Article

# Het boek Daniël - Nummer honderddrieëndertig

Het onthullen van het profetische weefsel: Inzichten in de verzegelingstijd van de 144.000

Author

Jeff Pippenger

Published

March 13, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

Alle profeten stemmen met elkaar overeen, en zij getuigen allen meer in het bijzonder over het einde van de wereld dan over de dagen waarin zij leefden. Hun getuigenis dient te worden toegepast in de profetische periode van de verzegelingstijd van de honderd vierenveertigduizend, want daar treedt de uitwerking van elk gezicht op. Jesaja werd in hoofdstuk zes in een gezicht toegestaan in het Allerheiligste te zien, gedurende de periode van de verzegelingstijd van de honderd vierenveertigduizend, waar hij Gods heerlijkheid zag. Wij weten dat dit na 11 september 2001 was, want hij hoorde de engelen in vers drie verklaren dat de aarde toen vol was van Zijn heerlijkheid.

> “Toen God op het punt stond Jesaja met een boodschap tot Zijn volk te zenden, liet Hij de profeet eerst in een visioen blikken in het heilige der heiligen binnen het heiligdom. Plotseling scheen de poort en het binnenste voorhangsel van de tempel opgeheven of weggenomen te worden, en het werd hem vergund naar binnen te zien, in het heilige der heiligen, waar zelfs de voeten van de profeet niet mochten binnengaan. Voor hem verhief zich een visioen van Jehovah, zittend op een hoge en verheven troon, terwijl de zoom van Zijn heerlijkheid de tempel vervulde. Rondom de troon waren serafs, als wachters rondom de grote Koning, en zij weerkaatsten de heerlijkheid die hen omgaf. Terwijl hun lofzangen weerklonken in diepe tonen van aanbidding, beefden de posten van de poort, alsof zij door een aardbeving werden geschokt. Met lippen die niet door zonde verontreinigd waren, stortten deze engelen de lof van God uit. ‘Heilig, heilig, heilig is de HEERE der heerscharen,’ riepen zij; ‘de ganse aarde is van Zijn heerlijkheid vol.’ [Zie Jesaja 6:1–8.]”

> ‘De serafim rondom de troon zijn zó vervuld van eerbiedige ontzag terwijl zij de heerlijkheid van God aanschouwen, dat zij zichzelf geen ogenblik met bewondering bezien. Hun lof geldt de Heere der heerscharen. Wanneer zij in de toekomst zien, wanneer de gehele aarde met Zijn heerlijkheid vervuld zal zijn, wordt het triomferende lied van de een naar de ander weerklonken in welluidende zang: “Heilig, heilig, heilig is de Heere der heerscharen.” Zij zijn volkomen tevreden God te verheerlijken; verblijvend in Zijn tegenwoordigheid, onder de glimlach van Zijn goedkeuring, verlangen zij naar niets meer. In het dragen van Zijn beeld, in het doen van Zijn wil, in het aanbidden van Hem, is hun hoogste verlangen vervuld.’ Gospel Workers, 21.

In overeenstemming met Jesaja werd ook de profeet Ezechiël toegestaan in het Allerheiligste te zien. Het visioen van Ezechiël begon in hoofdstuk één, vers één.

> En het geschiedde in het dertigste jaar, in de vierde maand, op de vijfde dag van de maand, toen ik te midden van de ballingen was aan de rivier Kebar, dat de hemelen geopend werden en ik gezichten van God zag. Ezechiël 1:1.

Zijn visioen loopt nog verscheidene hoofdstukken door en is een voortzetting van hetzelfde visioen in hoofdstuk acht en negen, waarin de verzegeling van de honderdvierenvierenveertigduizend wordt aangeduid. Wij weten dit door zijn zorgvuldige getuigenis.

> En het geschiedde in het zesde jaar, in de zesde maand, op de vijfde dag van de maand, terwijl ik in mijn huis zat en de oudsten van Juda vóór mij zaten, dat daar de hand van de Heere HEERE op mij viel. Toen zag ik, en zie, een gedaante als de verschijning van vuur: van wat zijn lendenen scheen te zijn en neerwaarts was het vuur; en van zijn lendenen opwaarts als de verschijning van glans, als de kleur van barnsteen. En Hij strekte iets uit in de vorm van een hand en greep mij bij een lok van mijn hoofd; en de Geest hief mij op tussen de aarde en de hemel, en bracht mij in gezichten Gods naar Jeruzalem, naar de ingang van de binnenste poort die naar het noorden ziet, waar de zetel was van het beeld der naijver, dat tot naijver verwekt. En zie, de heerlijkheid van de God van Israël was daar, overeenkomstig het gezicht dat ik in de vlakte gezien had. Ezechiël 8:1–4.

