Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Twenty-Two

Het Boek Daniël - Nummer Honderdtweeëntwintig

The Unveiling of Truth: A Journey Through Daniel 11 and the Shaking of God’s People

De onthulling van de waarheid: een reis door Daniël 11 en de schudding van Gods volk

Author

Jeff Pippenger

Published

March 7, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

When the light of Daniel chapter eleven, verses forty through forty-five was unsealed at the time of the end in 1989, the enemies of truth provided a resistance that allowed God to reveal truths to defend the basic premises of the passage in the book of Daniel that then became the subject and focus of Satan’s attacks. That controversy over truth and error in that history was used by the Holy Spirit to identify certain prophetic rules that would further increase the knowledge that had been unsealed and was thereafter to test the final generation of earth’s history. We have been considering “triple applications of prophecy,” and identifying those applications as a primary rule that was revealed from the process of resistance that was presented by Satan during those past days. That controversial process is identified as the “shaking,” by Sister White.

Toen het licht van Daniël hoofdstuk elf, verzen veertig tot en met vijfenveertig, in de tijd van het einde in 1989 werd ontzegeld, boden de vijanden van de waarheid een tegenstand die God in staat stelde waarheden te openbaren ter verdediging van de fundamentele uitgangspunten van de passage in het boek Daniël, die vervolgens het onderwerp en middelpunt van Satans aanvallen werd. Die controverse over waarheid en dwaling in die geschiedenis werd door de Heilige Geest gebruikt om bepaalde profetische regels te identificeren die de kennis die was ontzegeld verder zouden doen toenemen en daarna de laatste generatie van de geschiedenis der aarde op de proef zouden stellen. Wij hebben de „drievoudige toepassingen van profetie” overwogen en die toepassingen aangewezen als een primaire regel die werd geopenbaard uit het proces van tegenstand dat in die voorbije dagen door Satan werd aangedragen. Dat omstreden proces wordt door Zuster White aangeduid als de „schudding”.

> “I was pointed to the providence of God among His people and was shown that every trial made by the refining, purifying process upon professed Christians proves some to be dross. The fine gold does not always appear. In every religious crisis some fall under temptation. The shaking of God blows away multitudes like dry leaves. Prosperity multiplies a mass of professors. Adversity purges them out of the church. As a class, their spirits are not steadfast with God. They go out from us because they are not of us; for when tribulation or persecution arises because of the word, many are offended.” Testimonies, volume 4, 89.

> „Ik werd gewezen op de voorzienigheid van God onder Zijn volk en er werd mij getoond dat elke beproeving, door het louterende, reinigende proces gebracht over belijdende christenen, bewijst dat sommigen schuim zijn. Het fijne goud komt niet altijd tevoorschijn. In elke godsdienstige crisis bezwijken sommigen onder de verzoeking. De schudding van God blaast menigten weg als dorre bladeren. Voorspoed vermenigvuldigt een menigte belijders. Tegenspoed zuivert hen uit de gemeente weg. Als klasse zijn hun geesten niet standvastig bij God. Zij zijn uit ons uitgegaan, omdat zij niet uit ons zijn; want wanneer verdrukking of vervolging ontstaat om des woords wil, worden velen geërgerd.” Testimonies, volume 4, 89.

The “shaking” is produced when truth is unsealed by the Lion of the tribe of Judah and thereafter introduced.

Het „schudden” wordt teweeggebracht wanneer de waarheid door de Leeuw uit de stam van Juda wordt ontzegeld en daarna wordt ingevoerd.

> “I asked the meaning of the shaking I had seen and was shown that it would be caused by the straight testimony called forth by the counsel of the True Witness to the Laodiceans. This will have its effect upon the heart of the receiver, and will lead him to exalt the standard and pour forth the straight truth. Some will not bear this straight testimony. They will rise up against it, and this is what will cause a shaking among God’s people.” Early Writings, 271.

> „Ik vroeg naar de betekenis van de schudding die ik had gezien, en mij werd getoond dat zij veroorzaakt zou worden door het duidelijke getuigenis, opgeroepen door de raad van de Getrouwe Getuige aan de Laodicenzen. Dit zal zijn uitwerking hebben op het hart van degene die het ontvangt, en het zal hem ertoe brengen de standaard te verheffen en de duidelijke waarheid te verkondigen. Sommigen zullen dit duidelijke getuigenis niet verdragen. Zij zullen zich daartegen verheffen, en dit is wat een schudding onder Gods volk zal veroorzaken.” Early Writings, 271.

The introduction of “truth” always causes a shaking, and the truth which was unsealed in 1989, did that very thing. One of the benefits of the resistance brought against the truth was the development of a set of rules to establish the increase of knowledge through the years that followed 1989. The development of the rules, parallel the development of a set of rules in the period of the Millerites. All the triple applications of Bible prophecy contribute to the clarity of the events of the last days.

De introductie van „waarheid” veroorzaakt altijd een schudding, en de waarheid die in 1989 werd ontzegeld, deed precies dat. Een van de voordelen van de weerstand die tegen de waarheid werd ingebracht, was de ontwikkeling van een geheel van regels om de toename van kennis vast te stellen gedurende de jaren die volgden op 1989. De ontwikkeling van de regels loopt parallel met de ontwikkeling van een geheel van regels in de periode van de Millerieten. Al de drievoudige toepassingen van de bijbelse profetie dragen bij tot de helderheid van de gebeurtenissen van de laatste dagen.

