Article

# The Hidden History of Verse Forty - Number Fifteen

De Verborgen Geschiedenis van Vers Veertig – Nummer Vijftien

The Second Woe - Part Two

Het tweede wee — deel twee

Author

Jeff Pippenger

Published

June 11, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

Sister White addresses several times that the passage in Isaiah which Jesus read in the synagogue at Nazareth, not only announced His work, but typified our work. The perfect fulfillment of that anointed work is accomplished by those who make up the ensign of the one hundred and forty-four thousand.

Zuster White wijst er meermaals op dat de Schriftplaats in Jesaja die Jezus in de synagoge te Nazareth voorlas, niet alleen Zijn werk aankondigde, maar ook ons werk voorafschaduwde. De volmaakte vervulling van dat gezalfde werk wordt tot stand gebracht door hen die het vaandel van de honderd vierenveertigduizend vormen.

> The spirit of the Lord God is upon me; because the Lord hath anointed me to preach good tidings unto the meek; he hath sent me to bind up the brokenhearted, to proclaim liberty to the captives, and the opening of the prison to them that are bound; To proclaim the acceptable year of the Lord, and the day of vengeance of our God; to comfort all that mourn; To appoint unto them that mourn in Zion, to give unto them beauty for ashes, the oil of joy for mourning, the garment of praise for the spirit of heaviness; that they might be called trees of righteousness, the planting of the Lord, that he might be glorified. And they shall build the old wastes, they shall raise up the former desolations, and they shall repair the waste cities, the desolations of many generations. And strangers shall stand and feed your flocks, and the sons of the alien shall be your plowmen and your vinedressers. But ye shall be named the Priests of the Lord: men shall call you the Ministers of our God: ye shall eat the riches of the Gentiles, and in their glory shall ye boast yourselves. For your shame ye shall have double; and for confusion they shall rejoice in their portion: therefore in their land they shall possess the double: everlasting joy shall be unto them. Isaiah 61:1–7.

> De Geest van de Heere HEERE is op Mij, omdat de HEERE Mij gezalfd heeft om de zachtmoedigen een blijde boodschap te brengen; Hij heeft Mij gezonden om de gebrokenen van hart te verbinden, om voor de gevangenen vrijheid uit te roepen en voor de gebondenen opening van de gevangenis; om uit te roepen het welbehagenjaar des HEEREN en de dag der wraak van onze God; om allen die treuren te troosten; om te beschikken over de treurenden van Sion, dat hun gegeven worde sieraad voor as, vreugdeolie voor treurigheid, een gewaad van lof voor een benauwde geest; opdat zij genoemd worden eiken der gerechtigheid, een planting des HEEREN, opdat Hij verheerlijkt worde. En zij zullen de oude puinhopen herbouwen, de verwoestingen van vroeger oprichten en de verwoeste steden vernieuwen, de verwoestingen van vele geslachten. En vreemden zullen staan en uw kudden weiden, en de zonen van de buitenlander zullen uw akkerlieden en uw wijngaardeniers zijn. Maar gijlieden zult genoemd worden Priesters des HEEREN; men zal u noemen Dienaren van onze God; gij zult het vermogen der heidenvolken eten en u beroemen in hun heerlijkheid. Voor uw schande zult gij het dubbele hebben, en voor smaad zullen zij juichen over hun deel; daarom zullen zij in hun land het dubbele bezitten; eeuwige vreugde zal hun ten deel vallen. Jesaja 61:1–7.

In the previous article we began to identify the “hour, month, day and year” that made up the time prophecy of three hundred and ninety-one years and fifteen days. Time is no longer, so the four expressions of time must be applied symbolically in the latter days, when the prophetic characteristics of the first and second woes are repeated in the third woe. The “year” is “the acceptable year of the Lord,” and it is also “the day of vengeance of our God.”

In het vorige artikel zijn wij begonnen het „uur, de maand, de dag en het jaar” te identificeren die de tijdsprofetie van driehonderd eenennegentig jaar en vijftien dagen vormden. De tijd is niet langer, zodat de vier tijdsaanduidingen in de laatste dagen symbolisch moeten worden toegepast, wanneer de profetische kenmerken van het eerste en tweede wee opnieuw voorkomen in het derde wee. Het „jaar” is „het aangename jaar des Heeren”, en het is ook „de dag der wraak van onze God”.

The “day,” is “the day of calamity,” a day of recompense, and vengeance, as set forth by Moses.

De „dag” is „de dag van rampspoed”, een dag van vergelding en wraak, zoals door Mozes uiteengezet.

> To me belongeth vengeance, and recompense; their foot shall slide in due time: for the day of their calamity is at hand, and the things that shall come upon them make haste. Deuteronomy 32:35.

> Mij komt de wraak toe en de vergelding; te zijner tijd zal hun voet uitglijden; want de dag van hun ondergang is nabij, en wat over hen komen zal, snelt toe. Deuteronomium 32:35.

In Isaiah it is the “acceptable year” and the “day of vengeance,” and the day of vengeance is Moses’ “day of calamity” where Laodicea’s foot slides as they receive recompense and vengeance. The hour of the great earthquake, the day of calamity, the acceptable year and the first month all align with the Sunday law. The word “month” in Joel is an added word, but the added word is correct. The translators added the word “month” in agreement with the truth that the latter rain came in the first month.

In Jesaja is het het „welgevallige jaar” en de „dag der wraak”, en de dag der wraak is Mozes’ „dag van het verderf”, waarop de voet van Laodicea uitglijdt terwijl zij vergelding en wraak ontvangen. Het uur van de grote aardbeving, de dag van het verderf, het welgevallige jaar en de eerste maand vallen alle samen met de zondagswet. Het woord „maand” in Joël is een toegevoegd woord, maar het toegevoegde woord is juist. De vertalers voegden het woord „maand” toe in overeenstemming met de waarheid dat de late regen in de eerste maand kwam.

> Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for he hath given you the former rain moderately, and he will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain in the first month. Joel 2:23.

> Verheugt u dan, gij kinderen van Sion, en weest blijde in de HEERE, uw God; want Hij heeft u de vroege regen naar recht gegeven, en Hij zal op u doen neerdalen regen, vroege regen en late regen, in de eerste maand. Joël 2:23.

The word “month” is an interpretation, not part of the original inspired text. The Hebrew simply says the rains will come “in the first” or “as at the first”—meaning God will restore the rains in their proper season, just like in former times. Sister White repeatedly aligns the Millerite movement of 1840 to 1844 with Pentecost to describe the latter rain in the latter days. The latter rain comes “as at the first,” which was Pentecost, which Sister White repeatedly aligns with the Sunday law.

Het woord „maand” is een interpretatie en maakt geen deel uit van de oorspronkelijke geïnspireerde tekst. Het Hebreeuws zegt eenvoudig dat de regens zullen komen „in de eerste” of „zoals in het begin” — hetgeen betekent dat God de regens in hun juiste seizoen zal herstellen, evenals in vroegere tijden. Zuster White brengt de Milleritische beweging van 1840 tot 1844 herhaaldelijk in verband met Pinksteren om de late regen in de laatste dagen te beschrijven. De late regen komt „zoals in het begin”, namelijk Pinksteren, waarmee Zuster White herhaaldelijk de zondagswet in verband brengt.

> “The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.

> „De engel die zich verenigt in de verkondiging van de boodschap van de derde engel, zal de gehele aarde verlichten met zijn heerlijkheid. Hier wordt een werk voorzegd van wereldwijde omvang en ongekende kracht. De adventsbeweging van 1840–44 was een heerlijke openbaring van de kracht van God; de boodschap van de eerste engel werd gebracht naar elke zendingspost in de wereld, en in sommige landen was er de grootste godsdienstige belangstelling die in enig land sinds de Reformatie van de zestiende eeuw is waargenomen; maar deze zullen worden overtroffen door de machtige beweging onder de laatste waarschuwing van de derde engel.״

> “The work will be similar to that of the Day of Pentecost. As the ‘former rain’ was given, in the outpouring of the Holy Spirit at the opening of the gospel, to cause the upspringing of the precious seed, so the ‘latter rain’ will be given at its close for the ripening of the harvest. ‘Then shall we know, if we follow on to know the Lord: His going forth is prepared as the morning; and He shall come unto us as the rain, as the latter and former rain unto the earth.’ Hosea 6:3. ‘Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for He hath given you the former rain moderately, and He will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain.’ Joel 2:23. ‘In the last days, saith God, I will pour out of My Spirit upon all flesh.’ ‘And it shall come to pass, that whosoever shall call on the name of the Lord shall be saved.’ Acts 2:17, 21.

