Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Seventy-Five

Het boek Daniël - Honderdvijfenzeventig

The Glorified Christ: Prophetic Parallels in Daniel and Revelation

De Verheerlijkte Christus: Profetische Parallellen in Daniël en Openbaring

Author

Jeff Pippenger

Published

April 5, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The vision of Christ in Daniel chapter ten, is the same vision which John saw in the Revelation. It was the “marah” vision, which is the feminine expression of the “mareh” vision of Christ’s appearance. “Mareh” is the vision of the twenty-three hundred years, and its primary meaning is “appearance.” The “appearance” of Christ with both Daniel and John were both visions of the glorified Christ.

Het visioen van Christus in Daniël hoofdstuk tien is hetzelfde visioen dat Johannes in de Openbaring zag. Het was het „marah”-visioen, dat de vrouwelijke uitdrukkingsvorm is van het „mareh”-visioen van Christus’ verschijning. „Mareh” is het visioen van de tweeduizend driehonderd jaren, en de primaire betekenis ervan is „verschijning”. De „verschijning” van Christus, zowel aan Daniël als aan Johannes, bestond in beide gevallen uit visioenen van de verheerlijkte Christus.

> And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel; Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen, whose loins were girded with fine gold of Uphaz: His body also was like the beryl, and his face as the appearance of lightning, and his eyes as lamps of fire, and his arms and his feet like in colour to polished brass, and the voice of his words like the voice of a multitude. Daniel 10:4–6.

> En op de vierentwintigste dag van de eerste maand, toen ik mij bevond aan de oever van de grote rivier, namelijk de Hiddekel, sloeg ik mijn ogen op en zag, en zie, een man, met linnen bekleed, wiens lenden omgord waren met fijn goud van Ufaz. Ook was zijn lichaam als turkoois, en zijn gezicht als de verschijning van de bliksem, en zijn ogen als vurige fakkels, en zijn armen en zijn voeten als de glans van gepolijst koper, en de klank van zijn woorden als het geluid van een menigte. Daniël 10:4–6.

The word “mareh” which means “appearance” is translated as “the appearance of lightning,” in the passage. The word is used four times in chapter ten, and two times it is translated as “vision”, and two times as “appearance.” It’s used three other times in its feminine form. The word “marah” is the feminine expression of the “appearance” vision. It is defined as “a looking glass”, and it is a “causative” adverb that causes something to happen when it is seen.

Het woord „mareh”, dat „verschijning” betekent, wordt in de passage vertaald als „de verschijning van de bliksem”. Het woord wordt viermaal gebruikt in hoofdstuk tien, en tweemaal wordt het vertaald als „visioen”, en tweemaal als „verschijning”. Het wordt nog drie andere keren gebruikt in zijn vrouwelijke vorm. Het woord „marah” is de vrouwelijke uitdrukking van het „verschijnings”-visioen. Het wordt omschreven als „een spiegel”, en het is een „causatief” bijwoord dat iets doet gebeuren wanneer het wordt gezien.

A causative adverb is derived from an adjective that causes something to happen or produces an effect. In language and grammar, it often refers to verbs or constructions that express the idea of causing someone or something to perform an action or experience a state.

Een causatief bijwoord is afgeleid van een bijvoeglijk naamwoord dat iets doet gebeuren of een uitwerking teweegbrengt. In taal en grammatica verwijst het vaak naar werkwoorden of constructies die de gedachte uitdrukken dat iemand of iets ertoe wordt gebracht een handeling te verrichten of een toestand te ondergaan.

For example, in the sentence “She made him laugh,” the verb “made” is causative because it indicates that the subject (she) caused the object (him) to perform the action (laughing).

Bijvoorbeeld, in de zin „Zij deed hem lachen” is het werkwoord „deed” causatief, omdat het aangeeft dat het onderwerp (zij) het voorwerp (hem) ertoe bracht de handeling (lachen) te verrichten.

“I had my car repaired.” (In this sentence, the subject “I” caused someone else to perform the action of repairing the car.)

‘Ik heb mijn auto laten repareren.’ (In deze zin heeft het onderwerp ‘ik’ iemand anders ertoe gebracht de handeling van het repareren van de auto uit te voeren.)

“She made her students study for the exam.” (Here, the subject “She” caused her students to engage in the action of studying for the exam.)

„Zij liet haar studenten voor het examen studeren.” (Hier bracht het onderwerp „zij” haar studenten ertoe de handeling van het studeren voor het examen te verrichten.)

“He got his hair cut.” (In this case, the subject “He” caused someone else to perform the action of cutting his hair.)

„Hij liet zijn haar knippen.” (In dit geval heeft het onderwerp „Hij” iemand anders ertoe gebracht de handeling van het knippen van zijn haar uit te voeren.)

“The company had the building renovated.” (In this sentence, the company caused someone else to carry out the action of renovating the building.)

„Het bedrijf liet het gebouw renoveren.” (In deze zin zorgde het bedrijf ervoor dat iemand anders de handeling van het renoveren van het gebouw uitvoerde.)

“We’ll get the children to help with the chores.” (Here, the subject “We” plans to cause the children to participate in the action of helping with the chores.) In each of these examples, the causative verbs (had, made, got, get) indicate that the subject causes someone else to perform the action specified by the main verb (repaired, study, cut, renovated, help).

“We zullen de kinderen ertoe brengen met de huishoudelijke taken te helpen.” (Hier is het onderwerp “Wij” van plan de kinderen ertoe te brengen deel te nemen aan de handeling van het helpen met de huishoudelijke taken.) In elk van deze voorbeelden geven de causatieve werkwoorden (had, made, got, get) aan dat het onderwerp iemand anders ertoe brengt de handeling uit te voeren die door het hoofdwerkwoord wordt aangeduid (repaired, study, cut, renovated, help).

The “mareh” vision of the appearance, when expressed in feminine tense “marah”, and as defined as “a looking glass” identifies that the vision of the glorified Christ, is reproduced in those who behold the vision. When Daniel saw the “appearance” of Christ as lightning, a class of persons fled in fear, but for Daniel it produced a miraculous change within him.

