Article

# The Book of Daniel - Number Sixty-Seven

Het Boek Daniël - Nummer Zevenenzestig

Prophetic Insights: Islam, September 11, 2001, and the Day of the East Wind

Profetische Inzichten: De islam, 11 september 2001 en de Dag van de Oostenwind

Author

Jeff Pippenger

Published

January 31, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

Islam of the third woe arrived into prophetic history on September 11, 2001, and it was immediately restrained. At that time the latter rain began to fall, but it was “measured”.

De islam van de derde wee trad op 11 september 2001 de profetische geschiedenis binnen en werd onmiddellijk ingehouden. Op dat moment begon de late regen te vallen, maar deze werd „afgemeten”.

> In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. By this therefore shall the iniquity of Jacob be purged; and this is all the fruit to take away his sin; when he maketh all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up. Yet the defenced city shall be desolate, and the habitation forsaken, and left like a wilderness: there shall the calf feed, and there shall he lie down, and consume the branches thereof. When the boughs thereof are withered, they shall be broken off: the women come, and set them on fire: for it is a people of no understanding: therefore he that made them will not have mercy on them, and he that formed them will show them no favour. And it shall come to pass in that day, that the Lord shall beat off from the channel of the river unto the stream of Egypt, and ye shall be gathered one by one, O ye children of Israel. And it shall come to pass in that day, that the great trumpet shall be blown, and they shall come which were ready to perish in the land of Assyria, and the outcasts in the land of Egypt, and shall worship the Lord in the holy mount at Jerusalem. Isaiah 27:6–13.

> Met mate, wanneer het uitspruit, zult Gij met hem twisten; Hij houdt Zijn ruwe wind in op de dag van de oostenwind. Daarom zal hierdoor de ongerechtigheid van Jakob verzoend worden; en dit is de ganse vrucht, dat zijn zonde wordt weggenomen: wanneer hij al de stenen van het altaar maakt als kalkstenen die aan stukken geslagen zijn, zullen de gewijde bossen en de beelden niet overeind blijven staan. Doch de versterkte stad zal een woestenij zijn, en de woonplaats verlaten en prijsgegeven als een wildernis; daar zal het kalf weiden, en daar zal het neerliggen en haar takken verteren. Wanneer haar twijgen verdord zijn, zullen zij afgebroken worden; de vrouwen komen en steken ze in brand; want het is een volk zonder verstand; daarom zal Hij Die hen gemaakt heeft, Zich over hen niet ontfermen, en Hij Die hen geformeerd heeft, zal hun geen genade bewijzen. En het zal geschieden te dien dage, dat de Heere dorsen zal van het bed der rivier tot aan de beek van Egypte, en gij zult één voor één verzameld worden, o gij kinderen van Israël. En het zal geschieden te dien dage, dat op de grote bazuin geblazen zal worden; en zij zullen komen die gereed waren om om te komen in het land Assyrië, en de verdrevenen in het land Egypte, en zij zullen de Heere aanbidden op de heilige berg te Jeruzalem. Jesaja 27:6–13.

The “day of the east wind” identifies the arrival of the latter rain, and also Islam of the third woe. It also marks the beginning of the history where the “iniquity of Jacob is purged.” The day of the east wind arrived on September 11, 2001, and at that point the judgment of the living commenced. The judgment of the living is the closing work of the third angel, and it is there that the removal of the sins of the one hundred and forty-four thousand began. That is what Isaiah means when he wrote, “By this.”

De „dag van de oostenwind” duidt op de komst van de late regen en tevens op de islam van het derde wee. Zij markeert ook het begin van de geschiedenis waarin de „ongerechtigheid van Jakob wordt weggenomen”. De dag van de oostenwind brak aan op 11 september 2001, en op dat moment nam het oordeel over de levenden een aanvang. Het oordeel over de levenden is het afsluitende werk van de derde engel, en daar begon de verwijdering van de zonden van de honderdvierenveertigduizend. Dat is wat Jesaja bedoelt wanneer hij schreef: „Hierdoor.”

The words leading up to, “By this,” are, “In measure, when it shooteth forth, thou will debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind.” “By this,” is identifying the specific testing truths that purge the sin from those represented as Jacob. Those truths include the event (9/11), which marks the arrival of the latter rain. Those truths include the definition of the latter rain as “a message,” and the “message” is Islam. It includes the truth that “the east wind” is Islam of the third Woe, and it includes the prophetic characteristic of Islam’s subsequent restraint (stayeth).

