Article

# The Book of Daniel - Number Twenty-Three

Het boek Daniël - Nummer drieëntwintig

The Scornful Men

De Spottende Mannen

Author

Jeff Pippenger

Published

December 18, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

Sister White identified that when the great buildings of New York City were thrown down, Revelation chapter eighteen, verses one through three, would be fulfilled.

Zuster White stelde vast dat, wanneer de grote gebouwen van New York City neergeworpen zouden worden, Openbaring hoofdstuk achttien, verzen één tot en met drie, in vervulling zou gaan.

> And after these things I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. For all nations have drunk of the wine of the wrath of her fornication, and the kings of the earth have committed fornication with her, and the merchants of the earth are waxed rich through the abundance of her delicacies. Revelation 18:1–3.

> En daarna zag ik een andere engel uit de hemel neerdalen, die grote macht had; en de aarde werd verlicht door zijn heerlijkheid. En hij riep met krachtige stem, zeggende: Gevallen, gevallen is Babylon, de grote, en zij is geworden tot een woonplaats van duivelen, een schuilplaats van alle onreine geesten, en een kooi van alle onreine en hatelijke vogels. Want alle volken hebben gedronken van de wijn van de toorn van haar hoererij, en de koningen der aarde hebben met haar gehoereerd, en de kooplieden der aarde zijn rijk geworden door de overvloed van haar weelde. Openbaring 18:1–3.

By September 11, 2001, the “kings” of the earth had already committed fornication with the Roman church. After World War Two, President Harry S. Truman, for the first time, in 1951, appointed an ambassador to the Vatican. His attempt to form a political relationship with the papacy was flatly rejected by the Congress of the United States, but not so when decades later President Ronald Reagan, in 1984, appointed an ambassador to the Vatican. By 2001, all nations had committed fornication with the Vatican through establishing a diplomatic relationship with the whore of Tyre.

Tegen 11 september 2001 hadden de „koningen” der aarde reeds hoererij bedreven met de Roomse kerk. Na de Tweede Wereldoorlog stelde president Harry S. Truman in 1951 voor het eerst een ambassadeur aan bij het Vaticaan. Zijn poging om een politieke verhouding met het pausdom tot stand te brengen, werd door het Congres van de Verenigde Staten ronduit verworpen, maar dat was niet het geval toen president Ronald Reagan decennia later, in 1984, een ambassadeur bij het Vaticaan aanstelde. Tegen 2001 hadden alle naties hoererij bedreven met het Vaticaan door een diplomatieke betrekking aan te gaan met de hoer van Tyrus.

By September 11, 2001, all “nations,” had drunk the wine of the wrath of her fornication. The wine of Babylon represents all the various falsehoods that are presented by the papacy, but the one special variety of wine that is identified in these verses is the wine of the wrath of her fornication. The wrath of the papacy is her persecution of those she disagrees with. She accomplishes her persecution by employing the power of the state to do her dirty work. The wine of her wrath, is her special bottle of error that represents the action of employing the state against those that she deems a heretic.

Tegen 11 september 2001 hadden alle „volken” de wijn van de gramschap van haar hoererij gedronken. De wijn van Babylon vertegenwoordigt al de verschillende dwalingen die door het pausdom worden voorgesteld, maar de ene bijzondere soort wijn die in deze verzen wordt aangeduid, is de wijn van de gramschap van haar hoererij. De gramschap van het pausdom is zijn vervolging van hen met wie het van mening verschilt. Het volbrengt zijn vervolging door de macht van de staat te gebruiken om zijn vuile werk te doen. De wijn van haar gramschap is haar bijzondere fles dwaling, die de handeling voorstelt waarbij de staat wordt ingezet tegen hen die zij als ketter beschouwt.

In the period of time from August 11, 1840 through to October 22, 1844, Millerite Adventism, who had been called out of the Dark Ages, and who was separated from the Protestant churches that then became the daughters of Rome, then became the true Protestant horn upon the newly arrived earth beast. Peter identifies the characteristics of those newly chosen people of God as a nation.

In de periode van 11 augustus 1840 tot en met 22 oktober 1844 werd het Milleritische adventisme, dat uit de Donkere Middeleeuwen was uitgeroepen en dat was afgescheiden van de protestantse kerken, die toen de dochters van Rome werden, vervolgens de ware protestantse hoorn op het pas verschenen beest uit de aarde. Petrus omschrijft de kenmerken van dat pas uitverkoren volk van God als een natie.

> But ye are a chosen generation, a royal priesthood, an holy nation, a peculiar people; that ye should show forth the praises of him who hath called you out of darkness into his marvellous light: Which in time past were not a people, but are now the people of God: which had not obtained mercy, but now have obtained mercy. 1 Peter 2:9, 10.

> Maar gij zijt een uitverkoren geslacht, een koninklijk priesterschap, een heilige natie, een volk Gode ten eigendom; opdat gij zoudt verkondigen de deugden van Hem Die u uit de duisternis geroepen heeft tot Zijn wonderbaar licht; gij, die eertijds geen volk waart, maar nu Gods volk zijt; die eertijds geen ontferming verkregen hadt, maar nu ontferming verkregen hebt. 1 Petrus 2:9, 10.

By September 11, 2001, the Seventh-day Adventist church had already, and often employed the political structure of the government of the United States to attack those it deemed as heretical. Well before 2001, the Adventists had already imbibed in the special wine of Babylon that represents the employment of state power to attack those who it deemed as heretics.

Op 11 september 2001 had de Kerk van de Zevende-dags Adventisten reeds, en veelvuldig, gebruikgemaakt van de politieke structuur van de regering van de Verenigde Staten om hen aan te vallen die zij als ketters beschouwde. Lang vóór 2001 hadden de adventisten reeds gedronken van de bijzondere wijn van Babylon, die het aanwenden van staatsmacht voorstelt om hen aan te vallen die zij als ketters beschouwde.

Ephraim is a symbol of the rebellion of Jeroboam and the northern kingdom of Israel, and Isaiah begins chapter twenty-eight, by addressing the Seventh-day Adventist church as the drunkards of Ephraim.

Efraïm is een symbool van de opstand van Jerobeam en van het noordelijke koninkrijk Israël, en Jesaja begint hoofdstuk achtentwintig door de Kerk der Zevende-dags Adventisten aan te spreken als de dronkaards van Efraïm.

