Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Thirty-Two

Het Boek Daniël - Nummer honderd tweeëndertig

Unveiling the Prophetic Significance of the Second Test: Understanding the Image of the Beast and the Sealing Time of the 144,000

Onthulling van de profetische betekenis van de tweede beproeving: begrip van het beeld van het beest en de verzegelingstijd van de 144.000

Author

Jeff Pippenger

Published

March 12, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

In previous articles we spent time identifying the prophetic characteristics of the second test of the three tests represented by the three angels. Each angel represents a specific test, and the second test is represented as a visual test. We identified all three angels, and their respective tests are identified also in Daniel chapter one, where the second of the three tests was based upon the appearance of Daniel and the three worthies after they ate the vegetarian diet, instead of the Babylonian diet. Another characteristic of the second test is that it often is represented by a representation of the combination of Church and State.

In eerdere artikelen hebben wij tijd besteed aan het vaststellen van de profetische kenmerken van de tweede beproeving van de drie beproevingen die door de drie engelen worden voorgesteld. Elke engel vertegenwoordigt een specifieke beproeving, en de tweede beproeving wordt voorgesteld als een visuele beproeving. Wij hebben alle drie de engelen geïdentificeerd, en hun respectieve beproevingen worden eveneens aangeduid in Daniël hoofdstuk één, waar de tweede van de drie beproevingen was gebaseerd op het uiterlijk van Daniël en de drie waardigen nadat zij het vegetarische dieet hadden gegeten, in plaats van het Babylonische dieet. Een ander kenmerk van de tweede beproeving is dat zij vaak wordt voorgesteld door een uitbeelding van de vereniging van Kerk en Staat.

All three angels and their respective tests are identified in the fall of Nimrod’s Babel in Genesis chapter eleven. The three tests are there represented by the three times the expression of “go to” is used in verses three, four and seven. The second expression of “go to,” in verse four marks the test of the second angel.

Alle drie engelen en hun respectieve beproevingen worden aangeduid in de val van Nimrods Babel in Genesis hoofdstuk elf. De drie beproevingen worden daar weergegeven door de drie maal dat de uitdrukking „welaan” wordt gebruikt in de verzen drie, vier en zeven. De tweede uitdrukking „welaan”, in vers vier, markeert de beproeving van de tweede engel.

> And they said, Go to, let us build us a city and a tower, whose top may reach unto heaven; and let us make us a name, lest we be scattered abroad upon the face of the whole earth. Genesis 11:4.

> En zij zeiden: Welaan, laten wij voor ons een stad bouwen en een toren, waarvan de top tot aan de hemel reikt; en laten wij ons een naam maken, opdat wij niet over de gehele aardbodem verspreid worden. Genesis 11:4.

A city represents a state, and a tower represents a church. They also desired a specific character, as represented in their desire to make themselves a name. In the second test character is often manifested, and it is done so in contrast with an opposite character, as represented by Cain and Abel, the wise and foolish virgins, or in Daniel’s second test in the visual appearance between those who ate the diet of Babylon, as opposed to those who ate pulse.

Een stad stelt een staat voor, en een toren stelt een kerk voor. Zij verlangden ook naar een bepaald karakter, zoals tot uitdrukking komt in hun verlangen zich een naam te maken. In de tweede beproeving wordt het karakter vaak geopenbaard, en dit geschiedt in tegenstelling tot een tegengesteld karakter, zoals voorgesteld door Kaïn en Abel, de wijze en dwaze maagden, of in Daniëls tweede beproeving in het uiterlijke voorkomen van hen die het voedsel van Babylon aten, tegenover hen die peulvruchten aten.

> Prove thy servants, I beseech thee, ten days; and let them give us pulse to eat, and water to drink. Then let our countenances be looked upon before thee, and the countenance of the children that eat of the portion of the king’s meat: and as thou seest, deal with thy servants. So he consented to them in this matter, and proved them ten days. And at the end of ten days their countenances appeared fairer and fatter in flesh than all the children which did eat the portion of the king’s meat. Daniel 2:12–15.

> Stel toch uw dienaren, ik bid u, tien dagen op de proef; en laat men ons plantaardig voedsel te eten geven en water te drinken. Daarna moge men voor uw aangezicht ons uiterlijk bezien, en het uiterlijk van de jongelingen die van de spijze van de koning eten; en handel dan met uw dienaren naar hetgeen gij ziet. Toen stemde hij in deze zaak met hen in en stelde hen tien dagen op de proef. En aan het einde van de tien dagen bleek hun uiterlijk schoner en welgedaner van vlees te zijn dan dat van alle jongelingen die van de spijze van de koning aten. Daniël 2:12–15.

In the Millerite history, the test of the second angel manifested two classes of worshippers. The class that failed the test became the daughters of Rome, the other class were the faithful who continue to follow the advancing light. The daughters of Rome reflect the prophetic makeup of the mother, and the mother who they became daughters of is identified as the mother of harlots. Prophetically a harlot is a church which enters into a relationship with the state, as is the image of the papacy.