De woorden die voorafgaan aan „Hierdoor” zijn: „Met mate, wanneer zij uitspruit, zult Gij met haar twisten; Hij houdt Zijn ruwe wind in op de dag van de oostenwind.” „Hierdoor” duidt de specifieke beproevende waarheden aan die de zonde wegzuiveren van hen die als Jakob worden voorgesteld. Tot die waarheden behoort de gebeurtenis (11/9), die de komst van de late regen markeert. Tot die waarheden behoort de omschrijving van de late regen als „een boodschap”, en de „boodschap” is de islam. Daartoe behoort de waarheid dat „de oostenwind” de islam van de derde Wee is, en daartoe behoort ook het profetische kenmerk van de daaropvolgende terughouding van de islam (houdt in).

The test itself is represented by the “debate,” which began on September 11, 2001. Jeremiah, when representing the first disappointment, was counseled to “return” unto God and separate the precious from the vile. The “fruit” of the testing message produces two classes of worshippers.

De beproeving zelf wordt voorgesteld door het „debat”, dat op 11 september 2001 begon. Jeremia werd, toen hij de eerste teleurstelling uitbeeldde, vermaand tot God „terug te keren” en het kostelijke van het verachtelijke te scheiden. De „vrucht” van de boodschap der beproeving brengt twee klassen aanbidders voort.

The judgment of the foolish is represented as “when he maketh all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up.” Isaiah is referencing the pronouncement against those who turn things upside down in chapters twenty-eight and twenty-nine. They are those who cannot understand the sealed book. The work (fruit) of the wicked is to be esteemed as potter’s clay.

Het oordeel over de dwazen wordt voorgesteld als: „wanneer hij al de stenen van het altaar maakt als kalkstenen die in stukken geslagen zijn, zullen de gewijde palen en beelden niet blijven staan.” Jesaja verwijst naar de uitspraak tegen hen die de dingen ondersteboven keren in hoofdstuk achtentwintig en negenentwintig. Zij zijn het die het verzegelde boek niet kunnen verstaan. Het werk (de vrucht) van de goddelozen moet geacht worden als pottenbakkersleem.

> Therefore, behold, I will proceed to do a marvellous work among this people, even a marvellous work and a wonder: for the wisdom of their wise men shall perish, and the understanding of their prudent men shall be hid. Woe unto them that seek deep to hide their counsel from the Lord, and their works are in the dark, and they say, Who seeth us? and who knoweth us? Surely your turning of things upside down shall be esteemed as the potter’s clay: for shall the work say of him that made it, He made me not? or shall the thing framed say of him that framed it, He had no understanding? Isaiah 29:14–16.

> Daarom, zie, Ik zal voortgaan onder dit volk een wonderbaar werk te verrichten, ja, een wonderbaar werk en een teken van verbazing; want de wijsheid van hun wijzen zal vergaan, en het verstand van hun verstandigen zal verborgen worden. Wee hun die diep graven om hun raad voor de HEERE te verbergen, wier werken in de duisternis zijn, en die zeggen: Wie ziet ons, en wie kent ons? Waarlijk, uw omkering van alle dingen zal geacht worden als leem van de pottenbakker; want zal het maaksel van hem die het gemaakt heeft zeggen: Hij heeft mij niet gemaakt? of zal het geformeerde van hem die het geformeerd heeft zeggen: Hij had geen verstand? Jesaja 29:14–16.

The work of the wicked will be as potter’s clay, and in chapter twenty-seven their work is portrayed in a similar fashion, as chalkstones that are beaten asunder. Chalk or potter’s clay is easily beaten into powder, and the symbol of the work of making “all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder,” and including the work of tearing down “the groves and images,” so that they “shall not stand up,” is the work represented by the reformation of king Josiah. In the final revival and reformation, represented by the reformation of Josiah, the Adventist corporate structure will be desolate, for “the defenced city shall be desolate, and the habitation forsaken, and left like a wilderness.” All their works, meaning the thousands of churches, schools, colleges, universities, hospitals and office buildings around the world, will be prophetically beaten into worthless powder.

