Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Fifty-Three

Het Boek Daniël - Nummer Honderddrieënvijftig

The Spiritual Symbolism of the Northern and Southern Kingdoms: A Journey Through Biblical Temples and Human Nature

De geestelijke symboliek van de noordelijke en zuidelijke koninkrijken: een reis door Bijbelse tempels en de menselijke natuur

Author

Jeff Pippenger

Published

March 23, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The northern kingdom represented the lower nature in the temple of mankind, it represented the body in the temple of the church, it represented the human flesh in the temple of Christ. Christ built every temple, and He laid every foundation, and the first stone in the Millerite temple was the doctrine of the “seven times,” which is represented by Ezekiel’s two sticks. In the rebellion of 1863, Laodicean Adventism rejected their prophetic “cornerstone”, which also occurred in the building of the earthly temple. The rejected stone was destined to be chosen at the conclusion of the temple erection, though it had been a stumbling stone for the entire construction period. Yet, the prophetic Word identifies that the rejected stone of stumbling will ultimately become the head of the corner.

Het noordelijke koninkrijk vertegenwoordigde de lagere natuur in de tempel van de mensheid; het vertegenwoordigde het lichaam in de tempel van de kerk; het vertegenwoordigde het menselijke vlees in de tempel van Christus. Christus bouwde iedere tempel, en Hij legde ieder fundament, en de eerste steen in de Milleritische tempel was de leer van de „zeven tijden”, die wordt voorgesteld door Ezechiëls twee stokken. In de opstand van 1863 verwierp het Laodiceïsche adventisme zijn profetische „hoeksteen”, wat ook plaatsvond bij de bouw van de aardse tempel. De verworpen steen was ertoe bestemd om bij de voltooiing van de tempelbouw te worden verkozen, hoewel hij gedurende de gehele bouwperiode een steen des aanstoots was geweest. Toch maakt het profetische Woord duidelijk dat de verworpen steen des aanstoots uiteindelijk tot hoofd des hoeks zal worden.

The stick of the “seven times,” as represented by the southern kingdom, is the “head,” in relation to the northern kingdom. It is the “head,” for it is in the southern kingdom that God chose to identify Jerusalem, as His city, where He placed His sanctuary and His name. Until the two sticks were joined from 1798 unto 1844, the “head” had been the lower, southern kingdom. Once John, in 1844, was told to leave off the northern kingdom, for it was given to the Gentiles, the southern kingdom was left as an ensign standing alone as one nation, or at least that was the plan. That plan was hindered by the rebellion of 1863, and modern Israel’s first “rebellion at Kadesh”.

De stok van de „zeven tijden”, zoals voorgesteld door het zuidelijke koninkrijk, is het „hoofd” in verhouding tot het noordelijke koninkrijk. Het is het „hoofd”, want het is in het zuidelijke koninkrijk dat God verkoos Zich met Jeruzalem te vereenzelvigen als Zijn stad, waar Hij Zijn heiligdom en Zijn naam plaatste. Totdat de twee stokken van 1798 tot 1844 werden samengevoegd, was het „hoofd” het lagere, zuidelijke koninkrijk geweest. Zodra Johannes in 1844 werd gezegd het noordelijke koninkrijk te laten varen, want het was aan de heidenen gegeven, bleef het zuidelijke koninkrijk over als een banier die alleen stond als één natie, of althans dat was het plan. Dat plan werd belemmerd door de opstand van 1863 en de eerste „opstand te Kades” van het moderne Israël.

On September 11, 2001, the Lord brought His Laodicean church back to 1863, back to 1888, back to 1919, and back to 1957 to the second “rebellion at Kadesh”. But at that rebellion the promise of the stone that was rejected becoming the head of the corner is now being fulfilled. It is fulfilled in those represented as the one hundred and forty-four thousand, who Christ accomplishes the combination of Divinity and humanity among forever.

Op 11 september 2001 bracht de Heer Zijn Laodiceese kerk terug naar 1863, terug naar 1888, terug naar 1919 en terug naar 1957, naar de tweede „opstand te Kades”. Maar bij die opstand wordt nu de belofte vervuld dat de steen die verworpen werd tot een hoofd des hoeks zou worden. Zij wordt vervuld in hen die worden voorgesteld als de honderd vierenveertigduizend, onder wie Christus de vereniging van goddelijkheid en menselijkheid voor eeuwig tot stand brengt.

Paul identified the lower nature as the flesh, and the higher nature as the mind. He identified the body (the lower nature) as death.

