Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Eighty-Seven

Het Boek Daniël - Honderdzevenentachtig

The Lion’s Revelation: From Panium to the Final Sealing

De Openbaring van de Leeuw: van Panium tot de laatste verzegeling

Author

Jeff Pippenger

Published

April 17, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

When Jesus unseals a prophetic truth, He is represented as the Lion of the tribe of Judah, and at Caesarea Philippi, the Lion of the tribe of Judah began to unseal “that he must go unto Jerusalem, and suffer many things of the elders and chief priests and scribes, and be killed, and be raised again the third day.” Those truths align with the message that He unsealed at the beginning of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, and then again at the end of the very same period. Those truths align with the message represented in verses thirteen through fifteen of Daniel chapter eleven.

Wanneer Jezus een profetische waarheid ontsluit, wordt Hij voorgesteld als de Leeuw uit de stam van Juda, en te Caesarea Filippi begon de Leeuw uit de stam van Juda te ontsluiten „dat Hij naar Jeruzalem moest gaan, en veel lijden van de ouderlingen en overpriesters en schriftgeleerden, en gedood worden, en op de derde dag opgewekt worden.” Die waarheden stemmen overeen met de boodschap die Hij ontsloot aan het begin van de verzegelingstijd van de honderd vierenveertigduizend, en vervolgens opnieuw aan het einde van diezelfde periode. Die waarheden stemmen overeen met de boodschap die wordt voorgesteld in verzen dertien tot en met vijftien van Daniël, hoofdstuk elf.

When He unseals that truth to the one hundred and forty-four thousand, He does so through the methodology of line upon line, for it is there that the “keys” to the kingdom of God are found. Those truths must be eaten for they are the keys to the kingdom of God, and the kingdom of God is to be within His people.

Wanneer Hij die waarheid aan de honderd vierenveertigduizend ontzegelt, doet Hij dat door middel van de methode van regel op regel, want daarin worden de „sleutels” tot het Koninkrijk Gods gevonden. Die waarheden moeten gegeten worden, want zij zijn de sleutels tot het Koninkrijk Gods, en het Koninkrijk Gods behoort binnen in Zijn volk te zijn.

> And when he was demanded of the Pharisees, when the kingdom of God should come, he answered them and said, The kingdom of God cometh not with observation: Neither shall they say, Lo here! or, lo there! for, behold, the kingdom of God is within you. Luke 17:20, 21.

> En toen Hem door de Farizeeën gevraagd werd, wanneer het Koninkrijk Gods komen zou, antwoordde Hij hun en zeide: Het Koninkrijk Gods komt niet met uiterlijk waarneembare tekenen; ook zullen zij niet zeggen: Zie hier! of: Zie daar! want zie, het Koninkrijk Gods is binnen in u. Lukas 17:20, 21.

The devils believe, and yet tremble, for it is not enough to simply believe the “truth.” It must become part of you as is the physical food that is eaten. In the history of verses thirteen to fifteen the Lion of the tribe of Judah unseals the truths connected with the soon coming Sunday law, and those truths impress the seal upon the foreheads of the wise virgins, in advance of the coming crisis. The Lion of the tribe of Judah knew full well the testimony of Matthew chapter sixteen, and His visit to Caesarea Philippi aligned with Daniel’s testimony of Panium, and He knew the shadow of the cross which He and His disciple stood under in Caesarea Philippi, represented the shadow of the coming Sunday law in the history of His last-day people.

Ook de duivelen geloven en sidderen nochtans, want het is niet genoeg eenvoudigweg de „waarheid” te geloven. Zij moet een deel van u worden, zoals het lichamelijke voedsel dat gegeten wordt. In de geschiedenis van de verzen dertien tot en met vijftien ontsluit de Leeuw uit de stam van Juda de waarheden die verband houden met de spoedig komende zondagswet, en die waarheden drukken het zegel op de voorhoofden van de wijze maagden, voorafgaand aan de komende crisis. De Leeuw uit de stam van Juda kende ten volle het getuigenis van Mattheüs hoofdstuk zestien, en Zijn bezoek aan Caesarea Filippi was in overeenstemming met Daniëls getuigenis van Panium, en Hij wist dat de schaduw van het kruis waaronder Hij en Zijn discipel in Caesarea Filippi stonden, de schaduw vertegenwoordigde van de komende zondagswet in de geschiedenis van Zijn volk van de laatste dagen.

> From that time forth began Jesus to show unto his disciples, how that he must go unto Jerusalem, and suffer many things of the elders and chief priests and scribes, and be killed, and be raised again the third day. Then Peter took him, and began to rebuke him, saying, Be it far from thee, Lord: this shall not be unto thee. But he turned, and said unto Peter, Get thee behind me, Satan: thou art an offence unto me: for thou savourest not the things that be of God, but those that be of men. Then said Jesus unto his disciples, If any man will come after me, let him deny himself, and take up his cross, and follow me. For whosoever will save his life shall lose it: and whosoever will lose his life for my sake shall find it. For what is a man profited, if he shall gain the whole world, and lose his own soul? or what shall a man give in exchange for his soul? For the Son of man shall come in the glory of his Father with his angels; and then he shall reward every man according to his works. Verily I say unto you, There be some standing here, which shall not taste of death, till they see the Son of man coming in his kingdom. Matthew 16:21–28.

