Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Eighty-Five

Het Boek Daniël - Nummer Honderdvijfentachtig

Divinity Embodied: The Profound Confession of Peter and Its Implications

De goddelijkheid belichaamd: de diepgaande belijdenis van Petrus en haar implicaties

Author

Jeff Pippenger

Published

April 15, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

When Peter set forth his answer to Christ’s question of who the disciples say that Christ is he identified that Jesus was the anointed one, the Christ, the Messiah. He also said He was the Son of God.

Toen Petrus zijn antwoord gaf op Christus’ vraag wie de discipelen zeiden dat Christus was, gaf hij te kennen dat Jezus de Gezalfde was, de Christus, de Messias. Hij zei ook dat Hij de Zoon van God was.

> When Jesus came into the coasts of Caesarea Philippi, he asked his disciples, saying, Whom do men say that I the Son of man am? And they said, Some say that thou art John the Baptist: some, Elias; and others, Jeremias, or one of the prophets. He saith unto them, But whom say ye that I am? And Simon Peter answered and said, Thou art the Christ, the Son of the living God. And Jesus answered and said unto him, Blessed art thou, Simon Barjona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but my Father which is in heaven. And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven. Matthew 16:13–19.

> Toen Jezus in de streken van Caesarea Filippi gekomen was, vroeg Hij Zijn discipelen en zeide: Wie zeggen de mensen dat Ik, de Zoon des mensen, ben? En zij zeiden: Sommigen zeggen dat Gij Johannes de Doper zijt; anderen Elia; en weer anderen Jeremia, of een van de profeten. Hij zeide tot hen: Maar gij, wie zegt gij dat Ik ben? En Simon Petrus antwoordde en zeide: Gij zijt de Christus, de Zoon van de levende God. En Jezus antwoordde en zeide tot hem: Zalig zijt gij, Simon Barjona, want vlees en bloed hebben u dit niet geopenbaard, maar Mijn Vader, Die in de hemelen is. En ook Ik zeg u, dat gij Petrus zijt, en op deze rots zal Ik Mijn gemeente bouwen, en de poorten der hel zullen haar niet overweldigen. En Ik zal u de sleutels van het Koninkrijk der hemelen geven; en wat gij op de aarde binden zult, zal in de hemelen gebonden zijn; en wat gij op de aarde ontbinden zult, zal in de hemelen ontbonden zijn. Mattheüs 16:13–19.

Through Peter the Holy Spirit presented the essential truth for the one hundred and forty-four thousand to understand. He did so at Panium, which was Caesarea Philippi. Panium is the most sacred temple site in the worship of the dragon, for Greece represents the world, and the world in the last days is the United Nations, who is the dragon’s earthly representative. The “gates of hell” is a name for the temple of Pan, the Greek goat-god. The temple was built in front of a cave that contained the Spring of Panium. The Spring of Panium fed the Jordan River, which is a symbol of Christ.

Door Petrus stelde de Heilige Geest de wezenlijke waarheid voor die de honderd vierenveertigduizend moesten begrijpen. Hij deed dit te Panium, hetwelk Caesarea Filippi was. Panium is de heiligste tempelplaats in de aanbidding van de draak, want Griekenland vertegenwoordigt de wereld, en de wereld in de laatste dagen is de Verenigde Naties, die de aardse vertegenwoordiger van de draak is. De „poorten van de hel” is een benaming voor de tempel van Pan, de Griekse bokgod. De tempel was gebouwd vóór een grot die de Bron van Panium bevatte. De Bron van Panium voedde de rivier de Jordaan, die een symbool van Christus is.

The name “Jordan” means “descender,” and it begins its course in the mountainous region of northern Israel, drawing its main source from the springs of Mount Hermon, the highest peak in the Hermon Range, where the spring called the “gates of hell” is located. Hermon means “sacred” and “Jordon” means “to descend.” The Jordan River flows from the highlands of Mount Hermon and descends through the Jordan Rift Valley, eventually reaching the Dead Sea, which is the lowest point on Earth’s surface.

De naam „Jordaan” betekent „neerdaler”, en hij begint zijn loop in het bergachtige gebied van Noord-Israël, waarbij hij zijn voornaamste bron ontleent aan de bronnen van de berg Hermon, de hoogste top van het Hermongebergte, waar de bron ligt die de „poorten van de hel” wordt genoemd. Hermon betekent „heilig” en „Jordaan” betekent „neerdalen”. De rivier de Jordaan stroomt vanuit de hooglanden van de berg Hermon en daalt af door de Jordaan-slenk, om uiteindelijk de Dode Zee te bereiken, het laagste punt op het aardoppervlak.

The waters that feed the Jordan River, that originate in the temple of Pan, and that ultimately arrive at the lowest point on earth represent the descent the Son of God made when He left the highest sacred mountain to descend to the lowest “dead sea” of this world. Christ’s descent from heaven to the death of the cross also represents that He took upon Himself the flesh of fallen man, for his journey from heaven to the cross was fed by the waters that originated in the “gates of hell.”

De wateren die de rivier de Jordaan voeden, die hun oorsprong vinden in de tempel van Pan en uiteindelijk aankomen op het laagste punt op aarde, vertegenwoordigen de nederdaling die de Zoon van God maakte toen Hij de hoogste heilige berg verliet om af te dalen naar de laagste „dode zee” van deze wereld. Christus’ nederdaling uit de hemel tot in de dood van het kruis vertegenwoordigt ook dat Hij het vlees van de gevallen mens op Zich nam, want Zijn weg van de hemel naar het kruis werd gevoed door de wateren die ontsprongen aan de „poorten van de hel.”

The Dead Sea is not only the lowest place on earth, but it is the saltiest waters on earth, nine times saltier than the ocean. Christ’s death on the cross as typified by the Dead Sea is where He confirmed His covenant with many.

