Article

# Panium - Number Seven

Panium – Getal Zeven

Daniel 11 Unveiled: Prophetic Lines from 1989 to the Sunday Law

Daniël 11 Onthuld: Profetische lijnen van 1989 tot de Zondagswet

Author

Jeff Pippenger

Published

March 15, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

We are working on bringing all the lines of Daniel eleven together in connection with the hidden history of verse forty that represents 1989 unto the Sunday law in the United States. Our calling as students of prophecy is to rightly divide the word of truth.

Wij werken eraan alle lijnen van Daniël elf samen te brengen in verband met de verborgen geschiedenis van vers veertig, die de periode van 1989 tot aan de zondagswet in de Verenigde Staten voorstelt. Onze roeping als studenten van de profetie is het woord der waarheid recht te verdelen.

> Study to show thyself approved unto God, a workman that needeth not to be ashamed, rightly dividing the word of truth. 2 Timothy 2:15.

> Benaarstig u, om uzelf Gode beproefd voor te stellen, als een arbeider die zich niet behoeft te schamen en die het woord der waarheid recht snijdt. 2 Timotheüs 2:15.

Daniel chapter eleven can be divided into ten prophetic lines. Verses one through four represent one prophetic line. Verse five through nine represents a second line. Verse ten represents a third line. Verses eleven and twelve represent the fourth line. The fifth line is verses thirteen through fifteen. The sixth line is verses sixteen through twenty-two. The seventh line is verses twenty-three and twenty-four. Verse twenty-four through verse thirty-one is the eighth line. Verse thirty-one through forty is the ninth line, and the tenth and final line are verses forty through forty-five. These ten lines are to be brought together line upon line.

Daniël hoofdstuk elf kan in tien profetische lijnen worden verdeeld. De verzen één tot en met vier vertegenwoordigen één profetische lijn. De verzen vijf tot en met negen vertegenwoordigen een tweede lijn. Vers tien vertegenwoordigt een derde lijn. De verzen elf en twaalf vertegenwoordigen de vierde lijn. De vijfde lijn omvat de verzen dertien tot en met vijftien. De zesde lijn omvat de verzen zestien tot en met tweeëntwintig. De zevende lijn omvat de verzen drieëntwintig en vierentwintig. Vers vierentwintig tot en met vers eenendertig is de achtste lijn. De verzen eenendertig tot en met veertig vormen de negende lijn, en de tiende en laatste lijn omvat de verzen veertig tot en met vijfenveertig. Deze tien lijnen moeten bijeen worden gebracht, regel op regel.

> Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts.

> Wie zal hij kennis leren, en wie zal hij de leer doen verstaan? Hun die van de melk gespeend en aan de borsten ontwend zijn.

> For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little:

> Want voorschrift moet op voorschrift zijn, voorschrift op voorschrift; regel op regel, regel op regel; hier een weinig en daar een weinig:

> For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear.

> Want met stamelende lippen en in een andere tong zal Hij tot dit volk spreken. Tot wie Hij gezegd heeft: Dit is de rust, waarmee gij de vermoeide rust kunt doen vinden; en dit is de verkwikking; toch wilden zij niet horen.

> But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Isaiah 28:9–13.

> Maar het woord des Heren was voor hen gebod op gebod, gebod op gebod; regel op regel, regel op regel; hier een weinig en daar een weinig; opdat zij zouden heengaan, achterwaarts vallen, gebroken worden, verstrikt raken en gevangen worden. Jesaja 28:9–13.

Each of the ten prophetic lines are of course interrelated, but within each line a specific theme can be recognized. Though each line has a primary theme, the lines possess more than a singular testimony. I intend to identify each of the themes in the ten lines.

Elk van de tien profetische lijnen hangt uiteraard met de andere samen, maar binnen elke lijn is een specifiek thema te onderkennen. Hoewel elke lijn een hoofdthema heeft, bezitten de lijnen meer dan slechts één enkel getuigenis. Ik ben voornemens elk van de thema’s in de tien lijnen te identificeren.

## First Line

Eerste regel

> Also I in the first year of Darius the Mede, even I, stood to confirm and to strengthen him. And now will I shew thee the truth. Behold, there shall stand up yet three kings in Persia; and the fourth shall be far richer than they all: and by his strength through his riches he shall stir up all against the realm of Grecia. And a mighty king shall stand up, that shall rule with great dominion, and do according to his will. And when he shall stand up, his kingdom shall be broken, and shall be divided toward the four winds of heaven; and not to his posterity, nor according to his dominion which he ruled: for his kingdom shall be plucked up, even for others beside those. Daniel 11:1–4.

> Ook ik stond in het eerste jaar van Darius, de Meder, om hem te bevestigen en te versterken. En nu zal ik u de waarheid bekendmaken. Zie, er zullen nog drie koningen in Perzië opstaan; en de vierde zal veel rijker zijn dan zij allen; en door zijn macht, door middel van zijn rijkdom, zal hij allen opzetten tegen het koninkrijk van Griekenland. En er zal een machtige koning opstaan, die met grote heerschappij zal regeren en doen naar zijn wil. En zodra hij zal zijn opgestaan, zal zijn koninkrijk verbroken worden en verdeeld naar de vier winden des hemels; en niet aan zijn nakomelingen, noch overeenkomstig de heerschappij waarmee hij geregeerd heeft; want zijn koninkrijk zal ontworteld worden, ja, ten behoeve van anderen dan dezen. Daniël 11:1–4.

