Article

# Parallel Warnings - Number Two

Parallelle Waarschuwingen - Nummer Twee

Unveiling the Prophetic Tapestry: Decoding the Messages of Revelation 14 in Millerite History and Today

Het onthullen van het profetische tapijtwerk: de boodschappen van Openbaring 14 ontcijferd in de Milleritische geschiedenis en vandaag

Author

Jeff Pippenger

Published

August 8, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

When the parable of the ten virgins was fulfilled in Millerite history it took place during the second angel’s message. The second angel’s message represents two distinct messages, both in the period of time which they cover and in terms of the intended audience of the message. The second angel’s message was directed to the Protestant churches that had just returned to Rome and became daughters of Babylon. The Midnight Cry was directed to the sleeping Millerites. The first message was directed outside of the Millerites, the second was directed inside. This will be fulfilled to the letter in our day.

Toen de gelijkenis van de tien maagden in de Milleritische geschiedenis werd vervuld, vond dit plaats tijdens de boodschap van de tweede engel. De boodschap van de tweede engel vertegenwoordigt twee onderscheiden boodschappen, zowel wat betreft de tijdsperiode die zij bestrijken als ten aanzien van de beoogde ontvangers van de boodschap. De boodschap van de tweede engel was gericht tot de protestantse kerken die zojuist naar Rome waren teruggekeerd en dochters van Babylon waren geworden. De Middernachtsroep was gericht tot de slapende Millerieten. De eerste boodschap was naar buiten, buiten de Millerieten, gericht; de tweede was naar binnen gericht. Dit zal in onze dagen letterlijk worden vervuld.

The difference that needs to be noted in the repetition of our day is that in the beginning of Adventism the message of the second angel first went outside the Millerites and then part two of the message went inside the Millerites. At the end of Adventism, when the parable is again repeated, so also is the second angel’s message. We are told that directly more than a handful of times. But the two-fold nature of the message is reversed at the end. The first message goes to Adventism and the second to those outside of Adventism. We are told that the work and message represented by the angel of Revelation eighteen is a repetition of the second angel’s message.

Het verschil dat moet worden opgemerkt in de herhaling van onze tijd is dat in het begin van het adventisme de boodschap van de tweede engel eerst buiten de Millerieten uitging en dat vervolgens het tweede deel van de boodschap binnen de Millerieten kwam. Aan het einde van het adventisme, wanneer de gelijkenis opnieuw wordt herhaald, wordt ook de boodschap van de tweede engel herhaald. Er wordt ons dat rechtstreeks meer dan een handvol keren meegedeeld. Maar de tweeledige aard van de boodschap is aan het einde omgekeerd. De eerste boodschap gaat naar het adventisme en de tweede naar hen die buiten het adventisme staan. Er wordt ons gezegd dat het werk en de boodschap die worden voorgesteld door de engel van Openbaring achttien een herhaling zijn van de boodschap van de tweede engel.

> “The prophet says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils’ (Revelation 18:1, 2). This is the same message that was given by the second angel. Babylon is fallen, ‘because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). What is that wine?—Her false doctrines. She has given to the world a false sabbath instead of the Sabbath of the fourth commandment, and has repeated the falsehood that Satan first told Eve in Eden—the natural immortality of the soul. Many kindred errors she has spread far and wide, ‘teaching for doctrines the commandments of men’ (Matthew 15:9).

> „De profeet zegt: ‘En ik zag een andere engel uit de hemel neerdalen, bekleed met grote macht; en de aarde werd verlicht door zijn heerlijkheid. En hij riep krachtig met sterke stem, zeggende: Gevallen, gevallen is het grote Babylon, en het is geworden een woonplaats van duivelen’ (Openbaring 18:1, 2). Dit is dezelfde boodschap die door de tweede engel werd gegeven. Babylon is gevallen, ‘omdat zij alle volken heeft doen drinken van de wijn van de toorn van haar hoererij’ (Openbaring 14:8). Wat is die wijn?—Haar valse leringen. Zij heeft de wereld een valse sabbat gegeven in plaats van de sabbat van het vierde gebod, en heeft de leugen herhaald die Satan Eva voor het eerst in Eden vertelde—de natuurlijke onsterfelijkheid van de ziel. Vele verwante dwalingen heeft zij wijd en zijd verspreid, ‘lerende leringen, die geboden van mensen zijn’ (Mattheüs 15:9).”

> “When Jesus began His public ministry, He cleansed the Temple from its sacrilegious profanation. Among the last acts of His ministry was the second cleansing of the Temple. So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches. The second angel’s message is, ‘Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). And in the loud cry of the third angel’s message a voice is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities’ (Revelation 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.

> „Toen Jezus Zijn openbare bediening begon, reinigde Hij de Tempel van haar heiligschennende ontwijding. Onder de laatste daden van Zijn bediening was de tweede reiniging van de Tempel. Zo worden ook in het laatste werk ter waarschuwing van de wereld twee onderscheiden oproepen tot de kerken gedaan. De boodschap van de tweede engel luidt: ‘Babylon is gevallen, is gevallen, die grote stad, omdat zij alle volken heeft doen drinken van de wijn van de toorn van haar hoererij’ (Openbaring 14:8). En in de luide roep van de boodschap van de derde engel wordt een stem uit de hemel gehoord, die zegt: ‘Gaat uit van haar, Mijn volk, opdat gij aan haar zonden geen deel hebt en opdat gij van haar plagen niet ontvangt. Want haar zonden hebben zich opgestapeld tot aan de hemel, en God heeft aan haar ongerechtigheden gedacht’ (Openbaring 18:4, 5).” Selected Messages, boek 2, 118.

The message of the second angel at the beginning of Adventism is the same message as the message represented by the angel of Revelation eighteen, and in that warning, there are two voices that proclaim a message. The first voice is proclaimed when the earth is lightened by his glory and in verse four John heard another voice saying, “come out of her.”

De boodschap van de tweede engel aan het begin van het adventisme is dezelfde boodschap als de boodschap die wordt voorgesteld door de engel van Openbaring achttien, en in die waarschuwing zijn er twee stemmen die een boodschap verkondigen. De eerste stem wordt verkondigd wanneer de aarde verlicht wordt door zijn heerlijkheid, en in vers vier hoorde Johannes een andere stem zeggen: “Ga uit van haar.”

In Millerite history the call out of Babylon came first and the message to the Millerites came second. In Revelation eighteen it is the second voice, or second message that addresses those outside of Adventism. Along with the declaration that there are “two distinct calls made to the churches” we find that the two times Christ cleansed the temple (at the beginning and ending of His ministry) is also an illustration of the beginning and ending of Adventism.

In de Milleritische geschiedenis kwam de oproep om uit Babylon te gaan eerst, en de boodschap aan de Millerieten kwam daarna. In Openbaring achttien is het de tweede stem, of tweede boodschap, die zich richt tot hen die buiten het adventisme staan. Samen met de verklaring dat er „twee onderscheiden oproepen tot de kerken” worden gedaan, vinden wij dat ook de twee keren waarop Christus de tempel reinigde (aan het begin en aan het einde van Zijn bediening) een illustratie vormen van het begin en het einde van het adventisme.

The beginning of Adventism illustrated a purification of the workers that helped in building the foundation that William Miller was used to establish. The foundation was completed at the conclusion of the second angel’s message, for with the arrival of the third angel on October 22, 1844 the truths that make up the foundations of Adventism were made available to understand, for those who are willing to hear.

Het begin van het adventisme beeldde een reiniging van de arbeiders uit, die behulpzaam was bij het leggen van het fundament dat William Miller werd gebruikt op te richten. Het fundament werd voltooid aan het einde van de boodschap van de tweede engel, want met de komst van de derde engel op 22 oktober 1844 werden de waarheden die het fundament van het adventisme vormen, beschikbaar om te worden begrepen voor hen die bereid zijn te horen.

