Article

# The Book of Daniel - Number Fourteen

Het Boek Daniël - Nummer Veertien

Daniel Chapter Two – Summary and Conclusion Part One

Daniël Hoofdstuk Twee – Samenvatting en Conclusie Deel Één

Author

Jeff Pippenger

Published

December 9, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

> “In the Revelation all the books of the Bible meet and end. Here is the complement of the book of Daniel.” Acts of the Apostles, 585.

> „In de Openbaring komen alle boeken van de Bijbel samen en vinden zij hun voltooiing. Hier is de aanvulling op het boek Daniël.” Handelingen van de Apostelen, 585.

The truth that is identified by John as “the Revelation of Jesus Christ,” which the Lion of the tribe of Judah has been unsealing for his people since July, 2023, is brought to perfection when the book of Daniel is brought together with the book of Revelation. Daniel chapter two, represents the second angel’s message in the context of the image of the beast test of the last days. It identifies a process of testing and a specific period of testing.

De waarheid die door Johannes wordt aangeduid als „de Openbaring van Jezus Christus”, welke de Leeuw uit de stam van Juda sinds juli 2023 voor zijn volk heeft ontsloten, wordt tot volmaaktheid gebracht wanneer het boek Daniël wordt samengebracht met het boek Openbaring. Daniël hoofdstuk twee vertegenwoordigt de boodschap van de tweede engel in de context van de beproeving van het beeld van het beest in de laatste dagen. Het duidt een proces van beproeving aan en een specifieke periode van beproeving.

The period and process of Daniel chapter two, represented by the seventy years of Daniel’s captivity, typified the testing period of the Protestants in Millerite history. The Protestants failed their testing process and became the daughters of Rome. Prophetically, a daughter typifies their mother; and Rome is a prophetic beast. Their failure and subsequent transitioning into the daughters of Rome, typifies the test of the image of the beast in our current history, for they transitioned into an image of the beast. Our current testing process is therefore represented by Daniel’s seventy years of captivity, and also by the history of the second angel’s message during the Millerite movement.

De periode en het proces van Daniël, hoofdstuk twee, voorgesteld door de zeventig jaren van Daniëls gevangenschap, waren een voorafbeelding van de beproevingsperiode van de protestanten in de Milleritische geschiedenis. De protestanten faalden in hun beproevingsproces en werden de dochters van Rome. Profetisch gezien stelt een dochter haar moeder voor; en Rome is een profetisch beest. Hun falen en de daaropvolgende overgang tot de dochters van Rome vormen een voorafbeelding van de beproeving van het beeld van het beest in onze huidige geschiedenis, want zij gingen over in een beeld van het beest. Ons huidige beproevingsproces wordt derhalve voorgesteld door Daniëls zeventig jaren van gevangenschap, en eveneens door de geschiedenis van de boodschap van de tweede engel gedurende de Milleritische beweging.

In the history of the second angel’s message that began on September 11, 2001, there is a specific period and testing process that is symbolically represented as Nebuchadnezzar’s image-dream of beasts; for a kingdom in Bible prophecy is also a beast. Nebuchadnezzar and the Chaldean religious elite represent those that fail the test, and Daniel and the three worthies represent those that pass the test. It may appear otherwise, but Nebuchadnezzar’s failure is confirmed in chapter three of Daniel.

In de geschiedenis van de boodschap van de tweede engel, die begon op 11 september 2001, is er een specifieke periode en een beproevingsproces dat symbolisch wordt voorgesteld als Nebukadnezars droombeeld van beesten; want een koninkrijk in de Bijbelse profetie is eveneens een beest. Nebukadnezar en de Chaldeeuwse religieuze elite vertegenwoordigen hen die de beproeving niet doorstaan, en Daniël en de drie waardigen vertegenwoordigen hen die de beproeving doorstaan. Het mag anders schijnen, maar Nebukadnezars falen wordt bevestigd in Daniël hoofdstuk drie.

In the testing process, which is represented in both Daniel chapter one and two, there are specific prophetic waymarks that line up with the truths that have recently been set forth in the book of Revelation. In chapter one, “ten days” represented the testing period that led to Daniel manifesting a fairer and fatter image due to his eating the heavenly fare, while the other class of eunuchs manifested the image of those who ate the diet of the king. A king prophetically is a kingdom, and prophetically a king or kingdom is also a beast. Those whose countenance manifested the results of eating the king’s diet, manifested the image of the beast.

In het beproevingsproces, dat zowel in Daniël hoofdstuk één als twee wordt voorgesteld, zijn er specifieke profetische wegmerken die overeenstemmen met de waarheden die onlangs in het boek Openbaring zijn uiteengezet. In hoofdstuk één vertegenwoordigden „tien dagen” de beproevingsperiode die ertoe leidde dat Daniël een fraaier en voller voorkomen openbaarde doordat hij de hemelse spijze at, terwijl de andere klasse van eunuchen het beeld openbaarde van hen die het voedsel van de koning aten. Een koning is profetisch een koninkrijk, en profetisch is een koning of koninkrijk ook een beest. Degenen wier gelaatstrekken de uitwerking openbaarden van het eten van het voedsel van de koning, openbaarden het beeld van het beest.

In Daniel chapter two, Daniel was praying to understand the hidden “secret” of Nebuchadnezzar’s image-dream. He needed to know what the dream was, and also what it meant. He represents those in the last days that are seeking to understand the secrets associated with the unsealing of the Revelation of Jesus Christ, for the unsealing of the Revelation of Jesus Christ is the last prophetic “secret” that is unsealed before probation closes. All the prophets, including Daniel, are identifying the last days. Daniel’s endeavor to understand the “secret” was a life-or-death endeavor, as is the image of the beast test for God’s people in the last days.

In Daniël, hoofdstuk twee, bad Daniël om het verborgen „geheim” van Nebukadnezars droom van het beeld te begrijpen. Hij moest weten wat de droom was, en ook wat deze betekende. Hij vertegenwoordigt hen in de laatste dagen die ernaar streven de geheimen te begrijpen die verband houden met de ontzegeling van de Openbaring van Jezus Christus, want de ontzegeling van de Openbaring van Jezus Christus is het laatste profetische „geheim” dat wordt ontzegeld voordat de genadetijd sluit. Alle profeten, Daniël inbegrepen, wijzen op de laatste dagen. Daniëls streven om het „geheim” te begrijpen was een zaak van leven of dood, zoals ook de beproeving van het beeld van het beest dat voor Gods volk in de laatste dagen is.

> “The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided.” Manuscript Releases, volume 15, 15.

> “De Heer heeft mij duidelijk getoond dat het beeld van het beest gevormd zal worden vóórdat de genadetijd wordt afgesloten; want het zal de grote beproeving voor het volk van God zijn, waardoor hun eeuwige bestemming zal worden beslist.” Manuscript Releases, deel 15, 15.

