Article

# The Book of Daniel - Number Thirty-One

Het Boek Daniël - Nummer Eenendertig

America’s Warning: The Significance of Daniel’s Interpretation for Today

Amerika’s waarschuwing: de betekenis van Daniëls uitleg voor vandaag

Author

Jeff Pippenger

Published

December 26, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The writing on the wall, and Daniel’s interpretation to Belshazzar, represents the final pronouncement against both the apostate Republican horn and the apostate Protestant horn of the United States. The beginning history of both the founding fathers of the United States and the pioneers of Adventism are clearly recorded, yet the lessons and warnings contained therein have been set aside over “four generations”. Belshazzar perfectly represents this truth.

Het schrift aan de wand, en Daniëls uitleg daarvan aan Belsazar, vertegenwoordigt de uiteindelijke uitspraak tegen zowel de afvallige Republikeinse hoorn als de afvallige protestantse hoorn van de Verenigde Staten. De vroege geschiedenis van zowel de grondleggers van de Verenigde Staten als de pioniers van het adventisme is duidelijk opgetekend, maar de lessen en waarschuwingen die daarin besloten liggen, zijn gedurende „vier generaties” terzijde geschoven. Belsazar vertegenwoordigt deze waarheid volkomen.

It is not necessary to define a precise period of time to decide what a generation amounts to, for God’s Word never fails, and it speaks directly that it is in the fourth generation when God closes up the books on nations who have rebelled against His revealed will.

Het is niet noodzakelijk een nauwkeurige tijdsduur vast te stellen om te bepalen wat een geslacht omvat, want Gods Woord faalt nooit, en het spreekt ondubbelzinnig uit dat het in het vierde geslacht is dat God de boeken sluit over volken die in opstand zijn gekomen tegen Zijn geopenbaarde wil.

> And God spake all these words, saying, I am the Lord thy God, which have brought thee out of the land of Egypt, out of the house of bondage. Thou shalt have no other gods before me. Thou shalt not make unto thee any graven image, or any likeness of anything that is in heaven above, or that is in the earth beneath, or that is in the water under the earth: Thou shalt not bow down thyself to them, nor serve them: for I the Lord thy God am a jealous God, visiting the iniquity of the fathers upon the children unto the third and fourth generation of them that hate me; And showing mercy unto thousands of them that love me, and keep my commandments. Exodus 20:1.

> Toen sprak God al deze woorden, zeggende: Ik ben de HEERE, uw God, Die u uit het land Egypte, uit het diensthuis, uitgeleid heb. Gij zult geen andere goden voor Mijn aangezicht hebben. Gij zult u geen gesneden beeld maken, noch enige gelijkenis van hetgeen boven in de hemel is, noch van hetgeen beneden op de aarde is, noch van hetgeen in de wateren onder de aarde is. Gij zult u voor die niet neerbuigen, noch hen dienen; want Ik, de HEERE, uw God, ben een na-ijverig God, Die de ongerechtigheid der vaderen bezoekt aan de kinderen, aan het derde en aan het vierde geslacht van hen die Mij haten; en Die barmhartigheid doet aan duizenden van hen die Mij liefhebben en Mijn geboden onderhouden. Exodus 20:1.

In the final generation, and therefore the prophetic “fourth generation” of ancient Israel, both John the Baptist and Christ identified that generation, as a generation of vipers.

In de laatste generatie, en derhalve de profetische „vierde generatie” van het oude Israël, hebben zowel Johannes de Doper als Christus die generatie aangeduid als een adderengebroed.

> O generation of vipers, how can ye, being evil, speak good things? for out of the abundance of the heart the mouth speaketh. A good man out of the good treasure of the heart bringeth forth good things: and an evil man out of the evil treasure bringeth forth evil things. But I say unto you, That every idle word that men shall speak, they shall give account thereof in the day of judgment. For by thy words thou shalt be justified, and by thy words thou shalt be condemned. Matthew 12:34–37.

> Adderengebroed, hoe kunt gij, daar gij slecht zijt, goede dingen spreken? Want uit de overvloed van het hart spreekt de mond. Een goed mens brengt uit de goede schat van het hart goede dingen voort; en een slecht mens brengt uit de slechte schat slechte dingen voort. Maar Ik zeg u dat van elk ijdel woord dat de mensen zullen spreken, zij daarvan rekenschap zullen geven op de dag van het oordeel. Want op grond van uw woorden zult gij gerechtvaardigd worden, en op grond van uw woorden zult gij veroordeeld worden. Mattheüs 12:34–37.

In the final generation of the earth beast, it speaks as a dragon (a viper). From 1863, through until the Sunday law, the Republican horn has turned away from the Constitution of the United States. The blessings that God bestowed upon the nation turned the hearts of the citizens and leaders away from their responsibility to protect the principles that produced the wealth and affluence they had come to enjoy, and they forgot the motivation that directed the founding fathers in producing the sacred document that produced the wealth and affluence that they thereafter allowed to seduce them. They not only forgot the purpose of the sacred document, but they also forgot their responsibility to preserve the principles contained within the document.

In de laatste generatie van het beest uit de aarde spreekt het als een draak (een adder). Vanaf 1863 tot aan de zondagswet heeft de Republikeinse hoorn zich afgekeerd van de Grondwet van de Verenigde Staten. De zegeningen die God aan de natie had geschonken, keerden de harten van burgers en leiders af van hun verantwoordelijkheid om de beginselen te beschermen die de rijkdom en welvaart hadden voortgebracht waarvan zij waren gaan genieten, en zij vergaten de drijfveer die de stichtende vaderen leidde bij het opstellen van het heilige document dat de rijkdom en welvaart voortbracht die zij hun vervolgens toestonden te verleiden. Zij vergaten niet alleen het doel van het heilige document, maar ook hun verantwoordelijkheid om de beginselen te bewaren die in het document vervat zijn.

From 1863, through until the Sunday law, the true Protestant horn (Adventism), has turned away from its foundational truths established by God through the ministry of William Miller. The blessings that God bestowed upon Adventism, turned the hearts of the citizens and leaders away from their responsibility to protect the principles that produced the spiritual wealth they had come to enjoy, and they forgot the purpose of the pioneers in producing the message represented upon the two sacred charts, that was designed to establish the prophetic wealth they were to guard and proclaim.

