Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Thirty-One

Het boek Daniël - Honderdeenendertig

Unveiling the Prophetic Tapestry: Connecting the Dots from Revelation to Present Realities

Het profetische weefsel onthuld: de verbanden leggen van Openbaring naar de huidige realiteit

Author

Jeff Pippenger

Published

March 12, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

In previous articles we identified that the Millerites recognized that they were fulfilling the parable of the ten virgins, Habakkuk chapter two and Ezekiel chapter twelve, verses twenty-one through twenty-eight. The verses in Ezekiel identify that when these three prophetic passages are perfectly fulfilled in the last days, “the effect of every vision” will be fulfilled. Sister White also addresses this phenomenon.

In eerdere artikelen hebben wij vastgesteld dat de Millerieten erkenden dat zij de gelijkenis van de tien maagden, Habakuk hoofdstuk twee en Ezechiël hoofdstuk twaalf, verzen eenentwintig tot en met achtentwintig, vervulden. De verzen in Ezechiël geven aan dat, wanneer deze drie profetische passages in de laatste dagen volkomen worden vervuld, „de uitwerking van elk visioen” vervuld zal worden. Zuster White behandelt dit verschijnsel eveneens.

> “In the Revelation all the books of the Bible meet and end. Here is the complement of the book of Daniel. One is a prophecy; the other a revelation. The book that was sealed is not the Revelation, but that portion of the prophecy of Daniel relating to the last days. The angel commanded, ‘But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end.’ Daniel 12:4.” Acts of the Apostles, 585.

> “In de Openbaring komen alle boeken van de Bijbel samen en vinden zij hun voltooiing. Hier is de aanvulling op het boek Daniël. Het ene is een profetie; het andere een openbaring. Het boek dat verzegeld was, is niet de Openbaring, maar dat gedeelte van de profetie van Daniël dat betrekking heeft op de laatste dagen. De engel gebood: ‘Maar gij, o Daniël, sluit de woorden toe en verzegel het boek, tot de tijd van het einde.’ Daniël 12:4.” Handelingen van de Apostelen, 585.

The parable of the ten virgins is repeated to the very letter in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, which began on September 11, 2001 and ends when the door is closed upon the foolish virgins at the soon-coming Sunday law. In that period of history the effect of every vision represented in “all the books of the Bible meet and end.”

De gelijkenis van de tien maagden wordt letterlijk herhaald in de verzegelingstijd van de honderd vierenveertigduizend, die begon op 11 september 2001 en eindigt wanneer de deur gesloten wordt voor de dwaze maagden bij de spoedig komende zondagswet. In die periode van de geschiedenis komt de uitwerking van elk gezicht, voorgesteld in “alle boeken van de Bijbel komen samen en eindigen”, tot vervulling.

We have been building a platform of understanding in the previous article to set forth the external line of history that is represented in verse forty of Daniel eleven, which represents the political history of the earth beast’s Republican horn. That history runs parallel with the religious history of the earth beast’s true Protestant horn. We have identified a handful of prophetic lines which address the Republican horn of the earth beast, and are placing those lines upon the prophetic history that began at the time of the end in 1989.

In het vorige artikel hebben wij een fundament van begrip opgebouwd om de uiterlijke historische lijn uiteen te zetten die wordt voorgesteld in het veertigste vers van Daniël elf, dat de politieke geschiedenis van de Republikeinse hoorn van het aardbeest voorstelt. Die geschiedenis loopt parallel met de religieuze geschiedenis van de ware protestantse hoorn van het aardbeest. Wij hebben een handvol profetische lijnen geïdentificeerd die betrekking hebben op de Republikeinse hoorn van het aardbeest, en plaatsen die lijnen op de profetische geschiedenis die begon ten tijde van het einde in 1989.

The prophetic period of the earth beast that began in 1776, and concluded at the time of the end in 1798, is the line we intend to employ in an attempt to bring all of the lines which are now having their effect together. The period of 1776 to 1798 possesses the signature of Alpha and Omega, for it begins and ends with a legislative action, which is the speaking of a nation.

De profetische periode van het beest van de aarde, die begon in 1776 en eindigde in de tijd van het einde in 1798, is de lijn die wij willen gebruiken in een poging om alle lijnen die thans hun uitwerking hebben samen te brengen. De periode van 1776 tot 1798 draagt de signatuur van Alfa en Omega, want zij begint en eindigt met een wetgevende handeling, hetgeen het spreken van een natie is.

> “The speaking of the nation is the action of its legislative and judicial authorities.” The Great Controversy, 443.

> „Het spreken van de natie is het handelen van haar wetgevende en rechterlijke autoriteiten.” The Great Controversy, 443.

A primary characteristic of the earth beast is its speaking. The Constitution of the United States was a divine document that opened the doors for religious and political freedom, and in so doing swallowed the “flood” of persecution that had been carried on for centuries by the kings of Europe and the Catholic church.