> Van toen aan begon Jezus zijn discipelen te tonen dat Hij naar Jeruzalem moest gaan en veel zou moeten lijden van de oudsten en overpriesters en schriftgeleerden, en gedood worden, en op de derde dag opgewekt worden. Toen nam Petrus Hem ter zijde en begon Hem te bestraffen, zeggende: Dat zij verre van U, Heere: dit zal U geenszins geschieden. Maar Hij keerde Zich om en zeide tot Petrus: Ga weg achter Mij, satan, gij zijt Mij een aanstoot; want gij bedenkt niet de dingen die Gods zijn, maar die der mensen. Toen zeide Jezus tot zijn discipelen: Zo iemand achter Mij wil komen, die verloochene zichzelf, en neme zijn kruis op, en volge Mij. Want wie zijn leven zal willen behouden, die zal het verliezen; maar wie zijn leven verliezen zal om Mijnentwil, die zal het vinden. Want wat baat het een mens, zo hij de gehele wereld wint, en zijner ziel schade lijdt? Of wat zal een mens geven tot losprijs voor zijn ziel? Want de Zoon des mensen zal komen in de heerlijkheid zijns Vaders, met zijn engelen; en alsdan zal Hij een ieder vergelden naar zijn werken. Voorwaar, Ik zeg u: Er zijn sommigen van degenen die hier staan, die de dood geenszins zullen smaken, totdat zij de Zoon des mensen zullen hebben zien komen in zijn Koninkrijk. Mattheüs 16:21–28.

The first, and therefore based upon the rule of first mention, the most important thing Jesus told His disciples about the sufferings of the cross, is that they would need to take up their own cross, if they chose to follow Him. Sister White clearly states that the cross is also the yoke. The yoke and the cross are symbols of man’s personal will, and it all depends upon the correct exercise of the will. The power which upholds God’s temple is a Lamb that had been slain and hung upon a “pillar”. The Lamb that is slain represents the crucifixion of the lower fleshly nature, and the “pillar” that the dead flesh is hung upon is the will. Christ provided His example of how to overcome by always keeping His will in submission to His Father’s will, and for accomplishing that work, He sat down on the throne with His Father. The symbol of overcoming is the slain Lamb hung upon the pillar. All these truths are directly associated with those represented as Peter.

Het eerste, en daarom op grond van de regel van de eerste vermelding het belangrijkste, wat Jezus Zijn discipelen vertelde over het lijden van het kruis, is dat zij hun eigen kruis moesten opnemen, indien zij ervoor kozen Hem te volgen. Zuster White verklaart duidelijk dat het kruis ook het juk is. Het juk en het kruis zijn symbolen van de persoonlijke wil van de mens, en alles hangt af van de juiste uitoefening van de wil. De kracht die Gods tempel staande houdt, is een Lam dat geslacht was en aan een „zuil” hing. Het Lam dat geslacht is, vertegenwoordigt de kruisiging van de lagere vleselijke natuur, en de „zuil” waaraan het dode vlees wordt gehangen, is de wil. Christus gaf Zijn voorbeeld van hoe te overwinnen door Zijn wil steeds onderworpen te houden aan de wil van Zijn Vader, en om dat werk te volbrengen, heeft Hij Zich met Zijn Vader op de troon gezet. Het symbool van het overwinnen is het geslachte Lam dat aan de zuil hangt. Al deze waarheden zijn rechtstreeks verbonden met hen die door Petrus worden voorgesteld.

Unto Philadelphia, represented by the Exeter tent, it is stated:

Tot Filadelfia, vertegenwoordigd door de tent te Exeter, wordt verklaard:

> Him that overcometh will I make a pillar in the temple of my God, and he shall go no more out: and I will write upon him the name of my God, and the name of the city of my God, which is new Jerusalem, which cometh down out of heaven from my God: and I will write upon him my new name. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:12, 13.

> Wie overwint, hem zal Ik maken tot een pilaar in de tempel van Mijn God, en hij zal daaruit geenszins meer uitgaan; en Ik zal op hem schrijven de Naam van Mijn God, en de naam van de stad van Mijn God, namelijk van het nieuwe Jeruzalem, dat uit de hemel van Mijn God neerdaalt; en Ik zal op hem Mijn nieuwe Naam schrijven. Wie een oor heeft, laat hij horen wat de Geest tot de gemeenten zegt. Openbaring 3:12, 13.

He that overcomes as Christ overcame will receive a new name, just as Simon Barjonah did, and they will become a pillar in God’s temple, just as Christ is the Lamb that was slain and hung upon a pillar in God’s temple. When they overcome as Christ overcame, they will also sit upon the throne in heavenly places, as did Christ.

Wie overwint zoals Christus overwon, zal een nieuwe naam ontvangen, evenals Simon Barjona, en zij zullen een zuil worden in Gods tempel, zoals Christus het Lam is dat geslacht werd en aan een zuil in Gods tempel hing. Wanneer zij overwinnen zoals Christus overwon, zullen zij ook plaatsnemen op de troon in de hemelse gewesten, zoals Christus deed.

Unto Laodicea, represented by the Watertown tent, it is stated:

Tot Laodicea, vertegenwoordigd door de tent te Watertown, wordt gezegd:

> Behold, I stand at the door, and knock: if any man hear my voice, and open the door, I will come in to him, and will sup with him, and he with me. To him that overcometh will I grant to sit with me in my throne, even as I also overcame, and am set down with my Father in his throne. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:20–22.

> Zie, Ik sta aan de deur en Ik klop: indien iemand Mijn stem hoort en de deur opent, zal Ik tot hem inkomen, en met hem avondmaal houden, en hij met Mij. Wie overwint, hem zal Ik geven met Mij te zitten op Mijn troon, gelijk ook Ik overwonnen heb en Mij met Mijn Vader gezet heb op Zijn troon. Wie oren heeft, laat hem horen wat de Geest tot de gemeenten zegt. Openbaring 3:20–22.

