Article

# The Book of Daniel - Number Twenty-Seven

Het Boek Daniël - Nummer Zevenentwintig

Another Secret Dream

Nog een geheime droom

Author

Jeff Pippenger

Published

December 22, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

Nebuchadnezzar’s second dream marks the “time of the end,” when two classes of worshippers are called to come and investigate the “increase of knowledge” that was unsealed in 1798. Daniel is then also identified as Belteshazzar, thus identifying him as God’s covenant people, for a change of name prophetically marks a covenant relation. Nebuchadnezzar acknowledged that Daniel had the presence of the Holy Spirit, and based upon his past experience with Daniel, he thought that “no secret” would trouble Daniel, but the secret of this dream did trouble Daniel.

Nebukadnezars tweede droom markeert de „tijd van het einde”, wanneer twee klassen aanbidders worden geroepen te komen en de „toename van kennis” te onderzoeken die in 1798 werd ontzegeld. Daniël wordt vervolgens ook geïdentificeerd als Beltsazar, waarmee hij wordt aangewezen als Gods verbondsvolk, want een naamsverandering markeert profetisch een verbondsrelatie. Nebukadnezar erkende dat Daniël de tegenwoordigheid van de Heilige Geest had, en op grond van zijn eerdere ervaring met Daniël meende hij dat „geen geheim” Daniël in verlegenheid zou brengen, maar het geheim van deze droom bracht Daniël wel in verlegenheid.

> O Belteshazzar, master of the magicians, because I know that the spirit of the holy gods is in thee, and no secret troubleth thee, tell me the visions of my dream that I have seen, and the interpretation thereof. Thus were the visions of mine head in my bed; I saw, and behold, a tree in the midst of the earth, and the height thereof was great. The tree grew, and was strong, and the height thereof reached unto heaven, and the sight thereof to the end of all the earth: The leaves thereof were fair, and the fruit thereof much, and in it was meat for all: the beasts of the field had shadow under it, and the fowls of the heaven dwelt in the boughs thereof, and all flesh was fed of it. I saw in the visions of my head upon my bed, and, behold, a watcher and an holy one came down from heaven; He cried aloud, and said thus, Hew down the tree, and cut off his branches, shake off his leaves, and scatter his fruit: let the beasts get away from under it, and the fowls from his branches: Nevertheless leave the stump of his roots in the earth, even with a band of iron and brass, in the tender grass of the field; and let it be wet with the dew of heaven, and let his portion be with the beasts in the grass of the earth: Let his heart be changed from man’s, and let a beast’s heart be given unto him: and let seven times pass over him. This matter is by the decree of the watchers, and the demand by the word of the holy ones: to the intent that the living may know that the most High ruleth in the kingdom of men, and giveth it to whomsoever he will, and setteth up over it the basest of men. This dream I king Nebuchadnezzar have seen. Now thou, O Belteshazzar, declare the interpretation thereof, forasmuch as all the wise men of my kingdom are not able to make known unto me the interpretation: but thou art able; for the spirit of the holy gods is in thee. Then Daniel, whose name was Belteshazzar, was astonied for one hour, and his thoughts troubled him. The king spake, and said, Belteshazzar, let not the dream, or the interpretation thereof, trouble thee. Belteshazzar answered and said, My lord, the dream be to them that hate thee, and the interpretation thereof to thine enemies. Daniel 4:9–19.

