Article

# The Book of Daniel - Number Twelve

Het Boek Daniël - Nummer Twaalf

Darkness

Duisternis

Author

Jeff Pippenger

Published

December 7, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

A word or a phrase that is doubled within the inspired word is a symbol of the second angel’s message.

Een woord of een uitdrukking die binnen het geïnspireerde Woord wordt verdubbeld, is een symbool van de boodschap van de tweede engel.

> And in the second year of the reign of Nebuchadnezzar Nebuchadnezzar dreamed dreams, wherewith his spirit was troubled, and his sleep brake from him. Then the king commanded to call the magicians, and the astrologers, and the sorcerers, and the Chaldeans, for to shew the king his dreams. So they came and stood before the king. And the king said unto them, I have dreamed a dream, and my spirit was troubled to know the dream. Daniel 2:1–3.

> En in het tweede jaar van de regering van Nebukadnezar droomde Nebukadnezar dromen, waardoor zijn geest verontrust werd, en zijn slaap van hem week. Toen gaf de koning bevel de magiërs, de astrologen, de tovenaars en de Chaldeeën te roepen, opdat zij de koning zijn dromen zouden bekendmaken. Zo kwamen zij en stonden voor de koning. En de koning zei tot hen: Ik heb een droom gedroomd, en mijn geest is verontrust om de droom te kennen. Daniël 2:1–3.

In the “darkness” of the night, Nebuchadnezzar dreamed of an image, but he could not recollect the dream. In a dream of the night, he dreamed of an image, but the dream of the image was as dark to his understanding as was the night when he had dreamed the dream.

In de „duisternis” van de nacht droomde Nebukadnezar van een beeld, maar hij kon zich de droom niet herinneren. In een droom van de nacht droomde hij van een beeld, maar de droom van het beeld was voor zijn begrip even duister als de nacht waarin hij de droom had gedroomd.

> Then spake the Chaldeans to the king in Syriack, O king, live forever: tell thy servants the dream, and we will shew the interpretation. The king answered and said to the Chaldeans, The thing is gone from me: if ye will not make known unto me the dream, with the interpretation thereof, ye shall be cut in pieces, and your houses shall be made a dunghill. But if ye shew the dream, and the interpretation thereof, ye shall receive of me gifts and rewards and great honour: therefore shew me the dream, and the interpretation thereof. Daniel 2:4–7.

> Toen spraken de Chaldeeën tot de koning in het Aramees: O koning, leef in eeuwigheid; zeg uw dienaren de droom, en wij zullen de uitlegging te kennen geven. De koning antwoordde en zei tot de Chaldeeën: De zaak is mij ontgaan; indien gij mij de droom niet bekendmaakt, met de uitlegging daarvan, zult gij in stukken gehouwen worden en uw huizen tot een mesthoop gemaakt. Maar indien gij de droom en de uitlegging daarvan te kennen geeft, zult gij van mij geschenken en beloningen en grote eer ontvangen; geef mij daarom de droom te kennen, en de uitlegging daarvan. Daniël 2:4–7.

The test of Nebuchadnezzar’s image dream was a test designed to identify who can provide a correct prophetic description of an image that is cloaked in darkness, along with the interpretation of the dream’s content. The second angel’s message that was joined by the Midnight Cry message in Millerite history, had been typified by Elijah at the contest at Mount Carmel. It too, was a test that would manifest, not only who was the true God, but also who was the true prophet. William Miller, who Sister White directly says was typified by Elijah, represented Elijah at Mount Carmel. Yet it was not William Miller that was being represented, as much as it was the rules of prophetic interpretation that he had been led to understand. At Mount Carmel, the prophets of the male god Baal and the prophets of the female god Ashtaroth were demonstrated to be false prophets. In the history of the Millerites, the Protestant churches were demonstrated to be false prophets as typified by Mount Carmel.

De beproeving van Nebukadnezars droom van het beeld was een toets die bedoeld was om aan te wijzen wie in staat is een juiste profetische beschrijving te geven van een beeld dat in duisternis gehuld is, samen met de uitleg van de inhoud van de droom. De boodschap van de tweede engel, die in de Milleritische geschiedenis werd verbonden met de boodschap van de Middernachtsroep, was voorafgeschaduwd door Elia bij de strijd op de berg Karmel. Ook dit was een beproeving die zou openbaren, niet alleen wie de ware God was, maar ook wie de ware profeet was. William Miller, van wie zuster White rechtstreeks zegt dat hij door Elia werd voorgesteld, vertegenwoordigde Elia op de berg Karmel. Toch was het niet zozeer William Miller die werd voorgesteld, als wel de regels van profetische uitleg die hij ertoe was geleid te begrijpen. Op de berg Karmel werd aangetoond dat de profeten van de mannelijke god Baäl en de profeten van de vrouwelijke god Astarte valse profeten waren. In de geschiedenis van de Millerieten werd aangetoond dat de protestantse kerken valse profeten waren, zoals voorafgeschaduwd door de berg Karmel.

When the Protestant churches manifested their rejection of the rules of prophetic interpretation of William Miller, they became the daughters of Rome. Prophetically, a daughter is an image of her mother. The test that the Protestants failed in Millerite history was the test that identified and produced an image (daughter) of the beast. It is there that the horn of true Protestantism was manifested in opposition to the horn of apostate Protestantism. Nebuchadnezzar was demanding an interpretation, and in doing so, he was providentially involved with producing a manifestation of both the false and the true prophets.