Paulus duidde de lagere natuur aan als het vlees, en de hogere natuur als het verstand. Hij duidde het lichaam (de lagere natuur) aan als de dood.

> For we know that the law is spiritual: but I am carnal, sold under sin. For that which I do I allow not: for what I would, that do I not; but what I hate, that do I. If then I do that which I would not, I consent unto the law that it is good. Now then it is no more I that do it, but sin that dwelleth in me. For I know that in me (that is, in my flesh,) dwelleth no good thing: for to will is present with me; but how to perform that which is good I find not. For the good that I would I do not: but the evil which I would not, that I do. Now if I do that I would not, it is no more I that do it, but sin that dwelleth in me. I find then a law, that, when I would do good, evil is present with me. For I delight in the law of God after the inward man: But I see another law in my members, warring against the law of my mind, and bringing me into captivity to the law of sin which is in my members. O wretched man that I am! who shall deliver me from the body of this death? Romans 7:14–24.

> Want wij weten dat de wet geestelijk is; maar ik ben vleselijk, verkocht onder de zonde. Want hetgeen ik doe, keur ik niet goed; want wat ik wil, dat doe ik niet, maar wat ik haat, dat doe ik. Indien ik dan doe wat ik niet wil, stem ik de wet toe dat zij goed is. Nu dan, het is niet meer ik die het doe, maar de zonde die in mij woont. Want ik weet dat in mij, dat is in mijn vlees, geen goed woont; want het willen is bij mij aanwezig, maar het goede te doen vind ik niet. Want het goede dat ik wil, doe ik niet; maar het kwade dat ik niet wil, dat doe ik. Indien ik nu doe wat ik niet wil, dan ben ik het niet meer die het doet, maar de zonde die in mij woont. Zo vind ik dan deze wet: wanneer ik het goede wil doen, is het kwade bij mij aanwezig. Want naar de inwendige mens verlustig ik mij in de wet van God; maar ik zie een andere wet in mijn leden, die strijd voert tegen de wet van mijn verstand en mij gevangenneemt onder de wet van de zonde die in mijn leden is. Ik ellendig mens dat ik ben! wie zal mij verlossen uit het lichaam van deze dood? Romeinen 7:14–24.

Paul knew that in his “flesh” dwelt “no good thing.” The tendencies, both inherited and cultivated that existed in his flesh (his body), only worked to lead him into sin. Those tendencies represented the law of sin, but Paul desired to keep the law of God, not the law of sin. The law of God Paul identified as the “law of his mind” (his higher nature). His cry was “who shall deliver me from the body of death?” Of course, Paul knew that it was divinity that would bring deliverance, but he also knew that the work of deliverance required his participation.

Paulus wist dat in zijn „vlees” „niets goeds” woonde. De neigingen, zowel erfelijk als aangekweekt, die in zijn vlees (zijn lichaam) aanwezig waren, werkten er alleen toe om hem tot zonde te verleiden. Die neigingen vertegenwoordigden de wet der zonde, maar Paulus verlangde ernaar de wet van God te onderhouden, niet de wet der zonde. De wet van God duidde Paulus aan als de „wet van zijn verstand” (zijn hogere natuur). Zijn uitroep was: „wie zal mij verlossen uit het lichaam dezes doods?” Natuurlijk wist Paulus dat het de godheid was die verlossing zou brengen, maar hij wist ook dat het werk der verlossing zijn medewerking vereiste.

> Wherefore, my beloved, as ye have always obeyed, not as in my presence only, but now much more in my absence, work out your own salvation with fear and trembling. For it is God which worketh in you both to will and to do of his good pleasure. Philippians 2:12, 13.

> Daarom, mijn geliefden, gelijk gij altijd gehoorzaam geweest zijt, niet alleen zoals in mijn tegenwoordigheid, maar nu veel meer in mijn afwezigheid, werkt uw eigen zaligheid uit met vreze en beven. Want het is God die in u werkt zowel het willen als het werken, naar Zijn welbehagen. Filippenzen 2:12, 13.

The deliverance from the body of death was accomplished by Divine power, which was connected with human power, and that was the example Jesus provided for men. Even with the law of sin actively working in the lower nature of the body, Jesus kept His lower nature in subjection to God’s law by surrendering His will, to the will of His Father. Paul could find deliverance if he would surrender his will unto the will of divinity. In doing so, he was working out his own salvation, and this is what Sister White means when she speaks about the work of eliminating sin from our life.

