Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Thirty-Four

Het Boek van Joël en de Laodicese Kerk der Zevendedagsadventisten - Nummer Vierendertig

Number Thirty-Four

Nummer Vierendertig

Author

Jeff Pippenger

Published

January 27, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

In order for there to be a voice in the wilderness, there must be a wilderness. In July of 2023, a voice began to sound identifying that the Lion of the tribe of Judah was then unsealing the revelation of Himself as set forth in chapter one of the book of Revelation. The disappointment of Sabbath, July 18, 2020, began the three and a half days of Revelation eleven that ended on Sabbath, December 30, 2023. That Sabbath, for the first time since July 2020, Future for America spoke publicly on a zoom meeting.

Opdat er een stem in de woestijn zou zijn, moet er een woestijn zijn. In juli 2023 begon een stem te klinken die vaststelde dat de Leeuw uit de stam van Juda toen de openbaring van Zichzelf, zoals uiteengezet in hoofdstuk één van het boek Openbaring, begon te ontzegelen. De teleurstelling van sabbat, 18 juli 2020, vormde het begin van de drieënhalve dagen van Openbaring elf, die eindigden op sabbat, 30 december 2023. Op die sabbat sprak Future for America voor het eerst sinds juli 2020 weer in het openbaar tijdens een Zoom-bijeenkomst.

From that point on, the Revelation of Jesus Christ has been opening progressively. It started with a revelation of the word “truth,” that was then seen to represent a framework of three steps outlined by the first, thirteenth and twenty-second letters of the Hebrew alphabet, when brought together form the word “truth.” The three steps represented in the framework of the word “truth” was an old truth, placed in a new setting.

Vanaf dat moment heeft de Openbaring van Jezus Christus zich geleidelijk ontvouwd. Zij begon met een openbaring van het woord „waarheid”, waarvan vervolgens werd ingezien dat het een raamwerk vertegenwoordigde van drie stappen, aangeduid door de eerste, dertiende en tweeëntwintigste letters van het Hebreeuwse alfabet, die, samengevoegd, het woord „waarheid” vormen. De drie stappen die in het raamwerk van het woord „waarheid” worden vertegenwoordigd, waren een oude waarheid, geplaatst in een nieuwe context.

For years we have shown the three steps of the courtyard, holy place and Most Holy Place, were parallel to the three works of the Holy Spirit as He convicts of sin in the courtyard, manifests righteousness in the holy place and judges in the Most Holy Place. We have identified these three steps are manifested throughout God’s Word, but all those understandings were magnified with the framework of “truth,” as of 2023. Taking an old truth and placing it in a new framework of truth is what Christ does as He progressively unseals His Word. The “wilderness” that ended in 2023, represents a prophetic “time of the end,” when a prophecy is unsealed. That prophecy is the revelation of Jesus Christ, who is the “Truth.”

Jarenlang hebben wij aangetoond dat de drie stappen van de voorhof, het heilige en het Allerheiligste parallel liepen met de drie werken van de Heilige Geest, terwijl Hij in de voorhof overtuigt van zonde, in het heilige gerechtigheid openbaart en in het Allerheiligste oordeelt. Wij hebben vastgesteld dat deze drie stappen door het hele Woord van God heen worden geopenbaard, maar al deze inzichten werden vergroot binnen het kader van de „waarheid”, vanaf 2023. Een oude waarheid nemen en haar in een nieuw kader van waarheid plaatsen, is wat Christus doet terwijl Hij Zijn Woord geleidelijk verder ontzegelt. De „woestijn” die in 2023 eindigde, vertegenwoordigt een profetische „tijd van het einde”, wanneer een profetie wordt ontzegeld. Die profetie is de openbaring van Jezus Christus, die de „Waarheid” is.

> “In the time of the Savior, the Jews had so covered over the precious jewels of truth with the rubbish of tradition and fable, that it was impossible to distinguish the true from the false. The Savior came to clear away the rubbish of superstition and long-cherished errors, and to set the jewels of God’s word in the framework of truth. What would the Savior do if he should come to us now as he did to the Jews? He would have to do a similar work in clearing away the rubbish of tradition and ceremony. The Jews were greatly disturbed when he did this work. They had lost sight of the original truth of God, but Christ brought it again to view. It is our work to free the precious truths of God from superstition and error. What a work is committed to us in the gospel!” Review and Herald, June 4, 1889.

