Article

# The Eighth is of the Seven - Number One

De Achtste is uit de Zeven - Nummer Eén

Miller’s Two Rome’s

Millers Twee Romes

Author

Jeff Pippenger

Published

September 13, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

William Miller based his prophetic message upon the framework of two desolating powers, which he correctly identified as pagan Rome and papal Rome.

William Miller baseerde zijn profetische boodschap op het raamwerk van twee verwoestende machten, die hij terecht identificeerde als het heidense Rome en het pauselijke Rome.

> “William Miller, when applying his hermeneutic, noticed in the various apocalyptic passages a recurring theme of controversy between the people of God and their enemies. In his analysis of the persecuting powers of God’s people throughout the ages he developed the concept of the two abominations, defined as paganism (the first abomination) symbolizing the persecuting force outside the church, and the papacy (the second abomination) representing the persecuting power within the church. It was the motif of the two abominations that characterized most of his following prophetic interpretations.” P. Gerard Damsteegt, Foundations of the Seventh-day Adventist Message and Mission, 22.

> „William Miller merkte bij de toepassing van zijn hermeneutiek in de verschillende apocalyptische passages een terugkerend thema op van strijd tussen het volk van God en zijn vijanden. In zijn analyse van de machten die Gods volk door de eeuwen heen vervolgden, ontwikkelde hij het concept van de twee gruwelen, omschreven als het heidendom (de eerste gruwel), dat de vervolgende macht buiten de kerk symboliseert, en het pausdom (de tweede gruwel), dat de vervolgende macht binnen de kerk vertegenwoordigt. Het was het motief van de twee gruwelen dat het merendeel van zijn daaropvolgende profetische interpretaties kenmerkte.” P. Gerard Damsteegt, Foundations of the Seventh-day Adventist Message and Mission, 22.

The theologians of Adventism acknowledge the fact that Miller’s framework of prophetic application was the two desolating powers of paganism and papalism, even if they only consider it as an analysis of Millerite history, and not as a truth that was given him by God.

De theologen van het adventisme erkennen het feit dat Millers kader voor de toepassing van de profetie bestond uit de twee verwoestende machten van het heidendom en het pausdom, ook al beschouwen zij dit slechts als een analyse van de Milleritische geschiedenis en niet als een waarheid die hem door God werd gegeven.

> “God sent His angel to move upon the heart of a farmer who had not believed the Bible, to lead him to search the prophecies. Angels of God repeatedly visited that chosen one, to guide his mind and open to his understanding prophecies which had ever been dark to God’s people. The commencement of the chain of truth was given to him, and he was led on to search for link after link, until he looked with wonder and admiration upon the Word of God. He saw there a perfect chain of truth. That Word which he had regarded as uninspired now opened before his vision in its beauty and glory. He saw that one portion of Scripture explains another, and when one passage was closed to his understanding, he found in another part of the Word that which explained it. He regarded the sacred Word of God with joy and with the deepest respect and awe.” Early Writings, 230.

> ‘God zond Zijn engel om in te werken op het hart van een landbouwer die de Bijbel niet had geloofd, teneinde hem ertoe te brengen de profetieën te onderzoeken. Engelen van God bezochten die uitverkorene herhaaldelijk om zijn denken te leiden en voor zijn verstand profetieën te openen die voor Gods volk steeds duister waren geweest. Het begin van de keten der waarheid werd hem gegeven, en hij werd ertoe geleid schakel na schakel te zoeken, totdat hij met verwondering en bewondering opzag naar het Woord van God. Hij zag daarin een volmaakte keten van waarheid. Dat Woord, dat hij als niet-geïnspireerd had beschouwd, opende zich nu voor zijn blik in zijn schoonheid en heerlijkheid. Hij zag dat het ene gedeelte van de Schrift het andere verklaart, en wanneer een passage voor zijn begrip gesloten was, vond hij in een ander deel van het Woord datgene wat haar verklaarde. Hij beschouwde het heilige Woord van God met blijdschap en met de diepste eerbied en ontzag.’ Early Writings, 230.

“His angel” is identified directly as Gabriel by Sister White.

„Zijn engel” wordt door zuster White rechtstreeks geïdentificeerd als Gabriël.

> “The words of the angel, ‘I am Gabriel, that stand in the presence of God,’ show that he holds a position of high honor in the heavenly courts. When he came with a message to Daniel, he said, ‘There is none that holdeth with me in these things, but Michael [Christ] your Prince.’ Daniel 10:21. Of Gabriel the Saviour speaks in the Revelation, saying that ‘He sent and signified it by His angel unto His servant John.’ Revelation 1:1. And to John the angel declared, ‘I am a fellow servant with thee and with thy brethren the prophets.’ Revelation 22:9, R.V. Wonderful thought—that the angel who stands next in honor to the Son of God is the one chosen to open the purposes of God to sinful men.” The Desire of Ages, 99.

> „De woorden van de engel: ‘Ik ben Gabriël, die in de tegenwoordigheid van God sta,’ tonen aan dat hij in de hemelse hoven een positie van hoge eer bekleedt. Toen hij met een boodschap tot Daniël kwam, zei hij: ‘Er is niemand die mij in deze dingen terzijde staat dan Michaël [Christus], uw Vorst.’ Daniël 10:21. Over Gabriël spreekt de Heiland in de Openbaring, wanneer Hij zegt dat ‘Hij die door Zijn engel heeft gezonden en aan Zijn dienstknecht Johannes te kennen gegeven.’ Openbaring 1:1. En tot Johannes verklaarde de engel: ‘Ik ben een mededienstknecht van u en van uw broeders, de profeten.’ Openbaring 22:9, R.V. Wonderbare gedachte — dat de engel die in eer onmiddellijk na de Zoon van God komt, degene is die uitgekozen werd om de bedoelingen van God aan zondige mensen te openbaren.” The Desire of Ages, 99.

“Wonderful thought—that the angel who stands next in honor to the Son of God is the one chosen to open the purposes of God” to William Miller’s mind. Not only Gabriel, but angels in the plural guided his understanding of the prophecies “which had ever been dark to God’s people.” Gabriel and other angels led Miller through the Bible consecutively from Genesis onward. He therefore was led to the longest time prophecy in the Bible, which is the “seven times” (twenty-five hundred and twenty years) of Leviticus twenty-six, well before he was led to the twenty-three hundred days of Daniel chapter eight and verse fourteen.

„Wonderlijke gedachte — dat de engel die in eer onmiddellijk naast de Zoon van God staat, degene is die gekozen werd om de bedoelingen van God” aan het verstand van William Miller te openbaren. Niet alleen Gabriël, maar engelen in het meervoud leidden zijn begrip van de profetieën „die voor Gods volk altijd duister waren geweest.” Gabriël en andere engelen leidden Miller achtereenvolgens door de Bijbel, vanaf Genesis en verder. Zo werd hij geleid tot de langste tijdsprofetie in de Bijbel, namelijk de „zeven tijden” (tweeduizend vijfhonderd twintig jaar) van Leviticus zesentwintig, ruim voordat hij werd geleid tot de tweeduizend driehonderd dagen van Daniël hoofdstuk acht, vers veertien.

> “I then devoted myself to prayer and to the reading of the word. I determined to lay aside all my prepossessions, to thoroughly compare Scripture with Scripture, and to pursue its study in a regular and methodical manner. I commenced with Genesis, and read verse by verse, proceeding no faster than the meaning of the several passages should be so unfolded, as to leave me free from embarrassment respecting any mysticism or contradictions. Whenever I found anything obscure, my practice was to compare it with all collateral passages; and by the help of CRUDEN, I examined all the texts of Scripture in which were found any of the prominent words contained in any obscure portion. Then by letting every word have its proper bearing on the subject of the text, if my view of it harmonized with every collateral passage in the Bible, it ceased to be a difficulty. In this way I pursued the study of the Bible, in my first perusal of it, for about two years, and was fully satisfied that it is its own interpreter. I found that by a comparison of Scripture with history, all the prophecies, as far as they have been fulfilled, had been fulfilled literally; that all the various figures, metaphors, parables, similitudes, etc. of the Bible, were either explained in their immediate connection, or the terms in which they were expressed were defined in other portions of the word, and when thus explained, are to be literally understood in accordance with such explanation. I was thus satisfied that the Bible is a system of revealed truths, so clearly and simply given, that the “wayfaring man, though a fool, need not err therein.’ …

> „Ik wijdde mij toen aan het gebed en aan het lezen van het Woord. Ik nam mij voor al mijn vooringenomenheden terzijde te leggen, de Schrift grondig met de Schrift te vergelijken, en haar studie op een geregelde en methodische wijze voort te zetten. Ik begon met Genesis en las vers voor vers, zonder sneller voort te gaan dan de betekenis van de onderscheiden passages zó werd ontvouwd dat ik vrij bleef van verlegenheid ten aanzien van enige mystiek of tegenstrijdigheden. Wanneer ik iets duisters aantrof, was het mijn gewoonte dit te vergelijken met alle verwante plaatsen; en met behulp van CRUDEN onderzocht ik alle schriftplaatsen waarin een van de voornaamste woorden voorkwam die in een duister gedeelte waren vervat. Vervolgens, door ieder woord zijn juiste betekenis te laten hebben met betrekking tot het onderwerp van de tekst, hield iets, indien mijn opvatting ervan met iedere verwante passage in de Bijbel overeenstemde, op een moeilijkheid te zijn. Op deze wijze zette ik de studie van de Bijbel voort, bij mijn eerste doorlezing ervan, gedurende ongeveer twee jaar, en ik werd er ten volle van overtuigd dat hij zijn eigen uitlegger is. Ik bevond dat, door de Schrift met de geschiedenis te vergelijken, al de profetieën, voor zover zij vervuld waren, letterlijk vervuld waren; dat alle verschillende beelden, metaforen, gelijkenissen, vergelijkingen, enz. van de Bijbel, hetzij in hun onmiddellijke samenhang werden verklaard, hetzij dat de termen waarin zij waren uitgedrukt in andere gedeelten van het Woord werden omschreven, en dat zij, wanneer aldus verklaard, letterlijk moeten worden verstaan overeenkomstig zulk een verklaring. Zo werd ik ervan overtuigd dat de Bijbel een samenhangend geheel van geopenbaarde waarheden is, zo duidelijk en eenvoudig gegeven, dat de “reizende mens, al ware hij een dwaas, daarin niet hoeft te dwalen.” …

