Article

# The Book of Daniel - Number Ninety-Six

Het Boek Daniël - Nummer Zesentig[0m

The Triple Application of Prophecy: Unlocking the Prophetic Framework for the Last Days

De drievoudige toepassing van profetie: ontsluiting van het profetische kader voor de laatste dagen

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF Unavailable
Word Unavailable
Song MP3

The framework of William Miller’s prophetic message was the two desolating powers of paganism followed by papalism, and the framework of Future for America’s prophetic message is the three desolating powers of paganism, followed by papalism, followed by apostate Protestantism, but all being concurrent at the end. A primary prophetic key for Miller’s prophetic understanding was that “the daily” in the book of Daniel was a symbol of paganism, for it established the connection of the two desolating powers which became his framework of prophetic understanding. A primary prophetic key for Future for America’s prophetic understanding is also that “the daily” in the book of Daniel is a symbol of paganism, for the historical fulfillment of paganism established the sequence of events in Daniel eleven verses forty and forty-one, which became the framework of Future for America’s prophetic understanding.

Het kader van William Millers profetische boodschap bestond uit de twee verwoestende machten van het heidendom, gevolgd door het pausdom, en het kader van Future for America’s profetische boodschap bestaat uit de drie verwoestende machten van het heidendom, gevolgd door het pausdom, gevolgd door het afvallige protestantisme, terwijl zij aan het einde alle gelijktijdig werkzaam zijn. Een fundamentele profetische sleutel voor Millers profetisch verstaan was dat „het dagelijks” in het boek Daniël een symbool van het heidendom was, want daardoor werd het verband vastgesteld tussen de twee verwoestende machten, die het kader van zijn profetisch verstaan vormden. Een fundamentele profetische sleutel voor Future for America’s profetisch verstaan is eveneens dat „het dagelijks” in het boek Daniël een symbool van het heidendom is, want de historische vervulling van het heidendom stelde de volgorde van gebeurtenissen vast in Daniël elf, verzen veertig en eenenveertig, die het kader van Future for America’s profetisch verstaan vormden.

As is always the case with new light, the advancement of the truth unsealed in 1989 at the collapse of the Soviet Union was warred against by many various voices. The resistance brought against the truth invariably produced a clearer understanding of the truth. In those early controversies against the truth found in the last six verses of Daniel eleven, several prophetic rules that are located in the Bible were recognized as essential proofs to support the increase of knowledge that took place when the book of Daniel was unsealed in 1989. We are currently considering one of those rules, which we call “a triple application of prophecy.”

Zoals altijd het geval is met nieuw licht, werd de voortgang van de waarheid die in 1989 bij de ineenstorting van de Sovjet-Unie werd ontzegeld, bestreden door vele uiteenlopende stemmen. Het verzet dat tegen de waarheid werd ingebracht, bracht steevast een duidelijker begrip van de waarheid voort. In die vroege controversen tegen de waarheid die in de laatste zes verzen van Daniël elf wordt gevonden, werden verscheidene profetische regels die zich in de Bijbel bevinden, erkend als wezenlijke bewijzen ter ondersteuning van de vermeerdering van kennis die plaatsvond toen het boek Daniël in 1989 werd ontzegeld. Wij beschouwen thans een van die regels, die wij „een drievoudige toepassing van profetie” noemen.

We began by looking at two triple applications that at one level are the same line, but at another level they are different. The first two manifestations of Rome (pagan and papal), establish the third manifestation of Modern Rome. The first two manifestations of Babylon (Babel and Babylon), established the third manifestation of Modern Babylon. Modern Rome is the beast of Revelation seventeen that Modern Babylon rides upon and reigns over. They are as distinct as is a cowboy from his horse, but they also commit spiritual fornication with each other, so at that level they are one. There are two other triple applications of prophecy which possess a similar relationship.

Wij begonnen met het beschouwen van twee drievoudige toepassingen die op één niveau dezelfde lijn zijn, maar op een ander niveau verschillend. De eerste twee manifestaties van Rome (heidens en pauselijk) vestigden de derde manifestatie van het Moderne Rome. De eerste twee manifestaties van Babylon (Babel en Babylon) vestigden de derde manifestatie van het Moderne Babylon. Het Moderne Rome is het beest van Openbaring zeventien dat het Moderne Babylon berijdt en waarover het heerst. Zij zijn even onderscheiden als een cowboy van zijn paard, maar zij bedrijven ook geestelijke hoererij met elkaar, zodat zij op dat niveau één zijn. Er zijn nog twee andere drievoudige toepassingen van de profetie die een soortgelijke verhouding bezitten.

The first two manifestations of Elijah (Elijah and John the Baptist), establish the third Elijah of the last days. Along with that the first two messengers who prepare the way for the Messenger of the Covenant (John the Baptist and William Miller), establish the messenger who prepares the way for the Messenger of the Covenant in the last days. There are three important points to recognize with these two lines of triple applications of prophecy.

De eerste twee manifestaties van Elia (Elia en Johannes de Doper) bevestigen de derde Elia van de laatste dagen. Tevens bevestigen de eerste twee boodschappers die de weg bereiden voor de Boodschapper van het Verbond (Johannes de Doper en William Miller), de boodschapper die in de laatste dagen de weg bereidt voor de Boodschapper van het Verbond. Er zijn drie belangrijke punten te onderkennen in deze twee lijnen van drievoudige toepassingen van de profetie.

