Article

# Rome Establishes the Vision - Number Seventeen

Rome vestigt het visioen - nummer zeventien

The Final Sifting of the 144,000: The Prophetic Test of the Image of the Beast

De Laatste Schifting van de 144.000: De Profetische Beproeving van het Beeld van het Beest

Author

Jeff Pippenger

Published

September 24, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

Those called to be among the one hundred and forty-four thousand are now in their final sifting process and the process is a testing process that is based upon the formation of the image of the beast. The testing process begins with the house of God, for judgment always begins with the house of God, and thereafter God’s other flock is confronted with the identical testing process. Perhaps the most significant and important prophetic characteristic in the formation of the image of the beast is that it occurs twice; first in the United States, then in the rest of the world. Prophetically this means that the image of the beast in the world is the final manifestation of the image of the beast, and therefore any typification of the image of the beast that came before the image of the beast in the world, was simply the shadow that typified the substance.

Zij die geroepen zijn om tot de honderd vierenveertigduizend te behoren, bevinden zich nu in hun laatste ziftingsproces, en dit proces is een beproevingsproces dat berust op de vorming van het beeld van het beest. Het beproevingsproces begint met het huis van God, want het oordeel begint altijd met het huis van God, en daarna wordt Gods andere kudde met hetzelfde beproevingsproces geconfronteerd. Misschien is het meest betekenisvolle en belangrijke profetische kenmerk in de vorming van het beeld van het beest dat deze zich tweemaal voordoet: eerst in de Verenigde Staten, vervolgens in de rest van de wereld. Profetisch betekent dit dat het beeld van het beest in de wereld de uiteindelijke manifestatie van het beeld van het beest is, en daarom was iedere voorafbeelding van het beeld van het beest die aan het beeld van het beest in de wereld voorafging, slechts de schaduw die de substantie voorafschaduwde.

Judgment began at the house of God on September 11, 2001. That date had been typified by August 11, 1840, when the angel of Revelation ten came down with a little book open in His hand. When the angel of chapter ten came down He announced that the judgment of Protestantism was then under way. Whoever God judges, He first forewarns, and the confirmation of Miller’s methodology in determining time, added weight to his calculations about the judgment of the Second Coming. The testing of the Protestants was under way as of August 11, 1840 and by 1844 the Protestants had become the daughters of Rome. The period of 1840 to 1844 typifies the period of September 11, 2001, unto the soon-coming Sunday law.

Het oordeel begon bij het huis van God op 11 september 2001. Die datum was vooraf uitgebeeld door 11 augustus 1840, toen de engel van Openbaring tien neerdaalde met een geopend boekje in Zijn hand. Toen de engel van hoofdstuk tien neerdaalde, kondigde Hij aan dat het oordeel over het protestantisme toen in gang was gezet. Wie God oordeelt, waarschuwt Hij eerst tevoren, en de bevestiging van Millers methodologie bij het vaststellen van tijd verleende extra gewicht aan zijn berekeningen aangaande het oordeel van de Tweede Komst. De beproeving van de protestanten was vanaf 11 augustus 1840 gaande, en tegen 1844 waren de protestanten de dochters van Rome geworden. De periode van 1840 tot 1844 is een voorafbeelding van de periode vanaf 11 september 2001 tot aan de spoedig komende zondagswet.

Those two periods were also represented from Jesus’ baptism when the Holy Spirit descended until the cross. Those three periods were all typified by the one hundred and twenty years that were allotted to the antediluvian world, leading up to the flood. There is always a warning message that identifies the judgment of that particular history. There are sacred histories that also address this particular period in the last days.

Die twee perioden werden ook uitgebeeld vanaf Jezus’ doop, toen de Heilige Geest neerdaalde, tot aan het kruis. Die drie perioden werden alle voorafgeschaduwd door de honderdtwintig jaren die aan de antediluviale wereld waren toegewezen, in de aanloop naar de zondvloed. Er is altijd een waarschuwingsboodschap die het oordeel van die specifieke geschiedenis kenmerkt. Er zijn heilige geschiedenissen die eveneens op deze bijzondere periode in de laatste dagen betrekking hebben.

Noah preached for one hundred and twenty years, then the judgment of the flood arrived. Christ preached for twelve hundred and sixty days, then came the judgment of the cross. The warning message of John the Baptist was empowered at the baptism of Christ, and then Jesus was led into the wilderness for forty days. Those forty days, and the subsequent three tests at the end of the forty days teach that once the message is empowered, as identified by the descent of a holy symbol, such as the Holy Spirit at His baptism, and the descent of both angels of Revelation chapters ten and eighteen—a testing process is under way. When the divine symbol comes down, the judgment message proclaimed to those who are then the subject of judgment is empowered and the particular group that is being judged is then in a specific period that only ends with the close of their probation.

Noach predikte honderd twintig jaar, daarna kwam het oordeel van de zondvloed. Christus predikte twaalfhonderdzestig dagen, daarna kwam het oordeel van het kruis. De waarschuwingsboodschap van Johannes de Doper werd bekrachtigd bij de doop van Christus, en vervolgens werd Jezus voor veertig dagen naar de woestijn geleid. Die veertig dagen, en de daaropvolgende drie beproevingen aan het einde van de veertig dagen, leren dat zodra de boodschap wordt bekrachtigd, zoals aangeduid door de nederdaling van een heilig symbool, zoals de Heilige Geest bij Zijn doop, en de nederdaling van beide engelen uit Openbaring hoofdstuk tien en achttien, een beproevingsproces gaande is. Wanneer het goddelijke symbool neerdaalt, wordt de oordeelsboodschap die verkondigd wordt aan hen die dan het voorwerp van het oordeel zijn, bekrachtigd, en de bijzondere groep die geoordeeld wordt, bevindt zich dan in een specifieke periode die slechts eindigt met het sluiten van hun genadetijd.

The line of Jesus identifies two periods of witnessing. The first was His personal witness for twelve hundred and sixty days, then His witness in the presence of His disciples for another twelve hundred and sixty days until Stephen was stoned.