De Dode Zee is niet alleen de laagste plaats op aarde, maar ook het zoutste water op aarde, negenmaal zouter dan de oceaan. Christus’ dood aan het kruis, waarvan de Dode Zee een voorafbeelding is, is de plaats waar Hij Zijn verbond met velen heeft bevestigd.

> And every oblation of thy meat offering shalt thou season with salt; neither shalt thou suffer the salt of the covenant of thy God to be lacking from thy meat offering: with all thine offerings thou shalt offer salt. Leviticus 2:3.

> En al uw spijsoffers zult gij met zout bereiden; ook zult gij niet toelaten dat het zout van het verbond van uw God aan uw spijsoffer ontbreekt; bij al uw offers zult gij zout offeren. Leviticus 2:3.

On the way from the springs of Mount Hermon, the Jordan River passes through the sea of Galilee, which is also known as Lake Tiberius and Lake Kinneret. Galilee means a “hinge” or a “turning point.” Tiberius is the name of the Roman ruler who followed Augustus Caesar, and due to the shape of the lake, it is called Kinneret, which means “a harp” or “a lyre.” The turning point for mankind was when Tiberius Caesar ruled and Jesus was crucified, and every harp in heaven was silenced. The geographical testimony of the Jordan River in connection with the “gates of hell,” which is the temple of the Greek god Pan, speaks to the testimony which Peter proclaimed through the inspiration of the Holy Spirit.

Op de weg vanaf de bronnen van de berg Hermon stroomt de rivier de Jordaan door de zee van Galilea, die ook bekendstaat als het Meer van Tiberias en het Meer van Kinneret. Galilea betekent een „scharnier” of een „keerpunt”. Tiberius is de naam van de Romeinse heerser die Augustus Caesar opvolgde, en vanwege de vorm van het meer wordt het Kinneret genoemd, wat „een harp” of „een lier” betekent. Het keerpunt voor de mensheid kwam toen Tiberius Caesar regeerde en Jezus werd gekruisigd, en elke harp in de hemel verstomde. Het geografische getuigenis van de rivier de Jordaan in verband met de „poorten van de hel”, dat wil zeggen de tempel van de Griekse god Pan, spreekt van het getuigenis dat Petrus door de inspiratie van de Heilige Geest verkondigde.

The incarnation of Christ was the combination of Divinity and humanity that occurred when the Divine Son of God took upon Himself human flesh, thus combining Divinity with humanity, as represented by the waters from the spring of Pan feeding the Jordan River. What fed the spring of Pan was the dew, rain and snow that fell upon the mountains of Hermon, Hermon representing the “sacred” mountain, which is Jerusalem above.

De incarnatie van Christus was de vereniging van goddelijkheid en menselijkheid die plaatsvond toen de goddelijke Zoon van God het menselijk vlees op Zich nam en aldus de goddelijkheid met de menselijkheid verenigde, zoals uitgebeeld door de wateren uit de bron van Pan die de rivier de Jordaan voeden. Wat de bron van Pan voedde, waren de dauw, de regen en de sneeuw die vielen op de bergen van Hermon, waarbij Hermon de „heilige” berg voorstelt, namelijk het Jeruzalem daarboven.

> A Song of Degrees of David. Behold, how good and how pleasant it is for brethren to dwell together in unity! It is like the precious ointment upon the head, that ran down upon the beard, even Aaron’s beard: that went down to the skirts of his garments; As the dew of Hermon, and as the dew that descended upon the mountains of Zion: for there the Lord commanded the blessing, even life for evermore. Psalms 133:1–3.

> Een bedevaartslied van David. Zie, hoe goed en hoe liefelijk het is dat broeders ook eensgezind samenwonen! Het is als de kostelijke zalfolie op het hoofd, die neerdaalde op de baard, op de baard van Aäron, die neerdaalde tot op de zoom van zijn klederen; als de dauw van de Hermon, en als de dauw die neerdaalt op de bergen van Sion; want daar gebiedt de HEERE de zegen, het leven tot in eeuwigheid. Psalmen 133:1–3.

The “precious ointment” that ran down Aaron’s beard was the oil that was used when he and his sons were anointed as God’s priests.

De „kostbare olie” die langs Aarons baard neervloeide, was de olie die werd gebruikt toen hij en zijn zonen tot priesters van God werden gezalfd.

> And thou shalt take of the blood that is upon the altar, and of the anointing oil, and sprinkle it upon Aaron, and upon his garments, and upon his sons, and upon the garments of his sons with him: and he shall be hallowed, and his garments, and his sons, and his sons’ garments with him. Exodus 29:21.

> En gij zult nemen van het bloed dat op het altaar is, en van de zalfolie, en het sprengen op Aäron en op zijn klederen, en op zijn zonen en op de klederen van zijn zonen met hem; alzo zal hij geheiligd zijn, en zijn klederen, en zijn zonen, en de klederen van zijn zonen met hem. Exodus 29:21.

Peter expressed the confession of all the disciples, and in so doing he expressed the confession of the one hundred and forty-four thousand, who are to be anointed as a unified priesthood that is lifted up as an ensign. The “oil” that anointed Aaron, was also as the dew of Mount Hermon and also the dew of the mountains of Zion. The “oil” and the “dew” are the message which represents the anointing of the Holy Spirit.

Petrus verwoordde de belijdenis van alle discipelen, en daarmee verwoordde hij de belijdenis van de honderdvierenveertigduizend, die gezalfd zullen worden als een verenigd priesterschap dat als een banier wordt verheven. De „olie” die Aäron zalfde, was ook als de dauw van de berg Hermon en ook de dauw van de bergen van Sion. De „olie” en de „dauw” zijn de boodschap die de zalving van de Heilige Geest vertegenwoordigt.

> Give ear, O ye heavens, and I will speak; and hear, O earth, the words of my mouth. My doctrine shall drop as the rain, my speech shall distil as the dew, as the small rain upon the tender herb, and as the showers upon the grass: Because I will publish the name of the Lord: ascribe ye greatness unto our God. Deuteronomy 32:1–3.

