Article

# The Book of Daniel - Number Seventeen

Het boek Daniël - Nummer Zeventien

Prophetic Connections: Nebuchadnezzar’s Golden Image and the Sunday Law

Profetische verbanden: het gouden beeld van Nebukadnezar en de zondagswet

Author

Jeff Pippenger

Published

December 12, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

Sister White often identifies the golden image on the plain of Dura as the Sunday law.

Zuster White vereenzelvigt het gouden beeld op de vlakte van Dura vaak met de zondagswet.

> “An idol sabbath has been set up, as the golden image was set up in the plains of Dura. And as Nebuchadnezzar, the king of Babylon, issued a decree that all who would not bow down and worship this image should be killed, so a proclamation will be made that all who will not reverence the Sunday institution will be punished with imprisonment and death. Thus the Sabbath of the Lord is trampled underfoot. But the Lord has declared, ‘Woe unto them that decree unrighteous decrees, and write grievousness which they have prescribed’ [Isaiah 10:1]. [Zephaniah 1:14–18; 2:1–3, quoted.]” Manuscript Releases, volume 14, 91.

> „Er is een afgodische sabbat opgericht, zoals het gouden beeld werd opgericht op de vlakte van Dura. En zoals Nebukadnezar, de koning van Babylon, een decreet uitvaardigde dat allen die zich niet zouden neerbuigen en dit beeld aanbidden, gedood moesten worden, zo zal er een proclamatie worden gedaan dat allen die de zondagsinstelling niet zullen eerbiedigen, gestraft zullen worden met gevangenschap en de dood. Aldus wordt de sabbat des Heren met voeten getreden. Maar de Heere heeft verklaard: ‘Wee hun die onrechtvaardige verordeningen uitvaardigen, en zwarigheid voorschrijven die zij hebben voorgeschreven’ [Jesaja 10:1]. [Zefanja 1:14–18; 2:1–3, geciteerd.]” Manuscript Releases, deel 14, 91.

In this particular passage Sister White references the book of Zephaniah, and in so doing she adds to the prophetic connection of Daniel chapter two and chapter three. Zephaniah identifies that God’s people are to gather together before the decree. He also identifies a trumpet message, which is a symbol of a warning message that is directed against the cities (States) and towers (Churches). He identifies a gathering, which is the element of the “seven times,” that occurs when the Leviticus twenty-six prayer is offered. He identifies a “nation that is not desired,” all the while emphasizing the arrival of God’s executive judgment that begins at the Sunday law and escalates through to the Second Coming of Christ.

In deze specifieke passage verwijst Zuster White naar het boek Zefanja, en door dat te doen voegt zij toe aan het profetische verband van Daniël hoofdstuk twee en hoofdstuk drie. Zefanja wijst erop dat Gods volk zich moet verzamelen vóór het besluit. Hij duidt ook een bazuinboodschap aan, die een symbool is van een waarschuwingsboodschap die gericht is tegen de steden (Staten) en torens (Kerken). Hij duidt een inzameling aan, hetgeen het element van de „zeven tijden” is, dat plaatsvindt wanneer het gebed van Leviticus zesentwintig wordt opgezonden. Hij duidt een „volk dat niet gewenst is” aan, terwijl hij voortdurend de komst beklemtoont van Gods uitvoerende oordeel, dat begint bij de zondagswet en zich intensiveert tot aan de Wederkomst van Christus.

What precedes the decree of the Sunday law is the formation of the image of the beast. The formation of the image of the beast is the visual test that confronts those of God’s people, who have previously passed the dietary test. Before the decree, which is the third (the litmus test), God’s people, who Zephaniah identifies as a “nation that is not desired,” are called to gather together. The first prophecy of Ezekiel is the gathering message, but it is only accomplished for those who recognize their scattered condition and pray the Leviticus twenty-six prayer, as did Daniel, in chapter nine.

Wat aan het besluit van de zondagswet voorafgaat, is de vorming van het beeld van het beest. De vorming van het beeld van het beest is de visuele toets die hen uit Gods volk confronteert die voordien reeds de spijswettest hebben doorstaan. Vóór het besluit, dat de derde is (de lakmoesproef), wordt Gods volk, dat Zefanja aanduidt als een „volk waarnaar men niet verlangt”, geroepen zich te verzamelen. De eerste profetie van Ezechiël is de boodschap van de verzameling, maar zij wordt slechts vervuld voor hen die hun verstrooide toestand onderkennen en het gebed van Leviticus zesentwintig bidden, zoals Daniël deed, in hoofdstuk negen.