The triple applications of Rome and Babylon establish the relationship of the woman and the beast she rides upon and reigns over during the history of the Sunday law crisis, which is also the history of God’s executive judgment upon the whore of Babylon.

De drievoudige toepassingen van Rome en Babylon leggen de verhouding vast tussen de vrouw en het beest waarop zij rijdt en waarover zij heerst gedurende de geschiedenis van de zondagswetcrisis, die tevens de geschiedenis is van Gods uitvoerend oordeel over de hoer van Babylon.

The triple applications of “the messenger that prepares the way for the Messenger of the Covenant,” and also of “Elijah,” identify the work, and the message in the two periods that illustrate the close of probation in the last days. The first period begins with the first voice of Revelation chapter eighteen, which represents the beginning of the investigative judgment of the living for Laodicean Adventism, and the last period begins with the second voice of Revelation chapter eighteen, which represents the executive judgment of the whore of Babylon.

De drievoudige toepassingen van „de boodschapper die de weg bereidt voor de Boodschapper van het Verbond”, en ook van „Elia”, identificeren het werk en de boodschap in de twee perioden die de sluiting van de genadetijd in de laatste dagen illustreren. De eerste periode begint met de eerste stem van Openbaring hoofdstuk achttien, die het begin voorstelt van het onderzoekend oordeel over de levenden voor het Laodiceïsche adventisme, en de laatste periode begint met de tweede stem van Openbaring hoofdstuk achttien, die het uitvoerende oordeel over de hoer van Babylon voorstelt.

The triple applications of Rome and Babylon represent the external history of God’s last-day people, while the triple applications of Elijah and the messenger who prepares the way represent the internal history of God’s last day people. The triple application of the three Woes, identifies the message that runs through both periods that together represent the closing period of judgment, which begins with the house of God, and thereafter upon those outside God’s house. The three Woes identify that Islam is the message of the latter rain, and also the tool of judgment God employs for those who enforce the worship of the sun upon all mankind. The close of judgment represents “the days of God’s vengeance,” both upon His apostate church and the wicked outside of His church.

De drievoudige toepassingen van Rome en Babylon vertegenwoordigen de uiterlijke geschiedenis van Gods volk in de laatste dagen, terwijl de drievoudige toepassingen van Elia en de boodschapper die de weg bereidt de innerlijke geschiedenis van Gods volk in de laatste dagen vertegenwoordigen. De drievoudige toepassing van de drie Weeën duidt de boodschap aan die door beide perioden heen loopt, welke tezamen de afsluitende periode van het oordeel vertegenwoordigen, die begint met het huis van God en zich daarna uitstrekt over hen die buiten Gods huis zijn. De drie Weeën wijzen erop dat de islam de boodschap van de late regen is, en tevens het werktuig van het oordeel dat God gebruikt tegen hen die de aanbidding van de zon aan de gehele mensheid opleggen. Het einde van het oordeel vertegenwoordigt „de dagen van Gods wraak”, zowel over Zijn afvallige kerk als over de goddelozen buiten Zijn kerk.

When Jesus first began His ministry at the church in Nazareth He employed Isaiah chapter sixty-one to define His ministry, message and work, which included the identification of the time of God’s vengeance. His ministry, message and work prefigured the ministry, message and work of the one hundred and forty-four thousand, for they prophetically follow the Lamb whithersoever He goeth.

Toen Jezus Zijn bediening in de gemeente te Nazareth voor het eerst begon, gebruikte Hij Jesaja hoofdstuk eenenzestig om Zijn bediening, boodschap en werk te omschrijven, waaronder de aanduiding van de tijd van Gods wraak begrepen was. Zijn bediening, boodschap en werk waren een voorafbeelding van de bediening, boodschap en het werk van de honderd vierenveertigduizend, want zij volgen profetisch het Lam, waar Het ook heengaat.

> The Spirit of the Lord God is upon me; because the Lord hath anointed me to preach good tidings unto the meek; he hath sent me to bind up the brokenhearted, to proclaim liberty to the captives, and the opening of the prison to them that are bound; To proclaim the acceptable year of the Lord, and the day of vengeance of our God; to comfort all that mourn; To appoint unto them that mourn in Zion, to give unto them beauty for ashes, the oil of joy for mourning, the garment of praise for the spirit of heaviness; that they might be called trees of righteousness, the planting of the Lord, that he might be glorified. And they shall build the old wastes, they shall raise up the former desolations, and they shall repair the waste cities, the desolations of many generations. And strangers shall stand and feed your flocks, and the sons of the alien shall be your plowmen and your vinedressers. But ye shall be named the Priests of the Lord: men shall call you the Ministers of our God: ye shall eat the riches of the Gentiles, and in their glory shall ye boast yourselves. Isaiah 61:1–6.