> Neemt ter ore, gij hemelen, en ik zal spreken; en hoor, o aarde, de woorden van mijn mond. Mijn leer zal neerdruppelen als de regen, mijn rede zal neerdalen als de dauw, als de motregen op het jonge kruid en als de regenstromen op het gras; want ik zal de Naam des HEEREN verkondigen: schrijft onze God grootheid toe. Deuteronomium 32:1–3.

The “dew” is the “doctrine” that falls on the mountains of Zion, and it is the “oil” of anointing that unifies the one hundred and forty-four thousand, who are God’s priests in the last days. The doctrine drops as rain, and distills as dew because it is “published”. It is published because heaven and earth are to give ear and hear the words of His mouth, through a unified priesthood that is the ensign who proclaim the messages of the Midnight Cry and Loud Cry.

De „dauw” is de „leer” die neerdaalt op de bergen van Sion, en zij is de „olie” der zalving die de honderdvierenveertigduizend verenigt, die Gods priesters zijn in de laatste dagen. De leer drupt als regen en distilleert als dauw, omdat zij „verkondigd” wordt. Zij wordt verkondigd omdat hemel en aarde oor moeten geven en de woorden van Zijn mond moeten horen, door middel van een verenigd priesterschap dat het banierteken is dat de boodschappen van de Middernachtsroep en de Luide Roep verkondigt.

> How beautiful upon the mountains are the feet of him that bringeth good tidings, that publisheth peace; that bringeth good tidings of good, that publisheth salvation; that saith unto Zion, Thy God reigneth! Thy watchmen shall lift up the voice; with the voice together shall they sing: for they shall see eye to eye, when the Lord shall bring again Zion. Break forth into joy, sing together, ye waste places of Jerusalem: for the Lord hath comforted his people, he hath redeemed Jerusalem. The Lord hath made bare his holy arm in the eyes of all the nations; and all the ends of the earth shall see the salvation of our God. Isaiah 52:7–10.

> Hoe lieflijk zijn op de bergen de voeten van hem die goede tijding brengt, die vrede verkondigt; die goede tijding van het goede brengt, die heil verkondigt; die tot Sion zegt: Uw God is Koning! Uw wachters verheffen de stem, tezamen jubelen zij; want zij zullen zien van aangezicht tot aangezicht, wanneer de HEERE Sion wederbrengt. Breekt uit in gejubel, zingt tezamen, gij puinhopen van Jeruzalem; want de HEERE heeft zijn volk getroost, Hij heeft Jeruzalem verlost. De HEERE heeft zijn heilige arm ontbloot voor de ogen van al de volken; en alle einden der aarde zullen het heil van onze God zien. Jesaja 52:7–10.

The last-day watchmen, represented by Peter, publish salvation and peace, and they shall be unified, for they will see eye to eye. This happens when “the Lord brings again Zion.” The Hebrew word translated as “bring again” means to “reverse.” When the Lord reverses Zion, it means that Zion had been in captivity, as represented by the scattering, and it is reversed when the captivity ceases.

De wachters van de laatste dagen, voorgesteld door Petrus, verkondigen heil en vrede, en zij zullen één zijn, want zij zullen oog in oog zien. Dit geschiedt wanneer „de HEERE Sion wederbrengt”. Het Hebreeuwse woord dat met „wederbrengen” is vertaald, betekent „omkeren”. Wanneer de HEERE Sion omkeert, betekent dit dat Sion in gevangenschap was geweest, zoals voorgesteld door de verstrooiing, en het wordt omgekeerd wanneer de gevangenschap ophoudt.

> For thus saith the Lord, That after seventy years be accomplished at Babylon I will visit you, and perform my good word toward you, in causing you to return to this place. For I know the thoughts that I think toward you, saith the Lord, thoughts of peace, and not of evil, to give you an expected end. Then shall ye call upon me, and ye shall go and pray unto me, and I will hearken unto you. And ye shall seek me, and find me, when ye shall search for me with all your heart. And I will be found of you, saith the Lord: and I will turn away your captivity, and I will gather you from all the nations, and from all the places whither I have driven you, saith the Lord; and I will bring you again into the place whence I caused you to be carried away captive. Jeremiah 29:10–14.

> Want aldus zegt de HEERE: Zeker, wanneer te Babel zeventig jaren vervuld zijn, zal Ik u bezoeken en Mijn goed woord over u gestand doen door u naar deze plaats terug te brengen. Want Ik weet welke gedachten Ik over u koester, spreekt de HEERE, gedachten van vrede en niet van kwaad, om u een hoopvolle toekomst te geven. Dan zult gij Mij aanroepen, en heengaan en tot Mij bidden, en Ik zal naar u horen. En gij zult Mij zoeken en vinden, wanneer gij naar Mij zult vragen met uw ganse hart. En Ik zal door u gevonden worden, spreekt de HEERE; en Ik zal een omkeer brengen in uw gevangenschap, en u bijeenbrengen uit alle volken en uit al de plaatsen waarheen Ik u verdreven heb, spreekt de HEERE; en Ik zal u terugbrengen naar de plaats vanwaar Ik u in ballingschap heb doen wegvoeren. Jeremia 29:10–14.

All the prophets are addressing the last days, and in the last days His people are in a captivity that is to be reversed, in order to fulfill the testimony of prophecy.

Alle profeten spreken over de laatste dagen, en in de laatste dagen verkeert Zijn volk in een gevangenschap die ongedaan gemaakt moet worden, opdat het getuigenis der profetie vervuld worde.

> The word that came to Jeremiah from the Lord, saying, Thus speaketh the Lord God of Israel, saying, Write thee all the words that I have spoken unto thee in a book. For, lo, the days come, saith the Lord, that I will bring again the captivity of my people Israel and Judah, saith the Lord: and I will cause them to return to the land that I gave to their fathers, and they shall possess it. Jeremiah 30:1–3.