> O Beltsazar, overste der magiërs, omdat ik weet dat de geest der heilige goden in u is en geen geheimenis u in verwarring brengt, vertel mij de gezichten van mijn droom die ik gezien heb, en de uitlegging daarvan. Dit nu waren de gezichten van mijn hoofd op mijn bed: ik zag, en zie, een boom in het midden der aarde, en zijn hoogte was groot. De boom werd groot en sterk, en zijn hoogte reikte tot aan de hemel, en hij was zichtbaar tot aan het einde der ganse aarde. Zijn bladeren waren schoon en zijn vrucht overvloedig, en daarin was voedsel voor allen; de dieren des velds vonden schaduw onder hem, en de vogelen des hemels woonden in zijn takken, en al wat leeft werd ervan gevoed. Ik zag in de gezichten van mijn hoofd op mijn bed, en zie, een wachter en een heilige daalde neer uit de hemel. Hij riep met kracht en sprak aldus: Houw de boom om en kap zijn takken af, schud zijn bladeren af en verstrooi zijn vrucht; laat de dieren van onder hem wegvluchten en de vogelen uit zijn takken. Doch laat de tronk van zijn wortelen in de aarde, ja, met een band van ijzer en koper, in het jonge gras des velds; en laat hij nat worden van de dauw des hemels, en laat zijn deel zijn met de dieren in het gras der aarde. Laat zijn hart veranderd worden, zodat het niet meer eens mensenhart zij, en laat hem het hart van een dier gegeven worden; en laat er zeven tijden over hem heengaan. Deze zaak is naar het besluit der wachters, en dit bevel naar het woord der heiligen, opdat de levenden weten dat de Allerhoogste heerst over het koninkrijk der mensen, en het geeft aan wie Hij wil, en daarover de geringste onder de mensen aanstelt. Deze droom heb ik, koning Nebukadnezar, gezien. Verklaar gij nu, o Beltsazar, de uitlegging daarvan, aangezien al de wijzen van mijn koninkrijk niet in staat zijn mij de uitlegging bekend te maken; maar gij zijt daartoe in staat, want de geest der heilige goden is in u. Toen was Daniël, wiens naam Beltsazar was, ongeveer een uur ontzet, en zijn gedachten verschrikten hem. De koning nam het woord en zei: Beltsazar, laat de droom of de uitlegging daarvan u niet verschrikken. Beltsazar antwoordde en zei: Mijn heer, de droom zij voor hen die u haten, en de uitlegging daarvan voor uw vijanden. Daniël 4:9–19.

Daniel is “troubled” with the dream and interpretation, for he can understand how Nebuchadnezzar might be offended by the interpretation, but once Nebuchadnezzar encourages him to speak, Daniel provides Nebuchadnezzar with a warning of judgment to come. The warning of judgment to come, is symbolic of the warning of the first angel that arrived at the time of the end, in 1798.

Daniël wordt „verontrust” door de droom en de uitleg, want hij kan begrijpen hoe Nebukadnezar aanstoot zou kunnen nemen aan de uitleg; maar zodra Nebukadnezar hem aanmoedigt te spreken, geeft Daniël Nebukadnezar een waarschuwing voor het komende oordeel. De waarschuwing voor het komende oordeel is symbolisch voor de waarschuwing van de eerste engel die ten tijde van het einde, in 1798, kwam.

> Then Daniel, whose name was Belteshazzar, was astonied for one hour, and his thoughts troubled him. The king spake, and said, Belteshazzar, let not the dream, or the interpretation thereof, trouble thee. Belteshazzar answered and said, My lord, the dream be to them that hate thee, and the interpretation thereof to thine enemies. Daniel 4:19.

> Toen stond Daniël, wiens naam Beltsazar was, een uur lang versteld, en zijn gedachten verschrikten hem. De koning nam het woord en zei: Beltsazar, laat de droom of zijn uitlegging u niet verschrikken. Beltsazar antwoordde en zei: Mijn heer, de droom zij voor hen die u haten, en zijn uitlegging voor uw vijanden. Daniël 4:19.

Daniel was “astonied for one hour.” The “hour” is one of five times that the word “hour,” occurs in the book of Daniel, and it is found nowhere else in the Old Testament. Here it represents the period of time that Daniel, representing the “wise” that understand the increase of knowledge, prepare to give the warning of the first angel, which announces the opening of the investigative judgment on October 22, 1844. Daniel’s interpretation of the dream includes, not only the announcement of a coming judgment, but also a call for Nebuchadnezzar to cease from sin, representing the everlasting gospel of the first angel. The “hour” would be prophetically located at the time of the end, in 1798, when the first angel arrived into history. The first angel arrived into history in 1798, at the conclusion of the “seven times” of God’s vengeance brought against the northern kingdom, beginning in 723 BC.

