Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number Fifteen

De Openbaring van Jezus Christus - Nummer Vijftien

The Seventh Seal and the Unsealing of Prophetic Truth

Het Zevende Zegel en de Ontzegeling van Profetische Waarheid

Author

Jeff Pippenger

Published

November 13, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

> And when he had opened the seventh seal, there was silence in heaven about the space of half an hour. And I saw the seven angels which stood before God; and to them were given seven trumpets. And another angel came and stood at the altar, having a golden censer; and there was given unto him much incense, that he should offer it with the prayers of all saints upon the golden altar which was before the throne. And the smoke of the incense, which came with the prayers of the saints, ascended up before God out of the angel’s hand. And the angel took the censer, and filled it with fire of the altar, and cast it into the earth: and there were voices, and thunderings, and lightnings, and an earthquake. Revelation 8:1–5.

> En toen Hij het zevende zegel geopend had, ontstond er stilte in de hemel, ongeveer een half uur lang. En ik zag de zeven engelen die vóór God stonden, en hun werden zeven bazuinen gegeven. En een andere engel kwam en ging bij het altaar staan, met een gouden wierookvat; en hem werd veel reukwerk gegeven, opdat hij het, met de gebeden van alle heiligen, zou offeren op het gouden altaar dat vóór de troon was. En de rook van het reukwerk steeg, met de gebeden van de heiligen, uit de hand van de engel op voor God. En de engel nam het wierookvat, vulde het met vuur van het altaar en wierp het op de aarde; en er kwamen stemmen, donderslagen, bliksemstralen en een aardbeving. Openbaring 8:1–5.

We are addressing the outpouring of holy fire from the heavenly sanctuary, during the history that the United States is going to bring down unholy fire from the first heaven. The revelation of what the seven thunders uttered in Revelation chapter ten, was to be sealed up until just before probation closed. Probation is also represented as on the verge of closing when the seventh seal is opened.

Wij behandelen de uitstorting van heilig vuur vanuit het hemelse heiligdom, gedurende de geschiedenis waarin de Verenigde Staten onheilig vuur uit de eerste hemel zullen doen neerdalen. De openbaring van hetgeen de zeven donderslagen in Openbaring hoofdstuk tien spraken, moest verzegeld blijven tot vlak voordat de genadetijd gesloten werd. De genadetijd wordt eveneens voorgesteld als op het punt te worden gesloten wanneer het zevende zegel wordt geopend.

> And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:10, 11.

> En hij zeide tot mij: Verzegel de woorden van de profetie van dit boek niet, want de tijd is nabij. Wie onrecht doet, dat hij nog meer onrecht doe; en wie verontreinigd is, dat hij nog meer verontreinigd worde; en wie rechtvaardig is, dat hij nog meer gerechtvaardigd worde; en wie heilig is, dat hij nog meer geheiligd worde. Openbaring 22:10, 11.

The opening of the seventh seal takes place as the seven angels prepare to sound.

Bij het openen van het zevende zegel maken de zeven engelen zich gereed om te bazuinen.

> And the seven angels which had the seven trumpets prepared themselves to sound. Revelation 8:6.

> En de zeven engelen die de zeven bazuinen hadden, maakten zich gereed om te bazuinen. Openbaring 8:6.

When probation closes, “no man” is “able to enter the temple,” for the intercession of Christ for men’s sins has ended. Probation has closed, and the seven angels are commanded to pour out the vials of God’s wrath.

Wanneer de genadetijd eindigt, is „niemand” „in staat de tempel binnen te gaan”, want de voorbede van Christus voor de zonden der mensen is ten einde gekomen. De genadetijd is geëindigd, en aan de zeven engelen wordt geboden de fiolen van Gods toorn uit te gieten.

> And the temple was filled with smoke from the glory of God, and from his power; and no man was able to enter into the temple, till the seven plagues of the seven angels were fulfilled. And I heard a great voice out of the temple saying to the seven angels, Go your ways, and pour out the vials of the wrath of God upon the earth. Revelation 15:8, 16:1.

> En de tempel werd vervuld met rook vanwege de heerlijkheid van God en vanwege zijn kracht; en niemand kon de tempel binnengaan, totdat de zeven plagen van de zeven engelen voleindigd waren. En ik hoorde een luide stem uit de tempel tot de zeven engelen zeggen: Gaat heen en giet de schalen van de toorn van God uit over de aarde. Openbaring 15:8, 16:1.

There is no indication that the seven angels that sound the seven trumpets in Revelation chapters nine through eleven, are different from the seven angels that pour out the seven last plagues. On the contrary, the prophetic characteristics of the judgments represented by the seven trumpets, parallel the location and the effects of the seven vials of God’s wrath in chapter sixteen. As a more direct linkage, the trumpet judgments are directly called plagues.

Er is geen enkele aanwijzing dat de zeven engelen die in Openbaring hoofdstukken negen tot en met elf op de zeven bazuinen blazen, verschillend zijn van de zeven engelen die de zeven laatste plagen uitgieten. Integendeel, de profetische kenmerken van de oordelen die door de zeven bazuinen worden voorgesteld, lopen parallel met de plaats en de uitwerking van de zeven schalen van Gods toorn in hoofdstuk zestien. Als een meer directe verbinding worden de bazuinoordelen rechtstreeks plagen genoemd.

> And the rest of the men which were not killed by these plagues yet repented not of the works of their hands, that they should not worship devils, and idols of gold, and silver, and brass, and stone, and of wood: which neither can see, nor hear, nor walk. Revelation 9:20.

> En de overige mensen, die niet door deze plagen gedood waren, bekeerden zich toch niet van de werken van hun handen, zodat zij de demonen niet zouden aanbidden, noch de afgoden van goud, zilver, koper, steen en hout, die noch kunnen zien, noch horen, noch wandelen. Openbaring 9:20.

The opening of the seventh seal is purposely set within the context of the nearness of the close of probation. The seventh seal represents a second witness, of what the seven thunders “uttered,” that John and also Paul were forbidden to write.

De opening van het zevende zegel wordt opzettelijk geplaatst binnen de context van de nabijheid van het einde van de genadetijd. Het zevende zegel vormt een tweede getuige van wat de zeven donderslagen „spraken”, hetgeen zowel Johannes als ook Paulus verboden werd op te schrijven.

> And cried with a loud voice, as when a lion roareth: and when he had cried, seven thunders uttered their voices. And when the seven thunders had uttered their voices, I was about to write: and I heard a voice from heaven saying unto me, Seal up those things which the seven thunders uttered, and write them not. Revelation 10:3, 4.

> En hij riep met luider stem, zoals een leeuw brult; en toen hij geroepen had, lieten de zeven donderslagen hun stemmen horen. En toen de zeven donderslagen hun stemmen hadden laten horen, stond ik op het punt te schrijven; en ik hoorde een stem uit de hemel die tot mij zei: Verzegel wat de zeven donderslagen gesproken hebben, en schrijf het niet op. Openbaring 10:3, 4.

What was “uttered” by the seven thunders was sealed up, and in chapter twenty-two, the prophecy that had been sealed up in the book of Revelation was to be unsealed, and as with the seventh seal, it was to be unsealed just before probation closed.

