Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Forty-Six

Het boek Joël en de Laodicese Zevendedags Adventistenkerk - Nummer Zesenveertig

Number Forty-Six

Nummer Zesenveertig

Author

Jeff Pippenger

Published

February 12, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

Caesarea Philippi to Caesarea Maritima represents the period from the third to the ninth hour, which is divided at the sixth hour. The division of Caesarea to Caesarea was the Mount of Transfiguration. The Mount of Transfiguration aligns two other lines to the waymark of three steps that precedes the Pentecostal Sunday law by five days.

Caesarea Filippi tot Caesarea Maritima vertegenwoordigt de periode van het derde tot het negende uur, die bij het zesde uur wordt verdeeld. De verdeling van Caesarea tot Caesarea was de Berg der Verheerlijking. De Berg der Verheerlijking brengt twee andere lijnen in overeenstemming met de wegmarkering van drie stappen die vijf dagen voorafgaat aan de pinkster-zondagswet.

At the Mount, God the Father spoke a second time. The first time He spoke was at Christ’s baptism, the last time was just before the cross.

Op de Berg sprak God de Vader voor de tweede maal. De eerste maal dat Hij sprak, was bij de doop van Christus; de laatste maal was vlak vóór het kruis.

> Now is my soul troubled; and what shall I say? Father, save me from this hour: but for this cause came I unto this hour. Father, glorify thy name. Then came there a voice from heaven, saying, I have both glorified it, and will glorify it again. The people therefore, that stood by, and heard it, said that it thundered: others said, An angel spake to him. John 12:27–29.

> Nu is mijn ziel ontroerd; en wat zal Ik zeggen? Vader, verlos Mij uit deze ure; maar hiertoe ben Ik in deze ure gekomen. Vader, verheerlijk Uw naam. Toen kwam er een stem uit de hemel, die zei: Ik heb hem verheerlijkt en Ik zal hem opnieuw verheerlijken. De schare dan, die daar stond en het hoorde, zei dat het gedonderd had; anderen zeiden: Een engel heeft tot Hem gesproken. Johannes 12:27–29.

God glorifies His name when He seals the one hundred and forty-four thousand and writes upon them His name.

God verheerlijkt Zijn naam wanneer Hij de honderdvierenveertigduizend verzegelt en Zijn naam op hen schrijft.

> Him that overcometh will I make a pillar in the temple of my God, and he shall go no more out: and I will write upon him the name of my God, and the name of the city of my God, which is new Jerusalem, which cometh down out of heaven from my God: and I will write upon him my new name. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:12, 13.

> Wie overwint, hem zal Ik maken tot een zuil in de tempel van mijn God, en hij zal daaruit geenszins meer uitgaan; en Ik zal op hem schrijven de naam van mijn God, en de naam van de stad van mijn God, dat is het nieuwe Jeruzalem, dat uit de hemel nederdaalt van mijn God; en Ik zal op hem mijn nieuwe naam schrijven. Wie een oor heeft, laat hij horen wat de Geest tot de gemeenten zegt. Openbaring 3:12, 13.

At the Mount of Transfiguration, Peter, James and John were the only disciples present, as they were at the resurrection of Jairus’ daughter and also again at Gethsemane. Gethsemane, like unto the Father speaking in John twelve—came just before the cross. Gethsemane means “oil press,” identifying the oil test of the virgins. Gethsemane is the “crisis” that brings the soul “face to face with death,” and the wise virgins pass the test, for in the second temple test they came face to face with life, as Jesus taught “face to face” for thirty days.

Op de Berg der Verheerlijking waren Petrus, Jakobus en Johannes de enige aanwezige discipelen, evenals zij dat waren bij de opwekking van de dochter van Jaïrus en ook opnieuw in Gethsémané. Gethsémané kwam, evenals het spreken van de Vader in Johannes twaalf, vlak vóór het kruis. Gethsémané betekent „oliepers” en duidt op de oliebeproeving van de maagden. Gethsémané is de „crisis” die de ziel „van aangezicht tot aangezicht met de dood” brengt, en de wijze maagden doorstaan de beproeving, want in de tweede-tempelbeproeving kwamen zij van aangezicht tot aangezicht met het leven, zoals Jezus gedurende dertig dagen „van aangezicht tot aangezicht” onderwees.

The first time the Father spoke was at Christ’s baptism and the first time He exclusively took Peter, James and John was when the twelve-year-old daughter of Jairus was resurrected. The resurrection of the twelve-year-old virgin aligns with the baptism of Christ, which symbolizes the power of the resurrection. The resurrection of Jairus’s daughter aligns with the baptism of Christ and Caesarea Philippi. Gethsemane and the troubling of Christ when the Father spoke just before the cross align with Caesarea Maritima.

De eerste keer dat de Vader sprak, was bij de doop van Christus, en de eerste keer dat Hij uitsluitend Petrus, Jakobus en Johannes meenam, was toen de twaalfjarige dochter van Jaïrus werd opgewekt. De opwekking van de twaalfjarige maagd stemt overeen met de doop van Christus, die de kracht van de opstanding symboliseert. De opwekking van de dochter van Jaïrus stemt overeen met de doop van Christus en Caesarea Filippi. Gethsémané en de ontroering van Christus toen de Vader sprak vlak vóór het kruis, stemmen overeen met Caesarea Maritima.

Line upon line Peter represents the one hundred and forty-four thousand who are sealed at Caesarea Philippi, when Simon Barjona’s name is changed to Peter. Once sealed at Panium, which is Caesarea Philippi, Peter goes to the sixth hour of the Mount, where he is lifted up as an ensign as he continues on to answer the call of Cornelius at Caesarea Maritima. At Caesarea Philippi Peter leaves the Exeter camp meeting with the seal of God and the message of the Midnight Cry to proclaim. The message of Islam as represented by the feast of trumpets carries Peter on to Caesarea by the sea. The message of Islam lifts up Peter to the view of the world, for Peter has predicted the prophetic arrival of Islam in advance of the feast of trumpets.

Regel op regel vertegenwoordigt Petrus de honderd vierenveertigduizend die te Caesarea Filippi worden verzegeld, wanneer de naam van Simon Barjona in Petrus wordt veranderd. Eenmaal verzegeld te Panium, dat Caesarea Filippi is, gaat Petrus naar het zesde uur van de berg, waar hij als een banier wordt opgericht terwijl hij voortgaat om gehoor te geven aan de roep van Cornelius te Caesarea Maritima. Te Caesarea Filippi verlaat Petrus de campmeeting van Exeter met het zegel van God en de boodschap van de Middernachtsroep om te verkondigen. De boodschap van de islam, zoals voorgesteld door het Bazuinenfeest, voert Petrus verder naar Caesarea aan de zee. De boodschap van de islam verheft Petrus voor het oog van de wereld, want Petrus heeft de profetische komst van de islam voorafgaand aan het Bazuinenfeest voorzegd.

> Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord: And he shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers, lest I come and smite the earth with a curse. Malachi 4:5, 6.

> Zie, Ik zal u de profeet Elia zenden, voordat de grote en ontzagwekkende dag des HEEREN komt. En hij zal het hart der vaderen tot de kinderen terugbrengen, en het hart der kinderen tot hun vaderen, opdat Ik niet kome en de aarde met de ban sla. Maleachi 4:5, 6.

Line upon line the Elijah message is the message that is premised upon aligning the fathers with their children. Elijah was Father Miller, who illustrates his children. The one hundred and forty-four thousand are the children of William Miller, and to turn the hearts of Miller to his children is to align Millerite history with the history of Elijah, as well as John the Baptist with the messenger associated with the one hundred and forty-four thousand. An element of the alignment of these four lines is that in each of the testing histories of Elijah, John and Miller the only message of present truth—was the message which came through the messenger.

Regel op regel is de boodschap van Elia de boodschap die berust op het in overeenstemming brengen van de vaders met hun kinderen. Elia was Vader Miller, die zijn kinderen uitbeeldt. De honderd vierenveertigduizend zijn de kinderen van William Miller, en de harten van Miller tot zijn kinderen keren, betekent de geschiedenis van het millerisme in overeenstemming brengen met de geschiedenis van Elia, evenals Johannes de Doper met de boodschapper die met de honderd vierenveertigduizend verbonden is. Een onderdeel van het op één lijn brengen van deze vier lijnen is dat in elk van de beproevingsgeschiedenissen van Elia, Johannes en Miller de enige boodschap van tegenwoordige waarheid de boodschap was die door de boodschapper kwam.

> And Elijah the Tishbite, who was of the inhabitants of Gilead, said unto Ahab, As the Lord God of Israel liveth, before whom I stand, there shall not be dew nor rain these years, but according to my word. 1 Kings 17:1.