The work of building the foundation concluded at the climax of the history of the second angel, when “two distinct calls were made to the churches.” The first call was outside the Millerites, the second was for the Millerites. But another beginning that aligns with Adventism’s beginning is the ministry of Christ when He cleansed His temple the first time. The prophetic illustration of the temple being cleansed is marking a purification at the beginning and end of His ministry, that in turn typifies a purification of Adventism at its beginning and ending. Christ’s two temple cleansings align with the beginning and ending of Adventism, but His message was just for His covenant people who were in the process of forever divorcing themselves from God.

Het werk van het leggen van het fundament werd voltooid op het hoogtepunt van de geschiedenis van de tweede engel, toen „twee onderscheiden oproepen tot de kerken werden gericht.” De eerste oproep was buiten de Millerieten, de tweede was voor de Millerieten. Maar een ander begin dat overeenkomt met het begin van het adventisme is de bediening van Christus toen Hij voor de eerste maal Zijn tempel reinigde. De profetische illustratie van de reiniging van de tempel markeert een zuivering aan het begin en aan het einde van Zijn bediening, die op haar beurt een voorafschaduwing is van een zuivering van het adventisme aan zijn begin en aan zijn einde. Christus’ twee tempelreinigingen stemmen overeen met het begin en het einde van het adventisme, maar Zijn boodschap was uitsluitend bestemd voor Zijn verbondsvolk, dat bezig was zich voorgoed van God te scheiden.

The beginning of Adventism presented a message announcing the opening of the judgment and the end of Adventism is announcing the end of judgment. Jesus cleansed the temple the first time and rebuked the Jews for turning His house into a den of thieves, but the second cleansing of the temple was “among the last acts of His ministry.” At the end of His ministry, He no longer told the Jews that they had made His Father’s house a den of thieves, he then told them that their house “was left to them desolate.”

Het begin van het adventisme bracht een boodschap die de opening van het oordeel aankondigde, en het einde van het adventisme kondigt het einde van het oordeel aan. Jezus reinigde de tempel de eerste maal en bestrafte de Joden omdat zij van Zijn huis een rovershol hadden gemaakt, maar de tweede reiniging van de tempel was „onder de laatste daden van Zijn bediening.” Aan het einde van Zijn bediening zei Hij de Joden niet langer dat zij van het huis van Zijn Vader een rovershol hadden gemaakt; toen zei Hij hun dat hun huis „hun woest werd overgelaten.”

> “Meanwhile worshipers from every nation sought the temple which had been dedicated to the worship of God. Glittering with gold and precious stones, it was a vision of beauty and grandeur. But Jehovah was no longer to be found in that palace of loveliness. Israel as a nation had divorced herself from God. When Christ, near the close of His earthly ministry, looked for the last time upon the interior of the temple, He said, ‘Behold, your house is left unto you desolate.’ Matthew 23:38. Hitherto He had called the temple His Father’s house; but as the Son of God passed out from those walls, God’s presence was withdrawn forever from the temple built to His glory.” Acts of the Apostles, 145.

> “Ondertussen zochten aanbidders uit alle volken de tempel op die was gewijd aan de aanbidding van God. Schitterend van goud en kostbare stenen was zij een verschijning van schoonheid en grootsheid. Maar Jehovah was in dat paleis van lieflijkheid niet langer te vinden. Israël had zich als natie van God losgescheiden. Toen Christus, tegen het einde van Zijn aardse bediening, voor de laatste maal het inwendige van de tempel aanschouwde, zei Hij: ‘Zie, uw huis wordt aan u woest overgelaten.’ Mattheüs 23:38. Tot dusver had Hij de tempel het huis van Zijn Vader genoemd; maar toen de Zoon van God die muren verliet, werd Gods tegenwoordigheid voor altijd onttrokken aan de tempel die tot Zijn heerlijkheid was gebouwd.” Handelingen van de Apostelen, 145.

The temple He cleansed at the beginning was a different temple than what He cleansed at the end. The first temple was His Father’s house, but the second temple was the Jew’s house. The Lord entered into covenant with Adventism at the beginning and Adventists became priests in His temple. At the end of Adventism, they are to be no more priests, and their house will be desolated.

De tempel die Hij in het begin reinigde, was een andere tempel dan die welke Hij aan het einde reinigde. De eerste tempel was het huis van Zijn Vader, maar de tweede tempel was het huis van de Joden. De Heere trad in het begin in verbond met het Adventisme en Adventisten werden priesters in Zijn tempel. Aan het einde van het Adventisme zullen zij geen priesters meer zijn, en hun huis zal verwoest worden.

The second angel represents two messages. This is one reason the message is represented as Babylon falling twice. This is not the primary reason for the twice repeated announcement of Babylon’s fall, but is one reason. How is it two messages?

De tweede engel vertegenwoordigt twee boodschappen. Dit is een van de redenen waarom de boodschap wordt voorgesteld als Babylon dat tweemaal valt. Dit is niet de voornaamste reden voor de tweemaal herhaalde aankondiging van de val van Babylon, maar het is wel een van de redenen. Hoe zijn het twee boodschappen?

The second angel arrived in response to the rejection of the first angel’s message. When the failed prediction, identifying 1843 as the conclusion of the 2300-year prophecy, the Protestant churches used the erroneous message to reject Miller’s message. Miller’s message was the first angel’s message. At its rejection the Protestant churches, who had been God’s church in the wilderness for over 1260 years, were rejected and became a daughter of Babylon. At that point the second angel arrived with his message.

De tweede engel verscheen als reactie op de verwerping van de boodschap van de eerste engel. Toen de onjuiste voorspelling, die 1843 aanwees als de voltooiing van de 2300-jarige profetie, door de protestantse kerken werd gebruikt om de boodschap van Miller te verwerpen, was Millers boodschap de boodschap van de eerste engel. Bij de verwerping daarvan werden de protestantse kerken, die meer dan 1260 jaar lang Gods kerk in de woestijn waren geweest, verworpen en werden zij een dochter van Babylon. Op dat moment verscheen de tweede engel met zijn boodschap.

There are some very important points involved with the various elements of this history we are considering. There is at least one point that must be developed slowly for it definitely contributes to the understanding of the message of the Revelation of Jesus Christ that is currently being unsealed. For this reason, I am including a very important passage about that history. It is two chapters that I am pointing to, but there is also a third important chapter in the middle of those two chapters. I am not including this at this time in order to limit the scope of our consideration.

Er zijn enkele zeer belangrijke punten verbonden aan de verschillende elementen van deze geschiedenis die wij overwegen. Er is ten minste één punt dat geleidelijk moet worden ontwikkeld, omdat het beslist bijdraagt aan het begrip van de boodschap van de Openbaring van Jezus Christus die thans wordt ontzegeld. Om deze reden neem ik een zeer belangrijke passage over die geschiedenis op. Het betreft twee hoofdstukken waarnaar ik verwijs, maar er is ook een derde belangrijk hoofdstuk tussen deze twee hoofdstukken. Ik neem dit op dit moment niet op, teneinde de reikwijdte van onze overweging te beperken.

Notice which angel is being addressed as you read through, look for the progressive testing process, note in the first paragraph that the prophetic characteristics of the angel of Revelation eighteen are also the characteristics of the first angel. Notice that to crucify one of the messages is to crucify Christ, and notice that the three angels are all presented as single angels, but the Midnight Cry message is a multitude of angels.

Let erop welke engel wordt aangesproken terwijl u verder leest; let op het voortschrijdende beproevingsproces; merk in de eerste alinea op dat de profetische kenmerken van de engel van Openbaring achttien ook de kenmerken van de eerste engel zijn. Merk op dat het kruisigen van een van de boodschappen gelijkstaat aan het kruisigen van Christus, en merk op dat de drie engelen allen als afzonderlijke engelen worden voorgesteld, maar dat de boodschap van de Middernachtsroep een menigte van engelen is.