Het visioen van hoofdstuk acht en negen, dat de twee groepen aanwijst die gevormd worden tijdens de verzegeling van de honderdvierenveertigduizend, was „overeenkomstig het visioen dat” Ezechiël had gezien „in de vlakte”. Het visioen dat hij in de vlakte had gezien, wordt in hoofdstuk drie geïdentificeerd.

> En de hand des Heeren was daar op mij; en Hij zeide tot mij: Sta op, ga uit naar de vlakte, en Ik zal daar met u spreken. Toen stond ik op en ging uit naar de vlakte; en zie, de heerlijkheid des Heeren stond daar, gelijk de heerlijkheid die ik zag bij de rivier Chebar; en ik viel op mijn aangezicht. Ezechiël 3:22, 23.

Ezechiëls visioen van de „vlakte” was als de „heerlijkheid die” Ezechiël „zag aan de rivier de Kebar”, en dat was het visioen van hoofdstuk één, vers één. Het visioen van de verzegeling in hoofdstuk negen en het visioen van de „vlakte” waren eenvoudig voortzettingen van het visioen bij de rivier de Kebar. Het was een visioen van de heerlijkheid van God in het Allerheiligste, gedurende de verzegeling van de honderd vierenveertigduizend, evenals Jesaja’s visioen dat was. Jesaja’s visioen identificeerde Gods werk van het doen opstaan van boodschappers gedurende de tijd van de verzegeling, en in hoofdstuk twee en drie identificeert Ezechiël juist dat werk in groter detail dan Jesaja, want hij beeldt een boodschapper uit die een boodschap moet brengen aan het Laodiceïsche adventisme, en om de boodschap te begrijpen die hij moet brengen aan het weerspannige volk dat wordt voorbijgegaan, wordt Ezechiël bevolen het kleine boek te eten, dat in de hand van de Engel was toen Hij neerdaalde op 11 september 2001.

> Voorts zei Hij tot mij: Mensenkind, eet wat gij vindt; eet deze boekrol, en ga, spreek tot het huis van Israël. Toen opende ik mijn mond, en Hij gaf mij die boekrol te eten. En Hij zei tot mij: Mensenkind, laat uw buik eten en vul uw ingewand met deze boekrol die Ik u geef. Toen at ik die; en zij was in mijn mond als honing, zoet van smaak. En Hij zei tot mij: Mensenkind, ga, begeef u naar het huis van Israël, en spreek met Mijn woorden tot hen. Want gij zijt niet gezonden tot een volk met een onverstaanbare spraak en een moeilijke taal, maar tot het huis van Israël; niet tot vele volken met een onverstaanbare spraak en een moeilijke taal, wier woorden gij niet kunt verstaan. Voorzeker, indien Ik u tot hen gezonden had, zouden zij naar u geluisterd hebben. Maar het huis van Israël zal niet naar u luisteren; want zij willen niet naar Mij luisteren: want het gehele huis van Israël is hard van voorhoofd en hard van hart. Zie, Ik heb uw aangezicht sterk gemaakt tegenover hun aangezichten, en uw voorhoofd sterk tegenover hun voorhoofden. Als een diamant, harder dan vuursteen, heb Ik uw voorhoofd gemaakt; vrees hen niet, en wees niet ontsteld over hun blikken, al zijn zij een weerspannig huis. Ezechiël 3:1–9.

