Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Eighty-Four

Het Boek Daniël - Nummer Honderdvierentachtig

The Sabbath and Incarnation: Cornerstones of the Millerite Sealing Process

De sabbat en de incarnatie: hoekstenen van het Milleritische verzegelingsproces

Author

Jeff Pippenger

Published

April 14, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The final test for the Millerite generation, who failed the testing process, began in 1856, with the arrival of increased light upon the “seven times” of Leviticus twenty-six. From 1856 to 1863 the Laodicean message marked a final period of time in the period that began with the arrival of the third angel on October 22, 1844. That period of time is represented by verses thirteen through fifteen of Daniel chapter eleven.

De laatste beproeving voor de generatie van de Millerieten, die in het beproevingsproces faalde, begon in 1856 met de komst van vermeerderd licht op de „zeven tijden” van Leviticus zesentwintig. Van 1856 tot 1863 markeerde de boodschap aan Laodicea een laatste tijdsperiode binnen de periode die begon met de komst van de derde engel op 22 oktober 1844. Die tijdsperiode wordt weergegeven door de verzen dertien tot en met vijftien van Daniël hoofdstuk elf.

That period of time is illustrated by not only those verses, but also by the history that fulfilled those verses, and also by the geographical witness of Panium, which is also Caesarea Philippi. Caesarea Philippi was purposely visited by Christ just before the cross, and the cross represents the Sunday law, that is represented by verse sixteen. On October 22, 1844 the Lion of the tribe of Judah identified the doctrine of the Sabbath in a special light. Then at the end of that testing process He introduced an increase of knowledge upon the “seven times,” and the “seven times” of Leviticus twenty-six is a doctrine of the Sabbath. It is the Sabbath commandment of the land resting that is a direct parallel to the Sabbath commandment of men resting. The time prophecy of the twenty-five hundred and twenty years and the twenty-three hundred years both ended on October 22, 1844.

Die tijdsperiode wordt niet alleen geïllustreerd door die verzen, maar ook door de geschiedenis die die verzen vervulde, en ook door het geografische getuigenis van Panium, dat ook Caesarea Filippi is. Caesarea Filippi werd door Christus doelbewust bezocht vlak vóór het kruis, en het kruis vertegenwoordigt de zondagswet, die door vers zestien wordt voorgesteld. Op 22 oktober 1844 identificeerde de Leeuw uit de stam van Juda de leer van de sabbat in een bijzonder licht. Vervolgens voerde Hij aan het einde van dat beproevingsproces een toename van kennis in aangaande de „zeven tijden”, en de „zeven tijden” van Leviticus zesentwintig is een leerstuk van de sabbat. Het is het sabbatsgebod van het rusten van het land dat een directe parallel vormt met het sabbatsgebod van het rusten van mensen. De tijdsprofetie van de tweeduizend vijfhonderd twintig jaar en van de tweeduizend driehonderd jaar eindigden beide op 22 oktober 1844.

The final period of the testing process, from 1856 to 1863, was a greater revelation of the Sabbath, which had been placed in a special light at the beginning of the sealing and testing process. The history represented by the fulfillment of verses thirteen to fifteen of Daniel eleven represents the testing period where the seal of God is impressed for eternity upon the one hundred and forty-four thousand. In that history the two sticks of Ezekiel are joined. The joining of the two sticks represents the combination of Divinity with humanity, and the doctrine that shines in a special light in that history is the doctrine of the incarnation.

De laatste periode van het beproevingsproces, van 1856 tot 1863, was een grotere openbaring van de sabbat, die aan het begin van het verzegelings- en beproevingsproces in een bijzonder licht was geplaatst. De geschiedenis die wordt voorgesteld door de vervulling van de verzen dertien tot en met vijftien van Daniël elf, vertegenwoordigt de beproevingsperiode waarin het zegel van God voor de eeuwigheid op de honderdvierenveertigduizend wordt gedrukt. In die geschiedenis worden de twee stokken van Ezechiël samengevoegd. Het samenvoegen van de twee stokken vertegenwoordigt de vereniging van de Godheid met de mensheid, en de leer die in die geschiedenis in een bijzonder licht straalt, is de leer van de menswording.

For this reason, when Peter identified Christ as the Son of God in Caesarea Philippi, he was acknowledging that Christ, as the Son of God represented His dual nature of being the Divine Son of God, who had taken upon Himself human flesh, and in so doing became the Son of man.

Om deze reden erkende Petrus, toen hij Christus in Caesarea Filippi als de Zoon van God aanwees, dat Christus als de Zoon van God Zijn tweeledige natuur vertegenwoordigde: dat Hij de goddelijke Zoon van God was, die de menselijke natuur op Zich had genomen en daardoor de Zoon des mensen was geworden.