> Woe to the crown of pride, to the drunkards of Ephraim, whose glorious beauty is a fading flower, which are on the head of the fat valleys of them that are overcome with wine! Behold, the Lord hath a mighty and strong one, which as a tempest of hail and a destroying storm, as a flood of mighty waters overflowing, shall cast down to the earth with the hand. The crown of pride, the drunkards of Ephraim, shall be trodden under feet: And the glorious beauty, which is on the head of the fat valley, shall be a fading flower, and as the hasty fruit before the summer; which when he that looketh upon it seeth, while it is yet in his hand he eateth it up. In that day shall the Lord of hosts be for a crown of glory, and for a diadem of beauty, unto the residue of his people, And for a spirit of judgment to him that sitteth in judgment, and for strength to them that turn the battle to the gate. But they also have erred through wine, and through strong drink are out of the way; the priest and the prophet have erred through strong drink, they are swallowed up of wine, they are out of the way through strong drink; they err in vision, they stumble in judgment. For all tables are full of vomit and filthiness, so that there is no place clean. Isaiah 28:1–8.

> Wee de kroon der hoogmoed, de dronkaards van Efraïm, welks heerlijke schoonheid is als een verwelkende bloem, die staat op het hoofd van de vette dalen dergenen die door de wijn zijn overmand! Zie, de Heere heeft een sterke en machtige, die als een hagelstorm en een verdervende stormwind, als een overstroming van geweldige wateren, overvloeiende, haar met kracht ter aarde zal werpen. De kroon der hoogmoed, de dronkaards van Efraïm, zal met voeten vertreden worden; en de heerlijke schoonheid, die op het hoofd van het vette dal is, zal zijn als een verwelkende bloem, en als een vroegrijpe vrucht vóór de zomer; die, wanneer hij die haar ziet, haar opmerkt, haar opeet terwijl zij nog in zijn hand is. Te dien dage zal de Heere der heirscharen tot een heerlijke kroon en tot een sierlijke diadeem zijn voor het overblijfsel van zijn volk, en tot een geest des oordeels voor hem die in het gericht zit, en tot sterkte voor hen die de strijd terugbrengen tot in de poort. Maar ook dezen dwalen door de wijn, en door sterke drank zijn zij van de weg af; de priester en de profeet dwalen door sterke drank, zij zijn verzwolgen door de wijn, zij zijn van de weg af door sterke drank; zij dwalen in het gezicht, zij struikelen in het oordeel. Want alle tafels zijn vol uitbraaksel en vuiligheid, zodat er geen plaats rein is. Jesaja 28:1–8.

The third Woe arrived on September 11, 2001, and it arrived upon the “crown,” representing leadership of the “drunkards of Ephraim.” It did not attack the headquarters of the church in Maryland with an airplane full of fuel, but it marked their inability to recognize that the arrival of Islam of the third Woe was the beginning of the latter rain message of the third angel. The beginning of the very message and work that they profess to have been raised up to proclaim. They are identified as not only the crown, which represents leadership, but as the “crown of pride,” thus identifying one of the two classes of worshippers that was and is produced in the debate of Habakkuk chapter two. On September 11, 2001, Habakkuk’s watchmen took their posts at the battle at the gate.

Het derde Wee kwam op 11 september 2001, en het kwam over de “kroon”, die het leiderschap van de “dronkaards van Efraïm” vertegenwoordigt. Het viel niet het hoofdkwartier van de kerk in Maryland aan met een vliegtuig vol brandstof, maar het markeerde hun onvermogen te erkennen dat de komst van de islam van het derde Wee het begin was van de boodschap van de late regen van de derde engel. Het begin van juist die boodschap en dat werk waarvan zij belijden te zijn verwekt om het te verkondigen. Zij worden niet alleen aangeduid als de kroon, die het leiderschap vertegenwoordigt, maar als de “kroon der hoogmoed”, waarmee een van de twee klassen van aanbidders wordt geïdentificeerd die in het twistgesprek van Habakuk hoofdstuk twee werd en wordt voortgebracht. Op 11 september 2001 namen de wachters van Habakuk hun posten in bij de strijd aan de poort.

The gates of Jerusalem are where the interaction of the people of Jerusalem was carried out. The battle at the gates is representing the “debate” of the previous chapter of Isaiah that began on the day of the east wind (the day of Islam). The two classes of Habakkuk’s worshippers in the passage are represented by two crowns. The drunkards of Ephraim, who have already at that point employed the power of the state to win their arguments against those they had deemed as heretics are contrasted with the crown of the Lord of hosts. When Christ is represented as the Lord of hosts, it is symbolic of His work as the leader of His army. The battle at the gate is the warfare represented by the debate over true and false theology.

De poorten van Jeruzalem zijn de plaats waar de omgang van het volk van Jeruzalem plaatsvond. De strijd bij de poorten stelt het „debat” voor uit het voorafgaande hoofdstuk van Jesaja, dat begon op de dag van de oostenwind (de dag van de islam). De twee klassen van de aanbidders uit Habakuk in de passage worden voorgesteld door twee kronen. De dronkaards van Efraïm, die op dat punt reeds de macht van de staat hadden aangewend om hun argumenten te doen zegevieren over hen die zij als ketters hadden bestempeld, worden tegenover de kroon van de HEERE der heirscharen geplaatst. Wanneer Christus wordt voorgesteld als de HEERE der heirscharen, is dat symbolisch voor Zijn werk als de Leidsman van Zijn leger. De strijd bij de poort is de oorlogvoering die wordt voorgesteld door het debat over ware en valse theologie.

It is not simply the General Conference leadership that is represented as the drunkards of Ephraim, but also the priests (the pastoral ministry), and the prophets (the theologians and educators) are out of the way, through strong drink. As Isaiah says in the opening verses of his prophecy, it is the entire church.

Niet alleen de leiding van de Generale Conferentie wordt voorgesteld als de dronkaards van Efraïm, maar ook de priesters (de pastorale bediening) en de profeten (de theologen en opvoeders) zijn door sterke drank van de weg afgeweken. Zoals Jesaja in de openingsverzen van zijn profetie zegt, is het de gehele kerk.