A first point is that the actual historical representatives of the two lines of triple applications of prophecy are essentially the same historical figures, but their purpose in the two representations are distinctly different. The second point is recognizing what the distinction between the two closely related triple applications of prophecy is. The distinction is that Elijah represents an external work in the last days, and the messenger that prepares the way for the Messenger of the Covenant, represents an internal work in the last days.

Een eerste punt is dat de feitelijke historische vertegenwoordigers van de twee lijnen van drievoudige toepassingen van de profetie in wezen dezelfde historische personen zijn, maar dat hun doel in de twee voorstellingen duidelijk verschillend is. Het tweede punt is het onderkennen waarin het onderscheid bestaat tussen de twee nauw verwante drievoudige toepassingen van de profetie. Het onderscheid is dat Elia een uitwendig werk in de laatste dagen vertegenwoordigt, en dat de boodschapper die de weg bereidt voor de Boodschapper van het Verbond, een inwendig werk in de laatste dagen vertegenwoordigt.

The third point to take note of is that Jesus, as Alpha and Omega, identifies the third Elijah, and also the third messenger that prepares the way, with both a first and a last Elijah messenger, and a first and last messenger who prepares the way for the Messenger of the Covenant. The Elijah messenger of the first angel and the Elijah messenger of the third angel make up the third fulfillment of Elijah, and the messenger who prepares the way is represented as the messenger of the movements of both the first and third angels.

Het derde punt dat opgemerkt moet worden, is dat Jezus, als de Alfa en de Omega, de derde Elia, en ook de derde boodschapper die de weg bereidt, identificeert met zowel een eerste als een laatste Elia-boodschapper, en met een eerste en laatste boodschapper die de weg bereidt voor de Boodschapper van het Verbond. De Elia-boodschapper van de eerste engel en de Elia-boodschapper van de derde engel vormen samen de derde vervulling van Elia, en de boodschapper die de weg bereidt wordt voorgesteld als de boodschapper van de bewegingen van zowel de eerste als de derde engel.

Elijah the prophet provides an illustration of the last-day confrontation between God’s people and the threefold union of Modern Rome in the confrontation at Mount Carmel.

Elia, de profeet, verschaft een illustratie van de eindtijdconfrontatie tussen Gods volk en de drievoudige unie van het moderne Rome in de confrontatie op de berg Karmel.

Mount Carmel is located in northern Israel, near the Mediterranean coast. It runs roughly northwest to southeast and forms a prominent ridge that extends for about 39 miles (63 kilometers). The Valley of Megiddo, also known as the Jezreel Valley, is located to the southeast of Mount Carmel. Mount Carmel and the Valley of Megiddo are relatively close to each other in terms of distance. The distance between them, in a straight line (as the crow flies), is approximately 20 to 25 miles (32 to 40 kilometers). To the west of Mount Carmel lies the Mediterranean Sea, and to the east of the Valley of Megiddo and the Jezreel Valley lies the Sea of Galilee, also known as Lake Tiberias or the Lake of Kinneret.

De berg Karmel ligt in het noorden van Israël, nabij de Middellandse Zeekust. Hij strekt zich ruwweg uit van noordwest naar zuidoost en vormt een markante bergkam die zich over ongeveer 39 mijl (63 kilometer) uitstrekt. De vlakte van Megiddo, ook wel bekend als de Jizreëlvallei, ligt ten zuidoosten van de berg Karmel. De berg Karmel en de vlakte van Megiddo liggen betrekkelijk dicht bij elkaar wat de afstand betreft. De afstand tussen beide bedraagt in rechte lijn (hemelsbreed) ongeveer 20 tot 25 mijl (32 tot 40 kilometer). Ten westen van de berg Karmel ligt de Middellandse Zee, en ten oosten van de vlakte van Megiddo en de Jizreëlvallei ligt het Meer van Galilea, ook bekend als het Meer van Tiberias of het Meer van Kinneret.

In the Revelation the battle of Armageddon is identifying the Valley of Megiddo, and inspiration did not want students of prophecy to believe that the book of Revelation was identifying its message in literal terms, so when it identified Armageddon (Megiddo) as Armageddon it used the word “har,” which means mountain to make it clear that the battle was a spiritual representation of the final battle which the dragon, beast and false prophet lead the world to.

In de Openbaring duidt de slag van Armageddon op de vallei van Megiddo, en de inspiratie wilde niet dat studenten van de profetie zouden menen dat het boek Openbaring zijn boodschap in letterlijke termen aanduidde; daarom gebruikte zij, toen zij Armageddon (Megiddo) als Armageddon aanduidde, het woord „har”, dat berg betekent, om duidelijk te maken dat de strijd een geestelijke voorstelling was van de eindstrijd waartoe de draak, het beest en de valse profeet de wereld voeren.

By identifying Megiddo as Armageddon, John made sure it was not to be understood as a literal geographical location, for Megiddo is a valley and has no mountains. In close proximity is Mount Carmel where Elijah’s confrontation with Ahab and the prophets of Jezebel occurred, thus both Megiddo and Mount Carmel are both illustrations of the final battle of Armageddon.

