Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Sixty-Seven

Het Boek Daniël - Nummer Honderdzevenenzestig

Decoding Prophecy: Unveiling the Historical and Prophetic Significance of Daniel 11:10 and Beyond

Profetie ontsluierd: de historische en profetische betekenis van Daniël 11:10 en verder ontvouwd

Author

Jeff Pippenger

Published

March 30, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

Verse forty of Daniel chapter eleven, begins at the time of the end in 1798, when the king of the north is delivered his deadly wound at the hands of the king of the south. That history was typified by the year 246 BC, when Ptolemy brought revenge upon the northern kingdom, and also by Napoleonic France taking the pope captive in 1798. After the king of the south returns to Egypt in verse nine, then verse ten identifies that the king of the north would mount a counter-attack against the king of the south.

Vers veertig van Daniël hoofdstuk elf begint ten tijde van het einde in 1798, wanneer aan de koning van het noorden door de hand van de koning van het zuiden zijn dodelijke wond wordt toegebracht. Die geschiedenis werd getypeerd door het jaar 246 v.Chr., toen Ptolemaeus wraak nam op het noordelijke koninkrijk, en ook door het napoleontische Frankrijk, dat in 1798 de paus gevangen nam. Nadat de koning van het zuiden in vers negen naar Egypte terugkeert, geeft vers tien vervolgens aan dat de koning van het noorden een tegenaanval op de koning van het zuiden zou inzetten.

> So the king of the south shall come into his kingdom, and shall return into his own land. But his sons shall be stirred up, and shall assemble a multitude of great forces: and one shall certainly come, and overflow, and pass through: then shall he return, and be stirred up, even to his fortress. Daniel 11:9, 10.

> Dan zal de koning van het zuiden in zijn koninkrijk komen en naar zijn eigen land terugkeren. Maar zijn zonen zullen worden opgeruid en een menigte van grote strijdkrachten bijeenbrengen; en één zal zeker komen, overstromen en doortrekken; daarna zal hij terugkeren en opnieuw worden opgeruid, tot aan zijn vesting. Daniël 11:9, 10.

Before we consider Uriah Smith’s commentary upon the history that fulfilled verse ten, we note the expression of “overflow, and pass through.” The Hebrew phrase that is translated in this fashion, is also translated in verse forty, as “overflow and pass over.” It is the same phrase in the original Hebrew. It is only found one other place in the Scriptures.

Voordat wij Uriah Smiths commentaar beschouwen op de geschiedenis die vers tien vervulde, merken wij de uitdrukking op: „overstromen en doortrekken.” De Hebreeuwse uitdrukking die op deze wijze is vertaald, wordt in vers veertig ook vertaald als „overstromen en eroverheen trekken.” Het is in het oorspronkelijke Hebreeuws dezelfde uitdrukking. Zij komt slechts op één andere plaats in de Schrift voor.

> And he shall pass through Judah; he shall overflow and go over, he shall reach even to the neck; and the stretching out of his wings shall fill the breadth of thy land, O Immanuel. Isaiah 8:8.

> En hij zal doortrekken door Juda; hij zal overstromen en overstelpen, hij zal reiken tot aan de hals; en het uitspreiden van zijn vleugelen zal de breedte van uw land vervullen, o Immanuël. Jesaja 8:8.

In Daniel chapter eleven, verse ten and verse forty, and then again in Isaiah chapter eight, verse eight, the identical Hebrew phrase is translated three different ways, though they represent the same meaning. The last word of the phrase, the Hebrew word “abar,” is either represented as “pass through,” in verse ten, “pass over,” in verse forty, and then as “go over,” in Isaiah. The meaning is essentially the same in each of the three references, but in Isaiah there is also another prophetic connection between the references.

In Daniël hoofdstuk elf, vers tien en vers veertig, en vervolgens opnieuw in Jesaja hoofdstuk acht, vers acht, wordt dezelfde Hebreeuwse uitdrukking op drie verschillende manieren vertaald, hoewel zij dezelfde betekenis weergeven. Het laatste woord van de uitdrukking, het Hebreeuwse woord “abar”, wordt in vers tien weergegeven als “doortrekken”, in vers veertig als “overstromen”, en vervolgens in Jesaja als “overgaan”. De betekenis is in wezen in elk van de drie verwijzingen dezelfde, maar in Jesaja bestaat er bovendien nog een andere profetische samenhang tussen deze verwijzingen.

The verse in Isaiah, was fulfilled when the king of Assyria conquered Judah and came to Jerusalem, but never conquered the city itself. He came up “to the neck,” but he never conquered the “head.” In the very same prophecy, Isaiah sets forth a prophetic symbol of what a “head” represents, and he identifies a “head,” as the capital of the kingdom, and the king of the kingdom is also the “head.” He provides two witnesses of the prophetic truth that a head, is a king, and a kingdom, and then cryptically identifies that if the student of prophecy will not accept and understand this truth, he will not be established. The cryptic verse is part of the very same prophecy that identifies that the king of the north would overflow and go over, but only up “to the neck.”