> En Elia, de Tisbiet, uit de inwoners van Gilead, zei tot Achab: Zo waar de HEERE, de God van Israël, leeft, voor Wiens aangezicht ik sta, er zal deze jaren geen dauw noch regen zijn, tenzij dan naar mijn woord. 1 Koningen 17:1.

Sister White is clear that those who did not accept the message of John, who Jesus identified as Elijah, would not be benefitted by the teachings of Jesus, and also that those who rejected the message of Miller, as represented as the first angel’s message, could not be benefitted by the message of the second angel. Accompanying Elijah’s announcement that rain would only come at his command, was the ultimate test that included the command to choose between Elijah’s message or Baal’s message. The prophetic symbol of “how long” aligns Elijah’s Mount Carmel with the Sunday law.

Zuster White maakt duidelijk dat zij die de boodschap van Johannes, die Jezus als Elia aanwees, niet aannamen, geen baat zouden hebben bij de leringen van Jezus, en tevens dat zij die de boodschap van Miller, voorgesteld in de boodschap van de eerste engel, verwierpen, geen baat konden hebben bij de boodschap van de tweede engel. Met Elia’s aankondiging dat regen slechts op zijn bevel zou komen, ging de uiteindelijke beproeving gepaard, die het gebod inhield te kiezen tussen Elia’s boodschap of de boodschap van Baäl. Het profetische symbool van „hoe lang” verbindt Elia’s Karmel met de zondagswet.

> So Ahab sent unto all the children of Israel, and gathered the prophets together unto mount Carmel. And Elijah came unto all the people, and said, How long halt ye between two opinions? if the Lord be God, follow him: but if Baal, then follow him. And the people answered him not a word. Then said Elijah unto the people, I, even I only, remain a prophet of the Lord; but Baal’s prophets are four hundred and fifty men. Let them therefore give us two bullocks; and let them choose one bullock for themselves, and cut it in pieces, and lay it on wood, and put no fire under: and I will dress the other bullock, and lay it on wood, and put no fire under: And call ye on the name of your gods, and I will call on the name of the Lord: and the God that answereth by fire, let him be God. And all the people answered and said, It is well spoken. 1 Kings 18:20–24.

> Toen zond Achab tot alle kinderen Israëls en bracht de profeten bijeen op de berg Karmel. En Elia trad tot al het volk en zei: Hoe lang hinkt gij op twee gedachten? Indien de HEERE God is, volgt Hem na; maar indien Baäl het is, volgt hem dan na. En het volk antwoordde hem geen woord. Toen zei Elia tot het volk: Ik, ik alleen, ben als profeet van de HEERE overgebleven; maar de profeten van Baäl zijn vierhonderdvijftig man. Laat men ons dan twee jonge stieren geven; en laten zij voor zich één jonge stier kiezen, die in stukken snijden en op het hout leggen, maar er geen vuur onder aansteken; en ik zal de andere jonge stier gereedmaken, op het hout leggen en er geen vuur onder aansteken. Roept gij dan de naam van uw goden aan, en ik zal de Naam van de HEERE aanroepen; en de God Die door vuur antwoordt, Die zij God. En al het volk antwoordde en zei: Het is goed gesproken. 1 Koningen 18:20–24.

The test of Carmel was choosing between two messages. A test between true and false prophecy, and the messenger Elijah or the prophets who sat at Jezebel’s table. It was about the messenger and the message. In 1844, Carmel was repeated as the Lord brought about a test which manifested Miller as the true prophet, and Miller’s message as the dew and rain. The distinction between the true prophet and true message in contrast with the false prophet and the false message was represented at the Exeter camp meeting by the Exeter tent and the tent of the Watertown group. Two tabernacles representing the true in contrast with the false. The distinction made at Carmel and the history of 1844 is identified at Caesarea Philippi when Peter is sealed and lifted up to the Mount as an ensign. He is lifted up because he had claimed that his message was the only true message of the latter rain. He was lifted up when his prediction was fulfilled.

De beproeving op Karmel betrof de keuze tussen twee boodschappen. Een beproeving tussen ware en valse profetie, en tussen de boodschapper Elia en de profeten die aan de tafel van Izebel zaten. Het ging om de boodschapper en de boodschap. In 1844 werd Karmel herhaald, toen de Heere een beproeving teweegbracht die Miller openbaarde als de ware profeet, en Millers boodschap als de dauw en de regen. Het onderscheid tussen de ware profeet en de ware boodschap, in tegenstelling tot de valse profeet en de valse boodschap, werd op de kampbijeenkomst te Exeter voorgesteld door de tent van Exeter en de tent van de groep uit Watertown. Twee tabernakelen die het ware in tegenstelling tot het valse vertegenwoordigden. Het onderscheid dat op Karmel en in de geschiedenis van 1844 werd gemaakt, wordt aangeduid te Caesarea Filippi, wanneer Petrus wordt verzegeld en naar de Berg wordt verheven als een banier. Hij wordt verheven omdat hij had beweerd dat zijn boodschap de enige ware boodschap van de late regen was. Hij werd verheven toen zijn voorspelling werd vervuld.

The feast of trumpets is the third and litmus test in the Pentecostal season and before the litmus test Peter identifies that Islam is to be loosed to mark the beginning of the proclamation of the Midnight Cry. The fulfillment of prophecy is what made the distinction between the Millerites and the Protestants, who represent the former covenant people who are being passed by. Elijah personally killed the false prophets, once the distinction between true and false was manifested. The distinction is made at the feast of trumpets, when a prediction of Islam is fulfilled.

Het Bazuinenfeest is het derde en de lakmoesproef in het pinksterseizoen, en vóór de lakmoesproef wijst Petrus erop dat de islam ontbonden zal worden om het begin van de verkondiging van de Middernachtsroep te markeren. De vervulling van profetie was hetgeen het onderscheid maakte tussen de Millerieten en de protestanten, die het vroegere verbondsvolk vertegenwoordigen dat voorbijgegaan wordt. Elia doodde persoonlijk de valse profeten, zodra het onderscheid tussen waar en vals geopenbaard was. Het onderscheid wordt gemaakt bij het Bazuinenfeest, wanneer een voorspelling betreffende de islam wordt vervuld.

The Midnight Cry of Millerite history was a prediction that was corrected and thereafter fulfilled. It was fulfilled on October 22, 1844, whereas Miller’s original understanding of the Midnight Cry was the year 1843. Samuel Snow represents the correction of the message, and his message became known as the “true” Midnight Cry message.

De middernachtsroep in de geschiedenis van het millerisme was een voorspelling die werd gecorrigeerd en daarna vervuld. Zij werd vervuld op 22 oktober 1844, terwijl Millers oorspronkelijke begrip van de middernachtsroep het jaar 1843 was. Samuel Snow vertegenwoordigt de correctie van de boodschap, en zijn boodschap werd bekend als de „ware” middernachtsroepboodschap.

1844 was an illustration of the distinction between the message of Miller and the message of the Protestants. In the testing process the Protestants were slain by Miller and they then became apostate Protestantism, the daughters of Rome, the priests of Jezebel. The distinction was manifested by either a reception or rejection of the prophetic message. With John and Miller the prophetic message exposed the false message of the former covenant people who were being passed by. Elijah’s message claimed there would be no rain except at his word, and after three and a half years the test of that claim was to be made manifest.

1844 was een illustratie van het onderscheid tussen de boodschap van Miller en de boodschap van de protestanten. In het beproevingsproces werden de protestanten door Miller gedood, en vervolgens werden zij het afvallige protestantisme, de dochters van Rome, de priesters van Izebel. Het onderscheid werd geopenbaard door hetzij een aanvaarding, hetzij een verwerping van de profetische boodschap. Bij Johannes en Miller ontmaskerde de profetische boodschap de valse boodschap van het voormalige verbondsvolk, dat werd voorbijgegaan. Elia’s boodschap hield in dat er geen regen zou zijn, behalve op zijn woord, en na drieënhalf jaar zou de beproeving van die aanspraak openbaar worden.

> And it came to pass, when Ahab saw Elijah, that Ahab said unto him, Art thou he that troubleth Israel? And he answered, I have not troubled Israel; but thou, and thy father’s house, in that ye have forsaken the commandments of the Lord, and thou hast followed Baalim. Now therefore send, and gather to me all Israel unto mount Carmel, and the prophets of Baal four hundred and fifty, and the prophets of the groves four hundred, which eat at Jezebel’s table. 1 Kings 18:17–19.