> The vision of Isaiah the son of Amoz, which he saw concerning Judah and Jerusalem in the days of Uzziah, Jotham, Ahaz, and Hezekiah, kings of Judah. Hear, O heavens, and give ear, O earth: for the Lord hath spoken, I have nourished and brought up children, and they have rebelled against me. The ox knoweth his owner, and the ass his master’s crib: but Israel doth not know, my people doth not consider. Ah sinful nation, a people laden with iniquity, a seed of evildoers, children that are corrupters: they have forsaken the Lord, they have provoked the Holy One of Israel unto anger, they are gone away backward. Why should ye be stricken anymore? ye will revolt more and more: the whole head is sick, and the whole heart faint. Isaiah 1:1–5.

> Het visioen van Jesaja, de zoon van Amoz, dat hij gezien heeft aangaande Juda en Jeruzalem, in de dagen van Uzzia, Jotham, Achaz en Hizkia, koningen van Juda. Hoort, gij hemelen, en neem ter ore, gij aarde; want de HEERE heeft gesproken: Ik heb kinderen grootgebracht en opgevoed, maar zij zijn tegen Mij in opstand gekomen. Een os kent zijn bezitter, en een ezel de kribbe van zijn heer; maar Israël heeft geen kennis, Mijn volk verstaat niet. Ach, zondig volk, een volk beladen met ongerechtigheid, een zaad van boosdoeners, kinderen die verderf aanrichten; zij hebben de HEERE verlaten, zij hebben de Heilige Israëls tot toorn verwekt, zij zijn achterwaarts geweken. Waartoe zoudt gij nog meer geslagen worden? gij zoudt des te meer afvallen; het gehele hoofd is ziek, en het gehele hart is mat. Jesaja 1:1–5.

The sinful nation is sick, and has passed the time where any remedy can be provided that would change her heart and mind. Isaiah identifies the drunkards are out of the way, and the way is identified by Jeremiah as the “old paths.” On September 11, 2001, the latter rain began to fall, and Jeremiah identifies that it is when we walk in the old paths, which is the “way” that the drunkards are out of, that we find the rest of the latter rain.

De zondige natie is ziek en heeft de tijd voorbij laten gaan waarin nog enig geneesmiddel kon worden aangereikt dat haar hart en gezindheid zou veranderen. Jesaja maakt duidelijk dat de dronkaards van de weg zijn afgeraakt, en die weg wordt door Jeremia aangeduid als de „oude paden”. Op 11 september 2001 begon de late regen te vallen, en Jeremia maakt duidelijk dat het is wanneer wij wandelen in de oude paden, hetgeen de „weg” is waarvan de dronkaards zijn afgeraakt, dat wij de rust van de late regen vinden.

> Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken. Therefore hear, ye nations, and know, O congregation, what is among them. Hear, O earth: behold, I will bring evil upon this people, even the fruit of their thoughts, because they have not hearkened unto my words, nor to my law, but rejected it. Jeremiah 6:16–19.

> Zo zegt de HEERE: Staat op de wegen, en ziet toe, en vraagt naar de oude paden, waar toch de goede weg zij, en wandelt daarop, zo zult gij rust vinden voor uw zielen. Maar zij zeiden: Wij zullen daarop niet wandelen. Ook heb Ik wachters over u gesteld, zeggende: Luistert naar het geluid van de bazuin. Maar zij zeiden: Wij zullen niet luisteren. Daarom, hoort, gij volken, en verneemt, o gemeente, wat onder hen is. Hoor, o aarde: zie, Ik zal onheil brengen over dit volk, ja, de vrucht van hun gedachten, omdat zij naar Mijn woorden niet hebben geluisterd, noch naar Mijn wet, maar die hebben verworpen. Jeremia 6:16–19.

The drunkards of Ephraim are out of the way on September 11, 2001, and have turned “away backward,” in 1863, when they initiated the process of rejecting the “old paths.” It is in the “old paths,” that the rest and refreshing of the latter rain is to be found, and that rain began at the very time that the “Woe,” was pronounced upon them. The third “Woe” of Islam was unrecognizable to the crown of the pride of Ephraim, for they had progressively rejected the foundational truths that identify the role of Islam in prophecy. Jeremiah identifies that at that time the Lord raised up watchmen, which are Habakkuk’s watchmen, and they proclaimed to the drunkards of Ephraim in the battle at the gates that they needed to hearken to the sound of the trumpet. The third “Woe” that arrived on September 11, 2001, was the seventh Trumpet.

De dronkaards van Efraïm zijn op 11 september 2001 van de weg afgeweken en hebben zich in 1863 „achterwaarts afgekeerd”, toen zij het proces in gang zetten om de „oude paden” te verwerpen. Het is in de „oude paden” dat de rust en de verkwikking van de late regen te vinden zijn, en die regen begon juist op het moment dat het „Wee” over hen werd uitgesproken. Het derde „Wee” van de islam was onherkenbaar voor de kroon van de hoogmoed van Efraïm, want zij hadden geleidelijk de fundamentele waarheden verworpen die de rol van de islam in de profetie aanwijzen. Jeremia geeft te kennen dat de Heere in die tijd wachters deed opstaan, namelijk de wachters van Habakuk, en zij verkondigden aan de dronkaards van Efraïm in de strijd bij de poorten dat zij moesten luisteren naar het geluid van de bazuin. Het derde „Wee” dat op 11 september 2001 kwam, was de zevende Bazuin.

Isaiah identifies that “they are out of the way through strong drink; they err in vision, they stumble in judgment. For all tables are full of vomit and filthiness, so that there is no place clean.” The counterfeit table, that was introduced in 1863, which removed the “seven times,” and required a explanatory handout to accompany it, represents the counterfeit of the two sacred tables of Habakkuk, but the counterfeit “tables” the drunkards have employed are full of vomit, and they err in vision. The watchmen of Habakkuk and Jeremiah were told that in the debate of methodology, they were to write the “vision,” upon “tables,” but the drunkard’s counterfeit tables present an erroneous vision.