The first truth Jesus told the disciples as He began to reveal the sufferings of the cross was the truth that men must overcome exactly as He had provided an example of overcoming. Men must crucify the flesh with the affections and lusts. When this is done they will be seated in heavenly places.

De eerste waarheid die Jezus de discipelen meedeelde toen Hij de lijdensweg van het kruis begon te openbaren, was de waarheid dat mensen moeten overwinnen precies zoals Hij een voorbeeld van overwinnen had gegeven. Mensen moeten het vlees kruisigen met de hartstochten en begeerten. Wanneer dit geschied is, zullen zij in de hemelse gewesten gezeten zijn.

> Even when we were dead in sins, hath quickened us together with Christ, (by grace ye are saved) And hath raised us up together, and made us sit together in heavenly places in Christ Jesus. Ephesians 2:5, 6.

> Ook toen wij dood waren door de overtredingen, heeft Hij ons samen met Christus levend gemaakt — uit genade zijt gij zalig geworden — en heeft Hij ons mede opgewekt en ons mede doen zitten in de hemelse gewesten in Christus Jezus. Efeziërs 2:5, 6.

After presenting the truth of the crucifixion, in terms of personal responsibility, The Lion of the tribe of Judah added another truth which addresses the last days.

Nadat hij de waarheid van de kruisiging had uiteengezet in termen van persoonlijke verantwoordelijkheid, voegde de Leeuw uit de stam van Juda een andere waarheid toe die betrekking heeft op de laatste dagen.

> For what is a man profited, if he shall gain the whole world, and lose his own soul? or what shall a man give in exchange for his soul? For the Son of man shall come in the glory of his Father with his angels; and then he shall reward every man according to his works. Verily I say unto you, There be some standing here, which shall not taste of death, till they see the Son of man coming in his kingdom. Matthew 16:26–28.

> Want wat baat het een mens, zo hij de gehele wereld wint, maar schade lijdt aan zijn ziel? Of wat zal een mens geven tot losprijs voor zijn ziel? Want de Zoon des mensen zal komen in de heerlijkheid van zijn Vader, met zijn engelen; en alsdan zal Hij ieder vergelden naar zijn werken. Voorwaar, Ik zeg u: Er zijn sommigen van hen die hier staan, die de dood geenszins zullen smaken, voordat zij de Zoon des mensen hebben zien komen in zijn Koninkrijk. Mattheüs 16:26–28.

When the message of the Midnight Cry is unsealed by the Lion of the tribe of Judah in the concluding period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand there would be some who did not die. He then addressed specifically the one hundred and forty-four thousand, His last-day people who do not taste of death. Therefore, six days after His visit to Caesarea Philippi the Lion of the tribe of Judah unsealed a truth that was to strengthen His disciples for the coming crisis of the cross, but it more importantly spoke to the soon coming Sunday law.

Wanneer de boodschap van de Middernachtroep door de Leeuw uit de stam van Juda wordt ontzegeld in de afsluitende periode van de verzegeling van de honderd vierenveertigduizend, zouden er sommigen zijn die niet stierven. Vervolgens richtte Hij Zich in het bijzonder tot de honderd vierenveertigduizend, Zijn volk van de laatste dagen, dat de dood niet smaakt. Daarom ontzegelde de Leeuw uit de stam van Juda zes dagen na Zijn bezoek aan Caesarea Filippi een waarheid die bestemd was om Zijn discipelen te versterken voor de komende crisis van het kruis, maar die nog belangrijker sprak van de spoedig komende zondagswet.

> And after six days Jesus taketh Peter, James, and John his brother, and bringeth them up into an high mountain apart, And was transfigured before them: and his face did shine as the sun, and his raiment was white as the light. And, behold, there appeared unto them Moses and Elias talking with him. Then answered Peter, and said unto Jesus, Lord, it is good for us to be here: if thou wilt, let us make here three tabernacles; one for thee, and one for Moses, and one for Elias. While he yet spake, behold, a bright cloud overshadowed them: and behold a voice out of the cloud, which said, This is my beloved Son, in whom I am well pleased; hear ye him. And when the disciples heard it, they fell on their face, and were sore afraid. And Jesus came and touched them, and said, Arise, and be not afraid. And when they had lifted up their eyes, they saw no man, save Jesus only. And as they came down from the mountain, Jesus charged them, saying, Tell the vision to no man, until the Son of man be risen again from the dead. And his disciples asked him, saying, Why then say the scribes that Elias must first come? And Jesus answered and said unto them, Elias truly shall first come, and restore all things. But I say unto you, That Elias is come already, and they knew him not, but have done unto him whatsoever they listed. Likewise shall also the Son of man suffer of them. Then the disciples understood that he spake unto them of John the Baptist. Matthew 17:1–13.

