Article

# The Book of Daniel - Number Eighty-Three

Het Boek Daniël - Nummer Drieëntachtig

The Four Generations of Laodicean Adventism: Unraveling the Escalating Abominations

De vier generaties van het Laodiceaanse adventisme: de escalerende gruwelen ontrafeld

Author

Jeff Pippenger

Published

February 16, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

Ezekiel chapter eight, sets forth four increasing abominations which represent the four generations of Laodicean Adventism. The rebellion of 1863, produced a counterfeit to the two tables of Habakkuk, just as Aaron had produced an counterfeit image of jealousy, with his golden calf at the very time God was delivering the two tables of the Ten Commandments to Moses. Once Laodicean Adventism had begun the work of removing the foundational truths, as represented in William Miller’s dream, the leadership of the first generation began to reject the authority of the Bible, and then the Spirit of Prophecy. The rebellion had grown to a point where Kellogg’s spiritualism (pantheism), arrived into their history just prior to 1888.

Ezechiël hoofdstuk acht stelt vier toenemende gruwelen voor, die de vier generaties van het Laodiceaanse Adventisme vertegenwoordigen. De opstand van 1863 bracht een vervalsing van de twee tafelen van Habakuk voort, zoals Aäron een vervalst beeld der jaloezie had voortgebracht met zijn gouden kalf, juist op het moment dat God de twee tafelen van de Tien Geboden aan Mozes overhandigde. Zodra het Laodiceaanse Adventisme was begonnen met het werk van het wegnemen van de fundamentele waarheden, zoals voorgesteld in de droom van William Miller, begon de leiding van de eerste generatie het gezag van de Bijbel, en vervolgens de Geest der Profetie, te verwerpen. De opstand was gegroeid tot een punt waarop Kelloggs spiritualisme (pantheïsme) kort vóór 1888 in hun geschiedenis zijn intrede deed.

At the rebellion of 1888, the spiritualism represented by Ezekiel’s chambers of imagery reached a point where the messengers of Minneapolis, and the prophetess and even the Holy Spirit were rejected.

Bij de opstand van 1888 bereikte het spiritisme dat door Ezechiëls beeldkamers wordt voorgesteld een punt waarop de boodschappers van Minneapolis, en de profetes en zelfs de Heilige Geest, werden verworpen.

> “We have seen in our experience that when the Lord sends rays of light from the open door of the sanctuary to His people, Satan stirs up the minds of many. But the end is not yet. There will be those who will resist the light and crowd down those whom God has made His channels to communicate light. Spiritual things are not spiritually discerned. The watchmen have not kept pace with the opening providence of God, and the real heaven-sent message and messengers are scorned.

> „Wij hebben in onze ervaring gezien dat, wanneer de Heer stralen van licht vanuit de open deur van het heiligdom tot Zijn volk zendt, de satan de gedachten van velen in beroering brengt. Maar het einde is nog niet. Er zullen er zijn die het licht zullen weerstaan en hen terneerdrukken die God tot Zijn kanalen heeft gemaakt om licht mee te delen. Geestelijke dingen worden geestelijk niet onderscheiden. De wachters hebben geen gelijke tred gehouden met de zich ontvouwende voorzienigheid van God, en de waarlijk van de hemel gezonden boodschap en boodschappers worden veracht.

> “There will go from this meeting men who claim to know the truth who are gathering about their souls the garments not woven in the loom of heaven. The spirit that they have received here will be carried with them. I tremble for the future of our cause. Those who do not in this place yield to the evidence God has given will war against their brethren whom God is using. They will make it very hard, when opportunities shall come where they can carry forward and onward the same kind of warfare they have hitherto engaged in. These men will have opportunities to be convinced that they have been warring against the Holy Spirit of God. Some will be convinced; others will hold firmly their own spirit. They will not die to self and let the Lord Jesus come into their hearts. They will be more and still more deceived until they cannot discern truth and righteousness. They will, under another spirit, seek to place upon the work a mold that God shall not approve; and they will endeavor to act out the attributes of Satan in assuming control of human minds and thus control the work and cause of God.

> “Er zullen uit deze bijeenkomst mannen weggaan die beweren de waarheid te kennen, terwijl zij om hun zielen de klederen vergaderen die niet op het weefgetouw van de hemel zijn geweven. De geest die zij hier hebben ontvangen, zullen zij met zich meedragen. Ik beef voor de toekomst van onze zaak. Degenen die zich op deze plaats niet gewonnen geven aan het bewijs dat God heeft gegeven, zullen strijden tegen hun broeders die God gebruikt. Zij zullen het zeer moeilijk maken, wanneer gelegenheden zich zullen voordoen waarin zij dezelfde soort strijd die zij tot dusver hebben gevoerd, verder en voortgaand kunnen voortzetten. Deze mannen zullen gelegenheden hebben om overtuigd te worden dat zij hebben gestreden tegen de Heilige Geest van God. Sommigen zullen overtuigd worden; anderen zullen hardnekkig vasthouden aan hun eigen geest. Zij zullen niet aan het eigen ik sterven en de Heere Jezus niet in hun harten laten komen. Zij zullen meer en steeds meer misleid worden, totdat zij waarheid en gerechtigheid niet meer kunnen onderscheiden. Onder een andere geest zullen zij trachten het werk een vorm op te leggen die God niet zal goedkeuren; en zij zullen pogen de eigenschappen van Satan in praktijk te brengen door de beheersing over menselijke geesten naar zich toe te trekken en zo het werk en de zaak van God te beheersen.”