Jesaja stelt vast dat „zij door sterke drank van de weg afdwalen; zij dwalen in het gezicht, zij struikelen in het oordeel. Want alle tafels zijn vol braaksel en vuiligheid, zodat er geen plaats rein is.” De vervalste tafel, die in 1863 werd ingevoerd, die de „zeven tijden” verwijderde en vereiste dat er een verklarend hand-out bij werd gevoegd, vertegenwoordigt de vervalsing van de twee heilige tafels van Habakuk; maar de vervalste „tafels” waarvan de dronkaards zich hebben bediend, zijn vol braaksel, en zij dwalen in het gezicht. Aan de wachters van Habakuk en Jeremia werd gezegd dat zij in het debat over de methodologie het „gezicht” op „tafels” moesten schrijven, maar de vervalste tafels van de dronkaard stellen een onjuist gezicht voor.

> Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.

> Waar geen visioen is, verwildert het volk; maar welgelukzalig is hij die de wet onderhoudt. Spreuken 29:18.

The drunkards of Ephraim have rejected God’s law, but the context of the “debate,” of the battle of the gate, is God’s prophetic law, as represented by the methodology established in the movement of the first and third angels. With Isaiah’s setting in place in the first eight verses of chapter twenty-eight, he then identifies the methodology that is the latter rain, and specifically identifies the drunkards as the “scornful men, that rule” “in Jerusalem.”

De dronkaards van Efraïm hebben Gods wet verworpen, maar de context van het „twistgeding”, van de strijd in de poort, is Gods profetische wet, zoals weergegeven door de methodologie die is vastgesteld in de beweging van de eerste en de derde engel. Nadat Jesaja in de eerste acht verzen van hoofdstuk achtentwintig het kader heeft vastgesteld, identificeert hij vervolgens de methodologie die de late regen is, en duidt hij de dronkaards specifiek aan als de „spotters, die heersen” „in Jeruzalem.”

> Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts. For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little: For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Wherefore hear the word of the Lord, ye scornful men, that rule this people which is in Jerusalem. Because ye have said, We have made a covenant with death, and with hell are we at agreement; when the overflowing scourge shall pass through, it shall not come unto us: for we have made lies our refuge, and under falsehood have we hid ourselves: Therefore thus saith the Lord God, Behold, I lay in Zion for a foundation a stone, a tried stone, a precious corner stone, a sure foundation: he that believeth shall not make haste. Judgment also will I lay to the line, and righteousness to the plummet: and the hail shall sweep away the refuge of lies, and the waters shall overflow the hiding place. And your covenant with death shall be disannulled, and your agreement with hell shall not stand; when the overflowing scourge shall pass through, then ye shall be trodden down by it. Isaiah 28:9–18.

> Wie zal hij kennis leren, en wie zal hij de leer doen verstaan? Hun die van de melk gespeend en van de borsten afgetrokken zijn. Want gebod moet op gebod zijn, gebod op gebod; regel op regel, regel op regel; hier een weinig en daar een weinig. Ja, door stamelende lippen en in een andere tong zal hij tot dit volk spreken. Tot hen heeft hij gezegd: Dit is de rust, waarmee gij de vermoeide rust kunt geven; en dit is de verkwikking; maar zij hebben niet willen horen. Daarom was het woord des Heren voor hen: gebod op gebod, gebod op gebod; regel op regel, regel op regel; hier een weinig en daar een weinig; opdat zij zouden heengaan, achterover vallen, verbreizeld worden, verstrikt raken en gevangen worden. Daarom, hoort het woord des Heren, gij spotters, die over dit volk heerst dat in Jeruzalem is. Omdat gij gezegd hebt: Wij hebben een verbond met de dood gesloten, en met het dodenrijk zijn wij een overeenkomst aangegaan; wanneer de overstelpende gesel zal doortrekken, zal hij tot ons niet komen; want wij hebben de leugen tot onze toevlucht gemaakt, en onder de valsheid hebben wij ons verborgen. Daarom, zo zegt de Heere Heere: Zie, Ik leg in Sion ten grondslag een steen, een beproefde steen, een kostbare hoeksteen, een vast fundament; wie gelooft, zal niet haasten. Ook zal Ik het recht tot richtsnoer stellen, en de gerechtigheid tot paslood; dan zal de hagel de toevlucht der leugen wegvagen, en de wateren zullen de schuilplaats overstromen. Dan zal uw verbond met de dood tenietgedaan worden, en uw overeenkomst met het dodenrijk zal geen stand houden; wanneer de overstelpende gesel zal doortrekken, dan zult gij door hem vertrapt worden. Jesaja 28:9–18.

The “debate” is here defined in terms of “whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine?” The “whom” is addressing the potential students, but the subject is about understanding doctrine, which is knowledge. When the book of Daniel is unsealed, there is an increase of knowledge, representing an increased understanding of the truths of God’s Word. The word “doctrine” means a set of beliefs, principles, teachings, or rules that form a particular system of thought or a body of knowledge. To understand biblical “doctrines” it necessitates a biblical methodology to form the body of knowledge.

Het „debat” wordt hier omschreven in termen van „wie zal hij kennis leren? en wie zal hij de leer doen verstaan?” Het „wie” richt zich tot de potentiële leerlingen, maar het onderwerp betreft het verstaan van de leer, hetgeen kennis is. Wanneer het boek Daniël wordt ontzegeld, is er een vermeerdering van kennis, die een toegenomen begrip van de waarheden van Gods Woord vertegenwoordigt. Het woord „leer” betekent een geheel van overtuigingen, beginselen, leringen of regels die een bepaald denksysteem of een samenhangend geheel van kennis vormen. Om bijbelse „leren” te verstaan, is een bijbelse methodologie vereist om dat geheel van kennis te vormen.

The methodology is identified as “precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little.” The methodology that identified September 11, 2001 as the arrival of the third “Woe” is premised upon bringing the prophetic line of the first “Woe” together with the prophetic line of the second “Woe”, which provides two witnesses of the line of the third “Woe”. That methodology is the test of the “debate” that produces two classes of worshippers, for “the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken.”