Toen de protestantse kerken hun verwerping van de regels van profetische uitlegging van William Miller openbaarden, werden zij de dochters van Rome. Profetisch gezien is een dochter een beeld van haar moeder. De beproeving waarin de protestanten in de Milleritische geschiedenis faalden, was de beproeving die een beeld (dochter) van het beest identificeerde en voortbracht. Dáár werd de hoorn van het ware protestantisme geopenbaard in tegenstelling tot de hoorn van het afvallige protestantisme. Nebukadnezar eiste een uitleg, en door dat te doen was hij, door de voorzienigheid geleid, betrokken bij het voortbrengen van een manifestatie van zowel de valse als de ware profeten.

> They answered again and said, Let the king tell his servants the dream, and we will shew the interpretation of it. The king answered and said, I know of certainty that ye would gain the time, because ye see the thing is gone from me. But if ye will not make known unto me the dream, there is but one decree for you: for ye have prepared lying and corrupt words to speak before me, till the time be changed: therefore tell me the dream, and I shall know that ye can shew me the interpretation thereof. Daniel 2:7–9.

> Zij antwoordden opnieuw en zeiden: Laat de koning zijn knechten de droom vertellen, dan zullen wij de uitlegging daarvan te kennen geven. De koning antwoordde en zei: Ik weet zeker dat gij tijd zoekt te winnen, omdat gij ziet dat de zaak mij ontgaan is. Maar indien gij mij de droom niet bekendmaakt, is er slechts één besluit voor u; want gij hebt leugenachtige en bedorven woorden gereedgemaakt om voor mij te spreken, totdat de tijd veranderd is; daarom, vertelt mij de droom, dan zal ik weten dat gij mij ook de uitlegging daarvan kunt te kennen geven. Daniël 2:7–9.

At the conclusion of the testing periods, the distinction which had been demonstrated at Mount Carmel, and on October 22, 1844, was also illustrated in Daniel chapter two. In the three prophetic representations of Mount Carmel, Millerite history and Nebuchadnezzar’s dream of the image, the emphasis is upon correct prophetic interpretation as represented by Elijah, Miller and Daniel. The interpretation of the dream is the message that is unsealed in the history where two classes of prophets are manifested.

Aan het einde van de perioden van beproeving werd het onderscheid dat op de berg Karmel en op 22 oktober 1844 was gedemonstreerd, ook geïllustreerd in Daniël hoofdstuk twee. In de drie profetische voorstellingen van de berg Karmel, de Milleritische geschiedenis en Nebukadnezars droom van het beeld, ligt de nadruk op de juiste profetische uitlegging, zoals vertegenwoordigd door Elia, Miller en Daniël. De uitlegging van de droom is de boodschap die wordt ontzegeld in de geschiedenis waarin twee klassen van profeten worden geopenbaard.

> The Chaldeans answered before the king, and said, There is not a man upon the earth that can shew the king’s matter: therefore there is no king, lord, nor ruler, that asked such things at any magician, or astrologer, or Chaldean. And it is a rare thing that the king requireth, and there is none other that can shew it before the king, except the gods, whose dwelling is not with flesh. For this cause the king was angry and very furious, and commanded to destroy all the wise men of Babylon. Daniel 2:10–12.

> De Chaldeeën antwoordden de koning en zeiden: Er is geen mens op aarde die de zaak van de koning kan bekendmaken; daarom is er geen koning, heer of heerser die zulke dingen van enige magiër, of astroloog, of Chaldeeër heeft gevraagd. En wat de koning verlangt, is een zeldzame zaak, en er is niemand anders die het voor de koning kan bekendmaken, behalve de goden, wier woning niet bij het vlees is. Daarom werd de koning toornig en zeer verbolgen, en hij beval al de wijzen van Babel om te brengen. Daniël 2:10–12.

At Mount Carmel, Elijah proposed the test, and the test he proposed was not only to manifest who was the true God, but also who was the true prophet. In Daniel chapter two it is the Chaldeans that identify the test which manifested the distinction between the true and the false. They explain that the interpretation which Nebuchadnezzar is seeking can only be identified by God, and not by men. They also complained that the relationship between Nebuchadnezzar and his religious wise men was an incorrect relationship when they state that “it is a rare thing that the king requireth.” They are wishing that the king, representing the State, would keep out of the religious realm over which they have been understood to be the authorities. They are not protesting against the principles of the combination of church and state, they are protesting that Nebuchadnezzar, representing the State, is demanding to be in control of the church. They would be comfortable with a church-state relationship, if the religious leaders ruled over the state. The image of the beast test is where we decide our eternal destiny–as Nebuchadnezzar’s image dream–is a life-or-death test.

Op de berg Karmel stelde Elia de proef voor, en de proef die hij voorstelde was niet alleen bedoeld om te openbaren wie de ware God was, maar ook wie de ware profeet was. In Daniël hoofdstuk twee zijn het de Chaldeeën die de proef aanwijzen die het onderscheid tussen het ware en het valse openbaarde. Zij leggen uit dat de uitleg die Nebukadnezar zoekt alleen door God kan worden vastgesteld, en niet door mensen. Zij klaagden er ook over dat de verhouding tussen Nebukadnezar en zijn religieuze wijzen een onjuiste verhouding was, wanneer zij zeggen dat „het een zeldzame zaak is die de koning verlangt”. Zij wensen dat de koning, die de Staat vertegenwoordigt, zich buiten het religieuze domein zou houden, waarover zij geacht worden de gezagdragers te zijn. Zij protesteren niet tegen de beginselen van de vereniging van kerk en staat; zij protesteren ertegen dat Nebukadnezar, die de Staat vertegenwoordigt, eist de kerk te beheersen. Zij zouden zich op hun gemak voelen bij een verhouding van kerk en staat, als de religieuze leiders over de staat heersten. De proef van het beeld van het beest is de plaats waar wij onze eeuwige bestemming bepalen — evenals Nebukadnezars droom van het beeld — een proef op leven en dood.

