Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Sixty-Eight

Het Boek Daniël - Nummer Honderdachtenzestig

Unveiling Prophetic Truth: The Second Battle of the proxy wars and the Sealing of the 144,000

Onthulling van profetische waarheid: de tweede strijd van de proxy-oorlogen en de verzegeling van de 144.000

Author

Jeff Pippenger

Published

March 30, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

We are now addressing the second battle of the proxy wars, as illustrated in Daniel chapter eleven, verses eleven and twelve. The second battle in those verses identify the war in the Ukraine, between the atheistic power of Russia, and the nation of Ukraine. In the verses, Putin is victorious, as was Ptolemy IV, but after his victory he will be lifted up in his own heart, and his narcissistic self-exaltation will become the means of his Waterloo. The historical representation of this current history is only beneficial to those who understand what the current history represents spiritually.

Wij behandelen nu de tweede slag van de proxy-oorlogen, zoals geïllustreerd in Daniël hoofdstuk elf, verzen elf en twaalf. De tweede slag in die verzen duidt op de oorlog in Oekraïne, tussen de atheïstische macht van Rusland en de natie Oekraïne. In de verzen is Poetin overwinnaar, zoals Ptolemaeus IV dat was, maar na zijn overwinning zal hij in zijn eigen hart verheven worden, en zijn narcistische zelfverheffing zal het middel van zijn Waterloo worden. De historische voorstelling van deze huidige geschiedenis is alleen heilzaam voor hen die verstaan wat de huidige geschiedenis geestelijk voorstelt.

In verse one, of chapter ten, Daniel, who represents God’s last day people, is identified as understanding both the “vision” and the “thing”. The vision and the thing are repeatedly represented together, but distinct from one another as one line of truth. They are the Ulai and Hiddekel Rivers. They are the “mareh” and “chazon” visions. They are the prophecy of the twenty-five hundred and twenty years in connection with the prophecy of the twenty-three hundred years. They are the internal and external testimony of God’s people. The Lord does not repeat things that are unimportant. The rule of first mention identifies that because the first thing we are told of Daniel, in his final vision, is that he represents God’s last-day people who understand both the “chazon,” and the “mareh”. Therefore the vision and thing are vital to see, if the prophetic history of verses eleven and twelve are to be correctly understood.

In vers één van hoofdstuk tien wordt Daniël, die Gods volk van de laatste dagen vertegenwoordigt, aangeduid als iemand die zowel het „gezicht” als de „zaak” begrijpt. Het gezicht en de zaak worden herhaaldelijk samen voorgesteld, maar toch onderscheiden van elkaar, als één lijn van waarheid. Zij zijn de rivieren de Ulai en de Hiddekel. Zij zijn de „mareh”- en de „chazon”-gezichten. Zij zijn de profetie van de tweeduizend vijfhonderd twintig jaren in samenhang met de profetie van de tweeduizend driehonderd jaren. Zij zijn het innerlijke en uiterlijke getuigenis van Gods volk. De Heer herhaalt geen dingen die onbelangrijk zijn. De regel van de eerste vermelding maakt duidelijk dat, omdat het eerste wat ons over Daniël wordt meegedeeld in zijn laatste visioen is dat hij Gods volk van de laatste dagen vertegenwoordigt, dat zowel de „chazon” als de „mareh” begrijpt, daarom het gezicht en de zaak van wezenlijk belang zijn om te onderscheiden, indien de profetische geschiedenis van de verzen elf en twaalf juist begrepen moet worden.

Daniel represents the one hundred and forty-four thousand in Revelation chapter eleven, who have perfectly repeated the parable of the ten virgins, that was fulfilled in the history of the Millerites. They, as with the Millerites, suffered a first disappointment, that in Revelation chapter eleven is represented as being slain by the atheistic “woke” beast from the bottomless pit, and who then lie dead in the street of the great city of Egypt and Sodom, where also Christ was crucified. Their death produced “rejoicing” for the followers of the dragon, but it produced mourning in Daniel.

Daniël stelt de honderdvierenvierenveertigduizend voor in Openbaring hoofdstuk elf, die de gelijkenis van de tien maagden, die in de geschiedenis van de Millerieten werd vervuld, volkomen hebben herhaald. Zij leden, evenals de Millerieten, een eerste teleurstelling, die in Openbaring hoofdstuk elf wordt voorgesteld als het gedood worden door het atheïstische „woke” beest uit de bodemloze put, en die vervolgens dood liggen op de straat van de grote stad Egypte en Sodom, waar ook Christus werd gekruisigd. Hun dood bracht „vreugde” voort voor de volgelingen van de draak, maar in Daniël bracht zij rouw voort.

The history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand was also represented by the resurrection of Lazarus, whose resurrection was identified as the sealing act of Christ’s work, and who, as a symbol of those whom Christ seals, led the triumphal entry into Jerusalem, which typified the movement of the Midnight Cry in the Millerite history, and also in the history of the one hundred and forty-four thousand. The resurrection of Lazarus occurred while his sisters, Mary and Martha were in mourning, as was Daniel during the twenty-one days in chapter ten. In chapter ten, Daniel’s mourning ends with the descent of Michael, the very personage whose “voice” brought Lazarus and Moses back to life. The resurrection of the two witnesses in Revelation chapter eleven is represented by Daniel being transformed by the causative vision of the “marah.”

De geschiedenis van de verzegeling van de honderd vierenveertigduizend werd ook voorgesteld door de opwekking van Lazarus, wiens opwekking werd aangeduid als de verzegelingsdaad van het werk van Christus, en die, als symbool van hen die Christus verzegelt, de triomfantelijke intocht in Jeruzalem aanvoerde, welke de beweging van de Middernachtsroep in de Milleritische geschiedenis typeerde, en ook in de geschiedenis van de honderd vierenveertigduizend. De opwekking van Lazarus vond plaats terwijl zijn zusters, Maria en Martha, in rouw waren, zoals Daniël gedurende de eenentwintig dagen in hoofdstuk tien. In hoofdstuk tien eindigt Daniëls rouw met de nederdaling van Michaël, juist de Persoon wiens “stem” Lazarus en Mozes weer tot leven bracht. De opstanding van de twee getuigen in Openbaring hoofdstuk elf wordt voorgesteld door Daniël die wordt veranderd door het veroorzakende gezicht van de “marah.”

