Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Two

Het boek Joël en de Laodiceaanse Zevendedagsadventkerk - Nummer twee

Number Two

Nummer Twee

Author

Jeff Pippenger

Published

December 2, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

> “It is with an earnest longing that I look forward to the time when the events of the day of Pentecost shall be repeated with even greater power than on that occasion. John says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory.’ Then, as at the Pentecostal season, the people will hear the truth spoken to them, every man in his own tongue.

> ‘Met een ernstig verlangen zie ik uit naar de tijd waarin de gebeurtenissen van de pinksterdag zich zullen herhalen met nog grotere kracht dan bij die gelegenheid. Johannes zegt: “En ik zag een andere engel neerdalen uit de hemel, die grote macht had; en de aarde werd verlicht door zijn heerlijkheid.” Dan zullen, evenals in de pinkstertijd, de mensen de waarheid tot zich horen spreken, ieder in zijn eigen taal.ʼ

> “God can breathe new life into every soul that sincerely desires to serve Him, and can touch the lips with a live coal from off the altar, and cause them to become eloquent with His praise. Thousands of voices will be imbued with the power to speak forth the wonderful truths of God’s Word. The stammering tongue will be unloosed, and the timid will be made strong to bear courageous testimony to the truth. May the Lord help His people to cleanse the soul temple from every defilement, and to maintain such a close connection with Him that they may be partakers of the latter rain when it shall be poured out.” Review and Herald, July 20, 1886.

> “God kan ieder mens nieuw leven inblazen die oprecht verlangt Hem te dienen, en kan de lippen aanraken met een gloeiende kool van het altaar en bewerken dat zij welsprekend worden in Zijn lof. Duizenden stemmen zullen vervuld worden met de kracht om de wonderbare waarheden van Gods Woord te verkondigen. De stamelende tong zal worden losgemaakt, en de schuchteren zullen sterk gemaakt worden om moedig van de waarheid te getuigen. Moge de Heer Zijn volk helpen de tempel van de ziel van elke verontreiniging te reinigen en zulk een nauwe verbinding met Hem te onderhouden dat zij deelgenoten mogen zijn van de late regen wanneer die zal worden uitgestort.” Review and Herald, 20 juli 1886.

Pentecost, when considered as a feast of the Lord cannot be separated from Passover, the feast of unleavened bread, the first fruit offering and the feast of weeks. Pentecost is a period of time, though it is also a point in time. This is why it is called “the Pentecostal season.” The season began with Christ’s death, burial and resurrection. After His ascension Christ began forty days of personal instruction that was followed by ten days in the upper room where unity was accomplished. 9/11 began a period that ends at the Sunday law in the United States. That Sunday law is represented by the day of Pentecost as a point in time; a point in time that has been preceded by a period of time which began at 9/11. From 9/11 unto the Sunday law the “Pentecostal season” is repeated.

Pinksteren kan, wanneer het wordt beschouwd als een feest des HEEREN, niet worden losgemaakt van het Pascha, het feest van de ongezuurde broden, de eerstelingenofferande en het wekenfeest. Pinksteren is een tijdsperiode, hoewel het ook een tijdstip is. Daarom wordt het „het pinksterseizoen” genoemd. Het seizoen begon met Christus’ dood, begrafenis en opstanding. Na Zijn hemelvaart begon Christus met veertig dagen van persoonlijke onderwijzing, gevolgd door tien dagen in de opperzaal waarin eenheid tot stand werd gebracht. 9/11 begon een periode die eindigt bij de zondagswet in de Verenigde Staten. Die zondagswet wordt voorgesteld door de pinksterdag als een tijdstip; een tijdstip waaraan een tijdsperiode is voorafgegaan die begon op 9/11. Van 9/11 tot aan de zondagswet wordt het „pinksterseizoen” herhaald.

Peter explained that the miraculous phenomenon of “tongues of fire,” was not drunken folly, but a fulfillment of the book of Joel because a controversy was brought against the message. “Tongues” represent the presentation of a message, and the fire represents the Holy Spirit. The message of Pentecost represents a combination of divinity (God is a consuming fire) with the humanity of the tongue. Just as Peter represents the one hundred and forty-four thousand during the time of the latter rain, so too the quibbling Jews represent a former covenant people who are being passed by at the very point in time when the latter rain is falling.

Petrus legde uit dat het wonderbaarlijke verschijnsel van „tongen als van vuur” geen dronken dwaasheid was, maar een vervulling van het boek Joël, omdat er een geschil tegen de boodschap was opgeworpen. „Tongen” vertegenwoordigen de verkondiging van een boodschap, en het vuur vertegenwoordigt de Heilige Geest. De boodschap van Pinksteren vertegenwoordigt een samensmelting van goddelijkheid (God is een verterend vuur) met de menselijkheid van de tong. Zoals Petrus de honderd vierenveertigduizend vertegenwoordigt gedurende de tijd van de late regen, zo vertegenwoordigen ook de vitzuchtige Joden een volk van het vroegere verbond dat juist wordt voorbijgegaan op het tijdstip waarop de late regen valt.

> And they were all filled with the Holy Ghost, and began to speak with other tongues, as the Spirit gave them utterance. And there were dwelling at Jerusalem Jews, devout men, out of every nation under heaven. Now when this was noised abroad, the multitude came together, and were confounded, because that every man heard them speak in his own language. And they were all amazed and marvelled, saying one to another, Behold, are not all these which speak Galilaeans? And how hear we every man in our own tongue, wherein we were born? Parthians, and Medes, and Elamites, and the dwellers in Mesopotamia, and in Judaea, and Cappadocia, in Pontus, and Asia, Phrygia, and Pamphylia, in Egypt, and in the parts of Libya about Cyrene, and strangers of Rome, Jews and proselytes, Cretes and Arabians, we do hear them speak in our tongues the wonderful works of God. And they were all amazed, and were in doubt, saying one to another, What meaneth this? Others mocking said, These men are full of new wine. But Peter, standing up with the eleven, lifted up his voice, and said unto them, Ye men of Judaea, and all ye that dwell at Jerusalem, be this known unto you, and hearken to my words: For these are not drunken, as ye suppose, seeing it is but the third hour of the day. Acts 2:4–15.

> En zij werden allen vervuld met de Heilige Geest en begonnen te spreken in andere talen, zoals de Geest hun gaf uit te spreken. En er verbleven te Jeruzalem Joden, godvrezende mannen, uit alle volken onder de hemel. Toen nu hiervan ruchtbaarheid kwam, liep de menigte te hoop en raakte in verwarring, omdat ieder hen in zijn eigen taal hoorde spreken. En zij waren allen buiten zichzelf van verbazing en verwonderden zich, terwijl zij tot elkander zeiden: Zie, zijn niet al dezen die spreken Galileeërs? En hoe horen wij hen dan, ieder in onze eigen taal, waarin wij geboren zijn? Parthen en Meden en Elamieten, en de bewoners van Mesopotamië, van Judea en Cappadocië, van Pontus en Asia, van Frygië en Pamfylië, van Egypte en van de streken van Libië bij Cyrene, en hier verblijvende Romeinen, zowel Joden als proselieten, Kretenzen en Arabieren, wij horen hen in onze talen spreken van de grote werken Gods. En zij waren allen verbaasd en in onzekerheid, en zeiden de een tot de ander: Wat heeft dit te betekenen? Maar anderen zeiden spottend: Zij zijn vol zoete wijn. Doch Petrus, staande met de elven, verhief zijn stem en sprak tot hen: Gij mannen van Judea en gij allen die te Jeruzalem woont, dit zij u bekend, en neemt mijn woorden ter ore. Want dezen zijn niet dronken, zoals gij vermoedt, daar het nog slechts het derde uur van de dag is. Handelingen 2:4–15.

