Article

# The Book of Daniel - Number Thirty-Three

Het Boek Daniël - Nummer Drieëndertig

The “Seal” of God Impressed at the Sunday Law Decree: A Prophetic Analysis of Daniel Chapter 6

Het „zegel” van God, opgedrukt bij het decreet inzake de zondagswet: een profetische analyse van Daniël hoofdstuk 6

Author

Jeff Pippenger

Published

December 28, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The “seal” of God that can be seen, is impressed at the Sunday law decree.

Het „zegel” van God dat zichtbaar kan worden, wordt aangebracht bij het decreet van de zondagswet.

> “Not one of us will ever receive the seal of God while our characters have one spot or stain upon them. It is left with us to remedy the defects in our characters, to cleanse the soul temple of every defilement. Then the latter rain will fall upon us as the early rain fell upon the disciples on the Day of Pentecost. . ..

> ‘Niet één van ons zal ooit het zegel van God ontvangen zolang onze karakters nog één vlek of smet vertonen. Het is aan ons om de gebreken in ons karakter te herstellen, om de tempel van de ziel van elke verontreiniging te reinigen. Dan zal de late regen op ons neerdalen, zoals de vroege regen op de discipelen viel op de Pinksterdag....’

> “What are you doing, brethren, in the great work of preparation? Those who are uniting with the world are receiving the worldly mold and preparing for the mark of the beast. Those who are distrustful of self, who are humbling themselves before God and purifying their souls by obeying the truth these are receiving the heavenly mold and preparing for the seal of God in their foreheads. When the decree goes forth and the stamp is impressed, their character will remain pure and spotless for eternity.” Testimonies, volume 5, 214, 216.

> “Wat doet u, broeders, in het grote werk der voorbereiding? Zij die zich met de wereld verenigen, ontvangen de wereldse vorm en bereiden zich voor op het merkteken van het beest. Zij die wantrouwig staan tegenover zichzelf, die zich voor God vernederen en hun zielen reinigen door de waarheid te gehoorzamen, dezen ontvangen de hemelse vorm en bereiden zich voor op het zegel van God op hun voorhoofden. Wanneer het besluit uitgaat en het stempel wordt ingedrukt, zal hun karakter tot in eeuwigheid rein en vlekkeloos blijven.” Testimonies, deel 5, 214, 216.

Daniel receives the seal that can be seen, when he is thrown into the lion’s den, so the chapter is representing the Sunday law decree.

Daniël ontvangt het zegel dat gezien kan worden, wanneer hij in de leeuwenkuil wordt geworpen; het hoofdstuk stelt derhalve het zondagwetdecreet voor.

> Then these men assembled unto the king, and said unto the king, Know, O king, that the law of the Medes and Persians is, That no decree nor statute which the king establisheth may be changed. Then the king commanded, and they brought Daniel, and cast him into the den of lions. Now the king spake and said unto Daniel, Thy God whom thou servest continually, he will deliver thee. And a stone was brought, and laid upon the mouth of the den; and the king sealed it with his own signet, and with the signet of his lords; that the purpose might not be changed concerning Daniel. Daniel 6:15–17.

> Toen kwamen deze mannen in menigte bij de koning en zeiden tot de koning: Weet, o koning, dat het een wet van de Meden en de Perzen is, dat geen besluit of verordening die de koning vaststelt, veranderd mag worden. Toen gaf de koning bevel, en zij brachten Daniël en wierpen hem in de leeuwenkuil. De koning nam het woord en zei tot Daniël: Uw God, Die gij voortdurend dient, Hij zal u verlossen. En er werd een steen gebracht en op de opening van de kuil gelegd; en de koning verzegelde die met zijn eigen zegelring en met de zegelring van zijn machthebbers, opdat het voornemen aangaande Daniël niet veranderd zou worden. Daniël 6:15–17.

The story does not end there, but it does end where it starts. The line of Daniel chapter six illustrates the confederacy that was primarily led by the one hundred and twenty princes, and the two lesser presidents, but included the counselors, captains and governors. The five-fold alliance was formed to deceive the king into persecuting Daniel. The story ends with their judgment, for they are illustrating a special judgment that occurs at the Sunday law; a judgment that is not directed at those representing Daniel or the king, but at those who deceived the king.

Het verhaal eindigt daar niet, maar het eindigt wel waar het begint. De lijn van Daniël hoofdstuk zes beeldt de confederatie uit die voornamelijk werd geleid door de honderdtwintig vorsten en de twee mindere presidenten, maar waarin ook de raadslieden, hoofdlieden en stadhouders waren opgenomen. Het vijfvoudige verbond werd gevormd om de koning te misleiden teneinde Daniël te vervolgen. Het verhaal eindigt met hun oordeel, want zij beelden een bijzonder oordeel uit dat plaatsvindt bij de zondagswet; een oordeel dat niet gericht is tegen hen die Daniël of de koning vertegenwoordigen, maar tegen hen die de koning misleid hebben.

> And the king commanded, and they brought those men which had accused Daniel, and they cast them into the den of lions, them, their children, and their wives; and the lions had the mastery of them, and brake all their bones in pieces or ever they came at the bottom of the den. Daniel 6:24.