Door Megiddo als Armageddon aan te duiden, zorgde Johannes ervoor dat het niet als een letterlijke geografische locatie zou worden opgevat, want Megiddo is een vallei en heeft geen bergen. In de onmiddellijke nabijheid ligt de berg Karmel, waar Elia’s confrontatie met Achab en de profeten van Izebel plaatsvond; aldus zijn zowel Megiddo als de berg Karmel beide illustraties van de eindstrijd van Armageddon.

If you were to draw a triangle with Jerusalem, Mount Carmel, and the Valley of Megiddo, Jerusalem would be situated to the southeast corner of that triangle, with Mount Carmel to the northwest and the Valley of Megiddo to the northeast. The area that symbolically represents the battle of Armageddon is bordered by two seas, and the king of the north (the whore of Modern Babylon) comes to his end between the seas and the glorious holy mountain. And at that time human probation closes.

Als men een driehoek zou trekken met Jeruzalem, de berg Karmel en het dal van Megiddo, dan zou Jeruzalem zich in de zuidoostelijke hoek van die driehoek bevinden, met de berg Karmel in het noordwesten en het dal van Megiddo in het noordoosten. Het gebied dat symbolisch de slag van Armageddon voorstelt, wordt begrensd door twee zeeën, en de koning van het noorden (de hoer van het moderne Babylon) komt aan zijn einde tussen de zeeën en de heerlijke heilige berg. En in die tijd sluit de menselijke genadetijd.

> But tidings out of the east and out of the north shall trouble him: therefore he shall go forth with great fury to destroy, and utterly to make away many. And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book. Daniel 11:44–12:1.

> Maar geruchten uit het oosten en uit het noorden zullen hem verontrusten; daarom zal hij uittrekken in grote grimmigheid om velen te verdelgen en volkomen om te brengen. En hij zal de tenten van zijn paleis opslaan tussen de zeeën op de heerlijke heilige berg; toch zal hij aan zijn einde komen, en niemand zal hem helpen. En in die tijd zal Michaël opstaan, de grote Vorst, Die staat voor de kinderen van uw volk; en er zal een tijd van benauwdheid zijn, zoals er niet geweest is sinds er een volk was, tot op diezelfde tijd; en in die tijd zal uw volk verlost worden, ieder die geschreven gevonden wordt in het boek. Daniël 11:44–12:1.

The triple application of Elijah represents the external confrontation of God’s people with the king of the north, who is the head of the threefold union of the dragon, the beast and the false prophet that leads the world to Armageddon. Elijah’s three enemies that typified the threefold union were Ahab, who was the king of the ten northern tribes representing the ten kings of Revelation seventeen, who commit fornication with the whore of Babylon, and who agree to give their kingdom to the whore for “one hour”, which is “the hour” of the Sunday law crisis. The whore of Babylon was represented by Jezebel, and Jezebel’s prophets of Baal and the priests of the grove represent the false prophet.

De drievoudige toepassing van Elia vertegenwoordigt de uiterlijke confrontatie van Gods volk met de koning van het noorden, die het hoofd is van de drievoudige verbintenis van de draak, het beest en de valse profeet, welke de wereld naar Armageddon voert. Elia’s drie vijanden, die een voorafbeelding waren van de drievoudige verbintenis, waren Achab, die de koning was van de tien noordelijke stammen en de tien koningen van Openbaring zeventien vertegenwoordigde, die hoererij bedrijven met de hoer van Babylon en ermee instemmen hun koninkrijk aan de hoer te geven voor „één uur”, hetgeen „het uur” is van de crisis rondom de zondagswet. De hoer van Babylon werd vertegenwoordigd door Izebel, en Izebels Baälprofeten en de priesters van het bos vertegenwoordigen de valse profeet.

The Sunday law crisis begins with the soon-coming Sunday law in the United States and ends when Michael stands up. When that Sunday law arrives the second voice of Revelation chapter eighteen, calls God’s other flock out of Babylon. The period of time from the call out of Babylon until the close of probation is the period of the judgment of the whore of Babylon. It is also the period of time when the Holy Spirit is poured out without measure. It is the “hour,” that the ten kings agree to co-rule with the whore of Tyre, who is no longer forgotten. It is the “hour,” of the great “earthquake” of Revelation eleven, when the one hundred and forty-four thousand are lifted up as an ensign.

De crisis van de zondagwet begint met de spoedig komende zondagwet in de Verenigde Staten en eindigt wanneer Michaël opstaat. Wanneer die zondagwet komt, roept de tweede stem van Openbaring hoofdstuk achttien Gods andere kudde uit Babylon. De tijdsperiode vanaf de roep om uit Babylon te gaan tot aan het sluiten van de genadetijd is de periode van het oordeel over de hoer van Babylon. Het is ook de tijdsperiode waarin de Heilige Geest zonder mate wordt uitgestort. Het is het „uur” waarin de tien koningen ermee instemmen samen te regeren met de hoer van Tyrus, die niet langer vergeten is. Het is het „uur” van de grote „aardbeving” van Openbaring elf, wanneer de honderd vierenveertigduizend als een banier worden opgericht.