Het werk van de goddelozen zal zijn als pottenbakkersleem, en in hoofdstuk zevenentwintig wordt hun werk op soortgelijke wijze voorgesteld als kalkstenen die in stukken worden geslagen. Kalk of pottenbakkersleem wordt gemakkelijk tot poeder verbrijzeld, en het symbool van het werk om „al de stenen van het altaar als kalkstenen, die in stukken geslagen worden,” te maken, met inbegrip van het werk van het neerhalen van „de bossen en de beelden,” zodat zij „niet weder zullen opstaan,” is het werk dat wordt voorgesteld door de hervorming van koning Josia. In de laatste opwekking en hervorming, voorgesteld door de hervorming van Josia, zal de adventistische corporatieve structuur verwoest zijn, want „de versterkte stad zal een woestenij zijn, en de woonplaats verlaten en prijsgegeven als een woestijn.” Al hun werken, dat wil zeggen de duizenden kerken, scholen, colleges, universiteiten, ziekenhuizen en kantoorgebouwen over de gehele wereld, zullen profetisch tot waardeloos poeder worden verbrijzeld.

The membership will also be desolate, for those “people of no understanding” will be as “withered” “boughs” that “shall be broken off” “and set on fire,” for “he that made them will not have mercy on them, and he that formed them will show them no favor.”

Ook het lidmaatschap zal verlaten zijn, want die „mensen zonder verstand” zullen zijn als „verdorde” „takken” die „afgebroken” „en in het vuur geworpen” zullen worden; want „Hij die hen gemaakt heeft, zal Zich over hen niet ontfermen, en Hij die hen geformeerd heeft, zal hun geen genade bewijzen.”

When the separation that is accomplished by the testing message is complete, the second voice of Revelation chapter eighteen, calls God’s other flock out of Babylon, for in that day “it shall come to pass” “that the great trumpet shall be blown, and they shall come which were ready to perish in the land of Assyria, and the outcasts in the land of Egypt, and shall worship the Lord in the holy mount at Jerusalem.”

Wanneer de scheiding die door de beproevende boodschap wordt bewerkt, voltooid is, roept de tweede stem van Openbaring hoofdstuk achttien Gods andere kudde uit Babylon, want te dien dage „zal het geschieden” „dat op de grote bazuin geblazen zal worden, en zij zullen komen die op het punt stonden om om te komen in het land Assyrië, en de verdrevenen in het land Egypte, en zij zullen de HEERE aanbidden op de heilige berg te Jeruzalem.”

The passage (Isaiah twenty-seven, verses eight through thirteen) we are considering, identifies the prophetic history that began on September 11, 2001, and illustrates the testing and purification of those who will ultimately call God’s other flock out of Babylon. The opening verses of the same chapter, identify a song that is to be sung during that very history.

De passage (Jesaja zevenentwintig, verzen acht tot en met dertien) die wij beschouwen, duidt de profetische geschiedenis aan die op 11 september 2001 begon, en beeldt de beproeving en reiniging uit van hen die uiteindelijk Gods andere kudde uit Babylon zullen roepen. De openingsverzen van hetzelfde hoofdstuk duiden een lied aan dat juist gedurende diezelfde geschiedenis gezongen moet worden.

> In that day sing ye unto her, A vineyard of red wine. I the Lord do keep it; I will water it every moment: lest any hurt it, I will keep it night and day. Fury is not in me: who would set the briers and thorns against me in battle? I would go through them, I would burn them together. Or let him take hold of my strength, that he may make peace with me; and he shall make peace with me. He shall cause them that come of Jacob to take root: Israel shall blossom and bud, and fill the face of the world with fruit. Hath he smitten him, as he smote those that smote him? or is he slain according to the slaughter of them that are slain by him? Isaiah 27:2–7.

> Te dien dage zingt van haar: Een wijngaard van rode wijn. Ik, de HEERE, behoed hem; Ik zal hem elk ogenblik bevochtigen; opdat niemand hem beschadige, zal Ik hem nacht en dag bewaren. Grimmigheid is niet in Mij; wie zou Mij in de strijd dorens en distelen tegenoverstellen? Ik zou erdoorheen trekken, Ik zou ze tezamen verbranden. Of laat hij Mijn sterkte aangrijpen, opdat hij vrede met Mij make; en hij zal vrede met Mij maken. Hij zal maken dat wie uit Jakob voortkomen, wortel schieten; Israël zal bloeien en botten, en de aardbodem met vrucht vervullen. Heeft Hij hem geslagen, gelijk Hij sloeg wie hem sloegen? of is hij gedood naar de slachting van hen die door Hem gedood zijn? Jesaja 27:2–7.

The song of the vineyard is the song that first identifies God’s people as a vineyard which He had loved and cared for. It then presents a promise of acceptance for any who would wish to take hold of Christ’s righteousness. It then identifies the promise of the outpouring of the Holy Spirit, represented by two phases of rain. The first phase of rain brings the blossoms and buds to life, and the second phase fills the earth with fruit.

