Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Thirty-One

Het boek Joël en de Laodiceaanse Zevendedagsadventkerk - Nummer Eenendertig

Number Thirty-One

Nummer Eenendertig

Author

Jeff Pippenger

Published

January 18, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

The last three Messianic fulfillments located within the Book of Matthew identify three elements of the Sunday law waymark; the scattering of God’s people at the Sunday law, as typified by the scattering of the little flock on October 22, 1844 and the scattering of the disciples at the cross. Both scatterings align with the Sunday law. In association with Galilee, which is a symbol of a prophetic turning point, the people who have been in darkness until the Sunday law are going to be called out of darkness. Those persons are God’s other flock, the eleventh-hour workers who are awakened to the issue of the Sabbath controversy as they are called out of Babylon. Their call out of Babylon is the second phase of the judgment, which begins at God’s house, and then at the Sunday law confronts those outside of Jerusalem.

De laatste drie Messiaanse vervullingen die zich in het boek Mattheüs bevinden, identificeren drie elementen van de zondagwet-wegmarkering: de verstrooiing van Gods volk bij de zondagwet, zoals getypeerd door de verstrooiing van de kleine kudde op 22 oktober 1844 en de verstrooiing van de discipelen bij het kruis. Beide verstrooiingen stemmen overeen met de zondagwet. In verband met Galilea, dat een symbool is van een profetisch keerpunt, zal het volk dat tot aan de zondagwet in duisternis is geweest, uit de duisternis worden geroepen. Deze personen zijn Gods andere kudde, de arbeiders van het elfde uur, die worden gewekt voor de kwestie van de sabbatsstrijd terwijl zij uit Babylon worden geroepen. Hun roeping uit Babylon is de tweede fase van het oordeel, dat begint bij Gods huis en vervolgens bij de zondagwet hen buiten Jeruzalem tegemoet treedt.

## The Tenth Messianic Waymark is The Sunday law Scattering

Het tiende messiaanse wegmerk is de verstrooiing door de zondagswet.

> But all this was done, that the scriptures of the prophets might be fulfilled. Then all the disciples forsook him, and fled. Matthew 26:56.

> Maar dit alles is geschied, opdat de Schriften der profeten vervuld zouden worden. Toen verlieten al de discipelen Hem en vluchtten. Mattheüs 26:56.

## Prediction

Voorspelling

> Awake, O sword, against my shepherd, and against the man that is my fellow, saith the Lord of hosts: smite the shepherd, and the sheep shall be scattered: and I will turn mine hand upon the little ones. Zechariah 13:7.

> Ontwaak, o zwaard, tegen mijn herder, en tegen de man die mijn metgezel is, spreekt de HEERE der heirscharen; sla de herder, en de schapen zullen verstrooid worden; en Ik zal mijn hand keren tegen de kleinen. Zacharia 13:7.

> “We are going to be greatly scattered before long, and what we do must be done quickly.” Fundamentals of Christian Education, 535.

> „Wij zullen weldra in hoge mate verstrooid worden, en wat wij doen moeten, moet snel gedaan worden.” Fundamentals of Christian Education, 535.

> “The time is coming when we shall be separated and scattered, and each one of us will have to stand without the privilege of communion with those of like precious faith; and how can you stand unless God is by your side, and you know that he is leading and guiding you?” Review and Herald, March 25, 1890.

> „De tijd komt dat wij zullen worden gescheiden en verstrooid, en dat ieder van ons zal moeten standhouden zonder het voorrecht van gemeenschap met hen die hetzelfde kostbare geloof bezitten; en hoe kunt u standhouden tenzij God aan uw zijde is, en u weet dat Hij u leidt en bestuurt?” Review and Herald, 25 maart 1890.

## The Eleventh Messianic Waymark is the Calling of the Gentiles

De elfde messiaanse wegmarkering is de roeping van de heidenen

> That it might be fulfilled which was spoken by Esaias the prophet, saying, The land of Zabulon, and the land of Nephthalim, by the way of the sea, beyond Jordan, Galilee of the Gentiles; The people which sat in darkness saw great light; and to them which sat in the region and shadow of death light is sprung up. Matthew 4:14–16.

> Opdat vervuld zou worden wat gesproken is door de profeet Esaias, die zegt: Het land van Zabulon en het land van Nephthalim, aan de weg der zee, over de Jordaan, Galilea der heidenen; het volk dat in duisternis zat, heeft een groot licht gezien; en over hen die gezeten waren in het land en de schaduw des doods, is een licht opgegaan. Mattheüs 4:14–16.

## Prediction

Voorspelling

> Nevertheless the dimness shall not be such as was in her vexation, when at the first he lightly afflicted the land of Zebulun and the land of Naphtali, and afterward did more grievously afflict her by the way of the sea, beyond Jordan, in Galilee of the nations. The people that walked in darkness have seen a great light: they that dwell in the land of the shadow of death, upon them hath the light shined. Isaiah 9:1, 2.

> Niettemin zal de duisternis niet zijn zoals ten tijde van haar benauwdheid, toen Hij in het begin het land van Zebulon en het land van Naftali gering verdrukte, en daarna haar zwaarder verdrukte aan de weg der zee, aan de overzijde van de Jordaan, in Galilea der heidenen. Het volk dat in duisternis wandelde, heeft een groot licht gezien; over hen die wonen in het land van de schaduw des doods, over hen heeft het licht geschenen. Jesaja 9:1, 2.

At the Sunday law the latter rain will be poured out without measure and the Gentiles will see great light. Persecution will scatter the faithful and spread the message.

Bij de zondagswet zal de late regen zonder mate worden uitgestort en de heidenen zullen een groot licht zien. Vervolging zal de getrouwen verstrooien en de boodschap verbreiden.

> “‘They will deliver you up to councils, … yea and before governors and kings shall ye be brought for My sake, for a testimony to them and to the Gentiles.’ Matthew 10:17, 18, R. V. Persecution will spread the light. The servants of Christ will be brought before the great men of the world, who, but for this, might never hear the gospel. The truth has been misrepresented to these men. They have listened to false charges concerning the faith of Christ’s disciples. Often their only means of learning its real character is the testimony of those who are brought to trial for their faith. Under examination these are required to answer, and their judges to listen to the testimony borne. God’s grace will be dispensed to His servants to meet the emergency. ‘It shall be given you,’ says Jesus, ‘in that same hour what ye shall speak. For it is not ye that speak, but the Spirit of your Father which speaketh in you.’ As the Spirit of God illuminates the minds of His servants, the truth will be presented in its divine power and preciousness. Those who reject the truth will stand to accuse and oppress the disciples. But under loss and suffering, even unto death, the Lord’s children are to reveal the meekness of their divine Example. Thus will be seen the contrast between Satan’s agents and the representatives of Christ. The Saviour will be lifted up before the rulers and the people.

> ‘Zij zullen u overleveren aan raden, … ja, ook voor stadhouders en koningen zult gij om Mijnentwil geleid worden, tot een getuigenis voor hen en voor de heidenen.’ Mattheüs 10:17, 18, R. V. Vervolging zal het licht verbreiden. De dienstknechten van Christus zullen voor de groten der aarde worden gebracht, die anders wellicht nooit het evangelie zouden horen. De waarheid is aan deze mannen verkeerd voorgesteld. Zij hebben geluisterd naar valse beschuldigingen aangaande het geloof van Christus’ discipelen. Vaak is hun enige middel om het ware karakter ervan te leren kennen het getuigenis van hen die om hun geloof terechtstaan. Bij het verhoor wordt van dezen verlangd dat zij antwoorden, en hun rechters dat zij luisteren naar het getuigenis dat wordt afgelegd. Gods genade zal aan Zijn dienstknechten worden geschonken om in de noodtoestand te voorzien. ‘Het zal u gegeven worden,’ zegt Jezus, ‘in diezelfde ure wat gij spreken zult. Want gij zijt het niet die spreekt, maar de Geest van uw Vader, die in u spreekt.’ Wanneer de Geest van God de gedachten van Zijn dienstknechten verlicht, zal de waarheid worden voorgesteld in haar goddelijke kracht en kostbaarheid. Degenen die de waarheid verwerpen, zullen opstaan om de discipelen te beschuldigen en te onderdrukken. Maar te midden van verlies en lijden, ja, tot in de dood, moeten de kinderen des Heeren de zachtmoedigheid van hun goddelijk Voorbeeld openbaren. Zo zal het onderscheid zichtbaar worden tussen Satans werktuigen en de vertegenwoordigers van Christus. De Heiland zal worden verhoogd voor de oversten en voor het volk.

> “The disciples were not endowed with the courage and fortitude of the martyrs until such grace was needed. Then the Saviour’s promise was fulfilled. When Peter and John testified before the Sanhedrin council, men ‘marveled; and they took knowledge of them, that they had been with Jesus.’ Acts 4:13. Of Stephen it is written that ‘all that sat in the council, looking steadfastly on him, saw his face as it had been the face of an angel.’ Men ‘were not able to resist the wisdom and the spirit by which he spake.’ Acts 6:15, 10. And Paul, writing of his own trial at the court of the Caesars, says, ‘At my first defense no one took my part, but all forsook me…. But the Lord stood by me, and strengthened me; that through me the message might be fully proclaimed, and that all the Gentiles might hear: and I was delivered out of the mouth of the lion.’ 2 Timothy 4:16, 17, R. V.

