Article

# The Book of Daniel - Number Eighty-Nine

Het boek Daniël - Negenentachtig

Unraveling the False Doctrines: A Historical Examination of the Daily in Adventism

Het Ontrafelen van de Valse Leringen: Een Historisch Onderzoek naar het Dagelijks in het Adventisme

Author

Jeff Pippenger

Published

February 22, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

In the eighty-first article in this series of articles on the book of Daniel we included a passage from Manuscript Releases, volume 20, 17–22, where Sister White clearly identifies that the teaching that “the daily,” represents Christ’s sanctuary had been given to Elders Prescott and Daniells by “angels that had been expelled from heaven.” She does not actually identify their false idea of “the daily,” as I have done, but the historical record is abundantly clear that this is what they were trying to establish as truth. They were seeking to rewrite portions of Uriah Smith’s book Daniel and the Revelation, that uphold the understanding of “the daily,” which she identifies in Early Writings, page seventy-four as the correct view.

In het eenentachtigste artikel in deze reeks artikelen over het boek Daniël hebben wij een passage opgenomen uit Manuscript Releases, deel 20, 17–22, waarin Zuster White duidelijk aangeeft dat de leer dat „het gedurige” het heiligdom van Christus voorstelt, aan ouderlingen Prescott en Daniells was gegeven door „engelen die uit de hemel waren verdreven.” Zij duidt hun onjuiste opvatting van „het gedurige” niet daadwerkelijk aan zoals ik dat heb gedaan, maar het historische verslag maakt overvloedig duidelijk dat dit is wat zij als waarheid trachtten te vestigen. Zij poogden gedeelten van Uriah Smiths boek Daniël en de Openbaring te herschrijven, waarin de opvatting van „het gedurige” wordt gehandhaafd, die zij in Early Writings, bladzijde vierenzeventig, als de juiste zienswijze aanduidt.

W. W. Prescott had published a periodical magazine titled The Protestant, in which the sole theme was lifting up the false view of “the daily.” He and the General Conference president, A. G. Daniells became the satanic spearhead to continue Prescott’s efforts towards establishing the false doctrine as the orthodox view in Adventism, but while Ellen White was alive their success in the satanic effort was held in check. In 1931, Daniells reported that in the very year that the passage from Manuscript Releases was written (1910), that he (Daniells) had an interview with Sister White on the subject of “the daily,” and that she had led him to believe that he and Prescott’s view was correct.

W. W. Prescott had een periodiek tijdschrift gepubliceerd, getiteld The Protestant, waarin het enige thema bestond in het verheffen van de valse opvatting van “het dagelijkse”. Hij en de president van de General Conference, A. G. Daniells, werden de satanische speerpunt om Prescotts pogingen voort te zetten gericht op het vestigen van de valse leer als de orthodoxe opvatting binnen het adventisme, maar zolang Ellen White leefde, werd hun succes in die satanische poging in bedwang gehouden. In 1931 berichtte Daniells dat hij juist in het jaar waarin de passage uit Manuscript Releases werd geschreven (1910), een onderhoud had gehad met zuster White over het onderwerp van “het dagelijkse”, en dat zij hem ertoe had gebracht te geloven dat de opvatting van hem en Prescott juist was.

It is important to understand this history, for we are now beginning our consideration of the increase of knowledge that arrived in 1989, when the sacred reform lines and the last six verses of Daniel eleven were unsealed. To recognize the light that was produced with the collapse of the Soviet Union in fulfillment of verse forty of Daniel eleven, requires that “the daily,” and the prophetic history represented by “the daily” be correctly understood, for that history illustrates the repeat of that history in verses forty to forty-five of Daniel eleven. Those verses identify that the message that is unsealed in those verses are the “tidings of the east and north,” that bring about the final persecution of God’s people.

Het is belangrijk deze geschiedenis te begrijpen, want wij beginnen nu met onze beschouwing van de vermeerdering van kennis die in 1989 kwam, toen de heilige hervormingslijnen en de laatste zes verzen van Daniël elf werden ontsloten. Om het licht te herkennen dat werd voortgebracht met de ineenstorting van de Sovjet-Unie ter vervulling van vers veertig van Daniël elf, is het noodzakelijk dat “het gedurige” en de profetische geschiedenis die door “het gedurige” wordt voorgesteld, juist worden begrepen, want die geschiedenis illustreert de herhaling van die geschiedenis in verzen veertig tot vijfenveertig van Daniël elf. Die verzen wijzen aan dat de boodschap die in die verzen wordt ontsloten, de “tijdingen uit het oosten en uit het noorden” zijn, die de uiteindelijke vervolging van Gods volk teweegbrengen.