In de geschiedenis van de Millerieten openbaarde de beproeving van de tweede engel twee klassen van aanbidders. De klasse die in de beproeving faalde, werd de dochters van Rome; de andere klasse waren de getrouwen die het voortschrijdende licht blijven volgen. De dochters van Rome weerspiegelen de profetische gesteldheid van de moeder, en de moeder van wie zij dochters werden, wordt aangeduid als de moeder der hoeren. Profetisch gezien is een hoer een kerk die een verhouding met de staat aangaat, zoals het beeld van het pausdom is.

The first of the three angels in Revelation chapter fourteen, possesses all three tests of each of the three angels, as does Daniel chapter one. In Daniel twelve the three-step testing process is also identified, so the three-step testing process is in both the beginning and ending of the book of Daniel.

De eerste van de drie engelen in Openbaring hoofdstuk veertien bezit alle drie de beproevingen van elk van de drie engelen, evenals Daniël hoofdstuk één. In Daniël twaalf wordt het drievoudige beproevingsproces eveneens aangeduid, zodat het drievoudige beproevingsproces zich zowel aan het begin als aan het einde van het boek Daniël bevindt.

> Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:10.

> Velen zullen gereinigd, wit gemaakt en beproefd worden; maar de goddelozen zullen goddeloos handelen; en geen van de goddelozen zal het verstaan; maar de wijzen zullen het verstaan. Daniël 12:10.

The first test in verse twelve is the purification which occurs in the courtyard of the sanctuary where the lamb is slain and justification is imputed to the sinner. The second test in verse twelve is to be made white, which is represented by the holy place in the sanctuary, which represents when sanctification is imparted to the believer. The third step is to be tried, which represents the judgment of the Most Holy Place where God’s people are sealed, and glorification is accomplished. The two classes of worshippers are represented by the wicked who do not understand, and the wise who do understand.

De eerste beproeving in vers twaalf is de reiniging die plaatsvindt in de voorhof van het heiligdom, waar het lam wordt geslacht en rechtvaardiging aan de zondaar wordt toegerekend. De tweede beproeving in vers twaalf is wit gemaakt te worden, hetgeen wordt voorgesteld door het heilige in het heiligdom, dat weergeeft wanneer heiliging aan de gelovige wordt meegedeeld. De derde stap is beproefd te worden, hetgeen het oordeel van het Allerheiligste voorstelt, waar Gods volk wordt verzegeld en de verheerlijking wordt volbracht. De twee klassen van aanbidders worden voorgesteld door de goddelozen, die niet verstaan, en de wijzen, die wel verstaan.

The second test, which is represented many times in the sacred Word, represents a visual test, where two classes of worshippers are manifested, and the combination of Church and State is symbolized. Just as important is that a characteristic of the second test is that it precedes the third test, and the third test represents judgment. There is an important caveat to the judgment of the third test though, for each of the three tests involve a judgment, but the first two tests are placed in a history where character development is still possible. The third test is different, in that it is a prophetic litmus test, which simply identifies which class of worshipper you had become in the previous two steps of the testing process.

De tweede beproeving, die vele malen in het heilige Woord wordt voorgesteld, vertegenwoordigt een visuele beproeving, waarin twee klassen van aanbidders worden geopenbaard, en de vereniging van Kerk en Staat wordt gesymboliseerd. Even belangrijk is dat een kenmerk van de tweede beproeving is dat zij aan de derde beproeving voorafgaat, en de derde beproeving vertegenwoordigt het oordeel. Er is echter een belangrijke kanttekening bij het oordeel van de derde beproeving, want elk van de drie beproevingen houdt een oordeel in, maar de eerste twee beproevingen zijn geplaatst in een geschiedenis waarin karakterontwikkeling nog mogelijk is. De derde beproeving verschilt daarin, dat zij een profetische lakmoesproef is, die eenvoudig vaststelt tot welke klasse van aanbidders u in de voorgaande twee fasen van het beproevingsproces was geworden.

In the sealing time of the one hundred and forty-four thousand which began on September 11, 2001, and ends at the Sunday law in the United States, there are three tests. The first test was when the angel descended on September 11, 2001, and in agreement with the angel that descended in Millerite history on August 11, 1840, the test is then a test upon diet. In Daniel chapter one, the first test was when Daniel purposed in his heart not to eat the king’s diet. When the Holy Spirit descended at Christ’s baptism and He then fasted for forty days, His first test was diet.

In de verzegelingstijd van de honderdvierenveertigduizend, die begon op 11 september 2001 en eindigt bij de zondagswet in de Verenigde Staten, zijn er drie beproevingen. De eerste beproeving vond plaats toen de engel neerdaalde op 11 september 2001, en in overeenstemming met de engel die in de Milleritische geschiedenis neerdaalde op 11 augustus 1840, is die beproeving dus een beproeving inzake het dieet. In Daniël hoofdstuk één vond de eerste beproeving plaats toen Daniël zich in zijn hart voornam niet te eten van het dieet van de koning. Toen de Heilige Geest neerdaalde bij de doop van Christus en Hij vervolgens veertig dagen vastte, was Zijn eerste beproeving het dieet.