> „De discipelen werden niet begiftigd met de moed en standvastigheid van de martelaren voordat zulk een genade nodig was. Toen werd de belofte van de Heiland vervuld. Toen Petrus en Johannes voor het Sanhedrin getuigden, ‘verwonderden’ de mensen ‘zich; en zij bemerkten, dat zij met Jezus geweest waren.’ Handelingen 4:13. Van Stefanus staat geschreven dat ‘allen, die in de Raad zaten, hem strak aanziende, zijn gelaat zagen als het gelaat van een engel.’ De mensen ‘waren niet in staat de wijsheid en de Geest, waardoor hij sprak, te wederstaan.’ Handelingen 6:15, 10. En Paulus, schrijvende over zijn eigen rechtszaak voor het hof van de Caesars, zegt: ‘Bij mijn eerste verdediging stond niemand mij ter zijde, maar allen hebben mij verlaten…. Doch de Heere stond mij bij en gaf mij kracht, opdat door mij de prediking ten volle verkondigd zou worden en al de heidenen haar zouden horen; en ik ben verlost uit de muil van de leeuw.’ 2 Timotheüs 4:16, 17, R.V.”

> “The servants of Christ were to prepare no set speech to present when brought to trial. Their preparation was to be made day by day in treasuring up the precious truths of God’s word, and through prayer strengthening their faith. When they were brought into trial, the Holy Spirit would bring to their remembrance the very truths that would be needed.” The Desire of Ages, 354, 355.

> „De dienstknechten van Christus moesten geen van tevoren vastgestelde toespraak voorbereiden om voor te dragen wanneer zij voor het gerecht werden gebracht. Hun voorbereiding moest van dag tot dag bestaan in het bewaren van de kostbare waarheden van Gods woord, en in het versterken van hun geloof door het gebed. Wanneer zij in het gericht werden gebracht, zou de Heilige Geest hun juist die waarheden in herinnering brengen die nodig zouden zijn.” The Desire of Ages, 354, 355.

Judgment begins with the house of God at 9/11 and ends at the Sunday law, when judgment then moves to God’s other flock outside of the house of God.

Het oordeel begint met het huis van God op 9/11 en eindigt bij de zondagswet, wanneer het oordeel vervolgens overgaat op Gods andere kudde buiten het huis van God.

## The Twelfth Messianic Waymark is Judgment to the Gentiles

Het twaalfde messiaanse wegmerk is het oordeel over de heidenen

> That it might be fulfilled which was spoken by Esaias the prophet, saying, Behold my servant, whom I have chosen; my beloved, in whom my soul is well pleased: I will put my spirit upon him, and he shall bring judgment to the Gentiles. He shall not strive, nor cry; neither shall any man hear his voice in the streets. A bruised reed shall he not break, and smoking flax shall he not quench, till he send forth judgment unto victory. And in his name shall the Gentiles trust. Matthew 12:17–21.

> Opdat vervuld zou worden wat gesproken is door de profeet Esaias, die zegt: Zie, Mijn Knecht, Die Ik uitverkoren heb; Mijn Geliefde, in Wie Mijn ziel een welbehagen heeft: Ik zal Mijn Geest op Hem leggen, en Hij zal het oordeel aan de heidenen verkondigen. Hij zal niet twisten, noch roepen; ook zal niemand Zijn stem op de straten horen. Het geknakte riet zal Hij niet verbreken, en de rokende vlaspit zal Hij niet uitblussen, totdat Hij het oordeel zal uitbrengen tot overwinning. En op Zijn Naam zullen de heidenen hopen. Mattheüs 12:17–21.

## Prediction

Voorspelling

> Behold my servant, whom I uphold; mine elect, in whom my soul delighteth; I have put my spirit upon him: he shall bring forth judgment to the Gentiles. He shall not cry, nor lift up, nor cause his voice to be heard in the street. A bruised reed shall he not break, and the smoking flax shall he not quench: he shall bring forth judgment unto truth. He shall not fail nor be discouraged, till he have set judgment in the earth: and the isles shall wait for his law. Isaiah 42:1–4.

> Zie, mijn knecht, die Ik ondersteun; mijn uitverkorene, in wie mijn ziel een welbehagen heeft; Ik heb mijn Geest op Hem gelegd: Hij zal het recht voortbrengen onder de heidenen. Hij zal niet schreeuwen, noch Zijn stem verheffen, noch Zijn stem op de straat doen horen. Het geknakte riet zal Hij niet verbreken, en de rokende vlaswiek zal Hij niet uitblussen: naar waarheid zal Hij het recht voortbrengen. Hij zal niet falen noch ontmoedigd worden, totdat Hij het recht op de aarde zal hebben gevestigd; en de eilanden zullen uitzien naar Zijn wet. Jesaja 42:1–4.

The close of judgment for the house of God began in July of 2023, when a voice was heard in the streets where Moses and Elijah laid dead in a valley of dead dry bones. When the voice was heard, judgment began to close for the house of God, and proceeded towards the judgment of the Gentiles. There are twelve Messianic fulfillments in the book of Matthew which identify the major waymarks in the reform movement of the one hundred and forty-four thousand. Those twelve waymarks are typified by the Messiah. 1989; 1996; 9/11, 2001; July 18, 2020; July 2023; 2024; the Midnight Cry, the separation of the priests and the Sunday law are all identified, with 9/11 having an internal and external witness and the Sunday law having an internal witness of a scattering, and then two witnesses of the judgment period of the eleventh-hour workers. Nine waymarks of the reform movement of the one hundred and forty-four thousand directly identified in the book of Matthew.

De afsluiting van het oordeel voor het huis van God begon in juli 2023, toen een stem werd gehoord in de straten waar Mozes en Elia dood lagen in een dal van dorre doodsbeenderen. Toen de stem werd gehoord, begon het oordeel zich te sluiten voor het huis van God en zette het zich voort in de richting van het oordeel over de heidenen. Er zijn twaalf Messiaanse vervullingen in het boek Matteüs die de voornaamste wegmerken in de hervormingsbeweging van de honderd vierenveertigduizend aanwijzen. Die twaalf wegmerken worden door de Messias getypeerd. 1989; 1996; 11/9, 2001; 18 juli 2020; juli 2023; 2024; de Middernachtsroep, de scheiding van de priesters en de zondagswet worden alle aangeduid, waarbij 11/9 een inwendig en uitwendig getuigenis heeft en de zondagswet een inwendig getuigenis van een verstrooiing heeft, en vervolgens twee getuigenissen van de oordeelsperiode van de arbeiders van het elfde uur. Negen wegmerken van de hervormingsbeweging van de honderd vierenveertigduizend worden rechtstreeks in het boek Matteüs aangeduid.

Matthew is the alpha of the New Testament and Revelation is the omega. Matthew is a prophetic masterpiece whose significance was sealed up until the latter days. It contains the omega twelve chapters, that correspond to the alpha of Genesis chapter eleven to twenty-two. As the alpha to Revelation, it parallels the inspired relationship of Daniel and Revelation. What is revealed of the books of Daniel and Revelation concerning their prophetic relationship, would hold true with the relationship of Matthew and Revelation. What we have been informed along those lines would equate to:

Mattheüs is de alfa van het Nieuwe Testament en Openbaring is de omega. Mattheüs is een profetisch meesterwerk, waarvan de betekenis verzegeld was tot de laatste dagen. Het bevat de omega twaalf hoofdstukken, die overeenkomen met de alfa van Genesis hoofdstuk elf tot en met tweeëntwintig. Als de alfa van Openbaring loopt het parallel met de geïnspireerde verhouding tussen Daniël en Openbaring. Wat geopenbaard is aangaande de boeken Daniël en Openbaring met betrekking tot hun profetische verhouding, zou ook waar blijken te zijn voor de verhouding tussen Mattheüs en Openbaring. Wat ons in die zin is meegedeeld, zou neerkomen op:

In the book of Matthew, the same line of prophecy is taken up as in the book of Revelation.

In het boek Matteüs wordt dezelfde lijn van profetie voortgezet als in het boek Openbaring.

> “Revelation is a sealed book, but it is also an opened book. It records marvelous events that are to take place in the last days of this earth’s history. The teachings of this book are definite, not mystical and unintelligible. In it the same line of prophecy is taken up as in Daniel. Some prophecies God has repeated, thus showing that importance must be given to them. The Lord does not repeat things that are of no great consequence.” Manuscript Releases, volume 9, 8.

> “Openbaring is een verzegeld boek, maar het is ook een geopend boek. Het vermeldt wonderbare gebeurtenissen die in de laatste dagen van de geschiedenis van deze aarde zullen plaatsvinden. De leringen van dit boek zijn duidelijk, niet mystiek en onbegrijpelijk. Daarin wordt dezelfde lijn van profetie opgenomen als in Daniël. Sommige profetieën heeft God herhaald en daarmee getoond dat daaraan gewicht moet worden toegekend. De Heer herhaalt geen zaken die van geen groot belang zijn.” Manuscript Releases, deel 9, 8.

The book of Matthew takes up the “same line of prophecy” as Revelation and Daniel, and it is brought to perfection in the book of Revelation, for the word “complement” means perfection.

Het boek Matteüs neemt dezelfde profetische lijn op als Openbaring en Daniël, en deze wordt in het boek Openbaring tot volmaaktheid gebracht, want het woord „aanvulling” betekent volmaaktheid.

> “In the Revelation all the books of the Bible meet and end. Here is the complement of the book of Daniel. One is a prophecy; the other a revelation. The book that was sealed is not the Revelation, but that portion of the prophecy of Daniel relating to the last days. The angel commanded, ‘But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end.’ Daniel 12:4.” Acts of the Apostles, 585.

> “In de Openbaring komen alle boeken van de Bijbel samen en eindigen zij. Hier is de aanvulling op het boek Daniël. Het ene is een profetie; het andere een openbaring. Het boek dat verzegeld was, is niet de Openbaring, maar dat gedeelte van de profetie van Daniël dat betrekking heeft op de laatste dagen. De engel gebood: ‘Maar gij, o Daniël, sluit deze woorden toe en verzegel het boek, tot de tijd van het einde.’ Daniël 12:4.” Handelingen der Apostelen, 585.

Matthew, Daniel and Revelation are the same book.

Mattheüs, Daniël en Openbaring zijn hetzelfde boek.