Vanaf 1863 tot aan de zondagswet heeft de ware protestantse hoorn (Adventisme) zich afgekeerd van haar fundamentele waarheden, die door God werden gevestigd door middel van de bediening van William Miller. De zegeningen die God aan het Adventisme schonk, keerden de harten van de burgers en leiders af van hun verantwoordelijkheid om de beginselen te beschermen die de geestelijke rijkdom hadden voortgebracht waarvan zij waren gaan genieten, en zij vergaten het doel van de pioniers bij het voortbrengen van de boodschap die op de twee heilige kaarten wordt voorgesteld, welke bedoeld was om de profetische rijkdom te vestigen die zij moesten bewaren en verkondigen.

When the Lord entered into covenant with ancient Israel at Mount Sinai, He provided two sacred tables containing His ten laws, that were to be the symbol of His covenant relationship with His people. When He instituted the annual festivals, He directed that at Pentecost there was to be an offering of two loaves, that were to be lifted up. The wave offering of the two loaves was the only offering in the sanctuary service that was to have leaven (a symbol of human sin, malice, wickedness and hypocrisy), included in its preparation.

Toen de Heer op de berg Sinaï een verbond aanging met het oude Israël, gaf Hij twee heilige tafelen die Zijn tien wetten bevatten, welke het symbool moesten zijn van Zijn verbondsrelatie met Zijn volk. Toen Hij de jaarlijkse feesten instelde, bepaalde Hij dat er met Pinksteren een offer van twee broden moest zijn, die omhooggeheven moesten worden. Het beweegoffer van de twee broden was het enige offer in de heiligdomsdienst waarbij zuurdeeg (een symbool van menselijke zonde, boosheid, slechtheid en huichelarij) in de bereiding ervan inbegrepen moest zijn.

> Your glorying is not good. Know ye not that a little leaven leaveneth the whole lump? Purge out therefore the old leaven, that ye may be a new lump, as ye are unleavened. For even Christ our passover is sacrificed for us: Therefore let us keep the feast, not with old leaven, neither with the leaven of malice and wickedness; but with the unleavened bread of sincerity and truth. 1 Corinthians 5:6–8.

> Uw roemen is niet goed. Weet gij niet dat een weinig zuurdesem het gehele deeg doorzuurt? Zuivert dan het oude zuurdesem uit, opdat gij een nieuw deeg moogt zijn, gelijk gij ongezuurd zijt. Want ook ons Pascha, Christus, is voor ons geslacht. Laten wij dan feestvieren, niet met oud zuurdesem, noch met het zuurdesem van slechtheid en boosheid, maar met de ongezuurde broden van oprechtheid en waarheid. 1 Korinthe 5:6–8.

> In the mean time, when there were gathered together an innumerable multitude of people, insomuch that they trode one upon another, he began to say unto his disciples first of all, Beware ye of the leaven of the Pharisees, which is hypocrisy. Luke 12:1.

> Intussen, toen zich een ontelbare menigte van mensen verzameld had, zodat zij elkaar vertrapten, begon Hij allereerst tot Zijn discipelen te zeggen: Weest op uw hoede voor het zuurdeeg van de Farizeeën, dat huichelarij is. Lukas 12:1.

The two wave loaves that were lifted up as a wave offering, were the symbol of the ensign of the one hundred and forty-four thousand, who, though sinners, had, through the power of God, purged out their leaven of malice, wickedness and hypocrisy. The leaven that was in the loaves represented men (sinners), who had overcome sin through the purification process represented as being “baked” by the furnace fire of the messenger of the covenant in Malachi chapter three. The loaves also represented the “bread of heaven”, for when offered, they were to be lifted up to heaven as a wave offering.

De twee beweegbroden die als beweegoffer omhooggeheven werden, waren het symbool van de banier van de honderdvierenveertigduizend, die, hoewel zondaars, door de kracht van God hun zuurdesem van boosaardigheid, goddeloosheid en huichelarij hadden uitgezuiverd. Het zuurdesem dat in de broden was, vertegenwoordigde mensen (zondaars), die de zonde hadden overwonnen door het reinigingsproces dat werd voorgesteld als het “gebakken” worden door het ovenvuur van de boodschapper van het verbond in Maleachi hoofdstuk drie. De broden vertegenwoordigden ook het “brood des hemels”, want wanneer zij geofferd werden, moesten zij als beweegoffer naar de hemel omhooggeheven worden.

At Pentecost, when the fulfillment of the typification of the two loaves that had been offered through the years at the Pentecostal festival arrived, Christ’s disciples began the work of calling another group (the second loaf) out from the Gentile world. There would then be two loaves that were both purified from sin (leaven).

Met Pinksteren, toen de vervulling aanbrak van de voorafbeelding van de twee broden die door de jaren heen op het Pinksterfeest waren geofferd, begonnen de discipelen van Christus met het werk om een andere groep (het tweede brood) uit de heidenwereld uit te roepen. Er zouden dan twee broden zijn die beide van zonde (zuurdeeg) gereinigd waren.

The two tables of the Ten Commandments became the symbol of the covenant relationship of ancient Israel, and the two wave loaves represent the covenant relationship with the early Christian church. In the beginning of the history of the earth beast, the two sacred tables of Habakkuk were given as the symbol of the covenant relationship of modern Israel, the true Protestant horn, just as the sacred Constitution was given to the Republican horn. The Lord is now calling the one hundred and forty-four thousand to stand up as a mighty army, and when they do, they will be lifted up as a wave offering (ensign) as they are thrown into the furnace heated seven times hotter.

De twee tafelen van de Tien Geboden werden het symbool van de verbondsverhouding van het oude Israël, en de twee beweegbroden vertegenwoordigen de verbondsverhouding met de vroegchristelijke kerk. Aan het begin van de geschiedenis van het beest uit de aarde werden de twee heilige tafelen van Habakuk gegeven als het symbool van de verbondsverhouding van het moderne Israël, de ware protestantse hoorn, evenals de heilige Grondwet aan de Republikeinse hoorn werd gegeven. De Heere roept nu de honderd vierenveertigduizend op om op te staan als een machtig leger, en wanneer zij dat doen, zullen zij worden opgeheven als een beweegoffer (banier) terwijl zij in de oven worden geworpen die zevenmaal heter is gestookt.

That ensign represents the law of the Ten Commandments, it also represents those who walk in the furnace fire with the living Bread of Heaven beside them, and also those who uphold the foundational teachings symbolized on Habakkuk’s two sacred tables. Those emblems are all represented in the two witnesses of Revelation chapter eleven.

Dat vaandel vertegenwoordigt de wet van de Tien Geboden; het vertegenwoordigt ook hen die in het vuur van de oven wandelen met het levende Brood des hemels naast zich, en eveneens hen die de fundamentele leringen hooghouden, gesymboliseerd op Habakuks twee heilige tafelen. Al die emblemen worden vertegenwoordigd in de twee getuigen van Openbaring hoofdstuk elf.