Wat door de zeven donderslagen was „uitgesproken”, werd verzegeld, en in hoofdstuk tweeëntwintig moest de profetie die in het boek Openbaring verzegeld was geweest, worden ontzegeld; en evenals bij het zevende zegel moest zij worden ontzegeld vlak voordat de genadetijd werd afgesloten.

Sister White identifies that the sealing up of what the seven thunders “uttered” represented the same action of the Lion of the tribe of Judah, as when He commanded Daniel to seal up his book, until the time of the end. The books of Daniel and Revelation are the same book, and in the Revelation Jesus is represented as the Lion of the tribe of Judah, when He unseals the book that was sealed with seven seals, so it was the Lion of the tribe of Judah, that also commanded Daniel to seal up his book until the time of the end. The Lion of the tribe of Judah is He who seals and unseals His Word, for He is the Word.

Zuster White stelt vast dat het verzegelen van wat de zeven donderslagen „spraken” dezelfde handeling vertegenwoordigde van de Leeuw uit de stam van Juda als toen Hij Daniël gebood zijn boek te verzegelen tot de tijd van het einde. De boeken Daniël en Openbaring zijn hetzelfde boek, en in de Openbaring wordt Jezus voorgesteld als de Leeuw uit de stam van Juda wanneer Hij het boek opent dat met zeven zegels verzegeld was; zo was het de Leeuw uit de stam van Juda die ook Daniël gebood zijn boek te verzegelen tot de tijd van het einde. De Leeuw uit de stam van Juda is Degene die Zijn Woord verzegelt en ontzegelt, want Hij is het Woord.

> “After these seven thunders uttered their voices, the injunction comes to John as to Daniel in regard to the little book: ‘Seal up those things which the seven thunders uttered.’” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> „Nadat deze zeven donderslagen hun stemmen hadden laten horen, komt het gebod tot Johannes evenals tot Daniël met betrekking tot het kleine boek: ‘Verzegel hetgeen de zeven donderslagen gesproken hebben.’” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, deel 7, 971.

The internal evidence in the books of Daniel and Revelation identify that the unsealing of the seventh seal, is a second witness to the unsealing of what the seven thunders uttered. Both the unsealing of the book of Daniel and the unsealing of the book that was sealed with seven seals, identify that the truths that are revealed when a prophetic message is unsealed, is progressive in nature. This is why the book of Daniel identifies it as an increase of knowledge, and the book of Revelation portrays it as removing one seal after another.

Het interne bewijs in de boeken Daniël en Openbaring wijst uit dat de opening van het zevende zegel een tweede getuige is voor de onthulling van hetgeen de zeven donderslagen gesproken hebben. Zowel de opening van het boek Daniël als de opening van het boek dat met zeven zegels verzegeld was, maken duidelijk dat de waarheden die geopenbaard worden wanneer een profetische boodschap ontsloten wordt, van voortschrijdende aard zijn. Daarom duidt het boek Daniël dit aan als een toename van kennis, en beeldt het boek Openbaring het uit als het verbreken van het ene zegel na het andere.

It is a light that grows brighter and brighter unto the perfect day.

Het is een licht dat helderder en helderder wordt tot de volmaakte dag.

> But the path of the just is as the shining light, that shineth more and more unto the perfect day. Proverbs 4:18.

> Maar het pad der rechtvaardigen is als het glanzende licht, dat helderder en helderder schijnt tot de volle dag. Spreuken 4:18.

When “truth” is unsealed, it is progressive.

Wanneer „waarheid” wordt ontzegeld, is zij voortschrijdend.

> “If it was necessary for God’s ancient people to often call to mind His dealings with them in mercy and judgment, in counsel and reproof, it is equally important that we contemplate the truths delivered to us in His Word,—truth which, if heeded, will lead us to humility and submission, and obedience to God. We are to be sanctified through the truth. The Word of God presents special truths for every age. The dealings of God with His people in the past should receive our careful attention. We should learn the lessons which they are designed to teach us. But we are not to rest content with them. God is leading out His people step by step. Truth is progressive. The earnest seeker will be constantly receiving light from heaven. What is truth? should ever be our inquiry.” Signs of the Times, May 26, 1881.

> „Indien het voor Gods volk van oudsher noodzakelijk was zich dikwijls Zijn handelingen met hen in barmhartigheid en in oordeel, in raad en in bestraffing, te binnen te brengen, dan is het evenzeer van belang dat wij de waarheden overdenken die ons in Zijn Woord zijn gegeven,—waarheden die, indien eraan gehoor wordt gegeven, ons zullen leiden tot nederigheid en onderwerping en gehoorzaamheid aan God. Wij moeten door de waarheid geheiligd worden. Het Woord van God stelt voor ieder tijdperk bijzondere waarheden voor. De handelingen van God met Zijn volk in het verleden behoren onze zorgvuldige aandacht te ontvangen. Wij moeten de lessen leren die zij bestemd zijn ons te onderwijzen. Maar wij mogen daarin niet berusten. God leidt Zijn volk stap voor stap voort. De waarheid is voortschrijdend. De ernstige zoeker zal voortdurend licht uit de hemel ontvangen. Wat is waarheid? behoort steeds onze vraag te zijn.” Signs of the Times, 26 mei 1881.

At the end of July, 2023, the Revelation of Jesus Christ began to be unsealed.

Eind juli 2023 begon de Openbaring van Jezus Christus ontzegeld te worden.

As with the seventh seal and also the utterings of the seven thunders, the Revelation of Jesus Christ, is unsealed just before probation closes. It provides a third witness of the same message represented by the removal of the seventh seal, and the seven thunders. Those three representations in the book of Revelation are three witnesses that combine to make up the message of the Revelation of Jesus Christ. The unsealing of these three witnesses is progressive. Its effects are also progressive.

Zoals met het zevende zegel en ook met de uitspraken van de zeven donderslagen, wordt de Openbaring van Jezus Christus kort vóór het sluiten van de genadetijd ontzegeld. Zij verschaft een derde getuigenis van dezelfde boodschap die wordt voorgesteld door het wegnemen van het zevende zegel en de zeven donderslagen. Deze drie voorstellingen in het boek Openbaring zijn drie getuigen die zich verenigen om de boodschap van de Openbaring van Jezus Christus te vormen. Het ontzegelen van deze drie getuigen is geleidelijk. Ook de uitwerkingen ervan zijn geleidelijk.

> “Obedience to the law of God is sanctification. There are many who have erroneous ideas in regard to this work in the soul, but Jesus prayed that His disciples might be sanctified through the truth, and added, ‘Thy word is truth’ ( John 17:17). Sanctification is not an instantaneous but a progressive work, as obedience is continuous. Just as long as Satan urges his temptations upon us, the battle for self-conquest will have to be fought over and over again; but by obedience, the truth will sanctify the soul. Those who are loyal to the truth will, through the merits of Christ, overcome all weakness of character that has led them to be molded by every varying circumstance of life.” Faith and Works, 85.