> En het geschiedde, toen Achab Elia zag, dat Achab tot hem zei: Zijt gij het die Israël in beroering brengt? En hij antwoordde: Ik heb Israël niet in beroering gebracht, maar gij, en het huis van uw vader, doordat gij de geboden des HEEREN hebt verlaten en gij de Baäls zijt nagevolgd. Zend dan nu heen, en verzamel heel Israël tot mij op de berg Karmel, alsook de vierhonderdvijftig profeten van Baäl en de vierhonderd profeten der gewijde bossen, die van de tafel van Izebel eten. 1 Koningen 18:17–19.

The distinction between the false and true, whether it be the messenger or the message was made in a testing process that included accusations against both the message and the messenger. Elijah was the one who was accused of troubling Israel, for his message had stopped the rain. Had it continued to rain in Israel, no issue about Elijah would have been raised. The issue was based upon Elijah’s prediction, and its fulfillment over the three and a half years.

Het onderscheid tussen het valse en het ware, of het nu de boodschapper betrof of de boodschap, werd aan het licht gebracht in een beproevingsproces dat beschuldigingen omvatte tegen zowel de boodschap als de boodschapper. Elia was degene die ervan beschuldigd werd Israël in het ongeluk te storten, want zijn boodschap had de regen doen ophouden. Indien het in Israël was blijven regenen, zou er geen kwestie omtrent Elia zijn opgeworpen. De kwestie berustte op Elia’s voorspelling en op de vervulling daarvan gedurende de drieënhalf jaar.

When Peter is at the litmus test of Caesarea Philippi, which is the feast of trumpets, and also where the ass is loosed, the beginning of the message of the Midnight Cry is marked. Peter like unto Elijah, has just witnessed the confirmation of his prediction, and the distinction between the true and false has been demonstrated for all to see. The prediction’s confirmation is represented by the feast of trumpets—which is the litmus test. The prediction was typified by both 1840 and 1844, where a prediction is corrected and thereafter fulfilled. The corrected prediction of Josiah Litch empowered the first angel on August 11, 1840 and the prediction of the year 1843 by Miller was corrected by Snow.

Wanneer Petrus zich bevindt bij de lakmoesproef van Caesarea Filippi, die het Bazuinenfeest is, en tevens de plaats waar de ezel wordt losgemaakt, wordt het begin van de boodschap van de Middernachtsroep gemarkeerd. Petrus heeft, evenals Elia, zojuist de bevestiging van zijn voorspelling aanschouwd, en het onderscheid tussen het ware en het valse is voor allen zichtbaar aangetoond. De bevestiging van de voorspelling wordt voorgesteld door het Bazuinenfeest — dat de lakmoesproef is. De voorspelling werd voorafgeschaduwd door zowel 1840 als 1844, waarin een voorspelling wordt gecorrigeerd en vervolgens vervuld. De gecorrigeerde voorspelling van Josiah Litch bekrachtigde de eerste engel op 11 augustus 1840, en de voorspelling van het jaar 1843 door Miller werd door Snow gecorrigeerd.

> “In the year 1840 another remarkable fulfillment of prophecy excited widespread interest. two years before, Josiah Litch, one of the leading ministers preaching the second advent, published an exposition of Revelation 9, predicting the fall of the Ottoman Empire. According to his calculations, this power was to be overthrown . . . on the 11th of August, 1840, when the Ottoman power in Constantinople may be expected to be broken. And this, I believe, will be found to be the case.’

> “In het jaar 1840 wekte een andere opmerkelijke vervulling van de profetie wijdverbreide belangstelling. Twee jaar eerder had Josiah Litch, een van de vooraanstaande predikanten die de tweede komst verkondigden, een uiteenzetting over Openbaring 9 gepubliceerd, waarin hij de val van het Ottomaanse Rijk voorspelde. Volgens zijn berekeningen zou deze macht ten val worden gebracht ... op 11 augustus 1840, wanneer verwacht mag worden dat de Ottomaanse macht in Constantinopel gebroken zal worden. En ik geloof dat dit inderdaad het geval zal blijken te zijn.”

> “At the very time specified, Turkey, through her ambassadors, accepted the protection of the allied powers of Europe, and thus placed herself under the control of Christian nations. The event exactly fulfilled the prediction. When it became known, multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement. Men of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” The Great Controversy, 334, 335.

> „Op precies het aangewezen tijdstip aanvaardde Turkije, door middel van zijn gezanten, de bescherming van de geallieerde mogendheden van Europa en plaatste zich aldus onder de heerschappij van christelijke naties. De gebeurtenis vervulde de voorspelling nauwkeurig. Toen dit bekend werd, raakten velen overtuigd van de juistheid van de beginselen van profetische uitleg die door Miller en zijn medewerkers waren aangenomen, en aan de adventbeweging werd een wonderbare stuwkracht verleend. Mannen van geleerdheid en aanzien verenigden zich met Miller, zowel in het verkondigen als in het publiceren van zijn opvattingen, en van 1840 tot 1844 breidde het werk zich snel uit.” The Great Controversy, 334, 335.

The prediction of Litch was about Islam, and the prediction of Snow was about the closed door. When Litch’s prediction was fulfilled, the methodology that established the message was accepted, and those who accepted the message “united” with the messenger. Both the message and the messenger was recognized in the fulfillment of the prediction. The prediction of Litch was about Islam, and the prediction of Snow was about the closed door.

De voorspelling van Litch ging over de islam, en de voorspelling van Snow ging over de gesloten deur. Toen Litch’ voorspelling werd vervuld, werd de methodologie die de boodschap had bevestigd, aanvaard, en degenen die de boodschap aannamen, „verenigden” zich met de boodschapper. Zowel de boodschap als de boodschapper werden erkend in de vervulling van de voorspelling. De voorspelling van Litch ging over de islam, en de voorspelling van Snow ging over de gesloten deur.

> “I saw the people of God joyful in expectation, looking for their Lord. But God designed to prove them. His hand covered a mistake in the reckoning of the prophetic periods. Those who were looking for their Lord did not discover this mistake, and the most learned men who opposed the time also failed to see it. God designed that His people should meet with a disappointment. The time passed, and those who had looked with joyful expectation for their Saviour were sad and disheartened, while those who had not loved the appearing of Jesus, but embraced the message through fear, were pleased that He did not come at the time of expectation. Their profession had not affected the heart and purified the life. The passing of the time was well calculated to reveal such hearts. They were the first to turn and ridicule the sorrowful, disappointed ones who really loved the appearing of their Saviour. I saw the wisdom of God in proving His people and giving them a searching test to discover those who would shrink and turn back in the hour of trial.

> „Ik zag het volk van God blijde in verwachting, uitziende naar hun Heere. Maar God had beschikt hen op de proef te stellen. Zijn hand bedekte een vergissing in de berekening van de profetische perioden. Degenen die uitzagen naar hun Heere ontdekten deze vergissing niet, en ook de meest geleerde mannen die zich tegen de tijd keerden, zagen haar niet. God had beschikt dat Zijn volk een teleurstelling zou ondervinden. De tijd verstreek, en zij die met blijde verwachting naar hun Zaligmaker hadden uitgezien, waren bedroefd en moedeloos, terwijl zij die de verschijning van Jezus niet hadden liefgehad, maar de boodschap uit vrees hadden aangenomen, verheugd waren dat Hij niet kwam op de verwachte tijd. Hun belijdenis had het hart niet geraakt en het leven niet gereinigd. Het verstrijken van de tijd was bij uitstek geschikt om zulke harten te openbaren. Zij waren de eersten om zich af te keren en de bedroefde, teleurgestelden te bespotten die de verschijning van hun Zaligmaker werkelijk hadden liefgehad. Ik zag de wijsheid van God in het beproeven van Zijn volk en hun een diepgaand onderzoekende toets te geven om te ontdekken wie in het uur der beproeving zouden terugdeinzen en terugkeren.״

> “Jesus and all the heavenly host looked with sympathy and love upon those who had with sweet expectation longed to see Him whom their souls loved. Angels were hovering around them, to sustain them in the hour of their trial. Those who had neglected to receive the heavenly message were left in darkness, and God’s anger was kindled against them, because they would not receive the light which He had sent them from heaven. Those faithful, disappointed ones, who could not understand why their Lord did not come, were not left in darkness. Again they were led to their Bibles to search the prophetic periods. The hand of the Lord was removed from the figures, and the mistake was explained. They saw that the prophetic periods reached to 1844, and that the same evidence which they had presented to show that the prophetic periods closed in 1843, proved that they would terminate in 1844. Light from the Word of God shone upon their position, and they discovered a tarrying time—‘Though it [the vision] tarry, wait for it.’ In their love for Christ’s immediate coming, they had overlooked the tarrying of the vision, which was calculated to manifest the true waiting ones. Again they had a point of time. Yet I saw that many of them could not rise above their severe disappointment to possess that degree of zeal and energy which had marked their faith in 1843.

