Article

# The Book of Daniel - Number Nine

Het Boek Daniël - Nummer Negen

The First Angels’ Message

De boodschap van de eerste engel

Author

Jeff Pippenger

Published

December 4, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

Daniel chapter one, represents the first angel’s message of Revelation chapter fourteen. Jehoiakim symbolically identifies that it is the empowerment of the first angel’s message, not its arrival at the “time of the end.” All prophets are identifying the “last days” of the investigative judgment, so the chapter is representing September 11, 2001, when the testing process of the one hundred and forty-four thousand began. In Malachi chapter three, that process has been represented as a cleansing process when a messenger prepares the way for the messenger of the covenant to come suddenly to his temple. The messenger that prepares the way, who is also the “voice” that cries in the wilderness is also a test, which is part of the cleansing process. In Malachi chapter three, the hundred and forty-four thousand are represented as the sons of Levi. The sons of Levi represent those who stood with the messenger Moses, in the rebellion of the golden calf which represented the image of the beast.

Daniël hoofdstuk één vertegenwoordigt de boodschap van de eerste engel van Openbaring hoofdstuk veertien. Jojakim duidt symbolisch aan dat het de bekrachtiging van de boodschap van de eerste engel betreft, niet haar komst in de “tijd van het einde”. Alle profeten wijzen op de “laatste dagen” van het onderzoekend oordeel, zodat het hoofdstuk 11 september 2001 vertegenwoordigt, toen het beproevingsproces van de honderd vierenveertigduizend begon. In Maleachi hoofdstuk drie is dat proces voorgesteld als een reinigingsproces, wanneer een boodschapper de weg bereidt voor de Boodschapper van het verbond, om plotseling tot zijn tempel te komen. De boodschapper die de weg bereidt, die ook de “stem” is die in de woestijn roept, is eveneens een beproeving, die deel uitmaakt van het reinigingsproces. In Maleachi hoofdstuk drie worden de honderd vierenveertigduizend voorgesteld als de zonen van Levi. De zonen van Levi vertegenwoordigen hen die zich schaarden aan de zijde van de boodschapper Mozes in de opstand rondom het gouden kalf, dat het beeld van het beest vertegenwoordigde.

Passing the test of the image of the beast, is another biblical illustration of the second of the three tests that make up the cleansing process. The sons of Levi must pass that test before they are sealed.

Het doorstaan van de beproeving van het beeld van het beest is een andere bijbelse illustratie van de tweede van de drie beproevingen die het reinigingsproces vormen. De zonen van Levi moeten die beproeving doorstaan voordat zij verzegeld worden.

The sealing of Ezekiel chapters eight and nine, is another illustration of the cleansing process that began on September 11, 2001. In chapter eight, those in Jerusalem who ultimately bow down to the sun, represent the four generations of Laodicean Adventism. In chapter nine, those who receive the seal are sighing and crying for the abominations that are taking place within Jerusalem. Jerusalem is God’s church.

De verzegeling van Ezechiël hoofdstukken acht en negen is een andere illustratie van het reinigingsproces dat op 11 september 2001 begon. In hoofdstuk acht vertegenwoordigen degenen in Jeruzalem die uiteindelijk neerbuigen voor de zon de vier generaties van het Laodiceïsche adventisme. In hoofdstuk negen zuchten en schreien degenen die het zegel ontvangen over de gruwelen die binnen Jeruzalem plaatsvinden. Jeruzalem is Gods kerk.

The three angels’ messages are also an illustration of the cleansing process. The three messages represent a three-step testing process, and it is required that the sons of Levi pass the first test to even be involved with the second test. The third test is a different type of test, for it represents a test that identifies whether the sons of Levi successfully passed the first two tests. It is a prophetic litmus test. The first test is a dietary test (in spiritual terms), for it is passed or failed, based upon whether the sons of Levi accept the message provided by the Holy Spirit through Elijah, the messenger that prepares the way for the messenger of the covenant.

De boodschappen van de drie engelen vormen eveneens een illustratie van het reinigingsproces. De drie boodschappen vertegenwoordigen een beproevingsproces in drie fasen, en het is vereist dat de zonen van Levi de eerste beproeving doorstaan om zelfs maar bij de tweede beproeving betrokken te worden. De derde beproeving is een ander soort beproeving, want zij vertegenwoordigt een toets die vaststelt of de zonen van Levi de eerste twee beproevingen met goed gevolg hebben doorstaan. Zij is een profetische lakmoesproef. De eerste beproeving is een voedingsproef (in geestelijke zin), want zij wordt doorstaan of niet, afhankelijk van de vraag of de zonen van Levi de boodschap aanvaarden die door de Heilige Geest wordt gegeven door middel van Elia, de boodschapper die de weg bereidt voor de boodschapper van het verbond.

The first verse of the book of Revelation emphasizes the seriousness of that message. It purposely identifies that the message which the human messenger, represented as John, sends to the churches, was given to him by Gabriel, who received it from Christ, who in turn received it from the Father. The message of Elijah possesses the authority of divinity, and to reject the message of John, or Elijah, or the “voice crying in the wilderness”, is to reject the Revelation of Jesus Christ.

Het eerste vers van het boek Openbaring benadrukt de ernst van die boodschap. Het stelt opzettelijk vast dat de boodschap die de menselijke boodschapper, voorgesteld als Johannes, aan de gemeenten zendt, hem werd gegeven door Gabriël, die haar van Christus ontving, Die haar op Zijn beurt van de Vader ontving. De boodschap van Elia draagt het gezag van de goddelijkheid, en de boodschap van Johannes, of Elia, of de „stem van een die roept in de woestijn”, te verwerpen, is de Openbaring van Jezus Christus te verwerpen.