> „Gehoorzaamheid aan de wet van God is heiliging. Velen koesteren onjuiste opvattingen aangaande dit werk in de ziel, maar Jezus bad dat Zijn discipelen door de waarheid geheiligd zouden worden, en voegde daaraan toe: ‘Uw woord is waarheid’ (Johannes 17:17). Heiliging is geen ogenblikkelijk, maar een voortschrijdend werk, evenals gehoorzaamheid voortdurend is. Zolang Satan zijn verzoekingen op ons blijft aandringen, zal de strijd om zelfoverwinning telkens opnieuw gestreden moeten worden; maar door gehoorzaamheid zal de waarheid de ziel heiligen. Degenen die trouw zijn aan de waarheid zullen, door de verdiensten van Christus, elke zwakheid van karakter overwinnen die hen ertoe heeft gebracht zich door elke wisselende levensomstandigheid te laten vormen.” Faith and Works, 85.

The progressive development of the understanding of the Revelation of Jesus Christ began to be published at the end of July, 2023. The process of understanding the truths that began to be published at that time, began shortly after July 18, 2020.

De voortschrijdende ontwikkeling van het begrip van de Openbaring van Jezus Christus begon eind juli 2023 te worden gepubliceerd. Het proces van het begrijpen van de waarheden die in die tijd openbaar begonnen te worden gemaakt, begon kort na 18 juli 2020.

The truth that is identified in the message of the unsealing of the seventh seal is addressing the waymark of the Midnight Cry. The Midnight Cry in the Millerite history was a progressive development of truth, and that fact can be demonstrated by a historical review of the work of Samuel Snow. Jesus illustrates the movement of the third angel with the movement of the first angel, for he always illustrates the end with the beginning.

De waarheid die wordt aangeduid in de boodschap van het openen van het zevende zegel, richt zich op de wegmarkering van de Middernachtsroep. De Middernachtsroep in de Milleritische geschiedenis was een voortschrijdende ontwikkeling van waarheid, en dat feit kan worden aangetoond door een historisch overzicht van het werk van Samuel Snow. Jezus illustreert de beweging van de derde engel met de beweging van de eerste engel, want Hij illustreert altijd het einde met het begin.

The truths that come together to form the Midnight Cry message are an understanding of who God is, and how His character is represented in his Word. Those truths include a very detailed description of the historical process that those who ultimately proclaim the Midnight Cry message will fulfill. The hidden history of the seven thunders is what identifies that historical process. The seventh seal is a part of that detailed historical process, but its revelation is directed at the period of time that begins when the Midnight Cry message is finalized, thus marking when the sealing of the one hundred and forty-four thousand is accomplished. The progressive removal of the seventh seal begins when the message of the Midnight Cry is fully developed, as illustrated by the Exeter camp meeting in the summer of 1844. These articles represent your personal invitation to come to the Exeter camp meeting.

De waarheden die samenkomen om de boodschap van de Middernachtsroep te vormen, zijn een begrip van wie God is, en hoe Zijn karakter in Zijn Woord wordt voorgesteld. Die waarheden omvatten een zeer gedetailleerde beschrijving van het historische proces dat degenen die uiteindelijk de boodschap van de Middernachtsroep verkondigen, zullen vervullen. De verborgen geschiedenis van de zeven donderslagen is wat dat historische proces identificeert. Het zevende zegel maakt deel uit van dat gedetailleerde historische proces, maar de openbaring ervan is gericht op de tijdsperiode die begint wanneer de boodschap van de Middernachtsroep wordt voltooid, en markeert aldus wanneer de verzegeling van de honderd vierenveertigduizend is volbracht. De voortschrijdende verwijdering van het zevende zegel begint wanneer de boodschap van de Middernachtsroep volledig is ontwikkeld, zoals geïllustreerd door de kampbijeenkomst te Exeter in de zomer van 1844. Deze artikelen vormen uw persoonlijke uitnodiging om naar de kampbijeenkomst te Exeter te komen.

When the seventh seal is opened, fire from the altar is cast unto the earth, and there are “voices, and thunderings, and lightnings, and an earthquake.” A “voice” represents a trumpet.

Wanneer het zevende zegel wordt geopend, wordt vuur van het altaar op de aarde geworpen, en er zijn „stemmen, donderslagen, bliksemstralen en een aardbeving”. Een „stem” stelt een bazuin voor.

> Cry aloud, spare not, lift up thy voice like a trumpet, and show my people their transgression, and the house of Jacob their sins. Isaiah 58:1.

> Roep luidkeels, houd niet in, verhef uw stem als een bazuin, en maak Mijn volk hun overtreding bekend, en het huis van Jakob hun zonden. Jesaja 58:1.

The voice of a trumpet identifies a message that is warning of impending judgment. When Isaiah commands God’s people to lift up their voice like a trumpet, they are to “cry” aloud. The Midnight Cry message is unsealed just before the hour of the earthquake of the Sunday law. The Midnight Cry message which is unsealed just before the soon coming Sunday law, is the message that swells into a loud cry. When Isaiah says, “Cry aloud,” he is referencing a combination of the loud cry of the third angel, which is the second voice that joins the Midnight Cry message. The loud Midnight Cry message is a warning of the seventh trumpet, which is the third woe. God’s people must understand that when that trumpet message is blown, they are in the final moments of their probationary time. Therefore Isaiah’s command is a warning to prepare for the close of probation, a warning that the trumpet judgment of the third woe of Islam is about to strike the United States for rejecting God’s Sabbath. At the Sunday law, the Midnight Cry, which is the first of the two “voices” in Revelation chapter eighteen, swells to a loud cry. As God’s other children that are still in Babylon are called out.

Het geluid van een bazuin duidt op een boodschap die waarschuwt voor een ophanden zijnd oordeel. Wanneer Jesaja Gods volk gebiedt hun stem te verheffen als een bazuin, moeten zij luid „roepen”. De boodschap van de Middernachtsroep wordt ontsloten vlak vóór het uur van de aardbeving van de zondagswet. De boodschap van de Middernachtsroep, die wordt ontsloten vlak vóór de spoedig komende zondagswet, is de boodschap die aanzwelt tot een luide roep. Wanneer Jesaja zegt: „Roep luid”, verwijst hij naar een combinatie van de luide roep van de derde engel, die de tweede stem is die zich voegt bij de boodschap van de Middernachtsroep. De luide boodschap van de Middernachtsroep is een waarschuwing van de zevende bazuin, die het derde wee is. Gods volk moet begrijpen dat wanneer die bazuinboodschap wordt geblazen, zij zich bevinden in de laatste ogenblikken van hun genadetijd. Daarom is Jesaja’s gebod een waarschuwing om zich voor te bereiden op het sluiten van de genadetijd, een waarschuwing dat het bazuinoordeel van het derde wee van de islam op het punt staat de Verenigde Staten te treffen wegens hun verwerping van Gods sabbat. Bij de zondagswet zwelt de Middernachtsroep, die de eerste is van de twee „stemmen” in Openbaring hoofdstuk achttien, aan tot een luide roep. Terwijl Gods andere kinderen, die nog in Babylon zijn, worden uitgeroepen.

> “The truth for this time, the third angel’s message, is to be proclaimed with a loud voice, meaning with increasing power, as we approach the great final test.” The 1888 Materials, 710.