> “In de tijd van de Heiland hadden de Joden de kostbare juwelen van de waarheid zó bedekt met het puin van overlevering en fabel, dat het onmogelijk was het ware van het valse te onderscheiden. De Heiland kwam om het puin van bijgeloof en lang gekoesterde dwalingen weg te ruimen en de juwelen van Gods woord in het raamwerk van de waarheid te plaatsen. Wat zou de Heiland doen indien Hij nu tot ons zou komen zoals Hij tot de Joden kwam? Hij zou een soortgelijk werk moeten verrichten in het wegruimen van het puin van overlevering en ceremonie. De Joden waren zeer verontrust toen Hij dit werk deed. Zij hadden de oorspronkelijke waarheid van God uit het oog verloren, maar Christus bracht haar opnieuw in het zicht. Het is ons werk de kostbare waarheden van God te bevrijden van bijgeloof en dwaling. Wat een werk is ons in het evangelie toevertrouwd!” Review and Herald, 4 juni 1889.

It “is our work to free the precious truths of God from superstition and error,” and “set the jewels of God’s Word in the framework of truth.” In 2023 the Lord introduced the framework of truth, in the structure represented by the word “truth.” That framework brings to view the “original” truths “of God.”

Het “is ons werk de kostbare waarheden van God te bevrijden van bijgeloof en dwaling” en “de juwelen van Gods Woord te zetten in het raamwerk van de waarheid.” In 2023 heeft de Heer het raamwerk van de waarheid ingevoerd, in de structuur die wordt voorgesteld door het woord “waarheid.” Dat raamwerk brengt de “oorspronkelijke” waarheden “van God” in het zicht.

> “The dust and rubbish of error have buried the precious jewels of truth, but the Lord’s workers can uncover these treasures, so that thousands will look upon them with delight and awe. Angels of God will be beside the humble worker, giving grace and divine enlightenment, and thousands will be led to pray with David, ‘Open thou mine eyes that I may behold wondrous things out of thy law.’ Truths that have been for ages unseen and unheeded, will blaze forth from the illuminated pages of God’s holy word. The churches generally that have heard, refused, and trampled upon the truth, will do more wickedly; but ‘the wise,’ those who are honest, will understand. The book is open, and the words of God reach the hearts of those who desire to know his will. At the loud cry of the angel from heaven who joins the third angel, thousands will awake from the stupor that has held the world for ages, and will see the beauty and value of the truth.” Review and Herald, December 15, 1885.

> “Het stof en puin van de dwaling hebben de kostbare juwelen van de waarheid bedolven, maar de arbeiders des Heren kunnen deze schatten blootleggen, zodat duizenden er met vreugde en ontzag naar zullen opzien. Engelen van God zullen de nederige arbeider terzijde staan en genade en goddelijke verlichting schenken, en duizenden zullen ertoe gebracht worden met David te bidden: ‘Open mijn ogen, opdat ik de wonderen van uw wet aanschouwe.’ Waarheden die eeuwenlang ongezien en onbeacht zijn gebleven, zullen oplichten van de verlichte bladzijden van Gods heilig Woord. De kerken in het algemeen, die de waarheid hebben gehoord, haar hebben geweigerd en met voeten hebben getreden, zullen nog goddelozer handelen; maar ‘de verstandigen’, zij die oprecht zijn, zullen het verstaan. Het boek is geopend, en de woorden van God bereiken de harten van hen die ernaar verlangen zijn wil te kennen. Bij de luide roep van de engel uit de hemel die zich bij de derde engel voegt, zullen duizenden ontwaken uit de verdoving die de wereld eeuwenlang in haar greep heeft gehouden, en zij zullen de schoonheid en waarde van de waarheid zien.” Review and Herald, 15 december 1885.

The “Lord’s workers” who are “the wise” and “who are honest” “will understand,” and will “uncover” “treasures, so that thousands will look upon them with delight and awe.” Unfortunately for Laodicean Adventism it is not they who wake up from their stupor at the loud cry of the third angel, for that is the Sunday law, and that is much too late for Adventism to awaken. The eleventh-hour workers awaken from their “stupor” “at the loud cry of the angel who joins the third angel” at the soon-coming Sunday law. Since 2024, “Truths that have been for ages unseen and unheeded,” have been blazing “forth from the illuminated pages of God’s holy word.”

De „werkers des Heren” die „de wijzen” zijn en „die oprecht zijn”, „zullen verstaan” en „schatten” „aan het licht brengen, zodat duizenden er met verrukking en ontzag op zullen zien.” Helaas voor het Laodiceïsche Adventisme zijn zij het niet die ontwaken uit hun verdoving bij de luide roep van de derde engel, want dat is de zondagswet, en dat is veel te laat voor het Adventisme om te ontwaken. De arbeiders van het elfde uur ontwaken uit hun „verdoving” „bij de luide roep van de engel die zich bij de derde engel voegt” bij de spoedig komende zondagswet. Sinds 2024 zijn „Waarheden die eeuwenlang ongezien en onbeacht zijn gebleven” aan het opvlammen „vanuit de verlichte bladzijden van Gods heilige woord.”