The prayer of Daniel, as he sought to understand the “secret,” represents a specific waymark in the history of God’s people in the last days. The book of Daniel provides two witnesses that establish the waymark of “prayer” in the last days. That waymark is located in the period of time that is represented by the second message of every reform line.

Het gebed van Daniël, terwijl hij trachtte het „geheim” te verstaan, vertegenwoordigt een specifieke wegmarkering in de geschiedenis van Gods volk in de laatste dagen. Het boek Daniël verschaft twee getuigen die de wegmarkering van „gebed” in de laatste dagen bevestigen. Die wegmarkering bevindt zich in de tijdsperiode die wordt voorgesteld door de tweede boodschap van elke hervormingslijn.

The prophetic setting of both prayers is the seventy years of captivity, which as a symbol represents the “seven times” of Leviticus twenty-six. In Daniel two, in the first verse, the name “Nebuchadnezzar” is doubled, which the doubling of a word in Scripture is a symbol of the second angel’s message.

De profetische context van beide gebeden is de zeventigjarige gevangenschap, die als symbool de „zeven tijden” van Leviticus zesentwintig voorstelt. In Daniël twee, in het eerste vers, wordt de naam „Nebukadnezar” verdubbeld, waarbij de verdubbeling van een woord in de Schrift een symbool is van de boodschap van de tweede engel.

There are several references in the writings of Sister White that identify Daniel chapter three, as a symbol of the Sunday law. Daniel chapter one, possesses every characteristic of the first angel’s message, and we are informed that you cannot have a third message (Daniel chapter three), without a first and second message.

Er zijn verschillende verwijzingen in de geschriften van zuster White die Daniël hoofdstuk drie aanduiden als een symbool van de zondagwet. Daniël hoofdstuk één bezit elk kenmerk van de boodschap van de eerste engel, en ons wordt meegedeeld dat men geen derde boodschap (Daniël hoofdstuk drie) kan hebben zonder een eerste en tweede boodschap.

The image of the beast test has been defined by Ellen White as the test we must pass before probation closes, and before we are sealed. When the music played in Daniel chapter three, probation symbolically closed, for chapter three represents the Sunday law. Nebuchadnezzar’s music represents the melody that the whore of Tyre then begins to sing to the kings of the earth at the end of the symbolic seventy years that she had been forgotten.

De beproeving van het beeld van het beest is door Ellen White omschreven als de beproeving die wij moeten doorstaan vóór de genadetijd sluit en vóór wij verzegeld worden. Toen de muziek in Daniël hoofdstuk drie klonk, sloot de genadetijd in symbolische zin, want hoofdstuk drie stelt de zondagswet voor. Nebukadnezars muziek stelt de melodie voor die de hoer van Tyrus dan begint te zingen voor de koningen der aarde aan het einde van de symbolische zeventig jaren waarin zij vergeten was.

> And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. Isaiah 23:15–17.

> En het zal geschieden te dien dage, dat Tyrus zeventig jaar vergeten zal worden, overeenkomstig de dagen van één koning; na verloop van zeventig jaar zal het Tyrus vergaan als een hoer. Neem een harp, ga de stad rond, gij vergeten hoer; maak liefelijke melodie, zing vele liederen, opdat men u gedenke. En het zal geschieden na verloop van zeventig jaar, dat de HEERE Tyrus zal bezoeken, en zij zal wederkeren tot haar hoerenloon, en zij zal hoererij bedrijven met al de koninkrijken der wereld op de aardbodem. Jesaja 23:15–17.

Sister White identifies the three angel’s messages as three tests.

Zuster White duidt de boodschappen van de drie engelen aan als drie beproevingen.

> “Many who went forth to meet the Bridegroom under the messages of the first and second angels, refused the third, the last testing message to be given to the world, and a similar position will be taken when the last call is made.” Review and Herald, October 31, 1899.

> “Velen die uitgingen om de Bruidegom te ontmoeten onder de boodschappen van de eerste en de tweede engel, verwierpen de derde, de laatste beproevende boodschap die aan de wereld gegeven moet worden, en een soortgelijk standpunt zal worden ingenomen wanneer de laatste oproep wordt gedaan.” Review and Herald, 31 oktober 1899.

Upon several witnesses, Daniel chapter two, is the second angel’s message. The history of the empowerment of the first angel until the judgment, is the history represented by the seventy years of Daniel’s captivity. The setting of Daniel’s prayer in chapter two, takes place within the seventy years, which is a symbol of the “seven times”.

Op grond van meerdere getuigen is Daniël, hoofdstuk twee, de boodschap van de tweede engel. De geschiedenis van de bekrachtiging van de eerste engel tot aan het oordeel, is de geschiedenis die wordt voorgesteld door de zeventig jaren van Daniëls gevangenschap. De situering van Daniëls gebed in hoofdstuk twee vindt plaats binnen die zeventig jaren, die een symbool zijn van de „zeven tijden”.

The prayer of chapter nine, begins with a direct reference to the seventy years. The prophetic setting of both prayers is identical. They represent different aspects of the same prayer, but are both placed in the identical setting of the “seven times,” and both align with the waymark of “prayer” that is located in the history of the one hundred and forty-four thousand of the last days.

Het gebed van hoofdstuk negen begint met een rechtstreekse verwijzing naar de zeventig jaren. De profetische context van beide gebeden is identiek. Zij vertegenwoordigen verschillende aspecten van hetzelfde gebed, maar worden beide geplaatst in de identieke context van de „zeven tijden”, en beide stemmen overeen met de wegmarkering van „gebed” die zich bevindt in de geschiedenis van de honderdvierenveertigduizend van de laatste dagen.

When Daniel prays in chapter nine, he is in a prophetic “period of transition” from the kingdom of Babylon unto the kingdom of the Medes and the Persians. That transition point is also a waymark, and it also aligns with the same transition point in the movement of the third angel, when God’s people die in the street as “Laodiceans”, and come out of the grave as “Philadelphians”. The transition point for the movement of the first angel aligns with both Daniel’s transition point, and the movement of the third angel, and all three are directly connected with the “seven times” of Leviticus twenty-six. The transition from Philadelphia to Laodicea in the Millerite movement took place with the arrival of “new light” on the “seven times” in 1856, and the subsequent rejection of the “seven times” altogether in 1863. Daniel in chapter nine, the movement of the first angel in Millerite time, and the movement of the third angel in our time, all have a transition point that aligns with one another, and all three transition points are set within the context of the “seven times”.