> “From a farther study of the Scriptures, I concluded that the seven times of Gentile supremacy must commence when the Jews ceased to be an independent nation at the captivity of Manasseh, which the best chronologers assigned to B. C. 677; that the 2300 days commenced with the seventy weeks, which the best chronologers dated from B. C. 457; and that the 1335 days commencing with the taking away of the daily, and the setting up of the abomination that maketh desolate, Daniel chapter seven verse eleven, were to be dated from the setting up of the Papal supremacy, after the taking away of Pagan abominations, and which, according to the best historians I could consult, should be dated from about A. D. 508. Reckoning all these prophetic periods from the several dates assigned by the best chronologers for the events from which they should evidently be reckoned, they all would terminate together, about A. D. 1843. I was thus brought, in 1818, at the close of my two years study of the Scriptures, to the solemn conclusion, that in about twenty-five years from that time all the affairs of our present state would be wound up…” William Miller’s Apology and Defense, 6, 12.

> ‘Uit een verder onderzoek van de Schriften concludeerde ik dat de zeven tijden van heidense opperheerschappij moesten aanvangen wanneer de Joden ophielden een onafhankelijke natie te zijn bij de gevangenschap van Manasse, die volgens de beste chronologen in 677 v. Chr. viel; dat de 2300 dagen aanvingen met de zeventig weken, die volgens de beste chronologen gedateerd werden vanaf 457 v. Chr.; en dat de 1335 dagen, aanvangende met de wegneming van het dagelijkse en het oprichten van de gruwel der verwoesting, Daniël hoofdstuk zeven vers elf, moesten worden gerekend vanaf de oprichting van de pauselijke opperheerschappij, na de wegneming van heidense gruwelen, en die volgens de beste geschiedschrijvers die ik kon raadplegen, omstreeks 508 n. Chr. gedateerd moesten worden. Wanneer men al deze profetische perioden berekent vanaf de onderscheiden data die door de beste chronologen zijn toegewezen aan de gebeurtenissen waarvan zij klaarblijkelijk gerekend moesten worden, dan zouden zij alle tezamen eindigen omstreeks 1843 n. Chr. Zo werd ik in 1818, aan het einde van mijn tweejarige studie van de Schriften, gebracht tot de plechtige slotsom dat binnen ongeveer vijfentwintig jaar vanaf die tijd alle aangelegenheden van onze tegenwoordige toestand tot een einde gebracht zouden zijn…’ William Miller’s Apology and Defense, 6, 12.

The rule of first mention establishes that the first thing mentioned is of the greatest importance, and the first thing mentioned in Revelation chapter one verse one is the communication process that the Father employs as He gives a message to Jesus, who in turn gives it to His angel, which then gives it to a prophet that then writes it out and sends it to the churches. When Adventism rejected the work and discoveries of William Miller, they not only rejected their foundations, but they also rejected the very communication process which led Miller to in his understandings, and they rejected the process which is the only avenue for men to understand the Revelation of Jesus Christ that is opened up just before probation closes.

De regel van de eerste vermelding stelt vast dat hetgeen het eerst wordt vermeld, van het grootste belang is; en het eerste dat in Openbaring hoofdstuk één vers één wordt vermeld, is het communicatieproces dat de Vader hanteert wanneer Hij een boodschap geeft aan Jezus, Die haar op Zijn beurt geeft aan Zijn engel, die haar vervolgens geeft aan een profeet, die haar daarna opschrijft en aan de gemeenten zendt. Toen het adventisme het werk en de ontdekkingen van William Miller verwierp, verwierp het niet alleen zijn grondslagen, maar verwierp het ook juist het communicatieproces dat Miller tot zijn inzichten had geleid, en verwierp het het proces dat de enige weg is waardoor mensen de Openbaring van Jezus Christus kunnen verstaan, die vlak voordat de genadetijd sluit wordt ontsloten.

Miller was led to understand that the seven times of Leviticus commenced in 677BC. It was not until 1856 that the Lord used Hiram Edson to identify that the scattering of the seven times was also carried out against the northern ten tribes of Israel. The Lord was attempting to develop the understanding of the seven times in agreement with, but well beyond Miller’s foundational discovery of the seven times. But in 1856 the light presented by Hiram Edson came mysteriously to an end, for the eighth article in the series ended with the words of James White, then the Editor of the Review and Herald, “To be continued.” It was to be “continued” but not until post September 11, 2001 when the Lord led his people to the “old paths” and ultimately to the unfinished series of articles penned by Hiram Edson.

Miller werd ertoe geleid te begrijpen dat de zeven tijden van Leviticus in 677 v.Chr. begonnen. Pas in 1856 gebruikte de Heer Hiram Edson om vast te stellen dat de verstrooiing van de zeven tijden ook voltrokken werd over de noordelijke tien stammen van Israël. De Heer trachtte het begrip van de zeven tijden te ontwikkelen in overeenstemming met, maar ver voorbij, Millers fundamentele ontdekking van de zeven tijden. Maar in 1856 kwam het licht dat door Hiram Edson werd gebracht op mysterieuze wijze ten einde, want het achtste artikel in de reeks eindigde met de woorden van James White, destijds redacteur van de Review and Herald: “Wordt vervolgd.” Het zou “vervolgd” worden, maar niet vóór de periode na 11 september 2001, toen de Heer zijn volk leidde naar de “oude paden” en uiteindelijk naar de onvoltooide reeks artikelen die door Hiram Edson was geschreven.

We are not currently addressing the rebellion that began shortly after the great disappointment, but to simply point out that even though Miller was led to the “seven times” of Leviticus twenty-six, it is clear that the Lord purposed to increase the initial understanding of the seven times beyond Miller’s foundational understanding of the subject. He chose Hiram Edson, the same servant from that very history that He had previously chosen to give the vision of Christ moving into the Most Holy Place on October 23, 1844.

Wij behandelen thans niet de opstand die kort na de grote teleurstelling begon, maar wijzen er slechts op dat, hoewel Miller werd geleid tot de „zeven tijden” van Leviticus zesentwintig, het duidelijk is dat de Heere voornemens was het aanvankelijke begrip van de zeven tijden uit te breiden voorbij Millers fundamentele begrip van dit onderwerp. Hij koos Hiram Edson, dezelfde dienstknecht uit juist die geschiedenis die Hij eerder had uitgekozen om het visioen te ontvangen van Christus die op 23 oktober 1844 het Allerheiligste binnenging.

This is why I used the Adventist theologian’s words to acknowledge that the framework for all of Miller’s prophetic applications was based upon his understanding of the two desolating powers that in the book of Daniel are represented as the “daily” (paganism), which is always associated with either the “transgression” or “abomination,” both representing different aspects of the desolating power of papalism. Miller’s foundational understanding of the Roman powers has greatly increased since the history he represents.

Dit is de reden waarom ik de woorden van de adventistische theoloog gebruikte om te erkennen dat het kader voor al Millers profetische toepassingen gebaseerd was op zijn begrip van de twee verwoestende machten die in het boek Daniël worden voorgesteld als het „dagelijks” (heidendom), dat steeds in verband wordt gebracht met ofwel de „overtreding” of de „gruwel”, die beide verschillende aspecten vertegenwoordigen van de verwoestende macht van het pausdom. Millers fundamentele begrip van de Romeinse machten is sinds de geschiedenis die hij vertegenwoordigt, sterk toegenomen.

The angels of God, including Gabriel, led Miller to the understandings he proclaimed. Those understandings included the prophecies he proclaimed, the rules of biblical interpretation he used and also the framework that allowed him to organize the prophecies correctly. Miller was given the framework that the two desolating powers addressed in Daniel were pagan Rome and papal Rome. Future for America was led to the framework of the three desolating powers of the dragon, the beast and false prophet.

De engelen van God, met inbegrip van Gabriël, leidden Miller tot de inzichten die hij verkondigde. Die inzichten omvatten de profetieën die hij verkondigde, de regels van bijbeluitleg die hij gebruikte, en ook het kader dat hem in staat stelde de profetieën op juiste wijze te ordenen. Aan Miller werd het kader gegeven dat de twee verwoestende machten waarover in Daniël wordt gesproken, het heidense Rome en het pauselijke Rome waren. Future for America werd geleid tot het kader van de drie verwoestende machten van de draak, het beest en de valse profeet.

> And I saw three unclean spirits like frogs come out of the mouth of the dragon, and out of the mouth of the beast, and out of the mouth of the false prophet. For they are the spirits of devils, working miracles, which go forth unto the kings of the earth and of the whole world, to gather them to the battle of that great day of God Almighty. Revelation 16:13, 14.

> En ik zag drie onreine geesten, aan kikvorsen gelijk, uit de mond van de draak komen, en uit de mond van het beest, en uit de mond van de valse profeet. Want het zijn geesten van duivelen, die tekenen doen, welke uitgaan tot de koningen der aarde en der gehele wereld, om hen te vergaderen tot de strijd van die grote dag van God, de Almachtige. Openbaring 16:13, 14.