> The great day of the Lord is near, it is near, and hasteth greatly, even the voice of the day of the Lord: the mighty man shall cry there bitterly. That day is a day of wrath, a day of trouble and distress, a day of wasteness and desolation, a day of darkness and gloominess, a day of clouds and thick darkness, A day of the trumpet and alarm against the fenced cities, and against the high towers. And I will bring distress upon men, that they shall walk like blind men, because they have sinned against the Lord: and their blood shall be poured out as dust, and their flesh as the dung. Neither their silver nor their gold shall be able to deliver them in the day of the Lord’s wrath; but the whole land shall be devoured by the fire of his jealousy: for he shall make even a speedy riddance of all them that dwell in the land. Gather yourselves together, yea, gather together, O nation not desired; Before the decree bring forth, before the day pass as the chaff, before the fierce anger of the Lord come upon you, before the day of the Lord’s anger come upon you. Seek ye the Lord, all ye meek of the earth, which have wrought his judgment; seek righteousness, seek meekness: it may be ye shall be hid in the day of the Lord’s anger. Zephaniah 1:14–2:3.

> De grote dag des Heren is nabij, hij is nabij en nadert zeer snel, ja, de stem van de dag des Heren: de held zal daar bitterlijk schreeuwen. Die dag is een dag van gramschap, een dag van benauwdheid en angst, een dag van verwoesting en vernieling, een dag van duisternis en donkerheid, een dag van wolken en dikke duisternis, een dag van bazuingeschal en krijgsalarm tegen de versterkte steden en tegen de hoge torens. En Ik zal de mensen benauwdheid doen ondervinden, zodat zij zullen gaan als blinden, omdat zij tegen de Here gezondigd hebben; en hun bloed zal worden uitgegoten als stof, en hun vlees als mest. Noch hun zilver noch hun goud zal hen kunnen redden op de dag van de gramschap des Heren; maar het ganse land zal door het vuur van Zijn na-ijver verteerd worden, want Hij zal gewis een haastig einde maken aan al de inwoners van het land. Verzamelt u, ja, verzamelt u, gij volk zonder schaamte; eer het besluit baart, eer de dag vergaat als kaf, eer de brandende toorn des Heren over u komt, eer de dag van de toorn des Heren over u komt. Zoekt de Here, gij allen zachtmoedigen des lands, die Zijn recht werken; zoekt gerechtigheid, zoekt zachtmoedigheid: mogelijk zult gij verborgen worden op de dag van de toorn des Heren. Zefanja 1:14–2:3.

A “mighty man” in the Scriptures is a man of power, and the first reference to a “mighty man” is Gideon.

Een „machtige man” in de Schrift is een man van kracht, en de eerste vermelding van een „machtige man” is Gideon.

> And there came an angel of the Lord, and sat under an oak which was in Ophrah, that pertained unto Joash the Abiezrite: and his son Gideon threshed wheat by the winepress, to hide it from the Midianites. And the angel of the Lord appeared unto him, and said unto him, The Lord is with thee, thou mighty man of valour. And Gideon said unto him, Oh my Lord, if the Lord be with us, why then is all this befallen us? and where be all his miracles which our fathers told us of, saying, Did not the Lord bring us up from Egypt? but now the Lord hath forsaken us, and delivered us into the hands of the Midianites. And the Lord looked upon him, and said, Go in this thy might, and thou shalt save Israel from the hand of the Midianites: have not I sent thee? And he said unto him, Oh my Lord, wherewith shall I save Israel? behold, my family is poor in Manasseh, and I am the least in my father’s house. And the Lord said unto him, Surely I will be with thee, and thou shalt smite the Midianites as one man. Judges 6:11–16.

> Toen kwam een engel des HEEREN en zette zich neer onder de eik die te Ofra was, welke aan Joas, de Abiëzriet, toebehoorde; en zijn zoon Gideon dorste tarwe bij de wijnpers, om die voor de Midianieten te verbergen. En de engel des HEEREN verscheen aan hem en zei tot hem: De HEERE is met u, gij dappere held. Maar Gideon zei tot hem: Och, mijn heer, indien de HEERE met ons is, waarom is dit alles ons dan overkomen? En waar zijn al Zijn wonderen waarvan onze vaderen ons vertelden, toen zij zeiden: Heeft de HEERE ons niet uit Egypte doen optrekken? Maar nu heeft de HEERE ons verlaten en ons overgegeven in de hand van de Midianieten. Toen wendde de HEERE Zich tot hem en zei: Ga in deze uw kracht, en gij zult Israël verlossen uit de hand van de Midianieten; heb Ik u niet gezonden? En hij zei tot Hem: Och, mijn heer, waarmee zal ik Israël verlossen? Zie, mijn geslacht is het geringste in Manasse, en ik ben de kleinste in mijns vaders huis. En de HEERE zei tot hem: Voorzeker, Ik zal met u zijn, en gij zult de Midianieten verslaan als één man. Richteren 6:11–16.

