoners der eilanden zullen over u ontzet zijn, en hun koningen zullen zeer bevreesd zijn, hun aangezicht zal ontsteld zijn. De kooplieden onder de volken zullen over u sissen; gij zult een verschrikking zijn, en er zult nooit meer iets van u zijn. Ezechiël 27:25–36.

Tyrus is the city, or kingdom that the merchants of the earth cry bitterly over, and then ask, “what city is like Tyrus?” They do so in the “time,” when the city is broken in the sea. In Revelation chapter eighteen, the whore of Tyre, who is the whore of Rome, who has committed fornication with the kings of the earth and is identified as that great city whose judgment comes in one hour, and in one day. She is the city that raises the prophetic question from the wailing kings and merchants.

Tyrus is de stad, of het koninkrijk, waarover de kooplieden der aarde bitterlijk weeklagen en vervolgens vragen: “welke stad is als Tyrus?” Zij doen dit in de “tijd” waarin de stad in de zee wordt verbroken. In Openbaring hoofdstuk achttien is de hoer van Tyrus, die de hoer van Rome is, die hoererij heeft bedreven met de koningen der aarde en wordt aangeduid als die grote stad welker oordeel in één uur en in één dag komt. Zij is de stad die de profetische vraag doet opkomen uit de weeklagende koningen en kooplieden.

> Therefore shall her plagues come in one day, death, and mourning, and famine; and she shall be utterly burned with fire: for strong is the Lord God who judgeth her. And the kings of the earth, who have committed fornication and lived deliciously with her, shall bewail her, and lament for her, when they shall see the smoke of her burning, Standing afar off for the fear of her torment, saying, Alas, alas that great city Babylon, that mighty city! for in one hour is thy judgment come. And the merchants of the earth shall weep and mourn over her; for no man buyeth their merchandise any more: The merchandise of gold, and silver, and precious stones, and of pearls, and fine linen, and purple, and silk, and scarlet, and all thyine wood, and all manner vessels of ivory, and all manner vessels of most precious wood, and of brass, and iron, and marble, And cinnamon, and odours, and ointments, and frankincense, and wine, and oil, and fine flour, and wheat, and beasts, and sheep, and horses, and chariots, and slaves, and souls of men. And the fruits that thy soul lusted after are departed from thee, and all things which were dainty and goodly are departed from thee, and thou shalt find them no more at all. The merchants of these things, which were made rich by her, shall stand afar off for the fear of her torment, weeping and wailing, And saying, Alas, alas, that great city, that was clothed in fine linen, and purple, and scarlet, and decked with gold, and precious stones, and pearls! For in one hour so great riches is come to nought. And every shipmaster, and all the company in ships, and sailors, and as many as trade by sea, stood afar off, And cried when they saw the smoke of her burning, saying, What city is like unto this great city! And they cast dust on their heads, and cried, weeping and wailing, saying, Alas, alas, that great city, wherein were made rich all that had ships in the sea by reason of her costliness! for in one hour is she made desolate. Revelation 18:8–19.

> Daarom zullen haar plagen op één dag komen: dood en rouw en hongersnood; en zij zal geheel met vuur verbrand worden; want sterk is de Heere God, Die haar oordeelt. En de koningen der aarde, die met haar gehoereerd hebben en weelderig met haar geleefd hebben, zullen over haar wenen en over haar weeklagen, wanneer zij de rook van haar verbranding zullen zien, van verre staande uit vrees voor haar pijniging, en zeggende: Wee, wee, die grote stad Babylon, die sterke stad! want in één uur is uw oordeel gekomen. En de kooplieden der aarde zullen over haar wenen en treuren, omdat niemand hun koopwaar meer koopt: koopwaar van goud en zilver en kostbare stenen en paarlen en fijn linnen en purper en zijde en scharlaken, en allerlei welriekend hout, en allerlei voorwerpen van ivoor, en allerlei voorwerpen van het kostbaarste hout en van koper en ijzer en marmer, en kaneel en reukwerk en welriekende zalven en wierook, en wijn en olie en meelbloem en tarwe, en lastdieren en schapen, en paarden en wagens, en slaven en zielen van mensen. En de vruchten waarnaar uw ziel begeerde, zijn van u geweken, en al wat kostelijk en schitterend was, is van u geweken, en gij zult die dingen geenszins meer vinden. De kooplieden van deze dingen, die door haar rijk geworden waren, zullen van verre staan uit vrees voor haar pijniging, wenende en weeklagende, en zeggende: Wee, wee, die grote stad, die bekleed was met fijn linnen en purper en scharlaken, en versierd met goud en kostbare stenen en paarlen! Want in één uur is zó grote rijkdom tenietgedaan. En elke stuurman, en allen die op schepen verkeren, en de zeelieden, en allen die op zee handel drijven, stonden van verre, en riepen, toen zij de rook van haar verbranding zagen, zeggende: Welke stad is aan deze grote stad gelijk! En zij wierpen stof op hun hoofden en riepen, wenende en weeklagende, en zeggende: Wee, wee, die grote stad, waardoor allen die schepen op zee hadden, rijk geworden zijn vanwege haar kostbaarheid! want in één uur is zij verwoest. Openbaring 18:8–19.