> „Het werk zal gelijk zijn aan dat van de Pinksterdag. Zoals de ‘vroege regen’ werd gegeven in de uitstorting van de Heilige Geest bij de aanvang van het evangelie, om het opkomen van het kostbare zaad te bewerken, zo zal de ‘late regen’ bij de afsluiting ervan worden gegeven voor de rijping van de oogst. ‘Dan zullen wij kennen, wij zullen vervolgen om den HEERE te kennen; Zijn uitgang is bereid als de dageraad; en Hij zal tot ons komen als de regen, als de spade en vroege regen der aarde.’ Hosea 6:3. ‘En gij, kinderen van Sion, verheugt u en zijt blijde in den HEERE, uw God; want Hij zal u geven den vroegen regen naar gerechtigheid, en Hij zal u den regen doen nederdalen, den vroegen regen en den spaden regen in de eerste maand.’ Joël 2:23. ‘En het zal zijn in de laatste dagen, zegt God, dat Ik zal uitstorten van Mijn Geest op alle vlees.’ ‘En het zal zijn, dat een iegelijk die den Naam des Heeren zal aanroepen, zalig zal worden.’ Handelingen 2:17, 21.”

> “The great work of the gospel is not to close with less manifestation of the power of God than marked its opening. The prophecies which were fulfilled in the outpouring of the former rain at the opening of the gospel are again to be fulfilled in the latter rain at its close. Here are ‘the times of refreshing’ to which the apostle Peter looked forward when he said: ‘Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and He shall send Jesus.’ Acts 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.

> „Het grote werk van het evangelie zal niet worden afgesloten met een geringere openbaring van de kracht van God dan die welke het begin ervan kenmerkte. De profetieën die werden vervuld in de uitstorting van de vroege regen bij de opening van het evangelie, zullen opnieuw worden vervuld in de late regen bij de afsluiting ervan. Hier zijn de ‘tijden der verkwikking’ waarop de apostel Petrus vooruitzag toen hij zei: ‘Komt dan tot berouw en bekering, opdat uw zonden uitgewist worden, wanneer de tijden der verkwikking zullen komen van het aangezicht des Heeren; en Hij Jezus zenden zal.’ Handelingen 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.

Pentecost was the "opening" or the "beginning" of the gospel work and the latter rain at the "close" is the "ending." The first represents the last. The first month is identifying the outpouring of the Holy Spirit at the Sunday law.

Pinksteren was de „opening” of het „begin” van het werk van het evangelie, en de late regen bij het „einde” is het „slot”. Het eerste vertegenwoordigt het laatste. De eerste maand identificeert de uitstorting van de Heilige Geest bij de zondagswet.

> “Not one of us will ever receive the seal of God while our characters have one spot or stain upon them. It is left with us to remedy the defects in our characters, to cleanse the soul temple of every defilement. Then the latter rain will fall upon us as the early rain fell upon the disciples on the Day of Pentecost. …

> ‘Niemand van ons zal ooit het zegel van God ontvangen zolang onze karakters nog één vlek of smet vertonen. Het is aan ons om de gebreken in ons karakter te herstellen, om de tempel van de ziel van elke verontreiniging te reinigen. Dan zal de spade regen op ons vallen, zoals de vroege regen op de discipelen viel op de dag van Pinksteren. …’

> “What are you doing, brethren, in the great work of preparation? Those who are uniting with the world are receiving the worldly mold and preparing for the mark of the beast. Those who are distrustful of self, who are humbling themselves before God and purifying their souls by obeying the truth these are receiving the heavenly mold and preparing for the seal of God in their foreheads. When the decree goes forth and the stamp is impressed, their character will remain pure and spotless for eternity.” Testimonies, volume 5, 214, 216.

> “Wat doet u, broeders, in het grote werk der voorbereiding? Zij die zich met de wereld verenigen, nemen de wereldse vorm aan en bereiden zich voor op het merkteken van het beest. Zij die wantrouwig staan tegenover zichzelf, die zich voor God vernederen en hun zielen reinigen door de waarheid te gehoorzamen, dezen ontvangen de hemelse vorm en bereiden zich voor op het zegel van God op hun voorhoofden. Wanneer het besluit uitgaat en het stempel wordt ingedrukt, zal hun karakter rein en vlekkeloos blijven tot in eeuwigheid.” Testimonies, deel 5, 214, 216.

The first “month” is the Sunday law, the “hour” of the great earthquake is the Sunday law, the “day” of calamity, recompense and vengeance is the Sunday law and the acceptable “year” is the Sunday law. The one hundred and fifty years of the prophecy of the first woe concludes at the Sunday law, where the three hundred and ninety-one years and fifteen days begins.

De eerste „maand” is de zondagswet, het „uur” van de grote aardbeving is de zondagswet, de „dag” van rampspoed, vergelding en wraak is de zondagswet en het welgevallige „jaar” is de zondagswet. De honderdvijftig jaren van de profetie van het eerste wee eindigen bij de zondagswet, waar de driehonderdeenennegentig jaren en vijftien dagen beginnen.

> Saying to the sixth angel which had the trumpet, Loose the four angels which are bound in the great river Euphrates. And the four angels were loosed, which were prepared for an hour, and a day, and a month, and a year, for to slay the third part of men. Revelation 9:14, 15.

> Zeggende tot de zesde engel die de bazuin had: Maak de vier engelen los die gebonden zijn bij de grote rivier de Eufraat. En de vier engelen werden losgemaakt, die gereedgemaakt waren voor een uur en een dag en een maand en een jaar, om het derde deel van de mensen te doden. Openbaring 9:14, 15.

The “four angels” that were “bound in the great river Euphrates” are “loosed” at the hour of the Sunday law. They have been prophetically “prepared” for the hour, day, month and year of the second woe to slay the third part of men. The United States is slain as the sixth kingdom of Bible prophecy at the Sunday law, and the United States is one third of the three fold union that is established at the Sunday law. The second woe is repeated in the third woe, just as the second angel is repeated in the third angel.

De „vier engelen” die „gebonden” waren „aan de grote rivier de Eufraat”, worden „losgelaten” op het uur van de zondagswet. Zij zijn profetisch „gereedgemaakt” voor het uur, de dag, de maand en het jaar van het tweede wee, om het derde deel der mensen te doden. De Verenigde Staten worden bij de zondagswet gedood als het zesde koninkrijk van de Bijbelse profetie, en de Verenigde Staten vormen een derde deel van de drievoudige unie die bij de zondagswet wordt opgericht. Het tweede wee wordt in het derde wee herhaald, evenals de tweede engel in de derde engel wordt herhaald.

Those four winds were released at 9/11, marking the beginning of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and immediately thereafter restrained. When those represented in Isaiah sixty-one who mourn are comforted, they are comforted with the full out pouring of the Comforter at the Sunday law, which is also the “hour” of the great earthquake. Those who mourn in the acceptable year, are the very same who are mourning in Ezekiel nine who receive the seal of God. Jesus began His ministry by citing Isaiah sixty-one, and Sister White aligns His pronouncement with our work.

Die vier winden werden op 11 september losgelaten, waarmee het begin van de verzegeling van de honderdvierenveertigduizend werd gemarkeerd, en onmiddellijk daarna werden zij weer tegengehouden. Wanneer degenen die in Jesaja eenenzestig worden voorgesteld als treurenden, getroost worden, worden zij getroost met de volle uitstorting van de Trooster bij de zondagswet, die ook het „uur” van de grote aardbeving is. Degenen die treuren in het aangename jaar, zijn precies dezelfde als degenen die in Ezechiël negen treuren en het zegel van God ontvangen. Jezus begon Zijn bediening door Jesaja eenenzestig aan te halen, en zuster White brengt Zijn uitspraak in verband met ons werk.

