Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Forty-Five

Het Boek Joël en de Laodiceaanse Zevendedagsadventkerk - Nummer Vijfenveertig

Number Forty-Five

Nummer vijfenveertig

Author

Jeff Pippenger

Published

February 12, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

## Review

Beoordeling

Leviticus twenty-three identifies three tests within the Pentecostal season of the one hundred and forty-four thousand. Aligning the first day of the feast of Tabernacles with the day of Pentecost, and then aligning the forty days that Christ taught the disciples face to face before His ascension with the day of first fruits creates an overall structure that represents the three angel’s messages.

Leviticus drieëntwintig onderscheidt drie beproevingen binnen het Pinksterseizoen van de honderdvierenveertigduizend. Door de eerste dag van het Loofhuttenfeest in overeenstemming te brengen met de Pinksterdag, en vervolgens de veertig dagen waarin Christus de discipelen van aangezicht tot aangezicht onderwees vóór Zijn hemelvaart in overeenstemming te brengen met de dag van de eerstelingen, ontstaat een overkoepelende structuur die de boodschappen van de drie engelen voorstelt.

When the “death, burial and resurrection” is applied as a single prophetic waymark that has three steps; as it is represented by Christ’s baptism, we find that five days after the resurrection on the day of first fruits, the end of the seven day feast of unleavened bread arrives as a holy convocation. Thus, at Christ’s resurrection, which aligns with the first fruit offering, there follows a five-day period.

Wanneer de „dood, begrafenis en opstanding” wordt toegepast als één enkele profetische wegmarkering die drie stappen omvat, zoals zij wordt voorgesteld door de doop van Christus, zien wij dat vijf dagen na de opstanding, op de dag van de eerstelingen, het einde van het zevendaagse Feest van de Ongezuurde Broden aanbreekt als een heilige samenroeping. Zo volgt op de opstanding van Christus, die overeenkomt met het offer van de eerstelingsgarve, een periode van vijf dagen.

At the end of the structure which is created by aligning the first day of the feast of Tabernacles with the day of Pentecost, there is another waymark with three steps, also followed by five days that reaches unto Pentecost.

Aan het einde van de structuur die wordt gevormd door de eerste dag van het Loofhuttenfeest op één lijn te brengen met de Pinksterdag, bevindt zich nog een ander wegmerk met drie stappen, eveneens gevolgd door vijf dagen, die reiken tot aan Pinksteren.

Between those two ‘three-step waymarks followed by five days,’ is a period of thirty days. When we align the first day of the feast of Tabernacles with the day of Pentecost, we understand that five days before the feast of Tabernacles was the Day of Atonement. Ten days before the day of Atonement was the feast of Trumpets. The forty days of Christ teaching face to face after His resurrection on the day of first fruits, aligns five days after the feast of Trumpets, and five days before the day of atonement.

Tussen die twee ‘wegmarkeringen van drie stappen, gevolgd door vijf dagen’ ligt een periode van dertig dagen. Wanneer wij de eerste dag van het Loofhuttenfeest in overeenstemming brengen met de Pinksterdag, begrijpen wij dat vijf dagen vóór het Loofhuttenfeest de Grote Verzoendag was. Tien dagen vóór de Grote Verzoendag was het Bazuinenfeest. De veertig dagen waarin Christus na Zijn opstanding op de dag van de eerstelingen van aangezicht tot aangezicht onderricht gaf, vallen vijf dagen na het Bazuinenfeest en vijf dagen vóór de Grote Verzoendag.

The three-step waymark of His ‘death, burial and resurrection,’ followed by five days unto the end of the feast of unleavened bread is then repeated thirty days later when the three-step waymark of ‘trumpets, ascension, and judgment,’ that are then followed by five days unto Pentecost. The beginning three-step waymark is easily defined as one waymark with three steps, for it is directly identified as such with Christ’s baptism, that symbolizes His ‘death, burial and resurrection.’ The baptism was the alpha to the sacred 1,260-day period that culminated at His ‘death, burial and resurrection’ which was the omega to the 1,260 days.

De driedelige wegmarkering van Zijn ‘dood, begrafenis en opstanding’, gevolgd door vijf dagen tot aan het einde van het Feest van de Ongezuurde Broden, wordt vervolgens dertig dagen later herhaald, wanneer de driedelige wegmarkering van ‘bazuinen, hemelvaart en oordeel’ plaatsvindt, die dan gevolgd wordt door vijf dagen tot aan Pinksteren. De aanvankelijke driedelige wegmarkering is gemakkelijk te definiëren als één wegmarkering met drie stappen, want zij wordt als zodanig rechtstreeks aangeduid in verband met Christus’ doop, die Zijn ‘dood, begrafenis en opstanding’ symboliseert. De doop was de alfa van de heilige periode van 1.260 dagen, die uitmondde in Zijn ‘dood, begrafenis en opstanding’, welke de omega van de 1.260 dagen was.

The three-step waymark at the end of the Pentecostal season must be recognized through prophetic application. In the fifty days of the Pentecostal season the same structure is found at the beginning and the ending. Based upon the principle that Christ always illustrates the end with the beginning we can identify the feast of trumpets, followed by the ascension, followed by the day of Atonement, followed by five days as one ‘three-step waymark followed by five days.’

De wegmarkering in drie stappen aan het einde van het pinksterseizoen moet door profetische toepassing worden herkend. In de vijftig dagen van het pinksterseizoen wordt aan zowel het begin als het einde dezelfde structuur aangetroffen. Op grond van het beginsel dat Christus het einde altijd met het begin illustreert, kunnen wij het Bazuinenfeest identificeren, gevolgd door de hemelvaart, gevolgd door de Verzoendag, gevolgd door vijf dagen, als één ‘wegmarkering in drie stappen, gevolgd door vijf dagen.’

We also test the proposed three steps with the biblical guidelines of the characteristics of each of the three steps. Those three steps are represented repeatedly in God’s Word. They are the three angels; they are the courtyard, holy place and Most Holy Place; they are the work of the Holy Spirit in convicting of sin, righteousness and judgment. Identifying the feast of trumpets, the ascension and the day of Atonement as those three steps requires that each of the steps aligns with the established biblical testimony.