In Zephaniah the mighty man, who is also Gideon, is to cry bitterly. The word “cry” is a symbol of the Midnight Cry in the last days, and the word “bitter” represents righteous indignation. Gideon, or Zephaniah’s “mighty man,” is a symbol of the Elijah message that has the responsibility of showing God’s people their sins, and of course the sins of their fathers.

In Zefanja zal de heldhaftige man, die ook Gideon is, bitterlijk roepen. Het woord „roepen” is een symbool van de Middernachtsroep in de laatste dagen, en het woord „bitter” vertegenwoordigt rechtvaardige verontwaardiging. Gideon, of Zefanja’s „heldhaftige man”, is een symbool van de Elia-boodschap die de verantwoordelijkheid heeft Gods volk hun zonden te tonen, en natuurlijk ook de zonden van hun vaderen.

> Cry aloud, spare not, lift up thy voice like a trumpet, and show my people their transgression, and the house of Jacob their sins. Isaiah 58:1.

> Roep luidkeels, houd niet in, verhef uw stem als een bazuin, en maak Mijn volk zijn overtreding bekend, en het huis van Jakob zijn zonden. Jesaja 58:1.

All the prophets align with one another in the last days, so the trumpet message of Isaiah is also the “cry” of the mighty man of Zephaniah, who is Gideon, and they all are identifying the Elijah messenger and his work in the last days. In Isaiah the following verses identify their sins as presumption, for they believe they are actually worshipping and serving the Lord.

Alle profeten stemmen in de laatste dagen met elkaar overeen, zodat de bazuinboodschap van Jesaja ook de „roep” is van de heldhaftige man van Zefanja, die Gideon is, en zij allen de boodschapper Elia en zijn werk in de laatste dagen aanwijzen. In Jesaja duiden de volgende verzen hun zonden aan als aanmatiging, want zij menen dat zij in werkelijkheid de Heere aanbidden en dienen.

> Yet they seek me daily, and delight to know my ways, as a nation that did righteousness, and forsook not the ordinance of their God: they ask of me the ordinances of justice; they take delight in approaching to God. Isaiah 58:2.

> Toch zoeken zij Mij dagelijks, en hebben er behagen in mijn wegen te kennen, als een volk dat gerechtigheid deed en de verordening van zijn God niet verliet; zij vragen Mij naar de verordeningen van gerechtigheid; zij scheppen er behagen in tot God te naderen. Jesaja 58:2.

The bitter cry of the mighty man is the message of the Midnight Cry, which includes the revelation that July 18, 2020 was a presumptuous sin against the Lord that must be repented of and confessed. The nuts and bolts of the message of the Midnight Cry is the formation of the image of the beast, and the subsequent judgment brought upon the United States, and then the world, by Islam.

De bittere roep van de machtige man is de boodschap van de Middernachtsroep, die de openbaring omvat dat 18 juli 2020 een vermetele zonde tegen de Heer was, waarvan men zich moet bekeren en die men moet belijden. De kern van de boodschap van de Middernachtsroep is de vorming van het beeld van het beest, en het daaropvolgende oordeel dat door de islam over de Verenigde Staten, en vervolgens over de wereld, wordt gebracht.

When the Leviticus twenty-six prayer is accomplished at the end of the wilderness of the three and a half days of Revelation eleven, the precious and vile will be separated. The wise and foolish will either have the golden oil or they will not, and at that time they will be as Gideon’s “one man.” According to Zephaniah, before the Sunday law decree, Gideon, who is Elijah, who is Ezekiel, who is the mighty man will present the message of the Midnight Cry, in conjunction with the bitterness of showing God’s people their sin of participating in the prediction of July 18, 2020, and their unjustified attempt to vindicate their prediction after it utterly failed.

Wanneer het gebed van Leviticus zesentwintig is volbracht aan het einde van de woestijn van de drie en een halve dagen van Openbaring elf, zullen het kostbare en het verachtelijke van elkaar gescheiden worden. De wijzen en de dwazen zullen óf de gouden olie hebben óf zij zullen die niet hebben, en op dat ogenblik zullen zij zijn als Gideons „één man”. Volgens Sefanja zal Gideon, die Elia is, die Ezechiël is, die de machtige man is, vóór het decreet van de zondagswet de boodschap van de Middernachtsroep brengen, in samenhang met de bitterheid van het tonen aan Gods volk van hun zonde van deelname aan de voorspelling van 18 juli 2020, en hun ongerechtvaardigde poging om hun voorspelling te rechtvaardigen nadat zij volkomen had gefaald.