Een voornaam kenmerk van het beest uit de aarde is zijn spreken. De Grondwet van de Verenigde Staten was een goddelijk document dat de deuren opende voor godsdienstige en politieke vrijheid, en daarmee de „vloed” van vervolging verzwolg die eeuwenlang was gevoerd door de koningen van Europa en de Katholieke Kerk.

> And the serpent cast out of his mouth water as a flood after the woman, that he might cause her to be carried away of the flood. And the earth helped the woman, and the earth opened her mouth, and swallowed up the flood which the dragon cast out of his mouth. Revelation 12:15, 16.

> En de slang wierp uit zijn mond water als een vloed achter de vrouw aan, opdat hij haar door de vloed zou doen wegvoeren. En de aarde kwam de vrouw te hulp, en de aarde opende haar mond en verzwolg de vloed die de draak uit zijn mond had geworpen. Openbaring 12:15, 16.

At the end of the earth beast’s reign as the sixth kingdom of Bible prophecy it will again speak, but then it will speak as a dragon, by enforcing the Sunday law.

Aan het einde van de heerschappij van het beest uit de aarde als het zesde koninkrijk van de Bijbelse profetie zal het opnieuw spreken, maar dan zal het spreken als een draak, door de zondagswet af te dwingen.

> And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. Revelation 13:11.

> En ik zag een ander beest opkomen uit de aarde; en het had twee horens als een lam, en het sprak als een draak. Openbaring 13:11.

The earth beast began as the sixth kingdom in 1798, when the papacy was robbed of its strength.

Het beest uit de aarde begon in 1798 als het zesde koninkrijk, toen het pausdom van zijn kracht werd beroofd.

> “And when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, was symbolized by a beast with lamblike horns.” Signs of the Times, November 1, 1899.

> „En toen het pausdom, beroofd van zijn kracht, gedwongen werd van de vervolging af te zien, aanschouwde Johannes een nieuwe macht die opkwam om de stem van de draak te laten weerklinken en hetzelfde wrede en godslasterlijke werk voort te zetten. Deze macht, de laatste die oorlog zal voeren tegen de kerk en de wet van God, werd gesymboliseerd door een beest met hoornen als van een lam.” Signs of the Times, 1 november 1899.

In 1798, when the papacy received its deadly wound, the United States spoke, and as is always the case with Alpha and Omega, the speaking at the beginning prefigured the speaking at the end. The Alien and Sedition Acts were spoken into law in 1798, prefiguring the laws that are implemented at the end addressing illegal immigration, and the media.

In 1798, toen het pausdom zijn dodelijke wond ontving, sprak de Verenigde Staten, en zoals altijd het geval is met Alpha en Omega, was het spreken aan het begin een voorafschaduwing van het spreken aan het einde. De Alien and Sedition Acts werden in 1798 tot wet verheven, als voorafschaduwing van de wetten die aan het einde worden ingevoerd met betrekking tot illegale immigratie en de media.

The period we are considering from 1776 to 1798 possesses the signature of Alpha and Omega, for it identifies the “speaking” of the Declaration of Independence in the beginning, which typifies the Alien and Sedition Acts of 1798. In the middle of that period, you find the Constitution of the United States. The period provides a prophetic representation of the earth beast’s reign, for it begins speaking as a lamb, but the period ends with legislation representing a dragon. But as is often the case the beginning and ending of a thing align with opposites. The first waymark of the period is represented in the last waymark, and the middle waymark was the Constitution of the United States, which was ratified by THIRTEEN states. The Hebrew word “truth” was created by the first letter, followed by the thirteenth letter, followed by the last letter of the Hebrew alphabet.

De periode die wij beschouwen, van 1776 tot 1798, draagt het stempel van Alfa en Omega, want zij duidt het „spreken” van de Onafhankelijkheidsverklaring aan in het begin, hetgeen een voorafbeelding is van de Alien and Sedition Acts van 1798. In het midden van die periode bevindt zich de Grondwet van de Verenigde Staten. De periode verschaft een profetische voorstelling van de heerschappij van het beest uit de aarde, want zij begint te spreken als een lam, maar de periode eindigt met wetgeving die een draak vertegenwoordigt. Maar zoals dikwijls het geval is, stemmen het begin en het einde van een zaak overeen met tegenstellingen. De eerste waymark van de periode wordt vertegenwoordigd in de laatste waymark, en de middelste waymark was de Grondwet van de Verenigde Staten, die door DERTIEN staten werd geratificeerd. Het Hebreeuwse woord „waarheid” werd gevormd door de eerste letter, gevolgd door de dertiende letter, gevolgd door de laatste letter van het Hebreeuwse alfabet.

The period we are now considering bears the signature of the First and the Last, who is the Truth. The period represents a period that leads to the beginning of the earth beast’s reign as the sixth kingdom of Bible prophecy, and it therefore represents a period that leads to the end of the earth beast’s reign as the sixth kingdom of Bible prophecy. That period began at the time of the end in 1989. 1776 to 1798 is to be laid upon 1989 to the soon coming Sunday law when the earth beast speaks as a dragon, as represented by the Alien and Sedition Acts.