Wanneer Daniël in hoofdstuk negen bidt, bevindt hij zich in een profetische „overgangsperiode” van het koninkrijk Babel naar het koninkrijk van de Meden en de Perzen. Dat overgangspunt is tevens een wegmerk, en het stemt ook overeen met hetzelfde overgangspunt in de beweging van de derde engel, wanneer Gods volk in de straat sterft als „Laodiceeërs” en uit het graf tevoorschijn komt als „Filadelfiërs”. Het overgangspunt voor de beweging van de eerste engel stemt overeen met zowel Daniëls overgangspunt als met de beweging van de derde engel, en alle drie zijn rechtstreeks verbonden met de „zeven tijden” van Leviticus zesentwintig. De overgang van Filadelfia naar Laodicea in de Milleritische beweging vond plaats met de komst van „nieuw licht” over de „zeven tijden” in 1856, en de daaropvolgende algehele verwerping van de „zeven tijden” in 1863. Daniël in hoofdstuk negen, de beweging van de eerste engel in de tijd van het Millerisme, en de beweging van de derde engel in onze tijd hebben allen een overgangspunt dat met elkaar overeenstemt, en alle drie de overgangspunten zijn geplaatst binnen de context van de „zeven tijden”.

In the history of the testing process, Daniel represents the messenger that is given the light which he shares first with his three companions, thus typifying the prophetic role of “Elijah”, who is the “voice crying in the wilderness”.

In de geschiedenis van het beproevingsproces vertegenwoordigt Daniël de boodschapper aan wie het licht wordt gegeven, dat hij eerst met zijn drie metgezellen deelt, en typeert hij aldus de profetische rol van „Elia”, die „de stem van een roepende in de woestijn” is.

The “secret” of Daniel chapter two identifies that the eighth kingdom of Bible prophecy is “of the seven” kingdoms. As the first representation of the kingdoms of Bible prophecy, it therefore connects with the last representation of the kingdoms of Bible prophecy found in Revelation chapter seventeen. The eighth kingdom, being “of the seven” previous kingdoms, is addressing the transition point that establishes modern Babylon as the three-fold union of the dragon, the beast and the false prophet. Nebuchadnezzar’s image-dream is ultimately identifying the eighth earthly kingdom of prophetic history.

Het „geheim” van Daniël hoofdstuk twee duidt aan dat het achtste koninkrijk van de bijbelse profetie „uit de zeven” koninkrijken is. Als de eerste voorstelling van de koninkrijken van de bijbelse profetie houdt het daarom verband met de laatste voorstelling van de koninkrijken van de bijbelse profetie, die in Openbaring hoofdstuk zeventien wordt gevonden. Het achtste koninkrijk, dat „uit de zeven” voorgaande koninkrijken is, heeft betrekking op het overgangspunt dat het moderne Babylon vestigt als de drievoudige vereniging van de draak, het beest en de valse profeet. Nebukadnezars droom van het beeld duidt uiteindelijk het achtste aardse koninkrijk van de profetische geschiedenis aan.

A kingdom is a beast in Bible prophecy, so the truth represented by Nebuchadnezzar’s image-dream is the first reference to the final beast, as is also identified in Revelation chapter seventeen. Therefore, Nebuchadnezzar’s dream is ultimately the dream of the image of the eighth and final beast. It’s the dream of “the image of the beast”.

Een koninkrijk is in de bijbelse profetie een beest, zodat de waarheid die door Nebukadnezars droom van het beeld wordt voorgesteld, de eerste verwijzing is naar het laatste beest, zoals dit ook wordt aangeduid in Openbaring hoofdstuk zeventien. Daarom is Nebukadnezars droom uiteindelijk de droom van het beeld van het achtste en laatste beest. Het is de droom van „het beeld van het beest”.

That in itself is the confirmation of the importance of recognizing the transition point that occurs in the movement of the third angel, but the “secret” is also the key that brings together and establishes much of what the previous articles have been identifying about the history that followed July 18, 2020. In those articles, it has been presented that the four waymarks of each of the sacred reform movements, that are represented by Daniel’s seventy years of captivity, always possess the same theme.

Dat op zichzelf is de bevestiging van het belang van het onderkennen van het overgangspunt dat zich voordoet in de beweging van de derde engel, maar het „geheim” is ook de sleutel die veel van wat de voorgaande artikelen hebben aangewezen over de geschiedenis die volgde op 18 juli 2020, samenbrengt en bevestigt. In die artikelen is uiteengezet dat de vier bakens van elk van de heilige hervormingsbewegingen, die worden voorgesteld door Daniëls zeventig jaren van gevangenschap, altijd hetzelfde thema bezitten.

Those four waymarks in the time of Christ were set within the context of “death and resurrection”. The first waymark, which represented the empowerment of the first message was Christ’s baptism, the symbol of death and resurrection. The second waymark, which represents the first disappointment in that history, was the death and resurrection of Lazarus. The third waymark was the triumphal entry into Jerusalem, representing the Midnight Cry. Christ was heading to His death and resurrection, and Lazarus, the living representative of death and resurrection, led the procession. Lazarus also establishes that during the proclamation of the Midnight Cry, God’s people are “sealed”.

Die vier wegmarkeringen in de tijd van Christus werden geplaatst binnen de context van „dood en opstanding”. De eerste wegmarkering, die de bekrachtiging van de eerste boodschap vertegenwoordigde, was de doop van Christus, het symbool van dood en opstanding. De tweede wegmarkering, die de eerste teleurstelling in die geschiedenis vertegenwoordigt, was de dood en opstanding van Lazarus. De derde wegmarkering was de triomfantelijke intocht in Jeruzalem, die de Middernachtsroep vertegenwoordigde. Christus was op weg naar Zijn dood en opstanding, en Lazarus, de levende vertegenwoordiger van dood en opstanding, voerde de stoet aan. Lazarus bevestigt ook dat tijdens de verkondiging van de Middernachtsroep Gods volk wordt „verzegeld”.

> “This crowning miracle, the raising of Lazarus, was to set the seal of God on His work and on His claim to divinity.” The Desire of Ages, 529.

> „Dit bekronende wonder, de opwekking van Lazarus, moest Gods zegel zetten op Zijn werk en op Zijn aanspraak op goddelijkheid.” The Desire of Ages, 529.

The fourth waymark of judgment was the cross, which was also a death and resurrection. The period of those four waymarks is represented by Daniel’s seventy years of captivity.

Het vierde baken van het oordeel was het kruis, dat eveneens een dood en opstanding was. De periode van die vier bakens wordt voorgesteld door Daniëls zeventig jaren van gevangenschap.