Future for America’s framework is built upon Miller’s work, but goes beyond where his work left off. Adventism left his framework and returned to the theology of apostate Protestantism and Rome. The same line of prophecy is taken up in the book of Revelation that is began in the book of Daniel.

De toekomst van het Amerikaanse raamwerk is gebouwd op het werk van Miller, maar gaat verder dan waar zijn werk ophield. Het adventisme verliet zijn raamwerk en keerde terug tot de theologie van het afvallige protestantisme en Rome. Dezelfde profetische lijn die in het boek Daniël begint, wordt in het boek Openbaring voortgezet.

> “Revelation is a sealed book, but it is also an opened book. It records marvelous events that are to take place in the last days of this earth’s history. The teachings of this book are definite, not mystical and unintelligible. In it the same line of prophecy is taken up as in Daniel. Some prophecies God has repeated, thus showing that importance must be given to them. The Lord does not repeat things that are of no great consequence.” Manuscript Releases, volume 9, 8.

> „Openbaring is een verzegeld boek, maar het is ook een geopend boek. Het vermeldt wonderbare gebeurtenissen die zullen plaatsvinden in de laatste dagen van de geschiedenis van deze aarde. De leringen van dit boek zijn duidelijk omschreven, niet mystiek en onbegrijpelijk. Daarin wordt dezelfde lijn van profetie opgenomen als in Daniël. Sommige profetieën heeft God herhaald en daarmee getoond dat daaraan gewicht moet worden toegekend. De Heer herhaalt geen dingen die niet van groot belang zijn.” Manuscript Releases, deel 9, 8.

Miller could not grasp the prophecies of the book of Revelation, for the line of paganism and papalism that is so firmly identified in Daniel is expanded in the book of Revelation to include the next persecuting power to arrive on the stage of prophetic history.

Miller kon de profetieën van het boek Openbaring niet begrijpen, want de lijn van heidendom en pausdom, die in Daniël zo duidelijk wordt aangeduid, wordt in het boek Openbaring verder uitgewerkt om ook de daaropvolgende vervolgende macht te omvatten die op het toneel van de profetische geschiedenis verschijnt.

> “Through paganism, and then through the Papacy, Satan exerted his power for many centuries in an effort to blot from the earth God’s faithful witnesses. Pagans and papists were actuated by the same dragon spirit. They differed only in that the Papacy, making a pretense of serving God, was the more dangerous and cruel foe. Through the agency of Romanism, Satan took the world captive. The professed church of God was swept into the ranks of this delusion, and for more than a thousand years the people of God suffered under the dragon’s ire. And when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, was symbolized by a beast with lamblike horns. The beasts preceding it had risen from the sea, but this came up out of the earth, representing the peaceful rise of the nation which is symbolized. The ‘two horns like a lamb’ well represent the character of the United States Government, as expressed in its two fundamental principles, Republicanism and Protestantism. These principles are the secret of our power and prosperity as a nation. Those who first found an asylum on the shores of America rejoiced that they had reached a country free from the arrogant claims of popery and the tyranny of kingly rule. They determined to establish a government upon the broad foundation of civil and religious liberty.

> “Door het heidendom, en vervolgens door het pausdom, oefende Satan gedurende vele eeuwen zijn macht uit in een poging Gods trouwe getuigen van de aarde uit te wissen. Heidenen en papisten werden bezield door dezelfde geest van de draak. Zij verschilden slechts hierin, dat het pausdom, onder het voorwendsel God te dienen, de gevaarlijkere en wredere vijand was. Door middel van het rooms-katholicisme voerde Satan de wereld in gevangenschap. De belijdende kerk van God werd meegesleept in de gelederen van deze misleiding, en meer dan duizend jaar lang leed het volk van God onder de gramschap van de draak. En toen het pausdom, van zijn kracht beroofd, gedwongen werd van vervolging af te zien, aanschouwde Johannes een nieuwe macht opkomen om de stem van de draak te laten weerklinken en hetzelfde wrede en godslasterlijke werk voort te zetten. Deze macht, de laatste die oorlog zal voeren tegen de kerk en de wet van God, werd gesymboliseerd door een beest met lamachtige horens. De daaraan voorafgaande beesten waren uit de zee opgekomen, maar dit kwam op uit de aarde, als voorstelling van de vreedzame opkomst van de natie die erdoor wordt gesymboliseerd. De ‘twee horens als van een lam’ beelden op treffende wijze het karakter uit van de regering van de Verenigde Staten, zoals dat tot uitdrukking komt in haar twee fundamentele beginselen: republicanisme en protestantisme. Deze beginselen zijn het geheim van onze macht en voorspoed als natie. Zij die het eerst een toevlucht vonden aan de kusten van Amerika, verheugden zich erover dat zij een land hadden bereikt dat vrij was van de aanmatigende aanspraken van het pausdom en van de tirannie van koninklijk gezag. Zij namen zich voor een regering te vestigen op het brede fundament van burgerlijke en godsdienstige vrijheid.

> “But the stern tracing of the prophetic pencil reveals a change in this peaceful scene. The beast with lamblike horns speaks with the voice of a dragon, and ‘exerciseth all the power of the first beast before him.’ Prophecy declares that he will say to them that dwell on the earth that they should make an image to the beast, and that ‘he causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads; and that no man might buy or sell, save he that had the mark, or the name of the beast, or the number of his name.’ Thus Protestantism follows in the steps of the Papacy.” Signs of the Times, November 1, 1899.

> „Maar de strenge tekening van het profetische penseel onthult een verandering in dit vreedzame tafereel. Het beest met lamachtige horens spreekt met de stem van een draak en ‘oefent al de macht van het eerste beest vóór hem uit.’ De profetie verklaart dat het zal zeggen tot hen die op de aarde wonen dat zij een beeld voor het beest moeten maken, en dat ‘het maakt dat allen, kleinen en groten, rijken en armen, vrijen en slaven, een merkteken ontvangen aan hun rechterhand of aan hun voorhoofden; en dat niemand kan kopen of verkopen dan hij die het merkteken heeft, of de naam van het beest, of het getal van zijn naam.’ Zo volgt het protestantisme in de voetstappen van het pausdom.” Signs of the Times, 1 november 1899.

For Miller the sea beast and earth beast of Revelation thirteen represented pagan Rome followed by papal Rome. Miller also attempted to apply his framework to Revelation seventeen, but the healing of the deadly wound of the papacy, the prophetic role of the United States and the United Nations were outside the divine framework that had been given him by angels. For him the beast that came up out of the earth in Revelation thirteen was the papacy.

Voor Miller vertegenwoordigden het beest uit de zee en het beest uit de aarde van Openbaring dertien het heidense Rome, gevolgd door het pauselijke Rome. Miller trachtte zijn denkkader ook op Openbaring zeventien toe te passen, maar de genezing van de dodelijke wond van het pausdom, de profetische rol van de Verenigde Staten en de Verenigde Naties, vielen buiten het goddelijke kader dat hem door engelen was gegeven. Voor hem was het beest dat uit de aarde opkwam in Openbaring dertien het pausdom.

Miller was the messenger that was to be used to remove the mantle of Protestantism from the hands of the professed Protestants that had come out of the Dark Ages. The period when the United States would speak as a dragon, when Republicanism turned into a democracy and apostate Protestantism would combine with the apostate government and repeat the combination of church and state that is the image of the papacy was still future to his day. For that reason, he attempted to place the book of Revelation into the divine framework he had been given by angels.

Miller was de boodschapper die gebruikt zou worden om de mantel van het protestantisme uit de handen van de belijdende protestanten weg te nemen, die uit de Donkere Middeleeuwen waren voortgekomen. De periode waarin de Verenigde Staten als een draak zouden spreken, waarin het republicanisme in een democratie zou veranderen en het afvallige protestantisme zich met de afvallige regering zou verenigen en de vereniging van kerk en staat zou herhalen die het beeld van het pausdom is, lag in zijn dagen nog in de toekomst. Om die reden trachtte hij het boek Openbaring te plaatsen binnen het goddelijke kader dat hem door engelen was gegeven.

He was chosen to understand the increase of knowledge that was produced in 1798 when the Ulai River vision of Daniel eight and nine was unsealed. Future for America was to understand the vision of the Hiddekel River of Daniel chapters ten through twelve that was unsealed in 1989, when, as described in Daniel eleven, verse forty, the countries representing the former Soviet Union were swept away by the papacy and the United States.

Hij werd uitverkoren om de vermeerdering van kennis te begrijpen die in 1798 voortgebracht werd toen het visioen aan de rivier de Ulai van Daniël acht en negen werd geopend. Toekomstig was het voor Amerika het visioen aan de rivier de Hiddekel van Daniël hoofdstukken tien tot en met twaalf te begrijpen, dat in 1989 werd geopend, toen, zoals beschreven in Daniël elf, vers veertig, de landen die de voormalige Sovjet-Unie vertegenwoordigden, door het pausdom en de Verenigde Staten werden weggevaagd.

The framework that was given by angels to Future for America was based upon the identification of, and application of prophecy in the context of the three-fold union of the dragon, the beast and false prophet.

Het raamwerk dat door engelen aan Future for America werd gegeven, was gebaseerd op de identificatie en toepassing van de profetie in de context van de drievoudige vereniging van de draak, het beest en de valse profeet.

> “The light that Daniel received from God was given especially for these last days. The visions he saw by the banks of the Ulai and the Hiddekel, the great rivers of Shinar, are now in process of fulfillment, and all the events foretold will soon come to pass.” Testimonies to Ministers, 112.

> „Het licht dat Daniël van God ontving, werd in het bijzonder voor deze laatste dagen gegeven. De gezichten die hij zag aan de oevers van de Ulai en de Hiddekel, de grote rivieren van Sinear, zijn thans bezig in vervulling te gaan, en al de voorzegde gebeurtenissen zullen spoedig plaatsvinden.” Testimonies to Ministers, 112.