> “Had our brethren fasted and prayed and humbled their hearts before God at this meeting, and sat down calmly to investigate the Scriptures together, then God would have been glorified. But the spirit of prejudice that was brought to that meeting closed the door to the richest blessing of God, and those who had this spirit will not be in a favorable position to see light until they repent before God and have some sense of how near they have come to doing despite to the Holy Spirit and having another spirit.” The 1888 Materials, 832.

> „Indien onze broeders op deze bijeenkomst hadden gevast en gebeden en hun harten voor God hadden verootmoedigd, en rustig waren gaan zitten om gezamenlijk de Schriften te onderzoeken, dan zou God verheerlijkt zijn geworden. Maar de geest van vooroordeel die naar die bijeenkomst werd meegebracht, sloot de deur voor de rijkste zegen van God, en zij die deze geest bezaten, zullen niet in een gunstige positie verkeren om licht te zien totdat zij zich voor God bekeren en enig besef krijgen van hoe dicht zij erbij zijn gekomen de Heilige Geest te krenken en een andere geest te hebben.” The 1888 Materials, 832.

After 1888, Sister White “trembled for the future of” God’s church and work. She saw that the meeting would produce a continued spiritual warfare among the men that were leaders of Laodicean Adventism, and the controversy of “the daily,” is evidence that her predictions were fulfilled upon that very generation. A warfare was then carried on by men who did not “yield to the evidence God had given” to confirm the “heaven sent message and messengers,” and those men made war against “the Holy Spirit of God.” The second generation watched as the publishing house and sanitarium were burnt to the ground by the fires of God’s judgment.

Na 1888 „beefde” zuster White „voor de toekomst van” Gods gemeente en werk. Zij zag dat de bijeenkomst een voortgezette geestelijke strijd zou voortbrengen onder de mannen die leidinggaven aan het Laodiceïsche adventisme, en de controverse over „het dagelijkse” is het bewijs dat haar voorzeggingen juist op diezelfde generatie in vervulling gingen. Toen werd er strijd gevoerd door mannen die niet „toegaven aan het bewijs dat God had gegeven” om de „uit de hemel gezonden boodschap en boodschappers” te bevestigen, en die mannen voerden oorlog tegen „de Heilige Geest van God.” De tweede generatie zag toe hoe de uitgeverij en het sanatorium door de vuren van Gods oordeel tot de grond toe afbrandden.

> “Today I received a letter from Elder Daniells regarding the destruction of the Review office by fire. I feel very sad as I consider the great loss to the cause. I know that this must be a very trying time for the brethren in charge of the work and for the employees of the office. I am afflicted with all who are afflicted. But I was not surprised by the sad news, for in the visions of the night I have seen an angel standing with a sword as of fire stretched over Battle Creek. Once, in the daytime, while my pen was in my hand, I lost consciousness, and it seemed as if this sword of flame were turning first in one direction and then in another. Disaster seemed to follow disaster because God was dishonored by the devising of men to exalt and glorify themselves.

> „Vandaag ontving ik een brief van ouderling Daniells betreffende de verwoesting van het Review-kantoor door brand. Ik ben zeer bedroefd wanneer ik het grote verlies voor de zaak overdenk. Ik weet dat dit een zeer beproevende tijd moet zijn voor de broeders die met de leiding van het werk belast zijn en voor de werknemers van het kantoor. Ik lijd mee met allen die verdrukt worden. Maar ik was niet verrast door het droeve nieuws, want in de nachtgezichten heb ik een engel gezien die stond met een zwaard als van vuur, uitgestrekt over Battle Creek. Eens, overdag, terwijl mijn pen in mijn hand was, verloor ik het bewustzijn, en het scheen alsof dit vlammende zwaard zich eerst in de ene richting en vervolgens in de andere keerde. Ramp scheen op ramp te volgen omdat God werd onteerd door de bedenksels van mensen om zichzelf te verheffen en te verheerlijken.״

> “This morning I was drawn out in earnest prayer that the Lord would lead all who are connected with the Review and Herald office to make diligent search, that they may see wherein they have disregarded the many messages God has given.

> „Vanmorgen werd ik ertoe gedrongen in ernstig gebed te smeken dat de Heere allen die verbonden zijn aan het kantoor van de Review and Herald ertoe zou leiden een zorgvuldig onderzoek in te stellen, opdat zij mogen inzien waarin zij de vele boodschappen die God heeft gegeven, hebben veronachtzaamd.״

> “Sometime ago the brethren at the Review office asked my counsel about the erection of another building. I then said that if those who were in favor of adding another building to the Review and Herald office had the future mapped out before them, if they could see what would be in Battle Creek, they would have no question about putting up another building there. God said: ‘My word has been despised; and I will turn and overturn.’

> „Enige tijd geleden vroegen de broeders op het kantoor van de Review mij om raad met betrekking tot de oprichting van nog een gebouw. Ik zei toen dat, indien degenen die voorstander waren van de toevoeging van nog een gebouw aan het kantoor van de Review and Herald de toekomst voor zich uitgetekend hadden, indien zij konden zien wat er in Battle Creek zou zijn, zij geen vraag zouden hebben over het oprichten van nog een gebouw daar. God zei: ‘Mijn woord is veracht; en Ik zal omkeren en omkeren.’”

