Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Twelve

Het Boek Joël en de Laodicese Kerk der Zevendedagsadventisten - Nummer Twaalf

Number Twelve

Getal Twaalf

Author

Jeff Pippenger

Published

December 17, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

My desire is to set forth the prophetic testimony of Joel in such a fashion that Joel’s testimony can be recognized in what Peter was saying and doing at Pentecost. I am certain the Bible is clear about what Peter was doing and saying at Pentecost, but I am seeking to understand what Peter was prophetically typifying in the history of the latter rain, when he placed the message of Pentecost in the terms of a fulfillment of the book of Joel.

Mijn verlangen is het profetische getuigenis van Joël zó uiteen te zetten dat Joëls getuigenis herkenbaar kan worden in wat Petrus op Pinksteren zei en deed. Ik ben ervan overtuigd dat de Bijbel duidelijk is over wat Petrus op Pinksteren deed en zei, maar ik tracht te verstaan wat Petrus profetisch uitbeeldde in de geschiedenis van de late regen, toen hij de boodschap van Pinksteren stelde in termen van een vervulling van het boek Joël.

Peter is a symbol of the remnant people of God, and is not only illustrated at Pentecost, but also at Caesarea Philippi in Matthew 16. Caesarea Philippi is located in verses thirteen through fifteen of Daniel eleven, three verses which set forth a battle that was first fulfilled during the historical period when Caesarea Philippi was named Panium. Verses thirteen through fifteen precede verse sixteen, which identifies the Sunday law in the United States. Verse ten identifies the collapse of the Soviet Union in 1989. Verses ten to sixteen of Daniel eleven represent 1989 unto the Sunday law, and that period is the “hidden history” of verse forty of the same chapter.

Petrus is een symbool van het overblijfselvolk van God en wordt niet alleen bij Pinksteren uitgebeeld, maar ook te Caesarea Filippi in Mattheüs 16. Caesarea Filippi bevindt zich in de verzen dertien tot en met vijftien van Daniël elf, drie verzen die een strijd uiteenzetten die voor het eerst werd vervuld gedurende de historische periode waarin Caesarea Filippi Panium werd genoemd. De verzen dertien tot en met vijftien gaan vooraf aan vers zestien, dat de zondagswet in de Verenigde Staten aanduidt. Vers tien duidt de ineenstorting van de Sovjet-Unie in 1989 aan. De verzen tien tot en met zestien van Daniël elf vertegenwoordigen de periode van 1989 tot aan de zondagswet, en die periode is de „verborgen geschiedenis” van vers veertig van hetzelfde hoofdstuk.

## The Hidden History in BOLDFACE

De Verborgen Geschiedenis in VETGEDRUKT

## 1798

1798

> And at the time of the end shall the king of the south push at him:

> En ten tijde van het einde zal de koning van het zuiden hem aanvallen:

## 1989

1989

> But his sons shall be stirred up, and shall assemble a multitude of great forces: and the king of the north shall come against him like a whirlwind, with chariots, and with horsemen, and with many ships; and he shall enter into the countries, and shall overflow and pass over. and one shall certainly come, and overflow, and pass through: then shall he return, and be stirred up, even to his fortress.

> Maar zijn zonen zullen zich ten strijde laten opwekken en een menigte van grote legermachten bijeenbrengen; en de koning van het noorden zal tegen hem oprukken als een wervelwind, met strijdwagens, met ruiters en met vele schepen; en hij zal de landen binnentrekken, ze overstromen en erdoorheen trekken. En één zal voorzeker komen, overstromen en doortrekken; daarna zal hij terugkeren en opnieuw ten strijde worden opgewekt, ja, tot aan zijn vesting.

## 2014 the battle of Raphia

2014 de slag bij Raphia

> And the king of the south shall be moved with choler, and shall come forth and fight with him, even with the king of the north: and he shall set forth a great multitude; but the multitude shall be given into his hand. And when he hath taken away the multitude, his heart shall be lifted up; and he shall cast down many ten thousands: but he shall not be strengthened by it.

> En de koning van het zuiden zal met gramschap bewogen worden, en hij zal uittrekken en tegen hem strijden, namelijk tegen de koning van het noorden; en deze zal een grote menigte op de been brengen, maar de menigte zal in zijn hand gegeven worden. En wanneer hij de menigte heeft weggedaan, zal zijn hart zich verheffen; en hij zal vele tienduizenden neerwerpen, maar daardoor zal hij niet gesterkt worden.

## The battle of Panium (Caesarea Philippi)

De slag bij Panium (Caesarea Filippi)

> For the king of the north shall return, and shall set forth a multitude greater than the former, and shall certainly come after certain years with a great army and with much riches.

> Want de koning van het noorden zal terugkeren en een menigte op de been brengen, groter dan de vorige, en hij zal na verloop van enige jaren zeker komen met een groot leger en met veel rijkdommen.

> And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall.

> En in die tijden zullen velen opstaan tegen de koning van het zuiden; ook de geweldenaars uit uw volk zullen zich verheffen om het gezicht te bevestigen; maar zij zullen vallen.

> So the king of the north shall come, and cast up a mount, and take the most fenced cities: and the arms of the south shall not withstand, neither his chosen people, neither shall there be any strength to withstand.

> Dan zal de koning van het noorden komen, een belegeringsdam opwerpen en de sterkst versterkte steden innemen; en de strijdkrachten van het zuiden zullen geen standhouden, noch zijn uitgelezen volk, en er zal geen kracht zijn om weerstand te bieden.

## The Sunday law in the USA

De zondagswet in de Verenigde Staten

> But he that cometh against him shall do according to his own will, and “none shall stand” before him: and “he shall stand” in the glorious land, which by his hand shall be consumed. He shall enter also into the glorious land, and many countries shall be overthrown: but these shall escape out of his hand, even Edom, and Moab, and the chief of the children of Ammon. He shall stretch forth his hand also upon the countries: and the land of Egypt shall not escape. Daniel 11:40, 10–16, 41, 42.

> Maar hij die tegen hem optrekt, zal handelen naar zijn eigen wil, en “niemand zal standhouden” voor hem; en “hij zal standhouden” in het heerlijke land, dat door zijn hand verteerd zal worden. Ook zal hij het heerlijke land binnentrekken, en vele landen zullen omvergeworpen worden; maar deze zullen aan zijn hand ontkomen, namelijk Edom, en Moab, en de voornaamsten van de kinderen Ammons. Ook zal hij zijn hand uitstrekken tegen de landen; en het land Egypte zal niet ontkomen. Daniël 11:40, 10–16, 41, 42.

When Peter is prophetically at Caesarea Philippi (Panium), and Pentecost it is the time of the latter rain, which locates him in the ‘hidden history’ of verse forty. I intend to address the current Ukrainian War represented in verse eleven of chapter eleven and the coming war of Panium of verses thirteen to fifteen that leads to the Third World War which are the external events between 1989 and the Sunday law, but we are currently identifying the history of the third angel from October 22, 1844 unto the formation of a legal church in 1863.

Wanneer Petrus zich profetisch te Caesarea Filippi (Panium) bevindt, en Pinksteren de tijd van de late regen is, plaatst dit hem in de ‘verborgen geschiedenis’ van vers veertig. Ik ben voornemens de huidige Oekraïense Oorlog te behandelen, voorgesteld in vers elf van hoofdstuk elf, en de komende oorlog van Panium van de verzen dertien tot vijftien, die leidt tot de Derde Wereldoorlog, welke de uiterlijke gebeurtenissen vormen tussen 1989 en de zondagswet; maar wij identificeren thans de geschiedenis van de derde engel vanaf 22 oktober 1844 tot aan de vorming van een wettige kerk in 1863.

The line illustrates the arrival of the third angel on 9/11 (1844) unto the Sunday law (1863). The Sunday law was typified by the Emancipation Proclamation announcing freedom, thus typifying the Sunday law where freedom is removed. Freedom proclaimed by the first Republican president, typifying the freedom removed by the last Republican president—who is prophetically destined to become a dictator at the Sunday law.

De lijn illustreert de komst van de derde engel op 11/9 (1844) tot aan de zondagswet (1863). De zondagswet werd getypeerd door de Emancipatieproclamatie, die vrijheid afkondigde, en aldus een voorafbeelding vormde van de zondagswet, waarbij de vrijheid wordt weggenomen. Vrijheid, afgekondigd door de eerste Republikeinse president, als voorafbeelding van de vrijheid die zal worden weggenomen door de laatste Republikeinse president—die profetisch bestemd is om bij de zondagswet een dictator te worden.

> “When our nation shall so abjure the principles of its government as to enact a Sunday law, Protestantism will in this act join hands with popery; it will be nothing else than giving life to the tyranny which has long been eagerly watching its opportunity to spring again into active despotism.” Testimonies, volume 5, 711.

> „Wanneer onze natie de beginselen van haar regering zó zal verwerpen dat zij een zondagswet uitvaardigt, zal het protestantisme zich door deze daad verbinden met het pausdom; het zal niets anders zijn dan leven geven aan de tirannie die reeds lang gretig haar kans heeft afgewacht om opnieuw in actief despotisme uit te breken.” Testimonies, deel 5, 711.