Een heiden in de Bijbel is een vreemdeling, en een vreemdeling spreekt een vreemde taal. Ezechiël werd gezonden tot het huis van het moderne Israël, dat in de verzegelingstijd de Laodiceaanse Kerk der Zevende-dags Adventisten is, die wordt voorbijgegaan. De boodschap gedurende de verzegelingstijd van de honderd vierenveertigduizend is voor Gods kerk, die eerst geoordeeld wordt, en vervolgens, bij de spoedig komende zondagwet, roept de tweede stem van Openbaring hoofdstuk achttien Gods heidense kudde uit Babylon. Wanneer Jesaja in hoofdstuk zes hen vertegenwoordigt die de roeping aanvaarden om met de Laodiceaanse boodschap gezonden te worden tot het opstandige huis, wordt hij van tevoren gewaarschuwd dat zij een volk zijn dat ziende niet waarneemt en horende niet begrijpt. Jesaja tekent juist dat kenmerk op dat Jezus uit Jesaja, hoofdstuk zes, aanhaalde toen Hij datzelfde kenmerk toeschreef aan de kibbelende Joden die in de geschiedenis van Christus werden voorbijgegaan.

In hoofdstuk twaalf bedient Ezechiël zich eveneens van exact dezelfde terminologie, en plaatst daarmee hoofdstuk twaalf uitdrukkelijk in de verzegelingstijd van de honderd vierenveertigduizend.

> Ook kwam het woord des HEEREN tot mij, zeggende: Mensenkind, gij woont te midden van een wederspannig huis, dat ogen heeft om te zien, en niet ziet; zij hebben oren om te horen, en horen niet; want zij zijn een wederspannig huis. Ezechiël 12:1, 2.

Ezechiël hoofdstuk twaalf duidt de verzegelingstijd van de honderdvierenveertigduizend aan, en daarbij richt het zich tot de valse boodschap van de late regen die wordt aangeboden door de dronkaards van Efraïm, die heersen over het volk van Jeruzalem, de dronkaards die het verzegelde boek niet kunnen lezen. Hun valse boodschap van de late regen berust op het ver in de toekomst plaatsen van de profetische gezichten van Gods Woord.

In de verzen drie tot en met vijftien krijgt Ezechiël de opdracht om uit te beelden dat Gods volk in gevangenschap naar Babylon gaat. De gevangenschap in Babylon vertegenwoordigt de spoedig komende zondagswet, en vervolgens wijst hij in de verzen zestien tot en met twintig op de hongersnood die gepaard gaat met de verwoesting van de steden, welke begint op het uur van de grote aardbeving, hetgeen de spoedig komende zondagswet is. De voordelen van het leven op het platteland gedurende die crisistijd worden daar voorgesteld, en vervolgens hebben wij in de verzen eenentwintig tot en met achtentwintig de passage die in de Milleritische geschiedenis als tegenwoordige waarheid werd erkend. De passage wordt woord voor woord aangehaald in The Great Controversy in de beschrijving van de Milleritische geschiedenis in het boek.

> En het woord des HEEREN kwam tot mij, zeggende: Mensenkind, wat is dat voor een spreekwoord dat gij in het land Israëls hebt, zeggende: De dagen worden verlengd, en elk gezicht faalt? Zeg hun daarom: Zo zegt de Heere HEERE: Ik zal dit spreekwoord doen ophouden, en men zal het in Israël niet meer als spreekwoord gebruiken; maar zeg tot hen: De dagen zijn nabij, en de vervulling van elk gezicht. Want er zal geen ijdel gezicht noch vleiende waarzegging meer zijn binnen het huis Israëls. Want Ik ben de HEERE: Ik zal spreken, en het woord dat Ik spreken zal, zal geschieden; het zal niet langer uitgesteld worden; want in uw dagen, o wederspannig huis, zal Ik het woord spreken en het volbrengen, spreekt de Heere HEERE. Wederom kwam het woord des HEEREN tot mij, zeggende: Mensenkind, zie, die van het huis Israëls zeggen: Het gezicht dat hij ziet, is voor vele dagen die nog komen moeten, en hij profeteert van tijden die ver weg zijn. Zeg daarom tot hen: Zo zegt de Heere HEERE: Geen van Mijn woorden zal nog langer uitgesteld worden, maar het woord dat Ik gesproken heb, zal geschieden, spreekt de Heere HEERE. Ezechiël 12:21–28.