In chapter ten, Daniel is representing the sealing of the one hundred and forty-four thousand that is also represented in chapter eleven of Revelation. In the chapter, Gabriel plainly states that he had come to Daniel to make Daniel understand what should befall God’s last-day people. The message of what will befall God’s people in the last days, is prophetically set within the context of a message that is confirmed by the methodology of laying prophetic line upon prophetic line. Within that application the rule of first mention demonstrates that the correct understanding will only be seen by those who see both the internal and external truths within the lines that are brought together. They are those who understand the “vision” and the “thing”.

In hoofdstuk tien vertegenwoordigt Daniël de verzegeling van de honderdvierenveertigduizend, die ook in hoofdstuk elf van Openbaring wordt voorgesteld. In dat hoofdstuk verklaart Gabriël duidelijk dat hij tot Daniël was gekomen om Daniël te doen verstaan wat Gods volk in de laatste dagen zou overkomen. De boodschap van wat Gods volk in de laatste dagen zal overkomen, is profetisch geplaatst binnen de context van een boodschap die wordt bevestigd door de methodologie van het leggen van profetische lijn op profetische lijn. Binnen die toepassing toont de regel van de eerste vermelding aan dat het juiste begrip alleen zal worden gezien door hen die zowel de innerlijke als de uiterlijke waarheden zien binnen de lijnen die worden samengebracht. Zij zijn het die het “gezicht” en de “zaak” verstaan.

The one hundred and forty-four thousand will understand the prophetic message, but they will also experience the message, for the message and the experience cannot be separated. It is the message that sanctifies, for the message is God’s Word, and Christ is the Word of God, and the Word of God is Truth. His message is confirmed as the Truth, because it is represented through the principles of prophetic application that are nothing more or less than the principles of who and what He is. He is Palmoni, the Wonderful Numberer, the Numberer of Secrets. He is the Wonderful Linguist, the beginning and the ending, the first and the last, the Alpha and Omega. It is these elements of who He is, that define the prophetic rules which establish the message of prophecy, and produce the experience of prophecy.

De honderd vierenveertigduizend zullen de profetische boodschap begrijpen, maar zij zullen de boodschap ook ervaren, want de boodschap en de ervaring kunnen niet van elkaar worden gescheiden. Het is de boodschap die heiligt, want de boodschap is Gods Woord, en Christus is het Woord van God, en het Woord van God is de Waarheid. Zijn boodschap wordt bevestigd als de Waarheid, omdat zij wordt weergegeven door middel van de beginselen van profetische toepassing, die niets meer en niets minder zijn dan de beginselen van wie en wat Hij is. Hij is Palmoni, de Wonderbare Teller, de Teler van Geheimen. Hij is de Wonderbare Taalkundige, het begin en het einde, de eerste en de laatste, de Alfa en de Omega. Het zijn deze elementen van wie Hij is, die de profetische regels bepalen welke de boodschap van de profetie vaststellen en de ervaring van de profetie voortbrengen.

Before the Ulai and Hiddekel, two great rivers of Shinar, reach the Persian Gulf they form a marshy area near their confluence called the Shatt al-Arab, but they do not merge into a single river. The Shatt al-Arab is a river delta formed by the convergence of the Euphrates and Tigris rivers, as well as several smaller rivers and streams. However, even within the delta region, the Euphrates and Tigris maintain their separate identities and flow into the Persian Gulf as distinct rivers. The internal and external messages of prophecy maintain their distinct relationship, but as they reach their conclusion (in the last days), they produce a delta with several contributing rivers and streams. Jesus illustrates the spiritual with the natural, and in the last days the effect of every vision forms a delta flood land, though the two great rivers maintain their distinct roles.

Voordat de Ulai en de Hiddekel, twee grote rivieren van Sinear, de Perzische Golf bereiken, vormen zij nabij hun samenvloeiing een moerassig gebied dat de Shatt al-Arab wordt genoemd, maar zij gaan niet op in één enkele rivier. De Shatt al-Arab is een rivierdelta die wordt gevormd door de samenkomst van de rivieren de Eufraat en de Tigris, evenals van verscheidene kleinere rivieren en stromen. Zelfs binnen het deltagebied behouden de Eufraat en de Tigris echter hun afzonderlijke identiteit en monden zij als onderscheiden rivieren uit in de Perzische Golf. De innerlijke en uiterlijke boodschappen van de profetie behouden hun onderscheiden verhouding, maar wanneer zij hun voleinding bereiken (in de laatste dagen), brengen zij een delta voort met verscheidene bijdragende rivieren en stromen. Jezus verbeeldt het geestelijke door middel van het natuurlijke, en in de laatste dagen vormt de uitwerking van ieder visioen een deltagebied dat overstroomt, hoewel de twee grote rivieren hun onderscheiden rollen behouden.

The period of twenty-one days of mourning aligns with the time the two witnesses are dead in the street, and that period of time begins with the first disappointment, and the tarrying time. That period of time occurs within the larger period of time, where the sealing of the one hundred and forty-four thousand is accomplished. The sealing did not begin at the time of the end in 1989, it began when Christ, as the third angel, descended on September 11, 2001. He brought His people to their second visit at Kadesh, and this time the few who are ready will go into the promised land. The experience of God’s people from the time of the end in 1989 up until September 11, 2001, did not seal them. The sealing began when Christ descended and sounded the first note of the seventh trumpet of the third woe.

De periode van eenentwintig dagen van rouw stemt overeen met de tijd waarin de twee getuigen dood op de straat liggen, en die tijdsperiode begint met de eerste teleurstelling en de vertoeftijd. Die tijdsperiode vindt plaats binnen de grotere tijdsperiode waarin de verzegeling van de honderdvierenvierenveertigduizend wordt volbracht. De verzegeling begon niet ten tijde van het einde in 1989; zij begon toen Christus, als de derde engel, neerdaalde op 11 september 2001. Hij bracht Zijn volk tot hun tweede bezoek aan Kades, en deze keer zullen de weinigen die gereed zijn het beloofde land binnengaan. De ervaring van Gods volk vanaf de tijd van het einde in 1989 tot en met 11 september 2001 heeft hen niet verzegeld. De verzegeling begon toen Christus neerdaalde en de eerste toon van de zevende bazuin van het derde wee liet klinken.

The sounding of the seventh trumpet is where the mystery of God is finished, and that mystery represents the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which takes place during the sounding of that trumpet. That trumpet hits three notes, for it is Truth. The first note was September 11, 2001, the second note was October 7, 2023, and the third of the three notes is at the soon coming Sunday law. Those three notes, are the three steps that always exist in truth. Daniel’s three touches in chapter ten connected his experience to the period of history that is represented by the three notes of the seventh trumpet.