The third and final test in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand is the Sunday law. At that time all those who have an understanding of the claims of the seventh-day Sabbath, and who choose to worship on the day of the sun will receive the mark of the beast, and they are lost for eternity. After three years, in Daniel chapter one, Daniel and the three worthies were taken before Nebuchadnezzar (a symbol of the Sunday law), to be judged on their training over the previous three years. When the Father and Son went down in Nimrod’s story of rebellion at the third “go to,” it was to confuse their language and scatter them abroad, The third test is the litmus test that separates the two classes for eternity.

De derde en laatste beproeving in de verzegelingstijd van de honderd vierenveertigduizend is de zondagswet. In die tijd zullen allen die inzicht hebben in de aanspraken van de sabbat van de zevende dag, en die ervoor kiezen op de dag van de zon te aanbidden, het merkteken van het beest ontvangen, en zij zijn voor de eeuwigheid verloren. Na drie jaar werden in Daniël hoofdstuk één Daniël en de drie waardigen voor Nebukadnezar geleid (een symbool van de zondagswet), om beoordeeld te worden op hun opleiding gedurende de voorgaande drie jaar. Toen de Vader en de Zoon in Nimrods verhaal van opstand bij het derde „gaat” neerdaalden, was het om hun taal te verwarren en hen over de aarde te verstrooien. De derde beproeving is de lakmoesproef die de twee klassen voor de eeuwigheid van elkaar scheidt.

> “Both the parable of the tares and that of the net plainly teach that there is no time when all the wicked will turn to God. The wheat and the tares grow together until the harvest. The good and the bad fish are together drawn ashore for a final separation.

> “Zowel de gelijkenis van het onkruid als die van het net leren duidelijk dat er geen tijd zal zijn waarin alle goddelozen zich tot God zullen bekeren. De tarwe en het onkruid groeien samen op tot aan de oogst. De goede en de slechte vissen worden samen aan land getrokken voor een uiteindelijke scheiding.

> “Again, these parables teach that there is to be no probation after the judgment. When the work of the gospel is completed, there immediately follows the separation between the good and the evil, and the destiny of each class is forever fixed.” Christ’s Object Lessons, 123.

> “Voorts leren deze gelijkenissen dat er na het oordeel geen genadetijd meer zal zijn. Wanneer het werk van het evangelie voltooid is, volgt onmiddellijk de scheiding tussen de goeden en de kwaden, en het lot van elke klasse staat voor eeuwig vast.” Lessen uit het leven van alledag, 123.

The sealing time of the one hundred and forty-four thousand ends at the soon-coming Sunday law, and between that third test, and the first test that arrived on September 11, 2001, the second test is brought upon Laodicean Adventism. There is “no probation after judgment,” for the work of the gospel is then completed for the one hundred and forty-four thousand.

De verzegelingstijd van de honderdvierenvijftigduizend eindigt bij de spoedig komende zondagswet, en tussen die derde beproeving en de eerste beproeving die op 11 september 2001 kwam, wordt de tweede beproeving over het Laodiceïsche adventisme gebracht. Er is “geen genadetijd na het oordeel”, want het werk van het evangelie is dan voltooid voor de honderdvierenvijftigduizend.

Sister White teaches in several places that if we do not pass the first test, then we cannot pass the second test, and without successfully passing the second test we will manifest our failure at the third, litmus test.

Zuster White leert op verschillende plaatsen dat, indien wij de eerste beproeving niet doorstaan, wij de tweede beproeving evenmin kunnen doorstaan, en dat wij, zonder de tweede beproeving met goed gevolg te doorstaan, bij de derde, beslissende lakmoesproef ons falen zullen openbaren.

> “I was pointed back to the proclamation of the first advent of Christ. John was sent in the spirit and power of Elijah to prepare the way of Jesus. Those who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus. Their opposition to the message that foretold His coming placed them where they could not readily receive the strongest evidence that He was the Messiah. Satan led on those who rejected the message of John to go still farther, to reject and crucify Christ. In doing this they placed themselves where they could not receive the blessing on the day of Pentecost, which would have taught them the way into the heavenly sanctuary. The rendering of the veil of the temple showed that the Jewish sacrifices and ordinances would no longer be received. The great Sacrifice had been offered and had been accepted, and the Holy Spirit which descended on the day of Pentecost carried the minds of the disciples from the earthly sanctuary to the heavenly, where Jesus had entered by His own blood, to shed upon His disciples the benefits of His atonement. But the Jews were left in total darkness. They lost all the light which they might have had upon the plan of salvation, and still trusted in their useless sacrifices and offerings. The heavenly sanctuary had taken the place of the earthly, yet they had no knowledge of the change. Therefore they could not be benefited by the mediation of Christ in the holy place.

