Article

# Future for America and July 18, 2020 - Number Four

Toekomst voor Amerika en 18 juli 2020 - Nummer Vier

1863

1863

Author

Jeff Pippenger

Published

September 19, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The message of Daniel chapters eight and nine which are represented by the Ulai River were unsealed in 1798. The prophecy of chapter eight was interpreted in chapter nine by Gabriel, but not until Daniel had set forth a prayer, that is considered one of the most significant human prayers in the Bible. In that prayer Daniel identifies that he had recognized that the desolation of Jerusalem would last seventy years according to what he had discovered in the book of Jeremiah.

De boodschap van Daniël hoofdstuk acht en negen, die door de rivier de Ulai worden voorgesteld, werd in 1798 ontzegeld. De profetie van hoofdstuk acht werd in hoofdstuk negen door Gabriël uitgelegd, maar niet eerder dan nadat Daniël een gebed had uitgesproken dat wordt beschouwd als een van de meest betekenisvolle menselijke gebeden in de Bijbel. In dat gebed geeft Daniël te kennen dat hij had ingezien dat de verwoesting van Jeruzalem zeventig jaar zou duren, overeenkomstig wat hij in het boek van Jeremia had ontdekt.

> In the first year of Darius the son of Ahasuerus, of the seed of the Medes, which was made king over the realm of the Chaldeans; In the first year of his reign I Daniel understood by books the number of the years, whereof the word of the Lord came to Jeremiah the prophet, that he would accomplish seventy years in the desolations of Jerusalem. Daniel 9:1, 2.

> In het eerste jaar van Darius, de zoon van Ahasveros, uit het geslacht der Meden, die koning was aangesteld over het koninkrijk der Chaldeeën, begreep ik, Daniël, in het eerste jaar van zijn regering uit de boeken het getal der jaren waarvan het woord des Heeren tot de profeet Jeremia gekomen was, dat Hij zeventig jaren zou voleindigen in de verwoestingen van Jeruzalem. Daniël 9:1, 2.

Jeremiah also identified that at the end of those seventy years Belshazzar would die as Cyrus the General of Darius conquered Babylon.

Jeremia stelde ook vast dat aan het einde van die zeventig jaren Belsazar zou sterven wanneer Cyrus, de generaal van Darius, Babylon zou veroveren.

> And this whole land shall be a desolation, and an astonishment; and these nations shall serve the king of Babylon seventy years. And it shall come to pass, when seventy years are accomplished, that I will punish the king of Babylon, and that nation, saith the Lord, for their iniquity, and the land of the Chaldeans, and will make it perpetual desolations. Jeremiah 25:11, 12.

> En dit gehele land zal tot een woestenij en een ontzetting worden; en deze volken zullen de koning van Babel zeventig jaar dienen. En het zal geschieden, wanneer de zeventig jaar vervuld zijn, dat Ik de koning van Babel en dat volk, spreekt de HEERE, om hun ongerechtigheid zal straffen, en het land der Chaldeeën, en het tot eeuwige woestenijen zal maken. Jeremia 25:11, 12.

Daniel also identified that the seventy years of desolation was a fulfillment of a prophecy recorded by Moses.

Daniël stelde ook vast dat de zeventig jaren van verwoesting een vervulling waren van een profetie die door Mozes was opgetekend.

> Yea, all Israel have transgressed thy law, even by departing, that they might not obey thy voice; therefore the curse is poured upon us, and the oath that is written in the law of Moses the servant of God, because we have sinned against him. And he hath confirmed his words, which he spake against us, and against our judges that judged us, by bringing upon us a great evil: for under the whole heaven hath not been done as hath been done upon Jerusalem. As it is written in the law of Moses, all this evil is come upon us: yet made we not our prayer before the Lord our God, that we might turn from our iniquities, and understand thy truth. Daniel 9:11–13.

> Ja, geheel Israël heeft uw wet overtreden door af te wijken, zodat zij uw stem niet zouden gehoorzamen; daarom is de vloek over ons uitgestort, evenals de eed die geschreven staat in de wet van Mozes, de knecht van God, omdat wij tegen Hem gezondigd hebben. En Hij heeft zijn woorden bevestigd, die Hij tegen ons gesproken heeft en tegen onze rechters die ons richtten, door een groot onheil over ons te brengen; want onder heel de hemel is niet gedaan zoals gedaan is aan Jeruzalem. Zoals geschreven staat in de wet van Mozes, is al dit onheil over ons gekomen; toch hebben wij niet tot de HEERE, onze God, gebeden, opdat wij ons van onze ongerechtigheden zouden bekeren en uw waarheid zouden verstaan. Daniël 9:11–13.