The unsealing of the Revelation of Jesus Christ includes the message of the Midnight Cry. That message is the second prophecy of Ezekiel thirty-seven that brings the dead dry bones that have laid in the streets for three and a half days to life as a mighty army. That message is the message that includes the truth that it is Islam that the Lord employs to bring executive judgment upon the United States for Sunday enforcement. That judgment arrives in the “hour” of the great earthquake, which is also the “hour” that the handwriting came upon Belshazzar’s wall. The handwriting produced the fear, that is represented as taking hold of all the kings and merchants when the economic structure of planet earth is taken down by the “east wind” of Islam, who have secretly slipped into Belshazzar’s kingdom, through the neglected lower “wall” to the south.

Het ontsluiten van de Openbaring van Jezus Christus omvat de boodschap van de Middernachtsroep. Die boodschap is de tweede profetie van Ezechiël zevenendertig die de dode, dorre beenderen die drieënhalve dag op de straten hebben gelegen, tot leven brengt als een machtig leger. Die boodschap is de boodschap die de waarheid omvat dat het de islam is waarvan de Heer Zich bedient om een uitvoerend oordeel over de Verenigde Staten te brengen wegens de handhaving van de zondag. Dat oordeel komt in het „uur” van de grote aardbeving, dat ook het „uur” is waarin het handschrift op de wand van Belsazar verscheen. Het handschrift bracht de vrees voort, die wordt voorgesteld als komende over alle koningen en kooplieden wanneer de economische structuur van planeet aarde wordt neergehaald door de „oostenwind” van de islam, die heimelijk Belsazars koninkrijk is binnengeslopen via de verwaarloosde onderste „muur” in het zuiden.

The “city” or kingdom that the kings and merchants lament of and ask, “what city is like unto this great city” is the kingdom of the whore of Tyre, who is then singing her songs and committing fornication with those very kings. All the prophets speak of the end of the world and they agree with one another, so Ezekiel’s merchants are the same merchants in Revelation chapter eighteen. Three times in Revelation chapter eighteen they lament “alas, alas,” as the great city and the financial structure of planet earth is taken down. The Greek word translated as “alas,” in the passage, is the very same word that is translated three times in Revelation chapter eight, and verse thirteen, which is there translated with a different English word.

De „stad” of het koninkrijk waarover de koningen en kooplieden weeklagen en waarvan zij vragen: „welke stad is aan deze grote stad gelijk”, is het koninkrijk van de hoer van Tyrus, die dan haar liederen zingt en hoererij bedrijft met juist diezelfde koningen. Alle profeten spreken over het einde van de wereld en zij stemmen met elkaar overeen, zodat de kooplieden van Ezechiël dezelfde kooplieden zijn als in Openbaring hoofdstuk achttien. Driemaal weeklagen zij in Openbaring hoofdstuk achttien: „wee, wee,” wanneer de grote stad en de financiële structuur van de planeet aarde ten val worden gebracht. Het Griekse woord dat in de passage met „wee” is vertaald, is precies hetzelfde woord dat driemaal is vertaald in Openbaring hoofdstuk acht, vers dertien, en daar met een ander Nederlands woord is weergegeven.

> And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels, which are yet to sound! Revelation 8:13.

> En ik zag, en hoorde een engel vliegen in het midden des hemels, die met luider stem zei: Wee, wee, wee hun die op de aarde wonen, vanwege de overige bazuinstemmen van de drie engelen die nog bazuinen zullen! Openbaring 8:13.

The kings and merchants are lamenting the destruction of the world’s economy with the words, “alas, alas,” meaning “woe, woe,” and the “Woe” is a symbol of Islam. The fear that takes hold of Belshazzar and his lords when the handwriting appears on the wall, is the fear produced when the economic structure of planet earth is destroyed by ongoing attacks from Islam, which God employs as His providential tool to bring about His executive judgment upon those who drink the wine of Babylon, that is Sunday enforcement. This truth is the theme of the Isaiah twenty-three “burden” of the whore of “Tyre.”

