Article

# The Book of Daniel - Number Fifty-Nine

Het Boek Daniël - Nummer Negenenvijftig

Unveiling the Final Prophetic Secret: The Climactic Unsealing by the Lion of the Tribe of Judah

Onthulling van het Laatste Profetische Geheim: De Beslissende Ontzegeling door de Leeuw uit de Stam van Juda

Author

Jeff Pippenger

Published

January 23, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

Just before the close of probation the final prophetic secret is unsealed by the Lion of the tribe of Judah, and it is the wise who understand the increase of knowledge that is produced by that unsealing. Two witnesses in Revelation cast a light on part of what is unsealed at that time.

Vlak vóór het einde van de genadetijd wordt het laatste profetische geheim ontsloten door de Leeuw uit de stam van Juda, en het zijn de wijzen die de toename van kennis verstaan die door die ontsluiting wordt voortgebracht. Twee getuigen in Openbaring werpen licht op een deel van wat in die tijd wordt ontsloten.

> Here is wisdom. Let him that hath understanding count the number of the beast: for it is the number of a man; and his number is Six hundred threescore and six. … And here is the mind which hath wisdom. The seven heads are seven mountains, on which the woman sitteth. Revelation 13:18, 17:9.

> Hier is de wijsheid. Wie verstand heeft, berekene het getal van het beest; want het is een menselijk getal, en zijn getal is zeshonderd zesenzestig. … En hier is het verstand dat wijsheid heeft. De zeven koppen zijn zeven bergen, waarop de vrouw zit. Openbaring 13:18, 17:9.

The “last power that is to wage war against the church and the law of God, was symbolized by a beast with lamblike horns,” is the United States. It is the sixth kingdom of Bible prophecy, and the structure of its kingdom is the same structure (image), as was the fifth kingdom of Bible prophecy. It becomes a kingdom of the Church ruling over the State, and then forces the entire earth to accept that very arrangement. The combination of Church and State is fully developed in the United States at the soon-coming Sunday law.

De „laatste macht die oorlog zal voeren tegen de kerk en de wet van God, werd gesymboliseerd door een beest met lamachtige horens,” is de Verenigde Staten. Het is het zesde koninkrijk van de Bijbelse profetie, en de structuur van zijn koninkrijk is dezelfde structuur (beeld) als die van het vijfde koninkrijk van de Bijbelse profetie. Het wordt een koninkrijk waarin de Kerk over de Staat heerst, en dwingt vervolgens de gehele aarde om juist diezelfde ordening te aanvaarden. De vereniging van Kerk en Staat komt in de Verenigde Staten volledig tot ontwikkeling bij de spoedig komende zondagswet.

> “The ‘image to the beast’ represents that form of apostate Protestantism which will be developed when the Protestant churches shall seek the aid of the civil power for the enforcement of their dogmas. The ‘mark of the beast’ still remains to be defined.” The Great Controversy, 445.

> „Het ‘beeld van het beest’ stelt die vorm van afvallig protestantisme voor die zich zal ontwikkelen wanneer de protestantse kerken de hulp van de burgerlijke overheid zullen inroepen om hun dogma’s te doen handhaven. Het ‘merkteken van het beest’ moet nog nader worden omschreven.” The Great Controversy, 445.

The image of the beast and the mark of the beast are two different symbols, yet it is at the Sunday law that the image of the beast reaches its full development.

Het beeld van het beest en het merkteken van het beest zijn twee verschillende symbolen, maar juist bij de zondagswet bereikt het beeld van het beest zijn volle ontwikkeling.

> “The enforcement of Sundaykeeping on the part of Protestant churches is an enforcement of the worship of the papacy—of the beast. Those who, understanding the claims of the fourth commandment, choose to observe the false instead of the true Sabbath are thereby paying homage to that power by which alone it is commanded. But in the very act of enforcing a religious duty by secular power, the churches would themselves form an image to the beast; hence the enforcement of Sundaykeeping in the United States would be an enforcement of the worship of the beast and his image.” The Great Controversy, 448, 449.

> „De handhaving van de zondagsviering door protestantse kerken is een handhaving van de aanbidding van het pausdom — van het beest. Zij die, terwijl zij de aanspraken van het vierde gebod begrijpen, ervoor kiezen de valse in plaats van de ware sabbat te onderhouden, brengen daardoor hulde aan die macht door welke alleen dit wordt geboden. Maar juist door een godsdienstige plicht met wereldlijke macht af te dwingen, zouden de kerken zelf een beeld voor het beest vormen; vandaar dat de handhaving van de zondagsviering in de Verenigde Staten een handhaving zou zijn van de aanbidding van het beest en zijn beeld.” The Great Controversy, 448, 449.

At the Sunday law, the Constitution of the United States is fully overthrown and the nation has separated fully from righteousness. Then, under the full control of Satan the United States forces the world to accept the same Church and State system that has just been established in the United States. The world government is the United Nations and the Roman church is the Church that rules over the relationship.

Bij de zondagswet wordt de Grondwet van de Verenigde Staten volledig omvergeworpen en heeft de natie zich volledig van de gerechtigheid afgescheiden. Dan dwingen de Verenigde Staten, onder de volledige heerschappij van Satan, de wereld hetzelfde stelsel van Kerk en Staat te aanvaarden dat zojuist in de Verenigde Staten is opgericht. De wereldregering is de Verenigde Naties en de Roomse Kerk is de Kerk die over die verhouding heerst.