The second test is a visual test, for once the sons of Levi have eaten the message of Elijah, that was in the hand of the angel that descended to lighten the earth with his glory, they have accepted the biblical methodology that allows them to rightly discern the signs of the times. That methodology allows the sons of Levi to recognize that those signs of the times are demonstrating that church and state are coming together in the United States, in fulfillment of the image of the beast test. More importantly, those signs of the times, when placed within the context of the sacred reform lines, are the essence of Alpha and Omega, the beginning illustrating the ending. The sacred reform lines identify that God’s people must do all in their power to cooperate in the work of preparing themselves for the seal of God.

De tweede test is een visuele test, want zodra de zonen van Levi de boodschap van Elia hebben gegeten, die zich bevond in de hand van de engel die neerdaalde om de aarde te verlichten met zijn heerlijkheid, hebben zij de bijbelse methodologie aanvaard die hun in staat stelt de tekenen der tijden op juiste wijze te onderscheiden. Die methodologie stelt de zonen van Levi in staat te herkennen dat die tekenen der tijden aantonen dat kerk en staat zich in de Verenigde Staten verenigen, ter vervulling van de test van het beeld van het beest. Nog belangrijker is dat deze tekenen der tijden, wanneer zij binnen de context van de heilige hervormingslijnen worden geplaatst, de essentie zijn van Alfa en Omega, waarbij het begin het einde illustreert. De heilige hervormingslijnen maken duidelijk dat Gods volk alles moet doen wat in zijn macht ligt om mee te werken aan het werk van de voorbereiding van zichzelf op het zegel van God.

> Wherefore, my beloved, as ye have always obeyed, not as in my presence only, but now much more in my absence, work out your own salvation with fear and trembling. For it is God which worketh in you both to will and to do of his good pleasure. Do all things without murmurings and disputings: That ye may be blameless and harmless, the sons of God, without rebuke, in the midst of a crooked and perverse nation, among whom ye shine as lights in the world. Philippians 2:12–15.

> Daarom, mijn geliefden, gelijk gij altijd gehoorzaam geweest zijt, niet alleen zoals in mijn tegenwoordigheid, maar nu veel meer in mijn afwezigheid, werkt uw eigen zaligheid uit met vreze en beven. Want het is God, Die in u werkt zowel het willen als het werken, naar Zijn welbehagen. Doet alle dingen zonder murmureringen en redetwistingen; opdat gij onberispelijk en oprecht moogt zijn, kinderen Gods, zonder blaam, te midden van een krom en verdraaid geslacht, onder hetwelk gij schijnt als lichten in de wereld. Filippenzen 2:12–15.

Daniel, Hananiah, Mishael and Azariah, four in number, represent Seventh-day Adventists around the world, who recognize September 11, 2001 as the identification of the descent of the angel of Revelation eighteen, and they choose to take the hidden manna that is in his hand and eat it. The hidden manna that is to be eaten, as the apostle Paul just cited, represents God (the hidden manna), that works within His people to do His will and good pleasure. Paul represents the messenger to the Philadelphians, and to reject his message was death. Daniel, Hananiah, Mishael and Azariah represent those who choose to eat the hidden manna.

Daniël, Hananja, Misaël en Azarja, vier in getal, vertegenwoordigen de Zevendedagsadventisten over de gehele wereld, die 11 september 2001 erkennen als de identificatie van de nederdaling van de engel van Openbaring achttien, en zij verkiezen het verborgen manna dat in zijn hand is, te nemen en het te eten. Het verborgen manna dat gegeten moet worden, vertegenwoordigt, zoals de apostel Paulus zojuist heeft aangehaald, God (het verborgen manna), Die in Zijn volk werkt om Zijn wil en welbehagen te volbrengen. Paulus vertegenwoordigt de boodschapper aan de Filadelfiërs, en zijn boodschap te verwerpen was de dood. Daniël, Hananja, Misaël en Azarja vertegenwoordigen hen die ervoor kiezen het verborgen manna te eten.

> Now among these were of the children of Judah, Daniel, Hananiah, Mishael, and Azariah: Unto whom the prince of the eunuchs gave names: for he gave unto Daniel the name of Belteshazzar; and to Hananiah, of Shadrach; and to Mishael, of Meshach; and to Azariah, of Abednego. But Daniel purposed in his heart that he would not defile himself with the portion of the king’s meat, nor with the wine which he drank: therefore he requested of the prince of the eunuchs that he might not defile himself. Daniel 1:6–8.

> Onder hen nu waren uit de kinderen van Juda: Daniël, Hananja, Misaël en Azarja. En het hoofd van de hovelingen gaf hun andere namen; hij gaf Daniël de naam Beltsazar, Hananja die van Sadrach, Misaël die van Mesach en Azarja die van Abednego. Maar Daniël nam zich in zijn hart voor zich niet te verontreinigen met de spijze van de koning, noch met de wijn die hij dronk; daarom verzocht hij het hoofd van de hovelingen dat hij zich niet zou behoeven te verontreinigen. Daniël 1:6–8.

Daniel determines that he desires to eat the message that was brought down out of heaven on September 11, 2001, and also to refuse the message represented as the diet and drink of Babylon. Ashpenaz had selected which of the Judean captives should be brought before the king.

Daniël besluit dat hij het bericht wil eten dat op 11 september 2001 uit de hemel werd neergebracht, en tevens de boodschap wil weigeren die wordt voorgesteld door het voedsel en de drank van Babylon. Aspenaz had bepaald welke van de Judese gevangenen voor de koning zouden worden gebracht.