De lijn van Jezus onderscheidt twee perioden van getuigenis. De eerste was Zijn persoonlijke getuigenis gedurende twaalfhonderdzestig dagen, vervolgens Zijn getuigenis in de tegenwoordigheid van Zijn discipelen gedurende nog eens twaalfhonderdzestig dagen, totdat Stefanus werd gestenigd.

> “Then, said the angel, ‘He shall confirm the covenant with many for one week [seven years].’ For seven years after the Saviour entered on His ministry, the gospel was to be preached especially to the Jews; for three and a half years by Christ Himself; and afterward by the apostles. ‘In the midst of the week He shall cause the sacrifice and the oblation to cease.’ Daniel 9:27. In the spring of A. D. 31, Christ the true sacrifice was offered on Calvary. Then the veil of the temple was rent in twain, showing that the sacredness and significance of the sacrificial service had departed. The time had come for the earthly sacrifice and oblation to cease.

> ‘Toen,’ zei de engel, ‘zal hij het verbond voor velen bevestigen, één week [zeven jaar] lang.’ Gedurende zeven jaar nadat de Heiland Zijn bediening was begonnen, moest het evangelie in het bijzonder aan de Joden worden verkondigd: drie en een half jaar door Christus Zelf, en daarna door de apostelen. ‘In het midden van de week zal Hij slachtoffer en spijsoffer doen ophouden.’ Daniël 9:27. In de lente van het jaar 31 n.Chr. werd Christus, het ware offer, op Golgotha geofferd. Toen scheurde het voorhangsel van de tempel in tweeën, waarmee werd getoond dat de heiligheid en de betekenis van de offerdienst waren geweken. De tijd was gekomen dat het aardse slachtoffer en spijsoffer moesten ophouden.

> “The one week—seven years—ended in A. D. 34. Then by the stoning of Stephen the Jews finally sealed their rejection of the gospel; the disciples who were scattered abroad by persecution “went everywhere preaching the word” (Acts 8:4); and shortly after, Saul the persecutor was converted, and became Paul, the apostle to the Gentiles.” The Desire of Ages, 233.

> „De ene week—zeven jaren—eindigde in A.D. 34. Toen bezegelden de Joden door de steniging van Stefanus uiteindelijk hun verwerping van het evangelie; de discipelen, die door de vervolging verstrooid waren, „trokken het land door en verkondigden het woord” (Handelingen 8:4); en kort daarna werd Saulus, de vervolger, bekeerd en werd hij Paulus, de apostel der heidenen.” The Desire of Ages, 233.

The line of Noah, Christ, the Millerites and the one hundred and forty-four thousand all provide witness to a period of time when a specific target audience is tested by a warning message. The empowerment of the message identifies the beginning of a testing period, that in turn ends with the close of that target audience’s probation. With the prophetic line of Jesus two periods of witnessing are identified. Those two periods of witnessing typify the two warning messages represented by the angel who descended on September 11, 2001 which fulfilled Revelation 18:1–3, who was then followed by the second voice of verse four and onward of chapter eighteen.

De lijn van Noach, Christus, de Millerieten en de honderd vierenveertigduizend getuigt allen van een tijdsperiode waarin een specifieke doelgroep door middel van een waarschuwingsboodschap wordt beproefd. De bekrachtiging van de boodschap markeert het begin van een beproevingsperiode, die op haar beurt eindigt met het sluiten van de genadetijd van die doelgroep. In de profetische lijn van Jezus worden twee perioden van getuigenis onderscheiden. Die twee perioden van getuigenis zijn een voorafschaduwing van de twee waarschuwingsboodschappen die worden voorgesteld door de engel die neerdaalde op 11 september 2001 en Openbaring 18:1–3 vervulde, waarna hij werd gevolgd door de tweede stem van vers vier en volgende van hoofdstuk achttien.

> “So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches. The second angel’s message is, ‘Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication.’ And in the loud cry of the third angel’s message a voice is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people.’” Review and Herald, December 6, 1892.

> “Zo worden in het laatste werk ter waarschuwing van de wereld twee onderscheiden oproepen aan de kerken gedaan. De boodschap van de tweede engel luidt: ‘Babylon is gevallen, is gevallen, die grote stad, omdat zij alle volken heeft doen drinken van de wijn van de toorn van haar hoererij.’ En in de luide roep van de boodschap van de derde engel wordt een stem uit de hemel gehoord, die zegt: ‘Gaat uit van haar, Mijn volk.’” Review and Herald, 6 december 1892.

The first period is the judgment that begins with the house of God, and then at the soon-coming Sunday law the second period of judgment commences with the warning to come out of Babylon. The line of Christ from His baptism to the cross represents September 11, 2001 unto the Sunday law in the United States, and the period from the Sunday law in the United States until the point where every nation is forced to accept Sunday as the Global Day of Worship is the period that concludes when the very last nation submits.

De eerste periode is het oordeel dat begint met het huis van God, en vervolgens vangt bij de spoedig komende zondagswet de tweede periode van oordeel aan met de waarschuwing om uit Babylon te gaan. De lijn van Christus vanaf Zijn doop tot aan het kruis vertegenwoordigt de periode van 11 september 2001 tot aan de zondagswet in de Verenigde Staten, en de periode vanaf de zondagswet in de Verenigde Staten tot aan het punt waarop iedere natie gedwongen wordt de zondag als de Wereldwijde Dag van Aanbidding te aanvaarden, is de periode die wordt afgesloten wanneer de allerlaatste natie zich onderwerpt.

The period begins with the Sunday law in the United States and it ends when the final nation bows to the papal power. The beginning of the second period marks the end of the first period, and both have Sunday laws that have been previously typified in the witness of Rome. The first Sunday law in the year 321, was brought about through the authority of pagan Rome. The Sunday law that was brought about through the authority of the papal church is represented by the year 538. The Sunday law in the United States is 321, and the Sunday law enforced upon the last nation is 538. The Sunday law in the United States marks the arrival of the message of warning that is then proclaimed by the ensign that was made up of the outcasts of Israel.