Het vers in Jesaja werd vervuld toen de koning van Assyrië Juda veroverde en naar Jeruzalem kwam, maar de stad zelf nooit veroverde. Hij kwam op „tot aan de hals”, maar hij veroverde het „hoofd” nooit. In diezelfde profetie zet Jesaja een profetisch symbool uiteen van wat een „hoofd” voorstelt, en hij duidt een „hoofd” aan als de hoofdstad van het koninkrijk, terwijl ook de koning van het koninkrijk het „hoofd” is. Hij verschaft twee getuigen van de profetische waarheid dat een hoofd een koning en een koninkrijk is, en vervolgens geeft hij op cryptische wijze te kennen dat, indien de student van de profetie deze waarheid niet wil aanvaarden en begrijpen, hij niet bevestigd zal worden. Het cryptische vers maakt deel uit van precies dezelfde profetie die aanduidt dat de koning van het noorden zou overstromen en overgaan, maar slechts op „tot aan de hals”.

> For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:8, 9.

> Want het hoofd van Syrië is Damascus, en het hoofd van Damascus is Rezin; en binnen vijfenzestig jaar zal Efraïm verbrijzeld worden, zodat het geen volk meer zal zijn. En het hoofd van Efraïm is Samaria, en het hoofd van Samaria is de zoon van Remalia. Indien gij niet gelooft, voorzeker, gij zult niet bevestigd worden. Jesaja 7:8, 9.

The “head” of the nation of Syria was its capital city “Damascus,” and the “head” of “Damascus” (the capital city) was “Rezin,” the king of Syria. Also, the “head” of the nation of Ephraim was its capital city “Samaria,” and the “head” of “Samaria” (the capital city) was “Remaliah’s son” (Pekah), the king of Samaria. In the same prophecy, in the next chapter, in verse eight, King Sennacherib of Assyria surrounded Jerusalem, and in verse eight, it identifies his surrounding of Jerusalem as coming up to the neck.

Het „hoofd” van het volk van Syrië was zijn hoofdstad „Damascus”, en het „hoofd” van „Damascus” (de hoofdstad) was „Rezin”, de koning van Syrië. Ook was het „hoofd” van het volk van Efraïm zijn hoofdstad „Samaria”, en het „hoofd” van „Samaria” (de hoofdstad) was „de zoon van Remalia” (Pekah), de koning van Samaria. In dezelfde profetie, in het volgende hoofdstuk, in vers acht, omsingelde koning Sanherib van Assyrië Jeruzalem, en in vers acht wordt zijn omsingeling van Jeruzalem aangeduid als opkomend tot aan de hals.

Verses seven and eight, which set forth upon two witnesses, the prophetic symbol of a “head,” representing both the king and the capital of the king’s nation is the prophecy of sixty-five years that identifies the starting point of both prophecies of twenty-five hundred and twenty years against the northern and southern kingdoms of Israel. It is therefore, a very complex verse, for it connects with verse ten, and forty, of chapter eleven of Daniel, which both also identify engagements of a northern king attacking a southern king, just as Sennacherib, a king of the north, attacked Judah, a southern king in verse eight, of Isaiah chapter eight.

Verzen zeven en acht, die op grond van twee getuigen het profetische symbool van een „hoofd” uiteenzetten, dat zowel de koning als de hoofdstad van het volk van die koning vertegenwoordigt, vormen de profetie van vijfenzestig jaar die het beginpunt aanwijst van beide profetieën van tweeduizend vijfhonderd en twintig jaar tegen de noordelijke en zuidelijke koninkrijken van Israël. Het is daarom een zeer complex vers, want het staat in verband met vers tien en vers veertig van Daniël hoofdstuk elf, die beide eveneens treffen aanduiden waarbij een noordelijke koning een zuidelijke koning aanvalt, zoals Sanherib, een koning van het noorden, Juda, een zuidelijke koning, aanviel in vers acht van Jesaja hoofdstuk acht.

The key that connects these engagements of northern and southern kings together is the “head,” and the “overflowing and passing over.” When the king of the north retaliates against the king of the south in verse ten, of chapter eleven, he wins the battle, but he leaves the “head,” for he “comes, and overflows, and passes through” “to” the king of the south’s “fortress.” The history of verse ten represents the northern king’s victory over the southern king, but he does not enter into Egypt (the fortress), the capital—the “head.”

De sleutel die deze confrontaties van de koningen van het noorden en van het zuiden met elkaar verbindt, is het „hoofd” en het „overstromen en doortrekken”. Wanneer de koning van het noorden in vers tien van hoofdstuk elf vergelding oefent tegen de koning van het zuiden, wint hij de strijd, maar hij laat het „hoofd” ongemoeid, want hij „komt, en overstroomt, en trekt door” „tot aan” de „vesting” van de koning van het zuiden. De geschiedenis van vers tien stelt de overwinning van de noordelijke koning op de zuidelijke koning voor, maar hij trekt Egypte (de vesting), de hoofdstad — het „hoofd” — niet binnen.

When the southern king previously defeated the northern king in verses seven and eight, he “entered into the fortress of the king of the north, and” “prevailed and” “carried captives” back to “Egypt.” In the king of the north’s retaliatory victory, he did not enter into Egypt, thus typifying that when the Soviet Union was swept away in 1989, Russia, its capital—its head was left standing. “If ye will not believe, surely ye shall not be established.” It is Russia, represented as the king of the south in verses eleven and twelve, that wins the battle of the borderland, which in antiquity was Raphia, and today is Ukraine.