Zephaniah identifies a gathering together of God’s people in the last days that precedes the Sunday law decree. The gathering together is also represented by Ezekiel’s first prophecy in chapter thirty-seven.

Sefanja wijst op een samenvergadering van Gods volk in de laatste dagen die voorafgaat aan het zondagswetdecreet. Deze samenvergadering wordt ook uitgebeeld door Ezechiëls eerste profetie in hoofdstuk zevenendertig.

> So I prophesied as I was commanded: and as I prophesied, there was a noise, and behold a shaking, and the bones came together, bone to his bone. And when I beheld, lo, the sinews and the flesh came up upon them, and the skin covered them above: but there was no breath in them. Ezekiel 37:7, 8.

> Dus profeteerde ik, zoals mij geboden was; en terwijl ik profeteerde, ontstond er een geluid, en zie, een beweging, en de beenderen kwamen bijeen, elk been tot zijn been. En toen ik toezag, zie, pezen en vlees kwamen op hen, en de huid bedekte hen van boven; maar er was geen adem in hen. Ezechiël 37:7, 8.

Ezekiel prophesied to the dry bones that lay dead in the street of that city of Revelation chapter eleven, where also our Lord was crucified. They are first gathered together.

Ezechiël profeteerde tot de dorre beenderen die dood lagen op de straat van die stad uit Openbaring hoofdstuk elf, waar ook onze Heer gekruisigd werd. Zij worden eerst bijeengebracht.

> And their dead bodies shall lie in the street of the great city, which spiritually is called Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified. And they of the people and kindreds and tongues and nations shall see their dead bodies three days and an half, and shall not suffer their dead bodies to be put in graves. And they that dwell upon the earth shall rejoice over them, and make merry, and shall send gifts one to another; because these two prophets tormented them that dwelt on the earth. Revelation 11:8–10.

> En hun dode lichamen zullen liggen op de straat van de grote stad, die geestelijk genoemd wordt Sodom en Egypte, waar ook onze Heere gekruisigd werd. En mensen uit de volken en geslachten en talen en natiën zullen hun dode lichamen zien, drie dagen en een halve, en zullen niet toelaten dat hun dode lichamen in graven gelegd worden. En zij die op de aarde wonen, zullen zich over hen verblijden en feestvieren, en zij zullen elkaar geschenken zenden; omdat deze twee profeten hen die op de aarde woonden, gekweld hadden. Openbaring 11:8–10.

They are gathered as the three and a half days are coming to a conclusion. The three and a half days represents the tarrying time of Matthew chapter twenty-five, but it is also the scattering of the “seven times” of Leviticus twenty-six. Those that are gathered have previously been scattered, and Zephaniah identifies them as a “nation not desired.” The nation that is not desired are those who have been dead in the streets while the world rejoiced over their dead bodies, but who are gathered together and then become the nation that is the point of attack of the dragon power of the last days, who lift up the whore of Tyre as their head.

Zij worden vergaderd wanneer de drieënhalve dagen tot een einde komen. De drieënhalve dagen vertegenwoordigen de vertoeftijd van Mattheüs hoofdstuk vijfentwintig, maar zij vormen ook de verstrooiing van de „zeven tijden” van Leviticus zesentwintig. Degenen die vergaderd worden, zijn tevoren verstrooid geweest, en Zefanja duidt hen aan als een „onbegeerd volk”. Het volk dat niet begeerd is, zijn zij die dood op de straten hebben gelegen terwijl de wereld zich over hun dode lichamen verheugde, maar die bijeenvergaderd worden en vervolgens de natie worden die het doelwit is van de aanval van de drakenmacht van de laatste dagen, die de hoer van Tyrus als hun hoofd verheffen.

> A Song or Psalm of Asaph. Keep not thou silence, O God: hold not thy peace, and be not still, O God. For, lo, thine enemies make a tumult: and they that hate thee have lifted up the head. They have taken crafty counsel against thy people, and consulted against thy hidden ones. They have said, Come, and let us cut them off from being a nation; that the name of Israel may be no more in remembrance. For they have consulted together with one consent: they are confederate against thee. Psalm 83:1–5.

> Een lied, een psalm van Asaf. Zwijg niet, o God; houd U niet stil, en wees niet zwijgend, o God. Want zie, Uw vijanden maken rumoer, en zij die U haten, hebben het hoofd opgeheven. Zij hebben listig beraadslaagd tegen Uw volk, en overleg gepleegd tegen Uw verborgenen. Zij hebben gezegd: Kom, laten wij hen uitroeien, zodat zij geen volk meer zijn, opdat aan de naam van Israël niet meer gedacht worde. Want zij hebben eensgezind met elkander beraadslaagd; zij hebben een verbond tegen U gesloten. Psalm 83:1–5.