> De Geest van de Heere HEERE is op mij, omdat de Heere mij gezalfd heeft om een blijde boodschap te brengen aan de zachtmoedigen; Hij heeft mij gezonden om de gebrokenen van hart te verbinden, om voor de gevangenen vrijlating uit te roepen en voor de gebondenen opening van de gevangenis; om uit te roepen het welbehagenjaar van de Heere en de dag der wraak van onze God; om allen die treuren te troosten; om te beschikken ten behoeve van hen die treuren in Sion, dat hun gegeven worde sieraad voor as, vreugdeolie voor rouw, een lofgewaad voor een benauwde geest; opdat zij genoemd worden terebinten der gerechtigheid, een planting des Heeren, opdat Hij verheerlijkt worde. En zij zullen de oude puinhopen herbouwen, de verwoestingen van vroeger doen verrijzen, en de verwoeste steden herstellen, de verwoestingen van vele geslachten. En vreemden zullen gereedstaan en uw kudden weiden, en zonen van buitenlanders zullen uw akkerlieden en uw wijngaardeniers zijn. Maar gij zult genoemd worden: Priesters des Heeren; men zal u noemen: Dienaren van onze God; gij zult het vermogen der heidenvolken eten, en in hun heerlijkheid zult gij roemen. Jesaja 61:1–6.

Jesus was anointed at His baptism, and that waymark typifies September 11, 2001 when the anointing of the Holy Spirit began to descend upon those who recognized that the outpouring of the latter rain in the last days had been typified by the history of the Millerites, which were the old waste places that the one hundred and forty-four thousand would build again, once they returned to Jeremiah’s old paths.

Jezus werd gezalfd bij Zijn doop, en die wegmarkering is een type van 11 september 2001, toen de zalving van de Heilige Geest begon neer te dalen op hen die erkenden dat de uitstorting van de late regen in de laatste dagen voorafgeschaduwd was door de geschiedenis van de Millerieten, die de oude puinhopen waren die de honderd vierenveertigduizend opnieuw zouden opbouwen, zodra zij waren teruggekeerd naar Jeremia’s oude paden.

The message of Christ’s righteousness from the rebellion of 1888 again became present truth, and the message from the rebellion of 1888 was the good tidings that has the power to bind up broken hearts, but which is powerless to open the hard hearts of those who have eyes to see, but perceive not, and who have ears to hear, but understand not. The message of Christ’s righteousness from the rebellion of 1888 was also the message to Laodicea which then arrived again to open the prison door of those who were captives of sin by the One who has the power to open the doors that no man can open, and shut the doors that no man can close.

De boodschap van Christus’ gerechtigheid uit de opstand van 1888 werd opnieuw tegenwoordige waarheid, en de boodschap uit de opstand van 1888 was de blijde tijding die de kracht heeft om gebroken harten te verbinden, maar die machteloos is om de verharde harten te openen van hen die ogen hebben om te zien, maar niet waarnemen, en die oren hebben om te horen, maar niet verstaan. De boodschap van Christus’ gerechtigheid uit de opstand van 1888 was ook de boodschap aan Laodicea die toen opnieuw kwam om de gevangenisdeur te openen voor hen die gevangenen van de zonde waren, door Hem die de macht heeft deuren te openen die geen mens kan openen, en deuren te sluiten die geen mens kan sluiten.

On September 11, 2001 those who were to present those good tidings, were also to proclaim the acceptable year of the Lord and the day of God’s vengeance. The year of the Lord’s acceptance also began at that time, and He is fully willing to accept a Laodicean’s repentance, until the day of God’s vengeance arrives at the soon coming Sunday law in the United States. Then His vengeance will be manifested upon a church that refused to know the time of her visitation, and simultaneously the progressive judgment upon the whore of Babylon begins.

Op 11 september 2001 moesten degenen die die blijde boodschap zouden brengen, ook het welbehagen-jaar des Heeren en de dag van Gods wraak verkondigen. Het jaar van des Heeren welbehagen begon eveneens in die tijd, en Hij is ten volle bereid de bekering van een Laodiceeër aan te nemen, totdat de dag van Gods wraak aanbreekt bij de spoedig komende zondagswet in de Verenigde Staten. Dan zal Zijn wraak geopenbaard worden over een kerk die weigerde de tijd harer bezoeking te kennen, en tegelijkertijd begint het voortschrijdende oordeel over de hoer van Babylon.

In the day of His acceptance, He promises to comfort all that mourn, and those who mourn in Jerusalem are illustrated in Ezekiel chapter nine. Their comfort is brought about by the Comforter, through the reception of the latter rain message which is then being poured upon them. But only if they recognize the rain. Once they possess the Comforter, and accomplish the work of building the old waste places, through the methodology of “line upon line,” that is illustrated in the passage of Isaiah as the work of placing the line of prophecy that represents the desolation of sacred history, upon another line of prophecy which illustrates a desolation. In that work they raise up the desolations of many generations. Then the “strangers” will respond to those that mourn, who are lifted up as an ensign, for the strangers to see.

Op de dag van Zijn welbehagen belooft Hij allen te vertroosten die treuren, en degenen die in Jeruzalem treuren, worden uitgebeeld in Ezechiël hoofdstuk negen. Hun vertroosting wordt teweeggebracht door de Trooster, door de ontvangst van de boodschap van de late regen, die dan over hen wordt uitgestort. Maar alleen indien zij de regen herkennen. Zodra zij de Trooster bezitten en het werk volbrengen van het herbouwen van de oude puinhopen, door middel van de methodiek van „regel op regel”, hetgeen in de passage van Jesaja wordt geïllustreerd als het werk van het leggen van de lijn der profetie die de verwoesting van de gewijde geschiedenis voorstelt, op een andere lijn der profetie die een verwoesting uitbeeldt. In dat werk doen zij de verwoestingen van vele geslachten herrijzen. Dan zullen de „vreemdelingen” antwoorden op hen die treuren, die als een banier worden opgericht, opdat de vreemdelingen die zien.