Peter is explaining Pentecost as a fulfillment of the book of Joel. He is doing so prophetically when the entire world is represented, for the passage states the audience came “out of every nation under heaven.” At 9/11 the earth was lightened with Christ’s glory and then again at the Sunday law the one hundred and forty-four thousand will perfectly reflect the glory of Christ as they are lifted up as an ensign before the entire world. The Pentecostal period began at 9/11 and it ends at the Sunday law.

Petrus legt Pinksteren uit als een vervulling van het boek Joël. Hij doet dit op profetische wijze terwijl de gehele wereld vertegenwoordigd is, want in de passage staat dat het gehoor gekomen was „uit alle natiën die onder de hemel zijn”. Op 9/11 werd de aarde verlicht met de heerlijkheid van Christus, en vervolgens zal bij de zondagswet de honderd vierenveertigduizend de heerlijkheid van Christus volmaakt weerspiegelen, wanneer zij als een banier voor de gehele wereld worden verheven. De pinksterperiode begon op 9/11 en eindigt bij de zondagswet.

> “Not one of us will ever receive the seal of God while our characters have one spot or stain upon them. It is left with us to remedy the defects in our characters, to cleanse the soul temple of every defilement. Then the latter rain will fall upon us as the early rain fell upon the disciples on the Day of Pentecost.

> ‘Niet één van ons zal ooit het zegel van God ontvangen zolang er op ons karakter één vlek of smet rust. Het is aan ons om de gebreken in ons karakter te herstellen, om de tempel van de ziel van elke verontreiniging te reinigen. Dan zal de late regen op ons vallen, zoals de vroege regen op de discipelen viel op de Pinksterdag.ʼ

> “We are too easily satisfied with our attainments. We feel rich and increased with goods and know not that we are ‘wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked.’ Now is the time to heed the admonition of the True Witness: ‘I counsel thee to buy of Me gold tried in the fire, that thou mayest be rich; and white raiment, that thou mayest be clothed, and that the shame of thy nakedness do not appear; and anoint thine eyes with eyesalve, that thou mayest see.’ …

> „Wij zijn al te gemakkelijk tevreden met wat wij bereikt hebben. Wij menen rijk te zijn en verrijkt met goederen, en weten niet dat wij ‘ellendig, jammerlijk, arm, blind en naakt’ zijn. Nu is het de tijd om acht te geven op de vermaning van de Getrouwe Getuige: ‘Ik raad u aan van Mij te kopen goud, beproefd in het vuur, opdat gij rijk moogt worden; en witte klederen, opdat gij bekleed moogt zijn en de schande uwer naaktheid niet geopenbaard worde; en zalf uw ogen met ogenzalf, opdat gij zien moogt.’ …”

> “It is now that we must keep ourselves and our children unspotted from the world. It is now that we must wash our robes of character and make them white in the blood of the Lamb. It is now that we must overcome pride, passion, and spiritual slothfulness. It is now that we must awake and make determined effort for symmetry of character. ‘Today if ye will hear His voice, harden not your hearts.’ We are in a most trying position, waiting, watching for our Lord’s appearing. The world is in darkness. ‘But ye, brethren,’ says Paul, ‘are not in darkness, that that day should overtake you as a thief.’ It is ever God’s purpose to bring light out of darkness, joy out of sorrow, and rest out of weariness for the waiting, longing soul.

> “Het is nu dat wij onszelf en onze kinderen onbevlekt van de wereld moeten bewaren. Het is nu dat wij de gewaden van ons karakter moeten wassen en ze wit maken in het bloed van het Lam. Het is nu dat wij hoogmoed, hartstocht en geestelijke traagheid moeten overwinnen. Het is nu dat wij moeten ontwaken en vastberaden inspanning moeten leveren om tot harmonie van karakter te komen. ‘Heden, indien gij Zijn stem hoort, verhardt uw harten niet.’ Wij verkeren in een uiterst beproefde positie, terwijl wij wachten en uitzien naar de verschijning van onze Heer. De wereld verkeert in duisternis. ‘Maar gij, broeders,’ zegt Paulus, ‘zijt niet in duisternis, zodat die dag u als een dief zou overvallen.’ Het is altijd Gods bedoeling licht uit duisternis voort te brengen, vreugde uit droefheid, en rust uit vermoeidheid voor de wachtende, verlangende ziel.”

> “What are you doing, brethren, in the great work of preparation? Those who are uniting with the world are receiving the worldly mold and preparing for the mark of the beast. Those who are distrustful of self, who are humbling themselves before God and purifying their souls by obeying the truth these are receiving the heavenly mold and preparing for the seal of God in their foreheads. When the decree goes forth and the stamp is impressed, their character will remain pure and spotless for eternity.

> „Wat doet gij, broeders, in het grote werk der voorbereiding? Zij die zich met de wereld verenigen, ontvangen de wereldse vorm en bereiden zich voor op het merkteken van het beest. Zij die zichzelf wantrouwen, die zich voor God vernederen en hun zielen reinigen door de waarheid te gehoorzamen, ontvangen de hemelse vorm en bereiden zich voor op het zegel van God op hun voorhoofden. Wanneer het besluit uitgaat en het stempel wordt opgedrukt, zal hun karakter tot in eeuwigheid rein en vlekkeloos blijven.

> “Now is the time to prepare. The seal of God will never be placed upon the forehead of an impure man or woman. It will never be placed upon the forehead of the ambitious, world-loving man or woman. It will never be placed upon the forehead of men or women of false tongues or deceitful hearts. All who receive the seal must be without spot before God—candidates for heaven. Go forward, my brethren and sisters. I can only write briefly upon these points at this time, merely calling your attention to the necessity of preparation. Search the Scriptures for yourselves, that you may understand the fearful solemnity of the present hour.” Testimonies, volume 5, 214, 216.

> „Nu is de tijd om zich voor te bereiden. Het zegel van God zal nooit op het voorhoofd van een onreine man of vrouw worden geplaatst. Het zal nooit op het voorhoofd van de eerzuchtige, wereldlievende man of vrouw worden geplaatst. Het zal nooit op het voorhoofd van mannen of vrouwen met een valse tong of een bedrieglijk hart worden geplaatst. Allen die het zegel ontvangen, moeten vlekkeloos zijn voor God—kandidaten voor de hemel. Gaat voorwaarts, mijn broeders en zusters. Ik kan op dit moment slechts kort over deze punten schrijven en slechts uw aandacht vestigen op de noodzaak van voorbereiding. Onderzoekt zelf de Schriften, opdat u de ontzagwekkende ernst van het huidige uur moogt begrijpen.” Testimonies, volume 5, 214, 216.

Here Sister White identifies Pentecost as a point in time, aligning with the Sunday law in the United States, “when the decree goes forth.” Yet, though she marks the Sunday law and Pentecost as a point in time, her message calling for preparation identifies a period that precedes the Sunday law as typified by the Pentecostal season. The Sunday law is the seventh-day Sabbath test, and the period from 9/11 unto the Sunday law can be identified as the symbolic “day of the Lord’s preparation.” Preparation precedes the test.