De periode begint met de zondagswet in de Verenigde Staten en eindigt wanneer de laatste natie zich buigt voor de pauselijke macht. Het begin van de tweede periode markeert het einde van de eerste periode, en beide kennen zondagswetten die tevoren werden getypeerd in het getuigenis van Rome. De eerste zondagswet, in het jaar 321, kwam tot stand door het gezag van het heidense Rome. De zondagswet die tot stand kwam door het gezag van de pauselijke kerk wordt voorgesteld door het jaar 538. De zondagswet in de Verenigde Staten is 321, en de zondagswet die aan de laatste natie wordt opgelegd is 538. De zondagswet in de Verenigde Staten markeert de komst van de waarschuwingsboodschap, die vervolgens wordt verkondigd door het banier dat was samengesteld uit de verdrevenen van Israël.

That waymark is the year 321, and it marks the beginning of the period of the testing of every nation upon the Sunday question. That period ends when the final nation bows to Rome, and that event was typified by the waymark of the year 538. The period from 321 unto 538 was typified by the period from the cross until the stoning of Stephen. As Stephen was being stoned he saw Christ standing in the heavenly sanctuary, typifying when Michael stands up at the close of human probation.

Dat wegmerk is het jaar 321, en het markeert het begin van de periode van de beproeving van elke natie inzake de zondagkwestie. Die periode eindigt wanneer de laatste natie voor Rome buigt, en die gebeurtenis werd getypeerd door het wegmerk van het jaar 538. De periode van 321 tot 538 werd getypeerd door de periode vanaf het kruis tot aan de steniging van Stefanus. Terwijl Stefanus gestenigd werd, zag hij Christus staande in het hemelse heiligdom, als type van het moment waarop Michaël opstaat bij het einde van de genadetijd voor de mensheid.

September 11, 2001 marks the arrival of the warning of the first three verses of chapter eighteen, and it was marked by the prediction set forth by the prophetess Ellen White, who said that when the great buildings of New York City are brought down by a touch from God, that those very three verses would be fulfilled. It was also marked by the Patriot Act, which was a sign for those willing to see; that the principle of English law which professes that a person is innocent until proven guilty, was set aside for Roman law, which professes that a person is guilty, until proven innocent.

11 september 2001 markeert de komst van de waarschuwing van de eerste drie verzen van hoofdstuk achttien, en het werd gemarkeerd door de voorzegging die door de profetes Ellen White werd uiteengezet, die zei dat, wanneer de grote gebouwen van New York City door een aanraking van God neergehaald worden, juist die drie verzen vervuld zouden worden. Het werd ook gemarkeerd door de Patriot Act, die een teken was voor hen die bereid waren te zien; dat het beginsel van het Engelse recht, dat belijdt dat iemand onschuldig is totdat het tegendeel bewezen is, terzijde werd gesteld ten gunste van het Romeinse recht, dat belijdt dat iemand schuldig is totdat zijn onschuld bewezen is.

The Patriot Act marked the beginning of judgment for Laodicean Seventh-day Adventism. That period concludes at the Sunday law in the United States. Those Laodicean Seventh-day Adventists that successfully make it through that period of sifting, are then going to give the warning message of verse four of chapter eighteen, that ends with the final nation that bows to Rome. That period begins with the Sunday law in the United States and ends with the final Sunday law.

De Patriot Act markeerde het begin van het oordeel over het Laodiceïsche Zevende-dags Adventisme. Die periode eindigt bij de zondagswet in de Verenigde Staten. Die Laodiceïsche Zevende-dags Adventisten die met succes door die periode van schifting heen komen, zullen vervolgens de waarschuwingsboodschap van vers vier van hoofdstuk achttien verkondigen, die eindigt met de laatste natie die zich voor Rome buigt. Die periode begint met de zondagswet in de Verenigde Staten en eindigt met de laatste zondagswet.

If we misunderstand the fact that there are two images to the beast that are identified upon more than two witnesses, then we will misunderstand the work represented by the first three verses of Revelation chapter eighteen that began in 2001, and the work that begins in verse four of chapter eighteen.

Als wij het feit misverstaan dat er twee beelden van het beest zijn die op grond van meer dan twee getuigen worden geïdentificeerd, dan zullen wij het werk misverstaan dat wordt voorgesteld door de eerste drie verzen van Openbaring hoofdstuk achttien, dat in 2001 begon, en het werk dat in vers vier van hoofdstuk achttien aanvangt.

When we employ Sister White’s direct identification of the angel of Revelation eighteen’s descent in 1888, and her placing the same angel in the future tense, we find that 1888 typifies 2001. The angel of Revelation, that lightens the earth with His glory, came down at the Minneapolis meetings in 1888, and did so again when the great buildings of New York City came down.

Wanneer wij Zuster White’s rechtstreekse identificatie van de nederdaling van de engel van Openbaring achttien in 1888 hanteren, en haar plaatsing van diezelfde engel in de toekomende tijd, ontdekken wij dat 1888 een type is van 2001. De engel van Openbaring, die de aarde verlicht met Zijn heerlijkheid, daalde neer tijdens de bijeenkomsten te Minneapolis in 1888, en deed dit opnieuw toen de grote gebouwen van New York City neerkwamen.

The period of Christ’s baptism unto the cross, and the period from August 11, 1840 unto October 22, 1844, and the period of Noah’s one hundred and twenty years provide three witnesses to a period of judgment. 1888 provides a witness of the manifestation of rebellion that was recorded at the Minneapolis meetings, and Noah identifies the removal of the Holy Spirit from those who rejected the message. The rebellion of the antediluvians as well as the rebellion of the church leaders in 1888 both align with the history of Korah, Dathan and Abiram in the history of Moses, which the angel told Sister White was being repeated in Minneapolis.