> “The books of Daniel and the Revelation are one. One is a prophecy, the other a revelation; one a book sealed, the other a book opened. John heard the mysteries which the thunders uttered, but he was commanded not to write them.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> „De boeken Daniël en Openbaring vormen één geheel. Het ene is een profetie, het andere een openbaring; het ene een verzegeld boek, het andere een geopend boek. Johannes hoorde de geheimenissen die de donderslagen uitspraken, maar hem werd bevolen ze niet op te schrijven.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, deel 7, 971.

It seemed important to take time to place the book of Matthew in context which could emphasize the prophetic significance of Peter being in Caesarea Philippi before I turned the study back to the book of Joel. I will try to summarize my observations of the book of Matthew in an attempt to illustrate the tremendous prophetic significance of Peter at Caesarea Philippi, which is Panium of Daniel eleven verses thirteen to fifteen.

Het leek belangrijk de tijd te nemen om het Evangelie naar Matteüs in zijn context te plaatsen, hetgeen de profetische betekenis van Petrus’ aanwezigheid in Caesarea Filippi zou kunnen benadrukken, voordat ik de studie weer richtte op het boek Joël. Ik zal trachten mijn waarnemingen met betrekking tot het Evangelie naar Matteüs samen te vatten, in een poging de ontzaglijke profetische betekenis te illustreren van Petrus in Caesarea Filippi, dat Panium is in Daniël elf verzen dertien tot en met vijftien.

The book of Matthew is structured upon three distinct prophetic lines. The first line is the first ten chapters; the second line is the next twelve chapters that are followed by the third line made up of six chapters. The first ten chapters represent the first angel of Revelation fourteen, the next twelve chapters represent the second angel of Revelation fourteen and the last six chapters represent the third angel of Revelation fourteen. I have not yet clearly proven this observation, but it can easily be accomplished. Before we do that, I wish to continue drawing some of the broader strokes upon the canvas that is the book of Matthew.

Het boek Mattheüs is opgebouwd op drie onderscheiden profetische lijnen. De eerste lijn bestaat uit de eerste tien hoofdstukken; de tweede lijn uit de daaropvolgende twaalf hoofdstukken, gevolgd door de derde lijn, die uit zes hoofdstukken bestaat. De eerste tien hoofdstukken vertegenwoordigen de eerste engel van Openbaring veertien, de volgende twaalf hoofdstukken vertegenwoordigen de tweede engel van Openbaring veertien, en de laatste zes hoofdstukken vertegenwoordigen de derde engel van Openbaring veertien. Ik heb deze waarneming nog niet duidelijk bewezen, maar dit kan gemakkelijk worden gedaan. Voordat wij dat doen, wil ik voortgaan met het aanbrengen van enkele bredere penseelstreken op het doek dat het boek Mattheüs is.

The second line of chapters eleven through twenty-two are represented by the second angel, and the second angel always identifies a doubling, for Babylon is fallen, is fallen. Chapters eleven through twenty-two of Genesis set forth the promise and then the three-step covenant of God with a chosen people through the patriarch Abram. The very center verse of those twelve chapters identifies “circumcision” as the sign of the covenant, and it was established in the second of three steps. The very center verse of Matthew’s parallel covenant line is when Simon Barjona’s name is changed to Peter.

De tweede lijn van de hoofdstukken elf tot en met tweeëntwintig wordt voorgesteld door de tweede engel, en de tweede engel duidt altijd op een verdubbeling, want Babylon is gevallen, is gevallen. De hoofdstukken elf tot en met tweeëntwintig van Genesis zetten eerst de belofte uiteen en vervolgens het drievoudige verbond van God met een uitverkoren volk door middel van de patriarch Abram. Het middelste vers van die twaalf hoofdstukken duidt de „besnijdenis” aan als het teken van het verbond, en dit werd ingesteld in de tweede van drie stappen. Het middelste vers van Mattheüs’ parallelle verbondslijn is het ogenblik waarop de naam van Simon Barjona wordt veranderd in Petrus.

> And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. Matthew 16:18.

> En ook Ik zeg u: gij zijt Petrus, en op deze rots zal Ik Mijn gemeente bouwen; en de poorten van de hel zullen haar niet overweldigen. Mattheüs 16:18.

Peter’s name represents the one hundred and forty-four thousand, and he is representing the class who base their faith upon hearing the message of Christ. Not simply the message about Jesus, but the message which Jesus identified as having been given to Peter by the Lord Himself.

Petrus’ naam vertegenwoordigt de honderd vierenveertigduizend, en hij vertegenwoordigt de klasse die haar geloof baseert op het horen van de boodschap van Christus. Niet eenvoudig de boodschap over Jezus, maar de boodschap die Jezus aanduidde als door de Heer Zelf aan Petrus gegeven.

> He saith unto them, But whom say ye that I am?

> Hij zei tot hen: Maar wie zegt gij dat Ik ben?

> And Simon Peter answered and said, Thou art the Christ, the Son of the living God. And Jesus answered and said unto him,

> En Simon Petrus antwoordde en zeide: Gij zijt de Christus, de Zoon van de levende God. En Jezus antwoordde en zeide tot hem,

> Blessed art thou, Simon Barjona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but my Father which is in heaven. Matthew 16:15–17.

> Zalig zijt gij, Simon Barjona; want vlees en bloed hebben u dit niet geopenbaard, maar mijn Vader, Die in de hemelen is. Mattheüs 16:15–17.

Peter’s faith is based upon Jesus becoming the Christ—the Messiah. Peter’s name is changed, as was Abram’s to mark a covenant relationship, and his name equates to 144,000, and in that very verse, the great controversy is identified as a Rock who is the foundation of a church, that would prevail against the churches of hell. The one hundred and forty-four thousand are the final manifestation of a chosen covenant people, and Peter represents that group.

Petrus’ geloof is gegrond op het feit dat Jezus de Christus wordt—de Messias. De naam van Petrus wordt veranderd, evenals die van Abram, om een verbondsrelatie te markeren, en zijn naam is gelijk aan 144.000; en in datzelfde vers wordt de grote strijd aangeduid als een Rots, die het fundament is van een gemeente die stand zou houden tegen de kerken van de hel. De honderd vierenveertigduizend zijn de uiteindelijke manifestatie van een uitverkoren verbondsvolk, en Petrus vertegenwoordigt die groep.

Peter also simultaneously represents the first Christian church, the church of the disciples, for that is the history where Christ placed the foundation of His church. Christ is the foundation and He is also the capstone, and Peter is a symbol of the first Christian bride and the last Christian bride. Therefore, Peter is both an alpha and an omega symbol in one verse.

Petrus vertegenwoordigt tevens tegelijkertijd de eerste christelijke kerk, de kerk van de discipelen, want dat is de geschiedenis waarin Christus het fundament van Zijn kerk legde. Christus is het fundament en Hij is ook de sluitsteen, en Petrus is een symbool van de eerste christelijke bruid en de laatste christelijke bruid. Daarom is Petrus in één vers zowel een alfa- als een omega-symbool.

That one verse is the center verse of twelve chapters that represent the second angel’s message, and Peter “doubles” as the first bride and the last bride. The last bride will be in a war with the synagogue of Satan, and the last bride will be made up of two groups. One group, the one hundred and forty-four thousand, the other group are the great multitude. The great multitude are represented by Smyrna and the one hundred and forty-four thousand by Philadelphia.

Dat ene vers is het middenvers van twaalf hoofdstukken die de boodschap van de tweede engel vertegenwoordigen, en Petrus „verdubbelt” als de eerste bruid en de laatste bruid. De laatste bruid zal in oorlog zijn met de synagoge van Satan, en de laatste bruid zal uit twee groepen bestaan. De ene groep, de honderd vierenveertigduizend; de andere groep is de grote schare. De grote schare wordt vertegenwoordigd door Smyrna en de honderd vierenveertigduizend door Filadelfia.

The one hundred and forty-four thousand are Philadelphians and Peter’s name change in verse eighteen represents the sealing of the one hundred and forty-four thousand. He is the symbol of those who are sealed, and in the verse, the very center verse of the twelve covenant chapters, he aligns with the very center verse in the twelve chapters of Genesis, where circumcision is identified as the sign. Revelation chapters eleven through twenty-two provide the third line to the twelve chapters of covenant testimony, and the center verse of those twelve chapters identifies the marriage of the whore of Revelation seventeen with the kings of the earth.

De honderdvierenveertigduizend zijn Filadelfiërs, en de naamsverandering van Petrus in vers achttien vertegenwoordigt de verzegeling van de honderdvierenveertigduizend. Hij is het symbool van hen die verzegeld zijn, en in het vers, het eigenlijke middelste vers van de twaalf verbondshoofdstukken, stemt hij overeen met het eigenlijke middelste vers in de twaalf hoofdstukken van Genesis, waar de besnijdenis als het teken wordt aangeduid. Openbaring, hoofdstukken elf tot en met tweeëntwintig, verschaft de derde lijn voor de twaalf hoofdstukken van de verbondsgetuigenis, en het middelste vers van die twaalf hoofdstukken duidt het huwelijk van de hoer van Openbaring zeventien met de koningen der aarde aan.

> And the beast that was, and is not, even he is the eighth, and is of the seven, and goeth into perdition. Revelation 17:11.

> En het beest dat was en niet is, ook hij is de achtste, en is uit de zeven, en gaat ten verderve. Openbaring 17:11.

This verse is involved with identifying the final fall of Babylon the great, and the first fall of Babel was in the first chapter of Genesis’ twelve-chapter covenant line. Peter is representing the one hundred and forty-four thousand in the center verse, that aligns with the center verse of Genesis. In the center verse of Revelation, the fall of Babylon the great, brings to the conclusion the story of Nimrod the great hunter of Babel.