Wij toetsen de voorgestelde drie stappen ook aan de bijbelse richtlijnen betreffende de kenmerken van elk van die drie stappen. Deze drie stappen worden herhaaldelijk in Gods Woord voorgesteld. Zij zijn de drie engelen; zij zijn de voorhof, het heilige en het heilige der heiligen; zij zijn het werk van de Heilige Geest in het overtuigen van zonde, gerechtigheid en oordeel. Om het Bazuinenfeest, de hemelvaart en de Verzoendag als deze drie stappen te identificeren, is vereist dat elk van de stappen in overeenstemming is met het vaststaande bijbelse getuigenis.

Trumpets are a warning message and it is associated with the first angel who cries out “fear God.” The ascension of Christ is a symbol of the glory of His Second Coming, for the second expression of the first angel is “give Him glory.” The day of Atonement is the symbol of judgment, and the third expression of the first angel is “the hour of His judgment is come.” There are several ways to identify that the prophetic characteristics of the three steps in the waymark at the end of the Pentecostal season represent the three steps of the everlasting gospel, where many are “purified, made white and tried.”

Bazuinen zijn een waarschuwingsboodschap en worden in verband gebracht met de eerste engel die uitroept: „Vreest God.” De hemelvaart van Christus is een symbool van de heerlijkheid van Zijn Wederkomst, want de tweede uitdrukking van de eerste engel luidt: „Geeft Hem heerlijkheid.” De Grote Verzoendag is het symbool van het oordeel, en de derde uitdrukking van de eerste engel is: „Het uur van Zijn oordeel is gekomen.” Er zijn verschillende manieren om vast te stellen dat de profetische kenmerken van de drie stappen in het waymark aan het einde van het pinksterseizoen de drie stappen van het eeuwige evangelie voorstellen, waarin velen „gereinigd, wit gemaakt en beproefd” worden.

This being so, you then may see that in the first waymark of three steps the barley first fruit offering is given, and in the last waymark of the three steps the wheat first fruit offering is given. You then might see that the alpha three steps of the Pentecostal season identify unleavened bread, but the omega waymark of three steps identify leavened bread. You then could even see that in the three-step waymark in the beginning is where Christ was lifted up to draw all men, and in the ending three-step waymark the ensign of the one hundred and forty-four thousand is lifted up to draw the Gentiles.

Aldus kunt u dan zien dat in de eerste wegmarkering van drie stappen de eerstelingenofferande van de gerst wordt gegeven, en in de laatste wegmarkering van de drie stappen de eerstelingenofferande van de tarwe wordt gegeven. U zou dan kunnen zien dat de alfa-drie stappen van het pinksterseizoen het ongezuurde brood aanduiden, maar dat de omega-wegmarkering van drie stappen het gezuurde brood aanduidt. U zou dan zelfs kunnen zien dat in de wegmarkering van drie stappen aan het begin Christus werd verhoogd om allen tot Zich te trekken, en dat in de afsluitende wegmarkering van drie stappen het banierteken van de honderdvierenveertigduizend wordt opgeheven om de heidenen te trekken.

The first and third angels are the same angel at the prophetic level, for the first is the beginning—and the third is the ending. The alpha first angel announces the opening of judgment and the omega last angel announces the close of judgment. The first angel’s message was empowered by the fulfillment of Islam on August 11, 1840, and the third angel was empowered by a fulfillment of Islam on 9/11. Sister White informs us that the mission of both the first and the third angel was to lighten the earth with its glory. Other witnesses are abundant, and they provide ample support for identifying the structure of the Pentecostal season as set forth in the fifty days from Christ’s resurrection unto Pentecost, with the first twenty-two verses of Leviticus twenty-three and the last twenty-two verses of Leviticus twenty-three. Between the two waymarks that are a waymark of three steps followed by five days is a thirty-day period that represents the second angel.

De eerste en de derde engel zijn op het profetische niveau dezelfde engel, want de eerste is het begin—en de derde is het einde. De alfa, de eerste engel, kondigt de opening van het oordeel aan en de omega, de laatste engel, kondigt de afsluiting van het oordeel aan. De boodschap van de eerste engel werd bekrachtigd door de vervulling van de islam op 11 augustus 1840, en de derde engel werd bekrachtigd door een vervulling van de islam op 11 september. Zuster White deelt ons mee dat de zending van zowel de eerste als de derde engel was om de aarde met haar heerlijkheid te verlichten. Andere getuigenissen zijn overvloedig aanwezig, en zij verschaffen ruime ondersteuning voor het bepalen van de structuur van het pinksterseizoen, zoals uiteengezet in de vijftig dagen vanaf Christus’ opstanding tot aan Pinksteren, met de eerste tweeëntwintig verzen van Leviticus drieëntwintig en de laatste tweeëntwintig verzen van Leviticus drieëntwintig. Tussen de twee wegmarkeringen, waarvan er één een wegmarkering is van drie stappen, gevolgd door vijf dagen, ligt een periode van dertig dagen die de tweede engel vertegenwoordigt.

The first waymark of ‘three steps followed by five’ days is the first angel, the thirty days is the second angel and the second waymark of ‘three steps followed by five’ days is the third angel. These three steps cover the entire Pentecostal season up to Pentecost, which then marks the beginning of the seven days of the feast of Tabernacles that represents the outpouring of the latter rain during the Sunday law crisis beginning at the Sunday law in the United States and continuing until Michael stands up and human probation closes. The structure is divine, but it produces some serious considerations.

De eerste wegmarkering van ‘drie stappen gevolgd door vijf’ dagen is de eerste engel, de dertig dagen is de tweede engel, en de tweede wegmarkering van ‘drie stappen gevolgd door vijf’ dagen is de derde engel. Deze drie stappen beslaan het gehele pinksterseizoen tot aan Pinksteren, dat vervolgens het begin markeert van de zeven dagen van het Loofhuttenfeest, die de uitstorting van de late regen vertegenwoordigen tijdens de crisis van de zondagswet, beginnend bij de zondagswet in de Verenigde Staten en voortgaand totdat Michaël opstaat en de genadetijd voor de mensheid sluit. De structuur is goddelijk, maar zij brengt enkele ernstige overwegingen met zich mee.