Toen de koning van het zuiden in de verzen zeven en acht eerder de koning van het noorden versloeg, „drong hij door tot de vesting van de koning van het noorden, en” „behaalde de overhand en” „voerde gevangenen” terug naar „Egypte.” Bij de vergeldende overwinning van de koning van het noorden drong hij niet in Egypte door, waarmee wordt uitgebeeld dat, toen de Sovjet-Unie in 1989 werd weggevaagd, Rusland, zijn hoofdstad — zijn hoofd, overeind bleef staan. „Indien gij niet gelooft, voorwaar, gij zult niet bevestigd worden.” Het is Rusland, voorgesteld als de koning van het zuiden in de verzen elf en twaalf, dat de slag om het grensland wint, dat in de oudheid Rafia was en heden ten dage Oekraïne is.

> “‘VERSE 10. But his sons shall be stirred up, and shall assemble a multitude of great forces: and one shall certainly come, and overflow, and pass through: then shall he return, and be stirred up, even to his fortress.’

> „VERS 10. Maar zijn zonen zullen ten strijde worden opgewekt en een menigte van grote strijdkrachten bijeenbrengen; en een van hen zal zeker komen, overstromen en doortrekken; daarna zal hij terugkeren en ten strijde worden opgewekt, tot aan zijn vesting.”

> “The first part of this verse speaks of sons, in the plural; the last part, of one, in the singular. The sons of Seleucus Callinicus were Seleucus Ceraunus and Antiochus Magnus. These both entered with zeal upon the work of vindicating and avenging the cause of their father and their country. The elder of these, Seleucus, first took the throne. He assembled a great multitude to recover his father’s dominions; but being a weak and pusillanimous prince, both in body and estate, destitute of money, and unable to keep his army in obedience, he was poisoned by two of his generals after an inglorious reign of two or three years. His more capable brother, Antiochus Magnus, was thereupon proclaimed king, who, taking charge of the army, retook Seleucia and recovered Syria, making himself master of some places by treaty, and of others by force of arms. A truce followed, wherein both sides treated for peace, yet prepared for war; after which Antiochus returned and overcame in battle Nicolas, the Egyptian general, and had thoughts of invading Egypt itself. Here is the ‘one’ who should certainly overflow and pass through.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 253.

> „Het eerste deel van dit vers spreekt van zonen, in het meervoud; het laatste deel, van één, in het enkelvoud. De zonen van Seleucus Callinicus waren Seleucus Ceraunus en Antiochus Magnus. Beiden vatten met ijver het werk aan om de zaak van hun vader en hun land te rechtvaardigen en te wreken. De oudste van hen, Seleucus, besteeg het eerst de troon. Hij bracht een grote menigte op de been om de heerschappijen van zijn vader te heroveren; maar daar hij een zwakke en kleinmoedige vorst was, zowel naar lichaam als naar vermogen, verstoken van geld en niet bij machte zijn leger in gehoorzaamheid te houden, werd hij na een roemloze regering van twee of drie jaar door twee van zijn generaals vergiftigd. Zijn bekwamere broer, Antiochus Magnus, werd daarop tot koning uitgeroepen; deze nam het bevel over het leger op zich, heroverde Seleucia en won Syrië terug, waarbij hij zich van sommige plaatsen meester maakte door verdrag en van andere met geweld van wapenen. Daarop volgde een wapenstilstand, waarin beide partijen over vrede onderhandelden, en zich toch op oorlog voorbereidden; waarna Antiochus terugkeerde, in de strijd Nicolas, de Egyptische veldheer, overwon en erover dacht Egypte zelf binnen te vallen. Hier is de ‘ene’ die zeker zou overstromen en doortrekken.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 253.

The collapse of the Soviet Union in 1989, marked the “time of the end,” and the two sons in the verse, represent the two waymarks of Reagan and Bush the first. Since the “time of the end,” in 1798, which is where verse forty of Daniel eleven began, the whore of Rome has been forgotten, for she, as Jezebel, remains behind in Samaria, while her husband Ahab addresses Elijah at Mount Carmel. She was in hiding, but secretly pulling the strings, as she was in World War One and World War Two. Her husband is her proxy army against the king of the south. When she retaliated in 1989, she, as the king of the north, brought chariots, ships and horsemen.

De ineenstorting van de Sovjet-Unie in 1989 markeerde de „tijd van het einde”, en de twee zonen in het vers vertegenwoordigen de twee wegmarkeringen van Reagan en Bush de eerste. Sinds de „tijd van het einde” in 1798, waar vers veertig van Daniël elf begon, is de hoer van Rome vergeten, want zij blijft, als Izebel, achter in Samaria, terwijl haar echtgenoot Achab Elia op de berg Karmel tegemoet treedt. Zij hield zich verborgen, maar trok in het geheim aan de touwtjes, zoals zij deed in de Eerste Wereldoorlog en de Tweede Wereldoorlog. Haar echtgenoot is haar plaatsvervangend leger tegen de koning van het zuiden. Toen zij in 1989 terugsloeg, bracht zij, als de koning van het noorden, wagens, schepen en ruiters mee.

> And at the time of the end shall the king of the south push at him: and the king of the north shall come against him like a whirlwind, with chariots, and with horsemen, and with many ships; and he shall enter into the countries, and shall overflow and pass over. Daniel 11:40.

> En in de tijd van het einde zal de koning van het zuiden tegen hem stoten; en de koning van het noorden zal tegen hem aankomen als een wervelwind, met strijdwagens en met ruiters en met vele schepen; en hij zal de landen binnentrekken, en overstromen en doortrekken. Daniël 11:40.