Het lied van de wijngaard is het lied dat Gods volk voor het eerst aanduidt als een wijngaard die Hij heeft liefgehad en verzorgd. Vervolgens stelt het een belofte van aanneming voor aan allen die de gerechtigheid van Christus zouden willen aangrijpen. Daarna wijst het op de belofte van de uitstorting van de Heilige Geest, voorgesteld door twee fasen van regen. De eerste fase van regen brengt de bloesems en knoppen tot leven, en de tweede fase vervult de aarde met vrucht.

The song of the vineyard is the song that identifies the period of time when God is passing by a former chosen people, while entering into covenant with a new chosen people. Verses eight and onward, are simply repeating and enlarging upon the opening verses of the chapter. The first verse of the chapter identifies the same event that is identified as the “day of the east wind” in verse eight.

Het lied van de wijngaard is het lied dat de tijdsperiode aanduidt waarin God aan een vroeger uitverkoren volk voorbijgaat, terwijl Hij met een nieuw uitverkoren volk een verbond aangaat. Verzen acht en volgende herhalen en breiden eenvoudigweg de openingsverzen van het hoofdstuk uit. Het eerste vers van het hoofdstuk duidt dezelfde gebeurtenis aan als die welke in vers acht wordt aangeduid als de „dag van de oostenwind”.

> In that day the Lord with his sore and great and strong sword shall punish leviathan the piercing serpent, even leviathan that crooked serpent; and he shall slay the dragon that is in the sea. Isaiah 27:1.

> Te dien dage zal de HEERE met Zijn harde en grote en sterke zwaard bezoeking doen over leviathan, de snelle slang, ja, over leviathan, de kronkelende slang; en Hij zal de draak doden die in de zee is. Jesaja 27:1.

The dragon is Satan, but in a secondary sense it was pagan Rome.

De draak is Satan, maar in secundaire zin was zij het heidense Rome.

> “Thus while the dragon, primarily, represents Satan, it is, in a secondary sense, a symbol of pagan Rome.” The Great Controversy, 439.

> „Terwijl de draak derhalve in de eerste plaats Satan vertegenwoordigt, is hij in secundaire zin een symbool van het heidense Rome.” The Great Controversy, 439.

The ten kings of pagan Rome, in chapter seven of Daniel, and in chapter twelve of Revelation represent the ten kings of Revelation seventeen–in the last days.

De tien koningen van het heidense Rome in hoofdstuk zeven van Daniël en in hoofdstuk twaalf van Openbaring vertegenwoordigen de tien koningen van Openbaring zeventien in de laatste dagen.

> “Kings and rulers and governors have placed upon themselves the brand of antichrist, and are represented as the dragon who goes to make war with the saints—with those who keep the commandments of God and who have the faith of Jesus.” Testimonies to Ministers, 38.

> „Koningen en heersers en gouverneurs hebben het merkteken van de antichrist op zich genomen en worden voorgesteld als de draak die heengaat om oorlog te voeren tegen de heiligen—tegen hen die de geboden van God onderhouden en het geloof van Jezus hebben.” Testimonies to Ministers, 38.

Verse one of Isaiah 27 is identifying the beginning of the judgment of the dragon, which began at the day of the east wind, on September 11, 2001. The judgment of the kings of the earth, and their globalist merchant partners, is accomplished when the financial structure of the earth is destroyed by an “east wind”, in the midst of the “seas”.

Vers één van Jesaja 27 duidt het begin aan van het oordeel over de draak, dat aanving op de dag van de oostenwind, op 11 september 2001. Het oordeel over de koningen der aarde en hun globalistische koopliedenpartners wordt voltrokken wanneer de financiële structuur der aarde door een „oostenwind” te midden van de „zeeën” wordt verwoest.

> For, lo, the kings were assembled, they passed by together. They saw it, and so they marvelled; they were troubled, and hasted away. Fear took hold upon them there, and pain, as of a woman in travail. Thou breakest the ships of Tarshish with an east wind. Psalms 48:4–7.

> Want zie, de koningen hadden zich verzameld, zij trokken gezamenlijk voorbij. Zij zagen het, en stonden verbaasd; zij werden verschrikt en haastten zich weg. Beving greep hen daar aan, smart als van een vrouw in barensnood. Gij verbreekt de schepen van Tarsis met een oostenwind. Psalmen 48:4–7.