Belshazzar’s judgment represents the testimony against both horns of the earth beast. In the time of that judgment, there was one woman (a church), that understood that the only man in the kingdom that could recognize and interpret the handwriting was Daniel.

Belsazars oordeel vertegenwoordigt het getuigenis tegen beide horens van het beest der aarde. Ten tijde van dat oordeel was er één vrouw (een kerk) die begreep dat de enige man in het koninkrijk die het handschrift kon herkennen en uitleggen, Daniël was.

> And I have heard of thee, that thou canst make interpretations, and dissolve doubts: now if thou canst read the writing, and make known to me the interpretation thereof, thou shalt be clothed with scarlet, and have a chain of gold about thy neck, and shalt be the third ruler in the kingdom. Then Daniel answered and said before the king, Let thy gifts be to thyself, and give thy rewards to another; yet I will read the writing unto the king, and make known to him the interpretation.

> En ik heb van u gehoord dat gij uitleggingen kunt geven en raadselen kunt oplossen; nu dan, indien gij het schrift kunt lezen en mij de uitlegging daarvan bekendmaken, zult gij met scharlaken bekleed worden, een gouden keten om uw hals dragen, en als derde heersen in het koninkrijk. Toen antwoordde Daniël en zei voor de koning: Uw gaven mogen voor uzelf blijven, en geef uw beloningen aan een ander; nochtans zal ik het schrift de koning voorlezen en hem de uitlegging bekendmaken.

> O thou king, the most high God gave Nebuchadnezzar thy father a kingdom, and majesty, and glory, and honour: And for the majesty that he gave him, all people, nations, and languages, trembled and feared before him: whom he would he slew; and whom he would he kept alive; and whom he would he set up; and whom he would he put down. But when his heart was lifted up, and his mind hardened in pride, he was deposed from his kingly throne, and they took his glory from him: And he was driven from the sons of men; and his heart was made like the beasts, and his dwelling was with the wild asses: they fed him with grass like oxen, and his body was wet with the dew of heaven; till he knew that the most high God ruled in the kingdom of men, and that he appointeth over it whomsoever he will.

> O koning, de allerhoogste God gaf Nebukadnezar, uw vader, een koninkrijk, majesteit, heerlijkheid en eer. En vanwege de majesteit die Hij hem gaf, beefden en vreesden alle volken, natiën en talen voor hem: wie hij wilde, doodde hij; en wie hij wilde, liet hij in leven; en wie hij wilde, verhief hij; en wie hij wilde, vernederde hij. Maar toen zijn hart zich verhief en zijn geest zich in hoogmoed verhardde, werd hij van zijn koninklijke troon afgestoten, en men ontnam hem zijn heerlijkheid. En hij werd uit de mensenkinderen verdreven; en zijn hart werd aan dat der dieren gelijkgemaakt, en zijn woning was bij de wilde ezels: men gaf hem gras te eten als runderen, en zijn lichaam werd nat van de dauw des hemels; totdat hij erkende dat de allerhoogste God heerschappij voert over het koninkrijk der mensen, en dat Hij daarover aanstelt wie Hij wil.

> And thou his son, O Belshazzar, hast not humbled thine heart, though thou knewest all this; But hast lifted up thyself against the Lord of heaven; and they have brought the vessels of his house before thee, and thou, and thy lords, thy wives, and thy concubines, have drunk wine in them; and thou hast praised the gods of silver, and gold, of brass, iron, wood, and stone, which see not, nor hear, nor know: and the God in whose hand thy breath is, and whose are all thy ways, hast thou not glorified: Then was the part of the hand sent from him; and this writing was written. And this is the writing that was written, MENE, MENE, TEKEL, UPHARSIN. This is the interpretation of the thing: MENE; God hath numbered thy kingdom, and finished it. TEKEL; Thou art weighed in the balances, and art found wanting. PERES; Thy kingdom is divided, and given to the Medes and Persians.

> En gij, zijn zoon, o Belsazar, hebt uw hart niet vernederd, hoewel gij dit alles wist; maar gij hebt u verheven tegen de Heere des hemels; en men heeft de vaten van Zijn huis vóór u gebracht, en gij, en uw machthebbers, uw vrouwen en uw bijvrouwen, hebt daaruit wijn gedronken; en gij hebt de goden van zilver en goud, van koper, ijzer, hout en steen geprezen, die niet zien, noch horen, noch kennen; maar de God in Wiens hand uw adem is, en aan Wien al uw wegen toebehoren, hebt gij niet verheerlijkt. Toen werd van Hem het deel van de hand gezonden; en dit schrift werd geschreven. En dit is het schrift dat geschreven werd: MENE, MENE, TEKEL, UPHARSIN. Dit is de uitlegging van deze zaak: MENE; God heeft uw koninkrijk geteld en daaraan een einde gemaakt. TEKEL; gij zijt in de weegschaal gewogen en te licht bevonden. PERES; uw koninkrijk is verdeeld en aan de Meden en Perzen gegeven.

> Then commanded Belshazzar, and they clothed Daniel with scarlet, and put a chain of gold about his neck, and made a proclamation concerning him, that he should be the third ruler in the kingdom. In that night was Belshazzar the king of the Chaldeans slain. And Darius the Median took the kingdom, being about threescore and two years old. Daniel 5:16–31.

> Toen beval Belsazar, en zij bekleedden Daniël met scharlaken, hingen een gouden keten om zijn hals, en riepen over hem uit dat hij de derde heerser in het koninkrijk zou zijn. In diezelfde nacht werd Belsazar, de koning der Chaldeeën, gedood. En Darius de Meder nam het koninkrijk in bezit, ongeveer tweeënzestig jaar oud zijnde. Daniël 5:16–31.

At the Sunday law in the United States the cup of iniquity and the cup of probationary time will be full, for the nation and for the apostate Republican horn and the apostate Protestant horn, for God will have “numbered” (the sixth) “kingdom, and finished it.” Both horns, and the nation will have been “weighed in the balances” (of the judgment taking place in the sanctuary) “and found wanting”. The United States will then be “divided,” as civil war and despotism ensues, and then be given to the seventh and eighth kingdoms of Bible prophecy.

Bij de zondagswet in de Verenigde Staten zullen de beker der ongerechtigheid en de beker van de proeftijd vol zijn, voor de natie en voor de afvallige Republikeinse hoorn en de afvallige protestantse hoorn, want God zal „het (zesde) koninkrijk geteld en eraan een einde gemaakt hebben.” Beide horens, en de natie, zullen „in de weegschaal gewogen” zijn (van het oordeel dat in het heiligdom plaatsvindt) „en te licht bevonden”. De Verenigde Staten zullen dan „verdeeld” worden, wanneer burgeroorlog en despotisme volgen, en vervolgens worden overgegeven aan het zevende en achtste koninkrijk van de Bijbelse profetie.