> But tidings out of the east and out of the north shall trouble him: therefore he shall go forth with great fury to destroy, and utterly to make away many. And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. Daniel 11:44, 45.

> Maar geruchten uit het oosten en uit het noorden zullen hem verontrusten; daarom zal hij uittrekken in grote grimmigheid om velen te verdelgen en geheel weg te doen. En hij zal de tenten van zijn paleis opslaan tussen de zeeën, op de heerlijke heilige berg; toch zal hij aan zijn einde komen, en niemand zal hem helpen. Daniël 11:44, 45.

The message of verse forty that was unsealed at the collapse of the Soviet Union in 1989, is the latter rain message that will cause the papacy (the king of the north), to “go forth with great fury to destroy, and utterly to make away many.” “Tidings” is prophetically a message.

De boodschap van vers veertig die bij de ineenstorting van de Sovjet-Unie in 1989 werd ontzegeld, is de boodschap van de late regen die het pausdom (de koning van het noorden) ertoe zal brengen „uit te trekken met grote grimmigheid om velen te verdelgen en volkomen weg te doen.” „Tijdingen” is profetisch een boodschap.

> And how shall they preach, except they be sent? as it is written, How beautiful are the feet of them that preach the gospel of peace, and bring glad tidings of good things! Romans 10:15.

> En hoe zullen zij prediken, indien zij niet gezonden worden? gelijk geschreven staat: Hoe lieflijk zijn de voeten van hen die het evangelie van vrede verkondigen en blijde tijding brengen van goede dingen! Romeinen 10:15.

The message of the latter rain is the message presented by God’s last-day watchmen, who sing the song of the vineyard and the song of Moses and the Lamb.

De boodschap van de late regen is de boodschap die wordt verkondigd door Gods wachters van de laatste dagen, die het lied van de wijngaard en het lied van Mozes en het Lam zingen.

> How beautiful upon the mountains are the feet of him that bringeth good tidings, that publisheth peace; that bringeth good tidings of good, that publisheth salvation; that saith unto Zion, Thy God reigneth! Thy watchmen shall lift up the voice; with the voice together shall they sing: for they shall see eye to eye, when the Lord shall bring again Zion. Isaiah 52:7, 8.

> Hoe lieflijk zijn op de bergen de voeten van hem die goede tijding brengt, die vrede verkondigt; die goede tijding van het goede brengt, die heil verkondigt; die tot Sion zegt: Uw God regeert! Uw wachters zullen hun stem verheffen; tezamen zullen zij jubelen: want zij zullen oog in oog zien, wanneer de HEERE Sion wederbrengt. Jesaja 52:7, 8.

The “tidings” in verse forty-four of Daniel eleven enrage the man of sin, and the final papal bloodbath is accomplished. That message is the message of the third angel that swells to a loud cry at the soon coming Sunday law.

Het “gerucht” in vers vierenveertig van Daniël elf maakt de mens der zonde razend, en het laatste pauselijke bloedbad wordt voltrokken. Die boodschap is de boodschap van de derde engel, die aanzwelt tot een luide roep bij de spoedig komende zondagswet.

> “None are condemned until they have had the light and have seen the obligation of the fourth commandment. But when the decree shall go forth enforcing the counterfeit sabbath, and the loud cry of ‘the third angel’ shall warn men against the worship of the beast and his image, the line will be clearly drawn between the false and the true. Then those who still continue in transgression will receive the mark of the beast.” Signs of the Times, November 8, 1899.

> “Niemand wordt veroordeeld voordat hij het licht heeft ontvangen en de verplichting van het vierde gebod heeft ingezien. Maar wanneer het decreet zal uitgaan dat de valse sabbat afdwingt, en de luide roep van ‘de derde engel’ de mensen zal waarschuwen tegen de aanbidding van het beest en zijn beeld, zal de scheidslijn tussen het valse en het ware duidelijk worden getrokken. Dan zullen zij die in de overtreding blijven volharden, het merkteken van het beest ontvangen.” Signs of the Times, 8 november 1899.