De bevrijding van het lichaam des doods werd tot stand gebracht door goddelijke kracht, die verbonden was met menselijke kracht, en dat was het voorbeeld dat Jezus de mensen heeft gegeven. Zelfs terwijl de wet der zonde werkzaam was in de lagere natuur van het lichaam, hield Jezus Zijn lagere natuur onderworpen aan Gods wet door Zijn wil over te geven aan de wil van Zijn Vader. Paulus kon bevrijding vinden indien hij zijn wil aan de wil van de godheid zou overgeven. Door dit te doen, werkte hij zijn eigen zaligheid uit, en dit is wat Zuster White bedoelt wanneer zij spreekt over het werk om de zonde uit ons leven weg te doen.

> “Every soul that refuses to give himself to God is under the control of another power. He is not his own. He may talk of freedom, but he is in the most abject slavery. He is not allowed to see the beauty of truth, for his mind is under the control of Satan. While he flatters himself that he is following the dictates of his own judgment, he obeys the will of the prince of darkness. Christ came to break the shackles of sin-slavery from the soul. ‘If the Son therefore shall make you free, ye shall be free indeed.’ ‘The law of the Spirit of life in Christ Jesus’ sets us ‘free from the law of sin and death.’ Romans 8:2.

> “Iedere ziel die weigert zich aan God over te geven, staat onder de heerschappij van een andere macht. Hij behoort zichzelf niet toe. Hij mag over vrijheid spreken, maar hij verkeert in de diepste slavernij. Het is hem niet toegestaan de schoonheid van de waarheid te zien, want zijn verstand staat onder de heerschappij van Satan. Terwijl hij zichzelf vleit dat hij de ingeving van zijn eigen oordeel volgt, gehoorzaamt hij de wil van de vorst der duisternis. Christus kwam om de boeien van de slavernij der zonde van de ziel te verbreken. ‘Indien dan de Zoon u zal vrijgemaakt hebben, zo zult gij waarlijk vrij zijn.’ ‘De wet van de Geest des levens in Christus Jezus’ maakt ons ‘vrij van de wet der zonde en des doods.’ Romeinen 8:2.

> “In the work of redemption there is no compulsion. No external force is employed. Under the influence of the Spirit of God, man is left free to choose whom he will serve. In the change that takes place when the soul surrenders to Christ, there is the highest sense of freedom. The expulsion of sin is the act of the soul itself. True, we have no power to free ourselves from Satan’s control; but when we desire to be set free from sin, and in our great need cry out for a power out of and above ourselves, the powers of the soul are imbued with the divine energy of the Holy Spirit, and they obey the dictates of the will in fulfilling the will of God.

> “In het werk van de verlossing is geen dwang. Er wordt geen uiterlijke kracht aangewend. Onder de invloed van de Geest van God blijft de mens vrij om te kiezen wie hij zal dienen. In de verandering die plaatsvindt wanneer de ziel zich aan Christus overgeeft, ligt de hoogste zin van vrijheid. De uitwerping van de zonde is de daad van de ziel zelf. Het is waar dat wij geen kracht hebben om onszelf te bevrijden van Satans heerschappij; maar wanneer wij verlangen van de zonde bevrijd te worden, en in onze grote nood roepen om een kracht buiten en boven onszelf, worden de vermogens van de ziel doortrokken met de goddelijke energie van de Heilige Geest, en zij gehoorzamen aan de bevelen van de wil in het volbrengen van de wil van God.

> “The only condition upon which the freedom of man is possible is that of becoming one with Christ. ‘The truth shall make you free;’ and Christ is the truth. Sin can triumph only by enfeebling the mind, and destroying the liberty of the soul. Subjection to God is restoration to one’s self,—to the true glory and dignity of man. The divine law, to which we are brought into subjection, is ‘the law of liberty.’ James 2:12.” The Desire of Ages, 466.

> ‘De enige voorwaarde waaronder de vrijheid van de mens mogelijk is, is deze: één te worden met Christus. “De waarheid zal u vrijmaken”; en Christus is de waarheid. De zonde kan slechts zegevieren door het verstand te verzwakken en de vrijheid van de ziel te vernietigen. Onderwerping aan God is een herstel tot zichzelf,—tot de ware heerlijkheid en waardigheid van de mens. De goddelijke wet, waaraan wij tot onderwerping worden gebracht, is “de wet der vrijheid”.’ Jakobus 2:12. Het Leven van Jezus, 466.