> And the decree went forth that the wise men should be slain; and they sought Daniel and his fellows to be slain. Then Daniel answered with counsel and wisdom to Arioch the captain of the king’s guard, which was gone forth to slay the wise men of Babylon: He answered and said to Arioch the king’s captain, Why is the decree so hasty from the king? Then Arioch made the thing known to Daniel. Daniel 2:13–15.

> En het bevel ging uit dat de wijzen gedood moesten worden; en men zocht Daniël en zijn metgezellen om hen te doden. Toen antwoordde Daniël met raad en wijsheid aan Arioch, de overste van de lijfwacht van de koning, die uitgegaan was om de wijzen van Babel te doden. Hij antwoordde en zei tot Arioch, de bevelhebber van de koning: Waarom is dit bevel zo overhaast van de koning uitgegaan? Toen maakte Arioch de zaak aan Daniël bekend. Daniël 2:13–15.

When Daniel is enlightened about the understanding of the life and death circumstances of the dream of the yet unknown image, he is representing the enlightenment of the one hundred and forty-four thousand to the fact that they are in the history of the second and visual test of the three-step testing process. But Daniel is not simply representing those who have chosen to eat the correct diet, and therefore passed the first test, but also represents the human representative that God had given special insight into biblical prophecy.

Wanneer Daniël verlicht wordt met betrekking tot het begrip van de omstandigheden van leven en dood in de droom van het nog onbekende beeld, vertegenwoordigt hij de verlichting van de honderd vierenveertigduizend ten aanzien van het feit dat zij zich bevinden in de geschiedenis van de tweede en zichtbare beproeving van het drietraps beproevingsproces. Maar Daniël vertegenwoordigt niet slechts hen die ervoor hebben gekozen het juiste voedsel te eten en daardoor de eerste beproeving hebben doorstaan, maar vertegenwoordigt ook de menselijke vertegenwoordiger aan wie God bijzonder inzicht in de bijbelse profetie had geschonken.

> As for these four children, God gave them knowledge and skill in all learning and wisdom: and Daniel had understanding in all visions and dreams. Daniel 1:17.

> Wat nu deze vier jongelingen betreft, God gaf hun kennis en bedrevenheid in alle geleerdheid en wijsheid; en Daniël had inzicht in alle gezichten en dromen. Daniël 1:17.

Though the four faithful Hebrews all passed the dietary test, Daniel was selected as the messenger of visions and dreams. Daniel is representing the prophetic messenger as represented by Elijah, John the Baptist, John the Revelator, William Miller and Future for America. The prophetic messenger is never separated from the prophetic test.

Hoewel de vier trouwe Hebreeën allen de voedselbeproeving doorstonden, werd Daniël uitgekozen als de boodschapper van visioenen en dromen. Daniël vertegenwoordigt de profetische boodschapper zoals voorgesteld door Elia, Johannes de Doper, Johannes de Openbaarder, William Miller en Future for America. De profetische boodschapper wordt nooit gescheiden van de profetische beproeving.

In the time of Christ, those who rejected the testimony of John, could not be benefitted by Jesus. In the Millerite history, those who rejected the first message (represented by William Miller), could not be benefitted by the second message. In both histories the faithful did not recognize where the testing process was leading to. The disciples refused to see the cross, though they were plainly told that it was to happen. The Millerites could not see the great disappointment. Daniel, when informed by Arioch of the life and death circumstances associated with Nebuchadnezzar’s image dream, did not know what the content of the dream was or where the image test was leading. All he knew was that it was a life and death situation. Daniel therefore needed time to understand the interpretation.

Ten tijde van Christus konden zij die het getuigenis van Johannes verwierpen, geen baat vinden bij Jezus. In de geschiedenis van de Millerieten konden zij die de eerste boodschap (vertegenwoordigd door William Miller) verwierpen, geen baat vinden bij de tweede boodschap. In beide geschiedenissen onderkenden de getrouwen niet waartoe het beproevingsproces leidde. De discipelen weigerden het kruis te zien, hoewel hun duidelijk was gezegd dat het zou gebeuren. De Millerieten konden de Grote Teleurstelling niet zien. Daniël wist, toen Arioch hem inlichtte over de omstandigheden van leven en dood die samenhingen met Nebukadnezars droom van het beeld, niet wat de inhoud van de droom was of waartoe de beproeving van het beeld leidde. Het enige wat hij wist, was dat het een zaak van leven en dood betrof. Daniël had daarom tijd nodig om de uitleg te begrijpen.

> Then Daniel went in, and desired of the king that he would give him time, and that he would shew the king the interpretation. Daniel 2:16.

> Toen ging Daniël naar binnen en verzocht de koning hem tijd te geven, opdat hij de koning de uitlegging zou bekendmaken. Daniël 2:16.

Daniel had manifested faith in the diet (methodology) he had decided to eat at the first test. Therefore he was given time, as were the disciples in the time of Christ. The time that was given to the disciples was the timespan of Christ’s death, burial, resurrection and his initial ascension, before He met with the disciples on the road to Emmaus, and then again in the upper room. Then at the end of the time He breathed upon them the Holy Spirit.

Daniël had geloof geopenbaard in het dieet (de methode) dat hij bij de eerste beproeving had besloten te gebruiken. Daarom werd hem tijd gegeven, evenals de discipelen in de tijd van Christus. De tijd die aan de discipelen werd gegeven, was de periode van Christus’ dood, begrafenis, opstanding en zijn eerste hemelvaart, voordat Hij de discipelen ontmoette op de weg naar Emmaüs, en vervolgens opnieuw in de bovenzaal. Toen, aan het einde van die tijd, blies Hij de Heilige Geest op hen.

> And when he had said this, he breathed on them, and saith unto them, Receive ye the Holy Ghost. John 20:22.