The “tidings of the east and north” that enrages the papacy, swells to a loud cry at the Sunday law, and that message is the message of the latter rain that began on September 11, 2001. The expression “loud voice” is a prophetic term that represents an increasing power.

Het „gerucht uit het oosten en uit het noorden” dat het pausdom in woede doet ontsteken, aanzwelt tot een luide roep bij de zondagswet, en die boodschap is de boodschap van de late regen die op 11 september 2001 begon. De uitdrukking „luide stem” is een profetische term die een toenemende macht vertegenwoordigt.

> “The truth for this time, the third angel’s message, is to be proclaimed with a loud voice, meaning with increasing power, as we approach the great final test.” The 1888 Materials, 1710.

> „De waarheid voor deze tijd, de boodschap van de derde engel, moet met luider stem worden verkondigd, dat wil zeggen met toenemende kracht, naarmate wij de grote laatste beproeving naderen.” The 1888 Materials, 1710.

The “tidings” of verse forty-four is the latter rain message just before human probation closes, as Michael stands up. It is the same latter rain message that arrived on September 11, 2001, but it swells to a loud cry, or a loud voice when the one hundred and forty-four thousand are sealed and the Holy Spirit is then poured out without measure. It is the same latter rain message that marked the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

De „tijdingen” van vers vierenveertig zijn de boodschap van de late regen vlak voordat de menselijke genadetijd sluit, wanneer Michaël opstaat. Het is dezelfde boodschap van de late regen die op 11 september 2001 kwam, maar zij zwelt aan tot een luide roep, of een luide stem, wanneer de honderd vierenveertigduizend verzegeld zijn en de Heilige Geest dan zonder mate wordt uitgestort. Het is dezelfde boodschap van de late regen die de periode van de verzegeling van de honderd vierenveertigduizend kenmerkte.

It is the latter rain message that has been counterfeited by a peace and safety message that is presented by Laodicean Adventism from the arrival of the “ass” until the arrival of the “lion”. The period between September 11, 2001, and the soon-coming Sunday law marks the spiritual death bed for Laodicean Adventism, and those that are judged after God’s house (Jerusalem) is judged, die in the same grave. The death bed for Laodicean Adventism is between the ass and the lion, and the message that is rejected and produces their death is the “tidings out of the “east” (a symbol of Islam) and the north (a symbol of the papacy). It is the same message, which is the third angel’s message.

Het is de boodschap van de late regen die is vervalst door een boodschap van vrede en veiligheid, welke door het Laodiceïsche adventisme wordt verkondigd vanaf de komst van de „ezel” tot aan de komst van de „leeuw”. De periode tussen 11 september 2001 en de spoedig komende zondagswet markeert het geestelijke sterfbed van het Laodiceïsche adventisme, en zij die worden geoordeeld nadat Gods huis (Jeruzalem) is geoordeeld, sterven in hetzelfde graf. Het sterfbed van het Laodiceïsche adventisme bevindt zich tussen de ezel en de leeuw, en de boodschap die wordt verworpen en hun dood teweegbrengt, is het „gerucht uit het „oosten” (een symbool van de islam) en uit het noorden (een symbool van het pausdom). Het is dezelfde boodschap, namelijk de boodschap van de derde engel.

The last six verses of Daniel eleven, that were unsealed at the time of the end in 1989, is the message of the latter rain, which is proclaimed in a time when a false latter rain message of “peace and safety” is being proclaimed. The testing of the latter rain first confronts God’s house, for that is where judgment begins, and it then confronts the other flock outside of God’s house. For this reason, it is essential to understand the “lie” that was introduced into Laodicean Adventism in the third generation, for while God pours out His Holy Spirit on those He is sealing, He simultaneously pours out strong delusion upon those who receive not the love of the truth.

De laatste zes verzen van Daniël elf, die ten tijde van het einde in 1989 werden ontzegeld, vormen de boodschap van de late regen, die wordt verkondigd in een tijd waarin een valse boodschap van de late regen van “vrede en veiligheid” wordt verkondigd. De beproeving van de late regen treft eerst Gods huis, want daar begint het oordeel, en vervolgens treft zij de andere kudde buiten Gods huis. Om deze reden is het van wezenlijk belang de “leugen” te begrijpen die in de derde generatie in het Laodiceaanse Adventisme werd geïntroduceerd; want terwijl God Zijn Heilige Geest uitstort op hen die Hij verzegelt, stort Hij tegelijkertijd een krachtige dwaling uit over hen die de liefde der waarheid niet hebben aangenomen.