Isaiah chapter twenty-seven, verses one through seven, is repeated and enlarged upon in verses eight through thirteen. It identifies that in “the day of east wind” the kings and merchants of the earth are going to be confronted with fear, and their fear escalates through history from that point onward. That fear identifies the illogical and hasty movements of the progressive globalists of planet earth ever since September 11, 2001, as they push their agenda further and more aggressively, than what would be logically expected. Satan, and his representatives, for the merchants and kings of the earth (the globalists), as symbols of the dragon, know their time is short.

Jesaja, hoofdstuk zevenentwintig, verzen één tot en met zeven, wordt in de verzen acht tot en met dertien herhaald en verder uitgewerkt. Daarin wordt aangegeven dat op „de dag van de oostenwind” de koningen en kooplieden van de aarde met vrees geconfronteerd zullen worden, en hun vrees neemt vanaf dat moment in de loop van de geschiedenis toe. Die vrees duidt op de onlogische en overhaaste bewegingen van de progressieve globalisten van de planeet aarde sinds 11 september 2001, terwijl zij hun agenda verder en agressiever doordrukken dan logischerwijs te verwachten zou zijn. Satan, en zijn vertegenwoordigers, want de kooplieden en koningen van de aarde (de globalisten) weten, als symbolen van de draak, dat hun tijd kort is.

> Therefore rejoice, ye heavens, and ye that dwell in them. Woe to the inhabiters of the earth and of the sea! for the devil is come down unto you, having great wrath, because he knoweth that he hath but a short time. Revelation 12:12.

> Daarom verblijdt u, hemelen, en gij die daarin woont. Wee hun die de aarde en de zee bewonen! Want de duivel is tot u neergedaald, in grote toorn, omdat hij weet dat hij nog maar een korte tijd heeft. Openbaring 12:12.

The day of the east wind, that produced the economic crisis in 2001, that has only gotten worse, no matter what the globalist media attempts to claim, is the issue that confronts the world at the point when the dragon knows his time is short. He then escalates his movements for control of the entire earth, and he does so when “Woe” (the third Woe) is brought upon “the inhabiters of the earth and sea.”

De dag van de oostenwind, die in 2001 de economische crisis teweegbracht, die sindsdien slechts erger is geworden, ongeacht wat de globalistische media trachten te beweren, is de aangelegenheid waarmee de wereld wordt geconfronteerd op het moment dat de draak weet dat zijn tijd kort is. Dan intensiveert hij zijn bewegingen om de gehele aarde onder controle te brengen, en hij doet dit wanneer „Wee” (het derde Wee) wordt gebracht over „de bewoners van de aarde en van de zee.”

The arrival of Islam of the third Woe (the east wind), on September 11, 2001, produced an economic disaster that has forced the globalists to accelerate their efforts to force a one world government upon planet earth. Yet Islam continues to fulfill its role. Perhaps the most serious revelation of Islam as a symbol of Bible prophecy is found in the first reference to Islam.

De komst van de islam van de derde Wee (de oostenwind), op 11 september 2001, veroorzaakte een economische ramp die de globalisten ertoe heeft gedwongen hun pogingen te versnellen om de planeet aarde een wereldregering op te leggen. Toch blijft de islam zijn rol vervullen. Misschien wordt de ernstigste openbaring van de islam als symbool van de Bijbelse profetie gevonden in de eerste verwijzing naar de islam.

> And the angel of the Lord said unto her, Behold, thou art with child, and shalt bear a son, and shalt call his name Ishmael; because the Lord hath heard thy affliction. And he will be a wild man; his hand will be against every man, and every man’s hand against him; and he shall dwell in the presence of all his brethren. Genesis 16:11, 12.

> En de engel des HEEREN zeide tot haar: Zie, gij zijt zwanger en zult een zoon baren, en gij zult zijn naam Ismaël noemen; want de HEERE heeft uw verdrukking gehoord. En hij zal een wild mens zijn; zijn hand zal tegen ieder mens zijn, en ieders hand tegen hem; en hij zal wonen tegenover al zijn broeders. Genesis 16:11, 12.

God’s Word never fails. As Islam continues to produce pain as a woman in travail, some who might even accept that Islam is identified in Bible prophecy, have not yet wrapped their mind around the obvious fact in the two verses. Some might understand that it is Islam that brings every man on planet earth together in order to oppose a common enemy, and this is of course true. Yet the last phrase in the verse is the more serious truth. The world was shaken by September 11, 2001, and it has recently been shaken again by this year’s October 7 attack of Hamas against Israel. But no one is willing to see that the spirit of warfare and sudden destruction is “in the presence of all” of Ishmael’s brethren.