> “Of the Amorites the Lord said: ‘In the fourth generation they shall come hither again: for the iniquity of the Amorites is not yet full.’ Although this nation was conspicuous because of its idolatry and corruption, it had not yet filled up the cup of its iniquity, and God would not give command for its utter destruction. The people were to see the divine power manifested in a marked manner, that they might be left without excuse. The compassionate Creator was willing to bear with their iniquity until the fourth generation. Then, if no change was seen for the better, His judgments were to fall upon them.

> Over de Amorieten zei de Heer: ‘In het vierde geslacht zullen zij hierheen wederkeren; want de ongerechtigheid der Amorieten is nog niet vol.’ Hoewel dit volk in het oog sprong vanwege zijn afgoderij en verdorvenheid, had het de beker van zijn ongerechtigheid nog niet tot de rand gevuld, en God wilde geen bevel geven tot zijn algehele verdelging. Het volk moest de goddelijke macht op duidelijke wijze geopenbaard zien, opdat het zonder verontschuldiging zou zijn. De barmhartige Schepper was bereid hun ongerechtigheid te verdragen tot het vierde geslacht. Indien dan geen verandering ten goede zichtbaar werd, zouden Zijn oordelen op hen neerkomen.

> “With unerring accuracy the Infinite One still keeps an account with all nations. While His mercy is tendered with calls to repentance, this account will remain open; but when the figures reach a certain amount which God has fixed, the ministry of His wrath commences. The account is closed. Divine patience ceases. There is no more pleading of mercy in their behalf.

> “Met onfeilbare nauwkeurigheid houdt de Oneindige nog steeds met alle volken rekening. Terwijl Zijn barmhartigheid wordt aangeboden met oproepen tot bekering, blijft deze rekening open; maar wanneer de cijfers een bepaalde door God vastgestelde hoogte bereiken, vangt de bediening van Zijn toorn aan. De rekening wordt gesloten. De goddelijke lankmoedigheid houdt op. Er is geen verder pleiten om barmhartigheid ten behoeve van hen.”

> “The prophet, looking down the ages, had this time presented before his vision. The nations of this age have been the recipients of unprecedented mercies. The choicest of heaven’s blessings have been given them, but increased pride, covetousness, idolatry, contempt of God, and base ingratitude are written against them. They are fast closing up their account with God.

> “De profeet, die de eeuwen overzag, had deze tijd voor zijn geestesoog voorgesteld. De volken van deze eeuw zijn de ontvangers geweest van ongeëvenaarde weldaden. Hun zijn de uitnemendste zegeningen des hemels geschonken, maar toenemende hoogmoed, hebzucht, afgoderij, verachting van God en lage ondankbaarheid staan tegen hen opgetekend. Zij sluiten hun rekening met God snel af.

> “But that which causes me to tremble is the fact that those who have had the greatest light and privileges have become contaminated by the prevailing iniquity. Influenced by the unrighteous around them, many, even of those who profess the truth, have grown cold and are borne down by the strong current of evil. The universal scorn thrown upon true piety and holiness leads those who do not connect closely with God to lose their reverence for His law. If they were following the light and obeying the truth from the heart, this holy law would seem even more precious to them when thus despised and set aside. As the disrespect for God’s law becomes more manifest, the line of demarcation between its observers and the world becomes more distinct. Love for the divine precepts increases with one class according as contempt for them increases with another class.

> “Maar wat mij doet beven, is het feit dat degenen die het grootste licht en de meeste voorrechten hebben gehad, besmet zijn geraakt door de heersende ongerechtigheid. Onder invloed van de onrechtvaardigen om hen heen zijn velen, zelfs onder hen die de waarheid belijden, koud geworden en door de sterke stroom van het kwaad meegesleept. De algemene verachting die over ware godsvrucht en heiligheid wordt uitgestort, brengt hen die zich niet nauw met God verbinden ertoe hun eerbied voor Zijn wet te verliezen. Indien zij het licht volgden en de waarheid van harte gehoorzaamden, zou deze heilige wet hun des te kostbaarder voorkomen wanneer zij aldus veracht en terzijde gesteld wordt. Naarmate het gebrek aan eerbied voor Gods wet duidelijker aan het licht treedt, wordt de scheidslijn tussen haar onderhouders en de wereld duidelijker. De liefde tot de goddelijke voorschriften neemt bij de ene klasse toe naarmate de verachting ervoor bij een andere klasse toeneemt.”

> “The crisis is fast approaching. The rapidly swelling figures show that the time for God’s visitation has about come. Although loath to punish, nevertheless He will punish, and that speedily. Those who walk in the light will see signs of the approaching peril; but they are not to sit in quiet, unconcerned expectancy of the ruin, comforting themselves with the belief that God will shelter His people in the day of visitation. Far from it. They should realize that it is their duty to labor diligently to save others, looking with strong faith to God for help. ‘The effectual fervent prayer of a righteous man availeth much.’

> „De crisis nadert snel. De snel toenemende cijfers tonen aan dat de tijd van Gods bezoeking bijna is aangebroken. Hoewel Hij niet gaarne straft, zal Hij niettemin straffen, en wel spoedig. Zij die in het licht wandelen, zullen tekenen van het naderende gevaar zien; maar zij behoren niet in stille, onbezorgde afwachting van de ondergang neer te zitten en zich te troosten met de gedachte dat God Zijn volk zal beschutten op de dag der bezoeking. Verre daarvan. Zij behoren te beseffen dat het hun plicht is ijverig te arbeiden om anderen te redden, terwijl zij met krachtig geloof opzien tot God om hulp. ‘Het vurige gebed van een rechtvaardige vermag veel.’”

> “The leaven of godliness has not entirely lost its power. At the time when the danger and depression of the church are greatest, the little company who are standing in the light will be sighing and crying for the abominations that are done in the land. But more especially will their prayers arise in behalf of the church because its members are doing after the manner of the world.

> “Het zuurdeeg van de godsvrucht heeft zijn kracht niet geheel verloren. In de tijd dat het gevaar en de neerslachtigheid van de kerk het grootst zijn, zal het kleine gezelschap dat in het licht staat, zuchten en weeklagen over de gruwelen die in het land bedreven worden. Maar in het bijzonder zullen hun gebeden opstijgen ten behoeve van de kerk, omdat haar leden handelen naar de wijze van de wereld.