De methodologie wordt aangeduid als: „gebod op gebod, gebod op gebod; regel op regel, regel op regel; hier een weinig, en daar een weinig.” De methodologie waarmee 11 september 2001 werd geïdentificeerd als de komst van het derde „Wee”, berust op het samenbrengen van de profetische lijn van het eerste „Wee” met de profetische lijn van het tweede „Wee”, hetgeen twee getuigen verschaft voor de lijn van het derde „Wee”. Die methodologie is de toets van het „twistgesprek” dat twee klassen van aanbidders voortbrengt, want „het woord des Heren was hun: gebod op gebod, gebod op gebod; regel op regel, regel op regel; hier een weinig, en daar een weinig; opdat zij heengingen, en achterover vielen, en verbreizeld werden, en verstrikt en gevangen.”

The five stumbling’s of the scornful men that rule Jerusalem, represents the five foolish virgins. The methodology is clearly a test, for the drunkards of Ephraim rejected Jeremiah’s old paths, refused to hearken to the watchmen’s trumpet warning, produced counterfeit tables, and made a covenant with death; at the very same time that those that wore the crown of the Lord of hosts in the battle of the gate were making a covenant of life.

De vijf struikelingen van de spottende mannen die over Jeruzalem heersen, vertegenwoordigen de vijf dwaze maagden. De methodiek is duidelijk een beproeving, want de dronkaards van Efraïm verwierpen de oude paden van Jeremia, weigerden te luisteren naar de bazuinwaarschuwing van de wachters, brachten vervalste tafels voort en sloten een verbond met de dood, op precies hetzelfde ogenblik dat zij die in de strijd in de poort de kroon van de HEERE der heerscharen droegen, een verbond des levens sloten.

On September 11, 2001, the latter rain, which is the rest and the refreshing, began to fall, and the sealing of the one hundred and forty-four thousand began. It began a debate over the methodology of the drunkards of Ephraim, and the methodology represented by the Elijah messenger. “Many” will fall with the drunkards, but the few that will be chosen are those that wait upon the Lord.

Op 11 september 2001 begon de late regen, die de rust en de verkwikking is, te vallen, en de verzegeling van de honderd vierenveertigduizend begon. Zij zette een debat in gang over de methodologie van de dronkaards van Efraïm en de methodologie die door de boodschapper Elia wordt vertegenwoordigd. „Velen” zullen met de dronkaards vallen, maar de weinigen die gekozen zullen worden, zijn zij die de HEERE verwachten.

> For the Lord spake thus to me with a strong hand, and instructed me that I should not walk in the way of this people, saying, Say ye not, A confederacy, to all them to whom this people shall say, A confederacy; neither fear ye their fear, nor be afraid. Sanctify the Lord of hosts himself; and let him be your fear, and let him be your dread. And he shall be for a sanctuary; but for a stone of stumbling and for a rock of offence to both the houses of Israel, for a gin and for a snare to the inhabitants of Jerusalem. And many among them shall stumble, and fall, and be broken, and be snared, and be taken. Bind up the testimony, seal the law among my disciples. And I will wait upon the Lord, that hideth his face from the house of Jacob, and I will look for him. Isaiah 8:8–17.

> Want de HEERE sprak aldus tot mij met sterke hand en onderwees mij, dat ik niet zou wandelen op de weg van dit volk, zeggende: Gij zult niet zeggen: Een verbond, tot allen tot wie dit volk zal zeggen: Een verbond; en vreest gij hun vrees niet, en wordt niet verschrikt. Heiligt de HEERE der heerscharen Zelf; en laat Híj uw vrees zijn, en laat Híj uw verschrikking zijn. Dan zal Hij tot een heiligdom zijn; maar tot een steen des aanstoots en tot een rots der ergernis voor beide huizen van Israël, tot een strik en tot een val voor de inwoners van Jeruzalem. En velen onder hen zullen struikelen en vallen en verbroken worden, en verstrikt en gevangen worden. Bind de getuigenis toe, verzegel de wet onder mijn discipelen. En ik zal de HEERE verwachten, Die Zijn aangezicht verbergt voor het huis van Jakob, en ik zal op Hem hopen. Jesaja 8:8–17.

Most certainly Isaiah agrees with his own words, so the many that fall in chapter twenty-eight, are the same who fall in chapter eight. In chapter eight we find that their fall occurs in the sealing time, which began on September 11, 2001. The warning of chapter eight is to not walk in the “way” of this people, for they are those who refused to walk in Jeremiah’s way of the old paths, where the latter rain message is located. Those that fall in chapter eight, are those who trust in the confederacy representing the special wine of Babylon, that represents a confederacy of church and state for the purpose of opposing those deemed as heretics. What causes them to stumble in chapter eight, is the stone of stumbling, representing the very first rejection of foundational truth in 1863, the “seven times” of Leviticus twenty-six, which was rejected by the “builders” in 1863. In that rejection they returned to apostate Protestant methodology to reject the message given by angels to William Miller.

Zeer zeker stemt Jesaja met zijn eigen woorden overeen; daarom zijn de velen die in hoofdstuk achtentwintig vallen, dezelfde als degenen die in hoofdstuk acht vallen. In hoofdstuk acht zien wij dat hun val plaatsvindt in de tijd van de verzegeling, die begon op 11 september 2001. De waarschuwing van hoofdstuk acht luidt dat men niet moet wandelen in de „weg” van dit volk, want zij zijn degenen die weigerden te wandelen in Jeremia’s weg van de oude paden, waar de boodschap van de late regen zich bevindt. Degenen die in hoofdstuk acht vallen, zijn degenen die vertrouwen op het verbond, dat de bijzondere wijn van Babylon voorstelt, welke een verbond van kerk en staat voorstelt met het doel zich te verzetten tegen hen die als ketters worden beschouwd. Wat hen in hoofdstuk acht doet struikelen, is de steen des aanstoots, die de allereerste verwerping van fundamentele waarheid in 1863 voorstelt, de „zeven tijden” van Leviticus zesentwintig, die in 1863 door de „bouwlieden” werd verworpen. In die verwerping keerden zij terug tot de afvallige protestantse methodologie om de boodschap te verwerpen die door engelen aan William Miller was gegeven.

In chapter twenty-eight, the rejection of the stone produces the judgment of the overflowing scourge, which is the biblical symbol of the mark of the beast that begins at the Sunday law in the United States, and then floods the entire world. At the Sunday law the covenant that the Adventist church has made with “death” and “hell” shall be swept away. In sweeping away the drunkards of Ephraim’s covenant with death, their “refuge of lies” will be removed. The “refuge of lies,” is represented by the apostle Paul as the lie that brings strong delusion, and the strong delusion that is poured upon the scornful men that rule Jerusalem is in response to their hatred of truth.