De koningen en kooplieden bewenen de vernietiging van de economie van de wereld met de woorden „helaas, helaas”, wat „wee, wee” betekent, en het „Wee” is een symbool van de islam. De vrees die Belsazar en zijn machthebbers aangrijpt wanneer het schrift op de wand verschijnt, is de vrees die wordt teweeggebracht wanneer de economische structuur van de planeet aarde wordt vernietigd door aanhoudende aanvallen vanuit de islam, die God aanwendt als Zijn voorzienig werktuig om Zijn uitvoerend oordeel te voltrekken over hen die de wijn van Babylon drinken, dat wil zeggen de handhaving van de zondag. Deze waarheid is het thema van de „last” van Jesaja drieëntwintig over de hoer van „Tyrus.”

> The burden of Tyre. Howl, ye ships of Tarshish; for it is laid waste, so that there is no house, no entering in: from the land of Chittim it is revealed to them. Be still, ye inhabitants of the isle; thou whom the merchants of Zidon, that pass over the sea, have replenished. And by great waters the seed of Sihor, the harvest of the river, is her revenue; and she is a mart of nations. Be thou ashamed, O Zidon: for the sea hath spoken, even the strength of the sea, saying, I travail not, nor bring forth children, neither do I nourish up young men, nor bring up virgins. As at the report concerning Egypt, so shall they be sorely pained at the report of Tyre. Pass ye over to Tarshish; howl, ye inhabitants of the isle. Is this your joyous city, whose antiquity is of ancient days? her own feet shall carry her afar off to sojourn. Who hath taken this counsel against Tyre, the crowning city, whose merchants are princes, whose traffickers are the honourable of the earth? The Lord of hosts hath purposed it, to stain the pride of all glory, and to bring into contempt all the honourable of the earth. Pass through thy land as a river, O daughter of Tarshish: there is no more strength. He stretched out his hand over the sea, he shook the kingdoms: the Lord hath given a commandment against the merchant city, to destroy the strong holds thereof. And he said, Thou shalt no more rejoice, O thou oppressed virgin, daughter of Zidon: arise, pass over to Chittim; there also shalt thou have no rest. Behold the land of the Chaldeans; this people was not, till the Assyrian founded it for them that dwell in the wilderness: they set up the towers thereof, they raised up the palaces thereof; and he brought it to ruin. Howl, ye ships of Tarshish: for your strength is laid waste. And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. And her merchandise and her hire shall be holiness to the Lord: it shall not be treasured nor laid up; for her merchandise shall be for them that dwell before the Lord, to eat sufficiently, and for durable clothing. Isaiah 23:1–18.

> De last over Tyrus. Huilt, gij schepen van Tarsis; want zij is verwoest, zodat er geen huis is, geen ingang meer. Uit het land van Chittim is het hun geopenbaard. Weest stil, gij inwoners van het eiland; gij, die door de kooplieden van Sidon, die de zee oversteken, vervuld zijt. En over grote wateren was het zaad van Sichor, de oogst van de rivier, haar opbrengst; en zij was een marktplaats der volken. Schaam u, o Sidon; want de zee heeft gesproken, de vesting van de zee, zeggende: Ik heb geen weeën gehad, noch gebaard, noch jongelingen gevoed, noch maagden grootgebracht. Zoals men in benauwdheid verkeert bij het bericht over Egypte, zo zullen zij hevig ontsteld zijn bij het bericht over Tyrus. Trekt over naar Tarsis; huilt, gij inwoners van het eiland. Is dit uw vrolijke stad, wier oorsprong uit de dagen der oudheid is? Haar eigen voeten zullen haar ver weg dragen om als vreemdelinge te vertoeven. Wie heeft dit besloten tegen Tyrus, de kronende stad, wier kooplieden vorsten zijn, wier handelaars de aanzienlijken der aarde zijn? De HEERE der heerscharen heeft het voorgenomen, om de trots van alle luister te ontwijden en al de aanzienlijken der aarde in verachting te brengen. Trek door uw land als een rivier, o dochter van Tarsis; er is geen kracht meer. Hij heeft zijn hand over de zee uitgestrekt, Hij heeft de koninkrijken doen beven; de HEERE heeft een gebod gegeven tegen de koopmansstad, om haar vestingen te verdelgen. En Hij zeide: Gij zult u niet meer verheugen, o verdrukte maagd, dochter van Sidon; sta op, trek over naar Chittim; ook daar zult gij geen rust hebben. Zie het land der Chaldeeën; dit volk was er niet, totdat de Assyriër het stichtte voor hen die in de woestijn wonen; zij richtten zijn torens op, zij bouwden zijn paleizen, en hij maakte het tot een puinhoop. Huilt, gij schepen van Tarsis; want uw sterkte is verwoest. En het zal geschieden te dien dage, dat Tyrus zeventig jaar vergeten zal worden, overeenkomstig de dagen van één koning; na verloop van zeventig jaar zal het Tyrus vergaan als een hoer. Neem een harp, ga de stad rond, gij vergeten hoer; speel schoon, zing vele liederen, opdat men u gedenke. En het zal geschieden na verloop van zeventig jaar, dat de HEERE Tyrus zal bezoeken, en zij zal terugkeren tot haar hoerenloon en hoererij bedrijven met alle koninkrijken der wereld op de aardbodem. En haar handelswinst en haar hoerenloon zullen de HEERE heilig zijn; het zal niet opgestapeld noch weggelegd worden, want haar handelswinst zal zijn voor hen die voor het aangezicht des HEEREN wonen, om overvloedig te eten en zich duurzaam te kleden. Jesaja 23:1–18.