In Isaiah 22:22 Eliakim is given a key, and in Matthew 16 Peter is given the keys to the kingdom.

In Jesaja 22:22 wordt Eljakim een sleutel gegeven, en in Matteüs 16 worden aan Petrus de sleutels van het koninkrijk gegeven.

> And the key of the house of David will I lay upon his shoulder; so he shall open, and none shall shut; and he shall shut, and none shall open. Isaiah 22:22.

> En Ik zal de sleutel van het huis van David op zijn schouder leggen; en hij zal openen, en niemand zal sluiten; en hij zal sluiten, en niemand zal openen. Jesaja 22:22.

The “key” is given to Philadelphia, for that is the only other place in the Scriptures the key of opening and shutting is referenced.

De „sleutel” wordt aan Filadelfia gegeven, want dat is de enige andere plaats in de Schrift waar de sleutel van het openen en sluiten wordt genoemd.

> And to the angel of the church in Philadelphia write; These things saith he that is holy, he that is true, he that hath the key of David, he that openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth; I know thy works: behold, I have set before thee an open door, and no man can shut it: for thou hast a little strength, and hast kept my word, and hast not denied my name. Revelation 3:7, 8.

> En schrijf aan de engel van de gemeente in Filadelfia: Dit zegt de Heilige, de Waarachtige, Hij die de sleutel van David heeft, die opent en niemand sluit, en sluit en niemand opent: Ik ken uw werken; zie, Ik heb voor u een geopende deur gegeven, en niemand kan die sluiten; want gij hebt weinig kracht, en gij hebt Mijn woord bewaard en Mijn naam niet verloochend. Openbaring 3:7, 8.

At the last interaction with the quibbling Jews, Christ raised a question that the Jews could not answer.

Bij de laatste woordenwisseling met de haarklovende Joden stelde Christus een vraag die de Joden niet konden beantwoorden.

> While the Pharisees were gathered together, Jesus asked them, Saying, What think ye of Christ? whose son is he? They say unto him, The Son of David. He saith unto them, How then doth David in spirit call him Lord, saying, The Lord said unto my Lord, Sit thou on my right hand, till I make thine enemies thy footstool? If David then call him Lord, how is he his son?

> Toen de Farizeeën bijeen waren, stelde Jezus hun deze vraag: Wat denkt gij van de Christus? Wiens Zoon is Hij? Zij zeiden tot Hem: De Zoon van David. Hij zeide tot hen: Hoe noemt David Hem dan in de Geest Heer, wanneer hij zegt: De Heer heeft tot mijn Heer gezegd: Zit aan Mijn rechterhand, totdat Ik Uw vijanden tot een voetbank Uwer voeten gemaakt heb? Indien David Hem dan Heer noemt, hoe is Hij zijn Zoon?

> And no man was able to answer him a word, neither durst any man from that day forth ask him any more questions. Matthew 22:41–46.

> En niemand kon Hem een woord antwoorden, en evenmin durfde iemand Hem van die dag af nog enige vragen te stellen. Mattheüs 22:41–46.

The Jews were unable to understand the prophetic relationship of David and Christ, for they lacked the prophetic keys to understand the biblical language of line upon line. Christ ended His interaction with the Jews by identifying their blindness was based upon their inability to correctly divide the Word of truth. He had identified that if you understood Moses, you would understand Christ, but they did not understand the Scriptures they claimed to uphold and defend.

De Joden waren niet in staat de profetische verhouding tussen David en Christus te begrijpen, want hun ontbraken de profetische sleutels om de bijbelse taal van regel op regel te verstaan. Christus beëindigde Zijn omgang met de Joden door aan te wijzen dat hun blindheid gegrond was op hun onvermogen het Woord der waarheid recht te verdelen. Hij had duidelijk gemaakt dat, indien men Mozes verstond, men Christus zou verstaan; maar zij begrepen de Schriften die zij beweerden te handhaven en te verdedigen, niet.

The “key” of the “house of David” was given to the Millerites, who were the church of Philadelphia. The “key” was a reformatory movement that was represented by open and shut doors. From 1798 unto 1863 the Millerite movement went from the experience of Philadelphia unto the experience of Laodicea, while going from a movement unto a church. A door opened and a door closed on April 19, 1844, as a door opened and a door closed on October 22, 1844, as a door opened and a door closed in 1863.