> „De waarheid voor deze tijd, de boodschap van de derde engel, moet met luide stem worden verkondigd, dat wil zeggen met toenemende kracht, naarmate wij de grote eindbeproeving naderen.” The 1888 Materials, 710.

The “increasing power” of the “loud cry” of the third angel was typified at Sinai when the Ten Commandments were proclaimed by Jehovah himself. The trumpet in that history increased in power as the mountain quaked and turned to smoke. The fear was so great, that even Moses greatly quaked. The people then raised their “voices” in fear, asking that God’s “voice” would cease to sound.

De „toenemende kracht” van de „luide roep” van de derde engel werd voorafgebeeld bij de Sinaï, toen de Tien Geboden door Jehovah zelf werden afgekondigd. De bazuin nam in die geschiedenis in kracht toe, terwijl de berg beefde en in rook opging. De vrees was zo groot, dat zelfs Mozes hevig beefde. Het volk verhief toen zijn „stemmen” in vrees en verzocht dat Gods „stem” zou ophouden te klinken.

> And the sound of a trumpet, and the voice of words; which voice they that heard entreated that the word should not be spoken to them any more: (For they could not endure that which was commanded, And if so much as a beast touch the mountain, it shall be stoned, or thrust through with a dart: And so terrible was the sight, that Moses said, I exceedingly fear and quake:). Hebrews 12:19–21.

> En het geluid van een bazuin, en de stem van woorden; welke stem zij die haar hoorden verzochten dat het woord niet meer tot hen gesproken zou worden: (Want zij konden niet verdragen wat geboden werd: En indien ook maar een dier de berg aanraakt, zal het gestenigd of met een pijl doorschoten worden: En zó ontzagwekkend was het schouwspel, dat Mozes zei: Ik vrees zeer en beef.) Hebreeën 12:19–21.

The “voice” “they” had “heard” represents the “voice” of the warning message of the third angel. In fearful anguish they responded with their own “voices.” The voices at the Sunday law are also represented by the foolish virgins who are asking for oil, and the voices of the wise virgins tell them to go and buy for themselves. At the close of human probation, the “voices” of those that recognize they are lost, as do the foolish Adventist virgins at the Sunday law, cry out for the rocks and mountains to fall upon them. The Sunday law is typified by the giving of the law at Mount Sinai.

De „stem” die „zij” hadden „gehoord”, stelt de „stem” voor van de waarschuwingsboodschap van de derde engel. In angstige benauwdheid antwoordden zij met hun eigen „stemmen”. De stemmen bij de zondagswet worden eveneens voorgesteld door de dwaze maagden die om olie vragen, en de stemmen van de wijze maagden zeggen hun dat zij voor zichzelf moeten gaan kopen. Bij het sluiten van de menselijke genadetijd roepen de „stemmen” van hen die erkennen dat zij verloren zijn, evenals de dwaze adventistische maagden bij de zondagswet, tot de rotsen en bergen om op hen te vallen. De zondagswet wordt getypeerd door de wetgeving op de berg Sinaï.

> “At the wonderful manifestations of divine power upon that solemn occasion,—the mysterious trumpet tones waxing louder and more terrible, the peals of thunder reverberating from every mountain side, the lightning’s flash illuminating the stern and solemn heights, and on Sinai’s summit, amid cloud, and tempest, and thick darkness, the glory of God as a devouring fire,—at these tokens of Jehovah’s presence, the hearts of Israel failed with fear, and the whole congregation ‘stood afar off.’ Even Moses exclaimed, ‘I exceedingly fear and quake.’ Then above the warring elements was heard the voice of Jehovah, speaking the ten precepts of his law.

> ‘Bij de wonderlijke openbaringen van goddelijke macht op die plechtige gelegenheid,—de geheimzinnige tonen van de bazuin, die luider en ontzagwekkender werden, het dreunen van de donder dat van elke bergzijde weerklonk, het flitsen van de bliksem dat de strenge en plechtige hoogten verlichtte, en op de top van de Sinaï, te midden van wolk, storm en dikke duisternis, de heerlijkheid van God als een verterend vuur,—bezwijken bij deze tekenen van Jehovah’s tegenwoordigheid de harten van Israël van vrees, en de gehele gemeente ‘bleef van verre staan’. Zelfs Mozes riep uit: ‘Ik ben uitermate bevreesd en bevende.’ Toen werd boven de strijdende elementen de stem van Jehovah gehoord, die de tien voorschriften van zijn wet sprak.

> “As God’s great mirror revealed to the people of Israel their true condition, their souls were overwhelmed with terror. The awful power of God’s utterances seemed more than their quaking frames could bear. They entreated Moses, ‘Speak thou with us, and we will hear; but let not God speak with us, lest we die.’ As God’s great rule of right was presented before them, they realized, as never before, the offensive character of sin, and their own guilt, in the sight of a pure and holy God.” Signs of the Times, March 3, 1881.

> “Toen Gods grote spiegel aan het volk van Israël hun ware toestand openbaarde, werden hun zielen door schrik overstelpt. De ontzagwekkende kracht van Gods uitspraken scheen meer te zijn dan hun bevende gestel kon verdragen. Zij smeekten Mozes: ‘Spreek gij met ons, en wij zullen horen; maar laat God niet met ons spreken, opdat wij niet sterven.’ Toen Gods grote maatstaf van recht hun werd voorgehouden, beseften zij, zoals nooit tevoren, het weerzinwekkende karakter van de zonde en hun eigen schuld in de ogen van een reine en heilige God.” Signs of the Times, 3 maart 1881.

When the fire from the altar is cast unto the earth, there are “voices, and thunderings, and lightnings, and an earthquake.” “Thundering and lightning” are symbols of God’s judgments. At the Sunday law, the United States will have fully filled its “cup of iniquity,” and “national apostasy, will be followed by national ruin.” The “cup of iniquity” becomes full in the fourth generation, for both horns of the earth beast progress through four generations of escalating rebellion. The Sunday law marks where God’s judgments, represented by “thunderings and lightnings” are delivered, and they are delivered unto the fourth generation.

Wanneer het vuur van het altaar op de aarde wordt geworpen, zijn er „stemmen, en donderslagen, en bliksemstralen, en een aardbeving”. „Donderslagen en bliksemstralen” zijn symbolen van Gods oordelen. Bij de zondagswet zullen de Verenigde Staten hun „maat van ongerechtigheid” ten volle hebben vervuld, en „nationale afval zal worden gevolgd door nationale ondergang”. De „maat van ongerechtigheid” wordt vol in de vierde generatie, want beide horens van het beest uit de aarde ontwikkelen zich door vier generaties van toenemende opstand. De zondagswet markeert het punt waarop Gods oordelen, voorgesteld door „donderslagen en bliksemstralen”, worden voltrokken, en zij worden aan de vierde generatie voltrokken.

> “Of the Amorites the Lord said: ‘In the fourth generation they shall come hither again: for the iniquity of the Amorites is not yet full.’ Although this nation was conspicuous because of its idolatry and corruption, it had not yet filled up the cup of its iniquity, and God would not give command for its utter destruction. The people were to see the divine power manifested in a marked manner, that they might be left without excuse. The compassionate Creator was willing to bear with their iniquity until the fourth generation. Then, if no change was seen for the better, His judgments were to fall upon them.