Daniël was „een uur ontzet”. Het „uur” is een van de vijf keren dat het woord „uur” in het boek Daniël voorkomt, en het wordt nergens anders in het Oude Testament gevonden. Hier stelt het de tijdsperiode voor waarin Daniël, als vertegenwoordiger van de „wijzen” die de toeneming van kennis verstaan, zich gereedmaken om de waarschuwing van de eerste engel te geven, die de opening van het onderzoekend oordeel op 22 oktober 1844 aankondigt. Daniëls uitleg van de droom omvat niet alleen de aankondiging van een komend oordeel, maar ook een oproep aan Nebukadnezar om met de zonde te breken, hetgeen het eeuwige evangelie van de eerste engel voorstelt. Het „uur” zou profetisch geplaatst worden in de tijd van het einde, in 1798, toen de eerste engel de geschiedenis binnentrad. De eerste engel trad de geschiedenis binnen in 1798, bij de voltooiing van de „zeven tijden” van Gods wraak, gebracht over het noordelijke koninkrijk, begonnen in 723 v.Chr.

> For these be the days of vengeance, that all things which are written may be fulfilled. But woe unto them that are with child, and to them that give suck, in those days! for there shall be great distress in the land, and wrath upon this people. And they shall fall by the edge of the sword, and shall be led away captive into all nations: and Jerusalem shall be trodden down of the Gentiles, until the times of the Gentiles be fulfilled. Luke 21:22–24.

> Want dit zijn de dagen der wraak, opdat alles vervuld worde wat geschreven is. Maar wee de zwangeren en hun die zogen in die dagen! want er zal grote benauwdheid zijn in het land en toorn over dit volk. En zij zullen vallen door de scherpte van het zwaard en als gevangenen weggevoerd worden onder alle volken; en Jeruzalem zal door de heidenen vertreden worden, totdat de tijden der heidenen vervuld zullen zijn. Lukas 21:22–24.

Nebuchadnezzar was to live with the heart of a beast for the period of God’s vengeance, that was brought upon the northern kingdom of Israel, for Nebuchadnezzar was the king of the north. Luke identifies that same period as “times” (“times of the Gentiles”), in the plural, when he marks the ending point of the trampling down of Jerusalem.

Nebukadnezar moest leven met het hart van een dier gedurende de tijd van Gods wraak, die over het noordelijke koninkrijk van Israël werd gebracht, want Nebukadnezar was de koning van het noorden. Lukas duidt diezelfde periode aan als „tijden” („de tijden der heidenen”), in het meervoud, wanneer hij het eindpunt van de vertreding van Jeruzalem aangeeft.

> And they shall fall by the edge of the sword, and shall be led away captive into all nations: and Jerusalem shall be trodden down of the Gentiles, until the times of the Gentiles be fulfilled. Luke 21:24.

> En zij zullen vallen door de scherpte van het zwaard en als gevangenen weggevoerd worden onder alle volken; en Jeruzalem zal door de heidenen vertreden worden, totdat de tijden der heidenen vervuld zullen zijn. Lukas 21:24.

In the book of Revelation, the times of the Gentiles trampling down the sanctuary and host was simply identified as twelve hundred and sixty years, for it was simply emphasizing the period of papal persecution.

In het boek Openbaring werden de tijden waarin de heidenen het heiligdom en de legermacht vertrapten eenvoudig aangeduid als twaalfhonderd zestig jaren, want daarmee werd eenvoudig de periode van pauselijke vervolging benadrukt.

> But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. And I will give power unto my two witnesses, and they shall prophesy a thousand two hundred and threescore days, clothed in sackcloth. Revelation 11:2, 3.

> Maar laat de voorhof, die buiten de tempel is, erbuiten en meet die niet; want hij is aan de heidenen gegeven; en zij zullen de heilige stad vertreden tweeënveertig maanden lang. En Ik zal macht geven aan Mijn twee getuigen, en zij zullen profeteren duizend tweehonderdzestig dagen, gekleed in zakken. Openbaring 11:2, 3.

The warning message given by Daniel to Nebuchadnezzar, represents the warning of judgment to come. The arrival of that warning message is symbolically located in 1798, which is when the first angel arrived to warn of the approaching investigative judgment. The predicted judgment upon Nebuchadnezzar occurred in the second use of the word “hour” in chapter four.