The seventy years, which is as “the days of one king”, is represented by the kingdom of Babylon, for a king is a kingdom, and literal Babylon reigned for seventy years. The seventy years of literal Babylon ended in the “hour” the handwriting appeared upon the walls of Belshazzar’s banquet hall. That very night he was slain, by the power that came through the “wall” unnoticed, for he was having a party drinking the wine of Babylon, while Nebuchadnezzar’s orchestra was playing the music, and the whore of Tyre sang the sweet melody, and apostate Israel danced and bowed.

De zeventig jaren, die zijn als „de dagen van één koning”, worden voorgesteld door het koninkrijk van Babylon, want een koning is een koninkrijk, en het letterlijke Babylon regeerde zeventig jaar. De zeventig jaren van het letterlijke Babylon eindigden in het „uur” waarin het schrift verscheen op de wanden van de feestzaal van Belsazar. Diezelfde nacht werd hij gedood door de macht die ongemerkt door de „muur” kwam, want hij hield een feest en dronk de wijn van Babylon, terwijl het orkest van Nebukadnezar de muziek speelde, en de hoer van Tyrus de zoete melodie zong, en het afvallige Israël danste en zich neerboog.

Then fear took hold of all involved, for God had “taken counsel against Tyre” and had “purposed” “to stain the pride of all glory, and to bring into contempt all the honourable of the earth.” God therefore “shook the kingdoms” with the “great earthquake” of that “hour,” for God had “given a commandment against the merchant” kingdom, “to destroy the strong holds thereof.” In the “hour” of fear for Belshazzar, the kings and the merchants began a search to understand the meaning of the fiery words on the wall. The death of Belshazzar is about to happen, but at that point, he is still alive. He therefore sought to understand the mysterious words and offered rewards to the wise men, if they could interpret the writing, but it could not be done, for the wise men of Babylon employ the methodology of biblical study that was a counterfeit of truth. The mysterious words are as the vision of a book that is sealed.

Toen maakte vrees zich meester van allen die erbij betrokken waren, want God had „een besluit genomen tegen Tyrus” en had Zich „voorgenomen” „de trots van alle heerlijkheid te bezoedelen en al de aanzienlijken der aarde in verachting te brengen.” God „deed daarom de koninkrijken beven” met de „grote aardbeving” van dat „uur”, want God had „een bevel uitgevaardigd tegen” het handelskoninkrijk, „om zijn vestingen te vernietigen.” In het „uur” van vrees voor Belsazar begonnen de koningen en de kooplieden een onderzoek om de betekenis te begrijpen van de vurige woorden op de wand. De dood van Belsazar staat op het punt plaats te vinden, maar op dat moment leeft hij nog. Daarom trachtte hij de geheimzinnige woorden te verstaan en bood hij de wijzen beloningen aan, indien zij het schrift konden uitleggen; maar dat kon niet worden gedaan, want de wijzen van Babylon hanteren een methode van bijbelstudie die een vervalsing van de waarheid was. De geheimzinnige woorden zijn als het gezicht van een verzegeld boek.