## Serious Considerations

Ernstige overwegingen

It is evident that the waymark represented by the ‘trumpets, ascension and judgment’ is the litmus and third test. The third test is always the litmus test, where character is manifested, but never developed.

Het is duidelijk dat de wegmarkering die wordt voorgesteld door de ‘bazuinen, hemelvaart en oordeel’ de lakmoesproef en de derde beproeving is. De derde beproeving is altijd de lakmoesproef, waarin het karakter wordt geopenbaard, maar nooit ontwikkeld.

> “Character is revealed by a crisis. When the earnest voice proclaimed at midnight, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ the sleeping virgins roused from their slumbers, and it was seen who had made preparation for the event. Both parties were taken unawares, but one was prepared for the emergency, and the other was found without preparation. Character is revealed by circumstances. Emergencies bring out the true metal of character. Some sudden and unlooked-for calamity, bereavement, or crisis, some unexpected sickness or anguish, something that brings the soul face to face with death, will bring out the true inwardness of the character. It will be made manifest whether or not there is any real faith in the promises of the word of God. It will be made manifest whether or not the soul is sustained by grace, whether there is oil in the vessel with the lamp.

> „Karakter wordt door een crisis geopenbaard. Toen de ernstige stem te middernacht verkondigde: ‘Zie, de bruidegom komt; gaat uit hem tegemoet,’ ontwaakten de slapende maagden uit hun sluimer, en het werd gezien wie zich op de gebeurtenis had voorbereid. Beide groepen werden overvallen, maar de ene was op de noodsituatie voorbereid, en de andere bleek zonder voorbereiding te zijn. Karakter wordt door omstandigheden geopenbaard. Noodsituaties brengen het ware gehalte van het karakter aan het licht. Een plotselinge en onverwachte rampspoed, een verlies door de dood, of een crisis, een onverwachte ziekte of smart, iets wat de ziel van aangezicht tot aangezicht met de dood brengt, zal de ware innerlijke gesteldheid van het karakter openbaar maken. Het zal blijken of er al dan niet enig werkelijk geloof is in de beloften van het woord van God. Het zal blijken of de ziel al dan niet door genade wordt gedragen, of er olie in het vat met de lamp is.”

> “Testing times come to all. How do we conduct ourselves under the test and proving of God? Do our lamps go out? or do we still keep them burning? Are we prepared for every emergency by our connection with Him who is full of grace and truth? The five wise virgins could not impart their character to the five foolish virgins. Character must be formed by us as individuals.” Review and Herald, October 17, 1895.

> „Tijden van beproeving komen over allen. Hoe gedragen wij ons onder de toetsing en beproeving van God? Gaan onze lampen uit? of houden wij ze nog brandende? Zijn wij op iedere noodsituatie voorbereid door onze verbinding met Hem die vol is van genade en waarheid? De vijf wijze maagden konden hun karakter niet overdragen op de vijf dwaze maagden. Het karakter moet door ons als individuen gevormd worden.” Review and Herald, 17 oktober 1895.

When the feast of trumpets waymark arrives, your character is forever sealed, you are lifted up as an ensign and your sins are forever blotted out. The three steps represent three aspects of the sealing. The arrival of the message of the Midnight Cry manifests those who have oil and who are lifted up as an ensign as their sins are removed. The message, the work and the seal are all one waymark. It is a waymark “that brings the soul face to face with death” because of an “unlooked for calamity.” The trumpet of Islam represents that “unlooked for calamity.” At that point the message, “Behold the Bridegroom cometh,” is proclaimed five days in advance of the Sunday law, where the message changes unto the loud cry of the third angel.

Wanneer het baken van het Bazuinenfeest aanbreekt, wordt uw karakter voor eeuwig verzegeld, wordt u als een banier opgericht en worden uw zonden voor eeuwig uitgewist. De drie treden vertegenwoordigen drie aspecten van de verzegeling. De komst van de boodschap van de Middernachtsroep openbaart hen die olie hebben en die als een banier worden opgericht terwijl hun zonden worden weggenomen. De boodschap, het werk en het zegel zijn alle één baken. Het is een baken “dat de ziel oog in oog brengt met de dood” vanwege een “onverwachte ramp”. De bazuin van de islam vertegenwoordigt die “onverwachte ramp”. Op dat punt wordt de boodschap: “Zie, de Bruidegom komt,” vijf dagen vóór de zondagswet verkondigd, waarna de boodschap overgaat in de luide roep van de derde engel.

The three steps of the waymark are identifying elements of the sealing of and the lifting up of the one hundred and forty-four thousand, just before the Sunday law. It is clear that the litmus test of ‘trumpets, ascension and judgment’ has been represented by the Exeter camp meeting. The five days between the day of Atonement and Pentecost, represents the sixty-six days between the end of the Exeter camp meeting on August 17 unto October 22, 1844, when the door closed. Those sixty-six days of Millerite history are illustrating the latter days, and in this regard, they are illustrating the proclamation of the message of the Midnight Cry by the one hundred and forty-four thousand.

De drie stappen van de wegmarkering zijn elementen ter identificatie van de verzegeling en de verheffing van de honderd vierenveertigduizend, vlak vóór de zondagswet. Het is duidelijk dat de lakmoesproef van ‘bazuinen, hemelvaart en oordeel’ is uitgebeeld door de kampbijeenkomst te Exeter. De vijf dagen tussen de Grote Verzoendag en Pinksteren vertegenwoordigen de zesenzestig dagen tussen het einde van de kampbijeenkomst te Exeter op 17 augustus en 22 oktober 1844, toen de deur werd gesloten. Die zesenzestig dagen van de Milleritische geschiedenis beelden de laatste dagen uit, en in dit opzicht beelden zij de verkondiging van de boodschap van de Middernachtsroep door de honderd vierenveertigduizend uit.

The five days to Pentecost, aligns with the sixty-six days of the Millerites proclaiming the message of the Midnight Cry, which was also typified by Christ’s triumphal entry into Jerusalem. The first of the three steps is the feast of trumpets, which is the seventh trumpet, or third woe, or Islam in the latter days, and Christ’s triumphal entry was preceded by the loosing of an ass.