> En na zes dagen nam Jezus Petrus, Jakobus en Johannes, zijn broeder, met Zich mee en bracht hen afzonderlijk op een hoge berg. En Hij werd voor hun ogen van gedaante veranderd; en zijn aangezicht straalde als de zon, en zijn klederen werden wit als het licht. En zie, aan hen verschenen Mozes en Elia, die met Hem spraken. Petrus antwoordde en zei tot Jezus: Heere, het is goed dat wij hier zijn; indien Gij wilt, laten wij hier drie tabernakelen maken: één voor U, één voor Mozes en één voor Elia. Terwijl hij nog sprak, zie, een lichtende wolk overschaduwde hen; en zie, een stem uit de wolk zei: Deze is mijn geliefde Zoon, in Wie Ik mijn welbehagen heb; hoort Hem. En toen de discipelen dit hoorden, wierpen zij zich met het aangezicht ter aarde en werden zeer bevreesd. Maar Jezus kwam, raakte hen aan en zei: Sta op en wees niet bevreesd. En toen zij hun ogen opsloegen, zagen zij niemand dan Jezus alleen. En terwijl zij van de berg afdaalden, gebood Jezus hun en zei: Vertel niemand van het gezicht, voordat de Zoon des mensen uit de doden is opgestaan. En zijn discipelen vroegen Hem en zeiden: Waarom zeggen de schriftgeleerden dan dat Elia eerst moet komen? Jezus antwoordde en zei tot hen: Elia zal waarlijk eerst komen en alle dingen herstellen. Maar Ik zeg u dat Elia reeds gekomen is, en zij hebben hem niet erkend, maar met hem gedaan al wat zij wilden. Zo zal ook de Zoon des mensen door hen lijden. Toen begrepen de discipelen dat Hij tot hen sprak over Johannes de Doper. Mattheüs 17:1–13.

In the passage the Lion of the tribe of Judah is unsealing the truths that seal the one hundred and forty-four thousand just before the close of probation, for the “time is at hand.” He first identified the suffering of the cross, and represented the experience as the defining difference between one class who would refuse to exercise their will in crucifying the flesh, and a class who would follow Christ’s example. Then He presented to them that they were representing the last generation of earth’s history, when there would be people who lived from the time of the unsealing that took place on September 11, 2001, until His return.

In de passage ontzegelt de Leeuw uit de stam van Juda de waarheden die de honderd vierenveertigduizend verzegelen, vlak vóór het einde van de genadetijd, want “de tijd is nabij”. Eerst duidde Hij op het lijden van het kruis en stelde die ervaring voor als het bepalende onderscheid tussen één klasse die zou weigeren haar wil uit te oefenen in het kruisigen van het vlees, en een klasse die het voorbeeld van Christus zou volgen. Vervolgens hield Hij hun voor dat zij de laatste generatie van de geschiedenis der aarde vertegenwoordigden, wanneer er mensen zouden zijn die zouden leven vanaf de ontzegeling die plaatsvond op 11 september 2001 tot aan Zijn wederkomst.

Then He presented a vision of His glorified being, and with Him were Moses and Elijah. The sealing message that is unsealed is the Revelation of Jesus Christ, that is associated with Moses and Elijah, and that message began to be unsealed in July 2023, when the two witnesses of Revelation chapter eleven, who are Moses and Elijah, were established, line upon line, as the symbols that represented the sealing of the one hundred and forty-four thousand. When the three disciples saw the vision and heard God’s voice, “they fell on their face, and were sore afraid. And Jesus came and touched them, and said, Arise, and be not afraid.”

Toen openbaarde Hij een visioen van Zijn verheerlijkt wezen, en bij Hem waren Mozes en Elia. De verzegelingsboodschap die wordt ontsloten, is de Openbaring van Jezus Christus, die verbonden is met Mozes en Elia, en die boodschap begon te worden ontsloten in juli 2023, toen de twee getuigen van Openbaring hoofdstuk elf, die Mozes en Elia zijn, regel op regel, werden bevestigd als de symbolen die de verzegeling van de honderd vierenveertigduizend vertegenwoordigden. Toen de drie discipelen het visioen zagen en Gods stem hoorden, “wierpen zij zich met het aangezicht ter aarde en werden zeer bevreesd. En Jezus kwam naderbij, raakte hen aan en zei: Sta op en wees niet bevreesd.”

The vision which the three disciples saw, represents a vision of Christ’s glory in the last days, and it is therefore the same vision which Daniel saw in chapter ten.

Het visioen dat de drie discipelen zagen, stelt een visioen van Christus’ heerlijkheid in de laatste dagen voor, en is daarom hetzelfde visioen dat Daniël in hoofdstuk tien zag.

> And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves. Therefore I was left alone, and saw this great vision, and there remained no strength in me: for my comeliness was turned in me into corruption, and I retained no strength. Yet heard I the voice of his words: and when I heard the voice of his words, then was I in a deep sleep on my face, and my face toward the ground. And, behold, an hand touched me, which set me upon my knees and upon the palms of my hands. And he said unto me, O Daniel, a man greatly beloved, understand the words that I speak unto thee, and stand upright: for unto thee am I now sent. And when he had spoken this word unto me, I stood trembling. Then said he unto me, Fear not, Daniel: for from the first day that thou didst set thine heart to understand, and to chasten thyself before thy God, thy words were heard, and I am come for thy words. Daniel 10:7–12.

> En ik, Daniël, alleen zag het gezicht; want de mannen die bij mij waren, zagen het gezicht niet; maar een grote siddering viel op hen, zodat zij wegvluchtten om zich te verbergen. Daarom bleef ik alleen over en zag dit grote gezicht, en er bleef geen kracht in mij over; want mijn luister werd in mij tot verderf verkeerd, en ik behield geen kracht. Toch hoorde ik de stem van zijn woorden; en toen ik de stem van zijn woorden hoorde, viel ik in een diepe slaap op mijn aangezicht, met mijn aangezicht ter aarde. En zie, een hand raakte mij aan, die mij op mijn knieën en op de palmen van mijn handen zette. En hij zei tot mij: O Daniël, zeer beminde man, versta de woorden die ik tot u spreek, en sta rechtop; want tot u ben ik nu gezonden. En toen hij dit woord tot mij gesproken had, stond ik bevende op. Toen zei hij tot mij: Vrees niet, Daniël; want vanaf de eerste dag dat gij uw hart erop gezet hebt om inzicht te verkrijgen en u te verootmoedigen voor het aangezicht van uw God, zijn uw woorden gehoord, en om uw woorden ben ik gekomen. Daniël 10:7–12.