Hier identificeert zuster White Pinksteren als een tijdstip, in samenhang met de zondagswet in de Verenigde Staten, „wanneer het besluit uitgaat.” Toch wijst haar boodschap, waarin zij oproept tot voorbereiding, hoewel zij de zondagswet en Pinksteren als een tijdstip aanduidt, op een periode die aan de zondagswet voorafgaat en die door het Pinksterseizoen wordt voorgesteld. De zondagswet is de beproeving van de sabbat van de zevende dag, en de periode van 11 september tot aan de zondagswet kan worden aangeduid als de symbolische „dag van des Heren voorbereiding.” Voorbereiding gaat aan de beproeving vooraf.

The “latter rain will fall upon” the one hundred and forty-four thousand just “as the early rain fell upon the disciples on the Day of Pentecost.” The period represented as the Pentecostal season began with a sprinkling when Christ returned from His ascension.

De „late regen zal vallen op” de honderd vierenveertigduizend, juist „zoals de vroege regen viel op de discipelen op de Pinksterdag.” De periode die wordt voorgesteld als het pinksterseizoen begon met een besprenkeling toen Christus terugkeerde van Zijn hemelvaart.

> And when he had said this, he breathed on them, and saith unto them, Receive ye the Holy Ghost. John 20:22.

> En nadat Hij dit gezegd had, blies Hij op hen en zeide tot hen: Ontvangt de Heilige Geest. Johannes 20:22.

His breath conveys the Holy Spirit and breath is what produces the sound of words. Jesus is the Word and His breath conveys the Holy Spirit through the impartation of His word. The breath is what brought the body of Adam to life, and the breath is what brings Ezekiel’s army of resurrected dead dry bones to life.

Zijn adem draagt de Heilige Geest over, en het is de adem die het geluid van woorden voortbrengt. Jezus is het Woord, en Zijn adem draagt de Heilige Geest over door de mededeling van Zijn woord. De adem was het die het lichaam van Adam tot leven bracht, en de adem is het die het leger van herrezen dode dorre beenderen van Ezechiël tot leven brengt.

> “The act of Christ in breathing upon his disciples the Holy Ghost, and in imparting his peace to them, was as a few drops before the plentiful shower to be given on the day of Pentecost.” Spirit of Prophecy, volume 3, 243.

> „De daad van Christus, waarin Hij op zijn discipelen blies de Heilige Geest, en hun zijn vrede meedeelde, was als enkele druppels vóór de overvloedige regenbui die op de Pinksterdag gegeven zou worden.” Spirit of Prophecy, deel 3, 243.

At the beginning of the Pentecostal season Christ’s “breath” imparted the Holy Spirit to the disciples, but some doubted.

Aan het begin van de pinkstertijd deelde Christus’ „adem” de Heilige Geest aan de discipelen mee, maar sommigen twijfelden.

> But Thomas, one of the twelve, called Didymus, was not with them when Jesus came. The other disciples therefore said unto him, We have seen the Lord. But he said unto them, Except I shall see in his hands the print of the nails, and put my finger into the print of the nails, and thrust my hand into his side, I will not believe. John 2:24, 25.

> Maar Thomas, een van de twaalf, Didymus genaamd, was niet bij hen toen Jezus kwam. De andere discipelen dan zeiden tot hem: Wij hebben de Heere gezien. Maar hij zei tot hen: Indien ik in Zijn handen niet het litteken van de nagelen zie, en mijn vinger steek in het litteken van de nagelen, en mijn hand steek in Zijn zijde, zal ik geenszins geloven. Johannes 2:24, 25.

The Pentecostal period began a period of “testing,” starting with the breath of Christ and Thomas’ controversy of doubt. Thomas’ controversy at the beginning typifies the controversy of the Jews at the ending of the Pentecostal season. Christ imparted His word and the Holy Spirit to the disciples at the beginning, and the disciples imparted the word and the Holy Spirit to the world at the end of the Pentecostal season.

De pinksterperiode luidde een tijd van „beproeving” in, beginnend met de adem van Christus en Thomas’ controverse van twijfel. Thomas’ controverse aan het begin is een type van de controverse van de Joden aan het einde van het pinksterseizoen. Christus deelde aan het begin Zijn woord en de Heilige Geest mee aan de discipelen, en de discipelen deelden aan het einde van het pinksterseizoen het woord en de Heilige Geest mee aan de wereld.

The work that Christ accomplished when He breathed upon the disciples was a second witness to the same work He had just accomplished with the disciples on the road to Emmaus.

Het werk dat Christus volbracht toen Hij op de discipelen blies, was een tweede getuigenis van hetzelfde werk dat Hij zojuist had volbracht met de discipelen op de weg naar Emmaüs.

> And it came to pass, that, while they communed together and reasoned, Jesus himself drew near, and went with them. But their eyes were holden that they should not know him. …

> En het geschiedde, terwijl zij samen spraken en overlegden, dat Jezus Zelf naderbij kwam en met hen meeging. Maar hun ogen werden gehouden, zodat zij Hem niet herkenden. …

> Then he said unto them, O fools, and slow of heart to believe all that the prophets have spoken: Ought not Christ to have suffered these things, and to enter into his glory? And beginning at Moses and all the prophets, he expounded unto them in all the scriptures the things concerning himself. And they drew nigh unto the village, whither they went: and he made as though he would have gone further. But they constrained him, saying, Abide with us: for it is toward evening, and the day is far spent. And he went in to tarry with them. And it came to pass, as he sat at meat with them, he took bread, and blessed it, and brake, and gave to them. And their eyes were opened, and they knew him; and he vanished out of their sight. And they said one to another, Did not our heart burn within us, while he talked with us by the way, and while he opened to us the scriptures? Luke 24:15, 16, 25–32.

> Toen zei Hij tot hen: O onverstandigen en tragen van hart om te geloven al wat de profeten gesproken hebben! Moest de Christus dit niet lijden en zo in Zijn heerlijkheid ingaan? En begonnen hebbende bij Mozes en al de profeten, legde Hij hun in al de Schriften uit hetgeen op Hem betrekking had. En zij naderden het dorp waarheen zij op weg waren; en Hij deed alsof Hij verder zou gaan. Maar zij drongen bij Hem aan en zeiden: Blijf bij ons, want het is tegen de avond, en de dag is reeds ver gevorderd. En Hij ging binnen om bij hen te blijven. En het geschiedde, toen Hij met hen aanlag, dat Hij brood nam, het zegende, het brak en het hun gaf. Toen werden hun ogen geopend, en zij herkenden Hem; en Hij verdween uit hun gezicht. En zij zeiden tot elkander: Was ons hart niet brandende in ons, toen Hij onderweg tot ons sprak en toen Hij voor ons de Schriften opende? Lukas 24:15, 16, 25–32.

Just as Jesus “sat with meat” in Emmaus, He thereafter ate with the disciples. In both instances eating is represented. Together they identify that the beginning of the Pentecostal period is marked by the breath of the Holy Spirit and also by eating. The opening events produces a controversy between a class who believes and a class who doubts. The eating, the impartation of the Holy Spirit and the opening of the Scriptures include that Christ began His instruction with “Moses and all the prophets.” Christ’s teaching was conveyed by taking the prophetic line of Moses and aligning it with the lines of all the prophets, here a little and there a little.