Het „mareh”-visioen van de verschijning, wanneer het in de vrouwelijke vorm „marah” wordt uitgedrukt en omschreven als „een spiegel”, duidt erop dat het visioen van de verheerlijkte Christus wordt gereproduceerd in hen die het visioen aanschouwen. Toen Daniël de „verschijning” van Christus als bliksem zag, vluchtte een bepaalde groep personen in vrees weg, maar bij Daniël bracht dit een wonderbaarlijke verandering in hem teweeg.

> And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves. Therefore I was left alone, and saw this great vision, and there remained no strength in me: for my comeliness was turned in me into corruption, and I retained no strength. Daniel 10:7, 8.

> En ik, Daniël, zag alleen het gezicht; want de mannen die bij mij waren, zagen het gezicht niet; maar een grote siddering viel op hen, zodat zij vluchtten om zich te verbergen. Daarom bleef ik alleen over, en zag dit grote gezicht, en er bleef geen kracht in mij over; want mijn schoonheid werd in mij verkeerd tot verderf, en ik behield geen kracht. Daniël 10:7, 8.

The truth is represented by the Hebrew word “truth,” which is created by the first, thirteenth and last letter of the Hebrew alphabet. The first letter and the last letter are always the same for Christ, as Alpha and Omega, always represents the end with the beginning. The middle or thirteenth letter represents rebellion. Daniel states, “I Daniel alone saw the vision,” but the men who were with Daniel, who were living in rebellion, “saw not the vision.” Therefore Daniel “alone” “saw the great vision.” At the beginning and the ending Daniel alone saw the vision, and the second reference caused those who fled to manifest their rebellion. Daniel is representing God’s people in the last days who are changed unto the image of Christ through the process of beholding His image. We are to look at the “looking glass” vision.

De waarheid wordt voorgesteld door het Hebreeuwse woord „waarheid”, dat wordt gevormd door de eerste, de dertiende en de laatste letter van het Hebreeuwse alfabet. De eerste letter en de laatste letter zijn voor Christus altijd dezelfde, aangezien Alpha en Omega altijd het einde met het begin vertegenwoordigt. De middelste of dertiende letter vertegenwoordigt opstand. Daniël verklaart: „Ik, Daniël, alleen zag het visioen”, maar de mannen die bij Daniël waren, die in opstand leefden, „zagen het visioen niet”. Daarom zag Daniël „alleen” „het grote visioen”. Aan het begin en aan het einde zag Daniël alleen het visioen, en de tweede verwijzing bracht bij hen die vluchtten hun opstand aan het licht. Daniël vertegenwoordigt Gods volk in de laatste dagen, dat door het proces van het aanschouwen van Zijn beeld wordt veranderd naar het beeld van Christus. Wij moeten zien op het visioen van de „spiegel”.

> “We must have a knowledge of God by living experience. If we follow on to know the Lord, we shall know that His goings forth are prepared as the morning. Christ calls upon us to be filled with all the fulness of God. Then we can truly represent the perfection of the Christian religion. ‘Whosoever drinketh of the water that I shall give him,’ the Saviour declares, ‘shall never thirst; but the water that I shall give him shall be in him a well of water springing up into everlasting life.’ Christ wants us to be co-laborers with Him. When we are emptied of self, He will give us His grace to impart to others. The two olive branches, which through the two golden pipes empty the golden oil out of themselves, will surely supply the cleansed vessels with light and comfort and hope and love for those who are in need. We must render God more than fitful service. But we can do this only by learning of Jesus, cherishing His meekness and lowliness of heart. Let us hide ourselves in God. Let us have confidence in Him. Let us abide in Christ. Then we all ‘with open face beholding as in a glass the glory of the Lord, are changed into the same image from glory to glory,’—from character to character. God does not expect impossibilities from you or me. Beholding Him, we may be changed into His image.” Signs of the Times, April 25, 1900.

> ‘Wij moeten kennis van God hebben door levende ervaring. Indien wij voortgaan om de HEERE te kennen, zullen wij weten dat Zijn opgang vaststaat als de dageraad. Christus roept ons op vervuld te worden met al de volheid Gods. Dan kunnen wij de volmaaktheid van de christelijke godsdienst waarachtig vertegenwoordigen. “Wie gedronken zal hebben van het water dat Ik hem geven zal,” verklaart de Heiland, “zal in eeuwigheid geen dorst hebben; maar het water dat Ik hem geven zal, zal in hem worden een fontein van water, springende tot in het eeuwige leven.” Christus wil dat wij met Hem medearbeiders zijn. Wanneer wij van onszelf geledigd zijn, zal Hij ons Zijn genade geven om aan anderen mee te delen. De twee olijftakken, die door de twee gouden buizen de gouden olie uit zichzelf doen uitvloeien, zullen de gereinigde vaten stellig voorzien van licht en vertroosting en hoop en liefde voor hen die in nood zijn. Wij moeten God meer geven dan een wisselvallige dienst. Maar wij kunnen dit alleen doen door van Jezus te leren en Zijn zachtmoedigheid en nederigheid van hart te koesteren. Laat ons ons in God verbergen. Laat ons vertrouwen in Hem hebben. Laat ons in Christus blijven. Dan worden wij allen, “met ongedekten aangezichte de heerlijkheid des Heeren als in een spiegel aanschouwende, veranderd naar hetzelfde beeld van heerlijkheid tot heerlijkheid,”—van karakter tot karakter. God verwacht geen onmogelijkheden van u of van mij. Door Hem te aanschouwen kunnen wij naar Zijn beeld veranderd worden.’ Signs of the Times, 25 april 1900.

In Daniel chapter ten and chapter nine, Gabriel provides the interpretation of the external and internal visions of prophecy to Daniel, and Daniel’s first statement in verse one of chapter ten, is that he had understanding of both visions, represented as the “thing” and the “vision.” He received that understanding at the end of twenty-one days in which he had been in mourning. That twenty-one days concluded with the arrival of Michael the archangel. The number two hundred and twenty, and the number twenty-two, which is a tenth or tithe of two hundred and twenty is a symbol for the combination of Divinity with humanity, and it was on the twenty-second day that Daniel was changed into the image of Christ.