> And the king spake unto Ashpenaz the master of his eunuchs, that he should bring certain of the children of Israel, and of the king’s seed, and of the princes; Children in whom was no blemish, but well favoured, and skilful in all wisdom, and cunning in knowledge, and understanding science, and such as had ability in them to stand in the king’s palace, and whom they might teach the learning and the tongue of the Chaldeans. Daniel 1:4, 5.

> En de koning sprak tot Aspenaz, het hoofd van zijn hovelingen, dat hij enigen van de kinderen Israëls zou brengen, van het koninklijk geslacht en van de vorsten; jongelingen in wie geen enkel gebrek was, maar schoon van gestalte, bedreven in alle wijsheid, kundig in kennis en inzicht hebbend in wetenschap, en die in staat waren dienst te doen in het paleis des konings, en aan wie men de geschriften en de taal der Chaldeeën kon onderwijzen. Daniël 1:4, 5.

If we follow the chain of command identified in Revelation chapter one, and verse one, Nebuchadnezzar had instructed Ashpenaz to select the children who fulfilled the prediction that Isaiah had proclaimed to Hezekiah. Ashpenaz took the message and then gave it to Melzar, the prince of the eunuchs. Nebuchadnezzar represents the heavenly father; Ashpenaz represents Christ and Melzar represents Gabriel. Ashpenaz knew which children to select, and he knew Daniel would make the right dietary decision, before he brought him before the king.

Als wij de bevelsketen volgen die in Openbaring hoofdstuk 1, vers 1, wordt aangeduid, dan had Nebukadnezar Ashpenaz opgedragen de kinderen te kiezen die voldeden aan de voorzegging die Jesaja aan Hizkia had verkondigd. Ashpenaz nam de boodschap aan en gaf haar vervolgens door aan Melzar, de overste van de hovelingen. Nebukadnezar vertegenwoordigt de hemelse Vader; Ashpenaz vertegenwoordigt Christus en Melzar vertegenwoordigt Gabriël. Ashpenaz wist welke kinderen hij moest kiezen, en hij wist dat Daniël de juiste beslissing ten aanzien van het voedsel zou nemen, nog voordat hij hem voor de koning bracht.

> Now God had brought Daniel into favour and tender love with the prince of the eunuchs. And the prince of the eunuchs said unto Daniel, I fear my lord the king, who hath appointed your meat and your drink: for why should he see your faces worse liking than the children which are of your sort? then shall ye make me endanger my head to the king. Daniel 1:9, 10.

> Nu had God Daniël gunst en liefdevolle genegenheid doen vinden bij de overste der hovelingen. En de overste der hovelingen zei tot Daniël: Ik vrees mijn heer, de koning, die uw spijs en uw drank heeft verordend; want waarom zou hij uw gezichten er slechter doen uitzien dan die van de jongelingen die van uw leeftijd zijn? Dan zoudt gij mijn hoofd tegenover de koning in gevaar brengen. Daniël 1:9, 10.

Melzar here identifies the first step of the three angels’ messages. The first step is to fear God, as illustrated by Melzar’s fear of Nebuchadnezzar. The Hebrew word “truth” that was created by bringing together the first, thirteenth and last letter of the Hebrew alphabet has previously been demonstrated in these articles to represent the three-step testing process of the three angels. In doing so, it was established upon several witnesses that the first angel’s message contained all three of the three tests that are represented by the three angels’ messages. The first angel’s message is identified as the everlasting gospel, defining it as the same gospel from the days of Adam through to the Second Coming of Christ.

Melzar duidt hier de eerste stap van de boodschappen van de drie engelen aan. De eerste stap is God te vrezen, zoals geïllustreerd door Melzars vrees voor Nebukadnezar. In deze artikelen is eerder aangetoond dat het Hebreeuwse woord „waarheid”, dat werd gevormd door de eerste, de dertiende en de laatste letter van het Hebreeuwse alfabet samen te brengen, het drievoudige beproevingsproces van de drie engelen vertegenwoordigt. Daarbij werd op grond van verscheidene getuigen vastgesteld dat de boodschap van de eerste engel alle drie de drie beproevingen bevatte die door de boodschappen van de drie engelen worden voorgesteld. De boodschap van de eerste engel wordt aangeduid als het eeuwige evangelie, waarmee zij wordt omschreven als hetzelfde evangelie vanaf de dagen van Adam tot aan de wederkomst van Christus.

> And I saw another angel fly in the midst of heaven, having the everlasting gospel to preach unto them that dwell on the earth, and to every nation, and kindred, and tongue, and people, Saying with a loud voice, Fear God, and give glory to him; for the hour of his judgment is come: and worship him that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters. Revelation 14:6, 7.

> En ik zag een andere engel, vliegende in het midden des hemels, die het eeuwige evangelie had om te verkondigen aan hen die op de aarde wonen, en aan elke natie, stam, taal en volk, zeggende met luide stem: Vreest God en geeft Hem heerlijkheid; want de ure van Zijn oordeel is gekomen; en aanbidt Hem Die de hemel en de aarde en de zee en de fonteinen der wateren gemaakt heeft. Openbaring 14:6, 7.

The first step of the first angel’s message is the fear of God. The second step is to give him glory and the third is the arrival of the hour of his judgment. In relation to the other two angels’ messages, the first angel’s message is, “fear God.” The second angel’s message then announces the fall of Babylon, and whether in the Millerite movement of the first angel, or the movement of the third angel the call out of Babylon is where the manifestation of the outpouring of the Holy Spirit is accomplished. In that period of time, whether it is represented as the Midnight Cry, the loud cry, or the latter rain those proclaiming the message glorify God. The second angel’s message is where God is given glory, and that period of time leads to a point in time where the investigative judgment began in the Millerite history, or the judgment of the whore of Babylon which takes place in the Sunday law crisis.