> „Jezus en heel de hemelse heirschare zagen met medelijden en liefde neer op hen die met zoete verwachting verlangd hadden Hem te zien Die hun zielen liefhadden. Engelen zweefden om hen heen om hen te ondersteunen in het uur van hun beproeving. Zij die verzuimd hadden de hemelse boodschap aan te nemen, werden in duisternis gelaten, en Gods toorn ontbrandde tegen hen, omdat zij het licht niet wilden aannemen dat Hij hun uit de hemel had gezonden. Die getrouwe, teleurgestelde mensen, die niet konden begrijpen waarom hun Heere niet kwam, werden niet in duisternis gelaten. Opnieuw werden zij naar hun Bijbels geleid om de profetische perioden te onderzoeken. De hand des Heeren werd van de cijfers weggenomen en de vergissing werd verklaard. Zij zagen dat de profetische perioden tot 1844 reikten, en dat hetzelfde bewijs dat zij hadden aangevoerd om te tonen dat de profetische perioden in 1843 eindigden, bewees dat zij in 1844 zouden aflopen. Licht uit het Woord van God scheen op hun toestand, en zij ontdekten een vertoeftijd — ‘Al blijft zij [het gezicht] uit, verbeid haar.’ In hun liefde voor de onmiddellijke komst van Christus hadden zij het vertoeven van het gezicht over het hoofd gezien, dat bestemd was om de ware wachtenden te openbaren. Opnieuw hadden zij een tijdstip. Toch zag ik dat velen van hen zich niet boven hun zware teleurstelling konden verheffen om die mate van ijver en kracht te bezitten die hun geloof in 1843 had gekenmerkt.

> “Satan and his angels triumphed over them, and those who would not receive the message congratulated themselves upon their farseeing judgment and wisdom in not receiving the delusion, as they called it. They did not realize that they were rejecting the counsel of God against themselves, and were working in union with Satan and his angels to perplex God’s people, who were living out the heaven-sent message.

> “Satan en zijn engelen triomfeerden over hen, en zij die de boodschap niet wilden aannemen, feliciteerden zichzelf met hun vooruitziende oordeel en wijsheid doordat zij de misleiding, zoals zij haar noemden, niet hadden aangenomen. Zij beseften niet dat zij de raad van God tegen zichzelf verwierpen en in vereniging met Satan en zijn engelen werkten om Gods volk, dat de uit de hemel gezonden boodschap beleefde, in verwarring te brengen.”

> “The believers in this message were oppressed in the churches. For a time, those who would not receive the message were restrained by fear from acting out the sentiments of their hearts; but the passing of the time revealed their true feelings. They wished to silence the testimony which the waiting ones felt compelled to bear, that the prophetic periods extended to 1844. With clearness the believers explained their mistake and gave the reasons why they expected their Lord in 1844. Their opposers could bring no arguments against the powerful reasons offered. Yet the anger of the churches was kindled; they were determined not to listen to evidence, and to shut the testimony out of the churches, so the others could not hear it. Those who dared not withhold from others the light which God had given them, were shut out of the churches; but Jesus was with them, and they were joyful in the light of His countenance. They were prepared to receive the message of the second angel.” Early Writings, 235–237.

> „De gelovigen in deze boodschap werden in de kerken onderdrukt. Een tijdlang werden degenen die de boodschap niet wilden aannemen, door vrees ervan weerhouden de gevoelens van hun hart in daden om te zetten; maar het verstrijken van de tijd openbaarde hun ware gezindheid. Zij wilden het getuigenis het zwijgen opleggen dat de wachtenden zich gedrongen voelden te geven, namelijk dat de profetische perioden zich uitstrekten tot 1844. Met duidelijkheid legden de gelovigen hun vergissing uit en gaven de redenen waarom zij hun Heer in 1844 verwachtten. Hun tegenstanders konden geen argumenten inbrengen tegen de krachtige redenen die waren aangevoerd. Toch werd de toorn van de kerken ontstoken; zij waren vastbesloten niet naar bewijzen te luisteren en het getuigenis uit de kerken te weren, opdat de anderen het niet zouden kunnen horen. Degenen die het niet waagden anderen het licht te onthouden dat God hun had gegeven, werden uit de kerken gesloten; maar Jezus was met hen, en zij verheugden zich in het licht van Zijn aangezicht. Zij waren bereid de boodschap van de tweede engel te ontvangen.” Early Writings, 235–237.

Peter represents the one hundred and forty-four thousand who like unto Litch present a corrected prediction about Islam and the end of a kingdom; and like unto Snow, Peter also presents a corrected prediction of the closed door. Litch’s message of the second woe of Islam was an external prediction, and Snow’s closed door was an internal prediction. For Snow the work began when the Lord removed his hand from the figures, and it was then seen that same evidence that had been previously been thought to prove 1843, actually proved October 22, 1844. For Litch it was a calculation that when fulfilled brought the angel of Revelation ten down to stand upon the earth and the sea.

Petrus vertegenwoordigt de honderd vierenveertigduizend, die evenals Litch een gecorrigeerde voorspelling brengen aangaande de islam en het einde van een koninkrijk; en evenals Snow brengt Petrus ook een gecorrigeerde voorspelling van de gesloten deur. Litchs boodschap over het tweede wee van de islam was een uitwendige voorspelling, en Snows gesloten deur was een inwendige voorspelling. Voor Snow begon het werk toen de Heere Zijn hand van de berekeningen wegnam, en toen werd gezien dat hetzelfde bewijsmateriaal waarvan eerder was gedacht dat het 1843 bewees, in werkelijkheid 22 oktober 1844 bewees. Voor Litch was het een berekening die, toen zij vervuld werd, de engel van Openbaring tien deed neerdalen om op de aarde en de zee te staan.

The fact that Litch recalculated his prediction ten days before its fulfillment identifies the work of correcting a previous prediction as a test. Is the beginning in 1840 and the ending in 1844 actually a prophetic symbol of a prediction that is recalculated to become the true Midnight Cry? Does the alpha and omega of Millerite history which concluded with the proclamation of the Midnight Cry actually typify the prophetic characteristics of the true Midnight Cry of the one hundred and forty-four thousand?

Het feit dat Litch zijn voorspelling tien dagen vóór haar vervulling herberekende, duidt het werk van het corrigeren van een eerdere voorspelling aan als een toets. Is het begin in 1840 en het einde in 1844 in werkelijkheid een profetisch symbool van een voorspelling die wordt herberekend om de ware Middernachtsroep te worden? Typeert de alfa en omega van de Milleritische geschiedenis, die eindigde met de verkondiging van de Middernachtsroep, daadwerkelijk de profetische kenmerken van de ware Middernachtsroep van de honderd vierenveertigduizend?

In both periods of the corrected prediction’s proclamation, controversy was manifested against the Millerite message, for the message troubled the people. When Peter stands at Caesarea Philippi there is a controversy over the message that began prior to Caesarea Philippi, for it is the fulfillment that confirms that it was only at Peter’s word that the message of rain would fall. Caesarea Philippi is the feast of trumpets aligns with Christ sending two disciples, representing the second angel, to loose the ass of Islam. The loosing of the ass of Islam announces the beginning of the message of the Midnight Cry at Exeter camp meeting, for arriving on horse a day late, on August 13, Samuel Snow, who had tarried rather than arrive on the opening day, marks the end of the tarrying time and the beginning of the message that would be carried like a tidal wave when the meeting ended on the 17th.

In beide perioden van de verkondiging van de gecorrigeerde voorspelling openbaarde zich verzet tegen de Milleritische boodschap, want de boodschap verontrustte het volk. Wanneer Petrus te Caesarea Filippi staat, is er strijd over de boodschap die reeds vóór Caesarea Filippi begon, want het is de vervulling die bevestigt dat het alleen op het woord van Petrus was dat de boodschap van regen zou vallen. Caesarea Filippi is het Bazuinenfeest en stemt overeen met het feit dat Christus twee discipelen, die de tweede engel voorstellen, uitzond om de ezel van de islam los te maken. Het losmaken van de ezel van de islam kondigt het begin aan van de boodschap van de Middernachtsroep op de kampbijeenkomst te Exeter, want door te paard een dag te laat aan te komen, op 13 augustus, markeert Samuel Snow, die getalmd had in plaats van op de openingsdag aan te komen, het einde van de vertoeftijd en het begin van de boodschap die, toen de bijeenkomst op de 17e eindigde, als een vloedgolf zou worden uitgedragen.