Paul cried out, “O wretched man that I am! who shall deliver me from the body of this death?” Sister White stated “when we desire to be set free from sin, and in our great need cry out for a power out of and above ourselves, the powers of the soul are imbued with the divine energy of the Holy Spirit, and they obey the dictates of the will in fulfilling the will of God.” In engaging in the combination of our humanity with the divinity of Christ, through the exercise of our will, we accomplish the “act” of removing sin from our own “soul.”

Paulus riep uit: „Ik ellendig mens, wie zal mij verlossen uit het lichaam van deze dood?” Zuster White verklaarde: „wanneer wij verlangen van de zonde bevrijd te worden, en in onze grote nood uitroepen om een kracht buiten en boven onszelf, worden de vermogens van de ziel doordrongen van de goddelijke energie van de Heilige Geest, en zij gehoorzamen aan de voorschriften van de wil in het volbrengen van de wil van God.” Door ons in te laten met de vereniging van onze menselijkheid met de goddelijkheid van Christus, door de uitoefening van onze wil, volbrengen wij de „daad” van het verwijderen van de zonde uit onze eigen „ziel.”

But what we “need to understand is the true force of the will.” The will is “the governing power in the nature of man, the power of decision, or of choice. Everything depends on the right action of the will. The power of choice God has given to men; it is theirs to exercise. You cannot change your heart, you cannot of yourself give to God its affections; but you can choose to serve Him. You can give Him your will; He will then work in you to will and to do according to His good pleasure. Thus your whole nature will be brought under the control of the Spirit of Christ; your affections will be centered upon Him, your thoughts will be in harmony with Him.”

Maar wat wij „moeten begrijpen, is de ware kracht van de wil.” De wil is „de heersende macht in de natuur van de mens, het vermogen om te beslissen of te kiezen. Alles hangt af van de juiste werking van de wil. De macht om te kiezen heeft God aan de mensen gegeven; het is aan hen die uit te oefenen. U kunt uw hart niet veranderen, u kunt uit uzelf God zijn genegenheden niet schenken; maar u kunt ervoor kiezen Hem te dienen. U kunt Hem uw wil geven; dan zal Hij in u werken, zowel het willen als het werken, naar Zijn welbehagen. Zo zal uw gehele natuur onder de heerschappij van de Geest van Christus worden gebracht; uw genegenheden zullen op Hem gericht zijn, uw gedachten zullen met Hem in harmonie zijn.”

Paul knew these truths, and He knew that his lower nature needed to be held in subjection by his higher nature, through the exercise of his will. This is why Paul died daily.

Paulus kende deze waarheden, en hij wist dat zijn lagere natuur door zijn hogere natuur in onderwerping gehouden moest worden, door de uitoefening van zijn wil. Daarom stierf Paulus dagelijks.

> I protest by your rejoicing which I have in Christ Jesus our Lord, I die daily. 1 Corinthians 15:31.

> Bij uw roemen, dat ik heb in Christus Jezus, onze Heere, betuig ik: ik sterf dagelijks. 1 Korinthe 15:31.

Paul knew he needed to crucify his lower nature daily by exercising his will to keep his lower nature in subjection. He therefore crucified his flesh.

Paulus wist dat hij zijn lagere natuur dagelijks moest kruisigen door zijn wil te oefenen om zijn lagere natuur in onderworpenheid te houden. Daarom kruisigde hij zijn vlees.

> And they that are Christ’s have crucified the flesh with the affections and lusts. Galatians 5:24.

> En wie van Christus zijn, hebben het vlees met de hartstochten en begeerten gekruisigd. Galaten 5:24.

Paul knew his sinful flesh would exist in humanity until the Second Coming of Christ, when the faithful, in the twinkling of an eye, would receive a new glorified body. This is why 1798 identifies the foundation of the forty-six years where the Millerite temple was erected, for Christ, as the only foundation, was the lamb slain from the foundation. The northern kingdom was the body, which through sin had taken ascendancy over humanity, and elevated itself to be the counterfeit northern kingdom. In 1844, John was told to “leave out” the courtyard, which means in the Greek, to reject the lower nature, that had taken ascendancy over the higher nature where God had chosen to place His name, and in 1798, the flesh (the lower nature) with “the affections and lusts” was to be crucified.