> “The earnest prayers of this faithful few will not be in vain. When the Lord comes forth as an avenger, He will also come as a protector of all those who have preserved the faith in its purity and kept themselves unspotted from the world. It is at this time that God has promised to avenge His own elect which cry day and night unto Him, though He bear long with them.

> “De ernstige gebeden van deze getrouwe weinigen zullen niet tevergeefs zijn. Wanneer de Heere optreedt als een Wreker, zal Hij ook komen als een Beschermer van allen die het geloof in zijn zuiverheid hebben bewaard en zichzelf onbesmet van de wereld hebben bewaard. Het is in deze tijd dat God heeft beloofd Zijn uitverkorenen te wreken, die dag en nacht tot Hem roepen, hoewel Hij lankmoedig jegens hen is.

> “The command is: ‘Go through the midst of the city, through the midst of Jerusalem, and set a mark upon the foreheads of the men that sigh and that cry for all the abominations that be done in the midst thereof.’ These sighing, crying ones had been holding forth the words of life; they had reproved, counseled, and entreated. Some who had been dishonoring God repented and humbled their hearts before Him. But the glory of the Lord had departed from Israel; although many still continued the forms of religion, His power and presence were lacking.” Testimonies, volume 5, 208–210.

> “Het bevel luidt: ‘Ga door het midden van de stad, door het midden van Jeruzalem, en zet een teken op de voorhoofden van de mannen die zuchten en die roepen over al de gruwelen die in haar midden bedreven worden.’ Deze zuchtenden en roependen hadden de woorden des levens voorgehouden; zij hadden bestraft, raad gegeven en gesmeekt. Sommigen die God hadden onteerd, kwamen tot berouw en verootmoedigden hun hart voor Hem. Maar de heerlijkheid des Heren was van Israël geweken; hoewel velen nog steeds met de vormen van godsdienst voortgingen, ontbraken Zijn macht en tegenwoordigheid.” Testimonies, deel 5, 208–210.

Those represented by Daniel as he stood before Belshazzar, who know the “Future for America“, will then receive Daniel’s “scarlet robe”, a “necklace of gold”, and be proclaimed as “the third ruler in the kingdom.” Scarlet is the sign and color of the first born, who receive a double portion of the Father’s inheritance, who are the one hundred and forty-four thousand.

Zij die worden voorgesteld door Daniël, zoals hij voor Belsazar stond, die de „Toekomst voor Amerika” kennen, zullen dan Daniëls „scharlaken gewaad” ontvangen, een „gouden halsketen”, en worden uitgeroepen tot „de derde heerser in het koninkrijk”. Scharlaken is het teken en de kleur van de eerstgeborene, die een dubbel deel van de erfenis van de Vader ontvangt, die de honderd vierenveertigduizend zijn.

> These are they which were not defiled with women; for they are virgins. These are they which follow the Lamb whithersoever he goeth. These were redeemed from among men, being the firstfruits unto God and to the Lamb. Revelation 14:4.

> Dezen zijn het die zich niet met vrouwen hebben bevlekt; want zij zijn maagden. Dezen zijn het die het Lam volgen, waar Het ook heengaat. Dezen zijn uit de mensen verlost als eerstelingen voor God en het Lam. Openbaring 14:4.

Of the two loaves that are lifted up as an ensign, it is the first born (the first fruits), who has a scarlet thread placed upon their hand.

Van de twee broden die als een banier worden opgeheven, is het de eerstgeborene (de eerstelingen), aan wiens hand een scharlaken draad wordt bevestigd.

> And it came to pass, when she travailed, that the one put out his hand: and the midwife took and bound upon his hand a scarlet thread, saying, This came out first. And it came to pass, as he drew back his hand, that, behold, his brother came out: and she said, How hast thou broken forth? this breach be upon thee: therefore his name was called Pharez. And afterward came out his brother, that had the scarlet thread upon his hand: and his name was called Zarah. Genesis 38:28–30.

> En het geschiedde, toen zij in barensnood was, dat de een zijn hand uitstak; en de vroedvrouw nam en bond een scharlaken draad om zijn hand, zeggende: Deze is het eerst uitgekomen. En het geschiedde, toen hij zijn hand terugtrok, dat, zie, zijn broer tevoorschijn kwam; en zij zeide: Hoe zijt gij doorgebroken? Deze doorbraak zij op u; daarom werd zijn naam Perez genoemd. En daarna kwam zijn broer tevoorschijn, die de scharlaken draad om zijn hand had; en zijn naam werd Zerah genoemd. Genesis 38:28–30.

The first mention of “scarlet” in the Scriptures is when “Zarah,” who is the first born, and whose name means ‘a rising light,’ came out first, from the twins that were fathered by Judah. The mother, Tamar (who had played the harlot), was the wife of Judah’s deceased, wicked son. Zarah, the ‘rising light,’ came from the tribe of Judah, and had a scarlet thread upon his hand. “Pharez” means to break out, and he represents those that break away from the papacy, and come out of Babylon during the Sunday law crisis.

De eerste vermelding van „scharlaken” in de Schriften is wanneer „Zarah”, die de eerstgeborene is en wiens naam „een opgaand licht” betekent, het eerst tevoorschijn kwam van de tweelingen die door Juda verwekt waren. De moeder, Tamar (die de hoer gespeeld had), was de vrouw van Juda’s overleden, goddeloze zoon. Zarah, het „opgaande licht”, kwam uit de stam van Juda en had een scharlaken draad om zijn hand. „Pharez” betekent uitbreken, en hij stelt hen voor die zich van het pausdom losmaken en uit Babylon uitgaan tijdens de crisis van de zondagwet.

The “scarlet line” was also the sign that protected the harlot of Jericho, when the city of Jericho was destroyed.

De „scharlakenrode lijn” was ook het teken dat de hoer van Jericho beschermde, toen de stad Jericho werd verwoest.

> Behold, when we come into the land, thou shalt bind this line of scarlet thread in the window which thou didst let us down by: and thou shalt bring thy father, and thy mother, and thy brethren, and all thy father’s household, home unto thee. And it shall be, that whosoever shall go out of the doors of thy house into the street, his blood shall be upon his head, and we will be guiltless: and whosoever shall be with thee in the house, his blood shall be on our head, if any hand be upon him. And if thou utter this our business, then we will be quit of thine oath which thou hast made us to swear. And she said, According unto your words, so be it. And she sent them away, and they departed: and she bound the scarlet line in the window. Joshua 2:18–21.