De “sleutel” van het “huis van David” werd gegeven aan de Millerieten, die de gemeente van Filadelfia waren. De “sleutel” was een hervormingsbeweging die werd voorgesteld door geopende en gesloten deuren. Van 1798 tot 1863 ging de Milleritische beweging van de ervaring van Filadelfia naar de ervaring van Laodicea, terwijl zij overging van een beweging tot een gemeente. Op 19 april 1844 werd een deur geopend en een deur gesloten, zoals op 22 oktober 1844 een deur werd geopend en een deur werd gesloten, en zoals in 1863 een deur werd geopend en een deur werd gesloten.

Eliakim had a key, but Peter was given “keys.” The key in the singular was the shut door of 1844.

Eliakim had een sleutel, maar aan Petrus werden „sleutels” gegeven. De sleutel in het enkelvoud was de gesloten deur van 1844.

> “The subject of the sanctuary was the key which unlocked the mystery of the disappointment of 1844. It opened to view a complete system of truth, connected and harmonious, showing that God’s hand had directed the great advent movement and revealing present duty as it brought to light the position and work of His people.” The Great Controversy, 423.

> “Het onderwerp van het heiligdom was de sleutel die het mysterie van de teleurstelling van 1844 ontsloot. Het opende voor het oog een volledig stelsel van waarheid, samenhangend en harmonisch, en toonde aan dat Gods hand de grote adventbeweging had geleid, terwijl het de tegenwoordige plicht openbaarde doordat het de positie en het werk van Zijn volk aan het licht bracht.” The Great Controversy, 423.

The subject of the sanctuary was the key that unlocked the shut door of 1844, but Peter was also given the keys of the kingdom.

Het onderwerp van het heiligdom was de sleutel die de gesloten deur van 1844 ontsloot, maar aan Petrus werden ook de sleutels van het koninkrijk gegeven.

> And Jesus answered and said unto him, Blessed art thou, Simon Barjona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but my Father which is in heaven. And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven. Matthew 16:17–19.

> En Jezus antwoordde en zeide tot hem: Zalig zijt gij, Simon Barjona, want vlees en bloed hebben u dat niet geopenbaard, maar Mijn Vader, Die in de hemelen is. En ook Ik zeg u, dat gij Petrus zijt, en op deze rots zal Ik Mijn gemeente bouwen, en de poorten der hel zullen haar niet overweldigen. En Ik zal u de sleutels van het Koninkrijk der hemelen geven; en al wat gij op de aarde zult binden, zal in de hemelen gebonden zijn; en al wat gij op de aarde zult ontbinden, zal in de hemelen ontbonden zijn. Mattheüs 16:17–19.

Line upon line, Philadelphia, the last covenant bride as represented by Peter, is given the key of the house of David as well as the keys to the kingdom of heaven. The key of the house of David is the last subject Jesus interacted with the Pharisees over.

Regel op regel ontvangt Filadelfia, de laatste verbondsbruid zoals vertegenwoordigd door Petrus, de sleutel van het huis van David evenals de sleutels van het koninkrijk der hemelen. De sleutel van het huis van David is het laatste onderwerp waarover Jezus met de Farizeeën in gesprek was.

> While the Pharisees were gathered together, Jesus asked them, Saying, What think ye of Christ? whose son is he? They say unto him, The Son of David. He saith unto them, How then doth David in spirit call him Lord, saying, The Lord said unto my Lord, Sit thou on my right hand, till I make thine enemies thy footstool? If David then call him Lord, how is he his son?

> Terwijl de Farizeeën bijeenvergaderd waren, vroeg Jezus hun, zeggende: Wat denkt gij van de Christus? Wiens Zoon is Hij? Zij zeiden tot Hem: De Zoon van David. Hij zeide tot hen: Hoe noemt David Hem dan in de Geest Heer, wanneer hij zegt: De Heere heeft tot mijn Heere gesproken: Zit aan Mijn rechterhand, totdat Ik Uw vijanden gesteld zal hebben tot een voetbank Uwer voeten? Indien David Hem dan Heer noemt, hoe is Hij dan zijn Zoon?

> And no man was able to answer him a word, neither durst any man from that day forth ask him any more questions. Matthew 22:41–46.

> En niemand kon Hem een woord antwoorden, noch durfde iemand Hem van die dag af nog enige vragen te stellen. Mattheüs 22:41–46.

The subject of David and his Lord is exactly where Peter begins at Pentecost in the upper room at the third hour. The subject that closed the door of interaction between the Pharisees and Christ is the key Peter used to open the door of the upper room at Pentecost.