Her proxy in the retaliation is represented by “ships,” which are economic power, and by “chariots and horsemen,” which are military might. Military might and economic power are the two prophetic attributes of the United States in the prophecies of the last days, for the United States will forbid those who will not bow to Jezebel from buying and selling, and if they still refuse Jezebel’s mark of authority, they will be put to death. It was the economic power and military strength of the United States that was employed in cooperation with the papacy that brought about the dissolution of the Soviet Union in 1989, though Russia was left standing.

Haar gevolmachtigde in de vergelding wordt voorgesteld door „schepen”, die economische macht zijn, en door „wagens en ruiters”, die militaire macht zijn. Militaire macht en economische macht zijn de twee profetische kenmerken van de Verenigde Staten in de profetieën van de laatste dagen, want de Verenigde Staten zullen degenen die niet voor Izebel willen buigen, verbieden te kopen en te verkopen, en indien zij dan nog steeds Izebels merkteken van gezag weigeren, zullen zij ter dood worden gebracht. Het was de economische macht en militaire kracht van de Verenigde Staten, aangewend in samenwerking met het pausdom, die de ontbinding van de Sovjet-Unie in 1989 teweegbracht, hoewel Rusland bleef voortbestaan.

The history which fulfilled verse ten of Daniel chapter eleven is repeated in the history of the second part of verse forty which identifies the time of the end in 1989. The history of verses six through nine represent the history that led to the time of the end, which is identified in the first part of verse forty. Verses five through ten of Daniel chapter eleven perfectly illustrate the history of verse forty of Daniel eleven, for as Sister White recorded, “much of the history that has been fulfilled in the eleventh of Daniel will be repeated.”

De geschiedenis die vers tien van Daniël hoofdstuk elf vervulde, wordt herhaald in de geschiedenis van het tweede deel van vers veertig, dat de tijd van het einde in 1989 aanwijst. De geschiedenis van de verzen zes tot en met negen vertegenwoordigt de geschiedenis die leidde tot de tijd van het einde, die in het eerste deel van vers veertig wordt aangeduid. De verzen vijf tot en met tien van Daniël hoofdstuk elf illustreren op volmaakte wijze de geschiedenis van vers veertig van Daniël elf, want zoals Zuster White optekende: „veel van de geschiedenis die in het elfde hoofdstuk van Daniël vervuld is, zal worden herhaald.”

Verses one through four of Daniel eleven identify Cyrus, the second king of the two-horn nation at the time of the end in the last days. The “time of the end” in the last days was 1989, and the second president, represented by Cyrus, establishes a prophetic sequence that allows a student of prophecy to count to the sixth president after 1989, who would be the richest president, and who would stir up (awaken), the globalist dragon powers whether they be the globalists of the world, or those in the United States. That prophetic history then jumps to the seventh kingdom of Bible prophecy, the ten kings of the United Nations, and identifies its primary and first king, as represented by Alexander the Great (meaning “The Warrior of Men”), and the ultimate dissolution of his kingdom when the four winds of Islam are fully released at the close of human probation.

De verzen één tot en met vier van Daniël elf identificeren Cyrus, de tweede koning van de natie met de twee horens ten tijde van het einde in de laatste dagen. De „tijd van het einde” in de laatste dagen was 1989, en de tweede president, voorgesteld door Cyrus, vestigt een profetische opeenvolging die een student van de profetie in staat stelt door te tellen tot de zesde president na 1989, die de rijkste president zou zijn en die de globalistische drachtenmachten zou doen oprijzen (ontwaken), hetzij de globalisten van de wereld, hetzij die in de Verenigde Staten. Die profetische geschiedenis springt vervolgens naar het zevende koninkrijk van de Bijbelse profetie, de tien koningen van de Verenigde Naties, en identificeert zijn voornaamste en eerste koning, zoals voorgesteld door Alexander de Grote (betekenend „De Krijger der Mensen”), evenals de uiteindelijke ontbinding van zijn koninkrijk wanneer de vier winden van de islam volledig worden losgelaten bij het sluiten van de menselijke genadetijd.

Then verses five through nine illustrate the history represented by the period that preceded the establishment of the papacy upon the throne in 538, for first the power who is to become the king of the north must overcome three geographical obstacles, as did Seleucus, who then was established as the king of the north. Thereafter for three and a half years, as represented by thirty-five actual years, the king of the north ruled, until the king of the south entered into his fortress and took him captive, where he later died in Egypt from falling off a horse. Thus, the verses identify the history that concluded at the time of the end in 1798.

Vervolgens illustreren de verzen vijf tot en met negen de geschiedenis die wordt weergegeven door de periode die voorafging aan de vestiging van het pausdom op de troon in 538, want eerst moet de macht die de koning van het noorden zal worden drie geografische hindernissen overwinnen, zoals Seleucus deed, die vervolgens als de koning van het noorden werd gevestigd. Daarna regeerde de koning van het noorden gedurende drieënhalf jaar, weergegeven door vijfendertig werkelijke jaren, totdat de koning van het zuiden zijn vesting binnentrok en hem gevangen nam, waar hij later in Egypte stierf door van een paard te vallen. Aldus duiden de verzen de geschiedenis aan die in 1798 ten tijde van het einde werd afgesloten.

Verse ten identifies the history of the time of the end in 1989, and together with verses five through nine, they represent the history of verse forty, as does the history of verses thirty to thirty-six. Therefore, from verse one to verse ten, line upon line, there are two prophetic lines. The first addresses the leaders of the sixth and seventh kingdoms, though there is an empty space between the sixth and richest president of the sixth kingdom and the seventh kingdom.