De eerste stap van de boodschap van de eerste engel is de vreze Gods. De tweede stap is Hem heerlijkheid te geven, en de derde is de komst van het uur van Zijn oordeel. In verhouding tot de boodschappen van de andere twee engelen luidt de boodschap van de eerste engel: „Vreest God.” De boodschap van de tweede engel kondigt vervolgens de val van Babylon aan, en hetzij in de Milleritische beweging van de eerste engel, hetzij in de beweging van de derde engel, is de oproep uit Babylon daar waar de manifestatie van de uitstorting van de Heilige Geest wordt volbracht. In die tijdsperiode verheerlijken degenen die de boodschap verkondigen God, of die nu wordt voorgesteld als de Middernachtsroep, de luide roep, of de late regen. De boodschap van de tweede engel is daar waar God heerlijkheid wordt gegeven, en die tijdsperiode voert tot een tijdstip waarop het onderzoekend oordeel begon in de Milleritische geschiedenis, of tot het oordeel over de hoer van Babylon, dat plaatsvindt in de crisis van de zondagswet.

Melzar’s fear represents the first angel’s message, and it begins the dietary testing of ten days, which the number ten also signifies a test. Melzar’s expression of fearing the king, was the same as Daniel fearing God more than the king, and purposing in his heart not to be defiled with the diet of Babylon. The period of time that the testing of Daniel and the three worthies was three years, thus representing the three steps of the three angels’ messages.

Melzars vrees vertegenwoordigt de boodschap van de eerste engel, en zij vormt het begin van de dieetbeproeving van tien dagen, waarbij het getal tien eveneens een beproeving aanduidt. Melzars uiting van vrees voor de koning was dezelfde als Daniels vrees voor God meer dan voor de koning, en zijn voornemen in zijn hart om zich niet te verontreinigen met het voedsel van Babylon. De tijdsduur van de beproeving van Daniël en de drie waardigen bedroeg drie jaar en vertegenwoordigt aldus de drie stappen van de boodschappen van de drie engelen.

> And the king appointed them a daily provision of the king’s meat, and of the wine which he drank: so nourishing them three years, that at the end thereof they might stand before the king. Daniel 1:5.

> En de koning wees hun een dagelijks deel toe van de spijzen van de koning en van de wijn die hij dronk, om hen drie jaar lang aldus te voeden, opdat zij aan het einde daarvan voor de koning zouden kunnen verschijnen. Daniel 1:5.

Daniel chapter one represents the empowerment of the first angel’s message, and there marks the beginning of the dietary test, which in Millerite history was represented by the eating of the little book. The testing period for Daniel and the three worthies was accomplished in the initial ten days, of those three years. Ten is a symbol of a testing process as represented by ancient Israel when they rejected the tenth test represented by the message of Joshua and Caleb. It is also represented in the time of persecution in the church of Smyrna.

Daniël hoofdstuk één vertegenwoordigt de bekrachtiging van de boodschap van de eerste engel, en daar markeert het het begin van de dieetbeproeving, die in de Milleritische geschiedenis werd voorgesteld door het eten van het kleine boek. De beproevingsperiode voor Daniël en de drie waardigen werd volbracht in de eerste tien dagen van die drie jaren. Tien is een symbool van een beproevingsproces, zoals voorgesteld door het oude Israël toen het de tiende beproeving verwierp, voorgesteld door de boodschap van Jozua en Kaleb. Het wordt eveneens voorgesteld in de tijd van vervolging in de gemeente van Smyrna.

> Fear none of those things which thou shalt suffer: behold, the devil shall cast some of you into prison, that ye may be tried; and ye shall have tribulation ten days: be thou faithful unto death, and I will give thee a crown of life. Revelation 2:10.

> Vrees niets van hetgeen gij lijden zult; zie, de duivel zal sommigen van u in de gevangenis werpen, opdat gij beproefd wordt; en gij zult een verdrukking hebben van tien dagen: wees getrouw tot de dood, en Ik zal u de kroon des levens geven. Openbaring 2:10.

The counsel to the church of Smyrna was to not fear the testing process, for if they feared God, He would reward their godly fear with a crown of life. That godly fear is represented by Daniel’s desire to eat the heavenly manna.

De raad aan de gemeente van Smyrna was dat zij het beproevingsproces niet moesten vrezen, want als zij God vreesden, zou Hij hun godvrezende vrees belonen met een kroon des levens. Die godvrezende vrees wordt uitgebeeld door Daniëls verlangen om het hemelse manna te eten.

> Then said Daniel to Melzar, whom the prince of the eunuchs had set over Daniel, Hananiah, Mishael, and Azariah, Prove thy servants, I beseech thee, ten days; and let them give us pulse to eat, and water to drink. Then let our countenances be looked upon before thee, and the countenance of the children that eat of the portion of the king’s meat: and as thou seest, deal with thy servants. So he consented to them in this matter, and proved them ten days. Daniel 1:10–14.

> Toen zei Daniël tot Melzar, die de overste der hovelingen had aangesteld over Daniël, Hananja, Misaël en Azarja: Stel toch uw dienaren tien dagen op de proef, en late men ons plantaardig voedsel geven om te eten, en water om te drinken. Daarna late men onze gelaatstrekken vóór u bezien, en de gelaatstrekken van de jongelingen die van de spijze des konings eten; en handel met uw dienaren naar hetgeen gij ziet. Daarop stemde hij in deze zaak met hen in en stelde hen tien dagen op de proef. Daniël 1:10–14.