De periode die wij thans beschouwen, draagt het kenmerk van de Eerste en de Laatste, die de Waarheid is. De periode vertegenwoordigt een tijdvak dat voert tot het begin van de heerschappij van het beest uit de aarde als het zesde koninkrijk van de Bijbelse profetie, en vertegenwoordigt daarom een tijdvak dat voert tot het einde van de heerschappij van het beest uit de aarde als het zesde koninkrijk van de Bijbelse profetie. Die periode begon in de tijd van het einde, in 1989. 1776 tot 1798 moet worden gelegd op 1989 tot de spoedig komende zondagswet, wanneer het beest uit de aarde spreekt als een draak, zoals voorgesteld door de Alien and Sedition Acts.

It is worthwhile to place another prophetic truth into our study. That truth is an element of the “time of the end” as a symbol that is often overlooked. Laodicean Adventism may very well know that 1798 was the “time of the end,” but their understanding generally ends there, for they have no clue that every reform line parallels the other reform lines. Every reform line begins with the “time of the end.”

Het is de moeite waard nog een andere profetische waarheid in onze studie op te nemen. Die waarheid is een element van de „tijd van het einde” als een symbool dat vaak over het hoofd wordt gezien. Het Laodiceïsche adventisme weet wellicht dat 1798 de „tijd van het einde” was, maar hun begrip eindigt daar doorgaans, want zij hebben geen besef dat iedere hervormingslijn parallel loopt met de andere hervormingslijnen. Iedere hervormingslijn begint met de „tijd van het einde”.

Moses typified Christ, and Moses directly stated that fact, and Peter confirmed it in the book of Acts.

Mozes was een type van Christus, en Mozes heeft dat feit rechtstreeks verklaard, en Petrus heeft het in het boek Handelingen bevestigd.

> The Lord thy God will raise up unto thee a Prophet from the midst of thee, of thy brethren, like unto me; unto him ye shall hearken. Deuteronomy 18:15.

> De HEERE, uw God, zal uit uw midden, uit uw broeders, voor u een Profeet doen opstaan, zoals ik; naar Hem zult gij luisteren. Deuteronomium 18:15.

Jesus was to be “like unto” Moses.

Jezus zou „gelijk aan” Mozes zijn.

> And now, brethren, I wot that through ignorance ye did it, as did also your rulers. But those things, which God before had showed by the mouth of all his prophets, that Christ should suffer, he hath so fulfilled. Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; And he shall send Jesus Christ, which before was preached unto you: Whom the heaven must receive until the times of restitution of all things, which God hath spoken by the mouth of all his holy prophets since the world began. For Moses truly said unto the fathers, A prophet shall the Lord your God raise up unto you of your brethren, like unto me; him shall ye hear in all things whatsoever he shall say unto you. And it shall come to pass, that every soul, which will not hear that prophet, shall be destroyed from among the people. Yea, and all the prophets from Samuel and those that follow after, as many as have spoken, have likewise foretold of these days. Acts 3:17–24.

> En nu, broeders, ik weet dat gij het uit onwetendheid gedaan hebt, evenals ook uw oversten. Maar hetgeen God tevoren door de mond van al Zijn profeten verkondigd had, namelijk dat de Christus lijden zou, heeft Hij aldus vervuld. Komt dan tot berouw en bekeert u, opdat uw zonden uitgewist worden, wanneer de tijden der verkwikking zullen komen van het aangezicht des Heeren; en Hij Jezus Christus zenden zal, Die u tevoren gepredikt is; Welke de hemel moet opnemen tot de tijden der wederoprichting aller dingen, waarvan God gesproken heeft door de mond van al Zijn heilige profeten van oudsher. Want Mozes heeft waarlijk tot de vaderen gezegd: De Heere, uw God, zal u uit uw broederen een Profeet verwekken, gelijk mij; Hem zult gij horen in alles wat Hij tot u spreken zal. En het zal geschieden, dat alle ziel die naar die Profeet niet horen zal, uit het volk zal worden uitgeroeid. Ja, en ook al de profeten, van Samuël af en degenen die daarna gevolgd zijn, zovelen als er gesproken hebben, hebben ook deze dagen tevoren verkondigd. Handelingen 3:17–24.

The time of the end in the history of Moses was his birth, and it typified the birth of Christ. At the births of both Christ and of Moses there was an increase of knowledge that would test that generation. The knowledge of both their births led both the dragon power of Egypt and of Rome to attempt to kill the promised ones of prophecy. The shepherds on the hills, the wise men from the east represent those who understood the increase of knowledge at the time of the end.

De tijd van het einde in de geschiedenis van Mozes was zijn geboorte, en die was een voorafbeelding van de geboorte van Christus. Bij zowel de geboorte van Christus als die van Mozes was er een toename van kennis die dat geslacht op de proef zou stellen. De kennis van beider geboorte bracht zowel de draakmacht van Egypte als die van Rome ertoe te trachten de in de profetie beloofden te doden. De herders op de heuvels, de wijzen uit het oosten, vertegenwoordigen hen die de toename van kennis ten tijde van het einde begrepen.