Vers tien identificeert de geschiedenis van de tijd van het einde in 1989, en samen met de verzen vijf tot en met negen vertegenwoordigen zij de geschiedenis van vers veertig, evenals de geschiedenis van de verzen dertig tot en met zesendertig. Daarom zijn er, van vers één tot en met vers tien, regel op regel, twee profetische lijnen. De eerste heeft betrekking op de leiders van het zesde en zevende koninkrijk, hoewel er een lege ruimte is tussen de zesde en rijkste president van het zesde koninkrijk en het zevende koninkrijk.

The second line covers the history of the removal of the three obstacles, the period the king of the north reigned, and who was then removed in 1798, and up to 1989, and the second president, represented in the previous line by Cyrus.

De tweede regel omvat de geschiedenis van de verwijdering van de drie hindernissen, de periode waarin de koning van het noorden regeerde, en wie vervolgens in 1798 werd weggenomen, en reikt tot 1989, en de tweede president, voorgesteld in de vorige regel door Kores.

Verses eleven and twelve represent a third line of history that occurs after the rich president of verse two, but sometime after the collapse of the Soviet Union at the time of the end in 1989, and somewhere before the Sunday law in the United States as represented in verse sixteen.

Verzen elf en twaalf stellen een derde geschiedlijn voor die plaatsvindt na de rijke koning van vers twee, maar enige tijd na de ineenstorting van de Sovjet-Unie ten tijde van het einde in 1989, en ergens vóór de zondagswet in de Verenigde Staten zoals voorgesteld in vers zestien.

The history after the time of the end in 1989, is taken to the sixth and richest president who stirs up the globalists beginning in 2016, in the first line. The prophetic history is taken to 1989, in the second line. The Battle of Raphia (“The Borderline”) in verses eleven and twelve, precedes verse thirteen, where the recently defeated king of the north restores his army and then defeats the king of the south, just before the Sunday law of verse sixteen. The king of the north’s proxy power in verse thirteen, is the last of the eight presidents that reign from 1989 to the Sunday law. Verse thirteen must therefore take place at or after the election of the eighth president, who is of the seven. Verses eleven and twelve begin just before the sixth, richest president, and likely ends just before the election of that very same president, who becomes the eighth that is of the seven, and is victorious in the third battle of the proxy war, in verses thirteen to fifteen.

De geschiedenis na de tijd van het einde in 1989 wordt in de eerste regel voortgezet tot de zesde en rijkste president, die vanaf 2016 de globalisten opzet. In de tweede regel wordt de profetische geschiedenis tot 1989 gebracht. De Slag bij Rafia („De Grenslijn”) in de verzen elf en twaalf gaat vooraf aan vers dertien, waar de onlangs verslagen koning van het noorden zijn leger herstelt en vervolgens de koning van het zuiden verslaat, vlak vóór de zondagswet van vers zestien. De gevolmachtigde macht van de koning van het noorden in vers dertien is de laatste van de acht presidenten die van 1989 tot aan de zondagswet regeren. Vers dertien moet daarom plaatsvinden bij of na de verkiezing van de achtste president, die uit de zeven is. De verzen elf en twaalf beginnen vlak vóór de zesde, rijkste president en eindigen waarschijnlijk vlak vóór de verkiezing van diezelfde president, die de achtste wordt die uit de zeven is, en die in de derde slag van de proxy-oorlog, in de verzen dertien tot vijftien, de overwinning behaalt.

The retaliation of the king of the south in verses eleven and twelve, is in response to the defeat the king of the south suffered in verse ten. Verse ten identifies the victory of the king of the north in 1989, which was brought about by the secret alliance of the United States and the Vatican. The victory for the northern army was the first battle of the proxy war. The literal hot war that was fulfilled in antiquity typified a proxy war in the last days, and the victory of verse eleven and twelve will therefore be a victory for the southern king, in the second battle of the proxy wars.

De vergelding van de koning van het zuiden in de verzen elf en twaalf is een reactie op de nederlaag die de koning van het zuiden in vers tien leed. Vers tien duidt de overwinning van de koning van het noorden in 1989 aan, die tot stand werd gebracht door de geheime alliantie van de Verenigde Staten en het Vaticaan. De overwinning voor het noordelijke leger was de eerste slag van de proxyoorlog. De letterlijke hete oorlog die in de oudheid werd vervuld, was een voorafbeelding van een proxyoorlog in de laatste dagen, en de overwinning van de verzen elf en twaalf zal daarom een overwinning zijn voor de koning van het zuiden, in de tweede slag van de proxyoorlogen.

There are three battles in verses ten through fifteen, and they were all fulfilled in antiquity by literal hot wars, but they represent three battles in the proxy wars in the last days. The first battle was won by the secret alliance of the beast and false prophet, against the dragon in 1989. The second battle of the proxy wars will be won by the atheistic dragon power of the king of the south, against the alliance of the pope and his proxy army. The third battle of the proxy wars will be won by the proxy army of the king of the north, as represented in verses thirteen through fifteen.

Er zijn drie veldslagen in de verzen tien tot en met vijftien, en zij werden in de oudheid alle vervuld door letterlijke hete oorlogen, maar zij stellen drie veldslagen in de proxyoorlogen van de laatste dagen voor. De eerste veldslag werd in 1989 gewonnen door het geheime bondgenootschap van het beest en de valse profeet, tegen de draak. De tweede veldslag van de proxyoorlogen zal worden gewonnen door de atheïstische drakenmacht van de koning van het zuiden, tegen het bondgenootschap van de paus en zijn proxyleger. De derde veldslag van de proxyoorlogen zal worden gewonnen door het proxyleger van de koning van het noorden, zoals voorgesteld in de verzen dertien tot en met vijftien.