> “Christ announced his mission to the world when, in the synagogue at Nazareth, he read from the prophecy of Isaiah: ‘The Spirit of the Lord is upon me, because he hath anointed me to preach the Gospel to the poor; he hath sent me to heal the broken-hearted, to preach deliverance to the captives, and recovering of sight to the blind, to set at liberty them that are bruised, to preach the acceptable year of the Lord.’ What a work was before him!—To preach the acceptable year of the Lord. This period embraces age after age, extends from century to century, while probation shall last. God is waiting to hear the asking and knocking; watching to see humanity draw nigh unto him, who alone can help us. He longs to forgive their sins, to receive them as his own. He will receive every contrite soul who comes to him; for it was to do this work that God anointed his only-begotten Son.

> „Christus kondigde zijn zending aan de wereld aan toen Hij in de synagoge te Nazareth las uit de profetie van Jesaja: ‘De Geest des Heeren is op Mij, omdat Hij Mij gezalfd heeft om het Evangelie aan de armen te verkondigen; Hij heeft Mij gezonden om de gebrokenen van hart te genezen, om aan gevangenen vrijlating te verkondigen en aan blinden het herstel van hun gezicht, om verdrukten in vrijheid te stellen, om het welbehagelijke jaar des Heeren te verkondigen.’ Wat een werk lag er vóór Hem!—Om het welbehagelijke jaar des Heeren te verkondigen. Deze periode omvat tijdperk na tijdperk, strekt zich uit van eeuw tot eeuw, zolang de genadetijd duurt. God wacht om het vragen en kloppen te horen; Hij ziet toe om te zien of de mensheid tot Hem nadert, die alleen ons kan helpen. Hij verlangt ernaar hun zonden te vergeven, hen als de Zijnen aan te nemen. Hij zal iedere verbrijzelde ziel ontvangen die tot Hem komt; want het was om dit werk te verrichten dat God zijn eniggeboren Zoon heeft gezalfd.

> “But why did not Christ finish the statement recorded in Isaiah? Why did he omit the clause, ‘and the day of vengeance of our God’? The latter portion of this sentence was just as much truth as the first part; and Christ did not deny the truth by his silence, by withholding a portion of his own words given to his chosen prophet. But this last clause was that upon which his hearers delighted to dwell, and which they were inclined to practice, pronouncing judgment upon all who were not of their religious faith. Instead of giving to the people words of truth and righteousness and forgiveness, they had taught them that God hated all the heathen world. The paternal character of God had been misrepresented, and buried beneath human traditions. Signs of the Times, January 14, 1897.

> „Maar waarom voltooide Christus de in Jesaja opgetekende uitspraak niet? Waarom liet Hij de zinsnede weg: ‘en de dag der wraak van onze God’? Het laatste deel van deze zin was evenzeer waarheid als het eerste deel; en Christus ontkende de waarheid niet door Zijn stilzwijgen, door een gedeelte van Zijn eigen woorden, gegeven aan Zijn uitverkoren profeet, achter te houden. Maar juist deze laatste zinsnede was datgene waarbij Zijn hoorders gaarne stil bleven staan en dat zij geneigd waren in praktijk te brengen, door oordeel uit te spreken over allen die niet van hun godsdienstige overtuiging waren. In plaats van het volk woorden van waarheid en gerechtigheid en vergeving te geven, hadden zij hun geleerd dat God de gehele heidense wereld haatte. Het vaderlijke karakter van God was verkeerd voorgesteld en onder menselijke overleveringen bedolven. Signs of the Times, 14 januari 1897.

> “The mission of the people of God in this age is outlined in the words of inspiration that describe the work of the Messiah: ‘The spirit of the Lord God is upon me, because the Lord hath anointed me to preach good tidings unto the meek; he hath sent me to heal the brokenhearted, to proclaim liberty to the captives, and the opening of the prison to them that are bound; to proclaim the acceptable year of the Lord, and the day of vengeance of our God; to comfort all that mourn, to appoint unto them that mourn in Zion, to give unto them beauty for ashes, the oil of joy for mourning, the garment of praise for the spirit of heaviness; that they might be called trees of righteousness, the planting of the Lord, that he might be glorified.’

> “De zending van het volk van God in deze tijd wordt uiteengezet in de woorden der inspiratie die het werk van de Messias beschrijven: ‘De Geest van de Heere HEERE is op Mij, omdat de HEERE Mij gezalfd heeft om den zachtmoedigen goede tijding te brengen; Hij heeft Mij gezonden om te verbinden de gebrokenen van hart, om den gevangenen vrijheid uit te roepen, en opening der gevangenis dengenen die gebonden zijn; om uit te roepen het aangename jaar des HEEREN, en den dag der wrake onzes Gods; om alle treurenden te troosten; om den treurenden Sions te beschikken, dat hun gegeven worde sieraad voor as, vreugdeolie voor treurigheid, het gewaad des lofs voor een benauwden geest; opdat zij genaamd worden eiken der gerechtigheid, een planting des HEEREN, opdat Hij verheerlijkt worde.’”

> “‘And they shall build up the old wastes, they shall raise up the former desolations, and they shall repair the waste cities, the desolations of many generations.’” Lake Union Herald, November 11, 1908.

> “‘En zij zullen de oude puinhopen herbouwen, zij zullen de verwoestingen van vroeger oprichten, en zij zullen de verwoeste steden herstellen, de verwoestingen van vele geslachten.’” Lake Union Herald, 11 november 1908.

Before we proceed further into the repetition of the second woe in the third woe, we should remind ourselves that the message is to be understood by bringing “line upon line.” This identifies that every “hour,” “day,” “month” and “year” in the inspired word that fits the context of the Sunday law is also to be applied to the preparation of Islam striking at the Sunday law.

Voordat wij verder ingaan op de herhaling van het tweede wee in het derde wee, dienen wij ons eraan te herinneren dat de boodschap begrepen moet worden door „regel op regel” te brengen. Dit geeft aan dat elk „uur”, „dag”, „maand” en „jaar” in het geïnspireerde Woord dat binnen de context van de zondagswet past, eveneens moet worden toegepast op de voorbereiding van de islam om toe te slaan tegen de zondagswet.

As an example: the word “hour” is only found in one book of the Old Testament, and that book is the book of Daniel. In Daniel “hour” is mentioned five times.

Als voorbeeld: het woord „uur” komt slechts in één boek van het Oude Testament voor, en dat boek is het boek Daniël. In Daniël wordt „uur” vijfmaal genoemd.

> And whoso falleth not down and worshippeth shall the same hour be cast into the midst of a burning fiery furnace. … Now if ye be ready that at what time ye hear the sound of the cornet, flute, harp, sackbut, psaltery, and dulcimer, and all kinds of music, ye fall down and worship the image which I have made; well: but if ye worship not, ye shall be cast the same hour into the midst of a burning fiery furnace; and who is that God that shall deliver you out of my hands? Daniel 3:6, 15.

> En wie niet neervalt en aanbidt, zal op hetzelfde uur midden in een brandende vurige oven geworpen worden. … Nu dan, indien gij bereid zijt dat gij, op het ogenblik dat gij het geluid hoort van de hoorn, fluit, citer, vedel, psalter, doedelzak en allerlei soorten muziek, neervalt en het beeld aanbidt dat ik gemaakt heb, goed; maar indien gij niet aanbidt, zult gij op hetzelfde uur midden in een brandende vurige oven geworpen worden; en wie is die God die u uit mijn handen zal verlossen? Daniël 3:6, 15.

Sister White repeatedly applies Daniel three, and therefore “the same hour” to the Sunday law. In Daniel chapter four, Daniel is perplexed for “one hour” as he struggles to explain the coming judgment upon Nebuchadnezzar.

Zuster White past Daniël 3 herhaaldelijk toe op de zondagswet, en derhalve ook „hetzelfde uur”. In Daniël hoofdstuk 4 is Daniël „één uur” verbijsterd, terwijl hij worstelt om het komende oordeel over Nebukadnezar te verklaren.