The vision of the transfiguration in Matthew chapter seventeen, is the looking-glass vision of Daniel chapter ten, that takes place when the dead dry bones of Ezekiel are resurrected. The vision, and the associated message, manifests two classes of worshippers, one in the Exeter tent, and the other in the Watertown tent, which is Jeremiah’s assembly of mockers, and John’s synagogue of Satan. As with the effects of the vision in Daniel’s testimony, so too “when the disciples heard it, they fell on their face, and were sore afraid. And Jesus came and touched them, and said, Arise, and be not afraid.” The vision was audible and visual in both cases, and it produced fear, in both examples. A “touch” was required to strengthen in both testimonies.

Het visioen van de verheerlijking in Mattheüs hoofdstuk zeventien is het spiegelbeeldige visioen van Daniël hoofdstuk tien, dat plaatsvindt wanneer de dode dorre beenderen van Ezechiël worden opgewekt. Het visioen en de daarmee verbonden boodschap openbaren twee klassen van aanbidders, de ene in de tent van Exeter en de andere in de tent van Watertown, die de vergadering der spotters van Jeremia en de synagoge van de satan van Johannes is. Zoals met de uitwerkingen van het visioen in Daniëls getuigenis, zo ook: “toen de discipelen dit hoorden, vielen zij op hun aangezicht en werden zeer bevreesd. En Jezus kwam bij hen, raakte hen aan en zeide: Staat op en vreest niet.” Het visioen was in beide gevallen hoorbaar en zichtbaar, en het verwekte in beide voorbeelden vrees. In beide getuigenissen was een “aanraking” vereist om te versterken.

The vision of the transfiguration was evidence, among other things that the Word of God never fails, for in chapter sixteen of Matthew, in the final verse, Jesus had stated that “There be some standing here, which shall not taste of death, till they see the Son of man coming in his kingdom.” The transfiguration was an illustration of the coming of “the Son of man” in His kingdom.

Het visioen van de verheerlijking was onder meer een bewijs dat het Woord van God nooit faalt, want in Mattheüs zestien, in het laatste vers, had Jezus verklaard dat „sommigen van hen die hier staan, de dood niet zullen smaken, voordat zij de Zoon des mensen hebben zien komen in Zijn koninkrijk.” De verheerlijking was een afbeelding van de komst van „de Zoon des mensen” in Zijn koninkrijk.

> “Moses upon the mount of transfiguration was a witness to Christ’s victory over sin and death. He represented those who shall come forth from the grave at the resurrection of the just. Elijah, who had been translated to heaven without seeing death, represented those who will be living upon the earth at Christ’s second coming, and who will be ‘changed, in a moment, in the twinkling of an eye, at the last trump;’ when ‘this mortal must put on immortality,’ and ‘this corruptible must put on incorruption.’ 1 Corinthians 15:51–53. Jesus was clothed with the light of heaven, as He will appear when He shall come ‘the second time without sin unto salvation.’ For He will come ‘in the glory of His Father with the holy angels.’ Hebrews 9:28; Mark 8:38. The Saviour’s promise to the disciples was now fulfilled. Upon the mount the future kingdom of glory was represented in miniature,—Christ the King, Moses a representative of the risen saints, and Elijah of the translated ones.” The Desire of Ages, 421.

> „Mozes was op de berg der verheerlijking een getuige van Christus’ overwinning over zonde en dood. Hij vertegenwoordigde hen die bij de opstanding der rechtvaardigen uit het graf zullen voortkomen. Elia, die zonder de dood te zien ten hemel was opgenomen, vertegenwoordigde hen die bij Christus’ tweede komst levend op de aarde zullen zijn, en die ‘in een ogenblik, in een punt des tijds, bij de laatste bazuin’ zullen worden ‘veranderd’; wanneer ‘dit sterfelijke onsterfelijkheid moet aandoen’ en ‘dit verderfelijke onverderfelijkheid moet aandoen’. 1 Korinthe 15:51–53. Jezus was bekleed met het licht des hemels, zoals Hij zal verschijnen wanneer Hij ‘ten tweeden male zonder zonde gezien [zal] worden van hen die Hem verwachten tot zaligheid’. Want Hij zal komen ‘in de heerlijkheid Zijns Vaders, met de heilige engelen’. Hebreeën 9:28; Markus 8:38. De belofte van de Heiland aan de discipelen werd nu vervuld. Op de berg werd het toekomstige heerlijkheidskoninkrijk in het klein voorgesteld,—Christus de Koning, Mozes als vertegenwoordiger van de opgewekte heiligen, en Elia van hen die levend zijn opgenomen.” The Desire of Ages, 421.

The sealing truth includes an identification that the one hundred and forty-four thousand are those represented in Revelation chapter seven, who do not die, and are represented by Elijah, and that the great multitude in Revelation chapter seven, are those represented by Moses, that do die. The one group is called at the first voice of Revelation chapter eighteen, and the other group is called at the second voice of Revelation chapter eighteen.

De waarheid van de verzegeling omvat de identificatie dat de honderdvierenveertigduizend degenen zijn die in Openbaring hoofdstuk zeven worden voorgesteld, die niet sterven, en door Elia worden voorgesteld, en dat de grote schare in Openbaring hoofdstuk zeven degenen zijn die door Mozes worden voorgesteld, die wel sterven. De ene groep wordt geroepen bij de eerste stem van Openbaring hoofdstuk achttien, en de andere groep wordt geroepen bij de tweede stem van Openbaring hoofdstuk achttien.