> Het woord dat van de HEERE tot Jeremia kwam, zeggende: Zo spreekt de HEERE, de God van Israël, zeggende: Schrijf u al de woorden die Ik tot u gesproken heb, in een boek. Want zie, de dagen komen, spreekt de HEERE, dat Ik de gevangenschap van Mijn volk Israël en Juda wenden zal, spreekt de HEERE; en Ik zal hen doen terugkeren naar het land dat Ik hun vaderen gegeven heb, en zij zullen het bezitten. Jeremia 30:1–3.

After three and a half days of sleeping, just as Lazarus slept for four days, and Daniel mourned for twenty-one days, Michael resurrects the two witnesses, who are His last-day people and brings them into unity and also anoints them through a message that is published around the world. That message is the “dew” of Mount Hermon (the sacred mountain), that feeds the spring of Pan, which thereafter feeds the Jordan River. The anointing that is accomplished by that message represents the anointing of Jesus, that marked when He became the Christ, which Peter identified.

Na drieënhalve dag van slapen, evenals Lazarus vier dagen sliep en Daniël eenentwintig dagen rouwde, wekt Michaël de twee getuigen op, die Zijn volk van de laatste dagen zijn, en brengt hen tot eenheid; tevens zalft Hij hen door middel van een boodschap die over de gehele wereld wordt gepubliceerd. Die boodschap is de „dauw” van de berg Hermon (de heilige berg), die de bron van Pan voedt, welke vervolgens de rivier de Jordaan voedt. De zalving die door die boodschap tot stand wordt gebracht, vertegenwoordigt de zalving van Jezus, die markeerde wanneer Hij de Christus werd, hetgeen Petrus heeft geïdentificeerd.

When Peter identified Christ as the Son of God, he represented Christ as both the Son of God and the Son of man, as represented by the waters of the “gates of hell” feeding the Jordan River. The confession of Peter was produced by the inspiration of the Holy Spirit, and it was that truth, that Jesus was the Christ, the Anointed One, and that He was both God and man which was identified by Jesus as the truth which would be the focus of the battle against God’s last-day people, who Christ promised would be victorious, for the “gates of hell,” will not prevail against this truth.

Toen Petrus Christus als de Zoon van God aanwees, stelde hij Christus voor als zowel de Zoon van God als de Zoon des mensen, zoals uitgebeeld door de wateren van de „poorten van de hel” die de rivier de Jordaan voeden. De belijdenis van Petrus werd voortgebracht door de inspiratie van de Heilige Geest, en het was die waarheid — dat Jezus de Christus was, de Gezalfde, en dat Hij zowel God als mens was — die door Jezus werd aangeduid als de waarheid waarop de strijd tegen Gods volk in de laatste dagen zich zou concentreren, een volk aan wie Christus overwinning had beloofd; want de „poorten van de hel” zullen tegen deze waarheid geen standhouden.

The truth is that on September 11, 2001, just as Jesus was anointed at His baptism, the sealing of the one hundred and forty-four thousand began, and in that history there would be a disappointment which would slay His last-day people, until He resurrected them and reversed their captivity. The process of resurrection includes the unifying of His people into a mighty army that is lifted up as an ensign. The work of resurrecting, purifying, unifying and lifting up, after the death in the streets, is illustrated in verses ten through fifteen of Daniel chapter eleven, as well as other biblical passages. But in verses thirteen through fifteen Christ has once again brought His disciples to Caesarea Philippi, to Panium, and it is there that the seal of God is impressed for eternity.

De waarheid is dat op 11 september 2001, evenals Jezus bij Zijn doop werd gezalfd, de verzegeling van de honderd vierenveertigduizend begon, en dat zich in die geschiedenis een teleurstelling zou voordoen die Zijn volk van de laatste dagen zou doden, totdat Hij hen zou opwekken en hun gevangenschap zou omkeren. Het proces van opstanding omvat de vereniging van Zijn volk tot een machtig leger dat als banier wordt opgeheven. Het werk van opwekken, reinigen, verenigen en verheffen, na de dood op de straten, wordt geïllustreerd in de verzen tien tot en met vijftien van Daniël hoofdstuk elf, evenals in andere bijbelgedeelten. Maar in de verzen dertien tot en met vijftien heeft Christus Zijn discipelen opnieuw naar Caesarea Filippi gebracht, naar Panium, en daar wordt het zegel van God voor de eeuwigheid ingedrukt.

Only when we understand the profundity of these facts, can we recognize the revelations of truth located in the witness of Caesarea Philippi. In verse eighteen of chapter sixteen of Matthew, Simon Barjonah’s name is changed to Peter, which symbolizes the one hundred and forty-four thousand as previously noted in a recent article. The mathematical revelation established in the verse magnifies Jesus as the Wonderful Numberer, for not only can Peter be understood to represent one hundred and forty-four thousand, but Mathew 16:18 is also the mathematical symbol of “phi”.

Alleen wanneer wij de diepzinnigheid van deze feiten begrijpen, kunnen wij de openbaringen van waarheid herkennen die besloten liggen in het getuigenis van Caesarea Filippi. In vers achttien van hoofdstuk zestien van Matteüs wordt de naam van Simon Barjona veranderd in Petrus, hetgeen de honderdvierenveertigduizend symboliseert, zoals eerder in een recent artikel is opgemerkt. De wiskundige openbaring die in het vers is vastgesteld, verheerlijkt Jezus als de Wonderbare Teller, want niet alleen kan Petrus worden verstaan als een voorstelling van de honderdvierenveertigduizend, maar Matteüs 16:18 is ook het wiskundige symbool van „phi”.