> „Ik werd terugverwezen naar de verkondiging van de eerste komst van Christus. Johannes werd gezonden in de geest en kracht van Elia om de weg voor Jezus te bereiden. Zij die het getuigenis van Johannes verwierpen, werden niet gebaat door de leringen van Jezus. Hun verzet tegen de boodschap die Zijn komst voorzegde, plaatste hen daar waar zij het sterkste bewijs dat Hij de Messias was, niet gemakkelijk konden aannemen. Satan dreef hen die de boodschap van Johannes verwierpen ertoe nog verder te gaan, Christus te verwerpen en te kruisigen. Door dit te doen plaatsten zij zichzelf daar waar zij de zegen op de Pinksterdag, die hun de weg naar het hemelse heiligdom zou hebben geleerd, niet konden ontvangen. Het scheuren van het voorhangsel van de tempel toonde aan dat de Joodse offers en verordeningen niet langer zouden worden aangenomen. Het grote Offer was gebracht en was aangenomen, en de Heilige Geest, die op de Pinksterdag neerdaalde, richtte de gedachten van de discipelen van het aardse heiligdom op het hemelse, waar Jezus met Zijn eigen bloed was binnengegaan, om over Zijn discipelen de weldaden van Zijn verzoening uit te storten. Maar de Joden werden in volslagen duisternis achtergelaten. Zij verloren al het licht dat zij over het heilsplan hadden kunnen hebben, en vertrouwden nog steeds op hun nutteloze offers en gaven. Het hemelse heiligdom had de plaats van het aardse ingenomen, en toch hadden zij geen kennis van die verandering. Daarom konden zij geen baat vinden bij de bemiddeling van Christus in het heilige.”

> “Many look with horror at the course of the Jews in rejecting and crucifying Christ; and as they read the history of His shameful abuse, they think they love Him, and would not have denied Him as did Peter, or crucified Him as did the Jews. But God who reads the hearts of all, has brought to the test that love for Jesus which they professed to feel. All heaven watched with the deepest interest the reception of the first angel’s message. But many who professed to love Jesus, and who shed tears as they read the story of the cross, derided the good news of His coming. Instead of receiving the message with gladness, they declared it to be a delusion. They hated those who loved His appearing and shut them out of the churches. Those who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary. And by rejecting the two former messages, they have so darkened their understanding that they can see no light in the third angel’s message, which shows the way into the most holy place. I saw that as the Jews crucified Jesus, so the nominal churches had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the way into the most holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there. Like the Jews, who offered their useless sacrifices, they offer up their useless prayers to the apartment which Jesus has left; and Satan, pleased with the deception, assumes a religious character, and leads the minds of these professed Christians to himself, working with his power, his signs and lying wonders, to fasten them in his snare.” Early Writings, 259–261.

> “Velen zien met afgrijzen op de handelwijze van de Joden in hun verwerping en kruisiging van Christus; en wanneer zij de geschiedenis van Zijn smadelijke mishandeling lezen, menen zij dat zij Hem liefhebben en Hem niet verloochend zouden hebben zoals Petrus deed, noch Hem gekruisigd zouden hebben zoals de Joden deden. Maar God, die de harten van allen leest, heeft die liefde tot Jezus, waarvan zij beweerden haar te gevoelen, op de proef gesteld. De gehele hemel sloeg met de diepste belangstelling gade hoe de boodschap van de eerste engel werd ontvangen. Maar velen die beweerden Jezus lief te hebben, en die tranen stortten wanneer zij het verhaal van het kruis lazen, bespotten het goede nieuws van Zijn komst. In plaats van de boodschap met blijdschap te ontvangen, verklaarden zij haar tot een misleiding. Zij haatten hen die Zijn verschijning liefhadden en sloten hen uit de kerken uit. Zij die de eerste boodschap verwierpen, konden door de tweede niet gebaat worden; evenmin hadden zij baat bij de middernachtsroep, die hen moest voorbereiden om door het geloof met Jezus het allerheiligste van het hemelse heiligdom binnen te gaan. En doordat zij de beide voorgaande boodschappen hebben verworpen, hebben zij hun verstand zó verduisterd dat zij geen licht kunnen zien in de boodschap van de derde engel, die de weg wijst naar het allerheiligste. Ik zag dat, zoals de Joden Jezus kruisigden, de naamchristelijke kerken deze boodschappen hadden gekruisigd, en daarom hebben zij geen kennis van de weg naar het allerheiligste, en kunnen zij niet gebaat worden door de voorbede van Jezus aldaar. Gelijk de Joden, die hun nutteloze offers brachten, zenden zij hun nutteloze gebeden op naar het vertrek dat Jezus heeft verlaten; en Satan, verheugd over de misleiding, neemt een godsdienstig karakter aan en leidt de gedachten van deze belijdende christenen tot zichzelf, terwijl hij met zijn macht, zijn tekenen en leugenachtige wonderen werkt om hen in zijn strik vast te houden.” Early Writings, 259–261.

If we will not accept the warning message represented by September 11, 2001, then we will certainly accept the Sunday law when it arrives, presuming we are still alive. That being said, the test where we determine our eternal destiny, and the test we must pass before we are sealed at the Sunday law, which is the test we must pass before probation closes, is the second test, and it is the test of the image of the beast.