> “I was shown the interest which all heaven had taken in the work which had been going on upon the earth. Jesus commissioned a strong and mighty angel to descend and warn the inhabitants of earth to get ready for his second appearing. I saw the mighty angel leave the presence of Jesus in heaven. Before him went an exceedingly bright and glorious light. I was told that his mission was to lighten the earth with his glory, and warn man of the coming wrath of God. Multitudes received the light. Some seemed to be very solemn, while others were joyful and enraptured. The light was shed upon all, but some merely came under the influence of the light, and did not heartily receive it. But all who received it, turned their faces upward to heaven, and glorified God. Many were filled with great wrath. Ministers and people united with the vile, and stoutly resisted the light shed by the mighty angel. But all who received it withdrew from the world, and were closely united together.

> „Mij werd getoond welk belang de gehele hemel stelde in het werk dat op aarde was voortgegaan. Jezus gaf een sterke en machtige engel opdracht neer te dalen en de bewoners der aarde te waarschuwen zich gereed te maken voor Zijn tweede verschijning. Ik zag de machtige engel de tegenwoordigheid van Jezus in de hemel verlaten. Vóór hem uit ging een buitengewoon helder en heerlijk licht. Mij werd gezegd dat zijn zending was de aarde te verlichten met zijn heerlijkheid en de mens te waarschuwen voor de komende toorn Gods. Menigten ontvingen het licht. Sommigen schenen zeer ernstig, terwijl anderen blij en verrukt waren. Het licht werd over allen uitgestort, maar sommigen kwamen slechts onder de invloed van het licht en namen het niet van harte aan. Maar allen die het ontvingen, richtten hun aangezichten omhoog naar de hemel en verheerlijkten God. Velen werden met grote toorn vervuld. Predikanten en volk verenigden zich met het verachtelijke gespuis en boden hardnekkig weerstand aan het licht dat door de machtige engel werd verspreid. Maar allen die het ontvingen, trokken zich uit de wereld terug en waren nauw met elkander verenigd.

> “Satan and his angels were busily engaged in seeking to attract the minds of all they could from the light. The company who rejected it were left in darkness. I saw the angel watching with the deepest interest the professed people of God, to record the character they developed, as the message of heavenly origin was introduced to them. And as very many who professed love for Jesus turned from the heavenly message with scorn, derision and hatred, an angel with a parchment in his hand, made the shameful record. All heaven was filled with indignation, because Jesus was slighted by his professed followers.

> „Satan en zijn engelen waren druk bezig de aandacht van allen die zij maar konden van het licht af te trekken. De groep die het verwierp, werd in duisternis achtergelaten. Ik zag de engel met de diepste belangstelling toezien op het belijdende volk van God, om het karakter vast te leggen dat zij ontwikkelden, toen de boodschap van hemelse oorsprong hun werd gebracht. En toen zeer velen die beweerden Jezus lief te hebben, zich met minachting, spot en haat van de hemelse boodschap afwendden, maakte een engel met een perkament in zijn hand die schandelijke aantekening. De gehele hemel was vervuld van verontwaardiging, omdat Jezus door zijn belijdende volgelingen werd miskend.״

> “I saw the disappointment of the trusting ones. They did not see their Lord at the expected time. It was God’s purpose to conceal the future, and bring his people to a point of decision. Without this point of time the work designed of God would not have been accomplished. Satan was leading the minds of very many far ahead in the future. A period of time proclaimed for Christ’s appearing must bring the mind to earnestly seek for a present preparation. As the time passed, those who had not fully received the light of the angel, united with those who had despised the heavenly message, and they turned upon the disappointed ones in ridicule. I saw the angels in heaven consulting with Jesus. They had marked the situation of Christ’s professed followers. The passing of the definite time had tested and proved them, and very many were weighed in the balance and found wanting. They all loudly professed to be Christians, yet failed in following Christ in almost every particular. Satan exulted at the state of the professed followers of Christ. He had them in his snare. He had led the majority to leave the straight path, and they were attempting to climb up to heaven some other way. Angels saw the pure, the clean, and holy, all mixed up with sinners in Zion, and the world-loving hypocrite. They had watched over the true lovers of Jesus; but the corrupt were affecting the holy.

> „Ik zag de teleurstelling van de vertrouwenden. Zij zagen hun Heer niet op de verwachte tijd. Het was Gods bedoeling de toekomst te verbergen en Zijn volk tot een punt van beslissing te brengen. Zonder dit tijdstip zou het werk dat God had beoogd niet zijn volbracht. Satan leidde de gedachten van zeer velen ver vooruit in de toekomst. Een voor Christus’ verschijning afgekondigde tijdsperiode moest het denken ertoe brengen ernstig te zoeken naar een tegenwoordige voorbereiding. Toen de tijd verstreken was, verenigden zij die het licht van de engel niet ten volle hadden aangenomen zich met hen die de hemelse boodschap hadden veracht, en zij keerden zich spottend tegen de teleurgestelden. Ik zag de engelen in de hemel met Jezus overleggen. Zij hadden de toestand van Christus’ belijdende volgelingen opgemerkt. Het verstrijken van de bepaalde tijd had hen beproefd en aan het licht gebracht, en zeer velen werden in de weegschaal gewogen en te licht bevonden. Zij beleden allen luidkeels christenen te zijn, en toch faalden zij erin Christus in bijna elk opzicht te volgen. Satan jubelde over de toestand van de belijdende volgelingen van Christus. Hij had hen in zijn strik. Hij had de meerderheid ertoe gebracht het rechte pad te verlaten, en zij trachtten op een andere wijze naar de hemel op te klimmen. Engelen zagen de reinen, de onbevlekten en heiligen, allen vermengd met zondaars in Sion en met de wereldlievende huichelaar. Zij hadden over de ware liefhebbers van Jezus gewaakt; maar de verdorvenen oefenden invloed uit op de heiligen.״

> “Those whose hearts burned with a longing, intense desire to see Jesus, were forbidden by their professed brethren to speak of his coming. Angels viewed the whole scene, and sympathized with the remnant, who loved the appearing of Jesus. Another mighty angel was commissioned to descend to earth. Jesus placed in his hand a writing, and as he came to earth, he cried, Babylon is fallen! is fallen! Then I saw the disappointed ones again look cheerful, and raise their eyes to heaven, looking with faith and hope for their Lord’s appearing. But many seemed to remain in a stupid state, as if asleep; yet I could see the trace of deep sorrow upon their countenances. The disappointed ones saw from the Bible that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect him in 1844. I saw that the majority did not possess that energy which marked their faith in 1843. Their disappointment had dampened their faith. But as the disappointed ones united in the cry of the second angel, the heavenly host looked with the deepest interest, and marked the effect of the message. They saw those who bore the name of Christians turn with derision and scorn upon those who had been disappointed. As the words fell from the mocker’s lips, You have not gone up yet! an angel wrote them. Said the angel, They mock God.