Paulus wist dat zijn zondige vlees in de mensheid zou voortbestaan tot de Tweede Komst van Christus, wanneer de getrouwen, in een oogwenk, een nieuw verheerlijkt lichaam zouden ontvangen. Daarom markeert 1798 het fundament van de zesenveertig jaren waarin de Milleritische tempel werd opgericht, want Christus, als het enige fundament, was het Lam dat geslacht is van vóór de grondlegging. Het noordelijke koninkrijk was het lichaam, dat door de zonde de overhand over de mensheid had verkregen en zich had verheven tot het vervalste noordelijke koninkrijk. In 1844 werd Johannes opgedragen de voorhof “weg te laten”, wat in het Grieks betekent: de lagere natuur verwerpen, die de overhand had gekregen over de hogere natuur, waar God verkozen had Zijn naam te vestigen; en in 1798 moest het vlees (de lagere natuur) met “de hartstochten en begeerten” gekruisigd worden.

At the foundation, Christ’s flesh died at the crucifixion, as He was cut off from the living. The southern kingdom was then to be one nation, with one king, in covenant with God, and a nation who had God’s sanctuary in their midst. Line upon line, the “seven times,” is now “the head of the corner,” for since September 11, 2001 God is raising up His “northern army” as an ensign. That army is to be one nation, and that nation will reflect His image alone, and it does so at the very time when Satan is raising up his “horn” that is the image of the beast. In Ezekiel chapter thirty-seven the message of the four winds breathes the latter rain message upon those who then stand up as that army. The message of the four winds is the message of the Seventh Trumpet, which is where the mystery of God is finished.

In de grondslag stierf het vlees van Christus bij de kruisiging, toen Hij werd afgesneden uit de levenden. Het zuidelijke koninkrijk moest toen één natie zijn, met één koning, in verbond met God, en een natie die Gods heiligdom in haar midden had. Regel op regel is de „zeven tijden” nu „het hoofd des hoeks”, want sinds 11 september 2001 richt God Zijn „noorderleger” op als een banier. Dat leger moet één natie zijn, en die natie zal alleen Zijn beeld weerspiegelen, en zij doet dat juist op het tijdstip waarop Satan zijn „hoorn” opricht, die het beeld van het beest is. In Ezechiël, hoofdstuk zevenendertig, ademt de boodschap van de vier winden de Laatste-Regenboodschap in op hen die vervolgens opstaan als dat leger. De boodschap van de vier winden is de boodschap van de Zevende Bazuin, waar het mysterie van God voleindigd wordt.

The finishing work of the sealing began on October 7, 2023. The sealing time of the one hundred and forty-four thousand is accomplished during the sounding of the Seventh Trumpet, and that trumpet sounds three times during the sealing process. It always marks a strike by Islam against the Glorious Land. The modern spiritual “glorious land” was hit on September 11, 2001, and the ancient literal glorious land was hit on October 7, 2023, the very year the two witnesses who had been slain came back to life. The third strike is at the soon coming Sunday law in the United States.

Het afsluitende werk van de verzegeling begon op 7 oktober 2023. De verzegelingstijd van de honderdvierenveertigduizend wordt volbracht tijdens het bazuingeschal van de Zevende Bazuin, en die bazuin klinkt driemaal gedurende het verzegelingsproces. Zij markeert steeds een slag van de islam tegen het Sieraadland. Het moderne geestelijke „Sieraadland” werd getroffen op 11 september 2001, en het oude letterlijke Sieraadland werd getroffen op 7 oktober 2023, juist in het jaar waarin de twee getuigen die gedood waren, weer tot leven kwamen. De derde slag vindt plaats bij de spoedig komende zondagwet in de Verenigde Staten.

From October 7, 2023, the Republican horn and the true Protestant horn of the earth beast are accomplishing their final transitions into a horn that either speaks as a dragon or as a Lamb, at the soon coming Sunday law. The two manifestations of the internal and external antagonists in the great controversy that is played out during the closing events of earth’s history, are both located in the history represented by verse forty in Daniel chapter eleven. The two final developments of the two horns is accomplished during the sounding of the Seventh Trumpet. The Seventh Trumpet is the third of three woe trumpets.

Sinds 7 oktober 2023 voltrekken de Republikeinse hoorn en de ware protestantse hoorn van het beest uit de aarde hun laatste overgangen tot een hoorn die òf als een draak spreekt, òf als een Lam, bij de spoedig komende zondagswet. De twee manifestaties van de interne en externe tegenstanders in de grote strijd die zich afspeelt gedurende de slotgebeurtenissen van de geschiedenis der aarde, bevinden zich beide in de geschiedenis die in vers veertig van Daniël hoofdstuk elf wordt voorgesteld. De twee laatste ontwikkelingen van de twee hoornen worden volbracht tijdens het klinken van de Zevende Bazuin. De Zevende Bazuin is de derde van drie wee-bazuinen.