In Daniël hoofdstuk tien en hoofdstuk negen geeft Gabriël aan Daniël de uitleg van de uiterlijke en innerlijke profetische gezichten, en Daniëls eerste verklaring in vers één van hoofdstuk tien is dat hij inzicht had in beide gezichten, voorgesteld als de „zaak” en het „gezicht”. Hij ontving dat inzicht aan het einde van eenentwintig dagen waarin hij in rouw was geweest. Die eenentwintig dagen werden besloten met de komst van Michaël, de aartsengel. Het getal tweehonderdtwintig en het getal tweeëntwintig, dat een tiende of tiende deel van tweehonderdtwintig is, is een symbool voor de verbinding van Goddelijkheid met menselijkheid, en het was op de tweeëntwintigste dag dat Daniël werd veranderd naar het beeld van Christus.

> I ate no pleasant bread, neither came flesh nor wine in my mouth, neither did I anoint myself at all, till three whole weeks were fulfilled. And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel; Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen, whose loins were girded with fine gold of Uphaz. Daniel 10:3–5.

> Ik at geen smakelijk brood, ook kwam er geen vlees noch wijn in mijn mond, en ik zalfde mij in het geheel niet, totdat drie volle weken vervuld waren. En op de vierentwintigste dag van de eerste maand, toen ik mij bevond aan de oever van de grote rivier, dat is de Hiddekel, hief ik mijn ogen op en zag, en zie, een man, bekleed met linnen, wiens lendenen omgord waren met fijn goud van Ufaz. Daniël 10:3–5.

Daniel represents God’s people of the last days who have recognized through God’s prophetic Word that they have been scattered, and who are mourning their scattered condition and seeking for light. Their scattered condition is illustrated as a valley of dead dry bones in Ezekiel chapter thirty-seven. The bones are dead, and they are scattered, but they are identified as the house of Israel. The house of Israel of the last days is the one hundred and forty-four thousand. They are scattered, just as Daniel recognized from the books of Jeremiah and Moses. In Ezekiel the dead identify that they recognize their condition.

Daniël vertegenwoordigt Gods volk van de laatste dagen dat door Gods profetische Woord heeft erkend dat het verstrooid is, en dat over zijn verstrooide toestand treurt en naar licht zoekt. Hun verstrooide toestand wordt uitgebeeld als een vallei van dorre doodsbeenderen in Ezechiël hoofdstuk zevenendertig. De beenderen zijn dood en zij zijn verstrooid, maar zij worden aangeduid als het huis van Israël. Het huis van Israël van de laatste dagen zijn de honderd vierenveertigduizend. Zij zijn verstrooid, juist zoals Daniël uit de boeken van Jeremia en Mozes heeft begrepen. In Ezechiël duidt het dood-zijn erop dat zij hun toestand erkennen.

> Then he said unto me, Son of man, these bones are the whole house of Israel: behold, they say, Our bones are dried, and our hope is lost: we are cut off for our parts. Ezekiel 37:11.

> Toen zei Hij tot mij: Mensenkind, deze beenderen zijn het gehele huis van Israël; zie, zij zeggen: Onze beenderen zijn verdord, en onze hoop is vergaan; wij zijn afgesneden, ieder van ons. Ezechiël 37:11.

The house of Israel, which is the bones, proclaims that they are “cut off for our parts.” They have recognized their scattered condition. The house of Israel of the last days fulfills the parable of the ten virgins to the very letter, and in the Millerite history the fulfillment of recognizing that they were cut off from their parts, identified when the wise virgins came to understand that they were in the tarrying time, and also that the tarrying time was a specific period of the parable. Those in Ezekiel who recognize their scattered condition are those who after the first disappointment recognized they were in the tarrying time.

Het huis van Israël, dat de beenderen zijn, verkondigt dat zij „van onze delen zijn afgesneden”. Zij hebben hun verstrooide toestand erkend. Het huis van Israël van de laatste dagen vervult de gelijkenis van de tien maagden tot op de letter, en in de Milleritische geschiedenis werd de vervulling van de erkenning dat zij van hun delen waren afgesneden, zichtbaar toen de wijze maagden gingen begrijpen dat zij zich in de vertoeftijd bevonden, en ook dat de vertoeftijd een specifieke periode van de gelijkenis was. Degenen in Ezechiël die hun verstrooide toestand erkennen, zijn degenen die na de eerste teleurstelling erkenden dat zij zich in de vertoeftijd bevonden.

Both, Ezekiel’s bones, and the wise of the parable of the ten virgins, are represented by Daniel’s mourning during the twenty-one days. After the twenty-one days, on day twenty two, Michael descended, and Daniel was given a vision of the glorified Christ that changed Daniel into the image of Christ. The wise virgins and the dead bones must also go through the transformation accomplished by the looking-glass vision.

Zowel Ezechiëls beenderen als de wijzen uit de gelijkenis van de tien maagden worden uitgebeeld door Daniëls rouw gedurende de eenentwintig dagen. Na de eenentwintig dagen, op de tweeëntwintigste dag, daalde Michaël neer, en aan Daniël werd een visioen van de verheerlijkte Christus gegeven dat Daniël veranderde naar het beeld van Christus. Ook de wijze maagden en de dode beenderen moeten door de verandering heen gaan die door het spiegelvisioen tot stand wordt gebracht.

Daniel, Ezekiel’s dead bones, and the wise virgins of Millerite history, all align with the two witnesses who are slain in Revelation chapter eleven. Moses and Elijah were slain, but they were to be resurrected at the end of three and a half symbolic days. Moses was resurrected by Michael as identified in the book of Jude.