> „Hun wier harten brandden van een verlangen, van een innig begeren om Jezus te zien, werd door hun belijdende broeders verboden over zijn komst te spreken. Engelen overzagen het gehele tafereel en leefden mee met het overblijfsel, dat de verschijning van Jezus liefhad. Een andere machtige engel ontving opdracht om naar de aarde neer te dalen. Jezus legde een geschrift in zijn hand, en toen hij op aarde kwam, riep hij: Babylon is gevallen! is gevallen! Toen zag ik de teleurgestelden opnieuw opvrolijken en hun ogen ten hemel opslaan, vol geloof en hoop uitziende naar de verschijning van hun Heere. Maar velen schenen in een stompe toestand te blijven, als waren zij in slaap; toch kon ik op hun gelaat de sporen van diepe droefheid zien. De teleurgestelden zagen in de Bijbel dat zij zich in de vertoeftijd bevonden, en dat zij geduldig moesten wachten op de vervulling van het gezicht. Datzelfde bewijs dat hen ertoe had gebracht in 1843 naar hun Heere uit te zien, bracht hen ertoe Hem in 1844 te verwachten. Ik zag dat de meerderheid niet die kracht bezat welke hun geloof in 1843 had gekenmerkt. Hun teleurstelling had hun geloof gedempt. Maar toen de teleurgestelden zich verenigden in de roep van de tweede engel, zag de hemelse heirschare met de diepste belangstelling toe en sloeg zij het uitwerksel van de boodschap gade. Zij zagen hoe degenen die de naam van christenen droegen, zich met spot en verachting keerden tegen hen die teleurgesteld waren. Toen de woorden van de spotter over zijn lippen kwamen: Gij zijt nog niet opgegaan! schreef een engel ze op. Zei de engel: Zij bespotten God.”

> “I was pointed back to the translation of Elijah. His mantle fell on Elisha, and wicked children (or young people) followed him, mocking, crying, Go up thou bald head! Go up thou bald head! They mocked God, and met their punishment there. They had learned it of their parents. And those who have scoffed and mocked at the idea of the saints’ going up, will be visited with the plagues of God, and will realize that it is not a small thing to trifle with him.

> „Mijn aandacht werd teruggeleid naar de hemelvaart van Elia. Zijn mantel viel op Elisa, en goddeloze kinderen (of jongelingen) volgden hem en bespotten hem, terwijl zij riepen: Ga op, gij kaalkop! Ga op, gij kaalkop! Zij bespotten God en ontvingen daar hun straf. Zij hadden dit van hun ouders geleerd. En zij die de gedachte aan het opgaan van de heiligen hebben bespot en gehoond, zullen door de plagen Gods bezocht worden en zullen beseffen dat het geen geringe zaak is met Hem de spot te drijven.

> “Jesus commissioned other angels to fly quickly to revive and strengthen the drooping faith of his people, and prepare them to understand the message of the second angel, and of the important move which was soon to be made in heaven. I saw these angels receive great power and light from Jesus, and fly quickly to earth to fulfill their commission to aid the second angel in his work. A great light shone upon the people of God as the angels cried. Behold the Bridegroom cometh, go ye out to meet him. Then I saw those disappointed ones rise, and in harmony with the second angel, proclaim, Behold the Bridegroom cometh, go ye out to meet him. The light from the angels penetrated the darkness everywhere. Satan and his angels sought to hinder this light from spreading, and having its designed effect. They contended with the angels of God, and told them that God had deceived the people, and that with all their light and power, they could not make the people believe that Jesus was coming. The angels of God continued their work, although Satan strove to hedge up the way, and draw the minds of the people from the light. Those who received it looked very happy. They fixed their eyes up to heaven, and longed for the appearing of Jesus. Some were in great distress, weeping and praying. Their eyes seemed to be fixed upon themselves, and they dared not look upward.

> „Jezus droeg andere engelen op snel te vliegen om het verslappende geloof van zijn volk te verlevendigen en te versterken, en hen voor te bereiden om de boodschap van de tweede engel te verstaan, en van de gewichtige stap die weldra in de hemel zou worden gedaan. Ik zag deze engelen grote kracht en licht van Jezus ontvangen, en snel naar de aarde vliegen om hun opdracht te volbrengen, namelijk de tweede engel in zijn werk bij te staan. Een groot licht scheen op het volk van God terwijl de engelen riepen: Zie, de Bruidegom komt, gaat uit Hem tegemoet. Toen zag ik die teleurgestelden opstaan en, in overeenstemming met de tweede engel, verkondigen: Zie, de Bruidegom komt, gaat uit Hem tegemoet. Het licht van de engelen drong overal door in de duisternis. Satan en zijn engelen trachtten te verhinderen dat dit licht zich verbreidde en het beoogde uitwerking had. Zij twistten met de engelen van God en zeiden hun dat God het volk had bedrogen, en dat zij met al hun licht en kracht het volk niet konden doen geloven dat Jezus kwam. De engelen van God zetten hun werk voort, hoewel Satan ernaar streefde de weg te versperren en de gedachten van het volk van het licht af te trekken. Degenen die het aannamen, zagen er zeer gelukkig uit. Zij richtten hun ogen op naar de hemel en verlangden naar de verschijning van Jezus. Sommigen verkeerden in grote benauwdheid, weenden en baden. Hun ogen schenen op henzelf gericht te zijn, en zij durfden niet omhoog te zien.”

> “A precious light from heaven parted the darkness from them, and their eyes, which had been fixed in despair upon themselves, were turned upward, while gratitude and holy joy were expressed upon every feature. Jesus and all the angelic host looked with approbation upon the faithful, waiting ones.

> “Een kostbaar licht uit de hemel scheidde de duisternis van hen, en hun ogen, die in wanhoop op zichzelf gevestigd waren geweest, werden omhoog gericht, terwijl dankbaarheid en heilige vreugde op elk gelaat tot uitdrukking kwamen. Jezus en heel de engelenschare zagen de getrouwe, wachtende mensen met goedkeuring aan.

> “Those who rejected and opposed the light of the first angel’s message, lost the light of the second, and could not be benefited by the power and glory which attended the message, Behold the Bridegroom cometh. Jesus turned from them with a frown. They had slighted and rejected him. Those who received the message were wrapt in a cloud of glory. They waited and watched and prayed to know the will of God. They greatly feared to offend him. I saw Satan and his angels seeking to shut this divine light from the people of God; but as long as the waiting ones cherished the light, and kept their eyes raised from earth to Jesus, Satan could have no power to deprive them of this precious light. The message given from heaven enraged Satan and his angels, and those who professed to love Jesus, but despised his coming, scorned and derided the faithful, trusting ones. But an angel marked every insult, every slight, every abuse they received from their professed brethren. Very many raised their voices to cry, Behold the Bridegroom cometh, and left their brethren who did not love the appearing of Jesus, and who would not suffer them to dwell upon his second coming. I saw Jesus turn his face from those who rejected and despised his coming, and then he bade angels lead his people out from among the unclean, lest they should be defiled. Those obedient to the messages stood out free and united. A holy and excellent light shone upon them. They renounced the world, tore their affections from it, and sacrificed their earthly interests. They gave up their earthly treasure, and their anxious gaze was directed to heaven, expecting to see their loved Deliverer. A sacred, holy joy beamed upon their countenances, and told of the peace and joy which reigned within. Jesus bade his angels go and strengthen them, for the hour of their trial drew on. I saw that these waiting ones were not yet tried as they must be. They were not free from errors. And I saw the mercy and goodness of God in sending a warning to the people of earth, and repeated messages to bring them up to a point of time, to lead them to a diligent search of themselves, that they might divest themselves of errors which have been handed down from the heathen and papists. Through these messages God has been bringing out his people where he can work for them in greater power, and where they can keep all his commandments. . . .