> “As the disciples searched the prophecies that testified of Christ, they were brought into fellowship with the Deity, and learned of Him who had ascended to heaven to complete the work He had begun on earth. They recognized the fact that in Him dwelt knowledge which no human being, unaided by divine agency, could comprehend. They needed the help of Him whom kings, prophets, and righteous men had foretold. With amazement they read and reread the prophetic delineations of His character and work. How dimly had they comprehended the prophetic scriptures! how slow they had been in taking in the great truths which testified of Christ! Looking upon Him in His humiliation, as He walked a man among men, they had not understood the mystery of His incarnation, the dual character of His nature. Their eyes were holden, so that they did not fully recognize divinity in humanity. But after they were illuminated by the Holy Spirit, how they longed to see Him again, and to place themselves at His feet!” The Desire of Ages, 507.

> “Toen de discipelen de profetieën onderzochten die van Christus getuigden, werden zij in gemeenschap met de Godheid gebracht en leerden zij Hem kennen die naar de hemel was opgevaren om het werk te voltooien dat Hij op aarde was begonnen. Zij erkenden het feit dat in Hem een kennis woonde die geen menselijk wezen, zonder goddelijke tussenkomst, kon begrijpen. Zij hadden de hulp nodig van Hem over wie koningen, profeten en rechtvaardige mannen hadden voorzegd. Met verwondering lazen en herlazen zij de profetische beschrijvingen van Zijn karakter en werk. Hoe vaag hadden zij de profetische Schriften begrepen! hoe traag waren zij geweest in het opnemen van de grote waarheden die van Christus getuigden! Terwijl zij Hem in Zijn vernedering aanschouwden, toen Hij als mens onder de mensen wandelde, hadden zij het mysterie van Zijn menswording, het tweeledige karakter van Zijn natuur, niet begrepen. Hun ogen werden weerhouden, zodat zij de goddelijkheid in de menselijkheid niet ten volle herkenden. Maar nadat zij door de Heilige Geest waren verlicht, hoe verlangden zij ernaar Hem opnieuw te zien en zich aan Zijn voeten neer te werpen!” The Desire of Ages, 507.

October 22, 1844 through to 1863 represents the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. That period began with the Sabbath being highlighted as the special truth among the many truths that are unsealed during the period of the sealing. The period began the sounding of the seventh trumpet which identifies when the mystery of God was to be finished.

22 oktober 1844 tot en met 1863 vertegenwoordigt de verzegelingstijd van de honderd vierenveertigduizend. Die periode begon toen de sabbat werd uitgelicht als de bijzondere waarheid onder de vele waarheden die gedurende de verzegelingstijd worden ontzegeld. De periode ving aan met het klinken van de zevende bazuin, die aanduidt wanneer het geheimenis van God voleindigd zou worden.

> But in the days of the voice of the seventh angel, when he shall begin to sound, the mystery of God should be finished, as he hath declared to his servants the prophets. Revelation 10:7.

> Maar in de dagen van de stem van de zevende engel, wanneer hij zal beginnen te bazuinen, zal ook het geheimenis van God voleindigd worden, zoals Hij aan Zijn dienstknechten, de profeten, heeft verkondigd. Openbaring 10:7.

The seventh angel is also the third woe, for the sealing takes place in the history when the warfare of Islam is active. Had Millerite Adventism been faithful in the period that followed October 22, 1844, Islam that had been restrained on August 11, 1840, would have been released.

De zevende engel is ook het derde wee, want de verzegeling vindt plaats in de geschiedenis wanneer de krijgvoering van de islam actief is. Indien het Milleritische adventisme getrouw was geweest in de periode die volgde op 22 oktober 1844, zou de islam, die op 11 augustus 1840 in bedwang was gehouden, zijn losgelaten.

> “Had Adventists, after the great disappointment in 1844, held fast their faith and followed on unitedly in the opening providence of God, receiving the message of the third angel and in the power of the Holy Spirit proclaiming it to the world, they would have seen the salvation of God, the Lord would have wrought mightily with their efforts, the work would have been completed, and Christ would have come ere this to receive His people to their reward. But in the period of doubt and uncertainty that followed the disappointment, many of the advent believers yielded their faith. . . . Thus the work was hindered, and the world was left in darkness. Had the whole Adventist body united upon the commandments of God and the faith of Jesus, how widely different would have been our history!” Evangelism, 695.