What is commonly missed is that there are two waymarks in the time of the end. It was not only Moses that was born, but three years prior his brother Aaron was born. Six months before Christ was born his cousin John was born. 1798 is the most common recognition of the “time of the end,” and in 1798 the beast (the political apparatus) (the whore) had ridden upon through the Dark Ages was killed, and a year later the “woman” who had ridden that beast also died.

Wat doorgaans over het hoofd wordt gezien, is dat er in de tijd van het einde twee wegmarkeringen zijn. Niet alleen Mozes werd geboren, maar drie jaar eerder werd zijn broer Aäron geboren. Zes maanden vóór Christus werd geboren, werd zijn neef Johannes geboren. 1798 is de meest gangbare aanduiding van de „tijd van het einde”, en in 1798 werd het beest (het politieke apparaat) (waarop de hoer gedurende de Donkere Middeleeuwen had gereden) gedood, en een jaar later stierf ook de „vrouw” die op dat beest had gereden.

In 1989 there were two presidents. Reagan ruled until the inauguration in 1989, and then Bush the first began his reign. The end of the twelve hundred and sixty years had been typified by the seventy years of captivity in Babylon, and when General Cyrus, the nephew of Darius, executed Belshazzar on the night of the feast, Darius was the actual king. Darius and Cyrus represent the two waymarks of that time of the end.

In 1989 waren er twee presidenten. Reagan regeerde tot aan de inauguratie in 1989, en vervolgens begon Bush de eerste zijn heerschappij. Het einde van de twaalfhonderd zestig jaren was vooraf uitgebeeld door de zeventig jaren van gevangenschap in Babylon, en toen generaal Cyrus, de neef van Darius, Belsazar doodde in de nacht van het feest, was Darius de feitelijke koning. Darius en Cyrus vertegenwoordigen de twee wegmarkeringen van die tijd van het einde.

The prophetic relationship between Moses and Aaron, John and Jesus, Darius and Cyrus, the papacy and the pope and Reagan and Bush are all sources of prophetic light when studied with the correct methodology. What we would point to here is that John, Jesus’ cousin, was the voice in the wilderness, which had been typified by Moses’ brother Aaron, who travelled into the wilderness to meet Moses, in order to be his voice.

De profetische verhouding tussen Mozes en Aäron, Johannes en Jezus, Darius en Cyrus, het pausdom en de paus, en Reagan en Bush zijn alle bronnen van profetisch licht wanneer zij met de juiste methodologie worden bestudeerd. Waarop wij hier willen wijzen, is dat Johannes, de neef van Jezus, de stem in de woestijn was, die was voorafgeschaduwd door Aäron, de broer van Mozes, die de woestijn introk om Mozes te ontmoeten, teneinde zijn stem te zijn.

In the thirty-year period preceding Christ’s anointing, and for the thirty years preceding the antichrist, there is a waymark identifying a “voice.” For Christ it was the voice of John crying in the wilderness. In 533 Justinian made a decree identifying the antichrist as the corrector of heretics and the head of the church. Justinian’s decree was the “voice” that prepared for the Sunday law “decree” at the Council of Orleans in 538.

In de periode van dertig jaar die aan Christus’ zalving voorafging, en gedurende de dertig jaar die aan de antichrist voorafgaan, is er een wegmerk dat een „stem” aanduidt. Voor Christus was het de stem van Johannes, die in de woestijn riep. In 533 vaardigde Justinianus een decreet uit waarin de antichrist werd aangewezen als de verbeteraar van ketters en het hoofd van de kerk. Het decreet van Justinianus was de „stem” die voorbereidde op het zondagswet-„decreet” op het Concilie van Orléans in 538.

General Cyrus’ army was the voice identifying that Darius’ conquering of Babylon was imminent.

Het leger van generaal Cyrus was de stem die te kennen gaf dat Darius’ verovering van Babylon ophanden was.

> “The advent of the army of Cyrus before the walls of Babylon was to the Jews a sign that their deliverance from captivity was drawing nigh. More than a century before the birth of Cyrus, Inspiration had mentioned him by name, and had caused a record to be made of the actual work he should do in taking the city of Babylon unawares, and in preparing the way for the release of the children of the captivity. Through Isaiah the word had been spoken:

> “De komst van het leger van Cyrus vóór de muren van Babylon was voor de Joden een teken dat hun verlossing uit de gevangenschap naderde. Meer dan een eeuw vóór de geboorte van Cyrus had de Inspiratie hem bij name genoemd en doen optekenen welk werk hij daadwerkelijk zou verrichten door de stad Babylon onverwachts in te nemen en de weg te bereiden voor de vrijlating van de kinderen der gevangenschap. Door Jesaja was het woord gesproken:”

> “‘Thus saith the Lord to His anointed, to Cyrus, whose right hand I have holden, to subdue nations before him; … to open before him the two-leaved gates; and the gates shall not be shut; I will go before thee, and make the crooked places straight: I will break in pieces the gates of brass, and cut in sunder the bars of iron: and I will give thee the treasures of darkness, and hidden riches of secret places, that thou mayest know that I, the Lord, which call thee by thy name, am the God of Israel.’ Isaiah 45:1–3.” Prophets and Kings, 551.