> „Zij die het licht van de boodschap van de eerste engel verwierpen en zich ertegen verzetten, verloren het licht van de tweede en konden geen voordeel ontvangen van de kracht en heerlijkheid die de boodschap begeleidden: Zie, de Bruidegom komt. Jezus wendde Zich met een frons van hen af. Zij hadden Hem gering geacht en verworpen. Degenen die de boodschap aannamen, waren gehuld in een wolk van heerlijkheid. Zij wachtten en waakten en baden om de wil van God te leren kennen. Zij vreesden ten zeerste Hem te mishagen. Ik zag Satan en zijn engelen trachten dit goddelijke licht voor het volk van God af te sluiten; maar zolang de wachtenden het licht koesterden en hun ogen van de aarde opgeheven hielden naar Jezus, had Satan geen macht om hun dit kostbare licht te ontnemen. De boodschap die uit de hemel gegeven werd, verbitterde Satan en zijn engelen, en zij die beweerden Jezus lief te hebben, maar zijn komst verachtten, bespotten en honenden de getrouwe, vertrouwende gelovigen. Maar een engel tekende iedere belediging, iedere geringschatting, iedere mishandeling op die zij van hun belijdende broeders ontvingen. Zeer velen verhieven hun stem om te roepen: Zie, de Bruidegom komt, en verlieten hun broeders die de verschijning van Jezus niet liefhadden en hun niet wilden toestaan bij zijn tweede komst stil te staan. Ik zag Jezus zijn aangezicht afwenden van hen die zijn komst verwierpen en verachtten, en vervolgens gebood Hij de engelen zijn volk uit het midden van de onreinen weg te leiden, opdat zij niet verontreinigd zouden worden. Zij die de boodschappen gehoorzaam waren, stonden vrij en verenigd. Een heilig en voortreffelijk licht scheen op hen. Zij verzaakten de wereld, rukten hun genegenheid ervan los en offerden hun aardse belangen op. Zij gaven hun aardse schat prijs, en hun begerige blik was op de hemel gericht, in de verwachting hun geliefde Verlosser te zien. Een heilige, gewijde vreugde straalde van hun gelaat en getuigde van de vrede en blijdschap die vanbinnen regeerden. Jezus gebood zijn engelen heen te gaan en hen te sterken, want het uur van hun beproeving naderde. Ik zag dat deze wachtenden nog niet beproefd waren zoals zij beproefd moesten worden. Zij waren nog niet vrij van dwalingen. En ik zag de barmhartigheid en goedheid van God in het zenden van een waarschuwing aan de bewoners van de aarde, en van herhaalde boodschappen om hen tot een bepaald tijdstip te brengen, om hen te leiden tot een nauwgezet zelfonderzoek, opdat zij zich zouden ontdoen van dwalingen die van de heidenen en de papisten waren overgeleverd. Door deze boodschappen heeft God zijn volk uitgeleid naar een plaats waar Hij met grotere kracht voor hen kan werken en waar zij al zijn geboden kunnen houden....”

> “As the ministration of Jesus closed in the Holy place, and he passed into the Holiest, and stood before the ark containing the law of God, he sent another mighty angel to earth with the third message. He placed a parchment in the angel’s hand, and as he descended to earth in majesty and power, he proclaimed a fearful warning, the most terrible threatening ever borne to man. This message was designed to put the children of God upon their guard, and show them the hour of temptation and anguish that was before them. Said the angel, They will be brought into close combat with the beast and his image. Their only hope of eternal life is to remain steadfast. Although their lives are at stake, yet they must hold fast the truth. The third angel closes his message with these words, Here is the patience of the saints; here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus. As he repeated these words he pointed to the heavenly Sanctuary. The minds of all who embrace this message are directed to the Most Holy place where Jesus stands before the ark, making his final intercession for all those for whom mercy still lingers, and for those who have ignorantly broken the law of God. This atonement is made for the righteous dead as well as for the righteous living. Jesus makes an atonement for those who died, not receiving the light upon God’s commandments, who sinned ignorantly.

> „Toen de bediening van Jezus in het Heilige ten einde liep, en Hij het Heilige der Heiligen binnenging en voor de ark stond die de wet van God bevatte, zond Hij een andere machtige engel naar de aarde met de derde boodschap. Hij legde een perkament in de hand van de engel, en toen deze in majesteit en kracht naar de aarde neerdaalde, verkondigde hij een ontzagwekkende waarschuwing, de vreselijkste bedreiging die ooit tot de mens is gebracht. Deze boodschap was bestemd om de kinderen van God op hun hoede te stellen en hun het uur van verzoeking en benauwdheid te tonen dat hun wachtte. De engel zei: Zij zullen in een hevige strijd gewikkeld worden met het beest en zijn beeld. Hun enige hoop op het eeuwige leven is standvastig te blijven. Hoewel hun leven op het spel staat, moeten zij toch de waarheid vasthouden. De derde engel besluit zijn boodschap met deze woorden: Hier is de volharding der heiligen; hier zijn zij die de geboden van God en het geloof van Jezus bewaren. Toen hij deze woorden herhaalde, wees hij naar het hemelse heiligdom. De gedachten van allen die deze boodschap aannemen, worden gericht op het Allerheiligste, waar Jezus voor de ark staat en zijn laatste voorbede doet voor allen voor wie de genade nog talmt, en voor hen die onwetend de wet van God hebben overtreden. Deze verzoening wordt gedaan voor de rechtvaardige doden zowel als voor de rechtvaardige levenden. Jezus doet verzoening voor hen die gestorven zijn zonder het licht aangaande Gods geboden te hebben ontvangen, die in onwetendheid hebben gezondigd.”

> “After Jesus opened the door of the Most Holy the light of the Sabbath was seen, and the people of God were to be tested and proved, as God proved the children of Israel anciently, to see if they would keep his law. I saw the third angel pointing upward, showing the disappointed ones the way to the Holiest of the heavenly Sanctuary. They followed Jesus by faith into the Most Holy. Again they have found Jesus, and joy and hope spring up anew. I saw them looking back reviewing the past, from the proclamation of the second advent of Jesus, down through their travels to the passing of the time in 1844. They see their disappointment explained, and joy and certainty again animate them. The third angel has lighted up the past, present and future, and they know that God has indeed led them by his mysterious providence.

> “Nadat Jezus de deur van het Allerheiligste had geopend, werd het licht van de sabbat gezien, en het volk van God moest beproefd en getoetst worden, zoals God oudtijds de kinderen van Israël op de proef stelde, om te zien of zij zijn wet zouden onderhouden. Ik zag de derde engel omhoog wijzen, en de teleurgestelden de weg tonen naar het Allerheiligste van het hemelse Heiligdom. Door het geloof volgden zij Jezus het Allerheiligste binnen. Opnieuw hebben zij Jezus gevonden, en vreugde en hoop ontspringen opnieuw. Ik zag hen terugblikken en het verleden overzien, vanaf de verkondiging van de tweede komst van Jezus, door hun tocht heen, tot aan het verstrijken van de tijd in 1844. Zij zien hun teleurstelling verklaard, en vreugde en zekerheid bezielen hen opnieuw. De derde engel heeft het verleden, het heden en de toekomst verlicht, en zij weten dat God hen inderdaad door zijn geheimzinnige voorzienigheid heeft geleid.”

> “It was represented to me that the remnant followed Jesus into the Most Holy place, and beheld the ark, and the mercy-seat, and were captivated with their glory. Jesus raised the cover of the ark, and behold! the tables of stone, with the ten commandments written upon them. They trace down the lively oracles; but they start back with trembling when they see the fourth commandment living among the ten holy precepts, while a brighter light shines upon it than upon the other nine, and a halo of glory is all around it. They find nothing there informing them that the Sabbath has been abolished, or changed to the first day of the week. It reads as when spoken by the mouth of God in solemn and awful grandeur upon the mount, while the lightnings flashed and the thunders rolled, and when written with his own holy finger in the tables of stone. Six days shalt thou labor and do all thy work; but the seventh day is the Sabbath of the Lord thy God. They are amazed as they behold the care taken of the ten commandments. They see them placed close by Jehovah, overshadowed and protected by his holiness. They see that they have been trampling upon the fourth commandment of the decalogue, and have observed a day handed down by the heathen and papists, instead of the day sanctified by Jehovah. They humble themselves before God, and mourn over their past transgressions.