The “oath” that Israel had broken which produced the “curse” was the “seven times” of Leviticus twenty-six. The word translated as “seven times” in Leviticus twenty-six is the same Hebrew word that is translated as “oath,” in Daniel nine. Moses’ oath represented by the word translated as “seven times” is the first time-prophecy discovered by William Miller and it was the first of his foundational truths that was set aside in 1863. William Miller represented Elijah, and this is confirmed by the Spirit of Prophecy.

De „eed” die Israël had verbroken en die de „vloek” voortbracht, was de „zeven tijden” van Leviticus zesentwintig. Het woord dat in Leviticus zesentwintig wordt vertaald als „zeven tijden”, is hetzelfde Hebreeuwse woord dat in Daniël negen wordt vertaald als „eed”. De eed van Mozes, weergegeven door het woord dat wordt vertaald als „zeven tijden”, is de eerste tijdprofetie die door William Miller werd ontdekt, en zij was de eerste van zijn fundamentele waarheden die in 1863 terzijde werd gesteld. William Miller vertegenwoordigde Elia, en dit wordt bevestigd door de Geest der Profetie.

> “Thousands were led to embrace the truth preached by William Miller, and servants of God were raised up in the spirit and power of Elijah to proclaim the message.” Early Writings, 233.

> “Duizenden werden ertoe gebracht de door William Miller verkondigde waarheid te aanvaarden, en dienstknechten van God werden verwekt in de geest en de kracht van Elia om de boodschap te verkondigen.” Early Writings, 233.

In 1863 the Millerite movement ended as those who had formerly been in the movement started the Seventh-day Adventist church. When they began as a church the movement ended. It ended when they slew Moses as represented in the “seven times” of Leviticus twenty-six, and when they simultaneously slew Elijah, the messenger that had presented the “oath” of Moses to the movement. Moses and Elijah were both slain in 1863 and were not to be resurrected until post September 11, 2001, when God took the movement Future for America back to the old paths.

In 1863 kwam er een einde aan de Milleritische beweging, toen degenen die zich voordien in de beweging hadden bevonden, de Kerk van de Zevende-dags Adventisten begonnen. Toen zij als kerk begonnen, eindigde de beweging. Zij eindigde toen zij Mozes doodden, zoals uitgebeeld in de „zeven tijden” van Leviticus zesentwintig, en toen zij gelijktijdig Elia doodden, de boodschapper die de „eed” van Mozes aan de beweging had voorgehouden. Mozes en Elia werden beiden in 1863 gedood en zouden niet worden opgewekt vóór de periode na 11 september 2001, toen God de beweging Future for America terugbracht naar de oude paden.

Future for America recognized September 11, 2001 as the arrival of the third woe, and what establishes that the identification of Islam’s attack on September 11 was the history of the first two woes as identified by the Millerites which is specifically represented upon both the 1843 and 1850 pioneer charts. By returning to Millerite history to uphold the modern role of Islam, the Lord then opened Future for America’s understanding of the “seven times” of Leviticus twenty-six, which is graphically represented on both charts in the center column. And in both charts, the center of the center column is the cross. When God directed in the production of both of Habakkuk’s tables, He made sure that the “oath” of Moses, the “seven times” of Leviticus twenty-six was the center of all the other prophetic illustrations and that on both tables Christ was placed in the very center.

Future for America erkende 11 september 2001 als de komst van de derde wee, en wat die identificatie van de aanval van de islam op 11 september bevestigt, is de geschiedenis van de eerste twee weeën zoals die door de Millerieten werd vastgesteld, welke specifiek op zowel de pionierskaart van 1843 als die van 1850 wordt weergegeven. Door terug te keren naar de geschiedenis van de Millerieten om de hedendaagse rol van de islam te bevestigen, opende de Heer vervolgens voor Future for America het begrip van de „zeven tijden” van Leviticus zesentwintig, die op beide kaarten in de middelste kolom grafisch zijn weergegeven. En op beide kaarten is het midden van de middelste kolom het kruis. Toen God leiding gaf bij de vervaardiging van beide tafelen van Habakuk, zorgde Hij ervoor dat de „eed” van Mozes, de „zeven tijden” van Leviticus zesentwintig, het middelpunt vormde van alle andere profetische voorstellingen en dat op beide tafelen Christus in het exacte midden was geplaatst.

This agreed with a period of time located in another prophecy that was interpreted by Gabriel in chapter nine of Daniel which identified that Christ would confirm the covenant with many for one week.