Dit vers houdt verband met de identificatie van de uiteindelijke val van Babylon, de grote, en de eerste val van Babel vond plaats in het eerste hoofdstuk van de twaalf hoofdstukken tellende verbondslijn van Genesis. Petrus vertegenwoordigt de honderdvierenveertigduizend in het middelste vers, dat overeenkomt met het middelste vers van Genesis. In het middelste vers van Openbaring brengt de val van Babylon, de grote, het verhaal van Nimrod, de grote jager van Babel, tot zijn einde.

The center verses of each of these three prophetic lines identify either the seal of God or the mark of the beast. The beginning Babylonian covenant of death in Genesis reaches its end in Revelation. In doing so it places a beginning and an ending upon all three lines, when they are brought together, line upon line. Where Peter is employed as a symbol of the great controversy between the Rock and the gates of Hell is the second angel’s message, for the second angel’s message is Babylon is fallen (Nimrod) is fallen (the whore of Rome). The second line in Matthew’s three lines is the second angel’s message for it identifies two falls of Babylon. It presents a counterfeit marriage right where the true marriage in consummated, at the Sunday law. It represents the number “8” as counterfeit of God’s people who are the true eight. The papacy is also portrayed as counterfeiting God, for it was, and yet is, and shall ascend. It ascends, right where the ensign ascends—the Sunday law.

De kernverzen van elk van deze drie profetische lijnen identificeren óf het zegel van God óf het merkteken van het beest. Het Babylonische doodsverbond van het begin in Genesis bereikt zijn einde in Openbaring. Daarmee plaatst het een begin en een einde op alle drie de lijnen, wanneer zij worden samengebracht, regel op regel. Waar Petrus wordt gebruikt als symbool van de grote strijd tussen de Rots en de poorten van de hel, bevindt zich de boodschap van de tweede engel, want de boodschap van de tweede engel is: Babylon is gevallen (Nimrod), is gevallen (de hoer van Rome). De tweede lijn in de drie lijnen van Mattheüs is de boodschap van de tweede engel, want zij identificeert twee vallen van Babylon. Zij stelt een nagemaakt huwelijk voor juist daar waar het ware huwelijk wordt voltrokken, bij de zondagswet. Zij stelt het getal „8” voor als vervalsing van Gods volk, dat de ware acht is. Het pausdom wordt ook voorgesteld als een vervalsing van God, want het was, en is toch, en zal opkomen. Het komt op, juist daar waar de banier opkomt — de zondagswet.

In Matthew there are twelve Messianic fulfillments, and there is between three hundred to five hundred prophecies of the Messiah in the Old Testament. Matthew contains twelve directly identified fulfillments, far and above any of the other three gospels. Those twelve fulfillments align with nine distinct waymarks in the reformatory movement of the one hundred and forty-four thousand. Nine symbolizes completeness, for there is no number beyond “nine,” for every other amount following “nine,” employs only the nine digits of one through nine, and the zero. Nine is fullness. Of those nine waymarks, two have more than one of Matthew’s fulfillments. 9/11 has two, and the Sunday law has three.

In Mattheüs zijn er twaalf Messiaanse vervullingen, en in het Oude Testament zijn er tussen de driehonderd en vijfhonderd profetieën betreffende de Messias. Mattheüs bevat twaalf rechtstreeks aangeduide vervullingen, verreweg meer dan enig van de andere drie evangeliën. Die twaalf vervullingen stemmen overeen met negen onderscheiden wegmarkeringen in de reformatorische beweging van de honderdvierenveertigduizend. Negen symboliseert volledigheid, want er is geen getal voorbij „negen”, aangezien iedere andere hoeveelheid die op „negen” volgt, slechts gebruikmaakt van de negen cijfers één tot en met negen, en de nul. Negen is volheid. Van die negen wegmarkeringen hebben er twee meer dan één van Mattheüs’ vervullingen. 9/11 heeft er twee, en de zondagswet heeft er drie.

The time of the end in 1989, the formalization of the message in 1996, followed by 9/11, followed by the disappointment of July 18, 2020, followed by the voice in the wilderness in July of 2023, which led to the resurrection of 2024, which leads to the Midnight Cry, followed by the separation of the priests, that culminates at the Sunday law. Nine waymarks, one which has two witnesses and one that has three witnesses; 9/11 has two and the Sunday law three. This means that in the reform line of the one hundred and forty-four thousand, 9/11’s two witnesses unto the Sunday law’s three witnesses—marks the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. The twelve waymarks align with every reformatory movement, and in doing so, they emphasize and identify the sealing time of the one hundred and forty-four thousand from 9/11 unto the Sunday law.

De tijd van het einde in 1989, de formalisering van de boodschap in 1996, gevolgd door 9/11, gevolgd door de teleurstelling van 18 juli 2020, gevolgd door de stem in de woestijn in juli 2023, die leidde tot de opstanding van 2024, die leidt tot de Middernachtsroep, gevolgd door de scheiding van de priesters, die culmineert in de zondagswet. Negen wegmerken, waarvan één twee getuigen heeft en één drie getuigen; 9/11 heeft er twee en de zondagswet drie. Dit betekent dat in de hervormingslijn van de honderdvierenveertigduizend de twee getuigen van 9/11 tot de drie getuigen van de zondagswet de verzegelingstijd van de honderdvierenveertigduizend markeren. De twaalf wegmerken komen overeen met elke reformatorische beweging, en door dit te doen benadrukken en identificeren zij de verzegelingstijd van de honderdvierenveertigduizend van 9/11 tot aan de zondagswet.

In doing so, it identifies two witnesses at 9/11, and three witnesses at the Sunday law. The two witnesses at 9/11 are the second angel’s message and the three witnesses at the Sunday law are the third angel’s message. Therefore, the line produced with Matthew’s fulfillments of Messianic prophecies isolates and magnifies the sealing time, while identifying the second angel as the alpha to the history of the sealing time, and the third angel as the omega. That means the sealing time is bookended between a number two and a number three, thus placing twenty-three, a symbol of the atonement—over the entire history of the sealing.

Daarmee worden twee getuigen op 11 september geïdentificeerd, en drie getuigen bij de zondagswet. De twee getuigen op 11 september zijn de boodschap van de tweede engel, en de drie getuigen bij de zondagswet zijn de boodschap van de derde engel. Daarom isoleert en vergroot de lijn die wordt voortgebracht door Mattheüs’ vervullingen van messiaanse profetieën de verzegelingstijd, terwijl zij de tweede engel aanwijst als de alfa van de geschiedenis van de verzegelingstijd, en de derde engel als de omega. Dat betekent dat de verzegelingstijd wordt ingesloten tussen het getal twee en het getal drie, en aldus drieëntwintig, een symbool van de verzoening, over de gehele geschiedenis van de verzegeling plaatst.

In the book of Matthew there are three prophetic lines, that represent the first, second and third angels respectively, and that the twelve chapters in the second line of Matthew represents the covenant with the one hundred and forty-four thousand, for it is the omega to Genesis’ alpha covenant with Abram. This also means that as the second angel, when Peter represents both the first and last Christian bride, Peter’s doubling establishes the prophetic requirement of a doubling in the second angel. Upon three witnesses the number twelve is the rope that binds the three lines of twelve chapters together, so when we find another representation of the number twelve in the book of Matthew, it must be aligned with the other twelve in the book of Matthew.

In het boek Mattheüs zijn er drie profetische lijnen, die respectievelijk de eerste, tweede en derde engel voorstellen, en de twaalf hoofdstukken in de tweede lijn van Mattheüs stellen het verbond met de honderd vierenveertigduizend voor, want dit is de omega van het alfa-verbond van Genesis met Abram. Dit betekent ook dat, als de tweede engel, wanneer Petrus zowel de eerste als de laatste christelijke bruid vertegenwoordigt, de verdubbeling van Petrus de profetische vereiste van een verdubbeling in de tweede engel vaststelt. Op grond van drie getuigen is het getal twaalf het koord dat de drie lijnen van twaalf hoofdstukken samenbindt; wanneer wij dus nog een andere voorstelling van het getal twaalf in het boek Mattheüs vinden, moet die in overeenstemming zijn met de andere twaalf in het boek Mattheüs.

The twelve chapters of Matthew, that begin with the symbolic number eleven and end with its symbolic counterpart, number twenty-two, align with the reform line of the one hundred and forty-four thousand represented by the twelve Messianic fulfillments, thus manifesting a second “doubling” in the line of the second angel. The twelve Messianic fulfillments, together with the twelve chapters are the “doubling” of the second angel, but when multiplied they represent 144,000. Peter is doubled, and the number twelve is also doubled. Those doublings fulfill the doubling of Babylon falling twice.

De twaalf hoofdstukken van Mattheüs, die beginnen met het symbolische getal elf en eindigen met zijn symbolische tegenhanger, het getal tweeëntwintig, stemmen overeen met de hervormingslijn van de honderd vierenveertigduizend, voorgesteld door de twaalf Messiaanse vervullingen, en openbaren aldus een tweede „verdubbeling” in de lijn van de tweede engel. De twaalf Messiaanse vervullingen vormen, tezamen met de twaalf hoofdstukken, de „verdubbeling” van de tweede engel, maar wanneer zij met elkaar worden vermenigvuldigd, vertegenwoordigen zij 144.000. Petrus wordt verdubbeld, en ook het getal twaalf wordt verdubbeld. Die verdubbelingen vervullen de verdubbeling van Babylon, dat tweemaal valt.

Chapters eleven through twenty-two represent the second angel of Revelation fourteen. Ten is symbolic of a test, and the first of three tests, is the first ten chapters of Matthew. “Ten” symbolizes a test. Because Matthew is the alpha to Revelations omega, chapter one of either book begins with a revelation of Jesus Christ. In chapter one Joseph is tested over believing the angel or not. His counterpart was John the Baptist’s father Zechariah, who disbelieved and failed the same test. One accepted a providential birth, the other doubted.