Evenals Jezus in Emmaüs „aanzat om te eten”, at Hij daarna met de discipelen. In beide gevallen wordt het eten voorgesteld. Samen duiden zij aan dat het begin van de pinksterperiode wordt gemarkeerd door de adem van de Heilige Geest en tevens door het eten. De openingsgebeurtenissen doen een controverse ontstaan tussen een klasse die gelooft en een klasse die twijfelt. Het eten, de mededeling van de Heilige Geest en de opening van de Schriften houden in dat Christus Zijn onderricht begon met „Mozes en al de profeten”. Christus’ onderricht werd overgebracht door de profetische lijn van Mozes te nemen en die in overeenstemming te brengen met de lijnen van al de profeten, hier een weinig en daar een weinig.

On 9/11 the breath of the four winds of Ezekiel blew upon the dead dry bones of chapter thirty-seven. At that time, as typified by the angel who descended on August 11, 1840 and empowered the first angel’s message, the angel of Revelation eighteen descended with a message that must be eaten, as did the disciples eat at the beginning of the Pentecostal period. The unwillingness of Thomas to believe identifies that when the message is introduced a shaking is marked.

Op 11 september blies de adem van de vier winden van Ezechiël over de dode, dorre beenderen van hoofdstuk zevenendertig. In die tijd daalde, zoals voorgesteld door de engel die op 11 augustus 1840 neerdaalde en de boodschap van de eerste engel bekrachtigde, de engel van Openbaring achttien neer met een boodschap die gegeten moet worden, zoals ook de discipelen aten aan het begin van de pinksterperiode. De onwil van Thomas om te geloven duidt aan dat, wanneer de boodschap wordt geïntroduceerd, een schudding wordt gemarkeerd.

Speaking of the fall of the Twin Towers on 9/11 we are told that the Lord arose to “shake terribly the nations.” It is important to remember that a “shaking” among God’s people is accomplished by those who are fighting against a message of truth. There are “shakings” that are external, but internal shakings within the church occur in the environment of a message being presented.

Sprekend over de val van de Twin Towers op 11 september wordt ons gezegd dat de Heer opstond om „de volken vreselijk te doen beven”. Het is belangrijk te bedenken dat een „schudding” onder Gods volk teweeggebracht wordt door hen die strijden tegen een boodschap van waarheid. Er zijn „schuddingen” die van buitenaf komen, maar innerlijke schuddingen binnen de kerk doen zich voor in de context waarin een boodschap wordt gebracht.

> “I asked the meaning of the shaking I had seen and was shown that it would be caused by the straight testimony called forth by the counsel of the True Witness to the Laodiceans. This will have its effect upon the heart of the receiver, and will lead him to exalt the standard and pour forth the straight truth. Some will not bear this straight testimony. They will rise up against it, and this is what will cause a shaking among God’s people.

> „Ik vroeg naar de betekenis van de schudding die ik had gezien, en mij werd getoond dat deze veroorzaakt zou worden door het duidelijke getuigenis dat wordt opgeroepen door de raad van de Ware Getuige aan de Laodiceeërs. Dit zal zijn uitwerking hebben op het hart van degene die het ontvangt, en het zal hem ertoe brengen de banier te verheffen en de duidelijke waarheid te verkondigen. Sommigen zullen dit duidelijke getuigenis niet verdragen. Zij zullen zich daartegen verheffen, en dit is wat een schudding onder Gods volk zal veroorzaken.

> “I saw that the testimony of the True Witness has not been half heeded. The solemn testimony upon which the destiny of the church hangs has been lightly esteemed, if not entirely disregarded. This testimony must work deep repentance; all who truly receive it will obey it and be purified.” Early Writings, 271.

> „Ik zag dat er niet eens voor de helft acht is geslagen op het getuigenis van de Getrouwe Getuige. Het plechtige getuigenis waaraan het lot van de gemeente hangt, is gering geacht, zo niet geheel terzijdegesteld. Dit getuigenis moet een diepe bekering bewerken; allen die het waarlijk aannemen, zullen eraan gehoorzamen en gereinigd worden.” Early Writings, 271.

The internal “shaking” is caused by those who resist the presentation of the Laodicean message. Sister White identifies Jones and Waggoner’s message of 1888 as the Laodicean message.

De innerlijke „schudding” wordt veroorzaakt door hen die zich verzetten tegen de verkondiging van de boodschap aan Laodicea. Zuster White duidt de boodschap van Jones en Waggoner van 1888 aan als de boodschap aan Laodicea.

> “The message given us by A. T. Jones, and E. J. Waggoner is the message of God to the Laodicean church, and woe be unto anyone who professes to believe the truth and yet does not reflect to others the God-given rays.” The 1888 Materials, 1053.

> „De boodschap die ons is gegeven door A. T. Jones en E. J. Waggoner, is de boodschap van God aan de Laodiceaanse gemeente, en wee degene die belijdt de waarheid te geloven en toch aan anderen de door God gegeven stralen niet weerkaatst.” The 1888 Materials, 1053.

The resistance to the Laodicean message produces a shaking and Sister White aligns the message of 1888 with the descent of the angel of Revelation eighteen.

Het verzet tegen de Laodiceaanse boodschap brengt een schudding teweeg, en zuster White vereenzelvigt de boodschap van 1888 met de nederdaling van de engel van Openbaring achttien.

> “An unwillingness to yield up preconceived opinions, and to accept this truth, lay at the foundation of a large share of the opposition manifested at Minneapolis against the Lord’s message through Brethren Waggoner and Jones. By exciting that opposition Satan succeeded in shutting away from our people, in a great measure, the special power of the Holy Spirit that God longed to impart to them. The enemy prevented them from obtaining that efficiency which might have been theirs in carrying the truth to the world, as the apostles proclaimed it after the day of Pentecost. The light that is to lighten the whole earth with its glory was resisted, and by the action of our own brethren has been in a great degree kept away from the world.” Selected Messages, book 1, 235.

> “Een onwil om vooropgezette meningen prijs te geven en deze waarheid aan te nemen, lag ten grondslag aan een groot deel van de tegenstand die te Minneapolis tegen de boodschap des Heeren door de broeders Waggoner en Jones aan de dag werd gelegd. Door die tegenstand op te wekken slaagde Satan erin om aan ons volk, in grote mate, de bijzondere kracht van de Heilige Geest te onthouden, die God hun zo graag had willen schenken. De vijand verhinderde hun die doeltreffendheid te verkrijgen, welke de hunne had kunnen zijn bij het brengen van de waarheid aan de wereld, zoals de apostelen die verkondigden na de dag van Pinksteren. Het licht dat de gehele aarde met zijn heerlijkheid moet verlichten, werd weerstaan en is door het handelen van onze eigen broeders in grote mate van de wereld weggehouden.” Selected Messages, boek 1, 235.

The doubt of Thomas at the beginning of the Pentecostal season, typifying the rebellion against the message that arrived on the day of Pentecost, typified the shaking that occurred when the leadership of Seventh-day Adventism stood up and resisted the message to the Laodicean church as presented by Jones and Waggoner in 1888. In 1888 the mighty angel of Revelation eighteen descended to lighten the earth with His glory, but due in large part to unwillingness of those leaders to set aside preconceived opinions the rebellion of Korah, Dathan and Abiram was repeated. Thomas, the Jews at Pentecost, Korah’s rebellion in the time of Moses, the rebellion of 1888 all typify 9/11 when, according to Joel—a trumpet was to be blown. That trumpet, according to Isaiah was blown to identify the sins of God’s people, thus typifying 1888 and the message to Laodicea. Jeremiah’s watchman, who blows the trumpet to return to the “old paths” aligns with Isaiah lifting up his voice as a trumpet. Jeremiah’s watchmen are Habakkuk’s watchmen who asks the question about what will be his position in the argument or debate of his history?