> En nadat Hij dit gezegd had, blies Hij op hen en zeide tot hen: Ontvangt de Heilige Geest. Johannes 20:22.

Ezekiel prophesied and the dead bones were brought together. Then Ezekiel prophesied again and the Holy Spirit was breathed upon the newly formed bodies, and they stood up as a mighty army. When Christ breathed upon the disciples, He opened their understanding.

Ezechiël profeteerde en de dorre beenderen werden samengebracht. Daarna profeteerde Ezechiël opnieuw en de Heilige Geest werd over de nieuwgevormde lichamen geblazen, en zij stonden op als een machtig leger. Toen Christus op de discipelen blies, opende Hij hun verstand.

> Then opened he their understanding, that they might understand the scriptures. Luke 24:25.

> Toen opende Hij hun verstand, opdat zij de Schriften zouden verstaan. Lukas 24:25.

All the prophets are speaking of the end of the world, and Daniel is no exception. The time he requested was a period of time that he might receive enlightenment. The time of waiting for the Millerites, was from the first disappointment until they recognized that they were in the tarrying time in connection with the prophecies of Matthew chapter twenty-five and of Habakkuk chapter two. The history of the tarrying time in Millerite history was fulfilled in the time of the second angel’s message. Daniel chapter two is representing that same history, so his request for time prophetically aligns with the Millerites’ tarrying time. Therefore, Daniel’s request for time and the tarrying time of the Millerites represents the tarrying time of the one hundred and forty-four thousand, which began on July 18, 2020.

Alle profeten spreken over het einde van de wereld, en Daniël vormt daarop geen uitzondering. De tijd die hij verzocht, was een tijdsperiode waarin hij verlichting zou kunnen ontvangen. De wachttijd voor de Millerieten liep vanaf de eerste teleurstelling totdat zij erkenden dat zij zich bevonden in de vertoeftijd in verband met de profetieën van Mattheüs hoofdstuk vijfentwintig en Habakuk hoofdstuk twee. De geschiedenis van de vertoeftijd in de geschiedenis van de Millerieten werd vervuld in de tijd van de boodschap van de tweede engel. Daniël hoofdstuk twee stelt diezelfde geschiedenis voor, zodat zijn verzoek om tijd profetisch overeenkomt met de vertoeftijd van de Millerieten. Daarom vertegenwoordigen Daniëls verzoek om tijd en de vertoeftijd van de Millerieten de vertoeftijd van de honderd vierenveertigduizend, die begon op 18 juli 2020.

Daniel’s request for time to understand Nebuchadnezzar’s image dream is represented in Revelation chapter eleven as the three and a half days that the two witness lay dead in the street. In the history of the three and a half days of Revelation eleven, the three and a half days that symbolically represent a prophetic wilderness, there is a voice that cries. The human voice that is employed by the Comforter to awaken and bring the dead dry bones to life is represented by Daniel, who is given the prophetic revelation of what the dream was and what it represented. The voice crying in the wilderness has been given prophetic understanding of dreams and visions, as represented by Daniel. The voice is crying, thus identifying that he has been given the message of the Midnight Cry, and the cry is given at midnight, which represents darkness.

Daniëls verzoek om tijd om Nebukadnezars droom van het beeld te verstaan, wordt in Openbaring hoofdstuk elf voorgesteld als de drieënhalve dagen waarin de twee getuigen dood op de straat liggen. In de geschiedenis van de drieënhalve dagen van Openbaring elf, de drieënhalve dagen die symbolisch een profetische woestijn voorstellen, is er een stem die roept. De menselijke stem die door de Trooster wordt gebruikt om de dode, dorre beenderen op te wekken en tot leven te brengen, wordt voorgesteld door Daniël, aan wie de profetische openbaring werd gegeven van wat de droom was en wat deze voorstelde. De stem die roept in de woestijn heeft profetisch inzicht ontvangen in dromen en gezichten, zoals voorgesteld door Daniël. De stem roept, en identificeert daarmee dat hem de boodschap van de Middernachtsroep is gegeven, en de roep wordt te middernacht gegeven, wat duisternis voorstelt.

In the deepest darkness at midnight the voice (Daniel) was given understanding of a message that was cloaked in darkness. The command given to the voice (Ezekiel), is to prophesy to the dead dry bones. As he does so, the Comforter is breathed upon the dead in the street and they are “revived.” But the revival is only accomplished by prayer. Prayer is a waymark in the history of the revival of the dead dry bones that are slain in the street. Daniel prophetically represents that waymark, right at the appropriate place where the waymark is identified.

In de diepste duisternis te middernacht werd aan de stem (Daniël) inzicht gegeven in een boodschap die met duisternis was omhuld. Het bevel dat aan de stem (Ezechiël) wordt gegeven, is om tot de dode dorre beenderen te profeteren. Terwijl hij dat doet, wordt de Trooster over de doden op de straat uitgeblazen en worden zij „levend gemaakt”. Maar de opwekking wordt alleen door gebed tot stand gebracht. Gebed is een wegmerk in de geschiedenis van de opwekking van de dode dorre beenderen die op de straat gedood zijn. Daniël vertegenwoordigt profetisch dat wegmerk, precies op de juiste plaats waar het wegmerk wordt aangewezen.

> “A revival of true godliness among us is the greatest and most urgent of all our needs. To seek this should be our first work. There must be earnest effort to obtain the blessing of the Lord, not because God is not willing to bestow His blessing upon us, but because we are unprepared to receive it. Our heavenly Father is more willing to give His Holy Spirit to them that ask Him, than are earthly parents to give good gifts to their children. But it is our work, by confession, humiliation, repentance, and earnest prayer, to fulfill the conditions upon which God has promised to grant us His blessing. A revival need be expected only in answer to prayer. While the people are so destitute of God’s Holy spirit, they cannot appreciate the preaching of the Word; but when the Spirit’s power touches their hearts, then the discourses given will not be without effect. Guided by the teachings of God’s Word, with the manifestation of His Spirit, in the exercise of sound discretion, those who attend our meetings will gain a precious experience, and returning home, will be prepared to exert a healthful influence.