> “The world is filled with storm and war and variance. Yet under one head—the papal power—the people will unite to oppose God in the person of His witnesses.” Testimonies, volume 7, 182.

> „De wereld is vervuld van storm en oorlog en tweedracht. Toch zullen de mensen zich onder één hoofd — de pauselijke macht — verenigen om God te weerstaan in de persoon van Zijn getuigen.” Testimonies, deel 7, 182.

The system of Church and State that is represented as the image of the beast in prophecy is also a threefold union of the dragon, the beast and the false prophet. The ten kings of Revelation seventeen, that are the seventh head, represent the dragon power.

Het stelsel van Kerk en Staat dat in de profetie wordt voorgesteld als het beeld van het beest, is eveneens een drievoudige vereniging van de draak, het beest en de valse profeet. De tien koningen van Openbaring zeventien, die het zevende hoofd zijn, vertegenwoordigen de macht van de draak.

> “Kings and rulers and governors have placed upon themselves the brand of antichrist, and are represented as the dragon who goes to make war with the saints—with those who keep the commandments of God and who have the faith of Jesus.” Testimonies to Ministers, 38.

> „Koningen en heersers en gouverneurs hebben zichzelf het merkteken van de antichrist opgelegd, en worden voorgesteld als de draak die heengaat om oorlog te voeren tegen de heiligen—tegen hen die de geboden van God bewaren en het geloof van Jezus hebben.” Testimonies to Ministers, 38.

The “ten kings” represent the United Nations, whose religion is spiritualism, and the religion of the false prophet is apostate Protestantism, and the beast’s religion is Catholicism, which is simply spiritualism covered with a profession of Christianity.

De „tien koningen” vertegenwoordigen de Verenigde Naties, welker godsdienst het spiritisme is, en de godsdienst van de valse profeet is het afvallige protestantisme, en de godsdienst van het beest is het katholicisme, dat eenvoudigweg spiritisme is, bedekt met een belijdenis van het christendom.

> “By the decree enforcing the institution of the Papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with Spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.” Testimonies, volume 5, 451.

> „Door het decreet dat de instelling van het pausdom afdwingt in overtreding van de wet van God, zal onze natie zich volledig losmaken van de gerechtigheid. Wanneer het protestantisme haar hand over de kloof zal uitstrekken om de hand van de Roomse macht te grijpen, wanneer het over de afgrond zal reiken om de handen ineen te slaan met het spiritisme, wanneer ons land, onder de invloed van deze drievoudige verbintenis, elk beginsel van zijn Grondwet als een protestantse en republikeinse regering zal verwerpen en voorzieningen zal treffen voor de verbreiding van pauselijke valsheden en misleidingen, dan mogen wij weten dat de tijd is gekomen voor Satans wonderbaarlijke werking en dat het einde nabij is.” Testimonies, deel 5, 451.

At the Sunday law the threefold union of the dragon, the beast and the false prophet is accomplished. The United States then forces the world to accept the one-world government of the United Nations, for the world is thrown into a great crisis at the Sunday law, as Islam brings judgment upon the United States for the enforcement of worshipping the sun. Satan then appears to personate Christ and as the United States forces the world to accept the one world combination of church and state, it also forces the world to accept Sunday as the day of rest. The same testing process that has happened in the United States is then brought upon the entire world.

Bij de zondagswet wordt de drievoudige unie van de draak, het beest en de valse profeet voltooid. De Verenigde Staten dwingen de wereld dan om de ene-wereldregering van de Verenigde Naties te aanvaarden, want de wereld wordt bij de zondagswet in een grote crisis gestort, wanneer de islam oordeel over de Verenigde Staten brengt wegens de afdwinging van de aanbidding van de zon. Satan verschijnt dan door zich voor te doen als Christus, en terwijl de Verenigde Staten de wereld dwingen de ene-wereldcombinatie van kerk en staat te aanvaarden, dwingen zij de wereld ook om de zondag als rustdag te aanvaarden. Hetzelfde beproevingsproces dat in de Verenigde Staten heeft plaatsgevonden, wordt dan over de gehele wereld gebracht.

> “Foreign nations will follow the example of the United States. Though she leads out, yet the same crisis will come upon our people in all parts of the world.” Testimonies, volume 6, 395.

> “Buitenlandse naties zullen het voorbeeld van de Verenigde Staten volgen. Hoewel zij vooropgaat, zal toch dezelfde crisis over ons volk komen in alle delen van de wereld.” Testimonies, deel 6, 395.

The principle that national apostasy is followed by national ruin comes upon each country as they accept the day of the sun as the day of worship. The escalating crisis is the “one hour” that the ten kings rule with the pope, the “man of sin”. They agreed to give their seventh kingdom unto the papal authority, because they are led to believe that the moral authority of the papacy is necessary to unify the world against the escalating war against Islam. In 1798, the United Nations had not yet arrived into history.

Het beginsel dat op nationale afval nationale ondergang volgt, treft elk land zodra het de dag van de zon als dag van aanbidding aanneemt. De escalerende crisis is het „ene uur” waarin de tien koningen heersen met de paus, de „mens der zonde”. Zij stemden erin toe hun zevende koninkrijk aan het pauselijk gezag over te dragen, omdat men hen ertoe brengt te geloven dat het morele gezag van het pausdom noodzakelijk is om de wereld te verenigen tegen de escalerende oorlog tegen de islam. In 1798 was de Verenigde Naties nog niet op het toneel van de geschiedenis verschenen.