De twijfel van Thomas aan het begin van het pinksterseizoen, die de opstand tegen de boodschap uitbeeldde die op de Pinksterdag aankwam, beeldde de schudding uit die plaatsvond toen de leiding van het Zevendedagsadventisme opstond en weerstand bood aan de boodschap aan de gemeente van Laodicea zoals die in 1888 door Jones en Waggoner werd gebracht. In 1888 daalde de machtige engel van Openbaring achttien neer om de aarde met Zijn heerlijkheid te verlichten, maar grotendeels vanwege de onwil van die leiders om vooropgezette opvattingen terzijde te stellen, werd de opstand van Korach, Dathan en Abiram herhaald. Thomas, de Joden op Pinksteren, de opstand van Korach in de tijd van Mozes, de opstand van 1888 — zij beelden alle 11 september uit, wanneer volgens Joël een bazuin moest worden geblazen. Die bazuin werd, volgens Jesaja, geblazen om de zonden van Gods volk aan te wijzen, en beeldde aldus 1888 en de boodschap aan Laodicea uit. De wachter van Jeremia, die de bazuin blaast om terug te keren tot de „oude paden”, stemt overeen met Jesaja die zijn stem verheft als een bazuin. Jeremia’s wachters zijn Habakuks wachters, die de vraag stellen wat hun positie zal zijn in de redetwist of het debat van hun geschiedenis?

> I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what he will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. Habakkuk 2:1.

> Ik wil op mijn wachtpost gaan staan en mij op de toren opstellen, en uitzien naar wat Hij tot mij spreken zal, en wat ik antwoorden zal wanneer ik bestraft word. Habakkuk 2:1.

The word “reproved” means “rebuked or argued with” and it infers a question, for the next verse provides an answer.

Het woord „bestrafte” betekent „berispte of twistte met” en impliceert een vraag, want het volgende vers geeft een antwoord.

> And the Lord answered me, and said, Write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. Habakkuk 2:2.

> En de HEERE antwoordde mij en zei: Schrijf het gezicht op en stel het duidelijk op tafelen, opdat hij die het leest, zich haastend voortga. Habakuk 2:2.

The “debate” or shaking that began in fulfillment of Millerite history was the message of William Miller and his rules of prophetic interpretations versus the theologians of Protestantism. The debate in Millerite history began with the confirmation of the Millerite message on August 11, 1840 when no “less a personage than Jesus Christ” descended with a little book that John was to take and eat. The argument of the watchmen of Habakkuk, the doubts of Thomas, the rebellion of 1888, the rebellion of Korah, the argument of drunkenness at Pentecost all witness to a debate which began at 9/11. The controversy which is debated is over the message of the latter rain, which began to sprinkle on 9/11.

Het „debat” of de schudding die begon in vervulling van de Milleritische geschiedenis, was de boodschap van William Miller en zijn regels voor profetische uitleg tegenover de theologen van het protestantisme. Het debat in de Milleritische geschiedenis begon met de bevestiging van de Milleritische boodschap op 11 augustus 1840, toen niemand minder dan Jezus Christus neerdaalde met een boekje dat Johannes moest nemen en opeten. Het twistgeding van de wachters van Habakuk, de twijfels van Thomas, de opstand van 1888, de opstand van Korach, het verwijt van dronkenschap met Pinksteren, getuigen alle van een debat dat begon op 9/11. De controverse waarover wordt gedebatteerd, betreft de boodschap van de late regen, die op 9/11 begon te sprenkelen.

The answer in Habakkuk that led the Millerites to produce the 1843 chart connects with the development of two classes of worshippers represented Korah and associates versus Moses, by Thomas and the other disciples; the Jews argument of drunkenness at Pentecost, the leadership of Adventism in 1888; the Protestants versus the Millerites in 1844 and the foolish and wise virgins of October 22, 1844.

Het antwoord in Habakuk dat de Millerieten ertoe bracht de kaart van 1843 te vervaardigen, houdt verband met de ontwikkeling van twee klassen aanbidders, vertegenwoordigd door Korach en zijn metgezellen tegenover Mozes; door Thomas en de andere discipelen; door het verwijt van dronkenschap van de Joden op Pinksteren; door de leiding van het Adventisme in 1888; door de protestanten tegenover de Millerieten in 1844; en door de dwaze en wijze maagden van 22 oktober 1844.

On 9/11 Christ breathed upon His disciples the Holy Spirit as a few drops before the full outpouring at the Sunday law. He then opened their understanding to the prophetic message beginning, “line upon line” with Moses by leading those disciples back to Jeremiah’s old paths where they were anointed to blow a warning trumpet. Christ breath at 9/11 came from Ezekiel’s and John’s four winds and it was the Laodicean message, which is the “straight testimony” which causes a shaking as it is resisted. 1888 typifies the rebellion of Korah, Dathan and Abiram, for it was not only the message which was being rejected, but also the chosen watchmen that were giving the trumpet a certain sound.

Op 9/11 blies Christus op Zijn discipelen de Heilige Geest als enkele druppels vóór de volledige uitstorting bij de zondagswet. Vervolgens opende Hij hun verstand voor de profetische boodschap, beginnend, “regel op regel”, bij Mozes, door die discipelen terug te leiden naar Jeremia’s oude paden, waar zij werden gezalfd om een waarschuwende bazuin te blazen. Christus’ adem op 9/11 kwam voort uit de vier winden van Ezechiël en Johannes, en het was de boodschap van Laodicea, die het “rechte getuigenis” is dat een schudding veroorzaakt wanneer het wordt weerstaan. 1888 is een voorafbeelding van de opstand van Korach, Dathan en Abiram, want het was niet alleen de boodschap die werd verworpen, maar ook de uitverkoren wachters die de bazuin een duidelijk geluid lieten horen.

Sister White penned that the, “shaking I had seen” “would be caused by the straight testimony called forth by the counsel of the True Witness to the Laodiceans.” The 1888 message was that straight testimony, and both 1888 and 9/11 mark the descent of the angel of Revelation eighteen.

Zuster White schreef dat de „schudding die ik had gezien” „veroorzaakt zou worden door het klare getuigenis, opgeroepen door de raad van de Waarachtige Getuige aan de Laodicenzen.” De boodschap van 1888 was dat klare getuigenis, en zowel 1888 als 9/11 markeren de nederdaling van de engel van Openbaring achttien.

> “A straight testimony must be borne to our churches and institutions, to arouse the sleeping ones.’

> „Een rechtuit getuigenis moet aan onze gemeenten en instellingen worden gegeven, om de slapenden op te wekken.”

> “When the word of the Lord is believed and obeyed, steady advancement will be made. Let us now see our great need. The Lord cannot use us until he breathes life into the dry bones. I heard the words spoken: ‘Without the deep moving of the Spirit of God upon the heart, without its life-giving influence, truth becomes a dead letter.’” Review and Herald, November 18, 1902.

> „Wanneer het woord des Heren wordt geloofd en gehoorzaamd, zal gestadige vooruitgang worden gemaakt. Laat ons nu onze grote nood inzien. De Heer kan ons niet gebruiken totdat Hij leven blaast in de dorre beenderen. Ik hoorde de woorden uitspreken: ‘Zonder de diepe werking van de Geest van God op het hart, zonder Zijn levendmakende invloed, wordt de waarheid een dode letter.’” Review and Herald, 18 november 1902.