> En de koning gaf bevel, en men bracht die mannen die Daniël beschuldigd hadden, en wierp hen in de leeuwenkuil, hen, hun kinderen en hun vrouwen; en de leeuwen overmeesterden hen en verbrijzelden al hun beenderen, nog voordat zij de bodem van de kuil bereikt hadden. Daniël 6:24.

In the prophetic scenario it is always the church that deceives the state, and chapter six is identifying the deception carried out against the king. After Ahab had witnessed the mighty manifestation of God’s power on Mount Carmel, Elijah led him through the rain back to Jezebel. Ahab had no reason to think that Jezebel would not be impressed with the powerful testimony of God’s power, but Ahab had been deceived concerning Jezebel’s deep-seated hatred of Elijah. The story of Elijah in confrontation with Ahab and Jezebel is again repeated in the story of John the Baptist (who was Elijah), and Herod and Herodias.

In het profetische scenario is het altijd de kerk die de staat misleidt, en hoofdstuk zes duidt het bedrog aan dat tegen de koning wordt gepleegd. Nadat Achab de machtige openbaring van Gods kracht op de berg Karmel had aanschouwd, leidde Elia hem door de regen terug naar Izebel. Achab had geen reden te denken dat Izebel niet onder de indruk zou zijn van het krachtige getuigenis van Gods macht, maar Achab was misleid ten aanzien van Izebels diepgewortelde haat tegen Elia. Het verhaal van Elia in de confrontatie met Achab en Izebel wordt opnieuw herhaald in het verhaal van Johannes de Doper (die Elia was), en Herodes en Herodias.

When on his birthday, the drunken Herod promised half his kingdom to Salome, (Herodias’ daughter), he did not expect that Herodias would demand the head of John. The kings, whether it be Ahab, Herod or Darius are deceived by the impure woman through the dance of Jezebel’s false prophets, or the dance of Herodias’ daughter, or the five-fold confederacy in the story of Daniel. Pilate was also deceived by a corrupt priesthood, which represented the Jewish “church”, and a church symbolizes a woman.

Toen de dronken Herodes op zijn verjaardag aan Salome (de dochter van Herodias) de helft van zijn koninkrijk beloofde, verwachtte hij niet dat Herodias het hoofd van Johannes zou eisen. De koningen, of het nu Achab, Herodes of Darius betreft, worden misleid door de onreine vrouw door middel van de dans van de valse profeten van Izebel, of de dans van de dochter van Herodias, of de vijfvoudige confederatie in het verhaal van Daniël. Ook Pilatus werd misleid door een verdorven priesterschap, dat de Joodse „kerk” vertegenwoordigde, en een kerk symboliseert een vrouw.

The deception is a characteristic of the prophetic scenario, and Islam of the third Woe is the lie that is employed to deceive the United Nations in the last days through fear. Both the “deception” and the “lie” that produces the deception, are identified in God’s prophetic Word. The role of Islam, and the papacy becoming the eighth head of the seven heads, have already been identified as part of the message that is unsealed in the last days, which is the Revelation of Jesus Christ. Therefore, exposing the deception of Darius in Daniel chapter six is part of the message that makes up the message of the Midnight Cry. The deception is the element that fully heals the deadly wound, thus resurrecting the papacy as the eighth and final kingdom. In the deception of Darius, the two apostate presidents and the one hundred and twenty princes are the representatives of the confederacy of deception who are contrasted with Daniel.

Het bedrog is een kenmerk van het profetische scenario, en de islam van het derde Wee is de leugen die wordt gebruikt om de Verenigde Naties in de laatste dagen door middel van vrees te misleiden. Zowel het “bedrog” als de “leugen” die het bedrog voortbrengt, worden in Gods profetisch Woord geïdentificeerd. De rol van de islam, en het pausschap dat het achtste hoofd van de zeven hoofden wordt, zijn reeds aangeduid als onderdeel van de boodschap die in de laatste dagen wordt ontzegeld, namelijk de Openbaring van Jezus Christus. Daarom maakt het blootleggen van het bedrog van Darius in Daniël hoofdstuk zes deel uit van de boodschap die de boodschap van de Middernachtsroep vormt. Het bedrog is het element dat de dodelijke wond volledig geneest en zo het pausschap doet herrijzen als het achtste en laatste koninkrijk. In het bedrog van Darius zijn de twee afvallige presidenten en de honderdtwintig vorsten de vertegenwoordigers van het verbond van bedrog, die tegenover Daniël worden gesteld.

One hundred and twenty is a symbol of God’s disciples at Pentecost.

Honderdtwintig is een symbool van Gods discipelen met Pinksteren.

> And in those days Peter stood up in the midst of the disciples, and said, (the number of names together were about an hundred and twenty.) Acts 1:15.

> En in die dagen stond Petrus op te midden van de discipelen en zei: (het getal van de personen tezamen was ongeveer honderdtwintig.) Handelingen 1:15.

Pentecost typifies the Sunday law when the seal is impressed, and the one hundred and twenty princes who deceived Darius, are a symbol of false priesthood at the Sunday law. Two categories of those who deceive the king are presented by the two apostate presidents and the one hundred and twenty apostate princes. The two presidents are classed with Daniel, who is the prophet. The two classes that deceive Darius represent a group of false prophets and a group of corrupted priests.