De waarschuwingsboodschap die Daniël aan Nebukadnezar gaf, vertegenwoordigt de waarschuwing voor het komende oordeel. De komst van die waarschuwingsboodschap is symbolisch gesitueerd in 1798, het tijdstip waarop de eerste engel kwam om te waarschuwen voor het naderende onderzoekend oordeel. Het voorzegde oordeel over Nebukadnezar vond plaats bij het tweede gebruik van het woord „uur” in hoofdstuk vier.

> All this came upon the king Nebuchadnezzar. At the end of twelve months he walked in the palace of the kingdom of Babylon. The king spake, and said, Is not this great Babylon, that I have built for the house of the kingdom by the might of my power, and for the honour of my majesty? While the word was in the king’s mouth, there fell a voice from heaven, saying, O king Nebuchadnezzar, to thee it is spoken; The kingdom is departed from thee. And they shall drive thee from men, and thy dwelling shall be with the beasts of the field: they shall make thee to eat grass as oxen, and seven times shall pass over thee, until thou know that the most High ruleth in the kingdom of men, and giveth it to whomsoever he will. The same hour was the thing fulfilled upon Nebuchadnezzar: and he was driven from men, and did eat grass as oxen, and his body was wet with the dew of heaven, till his hairs were grown like eagles’ feathers, and his nails like birds’ claws. Daniel 4:28–33.

> Dit alles kwam over koning Nebukadnezar. Aan het einde van twaalf maanden wandelde hij in het paleis van het koninkrijk Babel. De koning sprak en zei: Is dit niet het grote Babel, dat ik gebouwd heb tot een huis van het koninkrijk, door de macht van mijn kracht en tot eer van mijn majesteit? Terwijl het woord nog in de mond van de koning was, viel er een stem uit de hemel, zeggende: O koning Nebukadnezar, tot u wordt gesproken: Het koninkrijk is van u geweken. En men zal u uit de mensen verstoten, en uw verblijf zal zijn bij de dieren van het veld; men zal u gras doen eten als runderen, en er zullen zeven tijden over u voorbijgaan, totdat u erkent dat de Allerhoogste heerst over het koninkrijk der mensen en het geeft aan wie Hij wil. Op hetzelfde ogenblik werd dit woord aan Nebukadnezar vervuld; en hij werd uit de mensen verstoten, at gras als runderen, en zijn lichaam werd nat van de dauw des hemels, totdat zijn haren gegroeid waren als arendsveren en zijn nagels als vogelklauwen. Daniël 4:28–33.

The judgment that had been predicted came in the very “hour” that Nebuchadnezzar lifted up his heart to pride. The investigative judgment that had been predicted, came when the “hour” of God’s investigative judgment commenced.

Het oordeel dat was voorzegd, kwam in hetzelfde „uur” waarin Nebukadnezar zijn hart tot hoogmoed verhief. Het onderzoekend oordeel dat was voorzegd, kwam toen het „uur” van Gods onderzoekend oordeel aanving.

The “hour” of God’s judgment on October 22, 1844, had produced two classes of worshippers, represented as the “wise” and the “wicked” in Daniel chapter twelve, and who were also represented as “wise” or “foolish” in the parable of the ten virgins, and who were also represented as those who were justified by faith in Habakkuk chapter two, who were contrasted with those that manifested the same character as had Nebuchadnezzar in the “hour” his judgment came.

Het „uur” van Gods oordeel op 22 oktober 1844 had twee klassen aanbidders voortgebracht, voorgesteld als de „wijzen” en de „goddelozen” in Daniël hoofdstuk twaalf, en die ook werden voorgesteld als „wijs” of „dwaas” in de gelijkenis van de tien maagden, en die eveneens werden voorgesteld als degenen die door het geloof gerechtvaardigd werden in Habakuk hoofdstuk twee, die werden gesteld tegenover hen die hetzelfde karakter openbaarden als Nebukadnezar in het „uur” waarin zijn oordeel kwam.

> Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Habakkuk 2:4.

> Zie, zijn ziel die zich verheft, is niet oprecht in hem; maar de rechtvaardige zal door zijn geloof leven. Habakuk 2:4.

The two classes in each of the three lines were manifested when the “hour” of his judgment arrived on October 22, 1844, which is what Nebuchadnezzar’s “hour” of judgment represents. 1798 was the conclusion of the “first” indignation of “seven times,” when the papacy ceased to prosper, for she was delivered a deadly wound.