Before we address the mathematics associated with “phi,” it should be noted that “phi” is part of the word “Philippi,” the second of the two names of the town of Panium. Verse eighteen identifies that Jesus spoke to Peter in Hebrew, which was recorded in Greek, and later translated into English. Those three steps address Christ’s control over His Word. When the word is considered with the mathematical system of multiplying the numbered positions, it identifies that the name Peter equates to one hundred and forty-four thousand, thus emphasizing Jesus as the Wonderful Numberer. In the very same verse, where Jesus proclaims that He will build His church the Wonderful Numberer controlled the translation process to ensure that the truth represented in verse eighteen in chapter sixteen, would represent the mathematical symbol of “phi.”

Voordat wij de wiskunde behandelen die met „phi” samenhangt, dient opgemerkt te worden dat „phi” deel uitmaakt van het woord „Philippi”, de tweede van de twee namen van de stad Panium. Vers achttien maakt duidelijk dat Jezus in het Hebreeuws tot Petrus sprak, dat dit in het Grieks werd opgetekend en later in het Engels werd vertaald. Deze drie stappen hebben betrekking op Christus’ heerschappij over Zijn Woord. Wanneer het woord wordt beschouwd binnen het wiskundige systeem van het vermenigvuldigen van de genummerde posities, blijkt dat de naam Petrus gelijkstaat aan honderd vierenveertigduizend, en wordt aldus Jezus benadrukt als de Wonderlijke Teller. In precies hetzelfde vers, waarin Jezus verkondigt dat Hij Zijn kerk zal bouwen, bestuurde de Wonderlijke Teller het vertaalproces zodanig dat de waarheid die in vers achttien van hoofdstuk zestien wordt weergegeven, het wiskundige symbool van „phi” zou vertegenwoordigen.

> And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. Matthew 16:18.

> En Ik zeg u ook: gij zijt Petrus, en op deze rots zal Ik Mijn gemeente bouwen; en de poorten der hel zullen haar niet overweldigen. Mattheüs 16:18.

His church is not simply built upon the doctrine that Jesus is the Christ, and that He is the Son of God, but also the fact that He is the Word, and the Word created and controls all things, including mathematics, grammar and the works of men.

Zijn gemeente is niet slechts gebouwd op de leer dat Jezus de Christus is, en dat Hij de Zoon van God is, maar ook op het feit dat Hij het Woord is, en dat het Woord alle dingen heeft geschapen en beheerst, met inbegrip van de wiskunde, de grammatica en de werken der mensen.

> In whom also we have obtained an inheritance, being predestinated according to the purpose of him who worketh all things after the counsel of his own will. Ephesians 1:11.

> In Hem hebben ook wij een erfdeel ontvangen, daar wij tevoren bestemd zijn overeenkomstig het voornemen van Hem die alle dingen werkt naar de raad van Zijn eigen wil. Efeziërs 1:11.

Phi, often represented by the Greek letter φ (phi), is a mathematical constant approximately equal to 1.618033988749895. This number is known as the golden ratio or the divine proportion. It is an “irrational number”, meaning it cannot be expressed as a simple fraction, and its decimal representation goes on infinitely without repeating.

Phi, vaak weergegeven door de Griekse letter φ (phi), is een wiskundige constante die ongeveer gelijk is aan 1,618033988749895. Dit getal staat bekend als de gulden snede of de goddelijke verhouding. Het is een „irrationaal getal”, wat betekent dat het niet als een eenvoudige breuk kan worden uitgedrukt en dat de decimale voorstelling oneindig doorgaat zonder zich te herhalen.

The golden ratio has many remarkable properties and appears in various contexts in mathematics, art, architecture, nature, and other fields. It is often found in geometric shapes, such as rectangles, pentagons, and dodecahedrons, where the ratio of the longer side to the shorter side is equal to phi.

De gulden snede heeft vele opmerkelijke eigenschappen en verschijnt in uiteenlopende contexten binnen de wiskunde, de kunst, de architectuur, de natuur en andere vakgebieden. Zij wordt vaak aangetroffen in meetkundige vormen, zoals rechthoeken, vijfhoeken en dodecaëders, waarin de verhouding van de langere zijde tot de kortere zijde gelijk is aan phi.

In art and architecture, the golden ratio is believed to create aesthetically pleasing proportions. It has been used by artists and architects throughout history, from ancient civilizations to the Renaissance and beyond, to design compositions, buildings, and artworks. In mathematics, the golden ratio appears in various mathematical equations and sequences, including the Fibonacci sequence, where each term is the sum of the two preceding terms. As the terms of the Fibonacci sequence increase, the ratio of consecutive terms approaches phi.

In de kunst en architectuur wordt aangenomen dat de gulden snede esthetisch aangename verhoudingen schept. Zij is door de hele geschiedenis heen gebruikt door kunstenaars en architecten, van oude beschavingen tot de Renaissance en daarna, voor het ontwerpen van composities, gebouwen en kunstwerken. In de wiskunde komt de gulden snede voor in diverse wiskundige vergelijkingen en reeksen, waaronder de Fibonacci-reeks, waarin elke term de som is van de twee voorgaande termen. Naarmate de termen van de Fibonacci-reeks toenemen, nadert de verhouding van opeenvolgende termen phi.

In verse 16:18, we find the mathematical phi (1.618…). Jesus, the God “who worketh all things after the counsel of his own will,” determined to place His signature of being Palmoni, the Wonderful Number, or the Numberer of Secrets in the prophetic geography that identifies the battleground of His church against the gates of hell in the last days. At that prophetic battleground, through His control of numbers, He represented the one hundred and forty-four thousand with “Peter”, who had his name changed from “Simon” the one who hears the message of the dove, to “Peter”, thus marking the one hundred and forty-four thousand as His last days covenant people.