The first year of Darius marks the end of seventy years, thus identifying a prophetic time of the end. By verse three Alexander the Great establishes his worldwide kingdom, and by verse four his kingdom was to be plucked up and divided unto the four winds. Using Darius as the time of the end in 1989 allows us to count the kings represented in verse two. When Gabriel states in verse one, “Also in the first year of Darius” he is following up on what he informed Daniel at the beginning of the vision, which began in chapter ten.

Het eerste jaar van Darius markeert het einde van zeventig jaar en duidt aldus een profetische tijd van het einde aan. Tegen vers drie vestigt Alexander de Grote zijn wereldomvattend koninkrijk, en tegen vers vier zou zijn koninkrijk worden uitgerukt en verdeeld naar de vier winden. Wanneer wij Darius gebruiken als de tijd van het einde in 1989, kunnen wij de koningen tellen die in vers twee worden voorgesteld. Wanneer Gabriël in vers één zegt: „Ook ik stond hem bij in het eerste jaar van Darius”, bouwt hij voort op wat hij Daniël aan het begin van het visioen heeft meegedeeld, dat in hoofdstuk tien begon.

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.

> In het derde jaar van Kores, de koning van Perzië, werd aan Daniël, wiens naam Beltsazar genoemd werd, een zaak geopenbaard; en de zaak was waar, maar de vastgestelde tijd was lang; en hij verstond de zaak en had inzicht in het gezicht. Daniël 10:1.

The waymark that represents a “time of the end” contains two symbols. The “time of the end” for Moses’ prophetic line was Aaron’s birth, followed three years later with the birth of Moses. Aaron and Moses are the twofold symbol of the “time of the end” in their history and typify the birth of John the Baptist and Jesus six months thereafter. The “time of the end” in 1798 marked the capture of the pope of Rome who thereafter died in captivity in 1799. From “the first year of Darius the Mede” unto “the third year of Cyrus king of Persia”; Darius and Cyrus represent thee “time of the end” in 1989, for all the prophets are speaking more about the last days than the days in which they lived.

De wegmarkering die een „tijd van het einde” voorstelt, bevat twee symbolen. De „tijd van het einde” voor de profetische lijn van Mozes was de geboorte van Aäron, drie jaar later gevolgd door de geboorte van Mozes. Aäron en Mozes zijn het tweevoudige symbool van de „tijd van het einde” in hun geschiedenis en vormen een type van de geboorte van Johannes de Doper en zes maanden daarna van Jezus. De „tijd van het einde” in 1798 markeerde de gevangenneming van de paus van Rome, die vervolgens in gevangenschap stierf in 1799. Van „het eerste jaar van Darius de Meder” tot „het derde jaar van Kores, koning van Perzië”; Darius en Kores vertegenwoordigen de „tijd van het einde” in 1989, want alle profeten spreken meer over de laatste dagen dan over de dagen waarin zij leefden.

> Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come. 1 Corinthians 10:11.

> Al deze dingen nu zijn hun overkomen tot voorbeelden; en zij zijn beschreven tot waarschuwing voor ons, over wie het einde der eeuwen gekomen is. 1 Korinthiërs 10:11.

Darius and Cyrus represent Ronald Reagan and George Bush senior in 1989. Both were presidents that year. Verse one of chapter eleven places the vision in the third year of Cyrus, which would represent George Bush the senior who followed Reagan as Cyrus followed Darius. Verse two states that three kings would yet stand up and the fourth is far richer than them all. The final “time of the end” in chapter eleven begins in 1989 and identifies that after George Bush senior three kings would yet stand up, thus identifying the three presidents that followed Bush senior. Those three kings were Bill Clinton, George Bush junior, Barak Obama and then the richest president, Donald Trump would “by his strength” and “through his riches he shall stir up all against the realm of Grecia”.

Darius en Cyrus vertegenwoordigen Ronald Reagan en George Bush sr. in 1989. Beiden waren in dat jaar president. Vers één van hoofdstuk elf plaatst het visioen in het derde jaar van Cyrus, wat George Bush sr. zou vertegenwoordigen, die Reagan opvolgde zoals Cyrus Darius opvolgde. Vers twee verklaart dat er nog drie koningen zullen opstaan en dat de vierde veel rijker is dan zij allen. De laatste „tijd van het einde” in hoofdstuk elf begint in 1989 en geeft te kennen dat er na George Bush sr. nog drie koningen zouden opstaan, waarmee de drie presidenten worden aangeduid die Bush sr. opvolgden. Die drie koningen waren Bill Clinton, George Bush jr., Barak Obama, en daarna zou de rijkste president, Donald Trump, „door zijn kracht” en „door zijn rijkdommen allen tegen het rijk van Griekenland in beweging brengen”.

Verse three then introduces Alexander the Great and therefore typifies the last leader of United Nations who unites with the papacy in the last days, but who like unto the papacy comes to his end. The United Nations is the seventh kingdom represented as ten kings in Revelation seventeen, and the confederacy of ten kings agree to give their seventh kingdom unto the papal beast for one symbolic hour.

Vers drie introduceert vervolgens Alexander de Grote en is daarom een voorafbeelding van de laatste leider van de Verenigde Naties, die zich in de laatste dagen met het pausdom verenigt, maar die, evenals het pausdom, aan zijn einde komt. De Verenigde Naties vormen het zevende koninkrijk, in Openbaring zeventien voorgesteld als tien koningen, en de confederatie van tien koningen stemt ermee in hun zevende koninkrijk gedurende één symbolisch uur aan het pauselijke beest te geven.

> And the ten horns which thou sawest are ten kings, which have received no kingdom as yet; but receive power as kings one hour with the beast. These have one mind, and shall give their power and strength unto the beast. These shall make war with the Lamb, and the Lamb shall overcome them: for he is Lord of lords, and King of kings: and they that are with him are called, and chosen, and faithful. Revelation 17:12–14.