Their intent is to take spiritual Israel of the last days and throw them into Nebuchadnezzar’s fiery furnace. When the dead bones first hear Isaiah’s “voice,” crying the message of the Midnight Cry, they are still in the wilderness of the three and a half days. They then must choose to receive or reject the Comforter that Christ promised to send which convicts them of their sin of July 18, 2020.

Hun bedoeling is het geestelijke Israël van de laatste dagen te nemen en hen in de vurige oven van Nebukadnezar te werpen. Wanneer de dode beenderen voor het eerst de „stem” van Jesaja horen, die de boodschap van de Middernachtsroep uitroept, bevinden zij zich nog steeds in de woestijn van de drieënhalve dag. Zij moeten dan kiezen om de Trooster, die Christus beloofde te zenden en die hen overtuigt van hun zonde van 18 juli 2020, te aanvaarden of te verwerpen.

> Comfort ye, comfort ye my people, saith your God. Speak ye comfortably to Jerusalem, and cry unto her, that her warfare is accomplished, that her iniquity is pardoned: for she hath received of the Lord’s hand double for all her sins. The voice of him that crieth in the wilderness, Prepare ye the way of the Lord, make straight in the desert a highway for our God. Every valley shall be exalted, and every mountain and hill shall be made low: and the crooked shall be made straight, and the rough places plain: And the glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together: for the mouth of the Lord hath spoken it. Isaiah 40:1–5.

> Troost, troost Mijn volk, zegt uw God. Spreekt naar het hart van Jeruzalem en roept haar toe, dat haar strijd vervuld is, dat haar ongerechtigheid verzoend is; want zij heeft uit de hand des Heren dubbel ontvangen voor al haar zonden. Een stem van een die roept in de woestijn: Bereidt de weg des Heren, maakt recht in de wildernis een baan voor onze God. Alle dalen zullen verhoogd worden, en alle bergen en heuvelen zullen vernederd worden; en wat krom is, zal recht worden, en de oneffen plaatsen tot een vlakte. En de heerlijkheid des Heren zal geopenbaard worden, en alle vlees tezamen zal het zien; want de mond des Heren heeft het gesproken. Jesaja 40:1–5.

The passage identifying the work of the voice crying in the wilderness has some very detailed information. His message will be based upon a revelation of Christ’s character, as represented by the fact that the “glory,” which is Christ’s character, will be revealed. The Revelation of Jesus Christ that is unsealed just before the close of probation is an unsealing of Christ’s character as represented by the element of His character that is represented as Alpha and Omega. It will also be revealed that His character is “truth.”

De passage die het werk van de stem van een roepende in de woestijn aanduidt, bevat zeer gedetailleerde informatie. Zijn boodschap zal gegrond zijn op een openbaring van het karakter van Christus, zoals weergegeven door het feit dat de „heerlijkheid”, die het karakter van Christus is, geopenbaard zal worden. De Openbaring van Jezus Christus die vlak vóór het sluiten van de genadetijd wordt ontsloten, is een ontsluiting van het karakter van Christus, zoals voorgesteld door het element van Zijn karakter dat wordt aangeduid als Alpha en Omega. Ook zal geopenbaard worden dat Zijn karakter „waarheid” is.

Another detail is that when the voice begins to cry, he is still in the wilderness of the three and a half days, for he is crying in the wilderness. Prophetically when his work begins the two witnesses are still dead in the street that runs through Ezekiel’s valley. Another specific fact is that when the voice begins his work, the entire world shall have access to the message. Another observation is that the message is given in the period of the last days when Christ is blotting out the sins of the one hundred and forty-four thousand, for their iniquity has been pardoned. The sad fact that is also revealed “line upon line,” is that only those who meet the requirements of the gospel will receive the pardon that is being accomplished in that history.

Nog een bijzonderheid is dat, wanneer de stem begint te roepen, hij zich nog steeds in de woestijn van de drieënhalve dag bevindt, want hij roept in de woestijn. Profetisch gezien zijn, wanneer zijn werk begint, de twee getuigen nog steeds dood in de straat die door Ezechiëls vallei loopt. Nog een specifiek feit is dat, wanneer de stem met zijn werk begint, de gehele wereld toegang zal hebben tot de boodschap. Nog een waarneming is dat de boodschap wordt gegeven in de periode van de laatste dagen, wanneer Christus de zonden van de honderd vierenveertigduizend uitwist, want hun ongerechtigheid is vergeven. Het droevige feit dat eveneens „regel op regel” wordt geopenbaard, is dat alleen zij die aan de vereisten van het evangelie voldoen, de vergeving zullen ontvangen die in die geschiedenis wordt voltrokken.