In hoofdstuk achtentwintig brengt de verwerping van de steen het oordeel van de overvloeiende gesel voort, hetgeen het bijbelse symbool is van het merkteken van het beest dat begint bij de zondagwet in de Verenigde Staten en zich vervolgens over de gehele wereld uitstort. Bij de zondagwet zal het verbond dat de Adventkerk met „de dood” en „het graf” heeft gesloten, worden weggevaagd. Wanneer het verbond met de dood van Efraïms dronkaards wordt weggevaagd, zal hun „toevlucht der leugen” worden weggenomen. De „toevlucht der leugen” wordt door de apostel Paulus voorgesteld als de leugen die een krachtige dwaling teweegbrengt, en de krachtige dwaling die wordt uitgestort over de spotters die over Jeruzalem regeren, is een antwoord op hun haat jegens de waarheid.

> Even him, whose coming is after the working of Satan with all power and signs and lying wonders, And with all deceivableness of unrighteousness in them that perish; because they received not the love of the truth, that they might be saved. And for this cause God shall send them strong delusion, that they should believe a lie: That they all might be damned who believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness. But we are bound to give thanks alway to God for you, brethren beloved of the Lord, because God hath from the beginning chosen you to salvation through sanctification of the Spirit and belief of the truth: Whereunto he called you by our gospel, to the obtaining of the glory of our Lord Jesus Christ. Therefore, brethren, stand fast, and hold the traditions which ye have been taught, whether by word, or our epistle. 2 Thessalonians 2:9–15.

> hem, wiens komst is naar de werking van de satan, met allerlei kracht en tekenen en leugenachtige wonderen, en met allerlei verleiding der ongerechtigheid in hen die verloren gaan, omdat zij de liefde tot de waarheid niet hebben aangenomen om behouden te worden. En daarom zal God hun een krachtige dwaling zenden, zodat zij de leugen geloven, opdat zij allen veroordeeld worden die de waarheid niet geloofd hebben, maar behagen hebben gehad in de ongerechtigheid. Maar wij zijn verplicht God te allen tijde voor u te danken, broeders, geliefden van de Heere, omdat God u van den beginne verkoren heeft tot zaligheid, in heiliging des Geestes en geloof der waarheid; waartoe Hij u geroepen heeft door ons Evangelie, tot verkrijging van de heerlijkheid van onze Heere Jezus Christus. Zo dan, broeders, staat vast en houdt de overleveringen die u geleerd zijn, hetzij door woord, hetzij door onze brief. 2 Thessalonicenzen 2:9–15.

The “refuge of lies,” which produced the “strong delusion,” ultimately brings the punishment of the soon-coming Sunday law. The apostle Paul identifies the class who do not love the truth, and a class that are sanctified by the truth, thus referencing the two classes in the debate of Habakkuk chapter two. In chapter twenty-nine, Isaiah begins by doubling the word Ariel, which is another name for Jerusalem.

De „toevlucht der leugen”, die de „krachtige dwaling” voortbracht, brengt uiteindelijk de straf van de spoedig komende zondagswet. De apostel Paulus duidt de klasse aan die de waarheid niet liefheeft, en een klasse die door de waarheid geheiligd is, en verwijst daarmee naar de twee klassen in de strijd van Habakuk hoofdstuk twee. In hoofdstuk negenentwintig begint Jesaja met het verdubbelen van het woord Ariël, wat een andere naam voor Jeruzalem is.

> Woe to Ariel, to Ariel, the city where David dwelt! add ye year to year; let them kill sacrifices. Isaiah 29:1.

> Wee Ariel, Ariel, de stad waar David woonde! Voegt jaar tot jaar; laat hen offers slachten. Jesaja 29:1.

The symbolic doubling of “Ariel” (the city of Jerusalem ), is once again condemned by a “woe.” The killing of sacrifices from “year to year” represents the progressive rebellion that began in 1863. The following verses outline the judgment that will take place upon the Seventh-day Adventist church in the period of the Sunday law crisis. In verse nine a “wonder” is identified, that emphasizes the debate of methodology, while also identifying the rebellious condition of Adventism as an element of the message of the Midnight Cry, which is also associated with the second angel as represented by the doubling of “Ariel” in the first verse.

De symbolische verdubbeling van „Ariël” (de stad Jeruzalem) wordt opnieuw door een „wee” veroordeeld. Het doden van slachtoffers van „jaar tot jaar” vertegenwoordigt de voortschrijdende opstand die in 1863 begon. De volgende verzen schetsen het oordeel dat over de Kerk der Zevende-dags Adventisten zal komen in de periode van de zondagswetcrisis. In vers negen wordt een „wonder” aangeduid, dat het debat over de methodologie benadrukt, terwijl tevens de opstandige toestand van het adventisme wordt aangewezen als een element van de boodschap van de Middernachtsroep, die ook met de tweede engel verbonden is, zoals weergegeven door de verdubbeling van „Ariël” in het eerste vers.

> Stay yourselves, and wonder; cry ye out, and cry: they are drunken, but not with wine; they stagger, but not with strong drink. For the Lord hath poured out upon you the spirit of deep sleep, and hath closed your eyes: the prophets and your rulers, the seers hath he covered. And the vision of all is become unto you as the words of a book that is sealed, which men deliver to one that is learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I cannot; for it is sealed: And the book is delivered to him that is not learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I am not learned. Wherefore the Lord said, Forasmuch as this people draw near me with their mouth, and with their lips do honour me, but have removed their heart far from me, and their fear toward me is taught by the precept of men: Therefore, behold, I will proceed to do a marvellous work among this people, even a marvellous work and a wonder: for the wisdom of their wise men shall perish, and the understanding of their prudent men shall be hid. Isaiah 29:9–14.