> „Indien de adventisten na de grote teleurstelling in 1844 aan hun geloof hadden vastgehouden en eensgezind de zich ontvouwende voorzienigheid van God waren gevolgd, de boodschap van de derde engel hadden aangenomen en die in de kracht van de Heilige Geest aan de wereld hadden verkondigd, dan zouden zij het heil van God hebben gezien; de Heere zou krachtig met hun inspanningen hebben meegewerkt, het werk zou voltooid zijn, en Christus zou reeds lang geleden zijn gekomen om Zijn volk tot hun loon te ontvangen. Maar in de periode van twijfel en onzekerheid die op de teleurstelling volgde, gaven velen van de adventgelovigen hun geloof prijs.... Zo werd het werk belemmerd en werd de wereld in duisternis gelaten. Indien het gehele adventistische lichaam zich had verenigd op de geboden van God en het geloof van Jezus, hoe geheel anders zou onze geschiedenis zijn geweest!” Evangelism, 695.

On October 22, 1844 the seventh trumpet began to sound and the Jubilee trumpet also began to sound.

Op 22 oktober 1844 begon de zevende bazuin te klinken en begon ook de Jubelbazuin te klinken.

> And thou shalt number seven sabbaths of years unto thee, seven times seven years; and the space of the seven sabbaths of years shall be unto thee forty and nine years. Then shalt thou cause the trumpet of the jubilee to sound on the tenth day of the seventh month, in the day of atonement shall ye make the trumpet sound throughout all your land. And ye shall hallow the fiftieth year, and proclaim liberty throughout all the land unto all the inhabitants thereof: it shall be a jubilee unto you; and ye shall return every man unto his possession, and ye shall return every man unto his family. Leviticus 25:8–10.

> En gij zult u tellen zeven sabbatten van jaren, zevenmaal zeven jaren; en de tijd van de zeven sabbatten der jaren zal u negenenveertig jaren zijn. Dan zult gij op de tiende dag van de zevende maand de bazuin van het jubeljaar doen klinken; op de verzoendag zult gij de bazuin doen klinken door heel uw land. En gij zult het vijftigste jaar heiligen en vrijheid uitroepen in het gehele land voor al zijn inwoners: het zal u een jubeljaar zijn; en ieder zal terugkeren tot zijn bezitting, en ieder zal terugkeren tot zijn familie. Leviticus 25:8–10.

When the sealing time of the one hundred and forty-four thousand begins there is a trumpet that identifies that the warfare accomplished by Islam has arrived, and a trumpet that proclaims liberty for those who have been slaves of sin. One trumpet identifies the external history, and the other represents the internal experience of those last-day covenant people. Their slavery is relieved when their humanity is joined with His Divinity for eternity. Line upon line, those two trumpets are one Trumpet, for the Jubilee trumpet is only blown on the Day of Atonement, and the Day of Atonement begins when the seventh trumpet of the third woe is sounded. The doctrine that represented both trumpets in the Millerite movement was the light of the Sabbath. The light that represents both Trumpets in these last days is the doctrine of the incarnation. Line upon line, the Sabbath and the doctrine of the incarnation are the same doctrine.

Wanneer de verzegelingstijd van de honderd vierenveertigduizend begint, is er een bazuin die aanduidt dat de door de islam volbrachte oorlogvoering is aangebroken, en een bazuin die vrijheid uitroept voor hen die slaven van de zonde zijn geweest. De ene bazuin duidt de uiterlijke geschiedenis aan, en de andere stelt de innerlijke ervaring voor van dat verbondsvolk van de laatste dagen. Hun slavernij wordt opgeheven wanneer hun menselijkheid voor eeuwig met Zijn Goddelijkheid wordt verenigd. Regel op regel zijn die twee bazuinen één Bazuin, want de Jubeljaar-bazuin wordt slechts geblazen op de Grote Verzoendag, en de Grote Verzoendag begint wanneer de zevende bazuin van het derde wee wordt geblazen. De leer die in de Milleritische beweging beide bazuinen vertegenwoordigde, was het licht van de sabbat. Het licht dat in deze laatste dagen beide Bazuinen vertegenwoordigt, is de leer van de incarnatie. Regel op regel zijn de sabbat en de leer van de incarnatie dezelfde leer.

Peter’s confession identified the Messiah, and also the Son of God. The Messiah is the Son of God. The Messiah is the creator represented by the Sabbath.

Petrus’ belijdenis duidde de Messias aan, en tevens de Zoon van God. De Messias is de Zoon van God. De Messias is de Schepper die door de sabbat wordt vertegenwoordigd.

> “Paul had never seen Christ while he dwelt upon the earth. He had indeed heard of him and his works, but he could not believe that the promised Messiah, the Creator of all worlds, the Giver of all blessings, would appear upon earth as a mere man.” Sketches from the Life of Paul, 256.