After the touch, Jesus gave further instruction to the disciples when He said, “Tell the vision to no man, until the Son of man be risen again from the dead.” The vision of the transfiguration, which is the vision of the looking-glass, and the vision of Isaiah in chapter six, and Paul’s vision while in the third heaven, and Ezekiel’s vision of the wheels within the wheels was sealed up by the Lion of the tribe of Judah, until after the resurrection of Christ.

Na de aanraking gaf Jezus de discipelen verdere instructie toen Hij zei: „Vertel het visioen aan niemand, totdat de Zoon des mensen wederom uit de doden is opgestaan.” Het visioen van de verheerlijking op de berg, dat het visioen van de spiegel is, en het visioen van Jesaja in hoofdstuk zes, en Paulus’ visioen toen hij in de derde hemel was, en Ezechiëls visioen van de raderen in de raderen, werd verzegeld door de Leeuw uit de stam van Juda, tot na de opstanding van Christus.

The resurrection of Christ represents the resurrection of the two witnesses that were with Christ in that very vision, and they were to be resurrected in July of 2023. At that point the sealing message would be unsealed to the two witnesses of Revelation eleven and the two groups of faithful, and it would be placed in the context of the looking-glass vision of Christ’s glory at the end of the world.

De opstanding van Christus vertegenwoordigt de opstanding van de twee getuigen die met Christus in juist dat visioen waren, en zij zouden in juli 2023 worden opgewekt. Op dat moment zou de verzegelingsboodschap worden ontzegeld voor de twee getuigen van Openbaring elf en de twee groepen getrouwen, en zij zou worden geplaatst in de context van het spiegelvisioen van Christus’ heerlijkheid aan het einde van de wereld.

The sealing message will also be placed within the context of the first three verses of Revelation chapter one, where the chain of communication, that represents the combination of divinity with humanity is set forth in the step-by-step process of how the sealing message is presented to those who are candidates to be among the one hundred and forty-four thousand.

De verzegelingsboodschap zal ook worden geplaatst binnen de context van de eerste drie verzen van Openbaring hoofdstuk één, waarin de keten van communicatie, die de vereniging van goddelijkheid met menselijkheid vertegenwoordigt, wordt uiteengezet in het stapsgewijze proces van de wijze waarop de verzegelingsboodschap wordt gepresenteerd aan hen die in aanmerking komen om onder de honderdvierenvijftigduizend te zijn.

The step-by-step process was from the Father, to the Son, to the angel Gabriel, to John, to the churches. From the Divine Father, to the Divine and human Son, to an unfallen creature (Gabriel), to a fallen creature (John) to the churches which are in Asia (the world.) The five steps are specifically identified at the very first mention of the Revelation of Jesus Christ, and to deny any step is to deny them all.

Het stapsgewijze proces verliep van de Vader, naar de Zoon, naar de engel Gabriël, naar Johannes, naar de gemeenten. Van de goddelijke Vader, naar de goddelijke en menselijke Zoon, naar een ongevallen schepsel (Gabriël), naar een gevallen schepsel (Johannes), naar de gemeenten die in Asia zijn (de wereld). De vijf stappen worden uitdrukkelijk aangeduid bij de allereerste vermelding van de Openbaring van Jezus Christus, en één enkele stap te ontkennen, is ze alle te ontkennen.

In agreement with that revelation the disciples then asked Jesus “Why then say the scribes that Elias must first come? And Jesus answered and said unto them, Elias truly shall first come, and restore all things. But I say unto you, That Elias is come already, and they knew him not, but have done unto him whatsoever they listed. Likewise shall also the Son of man suffer of them. Then the disciples understood that he spake unto them of John the Baptist.”

In overeenstemming met die openbaring vroegen de discipelen Jezus vervolgens: „Waarom zeggen de schriftgeleerden dan dat Elia eerst moet komen?” En Jezus antwoordde en zei tot hen: „Elia zal waarlijk eerst komen en alle dingen herstellen. Maar Ik zeg u, dat Elia reeds gekomen is, en zij hebben hem niet gekend, maar met hem gedaan al wat zij wilden. Zo zal ook de Zoon des mensen van hen lijden.” Toen begrepen de discipelen dat Hij tot hen sprak over Johannes de Doper.

The prophetic role of John the Baptist and John the Revelator is an element of the sealing message, and those in the Watertown tent who chose to disregard the message of Samuel Snow, represent those who are unwilling to acknowledge that the Lord selects the men He chooses to select. The voice that was selected in 1989, who first published its message two hundred and twenty years after 1776, in 1996, who was the watchman who identified that the third woe had arrived on September 11, 2001, who presented the sinful message of July 18, 2020, is part of the sealing message, and his role is represented by John the Baptist.

De profetische rol van Johannes de Doper en Johannes de Openbaarder is een onderdeel van de verzegelingsboodschap, en degenen in de tent te Watertown die ervoor kozen de boodschap van Samuel Snow te negeren, vertegenwoordigen hen die niet bereid zijn te erkennen dat de Heer de mannen kiest die Hij verkiest te kiezen. De stem die in 1989 werd gekozen, die haar boodschap voor het eerst publiceerde tweehonderdtwintig jaar na 1776, in 1996, die de wachter was die vaststelde dat de derde wee was aangebroken op 11 september 2001, die de zondige boodschap van 18 juli 2020 bracht, maakt deel uit van de verzegelingsboodschap, en zijn rol wordt vertegenwoordigd door Johannes de Doper.

We shall continue this study in the next article.

Wij zullen deze studie in het volgende artikel voortzetten.