> Then came in all the king’s wise men: but they could not read the writing, nor make known to the king the interpretation thereof. Then was king Belshazzar greatly troubled, and his countenance was changed in him, and his lords were astonied. Now the queen by reason of the words of the king and his lords came into the banquet house: and the queen spake and said, O king, live forever: let not thy thoughts trouble thee, nor let thy countenance be changed: There is a man in thy kingdom, in whom is the spirit of the holy gods; and in the days of thy father light and understanding and wisdom, like the wisdom of the gods, was found in him; whom the king Nebuchadnezzar thy father, the king, I say, thy father, made master of the magicians, astrologers, Chaldeans, and soothsayers; Forasmuch as an excellent spirit, and knowledge, and understanding, interpreting of dreams, and showing of hard sentences, and dissolving of doubts, were found in the same Daniel, whom the king named Belteshazzar: now let Daniel be called, and he will show the interpretation. Then was Daniel brought in before the king. And the king spake and said unto Daniel, Art thou that Daniel, which art of the children of the captivity of Judah, whom the king my father brought out of Jewry? I have even heard of thee, that the spirit of the gods is in thee, and that light and understanding and excellent wisdom is found in thee. And now the wise men, the astrologers, have been brought in before me, that they should read this writing, and make known unto me the interpretation thereof: but they could not show the interpretation of the thing: And I have heard of thee, that thou canst make interpretations, and dissolve doubts: now if thou canst read the writing, and make known to me the interpretation thereof, thou shalt be clothed with scarlet, and have a chain of gold about thy neck, and shalt be the third ruler in the kingdom. Daniel 5:8–16.

> Toen kwamen al de wijzen van de koning binnen; maar zij konden het schrift niet lezen, noch de koning de uitlegging daarvan bekendmaken. Toen werd koning Belsazar zeer verontrust, en zijn gelaat veranderde; en zijn machthebbers stonden verbaasd. Nu kwam de koningin, om de woorden van de koning en zijn machthebbers, in de feestzaal; en de koningin nam het woord en zei: O koning, leef in eeuwigheid; laten uw gedachten u niet verontrusten, noch uw gelaat veranderen. Er is een man in uw koninkrijk, in wie de geest van de heilige goden is; en in de dagen van uw vader werden licht, verstand en wijsheid, als de wijsheid der goden, in hem gevonden; en koning Nebukadnezar, uw vader, de koning, zeg ik, uw vader, heeft hem aangesteld tot overste van de magiërs, sterrenwichelaars, Chaldeeën en waarzeggers; omdat een voortreffelijke geest, kennis en verstand, het uitleggen van dromen, het verklaren van raadselen en het oplossen van knopen gevonden werden in diezelfde Daniël, die de koning de naam Beltsazar gaf. Laat nu Daniël geroepen worden, en hij zal de uitlegging te kennen geven. Toen werd Daniël voor de koning gebracht. En de koning nam het woord en zei tot Daniël: Bent u die Daniël, die uit de kinderen van de gevangenschap van Juda is, die de koning, mijn vader, uit Judea heeft weggebracht? Ik heb immers van u gehoord, dat de geest van de goden in u is, en dat licht, verstand en uitnemende wijsheid in u gevonden worden. En nu zijn de wijzen, de sterrenwichelaars, voor mij binnengebracht, opdat zij dit schrift zouden lezen en mij de uitlegging daarvan bekendmaken; maar zij konden de uitlegging van de zaak niet te kennen geven. En ik heb van u gehoord, dat u uitleggingen kunt geven en knopen kunt oplossen; nu dan, indien u het schrift kunt lezen en mij de uitlegging daarvan bekendmaken, zult u met scharlaken bekleed worden, een gouden keten om uw hals dragen, en als derde heersen in het koninkrijk. Daniël 5:8–16.

The queen in the palace was not Belshazzar’s wife, but the queen of his grandfather, and she knew who could read the writing on the wall. There was a church (for a woman is a church prophetically), in the kingdom that knew who could understand the secrets of God.

De koningin in het paleis was niet de vrouw van Belsazar, maar de koningin van zijn grootvader, en zij wist wie het schrift op de wand kon lezen. Er was een gemeente (want een vrouw is profetisch een gemeente) in het koninkrijk die wist wie de geheimen van God kon verstaan.

> “There was in the palace a woman who was wiser than them all,—the queen of Belshazzar’s grandfather. In this emergency she addressed the king in language that sent a ray of light into the darkness. ‘O king, live forever,’ she said, ‘let not thy thoughts trouble thee, nor let thy countenance be changed. There is a man in thy kingdom in whom is the spirit of the holy gods; and in the days of thy father light and understanding and wisdom, like the wisdom of the gods, was found in him; whom the king Nebuchadnezzar, thy father, the king, I say, thy father, made master of the magicians, astrologers, Chaldeans, and soothsayers; …now let Daniel be called, and he will show the interpretation.’