> “Zo zegt de HEERE tot Zijn gezalfde, tot Kores, wiens rechterhand Ik gevat heb, om volken voor hem neer te werpen; … om de twee vleugeldeuren voor hem te openen; en de poorten zullen niet gesloten worden; Ik zal voor u uit gaan en de kromme plaatsen recht maken; de koperen poorten zal Ik in stukken breken en de ijzeren grendels zal Ik doorslaan; en Ik zal u de schatten der duisternis geven en de verborgen rijkdommen der geheime plaatsen, opdat gij zult weten dat Ik, de HEERE, Die u bij uw naam roep, de God van Israël ben.’ Jesaja 45:1–3.” Profeten en Koningen, 551.

When it is recognized that it is two witnesses or two waymarks by which a prophetic “time of the end,” is established, it can also be recognized that one of the two waymarks represents an identification, announcement or warning of the approaching history. Aaron, John, Cyrus, and Justinian represent a waymark that precedes the time of the end. The time of the end in 1798 is the end of the period represented from 1776 through to 1798. The waymark in the middle of that history is the voice crying in the wilderness for the approaching history. That history began with a publication rejecting the dictatorial rule of either a king or pope, and it ended with a publication representing the character of a dictator. The publication in the middle represented the “warning” of the coming history, and the warning was that the Constitution of the United States would be overturned at the end of the history.

Wanneer wordt erkend dat het twee getuigen of twee wegmarkeringen zijn waardoor een profetische „tijd van het einde” wordt vastgesteld, dan kan ook worden erkend dat een van de twee wegmarkeringen een identificatie, aankondiging of waarschuwing van de naderende geschiedenis vertegenwoordigt. Aäron, Johannes, Kores en Justinianus vertegenwoordigen een wegmarkering die aan de tijd van het einde voorafgaat. De tijd van het einde in 1798 is het einde van de periode die van 1776 tot 1798 wordt voorgesteld. De wegmarkering in het midden van die geschiedenis is de stem van een die roept in de woestijn met betrekking tot de naderende geschiedenis. Die geschiedenis begon met een publicatie die de dictatoriale heerschappij van hetzij een koning, hetzij een paus verwierp, en zij eindigde met een publicatie die het karakter van een dictator vertegenwoordigde. De publicatie in het midden vertegenwoordigde de „waarschuwing” van de komende geschiedenis, en de waarschuwing was dat de Grondwet van de Verenigde Staten aan het einde van de geschiedenis omvergeworpen zou worden.

That line of history began to be repeated in 1989, and it ends at the Sunday law when the warning from the wilderness two hundred years earlier in 1789 is rejected. 1989 was the time of the end at the end of verse forty, and it aligns with the time of the end in 1798. 1989 aligns with 1776, and the Sunday law represents 1798. In the middle of the history where the effect of every vision is accomplished, the history that began on September 11, 2001, and continues until the warning of 1789, is fulfilled and the Constitution is overturned. There must be a waymark in the middle, for God never changes. That waymark would represent a warning for the prophetic history that begins at the soon-coming Sunday law.

Die geschiedenislijn begon zich in 1989 te herhalen, en zij eindigt bij de zondagswet, wanneer de waarschuwing uit de woestijn van tweehonderd jaar eerder, in 1789, wordt verworpen. 1989 was de tijd van het einde aan het einde van vers veertig, en het komt overeen met de tijd van het einde in 1798. 1989 komt overeen met 1776, en de zondagswet vertegenwoordigt 1798. Midden in de geschiedenis waarin het effect van elk gezicht wordt vervuld, wordt de geschiedenis die op 11 september 2001 begon en voortduurt tot aan de waarschuwing van 1789, vervuld en wordt de Grondwet terzijde geschoven. Er moet een wegmarkering in het midden zijn, want God verandert nooit. Die wegmarkering zou een waarschuwing vertegenwoordigen voor de profetische geschiedenis die begint bij de spoedig komende zondagswet.

1989 marks the time of the end in verse forty that leads to the Sunday law in verse forty-one. The warning message that arrived after the time of the end, but before the Sunday law was September 11, 2001. It warns that at the conclusion of that period of history, the third Woe that arrived on September 11, 2001, and was immediately restrained, would strike again as an unexpected surprise, and thousands of cities would be destroyed. When that destruction arrives Satan would begin his marvelous work, and that work begins at the soon coming Sunday law.

1989 markeert de tijd van het einde in vers veertig, die leidt tot de zondagswet in vers eenenveertig. De waarschuwingsboodschap die na de tijd van het einde, maar vóór de zondagswet kwam, was 11 september 2001. Zij waarschuwt dat bij de afsluiting van die periode van de geschiedenis het derde Wee, dat op 11 september 2001 kwam en onmiddellijk werd tegengehouden, opnieuw zou toeslaan als een onverwachte verrassing, en dat duizenden steden verwoest zouden worden. Wanneer die verwoesting komt, zou Satan zijn wonderbaarlijke werk beginnen, en dat werk vangt aan bij de spoedig komende zondagswet.