The controversy of Millerite history, the accusations of king Ahab and the resistance of the quibbling Jews as Christ entered Jerusalem all identify a controversy that reaches its conclusion at the feast of trumpets, when the ass is loosed. The loosing of the ass is the confirmation of a prophecy that identifies a closed door upon Adventism in the beginning at Caesarea Philippi and a closed door at the end of the period at Caesarea Maritima. The ass is a symbol of Islam of the third woe that strikes the United States, including Nashville, Tennessee. The failed prediction of July 18, 2020, is now being progressively corrected as the Lord removes His hand, and unseals the revelation of Jesus Christ. That unsealing began in the wilderness in July of 2023.

De controverse van de Milleritische geschiedenis, de beschuldigingen van koning Achab en het verzet van de redetwistende Joden toen Christus Jeruzalem binnenging, duiden alle op een strijdpunt dat zijn voltooiing bereikt op het feest van de bazuinen, wanneer de ezel wordt losgemaakt. Het losmaken van de ezel is de bevestiging van een profetie die een gesloten deur over het Adventisme aanwijst aan het begin te Caesarea Filippi en een gesloten deur aan het einde van de periode te Caesarea Maritima. De ezel is een symbool van de islam van het derde wee, die de Verenigde Staten treft, met inbegrip van Nashville, Tennessee. De mislukte voorspelling van 18 juli 2020 wordt nu geleidelijk gecorrigeerd terwijl de Heer Zijn hand terugtrekt en de Openbaring van Jezus Christus ontzegelt. Dat ontzegelen begon in de woestijn in juli 2023.

## The vision of Daniel Eleven

Het visioen van Daniël Elf

The feast of trumpets represents the seventh trumpet, which is the third woe, which is Islam. A trumpet is an external warning message of war, but it may also be understood as an internal call to a holy convocation. As the litmus test that begins when the thirty days of the second temple test concludes, it is both an external and internal message. The first foundational test arrived in the spring of 2024 with the external vision of antichrist as represented in Daniel 11:14.

Het feest van de bazuinen vertegenwoordigt de zevende bazuin, die het derde wee is, namelijk de islam. Een bazuin is een uitwendige waarschuwingsboodschap van oorlog, maar kan ook worden verstaan als een inwendige oproep tot een heilige samenroeping. Als de lakmoesproef die begint wanneer de dertig dagen van de beproeving van de tweede tempel ten einde komen, is zij zowel een uitwendige als een inwendige boodschap. De eerste fundamentele beproeving kwam in het voorjaar van 2024 met het uitwendige visioen van de antichrist, zoals weergegeven in Daniël 11:14.

> And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. Daniel 11:14.

> En in die tijden zullen velen opstaan tegen de koning van het zuiden; ook de geweldenaars onder uw volk zullen zich verheffen om het gezicht te bevestigen; maar zij zullen vallen. Daniël 11:14.

The previous verse introduced Panium, and the testimony of Panium continues through to verse fifteen.

Het vorige vers introduceerde Panium, en het getuigenis van Panium loopt door tot en met vers vijftien.

> For the king of the north shall return, and shall set forth a multitude greater than the former, and shall certainly come after certain years with a great army and with much riches. Daniel 11:13.

> Want de koning van het noorden zal terugkeren en een menigte op de been brengen, groter dan de vorige; en hij zal na verloop van enige jaren stellig komen met een groot leger en met veel rijkdom. Daniël 11:13.

The king of the north in verses ten through fifteen is the proxy power of the papacy, who was represented by Ronald Reagan in verse ten when the wall of the iron curtain was removed as typified by the fall of the Berlin Wall on November 9, 1989. Verse sixteen marks the removal of the wall of separation of church and state at the Sunday law. Verse eleven and twelve represent the Ukrainian war that began in 2014, and verse thirteen is identifying the election of 2024, when Trump, the eighth president since Reagan, who is also the eighth president who is of the seven previous presidents, “returns” with more power, for when he returns he “shall set forth a multitude greater than the former, and shall certainly come after certain years.” The “certain years” are the four years of Joe Biden.

De koning van het noorden in de verzen tien tot en met vijftien is de plaatsvervangende macht van het pausdom, dat in vers tien werd vertegenwoordigd door Ronald Reagan toen de muur van het IJzeren Gordijn werd weggenomen, zoals getypeerd door de val van de Berlijnse Muur op 9 november 1989. Vers zestien markeert de verwijdering van de scheidsmuur tussen kerk en staat bij de zondagswet. Verzen elf en twaalf vertegenwoordigen de Oekraïense oorlog die in 2014 begon, en vers dertien duidt op de verkiezing van 2024, wanneer Trump, de achtste president sinds Reagan, die ook de achtste president is die uit de zeven voorgaande presidenten voortkomt, „terugkeert” met meer macht, want wanneer hij terugkeert, „zal hij een menigte op de been brengen, groter dan de vorige, en hij zal na verloop van zekere jaren stellig komen.” De „zekere jaren” zijn de vier jaren van Joe Biden.

After 2024, in agreement with verse thirteen, Rome will insert itself into the prophetic history of Panium. May 8, 2025 the first pope from the spiritual glorious land was selected and He chose the name of Leo, that carries with it many significant prophetic characteristics. Then in verse fifteen the battle is engaged.

Na 2024 zal Rome, overeenkomstig vers dertien, zich invoegen in de profetische geschiedenis van Panium. Op 8 mei 2025 werd de eerste paus uit het geestelijke Sieraadland gekozen, en hij koos de naam Leo, die vele betekenisvolle profetische kenmerken met zich meebrengt. Vervolgens wordt in vers vijftien de strijd aangebonden.

> So the king of the north shall come, and cast up a mount, and take the most fenced cities: and the arms of the south shall not withstand, neither his chosen people, neither shall there be any strength to withstand. Daniel 11:15.

> Dan zal de koning van het noorden komen, een wal opwerpen en de sterkst versterkte steden innemen; en de strijdkrachten van het zuiden zullen geen standhouden, noch zijn uitgelezen volk, en er zal geen kracht zijn om weerstand te bieden. Daniël 11:15.

The battle of Panium is engaged in verse fifteen and the earth-beast represented by Donald Trump will defeat the kingdom of the south. The king of the south in verse eleven began a war with Ukraine, the papacy’s proxy power who was financed and supported by the papacy’s proxy power of verse ten—the United States. The king of the south would be victorious in the battle of Raphia, but in the aftermath of the victory the progressive dissolution which is always associated with the demise of a dragon kingdom of the south, leaves the king of the south in an extremely vulnerable position as the king of the north returns, stronger than ever and prepares for the battle of Panium. Russia and Putin are the king of the south when the United States initiated the Ukrainian War in 2014. In 2022 the invasion began and blood began to flow. In 2024 the king of the north returned.

De slag bij Panium wordt in vers vijftien aangebonden en het aardebeest, vertegenwoordigd door Donald Trump, zal het koninkrijk van het zuiden verslaan. De koning van het zuiden begon in vers elf een oorlog met Oekraïne, de proxymacht van het pausdom, die werd gefinancierd en ondersteund door de proxymacht van het pausdom uit vers tien—de Verenigde Staten. De koning van het zuiden zou in de slag bij Raphia zegevieren, maar in de nasleep van de overwinning laat de voortschrijdende ontbinding, die altijd verbonden is met de ondergang van een drakenkoninkrijk van het zuiden, de koning van het zuiden in een uiterst kwetsbare positie achter, terwijl de koning van het noorden terugkeert, sterker dan ooit, en zich op de slag bij Panium voorbereidt. Rusland en Poetin zijn de koning van het zuiden wanneer de Verenigde Staten in 2014 de Oekraïense Oorlog in gang zetten. In 2022 begon de invasie en begon het bloed te vloeien. In 2024 keerde de koning van het noorden terug.

Peter is at Caesarea Philippi, which is the beginning of the proclamation of the message of the Midnight Cry. Peter, like unto Elijah and the Millerites as represented by Litch and Snow has previously set forth a prediction of a closed door and Islam. Its fulfillment identifies the distinction between the true and false latter rain messages, and the true and false messengers. Peter’s message is the corrected message of Nashville and Islam, and when he is standing in Caesarea Philippi, he is standing at Panium, the battle that leads to the Sunday law of verse sixteen. The fulfillment of Peter’s prediction identifies the beginning of the proclamation of the Midnight Cry, when Islam is loosed, which is also, line upon line when the battle of Panium arrives.