742 BC was the alpha history that began the time prophecies of Isaiah seven verse eight, that reached the omega fulfillment in 1863. In 742 Ahaz, king of the southern kingdom of Judah was entering a Civil War against the ten northern tribes who made up the northern kingdom. The history of 742 BC was illustrated in Judah, the literal glorious land of Scriptures, that was populated by literal Jews and represented in the passage by the wicked and foolish king Ahaz—thus typifying the omega history of 1863. The omega history of 1863 is fulfilled within the period the United States reigns as the earth beast, the sixth kingdom of Bible prophecy. The United States is the spiritual glorious land, made up of Protestant Christianity who are biblically spiritual Jews. The Civil War between north and south in 742 BC at the alpha history illustrated the Civil War between north and south in the omega history of 1863. Together those two witnesses illustrate the external history leading up to the Sunday law where the spiritual glorious land will once again be divided into two classes.

742 v.Chr. was de alfa-geschiedenis die de tijdprofetieën van Jesaja zeven vers acht deed aanvangen, welke hun omega-vervulling bereikten in 1863. In 742 trad Achaz, koning van het zuidelijke koninkrijk Juda, in een burgeroorlog tegen de tien noordelijke stammen die het noordelijke koninkrijk vormden. De geschiedenis van 742 v.Chr. werd uitgebeeld in Juda, het letterlijke heerlijke land van de Schriften, dat bevolkt werd door letterlijke Joden en in de passage vertegenwoordigd werd door de goddeloze en dwaze koning Achaz—en aldus de omega-geschiedenis van 1863 typeerde. De omega-geschiedenis van 1863 wordt vervuld binnen de periode waarin de Verenigde Staten regeren als het beest der aarde, het zesde koninkrijk van de Bijbelse profetie. De Verenigde Staten zijn het geestelijke heerlijke land, samengesteld uit het protestantse christendom, dat uit Bijbels oogpunt geestelijke Joden zijn. De burgeroorlog tussen noord en zuid in 742 v.Chr. in de alfa-geschiedenis beeldde de burgeroorlog tussen noord en zuid uit in de omega-geschiedenis van 1863. Samen illustreren die twee getuigen de uiterlijke geschiedenis die voert tot aan de zondagswet, wanneer het geestelijke heerlijke land wederom in twee klassen verdeeld zal worden.

In 742 BC, the northern power represented an alliance between Israel’s ten northern tribes and Syria, thus typifying an alliance with an outside power, as was fulfilled when the support of the pro-slavery papacy was given to the pro-slavery southern states in the Civil War. The outside ally of Syria in 742 BC, and the outside ally of the papacy in the Civil War, identifies the alliance of the world-globalists with the globalist Democrats in their warfare against MAGA-ism, a warfare that began in 2015 when the fourth and richest president stood up, and in doing so stirred up the entire realm of Grecia according to Daniel eleven, verse two. That stirring is identifying the awakening of the heathen in the book of Joel. “Grecia” and “heathen” are symbols of the dragon power that leads the world to Armageddon in alliance with the beast and the false prophet.

In 742 v.Chr. vertegenwoordigde de noordelijke macht een bondgenootschap tussen Israëls tien noordelijke stammen en Syrië, en typeerde aldus een verbond met een buitenlandse macht, zoals werd vervuld toen de steun van het pro-slavernij-pausdom werd verleend aan de pro-slavernij-gezinde zuidelijke staten in de Burgeroorlog. De buitenlandse bondgenoot van Syrië in 742 v.Chr., en de buitenlandse bondgenoot van het pausdom in de Burgeroorlog, duidt op het bondgenootschap van de wereldglobalisten met de globalistische Democraten in hun oorlogvoering tegen het MAGA-isme, een oorlogvoering die in 2015 begon toen de vierde en rijkste president opstond en daardoor het gehele rijk van Griekenland in beroering bracht overeenkomstig Daniël elf, vers twee. Die beroering duidt op het ontwaken van de heidenen in het boek Joël. „Griekenland” en „heidenen” zijn symbolen van de drakenmacht die de wereld naar Armageddon leidt in bondgenootschap met het beest en de valse profeet.

In 2015 the heathen were awakened to the prophetic call to Joel’s valley of Jehosophat, that he also called the valley of judgment. In 2015 Donald Trump announced his presidential candidacy, thus stirring up the globalist empire represented as Grecia and the heathen began their march to Armageddon, and only one year after the beginning of the Ukrainian War in fulfillment of verse eleven of Daniel eleven.

In 2015 werden de heidenen gewekt tot de profetische roep naar Joëls dal van Josafat, dat hij ook het dal van het oordeel noemde. In 2015 kondigde Donald Trump zijn kandidatuur voor het presidentschap aan, waarmee hij het globalistische rijk, voorgesteld als Griekenland, in beroering bracht, en de heidenen begonnen hun opmars naar Armageddon, en dit slechts één jaar na het begin van de Oekraïense Oorlog, in vervulling van vers elf van Daniël elf.

The civil wars of 742 BC and 1863 identify the history of the Sunday law, which marks the end of the sixth kingdom of Bible prophecy. That sixth kingdom began with the Revolutionary War, so the end of the sixth kingdom at the Sunday law identifies the repetition of the Revolutionary War, at the very time that the Civil War is taking place. The definition of and the labelling of either a Civil or Revolutionary war is based upon perspective. What the Democrats are now doing through lawfare, embezzlement, fraud, illegal immigration and propaganda they call a color-revolution, but those souls opposed to their globalist maneuvers consider the very same activities as the instigation of ‘civil’ unrest. Is Antifa a criminal or a hero?

De burgeroorlogen van 742 v.Chr. en 1863 wijzen op de geschiedenis van de zondagswet, die het einde markeert van het zesde koninkrijk van de Bijbelse profetie. Dat zesde koninkrijk begon met de Revolutionaire Oorlog, zodat het einde van het zesde koninkrijk bij de zondagswet de herhaling van de Revolutionaire Oorlog aanduidt, juist op het moment dat de Burgeroorlog plaatsvindt. De definitie van en de benaming voor een Burgeroorlog of een Revolutionaire Oorlog berusten op perspectief. Wat de Democraten thans doen door middel van lawfare, verduistering, fraude, illegale immigratie en propaganda noemen zij een kleurenrevolutie, maar de zielen die zich tegen hun globalistische manoeuvres verzetten, beschouwen diezelfde activiteiten als het aanstoken van ‘burgerlijke’ onrust. Is Antifa een misdadiger of een held?

The two historical wars represent a single divisive war that takes place in the history of the last Republican president. As with the first Republican president the warfare will be won by the last Republican president, who was also typified by the first President, who was also the victor of the Revolutionary War. The MAGA revolution, according to the Democrats, is producing the current ‘civil unrest.’ Depending on your personal political persuasion, the current war is either a revolutionary war or a civil war. Prophetically it is both.

De twee historische oorlogen vertegenwoordigen één enkele verdeelde oorlog die zich afspeelt in de geschiedenis van de laatste Republikeinse president. Evenals bij de eerste Republikeinse president zal de oorlogvoering worden gewonnen door de laatste Republikeinse president, die eveneens werd getypeerd door de eerste president, die tevens de overwinnaar was van de Revolutionaire Oorlog. Volgens de Democraten brengt de MAGA-revolutie de huidige ‘burgerlijke onrust’ voort. Afhankelijk van uw persoonlijke politieke overtuiging is de huidige oorlog óf een revolutionaire oorlog óf een burgeroorlog. Profetisch is zij beide.

1863 represents the Sunday law and so does 1844, when the third angel arrived with the message of the Sunday law. The period of 1844 unto 1863 bears the signature of the Sunday law from beginning to end. In 1846 the marriage of the Whites, the observance of Sabbath and the name change from Harmen to White marked that the marriage that was entered into on October 22, 1844 had been consummated, and that consummation marked the beginning of the testing process of the third angel, just as the three-fold Sabbath test of manna marked the beginning of ten tests following the baptism of the Red Sea.

1863 vertegenwoordigt de zondagswet, en 1844 doet dat eveneens, toen de derde engel arriveerde met de boodschap van de zondagswet. De periode van 1844 tot 1863 draagt van begin tot einde het stempel van de zondagswet. In 1846 markeerden het huwelijk van de Whites, de onderhouding van de sabbat en de naamsverandering van Harmen naar White dat het huwelijk dat op 22 oktober 1844 was aangegaan, was geconsummeerd; en die consummatie markeerde het begin van het beproevingsproces van de derde engel, evenals de drievoudige sabbatsbeproeving van het manna het begin markeerde van tien beproevingen na de doop in de Rode Zee.

The manna was the first test and represented the tenth test at Kadesh for both represent the third angel’s message and therefore the Sunday law.

Het manna was de eerste beproeving en vertegenwoordigde de tiende beproeving te Kades, want beide vertegenwoordigen de boodschap van de derde engel en derhalve de zondagswet.

> “Every week during their long sojourn in the wilderness the Israelites witnessed a threefold miracle, designed to impress their minds with the sacredness of the Sabbath: a double quantity of manna fell on the sixth day, none on the seventh, and the portion needed for the Sabbath was preserved sweet and pure, when if any were kept over at any other time it became unfit for use.” Patriarchs and Prophets, 296.