> En de tien horens die gij gezien hebt, zijn tien koningen, die nog geen koninkrijk hebben ontvangen; maar zij ontvangen macht als koningen, één uur lang, met het beest. Dezen zijn eensgezind en zullen hun kracht en macht aan het beest geven. Dezen zullen oorlog voeren tegen het Lam, en het Lam zal hen overwinnen; want Het is een Heere der heren en een Koning der koningen; en zij die met Hem zijn, zijn geroepen en uitverkoren en getrouw. Openbaring 17:12–14.

Those ten kings are represented by verses three and four and also by the history of the rise and fall of Alexander the Great who fulfilled the verses in the fourth century. Greece is the third kingdom of Bible prophecy and is a symbol of the dragon, a third of the threefold union of the dragon, the beast and the false prophet. At the cross the message “King of the Jews” was recorded in Hebrew, Latin and Greek; representing the Jews, the Romans and the rest of the multitudes from the other nations that would be in Jerusalem at the Passover. The Greeks represent the dragon, the Romans represent the beast, and the Jews were the false prophet.

Die tien koningen worden voorgesteld door vers drie en vier, en ook door de geschiedenis van de opkomst en ondergang van Alexander de Grote, die deze verzen in de vierde eeuw vervulde. Griekenland is het derde koninkrijk van de Bijbelse profetie en is een symbool van de draak, een derde deel van de drievoudige verbintenis van de draak, het beest en de valse profeet. Aan het kruis werd de boodschap „Koning der Joden” opgetekend in het Hebreeuws, Latijn en Grieks; als vertegenwoordiging van de Joden, de Romeinen en de overige menigten uit de andere volken die met het Pascha in Jeruzalem zouden zijn. De Grieken vertegenwoordigen de draak, de Romeinen vertegenwoordigen het beest, en de Joden waren de valse profeet.

The first four verses of chapter eleven identify the end of the earthly dragon power who commits fornication with the papal power as human probation closes. Verses three and four identify the final rise and fall of the last manifestation of an earthly dragon power. The verses overlay the last six verses which identify the end of the beast who commits fornication with the kings of the earth. The beginning and ending of chapter eleven identify the history where the enemies of God come to their end with none to help. The first four verses aligned with the last six verses and in so doing they bear the symbolism of the Ten Commandments with a table of the first four commandments and a table with the last six commandments, while also symbolizing a test with the number ten.

De eerste vier verzen van hoofdstuk elf duiden het einde aan van de aardse drakenmacht die hoererij bedrijft met de pauselijke macht, wanneer de menselijke genadetijd ten einde loopt. Verzen drie en vier duiden de laatste opkomst en ondergang aan van de laatste manifestatie van een aardse drakenmacht. Deze verzen liggen als een overlay over de laatste zes verzen, die het einde aanduiden van het beest dat hoererij bedrijft met de koningen der aarde. Het begin en het einde van hoofdstuk elf duiden de geschiedenis aan waarin de vijanden van God aan hun einde komen, zonder dat er iemand is om te helpen. De eerste vier verzen, in overeenstemming gebracht met de laatste zes verzen, dragen aldus de symboliek van de Tien Geboden, met een tafel van de eerste vier geboden en een tafel van de laatste zes geboden, terwijl zij tevens een beproeving met het getal tien symboliseren.

The first four verses represent a beginning that illustrates the ending while anchoring the message as beginning at the “time of the end” in 1989. The verses represent 1989 until the close of human probation, thus summarizing the message of the last six verses which are the increase of knowledge that was unsealed in 1989, which identify the events connected with the close of probation.

De eerste vier verzen vertegenwoordigen een begin dat het einde illustreert, terwijl zij de boodschap verankeren als aanvangend in de „tijd van het einde” in 1989. De verzen vertegenwoordigen de periode van 1989 tot aan het sluiten van de menselijke genadetijd, en vatten aldus de boodschap van de laatste zes verzen samen, die de toename van kennis vormen die in 1989 werd ontzegeld en die de gebeurtenissen aanduiden die met het sluiten van de genadetijd verbonden zijn.

The verses provide the prophetic anchor to recognize that beginning in 1989 there would be a total of eight presidents, with the eighth being of the seven previous presidents, thus tying the passage together with the enigma of the eighth being of the seven, which is a prophetic characteristic that is present truth in the last days.

De verzen verschaffen het profetische anker om te onderkennen dat er, te beginnen in 1989, in totaal acht presidenten zouden zijn, waarbij de achtste uit de zeven voorgaande presidenten zou voortkomen; aldus wordt de passage verbonden met het raadsel dat de achtste uit de zeven is, hetgeen een profetisch kenmerk is dat tegenwoordige waarheid is in de laatste dagen.

The theme which can be understood with the verses is the final destruction of the dragon power who commits fornication with the whore of Tyre. The whore commits fornication with all the kings of the earth, but just as ancient France became the firstborn of the Catholic church when Clovis dedicated his throne to the papacy in 496, so too, the earth beast of the United States will also be the first of the kings to commit fornication with the whore at the Sunday law. Just as in the ending six verses the beginning four verses identify and emphasize all three powers that lead the world to Armageddon, but the theme in the first four verses is the dragon power represented by Grecia and Alexander the Great.