Pinksteren is een voorafschaduwing van de zondagswet wanneer het zegel wordt opgedrukt, en de honderdtwintig vorsten die Darius misleidden, zijn een symbool van een vals priesterschap bij de zondagswet. Twee categorieën van hen die de koning misleiden, worden voorgesteld door de twee afvallige presidenten en de honderdtwintig afvallige vorsten. De twee presidenten worden ingedeeld bij Daniël, die de profeet is. De twee klassen die Darius misleiden, vertegenwoordigen een groep valse profeten en een groep verdorven priesters.

> Woe be unto the pastors that destroy and scatter the sheep of my pasture! saith the Lord. Therefore thus saith the Lord God of Israel against the pastors that feed my people; Ye have scattered my flock, and driven them away, and have not visited them: behold, I will visit upon you the evil of your doings, saith the Lord. And I will gather the remnant of my flock out of all countries whither I have driven them, and will bring them again to their folds; and they shall be fruitful and increase. And I will set up shepherds over them which shall feed them: and they shall fear no more, nor be dismayed, neither shall they be lacking, saith the Lord. Behold, the days come, saith the Lord, that I will raise unto David a righteous Branch, and a King shall reign and prosper, and shall execute judgment and justice in the earth. In his days Judah shall be saved, and Israel shall dwell safely: and this is his name whereby he shall be called, THE LORD OUR RIGHTEOUSNESS. Therefore, behold, the days come, saith the Lord, that they shall no more say, The Lord liveth, which brought up the children of Israel out of the land of Egypt; But, The Lord liveth, which brought up and which led the seed of the house of Israel out of the north country, and from all countries whither I had driven them; and they shall dwell in their own land. Mine heart within me is broken because of the prophets; all my bones shake; I am like a drunken man, and like a man whom wine hath overcome, because of the Lord, and because of the words of his holiness. For the land is full of adulterers; for because of swearing the land mourneth; the pleasant places of the wilderness are dried up, and their course is evil, and their force is not right. For both prophet and priest are profane; yea, in my house have I found their wickedness, saith the Lord. Wherefore their way shall be unto them as slippery ways in the darkness: they shall be driven on, and fall therein: for I will bring evil upon them, even the year of their visitation, saith the Lord. Jeremiah 23:1–12.

> Wee de herders die de schapen van mijn weide ombrengen en verstrooien! spreekt de HEERE. Daarom, zo zegt de HEERE, de God van Israël, aangaande de herders die mijn volk weiden: Gij hebt mijn kudde verstrooid en hen verdreven en naar hen niet omgezien; zie, Ik zal over u bezoeking doen vanwege de boosheid van uw handelingen, spreekt de HEERE. En Ik zal het overblijfsel van mijn kudde verzamelen uit al de landen waarheen Ik hen verdreven heb, en Ik zal hen terugbrengen naar hun kooien; en zij zullen vruchtbaar zijn en talrijk worden. En Ik zal herders over hen aanstellen die hen zullen weiden; en zij zullen niet meer vrezen, noch verschrikt zijn, en geen van hen zal ontbreken, spreekt de HEERE. Zie, de dagen komen, spreekt de HEERE, dat Ik David een rechtvaardige Spruit zal verwekken; en een Koning zal regeren en voorspoedig zijn, en recht en gerechtigheid oefenen op de aarde. In zijn dagen zal Juda verlost worden, en Israël zal veilig wonen; en dit is zijn naam waarmee Hij genoemd zal worden: DE HEERE ONZE GERECHTIGHEID. Daarom, zie, de dagen komen, spreekt de HEERE, dat men niet meer zal zeggen: Zo waar de HEERE leeft, Die de kinderen Israëls uit het land Egypte heeft opgevoerd; maar: Zo waar de HEERE leeft, Die het zaad van het huis Israëls heeft opgevoerd en geleid uit het land van het noorden en uit al de landen waarheen Ik hen verdreven had; en zij zullen in hun eigen land wonen. Mijn hart is in mijn binnenste gebroken vanwege de profeten; al mijn beenderen beven; ik ben als een dronken man, en als een man die door wijn is overmand, vanwege de HEERE en vanwege de woorden van zijn heiligheid. Want het land is vol overspelers; want vanwege de vloek bedrijft het land rouw; de liefelijke plaatsen van de woestijn zijn verdord, en hun loop is boos, en hun kracht is niet recht. Want zowel profeet als priester zijn goddeloos; ja, zelfs in mijn huis heb Ik hun boosheid gevonden, spreekt de HEERE. Daarom zal hun weg hun zijn als gladde wegen in de duisternis: zij zullen voortgedreven worden en daarop vallen; want Ik zal kwaad over hen brengen, het jaar van hun bezoeking, spreekt de HEERE. Jeremia 23:1–12.

Jeremiah’s “year of visitation” is the judgment of the conspirators that deceived Darius. The judgment of the false prophets and priests is a subject of the prophetic Word. And just as a corrupt priesthood led out and deceived the Roman authorities against Christ, the conspiracy in Daniel six is addressing that very prophetic truth.