De vijf dagen tot Pinksteren stemmen overeen met de zesenzestig dagen waarin de Millerieten de boodschap van de Middernachtsroep verkondigden, die eveneens werd voorgesteld door Christus’ triomfantelijke intocht in Jeruzalem. De eerste van de drie stappen is het Bazuinenfeest, dat de zevende bazuin is, of het derde wee, of de islam in de laatste dagen, en aan Christus’ triomfantelijke intocht ging het losmaken van een ezel vooraf.

Prophetically this identifies that the loosing of the ass marks the beginning of the triumphal entry, which is the Midnight Cry. Bible prophecy is to be applied in the latter days to the sixth kingdom of Bible prophecy—the earth beast, the United States. Islam will strike the United States, as it did at 9/11, thus marking the beginning of the proclamation of the Midnight Cry with a significant strike upon the United States by Islam, and the ending of the proclamation of the Midnight Cry with another significant strike upon the United States by Islam, for Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing.

Profetisch duidt dit erop dat het losmaken van de ezel het begin markeert van de triomfantelijke intocht, hetgeen de Middernachtsroep is. Bijbelse profetie dient in de laatste dagen te worden toegepast op het zesde koninkrijk van de bijbelse profetie—het beest uit de aarde, de Verenigde Staten. De islam zal de Verenigde Staten treffen, zoals zij deed op 11 september, en aldus het begin markeren van de verkondiging van de Middernachtsroep door een aanzienlijke slag tegen de Verenigde Staten door de islam, en het einde van de verkondiging van de Middernachtsroep met een andere aanzienlijke slag tegen de Verenigde Staten door de islam, want Jezus illustreert het einde van een zaak altijd met het begin van een zaak.

The message of Pentecost is the message of the loud cry, and the loud cry is simply an escalation of the message of the Midnight Cry. In Millerite history the Midnight Cry ended when the door was closed on October 22, 1844, and it ends when the door closes at the Sunday law in the latter days. At Pentecost Peter proclaimed the message of Joel, and Pentecost is the omega ending of the Midnight Cry, so the alpha beginning of the Midnight Cry Peter must of prophetic necessity also be presenting the message of Joel. At the Midnight Cry Peter is in Acts chapter two, in the upper room at the third hour, and then on the same day at the ninth hour he is in the temple proclaiming Joel’s message.

De boodschap van Pinksteren is de boodschap van de luide roep, en de luide roep is eenvoudig een intensivering van de boodschap van de Middernachtsroep. In de Milleritische geschiedenis eindigde de Middernachtsroep toen de deur werd gesloten op 22 oktober 1844, en zij eindigt wanneer de deur wordt gesloten bij de zondagswet in de laatste dagen. Op Pinksteren verkondigde Petrus de boodschap van Joël, en Pinksteren is het omega-einde van de Middernachtsroep, zodat Petrus, als alpha-begin van de Middernachtsroep, uit profetische noodzaak eveneens de boodschap van Joël moet brengen. Bij de Middernachtsroep bevindt Petrus zich in Handelingen hoofdstuk twee, in de opperzaal op het derde uur, en vervolgens is hij op diezelfde dag, op het negende uur, in de tempel om de boodschap van Joël te verkondigen.

Peter is the symbol of the one hundred and forty-four thousand at Pentecost, which is the end of the Midnight Cry, and he is the symbol of the one hundred and forty-four thousand at the beginning of the Midnight Cry. The sealing and raising up of the one hundred and forty-four thousand begins with the loosing of the ass as Islam strikes. When the Millerites left the Exeter camp meeting they carried the message like a tidal wave, and symbolically typified the one hundred and forty-four thousand who repeat that experience.

Petrus is het symbool van de honderdvierenveertigduizend op Pinksteren, hetgeen het einde van de Middernachtsroep is, en hij is het symbool van de honderdvierenveertigduizend aan het begin van de Middernachtsroep. De verzegeling en het oprichten van de honderdvierenveertigduizend begint met het losmaken van de ezel wanneer de islam toeslaat. Toen de Millerieten de kampbijeenkomst te Exeter verlieten, droegen zij de boodschap uit als een vloedgolf, en in symbolische zin vormden zij een voorafbeelding van de honderdvierenveertigduizend die die ervaring herhalen.

This application becomes more serious when you recognize that Peter is representing those who proclaim the Midnight Cry message at the litmus and third test of the Pentecostal season. The third hour for Peter at Pentecost places him in the upper room, and the upper room is also the ten days before Pentecost. The second test of the Pentecostal season is the thirty-day temple test that follows the foundational test. The second test of the temple requires the faithful to enter by faith into the Most Holy Place where their sins are blotted out and where they are seated by faith with Christ in heavenly places. The book of Acts informs us that Peter began his sermon on the book of Joel at the third hour in the upper room, then at the ninth hour he was in the temple.

Deze toepassing wordt ernstiger wanneer u erkent dat Petrus degenen vertegenwoordigt die de boodschap van de Middernachtsroep verkondigen bij de lakmoesproef en de derde beproeving van het pinksterseizoen. Het derde uur voor Petrus met Pinksteren plaatst hem in de opperzaal, en de opperzaal is ook de tien dagen vóór Pinksteren. De tweede beproeving van het pinksterseizoen is de dertigdaagse tempelbeproeving die volgt op de fundamentele beproeving. De tweede beproeving van de tempel vereist dat de getrouwen door het geloof binnengaan in het Allerheiligste, waar hun zonden worden uitgewist en waar zij door het geloof met Christus zijn gezeten in de hemelse gewesten. Het boek Handelingen deelt ons mee dat Petrus zijn preek over het boek Joël begon op het derde uur in de opperzaal en dat hij zich vervolgens op het negende uur in de tempel bevond.

> But Peter, standing up with the eleven, lifted up his voice, and said unto them, Ye men of Judaea, and all ye that dwell at Jerusalem, be this known unto you, and hearken to my words: For these are not drunken, as ye suppose, seeing it is but the third hour of the day. But this is that which was spoken by the prophet Joel. … Now Peter and John went up together into the temple at the hour of prayer, being the ninth hour. Acts 2:14–16; 3:1.