> And the ten horns which thou sawest are ten kings, which have received no kingdom as yet; but receive power as kings one hour with the beast. These have one mind, and shall give their power and strength unto the beast. These shall make war with the Lamb, and the Lamb shall overcome them: for he is Lord of lords, and King of kings: and they that are with him are called, and chosen, and faithful. Revelation 17:12–14.

> En de tien horens die gij gezien hebt, zijn tien koningen, die nog geen koninkrijk ontvangen hebben; maar zij ontvangen macht als koningen, één uur met het beest. Dezen zijn eensgezind en zullen hun kracht en macht aan het beest geven. Dezen zullen oorlog voeren tegen het Lam, en het Lam zal hen overwinnen; want Hij is Heere der heren en Koning der koningen; en die met Hem zijn, zijn geroepen en uitverkoren en getrouw. Openbaring 17:12–14.

As has always been the case with the pope, kings will supply the power for the papacy to carry out the persecution against God’s people, and it is the ten kings that make war with the Lamb, but they are doing so at the bidding of the “man of sin.” The “man of sin” is also the “man” that the seven churches take hold of in Isaiah chapter four.

Zoals altijd het geval is geweest met de paus, zullen koningen de macht verschaffen waardoor het pausdom de vervolging tegen Gods volk kan uitvoeren, en het zijn de tien koningen die oorlog voeren tegen het Lam, maar zij doen dit op bevel van de „mens der zonde”. De „mens der zonde” is ook de „man” aan wie de zeven vrouwen zich vastgrijpen in Jesaja hoofdstuk vier.

> And in that day seven women shall take hold of one man, saying, We will eat our own bread, and wear our own apparel: only let us be called by thy name, to take away our reproach. In that day shall the branch of the Lord be beautiful and glorious, and the fruit of the earth shall be excellent and comely for them that are escaped of Israel. Isaiah 4:1, 2.

> En te dien dage zullen zeven vrouwen één man aangrijpen en zeggen: Wij zullen ons eigen brood eten en onze eigen kleding dragen; laat ons slechts naar uw naam genoemd worden, om onze smaad weg te nemen. Te dien dage zal de Spruit des HEEREN tot sieraad en tot heerlijkheid zijn, en de vrucht van het land zal voortreffelijk en schoon zijn voor hen die van Israël ontkomen zijn. Jesaja 4:1, 2.

The “seven women” represent that the papacy (the man of sin), has control over all the churches of the earth, just as he has control over all the nations. The “reproach” that the churches wish to avoid, is the “reproach” of rejecting the demand to worship on Sunday. Faithful Sabbath-keepers will be persecuted for their faithfulness, and Islam will also refuse to observe the day of the sun. The agreement that is arranged by the United States between the papacy and the United Nations is that the moral authority of the man of sin is what is needed to lead the world into accepting the warfare against Islam in order to establish peace upon the earth.

De „zeven vrouwen” vertegenwoordigen dat het pausdom (de mens der zonde) gezag heeft over alle kerken der aarde, evenals het gezag heeft over alle volken. De „smaad” die de kerken wensen te vermijden, is de „smaad” van het verwerpen van de eis om op zondag te aanbidden. Getrouwe sabbatshouders zullen om hun trouw worden vervolgd, en ook de islam zal weigeren de dag van de zon in acht te nemen. De overeenkomst die door de Verenigde Staten tussen het pausdom en de Verenigde Naties wordt bewerkstelligd, houdt in dat het morele gezag van de mens der zonde datgene is wat nodig is om de wereld ertoe te brengen de oorlogvoering tegen de islam te aanvaarden teneinde vrede op aarde te vestigen.

> But of the times and the seasons, brethren, ye have no need that I write unto you. For yourselves know perfectly that the day of the Lord so cometh as a thief in the night. For when they shall say, Peace and safety; then sudden destruction cometh upon them, as travail upon a woman with child; and they shall not escape. But ye, brethren, are not in darkness, that that day should overtake you as a thief. Ye are all the children of light, and the children of the day: we are not of the night, nor of darkness. 1 Thessalonians 5:1–5.

> Maar wat de tijden en de gelegenheden betreft, broeders, hebt gij niet nodig dat men u schrijft. Want gij weet zelf zeer wel dat de dag des Heeren alzo komt als een dief in de nacht. Want wanneer zij zullen zeggen: Vrede en veiligheid; dan zal een haastig verderf hun overkomen, gelijk de barensnood een zwangere vrouw, en zij zullen geenszins ontvlieden. Maar gij, broeders, zijt niet in de duisternis, zodat die dag u als een dief zou overvallen. Gij zijt allen kinderen des lichts en kinderen des daags; wij zijn niet van de nacht, noch van de duisternis. 1 Thessalonicenzen 5:1–5.

The “peace and safety” message of Bible prophecy, which is always represented as a false message, is only logical in a period of time when there is no peace and safety. There is no reason to present a “peace and safety” message, when peace and safety exists. Islam removes all peace and safety. The “sudden destruction” associated with the false message is a destruction that escalates, for it is as “a woman” in “travail.” The first birth pang of the third Woe was September 11, 2001.