De valse boodschap van de late regen die wordt gebracht in de verzegelingstijd van de honderd vierenveertigduizend, beweert: “de dagen worden verlengd, en ieder gezicht faalt.” Immers, hebben die boodschappers, voorgesteld door Mozes, Elia, Ezechiël, Jesaja en Johannes, dan niet gefaald in hun voorspelling van 18 juli 2020? De boodschap van de Laodiceïsche Adventist in die tijd is: “het gezicht dat hij ziet, is voor vele dagen die nog komen moeten, en hij profeteert van tijden die ver weg zijn.” In die geschiedenis zal niet alleen ieder gezicht in vervulling gaan, maar de boodschapper moet ook tot het verloren huis van het moderne Israël zeggen: “Zo zegt de Heere HEERE,” “Ik zal” het valse “spreekwoord” van het Laodiceïsche adventisme “doen ophouden.” Zeg hun: “De dagen zijn nabij, en de vervulling van ieder gezicht.” “Geen van mijn woorden zal nog langer worden uitgesteld, maar het woord dat Ik gesproken heb, zal geschieden, spreekt de Heere HEERE.”

De boodschap aan Laodicea vereist dat de boodschap aanwijst dat de dagen nabij zijn waarin de uitwerking van ieder gezicht zal plaatsvinden, en die dagen zijn de dagen van de verzegeling van de honderd vierenveertigduizend. Het wezenlijke punt dat in de passage niet over het hoofd mag worden gezien, is dat God rechtstreeks verklaart dat in de „dagen”, die de periode van de verzegelingstijd vertegenwoordigen, Hij het „ijdel gezicht” van het Laodiceïsche adventisme, hun „vleiende waarzeggerij” en hun nagemaakte „spreuk” zal doen ophouden. God doet hun vervalste boodschap van de late regen ophouden vóór de spoedig komende zondagswet, want Hij doet haar ophouden in de dagen die Hij aanspreekt. Hij doet haar ophouden door de ware boodschap van de late regen te bevestigen, terwijl Hij hen verheft die ertoe zijn uitverkoren het banier te zijn bij de spoedig komende zondagswet. Die uitverkorenen worden verzegeld vóór de „aardbeving”.

De andere wijze waarop Hij het ijdele spreekwoord van de nagemaakte boodschap van de late regen doet ophouden, is door de komst van de onverwachte en toenemende oordelen van God, die als een overweldigende verrassing komen over de kinderen der duisternis, maar deel uitmaken van juist die boodschap die de kinderen des lichts zullen hebben voorzegd. De geschiedenis waarin wij thans binnentreden, staat op het punt met Gods oordelen te worden geconfronteerd. Die oordelen worden herhaaldelijk in Gods Woord voorgesteld, en de periode van de verzegeling, die op 11 september 2001 begon, is de plaats waar elk gezicht, met inbegrip van de gezichten van Gods oordelen, moet aankomen, want Zijn Woord faalt nooit.

In eerdere artikelen hebben wij aangetoond dat de eerste drie hoofdstukken in het boek Daniël de drie-engelenboodschap van Openbaring hoofdstuk veertien vertegenwoordigen. Hoofdstuk twee is de boodschap van de tweede engel en is daarom een illustratie van de tweede beproeving in de verzegelingsperiode. De eerste beproeving was hoofdstuk één, en dat was de voedingsbeproeving of iemand zou kiezen voor hemels voedsel of voor het voedsel van Babylon. Hoofdstuk twee werd voorgesteld door de verborgen waarheid in Nebukadnezars droom van het beeld van beesten, die koninkrijken zijn.

Daniël twee vertegenwoordigt de beproeving van het beeld van het beest tijdens de verzegeling van de honderdvierenvijftigduizend, en het bevat een inzicht dat verborgen is, want Nebukadnezar was niet in staat zich de droom te herinneren. Het vertegenwoordigt een verborgen waarheid die in de geschiedenis van de honderdvierenvijftigduizend wordt ontsloten, en een verborgen waarheid aangaande de koninkrijken van de Bijbelse profetie die in het beeld worden voorgesteld. Het vormde een beproeving op leven en dood voor Daniël en de drie waardigen, en eveneens voor de Chaldeeuwse wijzen die van het Babylonische voedsel aten.