Gods Woord faalt nooit. Terwijl de islam voortgaat pijn voort te brengen als een barende vrouw, hebben sommigen, die wellicht zelfs aanvaarden dat de islam in de Bijbelse profetie wordt aangeduid, de voor de hand liggende werkelijkheid in deze twee verzen nog niet ten volle gevat. Sommigen begrijpen wellicht dat het de islam is die iedere man op aarde samenbrengt om zich tegen een gemeenschappelijke vijand te verzetten, en dit is uiteraard waar. Toch is de laatste zinsnede van het vers de ernstiger waarheid. De wereld werd geschokt door 11 september 2001, en is onlangs opnieuw geschokt door de aanval van Hamas op Israël op 7 oktober van dit jaar. Maar niemand is bereid te zien dat de geest van oorlogvoering en plotseling verderf zich bevindt “in de tegenwoordigheid van al” Ismaëls broeders.

What kind of destruction will be carried out when there is a surprise attack carried out by such Islamic nations as Saudi Arabia, the United Arab Emirates, Qatar, Kuwait, Brunei and Bahrain? The spirit of Ishmael is in “all his brethren,” and the warfare that has so far been produced with the third Woe from countries such as Afghanistan or Iraq, will be quite different when the prophecy of Ishmael is fully fulfilled. How many nuclear bombs does Pakistan have?

Wat voor verwoesting zal worden aangericht wanneer er een verrassingsaanval wordt uitgevoerd door zulke islamitische naties als Saoedi-Arabië, de Verenigde Arabische Emiraten, Qatar, Koeweit, Brunei en Bahrein? De geest van Ismaël is in „al zijn broederen”, en de oorlogvoering die tot dusver door de derde Wee uit landen zoals Afghanistan of Irak is voortgebracht, zal geheel anders zijn wanneer de profetie van Ismaël volledig in vervulling gaat. Hoeveel kernbommen heeft Pakistan?

The prophetic characteristic of Islamic warfare as demonstrated in the first and second Islamic Woes is sudden, surprise attacks. Are there enough finances in the affluent Islamic nations to secretly secure or produce weaponry that would be more sophisticated, and lethal, than fuel laden jets, car bombs, burning tires, rape and knives? Is God’s Word to be believed?

Het profetische kenmerk van de islamitische oorlogvoering, zoals aangetoond in de eerste en tweede islamitische Weeën, bestaat in plotselinge verrassingsaanvallen. Zijn er in de welvarende islamitische naties voldoende financiële middelen om in het geheim wapentuig te verwerven of te produceren dat geavanceerder en dodelijker zou zijn dan met brandstof beladen straalvliegtuigen, autobommen, brandende banden, verkrachting en messen? Moet Gods Woord worden geloofd?

All the jewels of Miller’s dream become testing truths in the last days, if nothing more than the reality that those truths have been rejected and prophecy identifies they will be restored. But some of those jewels, such as the work of Christ in the heavenly sanctuary and Islam of the third Woe, identify predictions that are fulfilled only in the very last days. One represents the work of Christ in the Most Holy Place, certainly a present testing truth, and the other identifies the message of the Midnight Cry, which again is a present testing truth.

Alle juwelen van Millers droom worden toetsende waarheden in de laatste dagen, al was het slechts vanwege de werkelijkheid dat die waarheden zijn verworpen en de profetie aanwijst dat zij zullen worden hersteld. Maar sommige van die juwelen, zoals het werk van Christus in het hemelse heiligdom en de islam van het derde Wee, duiden voorspellingen aan die uitsluitend in de allerlaatste dagen worden vervuld. Het ene vertegenwoordigt het werk van Christus in het Allerheiligste, stellig een huidige toetsende waarheid, en het andere duidt de boodschap van de Middernachtsroep aan, die wederom een huidige toetsende waarheid is.

The thread that weaves together the Millerite movement and the time of the end in 1989, which in turn introduces the movement of the one hundred and forty-four thousand, is the “seven times,” that was Miller’s first jewel and the first to be set aside as Adventism left the old paths. One hundred and twenty-six years from the rebellion of 1863, to the time of the end in 1989, represents the “seven times.” The twenty-five hundred and twenty was divided into two periods of twelve hundred and sixty, and a tenth or a tithe of twelve hundred and sixty, is one hundred and twenty-six. The stone the builders rejected is so long that it connects the first and last movements of the three angels. In so doing it identifies that the truth of the “seven times” is also a present testing truth, and that it is the truth that becomes no longer simply the foundation stone, but the head of the corner.