> „Paulus had Christus nooit gezien terwijl Hij op aarde verbleef. Hij had inderdaad over Hem en Zijn werken gehoord, maar hij kon niet geloven dat de beloofde Messias, de Schepper van alle werelden, de Gever van alle zegeningen, op aarde zou verschijnen als slechts een mens.” Sketches from the Life of Paul, 256.

The Sabbath identifies the Creator and the Creator was the Christ that Peter identified. The Son of God, who Peter identified is He who combined with human flesh to become the Son of man. The Son of God represents the incarnation.

De sabbat identificeert de Schepper, en de Schepper was de Christus die Petrus aanwees. De Zoon van God, die Petrus aanwees, is Hij die Zich met menselijk vlees verenigde om de Zoon des mensen te worden. De Zoon van God vertegenwoordigt de incarnatie.

> “Christ brought men and women power to overcome. He came to this world in human form, to live a man amongst men. He assumed the liabilities of human nature, to be proved and tried. In His humanity He was a partaker of the divine nature. In His incarnation He gained in a new sense the title of the Son of God. Said the angel to Mary, ‘The power of the Highest shall overshadow thee: therefore also that holy thing which shall be born of thee shall be called the Son of God’ (Luke 1:35). While the Son of a human being, He became the Son of God in a new sense. Thus He stood in our world—the Son of God, yet allied by birth to the human race.” Selected Messages, book 1, 226.

> “Christus bracht mannen en vrouwen kracht om te overwinnen. Hij kwam naar deze wereld in menselijke gedaante, om als mens onder de mensen te leven. Hij nam de aansprakelijkheden van de menselijke natuur op Zich, om beproefd en getoetst te worden. In Zijn menselijkheid had Hij deel aan de goddelijke natuur. In Zijn menswording verwierf Hij in een nieuwe zin de titel van de Zoon van God. De engel zei tot Maria: ‘De kracht des Allerhoogsten zal u overschaduwen; daarom ook zal het heilige dat uit u geboren zal worden, Gods Zoon genoemd worden’ (Lukas 1:35). Terwijl Hij de Zoon van een mens was, werd Hij in een nieuwe zin de Zoon van God. Zo stond Hij in onze wereld—de Zoon van God, en toch door geboorte verbonden met het menselijk geslacht.” Selected Messages, boek 1, 226.

At Caesarea Philippi, Peter’s twofold confession represented the one hundred and forty-four thousand who understand that Jesus is the Christ, the Son of God and the doctrine of the Sabbath that was lightened in 1844, along with the doctrine of the incarnation that is recognized in the last days. The light of the twofold truth is opened up at the beginning and ending of the period of the sealing, as witnessed by the history of the sealing from October 22, 1844 to 1863, and the history of Revelation chapter eighteen’s two voices.

Te Caesarea Filippi vertegenwoordigde Petrus’ tweevoudige belijdenis de honderdvierenveertigduizend, die begrijpen dat Jezus de Christus is, de Zoon van God, en de leer van de sabbat die in 1844 verlicht werd, samen met de leer van de menswording die in de laatste dagen wordt erkend. Het licht van de tweevoudige waarheid wordt geopend aan het begin en aan het einde van de periode van de verzegeling, zoals blijkt uit de geschiedenis van de verzegeling van 22 oktober 1844 tot 1863, en de geschiedenis van de twee stemmen van Openbaring hoofdstuk achttien.

In both the Millerite line of the sealing process, and the prophetic line of the sealing in Revelation eighteen, there is a test at the very end of the period where one class is manifested as foolish virgins, as was the case from 1856 to 1863, and a class is manifested as wise virgins from July 2023 unto the soon coming Sunday law. That final period of testing repeats the beginning of the period. The same angel that descended on September 11, 2001 arrived as Michael to call the dead to life in 2023 some to everlasting life and some to everlasting death. When He arrived, He led His people back to the foundations. Some refuse to walk in the old paths, some do walk in the old paths. Some hearken to the sound of the trumpet, some refuse to hear.

Zowel in de Milleritische lijn van het verzegelingsproces als in de profetische lijn van de verzegeling in Openbaring achttien is er geheel aan het einde van de periode een beproeving, waarin één klasse wordt geopenbaard als dwaze maagden, zoals het geval was van 1856 tot 1863, en een klasse wordt geopenbaard als wijze maagden vanaf juli 2023 tot aan de spoedig komende zondagswet. Die laatste periode van beproeving herhaalt het begin van de periode. Dezelfde engel die op 11 september 2001 neerdaalde, kwam in 2023 als Michaël om de doden tot leven te roepen, sommigen tot het eeuwige leven en sommigen tot de eeuwige dood. Toen Hij kwam, leidde Hij Zijn volk terug naar de fundamenten. Sommigen weigeren op de oude paden te wandelen, sommigen wandelen wel op de oude paden. Sommigen geven gehoor aan het geluid van de bazuin, sommigen weigeren te horen.

> Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken. Jeremiah 6:16, 17.

> Zo zegt de HEERE: Staat op de wegen, en ziet toe, en vraagt naar de oude paden, waar toch de goede weg zij, en wandelt daarin; zo zult gij rust vinden voor uw zielen. Maar zij zeiden: Wij zullen daarin niet wandelen. Ook heb Ik wachters over u gesteld, zeggende: Luistert naar het geluid van de bazuin. Maar zij zeiden: Wij zullen niet luisteren. Jeremia 6:16, 17.

The message represented by the trumpet which the watchmen blows is twofold. It is the seventh trumpet of Islam and the Jubilee trumpet of deliverance. It is the message of the combination of Divinity with humanity, which is accomplished by the mystery of the incarnation, and that produces a character prepared for the seal of God, which is the Sabbath. The message, the work and the circumstances associated with that final period of the sealing which began in July 2023, twenty-two years after 2001, is represented by verses thirteen to fifteen of Daniel chapter eleven, and by Christ’s visit to Caesarea Philippi in Matthew chapter sixteen.

De boodschap die wordt voorgesteld door de bazuin die de wachters blazen, is tweeledig. Zij is de zevende bazuin van de islam en de jubelbazuin van de bevrijding. Zij is de boodschap van de vereniging van de Godheid met de mensheid, die wordt volbracht door het geheimenis van de menswording, en die een karakter voortbrengt dat voorbereid is op het zegel van God, namelijk de sabbat. De boodschap, het werk en de omstandigheden die verbonden zijn met die laatste periode van de verzegeling, welke in juli 2023 begon, tweeëntwintig jaar na 2001, worden voorgesteld door de verzen dertien tot vijftien van Daniël hoofdstuk elf, en door Christus’ bezoek aan Caesarea Filippi in Mattheüs hoofdstuk zestien.

In the parable of the ten virgins all the virgins fell asleep during the tarrying time. Jesus told His disciples that Lazarus sleepeth.

In de gelijkenis van de tien maagden sliepen alle maagden in gedurende de tijd van vertoeven. Jezus zei tot Zijn discipelen dat Lazarus sliep.

> These things said he: and after that he saith unto them, Our friend Lazarus sleepeth; but I go, that I may awake him out of sleep. Then said his disciples, Lord, if he sleep, he shall do well. Howbeit Jesus spake of his death: but they thought that he had spoken of taking of rest in sleep. Then said Jesus unto them plainly, Lazarus is dead. John 11:10–14.

> Dit sprak Hij; en daarna zei Hij tot hen: Onze vriend Lazarus slaapt, maar Ik ga heen om hem uit de slaap op te wekken. Toen zeiden zijn discipelen: Heere, als hij slaapt, zal het goed met hem gaan. Jezus echter had van zijn dood gesproken, maar zij meenden dat Hij sprak over het nemen van rust in de slaap. Toen zei Jezus hun ronduit: Lazarus is gestorven. Johannes 11:10–14.

At the end of twenty-one days, Daniel saw the vision, and he was in a deep sleep.

Aan het einde van eenentwintig dagen zag Daniël het visioen, en hij was in een diepe slaap.

> And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves. Therefore I was left alone, and saw this great vision, and there remained no strength in me: for my comeliness was turned in me into corruption, and I retained no strength. Yet heard I the voice of his words: and when I heard the voice of his words, then was I in a deep sleep on my face, and my face toward the ground. Daniel 10:7–9.

> En ik, Daniël, zag alleen het gezicht; want de mannen die bij mij waren, zagen het gezicht niet; maar een grote siddering viel op hen, zodat zij wegvluchtten om zich te verbergen. Daarom bleef ik alleen over, en zag dit grote gezicht, en er bleef geen kracht in mij over; want mijn schoonheid werd in mij verkeerd tot verderf, en ik behield geen kracht. Toch hoorde ik de stem van zijn woorden; en toen ik de stem van zijn woorden hoorde, viel ik in een diepe slaap met mijn aangezicht ter aarde, en mijn aangezicht naar de grond. Daniël 10:7–9.

The two witnesses of Revelation chapter eleven, were dead in the street for three and a half days, and Ezekiel’s dead bones were in the valley. On July 18, 2020 the tarrying time of spiritual death and sleeping was brought upon the virgins of the movement of the third angel. Three years later the process of awakening and preparing God’s last-day people as His ensign and mighty army began. The angel that descended on July 18, 2020 unsealed a truth, as angels always do when they descend.