The three woes, represent a triple application of prophecy, and in doing so they provide a strong witness of the waymark of October 7, 2023. In both the first woe and the second woe, Islam’s warfare was carried out against the armies of Rome, which in the last days is the United States, as witnessed to by the conquering of the Soviet Union that was brought about by a secret alliance between the antichrist (Pope John Paul II), and the false prophet (Ronald Reagan) in 1989.

De drie weeën vertegenwoordigen een drievoudige toepassing van de profetie, en bieden daarbij een krachtig getuigenis van de wegmarkering van 7 oktober 2023. Zowel in het eerste wee als in het tweede wee werd de oorlogvoering van de islam gevoerd tegen de legers van Rome, dat in de laatste dagen de Verenigde Staten is, zoals wordt betuigd door de overwinning op de Sovjet-Unie die in 1989 tot stand werd gebracht door een geheime alliantie tussen de antichrist (paus Johannes Paulus II) en de valse profeet (Ronald Reagan).

In the first woe, as set forth in Revelation chapter nine, there is a time prophecy of five months, which is one hundred and fifty years. In the second woe, there is a time prophecy of three hundred and ninety-one years, and fifteen days. Both time prophecies represent the warfare against Rome that Islam brought during the two histories that represent the first and second woes. Those two prophecies possessed two different outcomes of the warfare. In the first one hundred and fifty years Islam was to “hurt” Rome, and in the prophecy of three hundred and ninety-one years, and fifteen days, Islam was to “kill” Rome. Those two prophecies were directly connected. The ending of the one hundred and fifty years that Islam was to hurt Rome identified the beginning of the three hundred and ninety-one years, and fifteen days that Islam was to kill Rome. The first and second woes are divided by the ending of the one hundred and fifty years, and the starting of the three hundred and ninety-one years, and fifteen days.

In het eerste wee, zoals uiteengezet in Openbaring hoofdstuk negen, is er een tijdsprofetie van vijf maanden, hetgeen honderdvijftig jaar is. In het tweede wee is er een tijdsprofetie van driehonderdeenennegentig jaar en vijftien dagen. Beide tijdsprofetieën vertegenwoordigen de oorlogvoering tegen Rome die de islam bracht gedurende de twee geschiedenissen die het eerste en tweede wee voorstellen. Deze twee profetieën hadden twee verschillende uitkomsten van de oorlogvoering. In de eerste honderdvijftig jaar zou de islam Rome „pijnigen”, en in de profetie van driehonderdeenennegentig jaar en vijftien dagen zou de islam Rome „doden”. Deze twee profetieën waren rechtstreeks met elkaar verbonden. Het einde van de honderdvijftig jaar waarin de islam Rome zou pijnigen, markeerde het begin van de driehonderdeenennegentig jaar en vijftien dagen waarin de islam Rome zou doden. Het eerste en tweede wee worden gescheiden door het einde van de honderdvijftig jaar en het begin van de driehonderdeenennegentig jaar en vijftien dagen.

The United States ceases to be the sixth kingdom of Bible prophecy at the soon-coming Sunday law, and it is then that it is prophetically “killed”. The hour of the “great earthquake”, in Revelation chapter eleven is the soon coming Sunday law, and when that hour arrives, so too does the Seventh Trumpet of Islam. It arrives to mark the end, or the death of the sixth kingdom, which is the army of Rome in the last days. That death was preceded by one hundred and fifty years of Islam hurting the armies of Rome. According to the mainstream media, which attempts to downplay the activities of radical Islam in the modern world, since October 7, 2023. Until the writing of this article on February 12, 2024, Islam has carried out one hundred and sixty-five attacks upon American interests around the globe.

De Verenigde Staten houden op het spoedig komende zondagwet decreet het zesde koninkrijk van de Bijbelse profetie te zijn, en het is dan dat het profetisch wordt „gedood”. Het uur van de „grote aardbeving” in Openbaring hoofdstuk elf is de spoedig komende zondagwet, en wanneer dat uur aanbreekt, komt daarmee ook de Zevende Bazuin van de islam. Zij komt om het einde, of de dood, van het zesde koninkrijk te markeren, dat het leger van Rome in de laatste dagen is. Aan die dood gingen honderdvijftig jaar vooraf waarin de islam de legers van Rome kwelde. Volgens de reguliere media, die de activiteiten van de radicale islam in de moderne wereld trachten te bagatelliseren, heeft de islam sinds 7 oktober 2023 tot het schrijven van dit artikel op 12 februari 2024 honderdvijfenzestig aanvallen op Amerikaanse belangen overal ter wereld uitgevoerd.