De boodschap van „vrede en veiligheid” in de Bijbelse profetie, die steeds als een valse boodschap wordt voorgesteld, is alleen logisch in een tijdsperiode waarin er geen vrede en veiligheid is. Er is geen reden om een boodschap van „vrede en veiligheid” te brengen wanneer vrede en veiligheid bestaan. De islam neemt alle vrede en veiligheid weg. De „plotselinge ondergang” die met de valse boodschap verbonden is, is een ondergang die escaleert, want zij is als „een vrouw” in „barensnood”. De eerste wee van het derde Wee was 11 september 2001.

In the prophetic lines of Elijah and John the Baptist the deception of the papal power is illustrated. When Ahab travelled back to Samaria to inform Jezebel that Elijah’s God was the true God, for he had brought down fire out of heaven, Ahab then realized that Jezebel had deceived him concerning her hatred for Elijah. The same hatred and deception was illustrated when Herod promised half of his kingdom at his birthday party to Salome. Salome was Herodias’s daughter, thus Herod was the dragon, Herodias was the papacy and Salome was the false prophet.

In de profetische lijnen van Elia en Johannes de Doper wordt de misleiding van de pauselijke macht geïllustreerd. Toen Achab naar Samaria terugkeerde om Izebel mee te delen dat de God van Elia de ware God was, want Hij had vuur uit de hemel doen neerdalen, besefte Achab vervolgens dat Izebel hem had misleid aangaande haar haat jegens Elia. Dezelfde haat en misleiding werden geïllustreerd toen Herodes op zijn verjaardagsfeest de helft van zijn koninkrijk aan Salome beloofde. Salome was de dochter van Herodias; aldus was Herodes de draak, Herodias het pausdom en Salome de valse profeet.

In the story the deceiving power of Salome’s dance was used to lead Herod (the ten kings) to give half their kingdom over to a church (a woman). The woman (Salome) was under the direction of her mother (Catholicism), and Herod found out too late that the attitude of Herodias towards John was the same as Jezebel’s was towards Elijah. In both cases, the sabbath-keepers must die.

In het verhaal werd de misleidende macht van Salome’s dans gebruikt om Herodes (de tien koningen) ertoe te brengen de helft van hun koninkrijk over te geven aan een kerk (een vrouw). De vrouw (Salome) stond onder leiding van haar moeder (het katholicisme), en Herodes ontdekte te laat dat de houding van Herodias tegenover Johannes dezelfde was als die van Izebel tegenover Elia. In beide gevallen moeten de sabbatshouders sterven.

Islam progressively but rapidly removes the peace and safety from planet earth, and in so doing brings mankind together against Islam. Islam’s rapidly escalating warfare represents the argument that is employed to establish the worldwide image of the beast in the last days. The deception that is brought upon the world (the ten kings), is brought by the United States (Salome), and it leads the world to believe they must unite against Islam, but they find out too late, that the arrangement was just a ruse to be used to persecute sabbath-keepers. The deception is part of the reason the ten kings hate the whore, even though when under duress they agreed to give their seventh kingdom unto her.

De islam neemt geleidelijk maar snel de vrede en veiligheid van planeet aarde weg, en brengt daardoor de mensheid samen tegen de islam. De zich snel escalerende oorlogvoering van de islam vormt het argument dat wordt aangewend om in de laatste dagen het wereldwijde beeld van het beest op te richten. De misleiding die over de wereld (de tien koningen) wordt gebracht, wordt teweeggebracht door de Verenigde Staten (Salome), en zij brengt de wereld ertoe te geloven dat zij zich tegen de islam moeten verenigen, maar zij ontdekken te laat dat die regeling slechts een list was om gebruikt te worden voor de vervolging van sabbathouders. De misleiding is een deel van de reden waarom de tien koningen de hoer haten, hoewel zij er onder dwang mee instemden hun zevende koninkrijk aan haar te geven.

> And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. Revelation 17:16, 17.

> En de tien horens die gij op het beest zaagt, dezen zullen de hoer haten, en zullen haar verwoesten en naakt maken, en haar vlees eten, en haar met vuur verbranden. Want God heeft het in hun hart gegeven Zijn wil te volbrengen, eensgezind te zijn en hun koninkrijk aan het beest te geven, totdat de woorden Gods vervuld zullen zijn. Openbaring 17:16, 17.

The globalists of the United Nations are not simply the “kings” of the earth, but they are also represented as “merchants”, thus the globalists consist of political and economic powers. The reason the angel that brought the vision of Revelation seventeen and eighteen to John, was to show John the judgment of the great whore of Tyre. Both categories of the globalists mourn the death of the papacy.

De globalisten van de Verenigde Naties zijn niet slechts de „koningen” der aarde, maar zij worden ook voorgesteld als „kooplieden”; de globalisten bestaan derhalve uit politieke en economische machten. De reden waarom de engel die Johannes het visioen van Openbaring zeventien en achttien bracht, was om Johannes het oordeel over de grote hoer van Tyrus te tonen. Beide categorieën van de globalisten bewenen de dood van het pausdom.

> Therefore shall her plagues come in one day, death, and mourning, and famine; and she shall be utterly burned with fire: for strong is the Lord God who judgeth her. And the kings of the earth, who have committed fornication and lived deliciously with her, shall bewail her, and lament for her, when they shall see the smoke of her burning, Standing afar off for the fear of her torment, saying, Alas, alas that great city Babylon, that mighty city! for in one hour is thy judgment come. And the merchants of the earth shall weep and mourn over her; for no man buyeth their merchandise any more. Revelation 18:8–11.