De twee getuigen van Openbaring hoofdstuk elf lagen drieënhalve dag dood op de straat, en Ezechiëls dode beenderen lagen in de vallei. Op 18 juli 2020 werd over de maagden van de beweging van de derde engel de vertoeftijd van geestelijke dood en slaap gebracht. Drie jaar later begon het proces van ontwaken en van het toerusten van Gods volk van de laatste dagen als Zijn banier en machtig leger. De engel die op 18 juli 2020 neerdaalde, ontzegelde een waarheid, zoals engelen altijd doen wanneer zij neerdalen.

The truth he unsealed was the experience of the tarrying time and first disappointment. God’s last-day people were then scattered, and when the process of awakening them arrived in history, they would be required to recognize and acknowledge that they had been scattered and that they were in the tarrying time. There was then sent many angels, or many messages to strengthen the message of the tarrying time.

De waarheid die hij ontzegelde, was de ervaring van de vertoefperiode en van de eerste teleurstelling. Gods volk van de laatste dagen was toen verstrooid, en wanneer in de geschiedenis het proces van hun opwekking aanbrak, zou van hen worden verlangd te erkennen en te belijden dat zij verstrooid waren geweest en dat zij zich in de vertoefperiode bevonden. Toen werden vele engelen, of vele boodschappen, gezonden om de boodschap van de vertoefperiode te versterken.

> “Near the close of the second angel’s message, I saw a great light from heaven shining upon the people of God. The rays of this light seemed bright as the sun. And I heard the voices of angels crying, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’

> “Tegen het einde van de boodschap van de tweede engel zag ik een groot licht uit de hemel schijnen op het volk van God. De stralen van dit licht leken helder als de zon. En ik hoorde de stemmen van engelen roepen: ‘Zie, de Bruidegom komt; gaat uit Hem tegemoet!’”

> “This was the midnight cry, which was to give power to the second angel’s message. Angels were sent from heaven to arouse the discouraged saints and prepare them for the great work before them. The most talented men were not the first to receive this message. Angels were sent to the humble, devoted ones, and constrained them to raise the cry, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’ Those entrusted with the cry made haste, and in the power of the Holy Spirit sounded the message, and aroused their discouraged brethren. This work did not stand in the wisdom and learning of men, but in the power of God, and His saints who heard the cry could not resist it. The most spiritual received this message first, and those who had formerly led in the work were the last to receive and help swell the cry, “Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’

> „Dit was de middernachtsroep, die kracht moest geven aan de boodschap van de tweede engel. Engelen werden uit de hemel gezonden om de ontmoedigde heiligen op te wekken en hen voor te bereiden op het grote werk dat vóór hen lag. De meest begaafde mannen waren niet de eersten die deze boodschap ontvingen. Engelen werden gezonden tot de nederigen, de toegewijden, en drongen er bij hen op aan de roep te verheffen: ‘Zie, de Bruidegom komt; gaat uit Hem tegemoet!’ Degenen aan wie de roep was toevertrouwd, haastten zich en verkondigden in de kracht van de Heilige Geest de boodschap, en wekten hun ontmoedigde broeders op. Dit werk berustte niet op de wijsheid en geleerdheid van mensen, maar op de kracht van God, en Zijn heiligen die de roep hoorden, konden daaraan geen weerstand bieden. De meest geestelijken ontvingen deze boodschap het eerst, en zij die vroeger leiding hadden gegeven in het werk, waren de laatsten om haar te ontvangen en mee te helpen de roep aan te zwellen: ‘Zie, de Bruidegom komt; gaat uit Hem tegemoet!’”

> “In every part of the land, light was given upon the second angel’s message, and the cry melted the hearts of thousands. It went from city to city, and from village to village, until the waiting people of God were fully aroused. In many churches the message was not permitted to be given, and a large company who had the living testimony left these fallen churches. A mighty work was accomplished by the midnight cry. The message was heart-searching, leading the believers to seek a living experience for themselves. They knew that they could not lean upon one another.” Early Writings, 238.

> “In elk deel van het land werd licht gegeven over de boodschap van de tweede engel, en de roep deed de harten van duizenden smelten. Hij ging van stad tot stad, en van dorp tot dorp, totdat het wachtende volk van God ten volle was opgewekt. In vele kerken werd het niet toegestaan de boodschap te brengen, en een grote schare, die het levende getuigenis bezat, verliet deze gevallen kerken. Door de middernachtsroep werd een machtig werk tot stand gebracht. De boodschap doorgrondde het hart en bracht de gelovigen ertoe voor zichzelf een levende ervaring te zoeken. Zij wisten dat zij niet op elkander konden leunen.” Early Writings, 238.