At 9/11 the Laodicean message reached its perfect fulfillment as the last call to God’s former covenant people began to be sounded. It is then that Sister White notes, “A straight testimony must be borne to our churches and institutions, to arouse the sleeping ones.” The Laodicean message began when the angel of Revelation eighteen descended at 9/11, which means that at 9/11 the message to Laodicean Seventh-day Adventists was and is to “awake.” Joel commanded the drunkards to awake in verse five of chapter one. 9/11 marks the arrival of the final testing period for Adventism and it represents Joel’s command to awake. The beginning of the Pentecostal season starts with an awakening of God’s people at 9/11 and ends with the fulfillment of the parable of the ten virgins just before the Sunday law.

Op 11 september bereikte de boodschap aan Laodicea haar volmaakte vervulling, toen de laatste oproep aan Gods voormalige verbondsvolk begon te weerklinken. Dan merkt Zuster White op: „Een rechtuit getuigenis moet aan onze gemeenten en instellingen worden gegeven om de slapenden te doen ontwaken.” De boodschap aan Laodicea begon toen de engel van Openbaring achttien op 11 september neerdaalde, wat betekent dat op 11 september de boodschap aan de Laodicese Zevende-dags Adventisten was en is: „ontwaak.” Joël gebood de dronkaards in vers vijf van hoofdstuk één te ontwaken. 11 september markeert de komst van de laatste beproevingsperiode voor het adventisme en vertegenwoordigt Joëls gebod om te ontwaken. Het begin van het pinksterseizoen vangt aan met een ontwaken van Gods volk op 11 september en eindigt met de vervulling van de gelijkenis van de tien maagden, vlak vóór de zondagswet.

The awakening at 9/11 is a call to the final generation of a covenant people who are in apostasy. The awakening just before the Sunday law closes the door on the former covenant people. The beginning and the ending are the same and in July of 2023 the two witnesses of Revelation eleven were awakened to the rebellion of the prediction of July 18, 2020. The middle awakening is represented by rebellion, which identifies 9/11 as the first letter of the Hebrew alphabet, July 18, 2020 as the thirteenth letter and the Sunday law as the twenty-second and last letter of the Hebrew alphabet. The twenty-second letter represents the combination of divinity with humanity that is finalized in the last of those three awakenings.

Het ontwaken op 11 september is een roep tot de laatste generatie van een verbondsvolk dat in afvalligheid verkeert. Het ontwaken vlak vóór de zondagswet sluit de deur voor het vroegere verbondsvolk. Het begin en het einde zijn hetzelfde, en in juli 2023 werden de twee getuigen van Openbaring elf gewekt tot het besef van de opstand tegen de voorspelling van 18 juli 2020. Het middelste ontwaken wordt voorgesteld door opstand, hetgeen 11 september aanduidt als de eerste letter van het Hebreeuwse alfabet, 18 juli 2020 als de dertiende letter, en de zondagswet als de tweeëntwintigste en laatste letter van het Hebreeuwse alfabet. De tweeëntwintigste letter vertegenwoordigt de vereniging van goddelijkheid met menselijkheid, die in het laatste van die drie ontwakingen wordt voltooid.

The Lord “breathes life into the dry bones” at 9/11, just as He breathed the Holy Spirit on the disciples at the beginning of the Pentecostal period. The disciples after His ascension represent those who received the Holy Spirit, and who thereafter had their understanding of the prophetic Word opened up through the methodology of “line upon line.” The reception of the Holy Spirit occurred while eating a meal, for to spiritually eat requires that you eat the flesh and drink the blood of Jesus, who is the Word.

De Heer „blaast leven in de dorre beenderen” op 11/9, juist zoals Hij de Heilige Geest op de discipelen blies aan het begin van de Pinksterperiode. De discipelen na Zijn hemelvaart vertegenwoordigen hen die de Heilige Geest ontvingen, en wier begrip van het profetische Woord daarna werd geopend door de methodologie van „regel op regel”. De ontvangst van de Heilige Geest vond plaats tijdens het nuttigen van een maaltijd, want om geestelijk te eten moet u het vlees eten en het bloed drinken van Jezus, Die het Woord is.

The rebels who joined with Korah, Dathan and Abiram represent (as do the leadership of Adventism in 1888) the class who cause the shaking by opposing the trumpet message identifying the sins of God’s people, and while also calling for a return to the old paths, the foundational truths represented by the “seven times” of Leviticus twenty-six. The trumpet is calling for both revival and reformation. The first of Miller’s prophetic jewels, and also the first to be rejected by Adventism represents the beginning and ending of the Millerite movement. The beginning and ending of the message of the first angel as proclaimed by the Millerites is marked by Moses’ “seven times.” In the beginning it was accepted, at the end it was rejected. Due to that rejection Ezekiel presents Adventism as a valley of dead dry bones. The period from 1863 unto the Sunday law in the United States is the valley of vision, according to Isaiah twenty-two, but it is a valley of dead dry bones according to Ezekiel. Both of those prophetic valleys align with Joel’s valley of Jehoshaphat, which Joel also identifies as the valley of decision.

De opstandelingen die zich bij Korach, Dathan en Abiram voegden, vertegenwoordigen (evenals de leiding van het adventisme in 1888) de klasse die de schudding veroorzaakt door zich te verzetten tegen de bazuinboodschap die de zonden van Gods volk aanwijst, en terwijl zij tevens oproepen tot een terugkeer naar de oude paden, de fundamentele waarheden die worden voorgesteld door de „zeven tijden” van Leviticus zesentwintig. De bazuin roept op tot zowel opwekking als hervorming. De eerste van Millers profetische juwelen, en tevens de eerste die door het adventisme werd verworpen, vertegenwoordigt het begin en het einde van de Milleritische beweging. Het begin en het einde van de boodschap van de eerste engel, zoals verkondigd door de Millerieten, worden gemarkeerd door de „zeven tijden” van Mozes. In het begin werd zij aanvaard, aan het einde werd zij verworpen. Vanwege die verwerping stelt Ezechiël het adventisme voor als een dal vol dode, dorre beenderen. De periode van 1863 tot aan de zondagswet in de Verenigde Staten is het gezichtsdal, volgens Jesaja tweeëntwintig, maar zij is een dal vol dode, dorre beenderen volgens Ezechiël. Beide van die profetische dalen stemmen overeen met Joëls dal van Josafat, dat Joël ook aanduidt als het dal van beslissing.

With these concepts in place the question may be asked how is it that at 9/11 the book of Joel became the message Peter identified at Pentecost? We’ll try to clarify these concepts in the following articles.

Met deze begrippen op hun plaats kan de vraag worden gesteld hoe het komt dat op 9/11 het boek Joël de boodschap werd die Petrus op Pinksteren aanwees. In de volgende artikelen zullen wij trachten deze begrippen te verduidelijken.

> “(Written November 5, 1892, from Adelaide, South Australia, to ‘Dear Nephew and Niece, Frank and Hattie [Belden].’)

> “(Geschreven op 5 november 1892, vanuit Adelaide, Zuid-Australië, aan ‘Beste neef en nicht, Frank en Hattie [Belden].’)”

> “When you are enlightened by the Holy Spirit, you will see all that wickedness at Minneapolis as it is, as God looks upon it. If I never see you again in this world, be assured that I forgive you the sorrow and distress and burden of soul you have brought upon me without any cause. But for your soul’s sake, for the sake of Him who died for you, I want you to see and confess your errors. You did unite with those who resisted the Spirit of God. You had all the evidence that you needed that the Lord was working through Brethren Jones and Waggoner; but you did not receive the light; and after the feelings indulged, the words spoken against the truth, you did not feel ready to confess that you had done wrong, that these men had a message from God, and you had made light of both message and messengers.