> Daarom zullen haar plagen op één dag komen: dood en rouw en hongersnood; en zij zal geheel met vuur verbrand worden; want sterk is de Heere God, Die haar oordeelt. En de koningen der aarde, die met haar gehoereerd hebben en weelderig met haar geleefd hebben, zullen over haar wenen en haar bejammeren, wanneer zij de rook van haar verbranding zullen zien, van verre staande uit vrees voor haar pijniging, en zeggende: Wee, wee, de grote stad Babylon, die sterke stad! want in één uur is uw oordeel gekomen. En de kooplieden der aarde zullen over haar wenen en treuren, omdat niemand hun waren meer koopt. Openbaring 18:8–11.

The merchants and the kings both stand afar off and cry “alas, alas.” The word “alas” in the Greek is translated as “woe” in chapter eight of Revelation.

De kooplieden en de koningen staan beiden van verre af en roepen: „wee, wee.” Het woord „wee” in het Grieks wordt in hoofdstuk acht van Openbaring vertaald als „wee”.

> And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels, which are yet to sound! Revelation 8:13.

> En ik zag, en hoorde één engel vliegen in het midden des hemels, die met luider stem zei: Wee, wee, wee hun die op de aarde wonen, vanwege de overige bazuinstemmen der drie engelen, die nog bazuinen zullen! Openbaring 8:13.

The three Woes represent the fifth, sixth and seventh Trumpets, and they are symbols of Islam. The kings, merchants and shipmasters all cry out “alas, alas” three times in chapter eighteen.

De drie Weeën vertegenwoordigen de vijfde, zesde en zevende Bazuinen, en zij zijn symbolen van de islam. De koningen, kooplieden en schippers roepen allen driemaal „wee, wee” uit in hoofdstuk achttien.

> And the kings of the earth, who have committed fornication and lived deliciously with her, shall bewail her, and lament for her, when they shall see the smoke of her burning, Standing afar off for the fear of her torment, saying, Alas, alas that great city Babylon, that mighty city! for in one hour is thy judgment come. … The merchants of these things, which were made rich by her, shall stand afar off for the fear of her torment, weeping and wailing, And saying, Alas, alas, that great city, that was clothed in fine linen, and purple, and scarlet, and decked with gold, and precious stones, and pearls! For in one hour so great riches is come to nought. And every shipmaster, and all the company in ships, and sailors, and as many as trade by sea, stood afar off, And cried when they saw the smoke of her burning, saying, What city is like unto this great city! And they cast dust on their heads, and cried, weeping and wailing, saying, Alas, alas, that great city, wherein were made rich all that had ships in the sea by reason of her costliness! for in one hour is she made desolate. Revelation 18:9-10, 15–19.

> En de koningen der aarde, die met haar gehoereerd hebben en weelderig met haar hebben geleefd, zullen haar bewenen en over haar weeklagen, wanneer zij de rook van haar verbranding zullen zien, van verre staande uit vrees voor haar pijniging, en zeggende: Wee, wee, die grote stad Babylon, die sterke stad! want in één uur is uw oordeel gekomen. … De kooplieden in deze dingen, die door haar rijk geworden waren, zullen van verre staan uit vrees voor haar pijniging, wenende en weeklagende, en zeggende: Wee, wee, die grote stad, die bekleed was met fijn linnen, en purper, en scharlaken, en versierd met goud, en kostbare stenen, en parelen! Want in één uur is zulk een grote rijkdom tot niet geworden. En alle stuurlieden, en al het volk op de schepen, en de zeelieden, en zovelen als ter zee handel drijven, stonden van verre, en riepen, toen zij de rook van haar verbranding zagen, zeggende: Welke stad was aan deze grote stad gelijk! En zij wierpen stof op hun hoofden, en riepen, wenende en weeklagende, zeggende: Wee, wee, die grote stad, waarin allen die schepen op zee hadden, rijk geworden zijn door haar kostbaarheid! want in één uur is zij verwoest geworden. Openbaring 18:9-10, 15–19.

The “hour” that the judgment of the papacy is accomplished, is the “hour” of Revelation eleven, that is the “hour of the great earthquake,” and it represents the Sunday law time period that begins at the Sunday law in the United States and continues until Michael stands up and human probation closes. The globalists that hated the whore, but still agreed to give their kingdom unto her for one hour, not only repeat “woe, woe” (alas, alas), three times, but they ask the question, “What city is like unto this great city?” They also asked that question in the book of Ezekiel.

Het „uur” waarin het oordeel over het pausdom wordt voltrokken, is het „uur” van Openbaring elf, dat wil zeggen het „uur van de grote aardbeving”, en het vertegenwoordigt de tijdsperiode van de zondagswet, die aanvangt met de zondagswet in de Verenigde Staten en voortduurt totdat Michaël opstaat en de menselijke genadetijd wordt gesloten. De globalisten die de hoer haatten, maar er toch mee instemden hun koninkrijk voor één uur aan haar te geven, herhalen niet alleen driemaal „wee, wee” (helaas, helaas), maar zij stellen ook de vraag: „Welke stad is deze grote stad gelijk?” Ook in het boek Ezechiël stelden zij die vraag.