Aan Ellen White werd getoond dat het beeld van het beest gevormd zou worden „voordat de genadetijd sluit, want het is de grote beproeving voor het volk van God, waardoor hun eeuwige bestemming beslist zal worden.” De verborgen droom van Nebukadnezar stelt die beproeving voor. De verborgen waarheid van het beeld die in deze dagen is geopenbaard, nu de uitwerking van ieder gezicht niet langer wordt uitgesteld, is dat Jezus, als Alpha en Omega, in de eerste en de laatste verwijzingen naar de koninkrijken van de Bijbelse profetie heeft aangeduid dat het achtste beest uit de zeven is.

Het achtste beest van Openbaring hoofdstuk zeventien, dat uit de zeven is, is de pauselijke macht die op de troon van de aarde is teruggekeerd, en het dieper verborgen geheim dat is geopenbaard, is dat, terwijl de Verenigde Staten in deze natie een beeld van het beest vormen, zij ook het verschijnsel van het achtste zal vertegenwoordigen, dat uit de zeven is. De zesde president sinds de tijd van het einde in 1989, die de rijke president is die het gehele rijk van de draak in beroering bracht, ontving in 2020 een dodelijke politieke wond uit de hand van de progressieve, woke, liberale globalisten, toen de Republikeinse hoorn in de straten werd vermoord door het atheïstische beest van Openbaring hoofdstuk elf.

Tegelijkertijd ontving de beweging van de derde engel op 18 juli 2020 een dodelijke wond door toedoen van het atheïstische beest van Openbaring hoofdstuk elf. Die beweging had bestaan uit Laodiceaanse Zevendedagsadventisten, en in 2023 werd de beweging opgericht als de Filadelfische beweging van de derde engel. Beide horens werden in 2020 gedood, en beide horens staan na drieënhalve symbolische dagen weer op. De vorming van het politieke beeld van het beest bestaat uit de vereniging van Kerk en Staat in de Verenigde Staten, en het beest waarvan zij in de laatste dagen een beeld maken, is het achtste beest, dat uit de zeven is. Wanneer het beeldbeest in de Verenigde Staten wordt gevormd, zal het juist die profetische eigenschap van het achtste beest van Rome bezitten.

Wanneer de beproeving van het beeld van het beest aan de ware protestantse hoorn wordt vervuld, zullen zij die de profetische waarheden erkennen die verbonden zijn met de vorming van het beeld van het beest in beide horens van het beest uit de aarde, voor de eeuwigheid verzegeld worden met het beeld van Christus. Die dwaze maagden die het ijdele en vleiende visioen hebben aanvaard, zullen voor de eeuwigheid het beeld van het beest hebben gevormd.

> “Dit was het wat de profeet Ezechiël zag toen voor zijn verbaasde blik symbolen werden uitgebeeld die een Macht openbaarden die de aangelegenheden van aardse heersers bestuurt. Wielen die elkaar doorkruisten, werden bewogen door vier levende wezens. Hoog boven dit alles ‘was er iets dat geleek op een troon, die er uitzag als saffier; en boven wat op een troon geleek, was een gedaante die eruitzag als een mens.’ Ezechiël 1:26.”

> „De wielen, zo ingewikkeld dat zij op het eerste gezicht in verwarring schenen te verkeren, bewogen zich in volmaakte harmonie. Hemelse wezens dreven die wielen voort. Het gecompliceerde spel der menselijke gebeurtenissen staat onder goddelijke leiding. Te midden van de strijd en het rumoer der volken bestuurt Hij, die boven de cherubs troont, nog altijd de aangelegenheden van deze aarde. Aan elke natie en ieder individu heeft God een plaats toegewezen in Zijn grote plan. Tegenwoordig bepalen mensen en volken door hun eigen keuze hun bestemming, en God bestuurt dit alles zó, dat Zijn voornemens worden volbracht.

> „De profetieën die de grote IK BEN in Zijn Woord heeft gegeven, zeggen ons waar wij ons bevinden in de voortgang der eeuwen. Alles wat de profetie tot op de huidige tijd heeft voorzegd, is op de bladzijden van de geschiedenis nagespeurd, en alles wat nog moet komen, zal in zijn orde worden vervuld.