> Maar Petrus, die met de elven opstond, verhief zijn stem en sprak tot hen: Gij mannen van Judea, en allen die te Jeruzalem woont, dit zij u bekend, en neemt mijn woorden ter ore; want dezen zijn niet dronken, gelijk gij vermoedt, daar het eerst het derde uur van de dag is. Maar dit is het wat gesproken is door de profeet Joël. … En Petrus en Johannes gingen tezamen op naar de tempel op het uur des gebeds, zijnde het negende uur. Handelingen 2:14–16; 3:1.

Christ was nailed to the cross at the third hour and He died at the ninth hour. His death, burial and resurrection are one waymark with three steps. The third step, the day of first fruits, begins the fifty days which conclude at Pentecost. In the alpha of the Pentecostal season the third and ninth hour represent a distinct contrast, for Christ was alive at the third hour and dead at the ninth. Peter was in the upper room at the third hour and in the temple at the ninth.

Christus werd op het derde uur aan het kruis genageld en Hij stierf op het negende uur. Zijn dood, begrafenis en opstanding vormen één wegmarkering met drie stappen. De derde stap, de dag der eerstelingen, begint de vijftig dagen die op Pinksteren eindigen. In de alfa van het Pinksterseizoen vormen het derde en negende uur een duidelijk contrast, want Christus was levend op het derde uur en dood op het negende. Petrus was op het derde uur in de bovenzaal en op het negende in de tempel.

The Pentecostal season of fifty sacred days in the time of Christ was a sacred prophetic period directly connected to the prophecy of twenty-three hundred years. It was especially connected with the final week of the four hundred and ninety years for the Jewish nation in Daniel nine. That sacred week when Christ confirmed the covenant was divided into two equal periods of 1,260 prophetic days. The heart of that week was the cross. The cross identifies the third and ninth hour, and Peter at Pentecost does the same. In the year 34, the end of that same sacred week when Cornelius sent for Peter from Caesarea Maritima, it was the ninth hour.

Het pinksterseizoen van vijftig heilige dagen in de tijd van Christus was een heilige profetische periode die rechtstreeks verbonden was met de profetie van tweeduizend driehonderd jaar. Het was in het bijzonder verbonden met de laatste week van de vierhonderdnegentig jaar voor het Joodse volk in Daniël negen. Die heilige week, waarin Christus het verbond bevestigde, was verdeeld in twee gelijke perioden van 1.260 profetische dagen. Het hart van die week was het kruis. Het kruis markeert het derde en het negende uur, en Petrus doet op Pinksteren hetzelfde. In het jaar 34, aan het einde van diezelfde heilige week, toen Cornelius vanuit Caesarea Maritima om Petrus zond, was het het negende uur.

> There was a certain man in Caesarea called Cornelius, a centurion of the band called the Italian band, A devout man, and one that feared God with all his house, which gave much alms to the people, and prayed to God alway. He saw in a vision evidently about the ninth hour of the day an angel of God coming in to him, and saying unto him, Cornelius. And when he looked on him, he was afraid, and said, What is it, Lord? And he said unto him, Thy prayers and thine alms are come up for a memorial before God. And now send men to Joppa, and call for one Simon, whose surname is Peter. Acts 10:1–5.

> Er was een man te Caesarea, genaamd Cornelius, een hoofdman over honderd van de afdeling die de Italische genoemd werd, een godvrezend man, die met heel zijn huis God vreesde, die veel aalmoezen aan het volk gaf en voortdurend tot God bad. Hij zag duidelijk in een gezicht, omstreeks het negende uur van de dag, een engel van God bij hem binnenkomen, die tot hem zei: Cornelius. En toen hij hem aanzag, werd hij bevreesd en zei: Wat is het, Heere? En hij zei tot hem: Uw gebeden en uw aalmoezen zijn opgestegen tot een gedachtenis voor God. Zend nu mannen naar Joppe en laat Simon halen, die bijgenaamd is Petrus. Handelingen 10:1–5.

The next day, Peter goes up on the roof to pray about the sixth hour.

De volgende dag ging Petrus omstreeks het zesde uur het dak op om te bidden.

> On the morrow, as they went on their journey, and drew nigh unto the city, Peter went up upon the housetop to pray about the sixth hour: And he became very hungry, and would have eaten: but while they made ready, he fell into a trance, And saw heaven opened, and a certain vessel descending unto him, as it had been a great sheet knit at the four corners, and let down to the earth: Wherein were all manner of four footed beasts of the earth, and wild beasts, and creeping things, and fowls of the air. And there came a voice to him, Rise, Peter; kill, and eat. But Peter said, Not so, Lord; for I have never eaten anything that is common or unclean. And the voice spake unto him again the second time, What God hath cleansed, that call not thou common. This was done thrice: and the vessel was received up again into heaven. Acts 10:9–16.

> De volgende dag, terwijl zij hun reis vervolgden en de stad naderden, klom Petrus omstreeks het zesde uur op het dak om te bidden. En hij werd zeer hongerig en wilde eten; maar terwijl men het gereedmaakte, geraakte hij in vervoering. En hij zag de hemel geopend en een zeker voorwerp tot hem neerdalen, als een groot laken dat aan de vier hoeken samengebonden was en op de aarde werd neergelaten; daarin bevonden zich allerlei viervoetige dieren van de aarde, wilde dieren, kruipende dieren en vogels des hemels. En er kwam een stem tot hem: Sta op, Petrus, slacht en eet. Maar Petrus zei: Geenszins, Heere, want ik heb nooit iets gegeten dat onheilig of onrein is. En de stem sprak opnieuw, voor de tweede maal, tot hem: Wat God gereinigd heeft, zult gij niet onheilig noemen. Dit geschiedde driemaal; en het voorwerp werd weer opgenomen in de hemel. Handelingen 10:9–16.

The call for Peter to come to Caesarea is at the ninth hour, when an angel arrives to address Cornelius. Cornelius represents God’s other children who are called out of Babylon at the Sunday law. The angel who arrives at the Sunday law is the second voice of Revelation eighteen, who calls to those still in Babylon to flee. Peter is the one hundred and forty-four thousand and Cornelius is the eleventh-hour workers, who are represented to Peter as unclean animals. The relation of Peter and Cornelius is the relation of Revelation seven, where the one hundred and forty-four thousand are identified in association with the great multitude. Peter was commanded three times to rise, kill and eat. As the one hundred and forty-four thousand the call from Cornelius is where the ensign is commanded to rise.