> Verstomt u en verbaast u; roept luid en schreeuwt: zij zijn dronken, maar niet van wijn; zij wankelen, maar niet van sterke drank. Want de HEERE heeft over u uitgestort een geest van diepe slaap, en Hij heeft uw ogen toegesloten; de profeten en uw oversten, de zieners, heeft Hij bedekt. En het gezicht van dit alles is u geworden als de woorden van een verzegeld boek, dat men geeft aan iemand die geleerd is, zeggende: Lees dit toch; en hij zegt: Ik kan niet, want het is verzegeld. Of men geeft het boek aan iemand die niet geleerd is, zeggende: Lees dit toch; en hij zegt: Ik ben niet geleerd. Daarom zeide de Heere: Omdat dit volk tot Mij nadert met zijn mond en Mij eert met de lippen, maar zijn hart ver van Mij houdt, en hun vreze voor Mij een aangeleerd gebod van mensen is, daarom, zie, Ik zal voortgaan onder dit volk een wonderlijk werk te doen, een wonderlijk werk en een wonder; want de wijsheid van zijn wijzen zal vergaan, en het verstand van zijn verstandigen zal verborgen worden. Jesaja 29:9–14.

In the “debate” that was recorded in chapter twenty-seven, and represents the argument of true methodology versus false methodology, the drunkenness of the scornful men that rule Jerusalem is identified as a blindness that prevents the leadership of Adventism from understanding the book that is sealed. The books of Daniel and Revelation are the same book, and the portion of the book that is unsealed just before probation closes is the Revelation of Jesus Christ. It includes the enigma of the “eighth being of the seven”. It is represented by the “secret” Daniel was given to understand in chapter two. It is the “hidden history” of the Seven Thunders. It is the message of Islam of the third “Woe”, and the message of the “Midnight Cry”.

In het „debat” dat in hoofdstuk zevenentwintig is opgetekend, en dat de tegenstelling tussen ware methodologie en valse methodologie voorstelt, wordt de dronkenschap van de spottende mannen die over Jeruzalem regeren, aangeduid als een blindheid die de leiding van het adventisme verhindert het verzegelde boek te begrijpen. De boeken Daniël en Openbaring zijn hetzelfde boek, en het gedeelte van het boek dat vlak vóór het sluiten van de genadetijd wordt ontzegeld, is de Openbaring van Jezus Christus. Het omvat het raadsel van het „achtste, dat uit de zeven is”. Het wordt voorgesteld door het „geheim” dat Daniël in hoofdstuk twee te verstaan kreeg. Het is de „verborgen geschiedenis” van de Zeven Donderslagen. Het is de boodschap van de islam van het derde „Wee”, en de boodschap van de „Middernachtsroep”.

The single book of Daniel and Revelation is given to those that have been represented by the Sanhedrin in the time of Christ, who symbolize a system of leadership that professes to uphold and defend God’s truth, but ultimately participates in the crucifixion of the Truth. The system typified by the Sanhedrin, is the scornful men that rule Jerusalem. They are given the book that is sealed, and their distinguished, and educated and scholarly response as to what the book means is that they cannot read it, for it is sealed. Then the flock that has been trained to follow only those that are set apart as leaders, are given the same book, and their response is they will only understand it, if the scornful men that rule Jerusalem, the Sanhedrin of the last days, tell them what it means.

Het ene boek van Daniël en Openbaring wordt gegeven aan hen die worden voorgesteld door het Sanhedrin ten tijde van Christus, dat een leiderschapssysteem symboliseert dat belijdt Gods waarheid te handhaven en te verdedigen, maar uiteindelijk deelneemt aan de kruisiging van de Waarheid. Het systeem dat door het Sanhedrin wordt voorgesteld, zijn de spotters die over Jeruzalem heersen. Hun wordt het verzegelde boek gegeven, en hun voorname, geleerde en wetenschappelijke antwoord op de betekenis van het boek is dat zij het niet kunnen lezen, omdat het verzegeld is. Vervolgens wordt aan de kudde die is opgeleid om uitsluitend hen te volgen die als leiders zijn afgezonderd, hetzelfde boek gegeven, en hun antwoord is dat zij het slechts zullen begrijpen, indien de spotters die over Jeruzalem heersen, het Sanhedrin van de laatste dagen, hun zeggen wat het betekent.

The methodology that was given to William Miller, and then to Future for America, is a waymark of prophetic history. It is a waymark that identifies a life and death testing question. Without the correct methodology the message of the latter rain is “as the words of a book that is sealed.” Without the message of the latter rain, the experience produced by the message is impossible to obtain. That methodology is the process of bringing prophetic line upon prophetic line, from here in the Bible, and there in the Bible. The debate over methodology began when the first message was empowered, in both the beginning and ending histories of the last days.

De methodologie die aan William Miller werd gegeven, en vervolgens aan Future for America, is een wegmerk van de profetische geschiedenis. Het is een wegmerk dat een levens- en doodsvraagstuk van beproeving aanduidt. Zonder de juiste methodologie is de boodschap van de late regen „als de woorden van een boek dat verzegeld is.” Zonder de boodschap van de late regen is de ervaring die door die boodschap wordt voortgebracht onmogelijk te verkrijgen. Die methodologie is het proces waarbij profetische lijn op profetische lijn wordt gebracht, van hier in de Bijbel en daar in de Bijbel. Het debat over de methodologie begon toen de eerste boodschap met kracht werd bekleed, zowel in de begin- als in de eindgeschiedenissen van de laatste dagen.

In the beginning history of the Millerite movement the debate began on August 11, 1840, and was repeated at the end of that history in the period of time when the Philadelphian Millerite movement transitioned to the Laodicean Millerite movement. The debate began again in the history of the Laodicean movement of the third angel on September 11, 2001, and it is repeated at the end of that movement when the Laodicean movement of the third angel transitions to the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand. In the beginning test of the Millerites, and the ending test of the Millerites, the test was represented by the methodology of the Elijah messenger. Jesus, as the Alpha and Omega, always illustrates the end with the beginning.

In de beginperiode van de Milleritische beweging begon het debat op 11 augustus 1840, en het werd herhaald aan het einde van die geschiedenis, in de tijdsperiode waarin de Filadelfische Milleritische beweging overging in de Laodiceïsche Milleritische beweging. Het debat begon opnieuw in de geschiedenis van de Laodiceïsche beweging van de derde engel op 11 september 2001, en het wordt herhaald aan het einde van die beweging, wanneer de Laodiceïsche beweging van de derde engel overgaat in de Filadelfische beweging van de honderdvierenveertigduizend. In de begintest van de Millerieten, en in de eindtest van de Millerieten, werd de beproeving voorgesteld door de methodologie van de Elia-boodschapper. Jezus, als de Alfa en de Omega, illustreert altijd het einde door middel van het begin.