Het onderwerp van David en zijn Heere is precies waar Petrus op Pinksteren in de bovenzaal, op het derde uur, begint. Het onderwerp dat de deur van de wisselwerking tussen de Farizeeën en Christus sloot, is de sleutel die Petrus gebruikte om op Pinksteren de deur van de bovenzaal te openen.

> For David is not ascended into the heavens: but he saith himself, The Lord said unto my Lord, Sit thou on my right hand, Until I make thy foes thy footstool. Therefore let all the house of Israel know assuredly, that God hath made that same Jesus, whom ye have crucified, both Lord and Christ.

> Want David is niet opgevaren naar de hemelen; maar hij zegt zelf: De Heere heeft gezegd tot mijn Heere: Zit aan Mijn rechterhand, totdat Ik Uw vijanden zal gezet hebben tot een voetbank Uwer voeten. Zo wete dan zekerlijk het ganse huis Israëls, dat God Hem tot Heere en Christus gemaakt heeft, namelijk deze Jezus, Dien gij gekruisigd hebt.

> Now when they heard this, they were pricked in their heart, and said unto Peter and to the rest of the apostles, Men and brethren, what shall we do?

> Toen zij dit nu hoorden, werden zij diep in het hart getroffen, en zij zeiden tot Petrus en tot de overige apostelen: Mannen broeders, wat zullen wij doen?

> Then Peter said unto them, Repent, and be baptized every one of you in the name of Jesus Christ for the remission of sins, and ye shall receive the gift of the Holy Ghost. For the promise is unto you, and to your children, and to all that are afar off, even as many as the Lord our God shall call. And with many other words did he testify and exhort, saying, Save yourselves from this untoward generation. Then they that gladly received his word were baptized: and the same day there were added unto them about three thousand souls. Acts 2:34–41.

> Toen zei Petrus tot hen: Bekeert u, en ieder van u late zich dopen in de Naam van Jezus Christus tot vergeving van de zonden, en gij zult de gave van de Heilige Geest ontvangen. Want voor u is de belofte, en voor uw kinderen, en voor allen die verre zijn, zovelen als de Heere, onze God, ertoe roepen zal. En met vele andere woorden betuigde en vermaande hij hen, zeggende: Laat u behouden uit dit verkeerde geslacht. Zij dan die zijn woord gaarne aannamen, werden gedoopt; en op die dag werden ongeveer drieduizend zielen aan hen toegevoegd. Handelingen 2:34–41.

Peter had the keys to bind or loose, and when he did so, heaven was in agreement with Peter’s action. Peter represents Divinity and humanity working together to unseal the truths of God’s Word. When those truths are unsealed, they are represented as knowledge.

Petrus had de sleutels om te binden of te ontbinden, en wanneer hij dat deed, stemde de hemel in met het handelen van Petrus. Petrus vertegenwoordigt de Godheid en de mensheid die samenwerken om de waarheden van Gods Woord te ontsluiten. Wanneer die waarheden worden ontsloten, worden zij voorgesteld als kennis.

> “The key of knowledge in Christ’s day had been taken away by those who should have held it to unlock the treasure house of wisdom in the Old Testament Scriptures. The rabbis and teachers had virtually shut up the kingdom of heaven from the poor and the afflicted, and left them to perish. In His discourses Christ did not bring many things before them at once, lest He might confuse their minds. He made every point clear and distinct. He did not disdain the repetition of old and familiar truths in prophecies if they would serve His purpose to inculcate ideas.

> „De sleutel der kennis was in Christus’ dagen weggenomen door hen die haar hadden moeten bezitten om de schatkamer der wijsheid in de oudtestamentische Schriften te ontsluiten. De rabbijnen en leraars hadden het Koninkrijk der hemelen voor de armen en verdrukten nagenoeg toegesloten en hen aan hun lot overgelaten om te vergaan. In Zijn redevoeringen bracht Christus niet vele dingen tegelijk voor hen, opdat Hij hun verstand niet in verwarring zou brengen. Hij maakte elk punt helder en duidelijk. Hij versmaadde de herhaling van oude en vertrouwde waarheden in de profetieën niet, indien deze ertoe dienden denkbeelden in te prenten.”

> “Christ was the originator of all the ancient gems of truth. Through the work of the enemy these truths had been displaced. They had been disconnected from their true position, and placed in the framework of error. Christ’s work was to readjust and establish the precious gems in the framework of truth. The principles of truth which had been given by Himself to bless the world had, through Satan’s agency, been buried and had apparently become extinct. Christ rescued them from the rubbish of error, gave them a new, vital force, and commanded them to shine as precious jewels, and stand fast forever.