De periode van Christus’ doop tot aan het kruis, en de periode van 11 augustus 1840 tot 22 oktober 1844, en de periode van Noachs honderdtwintig jaren leveren drie getuigenissen voor een periode van oordeel. 1888 levert een getuigenis van de openbaring van opstand, die werd vastgelegd tijdens de bijeenkomsten te Minneapolis, en Noach duidt de wegneming van de Heilige Geest aan van hen die de boodschap verwierpen. De opstand van de antediluvianen zowel als de opstand van de kerkleiders in 1888 stemmen beide overeen met de geschiedenis van Korach, Dathan en Abiram in de geschiedenis van Mozes, waarvan de engel zuster White meedeelde dat die in Minneapolis werd herhaald.

From the Patriot Act until the Sunday law in the United States represents the testing period for Laodicean Seventh-day Adventism. The rebellion against the message of warning that announces their judgment identifies the removal of the Holy Spirit, and therefore the pouring out of strong delusion on the wicked foolish virgins of that history. The focus of the rebellion is the chosen messenger as represented by Noah, Moses, Elders Jones and Waggoner, and of course Sister White. The rebellion against the warning message and the messenger of that history is based upon the “oil” in the history of the parable of the ten virgins.

Vanaf de Patriot Act tot aan de zondagswet in de Verenigde Staten strekt zich de beproevingsperiode uit voor het Laodiceaanse Zevendedagsadventisme. De opstand tegen de waarschuwingsboodschap die hun oordeel aankondigt, markeert de terugtrekking van de Heilige Geest en derhalve het uitstorten van een krachtige dwaling over de goddeloze dwaze maagden van die geschiedenis. Het brandpunt van de opstand is de uitverkoren boodschapper, voorgesteld door Noach, Mozes, ouderlingen Jones en Waggoner, en uiteraard Zuster White. De opstand tegen de waarschuwingsboodschap en de boodschapper van die geschiedenis is gegrond op de „olie” in de geschiedenis van de gelijkenis van de tien maagden.

Those who present the warning message, do so, because they have “oil,” which is also the warning message. The distinction between the two classes is therefore produced by the correct applications of the rules of prophetic interpretation that were adopted by those of the movement of the first and second angels, represented as Miller’s rules of interpretation, and also the rules of prophetic interpretation adopted by the movement of the third angel.

Degenen die de waarschuwingsboodschap brengen, doen dit omdat zij „olie” hebben, die eveneens de waarschuwingsboodschap is. Het onderscheid tussen de twee klassen wordt derhalve teweeggebracht door de juiste toepassing van de regels van profetische uitleg die werden aanvaard door hen van de beweging van de eerste en de tweede engel, voorgesteld als Millers regels van uitleg, en ook door de regels van profetische uitleg die door de beweging van de derde engel werden aanvaard.

The test that is represented as the “formation of the image of the beast,” must therefore be a test in connection with how the image of the beast is formed in God’s prophetic word.

De beproeving die wordt voorgesteld als de „vorming van het beeld van het beest”, moet daarom een beproeving zijn in verband met de wijze waarop het beeld van het beest in Gods profetisch Woord wordt gevormd.

From the Patriot Act in 2001, which was typified by the Blair Bill in 1888, which was typified by the Declaration of Independence in 1776, which was typified by the baptism of Christ, which typified August 11, 1840, all support the truth that the testing-process of judgment begins with an empowered warning message that must be taken from the hand of the angel and then be eaten.

Vanaf de Patriot Act in 2001, die werd voorafgebeeld door de Blair Bill in 1888, die werd voorafgebeeld door de Declaration of Independence in 1776, die werd voorafgebeeld door de doop van Christus, welke op haar beurt 11 augustus 1840 voorafbeeldde, wordt overal de waarheid bevestigd dat het toetsingsproces van het oordeel begint met een bekrachtigde waarschuwingsboodschap die uit de hand van de engel genomen en vervolgens gegeten moet worden.

The prophetic teaching that identifies the United States as the robbers of thy people confuses several points by their logic, and those points are often the most direct proof-texts in establishing elements of the formation of the image of the beast. A way to illustrate the fact that this test is prophetic in nature is by using the basic rules of prophecy to demonstrate a truth that is only understood if you accept Rome as the symbol represented by the robbers of thy people.

De profetische leer die de Verenigde Staten identificeert als de rovers van uw volk, verwart volgens haar redenering verschillende punten, en juist die punten zijn vaak de meest directe bewijsplaatsen voor het vaststellen van elementen in de vorming van het beeld van het beest. Een manier om te illustreren dat deze toets van profetische aard is, is door de basisregels van de profetie te gebruiken om een waarheid aan te tonen die slechts wordt begrepen indien men Rome aanvaardt als het symbool dat door de rovers van uw volk wordt voorgesteld.

This illustration is drawn from the five lines of history within Adventism, where a controversy over Rome as a symbol occurred. We are now in the last, or sixth of these controversial histories, and the controversy now is identical to the controversy represented upon the 1843 chart.

Deze illustratie is ontleend aan de vijf geschiedenislijnen binnen het adventisme, waarin een controverse plaatsvond over Rome als symbool. Wij bevinden ons nu in de laatste, of zesde, van deze omstreden geschiedenissen, en de controverse is nu identiek aan de controverse die op de kaart van 1843 wordt weergegeven.

It is easy to see this truth if you correctly apply the prophetic rules. A prophetic rule that needs to be used is that symbols have more than one meaning, and the meaning they use in a passage is to be established by the passage. The Syrian king, Antiochus III Magnus fulfilled the battle of verse ten of chapter eleven of Daniel, and he fulfilled the battle of Raphia in verses eleven and twelve, and he fulfilled the battle of Panium in verse fifteen. The Millerite controversy represented upon the 1843 chart was that the false Protestant view identified that the “robbers” was Antiochus Epiphanes, while also upholding the truth that the “robbers” were a symbol of Rome.