Het klinken van de zevende bazuin is het moment waarop het geheimenis van God voleindigd wordt, en dat geheimenis stelt de verzegeling van de honderd vierenveertigduizend voor, die plaatsvindt tijdens het klinken van die bazuin. Die bazuin laat drie tonen horen, want zij is Waarheid. De eerste toon was 11 september 2001, de tweede toon was 7 oktober 2023, en de derde van de drie tonen is bij de spoedig komende zondagswet. Die drie tonen zijn de drie stappen die altijd in de waarheid bestaan. Daniëls drie aanrakingen in hoofdstuk tien verbonden zijn ervaring met de periode van de geschiedenis die wordt voorgesteld door de drie tonen van de zevende bazuin.

The prophetic message that produces the effect of being transformed into the image of Christ, which Daniel illustrates in chapter ten, is the message of what befalls God’s people in the last days, but not the last days in a general sense. It is the message that God’s people understand and experience during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand.

De profetische boodschap die het gevolg teweegbrengt dat men naar het beeld van Christus wordt veranderd, welke Daniël in hoofdstuk tien illustreert, is de boodschap van hetgeen Gods volk in de laatste dagen overkomt, doch niet de laatste dagen in algemene zin. Het is de boodschap die Gods volk begrijpt en ervaart gedurende de verzegelingstijd van de honderd vierenveertigduizend.

As Gabriel begins to present the prophetic history represented in chapter eleven, he presents specific lines of prophecy. The first two verses begin with Cyrus (as Bush the first), at the time of the end in 1989, and go forward until the history of Donald Trump as the forty fifth president (the sixth), and there the prophetic history ceases, until the history of the United Nations (Alexander the Great), as the seventh kingdom is addressed in verses three and four. The message of Donald Trump as the rich sixth president that stirs up the globalists, is therefore a truth that is fulfilled in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. It is therefore, present truth.

Wanneer Gabriel begint de profetische geschiedenis uiteen te zetten die in hoofdstuk elf wordt voorgesteld, presenteert hij specifieke profetische lijnen. De eerste twee verzen beginnen met Cyrus (als Bush de eerste), ten tijde van het einde in 1989, en gaan voort tot aan de geschiedenis van Donald Trump als de vijfenveertigste president (de zesde), en daar houdt de profetische geschiedenis op, totdat in de verzen drie en vier de geschiedenis van de Verenigde Naties (Alexander de Grote), als het zevende koninkrijk, wordt behandeld. De boodschap van Donald Trump als de rijke zesde president die de globalisten in beroering brengt, is derhalve een waarheid die wordt vervuld in de verzegelingstijd van de honderd vierenveertigduizend. Zij is daarom tegenwoordige waarheid.

In verses five through nine, the history of the papacy being established upon the throne, in 538 through to the deadly wound and the time of the end in 1798, is set forth. It is of course essential and important truth for it upholds and confirms verse forty, but it provides no specific prophetic narrative that occurs in the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. Verse ten, like verses five through nine, confirms the validity of verse forty, but does not address the prophetic history that is fulfilled during the sealing time. It does however, mark 1989, and therefore establishes by omission a silent period from 1989, unto the Sunday law in verse forty-one.

In de verzen vijf tot en met negen wordt de geschiedenis uiteengezet van het pausdom dat op de troon werd gevestigd in 538, tot aan de dodelijke wond en de tijd van het einde in 1798. Dit is uiteraard wezenlijke en belangrijke waarheid, want zij ondersteunt en bevestigt vers veertig, maar zij verschaft geen specifieke profetische verhaallijn die zich voltrekt in de periode van de verzegeling van de honderd vierenveertigduizend. Vers tien bevestigt, evenals de verzen vijf tot en met negen, de geldigheid van vers veertig, maar behandelt niet de profetische geschiedenis die gedurende de tijd van de verzegeling wordt vervuld. Het markeert echter wel 1989, en stelt daarom door weglating een stille periode vast vanaf 1989 tot aan de zondagswet in vers eenenveertig.

Verses eleven through fifteen identify history that is fulfilled in the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. Those verses fit within the hidden history between verses two and three, and between 1989 in verse forty unto the Sunday law in verse forty-one. Those verses are very much present truth, and must be recognized as such if we are to reap the intended benefits of understanding the verses.

De verzen elf tot en met vijftien duiden geschiedenis aan die vervuld wordt in de periode van de verzegeling van de honderd vierenveertigduizend. Die verzen passen binnen de verborgen geschiedenis tussen de verzen twee en drie, en tussen 1989 in vers veertig en de zondagswet in vers eenenveertig. Deze verzen zijn in zeer sterke mate tegenwoordige waarheid en moeten als zodanig worden erkend, indien wij de beoogde voordelen van het verstaan van deze verzen willen oogsten.

The intended benefits are two-fold, for it represents the understanding of the prophetic history represented therein, and also the experience that is produced by the understanding of the truths of that message. The understanding of the message, a final increase of knowledge, which is being fulfilled in the period of the sealing, is what sanctifies those who are to be among the one hundred and forty-four thousand. For this reason, it is important to consider the verses from the perspective of internal and external.

De beoogde voordelen zijn tweeledig, want het vertegenwoordigt het begrip van de profetische geschiedenis die daarin wordt voorgesteld, en tevens de ervaring die wordt voortgebracht door het begrip van de waarheden van die boodschap. Het begrip van de boodschap, een laatste vermeerdering van kennis, die in de periode van de verzegeling wordt vervuld, is wat hen heiligt die tot de honderd vierenveertigduizend zullen behoren. Om deze reden is het belangrijk de verzen te beschouwen vanuit het perspectief van het innerlijke en het uiterlijke.

The “seven times” of Leviticus twenty-six is absolutely part of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, for Daniel’s two prayers, represented in chapter two and nine, represent a twofold prayer to understand the prophetic history represented by the image of the beast, and also to receive the experience that is produced by those who fulfill the Leviticus twenty-six prayer of forgiveness of their sins and the sins of their fathers. The external prayer identifies the image of the beast, and the internal prayer produces the image of Christ.

De „zeven tijden” van Leviticus zesentwintig maken onmiskenbaar deel uit van de verzegelingstijd van de honderd vierenveertigduizend, want Daniëls twee gebeden, voorgesteld in hoofdstuk twee en negen, vertegenwoordigen een tweevoudig gebed om de profetische geschiedenis te verstaan die wordt voorgesteld door het beeld van het beest, en ook om de ervaring te ontvangen die wordt voortgebracht door hen die het gebed van Leviticus zesentwintig vervullen tot vergeving van hun zonden en de zonden van hun vaderen. Het uiterlijke gebed identificeert het beeld van het beest, en het innerlijke gebed brengt het beeld van Christus voort.