Jeremia’s “jaar der bezoeking” is het oordeel over de samenzweerders die Darius misleidden. Het oordeel over de valse profeten en priesters is een onderwerp van het profetische Woord. En evenals een verdorven priesterschap de Romeinse autoriteiten tegen Christus aanvoerde en misleidde, behandelt de samenzwering in Daniël zes juist die profetische waarheid.

The prophetic lines of chapter five of Daniel, set forth the executive judgment carried out upon the Republican horn and the nation of the United States at the Sunday law. That judgment is accomplished by Islam of the third Woe, that has snuck into the kingdom through the unguarded southern wall. The line of the Sunday law in chapter three of Daniel, identifies God’s people being lifted up as an ensign to the entire world at that very time. Chapter six is focusing upon the judgment carried out upon the false prophets in that very same history.

De profetische lijnen van Daniël, hoofdstuk vijf, zetten het uitvoerende oordeel uiteen dat bij de zondagswet wordt voltrokken over de Republikeinse hoorn en de natie van de Verenigde Staten. Dat oordeel wordt uitgevoerd door de islam van het derde Wee, die zich via de onbewaakte zuidelijke muur het koninkrijk heeft binnengeslopen. De lijn van de zondagswet in Daniël, hoofdstuk drie, duidt aan dat Gods volk juist op datzelfde tijdstip als een banier voor de gehele wereld wordt verheven. Hoofdstuk zes richt zich op het oordeel dat in diezelfde geschiedenis over de valse profeten wordt voltrokken.

At the Sunday law in the United States the apostate Protestant horn is made up of two classes, one that upholds Sunday as the day of worship, and the other that vainly professes to uphold Sabbath as the day of worship. Their counterparts within the Republican horn are the Democrat and Republican parties. Each of the two apostate horns were typified by the Sadducees and Pharisees in the time of Christ. The two apostate presidents and one hundred and twenty priests in the deception of Darius also represent the two categories of the apostate horn of Protestantism. Though they were actually political figures in the time when the story took place, the prophetic context identifies that it is the apostate religious power that deceives the state.

Bij de zondagswet in de Verenigde Staten bestaat de afvallige protestantse hoorn uit twee klassen: de ene handhaaft de zondag als de dag van aanbidding, en de andere beweert tevergeefs de sabbat als de dag van aanbidding te handhaven. Hun tegenhangers binnen de Republikeinse hoorn zijn de Democratische en Republikeinse partijen. Elk van de twee afvallige horens werd ten tijde van Christus voorgesteld door de Sadduceeën en de Farizeeën. De twee afvallige presidenten en honderdtwintig priesters in het bedrog van Darius vertegenwoordigen eveneens de twee categorieën van de afvallige hoorn van het protestantisme. Hoewel zij in de tijd waarin het verhaal zich afspeelde in werkelijkheid politieke figuren waren, maakt de profetische context duidelijk dat het de afvallige religieuze macht is die de staat misleidt.

The story, as illustrated at Mount Carmel, identifies two classes of false prophets; the prophets of Baal and the prophets of the grove (Ashtaroth). Together they typify the combination of church and state, for Baal is a male deity and Ashtaroth is a female deity. Elijah ultimately executed the false prophets of Mount Carmel, just as the confederacy of Daniel chapter six were thrown into the lion’s den.

Het verhaal, zoals uitgebeeld op de berg Karmel, onderscheidt twee groepen valse profeten: de profeten van Baäl en de profeten van het bos (Astarot). Samen zijn zij een voorafschaduwing van de verbinding van kerk en staat, want Baäl is een mannelijke godheid en Astarot een vrouwelijke godheid. Elia bracht uiteindelijk de valse profeten van de berg Karmel ter dood, zoals ook het verbond van Daniël hoofdstuk zes in de leeuwenkuil werd geworpen.

> And Elijah said unto them, Take the prophets of Baal; let not one of them escape. And they took them: and Elijah brought them down to the brook Kishon, and slew them there. 1 Kings 18:40.

> En Elia zei tot hen: Grijpt de profeten van Baäl; laat niet één van hen ontkomen. En zij grepen hen; en Elia voerde hen af naar de beek Kison en doodde hen daar. 1 Koningen 18:40.

In the same Mount Carmel story, represented by John the Baptist, the power that deceives is the daughter. Both stories identify the deceivers as dancing, whether around their offering on Mount Carmel, or at Herod’s drunken birthday party, where Salome did her dance of deception. Together the two lines identify the combination of church and state that is fully formed at the Sunday law, and that the apostate churches of the United States are the daughters of Herodias, who is Jezebel, who both represent Catholicism. Herod’s birthday marks the end of the sixth kingdom of the earth beast, but simultaneously marks the birthday of the seventh kingdom of Bible prophecy (the United Nations).

In hetzelfde verhaal van de berg Karmel, voorgesteld door Johannes de Doper, is de macht die misleidt de dochter. Beide verhalen duiden de misleiders aan als dansend, hetzij rond hun offer op de berg Karmel, hetzij op Herodes’ dronken verjaardagsfeest, waar Salome haar dans van misleiding uitvoerde. Samen duiden de twee lijnen op de combinatie van kerk en staat die bij de zondagswet volledig tot vorm komt, en dat de afvallige kerken van de Verenigde Staten de dochters van Herodias zijn, die Izebel is, die beiden het katholicisme vertegenwoordigen. Herodes’ verjaardag markeert het einde van het zesde koninkrijk van het beest van de aarde, maar markeert tegelijkertijd de geboortedag van het zevende koninkrijk van de Bijbelse profetie (de Verenigde Naties).