> “Iedere week, gedurende hun lange verblijf in de woestijn, waren de Israëlieten getuige van een drievoudig wonder, bestemd om hun het heilige karakter van de sabbat in te prenten: op de zesde dag viel een dubbele hoeveelheid manna, op de zevende geen, en de voor de sabbat benodigde hoeveelheid bleef fris en zuiver bewaard, terwijl, indien er op enig ander tijdstip iets werd bewaard, het ongeschikt werd voor gebruik.” Patriarchen en Profeten, 296.

The first of ten tests was the “manna” test representing the threefold message of the three angels of Revelation fourteen. As with the manna, the angels represent the threefold warning against worship upon the first day of the week. The threefold manna miracle was “designed to impress their minds with the sacredness of the Sabbath,” which is of course the design of the third angel. The first of the three miracles represented by the manna, involved “eating” the heavenly bread, and “eating” is an alpha symbol of the latter rain period. The second miracle, represents the second angel’s message where inspiration “doubles” words and phrases to mark the period represented by Babylon’s two falls, for Babylon is fallen, is fallen. The second miracle was the “doubling” of the amount of manna on the sixth day. The third miracle was the preservation of the bread of the seventh-day Sabbath.

De eerste van tien beproevingen was de „manna”-beproeving, die de drievoudige boodschap van de drie engelen van Openbaring veertien voorstelde. Evenals bij het manna vertegenwoordigen de engelen de drievoudige waarschuwing tegen aanbidding op de eerste dag van de week. Het drievoudige wonder van het manna was „bedoeld om hun verstand diep te doordringen van de heiligheid van de Sabbat”, hetgeen uiteraard het oogmerk van de derde engel is. Het eerste van de drie door het manna voorgestelde wonderen hield het „eten” van het hemelse brood in, en „eten” is een alfasymbool van de periode van de late regen. Het tweede wonder stelt de boodschap van de tweede engel voor, waarin de Inspiratie woorden en zinsneden „verdubbelt” om de periode aan te duiden die wordt voorgesteld door Babylons twee vallen, want Babylon is gevallen, is gevallen. Het tweede wonder was de „verdubbeling” van de hoeveelheid manna op de zesde dag. Het derde wonder was de bewaring van het brood voor de Sabbat van de zevende dag.

As a type of the three angels, the manna is the first angel, and therefore must contain the entire story, which in Revelation fourteen is the story of all three angels. The first angel is a fractal of all three angels’ messages. A fractal is a complex geometric shape that can be split into parts, each of which is a reduced-size copy of the whole. This property is called self-similarity. Fractals often have intricate detail no matter how much you zoom in. Fractals occur in mathematics, biology, physics, geology, chemistry, astronomy, engineering and many other fields of understanding.

Als een type van de drie engelen is het manna de eerste engel, en moet het daarom het gehele verhaal bevatten, dat in Openbaring veertien het verhaal van alle drie de engelen is. De eerste engel is een fractal van de boodschappen van alle drie de engelen. Een fractal is een complexe meetkundige vorm die in delen kan worden opgesplitst, waarvan elk een verkleinde kopie van het geheel is. Deze eigenschap wordt zelfgelijkvormigheid genoemd. Fractals hebben vaak een ingewikkelde detaillering, hoe ver men ook inzoomt. Fractals komen voor in de wiskunde, biologie, natuurkunde, geologie, scheikunde, astronomie, techniek en vele andere gebieden van kennis.

The “three-step structure” of the three angels in Revelation chapter fourteen is represented in the message of the first angel, thus making the first angel a “fractal” of the three angels. The first three chapters of the book of Daniel represent the first, second and third angels’ messages respectively, and Daniel chapter one contains the same “three-step structure” represented in the three chapters, and as in the three angels in relation to the first angel.

De „driestappenstructuur” van de drie engelen in Openbaring hoofdstuk veertien wordt weergegeven in de boodschap van de eerste engel, waardoor de eerste engel een „fractal” van de drie engelen is. De eerste drie hoofdstukken van het boek Daniël vertegenwoordigen respectievelijk de boodschappen van de eerste, tweede en derde engel, en Daniël hoofdstuk één bevat dezelfde „driestappenstructuur” die in de drie hoofdstukken wordt weergegeven, evenals in de drie engelen in relatie tot de eerste engel.

The threefold miracle of the manna was to be eaten and Daniel chapter one is about eating. Daniel passed the diet test by choosing pulse over the diet of Babylon. He was then tested for his appearance and his appearance produced a separation between his countenance and the countenance of those who ate Babylon’s food. The second angel’s message is the call to separate from Babylon during a separation history where two classes are developed and then manifested. That second test for Daniel led to the third test of Nebuchadnezzar, which was the third test in chapter one and typified the golden image test of chapter three, which Sister White repeatedly identifies as the Sunday law, which is the third angel’s message. Daniel chapter one is a fractal of the first three chapters of Daniel and those three chapters represent the three angels of Revelation fourteen, of which the first angel and chapter one of Daniel are both fractals of all three angels and all three chapters.

Het drievoudige wonder van het manna moest gegeten worden, en Daniël hoofdstuk één gaat over eten. Daniël doorstond de beproeving inzake het dieet door peulvruchten te verkiezen boven het voedsel van Babylon. Vervolgens werd hij op zijn uiterlijk getoetst, en zijn uiterlijk bracht een scheiding teweeg tussen zijn gelaat en het gelaat van hen die het voedsel van Babylon aten. De boodschap van de tweede engel is de oproep zich van Babylon af te scheiden gedurende een geschiedenis van scheiding waarin twee klassen worden ontwikkeld en vervolgens geopenbaard. Die tweede beproeving voor Daniël leidde tot de derde beproeving van Nebukadnezar, die de derde beproeving in hoofdstuk één was en voorafbeeldde op de beproeving van het gouden beeld in hoofdstuk drie, die Zuster White herhaaldelijk identificeert als de zondagswet, welke de boodschap van de derde engel is. Daniël hoofdstuk één is een fractal van de eerste drie hoofdstukken van Daniël, en die drie hoofdstukken vertegenwoordigen de drie engelen van Openbaring veertien, waarvan zowel de eerste engel als hoofdstuk één van Daniël fractalen zijn van alle drie de engelen en van alle drie de hoofdstukken.

> “Every week during their long sojourn in the wilderness the Israelites witnessed a threefold miracle, designed to impress their minds with the sacredness of the Sabbath: a double quantity of manna fell on the sixth day, none on the seventh, and the portion needed for the Sabbath was preserved sweet and pure, when if any were kept over at any other time it became unfit for use.

> „Elke week, gedurende hun lange omzwerving in de woestijn, waren de Israëlieten getuige van een drievoudig wonder, bestemd om hun de heiligheid van de sabbat diep in te prenten: op de zesde dag viel een dubbele hoeveelheid manna, op de zevende geen, en het deel dat voor de sabbat nodig was, bleef fris en zuiver bewaard, terwijl het, indien er op enig ander tijdstip iets van werd overgehouden, ongeschikt werd voor gebruik.

> “In the circumstances connected with the giving of the manna, we have conclusive evidence that the Sabbath was not instituted, as many claim, when the law was given at Sinai. Before the Israelites came to Sinai they understood the Sabbath to be obligatory upon them. In being obliged to gather every Friday a double portion of manna in preparation for the Sabbath, when none would fall, the sacred nature of the day of rest was continually impressed upon them. And when some of the people went out on the Sabbath to gather manna, the Lord asked, ‘How long refuse ye to keep My commandments and My laws?’” Patriarchs and Prophets, 296.

> „In de omstandigheden die verband houden met het geven van het manna, hebben wij afdoend bewijs dat de sabbat niet werd ingesteld, zoals velen beweren, toen de wet op de Sinaï werd gegeven. Voordat de Israëlieten bij de Sinaï kwamen, begrepen zij dat de sabbat voor hen bindend was. Doordat zij verplicht waren elke vrijdag een dubbele portie manna te verzamelen ter voorbereiding op de sabbat, wanneer er geen manna zou vallen, werd het heilige karakter van de rustdag hun voortdurend ingeprent. En toen sommigen van het volk op de sabbat eropuit gingen om manna te verzamelen, vroeg de Heere: ‘Hoe lang weigert gij Mijn geboden en Mijn wetten te onderhouden?’” Patriarchen en Profeten, 296.

Gathering and eating the manna, is typifying John in chapter ten of Revelation taking (gathering) the little book out of the angel’s hand and then eating it.

Het verzamelen en eten van het manna beeldt Johannes in het tiende hoofdstuk van Openbaring uit, waar hij het boekje uit de hand van de engel neemt (verzamelt) en het vervolgens opeet.

> And I went unto the angel, and said unto him, Give me the little book. And he said unto me, Take it, and eat it up; and it shall make thy belly bitter, but it shall be in thy mouth sweet as honey. Revelation 10:9.

> En ik ging naar de engel toe en zei tot hem: Geef mij dat kleine boek. En hij zei tot mij: Neem het en eet het op; en het zal uw buik bitter maken, maar in uw mond zal het zoet zijn als honing. Openbaring 10:9.

John first had to go to the angel and ask, then he had to “take” the little book, and then he had to “eat” it. John is representing the three steps of the first angel by going to and asking the angel, followed by the second step of taking and the third of eating. Gathering and or eating, is the first of the three tests of the manna, but it contains a fractal of all three manna tests. Gathering and eating the manna, is typifying Jeremiah.