Daniël, Ezechiëls dode beenderen en de wijze maagden uit de Milleritische geschiedenis stemmen alle overeen met de twee getuigen die in Openbaring hoofdstuk elf worden gedood. Mozes en Elia werden gedood, maar zij zouden aan het einde van drie en een halve symbolische dagen worden opgewekt. Mozes werd opgewekt door Michaël, zoals geïdentificeerd in het boek Judas.

> Yet Michael the archangel, when contending with the devil he disputed about the body of Moses, durst not bring against him a railing accusation, but said, The Lord rebuke thee. Jude 1:9.

> Maar Michaël, de aartsengel, durfde, toen hij met de duivel in twist was en met hem redetwistte over het lichaam van Mozes, geen smadelijk oordeel tegen hem uit te brengen, maar zei: De Heere bestraffe u. Judas 1:9.

In Daniel chapter ten, Daniel receives the looking glass vision when Michael descends after the twenty-one days of mourning. It is the voice of Michael that raises the dead.

In Daniël hoofdstuk tien ontvangt Daniël het spiegelvisioen wanneer Michaël neerdaalt na de eenentwintig dagen van rouw. Het is de stem van Michaël die de doden opwekt.

> For the Lord himself shall descend from heaven with a shout, with the voice of the archangel, and with the trump of God: and the dead in Christ shall rise first. 1 Thessalonians 4:16.

> Want de Heere Zelf zal uit de hemel neerdalen met een geroep, met de stem van de aartsengel en met de bazuin Gods; en de doden die in Christus zijn, zullen eerst opstaan. 1 Thessalonicenzen 4:16.

Daniel chapter ten identifies the transition of the Laodicean movement of the third angel to the Philadelphian movement of the third angel. It aligns with the two witnesses of Revelation chapter eleven, the dead bones of Ezekiel chapter thirty-seven, the wise virgins in the parable of the ten virgins, and the Millerites who fulfilled the parable. Gabriel provided the interpretation of the great looking-glass vision, while finishing the work of interpretation he had begun in chapter nine. The interpretation was accomplished by Gabriel identifying the prophetic history found in chapter eleven, that actually continues into the first three verses of chapter twelve. Then in verse four of chapter twelve, Daniel is told to seal up his book.

Daniël hoofdstuk tien duidt de overgang aan van de Laodicese beweging van de derde engel naar de Filadelfische beweging van de derde engel. Het stemt overeen met de twee getuigen van Openbaring hoofdstuk elf, de dorre beenderen van Ezechiël hoofdstuk zevenendertig, de wijze maagden in de gelijkenis van de tien maagden, en de Millerieten die de gelijkenis vervulden. Gabriël gaf de uitleg van het grote spiegelvisioen, terwijl hij het werk van uitleg voltooide dat hij in hoofdstuk negen was begonnen. De uitleg werd tot stand gebracht doordat Gabriël de profetische geschiedenis aanwees die in hoofdstuk elf wordt gevonden en die in werkelijkheid doorloopt tot in de eerste drie verzen van hoofdstuk twaalf. Vervolgens wordt Daniël in vers vier van hoofdstuk twaalf opgedragen zijn boek te verzegelen.

In Daniel chapter ten, “line upon line”, Daniel represents God’s last day people who are also represented in Daniel chapter two as earnestly seeking (under the threat of death), to understand the external prophetic message represented by Nebuchadnezzar’s secret image of beasts. He is also seeking to understand the vision of the internal prophetic message represented by the twenty-three hundred days. After the twenty-one symbolic days of mourning in chapter ten, he is finally represented as understanding both revelations. His understanding is accomplished when the archangel descends, and he is touched three times.

In Daniël hoofdstuk tien vertegenwoordigt Daniël, “regel op regel”, Gods volk van de laatste dagen, dat in Daniël hoofdstuk twee eveneens wordt voorgesteld als ernstig zoekend — onder bedreiging van de dood — om de uiterlijke profetische boodschap te verstaan die wordt uitgebeeld door Nebukadnezars geheime beeld van beesten. Hij tracht ook het visioen van de innerlijke profetische boodschap te verstaan, voorgesteld door de tweeduizend driehonderd dagen. Na de eenentwintig symbolische dagen van rouw in hoofdstuk tien wordt hij ten slotte voorgesteld als iemand die beide openbaringen begrijpt. Zijn begrip wordt tot stand gebracht wanneer de aartsengel neerdaalt en hij driemaal wordt aangeraakt.

His experience with Michael, the vision of Michael that he alone sees, prepares him to receive the full interpretation of both the internal and external visions of prophecy. That experience is set forth, line upon line, in a very detailed fashion when combined with Ezekiel chapter thirty-seven, Revelation chapter eleven and Isaiah chapter six. The verse in chapter eleven where Gabriel brings the two visions together is verse ten, for there the king of the north proceeds up to the fortress, but no further. The fortress is the nation, or the capital, or the king of Egypt in the verse, as defined by Isaiah in chapter seven.

Zijn ervaring met Michaël, het visioen van Michaël dat hij alleen ziet, bereidt hem erop voor de volledige uitleg te ontvangen van zowel de innerlijke als de uiterlijke visioenen van de profetie. Die ervaring wordt, regel op regel, op zeer gedetailleerde wijze uiteengezet wanneer zij wordt samengevoegd met Ezechiël hoofdstuk zevenendertig, Openbaring hoofdstuk elf en Jesaja hoofdstuk zes. Het vers in hoofdstuk elf waarin Gabriël de twee visioenen samenbrengt, is vers tien, want daar trekt de koning van het noorden op tot aan de vesting, maar niet verder. De vesting is in het vers de natie, of de hoofdstad, of de koning van Egypte, zoals door Jesaja in hoofdstuk zeven gedefinieerd.

> For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:8, 9.

> Want het hoofd van Syrië is Damascus, en het hoofd van Damascus is Rezin; en binnen vijfenzestig jaar zal Efraïm verbrijzeld worden, zodat het geen volk meer zal zijn. En het hoofd van Efraïm is Samaria, en het hoofd van Samaria is de zoon van Remalia. Indien gij niet gelooft, voorwaar, dan zult gij niet bevestigd worden. Jesaja 7:8, 9.