> And the kings of the earth, who have committed fornication and lived deliciously with her, shall bewail her, and lament for her, when they shall see the smoke of her burning, Standing afar off for the fear of her torment, saying, Alas, alas that great city Babylon, that mighty city! for in one hour is thy judgment come. Revelation 18:9, 10.

> En de koningen der aarde, die met haar gehoereerd hebben en in weelde met haar hebben geleefd, zullen over haar wenen en rouw bedrijven, wanneer zij de rook van haar verbranding zullen zien. Zij zullen van verre staan uit vrees voor haar pijniging, en zeggen: Wee, wee, de grote stad Babylon, die machtige stad! want in één uur is uw oordeel gekomen. Openbaring 18:9, 10.

Just as John identified Megiddo as the mountain (“har”) of Megiddo to identify a spiritual and not a literal truth, the judgment of the whore of Babylon and Tyre is identified as occurring during the “hour,” and also in a “day.”

Zoals Johannes Megiddo aanduidde als de berg („har”) van Megiddo om een geestelijke en geen letterlijke waarheid aan te duiden, zo wordt het oordeel over de hoer van Babylon en Tyrus aangeduid als plaatsvindend gedurende het „uur”, en ook op één „dag”.

> Therefore shall her plagues come in one day, death, and mourning, and famine; and she shall be utterly burned with fire: for strong is the Lord God who judgeth her. Revelation 18:8.

> Daarom zullen haar plagen op één dag komen: dood en rouw en hongersnood; en zij zal geheel met vuur verbrand worden; want sterk is de Heere God, Die haar oordeelt. Openbaring 18:8.

After October 22, 1844 prophetic time is no longer to be applied prophetically and the judgment of the papal power is therefore represented as occurring in an “hour,” and also as in a “day.” The “hour” of her judgment is the prophetic period from the Sunday law in the United States until probation closes. It is important to mark this period when considering the Elijah of the last days, for Elijah’s battle of Mount Carmel follows the internal testing of God’s people of the last days, and the testing period for both the church and the world contain the same prophetic beginnings and endings.

Na 22 oktober 1844 mag profetische tijd niet langer profetisch worden toegepast, en daarom wordt het oordeel over de pauselijke macht voorgesteld als plaatsvindend in een „uur”, en ook in een „dag”. Het „uur” van haar oordeel is de profetische periode vanaf de zondagswet in de Verenigde Staten totdat de genadetijd sluit. Het is van belang deze periode af te bakenen bij het overwegen van de Elia van de laatste dagen, want Elia’s strijd op de berg Karmel volgt op de innerlijke beproeving van Gods volk in de laatste dagen, en de beproevingsperiode voor zowel de gemeente als de wereld bevat dezelfde profetische begin- en eindpunten.

The two voices of Revelation eighteen, represent two distinct calls to two churches. The first church is the one hundred and forty-four thousand of Revelation chapter seven, and the second church that is called is the great multitude of Revelation chapter seven. The call to the one hundred and forty-four thousand is made while the Holy Spirit is being poured out in measure, and the call to the great multitude is made when the Holy Spirit is being poured out without measure.

De twee stemmen van Openbaring achttien vertegenwoordigen twee onderscheiden oproepen aan twee kerken. De eerste kerk is de honderdvierenveertigduizend van Openbaring hoofdstuk zeven, en de tweede kerk die geroepen wordt, is de grote schare van Openbaring hoofdstuk zeven. De oproep aan de honderdvierenveertigduizend wordt gedaan terwijl de Heilige Geest in mate wordt uitgestort, en de oproep aan de grote schare wordt gedaan wanneer de Heilige Geest zonder mate wordt uitgestort.

> “The prophet says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils” (Revelation 18:1, 2). This is the same message that was given by the second angel. Babylon is fallen, ‘because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). What is that wine?—Her false doctrines. She has given to the world a false sabbath instead of the Sabbath of the fourth commandment, and has repeated the falsehood that Satan first told Eve in Eden—the natural immortality of the soul. Many kindred errors she has spread far and wide, “teaching for doctrines the commandments of men” (Matthew 15:9).

> „De profeet zegt: ‘En ik zag een andere engel neerdalen uit de hemel, hebbende grote macht; en de aarde werd verlicht door zijn heerlijkheid. En hij riep krachtig met sterke stem, zeggende: Babylon, die grote stad, is gevallen, is gevallen, en is geworden een woonstede der duivelen’” (Openbaring 18:1, 2). Dit is dezelfde boodschap die door de tweede engel werd gegeven. Babylon is gevallen, „omdat zij alle volken heeft doen drinken van de wijn van de toorn van haar hoererij” (Openbaring 14:8). Wat is die wijn?—Haar valse leerstellingen. Zij heeft de wereld een valse sabbat gegeven in plaats van de sabbat van het vierde gebod, en zij heeft de leugen herhaald die Satan Eva het eerst in Eden vertelde—de natuurlijke onsterfelijkheid van de ziel. Vele verwante dwalingen heeft zij wijd en zijd verbreid, „lerende leringen, die geboden van mensen zijn” (Mattheüs 15:9).