Het thema dat met deze verzen kan worden begrepen, is de uiteindelijke vernietiging van de drakenmacht die hoererij bedrijft met de hoer van Tyrus. De hoer bedrijft hoererij met alle koningen der aarde, maar zoals het oude Frankrijk de eerstgeborene van de Katholieke Kerk werd toen Clovis in 496 zijn troon aan het pausdom wijdde, zo zal ook het aardbeest van de Verenigde Staten de eerste van de koningen zijn die bij de zondagswet hoererij met de hoer bedrijven. Zoals in de laatste zes verzen, zo duiden en benadrukken de eerste vier verzen alle drie de machten aan die de wereld naar Armageddon voeren, maar het thema in de eerste vier verzen is de drakenmacht, vertegenwoordigd door Griekenland en Alexander de Grote.

Reagan began the process of eight presidents that has led now to the last of the eight presidents. The eighth president will erect the image of the beast and enforce a Sunday law in the United States, while also brokering and arrangement making him the head of the United Nations, that will at that very point enter into a worldwide church state relationship under the guise of solving the increasing warfare of radical Islam.

Reagan begon het proces van acht presidenten dat nu heeft geleid tot de laatste van de acht presidenten. De achtste president zal het beeld van het beest oprichten en een zondagswet in de Verenigde Staten afdwingen, terwijl hij tevens een regeling tot stand brengt waardoor hij het hoofd van de Verenigde Naties wordt, die op juist dat moment onder het voorwendsel van het oplossen van de toenemende oorlogsvoering van de radicale islam een wereldwijde kerk-staatverhouding zullen aangaan.

The transition of the United States, which is the earth beast of Revelation chapter thirteen from being the sixth kingdom of Bible prophecy unto the head of the seventh kingdom of Bible prophecy, while consummating the unlawful relationship with the eighth kingdom of Bible prophecy is illustrated from verse one identifying 1989, through the presidents that lead to the Sunday law in the United States, and immediately then identifies the mighty king standing up. That mighty king is Trump assuming control over the United Nations, which he is now in the process of dismantling in advance of his demands.

De overgang van de Verenigde Staten, die het beest uit de aarde van Openbaring hoofdstuk dertien is, van het zesde koninkrijk van de Bijbelse profetie tot het hoofd van het zevende koninkrijk van de Bijbelse profetie, terwijl zij de onwettige verhouding met het achtste koninkrijk van de Bijbelse profetie voleindigen, wordt geïllustreerd vanaf vers één, dat 1989 aanduidt, via de presidenten die leiden tot de zondagswet in de Verenigde Staten, en onmiddellijk daarna wordt de machtige koning geïdentificeerd die opstaat. Die machtige koning is Trump, die de controle over de Verenigde Naties op zich neemt, hetgeen hij thans bezig is te ontmantelen, vooruitlopend op zijn eisen.

## Second Line

Tweede Regel

Verse five through nine represents the first mention and the point by point illustration of the battle between the kings of the north and south that the entire chapter employs as the primary prophetic backdrop. Verse five sets forth the theme of the passage.

Vers vijf tot en met negen vormt de eerste vermelding en de puntsgewijze uitbeelding van de strijd tussen de koningen van het noorden en van het zuiden, die in het gehele hoofdstuk als de voornaamste profetische achtergrond dient. Vers vijf zet het thema van deze passage uiteen.

> And the king of the south shall be strong, and one of his princes; and he shall be strong above him, and have dominion; his dominion shall be a great dominion. Daniel 11:5.

> En de koning van het zuiden zal sterk zijn, en een van zijn vorsten; en hij zal sterker zijn dan hij, en heerschappij voeren; zijn heerschappij zal een grote heerschappij zijn. Daniël 11:5.

Ptolemy I Soter and Seleucus I Nicator are represented in the verse. Both were a fourth of the “Diadochi” (meaning successor) of Alexander’s kingdom. Seleucus is the first “king of the north” in chapter eleven, and in agreement with pagan Rome, papal Rome and modern Rome—Seleucus was only established as the prophetic king of the north after three primary victories or pivotal events: his reclamation of Babylon in 312 BC, the Battle of Ipsus in 301 BC, and the Battle of Corupedium in 281 BC. These movements defeated his major rivals, expanded his empire, and solidified his dominance in the region.

Ptolemaeus I Soter en Seleucus I Nicator worden in het vers voorgesteld. Beiden vormden een vierde deel van de „Diadochen” (wat opvolger betekent) van Alexanders koninkrijk. Seleucus is de eerste „koning van het noorden” in hoofdstuk elf, en in overeenstemming met heidens Rome, pauselijk Rome en het moderne Rome werd Seleucus pas als de profetische koning van het noorden gevestigd na drie voornaamste overwinningen of beslissende gebeurtenissen: zijn herovering van Babylon in 312 v.Chr., de Slag bij Ipsus in 301 v.Chr., en de Slag bij Corupedium in 281 v.Chr. Deze ontwikkelingen versloegen zijn belangrijkste rivalen, breidden zijn rijk uit en bestendigden zijn heerschappij in de regio.

The second line begins with identifying the kings of the north and south in distinction with any other of the successors (Diadochi) of Alexander’s divided kingdom. It begins with identifying that the king of the north is only empowered after three conquests. Then in the history of the struggle for dominion that unfolded after Alexanders death in verses six through nine, identify a period that concludes with the overthrow of the king of the north by the king of the south. This is the first of three times in chapter eleven that the king of the south prevails over the king of the north. They provide three internal witnesses within the chapter that clearly establishes the waymarks of the history that leads to a king of the south defeating a king of the north.