> “At the General Conference, held in Battle Creek in 1901, the Lord gave His people evidence that He was calling for reformation. Minds were convicted, and hearts were touched; but thorough work was not done. If stubborn hearts had then broken in penitence before God, there would have been seen one of the greatest manifestations of the power of God that has ever been seen. But God was not honored. The testimonies of His Spirit were not heeded. Men did not separate from the practices that were in decided opposition to the principles of truth and righteousness, which should ever be maintained in the Lord’s work.

> „Op de Generale Conferentie, gehouden te Battle Creek in 1901, gaf de Heer Zijn volk bewijzen dat Hij opriep tot hervorming. Het geweten werd overtuigd en harten werden geraakt; maar er werd geen grondig werk verricht. Indien hardnekkige harten zich toen in berouw voor God hadden verbroken, zou men een van de grootste openbaringen van de kracht Gods hebben aanschouwd die ooit is gezien. Maar God werd niet geëerd. Er werd geen gehoor gegeven aan de getuigenissen van Zijn Geest. Mensen namen geen afstand van de praktijken die duidelijk in strijd waren met de beginselen van waarheid en gerechtigheid, die in het werk des Heren te allen tijde gehandhaafd behoren te worden.

> “The messages to the church of Ephesus and to the church in Sardis have been often repeated to me by the One who gives me instruction for His people. ‘Unto the angel of the church of Ephesus write; These things saith He that holdeth the seven stars in His right hand, who walketh in the midst of the seven golden candlesticks; I know thy works, and the labor, and thy patience, and how thou canst not bear them which are evil: and thou hast tried them which say they are apostles, and are not, and hast found them liars: and hast borne, and hast patience, and for My name’s sake hast labored, and hast not fainted. Nevertheless I have somewhat against thee, because thou hast left thy first love. Remember therefore from whence thou art fallen, and repent, and do the first works; or else I will come unto thee quickly, and will remove thy candlestick out of his place, except thou repent.’ Revelation 2:1–5.

> “De boodschappen aan de gemeente van Efeze en aan de gemeente in Sardis zijn mij dikwijls herhaald door Hem die mij onderricht geeft voor Zijn volk. ‘Schrijf aan de engel van de gemeente van Efeze: Dit zegt Hij Die de zeven sterren in Zijn rechterhand houdt, Die wandelt te midden van de zeven gouden kandelaars: Ik ken uw werken, en uw inspanning, en uw volharding, en dat gij hen die kwaad zijn niet kunt verdragen; en gij hebt hen op de proef gesteld die zeggen dat zij apostelen zijn, en het niet zijn, en hebt hen leugenaars bevonden; en gij hebt verdragen, en gij hebt volharding, en om Mijns Naams wil hebt gij gearbeid en zijt niet moede geworden. Maar Ik heb tegen u, dat gij uw eerste liefde hebt verlaten. Gedenk dan vanwaar gij gevallen zijt, en bekeer u, en doe de eerste werken; anders zal Ik spoedig tot u komen en uw kandelaar van zijn plaats wegnemen, indien gij u niet bekeert.’ Openbaring 2:1–5.

> “‘And unto the angel of the church in Sardis write; These things saith He that hath the seven Spirits of God, and the seven stars; I know thy works, that thou hast a name that thou livest, and art dead. Be watchful, and strengthen the things which remain, that are ready to die: for I have not found thy works perfect before God. Remember therefore how thou hast received and heard, and hold fast, and repent. If therefore thou shalt not watch, I will come on thee as a thief, and thou shalt not know what hour I will come upon thee.’ Revelation 3:1–3.

> “‘En schrijf aan de engel van de gemeente in Sardis: Dit zegt Hij die de zeven Geesten Gods heeft en de zeven sterren: Ik ken uw werken, dat gij de naam hebt dat gij leeft, maar gij zijt dood. Wees waakzaam, en versterk het overige dat dreigt te sterven; want Ik heb uw werken niet vol bevonden voor God. Gedenk dan hoe gij het ontvangen en gehoord hebt, en houd daaraan vast, en bekeer u. Indien gij dan niet waakt, zal Ik over u komen als een dief, en gij zult geenszins weten op welk uur Ik over u komen zal.’ Openbaring 3:1–3.

> “We are seeing the fulfillment of these warnings. Never have scriptures been more strictly fulfilled than these have been.

> „Wij zien de vervulling van deze waarschuwingen. Nooit zijn de Schriften strikter vervuld dan deze.”

> “Men may erect the most carefully constructed, fireproof buildings, but one touch of God’s hand, one spark from heaven, will sweep away every refuge.

> “Mensen mogen de zorgvuldigst opgetrokken, brandvrije gebouwen oprichten, maar één aanraking van Gods hand, één vonk uit de hemel, zal elk toevluchtsoord wegvagen.

> “It has been asked if I have any advice to give. I have already given the advice that God has given me, hoping to prevent the falling of the fiery sword that was hanging over Battle Creek. Now that which I dreaded has come—the news of the burning of the Review and Herald building. When this news came, I felt no surprise, and I had no words to speak. What I have had to say from time to time in warnings has had no effect except to harden those who heard, and now I can only say: I am so sorry, so very sorry, that it was necessary for this stroke to come. Light enough has been given. If it were acted upon, further light would not be needed.” Testimonies, volume 8, 97–99.