> Then Daniel, whose name was Belteshazzar, was astonied for one hour, and his thoughts troubled him. The king spake, and said, Belteshazzar, let not the dream, or the interpretation thereof, trouble thee. Belteshazzar answered and said, My lord, the dream be to them that hate thee, and the interpretation thereof to thine enemies. Daniel 4:19.

> Toen was Daniël, wiens naam Beltsazar was, ongeveer een uur lang verbijsterd, en zijn gedachten verschrikten hem. De koning nam het woord en zei: Beltsazar, laat de droom of de uitlegging daarvan u niet verschrikken. Beltsazar antwoordde en zei: Mijn heer, de droom zij voor hen die u haten, en de uitlegging daarvan voor uw vijanden. Daniël 4:19.

Daniel is astonished for “one hour” as he seeks to understand how to inform Nebuchadnezzar of his coming judgment. Daniel is representing the messenger of the first angel who announces the “hour” of judgment has come. His prediction is given to Nebuchadnezzar, and a year later the judgment upon Babylon is brought upon Nebuchadnezzar.

Daniel is verbijsterd gedurende „één uur” terwijl hij tracht te begrijpen hoe hij Nebukadnezar van zijn komende oordeel op de hoogte moet brengen. Daniël vertegenwoordigt de boodschapper van de eerste engel, die aankondigt dat het „uur” van het oordeel is gekomen. Zijn voorspelling wordt aan Nebukadnezar gegeven, en een jaar later wordt het oordeel over Babylon over Nebukadnezar gebracht.

> The same hour was the thing fulfilled upon Nebuchadnezzar: and he was driven from men, and did eat grass as oxen, and his body was wet with the dew of heaven, till his hairs were grown like eagles’ feathers, and his nails like birds’ claws. Daniel 4:33.

> Op datzelfde uur werd dit woord aan Nebukadnezar voltrokken: en hij werd uit de mensen verstoten, en hij at gras als de runderen, en zijn lichaam werd nat van de dauw des hemels, totdat zijn haar gegroeid was als arendsveren en zijn nagels als vogelenklauwen. Daniël 4:33.

Daniel is predicting the soon-coming Sunday law, and when it arrives it is the “hour” of judgment upon Babylon. Both “hours” are identifying the Sunday law, which is the hour of the great earthquake. Nebuchadnezzar is the alpha and Belshazzar is the omega of the story of Babylon, and Belshazzar is slain in the very night that the hand writing came upon the wall.

Daniël voorzegt de spoedig komende zondagswet, en wanneer die komt, is zij het „uur” van het oordeel over Babylon. Beide „uren” duiden de zondagswet aan, die het uur van de grote aardbeving is. Nebukadnezar is de alfa en Belsazar is de omega van het verhaal van Babylon, en Belsazar wordt gedood in dezelfde nacht waarin het handschrift op de muur verscheen.

> In the same hour came forth fingers of a man’s hand, and wrote over against the candlestick upon the plaster of the wall of the king’s palace: and the king saw the part of the hand that wrote. Daniel 5:5.

> Op hetzelfde uur kwamen er vingers van een mensenhand tevoorschijn, en zij schreven tegenover de kandelaar op het pleisterwerk van de wand van het paleis van de koning; en de koning zag het gedeelte van de hand dat schreef. Daniël 5:5.

The “same hour” the writing came upon the wall identifies when the written Sunday law destroys the “wall” of separation of church and state at the Sunday law, and then Babylon ended as does the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy. As the sixth kingdom the United States is the power who reigns for seventy symbolic years in Isaiah twenty-three when the whore of Tyre is forgotten. The kingdom or king that Isaiah refers to are the days of seventy years and the kingdom that reigned for seventy years in Bible prophecy was Babylon. The fall of Belshazzar’s Babylon typifies the fall of the United States, at the Sunday law, where the handwriting upon the wall aligns with the speaking as a dragon of Revelation thirteen.

Het „zelfde uur” waarin het schrift op de muur verscheen, duidt het ogenblik aan waarop de geschreven zondagswet de „muur” van scheiding tussen kerk en staat bij de zondagswet vernietigt; en toen kwam Babylon ten einde, evenals de Verenigde Staten als het zesde koninkrijk van de Bijbelprofetie. Als het zesde koninkrijk zijn de Verenigde Staten de macht die zeventig symbolische jaren regeert in Jesaja drieëntwintig, wanneer de hoer van Tyrus wordt vergeten. Het koninkrijk of de koning waarnaar Jesaja verwijst, zijn de dagen van zeventig jaar, en het koninkrijk dat in de Bijbelprofetie zeventig jaar regeerde, was Babylon. De val van het Babylon van Belsazar is een type van de val van de Verenigde Staten bij de zondagswet, waar het schrift op de muur overeenkomt met het spreken als een draak van Openbaring dertien.

In Revelation eighteen the judgment upon Babylon begins at the Sunday law in verse four when the second voice identifies that her judgment comes in one hour and also in one day.

In Openbaring achttien begint het oordeel over Babylon bij de zondagwet in vers vier, wanneer de tweede stem aanduidt dat haar oordeel in één uur en ook op één dag komt.

> And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double. How much she hath glorified herself, and lived deliciously, so much torment and sorrow give her: for she saith in her heart, I sit a queen, and am no widow, and shall see no sorrow. Therefore shall her plagues come in one day, death, and mourning, and famine; and she shall be utterly burned with fire: for strong is the Lord God who judgeth her. And the kings of the earth, who have committed fornication and lived deliciously with her, shall bewail her, and lament for her, when they shall see the smoke of her burning, Standing afar off for the fear of her torment, saying, Alas, alas, that great city Babylon, that mighty city! for in one hour is thy judgment come. Revelation 18:4–10.

> En ik hoorde een andere stem uit de hemel zeggen: Gaat uit van haar, Mijn volk, opdat gij geen gemeenschap hebt aan haar zonden en opdat gij van haar plagen niet ontvangt. Want haar zonden hebben zich opgestapeld tot aan de hemel, en God heeft haar ongerechtigheden in gedachtenis gebracht. Vergeld haar zoals ook zij ulieden vergolden heeft, en verdubbelt haar dubbel naar haar werken; schenkt haar dubbel in de beker die zij gevuld heeft. In de mate waarin zij zichzelf verheerlijkt heeft en weelderig geleefd heeft, geeft haar zoveel pijniging en rouw; want zij zegt in haar hart: Ik zit als een koningin en ben geen weduwe en zal geenszins rouw zien. Daarom zullen haar plagen op één dag komen: dood en rouw en hongersnood; en zij zal geheel met vuur verbrand worden; want sterk is de Heere God, Die haar oordeelt. En de koningen der aarde, die met haar gehoereerd en weelderig geleefd hebben, zullen over haar wenen en over haar weeklagen, wanneer zij de rook van haar verbranding zien, van verre staande uit vrees voor haar pijniging, en zeggende: Wee, wee, de grote stad Babylon, die machtige stad! want in één uur is uw oordeel gekomen. Openbaring 18:4–10.

Clearly the progressive judgment upon Babylon begins at the Sunday law of verse four when God’s other flock is called out of Babylon. John identifies the time of her judgment as both a “day” and “hour,” confirming that the symbols of time are to be understood symbolically.

Het is duidelijk dat het voortschrijdende oordeel over Babylon begint bij de zondagswet van vers vier, wanneer Gods andere kudde uit Babylon wordt geroepen. Johannes duidt de tijd van haar oordeel aan als zowel een „dag” als een „uur”, en bevestigt daarmee dat de tijdssymbolen symbolisch moeten worden verstaan.

Passover was to be kept in the first month, and Passover aligns with the cross, which in turn aligns with the Sunday law.

Het Pascha diende in de eerste maand gehouden te worden, en het Pascha komt overeen met het kruis, dat op zijn beurt overeenkomt met de zondagswet.

> And the Lord spake unto Moses and Aaron in the land of Egypt, saying, This month shall be unto you the beginning of months: it shall be the first month of the year to you. Speak ye unto all the congregation of Israel, saying, In the tenth day of this month they shall take to them every man a lamb, according to the house of their fathers, a lamb for an house: And if the household be too little for the lamb, let him and his neighbour next unto his house take it according to the number of the souls; every man according to his eating shall make your count for the lamb. Your lamb shall be without blemish, a male of the first year: ye shall take it out from the sheep, or from the goats: And ye shall keep it up until the fourteenth day of the same month: and the whole assembly of the congregation of Israel shall kill it in the evening. Exodus 12:1–6.