De tweede lijn begint met het aanduiden van de koningen van het noorden en van het zuiden, in onderscheid van alle andere opvolgers (Diadochen) van Alexanders verdeelde koninkrijk. Zij vangt aan met de vaststelling dat de koning van het noorden pas na drie veroveringen wordt gemachtigd. Vervolgens wordt in de geschiedenis van de strijd om de heerschappij die zich na Alexanders dood ontvouwde, in de verzen zes tot en met negen, een periode aangeduid die eindigt met de omverwerping van de koning van het noorden door de koning van het zuiden. Dit is de eerste van drie keren in hoofdstuk elf dat de koning van het zuiden de overhand behaalt op de koning van het noorden. Zij verschaffen binnen het hoofdstuk drie interne getuigenissen die duidelijk de wegmarkeringen vaststellen van de geschiedenis die ertoe leidt dat een koning van het zuiden een koning van het noorden verslaat.

> And the king of the south shall be strong, and one of his princes; and he shall be strong above him, and have dominion; his dominion shall be a great dominion. And in the end of years they shall join themselves together; for the king’s daughter of the south shall come to the king of the north to make an agreement: but she shall not retain the power of the arm; neither shall he stand, nor his arm: but she shall be given up, and they that brought her, and he that begat her, and he that strengthened her in these times. But out of a branch of her roots shall one stand up in his estate, which shall come with an army, and shall enter into the fortress of the king of the north, and shall deal against them, and shall prevail: And shall also carry captives into Egypt their gods, with their princes, and with their precious vessels of silver and of gold; and he shall continue more years than the king of the north. So the king of the south shall come into his kingdom, and shall return into his own land. Daniel 11:5–9.

> En de koning van het zuiden zal sterk worden, evenals een van zijn vorsten; maar deze zal sterker worden dan hij en heerschappij voeren; zijn heerschappij zal een grote heerschappij zijn. En na verloop van jaren zullen zij zich met elkander verbinden; want de dochter van de koning van het zuiden zal tot de koning van het noorden komen om een overeenkomst tot stand te brengen; maar zij zal de kracht van haar arm niet behouden; ook zal hij niet standhouden, noch zijn arm; maar zij zal worden overgegeven, evenals zij die haar gebracht hebben, en hij die haar verwekt heeft, en hij die haar in die tijden versterkt heeft. Doch uit een loot van haar wortels zal iemand in zijn plaats opstaan; die zal met een leger komen, en hij zal de vesting van de koning van het noorden binnentrekken, en tegen hen optreden, en overwinnen. En ook hun goden zal hij, met hun vorsten en met hun kostbare vaten van zilver en goud, als gevangenen naar Egypte voeren; en hij zal meer jaren standhouden dan de koning van het noorden. Zo zal de koning van het zuiden in zijn koninkrijk komen en naar zijn eigen land terugkeren. Daniël 11:5–9.

The historical fulfillment of the verses provides the template for the prophetic fulfillment of the twelve hundred and sixty years of papal rule identified in verses thirty-one through forty, and the prophetic template for the fulfillment of verse eleven, that was first fulfilled in 217 BC at the Battle of Raphia. Those three witnesses identify the characteristics of the Ukrainian War where Putin, the final king of the south will prevail over the proxy army of the papal king of the north.

De historische vervulling van de verzen verschaft het patroon voor de profetische vervulling van de twaalfhonderdzestig jaren van pauselijke heerschappij, aangeduid in de verzen eenendertig tot en met veertig, en het profetische patroon voor de vervulling van vers elf, dat voor het eerst werd vervuld in 217 v.Chr. in de Slag bij Raphia. Die drie getuigen duiden de kenmerken aan van de Oekraïense Oorlog, waarin Poetin, de laatste koning van het zuiden, zal zegevieren over het proxyleger van de pauselijke koning van het noorden.

The theme of the second line of prophetic history is how the deadly wound is delivered to the papacy in 1798, as represented by verses five through nine and the battle of Raphia in verse eleven. The king of the south, which is Egypt, is the dragon power.

Het thema van de tweede lijn van de profetische geschiedenis is hoe de dodelijke wond in 1798 aan het pausdom wordt toegebracht, zoals weergegeven in de verzen vijf tot en met negen en de slag bij Raphia in vers elf. De koning van het zuiden, namelijk Egypte, is de macht van de draak.

> Son of man, set thy face against Pharaoh king of Egypt, and prophesy against him, and against all Egypt: Speak, and say, Thus saith the Lord God; Behold, I am against thee, Pharaoh king of Egypt, the great dragon that lieth in the midst of his rivers, which hath said, My river is mine own, and I have made it for myself. Ezekiel 29:2, 3.

> Mensenkind, richt uw aangezicht tegen Farao, de koning van Egypte, en profeteer tegen hem en tegen geheel Egypte; spreek en zeg: Zo zegt de Heere HEERE: Zie, Ik zal u treffen, Farao, koning van Egypte, de grote draak, die midden in zijn stromen ligt, die gezegd heeft: Mijn rivier is van mijzelf, en ik heb haar voor mijzelf gemaakt. Ezechiël 29:2, 3.

The three illustrations of the king of the south prevailing over the king of the north in chapter eleven combine to identify the final fall of the king of the north in verse forty-five.

De drie illustraties van de koning van het zuiden die in hoofdstuk elf de overhand heeft over de koning van het noorden, komen samen om de uiteindelijke val van de koning van het noorden in vers vijfenveertig aan te wijzen.

> And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. Daniel 11:45.

> En hij zal de tenten van zijn paleis planten tussen de zeeën op de heerlijke heilige berg; toch zal hij aan zijn einde komen, en niemand zal hem helpen. Daniël 11:45.

There are three lines in chapter eleven that illustrate a king of the south defeating a king of the north, but when the king of the north comes to his end with none to help it is not so apparent. But the book of Revelation identifies that it is the dragon power that brings her down by eating her flesh and burning her with fire. Once the dragon power is recognized from the book of Revelation we can see the kings, who are also the dragon and also the king of the south who are going to bring down the king of the north in verse forty-five. Three direct witnesses in the chapter that are all testifying to their perfect fulfillment as represented through the connection of the books of Daniel and Revelation.