> “O that God’s people had a sense of the impending destruction of thousands of cities, now almost given to idolatry! But many of those who should be proclaiming the truth are accusing and condemning their brethren. When the converting power of God comes upon minds, there will be a decided change. Men will have no inclination to criticize and tear down. They will not stand in a position that hinders the light from shining to the world. Their criticism, their accusing, will cease. The powers of the enemy are mustering for battle. Stern conflicts are before us. Press together, my brethren and sisters, press together. Bind up with Christ. ‘Say ye not, A confederacy, . . . neither fear ye their fear, nor be afraid. Sanctify the Lord of hosts himself; and let him be your fear, and let him be your dread. And he shall be for a sanctuary; but for a stone of stumbling and for a rock of offense to both the houses of Israel, for a gin and for a snare to the inhabitants of Jerusalem. And many among them shall stumble, and fall, and be broken, and be snared, and be taken.’

> „Och, hadden Gods volk maar een besef van de dreigende verwoesting van duizenden steden, die nu bijna aan de afgoderij zijn overgegeven! Maar velen van hen die de waarheid zouden moeten verkondigen, beschuldigen en veroordelen hun broeders. Wanneer de bekerende kracht van God op de gedachten inwerkt, zal er een besliste verandering komen. Mensen zullen geen neiging meer hebben om te bekritiseren en af te breken. Zij zullen geen positie innemen die verhindert dat het licht voor de wereld schijnt. Hun kritiek, hun beschuldigingen, zullen ophouden. De machten van de vijand verzamelen zich ten strijde. Zware conflicten liggen vóór ons. Sluit u aaneen, mijn broeders en zusters, sluit u aaneen. Verbind u met Christus. ‘Zegt niet: Een verbond,... en vreest niet wat zij vrezen, en schrikt niet. Maar de HEERE der heerscharen, Hém zult gij heiligen; en Hij zij uw vrees, en Hij zij uw verschrikking. Dan zal Hij u tot een heiligdom zijn; maar ook tot een steen des aanstoots en tot een rots der ergernis voor beide huizen van Israël, tot een strik en tot een val voor de inwoners van Jeruzalem. En velen onder hen zullen struikelen en vallen en verbreizeld worden, verstrikt en gevangen genomen worden.’

> “The world is a theater. The actors, its inhabitants, are preparing to act their part in the last great drama. God is lost sight of. With the great masses of mankind there is no unity, except as men confederate to accomplish their selfish purposes. God is looking on. His purposes in regard to his rebellious subjects will be fulfilled. The world has not been given into the hands of men, though God is permitting the elements of confusion and disorder to bear sway for a season. A power from beneath is working to bring about the last great scenes in the drama,—Satan coming as Christ, and working with all deceivableness of unrighteousness in those who are binding themselves together in secret societies. Those who are yielding to the passion for confederation are working out the plans of the enemy. The cause will be followed by the effect.

> „De wereld is een schouwtoneel. De spelers, haar bewoners, maken zich gereed om hun rol te vervullen in het laatste grote drama. God wordt uit het oog verloren. Onder de grote massa’s der mensheid bestaat geen eenheid, behalve wanneer mensen zich verenigen om hun zelfzuchtige doeleinden te verwezenlijken. God ziet toe. Zijn voornemens met betrekking tot Zijn weerspannige onderdanen zullen worden vervuld. De wereld is niet in de handen van mensen gegeven, hoewel God toelaat dat de elementen van verwarring en wanorde een tijdlang de overhand hebben. Een macht van beneden is werkzaam om de laatste grote taferelen in het drama teweeg te brengen,—Satan die verschijnt als Christus en werkzaam is met alle verleiding der ongerechtigheid onder hen die zich in geheime genootschappen aaneensluiten. Zij die toegeven aan de hartstocht tot verbondsvorming, voeren de plannen van de vijand uit. Op de oorzaak zal het gevolg volgen.״

> “Transgression has almost reached its limit. Confusion fills the world, and a great terror is soon to come upon human beings. The end is very near. We who know the truth should be preparing for what is soon to break upon the world as an overwhelming surprise.” Review and Herald, September 10, 1903.

> „De overtreding heeft haar grens bijna bereikt. Verwarring vervult de wereld, en een grote verschrikking zal weldra over de mensen komen. Het einde is zeer nabij. Wij die de waarheid kennen, behoren ons voor te bereiden op wat spoedig als een overweldigende verrassing over de wereld zal losbreken.” Review and Herald, 10 september 1903.

The warning that was typified by the introduction of the Constitution in 1789, is the warning of the third angel, which returns to the second Kadesh, when the sealing of the one hundred and forty-four thousand begins. That warning is the warning of the first voice of Revelation chapter eighteen, and not only did the great buildings of New York City come down at that time, but the very essence of the Constitution was changed. The Constitution was written and based upon English law, whose basic philosophy can be simply defined as “a person is innocent, until proven guilty.” The Constitution was written for the purpose of rejecting what is known as Roman law, whose basic philosophy can be simply defined as “a person is guilty, until proven innocent.”