Understanding the history represented in the various passages in Daniel eleven, that specifically address history that is fulfilled within the sealing time, is represented by Daniel’s prayer in chapter two. He and the three worthies sought to understand the secret message of Nebuchadnezzar’s dream of the image of the metals. When the correct understanding of the prophetic history represented in Nebuchadnezzar’s hidden dream is recognized, the understanding identifies to those who understand, that they are without hope, unless they personally accomplish the experience of complete repentance represented by Daniel’s prayer in chapter nine.

Het begrijpen van de geschiedenis die wordt voorgesteld in de verschillende gedeelten van Daniël elf, welke in het bijzonder betrekking hebben op de geschiedenis die binnen de verzegelingstijd wordt vervuld, wordt voorgesteld door Daniëls gebed in hoofdstuk twee. Hij en de drie waardigen zochten het verborgen bericht van Nebukadnezars droom van het beeld van de metalen te begrijpen. Wanneer het juiste begrip van de profetische geschiedenis die in Nebukadnezars verborgen droom wordt voorgesteld, wordt herkend, geeft dit begrip aan hen die verstaan te kennen dat zij zonder hoop zijn, tenzij zij persoonlijk de ervaring van volledige bekering volbrengen die door Daniëls gebed in hoofdstuk negen wordt voorgesteld.

To separate the experience represented by Daniel in chapter ten, from the prophetic narrative of end time events in chapter eleven, is to fail as a student of prophecy. In Daniel chapter eleven, verses eleven and twelve, the war of the borderline, the Battle of Raphia and the victory of the southern king, represents the second of the three proxy wars which are marked in God’s prophetic Word. The key that brings this revelation of truth into view is the Wonderful Linguist’s use of the king of the north overflowing and passing over, up to the fortress (the neck), in verse ten. He provided two other verses that address the overflowing and passing over, and in so doing He brings together the prophetic narrative of events and the experience the understanding of those events is to produce.

De ervaring die in Daniël hoofdstuk tien wordt voorgesteld, losmaken van het profetische relaas van de gebeurtenissen van de eindtijd in hoofdstuk elf, betekent falen als student van de profetie. In Daniël hoofdstuk elf, verzen elf en twaalf, vertegenwoordigen de oorlog van het grensgebied, de Slag bij Raphia en de overwinning van de koning van het zuiden de tweede van de drie proxy-oorlogen die in Gods profetisch Woord zijn gemarkeerd. De sleutel die deze openbaring van waarheid zichtbaar maakt, is het gebruik door de Wonderbare Taalkundige van de uitdrukking dat de koning van het noorden overvloeit en doortrekt, tot aan de vesting (de hals), in vers tien. Hij heeft nog twee andere verzen gegeven die het overvloeien en doortrekken behandelen, en daardoor brengt Hij het profetische relaas van de gebeurtenissen samen met de ervaring die het begrip van die gebeurtenissen behoort voort te brengen.

> But his sons shall be stirred up, and shall assemble a multitude of great forces: and one shall certainly come, and overflow, and pass through: then shall he return, and be stirred up, even to his fortress. And the king of the south shall be moved with choler, and shall come forth and fight with him, even with the king of the north: and he shall set forth a great multitude; but the multitude shall be given into his hand. And when he hath taken away the multitude, his heart shall be lifted up; and he shall cast down many ten thousands: but he shall not be strengthened by it. Daniel 11:10–12.

> Maar zijn zonen zullen zich ten strijde opmaken en een menigte van grote legermachten bijeenbrengen; en een van hen zal stellig komen, overstromen en doortrekken; daarna zal hij terugkeren en zich opnieuw ten strijde opmaken, tot aan zijn vesting. En de koning van het zuiden zal door gramschap bewogen worden, en hij zal optrekken en tegen hem strijden, namelijk tegen de koning van het noorden; en deze zal een grote menigte op de been brengen, maar die menigte zal in zijn hand gegeven worden. En wanneer hij die menigte heeft weggevoerd, zal zijn hart zich verheffen; en hij zal vele tienduizenden neerwerpen, maar daardoor zal hij niet gesterkt worden. Daniël 11:10–12.

In 2014, Putin began a war in the Ukraine, and in order to recognize this truth as represented in verse eleven of chapter eleven, a student of prophecy must first be able to see that verse ten represents a history that illustrates the second part of verse forty of Daniel chapter eleven. When they recognize that, they then see that what verse ten adds to verse forty, is that when the Soviet Union was swept away in 1989, that the king of the north only went up to his fortress (the “neck”). But a student of prophecy would not know what that indicated, until he saw Isaiah chapter eight verse eight. Then he would have the prophetic authority to identify that all three verses are tied together by an expression that is only employed three times in the Bible.

In 2014 begon Poetin een oorlog in Oekraïne, en om deze waarheid te herkennen zoals die wordt weergegeven in vers elf van hoofdstuk elf, moet een student der profetie eerst kunnen inzien dat vers tien een geschiedenis voorstelt die het tweede deel van vers veertig van Daniël hoofdstuk elf illustreert. Wanneer zij dat eenmaal onderkennen, zien zij vervolgens dat hetgeen vers tien aan vers veertig toevoegt, hierin bestaat dat, toen de Sovjet-Unie in 1989 werd weggevaagd, de koning van het noorden slechts optrok tot aan zijn vesting (de „hals”). Maar een student der profetie zou niet weten wat dat aanduidde, totdat hij Jesaja hoofdstuk acht vers acht zag. Dan zou hij de profetische autoriteit hebben om vast te stellen dat alle drie de verzen met elkaar verbonden zijn door een uitdrukking die in de Bijbel slechts driemaal wordt gebruikt.

The student would then need a second witness that the three times the expression “overflow and pass over” occur in the Bible, is a purposeful repetition. The second witness to this fact is established because all three verses (witnesses), identify a king of the north attacking a southern king. Together the three witnesses, that are confirmed as the same symbolic history by two types of internal witnesses, lead the student of prophecy to then lay all three verses upon each other, in a line upon line fashion. That application expands the content of the verses, which portray the battle between a king of the north and the king of the south.