> “De tekenen der tijden verkondigen dat wij op de drempel staan van grote en plechtige gebeurtenissen. Alles in onze wereld is in beroering. De Heiland heeft geprofeteerd van gebeurtenissen die aan Zijn komst zullen voorafgaan: ‘En gij zult horen van oorlogen en geruchten van oorlogen…. Want het ene volk zal tegen het andere volk opstaan, en het ene koninkrijk tegen het andere koninkrijk; en er zullen hongersnoden, pestilentiën en aardbevingen zijn in verscheidene plaatsen.’ Matteüs 24:6, 7. Regeerders en staatslieden erkennen dat er iets groots en beslissends op het punt staat plaats te vinden—dat de wereld aan de rand staat van een ontzaglijke crisis.”

> ‘De Bijbel, en alleen de Bijbel, geeft een juist inzicht in gebeurtenissen die reeds hun schaduwen vooruitwerpen, terwijl het geluid van hun nadering de aarde doet beven en de harten der mensen van vrees doet bezwijken. “Zie, de HEERE zal de aarde ledig maken en haar verwoesten, en Hij zal haar oppervlak omkeren en haar inwoners verstrooien.” “Want zij hebben de wetten overtreden, de inzettingen geschonden, het eeuwige verbond verbroken. Daarom verteert een vloek de aarde, en haar inwoners boeten voor hun schuld.” Jesaja 24:1, 5, 6, RSV.

> „Ach! Want die dag is groot, zodat geen daaraan gelijk is; het is de tijd van Jakobs benauwdheid; maar hij zal daaruit verlost worden.” Jeremia 30:7.

> „Omdat gij de HEERE, Die mijn toevlucht is, ja, de Allerhoogste, tot uw woning hebt gemaakt, zal u geen kwaad overkomen, en geen plaag zal uw tent naderen.” Psalm 91:9, 10.

> „God zal Zijn kerk niet in de steek laten in het uur van haar grootste gevaar. Hij heeft verlossing beloofd. De beginselen van Zijn koninkrijk zullen geëerd worden door allen onder de zon.” Historical Sketches 277–279.

Het „gecompliceerde spel van menselijke gebeurtenissen” is wat werd voorgesteld door de raderen die de raderen doorkruisten in Ezechiëls visioen van het Allerheiligste, gedurende de verzegelingstijd. Die gebeurtenissen staan onder goddelijke beheersing, want die gebeurtenissen zijn de vervulling van al de visioenen van Gods Woord, die hun uiteindelijke en volmaakte uitwerking vinden in de verzegelingstijd. Er is een „geluid” dat „een ontzagwekkende crisis” aanduidt die de „wereld op het punt staat” te verwezenlijken. Dat „geluid” doet „de aarde beven en de harten der mensen bezwijken van vrees.” Zowel het beven van de aarde als het doen bezwijken van de harten der mensen van vrees zijn symbolen van het geluid van de zevende en laatste Bazuin, die het derde wee is.

Het vertoornen van de volken door de islam van het derde wee is als een vrouw in barensnood en stelt aldus een toenemende, escalerende crisis voor. Die escalerende crisis begon op 11 september 2001; en op 7 oktober 2023 trof de volgende hevige wee, en omdat Gods Woord nooit faalt, komt de volgende barenswee zeer spoedig, en zij zal nog verwoestender zijn. Woont u nog steeds in een stad?

Wij zullen deze studie in het volgende artikel voortzetten.

> „Voor de profeet leken het rad in het midden van een rad en de verschijning van de levende wezens die daarmee verbonden waren, alles ingewikkeld en onverklaarbaar. Maar de hand van de Oneindige Wijsheid wordt gezien te midden van de raderen, en volmaakte orde is het resultaat van haar werk. Elk rad, geleid door de hand van God, werkt in volmaakte harmonie met elk ander rad. Mij is getoond dat menselijke werktuigen geneigd zijn naar te veel macht te streven en te trachten het werk zelf te beheersen. Zij laten de Heere God, de Machtige Werker, in hun methoden en plannen te veel buiten beschouwing en vertrouwen Hem niet alles toe met betrekking tot de voortgang van het werk. Niemand moet zich ook maar een ogenblik inbeelden dat hij in staat is die dingen te besturen die toebehoren aan de grote IK BEN. God bereidt in Zijn voorzienigheid een weg, zodat het werk door menselijke werktuigen kan worden gedaan. Laat dan ieder mens op zijn post van plicht staan, om voor deze tijd zijn deel te vervullen en te weten dat God zijn Onderwijzer is.” Testimonies, deel 9, 259.

Back to Articles