> „Wanneer u door de Heilige Geest verlicht wordt, zult u al die goddeloosheid te Minneapolis zien zoals zij is, zoals God haar beziet. Indien ik u in deze wereld nooit meer zie, wees er dan van verzekerd dat ik u het verdriet, de benauwdheid en de zielenlast vergeef die u zonder enige oorzaak over mij hebt gebracht. Maar om uw zielswil, ter wille van Hem die voor u gestorven is, wil ik dat u uw dwalingen inziet en belijdt. U hebt zich inderdaad verenigd met hen die weerstand boden aan de Geest van God. U bezat al het bewijs dat u nodig had dat de Heere werkte door de broeders Jones en Waggoner; maar u hebt het licht niet aangenomen; en na de gevoelens die u hebt gekoesterd, de woorden die u tegen de waarheid hebt gesproken, voelde u zich niet bereid te belijden dat u verkeerd had gehandeld, dat deze mannen een boodschap van God hadden, en dat u zowel de boodschap als de boodschappers gering had geacht.

> “Never before have I seen among our people such firm self-complacency and unwillingness to accept and acknowledge light as was manifested at Minneapolis. I have been shown that not one of the company who cherished the spirit manifested at that meeting would again have clear light to discern the preciousness of the truth sent them from heaven until they humbled their pride and confessed that they were not actuated by the Spirit of God, but that their minds and hearts were filled with prejudice. The Lord desired to come near to them, to bless them and heal them of their backslidings, but they would not hearken. They were actuated by the same spirit that inspired Korah, Dathan, and Abiram. Those men of Israel were determined to resist all evidence that would prove them to be wrong, and they went on and on in their course of disaffection until many were drawn away to unite with them.

> “Nooit tevoren heb ik onder ons volk zulk een vaste zelfgenoegzaamheid en onwilligheid om licht te aanvaarden en te erkennen gezien als die te Minneapolis geopenbaard werd. Mij is getoond dat niet één van het gezelschap dat de geest koesterde welke op die bijeenkomst aan de dag werd gelegd, opnieuw helder licht zou hebben om de kostbaarheid van de waarheid, hun uit de hemel gezonden, te onderscheiden, totdat zij hun hoogmoed verootmoedigden en beleden dat zij niet door de Geest van God werden bezield, maar dat hun verstand en hart met vooroordeel vervuld waren. De Heere verlangde tot hen te naderen, hen te zegenen en hen van hun afkeringen te genezen, maar zij wilden niet horen. Zij werden bezield door dezelfde geest die Korach, Dathan en Abiram inspireerde. Die mannen van Israël waren vastbesloten zich te verzetten tegen elk bewijs dat zou aantonen dat zij ongelijk hadden, en zij gingen voort en voort op hun weg van vervreemding, totdat velen werden meegetrokken om zich met hen te verenigen.

> “Who were these? Not the weak, not the ignorant, not the unenlightened. In that rebellion there were two hundred and fifty princes famous in the congregation, men of renown. What was their testimony? ‘all the congregation are holy, every one of them, and the Lord is among them: wherefore then lift ye up yourselves above the congregation of the Lord?’ [Numbers 16:3]. When Korah and his companions perished under the judgment of God, the people whom they had deceived saw not the hand of the Lord in this miracle. The whole congregation the next morning charged Moses and Aaron, ‘Ye have killed the people of the Lord’ [verse 41], and the plague was upon the congregation, and more than fourteen thousand perished.

> “Wie waren dezen? Niet de zwakken, niet de onwetenden, niet de onverlichten. In die opstand waren tweehonderdvijftig vorsten, vermaard in de gemeente, mannen van naam. Wat was hun getuigenis? ‘de ganse vergadering, zij allen, zijn heilig, en de HEERE is in hun midden; waarom verheft gij u dan boven de gemeente des HEEREN?’ [Numeri 16:3]. Toen Korach en zijn metgezellen omkwamen onder het oordeel van God, zag het volk dat zij hadden misleid de hand des HEEREN in dit wonder niet. De ganse vergadering beschuldigde de volgende morgen Mozes en Aäron: ‘Gij hebt het volk des HEEREN gedood’ [vers 41], en de plaag kwam over de vergadering, en meer dan veertienduizend kwamen om.

> “When I purposed to leave Minneapolis, the angel of the Lord stood by me and said: ‘Not so; God has a work for you to do in this place. The people are acting over the rebellion of Korah, Dathan, and Abiram. I have placed you in your proper position, which those who are not in the light will not acknowledge; they will not heed your testimony; but I will be with you; My grace and power shall sustain you. It is not you they are despising, but the messengers and the message I send to My people. They have shown contempt for the word of the Lord. Satan has blinded their eyes and perverted their judgment; and unless every soul shall repent of this their sin, this unsanctified independence that is doing insult to the Spirit of God, they will walk in darkness. I will remove the candlestick out of his place except they repent and be converted, that I should heal them. They have obscured their spiritual eyesight. They would not that God would manifest His Spirit and His power; for they have a spirit of mockery and disgust at My word. Lightness, trifling, jesting, and joking are daily practiced. They have not set their hearts to seek Me. They walk in the sparks of their own kindling, and unless they repent they shall lie down in sorrow. Thus saith the Lord: Stand at your post of duty; for I am with thee, and will not leave thee nor forsake thee.’ These words from God I have not dared to disregard.

> ‘Toen ik voornemens was Minneapolis te verlaten, stond de engel des Heren bij mij en zei: “Niet alzo; God heeft in deze plaats een werk voor u te doen. Het volk handelt opnieuw de opstand van Korach, Dathan en Abiram na. Ik heb u in uw juiste positie geplaatst, wat degenen die niet in het licht zijn niet zullen erkennen; zij zullen geen gehoor geven aan uw getuigenis; maar Ik zal met u zijn; Mijn genade en kracht zullen u staande houden. Niet u verachten zij, maar de boodschappers en de boodschap die Ik tot Mijn volk zend. Zij hebben minachting getoond voor het woord des Heren. Satan heeft hun ogen verblind en hun oordeel verdraaid; en tenzij iedere ziel zich van deze haar zonde bekeert, van deze ongeheiligde onafhankelijkheid die de Geest van God beledigt, zullen zij in duisternis wandelen. Ik zal de kandelaar van zijn plaats wegnemen, tenzij zij zich bekeren en zich laten bekeren, opdat Ik hen geneze. Zij hebben hun geestelijk gezichtsvermogen verduisterd. Zij wilden niet dat God Zijn Geest en Zijn kracht zou openbaren; want zij hebben een geest van spotternij en afkeer jegens Mijn woord. Lichtzinnigheid, beuzelarij, scherts en gekscheren worden dagelijks bedreven. Zij hebben hun hart er niet op gezet Mij te zoeken. Zij wandelen in de vonken van hun eigen vuur, en tenzij zij zich bekeren, zullen zij neerliggen in droefheid. Zo zegt de Here: Sta op uw post van plicht; want Ik ben met u, en Ik zal u niet verlaten noch u begeven.” Deze woorden van God heb ik niet durven negeren.’