De oproep aan Petrus om naar Caesarea te komen vindt plaats op het negende uur, wanneer een engel verschijnt om Cornelius aan te spreken. Cornelius vertegenwoordigt Gods andere kinderen die bij de zondagswet uit Babylon worden geroepen. De engel die bij de zondagswet verschijnt, is de tweede stem van Openbaring achttien, die hen die nog in Babylon zijn oproept te vluchten. Petrus is de honderd vierenveertigduizend en Cornelius is de arbeiders van het elfde uur, die aan Petrus worden voorgesteld als onreine dieren. De verhouding tussen Petrus en Cornelius is de verhouding van Openbaring zeven, waar de honderd vierenveertigduizend worden geïdentificeerd in samenhang met de grote schare. Petrus werd driemaal bevolen op te staan, te slachten en te eten. Als de honderd vierenveertigduizend is de oproep van Cornelius het moment waarop het vaandel wordt bevolen op te staan.

Cornelius is in Caesarea Maritima, sometimes called Caesarea by the sea. Revelation seventeen informs us that “the waters” “are peoples, and multitudes, and nations, and tongues.” The waters are those outside of God’s church and in Revelation as well as with Peter’s vision of the unclean beasts, the number four represents the entire world. Four various beasts are in Peter’s vision, and they descend in a sheet which is held at its four corners. The relation of Peter to Cornelius is also represented by Noah and the beasts that got on the ark.

Cornelius bevindt zich in Caesarea Maritima, soms Caesarea aan zee genoemd. Openbaring zeventien deelt ons mee dat „de wateren” „volken en menigten en naties en talen” zijn. De wateren zijn degenen die zich buiten Gods kerk bevinden, en zowel in Openbaring als in Petrus’ visioen van de onreine dieren vertegenwoordigt het getal vier de gehele wereld. Vier verschillende dieren komen voor in Petrus’ visioen, en zij dalen neer in een laken dat aan de vier hoeken wordt vastgehouden. De betrekking van Petrus tot Cornelius wordt ook uitgebeeld door Noach en de dieren die in de ark gingen.

Peter was in Joppa, which means “bright and beautiful,” for as a symbol of the one hundred and forty-four thousand Peter is the bright and beautiful ensign to the Gentiles. The ninth hour, the Gentiles awaken to the ensign which Sister White identifies as the Sabbath, the law of God, the third angel’s message and the missionaries around the world that carry the message of the latter days. Cornelius was awakened to the ensign when the angel arrived at the ninth hour in Caesarea by the sea. The message at the Pentecostal Sunday law then goes to the world—the sea.

Petrus bevond zich in Joppe, wat „helder en schoon” betekent, want als symbool van de honderd vierenveertigduizend is Petrus de heldere en schone banier voor de heidenen. Het negende uur ontwaken de heidenen tot de banier, die Zuster White aanduidt als de sabbat, de wet van God, de boodschap van de derde engel en de zendelingen over de hele wereld die de boodschap van de laatste dagen dragen. Cornelius werd tot de banier gewekt toen de engel in Caesarea aan de zee op het negende uur verscheen. De boodschap gaat dan bij de pinkster-zondagswet uit naar de wereld — de zee.

The lifting up of the ensign is also represented as the Lord’s house being lifted up above the mountains, and Peter was praying on the rooftop of the beautiful bright city of Joppa, in the sixth hour, just before the Sunday law of the ninth hour. When the one hundred and forty-four thousand are sealed, the circumstances of the crisis within the world will draw God’s other children who are still in Babylon to seek for light. They are led to find Peter on the top of the house in Joppa.

Het opheffen van de banier wordt ook voorgesteld als het huis des Heeren dat boven de bergen wordt verheven, en Petrus bad op het dak van de schone, lichtende stad Joppe, op het zesde uur, vlak vóór de zondagswet van het negende uur. Wanneer de honderdvierenveertigduizend verzegeld zijn, zullen de omstandigheden van de crisis in de wereld Gods andere kinderen, die zich nog in Babylon bevinden, ertoe brengen licht te zoeken. Zij worden ertoe geleid Petrus te vinden op het dak van het huis in Joppe.

Peter was also in Caesarea Philippi in Matthew sixteen. Caesarea Philippi at the base of Mount Hermon had the same name as Caesarea by the sea, but it had a distinct contrast as one city was upon the land and the other on the sea. Christ’s crucifixion at the third hour and His death at the ninth, identify a distinct contrast of life and death. Peter at Pentecost’s third and ninth hour identifies a distinct contrast from the upper room unto the temple. Caesarea on the land or Caesarea on the sea represents the necessary prophetic contrast of the third and ninth hour, but there is no direct reference to the third hour when Peter was in Caesarea Philippi. Upon the testimony of two or three a thing is established and with the third and ninth hour of the cross and also on the day of Pentecost both illustrations are represented by a single person, whether Christ alive or in the tomb, or Peter in the upper room or the temple.

Petrus was ook in Caesarea Filippi in Mattheüs zestien. Caesarea Filippi aan de voet van de berg Hermon droeg dezelfde naam als Caesarea aan de zee, maar er bestond een duidelijk contrast, daar de ene stad op het land lag en de andere aan de zee. Christus’ kruisiging op het derde uur en Zijn sterven op het negende duiden op een scherp onderscheid tussen leven en dood. Petrus op het derde en negende uur van Pinksteren duidt op een scherp onderscheid van de bovenzaal tot aan de tempel. Caesarea op het land of Caesarea aan de zee vertegenwoordigt het noodzakelijke profetische contrast van het derde en negende uur, maar er is geen rechtstreekse verwijzing naar het derde uur toen Petrus in Caesarea Filippi was. Op het getuigenis van twee of drie wordt een zaak bevestigd, en met het derde en negende uur van het kruis en eveneens op de dag van Pinksteren worden beide uitbeeldingen voorgesteld door één persoon, hetzij Christus levend of in het graf, hetzij Petrus in de bovenzaal of in de tempel.