> “Christus was de oorsprong van alle oude kostbare waarheden. Door het werk van de vijand waren deze waarheden uit hun plaats verdrongen. Zij waren losgemaakt van hun ware positie en geplaatst in het raamwerk van de dwaling. Het werk van Christus was deze kostbare edelstenen opnieuw op hun plaats te brengen en ze in het raamwerk van de waarheid te bevestigen. De beginselen van de waarheid, die door Hemzelf waren gegeven om de wereld tot zegen te zijn, waren door Satans toedoen begraven en schenen blijkbaar uitgestorven te zijn. Christus redde ze uit het puin van de dwaling, gaf hun een nieuwe, levenskrachtige kracht en gebood hun te schitteren als kostbare juwelen en voor eeuwig stand te houden.

> “Christ Himself could use any of these old truths without borrowing the smallest particle, for He had originated them all. He had cast them into the minds and thoughts of each generation, and when He came to our world He rearranged and vitalized the truths which had become dead, making them more forcible for the benefit of future generations. It was Jesus Christ who had the power of rescuing the truths from the rubbish, and again giving them to the world with more than their original freshness and power.” Manuscript Releases, volume 13, 240, 241.

> „Christus Zelf kon elk van deze oude waarheden gebruiken zonder ook maar het kleinste deeltje te ontlenen, want Hij had ze alle voortgebracht. Hij had ze in de geesten en gedachten van iedere generatie gelegd, en toen Hij naar onze wereld kwam, herschikte en bezielde Hij de waarheden die dood waren geworden, en maakte Hij ze krachtiger ten behoeve van toekomstige generaties. Het was Jezus Christus die de macht had de waarheden uit het puin te redden en ze opnieuw aan de wereld te geven met meer dan hun oorspronkelijke frisheid en kracht.” Manuscript Releases, deel 13, 240, 241.

Peter’s keys were to bind and to loose, and Peter represents the last Christian bride, who are the one hundred and forty-four thousand. The binding message of Peter represented in the witness of the one hundred and forty-four thousand is the sealing. The loosing message of Peter in the witness of the one hundred and forty-four thousand is Islam of the third woe.

Petrus’ sleutels waren om te binden en te ontbinden, en Petrus vertegenwoordigt de laatste christelijke bruid, die de honderdvierenveertigduizend zijn. De bindende boodschap van Petrus, vertegenwoordigd in het getuigenis van de honderdvierenveertigduizend, is de verzegeling. De ontbindende boodschap van Petrus in het getuigenis van de honderdvierenveertigduizend is de islam van het derde wee.

> “I then saw the third angel. Said my accompanying angel, ‘Fearful is his work. Awful is his mission. He is the angel that is to select the wheat from the tares, and seal, or bind, the wheat for the heavenly garner. These things should engross the whole mind, the whole attention.’” Early Writings, 119.

> „Toen zag ik de derde engel. Mijn begeleidende engel zei: ‘Vreeswekkend is zijn werk. Ontzagwekkend is zijn zending. Hij is de engel die het koren uit het midden van het onkruid moet uitkiezen, en het koren voor de hemelse schuur moet verzegelen, of binden. Deze dingen behoren de gehele geest, de volledige aandacht, geheel in beslag te nemen.’” Early Writings, 119.

The wheat that are bound are represented by the first fruit wheat offering of Pentecost, that as a wave offering would represent the lifting up of the ensign of the one hundred and forty-four thousand. The sealing of God’s people is Peter’s internal message, that occurs during the history of Islam of the third woe that is progressively loosed from 9/11 onward.

De gebonden tarwe wordt voorgesteld door het eerstelingsgarveoffer van tarwe van Pinksteren, dat als beweegoffer de opheffing van het banier van de honderdvierenveertigduizend zou vertegenwoordigen. De verzegeling van Gods volk is Petrus’ innerlijke boodschap, die plaatsvindt gedurende de geschiedenis van de islam van het derde wee, dat vanaf 11 september geleidelijk wordt losgelaten.

> And after these things I saw four angels standing on the four corners of the earth, holding the four winds of the earth, that the wind should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree. And I saw another angel ascending from the east, having the seal of the living God: and he cried with a loud voice to the four angels, to whom it was given to hurt the earth and the sea, Saying, Hurt not the earth, neither the sea, nor the trees, till we have sealed the servants of our God in their foreheads. Revelation 7:1–3.

> En na deze dingen zag ik vier engelen staan op de vier hoeken der aarde, die de vier winden der aarde vasthielden, opdat de wind niet zou waaien op de aarde, noch op de zee, noch tegen enige boom. En ik zag een andere engel opkomen uit het oosten, die het zegel van de levende God had; en hij riep met luide stem tot de vier engelen, aan wie het gegeven was de aarde en de zee schade toe te brengen, zeggende: Brengt geen schade toe aan de aarde, noch aan de zee, noch aan de bomen, totdat wij de dienstknechten van onze God aan hun voorhoofden verzegeld hebben. Openbaring 7:1–3.