> Over de Amorieten zei de Heer: ‘In het vierde geslacht zullen zij hierheen terugkeren; want de ongerechtigheid van de Amorieten is nog niet vol.’ Hoewel dit volk in het oog sprong door zijn afgoderij en verdorvenheid, had het de maat van zijn ongerechtigheid nog niet volgemaakt, en God wilde niet bevelen tot zijn volkomen verdelging. Het volk moest de goddelijke macht op duidelijke wijze geopenbaard zien, opdat het zonder verontschuldiging zou zijn. De medelijdende Schepper was bereid hun ongerechtigheid te verdragen tot het vierde geslacht. Daarna, indien geen verandering ten goede zichtbaar werd, zouden Zijn oordelen over hen komen.

> “With unerring accuracy the Infinite One still keeps an account with all nations. While His mercy is tendered with calls to repentance, this account will remain open; but when the figures reach a certain amount which God has fixed, the ministry of His wrath commences. The account is closed. Divine patience ceases. There is no more pleading of mercy in their behalf.” Testimonies, volume 5, 208.

> „Met onfeilbare nauwkeurigheid houdt de Oneindige nog steeds met alle volken rekening. Terwijl Zijn barmhartigheid wordt aangeboden met oproepen tot bekering, blijft deze rekening open; maar wanneer de cijfers een bepaalde hoogte bereiken die God heeft vastgesteld, vangt de bediening van Zijn toorn aan. De rekening wordt gesloten. Het goddelijk geduld houdt op. Er is geen verder pleiten om barmhartigheid ten behoeve van hen.” Testimonies, deel 5, 208.

Sister White identifies the judgments that begin at the Sunday law as “God’s destructive judgments.” She teaches that it is too late for the foolish Laodicean Adventists, who had an opportunity to prepare for the crisis at midnight, but had refused to do so. That time of destructive judgments for the foolish virgins, is “a time of mercy” for those who had not yet heard the truth.

Zuster White duidt de oordelen die bij de zondagswet beginnen aan als „Gods verdervende oordelen”. Zij leert dat het te laat is voor de dwaze Laodiceense adventisten, die bij middernacht de gelegenheid hadden zich op de crisis voor te bereiden, maar hadden geweigerd dit te doen. Die tijd van verdervende oordelen voor de dwaze maagden is „een tijd van genade” voor hen die de waarheid nog niet hadden gehoord.

> “Oh, that the people might know the time of their visitation! There are many who have not yet heard the testing truth for this time. There are many with whom the Spirit of God is striving. The time of God’s destructive judgments is the time of mercy for those who have had no opportunity to learn what is truth. Tenderly will the Lord look upon them. His heart of mercy is touched; His hand is still stretched out to save, while the door is closed to those who would not enter.” Testimonies, volume 9, 97.

> „O, dat het volk toch de tijd van zijn bezoeking mocht kennen! Velen zijn er die de beproevende waarheid voor deze tijd nog niet hebben gehoord. Velen zijn er met wie de Geest van God worstelt. De tijd van Gods vernietigende oordelen is de tijd van genade voor hen die geen gelegenheid hebben gehad te leren wat waarheid is. Teder zal de Heere op hen neerzien. Zijn barmhartig hart is bewogen; Zijn hand is nog steeds uitgestrekt om te redden, terwijl de deur gesloten is voor hen die niet wilden binnengaan.” Testimonies, deel 9, 97.

When the seventh seal is opened there are “voices, and thunderings, and lightnings, and an earthquake.” The “hour” when the “earthquake” of Revelation eleven was first fulfilled was the French Revolution, and the perfect fulfillment of that “hour” is the “quake” of the “earth” beast, at the soon-coming Sunday law. It is in that “hour,” that the seventh seal is fully opened. The cross typifies the Sunday law, and there was a great earthquake at the cross.

Wanneer het zevende zegel wordt geopend, zijn er „stemmen, en donderslagen, en bliksemen, en een aardbeving”. Het „uur” waarin de „aardbeving” van Openbaring elf voor het eerst werd vervuld, was de Franse Revolutie, en de volkomen vervulling van dat „uur” is de „beving” van het „aard”-beest, bij de spoedig komende zondagswet. In dat „uur” wordt het zevende zegel ten volle geopend. Het kruis is een type van de zondagswet, en bij het kruis was er een grote aardbeving.

> Jesus, when he had cried again with a loud voice, yielded up the ghost. And, behold, the veil of the temple was rent in twain from the top to the bottom; and the earth did quake, and the rocks rent. Matthew 25:51.

> Jezus gaf, toen Hij opnieuw met luide stem geroepen had, de geest. En zie, het voorhangsel van de tempel scheurde in tweeën van boven tot beneden; en de aarde beefde, en de rotsen scheurden. Mattheüs 25:51.

At the cross, a satanic kingdom was overthrown, as it will be at the Sunday law.

Aan het kruis werd een satanisch koninkrijk ten val gebracht, zoals ook bij de zondagswet zal gebeuren.

> “Christ did not yield up His life till He had accomplished the work which He came to do, and with His parting breath He exclaimed, ‘It is finished.’ John 19:30. The battle had been won. His right hand and His holy arm had gotten Him the victory. As a Conqueror He planted His banner on the eternal heights. Was there not joy among the angels? All heaven triumphed in the Saviour’s victory. Satan was defeated, and knew that his kingdom was lost.” The Desire of Ages, 758.

> „Christus gaf Zijn leven niet prijs voordat Hij het werk had volbracht dat Hij gekomen was te doen, en met Zijn laatste adem riep Hij uit: ‘Het is volbracht.’ Johannes 19:30. De strijd was gewonnen. Zijn rechterhand en Zijn heilige arm hadden Hem de overwinning behaald. Als Overwinnaar plantte Hij Zijn banier op de eeuwige hoogten. Was er geen vreugde onder de engelen? De gehele hemel triomfeerde in de overwinning van de Heiland. Satan was verslagen en wist dat zijn koninkrijk verloren was.” The Desire of Ages, 758.

The earthquake of the cross is a representation of “truth,” which is Alpha and Omega. “Truth” is the beginning, the middle and the ending; it is the Hebrew word that was created by bringing together the first, thirteenth and last letter of the Hebrew alphabet. There was an earthquake when Christ died and then another earthquake at His resurrection. At the cross there was a first earthquake, then the grave and then the earthquake at His resurrection. At both earthquakes graves were opened.

De aardbeving van het kruis is een voorstelling van de „waarheid”, die Alfa en Omega is. De „waarheid” is het begin, het midden en het einde; zij is het Hebreeuwse woord dat werd gevormd door de eerste, de dertiende en de laatste letter van het Hebreeuwse alfabet samen te voegen. Er was een aardbeving toen Christus stierf en vervolgens nog een aardbeving bij Zijn opstanding. Bij het kruis was er eerst een aardbeving, vervolgens het graf en daarna de aardbeving bij Zijn opstanding. Bij beide aardbevingen werden graven geopend.