De hoofdstukken elf tot en met tweeëntwintig vertegenwoordigen de tweede engel van Openbaring veertien. Tien is symbolisch voor een beproeving, en de eerste van drie beproevingen wordt gevormd door de eerste tien hoofdstukken van Mattheüs. “Tien” symboliseert een beproeving. Omdat Mattheüs de alfa is ten opzichte van het omega van Openbaring, begint hoofdstuk één van elk van beide boeken met een openbaring van Jezus Christus. In hoofdstuk één wordt Jozef beproefd op de vraag of hij de engel wel of niet zal geloven. Zijn tegenhanger was Zacharia, de vader van Johannes de Doper, die niet geloofde en in dezelfde beproeving faalde. De één aanvaardde een door de voorzienigheid bewerkte geboorte, de ander twijfelde.

In chapter two Herod feared the birth of a new king, and Joseph and Mary fled into Egypt. John the Baptist brought the first test in chapter three, a first test which Sister White identifies as a life or death test, for she wrote that “those who rejected the message of John could not be benefitted by Jesus.” The first angel is a testing message that calls on men, as did John to fear God, for the hour of God’s judgment is coming. This is represented by John when he asked “who hath warned you to flee from the wrath to come?”

In hoofdstuk twee vreesde Herodes de geboorte van een nieuwe koning, en Jozef en Maria vluchtten naar Egypte. Johannes de Doper bracht in hoofdstuk drie de eerste beproeving, een eerste beproeving die Zuster White aanmerkt als een beproeving op leven en dood, want zij schreef dat “zij die de boodschap van Johannes verwierpen, geen baat konden hebben bij Jezus.” De eerste engel is een beproevende boodschap die de mensen, evenals Johannes, oproept God te vrezen, want het uur van Gods oordeel komt. Dit wordt door Johannes voorgesteld wanneer hij vroeg: “wie heeft u gewaarschuwd te vluchten voor de toekomende toorn?”

Then in chapter four, Jesus is fasting for forty days that culminate with three distinct tests, for the three tests are always represented in the first angel’s message. Then Jesus began to build the foundations by selecting His disciples, for with Ezra and Nehemiah the foundations of the temple were laid in the history of the first decree, and with the Millerite’s, the foundations were laid in the history of the first angel. The foundations are the beatitudes, followed by His miracles that led to His sending out the twelve disciples to end chapter ten. The twelve disciples were then in place, and inspiration identifies the disciples were the foundation of the Christian church. By chapter eleven the foundations were finished.

Vervolgens vast Jezus in hoofdstuk vier veertig dagen, uitlopend op drie onderscheiden beproevingen, want de drie beproevingen worden altijd voorgesteld in de boodschap van de eerste engel. Daarna begon Jezus de fundamenten te leggen door Zijn discipelen te kiezen, want bij Ezra en Nehemia werden de fundamenten van de tempel gelegd in de geschiedenis van het eerste decreet, en bij de Millerieten werden de fundamenten gelegd in de geschiedenis van de eerste engel. De fundamenten zijn de zaligsprekingen, gevolgd door Zijn wonderen, die ertoe leidden dat Hij de twaalf discipelen uitzond tot aan het einde van hoofdstuk tien. De twaalf discipelen waren toen op hun plaats, en de Inspiratie duidt de discipelen aan als het fundament van de christelijke kerk. Tegen hoofdstuk elf waren de fundamenten voltooid.

In chapter eleven the disciples are ministering on their own, Jesus is alone identifying a distinct break between chapter ten and eleven. Chapters one through ten are the first angel’s message, that ended at the arrival of the second. The second angel produces a division, a separation as with the Millerites and the Protestants. Chapter ten ends with Jesus separating from the disciples, and in chapter eleven He is alone.

In hoofdstuk elf dienen de discipelen op eigen kracht, terwijl Jezus alleen is; dit markeert een duidelijke breuk tussen hoofdstuk tien en elf. Hoofdstuk één tot en met tien vormen de boodschap van de eerste engel; die eindigde bij de komst van de tweede. De tweede engel brengt een scheiding, een afscheiding teweeg, zoals bij de Millerieten en de protestanten. Hoofdstuk tien eindigt ermee dat Jezus Zich van de discipelen afscheidt, en in hoofdstuk elf is Hij alleen.

Chapter eleven through twenty-two represents the second angel, leading to chapter twenty-three through to twenty-eight, as the third line of the third angel. Of course the third angel arrives at the Sunday law, which is what the Passover of chapters twenty-six through twenty-eight represents. “23” is the symbol of the atonement, and the first of those six chapters represent the first angel’s message and the last three chapters represent the third angel’s message. The two chapters in the middle (24 & 25) represent the second angel. The last three chapters contain “23” specific waymarks aligning chapter “23,” as the first angel or the beginning and chapters twenty-six through twenty-eight as the third, with “23” waymarks. Chapter 23 is the first angel, and the next two chapters are the second angel and the last three chapters are the third angel.

Hoofdstuk elf tot en met tweeëntwintig vertegenwoordigt de tweede engel, leidend tot hoofdstuk drieëntwintig tot en met achtentwintig, als de derde lijn van de derde engel. Uiteraard komt de derde engel aan bij de zondagswet, hetgeen is wat het Pascha van de hoofdstukken zesentwintig tot en met achtentwintig vertegenwoordigt. „23” is het symbool van de verzoening, en het eerste van die zes hoofdstukken vertegenwoordigt de boodschap van de eerste engel en de laatste drie hoofdstukken vertegenwoordigen de boodschap van de derde engel. De twee hoofdstukken in het midden (24 & 25) vertegenwoordigen de tweede engel. De laatste drie hoofdstukken bevatten „23” specifieke bakens, waarbij hoofdstuk „23”, als de eerste engel of het begin, en de hoofdstukken zesentwintig tot en met achtentwintig, als de derde, met „23” bakens op één lijn worden gebracht. Hoofdstuk 23 is de eerste engel, en de volgende twee hoofdstukken zijn de tweede engel en de laatste drie hoofdstukken zijn de derde engel.

The third line in Matthew represents the third angel, and it is divided into three steps. Chapter 23 is the first step, and the first angel. Chapters 24 and 25 are the second step, and the second angel. Chapters 26, 27, and 28 are the third step and the third angel. One chapter for the first angel, two chapters for the second angel and three chapters for the third. The third, which is Passover, which represents the cross, which in turn aligns with the Sunday law, is also represented by Pentecost.

De derde lijn in Mattheüs vertegenwoordigt de derde engel, en zij is verdeeld in drie stappen. Hoofdstuk 23 is de eerste stap, en de eerste engel. Hoofdstukken 24 en 25 vormen de tweede stap, en de tweede engel. Hoofdstukken 26, 27 en 28 vormen de derde stap en de derde engel. Één hoofdstuk voor de eerste engel, twee hoofdstukken voor de tweede engel en drie hoofdstukken voor de derde. De derde, die het Pascha is, dat het kruis vertegenwoordigt, dat op zijn beurt overeenkomt met de zondagswet, wordt ook door Pinksteren voorgesteld.

Pentecost is the number 50, and 50 is the symbol of the Jubilee. The Jubilee contains a forty-ninth year, the end of the seventh cycle of seven years. The number 49 precedes the number 50, but is directly connected to it. The third line in Matthew begins with chapter 23, it is then followed by two chapters (24, 25) that add up to 49, just before the third angel that represents the number 50.

Pinksteren is het getal 50, en 50 is het symbool van het Jubeljaar. Het Jubeljaar omvat een negenenveertigste jaar, het einde van de zevende cyclus van zeven jaren. Het getal 49 gaat aan het getal 50 vooraf, maar is er rechtstreeks mee verbonden. De derde lijn in Matteüs begint met hoofdstuk 23; daarop volgen twee hoofdstukken (24, 25) die samen 49 vormen, vlak vóór de derde engel die het getal 50 vertegenwoordigt.

The beginning of the line of six chapters is “23” and the end is “23” waymarks and the amount that is derived from adding chapter 26, with 27 and 28 equals “81,” which is a symbol of the priests embedded in the very verses that identify the shedding of the blood that the Heavenly High Priest would use in His high priestly ministry. For this reason, the title of chapter “81” in The Desire of Ages is based upon Matthew 28.

Het begin van de reeks van zes hoofdstukken is “23” en het einde is “23” wegmarkeringen, en het getal dat wordt verkregen door hoofdstuk 26, 27 en 28 op te tellen, is “81”, wat een symbool is van de priesters, ingebed in juist die verzen die het vergieten van het bloed aanduiden dat de hemelse Hogepriester in Zijn hogepriesterlijke bediening zou gebruiken. Om deze reden is de titel van hoofdstuk “81” in The Desire of Ages gebaseerd op Matteüs 28.

> “Chapter 81— ‘The Lord Is Risen’

> „Hoofdstuk 81 — ‘De Heer is opgestaan’“

> “This chapter is based on Matthew 28:2–4, 11–15.” The Desire of Ages, 780.

> „Dit hoofdstuk is gebaseerd op Matteüs 28:2–4, 11–15.” Jezus—de wens der eeuwen, 780.

The number “81” represents the priesthood and in Leviticus 8 the seven days of consecration of the priests is set forth. In Numbers chapter 8, the purification of the Levites is set forth. In 2 Chronicles, “81” priests oppose king Uzziah, and the passage directly contributes to establishing the sealing message of the one hundred and forty-four thousand.

Het getal „81” vertegenwoordigt het priesterschap, en in Leviticus 8 worden de zeven dagen van de wijding van de priesters uiteengezet. In Numeri 8 wordt de reiniging van de Levieten uiteengezet. In 2 Kronieken verzetten „81” priesters zich tegen koning Uzzia, en deze passage draagt rechtstreeks bij aan de bevestiging van de verzegelingsboodschap van de honderdvierenveertigduizend.