> En de HEERE sprak tot Mozes en Aäron in het land Egypte, zeggende: Deze maand zal u het begin der maanden zijn; zij zal u de eerste der maanden van het jaar zijn. Spreekt tot de gehele vergadering van Israël, zeggende: Op de tiende dag van deze maand zal ieder voor zich een lam nemen, naar de huizen van hun vaderen, een lam voor een huis. Maar indien het huisgezin te klein is voor het lam, dan zullen hij en zijn naaste buur, die het dichtst bij zijn huis woont, het nemen naar het getal der zielen; gij zult de berekening voor het lam maken naar ieders maat van eten. Uw lam zal zonder gebrek zijn, een mannelijk dier van het eerste jaar; gij zult het nemen van de schapen of van de geiten. En gij zult het bewaren tot de veertiende dag van deze maand; en de gehele vergadering van de gemeente van Israël zal het slachten in de avond. Exodus 12:1–6.

Passover was the beginning of the Pentecostal season, and it therefore typifies Pentecost, which in turn aligns with the Sunday law. The tabernacle was reared up on the first day of the first month, thus typifying the raising up of the church triumphant as an ensign at the Sunday law. The “hour,” “day,” “month” and “year” of the second woe is identifying the Sunday law, and line upon line each of those expressions of time align with the Sunday law when the context agrees. At the Sunday law, the second period of papal persecution begins, the first being the 1,260 years that brought about the martyrs of that period crying to the Lord in the fifth seal with the question of “how long,” until the papal power would be judged. In the second papal blood bath Jesus has informed His people that they need not worry about what they will say when persecuted.

Het Pascha was het begin van het Pinksterseizoen en is daarom een type van Pinksteren, dat op zijn beurt overeenstemt met de zondagwet. De tabernakel werd opgericht op de eerste dag van de eerste maand en is daarmee een type van het oprichten van de triomferende kerk als een banier bij de zondagwet. Het „uur”, de „dag”, de „maand” en het „jaar” van de tweede wee duiden de zondagwet aan, en regel op regel stemt elk van die tijdsaanduidingen overeen met de zondagwet wanneer de context dit bevestigt. Bij de zondagwet begint de tweede periode van pauselijke vervolging; de eerste was de 1.260 jaren die de martelaren van die periode ertoe brachten in het vijfde zegel tot de Heere te roepen met de vraag „hoe lang”, totdat de pauselijke macht geoordeeld zou worden. In het tweede pauselijke bloedbad heeft Jezus Zijn volk meegedeeld dat zij zich geen zorgen hoeven te maken over wat zij zullen zeggen wanneer zij vervolgd worden.

> But when they shall lead you, and deliver you up, take no thought beforehand what ye shall speak, neither do ye premeditate: but whatsoever shall be given you in that hour, that speak ye: for it is not ye that speak, but the Holy Ghost. Mark 13:11.

> Maar wanneer zij u zullen wegvoeren en overleveren, weest dan niet van tevoren bezorgd over wat gij spreken zult, en beraamt het ook niet vooraf; maar wat u in dat uur gegeven zal worden, spreekt dat; want gij zijt het niet die spreekt, maar de Heilige Geest. Markus 13:11.

In the first woe men were tormented for one hundred and fifty years. Those years began on July 27, 1299 and ended on July 27, 1449 when the four angels released the four winds that had been prepared for the hour, day, month, and year, for to slay a third part of men. The period of torment represents the period of the setting up of the image of the beast in the United States. That period is the fifteen days represented in Leviticus twenty-three from the feast of trumpets to Pentecost. The period of the formation of the image of the beast is from 9/11 unto the Sunday law, but the period of the proclamation of the message of the midnight cry is a fractal of the image of the beast formation from 9/11 unto the Sunday law.

In het eerste wee werden de mensen honderdvijftig jaar lang gekweld. Die jaren begonnen op 27 juli 1299 en eindigden op 27 juli 1449, toen de vier engelen de vier winden loslieten die bereid waren voor het uur, de dag, de maand en het jaar, om het derde deel van de mensen te doden. De periode van kwelling stelt de periode voor van de oprichting van het beeld van het beest in de Verenigde Staten. Die periode zijn de vijftien dagen die in Leviticus drieëntwintig worden voorgesteld, van het feest der bazuinen tot Pinksteren. De periode van de vorming van het beeld van het beest loopt van 9/11 tot aan de zondagswet, maar de periode van de verkondiging van de boodschap van de middernachtsroep is een fractal van de vorming van het beeld van het beest van 9/11 tot aan de zondagswet.

The beginning and ending of the sealing are also the alpha and omega of the image of the beast formation. One class is forming a character for the seal of God; the other is forming an image of the beast. That period in the United States aligns with the same period in the world that begins at the Sunday law. The “month” is a symbol of the torment that forces the setting up of the image, so the month at the Sunday law as represented by verse fifteen in Revelation nine also represents the Islamic torment during the setting up of the image of the beast in the world.

Het begin en het einde van de verzegeling zijn ook de alfa en de omega van de vorming van het beeld van het beest. De ene klasse vormt een karakter voor het zegel van God; de andere vormt een beeld van het beest. Die periode in de Verenigde Staten stemt overeen met dezelfde periode in de wereld die aanvangt bij de zondagswet. De „maand” is een symbool van de kwelling die de oprichting van het beeld afdwingt; daarom vertegenwoordigt de maand bij de zondagswet, zoals voorgesteld door vers vijftien in Openbaring negen, ook de islamitische kwelling tijdens de oprichting van het beeld van het beest in de wereld.

There are other prophetic applications of how the prophecy of the second woe, and its hour, day, month and year represent the Sunday law and the release of Islam to strike the United States, but we must proceed on to other points.

Er zijn nog andere profetische toepassingen van de wijze waarop de profetie van de tweede wee, en haar uur, dag, maand en jaar, de zondagswet en het loslaten van de islam vertegenwoordigen om de Verenigde Staten te treffen, maar wij moeten verdergaan naar andere punten.

In the recent period of time, over the last six months or so I have been emphasizing that Islam of the three woes is prophetically connected with the three angels. From Jacob’s latter day prediction of Judah being the “vine” that is attached to the “ass,” to Christ releasing the ass in advance of His triumphal entry and other lines of Islam of the first and second woe represents the prophetic message that empowered the first and second angel’s messages, and Islam of the third woe represents the prophetic message of the third angel.

In de recente tijd, gedurende ongeveer de afgelopen zes maanden, heb ik benadrukt dat de islam van de drie weeën profetisch verbonden is met de drie engelen. Vanaf Jakobs voorspelling voor de laatste dagen, waarin Juda de „wijnstok” wordt genoemd die aan de „ezel” is bevestigd, tot aan Christus, Die de ezel losliet voorafgaand aan Zijn triomfantelijke intocht, en langs andere lijnen, vertegenwoordigt de islam van de eerste en tweede wee de profetische boodschap die de boodschappen van de eerste en tweede engel bekrachtigde, en vertegenwoordigt de islam van de derde wee de profetische boodschap van de derde engel.

Recently a chapter from a book written by A. T. Jones was referenced and it identifies the same fact, but from a different approach. Jones uses the grammar and the structure of Revelation to show how it is impossible to separate the last three woe trumpets from the three angels’ messages. He is emphasizing that the first angel cannot be separated from the second, and that the third cannot be separated from the previous two. Jones’ focus is on the three angels and while he makes his case about the inseparable relationship of the three angels, he proves by the very same logic that neither can the trumpets of Revelation nine be separated from the three angels of Revelation fourteen. We will close this article with Jones’ chapter.