In Millerite history, the theme was the “day-for-a-year principle”, and August 11, 1840 was the confirmation of that principle. The first disappointment was the result of an incorrect application of the day-for-a-year principle. The Midnight Cry was the perfection of the day-for-a-year principle in connection with the twenty-three-hundred-year prophecy and the twenty-five-hundred-and-twenty-year prophecy, and then the Investigative Judgment began when those day-for-a-year prophecies were fulfilled on October 22, 1844. The theme of all four waymarks in Millerite history was the “day-for-a-year principle”. The period of those four waymarks is represented by Daniel’s seventy years of captivity.

In de Milleritische geschiedenis was het thema het „dag-voor-een-jaarbeginsel”, en 11 augustus 1840 was de bevestiging van dat beginsel. De eerste teleurstelling was het gevolg van een onjuiste toepassing van het dag-voor-een-jaarbeginsel. De Middernachtsroep was de vervolmaking van het dag-voor-een-jaarbeginsel in verband met de profetie van de drieëntwintighonderd jaar en de profetie van de tweeduizend vijfhonderdtwintig jaar, en vervolgens begon het Onderzoekend Oordeel toen die dag-voor-een-jaarprofetieën op 22 oktober 1844 werden vervuld. Het thema van alle vier de merktekens in de Milleritische geschiedenis was het „dag-voor-een-jaarbeginsel”. De periode van die vier merktekens wordt voorgesteld door Daniëls zeventig jaren van gevangenschap.

In the days of king David, the theme was “the ark of God”. When David was empowered, he then determined to bring the ark to the city of David.

In de dagen van koning David was het thema „de ark van God”. Toen David met macht werd bekleed, besloot hij vervolgens de ark naar de stad van David te brengen.

> And David went on, and grew great, and the Lord God of hosts was with him. 2 Samuel 5:10.

> En David ging voort, en werd groot, en de Heere, de God der heirscharen, was met hem. 2 Samuel 5:10.

The first disappointment was when Uzzah sinned by touching the ark. The third waymark was when David understood that the Lord had blessed the house of Obededom the Gittite, where the ark had been kept since Uzzah’s rebellion. David then went and retrieved the ark for his triumphal entry into Jerusalem (only for his wife to manifest undue anger and “disappointment” for David’s entrance). Each of those four waymarks are represented by the ark. The period of those four waymarks is represented by Daniel’s seventy years of captivity.

De eerste teleurstelling was toen Uzza zondigde door de ark aan te raken. De derde wegmarkering was toen David begreep dat de Heere het huis van Obed-Edom, de Gethiet, had gezegend, waar de ark bewaard was sinds Uzza’s opstand. David ging vervolgens heen en haalde de ark op voor zijn triomfantelijke intocht in Jeruzalem (alleen om mee te maken dat zijn vrouw ongepaste toorn en „teleurstelling” toonde over Davids intocht). Elk van die vier wegmarkeringen wordt door de ark voorgesteld. De periode van die vier wegmarkeringen wordt voorgesteld door Daniëls zeventig jaren van gevangenschap.

On September 11, 2001, Islam of the “third Woe” was loosed, and then restrained. July 18, 2020, was a failed prediction about the role of Islam. The message that brings the dead dry bones to life comes from “the four winds”, which are a symbol of Islam and represents the Midnight Cry message. The national ruin that follows the national apostasy of the Sunday law in the United States is brought about by Islam of the “third Woe”. The period of those four waymarks is represented by Daniel’s seventy years of captivity.

Op 11 september 2001 werd de islam van de „derde Wee” losgelaten en vervolgens beteugeld. 18 juli 2020 was een mislukte voorspelling over de rol van de islam. De boodschap die de dode, dorre beenderen tot leven brengt, komt van „de vier winden”, die een symbool van de islam zijn en de boodschap van de Middernachtsroep vertegenwoordigen. De nationale ondergang die volgt op de nationale afval door de zondagswet in de Verenigde Staten wordt teweeggebracht door de islam van de „derde Wee”. De periode van die vier wegmerken wordt voorgesteld door Daniëls zeventig jaren van gevangenschap.

The movement of the first angel represents the movement of the third angel, and the Midnight Cry message in Millerite history was a correction of the failed prediction that produced the first disappointment.

De beweging van de eerste engel vertegenwoordigt de beweging van de derde engel, en de boodschap van de Middernachtsroep in de Milleritische geschiedenis was een correctie van de mislukte voorspelling die de eerste teleurstelling teweegbracht.

> “The disappointed ones saw from the Scriptures that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect Him in 1844.” Early Writings, 247.

> „De teleurgestelden zagen uit de Schriften dat zij zich in de vertoeftijd bevonden en dat zij geduldig de vervulling van het gezicht moesten afwachten. Hetzelfde bewijs dat hen ertoe had gebracht in 1843 naar hun Heer uit te zien, bracht hen ertoe Hem in 1844 te verwachten.” Early Writings, 247.

The same evidence of an Islamic attack upon Nashville, is the evidence of an attack upon Nashville that will take place in response to the enforcement of Sunday worship. The writings of the Spirit of Prophecy never fail. The prediction of an attack upon Nashville is set forth in the writings of the Spirit of Prophecy. The Nashville prediction will be fulfilled, but the prediction of the attack on Nashville will be based upon a correction of the previously failed prediction, as it was in Millerite history. It is fulfilled at the fourth waymark, which is the waymark representing “judgment”.

Hetzelfde bewijs van een islamitische aanval op Nashville is het bewijs van een aanval op Nashville die zal plaatsvinden als reactie op de handhaving van de zondagsverering. De geschriften van de Geest der Profetie falen nooit. De voorspelling van een aanval op Nashville wordt uiteengezet in de geschriften van de Geest der Profetie. De voorspelling betreffende Nashville zal worden vervuld, maar de voorspelling van de aanval op Nashville zal gebaseerd zijn op een correctie van de eerder mislukte voorspelling, zoals dat het geval was in de Milleritische geschiedenis. Zij wordt vervuld bij het vierde wegmerk, het wegmerk dat het „oordeel” vertegenwoordigt.

Jesus always illustrates the end with the beginning, and the first waymark of September 11, 2001, was an attack by Islam, so at the judgment of the Sunday law, there will be an Islamic attack upon Nashville. It may very well include other targets, but the message of the Midnight Cry, is the message that is a correction of the message that produced the first disappointment. The first disappointment was caused by the sin of applying the time element to the prediction, not by the words of Ellen White.

Jezus illustreert het einde altijd aan de hand van het begin, en de eerste wegwijzer van 11 september 2001 was een aanval door de islam; daarom zal er bij het oordeel over de zondagswet een islamitische aanval op Nashville zijn. Het is heel goed mogelijk dat die ook andere doelwitten zal omvatten, maar de boodschap van de Middernachtsroep is de boodschap die een correctie vormt op de boodschap die de eerste teleurstelling teweegbracht. De eerste teleurstelling werd veroorzaakt door de zonde om het tijdelement op de voorspelling toe te passen, niet door de woorden van Ellen White.