Er zijn drie lijnen in hoofdstuk elf die illustreren dat een koning van het zuiden een koning van het noorden verslaat, maar wanneer de koning van het noorden aan zijn einde komt zonder dat iemand hem helpt, is dit niet zo duidelijk zichtbaar. Maar het boek Openbaring maakt duidelijk dat het de macht van de draak is die haar ten val brengt door haar vlees te eten en haar met vuur te verbranden. Zodra de macht van de draak vanuit het boek Openbaring wordt onderkend, kunnen wij de koningen zien, die tevens de draak zijn en tevens de koning van het zuiden, die in vers vijfenveertig de koning van het noorden ten val zullen brengen. Drie directe getuigen in het hoofdstuk, die allen getuigen van hun volmaakte vervulling zoals weergegeven door het verband tussen de boeken Daniël en Openbaring.

The modern papal king of the north comes to his end with none to help in verse forty-five, and the book of Revelation identifies how the papal power comes to his end at the hands of the dragon power.

De moderne pauselijke koning van het noorden komt in vers vijfenveertig aan zijn einde zonder dat iemand hem helpt, en het boek Openbaring duidt aan hoe de pauselijke macht aan haar einde komt door de hand van de drakenmacht.

> And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. Revelation 17:16, 17.

> En de tien horens die gij op het beest gezien hebt, dezen zullen de hoer haten, en zullen haar woest en naakt maken, en haar vlees eten, en haar met vuur verbranden. Want God heeft in hun harten gegeven zijn wil te volbrengen, en eensgezind te zijn, en hun koninkrijk aan het beest te geven, totdat de woorden Gods vervuld zullen zijn. Openbaring 17:16, 17.

The ten kings burn the papal king of the north with fire and eat her flesh. The kings of the last days are the dragon power.

De tien koningen verbranden de pauselijke koning van het noorden met vuur en eten haar vlees. De koningen van de laatste dagen zijn de macht van de draak.

> “Kings and rulers and governors have placed upon themselves the brand of antichrist, and are represented as the dragon who goes to make war with the saints—with those who keep the commandments of God and who have the faith of Jesus. In their enmity against the people of God, they show themselves guilty also of the choice of Barabbas instead of Christ.” Testimonies to Ministers, 38.

> „Koningen en heersers en stadhouders hebben het merkteken van de antichrist op zich genomen, en worden voorgesteld als de draak die heengaat om oorlog te voeren tegen de heiligen—tegen hen die de geboden van God bewaren en het geloof van Jezus hebben. In hun vijandschap tegen het volk van God tonen zij zich ook schuldig aan de keuze van Barabbas in plaats van Christus.” Testimonies to Ministers, 38.

The ten kings are the dragon power, who is also represented by the kingdom of Greece and Alexander. Those kings are southern kings, for they are represented by Pharaoh king of Egypt. They will eat her flesh, for they are also the prophetic “dogs” which the Psalmist calls the “assembly of the wicked.”

De tien koningen zijn de macht van de draak, die ook wordt voorgesteld door het koninkrijk van Griekenland en Alexander. Die koningen zijn koningen van het zuiden, want zij worden voorgesteld door Farao, de koning van Egypte. Zij zullen haar vlees eten, want zij zijn ook de profetische „honden” die de psalmist de „vergadering der goddelozen” noemt.

> For dogs have compassed me: the assembly of the wicked have enclosed me: they pierced my hands and my feet. I may tell all my bones: they look and stare upon me. They part my garments among them, and cast lots upon my vesture. Psalms 22:16–18.

> Want honden hebben mij omsingeld; de vergadering van de goddelozen heeft mij omringd; zij hebben mijn handen en mijn voeten doorboord. Al mijn beenderen zou ik kunnen tellen; zij zien toe en staren mij aan. Zij verdelen mijn klederen onder elkander en werpen het lot over mijn gewaad. Psalmen 22:16–18.

The papacy is the king of the north in verse forty-five, and the papacy is represented by Jezebel in the church of Thyatira.

Het pausdom is de koning van het noorden in vers vijfenveertig, en het pausdom wordt in de gemeente van Thyatira voorgesteld door Izebel.

> Notwithstanding I have a few things against thee, because thou sufferest that woman Jezebel, which calleth herself a prophetess, to teach and to seduce my servants to commit fornication, and to eat things sacrificed unto idols. And I gave her space to repent of her fornication; and she repented not. Behold, I will cast her into a bed, and them that commit adultery with her into great tribulation, except they repent of their deeds. Revelation 2:20–22.

> Maar Ik heb enkele dingen tegen u, omdat gij die vrouw Izebel, die zichzelf een profetes noemt, laat begaan, zodat zij Mijn dienstknechten leert en verleidt hoererij te bedrijven en afgodenoffers te eten. En Ik heb haar tijd gegeven om zich van haar hoererij te bekeren, maar zij heeft zich niet bekeerd. Zie, Ik werp haar te bed, en hen die met haar overspel bedrijven in grote verdrukking, tenzij zij zich van hun werken bekeren. Openbaring 2:20–22.

Jezebel’s judgment is accomplished when she is eaten by dogs.

Izebels oordeel wordt voltrokken wanneer zij door honden wordt verslonden.

> And of Jezebel also spake the Lord, saying, The dogs shall eat Jezebel by the wall of Jezreel. 1 Kings 21:23.

> Ook over Izebel heeft de HEERE gesproken, zeggende: De honden zullen Izebel eten bij de muur van Jizreël. 1 Koningen 21:23.