The Millerites presented the first and second angel’s message, announcing the opening of the judgment. Future for America is presenting the third angel’s message.

De Millerieten brachten de boodschap van de eerste en de tweede engel en kondigden de aanvang van het oordeel aan. Future for America brengt de boodschap van de derde engel.

> I have planted, Apollos watered; but God gave the increase. So then neither is he that planteth any thing, neither he that watereth; but God that giveth the increase. Now he that planteth and he that watereth are one: and every man shall receive his own reward according to his own labour. For we are labourers together with God: ye are God’s husbandry, ye are God’s building. According to the grace of God which is given unto me, as a wise masterbuilder, I have laid the foundation, and another buildeth thereon. But let every man take heed how he buildeth thereupon. For other foundation can no man lay than that is laid, which is Jesus Christ. 1 Corinthians 3:6–11.

> Ik heb geplant, Apollos heeft begoten; maar God heeft de wasdom gegeven. Zo is dan noch hij die plant iets, noch hij die begiet; maar God, Die de wasdom geeft. En die plant en die begiet, zijn één; maar een iegelijk zal zijn eigen loon ontvangen naar zijn eigen arbeid. Want wij zijn Gods medearbeiders; Gods akkerwerk, Gods gebouw zijt gij. Naar de genade Gods, die mij gegeven is, heb ik als een wijs bouwmeester het fundament gelegd, en een ander bouwt daarop voort. Maar een ieder zie toe, hoe hij daarop bouwt. Want niemand kan een ander fundament leggen dan hetgeen gelegd is, hetwelk is Jezus Christus. 1 Korinthe 3:6–11.

To correctly present the third angel’s message you must also present the first two angels’ messages, for we are informed that there cannot be a third without a first and second. The first and second messages are the foundation and the third is the capstone, but the third message will never deny or contradict the first and second. If it does it is not the genuine message.

Om de boodschap van de derde engel op juiste wijze te brengen, moet u ook de boodschappen van de eerste twee engelen brengen, want ons is meegedeeld dat er geen derde kan zijn zonder een eerste en een tweede. De eerste en tweede boodschappen vormen het fundament en de derde is de sluitsteen, maar de derde boodschap zal de eerste en tweede nooit loochenen of tegenspreken. Indien zij dat doet, is zij niet de echte boodschap.

> “The first and second messages were given in 1843 and 1844, and we are now under the proclamation of the third; but all three of the messages are still to be proclaimed. It is just as essential now as ever before that they shall be repeated to those who are seeking for the truth. By pen and voice we are to sound the proclamation, showing their order, and the application of the prophecies that bring us to the third angel’s message. There cannot be a third without the first and second. These messages we are to give to the world in publications, in discourses, showing in the line of prophetic history the things that have been and the things that will be.” Selected Messages, book 2, 104, 105.

> „De eerste en de tweede boodschap werden gegeven in 1843 en 1844, en wij staan nu onder de verkondiging van de derde; maar alle drie de boodschappen moeten nog steeds worden verkondigd. Het is nu even wezenlijk als ooit tevoren dat zij worden herhaald aan hen die de waarheid zoeken. Met pen en stem moeten wij de verkondiging doen weerklinken, waarbij wij hun volgorde aantonen en de toepassing van de profetieën die ons brengen tot de boodschap van de derde engel. Er kan geen derde zijn zonder de eerste en de tweede. Deze boodschappen moeten wij aan de wereld geven in publicaties, in voordrachten, waarbij wij in de lijn van de profetische geschiedenis de dingen tonen die geweest zijn en de dingen die zullen zijn.” Selected Messages, boek 2, 104, 105.

There is a very nice observation of Millerite history and our history. The Millerites were the beginning and we are the end. They presented and lived the first and second angel’s messages. We present the third angel. Their unsealed message (the Ulai vision) is found in two chapters of Daniel, and ours (the Hiddekel vision) is found in three chapters. They identified the first and second woes, and lived within the fulfillment of the second woe. We identify and live within the fulfillment of the third woe. Their framework of prophetic application was pagan Rome (the dragon) and papal Rome (the beast). Our framework for prophetic application is modern Rome as a three-fold beast.

Er is een zeer treffende waarneming met betrekking tot de geschiedenis van de Millerieten en onze geschiedenis. De Millerieten vormden het begin en wij vormen het einde. Zij verkondigden en beleefden de boodschap van de eerste en de tweede engel. Wij verkondigen de derde engel. Hun ontzegelde boodschap (het visioen van de Ulai) wordt aangetroffen in twee hoofdstukken van Daniël, en de onze (het visioen van de Hiddekel) in drie hoofdstukken. Zij identificeerden de eerste en de tweede wee, en leefden binnen de vervulling van de tweede wee. Wij identificeren en leven binnen de vervulling van de derde wee. Hun kader voor profetische toepassing was het heidense Rome (de draak) en het pauselijke Rome (het beest). Ons kader voor profetische toepassing is het moderne Rome als een drievoudig beest.

As we begin to consider the characteristic of papal Rome in chapter seventeen of Revelation being the eighth that is of the seven it is worthwhile to consider what the Millerites understood of Rome during the foundational history. The third angel will have additional light, but that light will never contradict established truth.

Wanneer wij beginnen te overwegen dat pauselijk Rome in hoofdstuk zeventien van Openbaring wordt gekenmerkt als de achtste, die uit de zeven is, is het de moeite waard te bezien wat de Millerieten gedurende de grondleggende geschiedenis omtrent Rome begrepen. De derde engel zal aanvullend licht hebben, maar dat licht zal de gevestigde waarheid nooit tegenspreken.

Daniel chapter two, seven, eight, eleven and twelve identify Rome, among other powers. We are considering Rome’s two phases prior to 1798; pagan and papal as the framework for Miller’s prophetic applications. Miller and the pioneers identify that “the robbers of thy people” in Daniel chapter eleven and verse fourteen represents Rome.

Daniël hoofdstuk twee, zeven, acht, elf en twaalf duiden, naast andere machten, Rome aan. Wij beschouwen Rome’s twee fasen vóór 1798 — heidens en pauselijk — als het kader voor Millers profetische toepassingen. Miller en de pioniers stellen vast dat „de rovers van uw volk” in Daniël hoofdstuk elf en vers veertien Rome vertegenwoordigt.

> And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. Daniel 11:14.

> En in die tijden zullen velen opstaan tegen de koning van het zuiden; ook de geweldenaars uit uw volk zullen zich verheffen om het gezicht te bevestigen; maar zij zullen vallen. Daniël 11:14.

There are at least two important points to consider within this verse. The word “vision” in the verse is one of two Hebrew words in the book of Daniel that are translated as “vision.” One of the Hebrew words translated as “vision” is châzôn, and means a dream, or a prophecy or a vision. The word châzôn identifies prophetic history, or a period of time, and it is found ten times in Daniel and always translated as “vision.”

Er zijn ten minste twee belangrijke punten die binnen dit vers in aanmerking moeten worden genomen. Het woord „visioen” in dit vers is een van de twee Hebreeuwse woorden in het boek Daniël die als „visioen” worden vertaald. Een van de Hebreeuwse woorden die als „visioen” worden vertaald, is châzôn, en betekent een droom, of een profetie of een visioen. Het woord châzôn duidt de profetische geschiedenis, of een tijdsperiode, aan, en het komt tien keer voor in Daniël en wordt steeds vertaald als „visioen”.

The other Hebrew word that is also translated as “vision” is mar-eh’ and means appearance. The word mar-eh’ is identifying a singular sight, a point in time. The Hebrew word mar-eh’ is found thirteen times in Daniel and it is translated as “vision” six times, four times as “countenance,” twice as “appearance” and once as “well favored.”

Het andere Hebreeuwse woord dat eveneens als „visioen” wordt vertaald, is mar-eh’ en betekent verschijning. Het woord mar-eh’ duidt een enkelvoudig schouwspel aan, een moment in de tijd. Het Hebreeuwse woord mar-eh’ komt dertien maal voor in Daniël en wordt zesmaal vertaald als „visioen”, viermaal als „gelaat”, tweemaal als „verschijning” en eenmaal als „schoon van uiterlijk”.

The robbers of thy people represent Rome and it is therefore the prophetic subject of Rome that establishes the prophetic “vision” in the book of Daniel. For this reason, it is important to understand the significance of Rome as a prophetic symbol.

De rovers van uw volk vertegenwoordigen Rome, en daarom is het profetische onderwerp van Rome dat het profetische „gezicht” in het boek Daniël vaststelt. Om deze reden is het belangrijk de betekenis van Rome als profetisch symbool te begrijpen.

Prophetic logic demands that the word “vision” representing prophetic history is the same “vision” that is addressed in the book of Revelation, for inspiration identifies that Daniel and Revelation are the same book, that they complement each other, that they bring each other to perfection and that the same line of prophecy that is located in Daniel is taken up in the Revelation. Those points set forth in the Spirit of Prophecy have already been included in this series of articles, so I won’t include them again. I will add another point that we have also already included from Sister White. That point is that all the books of the Bible meet and end in the book of Revelation. The “vision” of prophetic history (châzôn) that is found in Daniel and is established with the prophetic subject of Rome, represents the vision of prophetic history throughout the Bible. All the books of the Bible meet and end in the Revelation and God never contradicts Himself. Never! If you think He has, you are misunderstanding something. The very same Hebrew word (châzôn) is also translated as vision in the book of Proverbs.