Johannes moest eerst naar de engel gaan en vragen, vervolgens moest hij het boekje „nemen”, en daarna moest hij het „opeten”. Johannes vertegenwoordigt de drie stappen van de eerste engel door naar de engel toe te gaan en hem te vragen, gevolgd door de tweede stap van het nemen en de derde van het eten. Het verzamelen en/of eten is de eerste van de drie beproevingen van het manna, maar het bevat een fractal van alle drie de manna-beproevingen. Het verzamelen en eten van het manna is een voorafbeelding van Jeremia.

> Thy words were found, and I did eat them; and thy word was unto me the joy and rejoicing of mine heart: for I am called by thy name, O Lord God of hosts. Jeremiah 15:16.

> Uw woorden werden gevonden, en ik at ze op; en uw woord was mij tot vreugde en blijdschap van mijn hart; want ik ben naar uw naam genoemd, o HEERE, God der heerscharen. Jeremia 15:16.

His “words were found” by Jeremiah seeking and then asking for the little book. His word was found when the manna was gathered. Gathering and eating the manna, is typifying Ezekiel who ate the book given to him and in doing so identifies that to refuse to eat the book was to be as the rebellious house.

Zijn „woorden werden gevonden” door Jeremia, die zocht en vervolgens om het boekje vroeg. Zijn woord werd gevonden toen het manna werd verzameld. Het verzamelen en eten van het manna is een voorafbeelding van Ezechiël, die het hem gegeven boek at; en daarmee wordt aangeduid dat weigeren het boek te eten gelijkstond aan het opstandige huis.

> But thou, son of man, hear what I say unto thee; Be not thou rebellious like that rebellious house: open thy mouth, and eat that I give thee. And when I looked, behold, an hand was sent unto me; and, lo, a roll of a book was therein; And he spread it before me; and it was written within and without: and there was written therein lamentations, and mourning, and woe. Moreover he said unto me, Son of man, eat that thou findest; eat this roll, and go speak unto the house of Israel.

> Maar gij, mensenkind, hoor wat Ik tot u spreek; wees niet weerspannig gelijk dat weerspannige huis: open uw mond en eet wat Ik u geef. En toen ik zag, zie, een hand werd tot mij uitgestrekt; en zie, daarin was een boekrol; en Hij spreidde die voor mij uit; en zij was beschreven van binnen en van buiten; en daarin waren klaagliederen, rouwklachten en wee geschreven. Verder zeide Hij tot mij: Mensenkind, eet wat gij vindt; eet deze boekrol, en ga, spreek tot het huis Israëls.

> So I opened my mouth, and he caused me to eat that roll. And he said unto me, Son of man, cause thy belly to eat, and fill thy bowels with this roll that I give thee. Then did I eat it; and it was in my mouth as honey for sweetness. Ezekiel 2:8–3:3.

> Toen opende ik mijn mond, en hij deed mij die boekrol eten. En hij zei tot mij: Mensenkind, laat uw buik eten en vul uw ingewanden met deze boekrol die ik u geef. Toen at ik haar op; en zij was in mijn mond zo zoet als honing. Ezechiël 2:8–3:3.

If Ezekiel refused to eat the little book he would be in the rebellious house, and the “roll” of the “book” he was to eat was represented as “lamentations, and mourning, and woe,” representing a threefold message in the last days. The threefold message of the last days is the three angels messages of Revelation fourteen, and the context which Ezekiel presents those three messages, is the context of Islam and the third woe. The three messages possess an alpha and an omega, and the third is “woe,” a primary symbol of Islam, so the alpha must agree with the omega, therefore the “lamentations” represent the lamentations that began at 9/11 with the arrival of the seventh trumpet and third woe which would progressively escalate on into the seven last plagues. At the Sunday law “earthquake” of Revelation eleven, the third woe cometh quickly, and inspiration informs us that the unrighteous decree of Isaiah ten is that Sunday law. The verse begins by stating “woe” upon those who make unrighteous decrees.

Indien Ezechiël weigerde het kleine boek te eten, zou hij zich in het weerspannige huis bevinden, en de „rol” van het „boek” die hij moest eten, werd voorgesteld als „klaagliederen, en zuchten, en wee”, waarmee een drievoudige boodschap in de laatste dagen wordt voorgesteld. De drievoudige boodschap van de laatste dagen is de boodschap van de drie engelen van Openbaring veertien, en de context waarin Ezechiël deze drie boodschappen presenteert, is de context van de islam en het derde wee. De drie boodschappen bezitten een alfa en een omega, en de derde is „wee”, een primair symbool van de islam; daarom moet de alfa overeenstemmen met de omega, en bijgevolg stellen de „klaagliederen” de klaagliederen voor die op 11 september begonnen met de komst van de zevende bazuin en het derde wee, dat geleidelijk zou escaleren tot in de zeven laatste plagen. Bij de zondagwet-„aardbeving” van Openbaring elf komt het derde wee haastig, en de Inspiratie deelt ons mee dat het onrechtvaardige besluit van Jesaja tien die zondagwet is. Het vers begint met de uitspraak: „wee” over hen die onrechtvaardige verordeningen uitvaardigen.

Eating the manna was the first of three tests, the second was the “doubling” on the preparation day. And what were the preparing for? They were preparing for the Sabbath test, which is the third angel’s message.

Het eten van het manna was de eerste van drie beproevingen; de tweede was de „verdubbeling” op de voorbereidingsdag. En waarop bereidden zij zich voor? Zij bereidden zich voor op de sabbatsbeproeving, die de boodschap van de derde engel is.

That threefold miracle was also the first or alpha test of ten tests. God gave manna at the first step, then He gave a ‘double’ portion at the second step, but none at the third. The third test is different than the first two tests, for the third is the litmus test. Those three tests represent the alpha of a ten-step testing process that leads to the first Kadesh.

Dat drievoudige wonder was tevens de eerste, of alfa-, beproeving van tien beproevingen. God gaf manna bij de eerste stap, vervolgens gaf Hij een ‘dubbele’ portie bij de tweede stap, maar geen bij de derde. De derde beproeving verschilt van de eerste twee, want de derde is de lakmoesproef. Die drie beproevingen vormen de alfa van een beproevingsproces in tien stappen dat leidt tot het eerste Kades.

If you search the various theologians, you will find many lists of the ten tests that reach their conclusion at the first Kadesh. Almost all of them include the Red Sea as one of the ten tests, some include historical waymarks before the Red Sea during the plagues. They are all wrong.

Als u de verschillende theologen raadpleegt, zult u vele lijsten aantreffen van de tien beproevingen die hun afsluiting bereiken bij het eerste Kades. Bijna allen nemen de Rode Zee op als een van de tien beproevingen; sommigen nemen historische bakens van vóór de Rode Zee tijdens de plagen op. Zij hebben allen ongelijk.

The first test is the manna. Paul identifies that the Red Sea crossing was baptism.

De eerste beproeving is het manna. Paulus duidt de doortocht door de Rode Zee aan als de doop.

> Moreover, brethren, I would not that ye should be ignorant, how that all our fathers were under the cloud, and all passed through the sea; And were all baptized unto Moses in the cloud and in the sea. 1 Corinthians 10:1, 2.

> Voorts, broeders, ik wil niet dat gij onwetend zijt, dat onze vaderen allen onder de wolk waren, en allen door de zee zijn gegaan; en allen in de wolk en in de zee tot Mozes gedoopt werden. 1 Korinthiërs 10:1, 2.

Moses typifies Jesus, and Jesus’ baptism identifies a testing process, threefold in nature, beginning with and emphasizing the test of appetite. The cross was typified by the Passover in Egypt. When they came out on the other side of the Red Sea, Christ was resurrected as the first fruit offering. When He came out of the watery grave at the hands of John the Baptist, Christ (the first fruit offering) began a forty-day testing process. After He was resurrected as typified by His baptism, there were forty days that Christ interacted with the disciples’ face to face. The testing process begins after the Red Sea crossing, as certainly as Christ was driven by the Spirit into the wilderness as soon as He came out of the water.

Mozes is een type van Jezus, en de doop van Jezus duidt op een beproevingsproces, drievoudig van aard, dat begint met en de nadruk legt op de beproeving van de eetlust. Het kruis werd vooraf uitgebeeld door het Pascha in Egypte. Toen zij aan de andere zijde van de Rode Zee uitkwamen, werd Christus opgewekt als de offergave van de eersteling. Toen Hij door toedoen van Johannes de Doper uit het watergraf tevoorschijn kwam, begon Christus (de offergave van de eersteling) aan een beproevingsproces van veertig dagen. Nadat Hij was opgewekt, zoals vooraf uitgebeeld door Zijn doop, waren er veertig dagen waarin Christus van aangezicht tot aangezicht met de discipelen omging. Het beproevingsproces begint na de doortocht door de Rode Zee, even zeker als Christus door de Geest naar de woestijn werd gedreven zodra Hij uit het water was gekomen.

The first test for Christ was appetite, for the Bread of Heaven took up His anointed work right where Adam had fallen. The first test after the Red Sea is the threefold manna test typifying the threefold test upon the Bread of Heaven. Christ’s testing began after He came out of the water, so the ten tests must also begin ‘after’ they came out of the water. Christ was then confronted with a threefold test, set within the context of appetite, as typified by the threefold test of the manna that began after the Spirit had driven ancient Israel out of Egypt and into the wilderness.