Christ’s proclamation of His work and ministry, as set forth in Isaiah chapter sixty-one, is the work and ministry of the one hundred and forty-four thousand. That work has been illustrated in the sacred reform movements, and in 1989, the time of the end arrived that all the previous “times of the end” had prefigured. Just as one verse, Daniel chapter eight, verse fourteen was identified as the foundation and central pillar of the Millerite movement, the verse that is the foundation and central pillar of the movement of Future for America is Daniel chapter eleven, verse forty. For the Millerites, the light of the central pillar was represented as the light of the vision of the Ulai River, and for the movement of Future for America the light of the central pillar was represented as the light of the vision of the Hiddekel River.

Christus’ verkondiging van Zijn werk en bediening, zoals uiteengezet in Jesaja hoofdstuk eenenzestig, is het werk en de bediening van de honderdvierenveertigduizend. Dat werk is geïllustreerd in de heilige hervormingsbewegingen, en in 1989 brak de tijd van het einde aan die alle voorgaande “tijden van het einde” hadden voorafgeschaduwd. Zoals één vers, Daniël hoofdstuk acht, vers veertien, werd aangeduid als het fundament en de centrale zuil van de Milleritische beweging, zo is het vers dat het fundament en de centrale zuil vormt van de beweging van Future for America Daniël hoofdstuk elf, vers veertig. Voor de Millerieten werd het licht van de centrale zuil voorgesteld als het licht van het visioen van de rivier de Ulai, en voor de beweging van Future for America werd het licht van de centrale zuil voorgesteld als het licht van het visioen van de rivier de Hiddekel.

> “The light that Daniel received from God was given especially for these last days. The visions he saw by the banks of the Ulai and the Hiddekel, the great rivers of Shinar, are now in process of fulfillment, and all the events foretold will soon come to pass.” Testimonies to Ministers, 112.

> „Het licht dat Daniël van God ontving, werd in het bijzonder voor deze laatste dagen gegeven. De visioenen die hij zag aan de oevers van de Ulai en de Hiddekel, de grote rivieren van Sinear, zijn nu bezig in vervulling te gaan, en alle voorzegde gebeurtenissen zullen spoedig plaatsvinden.” Testimonies to Ministers, 112.

The light of both the visions represented by the two rivers is linked together, and comes to pass in the last days. Their mutual “link” represents the combination of human and divine, which is the message that Sister White repeatedly identifies as Christ’s message in the context that humanity combined with divinity does not sin. The two rivers represent that very linkage.

Het licht van beide visioenen die door de twee rivieren worden voorgesteld, is met elkaar verbonden en gaat in de laatste dagen in vervulling. Hun onderlinge „verbinding” stelt de vereniging van het menselijke en het goddelijke voor, hetgeen de boodschap is die Zuster White herhaaldelijk aanduidt als de boodschap van Christus, in de context dat de mensheid, verenigd met de goddelijkheid, niet zondigt. De twee rivieren stellen juist die verbinding voor.

> “Nothing less than perfect obedience can meet the standard of God’s requirement. He has not left His requirements indefinite. He has enjoined nothing that is not necessary in order to bring man into harmony with Him. We are to point sinners to His ideal of character and to lead them to Christ, by whose grace only can this ideal be reached.

> “Niets minder dan volmaakte gehoorzaamheid kan voldoen aan de maatstaf van Gods eis. Hij heeft Zijn eisen niet onbepaald gelaten. Hij heeft niets geboden dat niet noodzakelijk is om de mens in harmonie met Hem te brengen. Wij moeten zondaren wijzen op Zijn ideaal van karakter en hen leiden tot Christus, door Wiens genade alleen dit ideaal bereikt kan worden.

> “The Saviour took upon Himself the infirmities of humanity and lived a sinless life, that men might have no fear that because of the weakness of human nature they could not overcome. Christ came to make us ‘partakers of the divine nature,’ and His life declares that humanity, combined with divinity, does not commit sin.

> „De Heiland nam de zwakheden van de mensheid op Zich en leidde een zondeloos leven, opdat de mensen niet zouden vrezen dat zij vanwege de zwakheid van de menselijke natuur niet zouden kunnen overwinnen. Christus kwam om ons ‘deelgenoten van de goddelijke natuur’ te maken, en Zijn leven verkondigt dat de mensheid, verenigd met de goddelijkheid, geen zonde bedrijft.

> “The Saviour overcame to show man how he may overcome. All the temptations of Satan, Christ met with the word of God. By trusting in God’s promises, He received power to obey God’s commandments, and the tempter could gain no advantage. To every temptation His answer was, ‘It is written.’ So God has given us His word wherewith to resist evil. Exceeding great and precious promises are ours, that by these we ‘might be partakers of the divine nature, having escaped the corruption that is in the world through lust.’ 2 Peter 1:4.

> „De Heiland overwon om de mens te tonen hoe hij kan overwinnen. Alle verzoekingen van Satan tegemoet tredend, beantwoordde Christus met het woord van God. Door te vertrouwen op Gods beloften ontving Hij kracht om Gods geboden te gehoorzamen, en de verzoeker kon geen enkel voordeel behalen. Op iedere verzoeking luidde Zijn antwoord: ‘Er staat geschreven.’ Zo heeft God ons Zijn woord gegeven waarmee wij het kwaad kunnen weerstaan. Zeer grote en kostbare beloften zijn ons geschonken, opdat wij daardoor ‘deel zouden krijgen aan de goddelijke natuur, ontkomen aan het verderf dat door de begeerte in de wereld is.’ 2 Peter 1:4.