Petrus bevindt zich te Caesarea Filippi, hetgeen het begin is van de verkondiging van de boodschap van de Middernachtsroep. Petrus heeft, evenals Elia en de Millerieten, vertegenwoordigd door Litch en Snow, eerder een voorspelling aangaande een gesloten deur en de islam naar voren gebracht. De vervulling daarvan markeert het onderscheid tussen de ware en valse laat-regenboodschappen, en de ware en valse boodschappers. De boodschap van Petrus is de gecorrigeerde boodschap van Nashville en de islam, en wanneer hij te Caesarea Filippi staat, staat hij te Panium, de strijd die voert tot de zondagswet van vers zestien. De vervulling van de voorspelling van Petrus markeert het begin van de verkondiging van de Middernachtsroep, wanneer de islam wordt losgelaten, hetgeen eveneens, regel op regel, plaatsvindt wanneer de slag bij Panium aanbreekt.

## The Vision of Daniel ten

Het visioen van Daniël tien

The feast of trumpets represents the seventh trumpet, which is the third woe, which is Islam. A trumpet is a warning message, and also a call to a holy convocation. It also is the litmus test that begins when the thirty days of the second temple test concludes. The first foundational external testing vision of antichrist arrived in the spring of 2024, and the second internal testing vision of Christ, as represented in Daniel 10 arrived in 2026.

Het Bazuinenfeest vertegenwoordigt de zevende bazuin, die het derde wee is, dat de islam is. Een bazuin is een waarschuwingsboodschap en tevens een oproep tot een heilige samenkomst. Zij is ook de lakmoesproef die aanvangt wanneer de dertig dagen van de beproeving van de tweede tempel ten einde lopen. Het eerste fundamentele uiterlijke beproevingsvisioen van de antichrist kwam in het voorjaar van 2024, en het tweede innerlijke beproevingsvisioen van Christus, zoals voorgesteld in Daniël 10, kwam in 2026.

> Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen, whose loins were girded with fine gold of Uphaz: His body also was like the beryl, and his face as the appearance of lightning, and his eyes as lamps of fire, and his arms and his feet like in colour to polished brass, and the voice of his words like the voice of a multitude.

> Toen sloeg ik mijn ogen op en zag, en zie, een zekere man, in linnen gekleed, wiens lendenen omgord waren met fijn goud uit Ufaz. Ook zijn lichaam was als turkoois, en zijn gezicht als de aanblik van de bliksem, en zijn ogen als vurige fakkels, en zijn armen en zijn voeten als de glans van gepolijst koper, en de stem van zijn woorden als het geluid van een menigte.

> And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves.

> En ik, Daniël, zag als enige het gezicht; de mannen die bij mij waren, zagen het gezicht niet; maar een grote siddering overviel hen, zodat zij vluchtten om zich te verbergen.

> Therefore I was left alone, and saw this great vision, and there remained no strength in me: for my comeliness was turned in me into corruption, and I retained no strength.

> Zo bleef ik alleen over en zag dit grote visioen; er bleef in mij geen kracht over, want mijn schoonheid werd in mij tot verderf gekeerd, en ik behield geen kracht.

> Yet heard I the voice of his words: and when I heard the voice of his words, then was I in a deep sleep on my face, and my face toward the ground.

> Doch hoorde ik de klank van zijn woorden; en toen ik de klank van zijn woorden hoorde, viel ik in een diepe slaap op mijn aangezicht, met mijn aangezicht ter aarde.

> And, behold, an hand touched me, which set me upon my knees and upon the palms of my hands. And he said unto me, O Daniel, a man greatly beloved, understand the words that I speak unto thee, and stand upright: for unto thee am I now sent. And when he had spoken this word unto me, I stood trembling. Then said he unto me, Fear not, Daniel: for from the first day that thou didst set thine heart to understand, and to chasten thyself before thy God, thy words were heard, and I am come for thy words. But the prince of the kingdom of Persia withstood me one and twenty days: but, lo, Michael, one of the chief princes, came to help me; and I remained there with the kings of Persia. Now I am come to make thee understand what shall befall thy people in the latter days: for yet the vision is for many days. And when he had spoken such words unto me, I set my face toward the ground, and I became dumb.

> En zie, een hand raakte mij aan, die mij deed steunen op mijn knieën en op de handpalmen van mijn handen. En hij zeide tot mij: O Daniël, zeer beminde man, versta de woorden die ik tot u spreek, en sta rechtop; want tot u ben ik nu gezonden. En toen hij dit woord tot mij gesproken had, stond ik bevende op. Toen zeide hij tot mij: Vrees niet, Daniël, want van de eerste dag af dat gij uw hart erop gezet hadt om inzicht te verkrijgen en u voor het aangezicht van uw God te verootmoedigen, zijn uw woorden gehoord, en om uw woorden ben ik gekomen. Maar de vorst van het koninkrijk van Perzië stond mij eenentwintig dagen tegen; doch zie, Michaël, een van de voornaamste vorsten, kwam mij te hulp; en ik bleef daar bij de koningen van Perzië. Nu ben ik gekomen om u te doen verstaan wat uw volk in het laatste der dagen zal overkomen; want het gezicht is nog voor vele dagen. En toen hij zulke woorden tot mij gesproken had, richtte ik mijn aangezicht ter aarde, en ik werd sprakeloos.

> And, behold, one like the similitude of the sons of men touched my lips: then I opened my mouth, and spake, and said unto him that stood before me, O my lord, by the vision my sorrows are turned upon me, and I have retained no strength. For how can the servant of this my lord talk with this my lord? for as for me, straightway there remained no strength in me, neither is there breath left in me.

> En zie, iemand gelijkend op de gedaante van de mensenkinderen raakte mijn lippen aan; toen opende ik mijn mond en sprak, en zei tot hem die voor mij stond: O mijn heer, door het gezicht zijn mijn smarten over mij gekomen, en er is geen kracht in mij overgebleven. Want hoe zou de knecht van deze mijn heer met deze mijn heer kunnen spreken? Want wat mij betreft, terstond bleef er geen kracht in mij over, en er bleef geen adem in mij over.

> Then there came again and touched me one like the appearance of a man, and he strengthened me, And said, O man greatly beloved, fear not: peace be unto thee, be strong, yea, be strong. And when he had spoken unto me, I was strengthened, and said, Let my lord speak; for thou hast strengthened me. Daniel 10:5–19.

> Toen kwam opnieuw iemand mij aanraken, iemand als in de gedaante van een mens, en hij versterkte mij. En hij zei: O zeer geliefde man, vrees niet; vrede zij u, wees sterk, ja, wees sterk. En toen hij tot mij gesproken had, werd ik gesterkt, en zei ik: Mijn heer spreke; want gij hebt mij gesterkt. Daniël 10:5–19.

Daniel on the twenty-second day, sees the vision of the heavenly High Priest in the latter days. The vision of Rome establishing the vision was the foundational and alpha test of 2024, and the vision of Christ is the temple test. It produces a separation of the class who flee from Daniel and hide. That class hides under lies and falsehoods, and for this reason they receive strong delusion.

Daniel ziet op de tweeëntwintigste dag het visioen van de hemelse Hogepriester in de laatste dagen. Het visioen van Rome dat het visioen oprichtte, was de fundamentele en alfa-toets van 2024, en het visioen van Christus is de tempeltoets. Het brengt een scheiding teweeg van de klasse die voor Daniël vlucht en zich verbergt. Die klasse verbergt zich onder leugens en valsheid, en om die reden ontvangen zij een krachtige dwaling.

Daniel is then touched three times, the first by Gabriel then by Christ and then a third time by Gabriel. In the Most Holy Place, when Daniel is touched three times he is portraying a strengthening, for it begins with him having no strength when he saw the vision, but by the third touch he is ultimately strengthened. He is strengthened to understand what shall befall God’s people in the latter days. The prophetic message of what befalls God’s people in the latter days is the message represented within the parable of the ten virgins.

Daniël wordt vervolgens driemaal aangeraakt: eerst door Gabriël, daarna door Christus en vervolgens een derde maal door Gabriël. In het Allerheiligste beeldt Daniël, wanneer hij driemaal wordt aangeraakt, een versterking uit, want het begint ermee dat hij geen kracht heeft wanneer hij het visioen ziet, maar bij de derde aanraking wordt hij uiteindelijk gesterkt. Hij wordt gesterkt om te begrijpen wat Gods volk in de laatste dagen zal overkomen. De profetische boodschap van wat Gods volk in de laatste dagen overkomt, is de boodschap die wordt voorgesteld in de gelijkenis van de tien maagden.