> “When Jesus began His public ministry, He cleansed the Temple from its sacrilegious profanation. Among the last acts of His ministry was the second cleansing of the Temple. So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches. The second angel’s message is, ‘Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). And in the loud cry of the third angel’s message a voice is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities’ (Revelation 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.

> ‘Toen Jezus Zijn openbare bediening begon, reinigde Hij de tempel van haar heiligschennende ontwijding. Onder de laatste daden van Zijn bediening bevond zich de tweede reiniging van de tempel. Zo worden ook in het laatste werk ter waarschuwing van de wereld twee onderscheiden oproepen tot de kerken gedaan. De boodschap van de tweede engel luidt: “Babylon is gevallen, is gevallen, die grote stad, omdat zij alle volken heeft doen drinken van de wijn van de toorn van haar hoererij” (Openbaring 14:8). En in de luide roep van de boodschap van de derde engel wordt een stem uit de hemel gehoord, die zegt: “Gaat uit van haar, Mijn volk, opdat gij aan haar zonden geen gemeenschap hebt en opdat gij van haar plagen niet ontvangt. Want haar zonden zijn opgestapeld tot aan de hemel, en God heeft aan haar ongerechtigheden gedacht” (Openbaring 18:4, 5).’ Selected Messages, boek 2, 118.

The mighty angel came down in fulfillment of Revelation chapter eighteen, when the great buildings of New York City were brought down on September 11, 2001, with the arrival of the “east wind” of Islam. He then cried “mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils.” And then in verse four another voice “is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people.’” Those two voices are “two distinct calls made to the churches.” The two distinct churches of God in the last days are identified as the one hundred and forty-four thousand and the great multitude.

De machtige engel daalde neer ter vervulling van Openbaring hoofdstuk achttien, toen de grote gebouwen van New York City op 11 september 2001 ten val werden gebracht met de komst van de „oostenwind” van de islam. Vervolgens riep hij „met krachtige stem luid”, zeggende: „Gevallen, gevallen is Babylon, de grote, en zij is een woonplaats van duivelen geworden.” En daarna wordt in vers vier een andere stem „uit de hemel gehoord, zeggende: ‘Gaat uit van haar, Mijn volk.’” Die twee stemmen zijn „twee onderscheiden oproepen, gedaan aan de kerken.” De twee onderscheiden kerken van God in de laatste dagen worden aangeduid als de honderd vierenveertig duizend en de grote schare.

The testing period for the one hundred and forty-four thousand begins with Islam of the third Woe, which Isaiah identifies as the “day of the east wind.” That testing period ends with the soon-coming Sunday law in the United States and the enforcement of the mark of the beast. The beast is the counterfeit king of the north, the head of modern Babylon. Babylon is the lion in Daniel chapter seven, and the disobedient prophet from Judah, who represents Laodicean Adventism, that dies in the period that begins with the “ass” of Islam (September 11, 2001), and ends with the “lion,” (Modern Babylon).

De beproevingsperiode voor de honderdvierenveertigduizend begint met de islam van de derde Wee, die Jesaja aanduidt als de „dag van de oostenwind”. Die beproevingsperiode eindigt met de spoedig komende zondagwet in de Verenigde Staten en de handhaving van het merkteken van het beest. Het beest is de vervalste koning van het noorden, het hoofd van het moderne Babylon. Babylon is de leeuw in Daniël hoofdstuk zeven, en de ongehoorzame profeet uit Juda, die het Laodiceïsche adventisme vertegenwoordigt, sterft in de periode die begint met de „ezel” van de islam (11 september 2001) en eindigt met de „leeuw” (Modern Babylon).

In the period of time represented as “the tomb” of the disobedient prophet of Laodicean Adventism, the latter rain is measured out, as a distinct call is made to the church of the one hundred and forty-four thousand. When that period ends, at the “hour” of the “great earthquake”, representing the Sunday law in the United States; the period of the second voice of Revelation eighteen, arrives with the implementation of the mark of the beast, which is the mark of the king of the north. At the same time Islam of the third Woe is used to bring a progressive escalating judgment upon an apostate world. The message proclaimed by the “ensign” of the one hundred and forty-four thousand during that second distinct call to the church of the “great multitude” identifies the “mark” of the “king of the north”, and the role of Islam of the third Woe, represented as the “children of the east”.

In de tijdsperiode die wordt voorgesteld als „het graf” van de ongehoorzame profeet van het Laodicese adventisme, wordt de late regen uitgemeten, terwijl er een afzonderlijke roep tot de gemeente van de honderd vierenveertigduizend klinkt. Wanneer die periode eindigt, op het „uur” van de „grote aardbeving”, die de zondagswet in de Verenigde Staten voorstelt, breekt de periode van de tweede stem van Openbaring achttien aan met de invoering van het merkteken van het beest, dat het merkteken van de koning van het noorden is. Tegelijkertijd wordt de islam van het derde Wee gebruikt om een voortschrijdend, toenemend oordeel over een afvallige wereld te brengen. De boodschap die door het „vaandel” van de honderd vierenveertigduizend wordt verkondigd gedurende die tweede afzonderlijke roep tot de gemeente van de „grote schare”, identificeert het „merkteken” van de „koning van het noorden”, en de rol van de islam van het derde Wee, voorgesteld als de „kinderen van het oosten”.