The arrival of the message of the Midnight Cry in the parable identifies when the two classes of virgins’ manifest whether they have oil. The wise have oil, the foolish do not. The parable was fulfilled by the work of Samuel Snow in the Millerite history, and in that work the message Snow presented was developed as represented by his articles in the Millerite publications of that time period. Then when he arrived at the Exeter camp meeting, which was from August 12th to the 17th, 1844, a period is also represented that ultimately led to those at the meeting leaving the meeting and proclaiming the message.

De komst van de boodschap van de Middernachtsroep in de gelijkenis bepaalt het moment waarop de twee klassen van maagden openbaren of zij olie hebben. De wijzen hebben olie, de dwazen niet. De gelijkenis werd vervuld door het werk van Samuel Snow in de Milleritische geschiedenis, en in dat werk werd de boodschap die Snow verkondigde ontwikkeld, zoals weergegeven in zijn artikelen in de Milleritische publicaties uit die periode. Toen hij vervolgens aankwam op de campmeeting te Exeter, die duurde van 12 tot en met 17 augustus 1844, wordt eveneens een periode voorgesteld die er uiteindelijk toe leidde dat degenen op de bijeenkomst de bijeenkomst verlieten en de boodschap verkondigden.

There is a “point in time” when the message of the Midnight Cry is fully established, and at that point, based upon the parable, probation closes upon the virgins. That “point in time” is preceded by “a period” when the message is being developed. Since July, 2023 the message of the Midnight Cry has been developing, and unlike the Millerite fulfillment, the message has been transmitted across the world in advance of the “close of probation”. When probation closed at the end of the Exeter meeting the message then went to “every part of the land,” and “light was given upon the second angel’s message, and the cry melted the hearts of thousands. It went from city to city, and from village to village, until the waiting people of God were fully aroused.”

Er is een „tijdstip” waarop de boodschap van de Middernachtsroep volledig is bevestigd, en op dat tijdstip wordt, op grond van de gelijkenis, de genadetijd voor de maagden gesloten. Aan dat „tijdstip” gaat „een periode” vooraf waarin de boodschap wordt ontwikkeld. Sinds juli 2023 is de boodschap van de Middernachtsroep in ontwikkeling, en in tegenstelling tot de Milleritische vervulling is de boodschap wereldwijd overgebracht vóór de „sluiting van de genadetijd”. Toen de genadetijd aan het einde van de samenkomst te Exeter werd gesloten, ging de boodschap vervolgens naar „elk deel van het land,” en „licht werd gegeven over de boodschap van de tweede engel, en de roep deed de harten van duizenden smelten. Zij ging van stad tot stad, en van dorp tot dorp, totdat het wachtende volk van God volledig was opgewekt.”

In our current history the message that began to be published in July of 2023 is now in one hundred and twenty countries around the world, and the articles that represent the development of the message of the Midnight Cry are available in over sixty languages, and the articles can either be read or listened to.

In onze huidige geschiedenis is de boodschap die in juli 2023 begon te worden gepubliceerd, inmiddels verspreid in honderdtwintig landen over de hele wereld, en de artikelen die de ontwikkeling van de boodschap van de Middernachtsroep vertegenwoordigen, zijn beschikbaar in meer dan zestig talen, en de artikelen kunnen zowel worden gelezen als beluisterd.

> The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:1–3.

> De Openbaring van Jezus Christus, die God Hem gegeven heeft, om Zijn dienstknechten te tonen wat weldra geschieden moet; en Hij heeft die door Zijn engel gezonden en te kennen gegeven aan Zijn dienstknecht Johannes; die getuigenis heeft afgelegd van het woord van God, en van het getuigenis van Jezus Christus, en van alles wat hij gezien heeft. Zalig is hij die leest, en zij die de woorden van deze profetie horen en bewaren wat daarin geschreven staat; want de tijd is nabij. Openbaring 1:1–3.

The light of this message as represented with the articles has been accomplished in roughly six months by two persons.

Het licht van deze boodschap, zoals weergegeven in de artikelen, is in ongeveer zes maanden door twee personen tot stand gebracht.

> “Unless those who can help in — are aroused to a sense of their duty, they will not recognize the work of God when the loud cry of the third angel shall be heard. When light goes forth to lighten the earth, instead of coming up to the help of the Lord, they will want to bind about His work to meet their narrow ideas. Let me tell you that the Lord will work in this last work in a manner very much out of the common order of things, and in a way that will be contrary to any human planning. There will be those among us who will always want to control the work of God, to dictate even what movements shall be made when the work goes forward under the direction of the angel who joins the third angel in the message to be given to the world. God will use ways and means by which it will be seen that He is taking the reins in His own hands. The workers will be surprised by the simple means that He will use to bring about and perfect His work of righteousness.” Testimonies to Ministers, 300.