De eerste beproeving voor Christus betrof de begeerte, want het Brood des Hemels nam Zijn gezalfde werk op precies waar Adam gevallen was. De eerste beproeving na de Rode Zee is de drievoudige manna-beproeving, die de drievoudige beproeving van het Brood des Hemels voorafbeeldt. Christus’ beproeving begon nadat Hij uit het water was opgekomen; zo moeten ook de tien beproevingen beginnen ‘nadat’ zij uit het water waren opgekomen. Christus werd toen geconfronteerd met een drievoudige beproeving, geplaatst binnen de context van begeerte, zoals voorafgebeeld door de drievoudige beproeving van het manna, die begon nadat de Geest het oude Israël uit Egypte en de woestijn in had gedreven.

The other lists that conjecture about what rebellions are represented by the ten tests that culminate at Kadesh identify Aaron’s golden calf rebellion as one of those ten tests, but they are wrong.

De andere lijsten die gissen welke opstanden worden voorgesteld door de tien beproevingen die te Kades hun hoogtepunt bereiken, rekenen Aärons opstand met het gouden kalf tot die tien beproevingen, maar daarin hebben zij ongelijk.

The provocation of the golden calf represents two tests. It is an essential element of the golden calf’s symbolism. The idolatry manifested when the people thought God would not see, was followed by the return of Moses. Then the people made a choice to remain idolaters in full view of God, as represented by Moses.

De provocatie van het gouden kalf vertegenwoordigt twee beproevingen. Zij is een wezenlijk element van de symboliek van het gouden kalf. De afgoderij die zich openbaarde toen het volk meende dat God niet zou zien, werd gevolgd door de terugkeer van Mozes. Vervolgens maakte het volk de keuze om, in het volle zicht van God, zoals vertegenwoordigd door Mozes, afgodenaanbidders te blijven.

In the twofold escalating rebellion, we see a prophetic division in the tribes, when the tribe of Levi became exclusively assigned to the sanctuary work, for until that rebellion, the sanctuary work was to be accomplished by the firstborn of every tribe. No longer would that be the case. Now the faithful tribe of Levi would maintain the temple. “Division” or separation into ‘two’ is an element of the prophetic characteristic of the golden calf.

In de tweevoudige, toenemende opstand zien wij een profetische scheiding onder de stammen, toen de stam van Levi uitsluitend werd aangewezen voor de dienst van het heiligdom; want tot aan die opstand moest de dienst van het heiligdom worden verricht door de eerstgeborenen van elke stam. Dat zou niet langer het geval zijn. Voortaan zou de trouwe stam van Levi de tempel onderhouden. “Verdeling” of scheiding in ‘tweeën’ is een element van het profetische kenmerk van het gouden kalf.

Aaron’s rebellion typified the rebellion of Jeroboam, the first king of the northern kingdom of Israel. Jeroboam ‘doubles’ the golden calves, placing one in Bethel and one in Dan. Aaron and Jeroboam are representing parallel histories, which is the history of the formation of the image of the beast. The history of the image of the beast is fulfilled in two periods, divided by the Sunday law in the United States. The image of the beast is a symbol of the combination of church and state which is set up first in the United States, and then in the world.

Aärons opstand was een voorafschaduwing van de opstand van Jerobeam, de eerste koning van het noordelijke koninkrijk Israël. Jerobeam ‘verdubbelt’ de gouden kalveren door er één in Bethel en één in Dan te plaatsen. Aäron en Jerobeam vertegenwoordigen parallelle geschiedenissen, namelijk de geschiedenis van de vorming van het beeld van het beest. De geschiedenis van het beeld van het beest wordt vervuld in twee perioden, gescheiden door de zondagswet in de Verenigde Staten. Het beeld van het beest is een symbool van de vereniging van kerk en staat, die eerst in de Verenigde Staten en vervolgens in de wereld wordt opgericht.

There is always a division associated with symbols of the image of the beast. With Aaron it was the separation of the Levites, with Jeroboam it was the separation of the twelve tribes into two southern and ten northern tribes.

Er is altijd een scheiding verbonden aan de symbolen van het beeld van het beest. Bij Aäron was het de afzondering van de Levieten; bij Jerobeam was het de scheiding van de twaalf stammen in twee zuidelijke en tien noordelijke stammen.

The symbol of that relationship of church and state is called “the image of the beast” by John in the book of Revelation. Aaron and Jeroboams’ golden calves were images of a beast, and the beast they were images of is Babylon, for the first kingdom of Bible prophecy is represented by a head of “gold” in Daniel chapter two. The image of the beast represents two tests, for the test is first brought upon the earth beast—the United States, then in chapter thirteen of Revelation the United States forces the world to set up an image to the beast. The first test is the USA, then the world.

Het symbool van die verhouding tussen kerk en staat wordt door Johannes in het boek Openbaring „het beeld van het beest” genoemd. Aarons en Jerobeams gouden kalveren waren beelden van een beest, en het beest waarvan zij beelden waren, is Babylon, want het eerste koninkrijk van de Bijbelse profetie wordt in Daniël, hoofdstuk twee, voorgesteld door een hoofd van „goud”. Het beeld van het beest vertegenwoordigt twee beproevingen, want de beproeving wordt eerst over het beest uit de aarde gebracht—de Verenigde Staten; vervolgens dwingen in hoofdstuk dertien van Openbaring de Verenigde Staten de wereld een beeld voor het beest op te richten. De eerste beproeving geldt de VS, daarna de wereld.

> “As America, the land of religious liberty, shall unite with the Papacy in forcing the conscience and compelling men to honor the false sabbath, the people of every country on the globe will be led to follow her example.” Testimonies, volume 6, 18.

> “Wanneer Amerika, het land van godsdienstvrijheid, zich met het pausdom zal verenigen om het geweten te dwingen en mensen te verplichten de valse sabbat te eren, zullen de volken van alle landen op de gehele aardbol ertoe gebracht worden haar voorbeeld te volgen.” Testimonies, deel 6, 18.

> “Foreign nations will follow the example of the United States. Though she leads out, yet the same crisis will come upon our people in all parts of the world.” Testimonies, volume 6, 395.

> “Vreemde volken zullen het voorbeeld van de Verenigde Staten volgen. Hoewel zij het voortouw neemt, zal toch dezelfde crisis over ons volk komen in alle delen van de wereld.” Testimonies, deel 6, 395.

The golden calf rebellion is twofold and marks two of the first nine tests which lead to the tenth and final test at the first Kadesh. When Aaron and Jeroboams’ rebellions are brought together “line upon line” you find Aaron, the high priest representing a church and Jeroboam, the king of Israel, representing the state. The two lines together are a symbol of a church state combination. Jeroboam’s two altars were set up in Bethel, (meaning church) and Dan (meaning judgment) and together representing the combination of church and state. With these points in place, we will begin to identify the ten tests.

De opstand van het gouden kalf is tweeledig en markeert twee van de eerste negen beproevingen die leiden tot de tiende en laatste beproeving bij het eerste Kades. Wanneer de opstanden van Aäron en Jerobeam „regel op regel” bijeen worden gebracht, ziet men in Aäron, de hogepriester, de vertegenwoordiger van een kerk, en in Jerobeam, de koning van Israël, de vertegenwoordiger van de staat. Deze twee lijnen samen zijn een symbool van een verbinding van kerk en staat. Jerobeams twee altaren werden opgericht in Bethel (betekenis: kerk) en Dan (betekenis: gericht), en vertegenwoordigen samen de combinatie van kerk en staat. Met deze uitgangspunten op hun plaats zullen wij beginnen de tien beproevingen te identificeren.

The ten tests are set within the context of the Sabbath rest (Hebrews 3–4). They begin with the threefold miracle of the manna and its lesson upon the Sabbath and it ends at the tenth test, the first Kadesh. That first Kadesh is “the day of provocation in the Scriptures,” and Paul places the final rebellion in the context of the Sabbath test. The alpha test was the Sabbath, as symbolized by manna, and the tenth and omega test at the first Kadesh was also the Sabbath rest. Alpha and Omega always represents the end with the beginning.

De tien beproevingen zijn geplaatst binnen de context van de sabbatsrust (Hebreeën 3–4). Zij beginnen met het drievoudige wonder van het manna en zijn les met betrekking tot de sabbat, en zij eindigen bij de tiende beproeving, het eerste Kades. Dat eerste Kades is „de dag van de verbittering in de Schriften”, en Paulus plaatst de laatste opstand in de context van de sabbatsbeproeving. De alfa-beproeving was de sabbat, zoals gesymboliseerd door het manna, en de tiende en omega-beproeving bij het eerste Kades was eveneens de sabbatsrust. Alfa en Omega vertegenwoordigen altijd het einde met het begin.

> Wherefore (as the Holy Ghost saith, Today if ye will hear his voice, Harden not your hearts, as in the provocation, in the day of temptation in the wilderness: When your fathers tempted me, proved me, and saw my works forty years. Wherefore I was grieved with that generation, and said, They do alway err in their heart; and they have not known my ways. So I sware in my wrath, They shall not enter into my rest.)