De twee klassen in elk van de drie lijnen werden geopenbaard toen de „ure” van zijn oordeel aanbrak op 22 oktober 1844, hetgeen door Nebukadnezars „ure” van oordeel wordt voorgesteld. 1798 was de afsluiting van de „eerste” verontwaardiging van „zeven tijden”, toen het pausdom ophield voorspoedig te zijn, want het werd een dodelijke wond toegebracht.

> And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvellous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished: for that that is determined shall be done. Daniel 11:36.

> En de koning zal handelen naar zijn eigen wil; en hij zal zichzelf verheffen en zich groot maken boven elke god, en wonderbaarlijke dingen spreken tegen de God der goden, en hij zal voorspoedig zijn totdat de gramschap voleindigd is; want wat vastgesteld is, zal geschieden. Daniël 11:36.

1844, was the end of the “last” indignation:

1844 was het einde van de „laatste” verontwaardiging:

> And he said, Behold, I will make thee know what shall be in the last end of the indignation: for at the time appointed the end shall be. Daniel 8:19.

> En hij zeide: Zie, ik zal u bekendmaken wat er in het laatste einde der gramschap geschieden zal; want op den vastgestelden tijd zal het einde zijn. Daniël 8:19.

The first use of the word “hour,” in Daniel chapter four, represents 1798; which was the end of the “first” of God’s indignation of “seven times” against the northern kingdom of Israel; the arrival of the first angel’s message at the time of the end; and the end of Nebuchadnezzar’s “seven times” at the “end of the days.”

Het eerste gebruik van het woord „uur” in Daniël hoofdstuk vier vertegenwoordigt 1798; hetgeen het einde was van de „eerste” van Gods verontwaardiging van „zeven tijden” tegen het noordelijke koninkrijk van Israël; de komst van de boodschap van de eerste engel ten tijde van het einde; en het einde van Nebukadnezars „zeven tijden” aan het „einde der dagen”.

The second use of the word “hour,” in Daniel chapter four, represents 1844; which was the end of the “last” indignation of “seven times,” against the southern kingdom of Judah. It was also the arrival of the investigative judgment, and Nebuchadnezzar’s personal judgment.

Het tweede gebruik van het woord „uur” in Daniël hoofdstuk vier vertegenwoordigt 1844, hetgeen het einde was van de „laatste” gramschap van „zeven tijden” tegen het zuidelijke koninkrijk Juda. Het was tevens de komst van het onderzoekend oordeel en Nebukadnezars persoonlijke oordeel.

Chapter one identifies the history of the three-step testing process, and marks the empowerment of the first angel’s message on August 11, 1840. Chapter four represents the arrival of the first angel’s message at the time of the end in 1798, and is to be laid over chapter one. Chapter four emphasizes the message of the first angel and its warning of approaching judgment, and marks October 22, 1844, and the arrival of the third angel’s message.

Hoofdstuk één beschrijft de geschiedenis van het drievoudige beproevingsproces en markeert de bekrachtiging van de boodschap van de eerste engel op 11 augustus 1840. Hoofdstuk vier stelt de komst van de boodschap van de eerste engel voor ten tijde van het einde in 1798 en dient over hoofdstuk één heen te worden gelegd. Hoofdstuk vier legt de nadruk op de boodschap van de eerste engel en haar waarschuwing voor het naderende oordeel, en markeert 22 oktober 1844 en de komst van de boodschap van de derde engel.

Together they represent the beginning of not only Adventism, but also of the United States. Chapters one through three also address the history at the end of Adventism, and the end of the United States. Chapter five, and the testimony of Belshazzar also aligns with those first three chapters.

Samen vertegenwoordigen zij het begin, niet alleen van het adventisme, maar ook van de Verenigde Staten. Hoofdstukken één tot en met drie behandelen eveneens de geschiedenis aan het einde van het adventisme en het einde van de Verenigde Staten. Hoofdstuk vijf, en ook het getuigenis van Belsazar, stemt eveneens overeen met die eerste drie hoofdstukken.

Chapter one, aligned with chapter four, represent the movement of the first angel, and the history when the book of Daniel was unsealed at the time of the end in 1798. The message that was then unsealed is symbolized with the vision of the Ulai River, that represents the increase of knowledge contained within chapters seven, eight and nine of Daniel.