In the very promise to Salome, Herod agrees to give half his kingdom to Salome, identifying the seventh kingdom represents a combination of one-half church and one-half state. The kingdom begins when John’s head is delivered to Herodias. For this reason, the seventh kingdom is represented in Revelation chapter seventeen, as continuing but a short space. It is at the Sunday law that the three-fold union is put in place, for there the ten kings agree to give their short-lived kingdom unto the beast for one “hour.” The one “hour,” is the “hour” of the Sunday law crisis, that begins in the United States and ends when Michael stands up.

Reeds in de belofte aan Salome stemt Herodes ermee in haar de helft van zijn koninkrijk te geven, waarmee wordt aangeduid dat het zevende koninkrijk een combinatie voorstelt van een halve kerk en een halve staat. Het koninkrijk begint wanneer het hoofd van Johannes aan Herodias wordt overhandigd. Om deze reden wordt het zevende koninkrijk in Openbaring hoofdstuk zeventien voorgesteld als iets dat nog slechts een korte tijd voortduurt. Bij de zondagswet wordt de drievoudige unie tot stand gebracht, want daar komen de tien koningen overeen hun kortstondige koninkrijk voor één „uur” aan het beest te geven. Dat ene „uur” is het „uur” van de crisis van de zondagswet, die in de Verenigde Staten begint en eindigt wanneer Michaël opstaat.

> And the ten horns which thou sawest are ten kings, which have received no kingdom as yet; but receive power as kings one hour with the beast. These have one mind, and shall give their power and strength unto the beast. These shall make war with the Lamb, and the Lamb shall overcome them: for he is Lord of lords, and King of kings: and they that are with him are called, and chosen, and faithful. Revelation 17:12–14.

> En de tien horens die gij gezien hebt, zijn tien koningen, die nog geen koninkrijk ontvangen hebben; maar zij ontvangen macht als koningen, één uur met het beest. Dezen zijn eensgezind en zullen hun kracht en macht aan het beest geven. Dezen zullen oorlog voeren tegen het Lam, en het Lam zal hen overwinnen; want Hij is Heere der heren en Koning der koningen; en zij die met Hem zijn, zijn geroepen en uitverkoren en getrouw. Openbaring 17:12–14.

The ten kings, represented by Herod, agree at the birthday of the seventh kingdom to give half their kingdom unto the beast during the Sunday law crisis, which is represented as “one hour.” In that “hour,” the handwriting is written on Belshazzar’s wall. In that “hour,” Shadrach, Meshach and Abednego are cast into the furnace and are lifted up in a cloud as are the two witnesses of Revelation chapter eleven. The three-fold union is brought together by the deception carried out by the earth beast, who brings fire down out of heaven in sight of men.

De tien koningen, voorgesteld door Herodes, stemmen er bij de geboorte van het zevende koninkrijk mee in de helft van hun koninkrijk aan het beest te geven tijdens de zondagswetcrisis, die wordt voorgesteld als „één uur”. In dat „uur” wordt het handschrift op de wand van Belsazar geschreven. In dat „uur” worden Sadrach, Mesach en Abednego in de oven geworpen en in een wolk omhooggeheven, evenals de twee getuigen van Openbaring hoofdstuk elf. De drievoudige unie wordt samengebracht door het bedrog dat wordt uitgevoerd door het beest uit de aarde, dat voor de ogen der mensen vuur uit de hemel doet neerdalen.

> And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. And he exerciseth all the power of the first beast before him, and causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed. And he doeth great wonders, so that he maketh fire come down from heaven on the earth in the sight of men, And deceiveth them that dwell on the earth by the means of those miracles which he had power to do in the sight of the beast; saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live. Revelation 13:11–14.

> En ik zag een ander beest opkomen uit de aarde; en het had twee horens, een lam gelijk, en het sprak als een draak. En het oefent al de macht van het eerste beest uit vóór diens aangezicht, en het maakt dat de aarde en zij die daarop wonen het eerste beest aanbidden, welks dodelijke wond genezen was. En het doet grote tekenen, zodat het zelfs vuur uit de hemel doet neerdalen op de aarde voor de ogen der mensen, en het verleidt hen die op de aarde wonen door middel van de tekenen die het macht had te doen voor de ogen van het beest; en het zegt tot hen die op de aarde wonen, dat zij een beeld zouden maken voor het beest, dat de wond van het zwaard had en weer levend geworden was. Openbaring 13:11–14.

The world is deceived, not so much by the miracles, as it is by “the means of those miracles” which he had power to do. The expression “means of those miracles” is an added phrase, but it places the correct emphasis on the miracles, that should be carefully noted. The way in which the false message (fire from heaven), deceives the world is important to recognize, for we are now in the very history where the populations of planet earth are being hypnotized through an “information super-highway” that is controlled and manipulated by the globalist merchants of the earth. That subject we will leave off until later articles, but we are simply noting now that the deceit of the presidents and princes that was carried out upon Darius, is a specific prophetic subject, containing several connected elements that need to be recognized.