The first test was to fear God, as illustrated by Melzar and Daniel purposing in his heart to not defile himself with Babylonian food and drink. The second element of the first angel’s message is to give God glory, which represents a visual manifestation of the effects of the diet. At the end of ten days, Daniel and the three worthies glorified God by their physical appearance.

De eerste beproeving was God te vrezen, zoals geïllustreerd door Melzar en Daniël, die zich in zijn hart had voorgenomen zich niet te verontreinigen met Babylonisch voedsel en drank. Het tweede element van de boodschap van de eerste engel is God eer te geven, hetgeen een zichtbare manifestatie vertegenwoordigt van de uitwerkingen van het dieet. Aan het einde van tien dagen verheerlijkten Daniël en de drie waardigen God door hun lichamelijke verschijning.

> And at the end of ten days their countenances appeared fairer and fatter in flesh than all the children which did eat the portion of the king’s meat. Thus Melzar took away the portion of their meat, and the wine that they should drink; and gave them pulse. As for these four children, God gave them knowledge and skill in all learning and wisdom: and Daniel had understanding in all visions and dreams. Daniel 1:15–17.

> En aan het einde van tien dagen zag hun gelaat er schoner en voller van vlees uit dan dat van alle jongens die aten van de spijs van de koning. Toen nam Melzar het deel van hun spijs en de wijn die zij drinken zouden weg, en gaf hun peulvruchten. En wat deze vier jongens betreft, God gaf hun kennis en bedrevenheid in alle geleerdheid en wijsheid; en Daniël had inzicht in alle gezichten en dromen. Daniël 1:15–17.

The four children passed the first test of diet, which is where Adam and Eve fell, and which represented the first test Christ addressed immediately after His baptism. Christ’s baptism was the empowerment of the first message in his prophetic line. It empowered and endorsed the message proclaimed by the “voice in the wilderness”. Then, as with Daniel and the three worthies, Christ was tested upon diet for forty days, as was Daniel for ten days. Daniel and Christ were typifying the test of the hidden manna in the angel’s hand that descended on September 11, 2001. Two tests would follow for Christ, and for Daniel. The second test was where Daniel and the three worthies glorified God by their countenances. The test that followed the dietary test for Christ also represented glory.

De vier kinderen doorstonden de eerste beproeving van het dieet, waar Adam en Eva vielen, en die de eerste beproeving voorstelde die Christus onmiddellijk na Zijn doop onderging. Christus’ doop was de bekrachtiging van de eerste boodschap in Zijn profetische lijn. Zij bekrachtigde en bevestigde de boodschap die door de “stem in de woestijn” werd verkondigd. Vervolgens werd Christus, evenals Daniël en de drie waardigen, ten aanzien van het dieet op de proef gesteld gedurende veertig dagen, zoals Daniël gedurende tien dagen. Daniël en Christus waren een voorafschaduwing van de beproeving van het verborgen manna in de hand van de engel die op 11 september 2001 neerdaalde. Voor Christus en voor Daniël zouden nog twee beproevingen volgen. De tweede beproeving was die waarbij Daniël en de drie waardigen God verheerlijkten door hun gelaat. De beproeving die voor Christus volgde op de beproeving van het dieet, stelde eveneens heerlijkheid voor.

> And the devil said unto him, If thou be the Son of God, command this stone that it be made bread. And Jesus answered him, saying, It is written, That man shall not live by bread alone, but by every word of God. And the devil, taking him up into an high mountain, showed unto him all the kingdoms of the world in a moment of time. And the devil said unto him, All this power will I give thee, and the glory of them: for that is delivered unto me; and to whomsoever I will I give it. If thou therefore wilt worship me, all shall be thine. And Jesus answered and said unto him, Get thee behind me, Satan: for it is written, Thou shalt worship the Lord thy God, and him only shalt thou serve. Matthew 4:3–8.

> En de duivel zei tot Hem: Indien Gij de Zoon van God zijt, gebied deze steen dat hij brood worde. En Jezus antwoordde hem, zeggende: Er is geschreven dat de mens niet van brood alleen zal leven, maar van elk woord van God. En de duivel voerde Hem op een hoge berg en toonde Hem in een ogenblik tijds al de koninkrijken der wereld. En de duivel zei tot Hem: U zal ik al deze macht geven, en hun heerlijkheid; want zij is mij overgegeven, en ik geef haar aan wie ik wil. Indien Gij mij dan zult aanbidden, zal het alles het Uwe zijn. En Jezus antwoordde en zei tot hem: Ga weg achter Mij, satan; want er is geschreven: De Heere, uw God, zult gij aanbidden en Hem alleen dienen. Matteüs 4:3–8.

After Christ passed the test of diet, Satan then offered the “glory” of all the kingdoms of the world, and Christ instead chose to glorify the King of all kings. Adam and Eve failed the first test, and immediately sought to hide their countenances with fig leaves, for they no longer demonstrated the glory of God, as represented by the robe of light they had previously worn. When Daniel and the three worthies passed the dietary test, they were then given “knowledge and skill in all learning and wisdom: and Daniel had understanding in all visions and dreams.”