The one hundred and fifty years of Islam hurting the armies of Rome that leads to the killing of the armies of Rome in the first and second woes, is repeated in the history of the third woe, for that is how a triple application of prophecy works. The sounding of the Seventh Trumpet, which is the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which is when the combination of Divinity with humanity occurs, as represented by the joining of the two sticks, has three waymarks, The first is the spiritual glorious land and the last is the spiritual glorious land. The middle waymark is the literal glorious land.

De honderdvijftig jaar waarin de islam de legers van Rome kwelt, hetgeen in de eerste en tweede wee leidt tot het doden van de legers van Rome, wordt herhaald in de geschiedenis van de derde wee, want zo werkt een drievoudige toepassing van profetie. Het blazen van de Zevende Bazuin, dat de verzegeling van de honderdvierenveertigduizend is, het ogenblik waarop de vereniging van goddelijkheid met menselijkheid plaatsvindt, zoals voorgesteld door het samenvoegen van de twee stokken, heeft drie waymarks. De eerste is het geestelijke heerlijke land en de laatste is het geestelijke heerlijke land. De middelste waymark is het letterlijke heerlijke land.

In 2023, the second blast from the warning Trumpet of the third woe, identified the escalation of the warfare of Islam as it entered into a period where it would “hurt” the earth beast. In that same year, the two witnesses of the Republican horn and the true Protestant horn came back to life and began their mutual transitions into their final symbolic horns. For the Republican horn it was the combination of all the apostate Protestant powers, with all the apostate Republican powers in order to form one horn that is the image of the beast. With the true Protestant horn it was the combination of Divinity with humanity as the horn transitioned from Laodicean to Philadelphian in character, in order to reflect the opposite of the image of the beast. 2023 occurred twenty-two years after 2001, thus representing the symbolic link of Divinity combined with humanity.

In 2023 wees de tweede bazuinstoot van de waarschuwingsbazu in het derde wee op de escalatie van de oorlogvoering van de islam, toen deze een periode binnentrad waarin zij het beest van de aarde zou „schaden”. In datzelfde jaar kwamen de twee getuigen van de Republikeinse hoorn en de ware protestantse hoorn weer tot leven en begonnen hun wederzijdse overgangen naar hun uiteindelijke symbolische horens. Voor de Republikeinse hoorn betrof dit de samenvoeging van alle afvallige protestantse machten met alle afvallige Republikeinse machten, teneinde één hoorn te vormen die het beeld van het beest is. Bij de ware protestantse hoorn betrof dit de vereniging van goddelijkheid met menselijkheid, terwijl de hoorn in karakter overging van Laodicees naar Filadelfisch, teneinde het tegendeel van het beeld van het beest te weerspiegelen. 2023 vond tweeëntwintig jaar na 2001 plaats en vertegenwoordigde aldus de symbolische verbinding van goddelijkheid verenigd met menselijkheid.

All of this history occurs in verse forty of Daniel eleven, which is the verse that was unsealed and produced the increase of knowledge in 1989, that is represented by the Hiddekel River. In the prophetic history of that verse, the final work in the Most Holy Place is also accomplished, which is the light that was unsealed in 1798, and that is represented by the Ulai River. The beginning of verse forty identifies the time of the end in 1798, and the ending of the verse identifies the time of the end in 1989, and both rivers merge together in the history of verse forty, just as the Tigris and Euphrates (the Ulai and Hiddekel) do just before they reach the Persian Gulf.

Al deze geschiedenis vindt plaats in vers veertig van Daniël elf, het vers dat werd ontzegeld en de toeneming van kennis in 1989 voortbracht, welke wordt voorgesteld door de rivier de Hiddekel. In de profetische geschiedenis van dat vers wordt ook het laatste werk in het Allerheiligste volbracht, hetgeen het licht is dat in 1798 werd ontzegeld, en dat wordt voorgesteld door de rivier de Ulai. Het begin van vers veertig duidt de tijd van het einde in 1798 aan, en het einde van het vers duidt de tijd van het einde in 1989 aan, en beide rivieren vloeien samen in de geschiedenis van vers veertig, evenals de Tigris en de Eufraat (de Ulai en de Hiddekel) juist voordat zij de Perzische Golf bereiken.