In verse ten, of chapter eleven of Daniel, the king of the north comes up to the border of Egypt, and the verse defines that as the “fortress” of Egypt (the king of the south). Verse ten, can be shown to be representing 1989, when the Soviet Union was swept away by the papacy and its proxy army, the United States. It was the first of three proxy wars, which ultimately becomes World War III at the third proxy war (Panium). The second proxy war is represented by verses eleven and twelve, and is now taking place in the Ukraine, where Russia is representing the king of the south, just as the Soviet Union represented the king of the south in its defeat in 1989.

In vers tien van hoofdstuk elf van Daniël trekt de koning van het noorden op tot aan de grens van Egypte, en het vers definieert die als de „vesting” van Egypte (de koning van het zuiden). Van vers tien kan worden aangetoond dat het het jaar 1989 voorstelt, toen de Sovjet-Unie werd weggevaagd door het pausdom en zijn proxyleger, de Verenigde Staten. Het was de eerste van drie proxyoorlogen, die uiteindelijk bij de derde proxyoorlog (Panium) uitmondt in de Derde Wereldoorlog. De tweede proxyoorlog wordt voorgesteld door de verzen elf en twaalf, en vindt nu plaats in Oekraïne, waar Rusland de koning van het zuiden vertegenwoordigt, evenals de Sovjet-Unie de koning van het zuiden vertegenwoordigde in haar nederlaag in 1989.

I have used the expression “cold war” in the past to make the distinction between these three proxy wars and world wars. There is actually genuine warfare taking place in Ukraine, so it is not actually a cold war, but it is a proxy war between the papacy and its allies and Russia. But there is to be a third world war, where virtually every nation will be considered a target.

Ik heb in het verleden de uitdrukking „koude oorlog” gebruikt om het onderscheid te maken tussen deze drie proxy-oorlogen en wereldoorlogen. In Oekraïne vindt daadwerkelijk echte oorlogvoering plaats, dus het is in feite geen koude oorlog, maar wel een proxy-oorlog tussen het pausdom en zijn bondgenoten enerzijds en Rusland anderzijds. Maar er zal een derde wereldoorlog komen, waarin vrijwel iedere natie als een doelwit zal worden beschouwd.

> “O that God’s people had a sense of the impending destruction of thousands of cities, now almost given to idolatry! . ..

> Och, dat Gods volk besef had van de dreigende verwoesting van duizenden steden, die nu bijna aan afgoderij zijn prijsgegeven!…

> “Transgression has almost reached its limit. Confusion fills the world, and a great terror is soon to come upon human beings. The end is very near. We who know the truth should be preparing for what is soon to break upon the world as an overwhelming surprise.” Review and Herald, September 10, 1903.

> „De overtreding heeft haar grens bijna bereikt. Verwarring vervult de wereld, en een grote verschrikking zal weldra over de mensen komen. Het einde is zeer nabij. Wij die de waarheid kennen, behoren ons voor te bereiden op hetgeen weldra als een allesoverweldigende verrassing over de wereld zal losbreken.” Review and Herald, 10 september 1903.

In verses eleven and twelve, Russia, the king of the south, will defeat the papacy’s proxy army, represented by the Nazi regime that is directing the Ukrainian war effort, and that is supported by the previous proxy army of the papacy, the United States. In World War II, the proxy army of the papacy, the king of the north, against Communist Russia was Germany’s Nazi regime, and that proxy army lost, just as it will lose again in the Ukraine in the near future.

In de verzen elf en twaalf zal Rusland, de koning van het zuiden, het proxyleger van het pausdom verslaan, vertegenwoordigd door het naziregime dat de Oekraïense oorlogsinspanning aanstuurt en dat wordt gesteund door het vorige proxyleger van het pausdom, de Verenigde Staten. In de Tweede Wereldoorlog was het proxyleger van het pausdom, de koning van het noorden, tegen het communistische Rusland het naziregime van Duitsland, en dat proxyleger verloor, evenals het in de nabije toekomst opnieuw in Oekraïne zal verliezen.

The third proxy war is represented in verses thirteen through fifteen, and was fulfilled in ancient history by the battle of Panium. The third proxy war will be carried out by the United States, the proxy army of the papacy, and the king of the north will prevail in that battle against atheism, as it did in the first proxy war (cold war). In the first and the third proxy war, the king of the north–the papacy–defeats the king of the south (the Soviet Union), and then defeats the United Nations. Its proxy army in those two battles was and will be again, the United States.

De derde proxyoorlog wordt voorgesteld in de verzen dertien tot en met vijftien en werd in de oude geschiedenis vervuld door de slag bij Panium. De derde proxyoorlog zal worden uitgevoerd door de Verenigde Staten, het proxyleger van het pausdom, en de koning van het noorden zal in die strijd over het atheïsme zegevieren, zoals hij deed in de eerste proxyoorlog (koude oorlog). In de eerste en de derde proxyoorlog verslaat de koning van het noorden — het pausdom — de koning van het zuiden (de Sovjet-Unie), en vervolgens verslaat hij de Verenigde Naties. Zijn proxyleger in die twee veldslagen was, en zal opnieuw zijn, de Verenigde Staten.

After the victory of Putin in the Ukraine, Trump will be reelected as the eighth president, that is of the seven presidents that have reigned in the United States since the first proxy war (cold war) was fulfilled in 1989, which was the time of the end for the reform movement of the third angel. Trump is representing the Republican horn on the earth beast, and he received a deadly wound at the hands of the beast of “woke” atheism in 2020, in fulfillment of the Revelation chapter eleven’s two witnesses being slain in the street.

Na de overwinning van Poetin in Oekraïne zal Trump herkozen worden als de achtste president, dat wil zeggen van de zeven presidenten die in de Verenigde Staten hebben geregeerd sinds de eerste proxyoorlog (Koude Oorlog) in 1989 werd vervuld, hetgeen de tijd van het einde was voor de hervormingsbeweging van de derde engel. Trump vertegenwoordigt de Republikeinse hoorn op het beest uit de aarde, en hij ontving in 2020 een dodelijke wond uit de handen van het beest van het „woke” atheïsme, ter vervulling van de twee getuigen van hoofdstuk elf van de Openbaring die op de straat werden gedood.