> “Bid the tempted one look not to circumstances, to the weakness of self, or to the power of temptation, but to the power of God’s word. All its strength is ours. ‘Thy word,’ says the psalmist, ‘have I hid in mine heart, that I might not sin against Thee.’ ‘By the word of Thy lips I have kept me from the paths of the destroyer.’ Psalm 119:11; 17:4.” The Ministry of Healing, 181.

> „Zeg tegen de verzochte dat hij niet moet zien op omstandigheden, op de zwakheid van het eigen ik, of op de macht van de verzoeking, maar op de kracht van Gods woord. Al zijn sterkte is de onze. ‘Uw woord,’ zegt de psalmist, ‘heb ik in mijn hart geborgen, opdat ik niet tegen U zondige.’ ‘Door het woord van Uw lippen heb ik mij bewaard voor de paden van de verderver.’ Psalm 119:11; 17:4.” The Ministry of Healing, 181.

The increase of knowledge in 1798 and in 1989, represented an unsealing of God’s prophetic Word. His Word supplies the power to overcome as He overcame, and “His life declares that humanity, combined with divinity, does not commit sin.” The vision of the Ulai River is the marah vision of His appearance, that is represented by the prophecy of the twenty-three hundred days. The vision of the Hiddekel River is the chazon vision of prophetic history, that is represented by the twenty-five hundred and twenty year prophecy. The marah vision represents divinity and the chazon vision represents humanity.

De toename van kennis in 1798 en in 1989 vertegenwoordigde een ontzegeling van Gods profetisch Woord. Zijn Woord verschaft de kracht om te overwinnen zoals Hij overwon, en „Zijn leven verklaart dat de mensheid, verenigd met de godheid, geen zonde bedrijft.” Het visioen van de rivier de Ulai is het marah-visioen van Zijn verschijning, dat wordt voorgesteld door de profetie van de tweeduizend driehonderd dagen. Het visioen van de rivier de Hiddekel is het chazon-visioen van de profetische geschiedenis, dat wordt voorgesteld door de profetie van de tweeduizend vijfhonderd twintig jaren. Het marah-visioen vertegenwoordigt de godheid en het chazon-visioen vertegenwoordigt de mensheid.

Both the rivers of ancient Shinar, which are the Ulai and the Hiddekel, or what is known today as the Tigris and the Euphrates ultimately merge into the Shatt al-Arab waterway in southern Iraq, and the Shatt al-Arab then empties into the Persian Gulf. Jesus employs the physical and natural to represent the spiritual, and the visions associated with the two rivers that are now in the process of fulfillment, represent a linkage of the human and the divine that occurs as they are reaching the conclusion of their travel to the sea. This truth is established in the beginning of the two prophecies that are represented by the two visions of Daniel chapter eight, verses thirteen and fourteen. One vision is the question, the other is the answer, and logically they cannot be separated.

Beide rivieren van het oude Sinear, namelijk de Ulai en de Hiddekel, of wat heden ten dage bekendstaat als de Tigris en de Eufraat, vloeien uiteindelijk samen in de waterweg van de Sjatt al-Arab in het zuiden van Irak, en de Sjatt al-Arab mondt vervolgens uit in de Perzische Golf. Jezus gebruikt het stoffelijke en natuurlijke om het geestelijke uit te beelden, en de visioenen die verbonden zijn met de twee rivieren, welke thans in vervulling gaan, beelden een verbinding uit van het menselijke en het goddelijke die plaatsvindt terwijl zij het einde van hun tocht naar de zee naderen. Deze waarheid wordt vastgesteld aan het begin van de twee profetieën die worden voorgesteld door de twee visioenen van Daniël hoofdstuk acht, verzen dertien en veertien. Het ene visioen is de vraag, het andere is het antwoord, en logischerwijs kunnen zij niet van elkaar worden gescheiden.

The vision of humanity, identifying the trampling down of the sanctuary and host, began in the year 677 BC, and the vision of divinity, that identifies the appearance of Christ, began in the year 457 BC. The linkage of divinity and humanity is represented by the two hundred and twenty years, that connects the two starting points of the two visions. Two hundred and twenty is a symbol of “the linkage of humanity with divinity,” and is also represented by the linkage of the increase of knowledge at the time of the end in 1798, with the increase of knowledge at the time of the end in 1989.

Het visioen van de mensheid, dat het vertreden van het heiligdom en het heerleger identificeert, begon in het jaar 677 v.Chr., en het visioen van de goddelijkheid, dat de verschijning van Christus identificeert, begon in het jaar 457 v.Chr. De verbinding van goddelijkheid en mensheid wordt voorgesteld door de tweehonderdtwintig jaar, die de twee beginpunten van de twee visioenen met elkaar verbinden. Tweehonderdtwintig is een symbool van „de verbinding van de mensheid met de goddelijkheid” en wordt eveneens voorgesteld door de verbinding van de toename van kennis ten tijde van het einde in 1798, met de toename van kennis ten tijde van het einde in 1989.