Dit stemde overeen met een tijdsperiode die voorkomt in een andere profetie, welke door Gabriël in het negende hoofdstuk van Daniël werd uitgelegd, en waarin werd aangegeven dat Christus het verbond met velen zou bevestigen gedurende één week.

> And he shall confirm the covenant with many for one week: and in the midst of the week he shall cause the sacrifice and the oblation to cease, and for the overspreading of abominations he shall make it desolate, even until the consummation, and that determined shall be poured upon the desolate. Daniel 9:27.

> En hij zal het verbond met velen bevestigen voor één week; en in het midden van de week zal hij slachtoffer en spijsoffer doen ophouden, en om der verwoestende gruwelen wil zal hij het woest maken, ja, tot aan de voleinding toe; en hetgeen vast besloten is, zal over de verwoeste worden uitgestort. Daniël 9:27.

A prophetic week is twenty-five hundred and twenty symbolic days, and the prophecy that Gabriel was explaining identified that in the “midst” or center of those twenty-five hundred and twenty symbolic days Christ would be crucified. Christ is the center of ‘the twenty-five twenty’ on both of Habakkuk’s tables and also the week He confirmed the covenant with many.

Een profetische week bestaat uit tweeduizend vijfhonderdtwintig symbolische dagen, en de profetie die Gabriël verklaarde, wees aan dat Christus in het „midden” of het centrum van die tweeduizend vijfhonderdtwintig symbolische dagen gekruisigd zou worden. Christus is het middelpunt van ‘de vijfentwintighonderdtwintig’ op beide tafelen van Habakuk, en tevens van de week waarin Hij het verbond met velen bevestigde.

In 1863 Adventism began as a church and the Millerite movement that had been empowered with the spirit of Elijah was slain. The Millerite movement understood that in the context of the seven churches of Revelation they had been the Philadelphian church. Those that separated from them after the Great Disappointment of 1844, were then identified as Laodiceans. In 1856 James White began a series of articles in the Review and Herald identifying that the movement that began as Philadelphia had become Laodicea and that the members needed then to seek the remedy offered to the Laodicean church. In the same year, in the same publication James White published a series of articles written by Hiram Edson about the twenty-five hundred and twenty year prophecy of Leviticus twenty-six. The articles were never finished.

In 1863 begon het adventisme als kerk en werd de Milleritische beweging, die met de geest van Elia bekrachtigd was, gedood. De Milleritische beweging begreep dat zij, in de context van de zeven gemeenten van Openbaring, de gemeente van Filadelfia waren geweest. Degenen die zich na de Grote Teleurstelling van 1844 van hen afscheidden, werden vervolgens als Laodicenzen aangeduid. In 1856 begon James White in de Review and Herald een reeks artikelen waarin hij vaststelde dat de beweging die als Filadelfia was begonnen, Laodicea was geworden, en dat de leden toen het geneesmiddel moesten zoeken dat aan de gemeente van Laodicea werd aangeboden. In hetzelfde jaar publiceerde James White in dezelfde uitgave een reeks artikelen, geschreven door Hiram Edson, over de profetie van de tweeduizend vijfhonderd en twintig jaren van Leviticus zesentwintig. De artikelen werden nooit voltooid.

When the Lord led the movement of Future for America back unto the old paths post September 11, 2001 the articles by Edson were rediscovered, and for the first time in history both of the periods twenty-five hundred and twenty years were recognized as two curses. One against the northern ten tribes and the other against the southern two tribes. Miller had identified the seven times against the southern kingdom of Judah, but Edson identified the seven times against the northern kingdom of Israel. Future for America saw that they both were to be applied. When the two scatterings are combined, they produce prophetic light that had never been recognized by Miller or Edson.

Toen de Heer de beweging van Future for America na 11 september 2001 terugleidde tot de oude paden, werden de artikelen van Edson herontdekt, en voor het eerst in de geschiedenis werden beide perioden van tweeduizend vijfhonderd en twintig jaar erkend als twee vloeken. De ene tegen de noordelijke tien stammen en de andere tegen de zuidelijke twee stammen. Miller had de zeven tijden tegen het zuidelijke koninkrijk Juda vastgesteld, maar Edson stelde de zeven tijden tegen het noordelijke koninkrijk Israël vast. Future for America zag in dat zij beide moesten worden toegepast. Wanneer de twee verstrooiingen worden samengevoegd, brengen zij profetisch licht voort dat door Miller noch door Edson ooit was onderkend.