> Zie, wanneer wij in het land komen, dan zult gij dit snoer van scharlaken draad binden in het venster waardoor gij ons hebt neergelaten; en gij zult uw vader en uw moeder en uw broeders en het gehele huis van uw vader bij u in huis verzamelen. En het zal geschieden dat ieder die uit de deuren van uw huis de straat op gaat, zijn bloed op zijn eigen hoofd zal zijn, en wij zullen onschuldig zijn; maar ieder die bij u in huis zal zijn, diens bloed zal op ons hoofd zijn, indien enige hand tegen hem is. En indien gij deze onze zaak bekendmaakt, dan zullen wij ontslagen zijn van uw eed die gij ons hebt doen zweren. En zij zeide: Naar uw woorden, alzo zij het. Toen zond zij hen weg, en zij gingen heen; en zij bond het scharlaken snoer in het venster. Jozua 2:18–21.

Daniel’s scarlet garment identifies that he then represents the one hundred and forty-four thousand, the first of two wave loaves that are lifted up. As loaves of bread they represent the Bread of heaven, who was given a scarlet robe in the common hall on His way to the crucifixion. In Belshazzar’s banquet hall, which typified the common hall where Jesus was given a robe of scarlet, it is given to those that understand the crisis that is just ahead in the “Future for America”.

Daniëls scharlaken kleed geeft te kennen dat hij daar de honderdvierenveertigduizend vertegenwoordigt, het eerste van twee beweegbroden die omhooggeheven worden. Als broden stellen zij het Brood des hemels voor, aan wie in de rechtszaal op Zijn weg naar de kruisiging een scharlaken mantel werd omgedaan. In Belsazars feestzaal, die een voorafbeelding was van de rechtszaal waar Jezus een scharlaken mantel werd gegeven, wordt deze gegeven aan hen die de crisis begrijpen die in de „Future for America” vlak voor ons ligt.

> Then the soldiers of the governor took Jesus into the common hall, and gathered unto him the whole band of soldiers. And they stripped him, and put on him a scarlet robe. Matthew 27:27, 28.

> Toen namen de soldaten van de stadhouder Jezus mee naar de gerechtszaal en brachten de hele afdeling soldaten bij Hem bijeen. En zij trokken Hem de kleren uit en deden Hem een scharlaken mantel om. Mattheüs 27:27, 28.

The robe given to those represented by Daniel is Christ’s robe of righteousness, which is white.

Het kleed dat gegeven wordt aan hen die door Daniël worden voorgesteld, is Christus’ kleed der gerechtigheid, dat wit is.

> Let us be glad and rejoice, and give honour to him: for the marriage of the Lamb is come, and his wife hath made herself ready. And to her was granted that she should be arrayed in fine linen, clean and white: for the fine linen is the righteousness of saints. Revelation 19:7, 8.

> Laten wij blij zijn en ons verheugen, en Hem de eer geven; want de bruiloft van het Lam is gekomen, en Zijn vrouw heeft zich gereedgemaakt. En haar werd gegeven dat zij bekleed zou zijn met smetteloos en blinkend fijn linnen; want dit fijne linnen zijn de gerechtigheden der heiligen. Openbaring 19:7, 8.

The robe given to those represented as Daniel is both scarlet and white, for their robes have been washed with fuller’s soap, by the fuller of Malachi chapter three, when he purifies the sons of Levi.

Het gewaad dat gegeven wordt aan hen die als Daniël worden voorgesteld, is zowel scharlaken als wit, want hun gewaden zijn gewassen met vollerszeep, door de voller van Maleachi hoofdstuk drie, wanneer hij de zonen van Levi reinigt.

> But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Malachi 3:2, 3.

> Maar wie zal de dag van Zijn komst kunnen verdragen, en wie zal standhouden wanneer Hij verschijnt? Want Hij is als het vuur van een smelter en als het loog van vollers. En Hij zal zitten als een smelter en louteraar van zilver; en Hij zal de zonen van Levi reinigen en hen louteren als goud en zilver, opdat zij de HEERE een offer in gerechtigheid zullen brengen. Maleachi 3:2, 3.

The robe is white, but only because it was washed in the scarlet blood of the lamb.

Het gewaad is wit, maar alleen omdat het gewassen werd in het scharlakenrode bloed van het Lam.

> And from Jesus Christ, who is the faithful witness, and the first begotten of the dead, and the prince of the kings of the earth. Unto him that loved us, and washed us from our sins in his own blood, And hath made us kings and priests unto God and his Father; to him be glory and dominion for ever and ever. Amen. Revelation 1:5, 6.

> En van Jezus Christus, die de getrouwe Getuige is, de eerstgeborene uit de doden en de Overste van de koningen der aarde. Hem, Die ons heeft liefgehad en ons van onze zonden gewassen heeft in Zijn eigen bloed, en ons gemaakt heeft tot koningen en priesters voor God en Zijn Vader—toekomt de heerlijkheid en de heerschappij in alle eeuwigheid. Amen. Openbaring 1:5, 6.

The first mention of a golden chain, is when Joseph is appointed to the leadership of Egypt.

De eerste vermelding van een gouden keten vindt plaats wanneer Jozef wordt aangesteld tot het leiderschap over Egypte.

> And Pharaoh said unto Joseph, See, I have set thee over all the land of Egypt. And Pharaoh took off his ring from his hand, and put it upon Joseph’s hand, and arrayed him in vestures of fine linen, and put a gold chain about his neck; And he made him to ride in the second chariot which he had; and they cried before him, Bow the knee: and he made him ruler over all the land of Egypt. And Pharaoh took off his ring from his hand, and put it upon Joseph’s hand, and arrayed him in vestures of fine linen, and put a gold chain about his neck. Genesis 41:41–43.

> En farao zei tot Jozef: Zie, ik heb u aangesteld over het gehele land Egypte. En farao nam zijn zegelring van zijn hand en deed die aan Jozefs hand, en bekleedde hem met gewaden van fijn linnen, en hing een gouden keten om zijn hals; en hij liet hem rijden op de tweede wagen die hij had; en men riep vóór hem uit: Buigt de knie! Zo stelde hij hem aan tot heerser over het gehele land Egypte. En farao nam zijn zegelring van zijn hand en deed die aan Jozefs hand, en bekleedde hem met gewaden van fijn linnen, en hing een gouden keten om zijn hals. Genesis 41:41–43.

The reason Joseph was appointed by Pharaoh as the ruler over Egypt, was that Joseph could interpret Pharaoh’s dream of “seven times,” in connection with the destructive blast of the “east wind.”

De reden waarom Jozef door de farao als heerser over Egypte werd aangesteld, was dat Jozef de droom van de farao over „zeven tijden” kon uitleggen, in verband met de vernietigende stormwind van de „oostenwind”.