The formalized message derived from the increase of knowledge in 1798, was first presented by Miller in 1831 (and then in the Vermont Telegraph newspaper in 1833). 1831 is two hundred and twenty years after the publishing of the King James Bible in the year 1611. The King James Bible represented a twofold document of the Old and New Testaments. The beginning and ending of the two hundred-and twenty-years “linked” a divine publication with a human publication. The human publication’s information was derived from the divine light that was unsealed at the time the end in 1798, and then was formalized through the work of a human instrument, who had begun to publish it in 1831. It was a divine publication, with a divinely sealed message, that was afterward unsealed by humanity, and thereafter presented by a human instrument. The Hebrew word translated as “publish” in God’s word means to call out to cry (unto), (be) famous, guest, invite, mention, (give) name, preach, proclaim, pronounce, publish. Miller began to publish his message in 1831, then in 1833 it was literally published in the Vermont Telegraph.

De geformaliseerde boodschap die voortkwam uit de vermeerdering van kennis in 1798, werd voor het eerst door Miller gepresenteerd in 1831 (en vervolgens in 1833 in de krant Vermont Telegraph). 1831 ligt tweehonderdtwintig jaar na de publicatie van de King James Bible in het jaar 1611. De King James Bible vertegenwoordigde een tweevoudig document van het Oude en het Nieuwe Testament. Het begin en het einde van de periode van tweehonderdtwintig jaar „verbonden” een goddelijke publicatie met een menselijke publicatie. De informatie van de menselijke publicatie was afgeleid van het goddelijke licht dat ontzegeld werd ten tijde van het einde in 1798, en vervolgens werd geformaliseerd door het werk van een menselijk instrument, dat ermee begonnen was deze in 1831 te publiceren. Het was een goddelijke publicatie, met een goddelijk verzegelde boodschap, die daarna door de mensheid werd ontzegeld en vervolgens door een menselijk instrument werd gepresenteerd. Het Hebreeuwse woord dat in Gods woord met „publish” is vertaald, betekent uitroepen tot schreeuwen (tot), vermaard zijn, gast, uitnodigen, vermelden, naam (geven), prediken, verkondigen, uitspreken, publiceren. Miller begon zijn boodschap in 1831 te publiceren, en in 1833 werd zij letterlijk gepubliceerd in de Vermont Telegraph.

The formalized message derived from the increase of knowledge in 1989 was first published in 1996 (in The Time of the End magazine), two hundred and twenty years after the publishing of the two sacred documents known as the Declaration of Independence in 1776 (and thereafter the Constitution of the United States) in 1789. The beginning and ending of the two hundred-and twenty-years links divinity with humanity, and it does so through the publishing of the two divine documents, beginning in 1776. When the book of Daniel was unsealed at the time of the end in 1989, the formalized message which had been brought about through the work of a human instrument was published in 1996. The sequence was a divine publication, then an unsealing, and then a human publication.

De geformaliseerde boodschap die voortkwam uit de vermeerdering van kennis in 1989, werd voor het eerst gepubliceerd in 1996 (in het tijdschrift The Time of the End), tweehonderdtwintig jaar na de publicatie van de twee heilige documenten die bekendstaan als de Onafhankelijkheidsverklaring in 1776 (en daarna de Grondwet van de Verenigde Staten) in 1789. Het begin en het einde van de tweehonderdtwintig jaar verbinden goddelijkheid met menselijkheid, en wel door de publicatie van de twee goddelijke documenten, beginnend in 1776. Toen het boek Daniël aan het einde der tijden in 1989 werd ontzegeld, werd de geformaliseerde boodschap, die tot stand was gebracht door het werk van een menselijk instrument, in 1996 gepubliceerd. De volgorde was: een goddelijke publicatie, vervolgens een ontzegeling, en daarna een menselijke publicatie.

In both times of the end, the three steps of truth are identified. They both begin with a divine publication as the first step, and a human publication explaining a divine message is the last step. The middle step is when the Lion of the tribe of Judah unseals the divine message for that particular history, and thereafter selects a human instrument to gather up the light that was unsealed from the divine document. When the unsealing occurs there is rebellion manifested by the wicked who do not understand the increase of knowledge. Thus, a divine publication is represented by the first letter of the Hebrew alphabet, the increase of knowledge is represented by the thirteenth letter where rebellion is manifested, and the human publication of the special divine message for that history is the last letter of the Hebrew alphabet, and taken together the three letters mean “truth”.

In beide eindtijden worden de drie stappen van de waarheid geïdentificeerd. Beiden beginnen met een goddelijke publicatie als de eerste stap, en een menselijke publicatie die een goddelijke boodschap verklaart, is de laatste stap. De middelste stap is wanneer de Leeuw uit de stam van Juda de goddelijke boodschap voor die specifieke geschiedenis ontsluit, en daarna een menselijk werktuig kiest om het licht te verzamelen dat uit het goddelijke document werd ontsloten. Wanneer die ontsluiting plaatsvindt, wordt opstand geopenbaard door de goddelozen die de toename van kennis niet begrijpen. Aldus wordt een goddelijke publicatie voorgesteld door de eerste letter van het Hebreeuwse alfabet, wordt de toename van kennis voorgesteld door de dertiende letter, waar opstand wordt geopenbaard, en is de menselijke publicatie van de bijzondere goddelijke boodschap voor die geschiedenis de laatste letter van het Hebreeuwse alfabet; en gezamenlijk betekenen de drie letters “waarheid”.

The visions of the Ulai and Hiddekel Rivers that are now in the process of fulfillment identify that in the last days the increase of knowledge from both rivers merge together to prove that divinity combined with humanity does not sin. Daniel received the vision that represents the appearance of Christ at the conclusion of the twenty-three hundred year prophecy in 1844 while by the Ulai River.