When the Lord returned Future for America to the old paths post 2001 the “oath” of Moses came back to life and stood upon its feet. The message connected with the “oath” was then presented by the messengers of the third angel as it had been presented and typified by the messengers of the first angel. Future for America was the movement that proclaimed the message represented by “Moses” in the power of “Elijah,” and Elijah clearly gave the testimony of Moses until the conclusion of a series of presentations titled Habakkuk’s Tables which finished around 2012. When that series of presentations ended, the beast from the bottomless pit ascended to make war upon Moses and Elijah. That warfare began when Future for America determined to stop the work it had been doing since 1996, and begin a school, which in its pride it called, The School of the Prophets. Better it would have been to call the school, the school of the false prophets!

Toen de Heer Future for America na 2001 terugbracht tot de oude paden, kwam de „eed” van Mozes weer tot leven en ging op zijn voeten staan. De boodschap die met de „eed” verbonden was, werd vervolgens gebracht door de boodschappers van de derde engel, zoals zij was gebracht en getypeerd door de boodschappers van de eerste engel. Future for America was de beweging die de boodschap verkondigde die door „Mozes” wordt voorgesteld in de kracht van „Elia”, en Elia gaf duidelijk het getuigenis van Mozes tot aan de afsluiting van een reeks presentaties getiteld Habakkuk’s Tables, die omstreeks 2012 werd voltooid. Toen die reeks presentaties ten einde kwam, steeg het beest uit de bodemloze put op om oorlog te voeren tegen Mozes en Elia. Die oorlogvoering begon toen Future for America besloot te stoppen met het werk dat het sinds 1996 had verricht en een school te beginnen, die het in zijn trots noemde: The School of the Prophets. Beter was het geweest de school te noemen: de school van de valse profeten!

The chaos and confusion that ensued when the school began allowing those who had never been confirmed by the Lord as His messengers to introduce their own ideas ended with the death of Future for America on July 18, 2020. At that point Moses and Elijah had been slain in the streets.

De chaos en verwarring die ontstonden toen de school toestond dat degenen die nooit door de Heer als Zijn boodschappers waren bevestigd, hun eigen denkbeelden inbrachten, eindigden met de dood van Future for America op 18 juli 2020. Op dat moment waren Mozes en Elia op de straten gedood.

> And when they shall have finished their testimony, the beast that ascendeth out of the bottomless pit shall make war against them, and shall overcome them, and kill them. And their dead bodies shall lie in the street of the great city, which spiritually is called Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified. Revelation 11:7, 8.

> En wanneer zij hun getuigenis zullen voleindigd hebben, zal het beest dat uit de afgrond opkomt oorlog tegen hen voeren, en het zal hen overwinnen en hen doden. En hun dode lichamen zullen liggen op de straat van de grote stad, die geestelijk genoemd wordt Sodom en Egypte, waar ook onze Heere gekruisigd werd. Openbaring 11:7, 8.

The testimony that is trustworthy, is the testimony that ended at the conclusion of the series titled Habakkuk’s Tables. Then the beast attacked. I have no idea who is following these current articles, but I assume it is made up as much by the enemies of Future for America as it is by those who are still trying to come to terms with the disappointment of July 18. I therefore expect that those that are in the category I define as enemies will point out how self-serving this application of prophetic history appears to be in their minds. So be it. Time is too short to pretend that the history of Future for America is not clearly identified as the movement that has been typified by the Millerite movement and it is too short to pretend that the flawed Laodicean human messenger that was raised up to lead out in that movement was not typified by William Miller.

Het getuigenis dat betrouwbaar is, is het getuigenis dat eindigde bij de afsluiting van de reeks getiteld Habakuks Tafelen. Toen viel het beest aan. Ik heb geen idee wie deze huidige artikelen volgt, maar ik neem aan dat het gezelschap evenzeer bestaat uit de vijanden van Future for America als uit hen die nog steeds trachten het hoofd te bieden aan de teleurstelling van 18 juli. Daarom verwacht ik dat degenen die behoren tot de categorie die ik als vijanden definieer, erop zullen wijzen hoe zelfdienend deze toepassing van de profetische geschiedenis in hun ogen lijkt te zijn. Het zij zo. De tijd is te kort om te doen alsof de geschiedenis van Future for America niet duidelijk is aangeduid als de beweging die is getypeerd door de Milleritische beweging, en zij is te kort om te doen alsof de gebrekkige, Laodiceïsche menselijke boodschapper die werd verwekt om in die beweging leiding te geven, niet door William Miller was getypeerd.