It is important to recognize that the four waymarks that begin at the “empowerment” of the first message (which in Daniel occurs at the beginning of the symbolic seventy years), are always governed by the same theme. If you have accepted September 11, 2001, as a fulfillment of prophecy, you have prophetically eaten “the hidden book”. Very few people actually ate that truth, but there were some, as represented by Daniel, that purposed in their hearts not to be defiled by the Babylonian diet. Yet there are those who profess to believe September 11, 2001 was a fulfillment of prophecy, but argue that it was not Islam, but the Bush family, or the globalists, or the Jesuits, or the CIA or some combination of the usual subjects which are often employed by the modern conspiracy theorists. As Alpha and Omega, Jesus illustrates the end with the beginning, so if we are incorrect about what was prophetically represented on September 11, 2001, we are destroying our ability to rightly divide the prophetic Word of “truth”.

Het is belangrijk te erkennen dat de vier merktekens die beginnen bij de „bekrachtiging” van de eerste boodschap (die in Daniël plaatsvindt aan het begin van de symbolische zeventig jaren), altijd door hetzelfde thema worden beheerst. Indien u 11 september 2001 hebt aanvaard als een vervulling van de profetie, hebt u profetisch „het verborgen boek” gegeten. Zeer weinigen hebben die waarheid daadwerkelijk gegeten, maar er waren enkelen die, zoals Daniël uitbeeldt, zich in hun hart hadden voorgenomen zich niet te verontreinigen met het Babylonische voedsel. Toch zijn er mensen die belijden te geloven dat 11 september 2001 een vervulling van de profetie was, maar aanvoeren dat het niet de islam was, maar de familie Bush, of de globalisten, of de jezuïeten, of de CIA, of een combinatie van de gebruikelijke verdachten die door de moderne samenzweringstheoretici zo vaak worden opgevoerd. Als Alfa en Omega illustreert Jezus het einde door middel van het begin; indien wij ons vergissen over wat op 11 september 2001 profetisch werd voorgesteld, ondermijnen wij ons vermogen om het profetische Woord der „waarheid” recht te snijden.

The “empowerment” of the first message in Millerite history was Islam of the second Woe, and that empowerment typified the empowerment on September 11, 2001, that was brought about by Islam of the third Woe.

De „bekrachtiging” van de eerste boodschap in de Milleritische geschiedenis was de islam van het tweede Wee, en die bekrachtiging was een voorafbeelding van de bekrachtiging op 11 september 2001, die teweeggebracht werd door de islam van het derde Wee.

Islam at the first waymark, identifies Islam at the last waymark. The last waymark represents the judgment, and the United States is judged at the Sunday law. It is the second message of Ezekiel in chapter thirty-seven, that brings the dead to life, and that message is the message of the third waymark, which is the Midnight Cry. It is the sealing message, as typified by the triumphal entry of Christ riding upon an “ass”, a symbol of Islam. The Midnight Cry sealing message is carried by Islam.

De islam bij de eerste wegwijzer identificeert de islam bij de laatste wegwijzer. De laatste wegwijzer vertegenwoordigt het oordeel, en de Verenigde Staten worden geoordeeld bij de zondagswet. Het is de tweede boodschap van Ezechiël in hoofdstuk zevenendertig die de doden tot leven brengt, en die boodschap is de boodschap van de derde wegwijzer, namelijk de Middernachtsroep. Het is de verzegelingsboodschap, zoals voorafgebeeld door de triomfantelijke intocht van Christus, rijdend op een „ezel”, een symbool van de islam. De verzegelingsboodschap van de Middernachtsroep wordt door de islam gedragen.

> Tell ye the daughter of Sion, Behold, thy King cometh unto thee, meek, and sitting upon an ass, and a colt the foal of an ass. Matthew 21:5.

> Zegt de dochter van Sion: Zie, uw Koning komt tot u, zachtmoedig en gezeten op een ezelin en op een veulen, het jong van een lastdier. Mattheüs 21:5.

Ezekiel’s second prophecy comes from the “four winds”, which is also a symbol of Islam. It is absolutely essential to be clear about this truth, for the message that is the Midnight Cry is the message identifying Islam of the third Woe, as the power that brings judgment upon the United States at the Sunday law, and produces the national ruin that follows the decree.

Ezechiëls tweede profetie komt voort uit de „vier winden”, die tevens een symbool van de islam zijn. Het is volstrekt noodzakelijk over deze waarheid helderheid te hebben, want de boodschap die de Middernachtsroep is, is de boodschap die de islam van het derde Wee identificeert als de macht die bij de zondagswet oordeel over de Verenigde Staten brengt en de nationale ondergang teweegbrengt die op het decreet volgt.

The Seven Trumpets of Revelation were God’s judgments upon the enforcement of Sunday worship by both pagan Rome and papal Rome.

De zeven bazuinen van Openbaring waren Gods oordelen over de handhaving van de zondagse eredienst door zowel het heidense Rome als het pauselijke Rome.

- The first four Trumpets were brought against pagan Rome after Constantine enforced the first Sunday law in the year 321.

  De eerste vier bazuinen werden over het heidense Rome gebracht nadat Constantijn in het jaar 321 de eerste zondagswet had afgedwongen.

- The fifth and sixth Trumpets (which are also the first and second Woes of Islam), were God’s judgments against papal Rome for the papal Sunday law enacted at the Council of Orleans, in the year 538.

  De vijfde en zesde Bazuinen (die tevens de eerste en tweede Weeën van de islam zijn) waren Gods oordelen over het pauselijke Rome vanwege de pauselijke zondagswet die in het jaar 538 op het Concilie van Orléans werd uitgevaardigd.

- The seventh Trumpet (which is the third Woe of Islam), is the judgment brought upon the United States when it enforces Sunday worship in the near future.

  De zevende Bazuin (die het derde Wee van de islam is) is het oordeel dat over de Verenigde Staten wordt gebracht wanneer zij in de nabije toekomst de zondagsaanbidding afdwingen.

Islam of the third Woe represents the first waymark of September 11, 2001. The failed prediction of Islam’s attack on Nashville on July 18, 2020 represents the first disappointment, the second waymark. The message of the “four winds” of Islam, as represented in Ezekiel’s second prophecy in chapter thirty-seven, represents the Midnight Cry, the third waymark, and then the forth waymark of the fulfillment of the failed prediction of July 18, 2020 at the Sunday law. Those are the four prophetic waymarks that occur in the prophetic history of the one hundred and forty-four thousand as represented by Daniel’s seventy years of captivity.