Future for America represents the true Protestant horn during the identical history, and in 2020, Future for America received a deadly wound at the hands of the beast of “woke” atheism. In 2023, twenty-two years after 2001, Michael descended to begin the process represented by Ezekiel, John, Daniel and Isaiah of resurrecting a mighty army that will be lifted up as an ensign at the soon coming Sunday law.

Future for America vertegenwoordigt de ware protestantse hoorn gedurende dezelfde geschiedenis, en in 2020 ontving Future for America een dodelijke wond uit de hand van het beest van het „woke” atheïsme. In 2023, tweeëntwintig jaar na 2001, daalde Michaël neer om het proces te beginnen dat door Ezechiël, Johannes, Daniël en Jesaja wordt voorgesteld, namelijk de opwekking van een machtig leger dat als banier zal worden opgeheven bij de spoedig komende zondagswet.

In 1856, the Philadelphian Millerite movement transitioned into the Laodicean Millerite movement, and there and then rejected the increased knowledge of the seven times, and then fully finalized their rebellion in 1863. The Millerites transitioned from the condition represented by the sixth church of Philadelphia, unto the experience of the seventh church, and that turning point aligns with the history of 2023, when the Laodicean movement of Future for America transitions from the experience of the seventh church, back to the experience of the sixth church of Philadelphia. In this prophetic application, the true Protestant horn, as with the Republican horn, becomes the eighth, that was of the seven.

In 1856 ging de Filadelfische Milleritische beweging over in de Laodiceïsche Milleritische beweging, en zij verwierp daar en toen de toegenomen kennis van de zeven tijden, om vervolgens in 1863 haar opstand volledig te voltooien. De Millerieten gingen over van de toestand die door de zesde gemeente van Filadelfia wordt voorgesteld naar de ervaring van de zevende gemeente, en dat keerpunt komt overeen met de geschiedenis van 2023, wanneer de Laodiceïsche beweging van Future for America overgaat van de ervaring van de zevende gemeente terug naar de ervaring van de zesde gemeente van Filadelfia. In deze profetische toepassing wordt de ware protestantse hoorn, evenals de Republikeinse hoorn, de achtste, die uit de zeven was.

The key to recognizing that the Ukrainian war is the second proxy war, is the “fortress” of verse ten, and verse seven. In verse seven, which represented the papacy receiving its deadly wound in 1798, the king of the south entered into the “fortress,” of the king of the north, and this was fulfilled by Napoleon’s general walking into the Vatican and taking the pope captive. The king of the south had entered into the fortress. In verse ten the king of the north, representing the papacy and its proxy army the United States, swept away the structure of the Soviet Union, but it left the “fortress” standing. The “fortress” was the head, the capital—it was Russia.

De sleutel om te erkennen dat de Oekraïense oorlog de tweede proxyoorlog is, ligt in de „vesting” van vers tien en vers zeven. In vers zeven, dat voorstelde dat het pausdom in 1798 zijn dodelijke wond ontving, drong de koning van het zuiden binnen in de „vesting” van de koning van het noorden, en dit werd vervuld doordat Napoleons generaal het Vaticaan binnenging en de paus gevangen nam. De koning van het zuiden was de vesting binnengegaan. In vers tien veegde de koning van het noorden, die het pausdom en zijn proxyleger, de Verenigde Staten, voorstelt, de structuur van de Sovjet-Unie weg, maar hij liet de „vesting” overeind staan. De „vesting” was het hoofd, de hoofdstad — het was Rusland.

But the “head,” or fortress, can only be established upon two or three witnesses by employing Isaiah chapter seven, verses seven and eight. Isaiah seven, verse eight and nine, was the primary point of reference for Hiram Edson’s series of articles on the “seven times” that were published in 1856. The two verses that establish that Russia is the fortress that prevails in the current Ukrainian war, are also the two verses that establish the starting point for both “seven times,” against the northern and southern kingdoms of Israel. Verse ten of chapter eleven identifies the external vision, which Sister White teaches is based upon the rise and fall of kingdoms.

Maar het „hoofd”, of de vesting, kan slechts op grond van twee of drie getuigen worden vastgesteld door gebruik te maken van Jesaja hoofdstuk zeven, verzen zeven en acht. Jesaja zeven, verzen acht en negen, vormde het voornaamste aanknopingspunt voor Hiram Edsons reeks artikelen over de „zeven tijden” die in 1856 werden gepubliceerd. De twee verzen die vaststellen dat Rusland de vesting is die in de huidige Oekraïense oorlog de overhand heeft, zijn tevens de twee verzen die het beginpunt vaststellen voor beide „zeven tijden”, tegen de noordelijke en de zuidelijke koninkrijken van Israël. Vers tien van hoofdstuk elf identificeert het uitwendige gezicht, waarvan Zuster White leert dat het is gebaseerd op de opkomst en de ondergang van koninkrijken.

> “From the rise and fall of nations as made plain in the books of Daniel and the Revelation, we need to learn how worthless is mere outward and worldly glory. Babylon, with all its power and magnificence, the like of which our world has never since beheld,—power and magnificence which to the people of that day seemed so stable and enduring,—how completely has it passed away! As ‘the flower of the grass,’ it has perished. James 1:10. So perished the Medo-Persian kingdom, and the kingdoms of Grecia and Rome. And so perishes all that has not God for its foundation. Only that which is bound up with His purpose, and expresses His character, can endure. His principles are the only steadfast things our world knows.” Prophets and Kings, 548.