Miller was a Philadelphian and I came into Adventism from the world in 1975, thus am a certified Laodicean Adventist. My life history testifies to that fact. That being said, the merciful God of heaven has recently instructed me to put the message He is now revealing into writing and send it to the churches. His instruction came with the promise that when He resurrects Moses and Elijah, they will be resurrected as Philadelphians, not as Laodiceans. The movement that began in the Millerite history was the time of Philadelphia, that ultimately transcended into Laodicea in 1856 when it began the process of its rejection of the foundations laid by the Millerites. The rejection began with the setting aside the new development of light offered through the pen of Hiram Edson. Seven years later in 1863 the movement of Elijah which had presented the message of Moses was slain. At the same time the movement was slain, a church was introduced to replace the movement. Moses and Elijah were slain at the beginning of Adventism and they were slain again at the ending of Adventism.

Miller was een Philadelphiaan en ik ben in 1975 vanuit de wereld tot het adventisme gekomen, en ben derhalve een gecertificeerde Laodiceïsche adventist. Mijn levensgeschiedenis getuigt van dat feit. Dat gezegd zijnde, heeft de barmhartige God des hemels mij onlangs opgedragen de boodschap die Hij nu openbaart op schrift te stellen en naar de gemeenten te zenden. Zijn instructie ging vergezeld van de belofte dat, wanneer Hij Mozes en Elia opwekt, zij als Philadelphianen zullen worden opgewekt, niet als Laodiceeërs. De beweging die in de Milleritische geschiedenis begon, was de tijd van Filadelfia, die uiteindelijk in 1856 overging in Laodicea, toen zij het proces begon van haar verwerping van de fundamenten die door de Millerieten waren gelegd. Die verwerping begon met het terzijde stellen van de nieuwe ontwikkeling van licht die werd aangeboden door de pen van Hiram Edson. Zeven jaar later, in 1863, werd de beweging van Elia, die de boodschap van Mozes had gebracht, gedood. Op hetzelfde ogenblik dat de beweging werd gedood, werd er een kerk ingevoerd om de beweging te vervangen. Mozes en Elia werden gedood aan het begin van het adventisme en zij werden opnieuw gedood aan het einde van het adventisme.

At the ending of the prophetic Laodicea, in 1989 the vision of the Hiddekel river was unsealed and a movement began that was born of a Laodicean mother. The Lord was not taken unaware and He knew that He would finish His work of the three angels as He began it. He would end it with a movement of Philadelphians, just as He began it and in order to do this the movement that was Laodicean by birth would need to be slain and resurrected as Philadelphians. In doing so, the movement that was brought out of the Laodicean church would become the eighth that is of the seven, in the very history where the three-fold union would become the eighth that is of the seven. And in the very same history the horn of Republicanism will also experience a resurrection of the eighth that was of the seven and had been slain by the “woke-ism” of Egypt and Sodom, but that line of prophecy will be addressed later in the articles.

Aan het einde van het profetische Laodicea werd in 1989 het visioen van de rivier de Hiddekel ontzegeld en begon een beweging die geboren was uit een Laodiceaanse moeder. De Heere werd hierdoor niet verrast, en Hij wist dat Hij Zijn werk van de drie engelen zou voleindigen zoals Hij het begonnen was. Hij zou het beëindigen met een beweging van Filadelfiërs, juist zoals Hij het begonnen was, en om dit te doen moest de beweging die naar geboorte Laodiceaans was, gedood en als Filadelfiërs opgewekt worden. Daardoor zou de beweging die uit de Laodiceaanse kerk was voortgebracht, de achtste worden die uit de zeven is, juist in die geschiedenis waarin de drievoudige unie de achtste zou worden die uit de zeven is. En in precies dezelfde geschiedenis zal ook de hoorn van het Republikeinisme een opstanding ervaren van de achtste, die uit de zeven was en gedood was door het “woke-isme” van Egypte en Sodom; maar die profetische lijn zal later in de artikelen worden behandeld.

> And they of the people and kindreds and tongues and nations shall see their dead bodies three days and an half, and shall not suffer their dead bodies to be put in graves. And they that dwell upon the earth shall rejoice over them, and make merry, and shall send gifts one to another; because these two prophets tormented them that dwelt on the earth. And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. Revelation 11:9–11.

> En mensen uit de volken en stammen en talen en natiën zullen hun dode lichamen drie dagen en een halve zien, en zij zullen niet toelaten dat hun dode lichamen in graven worden gelegd. En zij die op de aarde wonen, zullen zich over hen verheugen en vrolijk zijn, en zij zullen elkaar geschenken zenden; omdat deze twee profeten hen die op de aarde woonden, gekweld hadden. En na drie dagen en een halve kwam de Geest des levens uit God in hen, en zij gingen op hun voeten staan; en grote vrees viel op hen die hen zagen. Openbaring 11:9–11.