The message that enrages the papal power in verse forty-four of Daniel chapter eleven, and the message that initiates the final papal bloodbath, is represented as “tidings out of the east” (Islam) and “the north” (the mark of the beast). In that period, as with the previous period, Islam of the “east wind” brings judgment upon the United States to begin the period, and the period ends when the king of the north comes to his end, “between the seas and the glorious holy mountain”, in the valley of Megiddo and the Mount at Carmel.

De boodschap die in vers vierenveertig van Daniël hoofdstuk elf de pauselijke macht in toorn doet ontsteken, en de boodschap die het laatste pauselijke bloedbad in gang zet, wordt voorgesteld als „tijdingen uit het oosten” (de islam) en „het noorden” (het merkteken van het beest). In die periode brengt, evenals in de voorafgaande periode, de islam van de „oostenwind” oordeel over de Verenigde Staten om de periode te doen beginnen, en de periode eindigt wanneer de koning van het noorden aan zijn einde komt, „tussen de zeeën en de heerlijke heilige berg”, in het dal van Megiddo en de berg bij Karmel.

The judgment period for modern Babylon that represents her deathbed (tomb), begins with the symbol of the east and ends with the symbol of the north, just as the deathbed for the disobedient Laodicean prophet ended in the first distinct call to the churches. The tomb (deathbed) that both the lying prophet of Bethel and the disobedient prophet of Judah are buried in is represented between an “ass” and a “lion”.

De oordeelsperiode voor het moderne Babylon, die haar sterfbed (graf) vertegenwoordigt, begint met het symbool van het oosten en eindigt met het symbool van het noorden, evenals het sterfbed van de ongehoorzame Laodiceense profeet eindigde in de eerste duidelijke roep tot de gemeenten. Het graf (sterfbed) waarin zowel de leugenachtige profeet van Bethel als de ongehoorzame profeet van Juda begraven zijn, wordt voorgesteld tussen een „ezel” en een „leeuw”.

Elijah represents God’s last day people who were confronted with a threefold enemy represented by Ahab, Jezebel and Jezebel’s prophets. Jezebel is the symbol of the papal power in the fourth church of Thyatira, and her prophets at Carmel were represented by the prophets of Baal and the priests of the grove. Baal represents a male deity and the priests of the grove represented Ashtaroth, a female deity, thus Jezebel’s false prophets consisted of male and female, representing the combination of Church and State that is represented by the image of the beast in the book of Revelation.

Elia vertegenwoordigt Gods volk in de laatste dagen, dat werd geconfronteerd met een drievoudige vijand, voorgesteld door Achab, Izebel en de profeten van Izebel. Izebel is het symbool van de pauselijke macht in de vierde gemeente van Thyatira, en haar profeten op de Karmel werden voorgesteld door de profeten van Baäl en de priesters van het gewijde bos. Baäl vertegenwoordigt een mannelijke godheid en de priesters van het gewijde bos vertegenwoordigden Astarte, een vrouwelijke godheid; aldus bestonden Izebels valse profeten uit mannen en vrouwen, hetgeen de vereniging van Kerk en Staat voorstelt die in het boek Openbaring wordt weergegeven door het beeld van het beest.

It is the United States that first erects an image of the beast in the United States and thereafter in the world, and it is the United States that is the false prophet of the threefold union. Ahab, the king of the ten tribes, represents the ten kings of Revelation seventeen, that is the dragon, and Jezebel is the beast. Elijah was in confrontation with the threefold union of Modern Babylon, at Mount Carmel, where the whore of Babylon comes to her end with none to help. The triple application of Elijah represents the external confrontation which is brought against God’s last-day people, and Elijah represents the prophet that is in direct confrontation with those three powers.

Het zijn de Verenigde Staten die eerst in de Verenigde Staten en vervolgens in de wereld een beeld van het beest oprichten, en het zijn de Verenigde Staten die de valse profeet van de drievoudige vereniging zijn. Achab, de koning van de tien stammen, vertegenwoordigt de tien koningen van Openbaring zeventien, dat wil zeggen de draak, en Izebel is het beest. Elia bevond zich in confrontatie met de drievoudige vereniging van het Moderne Babylon, op de berg Karmel, waar de hoer van Babylon aan haar einde komt zonder dat iemand haar helpt. De drievoudige toepassing van Elia vertegenwoordigt de uiterlijke confrontatie die tegen Gods volk van de laatste dagen wordt ingebracht, en Elia vertegenwoordigt de profeet die in directe confrontatie staat met die drie machten.

An important element of Elijah’s story is the “rain,” which represents the latter rain that is poured out in the history of the confrontation. Leading up to the confrontation at Mount Carmel, Elijah has plainly stated that there would be no rain, except at his word. The period that leads up to the “hour” of Jezebel’s judgment is the period represented by the first distinct “voice” given to the churches. That “voice” arrived on September 11, 2001, and in that period the “rain” was only “measured”, and in that period, there were two competing latter rain messages that were involved with Habakkuk’s debate. One was the counterfeit message of weeping for Tammuz, that represented a “peace and safety message”, and the other was the true message of the third Woe of Islam.