Only those that respond to the demands associated with the Leviticus twenty-six prayer will have their sins and their father’s sins blotted out, for they will have received “double for all her sins.” The Lord’s “hand” that is associated with their sins and the sins of their fathers is a symbol of the first disappointment, where the Lord held His hand over a mistake that produced the first disappointment. In Millerite history His hand prevented God’s people from seeing a hidden truth. His hand in that history represented His divine providence. In the last days His hand represents God’s peoples rejection of a revealed truth by God’s people, and His hand then represents His divine judgment.

Alleen degenen die beantwoorden aan de eisen die verbonden zijn met het gebed van Leviticus zesentwintig, zullen hun zonden en de zonden van hun vaderen uitgewist krijgen, want zij zullen „het dubbele voor al haar zonden” hebben ontvangen. De „hand” van de Heere die verbonden is met hun zonden en met de zonden van hun vaderen, is een symbool van de eerste teleurstelling, toen de Heere Zijn hand hield over een vergissing die de eerste teleurstelling voortbracht. In de Milleritische geschiedenis verhinderde Zijn hand dat Gods volk een verborgen waarheid zag. Zijn hand in die geschiedenis vertegenwoordigde Zijn goddelijke voorzienigheid. In de laatste dagen vertegenwoordigt Zijn hand de verwerping door Gods volk van een door God geopenbaarde waarheid, en Zijn hand vertegenwoordigt dan Zijn goddelijk oordeel.

With the voice of Ezekiel’s first prophecy the dead are formed together, but not yet standing as a mighty army. The second prophecy of Ezekiel chapter thirty-seven, accomplishes that by bringing the breath that comes from the four winds.

Door de stem van Ezechiëls eerste profetie worden de doden samengevoegd, maar zij staan nog niet als een machtig leger. De tweede profetie van Ezechiël hoofdstuk zevenendertig volbrengt dat door de adem te brengen die uit de vier winden komt.

> Then said he unto me, Prophesy unto the wind, prophesy, son of man, and say to the wind, Thus saith the Lord God; Come from the four winds, O breath, and breathe upon these slain, that they may live. So I prophesied as he commanded me, and the breath came into them, and they lived, and stood up upon their feet, an exceeding great army. Then he said unto me, Son of man, these bones are the whole house of Israel: behold, they say, Our bones are dried, and our hope is lost: we are cut off for our parts. Therefore prophesy and say unto them, Thus saith the Lord God; Behold, O my people, I will open your graves, and cause you to come up out of your graves, and bring you into the land of Israel. And ye shall know that I am the Lord, when I have opened your graves, O my people, and brought you up out of your graves, And shall put my spirit in you, and ye shall live, and I shall place you in your own land: then shall ye know that I the Lord have spoken it, and performed it, saith the Lord. Ezekiel 37:9–14.

> Toen zei Hij tot mij: Profeteer tot de wind, profeteer, mensenkind, en zeg tot de wind: Zo zegt de Heere HEERE: Kom uit de vier winden, o adem, en blaas in deze gedoden, opdat zij levend worden. Toen profeteerde ik zoals Hij mij geboden had, en de adem kwam in hen, en zij werden levend en gingen op hun voeten staan, een uitermate groot leger. Toen zei Hij tot mij: Mensenkind, deze beenderen zijn het gehele huis van Israël; zie, zij zeggen: Onze beenderen zijn verdord en onze hoop is vergaan; wij zijn afgesneden. Daarom, profeteer en zeg tot hen: Zo zegt de Heere HEERE: Zie, o Mijn volk, Ik zal uw graven openen en u uit uw graven doen opkomen, en Ik zal u brengen in het land van Israël. En gij zult weten dat Ik de HEERE ben, wanneer Ik uw graven geopend heb, o Mijn volk, en u uit uw graven heb doen opkomen. En Ik zal Mijn Geest in u geven, en gij zult leven, en Ik zal u in uw land plaatsen; dan zult gij weten dat Ik, de HEERE, het gesproken en gedaan heb, spreekt de HEERE. Ezechiël 37:9–14.

That breath of Ezekiel’s prophecy is the sealing message, for it comes from the four winds.

Die adem van Ezechiëls profetie is de verzegelingsboodschap, want zij komt uit de vier winden.