> And Pharaoh said unto Joseph, In my dream, behold, I stood upon the bank of the river: And, behold, there came up out of the river seven kine, fatfleshed and well favoured; and they fed in a meadow: And, behold, seven other kine came up after them, poor and very ill favoured and leanfleshed, such as I never saw in all the land of Egypt for badness: And the lean and the ill favoured kine did eat up the first seven fat kine: And when they had eaten them up, it could not be known that they had eaten them; but they were still ill favoured, as at the beginning. So I awoke. And I saw in my dream, and, behold, seven ears came up in one stalk, full and good: And, behold, seven ears, withered, thin, and blasted with the east wind, sprung up after them: And the thin ears devoured the seven good ears: and I told this unto the magicians; but there was none that could declare it to me. And Joseph said unto Pharaoh, The dream of Pharaoh is one: God hath showed Pharaoh what he is about to do. Genesis 41:17–25.

> En Farao zeide tot Jozef: In mijn droom, zie, ik stond aan de oever van de rivier. En zie, uit de rivier kwamen zeven koeien op, vet van vlees en schoon van aanzien; en zij weidden in het grasland. En zie, zeven andere koeien kwamen na haar op, arm en zeer lelijk van aanzien en mager van vlees, zoals ik in heel het land Egypte niet gezien had, zo slecht waren zij. En de magere en lelijke koeien aten de eerste zeven vette koeien op. En toen zij die opgegeten hadden, kon men niet merken dat zij die opgegeten hadden; maar zij waren nog even lelijk van aanzien als in het begin. Toen ontwaakte ik. En ik zag in mijn droom, en zie, zeven aren kwamen op aan één halm, vol en goed. En zie, zeven aren, verdord, dun en door de oostenwind verzengd, schoten na deze op. En de dunne aren verslonden de zeven goede aren. En ik heb dit aan de tovenaars verteld, maar er was niemand die het mij kon verklaren. Toen zeide Jozef tot Farao: De droom van Farao is één; God heeft Farao getoond wat Hij van plan is te doen. Genesis 41:17–25.

Joseph interpreted Pharaoh’s dream with the principle of “line upon line”, for he first informed Pharaoh the two dreams were one. He then interpreted the word “seven,” that was associated with the “kine,” and the “ears,” as symbols. The word “seven” in the passage is the same word translated as “seven times,” in Leviticus twenty-six. Joseph interpreted the “seven” as a symbol of seven years, or twenty-five hundred and twenty days. Joseph and Daniel were both interpreting a symbol of the “seven times” of Leviticus twenty-six.

Jozef legde de droom van Farao uit volgens het beginsel van „regel op regel”, want hij deelde Farao eerst mee dat de twee dromen één waren. Vervolgens legde hij het woord „zeven”, dat als symbool verbonden was met de „koeien” en de „aren”, uit. Het woord „zeven” in de passage is hetzelfde woord dat in Leviticus zesentwintig wordt vertaald als „zeven tijden”. Jozef legde de „zeven” uit als een symbool van zeven jaren, of tweeduizend vijfhonderdtwintig dagen. Jozef en Daniël legden beiden een symbool uit van de „zeven tijden” van Leviticus zesentwintig.

In Pharaoh’s dream, the famine was produced by the ears of corn being “blasted with the east wind.” Line upon line, as Joseph directly employs, the “east wind” identifies that it is Islam that produces the period of famine and economic crash that begins when Joseph and Daniel are given the golden necklace, representing the lifting up of the ensign to the world (Joseph’s Egypt), and to call God’s other flock out of (Daniel’s) Babylon.

In de droom van Farao werd de hongersnood veroorzaakt doordat de korenaren „verschroeid waren door de oostenwind”. Regel op regel, zoals Jozef die rechtstreeks toepast, maakt de „oostenwind” duidelijk dat het de islam is die de periode van hongersnood en economische ineenstorting veroorzaakt, welke aanvangt wanneer Jozef en Daniël de gouden halsketen ontvangen, als voorstelling van het opheffen van de banier voor de wereld (Jozefs Egypte), en om Gods andere kudde uit (Daniëls) Babylon te roepen.

The two horns of the United States are represented by all the powers of Bible prophecy that are represented as two nations. This would include France, which consists prophetically of Sodom and Egypt, and of Israel that consisted of the northern and southern kingdoms, and also of the Medo-Persian Empire. The two horns of Medo-Persia in Daniel chapter eight, identify that one of the horns of the kingdom comes up last.

De twee horens van de Verenigde Staten worden uitgebeeld door alle machten van de Bijbelse profetie die als twee naties worden voorgesteld. Dit zou Frankrijk omvatten, dat profetisch bestaat uit Sodom en Egypte, en Israël, dat bestond uit de noordelijke en de zuidelijke koninkrijken, en ook het Medo-Perzische Rijk. De twee horens van Medo-Perzië in Daniël hoofdstuk acht geven aan dat een van de horens van het koninkrijk het laatst opkomt.

> Then I lifted up mine eyes, and saw, and, behold, there stood before the river a ram which had two horns: and the two horns were high; but one was higher than the other, and the higher came up last. Daniel 8:3.

> Toen hief ik mijn ogen op en zag, en zie, vóór de rivier stond een ram met twee horens; en die beide horens waren hoog, maar de ene was hoger dan de andere, en de hoogste kwam het laatst op. Daniël 8:3.

The two horns of Medo-Persia represent the two horns of the earth beast, and one of the horns of the earth beast must therefore be higher and come up last. At the time of the end in 1798, the reign of the earth beast began, and the horn of Protestantism was taken to Mount Carmel by Elijah the prophet, represented by William Miller. There was to be a contest that manifested a distinction between the true prophet and false prophet, which would be accomplished at the test of Mount Carmel, that took place from August 11, 1840 through to October 22, 1844.

De twee horens van Medo-Perzië vertegenwoordigen de twee horens van het beest uit de aarde, en een van de horens van het beest uit de aarde moet daarom hoger zijn en het laatst opkomen. In de tijd van het einde, in 1798, begon de heerschappij van het beest uit de aarde, en de hoorn van het protestantisme werd door de profeet Elia, vertegenwoordigd door William Miller, naar de berg Karmel gebracht. Er zou een strijd plaatsvinden die een onderscheid openbaarde tussen de ware profeet en de valse profeet, hetgeen volbracht zou worden in de beproeving op de berg Karmel, die plaatsvond van 11 augustus 1840 tot en met 22 oktober 1844.