De student zou vervolgens een tweede getuige nodig hebben dat de drie malen dat de uitdrukking „overstromen en doortrekken” in de Bijbel voorkomt, een doelbewuste herhaling is. De tweede getuige van dit feit wordt vastgesteld doordat alle drie de verzen (getuigen) een koning van het noorden aanwijzen die een zuidelijke koning aanvalt. Tezamen brengen de drie getuigen, die door twee soorten interne getuigen als dezelfde symbolische geschiedenis worden bevestigd, de student van de profetie ertoe vervolgens alle drie de verzen over elkaar heen te leggen, op een wijze van regel op regel. Die toepassing breidt de inhoud van de verzen uit, die de strijd uitbeelden tussen een koning van het noorden en de koning van het zuiden.

Isaiah chapter seven, verses eight and nine, provide the key to solving the riddle of what the “fortress” in verse ten represents, for the Hebrew word for “fortress” is also the “fortress” that the king of the south entered into in verse seven of chapter eleven. “Fortress” is also translated as “strength” in the expression “sanctuary of strength” in verse thirty-one of Daniel eleven. Thus, the two verses (seven and thirty-one), provide two witnesses that the “fortress” is the capital of a kingdom or a king. With that fact established upon two witnesses (both in chapter eleven), then what Isaiah identifies in his cryptic passage in chapter seven, verses eight and nine, when he establishes with two internal witnesses that the fortress is the capital of a kingdom, or the king of the kingdom, establishes that prior to 1989, the Soviet Union, the capital of which was Russia, with its capital city of Moscow, had a head that was Mikal Gorbachev. It is not an accident that the visual characteristic of Gorbachev was his forehead.

Jesaja hoofdstuk zeven, verzen acht en negen, verschaffen de sleutel tot het oplossen van het raadsel waarnaar de „vesting” in vers tien verwijst, want het Hebreeuwse woord voor „vesting” is ook de „vesting” die de koning van het zuiden binnentrok in vers zeven van hoofdstuk elf. „Vesting” wordt ook vertaald als „sterkte” in de uitdrukking „heiligdom der sterkte” in vers eenendertig van Daniël elf. Aldus verschaffen de twee verzen (zeven en eenendertig) twee getuigen dat de „vesting” de hoofdstad van een koninkrijk of van een koning is. Nu dit feit op grond van twee getuigen is vastgesteld (beide in hoofdstuk elf), dan stelt hetgeen Jesaja in zijn cryptische passage in hoofdstuk zeven, verzen acht en negen, aanduidt, wanneer hij met twee interne getuigen vaststelt dat de vesting de hoofdstad van een koninkrijk is, of de koning van het koninkrijk, vast dat vóór 1989 de Sovjet-Unie, waarvan de hoofdstad Rusland was, met als hoofdstad Moskou, een hoofd had dat Michail Gorbatsjov was. Het is geen toeval dat het uiterlijke kenmerk van Gorbatsjov zijn voorhoofd was.

Line upon line, the conclusion of this application emphasizes its importance when it states, “If ye will not believe, surely ye shall not be established.” Jesus said, “O fools, and slow of heart to believe all that the prophets have spoken.” [See Luke 24:25] Ezra wrote, “And they rose early in the morning, and went forth into the wilderness of Tekoa: and as they went forth, Jehoshaphat stood and said, Hear me, O Judah, and ye inhabitants of Jerusalem; Believe in the Lord your God, so shall ye be established; believe his prophets, so shall ye prosper.” [See 2 Chronicles 20:20] Seven times in the book of Revelation the command is given to hear. “He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches.”

Regel op regel benadrukt de slotsom van deze toepassing haar belang, waar zij verklaart: „Indien gij niet zult geloven, zult gij gewisselijk niet bevestigd worden.” Jezus zei: „O onverstandigen en tragen van hart om te geloven al wat de profeten gesproken hebben.” [Zie Lukas 24:25] Ezra schreef: „En zij stonden des morgens vroeg op en trokken uit naar de woestijn van Tekoa; en toen zij uittrokken, stond Josafat op en zei: Hoort mij, o Juda, en gij inwoners van Jeruzalem; gelooft in de HEERE, uw God, zo zult gij bevestigd worden; gelooft Zijn profeten, zo zult gij voorspoedig zijn.” [Zie 2 Kronieken 20:20] Zevenmaal wordt in het boek Openbaring het bevel gegeven te horen. „Wie een oor heeft, die hore wat de Geest tot de gemeenten zegt.”

To be established, is to be among the wise virgins, for fools are slow of heart to believe the prophets. The wise believe what God has spoken through His prophets, and they are established and prosper, for they hear what the Spirit saith to the churches. The identification of Russia, and the war it began in 2014 against the Ukraine, is what establishes those who are the wise students of prophecy in the period when Christ unseals that very truth.

Gevestigd te worden, is te behoren tot de wijze maagden, want de dwazen zijn traag van hart om de profeten te geloven. De wijzen geloven wat God door Zijn profeten heeft gesproken, en zij worden bevestigd en voorspoedig gemaakt, want zij horen wat de Geest tot de gemeenten zegt. De identificatie van Rusland, en de oorlog die het in 2014 tegen Oekraïne begon, is hetgeen hen bevestigt die wijze studenten van de profetie zijn in de periode waarin Christus juist die waarheid ontzegelt.

That truth arrived in history in 2014, which is after 2001, and therefore is located within the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. The next year, 2015, the richest president, who is the sixth president from the time of the end in 1989, began to stir up the globalists. Verse ten identifies the history of 1989, but it also establishes Russia as the “fortress,” and in the next two verses, Russia would begin the second battle of the proxy wars, and Putin will win that battle. The truth of the verses is unsealed when the history it represents is fulfilled.

Die waarheid kwam in de geschiedenis aan in 2014, dat is na 2001, en bevindt zich daarom binnen de verzegelingstijd van de honderd vierenveertigduizend. Het volgende jaar, 2015, begon de rijkste president, die de zesde president is vanaf de tijd van het einde in 1989, de globalisten op te stoken. Vers tien identificeert de geschiedenis van 1989, maar het stelt Rusland ook vast als de „vesting”, en in de volgende twee verzen zal Rusland de tweede slag van de proxy-oorlogen beginnen, en Poetin zal die slag winnen. De waarheid van de verzen wordt ontzegeld wanneer de geschiedenis die zij vertegenwoordigt, wordt vervuld.

> “Daniel is standing in his lot and in his place. The prophecies of Daniel and of John are to be understood. They interpret each other. They give to the world truths which everyone should understand. These prophecies are to be witness in the world. By their fulfilment in these last days, they will explain themselves.” The Kress Collection, 105.