Als wij de waarschuwingsboodschap die door 11 september 2001 wordt voorgesteld niet willen aannemen, dan zullen wij de zondagswet, wanneer zij komt, zeker aannemen, aangenomen dat wij dan nog in leven zijn. Dat gezegd hebbende, is de beproeving waarin wij onze eeuwige bestemming bepalen, en de beproeving die wij moeten doorstaan voordat wij bij de zondagswet verzegeld worden, hetgeen de beproeving is die wij moeten doorstaan voordat de genadetijd sluit, de tweede beproeving, en het is de beproeving van het beeld van het beest.

> “The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided. Your position is such a jumble of inconsistencies that but few will be deceived.

> „De Heer heeft mij duidelijk getoond dat het beeld van het beest zal worden opgericht voordat de genadetijd wordt afgesloten; want het zal de grote beproeving voor het volk van God zijn, waardoor hun eeuwige bestemming zal worden beslist. Uw standpunt is zulk een warboel van tegenstrijdigheden dat slechts weinigen erdoor misleid zullen worden.״

> “In Revelation 13 this subject is plainly presented; [Revelation 13:11–17, quoted].

> „In Openbaring 13 wordt dit onderwerp duidelijk uiteengezet; [Openbaring 13:11–17, geciteerd].”

> “This is the test that the people of God must have before they are sealed. All who proved their loyalty to God by observing His law, and refusing to accept a spurious sabbath, will rank under the banner of the Lord God Jehovah, and will receive the seal of the living God. Those who yield the truth of heavenly origin and accept the Sunday sabbath, will receive the mark of the beast.” Manuscript Releases, volume 15, 15.

> “Dit is de beproeving die het volk van God moet ondergaan voordat het verzegeld wordt. Allen die hun trouw aan God hebben bewezen door Zijn wet te onderhouden en te weigeren een valse sabbat te aanvaarden, zullen zich scharen onder de banier van de Heere God Jehovah, en zullen het zegel van de levende God ontvangen. Zij die de waarheid van hemelse oorsprong prijsgeven en de zondagssabbat aanvaarden, zullen het merkteken van het beest ontvangen.” Manuscript Releases, deel 15, 15.

The second test in the sealing time of the one-hundred and forty-four thousand is a prophetic visual test. It requires the recognition of the formation of the image of the beast in the United States, and that test can only be revealed through God’s prophetic Word. More than that, God’s prophetic Word will only be understood by those who choose to eat the message of the latter rain, which is represented as the methodology of line upon line. If we refuse to eat the message that is in the hand of the mighty angel of Revelation eighteen when he descends, we will not possess the ability to recognize the formation of the image of the beast.

De tweede beproeving in de verzegelingstijd van de honderdvierenvijftigduizend is een profetische visuele beproeving. Zij vereist de herkenning van de vorming van het beeld van het beest in de Verenigde Staten, en die beproeving kan alleen door Gods profetische Woord worden geopenbaard. Meer nog, Gods profetische Woord zal alleen worden verstaan door hen die ervoor kiezen de boodschap van de late regen te eten, welke wordt voorgesteld als de methodologie van regel op regel. Indien wij weigeren de boodschap te eten die in de hand is van de machtige engel van Openbaring achttien wanneer hij neerdaalt, zullen wij niet het vermogen bezitten de vorming van het beeld van het beest te herkennen.

In order to eat the message in the angel’s hand it requires that the student of prophecy can see that the angel has a message in his hand. When the mighty angel of Revelation eighteen descends, the verse does not identify anything in his hand, but the methodology of line upon line establishes upon several witnesses that there is always a message in the hand of the angels who descend. Those who reject the methodology of line upon line, are blind to the message that provides the evidence that the image of the beast is forming in the United States. That must be recognized, for our eternal destiny is based upon recognizing this truth. Line upon line, Sister White identifies the prophetic characteristics of the first angel with the same characteristics of the mighty angel of Revelation chapter eighteen.

Om de boodschap in de hand van de engel te eten, is het vereist dat de student van de profetie kan zien dat de engel een boodschap in zijn hand heeft. Wanneer de machtige engel van Openbaring achttien neerdaalt, vermeldt het vers niet dat hij iets in zijn hand heeft, maar de methodologie van regel op regel stelt op grond van verscheidene getuigen vast dat er altijd een boodschap is in de hand van de engelen die neerdalen. Degenen die de methodologie van regel op regel verwerpen, zijn blind voor de boodschap die het bewijs levert dat het beeld van het beest zich in de Verenigde Staten vormt. Dat moet worden onderkend, want onze eeuwige bestemming is gebaseerd op het erkennen van deze waarheid. Regel op regel identificeert zuster White de profetische kenmerken van de eerste engel met dezelfde kenmerken van de machtige engel van Openbaring hoofdstuk achttien.