Nadat Christus de proef van het dieet had doorstaan, bood Satan vervolgens de „heerlijkheid” van alle koninkrijken der wereld aan, en Christus verkoos in plaats daarvan de Koning der koningen te verheerlijken. Adam en Eva faalden in de eerste proef en zochten onmiddellijk hun aangezichten met vijgenbladeren te bedekken, want zij openbaarden niet langer de heerlijkheid Gods, zoals voorgesteld door het kleed van licht dat zij tevoren hadden gedragen. Toen Daniël en de drie waardigen de proef betreffende het dieet hadden doorstaan, werd hun vervolgens „kennis en verstand in allerlei schriftgeleerdheid en wijsheid” gegeven; „ook had Daniël inzicht in allerlei gezichten en dromen.”

They passed the second test, which was a visual test that had been administered by Melzar. In Millerite history, the second angel’s message marked the distinction between those who accepted and those who rejected the message of the “voice” crying in the wilderness, as represented by William Miller. Prophetically the Millerite movement then became the visible and only true horn of Protestantism, and those who rejected the message and movement became the daughters of Rome. They had chosen to eat the diet and drink the wine of Babylon, as opposed to the little book. At the end of three years, Daniel and the worthies were brought in to be judged by Nebuchadnezzar.

Zij doorstonden de tweede beproeving, een visuele toets die door Melzar was afgenomen. In de Milleritische geschiedenis markeerde de boodschap van de tweede engel het onderscheid tussen hen die de boodschap van de „stem” die in de woestijn roept, zoals vertegenwoordigd door William Miller, aannamen, en hen die haar verwierpen. Profetisch werd de Milleritische beweging toen de zichtbare en enige ware hoorn van het protestantisme, en zij die de boodschap en de beweging verwierpen, werden de dochters van Rome. Zij hadden ervoor gekozen het voedsel te eten en de wijn van Babylon te drinken, in tegenstelling tot het kleine boek. Aan het einde van drie jaar werden Daniël en de waardigen binnengebracht om door Nebukadnezar te worden geoordeeld.

> Now at the end of the days that the king had said he should bring them in, then the prince of the eunuchs brought them in before Nebuchadnezzar. And the king communed with them; and among them all was found none like Daniel, Hananiah, Mishael, and Azariah: therefore stood they before the king. And in all matters of wisdom and understanding, that the king enquired of them, he found them ten times better than all the magicians and astrologers that were in all his realm. And Daniel continued even unto the first year of king Cyrus. Daniel 1:18–21.

> Toen nu het einde gekomen was van de dagen waarvan de koning gezegd had dat men hen moest binnenbrengen, bracht de overste der hovelingen hen binnen voor Nebukadnezar. En de koning sprak met hen; en onder hen allen werd niemand gevonden gelijk Daniël, Hananja, Misaël en Azarja; daarom stonden zij voor de koning. En in alle zaken van wijsheid en verstand waarnaar de koning hun vroeg, bevond hij hen tienmaal beter dan al de magiërs en sterrenwichelaars die zich in heel zijn rijk bevonden. En Daniël bleef tot het eerste jaar van koning Kores. Daniël 1:18–21.

Daniel and the three worthies passed the test of “ten” days, and then were found to be “ten” times wiser than all the others when they passed their final exam/test.

Daniël en de drie voortreffelijken doorstonden de beproeving van „tien” dagen, en daarna werden zij, toen zij hun eindexamen/eindbeproeving aflegden, „tien” maal wijzer bevonden dan alle anderen.

Daniel chapter one, is the first reference to the first angel’s message in the book that consists of the books of Daniel and Revelation. It possesses the identical characteristics as the first angel of Revelation chapter fourteen. It upholds the truth first mentioned in Revelation’s first verse, for Nebuchadnezzar gave a message to Ashpenaz, who in turn gave the message to Melzar, who then interacted with Daniel. The Father gave a message to Christ, who in turn gave the message to Gabriel, who then interacted with John.

Daniël hoofdstuk één is de eerste verwijzing naar de boodschap van de eerste engel in het boek dat bestaat uit de boeken Daniël en Openbaring. Het bezit dezelfde kenmerken als de eerste engel van Openbaring hoofdstuk veertien. Het handhaaft de waarheid die voor het eerst wordt genoemd in het eerste vers van Openbaring, want Nebukadnezar gaf een boodschap aan Aspenaz, die op zijn beurt de boodschap aan Melzar gaf, die vervolgens met Daniël in contact trad. De Vader gaf een boodschap aan Christus, die op zijn beurt de boodschap aan Gabriël gaf, die vervolgens met Johannes in contact trad.

The message that is conveyed, which is the message that is now being unsealed, identifies the communication process of the Father to His church. The first thing the Father chooses to identify for His church, is the three-step testing process of the three angels. God’s prophetic Word has very carefully detailed the process with several lines of prophecy, and also with the history of the Millerites. These truths are an essential element of the hidden manna that was in the angel’s hand, when he descended on September 11, 2001.

De boodschap die wordt overgebracht, en die nu wordt ontzegeld, maakt het communicatieproces van de Vader aan Zijn gemeente kenbaar. Het eerste wat de Vader ervoor kiest aan Zijn gemeente te openbaren, is het beproevingsproces in drie stappen van de drie engelen. Gods profetische Woord heeft dit proces met grote zorgvuldigheid uiteengezet door middel van verschillende profetische lijnen, en ook door de geschiedenis van de Millerieten. Deze waarheden vormen een wezenlijk onderdeel van het verborgen manna dat zich in de hand van de engel bevond toen hij neerdaalde op 11 september 2001.

It is impossible to participate, and therefore to pass the second test, if you have not passed the first test. This truth was clearly represented in the history of Christ and the Millerites. Daniel chapter two is the second test, by which as Sister White states, “our eternal destiny will be decided.” She further states that it is the test we must “pass, before we are sealed.” That test is now almost finished.