> „Er was in het paleis een vrouw die wijzer was dan zij allen,—de koningin van Belsazars grootvader. In deze noodsituatie richtte zij zich tot de koning in woorden die een lichtstraal in de duisternis deden schijnen. ‘O koning, leef in eeuwigheid,’ zei zij, ‘laat uw gedachten u niet verontrusten, en laat uw gelaat niet veranderd worden. Er is een man in uw koninkrijk in wie de geest der heilige goden is; en in de dagen van uw vader werden licht, inzicht en wijsheid, gelijk de wijsheid der goden, in hem gevonden; die koning Nebukadnezar, uw vader, de koning, zeg ik, uw vader, heeft aangesteld tot overste van de magiërs, astrologen, Chaldeeën en waarzeggers; …laat nu Daniël geroepen worden, en hij zal de uitlegging te kennen geven.’”

> “‘Then was Daniel brought in before the king.’ Making an effort to brace himself and to show his authority, Belshazzar said, ‘Art thou that Daniel which art of the children of the captivity of Judah, which the king, my father, brought out of Jewry? I have even heard of thee, that the spirit of the gods is in thee, and that light and understanding and excellent wisdom is found in thee…. Now if thou canst read the writing, and make known to me the interpretation thereof, thou shalt be clothed with scarlet, and have a chain of gold about thy neck, and shalt be the third ruler in the kingdom.’

> ‘Toen werd Daniël vóór de koning gebracht.’ Zich inspannend om zich te vermannen en zijn gezag te tonen, zei Belsazar: ‘Zijt gij die Daniël, die behoort tot de kinderen van de gevangenschap van Juda, die de koning, mijn vader, uit Judea heeft weggevoerd? Ik heb zelfs van u gehoord dat de geest der goden in u is, en dat licht en verstand en uitnemende wijsheid in u gevonden worden…. Nu, indien gij het schrift kunt lezen en mij de uitlegging daarvan bekendmaken, zult gij met scharlaken bekleed worden, en een gouden keten om uw hals hebben, en de derde heerser in het koninkrijk zijn.’

> “Daniel was not awed by the king’s appearance, nor confused or intimidated by his words. ‘Let thy gifts be to thyself,’ he answered, ‘and give thy rewards to another; yet I will read the writing unto the king, and make known to him the interpretation. O thou king, the most high God gave Nebuchadnezzar thy father a kingdom, and majesty, and glory, and honour…. But when his heart was lifted up, and his mind hardened in pride, he was deposed from his kingly throne, and they took his glory from him…. And thou his son, O Belshazzar, hast not humbled thine heart, though thou knewest all this, but hast lifted up thyself against the God of heaven; and they have brought the vessels of His house before thee, and thou, and thy lords, thy wives, and thy concubines, have drunk in them, and thou hast praised the gods of silver and gold, of brass, iron, wood, and stone, which see not, nor hear, nor know; and the God in whose hand thy breath is, and whose all thy ways, hast thou not glorified.’

> „Daniël liet zich niet imponeren door de verschijning van de koning, noch raakte hij verward of geïntimideerd door diens woorden. ‘Uw gaven mogen voor uzelf blijven,’ antwoordde hij, ‘en geef uw beloningen aan een ander; toch zal ik de koning het schrift lezen en hem de uitleg ervan bekendmaken. O koning, de allerhoogste God gaf Nebukadnezar, uw vader, een koninkrijk, majesteit, heerlijkheid en eer…. Maar toen zijn hart zich verhief en zijn geest zich in hoogmoed verhardde, werd hij van zijn koninklijke troon afgestoten, en men ontnam hem zijn heerlijkheid…. En gij, zijn zoon, o Belsazar, hebt uw hart niet vernederd, hoewel gij dit alles wist, maar gij hebt u verheven tegen de God des hemels; en men heeft de vaten van Zijn huis vóór u gebracht, en gij, uw machthebbers, uw vrouwen en uw bijvrouwen hebt daaruit gedronken, en gij hebt de goden van zilver en goud, koper, ijzer, hout en steen geprezen, die niet zien, niet horen en niet weten; maar de God in Wiens hand uw adem is, en aan Wie al uw wegen toebehoren, hebt gij niet verheerlijkt.’”

> “‘This is the writing that was written, Mene, Mene, Tekel, Upharsin. This is the interpretation of the thing: Mene: God hath numbered thy kingdom and finished it. Tekel: Thou art weighed in the balances, and art found wanting. Peres: Thy kingdom is divided and given to the Medes and Persians.’