> And shall cause their voice to be heard against thee, and shall cry bitterly, and shall cast up dust upon their heads, they shall wallow themselves in the ashes: And they shall make themselves utterly bald for thee, and gird them with sackcloth, and they shall weep for thee with bitterness of heart and bitter wailing. And in their wailing they shall take up a lamentation for thee, and lament over thee, saying, What city is like Tyrus, like the destroyed in the midst of the sea? When thy wares went forth out of the seas, thou filledst many people; thou didst enrich the kings of the earth with the multitude of thy riches and of thy merchandise. In the time when thou shalt be broken by the seas in the depths of the waters thy merchandise and all thy company in the midst of thee shall fall. All the inhabitants of the isles shall be astonished at thee, and their kings shall be sore afraid, they shall be troubled in their countenance. The merchants among the people shall hiss at thee; thou shalt be a terror, and never shalt be any more. Ezekiel 27:30–36.

> En zij zullen hun stem tegen u doen horen, en bitterlijk roepen, en stof op hun hoofden werpen; zij zullen zich in de as wentelen. En zij zullen zich om uwentwil geheel kaal maken en zich met zakken omgorden, en zij zullen om u wenen met bitterheid des harten en bittere jammerklacht. En in hun gejammer zullen zij een klaaglied over u aanheffen en over u weeklagen, zeggende: Welke stad is als Tyrus, als de verwoeste te midden van de zee? Toen uw waren uit de zeeën uitgingen, verzadigdet gij vele volken; gij verrijktet de koningen der aarde met de menigte van uw rijkdommen en van uw koophandel. Ten tijde dat gij door de zeeën verbroken zult worden in de diepten der wateren, zullen uw koophandel en heel uw menigte in uw midden vallen. Al de inwoners der eilanden zullen over u ontzet zijn, en hun koningen zullen zeer bevreesd zijn, hun aangezicht zal ontsteld zijn. De kooplieden onder de volken zullen over u sissen; gij zult een verschrikking zijn, en er niet meer zijn tot in eeuwigheid. Ezechiël 27:30–36.

Ezekiel identifies the city as “Tyrus,” who is “destroyed in the midst of the sea?” Isaiah, speaking of the whore of Tyre (Tyrus), who is also the great whore of Revelation, who is the Catholic church, and also identifies her as the crowning city.

Ezechiël identificeert de stad als „Tyrus”, die „verwoest is in het midden van de zee?” Jesaja, sprekend over de hoer van Tyrus, die ook de grote hoer van de Openbaring is, die de Katholieke Kerk is, identificeert haar tevens als de kronende stad.

> Is this your joyous city, whose antiquity is of ancient days? her own feet shall carry her afar off to sojourn. Who hath taken this counsel against Tyre, the crowning city, whose merchants are princes, whose traffickers are the honourable of the earth? The Lord of hosts hath purposed it, to stain the pride of all glory, and to bring into contempt all the honourable of the earth. Isaiah 23:7–9.

> Is dit uw vrolijke stad, welker oorsprong uit de dagen der oudheid is? Haar eigen voeten zullen haar ver weg dragen om als vreemdelinge te verkeren. Wie heeft dit raadsbesluit genomen tegen Tyrus, de kronende stad, welker kooplieden vorsten zijn, welker handelaars de aanzienlijken der aarde zijn? De HEERE der heirscharen heeft het voorgenomen, om de trots van alle heerlijkheid te onteren en al de aanzienlijken der aarde in verachting te brengen. Jesaja 23:7–9.

The papacy is the “crowning city,” for it is she that claims to sit as a queen over the threefold union.

Het pausdom is de „kronende stad”, want zij is het die aanspraak maakt erop als een koningin te zetelen over de drievoudige unie.

> How much she hath glorified herself, and lived deliciously, so much torment and sorrow give her: for she saith in her heart, I sit a queen, and am no widow, and shall see no sorrow. Revelation 18:7.

> Hoezeer zij zichzelf verheerlijkt heeft en weelderig heeft geleefd, geef haar zoveel pijniging en droefheid; want zij zegt in haar hart: Ik zit als een koningin, en ben geen weduwe, en zal geen droefheid zien. Openbaring 18:7.

Ezekiel said the whore’s judgment is accomplished in the “midst of the sea,” in his lamentation for Tyrus.

Ezechiël zei in zijn klaaglied over Tyrus dat het oordeel over de hoer voltrokken wordt „in het midden van de zee”.

> The word of the Lord came again unto me, saying, Now, thou son of man, take up a lamentation for Tyrus. … The ships of Tarshish did sing of thee in thy market: and thou wast replenished, and made very glorious in the midst of the seas. Thy rowers have brought thee into great waters: the east wind hath broken thee in the midst of the seas. Ezekiel 27:1, 2, 25, 26.

> Het woord des HEEREN kwam opnieuw tot mij, zeggende: Nu dan, mensenkind, hef een klaaglied aan over Tyrus. … De schepen van Tarsis zongen van u in uw markt; en gij waart vervuld en zeer verheerlijkt te midden der zeeën. Uw roeiers hebben u in grote wateren gebracht; de oostenwind heeft u verbroken te midden der zeeën. Ezechiël 27:1, 2, 25, 26.