> „Er is gevraagd of ik enig advies te geven heb. Ik heb reeds het advies gegeven dat God mij heeft gegeven, in de hoop te voorkomen dat het vlammende zwaard, dat boven Battle Creek hing, zou neervallen. Nu is datgene gekomen waarvoor ik vreesde—het bericht van de brand van het gebouw van de Review and Herald. Toen dit nieuws kwam, voelde ik geen verrassing en had ik geen woorden te spreken. Wat ik van tijd tot tijd in waarschuwingen heb moeten zeggen, heeft geen uitwerking gehad dan hen die het hoorden te verharden, en nu kan ik slechts zeggen: Het spijt mij zo, het spijt mij zeer, dat het nodig was dat deze slag kwam. Er is licht genoeg gegeven. Indien ernaar gehandeld was, zou verder licht niet nodig zijn geweest.” Testimonies, deel 8, 97–99.

The second generation of Adventism was not a victory, and in fulfillment of Ezekiel chapter eight, the rebellion only continued to escalate.

De tweede generatie van het adventisme was geen overwinning, en in vervulling van Ezechiël hoofdstuk acht bleef de opstand slechts verder escaleren.

> “By written messages and by fire the Lord has declared that he wants his people to move out of Battle Creek. May God help us to hear his voice. Does it mean nothing to us that our two great institutions in Battle Creek were swept away by fire? You may say, ‘But the new Sanitarium has many patients.’ Yes; but if there were many thousand patients there, this would be no argument in favor of our people building homes in Battle Creek, and settling there.

> „Door geschreven boodschappen en door vuur heeft de Heer verklaard dat Hij wil dat zijn volk Battle Creek verlaat. Moge God ons helpen zijn stem te horen. Betekent het voor ons niets dat onze twee grote instellingen in Battle Creek door vuur werden weggevaagd? U kunt zeggen: ‘Maar het nieuwe Sanatorium heeft vele patiënten.’ Ja; maar al waren er daar vele duizenden patiënten, dan zou dit nog geen argument zijn ten gunste van het feit dat ons volk huizen bouwt in Battle Creek en zich daar vestigt.

> “Temptations are increasing. Men are rejecting the light that God has sent in the Testimonies of his Spirit, and they are choosing their own devising and their own plans. Will men continue to separate themselves from God? Must he reveal his displeasure in a still more marked manner than he has already done?” Pamphlets, SpTB06, 45.

> „Verzoekingen nemen toe. Mensen verwerpen het licht dat God heeft gezonden in de Getuigenissen van zijn Geest, en zij kiezen hun eigen bedenksels en hun eigen plannen. Zullen mensen zich blijven afscheiden van God? Moet Hij zijn ongenoegen op een nog duidelijker wijze openbaren dan Hij reeds heeft gedaan?” Pamphlets, SpTB06, 45.

Men were “choosing their own devising’s and their own plans,” as represented by the seventy elders in the chambers of imagery of Ezekiel chapter eight, who proclaimed, “The Lord seeth us not.” The Lord raised up a prophetess and gave her “open visions” for exactly forty years, until 1884. He placed his signature upon this gift, for He gave it and ended it in a city named Portland, and he gave it for forty years. Just prior to the cessation of “open visions” the ancient men began to undermine the authority of the Bible and the Spirit of Prophecy in 1881, and 1882. The “open visions,” then ended in 1884, and in four years the rebellion of Korah, Dathan and Abiram was repeated at the 1888 General Conference.

Mensen „kozen hun eigen bedenksels en hun eigen plannen”, zoals voorgesteld door de zeventig oudsten in de kamers der afbeeldingen van Ezechiël hoofdstuk acht, die verkondigden: „De Heere ziet ons niet.” De Heere verwekte een profetes en gaf haar „open visioenen” gedurende precies veertig jaar, tot 1884. Hij plaatste Zijn handtekening op deze gave, want Hij gaf haar en beëindigde haar in een stad genaamd Portland, en Hij gaf haar voor veertig jaar. Vlak vóór het ophouden van de „open visioenen” begonnen de oude mannen in 1881 en 1882 het gezag van de Bijbel en de Geest der Profetie te ondermijnen. De „open visioenen” eindigden toen in 1884, en vier jaar later werd de opstand van Korach, Dathan en Abiram op de Algemene Conferentie van 1888 herhaald.

The rebellion of 1888, produced an escalation of rebellion that saw God’s direct intervention into the history of Laodicean Adventism as He burnt down the publishing work and the health work. Yet those direct judgments did not deter the rebellion that was under way. In 1919, a Bible Conference took place, where one of the primary rebels of the second generation, William Warren Prescott, the theologian trained in the universities of apostate Protestantism, was the primary leader of pushing the satanic view that claimed “the daily,” represented Christ’s sanctuary work gave a series of presentations.

De opstand van 1888 bracht een escalatie van opstand teweeg, waarin Gods rechtstreekse ingrijpen in de geschiedenis van het Laodiceaanse Adventisme zichtbaar werd toen Hij het uitgeverswerk en het gezondheidswerk in brand deed opgaan. Toch weerhielden die rechtstreekse oordelen de reeds gaande opstand niet. In 1919 vond een Bijbelconferentie plaats, waar een van de voornaamste opstandelingen van de tweede generatie, William Warren Prescott, de theoloog die was opgeleid aan de universiteiten van het afvallige protestantisme, als voornaamste leider in het naar voren brengen van de satanische opvatting die beweerde dat „het dagelijkse” het heiligdomswerk van Christus voorstelde, een reeks voordrachten hield.

History identified that at that Bible conference in 1919, Prescott presented a gospel that consisted of removing every tenet of the prophetic message of the Millerites. He even attempted to remove the twenty-three hundred days, but could not pull that off. Yet he presented a gospel that was fully void of the prophetic understandings of the Millerites. His gospel was rejected at the meeting, but still those blind leaders decided to take his series of presentations and construct them into a book titled, The Doctrine of Christ. That book became the symbol of the arrival of the third generation of Laodicean Adventism.