> “When Jesus, as He hung upon the cross, cried out, ‘It is finished’, the rocks rent, the earth shook, and some of the graves were opened. When He arose a victor over death and the grave, while the earth was reeling and the glory of heaven shone around the sacred spot, many of the righteous dead, obedient to His call, came forth as witnesses that He had risen. Those favored, risen saints came forth glorified. They were chosen and holy ones of every age, from creation down even to the days of Christ. Thus while the Jewish leaders were seeking to conceal the fact of Christ’s resurrection, God chose to bring up a company from their graves to testify that Jesus had risen, and to declare His glory.” Early Writings, 184.

> ‘Toen Jezus, terwijl Hij aan het kruis hing, uitriep: “Het is volbracht”, scheurden de rotsen, beefde de aarde en werden sommige graven geopend. Toen Hij opstond als Overwinnaar over de dood en het graf, terwijl de aarde sidderde en de heerlijkheid van de hemel rondom de heilige plaats scheen, kwamen velen van de rechtvaardige doden, gehoorzaam aan Zijn roepstem, tevoorschijn als getuigen dat Hij was opgestaan. Deze bevoorrechte, opgewekte heiligen kwamen verheerlijkt tevoorschijn. Zij waren uitverkorenen en heiligen uit alle eeuwen, vanaf de schepping tot zelfs aan de dagen van Christus. Zo koos God, terwijl de Joodse leiders trachtten het feit van de opstanding van Christus te verbergen, ervoor een schare uit hun graven te doen opkomen om te getuigen dat Jezus was opgestaan en om Zijn heerlijkheid te verkondigen.’ Early Writings, 184.

At the first earthquake graves were opened, and at the last earthquake the grave of Christ was opened. In Revelation eleven, the two witnesses come out of their graves in the same hour as the earthquake. The earthquake is the Sunday law, which is typified by the cross. There is to be therefore two resurrections in the hour of the Sunday law. The first represents the birth of the one hundred and forty-four thousand that occurs before the woman travails, the second takes place in her travail. The woman of Revelation twelve first births the man child that is to rule the nations with a rod of iron, without any labor pains. Then at the Sunday law, her travails begin and she brings forth the second child. First, she births Elijah, and last she births Moses. The Sunday law is the hour of the resurrection of the twins of Revelation seven.

Bij de eerste aardbeving werden graven geopend, en bij de laatste aardbeving werd het graf van Christus geopend. In Openbaring elf komen de twee getuigen in hetzelfde uur als de aardbeving uit hun graven. De aardbeving is de zondagswet, die door het kruis wordt voorgesteld. Daarom zullen er in het uur van de zondagswet twee opstandingen zijn. De eerste stelt de geboorte van de honderdvierenveertigduizend voor, die plaatsvindt voordat de vrouw weeën heeft; de tweede vindt plaats in haar barensnood. De vrouw van Openbaring twaalf baart eerst het mannelijke kind dat de volken met een ijzeren staf zal hoeden, zonder enige weeën. Dan, bij de zondagswet, beginnen haar weeën en brengt zij het tweede kind voort. Eerst baart zij Elia, en als laatste baart zij Mozes. De zondagswet is het uur van de opstanding van de tweelingen van Openbaring zeven.

When the seventh seal is fully opened at the Sunday law, there is silence in heaven for half an hour.

Wanneer het zevende zegel bij de zondagswet volledig wordt geopend, is er een half uur stilte in de hemel.

> “But God suffered with His Son. Angels beheld the Saviour’s agony. They saw their Lord enclosed by legions of satanic forces, His nature weighed down with a shuddering, mysterious dread. There was silence in heaven. No harp was touched. Could mortals have viewed the amazement of the angelic host as in silent grief they watched the Father separating His beams of light, love, and glory from His beloved Son, they would better understand how offensive in His sight is sin.” The Desire of Ages, 693.

> “Maar God leed met Zijn Zoon. Engelen aanschouwden de doodsangst van de Heiland. Zij zagen hun Heer omsloten door legioenen van satanische machten, terwijl Zijn natuur werd neergebogen onder een huiverende, geheimzinnige vrees. Er heerste stilte in de hemel. Geen harp werd aangeroerd. Indien stervelingen de verbijstering van de engelenschare hadden kunnen aanschouwen, terwijl zij in stil verdriet zagen hoe de Vader Zijn stralen van licht, liefde en heerlijkheid van Zijn geliefde Zoon scheidde, zouden zij beter begrijpen hoe aanstootgevend de zonde is in Zijn ogen.” The Desire of Ages, 693.

The first half an hour of the hour of the earthquake, represents the first birth or resurrection of the two witnesses. In that half an hour, the two witnesses are sealed. They must be sealed in advance of the Sunday law, for they are the ensign that calls the other child, out of the grave during the remaining half an hour. The second child can only be brought to life by seeing men and women with the seal of God during the travails of the Sunday law crisis.

Het eerste halve uur van het uur van de aardbeving vertegenwoordigt de eerste geboorte of opstanding van de twee getuigen. In dat halve uur worden de twee getuigen verzegeld. Zij moeten verzegeld worden vóór de zondagswet, want zij zijn het banier dat het andere kind gedurende het resterende halve uur uit het graf roept. Het tweede kind kan alleen tot leven worden gebracht door mannen en vrouwen met het zegel van God te zien tijdens de barensweeën van de crisis rond de zondagswet.

> “The work of the Holy Spirit is to convince the world of sin, of righteousness and of judgment. The world can only be warned by seeing those who believe the truth sanctified through the truth, acting upon high and holy principles, showing in a high, elevated sense, the line of demarcation between those who keep the commandments of God, and those who trample them under their feet. The sanctification of the Spirit signalizes the difference between those who have the seal of God, and those who keep a spurious rest-day. When the test comes, it will be clearly shown what the mark of the beast is. It is the keeping of Sunday. Those who after having heard the truth, continue to regard this day as holy, bear the signature of the man of sin, who thought to change times and laws.” Bible Training School, December 1, 1903.

> „Het werk van de Heilige Geest is de wereld te overtuigen van zonde, van gerechtigheid en van oordeel. De wereld kan slechts worden gewaarschuwd doordat zij hen die de waarheid geloven, geheiligd ziet door de waarheid, handelend naar hoge en heilige beginselen, en in verheven, edele zin de scheidslijn tonend tussen hen die de geboden van God onderhouden en hen die die onder hun voeten vertreden. De heiliging door de Geest markeert het verschil tussen hen die het zegel van God hebben en hen die een onechte rustdag houden. Wanneer de beproeving komt, zal duidelijk worden getoond wat het merkteken van het beest is. Het is het houden van de zondag. Zij die, nadat zij de waarheid hebben gehoord, deze dag blijven beschouwen als heilig, dragen de signatuur van de mens der zonde, die meende tijden en wetten te veranderen.” Bible Training School, 1 december 1903.

The first born of the woman are the one hundred and forty-four thousand that are identified as the first fruits in the book of Revelation. They represent the sign which the other flock must recognize in the crisis and conflict of the Sunday law battle. That sign is the Sabbath, that the one hundred and forty-four thousand uphold in the time when it is unlawful to do so. Sister White calls their ensign the “blood-stained banner of Prince Emmanuel.”