Deze waarheid is gemakkelijk te zien wanneer men de profetische regels juist toepast. Een profetische regel die moet worden gebruikt, is dat symbolen meer dan één betekenis hebben, en dat de betekenis die zij in een passage dragen, door die passage moet worden vastgesteld. De Syrische koning, Antiochus III Magnus, vervulde de strijd van vers tien van hoofdstuk elf van Daniël, en hij vervulde de slag bij Raphia in de verzen elf en twaalf, en hij vervulde de slag bij Panium in vers vijftien. De milleritische controverse die op de kaart van 1843 werd voorgesteld, was dat de valse protestantse zienswijze stelde dat de “rovers” Antiochus Epiphanes waren, terwijl zij tevens de waarheid handhaafde dat de “rovers” een symbool van Rome waren.

Verses ten through fifteen were first fulfilled in the history of Antiochus III Magnus, so those verses, and the subsequent historical repeat of those verses provide two witnesses to the fulfillment of those verses in the last days, for all the prophets spoke more directly about the last days, than the days in which they lived.

De verzen tien tot en met vijftien werden voor het eerst vervuld in de geschiedenis van Antiochus III Magnus; daarom bieden die verzen, evenals de daaropvolgende historische herhaling ervan, twee getuigen aan de vervulling van die verzen in de laatste dagen, want alle profeten spraken directer over de laatste dagen dan over de dagen waarin zij leefden.

Along with that established rule concerning where a prophet’s testimony is to be applied, we also have Sister White who directly recorded “much of the history which has taken place in fulfillment of this prophecy [Daniel chapter eleven] will be repeated.” Antiochus III Magnus represents the United States as papal Rome’s proxy army. The Protestants argued that the robbers had typified another Antiochus, where the Millerites knew it was Rome. Currently one side identifies the United States as the robbers, and the other side holds to the foundational truth.

Naast die vastgestelde regel betreffende de plaats waar het getuigenis van een profeet moet worden toegepast, hebben wij ook Zuster White, die rechtstreeks optekende dat „veel van de geschiedenis die heeft plaatsgevonden ter vervulling van deze profetie [Daniël hoofdstuk elf] zich zal herhalen.” Antiochus III Magnus vertegenwoordigt de Verenigde Staten als het plaatsvervangende leger van het pauselijke Rome. De protestanten betoogden dat de rovers een andere Antiochus hadden afgebeeld, terwijl de Millerieten wisten dat het Rome was. Thans stelt de ene zijde dat de Verenigde Staten de rovers zijn, en de andere zijde houdt vast aan de fundamentele waarheid.

If the rule that identifies that symbols have more than one meaning, and the meaning is to be based upon the context where they are employed, then identifying the United States as the robbers, parallels the Protestants’ identification of Antiochus as the robbers, but now Antiochus is a symbol of the United States in the last days.

Indien de regel geldt dat symbolen meer dan één betekenis hebben en dat de betekenis moet worden bepaald op grond van de context waarin zij worden gebruikt, dan komt de identificatie van de Verenigde Staten als de rovers overeen met de identificatie door de protestanten van Antiochus als de rovers; maar nu is Antiochus een symbool van de Verenigde Staten in de laatste dagen.

The context of the passage is directly addressing the question of what power exalts itself to establish the vision, so to place the emphasis upon this fact, is justified. It is justified upon many witnesses, for the other historical lines of a controversy over Rome as a symbol identify the same fact. That fact is that those on the wrong side of the issue invariably identify the United States in the place of Rome. But if you are unwilling to accept that symbols have more than one meaning, or if you believe they do so, but are not practiced enough to have full faith in the rule, then it will be virtually impossible for you to follow the logic that is now going to be applied.

De context van de passage richt zich rechtstreeks op de vraag welke macht zich verheft om het gezicht te bevestigen; daarom is het gerechtvaardigd de nadruk op dit feit te leggen. Dit is gerechtvaardigd op grond van vele getuigen, want de andere historische lijnen van een controverse over Rome als symbool wijzen op hetzelfde feit. Dat feit is dat degenen die aan de verkeerde zijde van de kwestie staan, steevast de Verenigde Staten aanduiden op de plaats van Rome. Maar indien u niet bereid bent te aanvaarden dat symbolen meer dan één betekenis hebben, of indien u wel gelooft dat dit zo is, maar daarin niet voldoende geoefend bent om volledig vertrouwen te hebben in die regel, dan zal het voor u vrijwel onmogelijk zijn de logica te volgen die nu zal worden toegepast.

Every two-horned power represents the United States in the last days. France is the twofold power represented by Sodom and Egypt. Islam also typifies the United States, for the United States is the false prophet in relation to the papal power who is Jezebel. The United States is Salome in subjection to Herodias. Balaam is a symbol of a false prophet too, though his story is more complex than simply being a false prophet.

Elke macht met twee horens stelt de Verenigde Staten in de laatste dagen voor. Frankrijk is de tweevoudige macht die wordt voorgesteld door Sodom en Egypte. De islam typeert eveneens de Verenigde Staten, want de Verenigde Staten zijn de valse profeet in verhouding tot de pauselijke macht, die Izebel is. De Verenigde Staten zijn Salome, onderworpen aan Herodias. Bileam is eveneens een symbool van een valse profeet, hoewel zijn geschiedenis ingewikkelder is dan louter die van een valse profeet te zijn.

Balaam’s prophecies, which were recorded after he blessed Israel three times, are associated with Islam in a variety of ways. The ass is a symbol of Islam, and you can’t keep the talking ass out of a story of Balaam. The wise men from the east who came to worship the baby Jesus were guided by Balaam’s prophecies. Islam of the three woes of Revelation chapter nine represents the false prophet Mohammed.

Bileams profetieën, die werden opgetekend nadat hij Israël driemaal had gezegend, worden op verscheidene manieren met de islam in verband gebracht. De ezelin is een symbool van de islam, en men kan de sprekende ezelin niet buiten een verhaal over Bileam houden. De wijzen uit het oosten, die kwamen om het kindje Jezus te aanbidden, werden geleid door Bileams profetieën. De islam van de drie weeën van Openbaring hoofdstuk negen vertegenwoordigt de valse profeet Mohammed.