> “Daniël staat in zijn erfdeel en op zijn plaats. De profetieën van Daniël en van Johannes moeten worden begrepen. Zij verklaren elkaar. Zij geven aan de wereld waarheden die iedereen zou moeten begrijpen. Deze profetieën moeten een getuigenis zijn in de wereld. Door hun vervulling in deze laatste dagen zullen zij zichzelf verklaren.” The Kress Collection, 105.

The prophecy of verses eleven and twelve, are unsealed through their historical fulfillment in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, but “line upon line,” there is another important fact connected with these verses. In order for the student of prophecy to bring the three passages of the “overflowing, and passing over” together, the student must also bring the prophecy of the sixty-five years into the prophetic line. The sixty-five year prophecy marks the beginning of the two twenty-five hundred and twenty year prophecies, and it identifies that they begin forty-six years apart from one another. In identifying the sixty-five years in the beginning, it also identifies that Alpha and Omega would produce sixty-five years at the ending.

De profetie van de verzen elf en twaalf wordt door haar historische vervulling in de verzegelingstijd van de honderd vierenveertigduizend ontzegeld, maar „regel op regel” is er nog een ander belangrijk feit met deze verzen verbonden. Wil de student der profetie de drie passages van het „overstromen en heentrekken” met elkaar in verband brengen, dan moet de student ook de profetie van de vijfenzestig jaren in de profetische lijn opnemen. De profetie van vijfenzestig jaar markeert het begin van de twee profetieën van tweeduizend vijfhonderd en twintig jaar, en zij maakt duidelijk dat deze zesenveertig jaar van elkaar verwijderd beginnen. Door de vijfenzestig jaren aan het begin te identificeren, maakt zij tevens duidelijk dat Alfa en Omega aan het einde vijfenzestig jaar zouden voortbrengen.

The sixty-five years at both the beginning and ending, each possess the signature of three waymarks. The first was 742 BC, then nineteen years later 723 BC, then forty-six years later 677 BC. Those three waymarks are represented at the end with 1798, 1844, and 1863. The period of forty-six years in the beginning (Alpha), represent the trampling down of the temple and host, and the forty-six years at the ending (Omega), represent the restoration of the sanctuary and host, when the Messenger of the Covenant (who is also Alpha and Omega), would suddenly enter into the temple He had raised up in the forty-six years from 1798 to 1844.

De vijfenzestig jaar aan zowel het begin als het einde bezitten elk het kenmerk van drie wegmarkeringen. De eerste was 742 v.Chr., vervolgens negentien jaar later 723 v.Chr., en daarna zesenveertig jaar later 677 v.Chr. Die drie wegmarkeringen worden aan het einde vertegenwoordigd door 1798, 1844 en 1863. De periode van zesenveertig jaar aan het begin (Alpha) vertegenwoordigt de vertreding van de tempel en het heir, en de zesenveertig jaar aan het einde (Omega) vertegenwoordigen het herstel van het heiligdom en het heir, wanneer de Boodschapper van het Verbond (die ook Alpha en Omega is) plotseling zou binnengaan in de tempel die Hij had opgericht in de zesenveertig jaar van 1798 tot 1844.

The forty-six years that are preceded by nineteen years in the time when Isaiah set forth the prophecy in the year 742 BC, represent forty-six years at their conclusion, that are then followed by nineteen years in a chiastic pattern. The nineteen years from 1844 to 1863 provide an illustration of Christ’s intentions for the one hundred and forty-four thousand that was left unfulfilled due to the rebellion that occurred in that history. The work that is required of a student of prophecy to rightly divide the word of truth concerning verses ten through twelve of Daniel chapter eleven, not only establishes (if you believe) that Russia would initiate a war in the Ukraine in 2014, but that the war would be initiated in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. As important as the prophetic history represented in the verses is, the history where the truth of that very history is unsealed, is also represented by the history of the nineteen years from 1844 to 1863.

De zesenveertig jaren die worden voorafgegaan door negentien jaren ten tijde dat Jesaja de profetie uiteenzette in het jaar 742 v.Chr., vertegenwoordigen bij hun voltooiing zesenveertig jaren, die vervolgens in een chiastisch patroon door negentien jaren worden gevolgd. De negentien jaren van 1844 tot 1863 verschaffen een illustratie van Christus’ bedoelingen voor de honderd vierenveertigduizend, die onvervuld bleef wegens de opstand die zich in die geschiedenis voordeed. Het werk dat van een student van de profetie wordt vereist om het woord der waarheid recht te snijden met betrekking tot de verzen tien tot en met twaalf van Daniël hoofdstuk elf, stelt niet alleen vast (indien u gelooft) dat Rusland in 2014 een oorlog in Oekraïne zou beginnen, maar ook dat die oorlog zou worden begonnen in de verzegelingstijd van de honderd vierenveertigduizend. Hoe belangrijk de door de verzen voorgestelde profetische geschiedenis ook is, de geschiedenis waarin de waarheid van juist die geschiedenis wordt ontsloten, wordt eveneens voorgesteld door de geschiedenis van de negentien jaren van 1844 tot 1863.

1844 identifies the arrival of the third angel, and it typifies the arrival of the third angel on September 11, 2001. 1863 represents the rebellion symbolized by the rebuilding of Jericho. The waymark of 1863 also typifies the obedience of the one hundred and forty-four thousand who are used to “bring down the walls of Jericho”, at the soon coming Sunday law. In the verses we are considering, verse sixteen represents the Sunday law in the United States. Verse eleven marks from 2014 to Putin’s ultimate victory. The verses identify the beginning of the second proxy war that is followed by the third proxy war, as represented in verses thirteen to fifteen.

1844 duidt de komst van de derde engel aan, en het is een voorafbeelding van de komst van de derde engel op 11 september 2001. 1863 vertegenwoordigt de opstand die gesymboliseerd wordt door de herbouw van Jericho. De wegmarkering van 1863 is tevens een voorafbeelding van de gehoorzaamheid van de honderd vierenveertigduizend, die gebruikt worden om „de muren van Jericho neer te halen” bij de spoedig komende zondagswet. In de verzen die wij overwegen, stelt vers zestien de zondagswet in de Verenigde Staten voor. Vers elf markeert de periode van 2014 tot Poetins uiteindelijke overwinning. De verzen duiden het begin aan van de tweede proxyoorlog, die gevolgd wordt door de derde proxyoorlog, zoals weergegeven in de verzen dertien tot en met vijftien.

Bringing verse two together with verses eleven and twelve, we identify the Ukrainian war beginning in 2014, which was then followed by the US Presidential campaign of 2015, and the subsequent election of the richest president in 2016. Verse twelve is followed by the retaliation of the last president before the Sunday law, in the third proxy war. The second proxy war, which is the battle of the borderline, began just before the election of the sixth and richest president.