Een belangrijk element in het verhaal van Elia is de „regen”, die de late regen voorstelt die wordt uitgestort in de geschiedenis van de confrontatie. In de aanloop naar de confrontatie op de berg Karmel heeft Elia duidelijk verklaard dat er geen regen zou zijn, behalve op zijn woord. De periode die voorafgaat aan het „uur” van Izebels oordeel is de periode die wordt voorgesteld door de eerste onderscheiden „stem” die aan de gemeenten werd gegeven. Die „stem” kwam op 11 september 2001, en in die periode werd de „regen” slechts „gemeten”, en in die periode waren er twee rivaliserende boodschappen van de late regen die betrokken waren bij Habakuks twistgesprek. De ene was de valse boodschap van het wenen om Tammuz, die een „boodschap van vrede en veiligheid” voorstelde, en de andere was de ware boodschap van de derde Wee van de islam.

The true “latter rain” message was based upon the role of Islam of the third Woe. That message originated at one source (which was Future for America), and the two messages contended for supremacy until history confirmed the validity of the true message, and also confirmed the foolishness of a “peace and safety” message in such a time as this.

De ware boodschap van de „spade regen” was gebaseerd op de rol van de islam van de derde Wee. Die boodschap vond haar oorsprong in één bron (namelijk Future for America), en de twee boodschappen streden om de voorrang totdat de geschiedenis de geldigheid van de ware boodschap bevestigde en tevens de dwaasheid van een boodschap van „vrede en veiligheid” in een tijd als deze bevestigde.

> “The prophecies of Daniel and of John are to be understood. They interpret each other. They give to the world truths which everyone should understand. These prophecies are to be witness in the world. By their fulfillment in these last days, they will explain themselves.” Kress Collection, 105.

> „De profetieën van Daniël en van Johannes moeten worden begrepen. Zij verklaren elkaar. Zij geven de wereld waarheden die iedereen zou moeten begrijpen. Deze profetieën moeten in de wereld tot getuigenis zijn. Door hun vervulling in deze laatste dagen zullen zij zichzelf verklaren.” Kress Collection, 105.

The first fulfillment of Elijah in the triple application of Elijah, is confirmed by the second Elijah, who Jesus identified as John the Baptist. Together those two witnesses establish the third Elijah.

De eerste vervulling van Elia in de drievoudige toepassing van Elia wordt bevestigd door de tweede Elia, die Jezus met Johannes de Doper identificeerde. Samen bevestigen die twee getuigen de derde Elia.

> And as they departed, Jesus began to say unto the multitudes concerning John, What went ye out into the wilderness to see? A reed shaken with the wind? But what went ye out for to see? A man clothed in soft raiment? behold, they that wear soft clothing are in kings’ houses. But what went ye out for to see? A prophet? yea, I say unto you, and more than a prophet. For this is he, of whom it is written, Behold, I send my messenger before thy face, which shall prepare thy way before thee. Verily I say unto you, Among them that are born of women there hath not risen a greater than John the Baptist: notwithstanding he that is least in the kingdom of heaven is greater than he. And from the days of John the Baptist until now the kingdom of heaven suffereth violence, and the violent take it by force. For all the prophets and the law prophesied until John. And if ye will receive it, this is Elias, which was for to come. He that hath ears to hear, let him hear. Matthew 11:7–15.

> En toen zij heengingen, begon Jezus tot de scharen te zeggen aangaande Johannes: Waarvoor zijt gij uitgegaan in de woestijn? Om een riet te zien, door de wind heen en weer bewogen? Maar waarvoor zijt gij uitgegaan? Om een mens te zien, gekleed in zachte gewaden? Zie, zij die zachte kleding dragen, zijn in de huizen der koningen. Maar waarvoor zijt gij uitgegaan? Om een profeet te zien? Ja, Ik zeg u, en meer dan een profeet. Want deze is het, van wie geschreven staat: Zie, Ik zend Mijn bode voor Uw aangezicht, die Uw weg voor U bereiden zal. Voorwaar, Ik zeg u: Onder hen die uit vrouwen geboren zijn, is niemand opgestaan groter dan Johannes de Doper; maar de minste in het Koninkrijk der hemelen is groter dan hij. En van de dagen van Johannes de Doper af tot nu toe wordt het Koninkrijk der hemelen geweld aangedaan, en de geweldigen grijpen het met geweld. Want al de profeten en de wet hebben geprofeteerd tot op Johannes. En indien gij het wilt aannemen: hij is Elia, die komen zou. Wie oren heeft om te horen, die hore. Mattheüs 11:7–15.

We will continue this study in the next article.

Wij zullen deze studie in het volgende artikel voortzetten.

> “Today, in the spirit and power of Elias and of John the Baptist, messengers of God’s appointment are calling the attention of a judgment-bound world to the solemn events soon to take place in connection with the closing hours of probation and the appearance of Christ Jesus as King of kings and Lord of lords. Soon every man is to be judged for the deeds done in the body. The hour of God’s judgment has come, and upon the members of His church on earth rests the solemn responsibility of giving warning to those who are standing as it were on the very brink of eternal ruin. To every human being in the wide world who will give heed must be made plain the principles at stake in the great controversy being waged, principles upon which hang the destinies of all mankind.