Prophetically there are three hot world wars, three proxy wars, consisting of three battles, and the warfare of the three woes of Islam. There is also a Civil War and a Revolutionary war. The second battle of the proxy wars is now under way in the Ukraine, “The Borderline”, as represented by Raphia, which was the borderline between the king of the south and the king of the north, when verses eleven and twelve were first fulfilled in history.

Profetisch gezien zijn er drie hete wereldoorlogen, drie proxyoorlogen, bestaande uit drie veldslagen, en de oorlogvoering van de drie weeën van de islam. Er is ook een Burgeroorlog en een Revolutionaire oorlog. De tweede veldslag van de proxyoorlogen is thans gaande in Oekraïne, “The Borderline”, zoals voorgesteld door Raphia, dat de grenslijn was tussen de koning van het zuiden en de koning van het noorden, toen de verzen elf en twaalf voor het eerst in de geschiedenis werden vervuld.

At the very same time that the second battle of the proxy wars in the Ukraine is being carried out, the second of three attacks of Islam against the glorious land is also occurring. The first attack of the third woe arrived on September 11, 2001, and the sealing of the one hundred and forty-four thousand began. The sealing time ends at the soon coming Sunday law in the United States, when Islam of the third woe will once again strike the United States. The first and last strikes are the same, and they both mark a voice of the angel of Revelation eighteen, which is also the voice of the third angel, which is also the sounding of the seventh trumpet, which is also the third woe.

Op precies hetzelfde ogenblik dat de tweede slag van de proxy-oorlogen in Oekraïne wordt uitgevochten, vindt ook de tweede van drie aanvallen van de islam tegen het heerlijke land plaats. De eerste aanval van het derde wee kwam op 11 september 2001, en de verzegeling van de honderdvierenveertigduizend begon. De tijd van de verzegeling eindigt bij de spoedig komende zondagswet in de Verenigde Staten, wanneer de islam van het derde wee opnieuw de Verenigde Staten zal treffen. De eerste en de laatste slag zijn dezelfde, en beide markeren zij een stem van de engel van Openbaring achttien, die ook de stem van de derde engel is, die ook het bazuinen van de zevende bazuin is, dat ook het derde wee is.

In the middle of those two attacks, which are two voices, which are the sound of the seventh trumpet, Islam of the third woe attacked, not the modern spiritual glorious land, but the ancient literal glorious land on October 7, 2023.

Tussen die twee aanvallen, die twee stemmen zijn, die het geluid van de zevende bazuin vormen, viel de islam van het derde wee op 7 oktober 2023 niet het moderne geestelijke heerlijke land aan, maar het oude letterlijke heerlijke land.

The warfare that then began, is now taking place in the exact area where the Battle of Raphia occurred as described in verses eleven and twelve. The Gaza strip is the borderline between the southern kingdom of Judah and Egypt. October 7, 2023, is a wheel within the other wheels that marks the rebellion, or thirteenth letter in the Hebrew alphabet that together with the first and the last letters creates the word “truth.”

De oorlog die toen begon, vindt nu plaats in precies hetzelfde gebied waar de Slag bij Raphia plaatsvond, zoals beschreven in vers elf en twaalf. De Gazastrook vormt de grenslijn tussen het zuidelijke koninkrijk Juda en Egypte. 7 oktober 2023 is een wiel binnen de andere wielen dat de opstand markeert, ofwel de dertiende letter van het Hebreeuwse alfabet, die samen met de eerste en de laatste letter het woord „waarheid” vormt.

The second attack against the glorious land by Islam of the third woe, took place on October 7, 2023, and it took place in the exact area that the ancient Battle of Raphia occurred in fulfillment of verses eleven and twelve. The second attack upon the glorious land, is through prophetic geographic symbolism, connected to the second battle of the proxy wars, as represented by the war in Ukraine.

De tweede aanval tegen het luisterrijke land door de islam van het derde wee vond plaats op 7 oktober 2023, en zij vond plaats in precies hetzelfde gebied waar de oude Slag bij Raphia plaatsvond, ter vervulling van de verzen elf en twaalf. De tweede aanval op het luisterrijke land is door profetische geografische symboliek verbonden met de tweede slag van de proxy-oorlogen, zoals voorgesteld door de oorlog in Oekraïne.

Line upon line, the second battle of the proxy wars that is now under way in the Ukraine (The Borderland), includes the second note of the trumpet of the third woe (October 7, 2023), that is accomplished in the final period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. That sealing experience is illustrated by Daniel in chapter ten, when he sees the “marah” vision after the twenty-one day period of mourning, which is the three and a half days that the two prophets were dead in the street. The vision was interpreted as the explanation of “what was to befall God’s people in the last days.”

Regel op regel omvat de tweede strijd van de proxy-oorlogen die thans in de Oekraïne (Het Grensland) gaande is, de tweede toon van de bazuin van het derde wee (7 oktober 2023), die wordt vervuld in de laatste periode van de verzegeling van de honderdvierenvierenveertigduizend. Die verzegelingservaring wordt door Daniël geïllustreerd in hoofdstuk tien, wanneer hij na de eenentwintigdaagse periode van rouw het gezicht van de „marah” ziet, hetgeen de drieënhalve dagen zijn waarin de twee profeten dood op de straat lagen. Het gezicht werd uitgelegd als de verklaring van „wat Gods volk in de laatste dagen zou overkomen.”