De islam van de derde Wee vertegenwoordigt de eerste wegmarkering van 11 september 2001. De mislukte voorspelling van de aanval van de islam op Nashville op 18 juli 2020 vertegenwoordigt de eerste teleurstelling, de tweede wegmarkering. De boodschap van de „vier winden” van de islam, zoals voorgesteld in Ezechiëls tweede profetie in hoofdstuk zevenendertig, vertegenwoordigt de Middernachtsroep, de derde wegmarkering, en vervolgens de vierde wegmarkering van de vervulling van de mislukte voorspelling van 18 juli 2020 bij de zondagswet. Dat zijn de vier profetische wegmarkeringen die voorkomen in de profetische geschiedenis van de honderdvierenveertigduizend, zoals voorgesteld door Daniëls zeventig jaren van gevangenschap.

The recognition of the message of the Midnight Cry is a primary element of the “secret” that was revealed in type to Daniel, when he prayed to understand Nebuchadnezzar’s image-dream. His prayer is a waymark that is located at the end of the three-and-a-half days of death for the two witnesses of Revelation eleven. Daniel’s Leviticus twenty-six prayer, as recorded in chapter nine, was in the first year of Darius. This places his prayers at transition points.

De erkenning van de boodschap van de Middernachtsroep is een wezenlijk element van het „geheim” dat in type aan Daniël werd geopenbaard, toen hij bad om Nebukadnezars droom van het beeld te verstaan. Zijn gebed is een wegmarkering die zich bevindt aan het einde van de drieënhalve dagen van dood voor de twee getuigen van Openbaring elf. Daniëls gebed van Leviticus zesentwintig, zoals opgetekend in hoofdstuk negen, vond plaats in het eerste jaar van Darius. Dit plaatst zijn gebeden op overgangspunten.

The transition point in Millerite history was 1856 when the Millerite movement transitioned from Philadelphia to Laodicea according to James and Ellen White. In that same year “new light” upon the “seven times” arrived in Hiram Edson’s Review and Herald articles, but in 1863 (“seven times” later), the “seven times” was rejected altogether. Daniel prayed “the prayer” that is identified as “the remedy” for the “scattering” of the “seven times” at the transition point between the first and second kingdoms of Bible prophecy.

Het overgangspunt in de geschiedenis van het Millerisme was 1856, toen de Milleritische beweging volgens James en Ellen White van Filadelfia naar Laodicea overging. In datzelfde jaar kwam er in Hiram Edsons artikelen in de Review and Herald „nieuw licht” over de „zeven tijden”, maar in 1863 („zeven tijden” later) werden de „zeven tijden” geheel verworpen. Daniël bad „het gebed” dat wordt aangeduid als „het geneesmiddel” voor de „verstrooiing” van de „zeven tijden” op het overgangspunt tussen het eerste en tweede koninkrijk van de Bijbelse profetie.

Three-and-a-half is a symbol for the twelve-hundred and sixty years, which in turn is a symbol of the “seven times.” On July 18, 2020, the Laodicean movement of Future for America manifested rebellion against God’s command to never again hang a prophetic message upon time. The movement was then “slain” and “scattered” in the street of Revelation eleven, which runs through Ezekiel’s valley of dead dry bones. At the end of that “scattering” time, which is also the “tarrying time” of the parable of the ten virgins, they are now being called out of their graves by “a voice crying” from within the “wilderness” of the “three-and-a-half” days.

Drieënhalf is een symbool voor de twaalfhonderdzestig jaar, die op hun beurt een symbool zijn van de „zeven tijden”. Op 18 juli 2020 openbaarde de Laodicese beweging van Future for America opstand tegen Gods gebod om nooit meer een profetische boodschap aan tijd op te hangen. De beweging werd vervolgens „gedood” en „verstrooid” in de straat van Openbaring elf, die door Ezechiëls vallei van dorre doodsbeenderen loopt. Aan het einde van die tijd van „verstrooiing”, die tevens de „vertoeftijd” is van de gelijkenis van de tien maagden, worden zij nu uit hun graven geroepen door „een roepende stem” vanuit de „woestijn” van de „drieënhalve” dagen.

Just as the Millerites eventually recognized that they were then in the “tarrying time” of Matthew chapter twenty-five, and Habakkuk chapter two, so too, the “two dead witnesses” are required to recognize where they are, when the “voice in the wilderness” cries out. They must recognize they are “scattered”. That recognition is a call to “prayer”, but not simply prayer, it is a call to Daniel’s Leviticus twenty-six prayer. Without that specific prayer, there is no revival. The revival marks the transition point from Laodicea unto Philadelphia, and produces the prophetic phenomenon of the eighth being of the seven, as is confirmed by Nebuchadnezzar’s image in Daniel chapter two.

Zoals de Millerieten uiteindelijk erkenden dat zij zich toen bevonden in de „vertoeftijd” van Mattheüs hoofdstuk vijfentwintig en Habakuk hoofdstuk twee, zo moeten ook de „twee dode getuigen” erkennen waar zij zijn, wanneer de „stem in de woestijn” roept. Zij moeten erkennen dat zij „verstrooid” zijn. Die erkenning is een oproep tot „gebed”, maar niet slechts tot gebed; het is een oproep tot Daniëls gebed van Leviticus zesentwintig. Zonder dat specifieke gebed is er geen opwekking. De opwekking markeert het overgangspunt van Laodicea naar Filadelfia en brengt het profetische verschijnsel voort van de achtste, die uit de zeven is, zoals bevestigd wordt door het beeld van Nebukadnezar in Daniël hoofdstuk twee.

When that prayer of repentance and confession is accomplished, the promise is that God would then remember His covenant and gather His scattered people. Ezekiel’s first prophecy gathered the bones together, and then his prophecy of the “four winds” transformed the newly born “Philadelphians” into a mighty army…a mighty army that, according to Revelation eleven, were then to be “lifted up into heaven” with a “cloud of angels”. They are then the Lord’s “ensign”.

Wanneer dat gebed van berouw en belijdenis volbracht is, luidt de belofte dat God dan Zijn verbond zou gedenken en Zijn verstrooide volk zou verzamelen. Ezechiëls eerste profetie bracht de beenderen bijeen, en vervolgens veranderde zijn profetie van de „vier winden” de pasgeboren „Filadelfiërs” in een machtig leger… een machtig leger dat, volgens Openbaring elf, daarna met een „wolk van engelen” „opgenomen werd in de hemel”. Zij zijn dan het „banier” van de Heer.

The “secret” of Daniel two, as the Lion of the tribe of Judah is now revealing, confirms the phenomenon of the “eighth being of the seven”…and every other prophetic element of Daniel two aligns with the prophetic sequence of the two witnesses of Revelation eleven. The two witnesses of Revelation chapter eleven, are “lifted up as an ensign” in the same “hour” that the Sunday law occurs, for they are lifted up at the “great earthquake” of Revelation chapter eleven. The “great earthquake” destroys a tenth part of the city, and the United States is the primary king of the “ten kings”, just as was France, when the “earthquake” of the French Revolution wiped out France in fulfillment of Revelation chapter eleven.