> And after these things I saw four angels standing on the four corners of the earth, holding the four winds of the earth, that the wind should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree. And I saw another angel ascending from the east, having the seal of the living God: and he cried with a loud voice to the four angels, to whom it was given to hurt the earth and the sea, Saying, Hurt not the earth, neither the sea, nor the trees, till we have sealed the servants of our God in their foreheads. Revelation 7:1–3.

> En daarna zag ik vier engelen staan op de vier hoeken der aarde, die de vier winden der aarde vasthielden, opdat de wind niet zou waaien over de aarde, noch over de zee, noch over enige boom. En ik zag een andere engel opkomen van het oosten, hebbende het zegel van de levende God; en hij riep met luide stem tot de vier engelen, aan wie macht gegeven was de aarde en de zee schade toe te brengen, zeggende: Breng geen schade toe aan de aarde, noch aan de zee, noch aan de bomen, totdat wij de dienstknechten van onze God aan hun voorhoofden verzegeld hebben. Openbaring 7:1–3.

The four winds arise from the east, and prophetically, Islam is both “the east wind” and “the children of the east.” Ezekiel’s “breath,” which transforms the formed bodies into “a great and exceeding army” is the message that seals the one hundred and forty-four thousand. The sealing message of Revelation chapter seven, arises from the east. That message is the message of the Midnight Cry, and Zephaniah identifies it as the trumpet “alarm against the fenced cities, and against the high towers.”

De vier winden komen op uit het oosten, en in profetische zin is de islam zowel „de oostenwind” als „de kinderen van het oosten”. Ezechiëls „adem”, die de gevormde lichamen verandert in „een groot, uitermate groot leger”, is de boodschap die de honderd vierenveertigduizend verzegelt. De verzegelingsboodschap van Openbaring hoofdstuk zeven komt op uit het oosten. Die boodschap is de boodschap van de Middernachtsroep, en Zefanja duidt haar aan als het trompetgeschal „tegen de versterkte steden en tegen de hoge torens”.

A tower is a symbol of the church.

Een toren is een symbool van de kerk.

> “In the parable the householder represented God, the vineyard the Jewish nation, and the hedge the divine law which was their protection. The tower was a symbol of the temple.” The Desire of Ages, 597.

> „In de gelijkenis stelde de heer des huizes God voor, de wijngaard het Joodse volk, en de omheining de goddelijke wet, die hun bescherming was. De toren was een symbool van de tempel.” The Desire of Ages, 597.

A city is a kingdom in Bible prophecy. The papacy is “Babylon,” “that great city.” France and thereafter the United States are “the great city,” of “Sodom and Egypt.” Jerusalem is the “great city,” that comes down out of heaven. Zephaniah’s message is against the cities and towers, or against the combination of church and state, which by definition is the image of the beast. It is the “secret” message of Daniel chapter two.

Een stad is in de Bijbelse profetie een koninkrijk. Het pausdom is „Babylon”, „die grote stad”. Frankrijk en daarna de Verenigde Staten zijn „de grote stad” van „Sodom en Egypte”. Jeruzalem is „de grote stad” die uit de hemel neerdaalt. De boodschap van Zefanja is gericht tegen de steden en torens, of tegen de vereniging van kerk en staat, die per definitie het beeld van het beest is. Het is de „verborgen” boodschap van Daniël hoofdstuk twee.

Just before the Sunday law decree, that is Nebuchadnezzar’s golden image test of Daniel chapter three, the dead bodies awaken and are transformed into a mighty army to proclaim the message identifying and opposing the formation of the combination of church and state, while also identifying that Islam is the providential tool which God employs to exercise His judgment upon those who enforce Sunday worship as He has in past history. The message identifies that when the image is fully developed, and enforces the mark of the beast, the judgment will be delivered.

Vlak vóór het decreet van de zondagswet, dat is de beproeving van Nebukadnezars gouden beeld uit Daniël hoofdstuk drie, ontwaken de dode lichamen en worden zij veranderd in een machtig leger om de boodschap te verkondigen die de vorming van de verbinding van kerk en staat identificeert en daartegen stelling neemt, terwijl zij tevens aangeeft dat de islam het voorzienige werktuig is dat God gebruikt om Zijn oordeel te voltrekken over hen die de zondagsaanbidding afdwingen, zoals Hij dat in de geschiedenis van het verleden heeft gedaan. De boodschap maakt duidelijk dat, wanneer het beeld volledig ontwikkeld is en het merkteken van het beest afdwingt, het oordeel voltrokken zal worden.

There is no direct reference in Daniel chapter three to the image of the beast that leads to and reaches its maturity at the Sunday law, but there cannot be a third message without a first and second, for chapter two of Daniel must be included in the revelation of the truths represented in Daniel chapter three. The “secret” of the image dream of chapter two identifies God’s people coming to recognize the life and death implications of Nebuchadnezzar’s image of the beast.