> “Een herleving van ware godsvrucht onder ons is de grootste en meest dringende van al onze noden. Hiernaar te streven behoort ons eerste werk te zijn. Er moet ernstige inspanning worden geleverd om de zegen van de Heere te verkrijgen, niet omdat God niet gewillig zou zijn Zijn zegen over ons uit te storten, maar omdat wij onvoorbereid zijn om die te ontvangen. Onze hemelse Vader is meer bereid Zijn Heilige Geest te geven aan hen die Hem daarom bidden, dan aardse ouders bereid zijn goede gaven aan hun kinderen te geven. Maar het is ons werk om, door belijdenis, vernedering, bekering en ernstig gebed, te voldoen aan de voorwaarden waarop God heeft beloofd ons Zijn zegen te schenken. Een herleving kan alleen worden verwacht als antwoord op het gebed. Zolang het volk zo verstoken is van Gods Heilige Geest, kan het de prediking van het Woord niet waarderen; maar wanneer de kracht van de Geest hun hart aanraakt, zullen de gehouden toespraken niet zonder uitwerking blijven. Geleid door de onderwijzingen van Gods Woord, met de openbaring van Zijn Geest, en in de beoefening van een gezond onderscheidingsvermogen, zullen zij die onze samenkomsten bijwonen een kostbare ervaring opdoen en, wanneer zij naar huis terugkeren, bereid zijn een heilzame invloed uit te oefenen.”

> “The old standard bearers knew what it was to wrestle with God in prayer, and to enjoy the outpouring of His Spirit. But these are passing off from the stage of action; and who are coming up to fill their places? How is it with the rising generation? Are they converted to God? Are we awake to the work that is going on in the heavenly sanctuary, or are we waiting for some compelling power to come upon the church before we shall arouse? Are we hoping to see the whole church revived? That time will never come.

> „De oude vaandeldragers wisten wat het was om in het gebed met God te worstelen en de uitstorting van Zijn Geest te genieten. Maar dezen verdwijnen van het toneel van het handelen; en wie treden naar voren om hun plaatsen in te nemen? Hoe staat het met de opkomende generatie? Zijn zij tot God bekeerd? Zijn wij wakker voor het werk dat in het hemels heiligdom voortgaat, of wachten wij op een dwingende kracht die over de kerk zal komen voordat wij zullen ontwaken? Hopen wij de herleving van de gehele kerk te zien? Die tijd zal nooit komen.

> “There are persons in the church who are not converted, and who will not unite in earnest, prevailing prayer. We must enter upon the work individually. We must pray more, and talk less. Iniquity abounds, and the people must be taught not to be satisfied with a form of godliness without the spirit and power. If we are intent upon searching our own hearts, putting away our sins, and correcting our evil tendencies, our souls will not be lifted up unto vanity; we shall be distrustful of ourselves, having an abiding sense that our sufficiency is of God.” Selected Messages, book 1, 121, 122.

> ‘Er zijn personen in de gemeente die niet bekeerd zijn en die zich niet zullen verenigen in ernstig, doorzettend gebed. Wij moeten het werk individueel ter hand nemen. Wij moeten meer bidden en minder spreken. De ongerechtigheid neemt toe, en het volk moet geleerd worden niet tevreden te zijn met een schijn van godsvrucht zonder de geest en de kracht. Indien wij erop bedacht zijn ons eigen hart te onderzoeken, onze zonden weg te doen en onze verkeerde neigingen te verbeteren, zullen onze zielen niet tot ijdelheid worden verheven; wij zullen wantrouwig zijn jegens onszelf, met een blijvend besef dat onze toereikendheid uit God is.’ Selected Messages, boek 1, 121, 122.

Based upon faith in the diet that Daniel had chosen to eat, he was then brought into a visual testing process that required him to use the methodology that was represented by his diet, to first promise that his God would identify and explain the dream, and thereafter accomplish the presentation of that dream to the king. He possessed the correct diet, or the correct methodology, and then he was to visually manifest his faith by presenting the message of Nebuchadnezzar’s image dream that was in absolute “darkness.” His next action, was his visual manifestation of faith, for he then exercised the divine formula for God’s people when they find themselves in darkness.

Op basis van het geloof in het dieet dat Daniël had gekozen te eten, werd hij vervolgens binnengeleid in een visueel beproevingsproces dat van hem vereiste de methodologie toe te passen die door zijn dieet werd voorgesteld: eerst te beloven dat zijn God de droom zou identificeren en verklaren, en daarna de bekendmaking van die droom aan de koning tot stand te brengen. Hij bezat het juiste dieet, of de juiste methodologie, en vervolgens diende hij zijn geloof zichtbaar te openbaren door de boodschap van Nebukadnezars beeld-droom, die in volstrekte „duisternis” verkeerde, voor te dragen. Zijn volgende handeling was zijn zichtbare openbaring van geloof, want toen oefende hij de goddelijke formule uit voor Gods volk wanneer zij zich in duisternis bevinden.

> “The darkness of the evil one encloses those who neglect to pray. The whispered temptations of the enemy entice them to sin; and it is all because they do not make use of the privileges that God has given them in the divine appointment of prayer. Why should the sons and daughters of God be reluctant to pray, when prayer is the key in the hand of faith to unlock heaven’s storehouse, where are treasured the boundless resources of Omnipotence? Without unceasing prayer and diligent watching we are in danger of growing careless and of deviating from the right path. The adversary seeks continually to obstruct the way to the mercy seat, that we may not by earnest supplication and faith obtain grace and power to resist temptation.” Steps to Christ, 94.