De waarschuwing die werd uitgebeeld door de invoering van de Grondwet in 1789, is de waarschuwing van de derde engel, die terugkeert naar het tweede Kades, wanneer de verzegeling van de honderdvierenvijftigduizend begint. Die waarschuwing is de waarschuwing van de eerste stem van Openbaring hoofdstuk achttien, en niet alleen kwamen de grote gebouwen van New York City in die tijd ten val, maar ook de wezenlijke aard van de Grondwet werd veranderd. De Grondwet werd geschreven en gegrondvest op het Engelse recht, waarvan de basisfilosofie eenvoudig kan worden omschreven als: “een persoon is onschuldig, totdat zijn schuld is bewezen.” De Grondwet werd geschreven met het doel te verwerpen wat bekendstaat als het Romeinse recht, waarvan de basisfilosofie eenvoudig kan worden omschreven als: “een persoon is schuldig, totdat zijn onschuld is bewezen.”

The warning from the wilderness in 1789, represented by the Constitution, represents the warning of September 11, 2001, and not only did the burning buildings mark that history with a literal fulfillment, but the passage (speaking) of the Patriot Act also represented the warning.

De waarschuwing uit de woestijn in 1789, voorgesteld door de Grondwet, stelt de waarschuwing van 11 september 2001 voor, en niet alleen markeerden de brandende gebouwen die geschiedenis met een letterlijke vervulling, maar ook de aanneming (sprekend) van de Patriot Act stelde de waarschuwing voor.

The Patriot Act (Uniting and Strengthening America by Providing Appropriate Tools Required to Intercept and Obstruct Terrorism Act of 2001) was introduced in the United States Congress shortly after the terrorist attacks on September 11, 2001. The bill was introduced in the House of Representatives on October 23, 2001, and in the Senate on October 24, 2001. It was signed into law by President George W. Bush on October 26, 2001. The Patriot Act aimed to enhance the government’s ability to investigate and prevent acts of terrorism and expand surveillance and law enforcement powers, and it rejected the basic and fundamental principle of English law that identifies that a man is innocent, until proven guilty. It is still used today by the elite within the government to circumvent due process of law, privacy and fair trials.

De Patriot Act (Uniting and Strengthening America by Providing Appropriate Tools Required to Intercept and Obstruct Terrorism Act of 2001) werd in het Congres van de Verenigde Staten ingediend kort na de terroristische aanslagen van 11 september 2001. Het wetsvoorstel werd op 23 oktober 2001 in het Huis van Afgevaardigden ingediend en op 24 oktober 2001 in de Senaat. Op 26 oktober 2001 werd het door president George W. Bush tot wet ondertekend. De Patriot Act beoogde het vermogen van de overheid te versterken om terroristische daden te onderzoeken en te voorkomen, alsmede de bevoegdheden op het gebied van toezicht en wetshandhaving uit te breiden, en verwierp het elementaire en fundamentele beginsel van het Engelse recht dat bepaalt dat een man onschuldig is totdat zijn schuld is bewezen. Zij wordt nog steeds gebruikt door de elite binnen de overheid om de rechtsgang, de privacy en eerlijke processen te omzeilen.

We will continue this study in our next article.

Wij zullen deze studie in ons volgende artikel voortzetten.

> “What is our condition in this fearful and solemn time? Alas, what pride is prevailing in the church, what hypocrisy, what deception, what love of dress, frivolity, and amusement, what desire for the supremacy! All these sins have clouded the mind, so that eternal things have not been discerned. Shall we not search the Scripture, that we may know where we are in this world’s history? Shall we not become intelligent in regard to the work that is being accomplished for us at this time, and the position that we as sinners should occupy while this work of atonement is going forward? If we have any regard for our souls’ salvation, we must make a decided change. We must seek the Lord with true penitence; we must with deep contrition of soul confess our sins, that they may be blotted out.

> „Wat is onze toestand in deze vreeswekkende en plechtige tijd? Ach, wat een hoogmoed heerst er in de gemeente, wat een huichelarij, wat een bedrog, wat een liefde voor kleding, lichtzinnigheid en vermaak, wat een verlangen naar de heerschappij! Al deze zonden hebben het verstand verduisterd, zodat de eeuwige dingen niet zijn onderkend. Zullen wij de Schrift niet onderzoeken, opdat wij mogen weten waar wij ons bevinden in de geschiedenis van deze wereld? Zullen wij niet inzicht verkrijgen aangaande het werk dat in deze tijd voor ons wordt volbracht, en de positie die wij als zondaars behoren in te nemen terwijl dit werk der verzoening voortgaat? Indien wij enige zorg hebben voor de zaligheid van onze zielen, moeten wij een besliste verandering teweegbrengen. Wij moeten de Heere zoeken met waar berouw; wij moeten met diepe zielsverootmoediging onze zonden belijden, opdat zij uitgedelgd mogen worden.