Future for America did not get put into the grave, it just laid there in the street where it had been slain, while its enemies rejoiced over its apparent death. Yet “after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet.” Time is no longer, so the three and a half days is symbolic of twelve hundred and sixty days or years, that in Revelation twelve verses six and fourteen represent the wilderness where the sanctuary and the host were trodden down. If they had been put into the grave, they would not be in a street where they could be trodden down. The treading down of Future for America is not only a symbolic period, but it is the symbolic period of the message of the “seven times” represented by the oath of Moses.

Future for America werd niet in het graf gelegd; het lag slechts daar op de straat waar het geslacht was, terwijl zijn vijanden zich verheugden over zijn schijnbare dood. Toch: „na die drie dagen en een halven is een geest des levens uit God in hen gevaren, en zij stonden op hun voeten.” De tijd is niet meer, dus de drie en een halve dag is symbolisch voor twaalfhonderd zestig dagen of jaren, die in Openbaring twaalf verzen zes en veertien de woestijn voorstellen waar het heiligdom en het heerleger vertreden werden. Indien zij in het graf gelegd waren, zouden zij zich niet op een straat bevinden waar zij vertreden konden worden. Het vertreden van Future for America is niet alleen een symbolische periode, maar het is de symbolische periode van de boodschap van de „zeven tijden”, voorgesteld door de eed van Mozes.

> And they shall fall by the edge of the sword, and shall be led away captive into all nations: and Jerusalem shall be trodden down of the Gentiles, until the times of the Gentiles be fulfilled. Luke 21:24.

> En zij zullen vallen door de scherpte van het zwaard, en als gevangenen worden weggevoerd onder alle volken; en Jeruzalem zal door de heidenen vertrapt worden, totdat de tijden der heidenen vervuld zullen zijn. Lukas 21:24.

There are three times Jerusalem has been trodden down. First by Babylon from 677 BC until 607 BC. The second trampling down was by pagan Rome from 66 AD until 70 AD. The third time was by spiritual Rome from 538 through to 1798. The treading down of Jerusalem by the Gentiles identified in Luke twenty-one was the twelve hundred and sixty years of papal rule. Revelation eleven, where we find the testimony of Moses and Elijah opens with the identification of that period of time.

Jeruzalem is driemaal vertreden. Eerst door Babylon van 677 v.Chr. tot 607 v.Chr. De tweede vertreding was door het heidense Rome van 66 n.Chr. tot 70 n.Chr. De derde maal was door het geestelijke Rome van 538 tot 1798. Het vertreden van Jeruzalem door de heidenen, zoals aangeduid in Lukas eenentwintig, was de twaalfhonderdzestig jaar van pauselijke heerschappij. Openbaring elf, waar wij de getuigenis van Mozes en Elia aantreffen, opent met de aanduiding van die tijdsperiode.

> And there was given me a reed like unto a rod: and the angel stood, saying, Rise, and measure the temple of God, and the altar, and them that worship therein. But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. Revelation 11:1, 2.

> En mij werd een riet gegeven, een staf gelijk; en de engel stond daar en zei: Sta op en meet de tempel Gods, en het altaar, en hen die daarin aanbidden. Maar laat de voorhof die buiten de tempel is, erbuiten, en meet die niet; want hij is aan de heidenen gegeven; en zij zullen de heilige stad tweeënveertig maanden vertreden. Openbaring 11:1, 2.

The command for John to measure the temple and the worshippers therein represents the opening of the judgment in 1844, for the previous two verses identify John as having experienced the bitterness of the Great Disappointment in 1844, then after he is told that he must repeat the work of proclaiming the message, verse one of chapter eleven identifies that judgment has just begun.

Het bevel aan Johannes om de tempel en de aanbidders daarin te meten, beeldt de opening van het oordeel in 1844 uit, want de twee voorafgaande verzen duiden Johannes aan als iemand die in 1844 de bitterheid van de Grote Teleurstelling heeft ervaren; vervolgens, nadat hem is gezegd dat hij het werk van de verkondiging van de boodschap moet herhalen, geeft vers één van hoofdstuk elf te kennen dat dat oordeel zojuist is begonnen.