> “I was shown the interest which all heaven had taken in the work going on upon the earth. Jesus commissioned a mighty angel to descend and warn the inhabitants of the earth to prepare for His second appearing. As the angel left the presence of Jesus in heaven, an exceedingly bright and glorious light went before him. I was told that his mission was to lighten the earth with his glory and warn man of the coming wrath of God. Multitudes received the light. Some of these seemed to be very solemn, while others were joyful and enraptured. All who received the light turned their faces toward heaven and glorified God. Though it was shed upon all, some merely came under its influence, but did not heartily receive it. Many were filled with great wrath. Ministers and people united with the vile and stoutly resisted the light shed by the mighty angel. But all who received it withdrew from the world and were closely united with one another.

> „Mij werd getoond welk belang de gehele hemel stelde in het werk dat op aarde voortging. Jezus gaf een machtige engel opdracht neer te dalen en de bewoners van de aarde te waarschuwen zich voor te bereiden op Zijn tweede verschijning. Toen de engel de tegenwoordigheid van Jezus in de hemel verliet, ging een buitengewoon helder en heerlijk licht vóór hem uit. Mij werd gezegd dat zijn zending was de aarde met zijn heerlijkheid te verlichten en de mens te waarschuwen voor de komende toorn van God. Menigten ontvingen het licht. Sommigen van hen schenen zeer ernstig te zijn, terwijl anderen blij en verrukt waren. Allen die het licht ontvingen, keerden hun aangezicht naar de hemel en verheerlijkten God. Hoewel het over allen werd uitgestort, kwamen sommigen slechts onder de invloed ervan, maar namen het niet van harte aan. Velen werden vervuld van grote toorn. Predikanten en volk verenigden zich met het verachtelijke en boden hardnekkig weerstand aan het licht dat door de machtige engel werd uitgestraald. Maar allen die het ontvingen, trokken zich uit de wereld terug en waren nauw met elkander verenigd.״

> “Satan and his angels were busily engaged in seeking to attract the minds of as many as possible from the light. The company who rejected it were left in darkness. I saw the angel of God watching with the deepest interest His professed people, to record the character which they developed as the message of heavenly origin was presented to them. And as very many who professed love for Jesus turned from the heavenly message with scorn, derision, and hatred, an angel with a parchment in his hand made the shameful record. All heaven was filled with indignation that Jesus should be thus slighted by His professed followers.” Early Writings, 245, 246.

> „Satan en zijn engelen waren ijverig bezig te trachten de aandacht van zovelen als mogelijk van het licht af te trekken. De groep die dit verwierp, werd in duisternis achtergelaten. Ik zag de engel van God met de diepste belangstelling waken over Zijn belijdend volk, om het karakter vast te leggen dat zij ontwikkelden toen de boodschap van hemelse oorsprong hun werd voorgehouden. En toen zeer velen die beweerden Jezus lief te hebben zich met minachting, spot en haat van de hemelse boodschap afkeerden, maakte een engel met een perkamentrol in zijn hand de schandelijke aantekening. De gehele hemel was vervuld van verontwaardiging dat Jezus aldus werd miskend door Zijn belijdende volgelingen.” Early Writings, 245, 246.

In the passage, the first angel of Revelation chapter fourteen was “commissioned” “to descend and warn the inhabitants of the earth to prepare for His second appearing”, which is the identical work of the angel of Revelation chapter eighteen. The mission of the first angel was “to lighten the earth with his glory and warn man of the coming wrath of God,” which is once again the mission of the angel of chapter eighteen. Those who received the message “glorified God,” and those who rejected the message “were left in total darkness.”

In de passage werd de eerste engel van Openbaring hoofdstuk veertien “aangewezen” “om neer te dalen en de bewoners van de aarde te waarschuwen zich voor te bereiden op Zijn tweede verschijning”, hetgeen hetzelfde werk is als dat van de engel van Openbaring hoofdstuk achttien. De zending van de eerste engel was “de aarde te verlichten met zijn heerlijkheid en de mens te waarschuwen voor de komende toorn van God”, hetgeen wederom de zending is van de engel van hoofdstuk achttien. Degenen die de boodschap aannamen, “verheerlijkten God”, en degenen die de boodschap verwierpen, “werden in totale duisternis achtergelaten.”

Daniel and the three worthies chose to eat the heavenly diet, and the other group ate the diet of Babylon. At the end of the “visual test” of ten days, Daniel and his fellows glorified God, as their countenances were visually fatter and fairer than those who ate the diet of Babylon. The first angel’s message of Revelation chapter fourteen, represents all three tests within its identification of the everlasting gospel. The first test is to fear God, the second is to give Him glory, and the third test is when the hour of judgment arrives. Those who took the little book out of the first angel’s hand and ate it, as represented by John in chapter ten, glorified God at the second test, and they were then prepared to enter into Nebuchadnezzar’s judgment. Line upon line, the first test on September 11, 2001, was to eat the little book that was in the mighty angel’s hand. That test introduced the next test where two classes of worshippers were to be manifested in advance of the third and final litmus test, which simply demonstrated either a glorified character, or a character filled with darkness.