Onlangs werd verwezen naar een hoofdstuk uit een boek van A. T. Jones, en daarin wordt hetzelfde feit vastgesteld, maar vanuit een andere benadering. Jones gebruikt de grammatica en de structuur van Openbaring om aan te tonen hoe het onmogelijk is de laatste drie wee-bazuinen te scheiden van de boodschappen van de drie engelen. Hij benadrukt dat de eerste engel niet van de tweede kan worden gescheiden, en dat de derde niet van de voorgaande twee kan worden gescheiden. Jones’ aandacht is gericht op de drie engelen, en terwijl hij zijn betoog voert over de onscheidbare verhouding van de drie engelen, bewijst hij volgens precies dezelfde logica dat ook de bazuinen van Openbaring negen niet kunnen worden gescheiden van de drie engelen van Openbaring veertien. Wij zullen dit artikel afsluiten met Jones’ hoofdstuk.

## CHAPTER XI. THE THIRD ANGEL'S MESSAGE

HOOFDSTUK XI. DE BOODSCHAP VAN DE DERDE ENGEL

> “THE answer to that important question for today, ‘What shall we do?’ can be given with certainty upon the basis of the Seven Trumpets and the place of the great nations of today; because the answer is given by the word of God, upon this very basis.

> „HET antwoord op die voor deze tijd belangrijke vraag: ‘Wat zullen wij doen?’ kan met zekerheid worden gegeven op grond van de Zeven Bazuinen en de plaats van de grote naties van heden; want het antwoord wordt juist op deze grondslag door het Woord van God gegeven.״

> “We have seen that inseparably connected with the last three of the Seven Trumpets, are the Three Woes. In the very midst of the Seven Trumpets—after the ending of the Fourth Trumpet, and before the beginning of the Fifth Trumpet—it is written: ‘And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels which are yet to sound.’ Revelation 8:13.

> “Wij hebben gezien dat de Drie Weeën onlosmakelijk verbonden zijn met de laatste drie van de Zeven Bazuinen. Midden in de Zeven Bazuinen — na het einde van de Vierde Bazuin en vóór het begin van de Vijfde Bazuin — staat geschreven: ‘En ik zag, en hoorde een engel vliegen door het midden van de hemel, die met luider stem zeide: Wee, wee, wee hun die op de aarde wonen, vanwege de overige bazuinstemmen van de drie engelen die nog bazuinen zullen.’ Openbaring 8:13.

> “That the Three Woes are inseparably connected with the last three of the Seven Trumpets, one with each, is put beyond all question by the fact that, when the Fifth Angel’s sounding is ended, it is written: ‘One woe is past; and, behold, there come two woes more hereafter.’ Revelation 9:12. And when the Sixth trumpet is ended, it is written: ‘The second woe is past; and, behold, the third woe cometh quickly. And the seventh angel sounded.’ Revelation 11:15.

> Dat de drie weeën onafscheidelijk verbonden zijn met de laatste drie van de zeven bazuinen, één met elke bazuin, wordt volkomen buiten twijfel gesteld door het feit dat, wanneer het blazen van de vijfde engel geëindigd is, geschreven staat: ‘Het ene wee is voorbijgegaan; en zie, er komen nog twee weeën hierna.’ Openbaring 9:12. En wanneer de zesde bazuin geëindigd is, staat er geschreven: ‘Het tweede wee is voorbijgegaan; en zie, het derde wee komt spoedig. En de zevende engel blies de bazuin.’ Openbaring 11:15.

> “Now, inseparably connected with this angel which proclaims the coming of the Three Woes, which are inseparably connected with the last three of the Seven Trumpets, is the ‘Third Angel’ of Revelation 14.

> “Nu is met deze engel, die de komst van de Drie Weeën verkondigt, welke onlosmakelijk verbonden zijn met de laatste drie van de Zeven Bazuinen, onlosmakelijk de ‘Derde Engel’ van Openbaring 14 verbonden.

> “That this may be seen as also certain beyond all question, let us begin with the Third Angel’s Message of Revelation 14, and trace backward its direct connections to their beginning.

> Opdat dit eveneens als onbetwistbaar zeker kan worden gezien, laten wij beginnen met de boodschap van de derde engel van Openbaring 14 en vandaaruit haar rechtstreekse verbindingen terugvolgen tot aan hun begin.

> “The first words in the record concerning ‘the Third Angel’ are: ‘And the third angel followed them.’ Revelation 14:9. This shows that some have gone before, whom the Third Angel ‘followed.’

> „De eerste woorden in het verslag aangaande ‘de Derde Engel’ luiden: ‘En de derde engel volgde hen.’ Openbaring 14:9. Dit toont aan dat sommigen zijn voorgegaan, die door de Derde Engel werden ‘gevolgd.’“

> “Take, then, the preceding verse: ‘And there followed another angel.’ This shows that an angel has also preceded this one, which, when this one follows, makes it ‘another.’

> „Neem dan het voorafgaande vers: ‘En een andere engel volgde.’ Dit toont aan dat ook aan deze een engel is voorafgegaan, hetgeen, wanneer deze volgt, hem tot ‘een andere’ maakt.”

> “Go back now to the sixth verse: ‘And I saw another angel.’ This also certifies that an angel has gone before, which causes this one, as he flies in the midst of heaven, to be ‘another.’

> “Keer nu terug naar het zesde vers: ‘En ik zag een andere engel.’ Ook dit bevestigt dat er een engel eerder is voorgegaan, waardoor deze, terwijl hij in het midden des hemels vliegt, ‘een andere’ is.”

> “Following back further in the book of Revelation, we find no angel, except the Seventh Trumpet angel, until we come to the first verse of chapter ten; and there we read: ‘And I saw another mighty angel.’ This expression, as before, certifies that, before this one, there is an angel, which, when this one comes forth, causes him to be spoken of as ‘another.’

> Wanneer wij verder teruggaan in het boek Openbaring, vinden wij geen engel, behalve de engel van de Zevende Bazuin, totdat wij komen bij het eerste vers van hoofdstuk tien; en daar lezen wij: „En ik zag een andere machtige engel.” Deze uitdrukking bevestigt, evenals tevoren, dat er vóór deze een engel is, die, wanneer deze tevoorschijn komt, maakt dat van hem gesproken wordt als „een andere.”

> “Following yet further back, we find no angels, except the Sixth and the Fifth Trumpet angels, until we reach the last verse of chapter eight; and there we reach the primal, for we read: ‘And I beheld, and heard an angel’—not ‘another angel,’ but, primarily, ‘an angel.’

> Wanneer wij nog verder teruggaan, vinden wij geen engelen, behalve de engelen van de Zesde en de Vijfde Bazuin, totdat wij het laatste vers van hoofdstuk acht bereiken; en daar bereiken wij het oorspronkelijke, want wij lezen: ‘En ik zag, en hoorde een engel’—niet ‘een andere engel’, maar in de eerste plaats ‘een engel’.

> “Thus, beginning with Revelation 8:13, there is an unbroken series of angels connected by the word ‘another,’ straight through to the Third Angel of Revelation 14, with his message. Thus:

> „Zo is er, te beginnen met Openbaring 8:13, een ononderbroken reeks engelen die door het woord ‘een andere’ met elkaar verbonden zijn, helemaal doorlopend tot aan de Derde Engel van Openbaring 14, met zijn boodschap. Zo:”

> “‘I beheld, and heard an angel." Revelation 8:13.

> ‘Ik zag, en hoorde een engel.’ Openbaring 8:13.

> “‘And I saw another mighty angel.’ Revelation 10:1.

> ‘En ik zag een andere sterke engel.’ Openbaring 10:1.

> “‘And I saw another angel.’ Revelation 14:6.

> “‘En ik zag een andere engel.’ Openbaring 14:6.

> “‘And there followed another angel.’ Verse 8.

> „En een andere engel volgde.” Vers 8.

> “‘And the third angel followed them.’ Verse 9.

> ‘En de derde engel volgde hen.’ Vers 9.

> “Perhaps the following simple diagram will aid in making plain the connection between the angel that announces the Three Woes of the last three of the Seven Trumpets, and the Third Angel’s Message of Revelation 14:

> „Wellicht zal het volgende eenvoudige schema helpen om het verband duidelijk te maken tussen de engel die de drie weeën van de laatste drie van de zeven bazuinen aankondigt, en de boodschap van de derde engel van Openbaring 14:

> “1st Trumpet Revelation 8:7

> „Eerste Bazuin Openbaring 8:7“

> “2nd Trumpet Revelation 8:8

> „Tweede bazuin Openbaring 8:8”

> “3rd Trumpet Revelation 8:10

> „Derde bazuin Openbaring 8:10”

> “4th Trumpet Revelation 8:12 ‘An angel’—Woe, woe, woe. Revelation 8:13.