De wereld wordt misleid, niet zozeer door de wonderen, als wel door “de middelen van die wonderen” die hij macht had te doen. De uitdrukking “middelen van die wonderen” is een toegevoegde formulering, maar zij legt de juiste nadruk op de wonderen, en dat dient zorgvuldig te worden opgemerkt. De wijze waarop de valse boodschap (vuur uit de hemel) de wereld misleidt, is van belang om te onderkennen, want wij bevinden ons nu in juist die geschiedenis waarin de bevolkingen van de planeet aarde worden gehypnotiseerd via een “informatie-supersnelweg” die wordt beheerst en gemanipuleerd door de globalistische kooplieden der aarde. Dat onderwerp zullen wij tot latere artikelen laten rusten, maar wij merken nu slechts op dat het bedrog van de presidenten en vorsten dat op Darius werd uitgevoerd, een specifiek profetisch onderwerp is, dat verschillende samenhangende elementen bevat die onderkend moeten worden.

The three-fold union is brought together by the deception of Salome’s sensuous dance before the rulers at Herod’s birthday party. The deception that was forced upon Pilate, that was two-fold in nature, which was the accusation that Christ was causing and promoting sedition against the state power, and also that He was blaspheming against the religious power. In that history three antagonists came together. The Roman power (the state), Barabbas, a false Christ (the false prophet), and the apostate Jewish church (the beast). The apostate church deceived the Roman authority (the state), with the two-fold lie of sedition and blasphemy.

De drievoudige unie wordt samengebracht door het bedrog van Salome’s zinnelijke dans voor de machthebbers op Herodes’ verjaardagsfeest. Het bedrog dat Pilatus werd opgedrongen, was tweevoudig van aard, namelijk de beschuldiging dat Christus oproer tegen de staatsmacht veroorzaakte en bevorderde, en tevens dat Hij godslastering pleegde tegen de religieuze macht. In die geschiedenis kwamen drie antagonisten samen. De Romeinse macht (de staat), Barabbas, een valse Christus (de valse profeet), en de afvallige Joodse kerk (het beest). De afvallige kerk misleidde de Romeinse overheid (de staat) met de tweevoudige leugen van oproer en godslastering.

When Darius is finally awakened to the motivation of his deceivers, he is forced to throw Daniel into the lion’s den. Daniel broke the law of the state by his obedience to the law of God. The lie presented to Darius, was accomplished by exalting Darius’ pride, thus preventing him from recognizing the motivation of his deceivers. The lie and the deception in the story of Daniel and the lion’s den, identifies obedience to God as blasphemy and sedition, which was the same two-fold deception of the cross, and the waymark of the cross aligns with the waymark of the Sunday law.

Wanneer Darius uiteindelijk ontwaakt voor het motief van zijn bedriegers, wordt hij gedwongen Daniël in de leeuwenkuil te werpen. Daniël overtrad de wet van de staat door zijn gehoorzaamheid aan de wet van God. De leugen die aan Darius werd voorgelegd, werd ten uitvoer gebracht door de trots van Darius te verheffen, waardoor werd verhinderd dat hij het motief van zijn bedriegers onderkende. De leugen en het bedrog in het verhaal van Daniël en de leeuwenkuil duiden gehoorzaamheid aan God aan als godslastering en opruiing, hetgeen dezelfde tweevoudige misleiding van het kruis was; en de wegmarkering van het kruis komt overeen met de wegmarkering van de zondagwet.

The punishment of the religious deceiving power is a subject of Bible prophecy, as is the fact that the religious power deceives the state power.

De bestraffing van de religieuze misleidende macht is een onderwerp van de Bijbelse profetie, evenals het feit dat de religieuze macht de staatsmacht misleidt.

> “The people see that they have been deluded. They accuse one another of having led them to destruction; but all unite in heaping their bitterest condemnation upon the ministers. Unfaithful pastors have prophesied smooth things; they have led their hearers to make void the law of God and to persecute those who would keep it holy. Now, in their despair, these teachers confess before the world their work of deception. The multitudes are filled with fury. ‘We are lost!’ they cry, ‘and you are the cause of our ruin;’ and they turn upon the false shepherds. The very ones that once admired them most will pronounce the most dreadful curses upon them. The very hands that once crowned them with laurels will be raised for their destruction. The swords which were to slay God’s people are now employed to destroy their enemies. Everywhere there is strife and bloodshed.” The Great Controversy, 655.

> „Het volk ziet in dat het misleid is. Zij beschuldigen elkaar ervan hen in het verderf te hebben geleid; maar allen verenigen zich erin hun bitterste veroordeling op de dienaren te doen neerkomen. Ontrouwe herders hebben aangename dingen geprofeteerd; zij hebben hun hoorders ertoe gebracht de wet van God krachteloos te maken en hen te vervolgen die haar heilig wilden houden. Nu belijden deze leraars, in hun wanhoop, voor de wereld hun werk van misleiding. De menigten zijn vervuld van razernij. ‘Wij zijn verloren!’ roepen zij, ‘en gij zijt de oorzaak van onze ondergang;’ en zij keren zich tegen de valse herders. Juist degenen die hen eens het meest bewonderden, zullen de vreselijkste vervloekingen over hen uitspreken. Juist de handen die hen eens met lauwerkransen kroonden, zullen voor hun vernietiging worden opgeheven. De zwaarden die Gods volk moesten doden, worden nu gebruikt om hun vijanden te verdelgen. Overal is twist en bloedvergieten.” The Great Controversy, 655.