De geschiedenis wijst uit dat Prescott op die Bijbelconferentie in 1919 een evangelie presenteerde dat erop neerkwam elk leerstuk van de profetische boodschap van de Millerieten te verwijderen. Hij probeerde zelfs de tweeduizend driehonderd dagen weg te nemen, maar daarin slaagde hij niet. Toch presenteerde hij een evangelie dat volledig ontdaan was van de profetische inzichten van de Millerieten. Zijn evangelie werd op de bijeenkomst verworpen, maar toch besloten die blinde leiders zijn reeks voordrachten te nemen en die samen te stellen tot een boek met de titel The Doctrine of Christ. Dat boek werd het symbool van de komst van de derde generatie van het Laodiceïsche Adventisme.

The book represents another gospel than the Millerite gospel of Habakkuk chapter two, and Paul informs us another gospel is not a gospel at all.

Het boek vertegenwoordigt een ander evangelie dan het Milleritische evangelie van Habakuk, hoofdstuk twee, en Paulus deelt ons mee dat een ander evangelie in het geheel geen evangelie is.

> I marvel that ye are so soon removed from him that called you into the grace of Christ unto another gospel: Which is not another; but there be some that trouble you, and would pervert the gospel of Christ. But though we, or an angel from heaven, preach any other gospel unto you than that which we have preached unto you, let him be accursed. As we said before, so say I now again, If any man preach any other gospel unto you than that ye have received, let him be accursed. Galatians 1:6–9.

> Het verwondert mij dat gij u zo spoedig afkeert van Hem die u in de genade van Christus geroepen heeft, tot een ander evangelie; dat geen ander is; maar er zijn sommigen die u in verwarring brengen en het evangelie van Christus willen verdraaien. Maar al zouden wij, of een engel uit de hemel, u een ander evangelie verkondigen dan hetgeen wij u verkondigd hebben, die zij vervloekt. Gelijk wij tevoren gezegd hebben, zo zeg ik ook nu wederom: indien iemand u een ander evangelie verkondigt dan hetgeen gij ontvangen hebt, die zij vervloekt. Galaten 1:6–9.

The third generation of Adventism is represented by Ezekiel’s third abomination where the women are weeping for Tammuz. Tammuz was a Mesopotamian deity associated with fertility and the cycles of vegetation. Tammuz was sometimes depicted as a shepherd or a young man, linked to the changing seasons and the growth of crops. Tammuz’s death and subsequent resurrection, was tied to the agricultural calendar. According to the mythology, Tammuz would die or disappear during the summer months, which was seen as a representation of the withering of vegetation in the hot, dry season. The weeping for Tammuz was a mourning ritual that involved lamenting the death or disappearance of Tammuz during the summer months, followed by rejoicing at his resurrection, which symbolized the renewal of vegetation and agricultural life.

De derde generatie van het adventisme wordt voorgesteld door Ezechiëls derde gruwel, waarin de vrouwen wenen om Tammuz. Tammuz was een Mesopotamische godheid die in verband werd gebracht met vruchtbaarheid en de cycli van de vegetatie. Tammuz werd soms afgebeeld als een herder of als een jongeman, verbonden met de wisseling der seizoenen en de groei van de gewassen. Tammuz’ dood en daaropvolgende opstanding waren verbonden met de landbouwkalender. Volgens de mythologie stierf Tammuz of verdween hij gedurende de zomermaanden, wat werd gezien als een uitbeelding van het verdorren van de vegetatie in het hete, droge seizoen. Het wenen om Tammuz was een rouwritueel dat inhield dat men de dood of verdwijning van Tammuz gedurende de zomermaanden beklaagde, gevolgd door vreugde over zijn opstanding, die de vernieuwing van de vegetatie en van het agrarische leven symboliseerde.

Weeping for Tammuz represents a counterfeit latter rain message, which is what the gospel of W. W. Prescott represented. The removal of the prophetic foundation, which began in the rebellion of 1863, reached a point in 1919, that Laodicean Adventism allowed the false gospel to be established. That false gospel was based fully upon the methodology of apostate Protestantism. Its original architect was W. W. Prescott, and as with William Miller, both men’s gospel was based upon their foundational understanding of “the daily,” in the book of Daniel. Both gospels are represented in the passage of 2 Thessalonians where Miller first discovered that “the daily,” represented paganism. In the passage there is a class represented by Miller, who accept the truth presented by Paul, and another class who do not possess a love of the truth.

Het wenen om Tammuz vertegenwoordigt een vervalste boodschap van de late regen, hetgeen is wat het evangelie van W. W. Prescott vertegenwoordigde. De verwijdering van het profetische fundament, die begon in de opstand van 1863, bereikte in 1919 een punt waarop het Laodiceïsche adventisme toeliet dat het valse evangelie werd gevestigd. Dat valse evangelie was volledig gebaseerd op de methodologie van het afvallige protestantisme. De oorspronkelijke architect ervan was W. W. Prescott, en evenals bij William Miller was bij beide mannen hun evangelie gebaseerd op hun fundamentele begrip van „het gedurige” in het boek Daniël. Beide evangeliën worden vertegenwoordigd in de passage van 2 Thessalonicenzen, waar Miller voor het eerst ontdekte dat „het gedurige” het heidendom vertegenwoordigde. In de passage is er een klasse die door Miller wordt vertegenwoordigd, die de door Paulus gepresenteerde waarheid aanvaardt, en een andere klasse die geen liefde voor de waarheid bezit.