During the controversy of the first decade and a half of the twentieth century over “the daily,” one of the men who defended the correct Millerite position that “the daily” is a symbol of paganism, was F. C. Gilbert. Gilbert was a convert from Judaism and read and spoke perfect Hebrew. He defended the pioneer position in the book of Daniel based upon his understanding of the Hebrew language. In 1910, the very year that Sister White wrote the manuscript that was going to be buried for decades, which identified that Daniells’ and Prescott’s view of “the daily,” came from Satan’s angels, Gilbert had a personal interview with Sister White over the issue of “the daily.”

Tijdens de controverse gedurende het eerste anderhalve decennium van de twintigste eeuw over „het dagelijks offer” was F. C. Gilbert een van de mannen die het juiste Milleritische standpunt verdedigden, namelijk dat „het dagelijks offer” een symbool van het heidendom is. Gilbert was een uit het jodendom bekeerde en las en sprak volmaakt Hebreeuws. Hij verdedigde het pioniersstandpunt in het boek Daniël op grond van zijn begrip van de Hebreeuwse taal. In 1910, juist in het jaar waarin zuster White het manuscript schreef dat tientallen jaren begraven zou blijven en waarin werd vastgesteld dat de opvatting van Daniells en Prescott over „het dagelijks offer” van Satans engelen afkomstig was, had Gilbert een persoonlijk onderhoud met zuster White over de kwestie van „het dagelijks offer”.

We know he had an interview, for he immediately (the next day) wrote out a summary of the interview he had with Sister White. In 1931, A. G. Daniells made a claim that he had an interview with Sister White on the subject of “the daily” in the same year—1910. Daniells claimed Sister White left him no conclusion but that “the daily” was a symbol of Christ’s sanctuary ministry. But Daniells’ claim of an interview, was not only a “lie,” it is the “lie” of prophecy which produces strong delusion.

Wij weten dat hij een onderhoud had, want onmiddellijk (de volgende dag) schreef hij een samenvatting uit van het onderhoud dat hij met zuster White had gehad. In 1931 deed A. G. Daniells de bewering dat hij in datzelfde jaar—1910—een onderhoud met zuster White had gehad over het onderwerp van „het dagelijkse”. Daniells beweerde dat zuster White hem geen andere slotsom had nagelaten dan dat „het dagelijkse” een symbool was van Christus’ bediening in het heiligdom. Maar Daniells’ bewering van een onderhoud was niet slechts een „leugen”, zij is de „leugen” der profetie die een krachtige dwaling teweegbrengt.

For those who may not have access to the 1843 and 1850 charts, it is important to understand that when the 1843 chart was published in 1842, the Millerites still believed the sanctuary that was to be cleansed in fulfillment of the twenty-three-hundred-year prophecy was the earth. When they published the 1850 chart, they then knew the sanctuary to be cleansed was the heavenly sanctuary. For this reason the 1843 chart has NO illustration of God’s sanctuary, but the 1850 chart DOES have an illustration of God’s sanctuary. This is important, for Daniells claimed that in his interview with Sister White that he showed her the 1843 chart, and he pointed out the sanctuary on the chart. That would have been impossible, for there is no sanctuary on the 1843 chart. His claim of an interview was a “lie.”

Voor hen die mogelijk geen toegang hebben tot de kaarten van 1843 en 1850, is het belangrijk te begrijpen dat, toen de kaart van 1843 in 1842 werd gepubliceerd, de Millerieten nog steeds geloofden dat het heiligdom dat gereinigd zou worden ter vervulling van de profetie van de tweeduizend driehonderd jaren, de aarde was. Toen zij de kaart van 1850 publiceerden, wisten zij echter dat het te reinigen heiligdom het hemelse heiligdom was. Om deze reden bevat de kaart van 1843 GEEN afbeelding van Gods heiligdom, maar de kaart van 1850 WEL een afbeelding van Gods heiligdom. Dit is belangrijk, want Daniells beweerde dat hij in zijn onderhoud met Zuster White haar de kaart van 1843 had getoond, en dat hij haar op het heiligdom op de kaart had gewezen. Dat zou onmogelijk zijn geweest, want op de kaart van 1843 is geen heiligdom afgebeeld. Zijn bewering van een onderhoud was een „leugen”.