Hoofdstuk één, in overeenstemming met hoofdstuk vier, vertegenwoordigt de beweging van de eerste engel en de geschiedenis toen het boek Daniël in de tijd van het einde, in 1798, werd ontsloten. De boodschap die toen werd ontsloten, wordt gesymboliseerd door het visioen van de rivier de Ulai, dat de toename van kennis vertegenwoordigt die vervat is in Daniël, hoofdstukken zeven, acht en negen.

> In the third year of the reign of king Belshazzar a vision appeared unto me, even unto me Daniel, after that which appeared unto me at the first. And I saw in a vision; and it came to pass, when I saw, that I was at Shushan in the palace, which is in the province of Elam; and I saw in a vision, and I was by the river of Ulai. Daniel 8:1, 2.

> In het derde jaar van de regering van koning Belsazar verscheen mij, ja mij, Daniël, een gezicht, na datgene wat mij in het begin verschenen was. En ik zag in een gezicht; en het geschiedde, toen ik zag, dat ik te Susan in het paleis was, dat in het gewest Elam is; en ik zag in een gezicht, en ik was bij de rivier de Ulai. Daniël 8:1, 2.

Chapters one through three, aligned with chapter five; represent the movement of the third angel, and the history when the book of Daniel was unsealed in 1989. The message that was unsealed then is symbolized with the vision of the Hiddekel River, that represents the increase of knowledge contained within chapters ten, eleven and twelve.

De hoofdstukken één tot en met drie, in samenhang met hoofdstuk vijf, stellen de beweging van de derde engel voor en de geschiedenis van de tijd waarin het boek Daniël in 1989 werd ontzegeld. De boodschap die toen werd ontzegeld, wordt gesymboliseerd door het visioen van de rivier de Hiddekel, dat de toename van kennis vertegenwoordigt die vervat is in de hoofdstukken tien, elf en twaalf.

> And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel. Daniel 10:4.

> En op de vierentwintigste dag van de eerste maand, terwijl ik mij bevond aan de oever van de grote rivier, die Hiddekel is. Daniël 10:4.

We will continue our consideration of the line of Nebuchadnezzar and Belshazzar in the next article.

In het volgende artikel zullen wij onze beschouwing van de lijn van Nebukadnezar en Belsazar voortzetten.

> “There is need of a much closer study of the Word of God. Especially should Daniel and the Revelation have attention as never before in the history of our work. We may have less to say in some lines, in regard to the Roman power and the papacy, but we should call attention to what the prophets and the apostles have written under the inspiration of the Spirit of God. The Holy Spirit has so shaped matters, both in the giving of the prophecy, and in the events portrayed, as to teach that the human agent is to be kept out of sight, hid in Christ, and the Lord God of heaven and His law are to be exalted.

> „Er is behoefte aan een veel nauwkeuriger bestudering van het Woord van God. In het bijzonder dienen Daniël en de Openbaring aandacht te krijgen als nooit tevoren in de geschiedenis van ons werk. Wellicht hebben wij in sommige opzichten minder te zeggen met betrekking tot de Romeinse macht en het pausdom, maar wij moeten de aandacht vestigen op hetgeen de profeten en de apostelen onder de inspiratie van de Geest van God hebben geschreven. De Heilige Geest heeft de zaken zó geleid, zowel bij het geven van de profetie als in de gebeurtenissen die daarin worden uitgebeeld, dat daardoor wordt geleerd dat de menselijke factor buiten het gezicht moet worden gehouden, verborgen in Christus, en dat de Here God des hemels en Zijn wet moeten worden verhoogd.

> “Read the book of Daniel. Call up, point by point, the history of the kingdoms there represented. Behold statesmen, councils, powerful armies, and see how God wrought to abase the pride of men, and lay human glory in the dust. God alone is represented as great. In the vision of the prophet He is seen casting down one mighty ruler and setting up another. He is revealed as the monarch of the universe, about to set up His everlasting kingdom—the Ancient of days, the living God, the Source of all wisdom, the Ruler of the present, the Revealer of the future. Read and understand how poor, how frail, how short-lived, how erring, how guilty, is man in lifting up his soul unto vanity.