De profetische logica vereist dat het woord „visioen”, dat de profetische geschiedenis vertegenwoordigt, hetzelfde „visioen” is dat in het boek Openbaring wordt aangesproken, want de inspiratie verklaart dat Daniël en Openbaring hetzelfde boek zijn, dat zij elkaar aanvullen, dat zij elkaar tot volmaaktheid brengen en dat dezelfde profetische lijn die in Daniël wordt aangetroffen, in Openbaring wordt voortgezet. Deze punten, uiteengezet in de Geest der Profetie, zijn reeds in deze artikelenreeks opgenomen, zodat ik ze niet opnieuw zal opnemen. Ik zal nog een ander punt toevoegen dat wij eveneens reeds van Zuster White hebben opgenomen. Dat punt is dat alle boeken van de Bijbel samenkomen en eindigen in het boek Openbaring. Het „visioen” van de profetische geschiedenis (châzôn), dat in Daniël wordt gevonden en wordt vastgesteld met het profetische onderwerp Rome, vertegenwoordigt het visioen van de profetische geschiedenis door de gehele Bijbel heen. Alle boeken van de Bijbel komen samen en eindigen in Openbaring, en God spreekt Zichzelf nooit tegen. Nooit! Indien u meent dat Hij dat wel heeft gedaan, dan begrijpt u iets verkeerd. Hetzelfde Hebreeuwse woord (châzôn) wordt ook in het boek Spreuken vertaald met visioen.

> Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.

> Waar geen visioen is, verwildert het volk; maar welzalig is hij die de wet onderhoudt. Spreuken 29:18.

That is the first point to consider about the verse. If we misunderstand Rome, then we cannot establish the vision of prophetic history. That fact essentially defines the efforts of Jesuits and others throughout history who have introduced counterfeit theology to destroy the prophetic subject of Rome. As we consider the foundational understanding of Rome, we should bear this in mind.

Dat is het eerste punt dat met betrekking tot het vers in overweging moet worden genomen. Indien wij Rome verkeerd begrijpen, dan kunnen wij het visioen van de profetische geschiedenis niet vaststellen. Dat gegeven bepaalt in wezen de inspanningen van de jezuïeten en van anderen door de hele geschiedenis heen, die valse theologie hebben ingevoerd om het profetische onderwerp van Rome te vernietigen. Wanneer wij de fundamentele opvatting van Rome overwegen, dienen wij dit in gedachten te houden.

> “Those who become confused in their understanding of the word, who fail to see the meaning of antichrist, will surely place themselves on the side of antichrist. There is no time now for us to assimilate with the world. Daniel is standing in his lot and in his place. The prophecies of Daniel and of John are to be understood. They interpret each other. They give to the world truths which everyone should understand. These prophecies are to be witness in the world. By their fulfillment in these last days, they will explain themselves.” Kress Collection, 105.

> „Zij die in verwarring raken in hun begrip van het woord, die nalaten de betekenis van de antichrist te zien, zullen zich zeker aan de zijde van de antichrist plaatsen. Er is nu voor ons geen tijd om ons met de wereld te assimileren. Daniël staat in zijn erfdeel en op zijn plaats. De profetieën van Daniël en van Johannes moeten worden verstaan. Zij verklaren elkaar. Zij geven de wereld waarheden die eenieder behoort te begrijpen. Deze profetieën moeten in de wereld tot getuigenis zijn. Door hun vervulling in deze laatste dagen zullen zij zichzelf verklaren.” Kress Collection, 105.

If you fail to see the meaning of antichrist (Rome) you will join Rome, and this warning is placed within the context of being able to or not being able to understand the books of Daniel and Revelation. The Millerites built the foundational understanding of Adventism upon their identification of Rome. They understood that Rome was represented by two desolating powers, that both were phases of Rome, but they were not at a place in history to see Rome as a three-fold union as represented in the book of Revelation. Daniel is therefore the foundation represented by the Millerites and Revelation is the capstone represented by Future for America. There is another point from Daniel eleven verse fourteen which we wish to identify.

Als u nalaat de betekenis van de antichrist (Rome) te zien, zult u zich bij Rome aansluiten, en deze waarschuwing is geplaatst binnen de context van het al dan niet in staat zijn de boeken Daniël en Openbaring te verstaan. De Millerieten bouwden het fundamentele begrip van het adventisme op hun identificatie van Rome. Zij begrepen dat Rome werd voorgesteld door twee verwoestende machten, dat beide fasen van Rome waren, maar zij bevonden zich niet op een punt in de geschiedenis waarop zij Rome konden zien als een drievoudige unie, zoals voorgesteld in het boek Openbaring. Daniël is daarom het fundament, voorgesteld door de Millerieten, en Openbaring is de sluitsteen, voorgesteld door Future for America. Er is nog een ander punt uit Daniël elf vers veertien dat wij willen aanwijzen.

Miller and the pioneers understood that the image of Nebuchadnezzar’s dream represented the four kingdoms of Babylon, Medo-Persia, Greece and Rome. They could not see beyond the fourth kingdom, for they understood that papal Rome was simply a second phase of Rome and therefore that the fourth kingdom had ended in 1798. From their vantage point of history the only prophetic waymark left was the Second Coming of Christ, where the rock that was cut out of the mountain would strike the feet of the image. The Millerites recognized prophetic distinctions between pagan and papal Rome, but being forced to align 1798 with Christ’s return they could see no further than four kingdoms.

Miller en de pioniers begrepen dat het beeld uit de droom van Nebukadnezar de vier koninkrijken van Babylon, Medo-Perzië, Griekenland en Rome voorstelde. Zij konden niet verder zien dan het vierde koninkrijk, want zij begrepen dat het pauselijke Rome eenvoudigweg een tweede fase van Rome was en daarom dat het vierde koninkrijk in 1798 was geëindigd. Vanuit hun historisch gezichtspunt was de enige profetische wegmarkering die nog overbleef de Tweede Komst van Christus, wanneer de steen die uit de berg was losgehouwen de voeten van het beeld zou treffen. De Millerieten erkenden profetische onderscheidingen tussen het heidense en het pauselijke Rome, maar doordat zij genoodzaakt waren 1798 in overeenstemming te brengen met de wederkomst van Christus, konden zij niet verder zien dan vier koninkrijken.

> “We have come to a time when God’s sacred work is represented by the feet of the image in which the iron was mixed with the miry clay. God has a people, a chosen people, whose discernment must be sanctified, who must not become unholy by laying upon the foundation wood, hay, and stubble. Every soul who is loyal to the commandments of God will see that the distinguishing feature of our faith is the seventh-day Sabbath. If the government would honor the Sabbath as God has commanded, it would stand in the strength of God and in defense of the faith once delivered to the saints. But statesmen will uphold the spurious sabbath, and will mingle their religious faith with the observance of this child of the papacy, placing it above the Sabbath which the Lord has sanctified and blessed, setting it apart for man to keep holy, as a sign between Him and His people to a thousand generations. The mingling of churchcraft and statecraft is represented by the iron and the clay. This union is weakening all the power of the churches. This investing the church with the power of the state will bring evil results. Men have almost passed the point of God’s forbearance. They have invested their strength in politics, and have united with the papacy. But the time will come when God will punish those who have made void His law, and their evil work will recoil upon themselves.” Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1168.

> „Wij zijn gekomen tot een tijd waarin Gods heilige werk wordt voorgesteld door de voeten van het beeld, waarin het ijzer vermengd was met het modderige leem. God heeft een volk, een uitverkoren volk, welks onderscheidingsvermogen geheiligd moet zijn, dat niet onheilig mag worden door op het fundament hout, hooi en stoppelen te leggen. Iedere ziel die trouw is aan de geboden van God zal inzien dat het onderscheidende kenmerk van ons geloof de sabbat van de zevende dag is. Indien de regering de sabbat zou eren zoals God heeft geboden, zou zij staan in de kracht van God en ter verdediging van het geloof dat eenmaal aan de heiligen is overgeleverd. Maar staatslieden zullen de onechte sabbat handhaven en hun godsdienstig geloof vermengen met de viering van dit kind van het pausdom, door haar te verheffen boven de sabbat die de Heere heeft geheiligd en gezegend, en die Hij heeft afgezonderd opdat de mens die heilig zou houden, als een teken tussen Hem en Zijn volk tot in duizend geslachten. De vermenging van kerkelijke en staatkundige macht wordt voorgesteld door het ijzer en het leem. Deze verbintenis verzwakt alle kracht van de kerken. Dit bekleden van de kerk met de macht van de staat zal kwade gevolgen teweegbrengen. De mensen zijn bijna het punt van Gods lankmoedigheid voorbijgegaan. Zij hebben hun kracht geïnvesteerd in de politiek en hebben zich met het pausdom verenigd. Maar de tijd zal komen dat God hen zal straffen die Zijn wet krachteloos hebben gemaakt, en hun boze werk zal op henzelf terugvallen.” Seventh-day Adventist Bible Commentary, deel 4, 1168.

Revelation seventeen is the last identification of the kingdoms of Bible prophecy, and it identifies that seven kingdoms have fallen and that the eighth kingdom is the three-fold union of modern Rome. If the first reference to the kingdoms of Bible prophecy is Daniel chapter two, and it most certainly is; then the last reference should be illustrated by the first reference. How can the four kingdoms of Daniel chapter two agree with eight kingdoms in Revelation seventeen?

Openbaring zeventien is de laatste identificatie van de koninkrijken van de Bijbelse profetie, en het identificeert dat zeven koninkrijken gevallen zijn en dat het achtste koninkrijk de drievoudige unie van het moderne Rome is. Indien de eerste verwijzing naar de koninkrijken van de Bijbelse profetie Daniël hoofdstuk twee is, en dat is het zeer zeker, dan behoort de laatste verwijzing door de eerste geïllustreerd te worden. Hoe kunnen de vier koninkrijken van Daniël hoofdstuk twee overeenstemmen met acht koninkrijken in Openbaring zeventien?