Wanneer wij vers twee samenbrengen met de verzen elf en twaalf, identificeren wij de Oekraïense oorlog die in 2014 begon, waarna in 2015 de Amerikaanse presidentscampagne volgde en vervolgens in 2016 de verkiezing van de rijkste president. Op vers twaalf volgt de vergelding van de laatste president vóór de zondagswet, in de derde proxyoorlog. De tweede proxyoorlog, die de strijd om de grenslijn is, begon vlak vóór de verkiezing van de zesde en rijkste president.

In the history of 1844 to 1863, the two sticks of Ezekiel were to be joined. Their joining represented the combination of divinity and humanity, which is the work of sealing the one hundred and forty-four thousand. In 1844 the third angel arrived and unsealed the light associated with the heavenly sanctuary, the law of God, the Sabbath, and the third angel. In 1849 the Lord stretched forth His hand a second time to gather the scattered flock that had suffered a scattering at the great disappointment. In 1850 He led His people to prepare Habakkuk’s second chart, to graphically illustrate the message His people were to proclaim as He led them to “bring down the walls of Jericho”. That chart included the “seven times” as did the “old chart”.

In de geschiedenis van 1844 tot 1863 moesten de twee stokken van Ezechiël worden samengevoegd. Hun samenvoeging vertegenwoordigde de vereniging van goddelijkheid en menselijkheid, hetgeen het werk is van de verzegeling van de honderd vierenveertigduizend. In 1844 kwam de derde engel en ontsloot het licht dat verband hield met het hemelse heiligdom, de wet van God, de sabbat en de derde engel. In 1849 strekte de Heere voor de tweede maal Zijn hand uit om de verstrooide kudde te verzamelen, die bij de grote teleurstelling verstrooid was geraakt. In 1850 leidde Hij Zijn volk ertoe de tweede kaart van Habakuk voor te bereiden, om op aanschouwelijke wijze de boodschap uit te beelden die Zijn volk moest verkondigen, terwijl Hij hen leidde om “de muren van Jericho neer te halen”. Die kaart omvatte de “zeven tijden”, evenals de “oude kaart”.

In 1856, He unsealed the light that was to seal His people in advance of the “Battle of Jericho”. That light was an increase of the first light that Alpha and Omega had revealed to William Miller. It was the light of the “seven times,” as repeatedly represented in the ancient Battle of Jericho. The light that was to seal His people, was also the Laodicean message that was to awaken them, and transition them back again to the experience of Philadelphia. That last light was an increase of the first light, but His people neglected the light and by default chose to wander in the wilderness of Laodicea. 1844, 1849, 1850, 1856 and 1863 represent five waymarks that are represented in the history of September 11, 2001 unto the soon coming Sunday law.

In 1856 ontsloot Hij het licht dat Zijn volk moest verzegelen voorafgaand aan de „Slag van Jericho”. Dat licht was een vermeerdering van het eerste licht dat Alfa en Omega aan William Miller hadden geopenbaard. Het was het licht van de „zeven tijden”, zoals herhaaldelijk voorgesteld in de oude Slag van Jericho. Het licht dat Zijn volk moest verzegelen, was tevens de Laodicea-boodschap die hen moest opwekken en hen opnieuw moest terugvoeren naar de ervaring van Filadelfia. Dat laatste licht was een vermeerdering van het eerste licht, maar Zijn volk verwaarloosde het licht en koos daardoor er bij verstek voor om rond te zwerven in de woestijn van Laodicea. 1844, 1849, 1850, 1856 en 1863 vertegenwoordigen vijf wegmerken die worden voorgesteld in de geschiedenis van 11 september 2001 tot aan de spoedig komende zondagswet.

We will continue this study in the next article.

Wij zullen deze studie in het volgende artikel voortzetten.

> Now Jericho was straitly shut up because of the children of Israel: none went out, and none came in. And the Lord said unto Joshua, See, I have given into thine hand Jericho, and the king thereof, and the mighty men of valour. And ye shall compass the city, all ye men of war, and go round about the city once. Thus shalt thou do six days. And seven priests shall bear before the ark seven trumpets of rams’ horns: and the seventh day ye shall compass the city seven times, and the priests shall blow with the trumpets. And it shall come to pass, that when they make a long blast with the ram’s horn, and when ye hear the sound of the trumpet, all the people shall shout with a great shout; and the wall of the city shall fall down flat, and the people shall ascend up every man straight before him. And Joshua the son of Nun called the priests, and said unto them, Take up the ark of the covenant, and let seven priests bear seven trumpets of rams’ horns before the ark of the Lord. And he said unto the people, Pass on, and compass the city, and let him that is armed pass on before the ark of the Lord. And it came to pass, when Joshua had spoken unto the people, that the seven priests bearing the seven trumpets of rams’ horns passed on before the Lord, and blew with the trumpets: and the ark of the covenant of the Lord followed them. And the armed men went before the priests that blew with the trumpets, and the rereward came after the ark, the priests going on, and blowing with the trumpets. And Joshua had commanded the people, saying, Ye shall not shout, nor make any noise with your voice, neither shall any word proceed out of your mouth, until the day I bid you shout; then shall ye shout.

> Jericho nu was streng gesloten vanwege de kinderen Israëls: niemand ging uit en niemand kwam in. En de HEERE zei tot Jozua: Zie, Ik heb Jericho, zijn koning en de dappere helden in uw hand gegeven. Gij dan zult rondom de stad trekken, alle krijgslieden, en eenmaal om de stad heen gaan. Zo zult gij zes dagen doen. En zeven priesters zullen vóór de ark zeven bazuinen van ramshorens dragen; en op de zevende dag zult gij zevenmaal rondom de stad trekken, en de priesters zullen op de bazuinen blazen. En het zal geschieden, wanneer zij een langgerekte stoot op de ramshoorn geven, en wanneer gij het geluid van de bazuin hoort, dat al het volk een groot gejuich zal aanheffen; dan zal de muur van de stad vlak neervallen, en het volk zal opklimmen, ieder recht voor zich uit. Toen riep Jozua, de zoon van Nun, de priesters en zei tot hen: Neemt de ark van het verbond op, en laat zeven priesters zeven bazuinen van ramshorens dragen vóór de ark van de HEERE. En hij zei tot het volk: Trekt voort en trekt rondom de stad, en laat wie gewapend is voorttrekken vóór de ark van de HEERE. En het geschiedde, toen Jozua tot het volk gesproken had, dat de zeven priesters die de zeven bazuinen van ramshorens droegen, vóór de HEERE voorttrokken en op de bazuinen bliezen; en de ark van het verbond van de HEERE volgde hen. En de gewapenden gingen vóór de priesters uit die op de bazuinen bliezen, en de achterhoede kwam achter de ark aan, terwijl de priesters voortgingen en op de bazuinen bliezen. En Jozua had het volk geboden en gezegd: Gij zult niet juichen, noch uw stem laten horen, noch zal enig woord uit uw mond uitgaan, tot op de dag dat ik u gebied te juichen; dan zult gij juichen.