One class in the last days, represented by Miller, “recognize” and receive the latter rain, and another class, represented by Prescott, receive strong delusion. The strong delusion they receive is based upon a false gospel, that is no gospel at all, and it identifies a false message of the latter rain. Thus, the third abomination of Ezekiel is the women (churches of Laodicean Adventism), weeping for Tammuz. Their summertime tears (rain), are to produce the fruit of the harvest.

Eén klasse in de laatste dagen, vertegenwoordigd door Miller, „herkent” en ontvangt de late regen, en een andere klasse, vertegenwoordigd door Prescott, ontvangt een krachtige dwaling. De krachtige dwaling die zij ontvangen, berust op een vals evangelie, dat in het geheel geen evangelie is, en zij identificeert een valse boodschap van de late regen. Zo zijn de vrouwen (kerken van het Laodicese adventisme), wenend om Tammuz, de derde gruwel van Ezechiël. Hun zomerse tranen (regen) moeten de vrucht van de oogst voortbrengen.

The distinction between two types of latter rain message pervades the Bible and Spirit of Prophecy. The Bible repeatedly identifies that the rain is withheld from a disobedient people.

Het onderscheid tussen twee soorten boodschappen van de late regen doordringt de Bijbel en de Geest der Profetie. De Bijbel stelt herhaaldelijk vast dat de regen wordt ingehouden voor een ongehoorzaam volk.

> They say, If a man put away his wife, and she go from him, and become another man’s, shall he return unto her again? shall not that land be greatly polluted? but thou hast played the harlot with many lovers; yet return again to me, saith the Lord. Lift up thine eyes unto the high places, and see where thou hast not been lien with. In the ways hast thou sat for them, as the Arabian in the wilderness; and thou hast polluted the land with thy whoredoms and with thy wickedness. Therefore the showers have been withholden, and there hath been no latter rain; and thou hadst a whore’s forehead, thou refusedst to be ashamed. Jeremiah 3:1–3.

> Men zegt: Indien een man zijn vrouw verstoot, en zij van hem weggaat en een andere man toebehoort, zal hij tot haar wederkeren? Zou dat land niet ten zeerste verontreinigd worden? Maar gij hebt als een hoer gehandeld met vele minnaars; keer nochtans weder tot Mij, spreekt de HEERE. Hef uw ogen op naar de kale hoogten, en zie waar gij niet hebt gelegen. Aan de wegen hebt gij op hen gezeten, als een Arabier in de woestijn; en gij hebt het land verontreinigd met uw hoererijen en met uw goddeloosheid. Daarom zijn de regenbuien ingehouden, en er is geen spade regen geweest; en gij hadt het voorhoofd ener hoer, gij hebt geweigerd beschaamd te zijn. Jeremia 3:1–3.

Laodicean Adventism began playing the harlot in 1863, and ever since then the showers have been withheld. They refuse to be ashamed of their rebellion, and that lack of humility produces a whore’s forehead, and the whore of Bible prophecy is the papacy. The third generation is where the final work of preparing to bow down to the whore of Rome’s mark is accomplished. The preparation for the fourth generation is accomplished in the third generation, by a counterfeit message of the latter rain. As with the rebellion of 1863, and the rebellion of 1888, the rebellion of 1919, are aligned with September 11, 2001, for when the buildings of New York City then came down the mighty angel of Revelation eighteen descended and the genuine latter rain began.

Het Laodiceïsche adventisme begon in 1863 hoererij te bedrijven, en sindsdien zijn de regens ingehouden. Zij weigeren zich te schamen voor hun opstandigheid, en dat gebrek aan nederigheid brengt een hoerenvoorhoofd voort, en de hoer van de Bijbelse profetie is het pausdom. In de derde generatie wordt het eindwerk volbracht van de voorbereiding om zich neer te buigen voor het merkteken van de hoer van Rome. De voorbereiding voor de vierde generatie wordt in de derde generatie volbracht door middel van een valse boodschap van de late regen. Evenals de opstandigheid van 1863 en de opstandigheid van 1888, is de opstandigheid van 1919 uitgelijnd met 11 september 2001, want toen de gebouwen van New York City neerstortten, daalde de machtige engel van Openbaring achttien neer en begon de ware late regen.

> “The latter rain is to fall upon the people of God. A mighty angel is to come down from heaven, and the whole earth is to be lighted with his glory.” Review and Herald, April 21, 1891.

> „De late regen zal neerdalen op het volk van God. Een machtige engel zal uit de hemel neerdalen, en de gehele aarde zal verlicht worden met zijn heerlijkheid.” Review and Herald, 21 april 1891.

When the latter rain began the ancient men of Laodicean Adventism would not recognize it as the latter rain, for they had been indoctrinated by a false latter rain message, represented by Ezekiel as the women weeping for Tammuz, and in application as a message of peace and safety.

Toen de late regen begon, zouden de oude mannen van het Laodiceïsche adventisme deze niet als de late regen herkennen, want zij waren geïndoctrineerd met een valse boodschap van de late regen, door Ezechiël voorgesteld als de vrouwen die over Tammuz weenden, en in toepassing als een boodschap van vrede en veiligheid.

> “Only those who are living up to the light they have will receive greater light. Unless we are daily advancing in the exemplification of the active Christian virtues, we shall not recognize the manifestations of the Holy Spirit in the latter rain. It may be falling on hearts all around us, but we shall not discern or receive it.” Testimonies to Ministers, 507.