The third testimony of a third and ninth hour at the two Caesarea’s identifies Peter as the primary character in both instances, as was Christ in the beginning of the Pentecostal season and Peter at the end of that same season. The alpha character of the third hour is the same as the omega character of the ninth hour, providing one witness that Caesarea Philippi is the alpha of the two Caesarea’s. The second witness is that the name of both cities is the same, so the name of the main character and the name of the city are the same. A third witness is the contrast of land and sea. When Peter was at Caesarea Philippi, it was the third hour. This is where the message becomes even more serious.

Het derde getuigenis van een derde en negende uur bij de twee Caesarea’s wijst Petrus aan als de voornaamste figuur in beide gevallen, zoals Christus dat was aan het begin van het Pinksterseizoen en Petrus aan het einde van datzelfde seizoen. Het alfa-karakter van het derde uur is hetzelfde als het omega-karakter van het negende uur, en levert één getuigenis dat Caesarea Filippi het alfa van de twee Caesarea’s is. Het tweede getuigenis is dat de naam van beide steden dezelfde is, zodat de naam van de hoofdfiguur en de naam van de stad dezelfde zijn. Een derde getuigenis is het contrast tussen land en zee. Toen Petrus te Caesarea Filippi was, was het het derde uur. Hier wordt de boodschap nog ernstiger.

It is correct to align two cities with the same name, which is what we are doing, but we are also incorporating the third and ninth hour into the application based upon the witness of Christ at the cross and Peter at Pentecost. By bringing the three lines together; Christ’s third and ninth hour, Peter at Pentecost’s third and ninth hour—we establish the third hour at Caesarea Philippi. The very same prophetic logic is to be applied to Cornelius at the ninth hour, Peter at the sixth hour and then Peter at Caesarea Philippi at the third hour.

Het is juist om twee steden met dezelfde naam met elkaar in verband te brengen, hetgeen wij doen, maar wij betrekken ook het derde en negende uur in de toepassing op grond van het getuigenis van Christus aan het kruis en van Petrus op Pinksteren. Door de drie lijnen samen te brengen—Christus’ derde en negende uur, Petrus’ derde en negende uur op Pinksteren—stellen wij het derde uur vast te Caesarea Filippi. Dezelfde profetische logica dient te worden toegepast op Cornelius in het negende uur, Petrus in het zesde uur en vervolgens Petrus te Caesarea Filippi in het derde uur.

Peter is at all three waymarks, Cornelius is at the sixth and ninth hour with Peter, but not at the third in Caesarea Philippi. The line is tied together for each step is either the third, sixth and ninth hour respectively from Caesarea Philippi, to Joppa to Caesarea Maritima. Both Caesarea’s had their cultural roots attached to both Greece and Rome, but Caesarea Philippi’s distinction was the embodiment of remote, mystical paganism, and Caesarea by the sea was a commercial and administrative hub, blending Greek culture with Roman governance. Caesarea Philippi was a symbol of churchcraft and Caesarea Maritima of statecraft.

Petrus is bij alle drie de wegmarkeringen aanwezig; Cornelius is bij het zesde en negende uur met Petrus, maar niet bij het derde in Caesarea Filippi. De lijn wordt samengebonden, want iedere stap is respectievelijk het derde, zesde en negende uur, van Caesarea Filippi via Joppe naar Caesarea Maritima. Beide Caesarea’s hadden hun culturele wortels in zowel Griekenland als Rome, maar het onderscheidende kenmerk van Caesarea Filippi was de belichaming van afgelegen, mystiek heidendom, terwijl Caesarea aan zee een commercieel en bestuurlijk centrum was, waarin de Griekse cultuur met het Romeinse bestuur werd vermengd. Caesarea Filippi was een symbool van kerkpolitiek en Caesarea Maritima van staatkunde.

In the line of Caesarea to Caesarea, Joppa is the middle step of three steps. The three steps are represented by the third, sixth and ninth hours. Caesarea by the sea at the ninth hour is the Sunday law when the gospel goes to the Gentiles. Three hours before, at the sixth hour Peter is in Joppa, the bright and shining city. Three hours before that Peter is at the feast of Trumpets in the third hour. Caesarea to Caesarea is the period of the Midnight Cry. Peter represents those who proclaim the Midnight Cry at the beginning all the way to the ending, for Jesus always aligns the beginning with the ending. The Midnight Cry begins with the ass being loosed at the feast of trumpets waymark, where Peter is proclaiming the message of Joel.

In de lijn van Caesarea naar Caesarea is Joppe de middelste stap van drie stappen. De drie stappen worden voorgesteld door het derde, zesde en negende uur. Caesarea aan de zee op het negende uur is de zondagswet, wanneer het evangelie tot de heidenen gaat. Drie uur eerder, op het zesde uur, is Petrus in Joppe, de heldere en stralende stad. Drie uur daarvoor is Petrus op het feest der Bazuinen in het derde uur. Caesarea naar Caesarea is de periode van de Middernachtsroep. Petrus vertegenwoordigt hen die de Middernachtsroep verkondigen vanaf het begin tot aan het einde, want Jezus brengt het begin altijd in overeenstemming met het einde. De Middernachtsroep begint wanneer de ezel wordt losgemaakt bij de wegmarkering van het feest der Bazuinen, waar Petrus de boodschap van Joël verkondigt.

Peter is at the three-step waymark of the feast of trumpets, the ascension, followed by judgment. At that waymark in Matthew sixteen the issue is raised about who Christ was. Peter’s name is changed and it is stated by Christ that it would be upon this Rock that He builds His church. The Rock which the temple is built upon is the foundation, and Peter at Caesarea Philippi is the first angel’s message, which is the foundational message. When Peter gets to the next step, at Joppa, he ascends as did Christ at the end of the forty days of face-to-face teaching. The ascension is also a parallel to the cross, the primary ensign of salvational history; and the cross is divided into two parts, with the two thieves, the tearing of the veil into the Most Holy Place and the darkness and the hours.