> “The time has come when everything is to be shaken that can be shaken, that those things that can not be shaken may remain. Every case is coming in review before God; for he is measuring the temple of God, and the worshipers therein. ‘These things, saith he that holdeth the seven stars in his right hand, who walketh in the midst of the seven golden candlesticks; I know thy works…. I have somewhat against thee, because thou hast lost thy first love; remember therefore from whence thou art fallen, and repent, and do the first works; or else I will come unto thee quickly, and will remove the candlestick out of his place.’ ‘Repent; or else I will come unto thee quickly, and will fight against thee with the sword of my mouth. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches: To him that overcometh will I give to eat of the hidden manna, and will give him a white stone, and in the stone a new name written, which no man knoweth saving him that receiveth it.’” The 1888 Materials, 1116.

> „De tijd is gekomen waarin alles wat geschud kan worden, geschud zal worden, opdat die dingen die niet geschud kunnen worden, mogen blijven. Elke zaak komt ter beoordeling voor God; want Hij meet de tempel van God en hen die daarin aanbidden. ‘Dit zegt Hij Die de zeven sterren in Zijn rechterhand houdt, Die wandelt te midden van de zeven gouden kandelaars: Ik ken uw werken…. Maar Ik heb tegen u dat gij uw eerste liefde hebt verlaten; bedenk dan van welke hoogte gij gevallen zijt, en bekeer u, en doe de eerste werken; zo niet, dan zal Ik spoedig tot u komen en uw kandelaar van zijn plaats wegnemen.’ ‘Bekeer u; zo niet, dan zal Ik spoedig tot u komen en tegen u strijden met het zwaard van Mijn mond. Wie een oor heeft, laat hij horen wat de Geest tot de gemeenten zegt: Aan hem die overwint zal Ik te eten geven van het verborgen manna, en Ik zal hem een witte steen geven, en op de steen een nieuwe naam geschreven, die niemand kent dan hij die hem ontvangt.’” The 1888 Materials, 1116.

As John is representing the opening of the investigative judgment in 1844, he is told to leave off the courtyard of the temple, for it is given to the Gentiles who would trample down the holy city for twelve hundred and sixty years. Luke twenty-one identifies that the Gentiles would trample down Jerusalem until the “times” of the Gentiles was fulfilled. John in chapter eleven has just identified that the time of the treading down of Jerusalem by the Gentiles was the history of 538 until 1798. John identifies this period twice in chapter twelve as the wilderness, a period of time that the church fled into to avoid the persecution being brought by the pope.

Aangezien Johannes de opening van het onderzoekend oordeel in 1844 vertegenwoordigt, wordt hem gezegd af te zien van de voorhof van de tempel, want die is aan de heidenen gegeven, die de heilige stad twaalfhonderdzestig jaar lang zouden vertreden. Lukas eenentwintig geeft aan dat de heidenen Jeruzalem zouden vertreden totdat de „tijden” der heidenen vervuld waren. Johannes heeft in hoofdstuk elf zojuist vastgesteld dat de tijd van het vertreden van Jeruzalem door de heidenen de geschiedenis van 538 tot 1798 was. Johannes duidt deze periode in hoofdstuk twaalf tweemaal aan als de woestijn, een tijdsperiode waarin de kerk heenvluchtte om de vervolging te ontlopen die door de paus werd teweeggebracht.

When Moses and Elijah are slain and left in the street to be trodden down for a period of three and a half days, the three previous histories when Jerusalem was trodden down are to be understood as typifying that period of time. In Luke twenty-one the Gentiles would tread down the holy city until the “times” of the Gentiles would be fulfilled.

Wanneer Mozes en Elia worden gedood en op straat worden achtergelaten om gedurende een periode van drieënhalve dag vertrapt te worden, dienen de drie voorgaande geschiedenissen waarin Jeruzalem werd vertrapt, te worden verstaan als een voorafbeelding van die tijdsperiode. In Lukas eenentwintig zouden de heidenen de heilige stad vertrappen totdat de „tijden” der heidenen vervuld zouden zijn.

Thus, Luke identifies more than one time of the Gentiles, but we know the time of the Gentiles being fulfilled was 1798. The first “time of the Gentiles” began in 723 BC when the northern kingdom of Israel was trodden down by Assyria. That treading down began a trampling down by a pagan power and continued until 538 when the papal power carried on the work until 1798. Paganism scattered and trampled down literal Israel and papalism scattered and trampled down spiritual Israel. The “times” of the Gentiles represent the twenty-five hundred and twenty years of Leviticus twenty-six that represents two periods of treading down. The first was carried out by paganism as represented by Assyria, then Babylon, then pagan Rome. Then the second desolating power that Miller identified in the sacred framework of prophecy he employed, was papalism which would continue the treading down until 1798. The treading down of both paganism and papalism is the very question that is raised in the heavenly dialogue that produces the answer that is the foundation and central pillar of Adventism.