> „Mij werd getoond dat het overblijfsel Jezus volgde naar het Allerheiligste, en de ark en het verzoendeksel aanschouwde, en in de ban werd gebracht door hun heerlijkheid. Jezus hief het deksel van de ark op, en zie! de stenen tafelen, met daarop de tien geboden geschreven. Zij volgen de levende woorden; maar zij deinzen bevend terug wanneer zij zien dat het vierde gebod levend aanwezig is onder de tien heilige voorschriften, terwijl er een helderder licht op schijnt dan op de andere negen, en een stralenkrans van heerlijkheid het geheel omringt. Zij vinden daar niets wat hun te kennen geeft dat de sabbat is afgeschaft of veranderd in de eerste dag van de week. Het luidt zoals toen het door de mond van God werd uitgesproken in plechtige en ontzagwekkende majesteit op de berg, terwijl de bliksemstralen flitsten en de donderslagen rolden, en toen het met Zijn eigen heilige vinger op de stenen tafelen werd geschreven. Zes dagen zult gij arbeiden en al uw werk doen; maar de zevende dag is de sabbat van de HEERE, uw God. Zij zijn verbaasd wanneer zij de zorg zien die aan de tien geboden is besteed. Zij zien dat deze dicht bij Jehovah zijn geplaatst, overschaduwd en beschermd door Zijn heiligheid. Zij zien dat zij het vierde gebod van de decaloog met voeten hebben getreden en een dag hebben onderhouden die door heidenen en papisten is overgeleverd, in plaats van de dag die door Jehovah is geheiligd. Zij vernederen zich voor God en treuren over hun vroegere overtredingen.”

> “I saw the incense in the censer smoke as Jesus offered their confessions and prayers to his Father. And as it ascended, a bright light rested upon Jesus, and upon the mercy-seat; and the earnest, praying ones, who were troubled because they had discovered themselves to be transgressors of God’s law, were blest, and their countenances lighted up with hope and joy. They joined in the work of the third angel, and raised their voices and proclaimed the solemn warning. But few at first received the message, yet they continued with energy to proclaim the warning. Then I saw many embrace the message of the third angel, and unite their voices with those who had first proclaimed the warning, and they exalted God and magnified him by observing his sanctified Rest-day.

> „Ik zag de wierook in het wierookvat roken terwijl Jezus hun belijdenissen en gebeden aan zijn Vader opdroeg. En terwijl zij opsteeg, rustte er een helder licht op Jezus en op het verzoendeksel; en de ernstige, biddende zielen, die verontrust waren omdat zij ontdekt hadden dat zij overtreders van Gods wet waren, werden gezegend, en hun gelaat lichtte op van hoop en vreugde. Zij sloten zich aan bij het werk van de derde engel, verhieven hun stemmen en verkondigden de plechtige waarschuwing. Maar aanvankelijk namen slechts weinigen de boodschap aan; toch gingen zij met kracht voort de waarschuwing te verkondigen. Toen zag ik velen de boodschap van de derde engel aannemen en hun stemmen verenigen met die van hen die de waarschuwing het eerst hadden verkondigd, en zij verheerlijkten God en maakten Hem groot door zijn geheiligde Rustdag te onderhouden.

> “Many who embraced the third message had not an experience in the two former messages. Satan understood this, and his evil eye was upon them to overthrow them; but the third angel was pointing them to the Most Holy place, and those who had an experience in the past messages were pointing them the way to the heavenly Sanctuary. Many saw the perfect chain of truth in the angels’ messages, and gladly received it. They embraced them in their order, and followed Jesus by faith into the heavenly Sanctuary. These messages were represented to me as an anchor to hold the body. And as individuals receive and understand them, they are shielded against the many delusions of Satan.

> „Velen die de derde boodschap hadden aangenomen, hadden geen ervaring in de twee voorgaande boodschappen. Satan begreep dit, en zijn boze oog was op hen gericht om hen ten val te brengen; maar de derde engel wees hun naar het Allerheiligste, en zij die een ervaring hadden in de vroegere boodschappen, wezen hun de weg naar het hemelse Heiligdom. Velen zagen de volmaakte keten der waarheid in de boodschappen der engelen en namen die met blijdschap aan. Zij aanvaardden die in hun volgorde en volgden Jezus door het geloof in het hemelse Heiligdom. Deze boodschappen werden mij voorgesteld als een anker om het lichaam vast te houden. En naarmate afzonderlijke personen ze ontvangen en verstaan, worden zij afgeschermd tegen de vele misleidingen van Satan.“

> “After the great disappointment in 1844, Satan and his angels were busily engaged in laying snares to unsettle the faith of the body. He was affecting the minds of individuals who had a personal experience in these things. They had an appearance of humility. They changed the first and second messages, and pointed to the future for their fulfillment, while others pointed far back in the past, declaring that they had been there fulfilled. These individuals were drawing the minds of the inexperienced away, and unsettling their faith. Some were searching the Bible to try to build up a faith of their own, independent of the body. Satan exulted in all this; for he knew that those who broke loose from the anchor, he could affect by different errors and drive about with winds of doctrine. Many who had led in the first and second messages, denied them, and division and scattering was throughout the body. I then saw Wm. Miller. He looked perplexed, and was bowed with sorrow and distress for his people. He saw the company who were united and loving in 1844, losing their love for each other, and opposing one another. He saw them fall back into a cold, backslidden state. Grief wasted his strength. I saw leading men watching Wm. Miller, and fearing lest he should embrace the third angel’s message and the commandments of God. And as he would lean towards the light from heaven, these men would lay some plan to draw his mind away. I saw a human influence exerted to keep his mind in darkness, and to retain his influence among them. At length Wm. Miller raised his voice against the light from heaven. He failed in not receiving the message which would have fully explained his disappointment, and cast a light and glory on the past, which would have revived his exhausted energies, brightened up his hope, and led him to glorify God. But he leaned to human wisdom instead of divine, and being broken with arduous labor in his Master’s cause, and by age, he was not as accountable as those who kept him from the truth. They are responsible, and the sin rests upon them. If Wm. Miller could have seen the light of the third message, many things which looked dark and mysterious to him would have been explained. His brethren professed such deep love and interest for him, he thought he could not tear away from them. His heart would incline towards the truth; but then he looked at his brethren. They opposed it. Could he tear away from those who had stood side and shoulder with him in proclaiming Jesus’ coming? He thought they surely would not lead him astray.