When I was working through this history in 2009, and became aware that the men on both sides of the issue both claimed to have had an interview with Sister White on the subject of “the daily,” I emailed the Ellen White Estate and asked if they had access to the log book that recorded Sister White’s interviews in 1910. They replied that they still had the log book. The following is my email and the response from the Ellen White Estate.

Toen ik mij in 2009 door deze geschiedenis heen werkte en mij ervan bewust werd dat de mannen aan beide zijden van de kwestie beiden beweerden een onderhoud met zuster White te hebben gehad over het onderwerp van „het dagelijkse”, stuurde ik een e-mail aan het Ellen White Estate met de vraag of zij toegang hadden tot het logboek waarin de gesprekken van zuster White in 1910 waren vastgelegd. Zij antwoordden dat zij het logboek nog steeds in hun bezit hadden. Hieronder volgen mijn e-mail en het antwoord van het Ellen White Estate.

Monday, January 19, 2009

Maandag 19 januari 2009

To whom it may concern:

Aan wie het aangaat:

I have heard that there is a log-book that recorded who had interviews with Sister White and what the interviews concerned. I am trying to verify or repudiate whether A. G. Daniells had an interview with Sister White in 1910 concerning the subject of the “daily.” I am aware that there is historical testimony that the interview took place, but I am wondering if there is any record in an official log-book that actually records this. At the same time, I have been told that F. C. Gilbert also had an interview with Sister White in 1910 on the subject of the “daily,” and would like to know if that can be confirmed by a log-book that was kept by her staff during that period. Perhaps there was no log-book, or perhaps if there was you do not release that information, or perhaps it may be beyond your ability to check it out for me even if it does exist. So, in any case I wanted to ask. Any help you could provide would be greatly appreciated.

Ik heb vernomen dat er een logboek bestaat waarin is vastgelegd wie gesprekken met zuster White had en waarover die gesprekken gingen. Ik probeer te verifiëren dan wel te weerleggen of A. G. Daniells in 1910 een gesprek met zuster White heeft gehad over het onderwerp van het „dagelijks”. Ik ben mij ervan bewust dat er historisch getuigenis bestaat dat dit gesprek heeft plaatsgevonden, maar ik vraag mij af of er enig officieel logboek is waarin dit daadwerkelijk is vastgelegd. Tegelijkertijd is mij verteld dat ook F. C. Gilbert in 1910 een gesprek met zuster White had over het onderwerp van het „dagelijks”, en ik zou graag willen weten of dit kan worden bevestigd door een logboek dat in die periode door haar staf werd bijgehouden. Misschien was er geen logboek, of misschien geeft u die informatie niet vrij indien er wel een was, of misschien gaat het uw mogelijkheden te boven om dit voor mij na te gaan, ook al bestaat het. Hoe dan ook wilde ik het toch vragen. Alle hulp die u zou kunnen bieden, zou zeer op prijs worden gesteld.

Dear Jeff,

Beste Jeff,

Thank you for your email. We do have a fairly complete account of Ellen White’s itinerary, based upon her letters, diaries, and published appointments, but no “log-book” as such.

Dank u voor uw e-mail. Wij beschikken wel over een tamelijk volledig overzicht van Ellen Whites reisroute, op basis van haar brieven, dagboeken en gepubliceerde afspraken, maar niet over een „logboek” als zodanig.

You have no doubt read about A G Daniells’ visit with Ellen White in vol. 6 of the EGW Biography, The Later Elmshaven Years, pp. 256, 257. We have found no independent record of this interview. We do have a letter from Elder Gilbert on June 1, 1910, indicating his plan to be in St. Helena (where Ellen White lived) on June 6-9. That is the extent of the supporting documentation that I am aware of.

U hebt ongetwijfeld gelezen over A. G. Daniells’ bezoek aan Ellen White in deel 6 van de EGW-biografie, The Later Elmshaven Years, blz. 256, 257. Wij hebben geen onafhankelijke vermelding van dit gesprek gevonden. Wij beschikken wel over een brief van ouderling Gilbert van 1 juni 1910, waarin hij aangeeft van plan te zijn op 6-9 juni in St. Helena te zijn (waar Ellen White woonde). Dat is de omvang van de ondersteunende documentatie waarvan ik op de hoogte ben.