> Daarom, gelijk de Heilige Geest zegt: Heden, indien gij Zijn stem hoort, verhardt uw harten niet, gelijk in de verbittering, ten dage der verzoeking in de woestijn; waar uw vaderen Mij verzochten, Mij beproefden, en Mijn werken veertig jaren zagen. Daarom was Ik vertoornd op dat geslacht, en zei: Altijd dwalen zij in hun hart, en zij hebben Mijn wegen niet gekend. Zo zwoer Ik in Mijn toorn: Zij zullen in Mijn rust niet ingaan.

> Take heed, brethren, lest there be in any of you an evil heart of unbelief, in departing from the living God. But exhort one another daily, while it is called Today; lest any of you be hardened through the deceitfulness of sin. For we are made partakers of Christ, if we hold the beginning of our confidence stedfast unto the end;

> Ziet toe, broeders, dat er in niemand van u een boos, ongelovig hart zij, door af te wijken van de levende God. Maar vermaant elkander dagelijks, zolang als het Heden genoemd wordt; opdat niemand van u verhard worde door de verleiding der zonde. Want wij zijn Christus deelachtig geworden, indien wij het beginsel van onze verzekerdheid standvastig vasthouden tot het einde;

> While it is said, Today if ye will hear his voice, harden not your hearts, as in the provocation. For some, when they had heard, did provoke: howbeit not all that came out of Egypt by Moses. But with whom was he grieved forty years? was it not with them that had sinned, whose carcases fell in the wilderness? And to whom sware he that they should not enter into his rest, but to them that believed not? So we see that they could not enter in because of unbelief.

> Terwijl er gezegd wordt: Heden, indien gij zijn stem horen zult, verhardt uw harten niet, gelijk in de verbittering. Want sommigen, toen zij haar gehoord hadden, hebben verbittering verwekt; doch niet allen die onder Mozes uit Egypte waren uitgegaan. Maar op wie was Hij vertoornd gedurende veertig jaren? Was het niet op hen die gezondigd hadden, wier lichamen gevallen zijn in de woestijn? En aan wie heeft Hij gezworen dat zij in zijn rust niet zouden ingaan, dan aan hen die ongehoorzaam waren geweest? Zo zien wij dat zij niet hebben kunnen ingaan vanwege ongeloof.

> Let us therefore fear, lest, a promise being left us of entering into his rest, any of you should seem to come short of it. For unto us was the gospel preached, as well as unto them: but the word preached did not profit them, not being mixed with faith in them that heard it.

> Laten wij daarom vrezen, opdat niet iemand van u, terwijl de belofte om in Zijn rust in te gaan ons nog overgelaten is, schijne daarbij achter te blijven. Want ook aan ons is het evangelie verkondigd, evenals aan hen; maar het gepredikte woord deed hun geen nut, omdat het bij hen die het hoorden niet met geloof gepaard ging.

> For we which have believed do enter into rest, as he said, As I have sworn in my wrath, if they shall enter into my rest: although the works were finished from the foundation of the world. For he spake in a certain place of the seventh day on this wise, And God did rest the seventh day from all his works. And in this place again, If they shall enter into my rest.

> Want wij die geloofd hebben, gaan de rust binnen, zoals Hij gezegd heeft: Zoals Ik gezworen heb in mijn toorn: zij zullen Mijn rust niet binnengaan; hoewel de werken van de grondlegging der wereld af voltooid waren. Want Hij heeft ergens van de zevende dag aldus gesproken: En God rustte op de zevende dag van al Zijn werken. En op deze plaats wederom: zij zullen Mijn rust niet binnengaan.

> Seeing therefore it remaineth that some must enter therein, and they to whom it was first preached entered not in because of unbelief: Again, he limiteth a certain day, saying in David, Today, after so long a time; as it is said, Today if ye will hear his voice, harden not your hearts.

> Aangezien dan vaststaat dat sommigen daarin moeten ingaan, en zij aan wie het eerst verkondigd werd niet zijn ingegaan vanwege ongeloof, bepaalt Hij opnieuw een zekere dag door in David te zeggen: Heden, na zo lange tijd; zoals gezegd is: Heden, indien gij Zijn stem hoort, verhardt uw harten niet.

> For if Jesus had given them rest, then would he not afterward have spoken of another day.

> Want indien Jezus hun rust gegeven had, dan zou Hij daarna niet gesproken hebben van een andere dag.

> There remaineth therefore a rest to the people of God. For he that is entered into his rest, he also hath ceased from his own works, as God did from his. Let us labour therefore to enter into that rest, lest any man fall after the same example of unbelief. Hebrews 3:8–4:11.

> Er blijft dus een rust over voor het volk van God. Want wie Zijn rust is binnengegaan, is ook zelf tot rust gekomen van zijn werken, zoals God van de Zijne. Laten wij ons dan beijveren om in die rust in te gaan, opdat niemand valle naar hetzelfde voorbeeld van ongeloof. Hebreeën 3:8–4:11.

At “the day of provocation” the message of Joshua and Caleb was rejected. The passage is based upon a class who will not enter in, because of unbelief in a message they have heard. The message is represented by “rest.”

Op „de dag der verbittering” werd de boodschap van Jozua en Kaleb verworpen. Het gedeelte berust op een klasse die niet zal ingaan, vanwege ongeloof in een boodschap die zij hebben gehoord. De boodschap wordt voorgesteld door „rust”.

> “Those who are unwilling to give the Lord faithful, earnest, loving service will not find spiritual rest in this life nor in the life to come. ‘There remaineth therefore a rest to the people of God. . . . Let us labor therefore to enter into that rest, lest any man fail after the same example of unbelief.’ The rest here spoken of is the rest of grace, obtained by following the prescription. ‘Labor diligently.’” Pacific Union Recorder, November 7, 1901.

> “Zij die niet bereid zijn de Heere trouwe, ernstige, liefdevolle dienst te bewijzen, zullen geen geestelijke rust vinden in dit leven noch in het toekomende leven. ‘Er blijft dan een rust over voor het volk van God.... Laat ons ons dan beijveren om in die rust in te gaan, opdat niemand valle naar hetzelfde voorbeeld van ongeloof.’ De rust waarvan hier gesproken wordt, is de rust der genade, verkregen door het voorschrift op te volgen. ‘Arbeid ijverig.’” Pacific Union Recorder, 7 november 1901.

The “rest” is a message represented by the message of Joshua and Caleb. Paul employs the truths associated with the seventh-day Sabbath as a symbol of the message of “rest” that was rejected by those who were destined to die in the wilderness.

De „rust” is een boodschap die wordt uitgebeeld door de boodschap van Jozua en Kaleb. Paulus gebruikt de waarheden die verbonden zijn met de sabbat van de zevende dag als een symbool van de boodschap van „rust” die werd verworpen door hen die bestemd waren om in de woestijn te sterven.

The expression, “Today if ye will hear his voice” is the same as the book of Revelation’s emphasis upon any man who hears the voice of the Spirit, which is to hear the message of the Spirit, which is the message of the latter rain, which is the message of the “rest.” At Kadesh that voice sounded and the rebels selected a new leader to return them to Egypt. The history of this provocation is addressed in Psalm 95 and by Paul in Hebrews. The history identifies the failure of ancient Israel at their tenth test. The alpha test of the ten tests began with the threefold miracle of the manna representing the three angels’ messages, the Law of God, the Sabbath rest, the Bread of Heaven, obedience and judgment—and the last of the ten tests was the test of the “rest.” The “rest” of grace as Sister White states, is the symbol of the latter rain. Kadesh is a symbol of the test of either accepting or rejecting the message of the latter rain that is presented “line upon line.”

De uitdrukking: „Heden, indien gij Zijn stem horen wilt” is dezelfde als de nadruk in het boek Openbaring op eenieder die de stem van de Geest hoort, hetgeen wil zeggen: de boodschap van de Geest horen, welke de boodschap van de late regen is, welke de boodschap van de „rust” is. Te Kades klonk die stem, en de opstandigen kozen een nieuwe leider om hen naar Egypte terug te voeren. De geschiedenis van deze verbittering wordt behandeld in Psalm 95 en door Paulus in Hebreeën. De geschiedenis wijst op het falen van het oude Israël bij hun tiende beproeving. De alpha-beproeving van de tien beproevingen begon met het drievoudige wonder van het manna, dat de boodschappen van de drie engelen, de Wet van God, de sabbatsrust, het Brood des Hemels, gehoorzaamheid en oordeel vertegenwoordigt — en de laatste van de tien beproevingen was de beproeving van de „rust”. De „rust” der genade is, zoals Zuster White verklaart, het symbool van de late regen. Kades is een symbool van de beproeving om óf de boodschap van de late regen, die „regel op regel” wordt gebracht, aan te nemen óf haar te verwerpen.

Line upon line the “rest” is the outpouring of the Holy Spirit represented as the latter rain. The “rest” is also the seventh-day Sabbath, the very seal that is placed upon the faithful during the latter rain period. The “rest” is the grace that represents the power imparted to the one hundred and forty-four thousand when their sins are forever blotted out. That grace is not alone the power that is imparted representing sanctification, but is also the grace that provides justification when Christ’s blood is used to remove the sins of the repentant soul. The “rest” of grace is the message of the righteousness of Christ, a righteousness that provides the grace (power) to live without sinning, and the grace that transforms a Laodicean unto a Philadelphian. Once transformed by the grace of justification, the former Laodicean, as a Philadelphian, through the power of grace, walks upon the sanctified pathway that leads to glorification. The “rest” is the message of the third angel, as represented as “justification by faith in verity.” This being the case, Kadesh pointed to 1888.