> „De duisternis van de boze omsluit hen die nalaten te bidden. De gefluisterde verzoekingen van de vijand verlokken hen tot zonde; en dit alles komt doordat zij geen gebruikmaken van de voorrechten die God hun heeft gegeven in de goddelijke instelling van het gebed. Waarom zouden de zonen en dochters van God terughoudend zijn om te bidden, terwijl het gebed de sleutel is in de hand van het geloof om de schatkamer van de hemel te ontsluiten, waar de onbegrensde hulpbronnen van de Almacht zijn weggelegd? Zonder onophoudelijk gebed en waakzame oplettendheid lopen wij gevaar onverschillig te worden en van het rechte pad af te wijken. De tegenstander tracht voortdurend de weg naar de genadetroon te versperren, opdat wij niet door ernstig smeken en geloof genade en kracht zouden verkrijgen om de verzoeking te weerstaan.” Steps to Christ, 94.

With the darkness of the content of Nebuchadnezzar’s dream of the night, Daniel pressed together with his three companions and prayed.

Door de duistere inhoud van Nebukadnezars droom in de nacht gedrongen, drong Daniël tezamen met zijn drie metgezellen aan in het gebed.

> Then Daniel went to his house, and made the thing known to Hananiah, Mishael, and Azariah, his companions: That they would desire mercies of the God of heaven concerning this secret; that Daniel and his fellows should not perish with the rest of the wise men of Babylon. Then was the secret revealed unto Daniel in a night vision. Then Daniel blessed the God of heaven. Daniel answered and said, Blessed be the name of God for ever and ever: for wisdom and might are his: And he changeth the times and the seasons: he removeth kings, and setteth up kings: he giveth wisdom unto the wise, and knowledge to them that know understanding: He revealeth the deep and secret things: he knoweth what is in the darkness, and the light dwelleth with him. I thank thee, and praise thee, O thou God of my fathers, who hast given me wisdom and might, and hast made known unto me now what we desired of thee: for thou hast now made known unto us the king’s matter. Daniel 2:17–23.

> Toen ging Daniël naar zijn huis en maakte de zaak bekend aan Hananja, Misaël en Azarja, zijn metgezellen, opdat zij barmhartigheden zouden afsmeken van de God des hemels aangaande dit geheim, zodat Daniël en zijn metgezellen niet zouden omkomen met de overige wijzen van Babel. Toen werd het geheim aan Daniël geopenbaard in een nachtgezicht. Toen loofde Daniël de God des hemels. Daniël antwoordde en zei: Geprezen zij de Naam van God, voor eeuwig en altoos, want wijsheid en macht zijn van Hem. En Hij verandert tijden en stonden; Hij zet koningen af en stelt koningen aan; Hij geeft wijsheid aan de wijzen en kennis aan hen die verstand hebben. Hij openbaart de diepe en verborgen dingen; Hij weet wat in de duisternis is, en het licht woont bij Hem. Ik dank U en prijs U, o God van mijn vaderen, die mij wijsheid en macht hebt gegeven en mij nu bekend hebt gemaakt wat wij van U begeerden; want Gij hebt ons nu de zaak van de koning bekendgemaakt. Daniël 2:17–23.

Daniel was then rewarded by Him that “knoweth what is in the darkness.” The movement for Sunday legislation is going on in darkness, and those who have made a profession of consuming the divine diet are required to recognize the formation of the image of the beast that prepares the religious and political platform for enforcing the mark of papal authority.

Daniël werd toen beloond door Hem die „weet wat in de duisternis is.” De beweging ten gunste van zondagswetgeving gaat voort in de duisternis, en van hen die hebben beleden het goddelijke dieet te gebruiken, wordt geëist dat zij de vorming herkennen van het beeld van het beest, dat het religieuze en politieke platform voorbereidt voor de handhaving van het merkteken van pauselijk gezag.

Daniel chapter two is identifying not simply the history of the second angel in Millerite history, but more directly he is illustrating the history of the second angel in the movement of the third angel. In the testing of Nebuchadnezzar’s image dream, the test of the image of the beast is represented. The prophetic steps of God’s people awakening to the life and death circumstances of the approaching Sunday law is being very specifically identified in the books of Daniel and Revelation.

Daniël hoofdstuk twee duidt niet slechts de geschiedenis van de tweede engel in de Milleritische geschiedenis aan, maar meer rechtstreeks beeldt het de geschiedenis van de tweede engel in de beweging van de derde engel uit. In de beproeving van Nebukadnezars droom over het beeld wordt de beproeving van het beeld van het beest voorgesteld. De profetische stappen van Gods volk dat ontwaakt voor de omstandigheden van leven en dood van de naderende zondagswet worden zeer specifiek aangeduid in de boeken Daniël en Openbaring.

Daniel, represents the messenger of the history where the life-or-death message of the image dream goes forth. He stands upon the diet he has come to understand, and by faith states that God can make known the vision, but he requests time. The time is the tarrying time. At the conclusion of the tarrying time, he is given knowledge of what was in Nebuchadnezzar’s dark dream, but not simply that. He not only receives understanding of the image dream, which typifies the image of the beast and its associated test, but he is also praising God at the end of the tarrying time for God “giveth wisdom unto the wise, and knowledge to them that know understanding: He revealeth the deep and secret things: he knoweth what is in the darkness, and the light dwelleth with him.”