> “I saw a company who stood well-guarded and firm, giving no countenance to those who would unsettle the established faith of the body. God looked upon them with approbation. I was shown three steps—the first, second, and third angels’ messages. Said my accompanying angel, ‘Woe to him who shall move a block or stir a pin of these messages. The true understanding of these messages is of vital importance. The destiny of souls hangs upon the manner in which they are received.’ I was again brought down through these messages, and saw how dearly the people of God had purchased their experience. It had been obtained through much suffering and severe conflict. God had led them along step by step, until He had placed them upon a solid, immovable platform. I saw individuals approach the platform and examine the foundation. Some with rejoicing immediately stepped upon it. Others commenced to find fault with the foundation. They wished improvements made, and then the platform would be more perfect, and the people much happier. Some stepped off the platform to examine it and declared it to be laid wrong. But I saw that nearly all stood firm upon the platform and exhorted those who had stepped off to cease their complaints; for God was the Master Builder, and they were fighting against Him. They recounted the wonderful work of God, which had led them to the firm platform, and in union raised their eyes to heaven and with a loud voice glorified God. This affected some of those who had complained and left the platform, and they with humble look again stepped upon it.

> „Ik zag een schare die goed beschermd en standvastig stond en geenszins steun verleende aan hen die het gevestigde geloof van het lichaam zouden ontwrichten. God zag op hen neer met goedkeuring. Mij werden drie stappen getoond—de boodschappen van de eerste, tweede en derde engel. Mijn begeleidende engel zei: ‘Wee hem die een blok zal verplaatsen of een pin van deze boodschappen zal losroeren. Het ware verstaan van deze boodschappen is van levensbelang. Het lot van zielen hangt af van de wijze waarop zij worden ontvangen.’ Opnieuw werd ik door deze boodschappen heen geleid, en ik zag hoe duur het volk van God zijn ervaring had gekocht. Zij was verkregen door veel lijden en zware strijd. God had hen stap voor stap geleid, totdat Hij hen op een vast, onbeweeglijk platform had geplaatst. Ik zag personen het platform naderen en het fundament onderzoeken. Sommigen stapten er met blijdschap onmiddellijk op. Anderen begonnen aanmerkingen te maken op het fundament. Zij wensten dat er verbeteringen werden aangebracht; dan zou het platform volmaakter zijn en het volk veel gelukkiger. Sommigen stapten van het platform af om het te onderzoeken en verklaarden dat het verkeerd was gelegd. Maar ik zag dat bijna allen vast op het platform bleven staan en hen die eraf gestapt waren, vermaanden hun klachten te staken; want God was de Meesterbouwer, en zij streden tegen Hem. Zij verhaalden van het wonderbare werk van God, dat hen tot het vaste platform had geleid, en eensgezind hieven zij hun ogen op naar de hemel en verheerlijkten God met luide stem. Dit maakte indruk op sommigen van hen die hadden geklaagd en het platform verlaten, en zij stapten met nederige blik opnieuw daarop.”

> “I was pointed back to the proclamation of the first advent of Christ. John was sent in the spirit and power of Elijah to prepare the way of Jesus. Those who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus. Their opposition to the message that foretold His coming placed them where they could not readily receive the strongest evidence that He was the Messiah. Satan led on those who rejected the message of John to go still farther, to reject and crucify Christ. In doing this they placed themselves where they could not receive the blessing on the day of Pentecost, which would have taught them the way into the heavenly sanctuary. The rendering of the veil of the temple showed that the Jewish sacrifices and ordinances would no longer be received. The great Sacrifice had been offered and had been accepted, and the Holy Spirit which descended on the day of Pentecost carried the minds of the disciples from the earthly sanctuary to the heavenly, where Jesus had entered by His own blood, to shed upon His disciples the benefits of His atonement. But the Jews were left in total darkness. They lost all the light which they might have had upon the plan of salvation, and still trusted in their useless sacrifices and offerings. The heavenly sanctuary had taken the place of the earthly, yet they had no knowledge of the change. Therefore they could not be benefited by the mediation of Christ in the holy place.

> „Ik werd teruggevoerd naar de verkondiging van de eerste komst van Christus. Johannes werd gezonden in de geest en kracht van Elia om de weg voor Jezus te bereiden. Degenen die het getuigenis van Johannes verwierpen, hadden geen baat bij de leringen van Jezus. Hun verzet tegen de boodschap die Zijn komst voorzegde, plaatste hen in een toestand waarin zij het krachtigste bewijs dat Hij de Messias was niet gereedelijk konden aanvaarden. Satan bracht hen die de boodschap van Johannes verwierpen ertoe nog verder te gaan, om Christus te verwerpen en te kruisigen. Door dit te doen plaatsten zij zich daar waar zij de zegen op de pinksterdag, die hun de weg naar het hemelse heiligdom zou hebben geleerd, niet konden ontvangen. Het scheuren van het voorhangsel van de tempel toonde aan dat de Joodse offers en inzettingen niet langer zouden worden aangenomen. Het grote Offer was gebracht en was aanvaard, en de Heilige Geest, die neerdaalde op de pinksterdag, richtte de gedachten van de discipelen van het aardse heiligdom op het hemelse, waar Jezus door Zijn eigen bloed was binnengegaan om over Zijn discipelen de weldaden van Zijn verzoening uit te storten. Maar de Joden werden in volslagen duisternis achtergelaten. Zij verloren al het licht dat zij over het verlossingsplan hadden kunnen hebben en bleven nog steeds vertrouwen op hun nutteloze slachtoffers en offergaven. Het hemelse heiligdom had de plaats van het aardse ingenomen, en toch hadden zij geen kennis van die verandering. Daarom konden zij geen baat vinden bij de bemiddeling van Christus in het heilige.”