> „Na de grote teleurstelling in 1844 waren Satan en zijn engelen ijverig bezig strikken te spannen om het geloof van het lichaam aan het wankelen te brengen. Hij oefende invloed uit op de gedachten van personen die in deze dingen een persoonlijke ervaring hadden gehad. Zij hadden een schijn van nederigheid. Zij veranderden de eerste en de tweede boodschap en wezen voor hun vervulling naar de toekomst, terwijl anderen ver terugwezen in het verleden en verklaarden dat zij daar reeds vervuld waren. Deze personen trokken de gedachten van de onervarenen weg en brachten hun geloof aan het wankelen. Sommigen onderzochten de Bijbel in een poging een eigen geloof op te bouwen, onafhankelijk van het lichaam. Satan jubelde over dit alles; want hij wist dat hij degenen die zich van het anker losmaakten, door verschillende dwalingen kon beïnvloeden en heen en weer kon drijven met allerlei wind van leer. Velen die leiding hadden gegeven in de eerste en tweede boodschappen, verloochenden die, en verdeeldheid en verstrooiing heersten door het gehele lichaam. Toen zag ik Wm. Miller. Hij zag er verward uit en was gebogen onder verdriet en benauwdheid om zijn volk. Hij zag de groep die in 1844 verenigd en liefdevol was geweest, haar liefde voor elkaar verliezen en zich tegen elkaar keren. Hij zag hen terugvallen in een koude, afgevallen toestand. Verdriet verteerde zijn krachten. Ik zag vooraanstaande mannen Wm. Miller gadeslaan en vrezen dat hij de boodschap van de derde engel en de geboden van God zou aannemen. En telkens wanneer hij zich neigde naar het licht uit de hemel, beraamden deze mannen een plan om zijn gedachten daarvan af te trekken. Ik zag dat er een menselijke invloed werd uitgeoefend om zijn geest in duisternis te houden en zijn invloed onder hen te behouden. Ten slotte verhief Wm. Miller zijn stem tegen het licht uit de hemel. Hij faalde doordat hij de boodschap niet aannam die zijn teleurstelling volledig zou hebben verklaard en een licht en heerlijkheid over het verleden zou hebben geworpen, die zijn uitgeputte krachten zouden hebben verlevendigd, zijn hoop verhelderd en hem ertoe zouden hebben gebracht God te verheerlijken. Maar hij neigde tot menselijke wijsheid in plaats van tot goddelijke; en doordat hij gebroken was door zware arbeid in de zaak van zijn Meester en door zijn leeftijd, was hij niet in dezelfde mate verantwoordelijk als degenen die hem van de waarheid afhielden. Zij zijn verantwoordelijk, en de zonde rust op hen. Indien Wm. Miller het licht van de derde boodschap had kunnen zien, zouden vele dingen die hem duister en geheimzinnig voorkwamen, verklaard zijn. Zijn broeders beleden zulk een diepe liefde en zulk een groot belang in hem te stellen, dat hij meende zich niet van hen te kunnen losrukken. Zijn hart neigde tot de waarheid; maar dan zag hij op zijn broeders. Zij verzetten zich ertegen. Kon hij zich losmaken van hen die schouder aan schouder met hem hadden gestaan in het verkondigen van de komst van Jezus? Hij dacht dat zij hem zeker niet op een dwaalspoor zouden brengen.”

> “God suffered him to come under the power of Satan, and death to have dominion over him. He hid him in the grave, away from those who were constantly drawing him from God. Moses erred just as he was about to enter the promised land. So also, I saw that Wm. Miller erred as he was soon to enter the heavenly Canaan, in suffering his influence to go against the truth. Others led him to this. Others must account for it. But angels watch the precious dust of this servant of God, and he will come forth at the sound of the last trump.

> “God liet toe dat hij onder de macht van Satan kwam, en dat de dood heerschappij over hem had. Hij verborg hem in het graf, ver van hen die hem voortdurend van God aftrokken. Mozes dwaalde juist toen hij op het punt stond het beloofde land binnen te gaan. Zo zag ik ook dat Wm. Miller dwaalde toen hij weldra het hemelse Kanaän zou binnengaan, doordat hij toeliet dat zijn invloed tegen de waarheid inging. Anderen brachten hem daartoe. Anderen zullen daarvoor rekenschap moeten afleggen. Maar engelen waken over het kostbare stof van deze dienstknecht van God, en hij zal tevoorschijn komen bij het geluid van de laatste bazuin.

> “I saw a company who stood well guarded and firm, and would give no countenance to those who would unsettle the established faith of the body. God looked upon them with approbation. I was shown three steps—one, two and three—the first, second and third angels’ messages. Said the angel, Woe to him who shall move a block, or stir a pin in these messages. The true understanding of these messages is of vital importance. The destiny of souls hangs upon the manner in which they are received. I was again brought down through these messages, and saw how dearly the people of God had purchased their experience. It had been obtained through much suffering and severe conflict. Step by step had God brought them along, until he had placed them upon a solid, immovable platform. Then I saw individuals as they approached the platform, before stepping upon it examine the foundation. Some with rejoicing immediately stepped upon it. Others commenced to find fault with the laying of the foundation of the platform. They wished improvements made, and then the platform would be more perfect, and the people much happier. Some stepped off the platform and examined it, then found fault with it, declaring it to be laid wrong. I saw that nearly all stood firm upon the platform, and exhorted others who had stepped off to cease their complaints, for God was the master-builder, and they were fighting against him. They recounted the wonderful work of God, which had led them to the firm platform, and in union nearly all raised their eyes to heaven, and with a loud voice glorified God. This affected some of those who had complained, and left the platform, and again they with humble look stepped upon it.

> ‘Ik zag een gezelschap dat goed beschut en standvastig stond en op geen enkele wijze steun zou verlenen aan hen die het gevestigde geloof van het lichaam zouden ontwrichten. God zag op hen neer met goedkeuring. Mij werden drie treden getoond—één, twee en drie—de boodschappen van de eerste, de tweede en de derde engel. De engel zei: Wee hem die een steen zal verplaatsen of een pin in deze boodschappen zal loswrikken. Het ware begrip van deze boodschappen is van levensbelang. Het lot van zielen hangt af van de wijze waarop zij worden ontvangen. Ik werd opnieuw door deze boodschappen heen geleid en zag hoe duur het volk van God zijn ervaring had gekocht. Zij was verkregen door veel lijden en zware strijd. Stap voor stap had God hen voortgeleid, totdat Hij hen op een vast, onbeweeglijk platform had geplaatst. Toen zag ik personen die, terwijl zij het platform naderden, vóórdat zij erop stapten, de grondslag onderzochten. Sommigen stapten er onmiddellijk met blijdschap op. Anderen begonnen aanmerkingen te maken op de wijze waarop de grondslag van het platform was gelegd. Zij wensten verbeteringen aangebracht te zien, en dan zou het platform volmaakter zijn en het volk veel gelukkiger. Sommigen stapten van het platform af en onderzochten het, om er vervolgens aanmerkingen op te maken en te verklaren dat het verkeerd was gelegd. Ik zag dat bijna allen vast op het platform stonden en anderen die ervan waren afgestapt, vermaanden hun klachten te staken, want God was de Meesterbouwer, en zij streden tegen Hem. Zij verhaalden van het wonderbare werk van God, dat hen tot het vaste platform had geleid, en eensgezind hieven bijna allen hun ogen op naar de hemel en verheerlijkten God met luide stem. Dit maakte indruk op sommigen van hen die hadden geklaagd en het platform hadden verlaten, en opnieuw stapten ook zij met een nederige blik erop.’

> “I was pointed back to the proclamation of the first advent of Christ. John was sent in the spirit and power of Elijah to prepare the way for Jesus’ coming. Those who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus. Their opposition to the proclamation of his first advent placed them where they could not readily receive the strongest evidence of his being the Messiah. Satan led on those who rejected the message of John to go still further, to reject Jesus and crucify him. In doing this, they placed themselves where they could not receive the blessing on the day of Pentecost, which would have taught them the way into the heavenly Sanctuary. The rending of the vail of the temple showed that the Jewish sacrifices and ordinances would no longer be received. The great Sacrifice had been offered, and had been accepted, and the Holy Spirit which descended on the day of Pentecost carried the minds of the disciples from the earthly Sanctuary to the heavenly, where Jesus had entered by his own blood, and shed upon his disciples the benefits of his atonement. The Jews were left in complete deception and total darkness. They lost all the light they might have had upon the plan of salvation, and still trusted in their useless sacrifices and offerings. They could not be benefited by the mediation of Christ in the Holy place. The heavenly Sanctuary had taken the place of the earthly, yet they had no knowledge of the way to the heavenly.