Daniël vertegenwoordigt de boodschapper van de geschiedenis waarin de boodschap van leven of dood van de droom van het beeld uitgaat. Hij staat vast op het voedingspatroon dat hij tot inzicht is gekomen, en verklaart door het geloof dat God het gezicht bekend kan maken, maar hij verzoekt om tijd. Die tijd is de vertoeftijd. Aan het einde van de vertoeftijd wordt hem kennis gegeven van wat zich in Nebukadnezars duistere droom bevond, maar niet slechts dat. Hij ontvangt niet alleen inzicht in de droom van het beeld, die het beeld van het beest en de daarmee verbonden beproeving typeert, maar hij looft God aan het einde van de vertoeftijd ook omdat God „de wijzen wijsheid geeft, en kennis aan hen die verstand hebben; Hij openbaart diepe en verborgen dingen; Hij weet wat in de duisternis is, en het licht woont bij Hem.”

Daniel is here placing his praise in the context that there has been an “increase of knowledge”, for he who identifies in chapter twelve that the “wise” will understand the “increase of knowledge”, and is also praising God that He had given “wisdom” and “knowledge” to “the wise.” He is directly referencing the wise virgins, and connecting his time with the tarrying time. He is placing the illustration found in chapter two directly into the perfect fulfillment of the tarrying time of Matthew twenty-five in the movement of the third angel. More significantly is the fact that the book of Revelation identifies that just before the close of probation, John was told to seal not the sayings of the prophecies of the books of Daniel and Revelation, for they are the same book.

Daniël plaatst hier zijn lof in de context dat er een „toename van kennis” is geweest, want hij die in hoofdstuk twaalf te kennen geeft dat de „wijzen” de „toename van kennis” zullen verstaan, looft God er tevens voor dat Hij aan „de wijzen” „wijsheid” en „kennis” had gegeven. Hij verwijst rechtstreeks naar de wijze maagden en verbindt zijn tijd met de vertoeftijd. Hij plaatst de illustratie die in hoofdstuk twee wordt gevonden rechtstreeks in de volmaakte vervulling van de vertoeftijd van Matteüs vijfentwintig in de beweging van de derde engel. Nog betekenisvoller is het feit dat het boek Openbaring te kennen geeft dat vlak vóór het sluiten van de genadetijd, Johannes werd gezegd de woorden van de profetieën van de boeken Daniël en Openbaring niet te verzegelen, want zij zijn hetzelfde boek.

> And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:10, 11.

> En hij zeide tot mij: Verzegel de woorden van de profetie van dit boek niet; want de tijd is nabij. Wie onrecht doet, laat hem nog meer onrecht doen; en wie verontreinigd is, laat hem nog meer verontreinigd worden; en wie rechtvaardig is, laat hem nog meer gerechtvaardigd worden; en wie heilig is, laat hem nog meer geheiligd worden. Openbaring 22:10, 11.

The time when the prophecies of Daniel and Revelation are to be unsealed is in the tarrying time of the parable of the ten virgins, and that time is represented by Daniel’s request for time. His request for time was followed by prayer, which must take place in advance of the resurrection of the dead dry bones. In the time period that the increase of knowledge and the understanding of the dream image that is cloaked in darkness was revealed, God did something else for Daniel. “He revealeth the deep and secret things.” The secret thing of the history of the Midnight Cry is the prophecy in Revelation that is unsealed just before probation closes. That “deep and secret” thing is “truth.”

De tijd waarin de profetieën van Daniël en Openbaring ontsloten moeten worden, is in de vertoeftijd van de gelijkenis van de tien maagden, en die tijd wordt voorgesteld door Daniëls verzoek om tijd. Op zijn verzoek om tijd volgde gebed, dat moet plaatsvinden voorafgaand aan de opstanding van de dode dorre beenderen. In de tijdsperiode waarin de toename van kennis en het verstaan van het droombeeld dat in duisternis gehuld is, werden geopenbaard, deed God nog iets anders voor Daniël. “Hij openbaart de diepe en verborgen dingen.” Het verborgen ding van de geschiedenis van de Middernachtsroep is de profetie in Openbaring die wordt ontsloten vlak voordat de genadetijd sluit. Dat “diepe en verborgen” ding is “waarheid.”

Truth becomes the prophetic key that is opened to the messenger represented by Daniel that allows the hidden history of the “seven thunders” to be recognized. The hidden history is the history of three waymarks. The first is a disappointment and the last is a disappointment as illustrated in Millerite history. The Hebrew word that is translated as “truth” was created by the “Wonderful Linguist”, through the combination of the first, thirteenth and last letter of the Hebrew alphabet. Jesus is the first and last, and He is the “truth.” The structure of the word that was created by the “Wonderful Linguist” identifies the three prophetic waymarks that are the hidden history of the “seven thunders,” that were to be sealed until Daniel asked for “time” and went to prayer.

De waarheid wordt de profetische sleutel die wordt geopend voor de boodschapper die door Daniël wordt voorgesteld, waardoor de verborgen geschiedenis van de „zeven donderslagen” kan worden herkend. De verborgen geschiedenis is de geschiedenis van drie wegmerken. De eerste is een teleurstelling en de laatste is een teleurstelling, zoals geïllustreerd in de Milleritische geschiedenis. Het Hebreeuwse woord dat als „waarheid” wordt vertaald, werd gevormd door de „Wonderbare Linguïst” door de combinatie van de eerste, dertiende en laatste letter van het Hebreeuwse alfabet. Jezus is de Eerste en de Laatste, en Hij is de „waarheid”. De structuur van het woord dat door de „Wonderbare Linguïst” werd gevormd, duidt de drie profetische wegmerken aan die de verborgen geschiedenis van de „zeven donderslagen” vormen, welke verzegeld moesten blijven totdat Daniël om „tijd” vroeg en zich tot gebed begaf.