The religious leaders are turned upon after probation closes, for their flocks recognize that they had been deceived by a lie propagated by the religious leaders. The presidents and princes, along with their families, all suffered the same retributive judgment for the lie they propagated. When Elijah slew the false prophets at Mount Carmel, that same retribution is represented at “the great earthquake” of Revelation chapter eleven, when “seven thousand” are overthrown.

Na het sluiten van de genadetijd keren de kudden zich tegen de godsdienstige leiders, want zij erkennen dat zij door een door de godsdienstige leiders verbreide leugen misleid zijn geweest. De presidenten en vorsten leden, samen met hun gezinnen, allen hetzelfde vergeldende oordeel wegens de leugen die zij hadden verbreid. Toen Elia de valse profeten op de berg Karmel doodde, wordt diezelfde vergelding uitgebeeld bij „de grote aardbeving” van Openbaring hoofdstuk elf, wanneer „zevenduizend” omvergeworpen worden.

> And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. Revelation 11:13.

> En op hetzelfde uur geschiedde er een grote aardbeving, en het tiende deel van de stad stortte in, en in de aardbeving kwamen zeven duizend mensen om; en de overigen werden bevreesd en gaven heerlijkheid aan de God des hemels. Openbaring 11:13.

In the fulfillment of the great earthquake of the French Revolution the seven thousand that were slain represented the royalty of France. At the “hour” of the great earthquake that is the Sunday law, the seven thousand that are slain represent Seventh-day Adventists who bow to Rome, for only those that understand the accountability of the Seventh-day Sabbath receive the mark of the beast when the Sunday law arrives.

In de vervulling van de grote aardbeving van de Franse Revolutie vertegenwoordigden de zevenduizend die gedood werden het koningshuis van Frankrijk. In het „uur” van de grote aardbeving, dat wil zeggen de zondagswet, vertegenwoordigen de zevenduizend die gedood worden de Zevendedagsadventisten die zich voor Rome buigen, want alleen zij die de verantwoordelijkheid van de sabbat van de zevende dag verstaan, ontvangen het merkteken van het beest wanneer de zondagswet komt.

> “The change of the Sabbath is the sign or mark of the authority of the Roman church. Those who, understanding the claims of the fourth commandment, choose to observe the false Sabbath in the place of the true, are thereby paying homage to that power by which alone it is commanded. The mark of the beast is the papal Sabbath, which has been accepted by the world in the place of the day of God’s appointment.

> “De verandering van de sabbat is het teken of merkteken van het gezag van de Rooms-Katholieke Kerk. Zij die, terwijl zij de aanspraken van het vierde gebod begrijpen, ervoor kiezen de valse sabbat in plaats van de ware te onderhouden, brengen daardoor hulde aan die macht door welke alleen zij wordt geboden. Het merkteken van het beest is de pauselijke sabbat, die door de wereld is aangenomen in de plaats van de dag die God heeft ingesteld.

> “But the time to receive the mark of the beast, as designated in prophecy, has not yet come. The testing time has not yet come. There are true Christians in every church, not excepting the Roman Catholic communion. None are condemned until they have had the light and have seen the obligation of the fourth commandment. But when the decree shall go forth enforcing the counterfeit Sabbath, and when the loud cry of the third angel shall warn men against the worship of the beast and his image, the line will be clearly drawn between the false and the true. Then those who still continue in transgression will receive the mark of the beast in their foreheads or in their hands.

> “Maar de tijd om het merkteken van het beest te ontvangen, zoals in de profetie is aangeduid, is nog niet gekomen. De tijd van beproeving is nog niet aangebroken. Er zijn oprechte christenen in elke kerk, ook in de rooms-katholieke gemeenschap. Niemand wordt veroordeeld voordat hij het licht heeft ontvangen en de verplichting van het vierde gebod heeft ingezien. Maar wanneer het besluit zal uitgaan dat de valse sabbat afdwingt, en wanneer de luide roep van de derde engel de mensen zal waarschuwen tegen de aanbidding van het beest en zijn beeld, zal de scheidslijn tussen het valse en het ware duidelijk worden getrokken. Dan zullen zij die in overtreding volharden het merkteken van het beest ontvangen op hun voorhoofden of op hun handen.

> “With rapid steps we are approaching this period. When Protestant churches shall unite with the secular power to sustain a false religion, for opposing which their ancestors endured the fiercest persecution, then will the papal Sabbath be enforced by the combined authority of church and state. There will be a national apostasy, which will end only in national ruin.” Bible Training School, February 2, 1913.

> “Met snelle schreden naderen wij deze periode. Wanneer protestantse kerken zich met de wereldlijke macht zullen verenigen om een valse godsdienst te ondersteunen, ter bestrijding waarvan hun voorouders de hevigste vervolging hebben doorstaan, dan zal de pauselijke sabbat worden afgedwongen door het gezamenlijke gezag van kerk en staat. Er zal een nationale afval zijn, die slechts zal eindigen in nationale ondergang.” Bible Training School, 2 februari 1913.