Regel op regel is de „rust” de uitstorting van de Heilige Geest, voorgesteld als de late regen. De „rust” is ook de sabbat van de zevende dag, het eigenlijke zegel dat op de getrouwen wordt geplaatst gedurende de periode van de late regen. De „rust” is de genade die de kracht vertegenwoordigt die aan de honderdvierenveertigduizend wordt verleend wanneer hun zonden voor altijd worden uitgewist. Die genade is niet alleen de verleende kracht die de heiliging vertegenwoordigt, maar is ook de genade die rechtvaardiging verschaft wanneer het bloed van Christus wordt gebruikt om de zonden van de berouwvolle ziel weg te nemen. De „rust” van de genade is de boodschap van de gerechtigheid van Christus, een gerechtigheid die de genade (kracht) verschaft om te leven zonder te zondigen, en de genade die een Laodiceër in een Filadelfiër verandert. Eenmaal door de genade van de rechtvaardiging veranderd, bewandelt de voormalige Laodiceër, als een Filadelfiër, door de kracht van de genade het geheiligde pad dat tot verheerlijking leidt. De „rust” is de boodschap van de derde engel, voorgesteld als „rechtvaardiging door het geloof in waarheid”. Daar dit zo is, wees Kades naar 1888.

The first Kadesh identifies the message of “rest” that is the “gospel” message. The everlasting gospel is ‘the work of Christ in introducing a threefold testing process which develops and then manifests two classes of worshippers.’ The message of the everlasting gospel of “rest” at the first Kadesh represents the threefold message of the everlasting gospel that is governed by the threefold work of the Holy Spirit who convicts of sin, righteousness and judgment. Those three steps are the identical three testing steps in the test of the manna!

Het eerste Kades identificeert de boodschap van „rust”, die de boodschap van het „evangelie” is. Het eeuwige evangelie is ‘het werk van Christus in het inleiden van een drievoudig beproevingsproces dat vervolgens twee klassen aanbidders ontwikkelt en openbaart.’ De boodschap van het eeuwige evangelie van „rust” bij het eerste Kades vertegenwoordigt de drievoudige boodschap van het eeuwige evangelie, die wordt beheerst door het drievoudige werk van de Heilige Geest, Die overtuigt van zonde, gerechtigheid en oordeel. Die drie stappen zijn dezelfde drie beproevingsstappen als in de beproeving van het manna!

The ten tests begin with a threefold testing process, emphasizing the Law of God, the Sabbath and mankind’s responsibility to eat and digest God’s message. The first of the ten tests was threefold as was the tenth. The first test employs the manna, as a symbol of the Bread of Heaven exalting the seventh-day Sabbath. The last test employs “rest,” as the symbol of the final testing process of the latter rain which culminates at the Sunday law, where those who represent the Bread of Heaven are lifted up as an ensign of the Sabbath.

De tien beproevingen beginnen met een drievoudig beproevingsproces, waarbij de Wet van God, de Sabbat en de verantwoordelijkheid van de mens om Gods boodschap te eten en te verteren, worden benadrukt. De eerste van de tien beproevingen was drievoudig, evenals de tiende. De eerste beproeving gebruikt het manna als een symbool van het Brood des Hemels, waarbij de zevendedagsabbat wordt verheven. De laatste beproeving gebruikt „rust” als het symbool van het uiteindelijke beproevingsproces van de late regen, dat culmineert in de zondagwet, waar zij die het Brood des Hemels vertegenwoordigen, worden opgericht als een banier van de Sabbat.

The beginning of the ten tests as with the ending of the ten tests emphasize the Sabbath, and the gospel message associated with the Sabbath, which is the everlasting gospel of the third angel. The first Kadesh is the omega of the ten tests, so the alpha of the ten tests must possess the same characteristics. Kadesh represented 1863, when the Lord had desired to finish His work and take His people home, but the entrance into the Promised Land was delayed.

Het begin van de tien beproevingen legt, evenals het einde van de tien beproevingen, nadruk op de sabbat en op de evangelieboodschap die met de sabbat verbonden is, namelijk het eeuwige evangelie van de derde engel. Het eerste Kades is de omega van de tien beproevingen; daarom moet de alfa van de tien beproevingen dezelfde kenmerken bezitten. Kades vertegenwoordigde 1863, toen de Heere Zijn werk had willen voleinden en Zijn volk naar huis had willen brengen, maar de intocht in het Beloofde Land werd vertraagd.

> “By reading the following scriptures we shall see how God regarded ancient Israel:

> „Door de volgende Schriftgedeelten te lezen, zullen wij zien hoe God het oude Israël beschouwde:

> “‘For the Lord hath chosen Jacob unto Himself, and Israel for His peculiar treasure.’ Psalm 135:4.

> “‘Want de HEERE heeft Jakob Zich verkoren, Israël tot Zijn eigendom.’ Psalm 135:4.

> “‘For thou art an holy people unto the Lord thy God, and the Lord hath chosen thee to be a peculiar people unto Himself, above all the nations that are upon the earth.’ Deuteronomy 14:2.

> ‘Want gij zijt een heilig volk voor den HEERE, uw God, en de HEERE heeft u uitverkoren om Hem ten eigendom te zijn, uit alle volken die op den aardbodem zijn.’ Deuteronomium 14:2.

> “‘For thou art an holy people unto the Lord thy God: the Lord thy God hath chosen thee to be a special people unto Himself, above all people that are upon the face of the earth. The Lord did not set His love upon you, nor choose you, because ye were more in number than any people; for ye were the fewest of all people.’ Deuteronomy 7:6, 7.

> “‘Want gij zijt een heilig volk voor de HEERE, uw God; de HEERE, uw God, heeft u uitverkoren om voor Zichzelf een bijzonder volk te zijn, boven alle volken die op de aardbodem zijn. Niet omdat gij talrijker waart dan enig ander volk, heeft de HEERE Zijn liefde op u gevestigd of u uitverkoren; want gij waart het kleinste van alle volken.’ Deuteronomium 7:6, 7.

> “‘For wherein shall it be known here that I and Thy people have found grace in Thy sight? is it not in that Thou goest with us? so shall we be separated, I and Thy people, from all the people that are upon the face of the earth.’ Exodus 33:16.

> “‘Want waaraan zal hier bekend worden dat ik en Uw volk genade gevonden hebben in Uw ogen? Is het niet daaraan dat Gij met ons meegaat? Zo zullen wij, ik en Uw volk, afgezonderd zijn van al de volken die op de aardbodem zijn.’ Exodus 33:16.

> “How frequently ancient Israel rebelled, and how often they were visited with judgments, and thousands slain, because they would not heed the commands of God who had chosen them! The Israel of God in these last days are in constant danger of mingling with the world and losing all signs of being the chosen people of God. Read again Titus 2:13–15. We are here brought down to the last days, when God is purifying unto Himself a peculiar people. Shall we provoke Him as did ancient Israel? Shall we bring His wrath upon us by departing from Him and mingling with the world, and following the abominations of the nations around us?” Testimonies, volume 1, 282, 283.

> “Hoe vaak kwam het oude Israël in opstand, en hoe dikwijls werden zij bezocht met oordelen, en duizenden gedood, omdat zij geen gehoor wilden geven aan de geboden van God, die hen had uitverkoren! Het Israël van God verkeert in deze laatste dagen voortdurend in gevaar zich met de wereld te vermengen en alle kenmerken te verliezen van het uitverkoren volk van God. Lees opnieuw Titus 2:13–15. Hier worden wij gebracht tot de laatste dagen, waarin God Zich een eigenaardig volk reinigt. Zullen wij Hem tergen zoals het oude Israël deed? Zullen wij Zijn toorn over ons brengen door van Hem af te wijken en ons met de wereld te vermengen, en de gruwelen van de volken rondom ons na te volgen?” Testimonies, deel 1, 282, 283.

Sister White asks, “Shall we provoke Him as did ancient Israel?” We provoke him by mingling with the world, which is symbolized by Egypt, the very place that the rebels at Kadesh sought a leader to lead them back to. In 1863 the desire to return to Egypt and the selection of a new leader is represented by inspiration as desiring to be associated with the world.

Zuster White vraagt: “Zullen wij Hem tergen zoals het oude Israël deed?” Wij tergen Hem door ons te vermengen met de wereld, die door Egypte wordt gesymboliseerd, juist de plaats waarheen de opstandigen te Kadesj een leider zochten om hen terug te voeren. In 1863 wordt het verlangen om naar Egypte terug te keren en de keuze van een nieuwe leider door de inspiratie voorgesteld als het verlangen om zich met de wereld te verbinden.

The passage we are now considering was preceded by Sister White’s commentary of ancient Israel not entering into the rest. In the context of their continuous rebellion, she set forth the verses identifying how God wished to relate to His bride, but His bride refused. The following passage leads into what we just read.

De passage die wij thans beschouwen, werd voorafgegaan door Zuster Whites commentaar over het oude Israël dat de rust niet binnenging. In de context van hun voortdurende opstand zette zij de verzen uiteen die aangeven hoe God Zich tot Zijn bruid wenste te verhouden, maar Zijn bruid weigerde. De volgende passage leidt in tot hetgeen wij zojuist hebben gelezen.