Those four winds that are restrained during the binding of God’s people were released at 9/11, and then restrained by George Bush the lesser. The external message of Peter is Islam, and the loosening and the restraining if Islam is the external message that runs through the sealing time. Peter’s humanity is connected with Divinity, for the keys given to him represent agreement between heaven and earth.

Die vier winden die tijdens de verzegeling van Gods volk worden tegengehouden, werden op 11 september losgelaten en vervolgens door George Bush de jongere beteugeld. De uiterlijke boodschap van Petrus is de islam, en het loslaten en het beteugelen van de islam is de uiterlijke boodschap die door de tijd van de verzegeling heen loopt. Petrus’ menselijkheid is verbonden met de Godheid, want de hem gegeven sleutels vertegenwoordigen overeenstemming tussen hemel en aarde.

We will continue this study in the next article.

Wij zullen deze studie in het volgende artikel voortzetten.

> “The darkness of the evil one encloses those who neglect to pray. The whispered temptations of the enemy entice them to sin; and it is all because they do not make use of the privileges that God has given them in the divine appointment of prayer. Why should the sons and daughters of God be reluctant to pray, when prayer is the key in the hand of faith to unlock heaven’s storehouse, where are treasured the boundless resources of Omnipotence? Without unceasing prayer and diligent watching we are in danger of growing careless and of deviating from the right path. The adversary seeks continually to obstruct the way to the mercy seat, that we may not by earnest supplication and faith obtain grace and power to resist temptation.

> „De duisternis van de boze omgeeft hen die nalaten te bidden. De gefluisterde verzoekingen van de vijand verleiden hen tot zonde; en dat alles omdat zij geen gebruikmaken van de voorrechten die God hun heeft gegeven in de goddelijke instelling van het gebed. Waarom zouden de zonen en dochters van God terughoudend zijn om te bidden, wanneer het gebed de sleutel is in de hand van het geloof om de schatkamer van de hemel te ontsluiten, waar de onbegrensde hulpbronnen van de Almacht zijn weggelegd? Zonder onophoudelijk gebed en waakzaam toezicht lopen wij gevaar onzorgvuldig te worden en van het rechte pad af te wijken. De tegenstander tracht voortdurend de weg naar de genadetroon te versperren, opdat wij niet door ernstige smeekbede en geloof genade en kracht zouden verkrijgen om de verzoeking te weerstaan.״

> “There are certain conditions upon which we may expect that God will hear and answer our prayers. One of the first of these is that we feel our need of help from Him. He has promised, ‘I will pour water upon him that is thirsty, and floods upon the dry ground.’ Isaiah 44:3. Those who hunger and thirst after righteousness, who long after God, may be sure that they will be filled. The heart must be open to the Spirit’s influence, or God’s blessing cannot be received.

> ‘Er zijn bepaalde voorwaarden waaronder wij mogen verwachten dat God onze gebeden zal horen en verhoren. Een van de eerste hiervan is dat wij onze behoefte aan hulp van Hem voelen. Hij heeft beloofd: “Ik zal water gieten op de dorstige, en stromen op het droge.” Jesaja 44:3. Zij die hongeren en dorsten naar gerechtigheid, die naar God verlangen, mogen er zeker van zijn dat zij vervuld zullen worden. Het hart moet openstaan voor de invloed van de Geest, anders kan Gods zegen niet worden ontvangen.

> “Our great need is itself an argument and pleads most eloquently in our behalf. But the Lord is to be sought unto to do these things for us. He says, ‘Ask, and it shall be given you.’ And ‘He that spared not His own Son, but delivered Him up for us all, how shall He not with Him also freely give us all things?’ Matthew 7:7; Romans 8:32.

> „Onze grote nood is op zichzelf een pleitgrond en spreekt op de meest welsprekende wijze ten gunste van ons. Maar de Heere moet worden gezocht om deze dingen voor ons te doen. Hij zegt: ‘Bidt, en u zal gegeven worden.’ En: ‘Hij, Die zelfs Zijn eigen Zoon niet gespaard, maar Hem voor ons allen overgegeven heeft, hoe zal Hij ons met Hem ook niet alle dingen schenken?’ Mattheüs 7:7; Romeinen 8:32.