> But when he was strong, his heart was lifted up to his destruction: for he transgressed against the Lord his God, and went into the temple of the Lord to burn incense upon the altar of incense. And Azariah the priest went in after him, and with him fourscore priests of the Lord, that were valiant men: And they withstood Uzziah the king, and said unto him, It appertaineth not unto thee, Uzziah, to burn incense unto the Lord, but to the priests the sons of Aaron, that are consecrated to burn incense: go out of the sanctuary; for thou hast trespassed; neither shall it be for thine honour from the Lord God.

> Maar toen hij sterk geworden was, verhief zijn hart zich tot zijn verderf; want hij overtrad tegen de HEERE, zijn God, en ging de tempel van de HEERE binnen om reukwerk te branden op het reukofferaltaar. En de priester Azarja ging hem achterna, en met hem tachtig priesters van de HEERE, kloeke mannen. En zij weerstonden koning Uzzia en zeiden tot hem: Het komt u niet toe, Uzzia, voor de HEERE reukwerk te branden, maar de priesters, de zonen van Aäron, die geheiligd zijn om reukwerk te branden. Ga uit het heiligdom, want gij hebt overtreden; en het zal u van de HEERE God niet tot eer zijn.

> Then Uzziah was wroth, and had a censer in his hand to burn incense: and while he was wroth with the priests, the leprosy even rose up in his forehead before the priests in the house of the Lord, from beside the incense altar. And Azariah the chief priest, and all the priests, looked upon him, and, behold, he was leprous in his forehead, and they thrust him out from thence; yea, himself hasted also to go out, because the Lord had smitten him. And Uzziah the king was a leper unto the day of his death, and dwelt in a several house, being a leper; for he was cut off from the house of the Lord: and Jotham his son was over the king’s house, judging the people of the land. 2 Chronicles 26:16–21.

> Toen Uzzia toornig werd en een wierookvat in zijn hand had om reukwerk te branden, brak, terwijl hij tegen de priesters toornig was, de melaatsheid op aan zijn voorhoofd, in tegenwoordigheid van de priesters, in het huis des HEEREN, naast het reukofferaltaar. En Azarja, de hogepriester, en al de priesters keken hem aan, en zie, hij was melaats aan zijn voorhoofd; en zij dreven hem vandaar weg; ja, ook hijzelf haastte zich om uit te gaan, omdat de HEERE hem geslagen had. En koning Uzzia was melaats tot de dag van zijn dood, en hij woonde in een afgezonderd huis, omdat hij melaats was; want hij was afgesneden van het huis des HEEREN; en zijn zoon Jotham was over het huis des konings gesteld en richtte het volk des lands. 2 Kronieken 26:16–21.

Eighty-one as a symbol is associated with the priests who opposed Uzziah’s efforts to offer sacrifices in the sanctuary. The prophetic structure of the passage of Uzziah aligns with the prophetic structure of Daniel eleven verses eleven and twelve. Both passages identify a southern king, whose heart is lifted up from military victories, and especially the recent victory over a king of the north. When verse eleven of Daniel eleven was fulfilled by Ptolemy at the battle of Raphia, he, as did Uzziah, sought to offer a sacrifice in the sanctuary at Jerusalem, but was resisted by the priests. Line upon line the two witnesses identify the Ukrainian war that is almost ended.

Eenentachtig wordt als symbool in verband gebracht met de priesters die zich verzetten tegen Uzzia’s pogingen om in het heiligdom offers te brengen. De profetische structuur van de passage over Uzzia stemt overeen met de profetische structuur van Daniël elf, verzen elf en twaalf. Beide passages wijzen op een koning van het zuiden, wiens hart verheven wordt door militaire overwinningen, en in het bijzonder door de recente overwinning op een koning van het noorden. Toen vers elf van Daniël elf door Ptolemaeus werd vervuld in de slag bij Rafia, trachtte hij, evenals Uzzia, een offer te brengen in het heiligdom te Jeruzalem, maar werd door de priesters tegengehouden. Regel op regel duiden de twee getuigen op de oorlog in Oekraïne die bijna ten einde is.

Chapter eighty-one of The Desire of Ages, is based upon Matthew 28, and identifies Christ ascending to begin His work as the Heavenly High Priest.

Hoofdstuk eenentachtig van De Wens der Eeuwen is gebaseerd op Matteüs 28 en duidt Christus aan als opvarend om Zijn werk als de hemelse Hogepriester te beginnen.

> Now of the things which we have spoken this is the sum: We have such an high priest, who is set on the right hand of the throne of the Majesty in the heavens. Hebrews 8:1.

> Van de dingen nu waarover wij gesproken hebben, is dit de hoofdzaak: wij hebben zulk een Hogepriester, Die gezeten is aan de rechterhand van de troon der Majesteit in de hemelen. Hebreeën 8:1.

The number “81” is a symbol of the priests, and chapters 26, 27, 28; the third step of the third line in Matthew adds up to 81. The second step adds up to 49 and the first step is 23. Eighty-one represents 80 priests and a high priest in the testimony of Uzziah. At this level the 80 priests are human, and the high priest is Divine. 81 represents the combination of Divinity with humanity. The number one in the number eighty-one represents Divinity.

Het getal „81” is een symbool van de priesters, en de hoofdstukken 26, 27, 28; de derde stap van de derde lijn in Matteüs komt uit op 81. De tweede stap komt uit op 49 en de eerste stap is 23. Eenentachtig vertegenwoordigt 80 priesters en een hogepriester in het getuigenis van Uzzia. Op dit niveau zijn de 80 priesters menselijk, en de hogepriester is goddelijk. 81 vertegenwoordigt de vereniging van goddelijkheid met menselijkheid. Het getal één in het getal eenentachtig vertegenwoordigt de goddelijkheid.

The number one in eleven represents humanity and also Divinity. The number one in the number twenty-one represents Divinity, and twenty humanity. The two and one combination can be seen in the disciples on the road to Emmaus.

Het getal één in elf vertegenwoordigt de mensheid en ook de Godheid. Het getal één in het getal eenentwintig vertegenwoordigt de Godheid, en twintig de mensheid. De combinatie van twee en één kan worden gezien in de discipelen op de weg naar Emmaüs.

The three and one combination is humanity and Divinity as represented by the fiery furnace of Shadrach, Meshach and Abednego.

De combinatie van drie en één is menselijkheid en Goddelijkheid, zoals uitgebeeld door de vurige oven van Sadrach, Mesach en Abednego.

The four and one combination identifies that the combination of Divinity with humanity is accomplished in the fourth generation.

De combinatie van vier en één duidt erop dat de vereniging van de Godheid met de mensheid in de vierde generatie tot stand wordt gebracht.

The five and one combination identifies the five virgins waiting for the bridegroom.

De combinatie van vijf en één duidt op de vijf maagden die op de bruidegom wachten.

The six and one combination represents man’s relation to the seventh-day Sabbath, of which Divinity is the Lord of. The number “six” is a symbol of man, and the one is Christ.

De combinatie van zes en één vertegenwoordigt de verhouding van de mens tot de sabbat van de zevende dag, waarvan de Godheid de Heer is. Het getal „zes” is een symbool van de mens, en de één is Christus.

The seven and one combination represents the transition of the seventh church of Laodicea into the Philadelphian experience.

De combinatie van zeven en één vertegenwoordigt de overgang van de zevende gemeente van Laodicea naar de ervaring van Filadelfia.

81 is a symbol of the priests and their relation to the high priest.

81 is een symbool van de priesters en hun verhouding tot de hogepriester.

The nine and one combination identifies completion. Pregnancy is nine months. There were 9 generations leading to Noah, and nine generations after which led to the covenant. Jesus gave up the ghost at the ninth hour. The nine and one combination is identifying the finishing of the work of sealing His people.

De combinatie van negen en één duidt op voltooiing. Een zwangerschap duurt negen maanden. Er waren 9 geslachten die tot Noach leidden, en negen geslachten daarna die tot het verbond leidden. Jezus gaf de geest in het negende uur. De combinatie van negen en één duidt op de voltooiing van het werk van de verzegeling van Zijn volk.

In this context, one is the combination of humanity and Divinity, number two is the Divine teacher, teaching humanity. Number three is the three angel’s message, which is the message they are taught in number two. Number four identifies the fourth generation, thus identifying the prophetic history when the five wise virgins are manifested, and recreated as represented by the sixth creation day. Then the seventh step identifies the transition to Philadelphia and the enigma of the eight being of the seven. At which point the covenant is accomplished and the priesthood of “81” is lifted up to finish the work represented by the number nine. At each step number one is the Lion of the tribe of Judah, who is also Palmoni, the Wonderful Numberer. 81 is a symbol of the priests. Palmoni created all the numbers.

In deze context is één de combinatie van menselijkheid en Goddelijkheid; nummer twee is de goddelijke Leraar, die de mensheid onderwijst. Nummer drie is de boodschap van de drie engelen, de boodschap waarin zij in nummer twee worden onderwezen. Nummer vier duidt de vierde generatie aan en identificeert aldus de profetische geschiedenis waarin de vijf wijze maagden worden geopenbaard en herschapen, zoals voorgesteld door de zesde scheppingsdag. Vervolgens duidt de zevende stap de overgang naar Filadelfia aan en het raadsel dat de acht uit de zeven is. Op dat punt is het verbond volbracht en wordt het priesterschap van “81” verhoogd om het werk te voltooien dat door het getal negen wordt voorgesteld. Bij elke stap is nummer één de Leeuw uit de stam van Juda, die ook Palmoni is, de Wonderbare Teller. 81 is een symbool van de priesters. Palmoni heeft alle getallen geschapen.

The number eleven represents half of twenty-two, and they both represent the combination of Divinity with humanity. In a recent article I included two statements that address the beginning and ending.