God bless—Tim Poirier Vice Director Ellen G. White Estate

God zegene u — Tim Poirier, vice-directeur, Ellen G. White Estate

There is no independent record of Daniells ever having an interview on the subject of “the daily,” but there is a letter from Gilbert identifying his intent to be at her home from the sixth to ninth of June, 1910.

Er bestaat geen onafhankelijk verslag dat Daniells ooit een onderhoud heeft gehad over het onderwerp van „het dagelijkse”, maar er is wel een brief van Gilbert waarin hij aangeeft voornemens te zijn van 6 tot en met 9 juni 1910 in haar woning te verblijven.

In the biography of Sister White, that the Ellen White estate references, where her grandson addresses the issue of Daniells’ interview he recorded Daniells’ claim concerning the fabricated interview of 1910:

In de biografie van zuster White, waarnaar het Ellen White Estate verwijst, noteerde haar kleinzoon, wanneer hij ingaat op de kwestie van het interview van Daniells, Daniells’ bewering betreffende het verzonnen interview van 1910:

> “At one point a little later in the discussions, Elder Daniells, accompanied by W. C. White and C. C. Crisler, eager to get from Ellen White herself just what the meaning was of her Early Writings statement, went to her and laid the matter before her. Daniells took with him Early Writings and the 1843 chart. He sat down close to Ellen White and plied her with questions. His report of this interview was confirmed by W. C. White:

> „Op een iets later moment in de besprekingen ging ouderling Daniells, vergezeld van W. C. White en C. C. Crisler, verlangend om van Ellen White zelf precies te vernemen wat de betekenis was van haar uitspraak in Early Writings, naar haar toe en legde de zaak aan haar voor. Daniells nam Early Writings en de kaart van 1843 met zich mee. Hij ging dicht bij Ellen White zitten en bestookte haar met vragen. Zijn verslag van dit onderhoud werd door W. C. White bevestigd:“

> “‘I first read to Sister White the statement given above in Early Writings. Then I placed before her our prophetic chart used by our ministers in expounding the prophecies of Daniel and Revelation. I called her attention to the picture of the sanctuary and also to the 2300-year period as they appeared on the chart.

> ‘Ik las Zuster White eerst de hierboven gegeven verklaring voor uit Early Writings. Vervolgens legde ik haar onze profetische kaart voor, die door onze predikanten wordt gebruikt bij de uiteenzetting van de profetieën van Daniël en Openbaring. Ik vestigde haar aandacht op de afbeelding van het heiligdom en ook op de periode van 2300 jaar, zoals die op de kaart waren weergegeven.

> “‘I then asked if she could recall what was shown her regarding this subject.

> ‘Ik vroeg haar toen of zij zich kon herinneren wat haar met betrekking tot dit onderwerp was getoond.

> “‘As I recall her answer, she began by telling how some of the leaders who had been in the 1844 movement endeavored to find new dates for the termination of the 2300-year period. This endeavor was to fix new dates for the coming of the Lord. This was causing confusion among those who had been in the Advent Movement.

> „Zoals ik mij haar antwoord herinner, begon zij met te vertellen hoe sommigen van de leiders die in de beweging van 1844 waren geweest, trachtten nieuwe data te vinden voor het einde van de periode van 2300 jaar. Deze poging was bedoeld om nieuwe data vast te stellen voor de komst van de Heer. Dit veroorzaakte verwarring onder hen die deel hadden uitgemaakt van de adventbeweging.‟

> “‘In this confusion the Lord revealed to her, she said, that the view that had been held and presented regarding the dates was correct, and that there must never be another time set, nor another time message.

> ‘In deze verwarring openbaarde de Heere haar, zei zij, dat de opvatting die met betrekking tot de data was aangehangen en uiteengezet, juist was, en dat er nooit meer een andere tijdsbepaling, noch een andere tijdsboodschap, mocht zijn.

> “‘I then asked her to tell what had been revealed to her about the rest of the “daily”—the Prince, the host, the taking away of the “daily,” and the casting down of the sanctuary.

> ‘Ik vroeg haar vervolgens te vertellen wat haar was geopenbaard over de overige zaken betreffende het „dagelijkse” — de Vorst, het heerleger, het wegnemen van het „dagelijkse” en het neerwerpen van het heiligdom.

> “‘She replied that these features were not placed before her in vision as the time part was. She would not be led out to make an explanation of those points of the prophecy.