Petrus bevindt zich bij de drietrapswegmarkering van het Feest der Bazuinen: de hemelvaart, gevolgd door het oordeel. Bij die wegmarkering in Mattheüs zestien wordt de kwestie opgeworpen wie Christus was. De naam van Petrus wordt veranderd, en Christus verklaart dat Hij op deze Rots Zijn gemeente zal bouwen. De Rots waarop de tempel gebouwd is, is het fundament, en Petrus te Caesarea Filippi is de boodschap van de eerste engel, die de fundamentele boodschap is. Wanneer Petrus tot de volgende stap komt, te Joppe, vaart hij op, zoals Christus deed aan het einde van de veertig dagen van onderricht van aangezicht tot aangezicht. De hemelvaart is tevens een parallel van het kruis, de voornaamste banier van de heilsgeschiedenis; en het kruis is in twee delen verdeeld, met de twee misdadigers, het scheuren van het voorhangsel naar het Allerheiligste, en de duisternis en de uren.

> Now from the sixth hour there was darkness over all the land unto the ninth hour. And about the ninth hour Jesus cried with a loud voice, saying, Eli, Eli, lama sabachthani? that is to say, My God, my God, why hast thou forsaken me? Matthew 27:45, 46.

> En van het zesde uur af kwam er duisternis over het gehele land tot het negende uur. En omtrent het negende uur riep Jezus met luider stem: Eli, Eli, lama sabachthani? dat is te zeggen: Mijn God, Mijn God, waarom hebt Gij Mij verlaten? Mattheüs 27:45, 46.

At Joppa, at the sixth hour Peter is at a prophetic point of division, between the lost and saved, between light and darkness and between the beginning of and ending of the Midnight Cry. That break is emphasizing the transition of the Laodicean movement of the one hundred and forty-four thousand unto the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand. It is marking the full rejection of the Laodicean Seventh-day Adventist church. That closed door of judgment represented by the day of Atonement comes five days before the Pentecostal Sunday law. That judgment is preceded by the ascension, and before that, the trumpet message. Those three steps represent the waymark where the seal of God is impressed, and the message of the Midnight Cry is proclaimed by the church triumphant to those represented by Cornelius.

Te Joppe, op het zesde uur, bevindt Petrus zich op een profetisch scheidingspunt, tussen verlorenen en geredden, tussen licht en duisternis en tussen het begin en het einde van de Middernachtsroep. Die breuk benadrukt de overgang van de Laodiceaanse beweging van de honderdvierenveertigduizend naar de Filadelfische beweging van de honderdvierenveertigduizend. Zij markeert de volledige verwerping van de Laodiceaanse Zevende-dags Adventkerk. Die gesloten deur van het oordeel, voorgesteld door de Grote Verzoendag, komt vijf dagen vóór de pinkster-zondagswet. Dat oordeel wordt voorafgegaan door de hemelvaart, en daaraan voorafgaand door de bazuinboodschap. Die drie stappen vertegenwoordigen de wegmarkering waar het zegel van God wordt opgedrukt, en de boodschap van de Middernachtsroep door de triumferende kerk wordt verkondigd aan hen die door Cornelius worden voorgesteld.

Peter proclaims the message at Pentecost, and Pentecost marks the end of the message of the Midnight Cry. It is of prophetic necessity therefore that Peter also proclaims the message at the beginning of the period of the Midnight Cry. The beginning always illustrates the end. Peter’s Midnight Cry message is empowered when the ass of Islam is loosed, and attacks the United States, as it does again at the Sunday law. Peter proclaiming the message at the third and ninth hour of Pentecost identifies the beginning and ending of the Midnight Cry.

Petrus verkondigt de boodschap op Pinksteren, en Pinksteren markeert het einde van de boodschap van de Middernachtsroep. Het is daarom uit profetische noodzaak dat Petrus ook de boodschap verkondigt aan het begin van de periode van de Middernachtsroep. Het begin beeldt altijd het einde uit. Petrus’ boodschap van de Middernachtsroep wordt bekrachtigd wanneer de ezel van de islam wordt losgemaakt en de Verenigde Staten aanvalt, zoals hij dat opnieuw doet bij de zondagswet. Dat Petrus de boodschap verkondigt op het derde en negende uur van Pinksteren, duidt het begin en het einde van de Middernachtsroep aan.

In the line we are considering, the forty days that ends at Christ’s ascension, also begins the ten days in the upper room. Five days into the ten days, the day of atonement identifies that the sins of Israel have been blotted out and the church has made herself ready. It was in the third hour that Peter was in the upper room at Pentecost. At the ninth hour of the Sunday law, the message changes from the midnight unto the loud cry.

In de lijn die wij beschouwen, beginnen de veertig dagen die eindigen bij Christus’ hemelvaart, tevens de tien dagen in de opperzaal. Vijf dagen in die tien dagen markeert de Verzoendag dat de zonden van Israël zijn uitgewist en de gemeente zich gereed heeft gemaakt. Het was in het derde uur dat Petrus zich in de opperzaal bevond op Pinksteren. In het negende uur van de zondagswet verandert de boodschap van de middernachtsroep tot de luide roep.

The proclamation of the message of the Midnight Cry by Peter occurs when he is in the third hour. That message is marked by the feast of trumpets, when the ass is loosed, and by Caesarea Philippi, and Caesarea Philippi is also Panium. Panium is represented in verses thirteen through fifteen of Daniel eleven. Peter is identifying not only an Islamic strike upon the United States when the ass is loosed at the outset of the proclamation of the Midnight Cry, but Peter is simultaneously at the battle of Panium that leads to the Sunday law. The battle of Panium is a parallel event to the Islamic strike upon the United States.

De verkondiging van de boodschap van de Middernachtsroep door Petrus vindt plaats wanneer hij zich in het derde uur bevindt. Die boodschap wordt gemarkeerd door het feest der bazuinen, wanneer de ezel wordt losgelaten, en door Caesarea Filippi, en Caesarea Filippi is tevens Panium. Panium wordt voorgesteld in de verzen dertien tot en met vijftien van Daniël elf. Petrus identificeert niet alleen een islamitische aanval op de Verenigde Staten wanneer de ezel wordt losgelaten aan het begin van de verkondiging van de Middernachtsroep, maar Petrus bevindt zich tegelijkertijd ook bij de slag van Panium die leidt tot de zondagswet. De slag van Panium is een parallelle gebeurtenis met de islamitische aanval op de Verenigde Staten.

We will continue these things in the next article.

Wij zullen deze zaken in het volgende artikel voortzetten.

Back to Articles