> So the ark of the Lord compassed the city, going about it once: and they came into the camp, and lodged in the camp. And Joshua rose early in the morning, and the priests took up the ark of the Lord. And seven priests bearing seven trumpets of rams’ horns before the ark of the Lord went on continually, and blew with the trumpets: and the armed men went before them; but the rereward came after the ark of the Lord, the priests going on, and blowing with the trumpets. And the second day they compassed the city once, and returned into the camp: so they did six days. And it came to pass on the seventh day, that they rose early about the dawning of the day, and compassed the city after the same manner seven times: only on that day they compassed the city seven times. And it came to pass at the seventh time, when the priests blew with the trumpets, Joshua said unto the people, Shout; for the Lord hath given you the city.

> Zo trok de ark des HEEREN rondom de stad, eenmaal rondomgaand; daarna kwamen zij in het leger en overnachtten in het leger. En Jozua stond des morgens vroeg op, en de priesters namen de ark des HEEREN op. En zeven priesters, die zeven bazuinen van ramshorens droegen vóór de ark des HEEREN, gingen voortdurend voort en bliezen op de bazuinen; en de gewapende mannen gingen vóór hen uit; maar de achterhoede volgde achter de ark des HEEREN, terwijl de priesters voortgingen en op de bazuinen bliezen. En op de tweede dag trokken zij eenmaal rondom de stad en keerden terug naar het leger; zo deden zij zes dagen lang. En het geschiedde op de zevende dag, dat zij vroeg opstonden bij het aanbreken van de dageraad en op dezelfde wijze zevenmaal rondom de stad trokken; alleen op die dag trokken zij zevenmaal rondom de stad. En het geschiedde ten zevenden male, toen de priesters op de bazuinen bliezen, dat Jozua tot het volk zei: Juicht, want de HEERE heeft u de stad gegeven.

> And the city shall be accursed, even it, and all that are therein, to the Lord: only Rahab the harlot shall live, she and all that are with her in the house, because she hid the messengers that we sent. And ye, in any wise keep yourselves from the accursed thing, lest ye make yourselves accursed, when ye take of the accursed thing, and make the camp of Israel a curse, and trouble it. But all the silver, and gold, and vessels of brass and iron, are consecrated unto the Lord: they shall come into the treasury of the Lord. So the people shouted when the priests blew with the trumpets: and it came to pass, when the people heard the sound of the trumpet, and the people shouted with a great shout, that the wall fell down flat, so that the people went up into the city, every man straight before him, and they took the city.

> En de stad zal aan de ban gewijd zijn, zij en alles wat daarin is, voor de HEERE; alleen Rachab, de hoer, zal in leven blijven, zij en allen die met haar in het huis zijn, omdat zij de boden verborgen heeft die wij gezonden hebben. En gij, wacht u in elk geval voor het gebannene, opdat gij niet, wanneer gij van het gebannene neemt, uzelf tot een ban maakt en het leger van Israël tot een ban maakt en het in het ongeluk stort. Maar al het zilver en goud, en de voorwerpen van koper en ijzer, zijn aan de HEERE geheiligd; zij zullen in de schatkamer van de HEERE komen. Toen juichte het volk, terwijl de priesters op de bazuinen bliezen; en het geschiedde, toen het volk het geluid van de bazuin hoorde en het volk een groot gejuich aanhief, dat de muur vlak instortte, zodat het volk de stad binnentrok, ieder recht voor zich uit, en zij namen de stad in.

> And they utterly destroyed all that was in the city, both man and woman, young and old, and ox, and sheep, and ass, with the edge of the sword. But Joshua had said unto the two men that had spied out the country, Go into the harlot’s house, and bring out thence the woman, and all that she hath, as ye sware unto her. And the young men that were spies went in, and brought out Rahab, and her father, and her mother, and her brethren, and all that she had; and they brought out all her kindred, and left them without the camp of Israel. And they burnt the city with fire, and all that was therein: only the silver, and the gold, and the vessels of brass and of iron, they put into the treasury of the house of the Lord. And Joshua saved Rahab the harlot alive, and her father’s household, and all that she had; and she dwelleth in Israel even unto this day; because she hid the messengers, which Joshua sent to spy out Jericho. And Joshua adjured them at that time, saying, Cursed be the man before the Lord, that riseth up and buildeth this city Jericho: he shall lay the foundation thereof in his firstborn, and in his youngest son shall he set up the gates of it. So the Lord was with Joshua; and his fame was noised throughout all the country. Joshua 6:1–27.

> En zij sloegen met de scherpte des zwaards alles wat in de stad was, met de ban, zowel man als vrouw, jong en oud, ook rund, schaap en ezel. Maar Jozua had tot de twee mannen die het land verspied hadden, gezegd: Gaat in het huis van de hoer, en brengt van daar die vrouw naar buiten, met al wat zij heeft, zoals gij haar gezworen hebt. Toen gingen de jonge mannen, die de verspieders waren, naar binnen en brachten Rachab naar buiten, en haar vader en haar moeder en haar broeders en al wat zij had; ook brachten zij al haar verwanten naar buiten, en zij lieten hen buiten de legerplaats van Israël. En zij verbrandden de stad met vuur, en alles wat daarin was; alleen het zilver en het goud, en de vaten van koper en van ijzer, deden zij in de schatkamer van het huis des Heeren. Doch Rachab, de hoer, en het huis van haar vader, en al wat zij had, liet Jozua in het leven; en zij woont in Israël tot op deze dag, omdat zij de boden verborgen had die Jozua gezonden had om Jericho te verspieden. En Jozua liet hen te dien tijde zweren, zeggende: Vervloekt zij voor het aangezicht des Heeren de man die zich opmaakt en deze stad Jericho herbouwt; op zijn eerstgeborene zal hij haar grondvesten, en op zijn jongste zoon zal hij haar poorten oprichten. Zo was de Heere met Jozua, en zijn roem verspreidde zich door het gehele land. Jozua 6:1–27.

Back to Articles