> ‘Vierde bazuin’ Openbaring 8:12: ‘Een engel’—wee, wee, wee. Openbaring 8:13.

> “5th Trumpet Revelation 9:1–11/ First Woe

> „Vijfde bazuin Openbaring 9:1–11 / Eerste wee”

> “6th Trumpet Revelation 9:13 to 11:13 Second Woe ‘Another mighty angel.’ Revelation 10:1

> ‘Zesde bazuin’ Openbaring 9:13 tot 11:13 Tweede wee ‘Een andere machtige engel.’ Openbaring 10:1

> “7th Trumpet Revelation 11:13–19 Third Woe ‘Another angel. Revelation 14:6

> “7e Bazuin Openbaring 11:13–19 Derde Wee ‘Een andere engel. Openbaring 14:6’

> “‘There followed another.’ Revelation 14:6

> „Er volgde een ander.” Openbaring 14:6

> “‘The third angel followed them.’ Revelation 14:9.

> ‘De derde engel volgde hen.’ Openbaring 14:9.

> “The bearing of all this may now be more fully seen through a consideration of what the Third Angel’s Message really is in itself: On its face the expression ‘the Third Angel,’ clearly has reference to the third in a series of three angels. As already signified, this series of three angels, each one bearing a message, is found in the fourteenth chapter of Revelation, verses 6–12. The messages of these three angels blend and culminate in the third, which does not cease to sound until the harvest of the earth is ripe, and made ready for the coming of the Lord to reap it.

> “De strekking van dit alles kan nu vollediger worden gezien door te overwegen wat de boodschap van de derde engel werkelijk op zichzelf is: Op het eerste gezicht verwijst de uitdrukking ‘de derde engel’ duidelijk naar de derde in een reeks van drie engelen. Zoals reeds is aangeduid, wordt deze reeks van drie engelen, die ieder een boodschap brengen, gevonden in het veertiende hoofdstuk van Openbaring, verzen 6–12. De boodschappen van deze drie engelen vloeien samen en komen tot hun hoogtepunt in de derde, die niet ophoudt te klinken totdat de oogst van de aarde rijp is en gereedgemaakt voor de komst van de Heer om die binnen te halen.”

> “The Third Angel's Message itself, as it is announced in the words of the Third Angel, is as follows: ‘And the third angel followed them, saying with a loud voice, If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, the same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb: and the smoke of their torment ascendeth up forever and ever: and they have no rest day nor night, who worship the beast and his image, and whosoever receiveth the mark of his name. Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’

> “De boodschap van de derde engel zelf, zoals zij wordt verkondigd in de woorden van de derde engel, luidt als volgt: ‘En de derde engel volgde hen, zeggende met luide stem: Indien iemand het beest en zijn beeld aanbidt en het merkteken ontvangt op zijn voorhoofd of op zijn hand, die zal ook drinken van de wijn van de toorn Gods, die ongemengd is ingeschonken in de beker van Zijn gramschap; en hij zal gepijnigd worden met vuur en zwavel ten aanschouwen van de heilige engelen en ten aanschouwen van het Lam. En de rook van hun pijniging stijgt op in alle eeuwigheid; en zij hebben dag en nacht geen rust, die het beest en zijn beeld aanbidden, en al wie het merkteken van zijn naam ontvangt. Hier is de volharding der heiligen; hier zijn zij die de geboden van God en het geloof van Jezus bewaren.’”

> “This is the Third Angel’s Message as it stands, separated from the other two. But, in fact, it can not be regarded as separate; and cannot be made to stand apart as if it alone were a single, separate message to the world; for the very first words concerning it are: ‘The Third Angel followed THEM.’ Thus, by the very first words of the message itself we are referred not only to the one, but to the two, which preceded it. And the Greek word translated ‘followed’ signifies not following apart, nor only following, but ‘following with,’ as soldiers follow their captain, or servants their master; therefore, ‘to follow one in a thing; to let one’s self be led.’ When spoken of things, it signifies to follow as a result; to follow ‘as a consequence of something which had gone before.’ Thus, as to persons, the Third Angel follows with the two which have preceded; and his message, as a thing, follows as a result, or consequence, of the which have gone before.

> „Dit is de boodschap van de Derde Engel zoals zij op zichzelf staat, afgescheiden van de andere twee. Maar in werkelijkheid kan zij niet als afzonderlijk worden beschouwd; en zij kan niet zó op zichzelf worden gesteld alsof zij alleen één enkele, afzonderlijke boodschap aan de wereld was; want de allereerste woorden die haar betreffen, luiden: ‘De Derde Engel volgde HEN.’ Aldus worden wij door de allereerste woorden van de boodschap zelf niet slechts verwezen naar de ene, maar naar de twee die eraan voorafgingen. En het Griekse woord dat met ‘volgde’ is vertaald, betekent niet een afzonderlijk volgen, noch slechts volgen, maar ‘meevolgen’, zoals soldaten hun aanvoerder volgen, of dienaren hun meester; derhalve: ‘iemand in iets volgen; zich door iemand laten leiden.’ Wanneer het van zaken wordt gezegd, betekent het volgen als gevolg; volgen ‘als een consequentie van iets dat eraan voorafgegaan was.’ Zo volgt, wat personen betreft, de Derde Engel mee met de twee die hem zijn voorafgegaan; en zijn boodschap volgt, als zaak, als een uitkomst of gevolg van hetgeen daaraan voorafgegaan is.

> “But of the Second one also it is written: ‘And there followed another angel.’ As with the Third Angel following the Second, so it is with the Second Angel following the First. And of the First one it is written: ‘And I saw another angel fly,’ etc. This is the first in this series of three. There follows with him another; and the Third Angel follows with them. There is a succession in the order of their rise; but, when the three have in succession risen, then they go on together as one. The First one sounds forth his message; the Second one follows and joins with the First; the Third follows them, and joins with them; so that, when the three are joined, and go on together in their united power, they form a mighty, threefold, loud-voiced message. It takes all to make the Third Angel's Message complete; and the Third Angel’s Message cannot be truly given without the giving of all.

> „Maar ook van de Tweede staat geschreven: ‘En een andere engel volgde.’ Zoals de Derde Engel de Tweede volgt, zo is het ook met de Tweede Engel die de Eerste volgt. En van de Eerste staat geschreven: ‘En ik zag een andere engel vliegen,’ enz. Dit is de eerste in deze reeks van drie. Met hem volgt een andere; en de Derde Engel volgt met hen. Er is een opeenvolging in de orde van hun opkomst; maar wanneer de drie achtereenvolgens zijn opgekomen, gaan zij daarna tezamen voort als één. De Eerste laat zijn boodschap weerklinken; de Tweede volgt en voegt zich bij de Eerste; de Derde volgt hen en voegt zich bij hen; zodat, wanneer de drie verenigd zijn en tezamen voortgaan in hun verenigde kracht, zij één machtige, drievoudige, luidklinkende boodschap vormen. Alles is nodig om de boodschap van de Derde Engel volledig te maken; en de boodschap van de Derde Engel kan niet waarachtig worden verkondigd zonder dat alles wordt verkondigd.”

> “What, then, is the threefold message in its respective parts?—Here is the First: ‘And I saw another angel fly in the midst of heaven, having the everlasting gospel to preach unto them that dwell on the earth, and to every nation, and kindred, and tongue, and people, saying with a loud voice, Fear God, and give glory to Him; for the hour of His judgment is come: and worship Him that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters.’

> “Wat is dan de drievoudige boodschap in haar onderscheiden delen?—Hier is de Eerste: ‘En ik zag een andere engel, vliegende in het midden des hemels, die het eeuwige evangelie had om te verkondigen aan hen die op de aarde wonen, en aan alle natie, en geslacht, en taal, en volk, zeggende met luide stem: Vreest God, en geeft Hem heerlijkheid; want het uur van Zijn oordeel is gekomen: en aanbidt Hem, Die de hemel, en de aarde, en de zee, en de fonteinen der wateren gemaakt heeft.’”