The dogs are pagan Rome, the dragon power, for it was pagan Rome that crucified Christ.

De honden zijn het heidense Rome, de macht van de draak, want het was het heidense Rome dat Christus kruisigde.

> “In the sufferings of Christ upon the cross prophecy was fulfilled. Centuries before the crucifixion, the Saviour had foretold the treatment He was to receive. He said, ‘Dogs have compassed Me: the assembly of the wicked have enclosed Me: they pierced My hands and My feet. I may tell all My bones: they look and stare upon Me. They part My garments among them, and cast lots upon My vesture.’ Psalm 22:16–18. The prophecy concerning His garments was carried out without counsel or interference from the friends or the enemies of the Crucified One. To the soldiers who had placed Him upon the cross, His clothing was given. Christ heard the men’s contention as they parted the garments among them. His tunic was woven throughout without seam, and they said, ‘Let us not rend it, but cast lots for it, whose it shall be.’” The Desire of Ages, 746.

> „In het lijden van Christus aan het kruis werd de profetie vervuld. Eeuwen vóór de kruisiging had de Heiland de behandeling voorzegd die Hij zou ondergaan. Hij zei: ‘Honden hebben Mij omringd; de vergadering der goddelozen heeft Mij omsloten; zij hebben Mijn handen en Mijn voeten doorstoken. Al Mijn beenderen zou Ik kunnen tellen; zij zien toe en staren Mij aan. Zij verdelen Mijn klederen onder elkander en werpen het lot over Mijn gewaad.’ Psalm 22:16–18. De profetie betreffende Zijn klederen werd vervuld zonder raad of inmenging van de vrienden of de vijanden van de Gekruisigde. Aan de soldaten die Hem aan het kruis hadden gebracht, werd Zijn kleding gegeven. Christus hoorde het twistgesprek van de mannen terwijl zij de klederen onder elkander verdeelden. Zijn onderkleed was uit één stuk geweven, zonder naad, en zij zeiden: ‘Laten wij het niet scheuren, maar erom loten, voor wie het zal zijn.’” The Desire of Ages, 746.

The ten kings, who are the dogs, who are the assembly of the wicked, who are Greece and Egypt will also to burn the whore with fire.

De tien koningen, die de honden zijn, die de vergadering der goddelozen zijn, die Griekenland en Egypte zijn, zullen ook de hoer met vuur verbranden.

> And the daughter of any priest, if she profane herself by playing the whore, she profaneth her father: she shall be burnt with fire. Leviticus 21:9.

> En de dochter van enige priester, indien zij zich ontheiligt door hoererij te bedrijven, ontheiligt zij haar vader; zij zal met vuur verbrand worden. Leviticus 21:9.

The ten kings burn the whore with fire for she professes to be a priestess but is a whore.

De tien koningen verbranden de hoer met vuur, want zij beweert een priesteres te zijn, maar zij is een hoer.

> And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. Isaiah 23:15–17.

> En het zal geschieden te dien dage, dat Tyrus zeventig jaren vergeten zal worden, overeenkomstig de dagen van één koning; na verloop van zeventig jaren zal het Tyrus vergaan als een hoer. Neem een harp, trek de stad rond, gij vergeten hoer; maak liefelijke muziek, zing vele liederen, opdat gij in gedachtenis gebracht moogt worden. En het zal geschieden na verloop van zeventig jaren, dat de HEERE Tyrus zal bezoeken, en zij zal wederkeren tot haar hoerenloon, en hoererij bedrijven met al de koninkrijken der wereld op de aardbodem. Jesaja 23:15–17.

In verses five through nine, and verses thirty-one through forty, we find witness to the papacy coming to its end at the hands of the dragon power. This principle is also currently being fulfilled in the Ukrainian War. These three witnesses inform us that when the king of the north comes to his end with none to help in verse forty-five, the dragon will eat her flesh and burn her with fire. Upon three witnesses the motivation for the dragon’s action will include a broken treaty.

In de verzen vijf tot en met negen, en de verzen eenendertig tot en met veertig, vinden wij getuigenis dat het pausdom aan zijn einde komt door de hand van de drakenmacht. Dit beginsel wordt thans ook vervuld in de Oekraïense Oorlog. Deze drie getuigen delen ons mee dat, wanneer de koning van het noorden in vers vijfenveertig aan zijn einde komt zonder dat iemand hem helpt, de draak haar vlees zal eten en haar met vuur zal verbranden. Op grond van drie getuigen zal de drijfveer voor het handelen van de draak mede een verbroken verdrag omvatten.

In verses five through nine, the second Syrian War ended with a treaty in 253 BC. The war had started in 260 BC and seven years into the second Syrian War a peace treaty was accomplished by the king of the south giving a daughter to the king of the north so he could marry the king of the south’s daughter and bring about peace through the marriage alliance. Seven years after the marriage in 246 BC the king of the north set aside the southern bride and restored his original wife who he had set aside when he married the Egyptian princess. The motivation for the king of the south to invade the northern kingdom and capture the northern king was a broken treaty.

In de verzen vijf tot en met negen eindigde de tweede Syrische Oorlog met een verdrag in 253 v.Chr. De oorlog was begonnen in 260 v.Chr., en zeven jaar na het begin van de tweede Syrische Oorlog werd een vredesverdrag gesloten doordat de koning van het zuiden een dochter gaf aan de koning van het noorden, opdat deze met de dochter van de koning van het zuiden zou trouwen en door middel van de huwelijksalliantie vrede tot stand zou brengen. Zeven jaar na het huwelijk, in 246 v.Chr., verstootte de koning van het noorden de zuidelijke bruid en herstelde hij zijn oorspronkelijke vrouw, die hij terzijde had gesteld toen hij met de Egyptische prinses trouwde. De aanleiding voor de koning van het zuiden om het noordelijke koninkrijk binnen te vallen en de koning van het noorden gevangen te nemen, was een verbroken verdrag.