> „Uit de opkomst en ondergang van naties, zoals die duidelijk worden uiteengezet in de boeken Daniël en Openbaring, moeten wij leren hoe waardeloos louter uiterlijke en wereldse heerlijkheid is. Babylon, met al zijn macht en pracht, zoals onze wereld sindsdien nooit meer heeft aanschouwd,—macht en pracht die de mensen van die dagen zo bestendig en duurzaam toeschenen,—hoe volkomen is het verdwenen! Als ‘een bloem van het gras’ is het vergaan. Jakobus 1:10. Zo verging het Medo-Perzische rijk, en de rijken van Griekenland en Rome. En zo vergaat alles wat God niet tot grondslag heeft. Alleen datgene wat verbonden is met Zijn voornemen en Zijn karakter tot uitdrukking brengt, kan standhouden. Zijn beginselen zijn de enige bestendige dingen die onze wereld kent.” Prophets and Kings, 548.

The three proxy wars are “made plain in the books of Daniel and the Revelation,” and the key to this truth is the “fortress” of verse ten, of Daniel eleven. But verse ten also addresses the internal vision, for the starting point for both “seven times,” is also identified in Isaiah chapter seven verses eight and nine. The external and internal cannot be separated, and the two periods of twenty-five hundred and twenty years are also Ezekiel’s two sticks, which when joined together, represent the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which is the combination of Divinity with humanity.

De drie proxy-oorlogen worden „duidelijk uiteengezet in de boeken Daniël en de Openbaring”, en de sleutel tot deze waarheid is de „vesting” van vers tien van Daniël elf. Maar vers tien behandelt ook het innerlijke visioen, want het beginpunt van beide perioden van „zeven tijden” wordt eveneens aangeduid in Jesaja hoofdstuk zeven, verzen acht en negen. Het uiterlijke en het innerlijke kunnen niet van elkaar worden gescheiden, en de twee perioden van tweeduizend vijfhonderdtwintig jaar zijn tevens Ezechiëls twee stokken, die, wanneer zij samengevoegd worden, de verzegeling van de honderdvierenveertigduizend voorstellen, hetgeen de vereniging van goddelijkheid met menselijkheid is.

Daniel’s experience with the causative “marah” vision represents the line of prophecy where Michael descends and resurrects His last-day people. That resurrection represents the steps that Christ accomplishes to combine His Divinity with His last day people’s humanity. It is accomplished by the joining of the Divine mind with the human mind so that they have one mind, and it is accomplished in the throne room, in the Most Holy Place, which is the “fortress” that Sister White identifies as the “citadel” (fortress) of the soul.

Daniels ervaring met het causatieve visioen van „marah” vertegenwoordigt de profetische lijn waarin Michaël neerdaalt en Zijn volk van de laatste dagen opwekt. Die opstanding vertegenwoordigt de stappen die Christus volbrengt om Zijn goddelijkheid te verenigen met de menselijkheid van Zijn volk in de laatste dagen. Dit wordt tot stand gebracht door de vereniging van de goddelijke geest met de menselijke geest, zodat zij één van geest zijn, en het wordt volbracht in de troonzaal, in het Allerheiligste, dat de „vesting” is die zuster White aanduidt als de „citadel” (vesting) van de ziel.

In the throne room God’s last-day people receive the mind of Christ and are then seated with Christ in heavenly places. The heavenly place where Christ is seated is the fortress or the head of the temple. The body temple has a lower nature, which is the flesh, or the body. It also has a higher nature, which is the mind. In verse ten of Daniel chapter eleven, the key that marks the fortress of the external vision, also marks the fortress of the internal vision, and in doing so it identifies the history where the horns of Republicanism and of Protestantism transition into the image of the beast (Republicanism), or the image of God (true Protestantism). Both horns then become the eighth that is of the seven.

In de troonzaal ontvangt Gods volk van de laatste dagen de gezindheid van Christus en wordt het vervolgens met Christus gezet in de hemelse gewesten. De hemelse plaats waar Christus gezeten is, is de vesting, of het hoofd van de tempel. De lichaamstempel heeft een lagere natuur, namelijk het vlees, of het lichaam. Hij heeft ook een hogere natuur, namelijk het verstand. In vers tien van Daniël hoofdstuk elf markeert de sleutel die de vesting van het uiterlijke visioen aanduidt, ook de vesting van het innerlijke visioen, en daarmee identificeert zij de geschiedenis waarin de horens van het Republikeinisme en van het Protestantisme overgaan in het beeld van het beest (Republikeinisme), of het beeld van God (waar Protestantisme). Beide horens worden dan de achtste, die uit de zeven is.

The true horn of Protestantism is then the Philadelphian horn that is Ezekiel’s mighty army, and Isaiah’s ensign that is lifted up in the warfare against the image of the beast, first in the United States and then in the world. Daniel eleven, verse ten, identifies the point in sacred history that the joining of the sticks begins. The Ukrainian war began in 2014, but it was not until 2022 that Russia began to invade the Ukraine. In 2023, twenty-two years after 2001, Michael began His work of resurrecting those who had suffered their first disappointment in fulfillment of the parable of the ten virgins in 2020. He first raised up a “voice” which is now crying in the wilderness. In July 2023, that voice began to cry, and it was the same voice that was raised up at the beginning of the reform movement of the third angel in 1989, for Jesus always illustrates the ending with the beginning.

De ware hoorn van het protestantisme is dan de Filadelfische hoorn, die Ezechiëls machtige leger is, en Jesaja’s banier die wordt opgeheven in de strijd tegen het beeld van het beest, eerst in de Verenigde Staten en daarna in de wereld. Daniël elf, vers tien, identificeert het punt in de heilige geschiedenis waarop het samenvoegen van de stokken begint. De oorlog in Oekraïne begon in 2014, maar het was pas in 2022 dat Rusland begon Oekraïne binnen te vallen. In 2023, tweeëntwintig jaar na 2001, begon Michaël Zijn werk van het opwekken van hen die hun eerste teleurstelling hadden ervaren in vervulling van de gelijkenis van de tien maagden in 2020. Eerst verwekte Hij een „stem”, die nu roept in de woestijn. In juli 2023 begon die stem te roepen, en het was dezelfde stem die werd verwekt aan het begin van de hervormingsbeweging van de derde engel in 1989, want Jezus illustreert altijd het einde door middel van het begin.