In the passage she records, “God required His people to trust in Him alone. He did not wish them to receive help from those who did not serve Him.” In 1863, Laodicean Millerite Adventism formed an alliance with the government of the United States to help in their efforts to prevent their young men from being drafted into the deadliest war in American history.

In de passage die zij optekent, staat: „God vereiste van Zijn volk dat het alleen op Hem vertrouwde. Hij wenste niet dat zij hulp ontvingen van hen die Hem niet dienden.” In 1863 sloot het Laodiceïsche Milleritische adventisme een verbond met de regering van de Verenigde Staten ter ondersteuning van zijn pogingen te voorkomen dat hun jonge mannen zouden worden opgeroepen voor de dodelijkste oorlog in de Amerikaanse geschiedenis.

> “We here read the warnings which God gave to ancient Israel. It was not His good pleasure that they should wander so long in the wilderness; He would have brought them immediately to the Promised Land had they submitted and loved to be led by Him; but because they so often grieved Him in the desert, He sware in His wrath that they should not enter into His rest, save two who wholly followed Him. God required His people to trust in Him alone. He did not wish them to receive help from those who did not serve Him.

> “Hier lezen wij de waarschuwingen die God aan het oude Israël gaf. Het was niet Zijn welbehagen dat zij zo lang in de woestijn zouden rondzwerven; Hij zou hen onmiddellijk in het Beloofde Land hebben gebracht, indien zij zich hadden onderworpen en zich gaarne door Hem hadden laten leiden; maar omdat zij Hem in de woestijn zo menigmaal bedroefden, zwoer Hij in Zijn toorn dat zij niet in Zijn rust zouden ingaan, behalve twee die Hem ten volle volgden. God eiste van Zijn volk dat het op Hem alleen vertrouwde. Hij wenste niet dat zij hulp zouden ontvangen van hen die Hem niet dienden.

> “Please read Ezra 4:1–5: ‘Now when the adversaries of Judah and Benjamin heard that the children of the captivity builded the temple unto the Lord God of Israel; then they came to Zerubbabel, and to the chief of the fathers, and said unto them, Let us build with you: for we seek your God, as ye do; and we do sacrifice unto Him since the days of Esarhaddon king of Assur, which brought us up hither. But Zerubbabel, and Jeshua, and the rest of the chief of the fathers of Israel, said unto them, Ye have nothing to do with us to build an house unto our God; but we ourselves together will build unto the Lord God of Israel, as King Cyrus the king of Persia hath commanded us. Then the people of the land weakened the hands of the people of Judah, and troubled them in building, and hired counselors against them, to frustrate their purpose.’

> ‘Lees alstublieft Ezra 4:1–5: “Toen nu de tegenstanders van Juda en Benjamin hoorden dat de kinderen der ballingschap de tempel bouwden voor de HEERE, de God van Israël, kwamen zij tot Zerubbabel en tot de familiehoofden en zeiden tot hen: Laat ons met u meebouwen; want wij zoeken uw God, zoals gij doet; en wij offeren aan Hem sinds de dagen van Esar-Haddon, de koning van Assur, die ons hierheen heeft gebracht. Maar Zerubbabel en Jesua en de overigen van de familiehoofden van Israël zeiden tot hen: Gij hebt met ons niets van doen bij het bouwen van een huis voor onze God; maar wij alleen zullen voor de HEERE, de God van Israël, bouwen, zoals koning Kores, de koning van Perzië, ons heeft geboden. Toen verzwakte het volk van het land de handen van het volk van Juda en verontrustte hen bij het bouwen, en het huurde raadgevers tegen hen om hun voornemen te verijdelen.”’

> “Ezra 8:21–23: ‘Then I proclaimed a fast there, at the river of Ahava, that we might afflict ourselves before our God, to seek of Him a right way for us, and for our little ones, and for all our substance. For I was ashamed to require of the king a band of soldiers and horsemen to help us against the enemy in the way: because we had spoken unto the king, saying, The hand of our God is upon all them for good that seek Him; but His power and His wrath is against all them that forsake Him. So we fasted and besought our God for this: and He was entreated of us.’

> “Ezra 8:21–23: ‘Toen riep ik daar, aan de rivier Ahava, een vasten uit, opdat wij ons zouden verootmoedigen voor het aangezicht van onze God, om van Hem een rechte weg te zoeken voor ons, voor onze kleinen en voor al onze have. Want ik schaamde mij van de koning een legerafdeling en ruiters te verzoeken om ons tegen de vijand op de weg te helpen; omdat wij tot de koning hadden gesproken en gezegd: De hand van onze God is ten goede over allen die Hem zoeken, maar Zijn macht en Zijn toorn zijn tegen allen die Hem verlaten. Zo vastten wij en smeekten onze God hierom; en Hij liet Zich door ons verbidden.’”

> “The prophet and these fathers did not regard the people of the land as worshipers of the true God, and though these professed friendship and wished to help them, they dared not unite with them in anything relating to His worship. When going up to Jerusalem to build the temple of God and to restore His worship, they would not ask help of the king to assist them in the way, but by fasting and prayer sought the Lord for help. They believed that God would defend and prosper His servants in their efforts to serve Him. The Creator of all things needs not the help of His enemies to establish His worship. He asks not the sacrifice of wickedness, nor accepts the offerings of those who have other gods before the Lord.

> „De profeet en deze vaderen beschouwden de bevolking van het land niet als aanbidders van de ware God, en hoewel dezen vriendschap betuigden en hun hulp wilden verlenen, durfden zij zich met hen in niets te verenigen dat betrekking had op Zijn aanbidding. Toen zij optrokken naar Jeruzalem om de tempel van God te bouwen en Zijn aanbidding te herstellen, wilden zij de koning niet om hulp verzoeken om hen onderweg bij te staan, maar zochten zij door vasten en gebed de HEERE om hulp. Zij geloofden dat God Zijn dienstknechten zou beschermen en voorspoed geven in hun pogingen Hem te dienen. De Schepper van alle dingen heeft de hulp van Zijn vijanden niet nodig om Zijn aanbidding te vestigen. Hij vraagt niet om het offer van goddeloosheid, noch aanvaardt Hij de offers van hen die andere goden hebben vóór de HEERE.”

> “We often hear the remark: ‘You are too exclusive.’ As a people we would make any sacrifice to save souls, or lead them to the truth. But to unite with them, to love the things that they love, and have friendship with the world, we dare not, for we should then be at enmity with God.” Testimonies, volume 1, 281, 282.

> „Wij horen dikwijls de opmerking: ‘U bent te exclusief.’ Als volk zouden wij ieder offer brengen om zielen te redden of hen tot de waarheid te leiden. Maar ons met hen te verenigen, lief te hebben wat zij liefhebben, en vriendschap met de wereld te onderhouden, durven wij niet, want dan zouden wij in vijandschap met God zijn.” Testimonies, deel 1, 281, 282.

Sister White states, in conjunction with her commentary of the rebellion of Kadesh, “The Creator of all things needs not the help of His enemies to establish His worship. He asks not the sacrifice of wickedness, nor accepts the offerings of those who have other gods before the Lord.” In 1863, the movement of Laodicean Millerite Adventism became a church and formed an alliance with the power that would enforce Sunday worship upon the nation and thereafter the world.

Zuster White verklaart, in samenhang met haar commentaar op de opstand van Kades: “De Schepper van alle dingen heeft de hulp van Zijn vijanden niet nodig om Zijn eredienst te vestigen. Hij vraagt niet om het offer van goddeloosheid, noch aanvaardt Hij de gaven van hen die andere goden hebben vóór de Heere.” In 1863 werd de beweging van het Laodiceïsche Milleritische Adventisme een kerk en ging zij een verbond aan met de macht die de zondagsverering aan de natie en daarna aan de wereld zou opleggen.

In the next article, we will continue our considerations of the prophetic lines that contribute to 1863, which is the capstone of the prophetic period of 1844 unto 1863.

In het volgende artikel zullen wij onze beschouwingen voortzetten over de profetische lijnen die bijdragen aan 1863, de bekroning van de profetische periode van 1844 tot 1863.

> The thing that hath been, it is that which shall be; and that which is done is that which shall be done: and there is no new thing under the sun. Is there any thing whereof it may be said, See, this is new? it hath been already of old time, which was before us. I know that, whatsoever God doeth, it shall be for ever: nothing can be put to it, nor any thing taken from it: and God doeth it, that men should fear before him. That which hath been is now; and that which is to be hath already been; and God requireth that which is past. Ecclesiastes 1:9, 10; 3:14, 15.

> Wat geweest is, dat zal er weer zijn; en wat gedaan is, dat zal weer gedaan worden; er is niets nieuws onder de zon. Is er iets waarvan men zeggen kan: Zie, dit is nieuw? Het was er al in oude tijden, die vóór ons geweest zijn. Ik weet dat al wat God doet, voor eeuwig zal zijn; daaraan kan men niets toevoegen, en daarvan niets afdoen; en God doet het, opdat men voor Zijn aangezicht vreze. Wat geweest is, is er nu; en wat komen zal, is reeds geweest; en God zoekt weder op wat voorbijgegaan is. Prediker 1:9, 10; 3:14, 15.

Back to Articles