De eerstgeborenen van de vrouw zijn de honderdvierendertigduizend die in het boek Openbaring als de eerstelingen worden aangeduid. Zij vertegenwoordigen het teken dat de andere kudde moet herkennen in de crisis en het conflict van de strijd om de zondagswet. Dat teken is de sabbat, die de honderdvierendertigduizend hooghouden in de tijd waarin het onwettig is dit te doen. Zuster White noemt hun banier de „met bloed bevlekte banier van Vorst Immanuël.”

> “In vision I saw two armies in terrible conflict. One army was led by banners bearing the world’s insignia; the other was led by the blood-stained banner of Prince Emmanuel. Standard after standard was left to trail in the dust, as company after company from the Lord’s army joined the foe, and tribe after tribe from the ranks of the enemy united with the commandment-keeping people of God. An angel flying in the midst of heaven put the standard of Emmanuel into many hands, while a mighty general cried out with a loud voice: ‘Come into line. Let those who are loyal to the commandments of God and the testimony of Christ now take their position. Come out from among them, and be ye separate, and touch not the unclean, and I will receive you, and will be a Father unto you, and ye shall be My sons and daughters. Let all who will, come up to the help of the Lord, to the help of the Lord against the mighty.’” Testimonies, volume 8, 41.

> „In een visioen zag ik twee legers in een vreselijk conflict. Het ene leger werd aangevoerd onder banieren die het kenteken van de wereld droegen; het andere werd geleid door de met bloed bevlekte banier van Vorst Immanuël. Veldteken na veldteken werd in het stof achtergelaten, terwijl compagnie na compagnie uit het leger des Heren zich bij de vijand voegde, en stam na stam uit de gelederen van de vijand zich verenigde met het gebodenhoudende volk van God. Een engel die in het midden des hemels vloog, legde het veldteken van Immanuël in vele handen, terwijl een machtig aanvoerder met luide stem uitriep: ‘Treed aan. Laat hen die trouw zijn aan de geboden van God en het getuigenis van Christus nu hun plaats innemen. Gaat uit het midden van hen weg, en scheidt u af, en raakt het onreine niet aan, en Ik zal u aannemen, en u tot een Vader zijn, en gij zult Mij tot zonen en dochteren zijn. Laat allen die willen, opkomen tot de hulp des Heren, tot de hulp des Heren tegen de machtigen.’” Testimonies, deel 8, 41.

The blood-stained banner is what God’s other flock must see in the time of the Sunday law crisis. The banner is a rising light carried by the one hundred and forty-four thousand. That banner is red in color, for it is a blood-stained banner. That banner was typified in the battle of Jericho, when Rahab received and protected the spies, and then acknowledged her submission to Joshua’s army by placing a scarlet thread out of her window. Rahab represents God’s second born children in the Sunday law crisis, who see and accept the scarlet sign, and come into obedience to Joshua’s army. The scarlet thread that was used by Rahab, was a sign for the army of Joshua not to destroy Rahab’s household.

De met bloed bevlekte banier is wat Gods andere kudde moet zien in de tijd van de crisis van de zondagswet. De banier is een opgaand licht, gedragen door de honderd vierenveertigduizend. Die banier is rood van kleur, want het is een met bloed bevlekte banier. Die banier werd voorgesteld in de strijd om Jericho, toen Rachab de verspieders ontving en beschermde, en vervolgens haar onderwerping aan Jozua’s leger erkende door een scharlaken koord uit haar venster te hangen. Rachab vertegenwoordigt Gods tweedgeboren kinderen in de crisis van de zondagswet, die het scharlaken teken zien en aannemen, en tot gehoorzaamheid aan Jozua’s leger komen. Het scharlaken koord dat door Rachab werd gebruikt, was voor het leger van Jozua een teken om Rachabs huisgezin niet te verdelgen.

Rahab represents those that are still in Babylon at the Sunday law crisis and Joshua’s army represents the first born of the one hundred and forty-four thousand. The scarlet thread is the symbol of God’s Sabbath. The scarlet thread was the command of the spies given to Rahab that she must follow if she would obtain God’s protection.

Rachab vertegenwoordigt hen die zich ten tijde van de zondagswetcrisis nog in Babylon bevinden, en het leger van Jozua vertegenwoordigt de eerstgeborenen van de honderd vierenveertigduizend. Het scharlaken koord is het symbool van Gods sabbat. Het scharlaken koord was het bevel van de verspieders, aan Rachab gegeven, dat zij moest opvolgen indien zij Gods bescherming wilde verkrijgen.

> Behold, when we come into the land, thou shalt bind this line of scarlet thread in the window which thou didst let us down by: and thou shalt bring thy father, and thy mother, and thy brethren, and all thy father’s household, home unto thee. Joshua 2:8.

> Zie, wanneer wij in het land komen, zult gij dit snoer van scharlaken draad binden aan het venster waardoor gij ons hebt neergelaten; en gij zult uw vader, uw moeder, uw broeders en heel het huis van uw vader bij u in huis bijeenbrengen. Jozua 2:8.

The sign that those still in Babylon must see is represented by the scarlet thread, which is the Sabbath, but which also identifies the distinction between the two twins. The first born twin is the one hundred and forty-four thousand, for they bear the blood-stained banner of Prince Emmanuel in their hands.

Het teken dat degenen die nog in Babylon zijn moeten zien, wordt voorgesteld door de scharlaken draad, die de sabbat is, maar die ook het onderscheid tussen de twee tweelingen aanduidt. De eerstgeboren tweeling is de honderdvierenvierenveertigduizend, want zij dragen de met bloed bevlekte banier van Vorst Immanuël in hun handen.

> And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. The envy also of Ephraim shall depart, and the adversaries of Judah shall be cut off: Ephraim shall not envy Judah, and Judah shall not vex Ephraim. But they shall fly upon the shoulders of the Philistines toward the west; they shall spoil them of the east together: they shall lay their hand upon Edom and Moab; and the children of Ammon shall obey them. Isaiah 11:12–14.

> En Hij zal een banier oprichten voor de volken, en Hij zal de verdrevenen van Israël verzamelen, en de verstrooiden van Juda bijeenbrengen van de vier hoeken der aarde. Ook zal de afgunst van Efraïm wijken, en de tegenstanders van Juda zullen uitgeroeid worden; Efraïm zal Juda niet benijden, en Juda zal Efraïm niet benauwen. Maar zij zullen neerschieten op de schouders der Filistijnen tegen het westen; tezamen zullen zij de kinderen van het oosten beroven; zij zullen hun hand uitstrekken tegen Edom en Moab; en de kinderen Ammons zullen hun gehoorzamen. Jesaja 11:12–14.

The first-born twin has the scarlet sign, which is the scarlet thread that marks the first born. The first born twin is Zarah, and the second born is Pharez.

De eerstgeboren tweeling heeft het scharlaken teken, namelijk de scharlaken draad die de eerstgeborene markeert. De eerstgeboren tweeling is Zarah, en de tweede geborene is Pharez.