Daniel begins with no strength, for the looking glass vision of Christ left him with no strength, but by the end of the three touches he is strengthened, and the command to “be strong, yea, be strong,” is a doubling, which marks the second angel or the second test. The second test is the temple test where God’s people are strengthened to proclaim the message of the Midnight Cry when the Exeter camp meeting ends. That test is the temple test where the cap stone, that was the foundation and corner stone becomes the marvelous capstone of the temple, thus marking its completion. Daniel is strengthened on the twenty-second day, when he enters the Most Holy Place by faith. When he does Gabriel touches him, then Christ touches him and then Gabriel touches him again. Daniel is therefore strengthened to proclaim the message in the Most Holy Place where he sees Christ between two angels, and the place in the Most Holy Place where Christ is in the middle is the mercy seat with the two covering cherubs looking to the ark that is illuminated from the light of the Shekinah glory of Christ seated upon His throne. The vision of Daniel ten is prophetically structured with Daniel looking upon the glory of Christ as the Shekinah upon the throne of the mercy seat, while the two covering cherubs gaze into the ark!

Daniël begint zonder kracht, want het visioen van Christus als in een spiegel liet hem krachteloos achter; maar aan het einde van de drie aanrakingen wordt hij versterkt, en het bevel: “wees sterk, ja, wees sterk,” is een verdubbeling, die de tweede engel of de tweede beproeving markeert. De tweede beproeving is de tempelbeproeving, waarin Gods volk wordt versterkt om de boodschap van de Middernachtsroep te verkondigen wanneer de kampbijeenkomst van Exeter eindigt. Die beproeving is de tempelbeproeving, waarin de sluitsteen, die de fundament- en hoeksteen was, de wonderbare sluitsteen van de tempel wordt en aldus de voltooiing ervan markeert. Daniël wordt versterkt op de tweeëntwintigste dag, wanneer hij door het geloof het Allerheiligste binnengaat. Wanneer hij dat doet, raakt Gabriël hem aan, daarna raakt Christus hem aan en vervolgens raakt Gabriël hem opnieuw aan. Daniël wordt derhalve versterkt om de boodschap te verkondigen in het Allerheiligste, waar hij Christus tussen twee engelen ziet; en de plaats in het Allerheiligste waar Christus in het midden is, is het verzoendeksel, met de twee bedekkende cherubs die neerzien op de ark, die verlicht wordt door het licht van de Sjechina-glorie van Christus, gezeten op Zijn troon. Het visioen van Daniël tien is profetisch zo gestructureerd dat Daniël de heerlijkheid van Christus aanschouwt als de Sjechina op de troon van het verzoendeksel, terwijl de twee bedekkende cherubs in de ark staren!

Before the feast of trumpets Elijah claims his message of rain is the only message of rain that is of the Lord, and he sets forth a prediction that reaches its conclusion with a demonstration which proves who is or is not the messenger and what is or what isn’t the message. For three and a half years before Carmel king Ahab was searching for Elijah, for there is a period of controversy that precedes Carmel. Mount Carmel is simply the litmus test where character is manifested. The same period in Millerite history contained the same witness, as those who hated the message shut the faithful out of the churches and the faithful thereafter raised a message calling people out of the fallen former covenant people who were being passed by.

Vóór het feest der bazuinen maakt Elia aanspraak op het feit dat zijn boodschap van regen de enige boodschap van regen is die van de Heere is, en hij brengt een voorzegging naar voren die haar voltooiing bereikt in een demonstratie welke bewijst wie wel of niet de boodschapper is en wat wel of niet de boodschap is. Drie en een half jaar vóór Karmel was koning Achab op zoek naar Elia, want er is een periode van strijd die aan Karmel voorafgaat. De berg Karmel is eenvoudig de lakmoesproef waarin het karakter geopenbaard wordt. Dezelfde periode in de Milleritische geschiedenis bevatte hetzelfde getuigenis, daar degenen die de boodschap haatten de getrouwen uit de kerken sloten, en de getrouwen daarna een boodschap verhieven die de mensen opriep uit het gevallen vroegere verbondsvolk, dat werd voorbijgegaan.

Peter is at the Pentecostal Sunday law proclaiming the message of Joel, which means Peter is proclaiming the same message when the period of the Midnight Cry begins at the end of the Exeter camp meeting, which began when the prediction of Peter had been corrected as was Snow and Litch’s messages. A controversy always precedes the fulfillment of the prediction. The controversy therefore begins before the fulfillment of the prediction.

Petrus bevindt zich bij de pinksterzondagswet en verkondigt de boodschap van Joël, hetgeen betekent dat Petrus dezelfde boodschap verkondigt wanneer de periode van de Middernachtsroep begint aan het einde van de Exeter-kampbijeenkomst, die begon toen de voorspelling van Petrus was gecorrigeerd, evenals de boodschappen van Snow en Litch. Een controverse gaat altijd aan de vervulling van de voorspelling vooraf. De controverse begint derhalve vóór de vervulling van de voorspelling.

The message that causes anxiety for Ahab, Jezebel and her prophets, and the quibbling Jews of Christ day, and the fallen Protestants of Millerite history is identified by Peter as the book of Joel. Before the third litmus test that is marked by the loosing of the ass, Peter’s message is attacked by Laodicean Adventism, and Peter responds to the resistance by identifying that the messengers are not drunk, they are simply a fulfillment of Joel’s three chapters. Joel’s three chapters begin with a scathing condemnation of Laodicean Adventism. When the message reaches the ears of those who are drunken with strong drink they will respond. They confronted Christ as He descended the mount on His way to Jerusalem, and they confronted Him again in Jerusalem.

De boodschap die onrust veroorzaakt voor Achab, Izebel en haar profeten, en voor de vitzuchtige Joden uit de dagen van Christus, en voor de gevallen protestanten uit de Milleritische geschiedenis, wordt door Petrus aangeduid als het boek Joël. Vóór de derde lakmoesproef, die wordt gemarkeerd door het losmaken van de ezel, wordt de boodschap van Petrus aangevallen door het Laodicese adventisme, en Petrus antwoordt op die tegenstand door te verklaren dat de boodschappers niet dronken zijn, maar eenvoudig een vervulling vormen van de drie hoofdstukken van Joël. De drie hoofdstukken van Joël beginnen met een felle veroordeling van het Laodicese adventisme. Wanneer de boodschap de oren bereikt van hen die dronken zijn van sterke drank, zullen zij reageren. Zij traden Christus tegemoet toen Hij de berg afdaalde op weg naar Jeruzalem, en zij traden Hem opnieuw tegemoet in Jeruzalem.

The ass is loosed, the entry begins; the quibbling Jews want the message silenced. Jesus continues and then stops and weeps over the Adventism’s last day of probationary time. Then in Jerusalem another confrontation with the Jews who wish the people to cease their message. When the sun went down that day, probation for the Jewish nation reached another step. The progression of resistance continues to the death of the cross, and it began in earnest with the resurrection of Lazarus, which marked the arrival of the second angel and the tarrying time.

De ezel wordt losgemaakt, de intocht begint; de kibbelende Joden willen de boodschap het zwijgen opleggen. Jezus gaat verder en houdt dan stil en weent over de laatste dag van de genadetijd van het adventisme. Daarna volgt in Jeruzalem een nieuwe confrontatie met de Joden, die willen dat het volk ophoudt met hun boodschap. Toen de zon die dag onderging, bereikte de genadetijd voor het Joodse volk een volgende fase. De voortgaande opbouw van weerstand zet zich voort tot aan de dood aan het kruis, en zij nam een beslissende aanvang met de opstanding van Lazarus, die de komst van de tweede engel en de vertoeftijd markeerde.

> “Bethany was so near Jerusalem that the news of the raising of Lazarus was soon carried to the city. Through spies who had witnessed the miracle the Jewish rulers were speedily in possession of the facts. A meeting of the Sanhedrin was at once called to decide as to what should be done. Christ had now fully made manifest His control of death and the grave. That mighty miracle was the crowning evidence offered by God to men that He had sent His Son into the world for their salvation. It was a demonstration of divine power sufficient to convince every mind that was under the control of reason and enlightened conscience. Many who witnessed the resurrection of Lazarus were led to believe on Jesus. But the hatred of the priests against Him was intensified. They had rejected all lesser evidence of His divinity, and they were only enraged at this new miracle. The dead had been raised in the full light of day, and before a crowd of witnesses. No artifice could explain away such evidence. For this very reason the enmity of the priests grew deadlier. They were more than ever determined to put a stop to Christ’s work.