The “seven thousand” who are overthrown at the “hour” of the great earthquake, that is the Sunday law, are also paralleled by the “seven thousand” who refused to bow to Jezebel in the time of Elijah.

De „zeven duizend” die in het „uur” van de grote aardbeving, dat wil zeggen de zondagswet, worden omvergeworpen, worden ook geparallelliseerd door de „zeven duizend” die in de tijd van Elia weigerden zich voor Izebel neer te buigen.

> Yet I have left me seven thousand in Israel, all the knees which have not bowed unto Baal, and every mouth which hath not kissed him. 1 Kings 19:18.

> Doch Ik heb in Israël zevenduizend doen overblijven, allen die de knieën voor Baäl niet gebogen hebben en alle mond die hem niet gekust heeft. 1 Koningen 19:18.

The first reference to seven thousand identifies a faithful group that refused to bow to Jezebel, and the last reference represents a remnant that do bow to Jezebel. When the papacy conquers the glorious land (the earth beast of Revelation thirteen), at the Sunday law, one class is “overthrown” and another class escapes the hand of Babylon’s control, for the message to come out of Babylon then begins.

De eerste verwijzing naar zevenduizend duidt op een getrouwe groep die weigerde voor Izebel te buigen, en de laatste verwijzing stelt een overblijfsel voor dat wél voor Izebel buigt. Wanneer het pausdom het Sieraadland verovert (het beest uit de aarde van Openbaring dertien), ten tijde van de zondagswet, wordt één klasse „omvergeworpen” en een andere klasse ontkomt aan de hand van Babylons heerschappij, want dan begint de boodschap om uit Babylon uit te gaan.

> He shall enter also into the glorious land, and many countries shall be overthrown: but these shall escape out of his hand, even Edom, and Moab, and the chief of the children of Ammon. Daniel 11:41.

> Hij zal ook het heerlijke land binnentrekken, en vele landen zullen ten val gebracht worden; maar dezen zullen aan zijn hand ontkomen: Edom en Moab en het voornaamste deel van de kinderen van Ammon. Daniël 11:41.

The word “countries” is an added word, for many countries are not “overthrown” at the Sunday law, but many individual Seventh-day Adventists are, for at that point they are the only ones held accountable to the light of the third angel. They are the “many,” for they were those called to be among those that received the seal of God, but they rejected that calling.

Het woord „landen” is een toegevoegd woord, want vele landen worden bij de zondagswet niet „omvergeworpen”, maar vele individuele Zevende-dags Adventisten wel, want op dat moment zijn zij de enigen die rekenschap moeten afleggen van het licht van de derde engel. Zij zijn de „velen”, want zij waren degenen die geroepen waren om te behoren tot hen die het zegel van God ontvingen, maar zij verwierpen die roeping.

> And he saith unto him, Friend, how camest thou in hither not having a wedding garment? And he was speechless. Then said the king to the servants, Bind him hand and foot, and take him away, and cast him into outer darkness; there shall be weeping and gnashing of teeth. For many are called, but few are chosen. Matthew 22:12–14.

> En hij zeide tot hem: Vriend, hoe zijt gij hier binnengekomen zonder een bruiloftskleed aan te hebben? En hij verstomde. Toen zeide de koning tot de dienaren: Bind hem aan handen en voeten, neemt hem weg en werpt hem uit in de buitenste duisternis; daar zal geween zijn en tandengeknars. Want velen zijn geroepen, maar weinigen uitverkoren. Mattheüs 22:12–14.

The deception of the princes and presidents in Daniel chapter six is identifying the punishment of the religious power that deceives the state power.

Het bedrog van de vorsten en presidenten in Daniël hoofdstuk zes duidt op de bestraffing van de godsdienstige macht die de staatsmacht misleidt.

> And the king commanded, and they brought those men which had accused Daniel, and they cast them into the den of lions, them, their children, and their wives; and the lions had the mastery of them, and brake all their bones in pieces or ever they came at the bottom of the den. Daniel 6:24.

> Toen gaf de koning bevel, en men bracht de mannen die Daniël hadden beschuldigd, en men wierp hen in de leeuwenkuil, hen, hun kinderen en hun vrouwen; en de leeuwen overweldigden hen en verbrijzelden al hun beenderen, nog voordat zij de bodem van de kuil bereikten. Daniël 6:24.

We shall continue the book of Daniel in the next article.

In het volgende artikel zullen wij verdergaan met het boek Daniël.

> And what shall I more say? for the time would fail me to tell of Gedeon, and of Barak, and of Samson, and of Jephthae; of David also, and Samuel, and of the prophets: Who through faith subdued kingdoms, wrought righteousness, obtained promises, stopped the mouths of lions. Hebrews 11:32, 33.

> En wat zal ik nog meer zeggen? Want de tijd zou mij ontbreken om te verhalen van Gideon, en van Barak, en van Simson, en van Jefta; ook van David, en Samuel, en van de profeten; die door het geloof koninkrijken hebben overwonnen, gerechtigheid hebben geoefend, beloften hebben verkregen, de muilen der leeuwen hebben toegestopt. Hebreeën 11:32, 33.

Back to Articles