Het „geheim” van Daniël twee, zoals de Leeuw uit de stam van Juda het thans openbaart, bevestigt het verschijnsel van het „achtste dat uit de zeven is” … en elk ander profetisch element van Daniël twee stemt overeen met de profetische opeenvolging van de twee getuigen van Openbaring elf. De twee getuigen van Openbaring hoofdstuk elf worden „opgericht tot een banier” in hetzelfde „uur” waarin de zondagwet plaatsvindt, want zij worden opgericht bij de „grote aardbeving” van Openbaring hoofdstuk elf. De „grote aardbeving” verwoest het tiende deel van de stad, en de Verenigde Staten zijn de voornaamste koning van de „tien koningen”, evenals Frankrijk dat was, toen de „aardbeving” van de Franse Revolutie Frankrijk wegvaagde ter vervulling van Openbaring hoofdstuk elf.

The perfect fulfillment of that earthquake is accomplished upon the “earth” beast, and the Sunday law in the kingdom of the earth beast produces a shaking. The perfect fulfillment of the “earthquake” of Revelation eleven, is the Sunday law when the “earth” beast is “shaken” and national apostasy is followed by national ruin. In that hour, the two witnesses are “lifted up as an ensign”. They “ascend to heaven in the clouds”, just as Christ ascended into heaven for the final time. His last words to the disciples, who typify God’s people of the last days, who are also to be lifted up into heaven as an ensign, are recorded in the book of Acts.

De volmaakte vervulling van die aardbeving voltrekt zich aan het beest van de „aarde”, en de zondagswet in het koninkrijk van het beest van de aarde veroorzaakt een schudding. De volmaakte vervulling van de „aardbeving” van Openbaring elf is de zondagswet, wanneer het beest van de „aarde” wordt „geschud” en nationale afval wordt gevolgd door nationale ondergang. In dat uur worden de twee getuigen „opgeheven als een banier”. Zij „varen op naar de hemel in de wolken”, evenals Christus ten hemel voer voor de laatste maal. Zijn laatste woorden tot de discipelen, die een voorafbeelding zijn van Gods volk in de laatste dagen, dat eveneens als een banier ten hemel zal worden opgeheven, zijn opgetekend in het boek Handelingen.

> And he said unto them, It is not for you to know the times or the seasons, which the Father hath put in his own power. But ye shall receive power, after that the Holy Ghost is come upon you: and ye shall be witnesses unto me both in Jerusalem, and in all Judaea, and in Samaria, and unto the uttermost part of the earth. And when he had spoken these things, while they beheld, he was taken up; and a cloud received him out of their sight. Acts 1:7–9.

> En Hij zei tot hen: Het komt u niet toe de tijden of gelegenheden te weten die de Vader in Zijn eigen macht gesteld heeft. Maar gij zult kracht ontvangen, wanneer de Heilige Geest over u gekomen is; en gij zult Mijn getuigen zijn, zowel te Jeruzalem als in geheel Judea en Samaria, en tot aan het uiterste der aarde. En nadat Hij deze dingen gesproken had, werd Hij, terwijl zij het zagen, opgenomen; en een wolk onttrok Hem aan hun ogen. Handelingen 1:7–9.

Those that would be the “ensign” must turn away from the application of “times and seasons”, if they would receive the power of the Holy Spirit to accomplish the work of the “ensign”.

Zij die het „banier” zouden zijn, moeten zich afwenden van de toepassing van „tijden en gelegenheden”, indien zij de kracht van de Heilige Geest willen ontvangen om het werk van het „banier” te volbrengen.

The “secret” that was revealed to Daniel in chapter two, is the secret of the Revelation of Jesus Christ that is unsealed just before probation closes. That “secret” includes “the hidden history” of the “Seven Thunders.” That history is structured upon the Hebrew word that was created by bringing together the first, thirteenth and last letter of the Hebrew alphabet. When those letters are brought together, they form the Hebrew word “truth.” Jesus is the “truth”, which is also the First and the Last. Those three letters represent the structure of every great reform movement, for they represent the first, second and third angels. They represent the three-step purification process represented by Daniel in chapter twelve, as “purified, made white and tried”. That three-step testing and purification process has been presented for over two decades by Future for America, but it has now been identified as representing a “hidden history” within the sacred reform lines. That “hidden history” is the perfect fulfillment of the “Seven Thunders” that were sealed up until now, just before the close of probation.

Het “geheim” dat in hoofdstuk twee aan Daniël werd geopenbaard, is het geheim van de Openbaring van Jezus Christus die wordt ontsloten vlak voordat de genadetijd sluit. Dat “geheim” omvat “de verborgen geschiedenis” van de “Zeven Donderslagen”. Die geschiedenis is opgebouwd op het Hebreeuwse woord dat werd gevormd door de eerste, de dertiende en de laatste letter van het Hebreeuwse alfabet samen te brengen. Wanneer die letters worden samengebracht, vormen zij het Hebreeuwse woord “waarheid”. Jezus is de “waarheid”, die ook de Eerste en de Laatste is. Die drie letters vertegenwoordigen de structuur van elke grote hervormingsbeweging, want zij vertegenwoordigen de eerste, de tweede en de derde engel. Zij vertegenwoordigen het drievoudige reinigingsproces dat in hoofdstuk twaalf door Daniël wordt weergegeven als “gelouterd, wit gemaakt en beproefd”. Dat drievoudige proces van beproeving en reiniging is gedurende meer dan twee decennia door Future for America uiteengezet, maar het is nu geïdentificeerd als de vertegenwoordiging van een “verborgen geschiedenis” binnen de heilige hervormingslijnen. Die “verborgen geschiedenis” is de volmaakte vervulling van de “Zeven Donderslagen” die tot nu toe verzegeld waren, vlak vóór het sluiten van de genadetijd.

It has long been understood that the Seven Thunders represent a “delineation of events that transpired under the first and second angels’ messages,” and that they also represent “future events that would be disclosed in their order.” It has now been revealed through the Revelation of “truth,” that the last three waymarks of a reform line are the “hidden history” of the Seven Thunders. Those waymarks begin with the “first” disappointment and end with the “last” disappointment. The middle waymark is the Midnight Cry. The first disappointment marks the beginning of the “tarrying time”, which ends at the Midnight Cry. The message of the Midnight Cry ends at “the judgment” where the last disappointment is marked.