Het is onmogelijk deel te nemen, en dus de tweede beproeving te doorstaan, indien u de eerste beproeving niet hebt doorstaan. Deze waarheid werd duidelijk voorgesteld in de geschiedenis van Christus en de Millerieten. Daniël hoofdstuk twee is de tweede beproeving, waardoor, zoals zuster White verklaart, „ons eeuwig lot zal worden beslist.” Verder verklaart zij dat het de beproeving is die wij moeten „doorstaan, voordat wij worden verzegeld.” Die beproeving is nu bijna voltooid.

Daniel chapter two, is about the test of the image of the beast, and it is only fitting that the chapter is about a great image, and that it was only because Daniel had passed the dietary test, and been blessed with “ten times” more “understanding” and “wisdom” that he could recognize that test. As with the warning of the test in the writings of Ellen White, the image test in Daniel chapter two is a test representing life or death consequences.

Daniël hoofdstuk twee gaat over de beproeving van het beeld van het beest, en het is volkomen passend dat het hoofdstuk over een groot beeld handelt, en dat het alleen was omdat Daniël de voedselbeproeving had doorstaan en was gezegend met „tienmaal” meer „inzicht” en „wijsheid”, dat hij die beproeving kon herkennen. Evenals bij de waarschuwing voor de beproeving in de geschriften van Ellen White, is de beproeving van het beeld in Daniël hoofdstuk twee een beproeving die gevolgen van leven of dood vertegenwoordigt.

> For this cause the king was angry and very furious, and commanded to destroy all the wise men of Babylon. And the decree went forth that the wise men should be slain; and they sought Daniel and his fellows to be slain. Daniel 2:12, 13.

> Hierom werd de koning toornig en zeer verbolgen, en hij beval al de wijzen van Babel om te brengen. En het bevel ging uit dat de wijzen gedood zouden worden; en men zocht Daniël en zijn metgezellen om hen te doden. Daniël 2:12, 13.

There are a few other prophetic issues in Daniel chapter one we need to address, and we will continue with those issues in the next article.

Er zijn nog enkele andere profetische kwesties in Daniël hoofdstuk één die wij moeten behandelen, en wij zullen in het volgende artikel met die kwesties verdergaan.

> “I saw a company who stood well-guarded and firm, giving no countenance to those who would unsettle the established faith of the body. God looked upon them with approbation. I was shown three steps—the first, second, and third angels’ messages. Said my accompanying angel, ‘Woe to him who shall move a block or stir a pin of these messages. The true understanding of these messages is of vital importance. The destiny of souls hangs upon the manner in which they are received.’ I was again brought down through these messages, and saw how dearly the people of God had purchased their experience. It had been obtained through much suffering and severe conflict. God had led them along step by step, until He had placed them upon a solid, immovable platform. I saw individuals approach the platform and examine the foundation. Some with rejoicing immediately stepped upon it. Others commenced to find fault with the foundation. They wished improvements made, and then the platform would be more perfect, and the people much happier. Some stepped off the platform to examine it and declared it to be laid wrong. But I saw that nearly all stood firm upon the platform and exhorted those who had stepped off to cease their complaints; for God was the Master Builder, and they were fighting against Him. They recounted the wonderful work of God, which had led them to the firm platform, and in union raised their eyes to heaven and with a loud voice glorified God. This affected some of those who had complained and left the platform, and they with humble look again stepped upon it.

> „Ik zag een schare die goed beschermd en standvastig stond en geenszins steun verleende aan hen die het gevestigde geloof van het lichaam wilden ontwrichten. God zag op hen neer met welgevallen. Mij werden drie stappen getoond—de boodschappen van de eerste, de tweede en de derde engel. Mijn begeleidende engel zei: ‘Wee hem die een blok zal verplaatsen of een pin zal beroeren van deze boodschappen. Het ware begrip van deze boodschappen is van levensbelang. Het lot van zielen hangt af van de wijze waarop zij worden ontvangen.’ Ik werd opnieuw langs deze boodschappen teruggeleid en zag hoe duur het volk van God zijn ervaring had verworven. Zij was verkregen door veel lijden en zware strijd. God had hen stap voor stap geleid, totdat Hij hen op een vast, onbeweeglijk platform had geplaatst. Ik zag personen het platform naderen en het fundament onderzoeken. Sommigen stapten er met blijdschap onmiddellijk op. Anderen begonnen aanmerkingen te maken op het fundament. Zij wensten dat er verbeteringen werden aangebracht; dan zou het platform volmaakter zijn en het volk veel gelukkiger. Sommigen stapten van het platform af om het te onderzoeken en verklaarden dat het verkeerd was gelegd. Maar ik zag dat bijna allen standvastig op het platform bleven staan en hen die ervan afgestapt waren vermaanden met hun klachten op te houden; want God was de Meesterbouwer, en zij streden tegen Hem. Zij verhaalden van het wonderbare werk van God, dat hen tot het vaste platform had geleid, en hieven eendrachtig hun ogen op naar de hemel en verheerlijkten God met luide stem. Dit trof sommigen van hen die geklaagd en het platform verlaten hadden, en zij stapten opnieuw met ootmoedige blik daarop.”