> “If we regard iniquity in our hearts, if we cling to any known sin, the Lord will not hear us; but the prayer of the penitent, contrite soul is always accepted. When all known wrongs are righted, we may believe that God will answer our petitions. Our own merit will never commend us to the favor of God; it is the worthiness of Jesus that will save us, His blood that will cleanse us; yet we have a work to do in complying with the conditions of acceptance.

> “Indien wij ongerechtigheid in ons hart koesteren, indien wij vasthouden aan enige zonde waarvan wij ons bewust zijn, zal de Heere ons niet horen; maar het gebed van de berouwvolle, verbrijzelde ziel wordt altijd aangenomen. Wanneer al het ons bekende onrecht is rechtgezet, mogen wij geloven dat God onze smekingen zal verhoren. Onze eigen verdienste zal ons nooit aanbevelen tot de gunst van God; het is de waardigheid van Jezus die ons zal redden, Zijn bloed dat ons zal reinigen; toch hebben ook wij een taak te vervullen door te beantwoorden aan de voorwaarden voor aanneming.

> “Another element of prevailing prayer is faith. ‘He that cometh to God must believe that He is, and that He is a rewarder of them that diligently seek Him.’ Hebrews 11:6. Jesus said to His disciples, ‘What things soever ye desire, when ye pray, believe that ye receive them, and ye shall have them.’ Mark 11:24. Do we take Him at His word?” Steps to Christ, 94–96.

> “Een ander element van volhardend gebed is geloof. ‘Wie tot God komt, moet geloven dat Hij is, en dat Hij een Beloner is van hen die Hem ernstig zoeken.’ Hebreeën 11:6. Jezus zei tot Zijn discipelen: ‘Daarom zeg Ik u: al wat gij biddende begeert, gelooft dat gij het ontvangt, en het zal u ten deel vallen.’ Markus 11:24. Nemen wij Hem op Zijn woord?” Schreden naar Christus, 94–96.

> “Here is a lesson for young men who profess to be servants of God, bearing His message, who are exalted in their own estimation. They can trace nothing remarkable in their experience, as could Elijah, yet they feel above performing duties which to them appear menial. They will not come down from their ministerial dignity to do needful service, fearing that they will be doing the work of a servant. All such should learn from the example of Elijah. His word locked the treasures of heaven, the dew and rain, from the earth three years. His word alone was the key to unlock heaven and bring showers of rain. He was honored of God as he offered his simple prayer in the presence of the king and the thousands of Israel, in answer to which fire flashed from heaven and kindled the fire upon the altar of sacrifice. His hand executed the judgment of God in slaying eight hundred and fifty priests of Baal; and yet, after the exhausting toil and most signal triumph of the day, he who could bring clouds and rain and fire from heaven was willing to perform the service of a menial and run before the chariot of Ahab in the darkness and in the wind and rain to serve the sovereign whom he had not feared to rebuke to his face because of his sins and crimes. The king passed within the gates. Elijah wrapped himself in his mantle and lay upon the bare earth.” Testimonies, volume 3, 287.

> „Hier is een les voor jonge mannen die belijden dienstknechten van God te zijn, Zijn boodschap dragend, en die in hun eigen schatting verheven zijn. Zij kunnen in hun ervaring niets opmerkelijks aanwijzen, zoals Elia dat kon, en toch achten zij zich te hoog om plichten te verrichten die hun gering schijnen. Zij willen niet afdalen van hun ambtelijke waardigheid om noodzakelijke dienst te bewijzen, uit vrees dat zij het werk van een knecht zouden doen. Al dezen behoren te leren van het voorbeeld van Elia. Zijn woord sloot de schatten van de hemel, de dauw en de regen, voor de aarde gedurende drie jaren. Zijn woord alleen was de sleutel om de hemel te ontsluiten en regenbuien te doen neerdalen. Hij werd door God geëerd toen hij zijn eenvoudig gebed opdroeg in tegenwoordigheid van de koning en de duizenden van Israël, als antwoord waarop vuur uit de hemel flitste en het vuur op het offeraltaar ontstak. Zijn hand voerde het oordeel van God uit door achthonderdvijftig priesters van Baäl te doden; en toch was hij, na de uitputtende inspanning en de meest luisterrijke overwinning van die dag, hij die wolken en regen en vuur uit de hemel kon brengen, bereid de dienst van een geringe knecht te verrichten en vóór de wagen van Achab uit te lopen in de duisternis en in de wind en de regen, om de vorst te dienen die hij niet had gevreesd openlijk te bestraffen vanwege zijn zonden en misdaden. De koning trok binnen de poorten. Elia wikkelde zich in zijn mantel en legde zich neer op de blote aarde.” Testimonies, deel 3, 287.

Back to Articles