Remember therefore as we proceed, the Millerites could not see prophetic events beyond their history. The message they understood and proclaimed identified the Second Coming of Christ as the next waymark of prophetic history. But if the Millerite understanding of Rome as the symbol that establishes the vision of prophetic history and also Daniel chapter two are both Millerite foundational truths, how can this agree with the eight kingdoms of chapter seventeen of Revelation?

Bedenk daarom, terwijl wij voortgaan, dat de Millerieten geen profetische gebeurtenissen voorbij hun eigen geschiedenis konden zien. De boodschap die zij begrepen en verkondigden, wees de Tweede Komst van Christus aan als het volgende herkenningspunt in de profetische geschiedenis. Maar indien het Milleritische begrip van Rome als het symbool dat het visioen van de profetische geschiedenis vaststelt, en ook Daniël hoofdstuk twee, beide fundamentele waarheden van de Millerieten zijn, hoe kan dit dan in overeenstemming zijn met de acht koninkrijken van hoofdstuk zeventien van Openbaring?

If you are uncertain if the image of Daniel two is foundational, all you need to do is consider the 1843 and 1850 pioneer charts. Both have the image of Daniel two portrayed upon them. Just as significantly is that Ellen White identifies that both charts were made by God’s direction and by His design.

Indien u onzeker bent of het beeld van Daniël twee fundamenteel is, hoeft u slechts de pionierskaarten van 1843 en 1850 te overwegen. Op beide is het beeld van Daniël twee afgebeeld. Even betekenisvol is dat Ellen White verklaart dat beide kaarten onder Gods leiding en naar Zijn ontwerp werden vervaardigd.

> “I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.” Early Writings, 74, 75.

> „Mij is getoond dat de kaart van 1843 door de hand des Heren werd geleid, en dat zij niet veranderd mocht worden; dat de cijfers waren zoals Hij ze hebben wilde; dat Zijn hand erover was en een vergissing in sommige cijfers verborg, zodat niemand die kon zien, totdat Zijn hand werd weggenomen.” Early Writings, 74, 75.

Of the 1850 chart she stated:

Over de kaart van 1850 verklaarde zij:

> “I saw that God was in the publishment of the chart by Brother Nichols. I saw that there was a prophecy of this chart in the Bible, and if this chart is designed for God’s people, if it [is] sufficient for one it is for another, and if one needed a new chart painted on a larger scale, all need it just as much.” Manuscript Releases, volume 13, 359.

> „Ik zag dat God in de publicatie van de kaart door broeder Nichols was. Ik zag dat er in de Bijbel een profetie van deze kaart was, en indien deze kaart bestemd is voor Gods volk, indien zij voor de een voldoende is, dan is zij het ook voor de ander; en indien iemand behoefte had aan een nieuwe kaart, geschilderd op grotere schaal, dan hebben allen die in gelijke mate nodig.” Manuscript Releases, deel 13, 359.

There is an ancient proverb from the world that states, “Error has many paths, but truth has only one.” There are several various errors that have been employed to prevent people from recognizing that modern Rome in Revelation seventeen is the eighth head that is of the seven. One of those errors which is employed by the theologians of Adventism is a misrepresentation of the kingdoms of history. I am not here referring to the kingdoms of Bible prophecy, these are two different designations. The kingdoms of Bible prophecy are established upon the first mention in Daniel chapter two, but there were kingdoms of history that preceded Babylon. Ellen White clearly identifies who the kingdoms of history were, but the theologians of Adventism ignore the inspired testimony and create a sequence of kingdoms of history that clouds the understanding that Rome always comes up eighth and is of the seven. Yet it is Rome that establishes the vision.

Er is een oud spreekwoord uit de wereld dat luidt: „Dwaling kent vele wegen, maar de waarheid slechts één.” Er zijn verschillende dwalingen aangewend om te verhinderen dat mensen erkennen dat het moderne Rome in Openbaring zeventien de achtste kop is, die uit de zeven is. Een van die dwalingen die door de theologen van het adventisme wordt gebruikt, is een verkeerde voorstelling van de koninkrijken van de geschiedenis. Ik doel hier niet op de koninkrijken van de Bijbelse profetie; dit zijn twee verschillende aanduidingen. De koninkrijken van de Bijbelse profetie worden vastgesteld op grond van de eerste vermelding in Daniël hoofdstuk twee, maar er waren koninkrijken van de geschiedenis die aan Babylon voorafgingen. Ellen White duidt duidelijk aan wie de koninkrijken van de geschiedenis waren, maar de theologen van het adventisme negeren het geïnspireerde getuigenis en construeren een opeenvolging van koninkrijken van de geschiedenis die het inzicht vertroebelt dat Rome steeds als achtste opkomt en uit de zeven is. Toch is het Rome dat het visioen vaststelt.

The theologians of Adventism and apostate Protestantism suggest that the kingdoms of history were Egypt, Assyria, Babylon, Medo-Persia, Greece, Rome and on. Sister White informs us that there is a third kingdom of history, which they choose to leave out. Are they leaving out that kingdom, or are they leaving out the Spirit of Prophecy? Both.

De theologen van het adventisme en het afvallige protestantisme suggereren dat de koninkrijken van de geschiedenis Egypte, Assyrië, Babylon, Medo-Perzië, Griekenland, Rome enzovoort waren. Zuster White maakt ons duidelijk dat er een derde koninkrijk in de geschiedenis is, dat zij ervoor kiezen weg te laten. Laten zij dat koninkrijk weg, of laten zij de Geest der Profetie weg? Beide.

> “The history of nations that one after another have occupied their allotted time and place, unconsciously witnessing to the truth of which they themselves knew not the meaning, speaks to us. To every nation and to every individual of today God has assigned a place in His great plan. Today men and nations are being measured by the plummet in the hand of Him who makes no mistake. All are by their own choice deciding their destiny, and God is overruling all for the accomplishment of His purposes.

> “De geschiedenis van volken die, het ene na het andere, hun hun toebedeelde tijd en plaats hebben ingenomen, en daarbij onbewust getuigenis aflegden van de waarheid waarvan zij zelf de betekenis niet kenden, spreekt tot ons. Aan elk volk en aan ieder individu van heden heeft God een plaats toegewezen in Zijn grote plan. Vandaag worden mensen en volken gemeten met het schietlood in de hand van Hem Die Zich niet vergist. Allen bepalen door hun eigen keuze hun bestemming, en God bestuurt alles ten uitvoer van Zijn voornemens.

> “The history which the great I AM has marked out in His word, uniting link after link in the prophetic chain, from eternity in the past to eternity in the future, tells us where we are today in the procession of the ages, and what may be expected in the time to come. All that prophecy has foretold as coming to pass, until the present time, has been traced on the pages of history, and we may be assured that all which is yet to come will be fulfilled in its order.

> “De geschiedenis die de grote IK BEN in Zijn Woord heeft afgebakend, schakel na schakel verbindend in de profetische keten, van de eeuwigheid in het verleden tot de eeuwigheid in de toekomst, zegt ons waar wij ons heden bevinden in de voortgang der eeuwen, en wat in de komende tijd verwacht mag worden. Alles wat de profetie heeft voorzegd als geschiedende, tot op de huidige tijd, is op de bladzijden van de geschiedenis nagetrokken, en wij mogen verzekerd zijn dat alles wat nog komen moet, op zijn beurt vervuld zal worden.

> “The final overthrow of all earthly dominions is plainly foretold in the word of truth. In the prophecy uttered when sentence from God was pronounced upon the last king of Israel is given the message: ‘Thus saith the Lord God; Remove the diadem, and take off the crown: … exalt him that is low, and abase him that is high. I will overturn, overturn, overturn, it: and it shall be no more, until He come whose right it is; and I will give it Him.’ Ezekiel 21:26, 27.

> “De uiteindelijke omverwerping van alle aardse heerschappijen wordt duidelijk voorzegd in het woord der waarheid. In de profetie die werd uitgesproken toen het vonnis van God over de laatste koning van Israël werd voltrokken, wordt de boodschap gegeven: ‘Zo zegt de Heere HEERE: Doe de tulband af en neem de kroon weg: … verhoog hem die laag is, en verneder hem die hoog is. Ik zal haar omkeren, omkeren, omkeren; ja, zij zal niet meer zijn, totdat Hij komt, Wiens recht het is; en Ik zal ze Hem geven.’ Ezechiël 21:26, 27.”

> “The crown removed from Israel passed successively to the kingdoms of Babylon, Medo-Persia, Greece, and Rome. God says, ‘It shall be no more, until He come whose right it is; and I will give it Him.’

> „De kroon die van Israël werd weggenomen, ging achtereenvolgens over op de koninkrijken van Babylonië, Medo-Perzië, Griekenland en Rome. God zegt: ‘Hij zal er niet meer zijn, totdat Hij komt wiens recht het is; en Ik zal hem Hem geven.’”

> “That time is at hand. Today the signs of the times declare that we are standing on the threshold of great and solemn events. Everything in our world is in agitation. Before our eyes is fulfilling the Saviour’s prophecy of the events to precede His coming: ‘Ye shall hear of wars and rumors of wars…. Nation shall rise against nation, and kingdom against kingdom: and there shall be famines, and pestilences, and earthquakes, in divers places.’ Matthew 24:6, 7.

> “Die tijd is nabij. Vandaag verkondigen de tekenen der tijden dat wij op de drempel staan van grote en plechtige gebeurtenissen. Alles in onze wereld is in beroering. Voor onze ogen gaat de profetie van de Heiland in vervulling aangaande de gebeurtenissen die aan Zijn komst zullen voorafgaan: ‘Ye shall hear of wars and rumors of wars…. Nation shall rise against nation, and kingdom against kingdom: and there shall be famines, and pestilences, and earthquakes, in divers places.’ Mattheüs 24:6, 7.