> „Zij antwoordde dat deze kenmerken haar in het gezicht niet waren voorgehouden zoals het tijdsgedeelte dat wel was. Zij zou zich er niet toe laten brengen een verklaring te geven van die punten van de profetie.

> “‘The interview made a deep impression upon my mind. Without hesitation she talked freely, clearly, and at length about the 2300-year period, but regarding the other part of the prophecy she was silent.

> “‘Het onderhoud maakte een diepe indruk op mijn geest. Zonder aarzeling sprak zij vrijuit, duidelijk en uitvoerig over de periode van 2300 jaar, maar met betrekking tot het andere deel van de profetie zweeg zij.

> “‘The only conclusion I could draw from her free explanation of the time and her silence as to the taking away of the “daily” and the casting down of the sanctuary was that the vision given her was regarding the time, and that she received no explanation as to the other parts of the prophecy.—DF 201b, AGD statement, Sept. 25, 1931.” Arthur White, Ellen G. White, volume 6, 257.

> ‘De enige conclusie die ik uit haar ongedwongen uitleg van de tijd en haar stilzwijgen met betrekking tot het wegnemen van het „dagelijks” en het neerwerpen van het heiligdom kon trekken, was dat het visioen dat haar werd gegeven betrekking had op de tijd, en dat zij geen uitleg ontving aangaande de andere delen van de profetie.—DF 201b, AGD-verklaring, 25 sept. 1931.’ Arthur White, Ellen G. White, deel 6, 257.

Daniells claimed he showed her the 1843 chart and asked her about the sanctuary that is not represented on the chart. He claimed he also took the book Early Writings and plied her with questions about what she meant when she clearly endorsed the pioneer understanding of the “the daily” and that the chart was directed by the hand of the Lord. Ellen White’s son, who was the father of Arthur L. White, the biographer that wrote the overview of this supposed event, had accepted Daniells’ and Prescott’s satanic view of “the daily,” and gave witness to Daniells’ claim of what he had heard in the interview. They were simply not careful with their fabricated story, for the 1843 chart does not represent a sanctuary that Daniells could have pointed to.

Daniells beweerde dat hij haar de kaart van 1843 had laten zien en haar had gevraagd naar het heiligdom dat niet op de kaart is weergegeven. Hij beweerde tevens dat hij ook het boek Early Writings had meegenomen en haar met vragen had bestookt over wat zij bedoelde toen zij de pioniersopvatting van “het dagelijkse” duidelijk onderschreef en dat de kaart door de hand des Heren was geleid. Ellen Whites zoon, die de vader was van Arthur L. White, de biograaf die het overzicht van deze vermeende gebeurtenis schreef, had Daniells’ en Prescotts satanische opvatting van “het dagelijkse” aanvaard en legde getuigenis af ten gunste van Daniells’ bewering over wat hij tijdens het onderhoud had gehoord. Zij waren eenvoudigweg niet zorgvuldig met hun verzonnen verhaal, want de kaart van 1843 geeft geen heiligdom weer waarnaar Daniells had kunnen wijzen.

Another falsehood that is represented in the interview is the lie that the passage from Early Writings was a warning against “time setting.” The passage Daniells supposedly asked about is as follows:

Nog een onwaarheid die in het interview wordt weergegeven, is de leugen dat de passage uit Early Writings een waarschuwing tegen „het vaststellen van tijden” was. De passage waarnaar Daniells naar verluidt vroeg, luidt als volgt:

> “I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.

> „Ik heb gezien dat de kaart van 1843 werd geleid door de hand van de Heer, en dat zij niet veranderd mocht worden; dat de cijfers waren zoals Hij ze hebben wilde; dat Zijn hand erover was en een vergissing in sommige van de cijfers verborg, zodat niemand die kon zien, totdat Zijn hand werd weggenomen.״

> “Then I saw in relation to the ‘daily’ (Daniel 8:12) that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text, and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘daily’; but in the confusion since 1844, other views have been embraced, and darkness and confusion have followed. Time has not been a test since 1844, and it will never again be a test.” Early Writings, 74, 75.