We will continue this study in the next article.

Wij zullen deze studie in het volgende artikel voortzetten.

> The Spirit of the Lord God is upon me; because the Lord hath anointed me to preach good tidings unto the meek; he hath sent me to bind up the brokenhearted, to proclaim liberty to the captives, and the opening of the prison to them that are bound; To proclaim the acceptable year of the Lord, and the day of vengeance of our God; to comfort all that mourn; To appoint unto them that mourn in Zion, to give unto them beauty for ashes, the oil of joy for mourning, the garment of praise for the spirit of heaviness; that they might be called trees of righteousness, the planting of the Lord, that he might be glorified.

> De Geest van de Heere HEERE is op mij, omdat de HEERE mij gezalfd heeft om een blijde boodschap te brengen aan de zachtmoedigen; Hij heeft mij gezonden om de gebrokenen van hart te verbinden, om voor de gevangenen vrijheid uit te roepen en voor de gebondenen opening der gevangenis; om uit te roepen het aangename jaar des HEEREN en de dag der wraak van onze God; om allen die treuren te troosten; om hun die in Sion treuren te beschikken dat hun gegeven worde sieraad voor as, vreugdeolie voor treurigheid, een gewaad des lofs voor een benauwde geest; opdat zij genaamd worden eiken der gerechtigheid, een planting des HEEREN, opdat Hij verheerlijkt worde.

> And they shall build the old wastes, they shall raise up the former desolations, and they shall repair the waste cities, the desolations of many generations. And strangers shall stand and feed your flocks, and the sons of the alien shall be your plowmen and your vinedressers. But ye shall be named the Priests of the Lord: men shall call you the Ministers of our God: ye shall eat the riches of the Gentiles, and in their glory shall ye boast yourselves. For your shame ye shall have double; and for confusion they shall rejoice in their portion: therefore in their land they shall possess the double: everlasting joy shall be unto them.

> En zij zullen de oude puinhopen herbouwen, zij zullen de verwoestingen van vroeger weer oprichten, en zij zullen de verwoeste steden herstellen, de verwoestingen van vele geslachten. En vreemden zullen gereedstaan en uw kudden weiden, en de zonen van de vreemdeling zullen uw akkerlieden en uw wijngaardeniers zijn. Maar gij zult genoemd worden de Priesters des HEEREN; men zal u noemen de Dienaren van onze God; gij zult de rijkdom van de heidenvolken eten, en in hun heerlijkheid zult gij u beroemen. Voor uw schande zult gij het dubbele ontvangen; en in plaats van smaad zullen zij juichen over hun deel; daarom zullen zij in hun land het dubbele bezitten; eeuwige vreugde zal hun ten deel vallen.

> For I the Lord love judgment, I hate robbery for burnt offering; and I will direct their work in truth, and I will make an everlasting covenant with them. And their seed shall be known among the Gentiles, and their offspring among the people: all that see them shall acknowledge them, that they are the seed which the Lord hath blessed. I will greatly rejoice in the Lord, my soul shall be joyful in my God; for he hath clothed me with the garments of salvation, he hath covered me with the robe of righteousness, as a bridegroom decketh himself with ornaments, and as a bride adorneth herself with her jewels. For as the earth bringeth forth her bud, and as the garden causeth the things that are sown in it to spring forth; so the Lord God will cause righteousness and praise to spring forth before all the nations. Isaiah 61:1–11.

> Want Ik, de HEERE, heb het recht lief, Ik haat roof voor brandoffer; en Ik zal hun werk in waarheid leiden, en Ik zal een eeuwig verbond met hen sluiten. En hun zaad zal onder de heidenen bekend zijn, en hun nakomelingen te midden van de volken; allen die hen zien, zullen hen erkennen, dat zij het zaad zijn dat de HEERE gezegend heeft. Ik zal mij zeer verheugen in de HEERE, mijn ziel zal zich verblijden in mijn God; want Hij heeft mij bekleed met de klederen van het heil, Hij heeft mij bedekt met de mantel der gerechtigheid, gelijk een bruidegom zich met sieraden tooit, en gelijk een bruid zich versiert met haar juwelen. Want gelijk de aarde haar spruit voortbrengt, en gelijk de hof doet uitspruiten wat daarin gezaaid is, alzo zal de Heere HEERE gerechtigheid en lof doen uitspruiten voor het oog van alle volken. Jesaja 61:1–11.

Back to Articles