> “The present is a time of overwhelming interest to all living. Rulers and statesmen, men who occupy positions of trust and authority, thinking men and women of all classes, have their attention fixed upon the events taking place about us. They are watching the strained, restless relations that exist among the nations. They observe the intensity that is taking possession of every earthly element, and they recognize that something great and decisive is about to take place—that the world is on the verge of a stupendous crisis.

> “Het heden is voor allen die leven een tijd van overstelpend belang. Heersers en staatslieden, mannen die posities van vertrouwen en gezag bekleden, denkende mannen en vrouwen uit alle standen, hebben hun aandacht gericht op de gebeurtenissen die zich om ons heen voltrekken. Zij slaan de gespannen, rusteloze verhoudingen gade die er onder de volken bestaan. Zij merken de hevige intensiteit op die elk aards element in haar greep krijgt, en zij onderkennen dat er iets groots en beslissends op het punt staat plaats te vinden—dat de wereld aan de rand staat van een ontzaglijke crisis.

> “Angels are now restraining the winds of strife, that they may not blow until the world shall be warned of its coming doom; but a storm is gathering, ready to burst upon the earth; and when God shall bid His angels loose the winds, there will be such a scene of strife as no pen can picture.

> „Engelen houden thans de winden van de strijd in bedwang, opdat zij niet zullen waaien voordat de wereld voor haar komende ondergang is gewaarschuwd; maar een storm is zich aan het samenpakken, gereed om over de aarde los te barsten; en wanneer God Zijn engelen zal gebieden de winden los te laten, zal er een toneel van strijd zijn zoals geen pen kan beschrijven.

> “The Bible, and the Bible only, gives a correct view of these things. Here are revealed the great final scenes in the history of our world, events that already are casting their shadows before, the sound of their approach causing the earth to tremble and men’s hearts to fail them for fear.” Education, 178–180.

> ‘De Bijbel, en de Bijbel alleen, geeft een juiste voorstelling van deze dingen. Hier worden de grote laatste tonelen in de geschiedenis van onze wereld geopenbaard, gebeurtenissen die reeds hun schaduwen vooruitwerpen, terwijl het geluid van hun nadering de aarde doet beven en de harten van de mensen bezwijken van vrees.’ Education, 178–180.

This passage has much light for our time, but what I want to point out is that Sister White clearly identifies that the kingdom of history that preceded Babylon was Israel, not Assyria. The kingdoms of history that is used by theologians leave out Israel as a kingdom of history, in spite of the power and glory that was established during the reign of king Solomon, and in spite of inspiration’s direct testimony through Ezekiel and Ellen White that the crown of Israel passed to Babylon.

Deze passage bevat veel licht voor onze tijd, maar wat ik wil aanwijzen, is dat Zuster White duidelijk vaststelt dat het koninkrijk van de geschiedenis dat aan Babylon voorafging Israël was, niet Assyrië. De koninkrijken van de geschiedenis waarvan theologen gebruikmaken, laten Israël als een koninkrijk van de geschiedenis buiten beschouwing, ondanks de macht en heerlijkheid die tijdens de regering van koning Salomo werden gevestigd, en ondanks het rechtstreekse getuigenis van de inspiratie door Ezechiël en Ellen White dat de kroon van Israël op Babylon overging.

If we apply the inspired commentary to the kingdoms of history, we find that Israel needs to be counted among those kingdoms. Israel, Assyria and Egypt are kingdoms of history that preceded the first kingdom of Bible prophecy which was Babylon. Therefore, the fourth kingdom of “history” was Babylon, the fifth was Medo-Persia, the sixth was Greece, the seventh was pagan Rome, and the eighth was papal Rome, which was of the seven for it represents the second phase of pagan Rome. With the kingdoms of history papal Rome is the eighth, and is of the seven.

Indien wij het geïnspireerde commentaar toepassen op de koninkrijken van de geschiedenis, constateren wij dat Israël onder die koninkrijken moet worden meegeteld. Israël, Assyrië en Egypte zijn koninkrijken van de geschiedenis die voorafgingen aan het eerste koninkrijk van de Bijbelse profetie, namelijk Babylon. Daarom was het vierde koninkrijk van de „geschiedenis” Babylon, het vijfde was Medo-Perzië, het zesde was Griekenland, het zevende was heidens Rome, en het achtste was pauselijk Rome, dat uit de zeven was, want het vertegenwoordigt de tweede fase van heidens Rome. Met de koninkrijken van de geschiedenis is pauselijk Rome het achtste, en het is uit de zeven.

In Daniel seven we have the kingdoms of Bible prophecy represented by beasts. Babylon is the lion that was followed by the bear of Medo-Persia. The third was Greece as the leopard, and then Rome as the “dreadful and terrible” beast that had “iron teeth.” The terrible beast in agreement with the image of Daniel two is Rome, the fourth kingdom of Bible prophecy.

In Daniël zeven worden de koninkrijken van de Bijbelse profetie voorgesteld door beesten. Babylon is de leeuw, die werd gevolgd door de beer van Medo-Perzië. Het derde was Griekenland als de luipaard, en daarna Rome als het „vreeswekkende en verschrikkelijke” beest dat „ijzeren tanden” had. Het verschrikkelijke beest is, in overeenstemming met het beeld van Daniël twee, Rome, het vierde koninkrijk van de Bijbelse profetie.

The Millerites understood the fourth kingdom to be Rome, so they understood the characteristics of the terrible beast as such, and simply applied all the prophetic characteristics of the beast unto the fourth kingdom. They saw the distinction between pagan Rome and papal Rome in the passage, but could not see a fifth kingdom of Bible prophecy, for they correctly used the first mention of the kingdoms of Bible prophecy as their point of reference. But the distinction between the two Rome’s is in the passage, which allows us to consider the distinction between the two Rome’s as representing two kingdoms. But this is not the point we are considering.

De Millerieten verstonden het vierde koninkrijk als Rome; daarom verstonden zij de kenmerken van het verschrikkelijke beest dienovereenkomstig en pasten zij eenvoudig alle profetische kenmerken van het beest toe op het vierde koninkrijk. Zij zagen in de passage het onderscheid tussen het heidense Rome en het pauselijke Rome, maar konden geen vijfde koninkrijk van de Bijbelse profetie onderscheiden, want zij gebruikten terecht de eerste vermelding van de koninkrijken van de Bijbelse profetie als hun referentiepunt. Maar het onderscheid tussen de twee Romes ligt in de passage besloten, hetgeen ons toestaat het onderscheid tussen de twee Romes te beschouwen als de vertegenwoordiging van twee koninkrijken. Dit is echter niet het punt dat wij in overweging nemen.

> Thus he said, The fourth beast shall be the fourth kingdom upon earth, which shall be diverse from all kingdoms, and shall devour the whole earth, and shall tread it down, and break it in pieces. And the ten horns out of this kingdom are ten kings that shall arise: and another shall rise after them; and he shall be diverse from the first, and he shall subdue three kings. And he shall speak great words against the most High, and shall wear out the saints of the most High, and think to change times and laws: and they shall be given into his hand until a time and times and the dividing of time. But the judgment shall sit, and they shall take away his dominion, to consume and to destroy it unto the end. Daniel 7:23–26.

> Zo zei hij: Het vierde dier zal het vierde koninkrijk op aarde zijn, dat verschillen zal van alle koninkrijken, en het zal de gehele aarde verslinden, haar vertreden en in stukken breken. En de tien horens uit dit koninkrijk zijn tien koningen die zullen opstaan; en een ander zal na hen opstaan; en hij zal verschillen van de eersten, en hij zal drie koningen ten val brengen. En hij zal grote woorden spreken tegen de Allerhoogste, en hij zal de heiligen van de Allerhoogste afmatten, en menen tijden en wetten te veranderen; en zij zullen in zijn hand worden gegeven tot een tijd en tijden en een verdeling van tijd. Maar het gericht zal zitting houden, en men zal zijn heerschappij wegnemen, om die te verdelgen en te vernietigen tot het einde. Daniël 7:23–26.

The fourth kingdom in Daniel two is Rome. The ten horns represent the ten nations that represent the kingdom of pagan Rome, and before papal Rome would take control of the world in 538, three of those kingdoms would be removed, or plucked up. Then the “little” “horn” of verse eight with “eyes like the eyes of man, and a mouth speaking great things,” would arise. If we have ten horns in the fourth kingdom and three are removed in order for the “little horn” to replace those three horns, then when the three horns are removed it leaves seven horns, and the little horn is the eighth, for Rome always comes up eighth and is of the seven. There is much light concerning Rome in its two phases in this chapter, but we are simply here providing a second witness that prophetically as well as historically, Rome comes up eighth and is of the seven.

Het vierde koninkrijk in Daniël twee is Rome. De tien horens vertegenwoordigen de tien naties die het koninkrijk van het heidense Rome vertegenwoordigen, en voordat het pauselijke Rome in 538 de heerschappij over de wereld zou overnemen, zouden drie van die koninkrijken worden weggenomen, of uitgerukt. Dan zou de „kleine” „hoorn” van vers acht, met „ogen als mensenogen, en een mond sprekende grote dingen”, opkomen. Als wij tien horens hebben in het vierde koninkrijk en er drie worden weggenomen opdat de „kleine hoorn” die drie horens zou vervangen, dan blijven er, wanneer de drie horens worden weggenomen, zeven horens over, en de kleine hoorn is de achtste, want Rome komt altijd als achtste op en is uit de zeven. Er is in dit hoofdstuk veel licht aangaande Rome in zijn twee fasen, maar wij verschaffen hier eenvoudig slechts een tweede getuige dat Rome, zowel profetisch als historisch, als achtste opkomt en uit de zeven is.