In vers 16:18 vinden wij de wiskundige phi (1.618…). Jezus, de God „die alle dingen werkt naar de raad van zijn eigen wil”, heeft besloten Zijn handtekening als Palmoni, het Wonderbare Getal, of de Telleer van Verborgenheden, te plaatsen in de profetische geografie die het slagveld aanduidt van Zijn kerk tegen de poorten van de hel in de laatste dagen. Op dat profetische slagveld heeft Hij, door Zijn beheersing van de getallen, de honderdvierenveertigduizend vertegenwoordigd door „Petrus”, wiens naam veranderd werd van „Simon”, degene die de boodschap van de duif hoort, in „Petrus”, en zo de honderdvierenveertigduizend gekenmerkt als Zijn verbondsvolk van de laatste dagen.

The “rock” that He chose to build His church on, is the foundation rock, the foundation and chief cornerstone of the “seven times” of Leviticus twenty-six, for there is no true foundation that is not Christ. From the baptism of Christ, when Simon “heard” the message of the dove unto the cross of the Dead Sea, for twelve hundred and sixty days, twice each day, there was a morning and evening sacrifice, except on the final day of the twelve hundred and sixty days, for on that day, the evening sacrifice escaped from the priest, and on the cross Christ died as the twenty-five hundred and twentieth offering.

De „rots” waarop Hij verkoos Zijn kerk te bouwen, is de fundamentele rots, het fundament en de voornaamste hoeksteen van de „zeven tijden” van Leviticus zesentwintig, want er is geen waar fundament dat niet Christus is. Vanaf de doop van Christus, toen Simon de boodschap van de duif „hoorde”, tot aan het kruis van de Dode Zee, gedurende twaalfhonderd zestig dagen, was er tweemaal per dag een morgen- en avondoffer, behalve op de laatste dag van de twaalfhonderd zestig dagen, want op die dag ontglipte het avondoffer aan de priester, en aan het kruis stierf Christus als het tweeduizend vijfhonderd twintigste offer.

> “All is terror and confusion. The priest is about to slay the victim; but the knife drops from his nerveless hand, and the lamb escapes. Type has met antitype in the death of God’s Son. The great sacrifice has been made. The way into the holiest is laid open. A new and living way is prepared for all. No longer need sinful, sorrowing humanity await the coming of the high priest.” The Desire of Ages, 757.

> „Alles is verschrikking en verwarring. De priester staat op het punt het slachtoffer te slachten; maar het mes valt uit zijn krachteloze hand, en het lam ontsnapt. Het type heeft in de dood van Gods Zoon zijn antitype ontmoet. Het grote offer is gebracht. De weg naar het heiligdom der heiligdommen is geopend. Een nieuwe en levende weg is voor allen bereid. De zondige, bedroefde mensheid hoeft niet langer te wachten op de komst van de hogepriester.” The Desire of Ages, 757.

The “rock” He would build His church upon is the foundation stone that the builders rejected, its number is “twenty-five hundred and twenty.” In one short verse Christ presents Himself as the Master of all things, and when He does so He is standing and speaking in verses thirteen through fifteen of Daniel chapter eleven.

De „rots” waarop Hij Zijn kerk zou bouwen, is de hoeksteen die de bouwlieden verworpen hebben; haar getal is „tweeduizend vijfhonderd twintig”. In één kort vers presenteert Christus Zichzelf als de Meester van alle dingen, en wanneer Hij dat doet, staat en spreekt Hij in Daniël hoofdstuk elf, verzen dertien tot en met vijftien.

> And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. Matthew 16:18.

> En Ik zeg u ook: gij zijt Petrus, en op deze rots zal Ik Mijn gemeente bouwen; en de poorten van de hel zullen haar niet overweldigen. Mattheüs 16:18.

We will continue this study in the next article.

Wij zullen deze studie in het volgende artikel voortzetten.

> “‘The secret things belong unto the Lord our God: but those things which are revealed belong unto us and to our children forever.’ Deuteronomy 29:29. Just how God accomplished the work of creation He has never revealed to men; human science cannot search out the secrets of the Most High. His creative power is as incomprehensible as His existence.

> „De verborgen dingen zijn voor de HEERE, onze God; maar de geopenbaarde dingen zijn voor ons en voor onze kinderen, voor eeuwig.” Deuteronomium 29:29. Hoe God het scheppingswerk precies heeft volbracht, heeft Hij nooit aan mensen geopenbaard; de menselijke wetenschap kan de verborgenheden van de Allerhoogste niet doorgronden. Zijn scheppende macht is even onbegrijpelijk als Zijn bestaan.

> “God has permitted a flood of light to be poured upon the world in both science and art; but when professedly scientific men treat upon these subjects from a merely human point of view, they will assuredly come to wrong conclusions. It may be innocent to speculate beyond what God’s word has revealed, if our theories do not contradict facts found in the Scriptures; but those who leave the word of God, and seek to account for His created works upon scientific principles, are drifting without chart or compass upon an unknown ocean. The greatest minds, if not guided by the word of God in their research, become bewildered in their attempts to trace the relations of science and revelation. Because the Creator and His works are so far beyond their comprehension that they are unable to explain them by natural laws, they regard Bible history as unreliable. Those who doubt the reliability of the records of the Old and New Testaments, will be led to go a step further, and doubt the existence of God; and then, having lost their anchor, they are left to beat about upon the rocks of infidelity.