It is the “east wind” that brings judgment upon the whore of Tyre, the crowning city, and the “east wind” is a symbol of Islam. The warfare brought against Islam by the ten kings is what destroys the papacy of the last days. The realization of the ten kings that they have been deceived also produces fear in their hearts.

Het is de „oostenwind” die oordeel brengt over de hoer van Tyrus, de kronende stad, en de „oostenwind” is een symbool van de islam. De oorlog die door de tien koningen tegen de islam wordt gevoerd, is wat het pausdom van de laatste dagen vernietigt. Het besef van de tien koningen dat zij bedrogen zijn, brengt ook vrees in hun harten voort.

> Beautiful for situation, the joy of the whole earth, is mount Zion, on the sides of the north, the city of the great King. God is known in her palaces for a refuge. For, lo, the kings were assembled, they passed by together. They saw it, and so they marvelled; they were troubled, and hasted away. Fear took hold upon them there, and pain, as of a woman in travail. Thou breakest the ships of Tarshish with an east wind. As we have heard, so have we seen in the city of the Lord of hosts, in the city of our God: God will establish it forever. Selah. Psalms 48:2–8.

> Schoon van ligging, een vreugde voor de ganse aarde, is de berg Sion, aan de zijden van het noorden, de stad van de grote Koning. God is in haar paleizen bekend als een toevlucht. Want zie, de koningen hadden zich verzameld, zij trokken tezamen voorbij. Zij zagen het, en daarom verwonderden zij zich; zij werden verschrikt en haastten zich weg. Beving greep hen daar aan, smart als van een barende vrouw. Gij verbreekt de schepen van Tarsis door een oostenwind. Gelijk wij het gehoord hebben, alzo hebben wij het gezien in de stad van de HEERE der heerscharen, in de stad van onze God: God zal haar bevestigen tot in eeuwigheid. Sela. Psalmen 48:2–8.

The globalists looked upon the kingdom of God, as represented by the city of Jerusalem, but chose “that great city” Babylon as their head. When God judges that great city, they cry and lament as they recognize that they are lost, for the great city they chose is broken in the midst of the sea, by the warfare brought upon them by Islam (the east wind). And the warfare is a progressively escalating warfare, for it is as a woman in travail.

De globalisten zagen op het Koninkrijk van God, zoals vertegenwoordigd door de stad Jeruzalem, maar kozen „die grote stad” Babylon tot hun hoofd. Wanneer God die grote stad oordeelt, roepen en weeklagen zij wanneer zij erkennen dat zij verloren zijn, want de grote stad die zij kozen, wordt midden in de zee verbrijzeld door de oorlog die over hen gebracht wordt door de islam (de oostenwind). En die oorlog is een geleidelijk escalerende oorlog, want zij is als een vrouw in barensnood.

The kingdom of God that they have persecuted for the papacy is represented in Daniel chapter two, where we are informed that in “the days of these [globalist] kings,” God will set up His eternal kingdom.

Het koninkrijk van God dat zij ten behoeve van het pausdom hebben vervolgd, wordt voorgesteld in Daniël hoofdstuk twee, waar ons wordt meegedeeld dat in „de dagen van deze [globalistische] koningen” God Zijn eeuwig koninkrijk zal oprichten.

> And in the days of these kings shall the God of heaven set up a kingdom, which shall never be destroyed: and the kingdom shall not be left to other people, but it shall break in pieces and consume all these kingdoms, and it shall stand for ever. Daniel 2:44.

> En in de dagen van die koningen zal de God des hemels een koninkrijk oprichten dat nooit te gronde zal gaan; en het koninkrijk zal aan geen ander volk worden overgelaten, maar het zal al deze koninkrijken verbrijzelen en vernietigen, en het zal voor eeuwig standhouden. Daniël 2:44.

The Millerites believed that they were living in the “days of these kings,” but the ten kings of Revelation seventeen had not yet come into history, indeed, they are just coming into view now. The Millerites were correct, but their vision was limited. The kingdom of God that is set up in the days of the kings of Revelation seventeen and eighteen, is the time period of the latter rain.

De Millerieten geloofden dat zij leefden in de „dagen van deze koningen”, maar de tien koningen van Openbaring zeventien waren toen nog niet in de geschiedenis opgetreden; ja, zij beginnen zich pas nu af te tekenen. De Millerieten hadden gelijk, maar hun gezichtskring was beperkt. Het koninkrijk van God dat wordt opgericht in de dagen van de koningen van Openbaring zeventien en achttien, is de tijdsperiode van de late regen.

> “I saw that all things are intensely looking and stretching their thoughts on the impending crisis before them. The sins of Israel must go to judgment beforehand. Every sin must be confessed at the sanctuary, then the work will move. It must be done now. The remnant in the time of trouble will cry, My God, My God, why hast Thou forsaken me?

> „Ik zag dat alle dingen met intense aandacht uitzien en hun gedachten uitstrekken naar de naderende crisis die vóór hen ligt. De zonden van Israël moeten vooraf tot het oordeel komen. Elke zonde moet bij het heiligdom worden beleden; dan zal het werk voortgaan. Het moet nu gedaan worden. Het overblijfsel zal in de tijd van benauwdheid roepen: Mijn God, Mijn God, waarom hebt Gij mij verlaten?‟

> “The latter rain is coming on those that are pure—all then will receive it as formerly.