In chapter eight we find the enlargement of chapter seven. The chapter once again identifies the kingdoms of Bible prophecy but leaves off the first kingdom of Babylon for when Daniel received the vision of chapter eight it was very close to the end of Babylon. In the chapter Medo-Persia is represented by a ram that had two horns. Greece is represented by a goat with one horn that is broken and produces four horns out of the broken horn. Then a “little horn” follows after Greece, and once again the little horn is representing Rome. Though Rome was not a direct descendant from the empire of Greece, the passage portrays the little horn as coming out of one of the four horns that arose in the Greek kingdom after the first horn—representing Alexander the Great—was broken. Rome was not a descendant of the Greeks, but it began its conquering of the world from the area of Greece, and in that sense, it came out of one of those four horns.

In hoofdstuk acht vinden wij de uitbreiding van hoofdstuk zeven. Het hoofdstuk identificeert opnieuw de koninkrijken van de Bijbelse profetie, maar laat het eerste koninkrijk, Babylon, buiten beschouwing; want toen Daniël het visioen van hoofdstuk acht ontving, was het einde van Babylon zeer nabij. In dit hoofdstuk wordt Medo-Perzië voorgesteld door een ram die twee horens had. Griekenland wordt voorgesteld door een geitenbok met één horen, die gebroken wordt en uit de gebroken horen vier horens doet voortkomen. Daarna volgt na Griekenland een „kleine horen”, en opnieuw stelt die kleine horen Rome voor. Hoewel Rome geen rechtstreekse afstammeling was van het Griekse rijk, beeldt de passage de kleine horen af als voortkomend uit een van de vier horens die in het Griekse koninkrijk opkwamen nadat de eerste horen — die Alexander de Grote voorstelt — gebroken was. Rome was geen afstammeling van de Grieken, maar het begon zijn verovering van de wereld vanuit het gebied van Griekenland, en in die zin kwam het voort uit een van die vier horens.

We therefore find in chapter eight a second witness to chapter seven. Medo-Persia had two horns, Greece had one and thereafter four more horns. That equals seven horns before Rome’s as the little horn came out of one of Greece’s four horns. Two plus one plus four equals seven, then Rome, the little horn, is the eighth and it is of the seven. It is worth noting that in this passage that identifies that Rome comes out of one of the Greek horns is one of the greatest prophetic arguments that Miller and his co-laborers had to meet in their history.

Wij vinden daarom in hoofdstuk acht een tweede getuigenis voor hoofdstuk zeven. Medo-Perzië had twee horens, Griekenland had er één en daarna nog eens vier horens. Dat maakt samen zeven horens vóór die van Rome, aangezien de kleine horen uit een van de vier horens van Griekenland voortkwam. Twee plus één plus vier is zeven; vervolgens is Rome, de kleine horen, de achtste, en het is uit de zeven. Het is vermeldenswaard dat in deze passage, die aanduidt dat Rome uit een van de Griekse horens voortkomt, een van de grootste profetische argumenten gelegen is waarmee Miller en zijn mede-arbeiders in hun geschiedenis geconfronteerd werden.

The Protestants of that history insisted that the little horn of Rome could not be Rome, for the prophecy identifies that the little horn came out from one of the four Grecian horns. They therefore argued that the little horn represented Antiochus Epiphanes who was one of the Seleucid kings that carried on through history after the division of Alexander the Great’s demise. The argument of Millerite history over this issue was so great that on the 1843 chart the argument against the Protestant teaching that was based upon the fact that Daniel saw the little horn come out from one of the four Grecian horns and therefore could not identify Rome, for Rome did not descend from Greece. The argument impacted all the passages in Daniel where Rome is identified. The Protestant position included that the “robbers of thy people” in verse fourteen of Daniel eleven had to be Antiochus Epiphanes. The Millerites therefore included upon the chart that Sister White identified was “directed by the hand of the Lord and should not be altered,” a reference to Antiochus Epiphanes identifying why he could not have been that fourth kingdom. Does Rome establish the vision of prophetic history or did a Seleucid king that died over a hundred years before Christ was born represent the power that stood up against Christ at his crucifixion?

De protestanten van die geschiedenis hielden vol dat de kleine hoorn van Rome niet Rome kon zijn, want de profetie duidt aan dat de kleine hoorn uit een van de vier Griekse horens voortkwam. Zij betoogden daarom dat de kleine hoorn Antiochus Epiphanes voorstelde, die een van de Seleucidische koningen was die in de geschiedenis voortgingen na de verdeling die volgde op het heengaan van Alexander de Grote. De kracht van het betoog in de Milleritische geschiedenis over deze kwestie was zo groot, dat op de kaart van 1843 het argument werd weergegeven tegen de protestantse leer, die berustte op het feit dat Daniël de kleine hoorn uit een van de vier Griekse horens zag voortkomen en deze daarom Rome niet kon aanduiden, aangezien Rome niet uit Griekenland voortkwam. Dit betoog had gevolgen voor alle passages in Daniël waarin Rome wordt aangeduid. Het protestantse standpunt hield tevens in dat de „roverbenden van uw volk” in vers veertien van Daniël elf Antiochus Epiphanes moesten zijn. De Millerieten namen daarom op de kaart, waarvan Zuster White verklaarde dat deze „door de hand des Heeren geleid was en niet veranderd mocht worden”, een verwijzing op naar Antiochus Epiphanes, waarmee werd aangeduid waarom hij dat vierde koninkrijk niet geweest kon zijn. Vestigt Rome het gezicht van de profetische geschiedenis, of vertegenwoordigde een Seleucidische koning die meer dan honderd jaar vóór de geboorte van Christus stierf de macht die opstond tegen Christus bij zijn kruisiging?

The question that could be raised is, why was Daniel shown Rome coming out of one of the Grecian horns, if Rome was not a direct descendant of Greece? The answer is that the beginning of Rome’s rise to power began in that region which had formerly been Greek territory, but why was the prophecy portrayed in such a way to allow for that confusion?

De vraag die gesteld zou kunnen worden, is: waarom werd Daniël Rome getoond als voortkomend uit een van de Griekse horens, als Rome geen rechtstreekse afstammeling van Griekenland was? Het antwoord is dat het begin van Romes opkomst tot macht aanving in die streek die vroeger Grieks gebied was geweest; maar waarom werd de profetie op zodanige wijze weergegeven dat die verwarring mogelijk werd gemaakt?

At least one answer, beyond the importance of noting where Rome began to rise, is that the enigma of Rome always coming up eighth and being of the seven is answered by Rome being associated with the territory of Greece, in order to retain the enigma’s point of Rome being of the seven. The enigma is that important, though the Millerites could never had understood that concept from their vantage point in history. The fact that all the references upon not only the 1843, but also the 1850 chart are illustrations of subjects that are directly addressed in God’s prophetic Word, except for the one reference that emphasizes that Antiochus Epiphanes is not the power that stood against Christ, makes the addition to the chart very significant. How sad is it that when Adventism left their foundations, they find themselves today teaching that the power of verse fourteen of Daniel eleven is Antiochus Epiphanes and not Rome! They now teach what the Millerites opposed so strongly that they represented that controversy upon the 1843 chart!

Ten minste één antwoord, naast het belang om op te merken waar Rome begon op te komen, is dat het raadsel dat Rome steeds als achtste opkomt en uit de zeven is, wordt beantwoord doordat Rome met het gebied van Griekenland wordt verbonden, teneinde het wezenlijke punt van het raadsel te behouden, namelijk dat Rome uit de zeven is. Dat raadsel is zó belangrijk, hoewel de Millerieten dat begrip vanuit hun historische gezichtspunt nooit hadden kunnen verstaan. Het feit dat alle verwijzingen op niet alleen de kaart van 1843, maar ook op de kaart van 1850, illustraties zijn van onderwerpen die rechtstreeks in Gods profetisch Woord worden behandeld, met uitzondering van die ene verwijzing die benadrukt dat Antiochus Epiphanes niet de macht is die tegen Christus opstond, maakt die toevoeging aan de kaart zeer betekenisvol. Hoe droevig is het dat, toen het adventisme zijn fundamenten verliet, het zich vandaag de dag in de positie bevindt te onderwijzen dat de macht van vers veertien van Daniël elf Antiochus Epiphanes is en niet Rome! Zij onderwijzen nu wat de Millerieten zó krachtig bestreden dat zij die controverse op de kaart van 1843 hebben weergegeven!

The kingdoms of history identify that Rome comes up eighth and is of the seven. The “little horn” in chapter seven that speaks “great words against the Most High” comes up eighth and is of the seven. The horns of chapter eight identify that Rome comes up eighth and is of the seven.

De koninkrijken van de geschiedenis duiden erop dat Rome als achtste opkomt en uit de zeven is. De „kleine hoorn” in hoofdstuk zeven, die „grote woorden tegen de Allerhoogste” spreekt, komt als achtste op en is uit de zeven. De horens van hoofdstuk acht duiden erop dat Rome als achtste opkomt en uit de zeven is.

In the next article we will consider how modern Rome, as represented in Revelation seventeen comes up eighth and is of the seven. We will then return to Daniel two and identify why Daniel two’s four kingdoms, which is the first mention of the kingdoms of Bible prophecy, is in agreement with Revelation seventeen’s eight kingdoms.

In het volgende artikel zullen wij overwegen hoe het moderne Rome, zoals voorgesteld in Openbaring zeventien, als achtste opkomt en uit de zeven is. Daarna zullen wij terugkeren naar Daniël twee en vaststellen waarom de vier koninkrijken van Daniël twee, die de eerste vermelding vormen van de koninkrijken van de Bijbelprofetie, in overeenstemming zijn met de acht koninkrijken van Openbaring zeventien.

Back to Articles