> “Many look with horror at the course of the Jews in rejecting and crucifying Christ; and as they read the history of His shameful abuse, they think they love Him, and would not have denied Him as did Peter, or crucified Him as did the Jews. But God who reads the hearts of all, has brought to the test that love for Jesus which they professed to feel. All heaven watched with the deepest interest the reception of the first angel’s message. But many who professed to love Jesus, and who shed tears as they read the story of the cross, derided the good news of His coming. Instead of receiving the message with gladness, they declared it to be a delusion. They hated those who loved His appearing and shut them out of the churches. Those who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary. And by rejecting the two former messages, they have so darkened their understanding that they can see no light in the third angel’s message, which shows the way into the most holy place. I saw that as the Jews crucified Jesus, so the nominal churches had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the way into the most holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there. Like the Jews, who offered their useless sacrifices, they offer up their useless prayers to the apartment which Jesus has left; and Satan, pleased with the deception, assumes a religious character, and leads the minds of these professed Christians to himself, working with his power, his signs and lying wonders, to fasten them in his snare. Some he deceives in one way, and some in another. He has different delusions prepared to affect different minds. Some look with horror upon one deception, while they readily receive another. Satan deceives some with Spiritualism. He also comes as an angel of light and spreads his influence over the land by means of false reformations. The churches are elated, and consider that God is working marvelously for them, when it is the work of another spirit. The excitement will die away and leave the world and the church in a worse condition than before.

> “Velen zien met afschuw op het handelen van de Joden bij het verwerpen en kruisigen van Christus; en wanneer zij de geschiedenis van Zijn smadelijke mishandeling lezen, menen zij dat zij Hem liefhebben en Hem niet zouden hebben verloochend zoals Petrus deed, noch Hem gekruisigd zouden hebben zoals de Joden. Maar God, die de harten van allen leest, heeft die liefde tot Jezus, die zij beweerden te voelen, op de proef gesteld. De gehele hemel zag met de diepste belangstelling toe op de ontvangst van de boodschap van de eerste engel. Maar velen die beleden Jezus lief te hebben en die tranen stortten wanneer zij het verhaal van het kruis lazen, bespotten het goede nieuws van Zijn komst. In plaats van de boodschap met blijdschap aan te nemen, verklaarden zij haar tot een misleiding. Zij haatten hen die Zijn verschijning liefhadden en sloten hen uit de kerken. Degenen die de eerste boodschap verwierpen, konden door de tweede niet worden gebaat; evenmin werden zij gebaat door de middernachtsroep, die hen moest voorbereiden om door het geloof met Jezus het allerheiligste van het hemelse heiligdom binnen te gaan. En door de beide voorgaande boodschappen te verwerpen, hebben zij hun verstand zó verduisterd dat zij geen licht kunnen zien in de boodschap van de derde engel, die de weg naar het allerheiligste wijst. Ik zag dat, zoals de Joden Jezus kruisigden, de naamkerken deze boodschappen hadden gekruisigd; daarom hebben zij geen kennis van de weg naar het allerheiligste, en kunnen zij geen baat hebben bij de voorspraak van Jezus daar. Gelijk de Joden, die hun nutteloze offers brachten, zenden zij hun nutteloze gebeden op naar het vertrek dat Jezus heeft verlaten; en Satan, behagen scheppend in de misleiding, neemt een godsdienstig karakter aan en leidt de gedachten van deze belijdende christenen tot zich, terwijl hij werkt met zijn macht, zijn tekenen en leugenachtige wonderen, om hen in zijn strik vast te hechten. Sommigen misleidt hij op de ene wijze, en anderen op een andere. Hij heeft verschillende dwalingen gereed om verschillende geesten te beïnvloeden. Sommigen zien met afschuw op de ene misleiding neer, terwijl zij een andere zonder bezwaar aannemen. Satan misleidt sommigen door het spiritisme. Hij komt ook als een engel des lichts en verbreidt zijn invloed over het land door middel van valse hervormingen. De kerken zijn opgetogen en menen dat God op wonderbare wijze voor hen werkt, terwijl het het werk van een andere geest is. De opwinding zal wegebben en de wereld en de kerk in een slechtere toestand achterlaten dan tevoren.”

> “I saw that God has honest children among the nominal Adventists and the fallen churches, and before the plagues shall be poured out, ministers and people will be called out from these churches and will gladly receive the truth. Satan knows this; and before the loud cry of the third angel is given, he raises an excitement in these religious bodies, that those who have rejected the truth may think that God is with them. He hopes to deceive the honest and lead them to think that God is still working for the churches. But the light will shine, and all who are honest will leave the fallen churches, and take their stand with the remnant.” Early Writings, 258–261.

> “Ik zag dat God oprechte kinderen heeft onder de naamadventisten en de gevallen kerken, en voordat de plagen zullen worden uitgegoten, zullen predikanten en gemeenteleden uit deze kerken worden uitgeroepen en zullen zij de waarheid blijmoedig aannemen. Satan weet dit; en voordat de luide roep van de derde engel wordt gegeven, verwekt hij een opwinding in deze godsdienstige lichamen, opdat zij die de waarheid hebben verworpen, mogen denken dat God met hen is. Hij hoopt de oprechten te misleiden en hen te doen denken dat God nog steeds voor de kerken werkt. Maar het licht zal schijnen, en allen die oprecht zijn, zullen de gevallen kerken verlaten en hun plaats innemen bij het overblijfsel.” Early Writings, 258–261.

Back to Articles