The “voice” crying in the wilderness began to sound by presenting Revelation chapter one, where the combination of Divinity with humanity is represented as the Revelation of Jesus Christ, a revelation that is opened up just before probation closes. Daniel experienced that revelation in chapter ten, with the “causative” vision. The combination of Divinity with humanity in the first verses of Revelation represents the most important truth, based upon the rule of first mention. The combination of Divinity with humanity, which is the sealing of the one hundred and forty-four thousand is accomplished by the Word of God. That Word is given from the Father to the Son, who gives it to His angel, who then gives the message to a human representative. The first two steps are represented by the Divinity. Those two steps possess the distinction that the second step of divinity represents the Divinity that created all things. The next two steps are represented by God’s creatures. The first step is an unfallen angel, and the second manifestation of God’s creation was the one that had been given the power to recreate after his own kind. That fourth step, representing humanity, was then to take the message and send it to the churches, that the churches might “read and hear” those things which were written therein.

De „stem” die roept in de woestijn begon te klinken door Openbaring hoofdstuk één voor te stellen, waar de vereniging van Godheid met menselijkheid wordt voorgesteld als de Openbaring van Jezus Christus, een openbaring die wordt ontsloten vlak voordat de genadetijd sluit. Daniël onderging die openbaring in hoofdstuk tien, met het „causatieve” visioen. De vereniging van Godheid met menselijkheid in de eerste verzen van Openbaring vertegenwoordigt, op grond van de regel van de eerste vermelding, de allerbelangrijkste waarheid. De vereniging van Godheid met menselijkheid, die de verzegeling van de honderdvierenveertigduizend is, wordt tot stand gebracht door het Woord van God. Dat Woord wordt van de Vader aan de Zoon gegeven, Die het aan Zijn engel geeft, die vervolgens de boodschap aan een menselijke vertegenwoordiger geeft. De eerste twee stappen worden vertegenwoordigd door de Godheid. Deze twee stappen bezitten het onderscheid dat de tweede stap van de godheid de Godheid vertegenwoordigt die alle dingen geschapen heeft. De volgende twee stappen worden vertegenwoordigd door Gods schepselen. De eerste stap is een niet-gevallen engel, en de tweede manifestatie van Gods schepping was degene aan wie de macht was gegeven om te herscheppen naar zijn eigen aard. Die vierde stap, die de mensheid vertegenwoordigt, moest vervolgens de boodschap nemen en haar aan de gemeenten zenden, opdat de gemeenten die dingen zouden „lezen en horen” die daarin geschreven waren.

We will continue this study in the next article.

Wij zullen deze studie in het volgende artikel voortzetten.

> The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. John to the seven churches which are in Asia: Grace be unto you, and peace, from him which is, and which was, and which is to come; and from the seven Spirits which are before his throne; And from Jesus Christ, who is the faithful witness, and the first begotten of the dead, and the prince of the kings of the earth. Unto him that loved us, and washed us from our sins in his own blood, And hath made us kings and priests unto God and his Father; to him be glory and dominion for ever and ever. Amen. Behold, he cometh with clouds; and every eye shall see him, and they also which pierced him: and all kindreds of the earth shall wail because of him. Even so, Amen. I am Alpha and Omega, the beginning and the ending, saith the Lord, which is, and which was, and which is to come, the Almighty. I John, who also am your brother, and companion in tribulation, and in the kingdom and patience of Jesus Christ, was in the isle that is called Patmos, for the word of God, and for the testimony of Jesus Christ. I was in the Spirit on the Lord’s day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet, Saying, I am Alpha and Omega, the first and the last: and, What thou seest, write in a book, and send it unto the seven churches which are in Asia; unto Ephesus, and unto Smyrna, and unto Pergamos, and unto Thyatira, and unto Sardis, and unto Philadelphia, and unto Laodicea. Revelation 1:1–11.

> De Openbaring van Jezus Christus, die God Hem gegeven heeft om zijn dienstknechten te tonen wat weldra geschieden moet; en Hij heeft haar door zijn engel gezonden en te kennen gegeven aan zijn dienstknecht Johannes; deze heeft getuigenis afgelegd van het woord van God, en van het getuigenis van Jezus Christus, en van al wat hij gezien heeft. Zalig is hij die leest, en zij die de woorden van deze profetie horen en bewaren wat daarin geschreven staat; want de tijd is nabij. Johannes aan de zeven gemeenten die in Asia zijn: genade zij u en vrede, van Hem die is en die was en die komt; en van de zeven Geesten die voor zijn troon zijn; en van Jezus Christus, die de getrouwe Getuige is, de Eerstgeborene uit de doden, en de Overste van de koningen der aarde. Hem, die ons heeft liefgehad en ons van onze zonden gewassen heeft in zijn eigen bloed, en ons gemaakt heeft tot koningen en priesters voor God en zijn Vader, Hem zij de heerlijkheid en de heerschappij tot in alle eeuwigheid. Amen. Zie, Hij komt met de wolken; en elk oog zal Hem zien, ook zij die Hem doorstoken hebben; en alle geslachten der aarde zullen over Hem weeklagen. Ja, amen. Ik ben de Alfa en de Omega, het begin en het einde, zegt de Heere, die is en die was en die komt, de Almachtige. Ik, Johannes, die ook uw broeder ben en deelgenoot in de verdrukking, en in het Koninkrijk en de volharding van Jezus Christus, was op het eiland dat Patmos genoemd wordt, om het woord van God en om het getuigenis van Jezus Christus. Ik was in de Geest op de dag des Heeren, en ik hoorde achter mij een luide stem, als van een bazuin, die zei: Ik ben de Alfa en de Omega, de Eerste en de Laatste; en: Wat gij ziet, schrijf in een boek en zend het aan de zeven gemeenten die in Asia zijn: aan Efeze, en aan Smyrna, en aan Pergamus, en aan Thyatira, en aan Sardis, en aan Filadelfia, en aan Laodicea. Openbaring 1:1–11.

Back to Articles