> ‘God heeft toegelaten dat een vloed van licht over de wereld is uitgestort, zowel op het gebied van wetenschap als van kunst; maar wanneer zogenaamd wetenschappelijke mannen deze onderwerpen uitsluitend vanuit een menselijk gezichtspunt behandelen, zullen zij ongetwijfeld tot verkeerde conclusies komen. Het kan onschuldig zijn te speculeren voorbij hetgeen Gods woord heeft geopenbaard, indien onze theorieën niet in tegenspraak zijn met de feiten die in de Schriften worden gevonden; maar zij die het woord van God verlaten en trachten Zijn scheppingswerken volgens wetenschappelijke beginselen te verklaren, drijven zonder kaart of kompas op een onbekende oceaan. De grootste geesten raken, indien zij in hun onderzoek niet door het woord van God worden geleid, in verwarring in hun pogingen de verhouding tussen wetenschap en openbaring na te gaan. Omdat de Schepper en Zijn werken hun begrip zo ver te boven gaan dat zij niet in staat zijn deze door natuurwetten te verklaren, beschouwen zij de Bijbelse geschiedenis als onbetrouwbaar. Zij die twijfelen aan de betrouwbaarheid van de verslagen van het Oude en het Nieuwe Testament, zullen ertoe gebracht worden nog een stap verder te gaan en aan het bestaan van God te twijfelen; en wanneer zij dan hun anker hebben verloren, worden zij overgelaten om rondgeslingerd te worden op de rotsen van het ongeloof.‘

> “These persons have lost the simplicity of faith. There should be a settled belief in the divine authority of God’s Holy Word. The Bible is not to be tested by men’s ideas of science. Human knowledge is an unreliable guide. Skeptics who read the Bible for the sake of caviling, may, through an imperfect comprehension of either science or revelation, claim to find contradictions between them; but rightly understood, they are in perfect harmony. Moses wrote under the guidance of the Spirit of God, and a correct theory of geology will never claim discoveries that cannot be reconciled with his statements. All truth, whether in nature or in revelation, is consistent with itself in all its manifestations.

> „Deze personen hebben de eenvoud van het geloof verloren. Er behoort een vaste overtuiging te zijn van het goddelijke gezag van Gods heilig Woord. De Bijbel mag niet worden getoetst aan de opvattingen van mensen over de wetenschap. Menselijke kennis is een onbetrouwbare gids. Sceptici die de Bijbel lezen om te vitten, kunnen door een onvolkomen begrip van óf de wetenschap óf de openbaring menen tegenstrijdigheden tussen beide te vinden; maar juist verstaan zijn zij in volmaakte harmonie. Mozes schreef onder de leiding van de Geest van God, en een juiste theorie van de geologie zal nooit aanspraak maken op ontdekkingen die niet met zijn uitspraken in overeenstemming kunnen worden gebracht. Alle waarheid, hetzij in de natuur, hetzij in de openbaring, is in al haar verschijningsvormen met zichzelf in overeenstemming.”

> “In the word of God many queries are raised that the most profound scholars can never answer. Attention is called to these subjects to show us how much there is, even among the common things of everyday life, that finite minds, with all their boasted wisdom, can never fully understand.

> „In het Woord van God worden vele vragen opgeworpen die de diepzinnigste geleerden nooit kunnen beantwoorden. Op deze onderwerpen wordt de aandacht gevestigd om ons te tonen hoeveel er is, zelfs onder de gewone dingen van het dagelijks leven, dat eindige geesten, met al hun geroemde wijsheid, nooit ten volle kunnen begrijpen.

> “Yet men of science think that they can comprehend the wisdom of God, that which He has done or can do. The idea largely prevails that He is restricted by His own laws. Men either deny or ignore His existence, or think to explain everything, even the operation of His Spirit upon the human heart; and they no longer reverence His name or fear His power. They do not believe in the supernatural, not understanding God’s laws or His infinite power to work His will through them. As commonly used, the term ‘laws of nature’ comprises what men have been able to discover with regard to the laws that govern the physical world; but how limited is their knowledge, and how vast the field in which the Creator can work in harmony with His own laws and yet wholly beyond the comprehension of finite beings!

> “Toch menen wetenschapsmensen dat zij de wijsheid van God kunnen doorgronden, datgene wat Hij heeft gedaan of kan doen. De gedachte is wijdverbreid dat Hij door Zijn eigen wetten beperkt is. Mensen ontkennen of negeren óf Zijn bestaan, óf menen alles te kunnen verklaren, zelfs de werking van Zijn Geest op het menselijk hart; en zij betonen geen eerbied meer voor Zijn naam en vrezen Zijn macht niet. Zij geloven niet in het bovennatuurlijke, omdat zij Gods wetten niet begrijpen, noch Zijn oneindige macht om door deze wetten Zijn wil te volbrengen. Zoals de uitdrukking ‘natuurwetten’ gewoonlijk wordt gebruikt, omvat zij wat mensen hebben kunnen ontdekken met betrekking tot de wetten die de stoffelijke wereld beheersen; maar hoe beperkt is hun kennis, en hoe uitgestrekt het terrein waarop de Schepper in overeenstemming met Zijn eigen wetten kan werken en toch geheel buiten het begrip van eindige wezens!”

> “Many teach that matter possesses vital power—that certain properties are imparted to matter, and it is then left to act through its own inherent energy; and that the operations of nature are conducted in harmony with fixed laws, with which God Himself cannot interfere. This is false science, and is not sustained by the word of God. Nature is the servant of her Creator. God does not annul His laws or work contrary to them, but He is continually using them as His instruments. Nature testifies of an intelligence, a presence, an active energy, that works in and through her laws. There is in nature the continual working of the Father and the Son. Christ says, ‘My Father worketh hitherto, and I work.’ John 5:17.

> “Velen leren dat de materie levenskracht bezit — dat bepaalde eigenschappen aan de materie worden verleend en dat zij vervolgens aan zichzelf wordt overgelaten om door haar eigen inherente energie te werken; en dat de werkingen van de natuur in overeenstemming met vaste wetten worden geleid, waarmee God Zelf Zich niet kan bemoeien. Dit is valse wetenschap en wordt niet ondersteund door het woord van God. De natuur is de dienares van haar Schepper. God stelt Zijn wetten niet buiten werking en werkt er niet tegenin, maar Hij gebruikt ze voortdurend als Zijn werktuigen. De natuur getuigt van een intelligentie, een tegenwoordigheid, een werkzame kracht, die in en door haar wetten werkt. In de natuur is het voortdurende werkzaam zijn van de Vader en de Zoon. Christus zegt: ‘Mijn Vader werkt tot nu toe, en Ik werk.’ Johannes 5:17.”