Daniël en de drie waardigen kozen ervoor het hemelse dieet te eten, en de andere groep at het dieet van Babylon. Aan het einde van de „zichtbare proef” van tien dagen verheerlijkten Daniël en zijn metgezellen God, aangezien hun gelaatsuitdrukking zichtbaar voller en schoner was dan die van hen die het dieet van Babylon aten. De boodschap van de eerste engel in Openbaring hoofdstuk veertien vertegenwoordigt alle drie de beproevingen binnen haar identificatie van het eeuwige evangelie. De eerste beproeving is God te vrezen, de tweede is Hem heerlijkheid te geven, en de derde beproeving is wanneer het uur van het oordeel aanbreekt. Degenen die het boekje uit de hand van de eerste engel namen en het opaten, zoals voorgesteld door Johannes in hoofdstuk tien, verheerlijkten God bij de tweede beproeving, en zij waren toen voorbereid om Nebukadnezars oordeel binnen te gaan. Regel op regel was de eerste beproeving op 11 september 2001 het eten van het boekje dat in de hand van de machtige engel was. Die beproeving leidde de volgende beproeving in, waarin twee klassen van aanbidders geopenbaard moesten worden voorafgaand aan de derde en laatste lakmoesproef, die eenvoudigweg òf een verheerlijkt karakter òf een met duisternis vervuld karakter aantoonde.

The sealing time of the one hundred and forty-four thousand is the history of September 11, 2001 unto the soon coming Sunday law in the United States. In that history the parable of the ten virgins will be repeated and fulfilled to the very letter. That fact then identifies that the prophetic history of Habakkuk two, will also be repeated and fulfilled to the very letter. It also means that the period of the sealing of the one-hundred and forty-four thousand is the period when the effect of every prophetic vision is repeated and fulfilled to the very letter.

De verzegelingstijd van de honderdvierenveertigduizend is de geschiedenis vanaf 11 september 2001 tot aan de spoedig komende zondagwet in de Verenigde Staten. In die geschiedenis zal de gelijkenis van de tien maagden worden herhaald en tot op de letter worden vervuld. Dat feit duidt er vervolgens op dat ook de profetische geschiedenis van Habakuk twee zal worden herhaald en tot op de letter worden vervuld. Het betekent eveneens dat de periode van de verzegeling van de honderdvierenveertigduizend de periode is waarin de uitwerking van elk profetisch visioen wordt herhaald en tot op de letter wordt vervuld.

Daniel chapter eleven, verse forty was unsealed at the time of the end in 1989. The verse begins with the time of the end in 1798, and ends by marking the time of the end in 1989. Line upon line, the time of the end in 1798 aligns with the time of the end in 1989. The history of verse forty, beginning in 1798, and continuing to the Sunday law in verse forty-one represents the history of the earth beast (the United States) as the sixth kingdom of Bible prophecy. The earth beast’s two horns of Republicanism and Protestantism are represented with the two times of the ends.

Daniël hoofdstuk elf, vers veertig werd ontzegeld in de tijd van het einde in 1989. Het vers begint met de tijd van het einde in 1798 en eindigt door de tijd van het einde in 1989 te markeren. Regel op regel komt de tijd van het einde in 1798 overeen met de tijd van het einde in 1989. De geschiedenis van vers veertig, beginnend in 1798 en doorlopend tot aan de zondagswet in vers eenenveertig, vertegenwoordigt de geschiedenis van het beest uit de aarde (de Verenigde Staten) als het zesde koninkrijk van de Bijbelprofetie. De twee horens van het beest uit de aarde, republicanisme en protestantisme, worden voorgesteld door de twee tijden van het einde.

In the sealing time of the one hundred and forty-four thousand the Protestant horn will produce two classes of worshippers during the second test of the three tests within that period of time. One class will have developed the image of Christ, and the other class will have developed the image of the beast. In that testing period, the Republican horn will join with the apostate Protestant horn and form an image of the beast as Protestant churches then take control of the civil government. That period of time is represented by every vision in God’s Word, for this is where each of the “books of the Bible, meet and end.”

In de verzegelingstijd van de honderdvierenveertigduizend zal de protestantse hoorn tijdens de tweede beproeving van de drie beproevingen binnen die tijdsperiode twee klassen van aanbidders voortbrengen. De ene klasse zal het beeld van Christus hebben ontwikkeld, en de andere klasse zal het beeld van het beest hebben ontwikkeld. In die beproevingsperiode zal de Republikeinse hoorn zich verenigen met de afvallige protestantse hoorn en een beeld van het beest vormen, wanneer protestantse kerken dan de burgerlijke overheid in handen nemen. Die tijdsperiode wordt door elk visioen in Gods Woord voorgesteld, want dit is waar elk van de „boeken van de Bijbel samenkomen en eindigen.”

The second test in that history is the image of the beast test, both internally for the virgins, and externally for the politicians of the two rival political parties. That test is the test that we must pass “before probation closes” at the soon-coming Sunday law. That test is the test we pass “before we are sealed.” That test is the test where “our eternal destiny will be decided.”