> „Heden, in de geest en kracht van Elia en van Johannes de Doper, vestigen boodschappers door God aangesteld de aandacht van een aan het oordeel prijsgegeven wereld op de plechtige gebeurtenissen die weldra zullen plaatsvinden in verband met de sluitingsuren van de genadetijd en de verschijning van Christus Jezus als Koning der koningen en Heer der heren. Spoedig zal iedere mens geoordeeld worden naar de daden die in het lichaam gedaan zijn. Het uur van Gods oordeel is gekomen, en op de leden van Zijn gemeente op aarde rust de plechtige verantwoordelijkheid om hen te waarschuwen die als het ware op de uiterste rand van het eeuwig verderf staan. Aan ieder mens in de wijde wereld die gehoor zal geven, moeten de beginselen die in het grote conflict waarom gestreden wordt op het spel staan, duidelijk worden voorgehouden, beginselen waaraan het lot van de gehele mensheid hangt.

> “In these final hours of probation for the sons of men, when the fate of every soul is so soon to be decided forever, the Lord of heaven and earth expects His church to arouse to action as never before. Those who have been made free in Christ through a knowledge of precious truth, are regarded by the Lord Jesus as His chosen ones, favored above all other people on the face of the earth; and He is counting on them to show forth the praises of Him who hath called them out of darkness into marvelous light. The blessings which are so liberally bestowed are to be communicated to others. The good news of salvation is to go to every nation, kindred, tongue, and people.

> „In deze laatste uren van genadetijd voor de mensenkinderen, nu het lot van iedere ziel zo spoedig voor eeuwig zal worden beslist, verwacht de Heer van hemel en aarde van Zijn gemeente dat zij tot handelen ontwaakt als nooit tevoren. Degenen die in Christus vrijgemaakt zijn door de kennis van kostbare waarheid, worden door de Heere Jezus beschouwd als Zijn uitverkorenen, bevoorrecht boven alle andere volken op het aangezicht der aarde; en Hij rekent erop dat zij de deugden verkondigen van Hem Die hen uit de duisternis geroepen heeft tot Zijn wonderbaar licht. De zegeningen die zo overvloedig worden geschonken, moeten aan anderen worden meegedeeld. Het goede nieuws van de zaligheid moet uitgaan tot elk volk, geslacht, taal en natie.״

> “In the visions of the prophets of old the Lord of glory was represented as bestowing special light upon His church in the days of darkness and unbelief preceding His second coming. As the Sun of Righteousness, He was to arise upon His church, ‘with healing in His wings.’ Malachi 4:2. And from every true disciple was to be diffused an influence for life, courage, helpfulness, and true healing.

> „In de visioenen van de profeten van ouds werd de Heere der heerlijkheid voorgesteld als Degene die Zijn kerk bijzonder licht zou schenken in de dagen van duisternis en ongeloof die aan Zijn tweede komst voorafgaan. Als de Zon der Gerechtigheid zou Hij over Zijn kerk opgaan, ‘met genezing onder Zijn vleugelen.’ Maleachi 4:2. En van iedere ware discipel zou een invloed uitgaan ten leven, tot moed, hulpvaardigheid en ware genezing.

> “The coming of Christ will take place in the darkest period of this earth’s history. The days of Noah and of Lot picture the condition of the world just before the coming of the Son of man. The Scriptures, pointing forward to this time, declare that Satan will work with all power and ‘with all deceivableness of unrighteousness.’ 2 Thessalonians 2:9, 10. His working is plainly revealed by the rapidly increasing darkness, the multitudinous errors, heresies, and delusions of these last days. Not only is Satan leading the world captive, but his deceptions are leavening the professed churches of our Lord Jesus Christ. The great apostasy will develop into darkness deep as midnight. To God’s people it will be a night of trial, a night of weeping, a night of persecution for the truth’s sake. But out of that night of darkness God’s light will shine.” Prophets and Kings, 716, 717.

> „De komst van Christus zal plaatsvinden in de donkerste periode van de geschiedenis van deze aarde. De dagen van Noach en van Lot beelden de toestand van de wereld uit vlak vóór de komst van de Zoon des mensen. De Schriften, die vooruitwijzen naar deze tijd, verklaren dat Satan zal werken met alle kracht en ‘met allerlei verleiding der ongerechtigheid’. 2 Thessalonicenzen 2:9, 10. Zijn werkzaamheid wordt duidelijk geopenbaard door de snel toenemende duisternis, de talloze dwalingen, ketterijen en misleidingen van deze laatste dagen. Niet alleen voert Satan de wereld als gevangene mee, maar zijn misleidingen doortrekken ook de kerken van onze Heer Jezus Christus die Hem slechts belijden. De grote afval zal zich ontwikkelen tot een duisternis diep als middernacht. Voor Gods volk zal het een nacht van beproeving zijn, een nacht van geween, een nacht van vervolging om der waarheid wil. Maar uit die nacht van duisternis zal Gods licht schijnen.” Profeten en Koningen, 716, 717.

Back to Articles