The truth that is represented by the vision of the Hiddekel River, which is the sealing truth, is fulfilled in the prophetic history of verses eleven through fifteen. It is the history of verse forty that begins in 1989, and continues to verse forty-one and the soon coming Sunday law. It is the history of the sixth, richest president in verse two that is represented until the seventh kingdom of “Alexander the Great” as noted in verse three.

De waarheid die wordt voorgesteld door het visioen van de rivier de Hiddekel, welke de verzegelende waarheid is, wordt vervuld in de profetische geschiedenis van de verzen elf tot en met vijftien. Het is de geschiedenis van vers veertig die in 1989 begint en doorloopt tot vers eenenveertig en de spoedig komende zondagswet. Het is de geschiedenis van de zesde, rijkste koning in vers twee die wordt uitgebeeld tot aan het zevende koninkrijk van „Alexander de Grote”, zoals vermeld in vers drie.

The history which began at the commencement of the second battle of the proxy wars in 2014, that was followed by the richest president beginning his campaign in 2015, is the empty area of verse forty, from 1989 unto the Sunday law in verse forty-one, and it is also the empty area from the sixth, richest president in verse two, unto the seventh kingdom. It is the history that began with the first voice of Revelation chapter eighteen on September 11, 2001, and ends with the second voice at the hour of the great earthquake in chapter eleven of Revelation. That history is also the period of history identified by Ezekiel in chapter twelve, where every vision is fulfilled. That period of time is the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. The sanctification of God’s people is accomplished through His word.

De geschiedenis die begon bij het aanvangsmoment van de tweede slag van de proxy-oorlogen in 2014, die gevolgd werd door de rijkste president die in 2015 zijn campagne begon, is het lege gebied van vers veertig, vanaf 1989 tot aan de zondagswet in vers eenenveertig, en zij is ook het lege gebied vanaf de zesde, rijkste president in vers twee, tot aan het zevende koninkrijk. Het is de geschiedenis die begon met de eerste stem van Openbaring hoofdstuk achttien op 11 september 2001, en eindigt met de tweede stem op het uur van de grote aardbeving in hoofdstuk elf van Openbaring. Die geschiedenis is ook de periode in de geschiedenis die door Ezechiël in hoofdstuk twaalf wordt aangeduid, waar elk gezicht wordt vervuld. Die tijdsperiode is de verzegelingstijd van de honderd vierenveertigduizend. De heiliging van Gods volk wordt tot stand gebracht door Zijn woord.

> Sanctify them through thy truth: thy word is truth. John 17:17.

> Heilig hen door Uw waarheid: Uw woord is de waarheid. Johannes 17:17.

We will continue this study in the next article.

Wij zullen deze studie in het volgende artikel voortzetten.

> “This vision was given to Ezekiel at a time when his mind was filled with gloomy forebodings. He saw the land of his fathers lying desolate. The city that was once full of people was no longer inhabited. The voice of mirth and the song of praise were no more heard within her walls. The prophet himself was a stranger in a strange land, where boundless ambition and savage cruelty reigned supreme. That which he saw and heard of human tyranny and wrong distressed his soul, and he mourned bitterly day and night. But the wonderful symbols presented before him beside the river Chebar revealed an overruling power mightier than that of earthly rulers. Above the proud and cruel monarchs of Assyria and Babylon the God of mercy and truth was enthroned.

> “Dit visioen werd aan Ezechiël gegeven in een tijd waarin zijn geest vervuld was van sombere voorgevoelens. Hij zag het land van zijn vaderen verwoest liggen. De stad die eens vol mensen was, werd niet langer bewoond. De stem van vreugde en het lied van lof werden binnen haar muren niet meer gehoord. De profeet zelf was een vreemdeling in een vreemd land, waar grenzeloze eerzucht en woeste wreedheid oppermachtig heersten. Wat hij zag en hoorde van menselijke tirannie en onrecht benauwde zijn ziel, en hij treurde bitter, dag en nacht. Maar de wonderlijke symbolen die hem aan de rivier de Kebar werden voorgesteld, openbaarden een allesbeheersende macht, machtiger dan die van aardse heersers. Boven de trotse en wrede vorsten van Assyrië en Babel was de God van barmhartigheid en waarheid op Zijn troon gezeten.”

> “The wheellike complications that appeared to the prophet to be involved in such confusion were under the guidance of an infinite hand. The Spirit of God, revealed to him as moving and directing these wheels, brought harmony out of confusion; so the whole world was under His control. Myriads of glorified beings were ready at His word to overrule the power and policy of evil men, and bring good to His faithful ones.

> „De wielachtige verwikkelingen die de profeet leken te zijn betrokken in zulk een verwarring, stonden onder de leiding van een oneindige hand. De Geest van God, aan hem geopenbaard als Degene die deze wielen bewoog en bestuurde, bracht harmonie voort uit verwarring; zo stond de gehele wereld onder Zijn heerschappij. Myriaden van verheerlijkte wezens stonden gereed op Zijn woord de macht en het beleid van boze mensen te beheersen en het goede te brengen aan de Zijnen die Hem getrouw waren.