> ‘Tenzij degenen die in — hulp kunnen bieden, worden gewekt tot het besef van hun plicht, zullen zij het werk van God niet herkennen wanneer de luide roep van de derde engel zal worden gehoord. Wanneer het licht uitgaat om de aarde te verlichten, zullen zij, in plaats van op te komen tot de hulp des Heren, Zijn werk willen inbinden om het aan hun bekrompen opvattingen aan te passen. Laat mij u zeggen dat de Heer in dit laatste werk zal arbeiden op een wijze die sterk afwijkt van de gewone orde der dingen, en op een manier die in strijd zal zijn met elke menselijke planning. Er zullen er onder ons zijn die steeds het werk van God zullen willen beheersen, en zelfs zullen willen voorschrijven welke bewegingen gemaakt moeten worden wanneer het werk voortgaat onder de leiding van de engel die zich bij de derde engel voegt in de boodschap die aan de wereld gegeven moet worden. God zal wegen en middelen gebruiken waardoor gezien zal worden dat Hij zelf de teugels in handen neemt. De arbeiders zullen verbaasd staan over de eenvoudige middelen die Hij zal gebruiken om Zijn werk van gerechtigheid tot stand te brengen en te voltooien.’ Testimonies to Ministers, 300.

The Lion of the tribe of Judah has now brought His last-day people to verses thirteen through fifteen of Daniel eleven, opening the history represented by the history of 200 BC to 63 BC, and also Matthew chapter sixteen, and the history of Christ’s visit to Caesarea Philippi. Both the predictions and the history of their fulfillments align with the portion of the book of Daniel that was sealed until the last days. The books of Daniel and Revelation are one book, so in the last days, just before probation closes, the Revelation of Jesus Christ is unsealed, and that Revelation includes the portion of Daniel that relates to the last days. The time is at hand for the conclusion of the Exeter camp meeting.

De Leeuw uit de stam van Juda heeft Zijn volk van de laatste dagen nu gebracht tot de verzen dertien tot en met vijftien van Daniël elf, waarmee de geschiedenis wordt ontsloten die wordt uitgebeeld door de geschiedenis van 200 v.Chr. tot 63 v.Chr., alsook Mattheüs hoofdstuk zestien en de geschiedenis van Christus’ bezoek aan Caesarea Filippi. Zowel de voorspellingen als de geschiedenis van hun vervullingen stemmen overeen met het gedeelte van het boek Daniël dat verzegeld was tot de laatste dagen. De boeken Daniël en Openbaring zijn één boek; daarom wordt in de laatste dagen, vlak voordat de genadetijd wordt afgesloten, de Openbaring van Jezus Christus ontzegeld, en die Openbaring omvat het gedeelte van Daniël dat betrekking heeft op de laatste dagen. De tijd is nabij voor de afsluiting van de Exeter-kampbijeenkomst.

> And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:10, 11.

> En hij zeide tot mij: Verzegel de woorden der profetie van dit boek niet, want de tijd is nabij. Wie onrecht doet, hij doe nog meer onrecht; en wie verontreinigd is, hij worde nog meer verontreinigd; en wie rechtvaardig is, hij zij nog meer rechtvaardig; en wie heilig is, hij worde nog meer geheiligd. Openbaring 22:10, 11.

We will continue this study in the next article.

Wij zullen deze studie in het volgende artikel voortzetten.

> Behold, the days come, saith the Lord God, that I will send a famine in the land, not a famine of bread, nor a thirst for water, but of hearing the words of the Lord: And they shall wander from sea to sea, and from the north even to the east, they shall run to and fro to seek the word of the Lord, and shall not find it. In that day shall the fair virgins and young men faint for thirst. They that swear by the sin of Samaria, and say, Thy god, O Dan, liveth; and, The manner of Beersheba liveth; even they shall fall, and never rise up again. Amos 8:11–14.

> Zie, de dagen komen, spreekt de Heere HEERE, dat Ik een honger in het land zal zenden, niet een honger naar brood, noch dorst naar water, maar om de woorden des HEEREN te horen; en zij zullen zwerven van zee tot zee, en van het noorden zelfs tot het oosten; zij zullen heen en weer lopen om het woord des HEEREN te zoeken, maar zullen het niet vinden. Te dien dage zullen de schone maagden en de jongemannen versmachten van dorst. Zij die zweren bij de zonde van Samaria en zeggen: Zo waar uw god leeft, o Dan; en: Zo waar de wijze van Beërséba leeft; ook zij zullen vallen en niet weer opstaan. Amos 8:11–14.

Back to Articles