Millerite Adventism was providentially identified as the true prophet, at the same time that the Protestant denominations of the United States returned to, and became the daughters of papal Rome. In 1863, the true Protestant horn of Millerite Adventism returned to the same communion as apostate Protestantism by returning to the corrupt method of Bible study as apostate Protestantism, as they began their progressive work of rejecting the message of Elijah. In the same period of time the U.S. Civil War began. (Note that when the Holy Spirit is rejected, then the other spirit takes over, and war is always the result.) The nation was then literally, politically and prophetically divided. The horn of Republicanism, from that point on, would be in an escalating struggle between two primary political parties.

Het Milleritische adventisme werd door de voorzienigheid geïdentificeerd als de ware profeet, op hetzelfde moment dat de protestantse kerkgenootschappen van de Verenigde Staten terugkeerden tot het pauselijke Rome en diens dochters werden. In 1863 keerde de ware protestantse hoorn van het Milleritische adventisme terug tot dezelfde gemeenschap als het afvallige protestantisme door terug te keren tot dezelfde verdorven methode van Bijbelstudie als het afvallige protestantisme, toen zij begonnen aan hun voortschrijdende werk van verwerping van de boodschap van Elia. In dezelfde periode begon de Amerikaanse Burgeroorlog. (Merk op dat, wanneer de Heilige Geest wordt verworpen, vervolgens de andere geest de overhand krijgt, en oorlog altijd het gevolg is.) De natie was toen letterlijk, politiek en profetisch verdeeld. De hoorn van het republicanisme zou vanaf dat moment verwikkeld zijn in een steeds toenemende strijd tussen twee voornaamste politieke partijen.

From 1863, a symbol of division, for the year was the very center of the civil war between North and South, there was brought about two political factions of the Republican horn and two factions of the Protestant horn that consisted of the Democratic and Republican parties, and Sunday-keeping and Sabbath-keeping apostate Protestants. The two-fold division of either horn was typified in the days of Christ by the Sadducees and the Pharisees. One class outright rejected the founding principles, and the other professed to uphold the founding principles, but ultimately replaced them with human traditions and customs.

Vanaf 1863, een symbool van verdeeldheid, want dat jaar vormde het eigenlijke middelpunt van de burgeroorlog tussen Noord en Zuid, werden er twee politieke facties van de Republikeinse hoorn en twee facties van de protestantse hoorn tot stand gebracht, bestaande uit de Democratische en Republikeinse partijen, en zondagsvierende en sabbatvierende afvallige protestanten. De tweevoudige verdeling van elk van beide horens werd in de dagen van Christus voorafgeschaduwd door de Sadduceeën en de Farizeeën. De ene klasse verwierp openlijk de grondbeginselen, en de andere beleed de grondbeginselen te handhaven, maar verving die uiteindelijk door menselijke overleveringen en gebruiken.

On September 11, 2001, the image of the beast testing period was prophetically initiated, and it reaches its climax at the Sunday law, or at Belshazzar’s drunken feast. The Sunday law is the mark that identifies that the combination of church and state is fully developed. At that point, the two horns of apostate Republicanism and apostate Protestantism become one apostate horn, and it is then that Daniel is made the third horn, or third ruler, or the true Protestant horn that comes up last and is higher, for it is then that he is lifted up as an ensign.

Op 11 september 2001 werd de beproevingsperiode van het beeld van het beest profetisch ingeleid, en zij bereikt haar hoogtepunt bij de zondagswet, of op Belsazars dronkemansfeest. De zondagswet is het merkteken dat aangeeft dat de vereniging van kerk en staat volledig tot ontwikkeling is gekomen. Op dat moment worden de twee horens van afvallig republicanisme en afvallig protestantisme één afvallige horen, en dan wordt Daniël gemaakt tot de derde horen, of derde heerser, of de ware protestantse horen die als laatste opkomt en hoger is, want dan wordt hij opgeheven als een banier.

Joseph and Daniel are the same line of prophecy, for line upon line, all the prophets are identifying the last days. They both recognized the “seven times,” when they saw it. The “east wind” of Islam is coming in under the wall, as they provide their interpretation to Belshazzar and Pharaoh of what the “Future for America” is. They are wearing the “scarlet robe” of Christ’s righteousness, which is the “white robe” that is made so, by the blood of Christ. They are lifted up as an ensign and represented as a crown, or a golden chain, as they become the third ruler that comes up higher and comes up last.

Jozef en Daniël vormen dezelfde profetische lijn, want regel op regel wijzen alle profeten de laatste dagen aan. Beiden herkenden de „zeven tijden”, toen zij die zagen. De „oostenwind” van de islam komt onder de muur binnen, terwijl zij aan Belsazar en Farao hun uitleg geven van wat de „Toekomst voor Amerika” is. Zij dragen het „scharlaken gewaad” van Christus’ gerechtigheid, hetwelk het „witte gewaad” is dat aldus gemaakt wordt door het bloed van Christus. Zij worden opgericht als een banier en voorgesteld als een kroon, of een gouden keten, terwijl zij de derde heerser worden die hoger opkomt en als laatste opkomt.

We will continue with Daniel chapter six, in the next article.

Wij zullen in het volgende artikel verdergaan met Daniël hoofdstuk zes.

> “In that last night of mad folly, Belshazzar and his lords had filled up the measure of their guilt and the guilt of the Chaldean kingdom. No longer could God’s restraining hand ward off the impending evil. Through manifold providences, God had sought to teach them reverence for His law. ‘We would have healed Babylon,’ He declared of those whose judgment was now reaching unto heaven, ‘but she is not healed.’ Jeremiah 51:9. Because of the strange perversity of the human heart, God had at last found it necessary to pass the irrevocable sentence. Belshazzar was to fall, and his kingdom was to pass into other hands.” Prophets and Kings, 530.

> “In die laatste nacht van waanzinnige dwaasheid hadden Belsazar en zijn machthebbers de maat van hun schuld en van de schuld van het Chaldeeuwse koninkrijk volgemaakt. Gods weerhoudende hand kon het dreigende onheil niet langer afwenden. Door velerlei voorzienigheden had God getracht hun eerbied voor zijn wet te leren. ‘Wij hebben Babel willen genezen,’ verklaarde Hij aangaande hen wier oordeel nu tot aan de hemel reikte, ‘maar het is niet genezen.’ Jeremia 51:9. Vanwege de vreemde verdorvenheid van het menselijk hart had God het ten slotte noodzakelijk geacht het onherroepelijke vonnis te vellen. Belsazar zou vallen, en zijn koninkrijk zou in andere handen overgaan.” Profeten en Koningen, 530.

Back to Articles