The disappointment of July 18, 2020, was the first waymark, and it illustrates the disappointment associated with the last of three waymarks, which is the Sunday law. The middle letter, the thirteenth letter is a symbol of rebellion, and it is a symbol of the middle waymark of the hidden history of the seven thunders. The rebellion is represented by the foolish virgins at the Midnight Cry, for the Midnight Cry is the middle waymark of the three-step history of July 18, 2020, the Midnight Cry and the soon-coming Sunday law. As soon as it is midnight, time moves into the thirteenth hour, where the visible manifestation of the foolish virgins is demonstrated by their recognition that they do not have the golden oil.

De teleurstelling van 18 juli 2020 was het eerste baken, en zij illustreert de teleurstelling die verbonden is met het laatste van drie bakens, namelijk de zondagswet. De middelste letter, de dertiende letter, is een symbool van opstand, en zij is een symbool van het middelste baken van de verborgen geschiedenis van de zeven donderslagen. De opstand wordt vertegenwoordigd door de dwaze maagden bij de Middernachtsroep, want de Middernachtsroep is het middelste baken van de geschiedenis in drie stappen van 18 juli 2020, de Middernachtsroep en de spoedig komende zondagswet. Zodra het middernacht is, gaat de tijd over in het dertiende uur, waar de zichtbare manifestatie van de dwaze maagden wordt getoond door hun besef dat zij de gouden olie niet hebben.

In the symbolic “wilderness” of the “three and a half days” of Revelation chapter eleven, God’s people are represented as being in the symbolic history of the curse of “seven times.” At the end of that period, they are to recognize that they have been scattered, that they have sinned, that their fathers have sinned, that they have been walking contrary to God and that God has been walking contrary to them. That recognition is to lead them to pray the Leviticus twenty-six prayer. That recognition that they must pray the prayer of Leviticus’s twenty-six prayer aligns prophetically with Daniel’s prayer of Daniel chapter two, and it is illustrated by Daniel’s prayer in chapter nine. The reason that Daniel prayed the Leviticus twenty-six prayer in chapter nine was based upon his recognition that he was at the end of the seventy years of Jeremiah’s prophecy of the captivity of God’s people.

In de symbolische „woestijn” van de „drie en een halve dag” van Openbaring hoofdstuk elf wordt Gods volk voorgesteld als bevindend in de symbolische geschiedenis van de vloek van „zeven tijden”. Aan het einde van die periode moeten zij erkennen dat zij verstrooid zijn, dat zij gezondigd hebben, dat hun vaderen gezondigd hebben, dat zij in strijd met God gewandeld hebben en dat God in strijd met hen gewandeld heeft. Die erkenning moet hen ertoe brengen het gebed van Leviticus zesentwintig te bidden. Die erkenning dat zij het gebed van Leviticus zesentwintig moeten bidden, stemt profetisch overeen met Daniëls gebed in Daniël hoofdstuk twee, en wordt geïllustreerd door Daniëls gebed in hoofdstuk negen. De reden waarom Daniël in hoofdstuk negen het gebed van Leviticus zesentwintig bad, was gegrond op zijn besef dat hij zich bevond aan het einde van de zeventig jaren van Jeremia’s profetie van de gevangenschap van Gods volk.

Those same seventy years represent the history of the sealing of God’s people. Those seventy years represent the cleansing of Malachi chapter three and Christ’s two temple cleansings. They represent the history of the test of the image of the beast. That history began on September 11, 2001, and ends at the soon-coming Sunday law. At the end of that symbolic seventy-year period, Daniel seeks a “tarrying time” so he can pray. His prayer was answered when the final secret of prophecy was revealed unto him. That revelation came while God’s true Protestant people were still in the “wilderness” scattering time after July 18, 2020. At that time the “truth” was revealed to the “voice crying in the wilderness”.

Diezelfde zeventig jaren vertegenwoordigen de geschiedenis van de verzegeling van Gods volk. Die zeventig jaren vertegenwoordigen de reiniging van Maleachi hoofdstuk drie en Christus’ twee tempelreinigingen. Zij vertegenwoordigen de geschiedenis van de beproeving van het beeld van het beest. Die geschiedenis begon op 11 september 2001 en eindigt bij de spoedig komende zondagswet. Aan het einde van die symbolische periode van zeventig jaren zoekt Daniël een „vertoeftijd”, zodat hij kan bidden. Zijn gebed werd verhoord toen het laatste geheim van de profetie hem werd geopenbaard. Die openbaring kwam terwijl Gods ware protestantse volk zich nog in de „woestijn” bevond, in de tijd van verstrooiing na 18 juli 2020. In die tijd werd de „waarheid” geopenbaard aan de „stem van een die roept in de woestijn”.

We will continue Daniel chapter two in the next article.

Wij zullen in het volgende artikel verdergaan met Daniël hoofdstuk twee.

> And the anger of the Lord was kindled against this land, to bring upon it all the curses that are written in this book: And the Lord rooted them out of their land in anger, and in wrath, and in great indignation, and cast them into another land, as it is this day. The secret things belong unto the Lord our God: but those things which are revealed belong unto us and to our children forever, that we may do all the words of this law. Deuteronomy 29:27–29.

> En de toorn des HEEREN ontbrandde tegen dit land, om daarover al de vervloekingen te brengen die in dit boek geschreven zijn; en de HEERE heeft hen uit hun land uitgerukt in toorn, in grimmigheid en in grote verbolgenheid, en hen naar een ander land geworpen, gelijk het is op deze dag. De verborgen dingen zijn voor de HEERE, onze God; maar de geopenbaarde dingen zijn voor ons en voor onze kinderen, tot in eeuwigheid, opdat wij al de woorden van deze wet doen. Deuteronomium 29:27–29.

Back to Articles