> “The Levites, in their hymn recorded by Nehemiah, sang, ‘Thou, even Thou, art Lord alone; Thou hast made heaven, the heaven of heavens, with all their host, the earth, and all things therein, … and Thou preservest them all.’ Nehemiah 9:6. As regards this world, God’s work of creation is completed. For ‘the works were finished from the foundation of the world.’ Hebrews 4:3. But His energy is still exerted in upholding the objects of His creation. It is not because the mechanism that has once been set in motion continues to act by its own inherent energy that the pulse beats and breath follows breath; but every breath, every pulsation of the heart, is an evidence of the all-pervading care of Him in whom ‘we live, and move, and have our being.’ Acts 17:28. It is not because of inherent power that year by year the earth produces her bounties and continues her motion around the sun. The hand of God guides the planets and keeps them in position in their orderly march through the heavens. He ‘bringeth out their host by number: He calleth them all by names by the greatness of His might, for that He is strong in power; not one faileth.’ Isaiah 40:26. It is through His power that vegetation flourishes, that the leaves appear and the flowers bloom. He ‘maketh grass to grow upon the mountains’ (Psalm 147:8), and by Him the valleys are made fruitful. ‘All the beasts of the forest … seek their meat from God,’ and every living creature, from the smallest insect up to man, is daily dependent upon His providential care. In the beautiful words of the psalmist, ‘These wait all upon Thee…. That Thou givest them they gather: Thou openest Thine hand, they are filled with good.’ Psalm 104:20, 21, 27, 28. His word controls the elements; He covers the heavens with clouds and prepares rain for the earth. ‘He giveth snow like wool: He scattereth the hoarfrost like ashes.’ Psalm 147:16. ‘When He uttereth His voice, there is a multitude of waters in the heavens, and He causeth the vapors to ascend from the ends of the earth; He maketh lightnings with rain, and bringeth forth the wind out of His treasuries.’ Jeremiah 10:13.

> ‘De Levieten zongen in hun lofzang, opgetekend door Nehemia: “Gij, ja Gij, zijt de HEERE alleen; Gij hebt gemaakt de hemel, de hemel der hemelen, met al hun heer, de aarde en al wat daarop is, … en Gij onderhoudt die alle.” Nehemia 9:6. Wat deze wereld betreft, is Gods scheppingswerk voltooid. Want “de werken waren volbracht van de grondlegging der wereld af.” Hebreeën 4:3. Maar Zijn kracht wordt nog steeds uitgeoefend om de voorwerpen van Zijn schepping in stand te houden. Het is niet omdat het mechanisme, eenmaal in beweging gezet, uit eigen innerlijke kracht blijft werken, dat de polsslag klopt en de adem de adem opvolgt; maar elke ademtocht, elke hartslag, is een bewijs van de alomtegenwoordige zorg van Hem in Wie “wij leven, en bewegen, en zijn.” Handelingen 17:28. Het is niet door een inherente kracht dat de aarde jaar na jaar haar overvloed voortbrengt en haar baan om de zon vervolgt. De hand van God leidt de planeten en houdt ze op hun plaats in hun ordelijke gang door de hemelen. Hij “brengt hun heir uit in getal; Hij roept ze alle bij name; vanwege de grootheid Zijner krachten en omdat Hij sterk van vermogen is, wordt er niet één gemist.” Jesaja 40:26. Door Zijn kracht bloeit de plantengroei, verschijnen de bladeren en komen de bloemen tot bloei. Hij “doet gras groeien op de bergen” (Psalm 147:8), en door Hem worden de dalen vruchtbaar gemaakt. “Al de dieren des wouds … verwachten hun spijze van God,” en elk levend schepsel, van het kleinste insect tot de mens, is dagelijks afhankelijk van Zijn voorzienige zorg. In de schone woorden van de psalmist: “Zij allen wachten op U…. Geeft Gij hun, zij vergaderen het; doet Gij Uw hand open, zij worden met goed verzadigd.” Psalm 104:20, 21, 27, 28. Zijn woord beheerst de elementen; Hij bedekt de hemel met wolken en bereidt regen voor de aarde. “Hij geeft sneeuw als wol; Hij strooit de rijm als as.” Psalm 147:16. “Als Hij Zijn stem laat horen, is er een gedruis van wateren in de hemel, en Hij doet dampen opstijgen van het einde der aarde; Hij maakt bliksemen bij de regen en brengt de wind voort uit Zijn schatkamers.” Jeremia 10:13.

> “God is the foundation of everything. All true science is in harmony with His works; all true education leads to obedience to His government. Science opens new wonders to our view; she soars high, and explores new depths; but she brings nothing from her research that conflicts with divine revelation. Ignorance may seek to support false views of God by appeals to science, but the book of nature and the written word shed light upon each other. We are thus led to adore the Creator and to have an intelligent trust in His word.” Patriarchs and Prophets, 113–115.

> „God is het fundament van alles. Alle ware wetenschap is in overeenstemming met Zijn werken; alle ware opvoeding leidt tot gehoorzaamheid aan Zijn heerschappij. De wetenschap opent nieuwe wonderen voor ons oog; zij stijgt hoog op en onderzoekt nieuwe diepten; maar zij brengt uit haar onderzoek niets voort dat in strijd is met de goddelijke openbaring. Onwetendheid mag trachten onjuiste opvattingen over God te ondersteunen door zich op de wetenschap te beroepen, maar het boek van de natuur en het geschreven Woord werpen licht op elkaar. Zo worden wij ertoe geleid de Schepper te aanbidden en een verstandig vertrouwen in Zijn Woord te hebben.” Patriarchen en Profeten, 113–115.

Back to Articles