If you understand that symbols have more than one meaning, then you will no doubt also understand that many truths are so important that they are represented by a variety of symbols. The symbol that establishes the vision is a symbol of Rome, and therefore it is obvious that Rome would be a primary theme throughout Bible prophecy. One classic and well-established symbol of Rome is the king of the north in Daniel chapter eleven. The king of the north who comes to his end with none to help is the papal power, the Roman church, the pope of Rome, the man of sin.

Als u begrijpt dat symbolen meer dan één betekenis hebben, dan zult u ongetwijfeld ook begrijpen dat vele waarheden zó belangrijk zijn dat zij door een verscheidenheid aan symbolen worden voorgesteld. Het symbool dat het visioen vestigt, is een symbool van Rome, en daarom is het duidelijk dat Rome een hoofdthema zou zijn door de gehele Bijbelse profetie heen. Een klassiek en algemeen erkend symbool van Rome is de koning van het noorden in Daniël hoofdstuk elf. De koning van het noorden, die aan zijn einde komt zonder dat iemand hem helpt, is de pauselijke macht, de Roomse kerk, de paus van Rome, de mens der zonde.

In the controversy of Uriah Smith, it was claimed that the king of the north in verse thirty-six was France, and the king of the north in verse forty was Turkey. Both France and Turkey are symbols of the United States in different contexts, but as with the Protestants, and as it is today, in Smith’s controversy, he rejected the truth that the king of the north is a symbol of Modern Rome, and claimed the symbol of Rome was represented by a symbol of the United States in the nation of France, and again that the symbol of Rome was a symbol of the United States as represented in the nation of Turkey.

In de controverse van Uriah Smith werd beweerd dat de koning van het noorden in vers zesendertig Frankrijk was, en de koning van het noorden in vers veertig Turkije. Zowel Frankrijk als Turkije zijn in verschillende contexten symbolen van de Verenigde Staten, maar evenals bij de protestanten, en zoals het heden ten dage is, verwierp hij in Smiths controverse de waarheid dat de koning van het noorden een symbool is van het moderne Rome, en stelde hij dat het symbool van Rome werd voorgesteld door een symbool van de Verenigde Staten in de natie Frankrijk, en opnieuw dat het symbool van Rome een symbool van de Verenigde Staten was zoals voorgesteld in de natie Turkije.

The context now contains three lines; Millerite history, Uriah Smith’s history, and the here and now. In each of those illustrations there is a controversy over a symbol of Rome, which is misapplied through misunderstanding Rome as a symbol of the United States.

De context omvat nu drie lijnen: de geschiedenis van de Millerieten, de geschiedenis van Uriah Smith en het hier en nu. In elk van die illustraties is er een controverse over een symbool van Rome, dat verkeerd wordt toegepast doordat men Rome ten onrechte opvat als een symbool van de Verenigde Staten.

The line of the controversy of “the daily,” in the book of Daniel upholds this very same emphasis of arguing against the truth regarding a symbol of Rome, though there are some important nuances in this history.

De lijn van de controverse over „het gedurige” in het boek Daniël handhaaft precies dezelfde nadruk van verzet tegen de waarheid met betrekking tot een symbool van Rome, hoewel er in deze geschiedenis enkele belangrijke nuances zijn.

The logic of Uriah Smith’s prophetic model led his followers to misapply the sixth plague in chapter sixteen of Revelation. A primary problem in Smith’s application of chapter sixteen, other than his attempt to apply everything literally, in a period when everything is to be applied spiritually, was his inability to see the specific structure of the threefold union of the dragon, the beast and false prophet. By replacing the true meaning of the symbols with meanings of a private interpretation Smith’s logic precludes the ability to recognize how the threefold union is formed, and how it is formed is “the great test for the people of God by which their eternal salvation will be determined.”

De logica van Uriah Smiths profetische model bracht zijn volgelingen ertoe de zesde plaag in het zestiende hoofdstuk van Openbaring verkeerd toe te passen. Een fundamenteel probleem in Smiths toepassing van hoofdstuk zestien was, afgezien van zijn poging alles letterlijk toe te passen in een periode waarin alles geestelijk moet worden toegepast, zijn onvermogen de specifieke structuur van de drievoudige vereniging van de draak, het beest en de valse profeet te onderkennen. Door de ware betekenis van de symbolen te vervangen door betekenissen van een particuliere uitleg, sluit Smiths logica de mogelijkheid uit te onderkennen hoe de drievoudige vereniging wordt gevormd; en de wijze waarop zij wordt gevormd, is “de grote beproeving voor het volk van God waardoor hun eeuwige zaligheid zal worden bepaald.”

The misapplication of symbols of Rome are an attempt by Satan to prevent God’s last-day people from seeing not only modern Rome, but how modern Rome is formed. The necessity of recognizing the prophetic characteristics associated with the joining together of the United Nations, the papal power and the United States contains eternal consequences.

De onjuiste toepassing van symbolen van Rome is een poging van Satan om Gods volk van de laatste dagen ervan te weerhouden niet alleen het moderne Rome te zien, maar ook te zien hoe het moderne Rome wordt gevormd. De noodzaak om de profetische kenmerken te onderkennen die verbonden zijn met het samengaan van de Verenigde Naties, de pauselijke macht en de Verenigde Staten, heeft eeuwige gevolgen.

In the book of Daniel there is a special test that emphasizes the importance of recognizing the relationships of these three powers, and there is another special test that emphasizes these identical points in the book of Revelation. “The daily” in the book of Daniel was understood to be pagan Rome by William Miller as he studied Second Thessalonians. Miller understood from the description of the prophetic relationship between pagan Rome and papal Rome in Second Thessalonians that the word, “daily,” was a symbol of pagan Rome, and the abomination of desolation would therefore be papal Rome.

In het boek Daniël is er een bijzondere toets die het belang benadrukt van het onderkennen van de onderlinge verhoudingen van deze drie machten, en er is een andere bijzondere toets die in het boek Openbaring dezezelfde punten benadrukt. „Het gedurige” in het boek Daniël werd door William Miller, toen hij Tweede Thessalonicenzen bestudeerde, begrepen als het heidense Rome. Miller begreep uit de beschrijving van de profetische verhouding tussen het heidense Rome en het pauselijke Rome in Tweede Thessalonicenzen dat het woord „gedurige” een symbool was van het heidense Rome, en dat de gruwel der verwoesting daarom het pauselijke Rome zou zijn.