De draad die de Milleritische beweging en de tijd van het einde in 1989 met elkaar verweeft, welke op haar beurt de beweging van de honderd vierenveertigduizend inleidt, is de „zeven tijden”, die Millers eerste juweel was en het eerste dat terzijde werd gesteld toen het adventisme de oude paden verliet. Honderd zesentwintig jaar vanaf de opstand van 1863 tot de tijd van het einde in 1989 vertegenwoordigt de „zeven tijden”. De tweeduizend vijfhonderd twintig was verdeeld in twee perioden van twaalfhonderd zestig, en een tiende of een tiende deel van twaalfhonderd zestig is honderd zesentwintig. De steen die de bouwlieden verwierpen, is zo lang dat hij de eerste en laatste bewegingen van de drie engelen met elkaar verbindt. Door dit te doen, identificeert hij dat de waarheid van de „zeven tijden” ook een tegenwoordige beproevende waarheid is, en dat zij de waarheid is die niet langer eenvoudigweg de fundamentsteen wordt, maar het hoofd van de hoek.

We will now leave off our consideration of the increase of knowledge in the Millerite movement, represented by the Ulai River vision in the book of Daniel and turn our attention to the vision of the Hiddekel River, that represents the increase of knowledge, in the movement of the one hundred and forty-four thousand.

Wij zullen nu onze beschouwing over de vermeerdering van kennis in de Milleritische beweging, voorgesteld door het visioen van de rivier de Ulai in het boek Daniël, beëindigen en onze aandacht richten op het visioen van de rivier de Hiddekel, dat de vermeerdering van kennis vertegenwoordigt in de beweging van de honderd vierenveertigduizend.

We will begin next by considering the four generations of Adventism that span the one hundred and twenty-six years from 1863 to 1989.

Vervolgens zullen wij de vier generaties van het adventisme beschouwen die de honderdzesentwintig jaren van 1863 tot 1989 omspannen.

We will start that study in the next article.

Wij zullen die studie in het volgende artikel beginnen.

> And it came to pass in the sixth year, in the sixth month, in the fifth day of the month, as I sat in mine house, and the elders of Judah sat before me, that the hand of the Lord God fell there upon me. Then I beheld, and lo a likeness as the appearance of fire: from the appearance of his loins even downward, fire; and from his loins even upward, as the appearance of brightness, as the colour of amber. And he put forth the form of an hand, and took me by a lock of mine head; and the spirit lifted me up between the earth and the heaven, and brought me in the visions of God to Jerusalem, to the door of the inner gate that looketh toward the north; where was the seat of the image of jealousy, which provoketh to jealousy. And, behold, the glory of the God of Israel was there, according to the vision that I saw in the plain. Then said he unto me, Son of man, lift up thine eyes now the way toward the north. So I lifted up mine eyes the way toward the north, and behold northward at the gate of the altar this image of jealousy in the entry. He said furthermore unto me, Son of man, seest thou what they do? even the great abominations that the house of Israel committeth here, that I should go far off from my sanctuary? but turn thee yet again, and thou shalt see greater abominations. And he brought me to the door of the court; and when I looked, behold a hole in the wall.

> En het geschiedde in het zesde jaar, in de zesde maand, op de vijfde dag van de maand, terwijl ik in mijn huis zat en de oudsten van Juda vóór mij gezeten waren, dat daar de hand van de Heere HEERE op mij viel. Toen zag ik, en zie, een gedaante als de aanblik van vuur: van de aanblik van Zijn lendenen af naar beneden vuur, en van Zijn lendenen af naar boven als de aanblik van een glans, als de kleur van barnsteen. En Hij strekte iets uit in de vorm van een hand en greep mij bij een lok van mijn hoofd; en de Geest hief mij op tussen de aarde en de hemel en bracht mij in gezichten Gods naar Jeruzalem, naar de ingang van de binnenste poort die naar het noorden ziet, waar de zetel was van het beeld der naijver, dat tot naijver verwekt. En zie, de heerlijkheid van de God van Israël was daar, overeenkomstig het gezicht dat ik in de vallei gezien had. Toen zei Hij tot mij: Mensenkind, sla toch uw ogen op in de richting van het noorden. Zo sloeg ik mijn ogen op in de richting van het noorden, en zie, ten noorden van de poort van het altaar was dit beeld der naijver bij de ingang. Verder zei Hij tot mij: Mensenkind, ziet gij wat zij doen? de grote gruwelen die het huis Israëls hier bedrijft, zodat Ik ver van Mijn heiligdom zou weggaan? Maar keer u nogmaals om, en gij zult nog grotere gruwelen zien. En Hij bracht mij naar de ingang van de voorhof; en toen ik keek, zie, er was een gat in de muur.