> “Lees het boek Daniël. Roep, punt voor punt, de geschiedenis op van de koninkrijken die daarin worden voorgesteld. Aanschouw staatslieden, raden, machtige legers, en zie hoe God werkte om de hoogmoed van mensen te vernederen en menselijke heerlijkheid in het stof neer te leggen. God alleen wordt als groot voorgesteld. In het gezicht van de profeet wordt Hij gezien terwijl Hij de ene machtige heerser neerwerpt en een andere opricht. Hij wordt geopenbaard als de Monarch van het heelal, op het punt Zijn eeuwig koninkrijk op te richten—de Oude van dagen, de levende God, de Bron van alle wijsheid, de Heerser van het heden, de Openbaarder van de toekomst. Lees en begrijp hoe arm, hoe broos, hoe kortstondig, hoe dwalend, hoe schuldig de mens is wanneer hij zijn ziel tot ijdelheid verheft.”

> “The Holy Spirit through Isaiah points us to God, the living God, as the chief object of attention—to God as revealed in Christ. ‘Unto us a child is born, unto us a son is given: and the government shall be upon His shoulder: and His name shall be called Wonderful, Counsellor, The mighty God, The everlasting Father, The Prince of Peace’ [Isaiah 9:6].

> “De Heilige Geest wijst ons door Jesaja op God, de levende God, als het voornaamste voorwerp van aandacht—op God zoals geopenbaard in Christus. ‘Want een Kind is ons geboren, een Zoon is ons gegeven, en de heerschappij rust op Zijn schouder; en men noemt Zijn Naam Wonderlijk, Raadsman, Sterke God, Eeuwige Vader, Vredevorst’ [Jesaja 9:6].”

> “The light that Daniel received direct from God was given especially for these last days. The visions he saw by the banks of the Ulai and the Hiddekel, the great rivers of Shinar, are now in process of fulfillment, and all the events foretold will soon have come to pass.

> “Het licht dat Daniël rechtstreeks van God ontving, werd in het bijzonder voor deze laatste dagen gegeven. De gezichten die hij aanschouwde aan de oevers van de Ulai en de Hiddekel, de grote rivieren van Sinear, zijn thans in vervulling, en alle voorzegde gebeurtenissen zullen spoedig hebben plaatsgevonden.

> “Consider the circumstances of the Jewish nation when the prophecies of Daniel were given. The Israelites were in captivity, their temple had been destroyed, their temple service suspended. Their religion had centered in the ceremonies of the sacrificial system. They had made the outward forms all-important, while they had lost the spirit of true worship. Their services were corrupted with the traditions and practices of heathenism, and in the performance of the sacrificial rites they did not look beyond the shadow to the substance. They did not discern Christ, the true offering for the sins of men. The Lord wrought to bring the people into captivity, and to suspend the services in the temple, in order that the outward ceremonies might not become the sum total of their religion. Their principles and practices must be purged from heathenism. The ritual service ceased in order that heart service might be revived. The outward glory was removed that the spiritual might be revealed.” Manuscript Releases, volume 16, 333, 334.

> “Beschouw de omstandigheden van het Joodse volk toen de profetieën van Daniël werden gegeven. De Israëlieten waren in gevangenschap, hun tempel was verwoest, hun tempeldienst opgeschort. Hun godsdienst had haar middelpunt gehad in de ceremoniën van het offersysteem. Zij hadden de uiterlijke vormen van allesoverheersend belang gemaakt, terwijl zij de geest van de ware aanbidding hadden verloren. Hun erediensten waren verdorven door de overleveringen en gebruiken van het heidendom, en bij de uitvoering van de offerplechtigheden zagen zij niet verder dan de schaduw naar de werkelijkheid. Zij onderkenden Christus niet, het ware offer voor de zonden van de mensen. De Heere werkte om het volk in gevangenschap te brengen en om de diensten in de tempel op te schorten, opdat de uiterlijke ceremoniën niet de volle som van hun godsdienst zouden worden. Hun beginselen en praktijken moesten van het heidendom gezuiverd worden. De rituele dienst hield op, opdat de dienst van het hart herleefd zou worden. De uiterlijke heerlijkheid werd weggenomen, opdat het geestelijke geopenbaard zou worden.” Manuscript Releases, deel 16, 333, 334.

Back to Articles