> ‘Alleen zij die leven overeenkomstig het licht dat zij hebben, zullen groter licht ontvangen. Tenzij wij dagelijks voortgaan in de openbaring van de actieve christelijke deugden, zullen wij de manifestaties van de Heilige Geest in de late regen niet herkennen. Die mag vallen op harten overal om ons heen, maar wij zullen haar niet onderscheiden of ontvangen.’ Testimonies to Ministers, 507.

It was impossible for the guardians of the people to recognize the arrival of the latter rain, for their false gospel of a false latter rain, denied the possibility of any manifestation of the power of God as had been in former ages.

Het was onmogelijk voor de wachters van het volk de komst van de late regen te herkennen, want hun valse evangelie van een valse late regen ontkende de mogelijkheid van enige openbaring van de kracht van God, zoals die in vroegere eeuwen was geweest.

> “There is to be in the churches a wonderful manifestation of the power of God, but it will not move upon those who have not humbled themselves before the Lord, and opened the door of the heart by confession and repentance. In the manifestation of that power which lightens the earth with the glory of God, they will see only something which in their blindness they think dangerous, something which will arouse their fears, and they will brace themselves to resist it. Because the Lord does not work according to their ideas and expectations, they will oppose the work. ‘Why,’ they say, ‘should not we know the Spirit of God, when we have been in the work so many years?’—Because they did not respond to the warnings, the entreaties of the messages of God, but persistently said, ‘I am rich, and increased with goods, and have need of nothing.’ Talent, long experience, will not make men channels of light, unless they place themselves under the bright beams of the Sun of Righteousness, and are called, and chosen, and prepared by the endowment of the Holy Spirit. When men who handle sacred things will humble themselves under the mighty hand of God, the Lord will lift them up. He will make them men of discernment—men rich in the grace of his Spirit. Their strong, selfish traits of character, their stubbornness, will be seen in the light shining from the Light of the world. ‘I will come unto thee quickly, and will remove thy candlestick out of his place, except thou repent.’ If you seek the Lord with all your heart, he will be found of you.” Review and Herald, December 23, 1890.

> „Er zal in de gemeenten een wonderbare openbaring van de kracht van God zijn, maar zij zal niet werkzaam zijn op hen die zich niet voor de Heere hebben vernederd en de deur van het hart hebben geopend door belijdenis en bekering. In de openbaring van die kracht die de aarde verlicht met de heerlijkheid van God, zullen zij slechts iets zien dat zij in hun blindheid gevaarlijk achten, iets dat hun vrees zal opwekken, en zij zullen zich schrap zetten om er weerstand aan te bieden. Omdat de Heere niet werkt overeenkomstig hun denkbeelden en verwachtingen, zullen zij het werk tegenstaan. ‘Waarom,’ zeggen zij, ‘zouden wij de Geest van God niet kennen, terwijl wij zovele jaren in het werk zijn geweest?’—Omdat zij geen gehoor gaven aan de waarschuwingen, de dringende oproepen van de boodschappen van God, maar hardnekkig zeiden: ‘Ik ben rijk en verrijkt geworden en heb aan niets gebrek.’ Bekwaamheid, langdurige ervaring, zullen mensen niet tot kanalen van licht maken, tenzij zij zich plaatsen onder de heldere stralen van de Zon der Gerechtigheid en geroepen, uitverkoren en toegerust worden door de begiftiging met de Heilige Geest. Wanneer mensen die met heilige dingen omgaan, zich zullen vernederen onder de machtige hand van God, zal de Heere hen verhogen. Hij zal hen maken tot mensen van onderscheidingsvermogen—mensen rijk in de genade van zijn Geest. Hun sterke, zelfzuchtige karaktertrekken, hun halsstarrigheid, zullen worden gezien in het licht dat schijnt van het Licht der wereld. ‘Ik zal haastig tot u komen en uw kandelaar van zijn plaats wegnemen, indien gij u niet bekeert.’ Indien u de Heere zoekt met uw ganse hart, zal Hij Zich door u laten vinden.” Review and Herald, 23 december 1890.

The elders of Ezekiel chapter eight, accepted a gospel of peace and safety in 1919, and when September 11, 2001 arrived the fruit of that escalating rebellion was manifested in their inability to recognize the arrival of the latter rain. In the history beginning at the time of the end in 1989, God repeated the Millerite movement to the very letter. Miller was a symbol of Elijah, and Elijah had straitly told Ahab that there would be no rain, except at the word of Elijah.

De oudsten van Ezechiël hoofdstuk acht aanvaardden in 1919 een evangelie van vrede en veiligheid, en toen 11 september 2001 aanbrak, werd de vrucht van die escalerende opstand geopenbaard in hun onvermogen de komst van de late regen te herkennen. In de geschiedenis die begon ten tijde van het einde in 1989, herhaalde God de Millerietische beweging tot op de letter. Miller was een symbool van Elia, en Elia had Achab nadrukkelijk gezegd dat er geen regen zou zijn, behalve op het woord van Elia.

We will continue our consideration of the third generation of Adventism in the next article.

Wij zullen onze beschouwing van de derde generatie van het adventisme in het volgende artikel voortzetten.

> “The class who do not feel grieved over their own spiritual declension, nor mourn over the sins of others, will be left without the seal of God. The Lord commissions His messengers, the men with slaughtering weapons in their hands: ‘Go ye after him through the city, and smite: let not your eye spare, neither have ye pity: slay utterly old and young, both maids, and little children, and women: but come not near any man upon whom is the mark; and begin at My sanctuary. Then they began at the ancient men which were before the house.’