Het getal elf vertegenwoordigt de helft van tweeëntwintig, en beide vertegenwoordigen de vereniging van Goddelijkheid met menselijkheid. In een recent artikel heb ik twee uitspraken opgenomen die betrekking hebben op het begin en het einde.

The first statement identified that when Ellen White had her initial visions of the sanctuary, she was shown that the Sabbath commandment shown brighter than the other commandments. She was also shown that in the latter days the “doctrine of the incarnation” was invested with a soft radiance. The Sabbath was a light at the beginning that typified the doctrine of the incarnation at the end. The combination of Divinity with humanity is the doctrine of the incarnation, for it is the doctrine of Christ taking upon Himself human flesh, and thus setting the example that Divinity combined with humanity does not sin.

De eerste uitspraak stelde vast dat, toen Ellen White haar eerste gezichten van het heiligdom had, haar werd getoond dat het sabbatsgebod helderder scheen dan de andere geboden. Haar werd ook getoond dat in de laatste dagen de “leer van de incarnatie” omstraald was met een zachte glans. De sabbat was een licht aan het begin dat de leer van de incarnatie aan het einde voorafschaduwde. De vereniging van de Godheid met de mensheid is de leer van de incarnatie, want het is de leer van Christus die de menselijke natuur op Zich nam, en aldus het voorbeeld stelde dat de Godheid, verenigd met de mensheid, niet zondigt.

Eleven plus eleven equals twenty-two, and the number eleven begins each of the twelve-chapter covenant lines, and each end with twenty-two. The chapters elevens and verse elevens within the Scriptures represent waymarks of the one hundred and forty-four thousand.

Elf plus elf is tweeëntwintig, en het getal elf begint elk van de twaalf hoofdstuklijnen van het verbond, en elk eindigt met tweeëntwintig. De elfde hoofdstukken en de elfde verzen binnen de Schrift vertegenwoordigen merktekenen van de honderdvierenveertigduizend.

## 2014

2014

The Ukrainian war began in 2014, and is the external line of the sealing time of the one hundred and forty–four thousand.

De Oekraïense oorlog begon in 2014 en vormt de uiterlijke lijn van de verzegelingstijd van de honderd vierenveertigduizend.

> And the king of the south shall be moved with choler, and shall come forth and fight with him, even with the king of the north: and he shall set forth a great multitude; but the multitude shall be given into his hand. Daniel 11:11.

> En de koning van het zuiden zal verbitterd worden en uittrekken om tegen hem te strijden, namelijk tegen de koning van het noorden; en hij zal een grote menigte op de been brengen, maar de menigte zal in zijn hand worden overgegeven. Daniël 11:11.

## July 18, 2020

18 juli 2020

The first disappointment was Jesus’ tarrying to go to raise Lazarus, the crowning miracle and the seal of God. Jesus waited four days before resurrecting Lazarus. The verse in John is identifying the last of seven miracles that are directly identified in the gospel of John. The first was changing water to wine. There is much light in considering the seven miracles that culminate with John 11:11, and all the theologians agree that there are only seven miracles in John, based upon those miracles being directly identified. For this reason, they do not include Christ’s resurrection as the eighth sign, but it was a miracle, and His resurrection is the sign of the covenant, so the resurrection in the book of John is the eighth miracle, that is of the seven, for each of the previous seven miracles was accomplished through the power of His resurrection.

De eerste teleurstelling was dat Jezus talmde om Lazarus te gaan opwekken, het bekronende wonder en het zegel van God. Jezus wachtte vier dagen voordat Hij Lazarus deed opstaan. Het vers in Johannes duidt het laatste aan van zeven wonderen die in het evangelie van Johannes rechtstreeks worden aangeduid. Het eerste was het veranderen van water in wijn. Er ligt veel licht in de beschouwing van de zeven wonderen die hun hoogtepunt bereiken in Johannes 11:11, en alle theologen zijn het erover eens dat er in Johannes slechts zeven wonderen zijn, op grond van het feit dat die wonderen rechtstreeks worden aangeduid. Om deze reden rekenen zij de opstanding van Christus niet als het achtste teken, maar zij was wel een wonder, en Zijn opstanding is het teken van het verbond; daarom is de opstanding in het boek Johannes het achtste wonder, dat van de zeven is, want elk van de voorgaande zeven wonderen werd volbracht door de kracht van Zijn opstanding.

> These things said he: and after that he saith unto them, Our friend Lazarus sleepeth; but I go, that I may awake him out of sleep. John 11:11.

> Dit sprak Hij; en daarna zei Hij tot hen: Onze vriend Lazarus slaapt; maar Ik ga heen om hem uit de slaap te wekken. Johannes 11:11.

## July, 2023

juli 2023

In July 2023, the voice in the wilderness began to cry out a message that possesses the Spirit of life.

In juli 2023 begon de stem in de woestijn een boodschap uit te roepen die de Geest van het leven in zich draagt.

> And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. Revelation 11:11.

> En na drie en een halve dag voer de Geest des levens uit God in hen, en zij gingen op hun voeten staan; en grote vrees viel op hen die hen aanschouwden. Openbaring 11:11.

John is born eight days before the Sunday law, for it is at the Sunday law that his father Zechariah speaks. John’s name is changed from Zechariah unto John at the Sunday law, when his name change identifies a covenant relationship. The birth typifies the resurrection of those slain in the streets on July 18, 2020.

Johannes wordt acht dagen vóór de zondagswet geboren, want het is bij de zondagswet dat zijn vader Zacharias spreekt. De naam van Johannes wordt bij de zondagswet van Zacharias in Johannes veranderd, wanneer zijn naamsverandering een verbondsrelatie aanduidt. De geboorte is een voorafbeelding van de opstanding van hen die op 18 juli 2020 in de straten werden gedood.

> Verily I say unto you, Among them that are born of women there hath not risen a greater than John the Baptist: notwithstanding he that is least in the kingdom of heaven is greater than he. Matthew 11:11.

> Voorwaar, Ik zeg u: onder hen die uit vrouwen geboren zijn, is niemand opgestaan groter dan Johannes de Doper; nochtans is de minste in het Koninkrijk der hemelen groter dan hij. Mattheüs 11:11.

## 2024

2024

Isaiah identifies the second gathering that was fulfilled in 1849. The second gathering began in July of 2023, and ends when God’s people are sealed.

Jesaja duidt de tweede inzameling aan die in 1849 werd vervuld. De tweede inzameling begon in juli 2023 en eindigt wanneer Gods volk wordt verzegeld.

> And it shall come to pass in that day, that the Lord shall set his hand again the second time to recover the remnant of his people, which shall be left, from Assyria, and from Egypt, and from Pathros, and from Cush, and from Elam, and from Shinar, and from Hamath, and from the islands of the sea. Isaiah 11:11.

> En het zal geschieden te dien dage, dat de Heere opnieuw, ten tweeden male, Zijn hand zal uitstrekken om het overblijfsel van Zijn volk, dat overgebleven zal zijn, terug te winnen uit Assyrië en uit Egypte en uit Pathros en uit Cus en uit Elam en uit Sinear en uit Hamath en van de eilanden der zee. Jesaja 11:11.

## Just Before the Sunday law

Vlak vóór de zondagswet

Jesus just finished the triumphal entry, thus identifying the transition from the Midnight Cry to the Sunday law, He has the twelve disciples with Him, for they are already chosen before the Sunday law.

Jezus heeft zojuist de triomfantelijke intocht voltooid en duidt daarmee de overgang aan van de Middernachtsroep naar de zondagswet; Hij heeft de twaalf discipelen bij Zich, want zij zijn reeds vóór de zondagswet uitverkoren.

> And Jesus entered into Jerusalem, and into the temple: and when he had looked round about upon all things, and now the eventide was come, he went out unto Bethany with the twelve. Mark 11:11.

> En Jezus kwam Jeruzalem binnen en de tempel in; en nadat Hij alles rondom had bezien, en het inmiddels avond was geworden, ging Hij met de twaalven naar Bethanië uit. Markus 11:11.

When the sealing is accomplished upon the one hundred and forty-four thousand, just before the Sunday law, the joining together of the husband of Divinity with the wife of humanity is finished, and the two are eternally one, for the atonement is finished.

Wanneer de verzegeling op de honderd vierenveertigduizend is voltrokken, vlak vóór de zondagwet, is de vereniging van de Echtgenoot der goddelijkheid met de echtgenote der menselijkheid voltooid, en zijn de twee voor eeuwig één, want de verzoening is voltooid.

> Nevertheless neither is the man without the woman, neither the woman without the man, in the Lord. 1 Corinthians 11:11.

> Evenwel is in de Heere noch de man zonder de vrouw, noch de vrouw zonder de man. 1 Korinthe 11:11.

The miracle birth of Sarah, a birth long overdue since the rebellion of 1863, is accomplished when the woman of Revelation twelve gives birth to twins. The first child arrives at the Midnight Cry and the second child at the Sunday law. The child who came out second, had the scarlet thread that represents the sign of Rahab at Jericho.

De wonderbaarlijke geboorte van Sara, een geboorte die reeds lang verschuldigd was sinds de opstand van 1863, wordt volbracht wanneer de vrouw van Openbaring twaalf een tweeling baart. Het eerste kind komt bij de Middernachtsroep en het tweede kind bij de zondagswet. Het kind dat als tweede tevoorschijn kwam, had de scharlakenrode draad die het teken van Rachab te Jericho voorstelt.

> Through faith also Sara herself received strength to conceive seed, and was delivered of a child when she was past age, because she judged him faithful who had promised. Hebrews 11:11.

> Door het geloof heeft ook Sara zelf kracht ontvangen om zaad te ontvangen, en zij heeft een kind gebaard toen zij over de leeftijd heen was, omdat zij Hem getrouw heeft geacht die het beloofd had. Hebreeën 11:11.