The broken treaty typified the broken Treaty of Tolentino in 1797 that provided Napoleon with the motivation to take the pope captive in 1798, as Ptolemy had done to Seleucus in 246 BC. When Ptolemy III returned to Egypt from his victory over the northern Seleucid empire of Seleucus II he brought so many treasures back to Egypt that the Egyptians gave the title of “Euergetes” (meaning Benefactor) to Ptolemy III for restoring their “captive gods” after many years.

Het verbroken verdrag was een voorafbeelding van het verbroken Verdrag van Tolentino in 1797, dat Napoleon de aanleiding gaf om in 1798 de paus gevangenzettend weg te voeren, zoals Ptolemaeus in 246 v.Chr. met Seleucus had gedaan. Toen Ptolemaeus III na zijn overwinning op het noordelijke Seleucidische rijk van Seleucus II naar Egypte terugkeerde, bracht hij zó veel schatten naar Egypte terug dat de Egyptenaren Ptolemaeus III de titel “Euergetes” (dat wil zeggen Weldoener) gaven, omdat hij na vele jaren hun “gevangen goden” had teruggebracht.

> But out of a branch of her roots shall one stand up in his estate, which shall come with an army, and shall enter into the fortress of the king of the north, and shall deal against them, and shall prevail: And shall also carry captives into Egypt their gods, with their princes, and with their precious vessels of silver and of gold; and he shall continue more years than the king of the north. Daniel 11:7, 8.

> Maar uit een twijg van haar wortels zal er één opstaan in zijn plaats; hij zal met een leger komen, de vesting van de koning van het noorden binnentrekken, tegen hen optreden en de overhand behalen. Ook zal hij hun goden, met hun vorsten en hun kostbare vaten van zilver en goud, als gevangenen naar Egypte voeren; en hij zal meer jaren standhouden dan de koning van het noorden. Daniël 11:7, 8.

When Napoleon took the pope captive in 1798, he robbed the Vatican treasures and brought them back to France as typified by Ptolemy III, who took treasures and also Seleucus II back to Egypt, where Seleucus II died falling from a horse. This typified Napoleon removing the papacy from the beast in 1798, and the death of the pope in 1799. The papacy in Revelation seventeen is the woman who rides upon the beast, and Seleucus’ defeat, captivity and subsequent death falling from a horse, typifies Napoleon removing the civil authority of the papacy (represented as a beast in Revelation seventeen).

Toen Napoleon in 1798 de paus gevangen nam, beroofde hij het Vaticaan van zijn schatten en bracht deze naar Frankrijk terug, zoals vooraf uitgebeeld werd door Ptolemaeus III, die schatten en ook Seleucus II naar Egypte terugvoerde, waar Seleucus II stierf doordat hij van een paard viel. Dit beeldde uit dat Napoleon in 1798 het pausdom van het beest verwijderde, en de dood van de paus in 1799. Het pausdom in Openbaring zeventien is de vrouw die op het beest rijdt, en de nederlaag, gevangenschap en daaropvolgende dood van Seleucus, doordat hij van een paard viel, beeldt uit dat Napoleon het burgerlijk gezag van het pausdom wegnam (voorgesteld als een beest in Openbaring zeventien).

> So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. … And the angel said unto me, Wherefore didst thou marvel? I will tell thee the mystery of the woman, and of the beast that carrieth her, which hath the seven heads and ten horns. … And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:3, 7, 18.

> Zo voerde hij mij in de geest weg naar een woestijn; en ik zag een vrouw zitten op een scharlakenrood beest, vol van namen van godslastering, met zeven koppen en tien horens. … En de engel zei tot mij: Waarom hebt gij u verwonderd? Ik zal u het geheimenis zeggen van de vrouw en van het beest dat haar draagt, dat de zeven koppen en de tien horens heeft. … En de vrouw die gij gezien hebt, is die grote stad, die heerschappij voert over de koningen der aarde. Openbaring 17:3, 7, 18.

Verse five through nine introduces the warfare between the king of the north and south in chapter eleven. Verse five provides the anchor to Rome as the king of the north for it identifies that the king of the north would conquer three geographical areas before it ruled supremely. The verses provide the prophetic structure that sets forth a period when the king of the north rules but comes to its end. This is the very premise and promise of chapter eleven. The theme of the line is the deadly wound of the papal king of the north, or as verse forty-five states, “he comes to his end, with none to help.” This truth is present truth in the last days.

Verzen vijf tot en met negen introduceren de oorlogvoering tussen de koning van het noorden en die van het zuiden in hoofdstuk elf. Vers vijf verschaft de verankering aan Rome als de koning van het noorden, want het duidt aan dat de koning van het noorden drie geografische gebieden zou veroveren voordat hij oppermachtig zou heersen. De verzen bieden de profetische structuur die een periode uiteenzet waarin de koning van het noorden heerst, maar tot zijn einde komt. Dit is juist de premisse en de belofte van hoofdstuk elf. Het thema van de lijn is de dodelijke wond van de pauselijke koning van het noorden, of zoals vers vijfenveertig stelt: “hij komt aan zijn einde, en niemand zal hem helpen.” Deze waarheid is tegenwoordige waarheid in de laatste dagen.

We will continue in the next article.

Wij zullen in het volgende artikel verdergaan.

Back to Articles