De visioenen van de rivieren de Ulai en de Hiddekel, die thans in vervulling zijn, tonen aan dat in de laatste dagen de vermeerdering van kennis uit beide rivieren samenkomt om te bewijzen dat goddelijkheid, verenigd met menselijkheid, niet zondigt. Daniël ontving het visioen dat de verschijning van Christus aan het einde van de profetie van tweeduizend driehonderd jaar in 1844 voorstelt, terwijl hij zich bij de rivier de Ulai bevond.

> And I saw in a vision; and it came to pass, when I saw, that I was at Shushan in the palace, which is in the province of Elam; and I saw in a vision, and I was by the river of Ulai. Daniel 8:2.

> En ik zag in een gezicht; en het geschiedde, toen ik zag, dat ik in Susan, de burcht, was, die in het gewest Elam is; en ik zag in een gezicht, en ik was aan de rivier de Ulai. Daniël 8:2.

Daniel received the vision that represents the vision of the twenty five hundred and twenty years of prophetic history while by the Hiddekel River.

Daniël ontving het visioen dat het visioen van de tweeduizend vijfhonderdtwintig jaren van de profetische geschiedenis vertegenwoordigt, terwijl hij zich aan de rivier de Hiddekel bevond.

> And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel. Daniel 10:4.

> En op de vierentwintigste dag van de eerste maand, terwijl ik mij bevond aan de oever van de grote rivier, namelijk de Hiddekel. Daniël 10:4.

Gabriel thereafter identified the purpose of the chazon vision of the Hiddekel River in verse fourteen.

Daarna duidde Gabriël in vers veertien het doel aan van het chazon-visioen bij de rivier de Hiddekel.

> Now I am come to make thee understand what shall befall thy people in the latter days: for yet the vision is for many days. Daniel 10:14.

> Nu ben ik gekomen om u inzicht te geven in wat uw volk in de laatste dagen zal overkomen; want het gezicht ziet nog op vele dagen. Daniël 10:14.

The vision given by the Ulai River identifies Christ’s “appearance”, (divinity) when He suddenly came unto His temple on October 22, 1844. It represented “divinity” entering into the temple of the Millerites (humanity) on that date, for the Day of Atonement, meaning the day of “at one-ment”, represents the combination of divinity with humanity. The vision given by the Hiddekel River identifies what shall befall God’s people (humanity) in the latter days.

Het visioen dat bij de rivier de Ulai werd gegeven, duidt op Christus’ „verschijning” (goddelijkheid) toen Hij op 22 oktober 1844 plotseling tot Zijn tempel kwam. Het stelde de „goddelijkheid” voor die op die datum de tempel van de Millerieten (menselijkheid) binnenging voor de Grote Verzoendag; de dag van de verzoening, dat wil zeggen de dag van „eenwording”, stelt de vereniging van goddelijkheid met menselijkheid voor. Het visioen dat bij de rivier de Hiddekel werd gegeven, duidt aan wat Gods volk (menselijkheid) in de laatste dagen zal overkomen.

The beginning of the vision of the “appearance” was the year 457 BC. Two hundred and twenty years after the prophetic period identifying the trampling down of the sanctuary and the host which began in 677 BC. The ending of the two hundred and twenty years that were linked together at the starting point of the two visions, was marked by the Wonderful Numberer, who is also the Wonderful Linguist in Habakkuk 2:20.

Het begin van het visioen van de „verschijning” was het jaar 457 v.Chr. Tweehonderdtwintig jaar na de profetische periode die de vertreding van het heiligdom en van de schare aanduidde, welke begon in 677 v.Chr. Het einde van de tweehonderdtwintig jaren die bij het beginpunt van de twee visioenen met elkaar verbonden waren, werd gemarkeerd door de Wonderbare Tellenaar, die in Habakuk 2:20 ook de Wonderbare Taalkundige is.

> But the Lord is in his holy temple: let all the earth keep silence before him. Habakkuk 2:20.

> Maar de HEERE is in Zijn heilige tempel; laat de ganse aarde zwijgen voor Zijn aangezicht. Habakuk 2:20.

The link of humanity and divinity represented in the beginning by the starting points of the two prophecies was identified at their mutual endings by the chapter and verse that described the appearance of divinity suddenly coming into the temple He had constructed during the forty-six years beginning at the time of the end in 1798, and ending forty-six years later on October 22, 1844.

De verbinding tussen menselijkheid en goddelijkheid, die in het begin werd voorgesteld door de beginpunten van de twee profetieën, werd bij hun wederzijdse eindpunten geïdentificeerd door het hoofdstuk en vers dat de verschijning beschreef van de goddelijkheid die plotseling kwam tot de tempel die Hij had opgebouwd gedurende de zesenveertig jaren die begonnen in de tijd van het einde in 1798 en zesenveertig jaar later eindigden op 22 oktober 1844.

> Know ye not that ye are the temple of God, and that the Spirit of God dwelleth in you? If any man defile the temple of God, him shall God destroy; for the temple of God is holy, which temple ye are. 1 Corinthians 3:16, 17.

> Weet gij niet dat gij Gods tempel zijt en dat de Geest Gods in u woont? Indien iemand de tempel Gods schendt, die zal God te gronde richten; want de tempel Gods is heilig, welke tempel gij zijt. 1 Korintiërs 3:16, 17.