> „Toen zag ik met betrekking tot het ‘dagelijks’ (Daniël 8:12) dat het woord ‘offer’ door menselijke wijsheid was toegevoegd en niet tot de tekst behoort, en dat de Heere daarvan het juiste inzicht gaf aan hen die de boodschap van het uur van het oordeel verkondigden. Toen er eenheid was, vóór 1844, waren bijna allen verenigd in de juiste opvatting van het ‘dagelijks’; maar in de verwarring sinds 1844 zijn andere opvattingen aangenomen, en duisternis en verwarring zijn gevolgd. Tijd is sinds 1844 geen toetssteen geweest, en zij zal nooit meer een toetssteen zijn.” Early Writings, 74, 75.

Willie C. White, Sister White’s son, had accepted the false view of “the daily,” and his son Arthur sought to perpetuate the “lie” associated with the interview that never happened by attempting to suggest that the warning in the passage from Early Writings, was simply and exclusively a warning against time setting. That argument was invented in the 1930’s and becomes a primary part of the “lie.”

Willie C. White, de zoon van zuster White, had de valse opvatting over „het dagelijkse” aanvaard, en zijn zoon Arthur trachtte de „leugen” die verbonden was met het gesprek dat nooit heeft plaatsgevonden, te bestendigen door te proberen te suggereren dat de waarschuwing in de passage uit Early Writings eenvoudigweg en uitsluitend een waarschuwing tegen het vaststellen van tijden was. Dat argument werd in de jaren 1930 uitgevonden en werd een wezenlijk onderdeel van de „leugen”.

We will take up that argument in the next article.

Op dat argument zullen wij in het volgende artikel terugkomen.

> “September 23d, the Lord showed me that he had stretched out his hand the second time to recover the remnant of his people, and that efforts must be redoubled in this gathering time. In the scattering time Israel was smitten and torn; but now in the gathering time God will heal and bind up his people. In the scattering, efforts made to spread the truth had but little effect, accomplished but little or nothing; but in the gathering when God has set his hand to gather his people, efforts to spread the truth will have their designed effect. All should be united and zealous in the work. I saw that it was a shame for any to refer to the scattering for examples to govern us now in the gathering; for if God does no more for us now than he did then, Israel would never be gathered. It is as necessary that the truth should be published in a paper, as preached.

> “23 september toonde de Heer mij dat Hij voor de tweede maal zijn hand had uitgestrekt om het overblijfsel van zijn volk terug te winnen, en dat de inspanningen in deze tijd van verzameling verdubbeld moesten worden. In de tijd van verstrooiing werd Israël geslagen en verscheurd; maar nu, in de tijd van verzameling, zal God zijn volk genezen en verbinden. In de verstrooiing hadden de pogingen om de waarheid te verbreiden slechts weinig uitwerking, brachten weinig of niets tot stand; maar in de verzameling, wanneer God zijn hand heeft uitgestrekt om zijn volk te verzamelen, zullen de pogingen om de waarheid te verbreiden hun beoogde uitwerking hebben. Allen behoren eensgezind en ijverig te zijn in het werk. Ik zag dat het een schande was wanneer iemand zich beriep op de verstrooiing als voorbeeld om ons nu in de verzameling te leiden; want indien God nu niet meer voor ons doet dan Hij toen deed, zou Israël nooit verzameld worden. Het is even noodzakelijk dat de waarheid in een blad wordt gepubliceerd als dat zij wordt gepredikt.”

> “The Lord showed me that the 1843 chart was directed by his hand, and that no part of it should be altered; that the figures were as he wanted them. That his hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until his hand was removed.

> „De Heer toonde mij dat de kaart van 1843 door Zijn hand was geleid, en dat geen enkel deel ervan veranderd mocht worden; dat de cijfers waren zoals Hij ze hebben wilde. Dat Zijn hand over een vergissing in enkele van de cijfers was, en die verborg, zodat niemand haar kon zien, totdat Zijn hand werd weggenomen.

> “Then I saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.” Review and Herald, November 1, 1850.

> ‘Toen zag ik met betrekking tot het “Dagelijksche”, dat het woord “offer” door menselijke wijsheid is ingevoegd en niet tot de tekst behoort; en dat de Heere de juiste opvatting ervan heeft gegeven aan hen die de roep aangaande het uur van het oordeel verkondigden. Toen er eenheid bestond, vóór 1844, waren bijna allen verenigd in de juiste opvatting van het “Dagelijksche”; maar sinds 1844 zijn in de verwarring andere opvattingen aangenomen, en duisternis en verwarring zijn gevolgd.’ Review and Herald, 1 november 1850.

Back to Articles