## The Sunday law for Laodicea

De zondagswet voor Laodicea

Jeremiah identifies the judgment of the Laodicean Seventh-day Adventist church.

Jeremia duidt het oordeel over de Laodicese Kerk der Zevende-dags Adventisten aan.

> Therefore thus saith the Lord, Behold, I will bring evil upon them, which they shall not be able to escape; and though they shall cry unto me, I will not hearken unto them. Jeremiah 11:11.

> Daarom, zo zegt de HEERE: Zie, Ik zal onheil over hen brengen, waaraan zij niet zullen kunnen ontkomen; en al zullen zij tot Mij roepen, Ik zal naar hen niet horen. Jeremia 11:11.

Ezekiel agrees with Jeremiah’s judgment upon Adventism.

Ezechiël stemt in met Jeremia’s oordeel over het adventisme.

> This city shall not be your caldron, neither shall ye be the flesh in the midst thereof; but I will judge you in the border of Israel. Ezekiel 11:11.

> Deze stad zal u niet tot een ketel zijn, noch zult gij het vlees in haar midden zijn; maar Ik zal u oordelen aan de grens van Israël. Ezechiël 11:11.

The passing by of ancient Israel as God’s covenant people includes God provoking the former covenant people to jealousy over what they threw away. This is repeated upon Adventism at the Sunday law.

Het voorbijgaan aan het oude Israël als Gods verbondsvolk omvat ook dat God het vroegere verbondsvolk tot jaloersheid verwekt over datgene wat zij hebben weggeworpen. Dit zal zich bij het adventisme herhalen ten tijde van de zondagswet.

> I say then, Have they stumbled that they should fall? God forbid: but rather through their fall salvation is come unto the Gentiles, for to provoke them to jealousy. Romans 11:11.

> Ik zeg dan: Zijn zij gestruikeld opdat zij zouden vallen? Volstrekt niet! Maar door hun val is de zaligheid tot de heidenen gekomen, om hen tot jaloersheid te verwekken. Romeinen 11:11.

Adventism, based upon the work of William Miller, which they reject, is still the movement that built the temple; but as with Solomon, who also built the temple, they broke the covenant and their kingdom will be taken from them, and given to a people who will manage God’s vineyard as He directs.

Het adventisme, gegrond op het werk van William Miller, dat zij verwerpen, is niettemin de beweging die de tempel heeft gebouwd; maar evenals Salomo, die eveneens de tempel bouwde, hebben zij het verbond verbroken, en hun koninkrijk zal van hen worden weggenomen en gegeven worden aan een volk dat Gods wijngaard zal beheren zoals Hij het gebiedt.

> Wherefore the Lord said unto Solomon, Forasmuch as this is done of thee, and thou hast not kept my covenant and my statutes, which I have commanded thee, I will surely rend the kingdom from thee, and will give it to thy servant. 1 Kings 11:11.

> Daarom zei de HEERE tot Salomo: Omdat dit door u is geschied en gij mijn verbond en mijn inzettingen, die Ik u geboden heb, niet hebt onderhouden, zal Ik het koninkrijk zeker van u afscheuren en het aan uw knecht geven. 1 Koningen 11:11.

## The Sunday law for Philadelphia

De zondagwet voor Filadelfia

At the Sunday law the church triumphant is placed into its own land, according to the prophets, and that land is a land that is abundant with the message of the latter rain. Jericho was rebuilt in 1863, and at the Sunday law Jericho comes down.

Bij de zondagswet wordt de triomferende kerk overeenkomstig de profeten in haar eigen land geplaatst, en dat land is een land dat overvloedig is aan de boodschap van de late regen. Jericho werd in 1863 herbouwd, en bij de zondagswet valt Jericho.

> But the land, whither ye go to possess it, is a land of hills and valleys, and drinketh water of the rain of heaven. Deuteronomy 11:11.

> Maar het land waarheen gij trekt om het in bezit te nemen, is een land van bergen en dalen, en het drinkt water van de regen des hemels. Deuteronomium 11:11.

A city is a kingdom, and the church triumphant represents Christ’s kingdom of glory. That kingdom of the church triumphant, begins at the Sunday law, when His church is lifted up and exalted above all the mountains and hills.

Een stad is een koninkrijk, en de triomferende kerk vertegenwoordigt Christus’ heerlijkheidskoninkrijk. Dat koninkrijk van de triomferende kerk begint bij de zondagswet, wanneer Zijn kerk wordt verheven en verhoogd boven alle bergen en heuvelen.

> By the blessing of the upright the city is exalted: but it is overthrown by the mouth of the wicked. Proverbs 11:11.

> Door de zegen van de oprechten wordt de stad verheven; maar door de mond van de goddelozen wordt zij omvergeworpen. Spreuken 11:11.

It was at the ninth hour that the angel came to Cornelious instructing him to send for Peter, thus identifying when the gospel goes to the Gentiles at the Sunday law. When Peter was instructed by God to go, it was in the context of a vision of eating unclean animals. This is fulfilled at the Sunday law. The ninth hour aligns with the ninth hour, when Christ died. The ninth hour represents the end of a period that begins at the third hour, when Jesus was crucified, dying six hours later. It is the same period of Peter who is in the upper room at the third hour, then in the temple at the ninth hour. One ninth hour ends at the death of Christ, the next ninth hour Peter is in the temple proclaiming the message of Joel. Christ death ended the covenant relation with Israel, and opened the door for the Gentiles, represented by Cornelious.

Het was op het negende uur dat de engel tot Cornelius kwam en hem opdroeg Petrus te laten halen, waarmee werd aangeduid wanneer het evangelie bij de zondagswet tot de heidenen gaat. Toen Petrus door God werd opgedragen te gaan, geschiedde dit in de context van een visioen over het eten van onreine dieren. Dit wordt vervuld bij de zondagswet. Het negende uur stemt overeen met het negende uur waarop Christus stierf. Het negende uur vertegenwoordigt het einde van een periode die begint op het derde uur, toen Jezus werd gekruisigd en zes uur later stierf. Het is dezelfde periode van Petrus, die zich op het derde uur in de bovenzaal bevindt en vervolgens op het negende uur in de tempel. Het ene negende uur eindigt met de dood van Christus; op het volgende negende uur is Petrus in de tempel en verkondigt hij de boodschap van Joël. De dood van Christus maakte een einde aan de verbondsbetrekking met Israël en opende de deur voor de heidenen, vertegenwoordigd door Cornelius.

> And, behold, immediately there were three men already come unto the house where I was, sent from Caesarea unto me. Acts 11:11.

> En zie, terstond waren daar reeds drie mannen aangekomen bij het huis waar ik was, vanuit Caesarea naar mij gezonden. Handelingen 11:11.

> They shall be even an abomination unto you; ye shall not eat of their flesh, but ye shall have their carcases in abomination. Leviticus 11:11.

> Zij zullen u zelfs een gruwel zijn; van hun vlees zult gij niet eten, en hun kadavers zult gij als een gruwel beschouwen. Leviticus 11:11.

We will continue this study in the next article.

Wij zullen deze studie in het volgende artikel voortzetten.

> “I dreamed that God, by an unseen hand, sent me a curiously wrought casket about ten inches long by six square, made of ebony and pearls curiously inlaid. To the casket there was a key attached. I immediately took the key and opened the casket, when, to my wonder and surprise, I found it filled with all sorts and sizes of jewels, diamonds, precious stones, and gold and silver coin of every dimension and value, beautifully arranged in their several places in the casket; and thus arranged they reflected a light and glory equaled only to the sun. …

> „Ik droomde dat God mij door een onzichtbare hand een kunstig vervaardigd kistje zond, ongeveer tien duim lang en zes duim in het vierkant, gemaakt van ebbenhout en parels, kunstig ingelegd. Aan het kistje was een sleutel bevestigd. Ik nam terstond de sleutel en opende het kistje, toen ik tot mijn verwondering en verbazing ontdekte dat het gevuld was met allerlei soorten en maten juwelen, diamanten, edelgesteenten, en gouden en zilveren munten van elke afmeting en waarde, schoon gerangschikt op hun onderscheiden plaatsen in het kistje; en aldus gerangschikt weerkaatsten zij een licht en heerlijkheid die slechts door de zon werd geëvenaard. …”

> “I looked into the casket, but my eyes were dazzled with the sight. They shone with ten times their former glory. I thought they had been scoured in the sand by the feet of those wicked persons who had scattered and trod them in the dust. They were arranged in beautiful order in the casket, every one in its place, without any visible pains of the man who cast them in. I shouted with very joy, and that shout awoke me.” Early Writings, 81–83.

> „Ik keek in het kistje, maar mijn ogen werden verblind door de aanblik. Zij schitterden met tienmaal hun vroegere heerlijkheid. Ik dacht dat zij in het zand waren geschuurd door de voeten van die goddeloze personen die hen hadden verstrooid en in het stof vertrapt. Zij waren in het kistje in prachtige orde gerangschikt, ieder op zijn plaats, zonder enig zichtbaar spoor van de moeite van de man die hen erin had geworpen. Ik juichte van louter vreugde, en die juichkreet wekte mij.” Early Writings, 81–83.

> “You are getting the coming of the Lord too far off. I saw the latter rain was coming as [suddenly as] the midnight cry, and with ten times the power.” Spalding and Magan, 5.

> „U schuift de komst van de Heer te ver naar de toekomst. Ik zag dat de late regen kwam [even plotseling als] de middernachtsroep, en met tienmaal zoveel kracht.” Spalding and Magan, 5.

> And in all matters of wisdom and understanding, that the king inquired of them, he found them ten times better than all the magicians and astrologers that were in all his realm. Daniel 1:18–20.

> En in alle zaken van wijsheid en inzicht waarover de koning hen ondervroeg, bevond hij hen tienmaal beter dan alle magiërs en sterrenwichelaars die in zijn gehele rijk waren. Daniël 1:18–20.

Back to Articles