> And it came to pass in the time of her travail, that, behold, twins were in her womb. And it came to pass, when she travailed, that the one put out his hand: and the midwife took and bound upon his hand a scarlet thread, saying, This came out first. And it came to pass, as he drew back his hand, that, behold, his brother came out: and she said, How hast thou broken forth? this breach be upon thee: therefore his name was called Pharez. And afterward came out his brother, that had the scarlet thread upon his hand: and his name was called Zarah. Genesis 38:27–30.

> En het geschiedde ten tijde van haar barensnood, zie, dat er een tweeling in haar schoot was. En het geschiedde, toen zij baarde, dat de ene zijn hand uitstak; en de vroedvrouw nam die en bond een scharlaken draad om zijn hand en zei: Deze is het eerst naar buiten gekomen. Maar het geschiedde, toen hij zijn hand terugtrok, zie, dat zijn broer tevoorschijn kwam; en zij zei: Hoe zijt gij doorgebroken? Deze doorbraak zij op u; daarom gaf men hem de naam Perez. En daarna kwam zijn broer tevoorschijn, die de scharlaken draad om zijn hand had; en zijn naam was Zerah. Genesis 38:27–30.

Zarah means a rising light, and Pharez means to break out. When the twin Pharez sees the rising light of the sign of the scarlet thread on the hand of his twin brother Zarah, he “breaks out,” or comes out of Babylon. Zarah’s recognition of the rising light of the scarlet thread identifies the submission of the last born twin to the first born twin.

Zarah betekent een opgaand licht, en Pharez betekent doorbreken. Wanneer de tweeling Pharez het opgaande licht van het teken van de scharlaken draad aan de hand van zijn tweelingbroer Zarah ziet, „breekt hij door”, of komt hij uit Babylon. Zarahs herkenning van het opgaande licht van de scharlaken draad duidt op de onderwerping van de laatstgeboren tweeling aan de eerstgeboren tweeling.

> And they shall come from the east, and from the west, and from the north, and from the south, and shall sit down in the kingdom of God. And, behold, there are last which shall be first, and there are first which shall be last. Luke 13:29, 30.

> En zij zullen komen van het oosten en van het westen en van het noorden en van het zuiden, en aanzitten in het Koninkrijk Gods. En zie, er zijn laatsten die de eersten zullen zijn, en er zijn eersten die de laatsten zullen zijn. Lukas 13:29, 30.

The hidden history of the seven thunders identifies three waymarks. The first and the last waymarks are disappointments. The period between the first disappointment and the message of the Midnight Cry is the tarrying time. From the Midnight Cry, which is the second waymark, the period of time is the sealing time. The period that is the sealing time ends at the last disappointment.

De verborgen geschiedenis van de zeven donderslagen identificeert drie wegmerken. Het eerste en het laatste wegmerk zijn teleurstellingen. De periode tussen de eerste teleurstelling en de boodschap van de Middernachtsroep is de vertoeftijd. Vanaf de Middernachtsroep, die het tweede wegmerk is, is de tijdsperiode de verzegelingstijd. De periode die de verzegelingstijd is, eindigt bij de laatste teleurstelling.

The hidden history of the seven thunders identifies three waymarks. The first and the last waymarks are the opening of the graves at an earthquake. The period between the opening of the first grave and the message of the Midnight Cry is the tarrying time. From the Midnight Cry, which is the second waymark, the period of time is the sealing time. The period that is the sealing time ends at the opening of the last grave.

De verborgen geschiedenis van de zeven donderslagen wijst drie wegmarkeringen aan. De eerste en de laatste wegmarkeringen zijn de opening van de graven bij een aardbeving. De periode tussen de opening van het eerste graf en de boodschap van de Middernachtsroep is de vertoeftijd. Vanaf de Middernachtsroep, die de tweede wegmarkering is, is de tijdsperiode de verzegelingstijd. De periode die de verzegelingstijd is, eindigt bij de opening van het laatste graf.

These two witnesses of the three steps of the hidden history of the seven thunders are also testified to by Christ’s death and resurrection. The first opening of the grave was symbolized with Christ’s baptism into the watery grave, the last grave was the cross. Between the baptism of Christ and the cross, Christ proclaimed His message, that typified the Midnight Cry. He accomplished that proclamation in twelve hundred and sixty days. After the cross, in the person of His disciples, the Midnight Cry message was repeated for twelve hundred and sixty days until the death of Stephen.

Van deze twee getuigen van de drie stappen van de verborgen geschiedenis van de zeven donderslagen wordt ook getuigenis afgelegd door Christus’ dood en opstanding. De eerste opening van het graf werd gesymboliseerd door Christus’ doop in het watergraf; het laatste graf was het kruis. Tussen de doop van Christus en het kruis verkondigde Christus Zijn boodschap; dat was een type van de Middernachtsroep. Die verkondiging volbracht Hij in twaalfhonderdzestig dagen. Na het kruis werd, in de persoon van Zijn discipelen, de boodschap van de Middernachtsroep gedurende twaalfhonderdzestig dagen herhaald, tot aan de dood van Stefanus.

The two witnesses of Revelation eleven were empowered to give the message of the Midnight Cry for twelve hundred and sixty days. They were then slain, and laid in the streets for twelve hundred and sixty days, until they were brought back to life, and empowered.

De twee getuigen van Openbaring elf werden bekrachtigd om gedurende twaalfhonderdzestig dagen de boodschap van de Middernachtsroep te brengen. Daarna werden zij gedood en gedurende twaalfhonderdzestig dagen op de straten neergelegd, totdat zij weer tot leven werden gebracht en bekrachtigd.

We will continue to investigate these truths in the next article.

Wij zullen deze waarheden in het volgende artikel verder onderzoeken.

> “Unless there is genuine conversion of the soul to God; unless the vital breath of God quickens the soul to spiritual life; unless the professors of truth are actuated by heaven-born principle, they are not born of the incorruptible seed which liveth and abideth forever. Unless they trust in the righteousness of Christ as their only security; unless they copy His character, labor in His spirit, they are naked, they have not on the robe of His righteousness. The dead are often made to pass for the living; for those who are working out what they term salvation after their own ideas, have not God working in them to will and to do of His good pleasure.

> “Tenzij er een oprechte bekering van de ziel tot God plaatsvindt; tenzij de levensadem van God de ziel tot geestelijk leven bezielt; tenzij de belijders van de waarheid worden bewogen door een uit de hemel geboren beginsel, zijn zij niet geboren uit het onvergankelijke zaad, dat leeft en blijft tot in eeuwigheid. Tenzij zij vertrouwen op de gerechtigheid van Christus als hun enige zekerheid; tenzij zij Zijn karakter navolgen, arbeiden in Zijn geest, zijn zij naakt, hebben zij het kleed van Zijn gerechtigheid niet aan. De doden worden dikwijls voor de levenden aangezien; want zij die uitwerken wat zij naar hun eigen opvattingen zaligheid noemen, hebben God niet in zich werken, zowel het willen als het werken naar Zijn welbehagen.”

> “This class is well represented by the valley of dry bones Ezekiel saw in vision.” Review and Herald, January 17, 1893.

> „Deze klasse wordt treffend voorgesteld door het dal van dorre beenderen dat Ezechiël in een visioen zag.” Review and Herald, 17 januari 1893.

Back to Articles