The point we are underscoring though is that in Second Thessalonians the relationship between pagan Rome and papal Rome is placed in a context that teaches that when and if you do not understand the relationship of those two powers, you receive strong delusion, and are lost for eternity.

Het punt dat wij evenwel onderstrepen, is dat in de Tweede brief aan de Thessalonicenzen de verhouding tussen het heidense Rome en het pauselijke Rome in een context wordt geplaatst die leert dat, wanneer en indien u de verhouding tussen die twee machten niet begrijpt, u een krachtige dwaling ontvangt en voor de eeuwigheid verloren gaat.

This is the same warning of the sixth plague where not only the dragon, who was pagan Rome in Second Thessalonians, and the beast, who was the “man of sin” in that passage, but also in chapter sixteen you have the false prophet. The passage is emphasizing the importance of recognizing the relationship of the powers who make up Modern Rome’s threefold union, that is also modern Babylon.

Dit is dezelfde waarschuwing als die van de zesde plaag, waarin niet alleen de draak, die in Tweede Thessalonicenzen het heidense Rome was, en het beest, dat in die passage de „mens der zonde” was, voorkomen, maar waarin u in hoofdstuk zestien ook de valse profeet aantreft. De passage benadrukt het belang van het onderkennen van de onderlinge verhouding tussen de machten die de drievoudige vereniging van het Moderne Rome vormen, dat tevens het moderne Babylon is.

The controversy over “the daily” addresses the very same last-day controversy, but it expands the identification of the controversy by adding the importance of understanding the relationship between the three powers who make up Modern Rome. To refuse to see this truth, is to guarantee strong delusion for your reward.

De controverse over „het dagelijkse” betreft precies dezelfde eindtijdcontroverse, maar zij verruimt de identificatie van die controverse door het belang toe te voegen van het begrijpen van de verhouding tussen de drie machten die het Moderne Rome vormen. Te weigeren deze waarheid te zien, is te waarborgen dat sterke misleiding uw loon zal zijn.

In the current controversy those identifying the United States as the robbers appear unable to even assent to understanding why it would matter that the United States is repeatedly represented as being in subjection to the papal power rather than being the papal power itself. Basic common sense recognizes that the power who is controlling the relationship in politics, history, marriage and Bible prophecy is considered as the head, and the head is what exalts itself to establish the vision and then falls.

In de huidige controverse lijken degenen die de Verenigde Staten als de rovers identificeren, niet eens te kunnen instemmen met het begrijpen waarom het van belang zou zijn dat de Verenigde Staten herhaaldelijk worden voorgesteld als onderworpen aan de pauselijke macht, in plaats van zelf de pauselijke macht te zijn. Eenvoudig gezond verstand erkent dat de macht die in de politiek, de geschiedenis, het huwelijk en de Bijbelprofetie de verhouding beheerst, als het hoofd wordt beschouwd; en het hoofd is hetgeen zich verheft om het gezicht te bevestigen en vervolgens valt.

The logic that identifies the United States as the robbers, is unable to apply the history that was represented, and thereafter fulfilled, from 321 to 538. The symbol of the United States must fall away before the “man of sin” would be revealed. The “man of sin” gets revealed again in the last days, and before he does the United States must fall away first.

De redenering die de Verenigde Staten als de rovers aanduidt, is niet in staat de geschiedenis toe te passen die van 321 tot 538 werd voorgesteld en vervolgens vervuld. Het symbool van de Verenigde Staten moet eerst afvallen voordat de „mens der zonde” geopenbaard zou worden. De „mens der zonde” wordt in de laatste dagen opnieuw geopenbaard, en voordat dit gebeurt, moeten de Verenigde Staten eerst afvallen.

The Sunday law in the United States does not identify the United States as Modern Rome, it identifies that national ruin has arrived, and that the United States has been fully disconnected from righteousness. The Modern Rome that gets revealed when the United States falls away at the Sunday law is the papal power, who then and there just conquered her ally, the false prophet.

De zondagwet in de Verenigde Staten duidt de Verenigde Staten niet aan als het moderne Rome; zij duidt aan dat de nationale ondergang is aangebroken, en dat de Verenigde Staten volledig van de gerechtigheid zijn losgeraakt. Het moderne Rome dat geopenbaard wordt wanneer de Verenigde Staten bij de zondagwet afvallen, is de pauselijke macht, die daar en dan zojuist haar bondgenoot, de valse profeet, heeft overwonnen.

“The daily” in the book of Daniel and its relationship to the message of William Miller, and the significance of Miller’s understanding being derived from Second Thessalonians chapter two, and the warning to keep your garments in the sixth plague, all identify elements from those controversies that address current issues.

„Het dagelijks” in het boek Daniël en de relatie ervan tot de boodschap van William Miller, evenals de betekenis van het feit dat Millers inzicht ontleend was aan het tweede hoofdstuk van de Tweede brief aan de Thessalonicenzen, en de waarschuwing om uw klederen te bewaren in de zesde plaag, duiden alle op elementen uit die geschilpunten die betrekking hebben op actuele kwesties.

The warning of Second Thessalonians chapter two in the last days is about a class that identifies the United States as a symbol, but refuses to be guided by the light that addresses the United States’ relationship with papal Rome. In doing this they will see the relationship of not only papal Rome and the United States, but also the United Nations, the dragon power of Revelation chapter sixteen.

De waarschuwing van 2 Thessalonicenzen hoofdstuk twee in de laatste dagen betreft een klasse die de Verenigde Staten als een symbool identificeert, maar weigert zich te laten leiden door het licht dat de relatie van de Verenigde Staten met het pauselijke Rome aan de orde stelt. Door dit te doen zullen zij niet alleen de relatie van het pauselijke Rome en de Verenigde Staten zien, maar ook die van de Verenigde Naties, de drakenmacht van Openbaring hoofdstuk zestien.