On October 22, 1844, in agreement with the vision of the “appearance”, Habakkuk identified that the Lord was in His holy temple. He had erected the temple that had been destroyed and trampled down for twenty-five hundred and twenty years, in forty-six years.

Op 22 oktober 1844 stelde Habakuk, overeenkomstig het visioen van de „verschijning”, vast dat de Heere in Zijn heilige tempel was. Hij had de tempel die gedurende tweeduizend vijfhonderd en twintig jaar verwoest en vertreden was geweest, in zesenveertig jaar opgericht.

> And speak unto him, saying, Thus speaketh the Lord of hosts, saying, Behold the man whose name is The BRANCH; and he shall grow up out of his place, and he shall build the temple of the Lord: Even he shall build the temple of the Lord; and he shall bear the glory, and shall sit and rule upon his throne; and he shall be a priest upon his throne: and the counsel of peace shall be between them both. And the crowns shall be to Helem, and to Tobijah, and to Jedaiah, and to Hen the son of Zephaniah, for a memorial in the temple of the Lord. And they that are far off shall come and build in the temple of the Lord, and ye shall know that the Lord of hosts hath sent me unto you. And this shall come to pass, if ye will diligently obey the voice of the Lord your God. Zechariah 6:12–15.

> En spreek tot hem, zeggende: Zo spreekt de HEERE der heerscharen: Zie, de Man Wiens Naam is de SPRUIT; Hij zal uit Zijn plaats uitspruiten, en Hij zal de tempel des HEEREN bouwen. Ja, Hij zal de tempel des HEEREN bouwen; en Hij zal de heerlijkheid dragen, en Hij zal zitten en heersen op Zijn troon; en Hij zal Priester zijn op Zijn troon; en de raad des vredes zal tussen die beiden zijn. En de kronen zullen voor Helem, en voor Tobia, en voor Jedaja, en voor Hen, de zoon van Zefanja, tot een gedachtenis zijn in de tempel des HEEREN. En die verre zijn, zullen komen en bouwen in de tempel des HEEREN, en gij zult weten dat de HEERE der heerscharen Mij tot ulieden gezonden heeft. En het zal geschieden, indien gij naarstiglijk zult gehoorzamen aan de stem van de HEERE, uw God. Zacharia 6:12–15.

In John 2:20, after Christ had cleansed the temple, which according to Sister White was a fulfillment of Malachi chapter three, as was October 22, 1844, the Messenger of the Covenant suddenly came to His temple.

In Johannes 2:20, nadat Christus de tempel had gereinigd, hetgeen volgens zuster White een vervulling was van Maleachi hoofdstuk drie, evenals 22 oktober 1844, kwam de Boodschapper van het verbond plotseling tot Zijn tempel.

> Jesus answered and said unto them, Destroy this temple, and in three days I will raise it up. Then said the Jews, Forty and six years was this temple in building, and wilt thou rear it up in three days? But he spake of the temple of his body. John 2:19–20.

> Jezus antwoordde en zei tot hen: Breekt deze tempel af, en in drie dagen zal Ik hem doen verrijzen. Toen zeiden de Joden: Zesenveertig jaar is aan deze tempel gebouwd, en Gij zult hem in drie dagen doen verrijzen? Maar Hij sprak over de tempel van Zijn lichaam. Johannes 2:19–20.

In fulfillment of Malachi chapter three, Christ suddenly came to His temple when He cleansed the temple at the beginning of His ministry in John chapter two, which typified October 22, 1844. The temple cleansing by Christ in John chapter two, and October 22, 1844, were a fulfillment of Malachi chapter three. In John chapter TWO and verse TWENTY, we are informed that the human temple had been erected in forty-six years, and the divine temple was raised up in three days. The human temple only becomes Habakkuk’s “holy temple” when divinity suddenly comes into it, as it did on October 22, 1844, for divinity combined with humanity does not sin. The visions of the two great rivers of Shinar represent the truth that humanity combined with divinity does not sin.

Ter vervulling van Maleachi hoofdstuk drie kwam Christus plotseling tot Zijn tempel toen Hij de tempel reinigde aan het begin van Zijn bediening in Johannes hoofdstuk twee, hetgeen een voorafbeelding was van 22 oktober 1844. De tempelreiniging door Christus in Johannes hoofdstuk twee, en 22 oktober 1844, waren een vervulling van Maleachi hoofdstuk drie. In Johannes hoofdstuk TWEE en vers TWINTIG wordt ons meegedeeld dat de menselijke tempel in zesenveertig jaar was opgericht, en dat de goddelijke tempel in drie dagen werd opgericht. De menselijke tempel wordt slechts dan Habakuks „heilige tempel” wanneer de godheid plotseling daarin komt, zoals dit op 22 oktober 1844 geschiedde, want godheid verenigd met menselijkheid zondigt niet. De visioenen van de twee grote rivieren van Sinear vertegenwoordigen de waarheid dat menselijkheid verenigd met godheid niet zondigt.

We will continue our consideration of verse forty of Daniel chapter eleven in the next article.

In het volgende artikel zullen wij onze beschouwing van vers veertig van Daniël hoofdstuk elf voortzetten.

> Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. 1 Peter 2:5.

> Ook gij wordt, als levende stenen, opgebouwd tot een geestelijk huis, een heilig priesterschap, om geestelijke offers te brengen, Gode welgevallig door Jezus Christus. 1 Petrus 2:5.

Back to Articles