> “Light has been shining in Battle Creek in clear, bright rays; but who of those that acted a part in the meeting at Minneapolis have come to the light and received the rich treasures of truth which the Lord sent them from heaven? Who have kept step and step with the Leader, Jesus Christ? Who have made full confession of their mistaken zeal, their blindness, their jealousies and evil surmisings, their defiance of truth? Not one; and because of their long neglect to acknowledge the light, it has left them far behind; they have not been growing in grace and in the knowledge of Christ Jesus our Lord. They have failed to receive the needed grace which they might have had, and which would have made them strong men in religious experience.

> „Licht heeft in Battle Creek geschenen in heldere, stralende bundels; maar wie van hen die een rol speelden in de bijeenkomst te Minneapolis, zijn tot het licht gekomen en hebben de rijke schatten der waarheid ontvangen die de Heere hun uit de hemel zond? Wie zijn stap voor stap met de Leidsman, Jezus Christus, meegegaan? Wie hebben volledige belijdenis gedaan van hun misplaatste ijver, hun blindheid, hun naijver en boze vermoedens, hun verzet tegen de waarheid? Niet één; en wegens hun langdurige verzuim het licht te erkennen, is het hen ver voorbijgegaan; zij zijn niet gegroeid in de genade en in de kennis van Christus Jezus, onze Heere. Zij hebben nagelaten de benodigde genade te ontvangen die zij hadden kunnen bezitten, en die hen tot sterke mannen in de godsdienstige ervaring zou hebben gemaakt.

> “The position taken at Minneapolis was apparently an insurmountable barrier which in a great degree shut them in with doubters, questioners, with the rejecters of truth and the power of God. When another crisis comes, those who have so long resisted evidence piled upon evidence will again be tested upon the points where they failed so manifestly, and it will be hard for them to receive that which is from God and refuse that which is from the powers of darkness. Therefore their only safe course is to walk in humility, making straight paths for their feet, lest the lame be turned out of the way. It makes every difference whom we company with, whether it is with men who walk with God and who believe and trust Him, or with men who follow their own supposed wisdom, walking in the sparks of their own kindling.

> “Het standpunt dat te Minneapolis werd ingenomen, was blijkbaar een onoverkomelijke hindernis die hen in grote mate insloot met twijfelaars, met vragers, met verwerpers van de waarheid en van de kracht van God. Wanneer er opnieuw een crisis komt, zullen zij die zo lang weerstand hebben geboden aan bewijs op bewijs, wederom beproefd worden op de punten waarop zij zo kennelijk hebben gefaald, en het zal hun moeilijk vallen te aanvaarden wat van God is en af te wijzen wat van de machten der duisternis is. Daarom is hun enige veilige weg in ootmoed te wandelen en rechte paden voor hun voeten te maken, opdat de kreupele niet van de weg afgebracht worde. Het maakt alle verschil met wie wij omgaan, of het met mensen is die met God wandelen en in Hem geloven en op Hem vertrouwen, of met mensen die hun eigen vermeende wijsheid volgen en wandelen in de vonken van hun eigen ontsteking.”

> “The time and care and labor required to counteract the influence of those who have worked against the truth has been a terrible loss; for we might have been years ahead in spiritual knowledge; and many, many souls might have been added to the church if those who ought to have walked in the light had followed on to know the Lord, that they might know His going forth is prepared as the morning. But when so much labor has to be expended right in the church to counteract the influence of workers who have stood as a granite wall against the truth God sends to His people, the world is left in comparative darkness.

> „De tijd, de zorg en de arbeid die vereist zijn geweest om de invloed tegen te gaan van hen die tegen de waarheid hebben gewerkt, zijn een verschrikkelijk verlies geweest; want wij hadden jaren verder kunnen zijn in geestelijke kennis; en vele, vele zielen hadden aan de gemeente toegevoegd kunnen zijn, indien zij die in het licht hadden behoren te wandelen, waren voortgegaan de Heere te kennen, opdat zij zouden weten dat Zijn opgang vaststaat als de dageraad. Maar wanneer zóveel arbeid juist in de gemeente moet worden besteed om de invloed tegen te gaan van werkers die als een granieten muur hebben gestaan tegen de waarheid die God aan Zijn volk zendt, blijft de wereld in betrekkelijke duisternis.”

> “God meant that the watchmen should arise and with united voices send forth a decided message, giving the trumpet a certain sound, that the people might all spring to their post of duty and act their part in the great work. Then the strong, clear light of that other angel who comes down from heaven having great power, would have filled the earth with his glory. We are years behind; and those who stood in blindness and hindered the advancement of the very message that God meant should go forth from the Minneapolis meeting as a lamp that burneth, have need to humble their hearts before God and see and understand how the work has been hindered by their blindness of mind and hardness of heart.

> God bedoelde dat de wachters zouden opstaan en met verenigde stem een besliste boodschap zouden doen uitgaan, de bazuin een duidelijk geluid gevend, opdat het volk allen naar hun post van plicht zouden snellen en hun aandeel verrichten in het grote werk. Dan zou het sterke, heldere licht van die andere engel, die uit de hemel neerdaalt met grote macht, de aarde met zijn heerlijkheid hebben vervuld. Wij zijn jaren ten achter; en zij die in blindheid stonden en de voortgang hebben belemmerd van juist die boodschap waarvan God bedoelde dat zij van de bijeenkomst te Minneapolis zou uitgaan als een brandende lamp, hebben nodig hun harten voor God te vernederen en te zien en te begrijpen hoe het werk is gehinderd door hun blindheid van geest en hardheid van hart.

> “Hours have been spent in quibbling over little things; golden opportunities have been wasted while heavenly messengers have grieved, impatient at the delay. The Holy Spirit—there has been so little appreciation of its value or the necessity for every soul to receive it. Those who do receive the heavenly endowment will go forth clad with the armor of righteousness to do battle for God. They will respect the leadings of the Lord and will be filled with gratitude to Him for His mercy. But in many, many places, and on many, many occasions, it could truthfully be said as in Christ’s day of those who profess to be God’s people, that not many mighty works could be done, because of their unbelief. Many who have been bound in fetters of darkness have been respected because God has used them, and their unbelief has aroused doubt and prejudice against the message of truth which angels of heaven were seeking to communicate through human agencies—justification by faith, the righteousness of Christ.” The 1888 Materials, 1066–1070.

> “Uren zijn besteed aan het kibbelen over kleinigheden; gouden gelegenheden zijn verspild, terwijl hemelse boodschappers bedroefd waren, ongeduldig over het oponthoud. De Heilige Geest — er is zo weinig waardering geweest voor Zijn waarde of voor de noodzakelijkheid dat iedere ziel Hem ontvangt. Degenen die de hemelse gave wel ontvangen, zullen uitgaan, bekleed met de wapenrusting der gerechtigheid, om voor God de strijd aan te binden. Zij zullen acht slaan op de leidingen des Heren en vervuld zijn van dankbaarheid jegens Hem voor Zijn barmhartigheid. Maar op zeer, zeer veel plaatsen en bij zeer, zeer veel gelegenheden zou naar waarheid gezegd kunnen worden, zoals in de dagen van Christus van hen die beweerden Gods volk te zijn, dat er niet vele machtige werken gedaan konden worden vanwege hun ongeloof. Velen die in de boeien der duisternis gebonden zijn geweest, zijn geëerd omdat God hen heeft gebruikt, en hun ongeloof heeft twijfel en vooroordeel opgewekt tegen de boodschap der waarheid die de engelen des hemels door menselijke werktuigen trachtten over te brengen — rechtvaardiging door het geloof, de gerechtigheid van Christus.” The 1888 Materials, 1066–1070.

Back to Articles