> “Dit is het schrift dat geschreven is: Mene, Mene, Tekel, Upharsin. Dit is de uitlegging van de zaak: Mene: God heeft uw koninkrijk geteld en eraan een einde gemaakt. Tekel: Gij zijt in de weegschaal gewogen en te licht bevonden. Peres: Uw koninkrijk is verdeeld en aan de Meden en Perzen gegeven.”

> “Daniel did not swerve from his duty. He held the king’s sin before him, showing him the lessons he might have learned but did not. Belshazzar had not heeded the events so significant to him. He had not read his grandfather’s history correctly. The responsibility of knowing truth had been laid upon him, but the practical lesson he might have learned and acted upon had not been taken to heart; and his course of action brought the sure result.

> ‘Daniël week niet af van zijn plicht. Hij hield de zonde van de koning hem voor ogen en toonde hem de lessen die hij had kunnen leren, maar niet had geleerd. Belsazar had geen acht geslagen op de gebeurtenissen die voor hem van zo groot gewicht waren. Hij had de geschiedenis van zijn grootvader niet juist verstaan. De verantwoordelijkheid om de waarheid te kennen was op hem gelegd, maar de praktische les die hij had kunnen leren en in praktijk brengen, had hij niet ter harte genomen; en zijn handelwijze bracht het zekere gevolg teweeg.ʼ

> “This was the last feast of boasting held by the Chaldean king; for He who bears long with man’s perversity had passed the irrevocable sentence. Belshazzar had greatly dishonoured the One who had exalted him as king, and his probation was taken from him. While the king and his nobles were at the height of their revelry, the Persians turned the Euphrates out of its channel, and marched into the unguarded city. As Belshazzar and his lords were drinking from the sacred vessels of Jehovah, and praising their gods of silver and gold, Cyrus and his soldiers stood under the walls of the palace. ‘In that night,’ the record says, ‘was Belshazzar the king of the Chaldeans slain. And Darius the Median took the kingdom.’” Bible Echo, May 2, 1898.

> “Dit was het laatste feest van hoogmoed dat door de Chaldeeuwse koning werd gehouden; want Hij die langmoedig de verkeerdheid van de mens verdraagt, had het onherroepelijke vonnis uitgesproken. Belsazar had Hem die hem als koning had verheven, op ernstige wijze onteerd, en zijn genadetijd werd hem ontnomen. Terwijl de koning en zijn edelen zich op het hoogtepunt van hun feestgedruis bevonden, leidden de Perzen de Eufraat uit zijn bedding af en trokken de onbewaakte stad binnen. Terwijl Belsazar en zijn vorsten uit de heilige vaten van Jehovah dronken en hun goden van zilver en goud prezen, stonden Kores en zijn soldaten onder de muren van het paleis. ‘In die nacht,’ zegt het verslag, ‘werd Belsazar, de koning der Chaldeeën, gedood. En Darius, de Mediër, nam het koninkrijk in bezit.’” Bible Echo, 2 mei 1898.

In the midst of the crisis, the queen (a church), identified that there is a source that can identify the “Future for America”. Daniel once again stands in his lot to fulfill his purpose at the end of the days. The witness of the ensign given in the fiery furnace by Shadrach, Meshach and Abednego is now given by Daniel, as he adds to the line of truth that in the “hour” of the Sunday law crisis, those who represent the ensign will be brought before the state authorities to testify of the truth.

Te midden van de crisis onderkende de koningin (een kerk) dat er een bron is die de „Toekomst voor Amerika” kan aanwijzen. Daniël staat opnieuw op zijn plaats om zijn doel te vervullen aan het einde der dagen. Het getuigenis van het banierteken, gegeven in de vurige oven door Sadrach, Mesach en Abednego, wordt nu door Daniël gegeven, terwijl hij toevoegt aan de lijn van waarheid dat in het „uur” van de crisis van de zondagswet degenen die het banierteken vertegenwoordigen, voor de staatsautoriteiten zullen worden gebracht om van de waarheid te getuigen.