> “We must no longer remain upon the enchanted ground. We are fast approaching the close of our probation. Let every soul inquire, How do I stand before God? We know not how soon our names may be taken into the lips of Christ, and our cases be finally decided. What, oh, what will these decisions be! Shall we be counted with the righteous, or shall we be numbered with the wicked?

> „Wij mogen niet langer op de betoverde grond blijven. Wij naderen snel het einde van onze genadetijd. Laat iedere ziel zich afvragen: Hoe sta ik voor God? Wij weten niet hoe spoedig onze namen door Christus op de lippen genomen zullen worden en onze zaken definitief beslist zullen zijn. Wat, o wat, zullen deze beslissingen zijn! Zullen wij gerekend worden tot de rechtvaardigen, of zullen wij geteld worden onder de goddelozen?ײ

> “Let the church arise, and repent of her back-slidings before God. Let the watchmen awake, and give the trumpet a certain sound. It is a definite warning that we have to proclaim. God commands his servants, ‘Cry aloud, spare not, lift up thy voice like a trumpet, and show my people their transgression, and the house of Jacob their sins.’ The attention of the people must be gained; unless this can be done, all effort is useless; though an angel from heaven should come down and speak to them, his words would do no more good than if he were speaking into the cold ear of death. The church must arouse to action. The Spirit of God can never come in until she prepares the way. There should be earnest searching of heart. There should be united, persevering prayer, and through faith a claiming of the promises of God. There should be, not a clothing of the body with sackcloth, as in ancient times, but a deep humiliation of soul. We have not the first reason for self-congratulation and self exaltation. We should humble ourselves under the mighty hand of God. He will appear to comfort and bless the true seekers.

> „Laat de kerk opstaan en berouw hebben over haar afdwalingen voor God. Laat de wachters ontwaken en op de bazuin een duidelijk geluid geven. Het is een besliste waarschuwing die wij hebben te verkondigen. God gebiedt zijn dienstknechten: ‘Roep uit volle borst, houd niet in, verhef uw stem als een bazuin en maak mijn volk zijn overtreding bekend, en het huis van Jakob zijn zonden.’ De aandacht van het volk moet worden gewonnen; tenzij dit kan worden gedaan, is alle inspanning nutteloos; al zou een engel uit de hemel neerdalen en tot hen spreken, zijn woorden zouden niet meer goed doen dan wanneer hij tot het kille oor van de dood sprak. De kerk moet tot handelen ontwaken. De Geest van God kan nooit binnenkomen voordat zij de weg bereidt. Er moet een ernstig zelfonderzoek van het hart zijn. Er moet verenigd, volhardend gebed zijn, en door het geloof een zich beroepen op de beloften van God. Er moet zijn, niet een bekleding van het lichaam met een rouwgewaad zoals in vroegere tijden, maar een diepe vernedering van de ziel. Wij hebben niet de minste reden tot zelfvoldaanheid en zelfverheffing. Wij behoren ons te vernederen onder de machtige hand van God. Hij zal verschijnen om de oprechte zoekers te vertroosten en te zegenen.”

> “The work is before us; will we engage in it? We must work fast, we must go steadily forward. We must be preparing for the great day of the Lord. We have no time to lose, no time to be engaged in selfish purposes. The world is to be warned. What are we doing as individuals to bring the light before others? God has left to every man his work; everyone has a part to act, and we cannot neglect this work except at the peril of our souls.

> „Het werk ligt vóór ons; zullen wij ons eraan wijden? Wij moeten snel werken, wij moeten gestadig voorwaarts gaan. Wij moeten ons voorbereiden op de grote dag des Heeren. Wij hebben geen tijd te verliezen, geen tijd om ons met zelfzuchtige doeleinden bezig te houden. De wereld moet worden gewaarschuwd. Wat doen wij als individuen om het licht aan anderen voor te houden? God heeft ieder mens zijn werk toevertrouwd; ieder heeft een rol te vervullen, en wij kunnen dit werk niet veronachtzamen dan met gevaar voor onze zielen.

> “O my brethren, will you grieve the Holy Spirit, and cause it to depart? Will you shut out the blessed Saviour, because you are unprepared for his presence? Will you leave souls to perish without the knowledge of the truth, because you love your ease too well to bear the burden that Jesus bore for you? Let us awake out of sleep. ‘Be sober, be vigilant; because your adversary the Devil, as a roaring lion, walketh about, seeking whom he may devour.’” Review and Herald, March 22, 1887.

> “O mijn broeders, zult u de Heilige Geest bedroeven en Hem doen wijken? Zult u de gezegende Heiland buitensluiten, omdat u niet voorbereid bent op zijn tegenwoordigheid? Zult u zielen laten omkomen zonder de kennis van de waarheid, omdat u uw gemak te liefhebt om de last te dragen die Jezus voor u droeg? Laten wij ontwaken uit de slaap. ‘Weest nuchter, waakt; want uw tegenpartij, de duivel, gaat rond als een brullende leeuw, zoekende wie hij zou kunnen verslinden.’” Review and Herald, 22 maart 1887.

Back to Articles