> “De klasse die geen smart gevoelt over haar eigen geestelijke achteruitgang, noch treurt over de zonden van anderen, zal zonder het zegel van God worden gelaten. De Heere geeft Zijn boodschappers, de mannen met de slachtwapenen in hun hand, deze opdracht: ‘Gaat gij achter hem aan door de stad, en slaat toe; laat uw oog niet sparen, noch hebt medelijden: doodt volkomen oud en jong, zowel meisjes als kleine kinderen en vrouwen; maar nadert niemand op wie het teken is; en begint bij Mijn heiligdom. Toen begonnen zij bij de oude mannen die vóór het huis waren.’”

> “Here we see that the church—the Lord’s sanctuary—was the first to feel the stroke of the wrath of God. The ancient men, those to whom God had given great light and who had stood as guardians of the spiritual interests of the people, had betrayed their trust. They had taken the position that we need not look for miracles and the marked manifestation of God’s power as in former days. Times have changed. These words strengthen their unbelief, and they say: The Lord will not do good, neither will He do evil. He is too merciful to visit His people in judgment. Thus ‘Peace and safety’ is the cry from men who will never again lift up their voice like a trumpet to show God’s people their transgressions and the house of Jacob their sins. These dumb dogs that would not bark are the ones who feel the just vengeance of an offended God. Men, maidens, and little children all perish together.

> „Hier zien wij dat de kerk — het heiligdom des Heren — als eerste de slag van de toorn van God ondervond. De oude mannen, aan wie God groot licht had gegeven en die als wachters over de geestelijke belangen van het volk hadden gestaan, hadden hun toevertrouwde plicht verraden. Zij hadden het standpunt ingenomen dat wij niet behoefden uit te zien naar wonderen en de duidelijke openbaring van Gods macht zoals in vroegere dagen. De tijden zijn veranderd. Deze woorden sterken hun ongeloof, en zij zeggen: De Here zal geen goed doen, noch zal Hij kwaad doen. Hij is te barmhartig om Zijn volk met gerichten te bezoeken. Zo is ‘Vrede en veiligheid’ de roep van mannen die nooit meer hun stem als een bazuin zullen verheffen om Gods volk zijn overtredingen en het huis van Jakob zijn zonden te tonen. Deze stomme honden die niet wilden blaffen, zijn degenen die de rechtvaardige wraak van een vertoornde God ondergaan. Mannen, jonge vrouwen en kleine kinderen komen allen tezamen om.”

> “The abominations for which the faithful ones were sighing and crying were all that could be discerned by finite eyes, but by far the worst sins, those which provoked the jealousy of the pure and holy God, were unrevealed. The great Searcher of hearts knoweth every sin committed in secret by the workers of iniquity. These persons come to feel secure in their deceptions and, because of His long-suffering, say that the Lord seeth not, and then act as though He had forsaken the earth. But He will detect their hypocrisy and will open before others those sins which they were so careful to hide.

> “De gruwelen waarover de getrouwen zuchtten en riepen, waren alles wat door eindige ogen kon worden onderscheiden; maar verreweg de ergste zonden, die de na-ijver van de reine en heilige God opwekten, bleven ononthuld. De grote Doorvorser der harten kent elke zonde die in het verborgene wordt bedreven door de werkers der ongerechtigheid. Deze personen gaan zich veilig voelen in hun bedrog en zeggen, vanwege Zijn lankmoedigheid, dat de Heere niet ziet; en vervolgens handelen zij alsof Hij de aarde had verlaten. Maar Hij zal hun huichelarij aan het licht brengen en voor de ogen van anderen die zonden openleggen die zij zo zorgvuldig verborgen hielden.”

> “No superiority of rank, dignity, or worldly wisdom, no position in sacred office, will preserve men from sacrificing principle when left to their own deceitful hearts. Those who have been regarded as worthy and righteous prove to be ring-leaders in apostasy and examples in indifference and in the abuse of God’s mercies. Their wicked course He will tolerate no longer, and in His wrath He deals with them without mercy.

> “Geen verhevenheid van rang, waardigheid of wereldse wijsheid, geen positie in een heilig ambt, zal mensen ervoor bewaren beginsel op te offeren wanneer zij aan hun eigen bedrieglijke hart worden overgelaten. Zij die als waardig en rechtvaardig werden beschouwd, blijken aanvoerders in de afval te zijn en voorbeelden van onverschilligheid en van misbruik van Gods genademiddelen. Hun goddeloze handelwijze zal Hij niet langer dulden, en in Zijn toorn gaat Hij met hen om zonder barmhartigheid.

> “It is with reluctance that the Lord withdraws His presence from those who have been blessed with great light and who have felt the power of the word in ministering to others. They were once His faithful servants, favored with His presence and guidance; but they departed from Him and led others into error, and therefore are brought under the divine displeasure.” Testimonies, volume 5, 211, 212.

> „Met tegenzin onttrekt de Heere Zijn tegenwoordigheid aan hen die met groot licht zijn gezegend en die de kracht van het woord hebben gevoeld in hun bediening aan anderen. Eens waren zij Zijn getrouwe dienstknechten, begunstigd met Zijn tegenwoordigheid en leiding; maar zij weken van Hem af en brachten anderen tot dwaling, en daarom komen zij onder de goddelijke ongenade.” Testimonies, deel 5, 211, 212.

Back to Articles