> “‘They will deliver you up to councils, … yea and before governors and kings shall ye be brought for My sake, for a testimony to them and to the Gentiles.’ Matthew 10:17, 18, R. V. Persecution will spread the light. The servants of Christ will be brought before the great men of the world, who, but for this, might never hear the gospel. The truth has been misrepresented to these men. They have listened to false charges concerning the faith of Christ’s disciples. Often their only means of learning its real character is the testimony of those who are brought to trial for their faith. Under examination these are required to answer, and their judges to listen to the testimony borne. God’s grace will be dispensed to His servants to meet the emergency. ‘It shall be given you,’ says Jesus, ‘in that same hour what ye shall speak. For it is not ye that speak, but the Spirit of your Father which speaketh in you.’ As the Spirit of God illuminates the minds of His servants, the truth will be presented in its divine power and preciousness. Those who reject the truth will stand to accuse and oppress the disciples. But under loss and suffering, even unto death, the Lord’s children are to reveal the meekness of their divine Example. Thus will be seen the contrast between Satan’s agents and the representatives of Christ. The Saviour will be lifted up before the rulers and the people.” The Desire of Ages, 354.

> “‘Men zal u overleveren aan raden, … ja, ook voor stadhouders en koningen zult gij om Mijnentwil gebracht worden, tot een getuigenis voor hen en voor de heidenen.’ Mattheüs 10:17, 18, R.V. Vervolging zal het licht verbreiden. De dienaren van Christus zullen voor de groten der aarde worden gebracht, die anders wellicht nooit het evangelie zouden horen. De waarheid is aan deze mannen verkeerd voorgesteld. Zij hebben geluisterd naar valse beschuldigingen aangaande het geloof van Christus’ discipelen. Dikwijls is hun enige middel om het werkelijke karakter daarvan te leren kennen het getuigenis van hen die wegens hun geloof terechtstaan. Tijdens het verhoor wordt van hen verlangd te antwoorden, en hun rechters moeten luisteren naar het getuigenis dat wordt afgelegd. Gods genade zal aan Zijn dienaren worden geschonken om aan de nood van het ogenblik te beantwoorden. ‘Het zal u gegeven worden,’ zegt Jezus, ‘in diezelfde ure wat gij spreken zult. Want niet gij zijt het die spreekt, maar de Geest van uw Vader is het, Die in u spreekt.’ Wanneer de Geest van God de gedachten van Zijn dienaren verlicht, zal de waarheid worden voorgesteld in haar goddelijke kracht en kostbaarheid. Zij die de waarheid verwerpen, zullen opstaan om de discipelen te beschuldigen en te onderdrukken. Maar te midden van verlies en lijden, ja, tot in de dood, moeten de kinderen des Heeren de zachtmoedigheid van hun goddelijk Voorbeeld openbaren. Zo zal het contrast zichtbaar worden tussen de werktuigen van Satan en de vertegenwoordigers van Christus. De Heiland zal worden verhoogd voor de oversten en voor het volk.” The Desire of Ages, 354.

As with the three worthies, Daniel was not interested in any gifts, nor did he need to rehearse what he was going to say. He very simply presented the interpretation of the “seven times,” represented upon the wall.

Evenals de drie waardigen was Daniël in geen enkele gave geïnteresseerd, noch had hij het nodig van tevoren te overdenken wat hij zou zeggen. Heel eenvoudig gaf hij de uitleg van de „zeven tijden”, die op de wand waren voorgesteld.

We will continue the story of Belshazzar in the next article.

Wij zullen het verhaal van Belsazar in het volgende artikel voortzetten.

> “Those who are unfaithful to the work of God are lacking in principle; their motives are not of a character to lead them to choose the right under all circumstances. The servants of God are to feel at all times that they are under the eye of their employer. He who watched the sacrilegious feast of Belshazzar is present in all our institutions, in the counting-room of the merchant, in the private workshop; and the bloodless hand is as surely recording your neglect as it recorded the awful judgment of the blasphemous king. Belshazzar’s condemnation was written in words of fire, ‘Thou art weighed in the balances, and art found wanting’; and if you fail to fulfill your God-given obligations your condemnation will be the same.” Messages to Young People, 229.

> „Zij die ontrouw zijn in het werk van God, missen beginsel; hun beweegredenen zijn niet van dien aard dat zij hen ertoe brengen onder alle omstandigheden het rechte te kiezen. De dienstknechten van God behoren te allen tijde te beseffen dat zij onder het oog van hun Werkgever staan. Hij die het heiligschennende gastmaal van Belsazar gadesloeg, is aanwezig in al onze instellingen, in het kantoor van de koopman, in de besloten werkplaats; en de bloedeloze hand tekent uw nalatigheid even zeker op als zij het ontzagwekkende oordeel over de godslasterlijke koning optekende. Belsazars veroordeling werd geschreven in woorden van vuur: ‘Gij zijt in de weegschaal gewogen en te licht bevonden’; en indien gij nalaat uw door God gegeven verplichtingen te vervullen, zal uw veroordeling dezelfde zijn.” Messages to Young People, 229.

Back to Articles