De tweede beproeving in die geschiedenis is de beproeving van het beeld van het beest, zowel innerlijk voor de maagden als uiterlijk voor de politici van de twee rivaliserende politieke partijen. Die beproeving is de beproeving die wij moeten doorstaan „voordat de genadetijd sluit” bij de spoedig komende zondagswet. Die beproeving is de beproeving die wij doorstaan „voordat wij verzegeld worden.” Die beproeving is de beproeving waarbij „onze eeuwige bestemming zal worden beslist.”

We will continue this study in the next article.

Wij zullen deze studie in het volgende artikel voortzetten.

> “Another mighty angel was commissioned to descend to earth. Jesus placed in his hand a writing, and as he came to the earth, he cried, ‘Babylon is fallen, is fallen.’ Then I saw the disappointed ones again raise their eyes to heaven, looking with faith and hope for their Lord’s appearing. But many seemed to remain in a stupid state, as if asleep; yet I could see the trace of deep sorrow upon their countenances. The disappointed ones saw from the Scriptures that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect Him in 1844. Yet I saw that the majority did not possess that energy which marked their faith in 1843. Their disappointment had dampened their faith. . ..

> ‘Een andere machtige engel kreeg opdracht neer te dalen naar de aarde. Jezus legde een geschrift in zijn hand, en toen hij naar de aarde kwam, riep hij: “Babylon is gevallen, is gevallen.” Toen zag ik de teleurgestelden opnieuw hun ogen naar de hemel opslaan, terwijl zij met geloof en hoop uitzagen naar de verschijning van hun Heer. Maar velen schenen in een verstompte toestand te blijven, als in slaap; toch kon ik op hun gelaat de sporen van diepe droefheid zien. De teleurgestelden zagen uit de Schriften dat zij zich in de vertoeftijd bevonden en dat zij geduldig moesten wachten op de vervulling van het gezicht. Hetzelfde bewijs dat hen ertoe had gebracht in 1843 naar hun Heer uit te zien, deed hen Hem in 1844 verwachten. Toch zag ik dat de meerderheid niet die kracht bezat welke hun geloof in 1843 had gekenmerkt. Hun teleurstelling had hun geloof gedempt....’

> “As the ministration of Jesus closed in the holy place, and He passed into the holiest, and stood before the ark containing the law of God, He sent another mighty angel with a third message to the world. A parchment was placed in the angel’s hand, and as he descended to the earth in power and majesty, he proclaimed a fearful warning, with the most terrible threatening ever borne to man. This message was designed to put the children of God upon their guard, by showing them the hour of temptation and anguish that was before them. Said the angel, ‘They will be brought into close combat with the beast and his image. Their only hope of eternal life is to remain steadfast. Although their lives are at stake, they must hold fast the truth.’ The third angel closes his message thus: ‘Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’ As he repeated these words, he pointed to the heavenly sanctuary. The minds of all who embrace this message are directed to the most holy place, where Jesus stands before the ark, making His final intercession for all those for whom mercy still lingers and for those who have ignorantly broken the law of God. This atonement is made for the righteous dead as well as for the righteous living. It includes all who died trusting in Christ, but who, not having received the light upon God’s commandments, had sinned ignorantly in transgressing its precepts.” Early Writings, 245, 255.

> „Toen de bediening van Jezus in het heilige afgesloten werd, en Hij het allerheiligste binnenging en vóór de ark stond die de wet van God bevatte, zond Hij een andere machtige engel met een derde boodschap naar de wereld. Een perkamentrol werd in de hand van de engel gelegd, en terwijl hij in kracht en majesteit neerdaalde naar de aarde, verkondigde hij een ontzagwekkende waarschuwing, met de verschrikkelijkste bedreiging die ooit tot de mens is gebracht. Deze boodschap was bestemd om de kinderen van God op hun hoede te doen zijn, door hun het uur van verzoeking en benauwdheid te tonen dat hun te wachten stond. De engel zei: ‘Zij zullen in een hevige strijd verwikkeld raken met het beest en zijn beeld. Hun enige hoop op het eeuwige leven is standvastig te blijven. Hoewel hun leven op het spel staat, moeten zij de waarheid vasthouden.’ De derde engel besluit zijn boodschap aldus: ‘Hier is de lijdzaamheid der heiligen: hier zijn zij die de geboden van God bewaren en het geloof van Jezus.’ Terwijl hij deze woorden herhaalde, wees hij naar het hemelse heiligdom. De gedachten van allen die deze boodschap aannemen, worden gericht op het allerheiligste, waar Jezus vóór de ark staat en Zijn laatste voorbede doet voor allen voor wie de genade nog vertoeft en voor hen die in onwetendheid de wet van God hebben overtreden. Deze verzoening wordt gedaan zowel voor de rechtvaardige doden als voor de rechtvaardige levenden. Zij omvat allen die gestorven zijn in vertrouwen op Christus, maar die, doordat zij het licht over Gods geboden niet hadden ontvangen, in onwetendheid gezondigd hadden door de voorschriften ervan te overtreden.” Early Writings, 245, 255.

Back to Articles