> “In like manner, when God was about to open to the beloved John the history of the church for future ages, He gave him an assurance of the Saviour’s interest and care for His people by revealing to him ‘One like unto the Son of man,’ walking among the candlesticks, which symbolized the seven churches. While John was shown the last great struggles of the church with earthly powers, he was also permitted to behold the final victory and deliverance of the faithful. He saw the church brought into deadly conflict with the beast and his image, and the worship of that beast enforced on pain of death. But looking beyond the smoke and din of the battle, he beheld a company upon Mount Zion with the Lamb, having, instead of the mark of the beast, the ‘Father’s name written in their foreheads.’ And again he saw ‘them that had gotten the victory over the beast, and over his image, and over his mark, and over the number of his name, stand on the sea of glass, having the harps of God’ and singing the song of Moses and the Lamb.

> Op gelijke wijze gaf God, toen Hij op het punt stond aan de geliefde Johannes de geschiedenis van de kerk voor toekomstige eeuwen te openbaren, hem een verzekering van de belangstelling en zorg van de Heiland voor Zijn volk door hem ‘Iemand, den Zoon des mensen gelijk,’ te openbaren, wandelend te midden van de kandelaren, die de zeven gemeenten symboliseerden. Terwijl aan Johannes de laatste grote worstelingen van de kerk met aardse machten werden getoond, werd het hem ook vergund de uiteindelijke overwinning en verlossing van de getrouwen te aanschouwen. Hij zag de kerk gebracht in een dodelijk conflict met het beest en zijn beeld, en de aanbidding van dat beest opgelegd op straffe des doods. Maar toen hij voorbij de rook en het strijdgewoel heenblikte, aanschouwde hij een schare op de berg Sion met het Lam, die, in plaats van het merkteken van het beest, de ‘naam van de Vader geschreven op hun voorhoofden’ hadden. En opnieuw zag hij ‘hen die de overwinning hadden behaald over het beest, en over zijn beeld, en over zijn merkteken, en over het getal van zijn naam, staande aan de glazen zee, met de harpen Gods’ en zingend het lied van Mozes en van het Lam.

> “These lessons are for our benefit. We need to stay our faith upon God, for there is just before us a time that will try men’s souls. Christ, upon the Mount of Olives, rehearsed the fearful judgments that were to precede His second coming: ‘Ye shall hear of wars and rumors of wars.’ ‘Nation shall rise against nation, and kingdom against kingdom: and there shall be famines, and pestilences, and earthquakes, in divers places. All these are the beginning of sorrows.’ While these prophecies received a partial fulfillment at the destruction of Jerusalem, they have a more direct application to the last days.

> ‘Deze lessen zijn tot ons nut. Wij moeten ons geloof op God vestigen, want vlak vóór ons ligt een tijd die de zielen der mensen op de proef zal stellen. Christus heeft op de Olijfberg de vreselijke oordelen vermeld die aan Zijn tweede komst zouden voorafgaan: “En gij zult horen van oorlogen en geruchten van oorlogen.” “Want het ene volk zal tegen het andere volk opstaan, en het ene koninkrijk tegen het andere koninkrijk; en er zullen hongersnoden zijn, en pestilentiën, en aardbevingen in verscheidene plaatsen. Doch al die dingen zijn maar een begin der smarten.” Hoewel deze profetieën een gedeeltelijke vervulling ontvingen in de verwoesting van Jeruzalem, hebben zij een meer rechtstreekse toepassing op de laatste dagen.’

> “We are standing on the threshold of great and solemn events. Prophecy is fast fulfilling. The Lord is at the door. There is soon to open before us a period of overwhelming interest to all living. The controversies of the past are to be revived; new controversies will arise. The scenes to be enacted in our world are not yet even dreamed of. Satan is at work through human agencies. Those who are making an effort to change the Constitution and secure a law enforcing Sunday observance little realize what will be the result. A crisis is just upon us.

> „Wij staan op de drempel van grote en plechtige gebeurtenissen. De profetie gaat snel in vervulling. De Heere staat voor de deur. Weldra zal zich voor ons een periode openen van overweldigend belang voor allen die leven. De geschillen uit het verleden zullen herleven; nieuwe geschillen zullen opkomen. Van de taferelen die zich in onze wereld zullen afspelen, heeft men nog niet eens gedroomd. Satan is aan het werk door menselijke werktuigen. Degenen die zich inspannen om de Grondwet te veranderen en een wet tot handhaving van de zondagviering te verkrijgen, beseffen nauwelijks wat het gevolg zal zijn. Een crisis staat ons vlak te wachten.״

> “But God’s servants are not to trust to themselves in this great emergency. In the visions given to Isaiah, to Ezekiel, and to John we see how closely heaven is connected with the events taking place upon the earth and how great is the care of God for those who are loyal to Him. The world is not without a ruler. The program of coming events is in the hands of the Lord. The Majesty of heaven has the destiny of nations, as well as the concerns of His church, in His own charge.” Testimonies, volume 5, 752, 753.

> “Maar Gods dienstknechten mogen in deze grote noodtoestand niet op zichzelf vertrouwen. In de visioenen die aan Jesaja, aan Ezechiël en aan Johannes werden gegeven, zien wij hoe nauw de hemel verbonden is met de gebeurtenissen die zich op de aarde voltrekken, en hoe groot Gods zorg is voor hen die Hem trouw zijn. De wereld is niet zonder een heerser. Het verloop van de komende gebeurtenissen is in de handen van de Heere. De Majesteit des hemels houdt het lot van de naties, evenals de aangelegenheden van Zijn gemeente, in Zijn eigen hand.” Testimonies, deel 5, 752, 753.

Back to Articles