> „De late regen komt over hen die rein zijn — dan zullen allen die ontvangen, zoals voorheen.״

> “When the four angels let go, Christ will set up His kingdom. None receive the latter rain but those who are doing all they can. Christ would help us. All could be overcomers by the grace of God, through the blood of Jesus. All heaven is interested in the work. Angels are interested.” Spalding and Magan, 3.

> „Wanneer de vier engelen loslaten, zal Christus Zijn koninkrijk oprichten. Niemand ontvangt de late regen dan zij die alles doen wat zij kunnen. Christus zou ons helpen. Allen zouden overwinnaars kunnen zijn door de genade van God, door het bloed van Jezus. De gehele hemel is bij het werk betrokken. Engelen zijn erin geïnteresseerd.” Spalding and Magan, 3.

In the time of the latter rain, when the angels release the four winds, which in the “days of these kings,” Christ sets up His kingdom. The latter rain is progressive, and began to sprinkle on September 11, 2001, when the third Woe arrived into history, but the angering of the nations was immediately restrained. It continues to escalate in intensity, until the Sunday law in the United States, when it brings about national ruin. That escalating judgment then continues as every other nation follows the example of the United States, and therefore suffers the same judgments. It escalates until the close of probation. It progresses as a woman in travail.

In de tijd van de late regen, wanneer de engelen de vier winden loslaten, is het in de „dagen van deze koningen” dat Christus Zijn koninkrijk opricht. De late regen is progressief en begon op 11 september 2001 te sprenkelen, toen de derde Wee de geschiedenis binnentrad, maar het toornig worden van de volken werd onmiddellijk tegengehouden. Zij blijft in hevigheid toenemen, tot aan de zondagswet in de Verenigde Staten, wanneer zij nationale ondergang teweegbrengt. Dat escalerende oordeel zet zich vervolgens voort terwijl elke andere natie het voorbeeld van de Verenigde Staten volgt en daarom dezelfde oordelen ondergaat. Het escaleert tot aan de sluiting van de genadetijd. Het schrijdt voort als een barende vrouw.

We will continue the consideration of the eighth being of the seven in the next article.

Wij zullen de beschouwing van de achtste, die uit de zeven is, in het volgende artikel voortzetten.

> “Just as long as those who profess the truth are serving Satan, his hellish shadow will cut off their views of God and heaven. They will be as those who have lost their first love. They cannot view eternal realities. That which God has prepared for us is represented in Zechariah, chapters 3 and 4, and 4:12–14: ‘And I answered again, and said unto him, What be these two olive branches which through the two golden pipes empty the golden oil out of themselves? And he answered me and said, Knowest thou not what these be? And I said, No, my Lord. Then said he, These are the two anointed ones, that stand by the Lord of the whole earth.’

> ‘Zolang degenen die de waarheid belijden Satan dienen, zal zijn helse schaduw hun zicht op God en de hemel afsnijden. Zij zullen zijn als mensen die hun eerste liefde hebben verloren. Zij kunnen de eeuwige werkelijkheden niet aanschouwen. Datgene wat God voor ons heeft bereid, wordt voorgesteld in Zacharia, hoofdstukken 3 en 4, en 4:12–14: “En ik antwoordde opnieuw en zei tot hem: Wat zijn deze twee olijftakken, die door middel van de twee gouden buizen de gouden olie uit zichzelf doen uitvloeien? En hij antwoordde mij en zei: Weet gij niet wat deze zijn? En ik zei: Nee, mijn heer. Toen zei hij: Deze zijn de twee gezalfden, die bij de Heere van de ganse aarde staan.”’

> “The Lord is full of resources. He has no lack of facilities. It is because of our lack of faith, our earthliness, our cheap talk, our unbelief, manifested in our conversation, that dark shadows gather about us. Christ is not revealed in word or character as the One altogether lovely, and the chiefest among ten thousand. When the soul is content to lift itself up unto vanity, the Spirit of the Lord can do little for it. Our shortsighted vision beholds the shadow, but cannot see the glory beyond. Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.

> „De Heere is rijk aan hulpmiddelen. Hem ontbreekt het aan geen enkele voorziening. Het is vanwege ons gebrek aan geloof, onze aardsgezindheid, ons goedkope spreken, ons ongeloof, dat in onze gesprekken openbaar komt, dat donkere schaduwen zich om ons heen samenpakken. Christus wordt niet in woord of karakter geopenbaard als Degene Die gans begeerlijk is, en de Voornaamste onder tienduizend. Wanneer de ziel ermee tevreden is zich tot ijdelheid te verheffen, kan de Geest des Heeren weinig voor haar doen. Ons kortzichtige gezichtsvermogen aanschouwt de schaduw, maar kan de heerlijkheid daarachter niet zien. Engelen houden de vier winden tegen, voorgesteld als een toornig paard dat tracht los te breken en over het aangezicht der gehele aarde heen te stormen, terwijl het verwoesting en dood op zijn weg meedraagt.

> “Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

> “Zullen wij slapen op de uiterste grens van de eeuwige wereld? Zullen wij traag en koud en dood zijn? O, dat wij in onze gemeenten de Geest en adem van God in Zijn volk ingeblazen mochten hebben, opdat zij op hun voeten zouden staan en leven. Wij moeten inzien dat de weg smal is en de poort nauw. Maar wanneer wij door de nauwe poort binnengaan, is haar wijdte zonder grens.” Manuscript Releases, deel 20, 217.

Back to Articles