> “Here is the Second: ‘And there followed another angel, saying, Babylon is fallen, is fallen, that great city, because the made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication.’

> „Hier is de tweede: ‘En er volgde een andere engel, die zei: Babylon is gevallen, is gevallen, die grote stad, omdat zij alle volken heeft doen drinken van de wijn van de toorn van haar hoererij.’”

> “And here is the Third: ‘And the Third Angel followed them, saying with a loud voice, If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, the same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb: and the smoke of their torment ascendeth up forever and ever: and they have no rest day nor night, who worship the Beast and his Image, and whosoever receiveth the mark of his name. Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’

> “En hier is de Derde: ‘En de derde engel volgde hen, zeggende met luider stem: Indien iemand het Beest en zijn beeld aanbidt, en het merkteken ontvangt op zijn voorhoofd of op zijn hand, die zal ook drinken van de wijn van de toorn Gods, die onvermengd ingeschonken is in de beker van zijn gramschap; en hij zal gepijnigd worden met vuur en zwavel voor de ogen van de heilige engelen en voor de ogen van het Lam. En de rook van hun pijniging stijgt op tot in alle eeuwigheid; en zij hebben geen rust, dag noch nacht, die het Beest en zijn beeld aanbidden, en al wie het merkteken van zijn naam ontvangt. Hier is de volharding der heiligen; hier zijn zij die de geboden Gods en het geloof in Jezus bewaren.’”

> “A glance at the wording of each of these messages will discover that thought in the Greek word ‘followed,’ which signifies ‘following as a consequence.’ The First bears the everlasting gospel, to preach to every creature, calling upon all to fear God and give glory to Him, and to worship Him; because the hour of His judgment is come. the rejection of this message produces a condition of things which, as the consequence of such rejection, is described in the words of the Second Angel, which follows. And because of the rejection of the First Message; and because of the consequences of that rejection, as announced in the Second; a condition of things is produced, as a further consequence, which requires that the Third Angel shall follow them, proclaiming with a loud voice his dreadful warning against the terrible evils that have been produced as the double consequence of the rejection of the First Message.

> „Een blik op de bewoording van elk van deze boodschappen zal die gedachte doen ontdekken in het Griekse woord ‘volgde’, dat betekent: ‘volgen als gevolg.’ De Eerste draagt het eeuwige evangelie, om aan ieder schepsel te prediken, en roept allen op God te vrezen en Hem heerlijkheid te geven, en Hem te aanbidden; omdat het uur van Zijn oordeel gekomen is. De verwerping van deze boodschap brengt een toestand van zaken voort die, als gevolg van zulk een verwerping, wordt beschreven in de woorden van de Tweede Engel, die daarop volgt. En wegens de verwerping van de Eerste Boodschap; en wegens de gevolgen van die verwerping, zoals aangekondigd in de Tweede; wordt, als verder gevolg, een toestand van zaken voortgebracht die vereist dat de Derde Engel hen zal volgen en met luide stem zijn ontzettende waarschuwing zal verkondigen tegen de verschrikkelijke kwaden die zijn voortgebracht als het dubbele gevolg van de verwerping van de Eerste Boodschap.״

> “And that the voice and work of the Third Angel blend with that of the First, is plain from his closing words: ‘Here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus;’ because this is ever the object of the preaching of the everlasting gospel. It is the substance of fearing God and giving glory to him, and of worshiping ‘him that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters.’ The keeping of the commandments of God and the faith of Jesus is the only thing that will enable any soul to stand in the hour of his judgment, which the first angel declares ‘is come.’

> “En dat de stem en het werk van de Derde Engel samenvloeien met die van de Eerste, blijkt duidelijk uit zijn slotwoorden: ‘Hier zijn zij die de geboden van God bewaren en het geloof van Jezus;’ want dit is steeds het doel van de prediking van het eeuwige evangelie. Het is de wezenlijke inhoud van God vrezen en Hem heerlijkheid geven, en van de aanbidding van ‘Hem die hemel en aarde en zee en de waterbronnen gemaakt heeft.’ Het onderhouden van de geboden van God en het geloof van Jezus is het enige dat enig mens in staat zal stellen stand te houden in het uur van Zijn oordeel, waarvan de eerste engel verklaart dat het ‘gekomen is.’”

> “Immediately following the closing words of the Third Angel is ‘heard a voice from heaven saying unto me, Write, Blessed are the dead which die in the Lord from henceforth’—from this time forward. Revelation 14:13. And immediately following this are the words, ‘And I looked, and behold a white cloud, and upon the cloud one sat like unto the Son of man, having on his head a golden crown, and in his hand a sharp sickle. And another angel came out of the temple, crying with a loud voice to him that sat on the cloud, Thrust in thy sickle, and reap: for the time is come for thee to reap; for the harvest of earth is ripe. And he that sat on the cloud thrust in his sickle on the earth; and the earth was reaped.’ Revelation 14:14–16. And ‘the harvest is the end of the world.’ Matthew 13:39.

> „Onmiddellijk na de slotwoorden van de Derde Engel wordt „een stem uit de hemel” gehoord, die tot mij zegt: „Schrijf: Zalig zijn de doden die van nu aan in de Heere sterven” — van deze tijd af. Openbaring 14:13. En onmiddellijk hierop volgen de woorden: „En ik zag, en zie, een witte wolk, en op de wolk zat Iemand, de Zoon des mensen gelijk, met op Zijn hoofd een gouden kroon en in Zijn hand een scherpe sikkel. En een andere engel kwam uit de tempel, roepende met luider stem tot Hem Die op de wolk zat: Sla Uw sikkel aan en maai, want de tijd om te maaien is voor U gekomen; want de oogst der aarde is rijp geworden. En Hij Die op de wolk zat, sloeg Zijn sikkel aan op de aarde; en de aarde werd gemaaid.” Openbaring 14:14–16. En „de oogst is de voleinding der wereld.” Mattheüs 13:39.

> “Again: the Third Angel particularly warns all people against the worship of the beast and his image, whatever these may be; and, from Revelation 19:11–21, we find that the beast and his image are ‘alive’ when the Lord comes in the clouds of heaven, and are ‘both’ destroyed with the brightness of his coming.

> “Voorts: de Derde Engel waarschuwt in het bijzonder alle mensen tegen de aanbidding van het beest en zijn beeld, wat deze ook mogen zijn; en uit Openbaring 19:11–21 vernemen wij dat het beest en zijn beeld nog ‘levend’ zijn wanneer de Heere komt op de wolken des hemels, en dat zij ‘beiden’ worden verdelgd door de glans van zijn komst.

> “These facts show that the Third Angel’s Message is a mighty, threefold, loud-voiced message, which goes forth to every nation and kindred and tongue and people, just before the second coming of the Lord; and which ripens the harvest of the earth, and makes ready a people prepared for the Lord, just as the message of John the Baptist prepared the way for the first coming of the Lord. And so it is the last, the closing, message of God to the world.

> “Deze feiten tonen aan dat de Boodschap van de Derde Engel een machtige, drievoudige, luid verkondigde boodschap is, die uitgaat tot elke natie en stam en taal en volk, vlak vóór de tweede komst van de Heer; en die de oogst van de aarde tot rijpheid brengt en een volk gereedmaakt, bereid voor de Heer, evenals de boodschap van Johannes de Doper de weg bereidde voor de eerste komst van de Heer. En zo is zij de laatste, de afsluitende boodschap van God aan de wereld.

> “And now, having thus an understanding of what the Third Angel’s Message is in itself, the relation of that message to the great nations of today can be better discerned by a consideration of The Time of the Third Angel’s Message.” A. T. Jones, The Great Nations of Today, 114.

> ‘En nu, nu wij aldus inzicht hebben in wat de Boodschap van de Derde Engel op zichzelf is, kan de betrekking van die boodschap tot de grote naties van heden beter worden onderkend door een beschouwing van De Tijd van de Boodschap van de Derde Engel.’ A. T. Jones, The Great Nations of Today, 114.

Back to Articles