> “I was pointed back to the proclamation of the first advent of Christ. John was sent in the spirit and power of Elijah to prepare the way of Jesus. Those who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus. Their opposition to the message that foretold His coming placed them where they could not readily receive the strongest evidence that He was the Messiah. Satan led on those who rejected the message of John to go still farther, to reject and crucify Christ. In doing this they placed themselves where they could not receive the blessing on the day of Pentecost, which would have taught them the way into the heavenly sanctuary. The [rending] of the veil of the temple showed that the Jewish sacrifices and ordinances would no longer be received. The great Sacrifice had been offered and had been accepted, and the Holy Spirit which descended on the day of Pentecost carried the minds of the disciples from the earthly sanctuary to the heavenly, where Jesus had entered by His own blood, to shed upon His disciples the benefits of His atonement. But the Jews were left in total darkness. They lost all the light which they might have had upon the plan of salvation, and still trusted in their useless sacrifices and offerings. The heavenly sanctuary had taken the place of the earthly, yet they had no knowledge of the change. Therefore they could not be benefited by the mediation of Christ in the holy place.

> „Mijn aandacht werd teruggeleid naar de verkondiging van de eerste komst van Christus. Johannes werd gezonden in de geest en de kracht van Elia om de weg voor Jezus te bereiden. Zij die het getuigenis van Johannes verwierpen, hadden geen baat bij de leringen van Jezus. Hun verzet tegen de boodschap die Zijn komst voorzegde, bracht hen in een positie waarin zij het krachtigste bewijs dat Hij de Messias was niet gemakkelijk konden aannemen. Satan dreef hen die de boodschap van Johannes verwierpen ertoe nog verder te gaan, Christus te verwerpen en te kruisigen. Door dit te doen plaatsten zij zichzelf daar waar zij de zegen op de dag van Pinksteren niet konden ontvangen, die hun de weg naar het hemelse heiligdom zou hebben geleerd. Het scheuren van het voorhangsel van de tempel toonde aan dat de Joodse offers en inzettingen niet langer zouden worden aangenomen. Het grote Offer was gebracht en was aanvaard, en de Heilige Geest, die op de dag van Pinksteren neerdaalde, richtte de gedachten van de discipelen van het aardse heiligdom op het hemelse, waar Jezus was binnengegaan door Zijn eigen bloed, om over Zijn discipelen de weldaden van Zijn verzoening uit te storten. Maar de Joden werden in volslagen duisternis achtergelaten. Zij verloren al het licht dat zij over het verlossingsplan hadden kunnen hebben, en vertrouwden nog steeds op hun nutteloze offers en gaven. Het hemelse heiligdom had de plaats van het aardse ingenomen, toch hadden zij geen kennis van de verandering. Daarom konden zij geen baat hebben bij de middelaarsbediening van Christus in het heilige.”

> “Many look with horror at the course of the Jews in rejecting and crucifying Christ; and as they read the history of His shameful abuse, they think they love Him, and would not have denied Him as did Peter, or crucified Him as did the Jews. But God who reads the hearts of all, has brought to the test that love for Jesus which they professed to feel. All heaven watched with the deepest interest the reception of the first angel’s message. But many who professed to love Jesus, and who shed tears as they read the story of the cross, derided the good news of His coming. Instead of receiving the message with gladness, they declared it to be a delusion. They hated those who loved His appearing and shut them out of the churches. Those who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary. And by rejecting the two former messages, they have so darkened their understanding that they can see no light in the third angel’s message, which shows the way into the most holy place. I saw that as the Jews crucified Jesus, so the nominal churches had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the way into the most holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there. Like the Jews, who offered their useless sacrifices, they offer up their useless prayers to the apartment which Jesus has left; and Satan, pleased with the deception, assumes a religious character, and leads the minds of these professed Christians to himself, working with his power, his signs and lying wonders, to fasten them in his snare.” Early Writings, 258–261.

> “Velen zien met afschuw naar de handelwijze van de Joden in het verwerpen en kruisigen van Christus; en wanneer zij de geschiedenis van Zijn schandelijke mishandeling lezen, menen zij Hem lief te hebben, en Hem niet te hebben verloochend zoals Petrus deed, noch Hem te hebben gekruisigd zoals de Joden deden. Maar God, die de harten van allen leest, heeft die liefde tot Jezus, welke zij beweerden te gevoelen, op de proef gesteld. De gehele hemel zag met de diepste belangstelling toe op de ontvangst van de boodschap van de eerste engel. Maar velen die beweerden Jezus lief te hebben, en die tranen stortten wanneer zij het verhaal van het kruis lazen, bespotten het goede nieuws van Zijn komst. In plaats van de boodschap met blijdschap te ontvangen, verklaarden zij dat zij een misleiding was. Zij haatten hen die Zijn verschijning liefhadden en sloten hen uit de kerken uit. Degenen die de eerste boodschap verwierpen, konden door de tweede niet worden gebaat; evenmin werden zij gebaat door de middernachtsroep, die hen moest voorbereiden om door het geloof met Jezus het allerheiligste van het hemelse heiligdom binnen te gaan. En door de twee voorgaande boodschappen te verwerpen, hebben zij hun verstand zó verduisterd dat zij geen licht kunnen zien in de boodschap van de derde engel, die de weg naar het allerheiligste wijst. Ik zag dat, zoals de Joden Jezus kruisigden, de naamkerken deze boodschappen hadden gekruisigd, en daarom hebben zij geen kennis van de weg naar het allerheiligste, en kunnen zij niet worden gebaat door de voorspraak van Jezus daar. Zoals de Joden, die hun nutteloze offers brachten, zenden zij hun nutteloze gebeden op naar het vertrek dat Jezus heeft verlaten; en Satan, behagen scheppend in deze misleiding, neemt een godsdienstig karakter aan en leidt de gedachten van deze belijdende christenen tot zichzelf, terwijl hij met zijn macht, zijn tekenen en leugenachtige wonderen werkzaam is om hen in zijn strik vast te houden.” Early Writings, 258–261.

Back to Articles