> „Ik werd teruggewezen naar de verkondiging van de eerste komst van Christus. Johannes werd gezonden in de geest en de kracht van Elia om de weg te bereiden voor de komst van Jezus. Degenen die het getuigenis van Johannes verwierpen, hadden geen nut van de leringen van Jezus. Hun verzet tegen de verkondiging van zijn eerste komst plaatste hen daar waar zij het krachtigste bewijs dat Hij de Messias was, niet gemakkelijk konden aannemen. Satan dreef hen die de boodschap van Johannes verwierpen ertoe nog verder te gaan, Jezus te verwerpen en Hem te kruisigen. Door dit te doen plaatsten zij zichzelf daar waar zij de zegen op de Pinksterdag niet konden ontvangen, die hun de weg naar het hemelse Heiligdom zou hebben geleerd. Het scheuren van het voorhangsel van de tempel toonde aan dat de Joodse offers en inzettingen niet langer aangenomen zouden worden. Het grote Offer was gebracht en was aangenomen, en de Heilige Geest, Die neerdaalde op de Pinksterdag, richtte de gedachten van de discipelen van het aardse heiligdom naar het hemelse, waar Jezus was binnengegaan door Zijn eigen bloed en over Zijn discipelen de weldaden van Zijn verzoening had uitgestort. De Joden werden achtergelaten in volkomen misleiding en totale duisternis. Zij verloren al het licht dat zij over het verlossingsplan hadden kunnen hebben en vertrouwden nog steeds op hun nutteloze offers en gaven. Het hemelse Heiligdom had de plaats van het aardse ingenomen; toch hadden zij geen kennis van de weg naar het hemelse.”

> “Many look with horror at the course the Jews pursued toward Jesus in rejecting and crucifying him. And as they read the history of his shameful abuse, they think they love Christ, and would not have denied him like Peter, or crucified him like the Jews. But God who has witnessed their professed sympathy for his Son, has proved them, and has brought to the test that love which they professed for Jesus.

> “Velen zien met afgrijzen op de weg die de Joden jegens Jezus zijn gegaan door Hem te verwerpen en te kruisigen. En wanneer zij de geschiedenis van Zijn smadelijke mishandeling lezen, menen zij dat zij Christus liefhebben en Hem niet zouden hebben verloochend zoals Petrus, noch Hem zouden hebben gekruisigd zoals de Joden. Maar God, die hun beleden medelijden met Zijn Zoon heeft aanschouwd, heeft hen op de proef gesteld en die liefde tot de toets gebracht welke zij voor Jezus beleden.

> “All heaven watched with the deepest interest the reception of the message. But many who profess to love Jesus, and who shed tears as they read the story of the cross, instead of receiving the message with gladness, are stirred, with anger, and deride the good news of Jesus’ coming, and declare it to be delusion. They would not fellowship those who loved his appearing, but hated them, and shut them out of the churches. Those who rejected the first message could not be benefited by the second, and were not benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the Most Holy place of the heavenly Sanctuary. And by rejecting the two former messages, they can see no light in the third angel’s message, which shows the way into the Most Holy place. I saw that the nominal churches, as the Jews crucified Jesus, had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the move made in heaven, or of the way into the Most Holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there. Like the Jews, who offered their useless sacrifices, they offer up their useless prayers to the apartment which Jesus has left, and Satan, pleased with the deception of the professed followers of Christ, fastens them in his snare, and assumes a religious character, and leads the minds of these professed Christians to himself, and works with his power, his signs and lying wonders. Some he deceives in one way and some in another. He has different delusions prepared to affect different minds. Some look with horror upon one deception, while they readily receive another. Satan deceives some with Spiritualism. He also comes as an angel of light, and spreads his influence over the land. I saw false reformations everywhere. The churches were elated, and considered that God was marvelously working for them, when it was another spirit. It will die away and leave the world and the church in a worse condition than before.

> „De gehele hemel zag met de diepste belangstelling toe op de ontvangst van de boodschap. Maar velen die belijden Jezus lief te hebben, en die tranen storten wanneer zij het verhaal van het kruis lezen, worden, in plaats van de boodschap met blijdschap aan te nemen, met toorn bewogen, bespotten het goede nieuws van Jezus’ komst en verklaren het tot een misleiding. Zij wilden geen gemeenschap hebben met hen die Zijn verschijning liefhadden, maar haatten hen en sloten hen uit de kerken. Degenen die de eerste boodschap verwierpen, konden geen nut hebben van de tweede en werden evenmin gebaat door de middernachtsroep, die hen moest voorbereiden om door het geloof met Jezus het Allerheiligste van het hemelse Heiligdom binnen te gaan. En doordat zij de beide voorgaande boodschappen verwierpen, kunnen zij geen licht zien in de boodschap van de derde engel, die de weg wijst naar het Allerheiligste. Ik zag dat de naamkerken, evenals de Joden Jezus hadden gekruisigd, deze boodschappen hadden gekruisigd, en daarom hebben zij geen kennis van de beweging die in de hemel heeft plaatsgevonden, noch van de weg naar het Allerheiligste, en zij kunnen daar niet gebaat worden door de voorbede van Jezus. Zoals de Joden, die hun nutteloze offers brachten, zenden zij hun nutteloze gebeden op naar het vertrek dat Jezus heeft verlaten, en satan, verheugd over de misleiding van de belijdende volgelingen van Christus, verstrikt hen in zijn strik, neemt een godsdienstig karakter aan, en trekt de gedachten van deze belijdende christenen tot zich en werkt met zijn kracht, zijn tekenen en leugenachtige wonderen. Sommigen misleidt hij op de ene wijze en anderen op een andere. Hij heeft verschillende dwalingen gereed om verschillende geesten te beïnvloeden. Sommigen zien met afschuw op de ene misleiding neer, terwijl zij een andere gewillig aannemen. Satan misleidt sommigen door het spiritisme. Hij komt ook als een engel des lichts en verbreidt zijn invloed over het land. Overal zag ik valse hervormingen. De kerken waren opgetogen en meenden dat God op wonderbare wijze voor hen werkte, terwijl het een andere geest was. Het zal wegsterven en de wereld en de kerk in een slechtere toestand achterlaten dan tevoren.”

> “I saw that God had honest children among the nominal Adventists, and the fallen churches, and ministers and people will yet be called out from these churches, before the plagues shall be poured out, and they will gladly embrace the truth. Satan knows this, and before the loud cry of the third angel, raises an excitement in these religious bodies, that those who have rejected the truth may think God is with them. He hopes to deceive the honest, and lead them to think that God is still working for the churches. But the light will shine, and every one of the honest ones will leave the fallen churches, and take their stand with the remnant.” Spiritual Gifts, volume 1, 151–172.

> „Ik zag dat God oprechte kinderen had onder de naam-adventisten en de gevallen kerken, en dat predikanten en volk nog uit deze kerken zullen worden uitgeroepen, voordat de plagen zullen worden uitgegoten, en zij zullen de waarheid met blijdschap aannemen. Satan weet dit, en vóór de luide roep van de derde engel verwekt hij een opwinding in deze godsdienstige lichamen, opdat zij die de waarheid hebben verworpen, mogen denken dat God met hen is. Hij hoopt de oprechten te misleiden en hen ertoe te brengen te denken dat God nog steeds werkt voor de kerken. Maar het licht zal schijnen, en ieder van de oprechten zal de gevallen kerken verlaten en zijn plaats innemen bij het overblijfsel.” Spiritual Gifts, deel 1, 151–172.

This passage has so many important truths, but I am using the passage to isolate some characteristics of the messages of Millerite history, in order to understand how those typify our history. All three of the angels of Revelation fourteen have a message in their hands. The second and third angel are identified as having a “parchment,” with them as they descend with their message. Each angel represents a message, and the arrival of each message causes an effect.

Deze passage bevat zo veel belangrijke waarheden, maar ik gebruik de passage om enkele kenmerken van de boodschappen van de Milleritische geschiedenis te onderscheiden, teneinde te begrijpen hoe deze onze geschiedenis voorafschaduwen. Alle drie de engelen van Openbaring veertien hebben een boodschap in hun hand. De tweede en derde engel worden aangeduid als degenen die een „perkamentrol” bij zich hebben terwijl zij met hun boodschap neerdalen. Elke engel vertegenwoordigt een boodschap, en de komst van elke boodschap brengt een uitwerking teweeg.

We will continue this subject in the next article.

Wij zullen dit onderwerp in het volgende artikel voortzetten.

Back to Articles