As with Uriah Smith, A.G. Daniells and W.W. Prescott, who Sister White identified as being unable to reason from cause to effect, so too are those who refuse to be guided by the direction of God’s prophetic word in its elaboration of the relationship of these three powers in the last days.

Evenals Uriah Smith, A.G. Daniells en W.W. Prescott, die zuster White aanwees als niet in staat om van oorzaak tot gevolg te redeneren, zo zijn ook zij die weigeren zich te laten leiden door de sturing van Gods profetische woord in zijn uitwerking van de verhouding tussen deze drie machten in de laatste dagen.

Like the first, the current, and the Uriah Smith controversies, the controversy of the relationship of the three powers as represented in Second Thessalonians and the sixth plague manifests a private interpretation that points to the United States, but refuses to see certain prophetic characteristic of the United States that would expose their erroneous concept, and possibly bring them to the light.

Evenals de eerste, de huidige en de Uriah Smith-controverses, openbaart de controverse over de verhouding van de drie machten zoals voorgesteld in Tweede Thessalonicenzen en de zesde plaag een particuliere uitleg die naar de Verenigde Staten wijst, maar weigert bepaalde profetische kenmerken van de Verenigde Staten te zien die hun onjuiste opvatting zouden ontmaskeren en hen mogelijk tot het licht zouden brengen.

After September 11, 2001 the controversy over the four insects of Joel arose. The truth being that the insects represented a progressive spiritual declension of the Laodicean Seventh-day Adventist church by the introduction of Catholic and apostate Protestant theology. Again the correct application of the four insects is Rome, but the private interpretation claimed it was Islam, which is a symbol of a false prophet, and therefore a symbol of the United States. Line upon line, the controversies from Advent history which we have just addressed, all speak to the same truth.

Na 11 september 2001 ontstond de controverse over de vier insecten van Joël. De waarheid is dat de insecten een voortschrijdende geestelijke neergang van de Laodiceaanse Kerk der Zevende-dags Adventisten voorstelden door de invoering van katholieke en afvallig-protestantse theologie. Nogmaals, de juiste toepassing van de vier insecten is Rome, maar de particuliere uitleg beweerde dat het de islam was, die een symbool is van een valse profeet, en daarom een symbool van de Verenigde Staten. Regel op regel spreken de controversen uit de adventgeschiedenis, die wij zojuist hebben behandeld, alle van dezelfde waarheid.

The wrong side, on four witnesses, identifies the robbers as the United States, and upon two witnesses the wrong side’s understanding of the United States as a symbol is incorrect. God’s last-day candidates to be among the one hundred and forty-four thousand are now in a prophetic test. It is not a test that is accomplished by simply casting your vote for this side or that side. It is a test that can only genuinely be navigated correctly if the prophetic rules are accurately applied. In order for the Lion of the tribe of Judah to awaken His last-day people to the fact that they are not studying deeply enough, He allowed heresies to be introduced.

De verkeerde zijde identificeert, op grond van vier getuigen, de rovers als de Verenigde Staten, en op grond van twee getuigen is het begrip van de verkeerde zijde van de Verenigde Staten als symbool onjuist. Gods kandidaten in de laatste dagen om tot de honderd vierenveertigduizend te behoren, bevinden zich nu in een profetische beproeving. Het is geen beproeving die volbracht wordt door eenvoudig uw stem uit te brengen voor deze zijde of die zijde. Het is een beproeving die slechts werkelijk op de juiste wijze kan worden doorstaan indien de profetische regels nauwkeurig worden toegepast. Opdat de Leeuw uit de stam van Juda Zijn volk in de laatste dagen zou wekken tot het besef dat zij niet diepgaand genoeg studeren, heeft Hij toegelaten dat ketterijen werden ingevoerd.

The fact that a heresy arose within this movement identifies that our personal aptitude in regard to the rules of prophetic interpretation is weaker than it should be. Rome establishes the vision, and the vision of the last days is the final rise and fall of the king of the north. That “king” is also the “man of sin”, and the “man of sin” is the “mystery of iniquity,” and that “wicked.” He is the antichrist, he is symbolized as the “robbers of thy people,” and he is the “head” of Modern Rome.

Het feit dat er binnen deze beweging een ketterij is opgekomen, toont aan dat onze persoonlijke bekwaamheid ten aanzien van de regels van de profetische uitleg zwakker is dan zij zou moeten zijn. Rome stelt het gezicht vast, en het gezicht van de laatste dagen is de uiteindelijke opkomst en val van de koning van het noorden. Die „koning” is ook de „mens der zonde”, en de „mens der zonde” is het „verborgenheid der ongerechtigheid”, en die „goddeloze”. Hij is de antichrist, hij wordt gesymboliseerd als de „geweldenaren van uw volk”, en hij is het „hoofd” van het moderne Rome.

> “Those who become confused in their understanding of the word, who fail to see the meaning of antichrist, will surely place themselves on the side of antichrist. There is no time now for us to assimilate with the world. Daniel is standing in his lot and in his place. The prophecies of Daniel and of John are to be understood. They interpret each other. They give to the world truths which everyone should understand. These prophecies are to be witness in the world. By their fulfillment in these last days, they will explain themselves.” Kress Collection, 105.

> “Zij die verward raken in hun begrip van het woord, die nalaten de betekenis van de antichrist te zien, zullen zich zeker aan de zijde van de antichrist plaatsen. Er is nu voor ons geen tijd om ons met de wereld te assimileren. Daniël staat in zijn lot en op zijn plaats. De profetieën van Daniël en van Johannes moeten worden verstaan. Zij verklaren elkaar. Zij geven aan de wereld waarheden die ieder mens behoort te begrijpen. Deze profetieën moeten in de wereld tot getuigenis zijn. Door hun vervulling in deze laatste dagen zullen zij zichzelf verklaren.” Kress Collection, 105.

Back to Articles