> Then said he unto me, Son of man, dig now in the wall: and when I had digged in the wall, behold a door. And he said unto me, Go in, and behold the wicked abominations that they do here. So I went in and saw; and behold every form of creeping things, and abominable beasts, and all the idols of the house of Israel, pourtrayed upon the wall round about. And there stood before them seventy men of the ancients of the house of Israel, and in the midst of them stood Jaazaniah the son of Shaphan, with every man his censer in his hand; and a thick cloud of incense went up. Then said he unto me, Son of man, hast thou seen what the ancients of the house of Israel do in the dark, every man in the chambers of his imagery? for they say, The Lord seeth us not; the Lord hath forsaken the earth. He said also unto me, Turn thee yet again, and thou shalt see greater abominations that they do. Then he brought me to the door of the gate of the Lord’s house which was toward the north; and, behold, there sat women weeping for Tammuz. Then said he unto me, Hast thou seen this, O son of man? turn thee yet again, and thou shalt see greater abominations than these. And he brought me into the inner court of the Lord’s house, and, behold, at the door of the temple of the Lord, between the porch and the altar, were about five and twenty men, with their backs toward the temple of the Lord, and their faces toward the east; and they worshipped the sun toward the east. Then he said unto me, Hast thou seen this, O son of man? Is it a light thing to the house of Judah that they commit the abominations which they commit here? for they have filled the land with violence, and have returned to provoke me to anger: and, lo, they put the branch to their nose. Therefore will I also deal in fury: mine eye shall not spare, neither will I have pity: and though they cry in mine ears with a loud voice, yet will I not hear them. Ezekiel 8:1–18.

> Toen zei hij tot mij: Mensenkind, graaf nu in de muur. En toen ik in de muur gegraven had, zie, een deur. En hij zei tot mij: Ga naar binnen en aanschouw de boze gruwelen die zij hier bedrijven. Zo ging ik naar binnen en zag; en zie, allerlei vormen van kruipende dieren, en verfoeilijke beesten, en alle afgoden van het huis Israëls, rondom op de muur afgebeeld. En vóór hen stonden zeventig mannen uit de oudsten van het huis Israëls, en in hun midden stond Jaäzanja, de zoon van Safan, met ieder zijn wierookvat in zijn hand; en een dichte wolk van wierook steeg op. Toen zei hij tot mij: Mensenkind, hebt gij gezien wat de oudsten van het huis Israëls in het duister doen, ieder in de kamers van zijn afbeeldingen? Want zij zeggen: De HEERE ziet ons niet; de HEERE heeft de aarde verlaten. Hij zei ook tot mij: Keer u nogmaals om, en gij zult grotere gruwelen zien die zij bedrijven. Toen bracht hij mij naar de ingang van de poort van het huis des HEEREN, die naar het noorden was; en zie, daar zaten vrouwen die om Tammuz weenden. Toen zei hij tot mij: Hebt gij dit gezien, o mensenkind? keer u nogmaals om, en gij zult grotere gruwelen zien dan deze. En hij bracht mij in de binnenste voorhof van het huis des HEEREN, en zie, bij de ingang van de tempel des HEEREN, tussen het voorportaal en het altaar, waren ongeveer vijfentwintig mannen, met hun rug naar de tempel des HEEREN en hun gezichten naar het oosten; en zij aanbaden de zon naar het oosten. Toen zei hij tot mij: Hebt gij dit gezien, o mensenkind? Is het voor het huis van Juda een geringe zaak dat zij de gruwelen bedrijven die zij hier bedrijven? Want zij hebben het land met geweld vervuld, en zij zijn teruggekeerd om Mij tot toorn te verwekken; en zie, zij brengen de twijg aan hun neus. Daarom zal ook Ik in grimmigheid handelen: Mijn oog zal niet sparen, en Ik zal geen medelijden hebben; en al roepen zij met luide stem in Mijn oren, toch zal Ik hen niet horen. Ezechiël 8:1–18.

Back to Articles