The methodology of bringing line upon line is what we will now employ as we take up our consideration of Daniel chapters four and five in the next article.

De methode om regel op regel te brengen, is wat wij nu zullen toepassen wanneer wij in het volgende artikel onze beschouwing van Daniël hoofdstukken vier en vijf ter hand nemen.

> “No one has a true message fixing the time when Christ is to come or not to come. Be assured that God gives no one authority to say that Christ delays His coming five years, ten years, or twenty years. ‘Be ye also ready: for in such an hour as ye think not the Son of man cometh’ (Matthew 24:44). This is our message, the very message that the three angels flying in the midst of heaven are proclaiming. The work to be done now is that of sounding this last message of mercy to a fallen world. A new life is coming from heaven and taking possession of all God’s people. But divisions will come in the church. Two parties will be developed. The wheat and tares grow up together for the harvest.

> ‘Niemand heeft een ware boodschap die de tijd vaststelt waarop Christus zal komen of niet zal komen. Wees ervan verzekerd dat God niemand autoriteit verleent om te zeggen dat Christus Zijn komst vijf jaar, tien jaar of twintig jaar uitstelt. “Weest gij dan ook bereid; want op een uur waarop gij het niet meent, komt de Zoon des mensen” (Mattheüs 24:44). Dit is onze boodschap, juist de boodschap die de drie engelen die midden aan de hemel vliegen, verkondigen. Het werk dat nu gedaan moet worden, is dat van het doen weerklinken van deze laatste boodschap van barmhartigheid aan een gevallen wereld. Een nieuw leven komt uit de hemel en neemt bezit van al Gods volk. Maar er zullen verdeeldheden in de gemeente komen. Twee partijen zullen zich vormen. De tarwe en het onkruid groeien samen op tot aan de oogst.

> “The work will grow deeper and become more earnest to the very close of time. And all who are laborers together with God will contend most earnestly for the faith once delivered to the saints. They will not be turned from the present message, which is already lightening the earth with its glory. Nothing is worth contending for but the glory of God. The only rock that will stand is the Rock of Ages. The truth as it is in Jesus is the refuge in these days of error….

> “Het werk zal dieper gaan en steeds ernstiger worden tot vlak aan het einde der tijden. En allen die medearbeiders met God zijn, zullen met de grootste ernst strijden voor het geloof dat eenmaal aan de heiligen is overgeleverd. Zij zullen zich niet laten afbrengen van de tegenwoordige boodschap, die de aarde reeds verlicht met haar heerlijkheid. Niets is het waard om voor te strijden dan de heerlijkheid van God. De enige Rots die stand zal houden, is de Rots der eeuwen. De waarheid zoals zij is in Jezus is in deze dagen van dwaling de toevlucht.…

> “Prophecy has been fulfilling, line upon line. The more firmly we stand under the banner of the third angel’s message, the more clearly shall we understand the prophecy of Daniel; for the Revelation is the supplement of Daniel. The more fully we accept the light presented by the Holy Spirit through the consecrated servants of God, the deeper and surer, even as the eternal throne, will appear the truths of ancient prophecy; we shall be assured that men of God spake as they were moved upon by the Holy Ghost. Men must themselves be under the influence of the Holy Spirit in order to understand the Spirit’s utterances through the prophets. These messages were given, not for those that uttered the prophecies, but for us who are living amid the scenes of their fulfillment.

> „De profetie is zich aan het vervullen, regel op regel. Hoe vaster wij staan onder de banier van de boodschap van de derde engel, des te duidelijker zullen wij de profetie van Daniël verstaan; want de Openbaring is de aanvulling op Daniël. Hoe vollediger wij het licht aannemen dat door de Heilige Geest via de toegewijde dienstknechten van God wordt voorgehouden, des te dieper en zekerder, ja, even standvastig als de eeuwige troon, zullen de waarheden van de oude profetie verschijnen; wij zullen verzekerd zijn dat heilige mannen Gods hebben gesproken, gedreven door de Heilige Geest. Mensen moeten zelf onder de invloed van de Heilige Geest staan om de uitspraken van de Geest door de profeten te verstaan. Deze boodschappen werden gegeven, niet voor hen die de profetieën uitspraken, maar voor ons, die leven te midden van de taferelen van hun vervulling.״

> “I would not feel that I could present these things, if the Lord had not given me this work to do. There are others besides yourself, and more than one or two, who like you think they have new light, and are all ready to present it to the people. But it would be pleasing to God for them to accept the light already given and walk in it, and base their faith upon the Scriptures, which sustain the positions held by the people of God for many years. The everlasting gospel is to be proclaimed by human agents. We are to sound the messages of the angels which are represented as flying in the midst of heaven, with the last warning to a fallen world. If we are not called upon to prophesy, we are called to believe the prophecies, and to cooperate with God in giving light to other minds. This we are trying to do.” Selected Messages, book 2, 113, 114.

> „Ik zou niet menen dat ik deze dingen kon voorleggen, indien de Heere mij dit werk niet had opgedragen. Er zijn ook anderen behalve uzelf, en meer dan één of twee, die evenals u menen dat zij nieuw licht hebben, en geheel bereid zijn het aan het volk voor te leggen. Maar het zou Gode welgevallig zijn indien zij het reeds gegeven licht aannamen en daarin wandelden, en hun geloof grondvestten op de Schriften, die de standpunten ondersteunen welke het volk van God gedurende vele jaren heeft ingenomen. Het eeuwige evangelie moet door menselijke werktuigen worden verkondigd. Wij moeten de boodschappen doen weerklinken van de engelen die worden voorgesteld als vliegende in het midden des hemels, met de laatste waarschuwing aan een gevallen wereld. Indien wij niet geroepen zijn om te profeteren, dan zijn wij geroepen om de profetieën te geloven en met God samen te werken in het geven van licht aan andere geesten. Dit trachten wij te doen.” Selected Messages, boek 2, 113, 114.

Back to Articles