> “Bethanië lag zo dicht bij Jeruzalem dat het nieuws van de opwekking van Lazarus spoedig naar de stad werd overgebracht. Door spionnen die het wonder hadden aanschouwd, waren de Joodse leiders weldra op de hoogte van de feiten. Er werd onmiddellijk een bijeenkomst van het Sanhedrin belegd om te beslissen wat er gedaan moest worden. Christus had nu Zijn macht over de dood en het graf ten volle geopenbaard. Dat machtige wonder was het bekronende bewijs dat God de mensen had gegeven dat Hij Zijn Zoon in de wereld had gezonden tot hun verlossing. Het was een openbaring van goddelijke kracht, voldoende om ieder verstand te overtuigen dat onder de leiding stond van rede en verlicht geweten. Velen die de opstanding van Lazarus aanschouwden, werden ertoe gebracht in Jezus te geloven. Maar de haat van de priesters tegen Hem werd nog heviger. Zij hadden alle geringere bewijzen van Zijn goddelijkheid verworpen, en dit nieuwe wonder verbitterde hen slechts des te meer. De dode was opgewekt bij het volle licht van de dag en ten overstaan van een menigte getuigen. Geen kunstgreep kon zulk bewijs ontzenuwen. Juist daarom werd de vijandschap van de priesters dodelijker. Meer dan ooit waren zij vastbesloten een einde te maken aan het werk van Christus.”

> “The Sadducees, though not favorable to Christ, had not been so full of malignity toward Him as were the Pharisees. Their hatred had not been so bitter. But they were now thoroughly alarmed. They did not believe in a resurrection of the dead. Producing so-called science, they had reasoned that it would be an impossibility for a dead body to be brought to life. But by a few words from Christ their theory had been overthrown. They were shown to be ignorant both of the Scriptures and of the power of God. They could see no possibility of removing the impression made on the people by the miracle. How could men be turned away from Him who had prevailed to rob the grave of its dead? Lying reports were put in circulation, but the miracle could not be denied, and how to counteract its effect they knew not. Thus far the Sadducees had not encouraged the plan of putting Christ to death. But after the resurrection of Lazarus they decided that only by His death could His fearless denunciations against them be stopped.” The Desire of Ages, 537.

> ‘De Sadduceeën waren, ofschoon zij Christus niet welgezind waren, Hem niet met zulk een boosaardigheid toegedaan geweest als de Farizeeën. Hun haat was niet zo bitter geweest. Maar zij waren nu ten volle verontrust. Zij geloofden niet in een opstanding der doden. Door zogenoemde wetenschap naar voren te brengen, hadden zij geredeneerd dat het een onmogelijkheid zou zijn dat een dood lichaam tot leven werd gebracht. Maar door enkele woorden van Christus was hun theorie omvergeworpen. Hun werd getoond dat zij onkundig waren zowel van de Schriften als van de kracht Gods. Zij konden geen mogelijkheid zien om de indruk weg te nemen die het wonder op het volk had gemaakt. Hoe konden mensen van Hem worden afgewend, Die erin geslaagd was het graf van zijn doden te beroven? Leugenachtige berichten werden in omloop gebracht, maar het wonder kon niet worden ontkend, en hoe zij de uitwerking ervan moesten tegengaan, wisten zij niet. Tot dusver hadden de Sadduceeën het plan om Christus ter dood te brengen niet aangemoedigd. Maar na de opstanding van Lazarus besloten zij dat alleen door Zijn dood Zijn onverschrokken aanklachten tegen hen konden worden gestuit.’ The Desire of Ages, 537.

Lazarus’s death marked the beginning of the four days that Jesus tarried. His death represented the arrival of the second angel, that marks the beginning of the tarrying time. His resurrection marks the resurrection of the two witnesses on December 31, 2023, twenty-two years after 9/11. His resurrection marks the resurrection of Ezekiel’s dead dry bones. His resurrection was typified by the creation of Adam, which consisted of humanity, represented by clay, being combined with Divinity, represented by the breath of life.

De dood van Lazarus markeerde het begin van de vier dagen dat Jezus talmde. Zijn dood verbeeldde de komst van de tweede engel, die het begin van de tijd van talmen markeert. Zijn opstanding markeert de opstanding van de twee getuigen op 31 december 2023, tweeëntwintig jaar na 9/11. Zijn opstanding markeert de opstanding van Ezechiëls dorre, dode beenderen. Zijn opstanding werd voorafgebeeld door de schepping van Adam, die daarin bestond dat de mensheid, voorgesteld door leem, werd verenigd met de Godheid, voorgesteld door de levensadem.

> “The priests and rulers of the Jews hated Jesus; but multitudes thronged to listen to His words of wisdom and to witness His mighty works. The people were stirred with the deepest interest and anxiously followed Jesus to hear the instructions of this wonderful teacher. Many of the rulers believed on Him, but dared not confess their faith lest they should be put out of the synagogue. The priests and elders decided that something must be done to draw the attention of the people from Jesus. They feared that all men would believe on Him. They could see no safety for themselves. They must lose their position or put Jesus to death. And after they should put Him to death, there would still be those who were living monuments of His power. Jesus had raised Lazarus from the dead, and they feared that if they should kill Jesus, Lazarus would testify of His mighty power. The people were flocking to see him who was raised from the dead, and the rulers determined to slay Lazarus also, and put down the excitement. Then they would turn the people to the traditions and doctrines of men, to tithe mint and rue, and again have influence over them. They agreed to take Jesus when He was alone; for if they should attempt to take Him in a crowd, when the minds of the people were all interested in Him, they would be stoned.” Early Writings, 165.

> ‘De priesters en oversten der Joden haatten Jezus; maar menigten stroomden toe om naar Zijn woorden van wijsheid te luisteren en om getuige te zijn van Zijn machtige werken. Het volk werd met de diepste belangstelling bewogen en volgde Jezus vol spanning om de onderwijzingen van deze wonderbare leraar te horen. Velen van de oversten geloofden in Hem, maar durfden hun geloof niet te belijden, uit vrees dat zij uit de synagoge zouden worden geworpen. De priesters en oudsten besloten dat er iets gedaan moest worden om de aandacht van het volk van Jezus af te trekken. Zij vreesden dat allen in Hem zouden geloven. Zij zagen voor zichzelf geen veiligheid. Zij moesten hun positie verliezen of Jezus ter dood brengen. En nadat zij Hem ter dood gebracht zouden hebben, zouden er nog steeds degenen zijn die levende gedenktekenen van Zijn macht waren. Jezus had Lazarus uit de doden opgewekt, en zij vreesden dat, indien zij Jezus zouden doden, Lazarus van Zijn machtige kracht zou getuigen. Het volk stroomde toe om hem te zien die uit de doden was opgewekt, en de oversten besloten ook Lazarus te doden en de opwinding te onderdrukken. Dan zouden zij het volk wenden tot de overleveringen en leringen van mensen, om munt en wijnruit te vertienen, en opnieuw invloed over hen te hebben. Zij kwamen overeen Jezus te grijpen wanneer Hij alleen was; want indien zij zouden trachten Hem in een menigte te grijpen, terwijl de gedachten van het volk geheel op Hem gericht waren, zouden zij gestenigd worden.’ Early Writings, 165.

On July 18, 2020 the two witnesses of Revelation were slain and the second angel and tarrying time arrived. December 31, 2023 the two step resurrection process began. The first step was the foundation; the second step was the erection of the temple upon the foundation. The Laodicean Seventh-day Adventist church hated the message from the time it was born in 1989, and they hate it still. Now that the hated witnesses they thought were dead, are alive again; they will hate the message even more. They will argue about the prediction of July 18, 2020 with a venom that the Jews had for the resurrection of Lazarus. In the history of the temple test, Peter will answer their erroneous charges by pointing to the book of Joel as the answer to all their lies.

Op 18 juli 2020 werden de twee getuigen van Openbaring gedood en kwamen de tweede engel en de vertoeftijd. Op 31 december 2023 begon het tweestapsproces van de opstanding. De eerste stap was het fundament; de tweede stap was de oprichting van de tempel op het fundament. De Laodiceïsche Kerk der Zevende-dags Adventisten heeft de boodschap gehaat vanaf het moment dat zij in 1989 geboren werd, en zij haat haar nog steeds. Nu de gehate getuigen, van wie zij dachten dat zij dood waren, opnieuw levend zijn geworden, zullen zij de boodschap nog meer haten. Zij zullen twisten over de voorspelling van 18 juli 2020 met een venijn gelijk aan dat van de Joden jegens de opstanding van Lazarus. In de geschiedenis van de tempeltoets zal Petrus hun dwalende beschuldigingen beantwoorden door te wijzen op het boek Joël als het antwoord op al hun leugens.

We will continue this study in the next article.

Wij zullen deze studie in het volgende artikel voortzetten.

Back to Articles