Aldus duidt Lukas meer dan één tijd van de heidenen aan, maar wij weten dat de tijd van de heidenen die vervuld werd, 1798 was. De eerste „tijd van de heidenen” begon in 723 v.Chr., toen het noordelijke koninkrijk van Israël door Assyrië werd vertreden. Dat vertreden deed een vertrapping door een heidense macht aanvangen en duurde voort tot 538, toen de pauselijke macht het werk voortzette tot 1798. Het heidendom verstrooide en vertrad het letterlijke Israël, en het pausdom verstrooide en vertrad het geestelijke Israël. De „tijden” van de heidenen vertegenwoordigen de tweeduizend vijfhonderd twintig jaar van Leviticus zesentwintig, die twee perioden van vertreding voorstellen. De eerste werd uitgevoerd door het heidendom, vertegenwoordigd door Assyrië, vervolgens Babylonië, en daarna het heidense Rome. Vervolgens was de tweede verwoestende macht, die Miller aanduidde in het heilige profetische kader waarvan hij zich bediende, het pausdom, dat de vertreding zou voortzetten tot 1798. De vertreding door zowel het heidendom als het pausdom is juist de kwestie die aan de orde wordt gesteld in de hemelse dialoog die het antwoord voortbrengt dat het fundament en de centrale pijler van het adventisme is.

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? And he said unto me, Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed. Daniel 8:13, 14.

> Toen hoorde ik een heilige spreken, en een andere heilige zei tot die bepaalde heilige die sprak: Hoelang zal het gezicht duren aangaande het dagelijks offer en de overtreding der verwoesting, zodat zowel het heiligdom als het heir ter vertreding worden overgegeven? En hij zei tot mij: Tot tweeduizend driehonderd dagen; daarna zal het heiligdom gereinigd worden. Daniël 8:13, 14.

The angel Gabriel and other angels led Miller to understand that the “daily” represented paganism and that the “transgression of desolation” represented papalism. Both paganism and papalism would trample down the sanctuary and host. Therefore the “times” of the Gentiles which Luke refers to is the two trampling down periods of twelve hundred and sixty years, that together are the seven times of Leviticus twenty-six.

De engel Gabriël en andere engelen leidden Miller tot het inzicht dat het „dagelijkse” het heidendom vertegenwoordigde en dat de „overtreding der verwoesting” het pausdom vertegenwoordigde. Zowel het heidendom als het pausdom zouden het heiligdom en het heir vertrappen. Daarom zijn de „tijden” der heidenen waarnaar Lukas verwijst de twee perioden van vertreding van twaalfhonderdzestig jaren, die tezamen de zeven tijden van Leviticus zesentwintig vormen.

The message of the “oath” of Moses was slain in 1863, along with the messenger Elijah who had presented the message of Moses. Both the message of Moses and the Elijah messenger was resurrected post September 11, 2001. After the message of Moses that was once again proclaimed by Elijah, they were both slain and then left in the street and not buried for twelve hundred and sixty days is a direct connection to the message of the “seven times” that Daniel calls the “oath” of Moses. The movement and the messenger that repeats the Elijah message of Moses as typified by Miller and the Millerites will ultimately stand upon its feet and be resurrected.

De boodschap van de „eed” van Mozes werd in 1863 gedood, samen met de boodschapper Elia die de boodschap van Mozes had gebracht. Zowel de boodschap van Mozes als de Elia-boodschapper werden na 11 september 2001 opgewekt. Nadat de boodschap van Mozes, die opnieuw door Elia was verkondigd, was gedood, en zij vervolgens twaalfhonderdzestig dagen op de straat bleven liggen en niet begraven werden, bestaat er een rechtstreeks verband met de boodschap van de „zeven tijden” die Daniël de „eed” van Mozes noemt. De beweging en de boodschapper die de Elia-boodschap van Mozes herhalen, zoals getypeerd door Miller en de Millerieten, zullen uiteindelijk op hun voeten staan en worden opgewekt.

> And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. Revelation 11:11, 12.

> En na drie dagen en een halve kwam de Geest des levens uit God in hen, en zij stonden op hun voeten; en grote vrees viel op hen die hen zagen. En zij hoorden een luide stem uit de hemel tot hen zeggen: Kom hierheen omhoog. En zij voeren op naar de hemel in een wolk; en hun vijanden aanschouwden hen. Openbaring 11:11, 12.

We will address this truth in the next article.

Wij zullen deze waarheid in het volgende artikel behandelen.

Back to Articles