Het is reeds lang begrepen dat de Zeven Donderslagen een „afbakening van gebeurtenissen die zich onder de boodschappen van de eerste en tweede engel voltrokken” vertegenwoordigen, en dat zij tevens „toekomstige gebeurtenissen vertegenwoordigen die in hun volgorde zouden worden geopenbaard.” Nu is door de Openbaring van de „waarheid” onthuld dat de laatste drie wegmarkeringen van een hervormingslijn de „verborgen geschiedenis” van de Zeven Donderslagen zijn. Deze wegmarkeringen beginnen met de „eerste” teleurstelling en eindigen met de „laatste” teleurstelling. De middelste wegmarkering is de Middernachtsroep. De eerste teleurstelling markeert het begin van de „vertoeftijd”, die eindigt bij de Middernachtsroep. De boodschap van de Middernachtsroep eindigt bij „het oordeel”, waar de laatste teleurstelling wordt gemarkeerd.

The first disappointment in Daniel chapter two, was Daniel’s recognition that he had been placed under a “death decree”. He then asked for “time”, thus marking the beginning of the “tarrying time”. That led to his understanding of the “secret,” which is the message of the Midnight Cry, that was then presented to Nebuchadnezzar so he could “judge” Daniel’s message.

De eerste teleurstelling in Daniël hoofdstuk twee was Daniëls besef dat hij onder een „doodsbesluit” was geplaatst. Vervolgens vroeg hij om „tijd”, waarmee het begin van de „vertoeftijd” werd gemarkeerd. Dat leidde tot zijn begrip van het „geheim”, dat de boodschap van de Middernachtsroep is, die vervolgens aan Nebukadnezar werd voorgelegd, opdat hij Daniëls boodschap zou kunnen „beoordelen”.

Nebuchadnezzar’s “judgment” of the dream and interpretation that Daniel presented marks the third of the three waymarks that represent the “hidden history” of the Seven Thunders. That judgment is also taken up in Daniel chapter three, which represents the principle that is firmly employed in the books of Daniel and Revelation, that principle being “repeat and enlarge”.

Nebukadnezars „oordeel” over de droom en de uitlegging die Daniël naar voren bracht, markeert het derde van de drie bakens die de „verborgen geschiedenis” van de Zeven Donderslagen vertegenwoordigen. Dat oordeel wordt ook opgepakt in Daniël hoofdstuk drie, dat het beginsel vertegenwoordigt dat in de boeken Daniël en Openbaring vast en nadrukkelijk wordt gehanteerd, namelijk het beginsel van „herhalen en uitbreiden”.

We will address chapter three in the next article, but it is worth identifying here that the judgment of the third waymark in chapter three identifies the last disappointment, that was typified by the first disappointment. The “hidden history” of the seven thunders identifies three waymarks, beginning and ending with a disappointment. In Daniel chapter two the first disappointment is associated with a “death decree” by Nebuchadnezzar, and in chapter three the last disappointment is associated with another “death decree” by Nebuchadnezzar.

Wij zullen hoofdstuk drie in het volgende artikel behandelen, maar het is hier de moeite waard te onderkennen dat het oordeel van de derde waymark in hoofdstuk drie de laatste teleurstelling aanduidt, die werd getypeerd door de eerste teleurstelling. De „verborgen geschiedenis” van de zeven donderslagen duidt drie waymarks aan, beginnend en eindigend met een teleurstelling. In Daniël hoofdstuk twee wordt de eerste teleurstelling verbonden met een „doodsdecreet” van Nebukadnezar, en in hoofdstuk drie wordt de laatste teleurstelling verbonden met een ander „doodsdecreet” van Nebukadnezar.

The “hidden history” of the “two witnesses”, who represent the movement of Future for America, represents the disappointment of July 18, 2020. Then began the “tarrying time” as represented by “three-and-a-half days” in Revelation chapter eleven. The awakening and resurrection of those that were “slain in the streets” by the beast that ascended out of “the bottomless pit” is specifically detailed in God’s prophetic Word; but at a simple level, when the two witnesses awake, they understand the “secret” represented in Daniel chapter two.

De „verborgen geschiedenis” van de „twee getuigen”, die de beweging van Future for America vertegenwoordigen, stelt de teleurstelling van 18 juli 2020 voor. Toen begon de „vertoeftijd”, voorgesteld door „drieënhalve dag” in Openbaring hoofdstuk elf. Het ontwaken en de opstanding van hen die door het beest dat opsteeg uit „de afgrond” „op de straten” werden gedood, wordt in Gods profetisch Woord specifiek uiteengezet; maar op een eenvoudig niveau begrijpen de twee getuigen, wanneer zij ontwaken, het „geheim” dat in Daniël hoofdstuk twee wordt voorgesteld.

That “secret” is the message of the Midnight Cry, which they then proclaim until Daniel chapter three, when the soon-coming Sunday law arrives, and the last disappointment occurs. The first disappointment was experienced by those represented as “Daniel” on July 18, 2020. The last disappointment is experienced by the leader of the “ten kings” which is the United States, as national apostasy ushers in national ruin from Islam.

Dat „geheim” is de boodschap van de Middernachtsroep, die zij vervolgens verkondigen tot Daniël hoofdstuk drie, wanneer de spoedig komende zondagswet aanbreekt en de laatste teleurstelling plaatsvindt. De eerste teleurstelling werd ervaren door hen die als „Daniël” worden voorgesteld op 18 juli 2020. De laatste teleurstelling wordt ervaren door de leider van de „tien koningen”, namelijk de Verenigde Staten, wanneer nationale afval nationaal verderf door de islam inluidt.

We will finish the summary and conclusion of Daniel chapter two in the next article.

In het volgende artikel zullen wij de samenvatting en conclusie van Daniël hoofdstuk twee voltooien.

> “Satan has taken the world captive. He has introduced an idol sabbath, apparently giving to it great importance. He has stolen the homage of the Christian world away from the Sabbath of the Lord for this idol sabbath. The world bows to a tradition, a man-made commandment. As Nebuchadnezzar set up his golden image on the plain of Dura, and so exalted himself, so Satan exalts himself in this false sabbath, for which he has stolen the livery of heaven.” Review and Herald, March 8, 1898.

> „Satan heeft de wereld gevangen genomen. Hij heeft een afgodssabbat ingevoerd en daaraan ogenschijnlijk grote betekenis verleend. Hij heeft de hulde van de christelijke wereld aan de sabbat van de Heere onttrokken ten gunste van deze afgodssabbat. De wereld buigt zich voor een overlevering, een door mensen gemaakt gebod. Zoals Nebukadnezar zijn gouden beeld oprichtte op de vlakte van Dura en zich aldus verhief, zo verheft Satan zich in deze valse sabbat, waarvoor hij het livrei van de hemel heeft gestolen.” Review and Herald, 8 maart 1898.

Back to Articles