Er is in Daniël hoofdstuk drie geen rechtstreekse verwijzing naar het beeld van het beest dat voert tot en tot volle rijpheid komt bij de zondagswet, maar er kan geen derde boodschap zijn zonder een eerste en tweede, want hoofdstuk twee van Daniël moet worden opgenomen in de openbaring van de waarheden die in Daniël hoofdstuk drie worden voorgesteld. Het „verborgen geheim” van de droom over het beeld in hoofdstuk twee duidt Gods volk aan als komend tot het besef van de levens- en doodsimplicaties van Nebukadnezars beeld van het beest.

Sanctified logic requires that when Nebuchadnezzar determined that he was going to have a dedication ceremony to his golden idol, that the idol must first be built, and the musicians would need to practice the music they would play at the ceremony. There had to be advance preparation of construction going on over a period of time with excavation, a foundation laid, scaffolding, and workmen coming and going, and that preparation was the formation of the image of Nebuchadnezzar’s dream, but Nebuchadnezzar’s pride determined to make an image of only one beast, not all the kingdoms of Bible prophecy. The construction of that image is the test that God’s people must pass before probation closes, and before they are sealed, before the music plays.

Geheiligde logica vereist dat, toen Nebukadnezar besloot een inwijdingsplechtigheid voor zijn gouden beeld te houden, dat beeld eerst gebouwd moest worden en de musici de muziek moesten oefenen die zij bij de plechtigheid zouden spelen. Er moest voorafgaande voorbereiding van de bouw plaatsvinden gedurende een bepaalde tijd, met graafwerk, het leggen van een fundament, steigers en werklieden die af en aan gingen; en die voorbereiding was de vorming van het beeld uit Nebukadnezars droom, maar Nebukadnezars trots besloot een beeld te maken van slechts één beest, niet van alle koninkrijken van de Bijbelse profetie. De opbouw van dat beeld is de beproeving die Gods volk moet doorstaan voordat de genadetijd sluit en voordat zij verzegeld worden, voordat de muziek speelt.

Sanctified logic also identifies that Shadrach, Meshach and Abednego were not the only Hebrew slaves that witnessed the advance preparation for the dedication of the golden image. They were simply the only Hebrews that understood the implications of those preparations as a life and death warning, and made their own personal preparation for the coming crisis.

Geheiligde logica onderkent tevens dat Sadrach, Mesach en Abednego niet de enige Hebreeuwse slaven waren die getuige waren van de voorbereidingen vooraf voor de inwijding van het gouden beeld. Zij waren eenvoudigweg de enigen onder de Hebreeën die de implicaties van die voorbereidingen begrepen als een waarschuwing op leven en dood, en hun eigen persoonlijke voorbereiding troffen voor de komende crisis.

In the passage from Sister White at the beginning of this article, she not only aligns Zephaniah’s decree with Nebuchadnezzar’s golden image and the Sunday law, she also identifies Isaiah’s unrighteous decree.

In de passage van Zuster White aan het begin van dit artikel brengt zij niet alleen Sefanja’s besluit in verband met het gouden beeld van Nebukadnezar en de zondagswet, maar zij wijst ook op Jesaja’s onrechtvaardige verordening.

> Woe unto them that decree unrighteous decrees, and that write grievousness which they have prescribed; To turn aside the needy from judgment, and to take away the right from the poor of my people, that widows may be their prey, and that they may rob the fatherless! And what will ye do in the day of visitation, and in the desolation which shall come from far? to whom will ye flee for help? and where will ye leave your glory? Isaiah 10:1–3.

> Wee hun die onrechtvaardige verordeningen uitvaardigen en benauwende voorschriften opstellen die zij hebben voorgeschreven; om de behoeftigen van het recht af te keren en de armen van Mijn volk hun recht te ontnemen, opdat de weduwen hun buit worden en zij de wezen mogen beroven! En wat zult gij doen op de dag van bezoeking en in de verwoesting die van verre zal komen? Tot wie zult gij vluchten om hulp? En waar zult gij uw heerlijkheid achterlaten? Jesaja 10:1–3.

Isaiah’s “unrighteous decree,” is the Sunday law, and it is “the day of visitation” and “desolation,” for the United States, for “national apostasy” is followed by “national ruin.” According to Isaiah, at the Sunday law, which is also Nebuchadnezzar’s golden image, the “desolation” “shall come from far.”

Jesaja’s „onrechtvaardig besluit” is de zondagswet, en zij is „de dag van bezoeking” en „verwoesting” voor de Verenigde Staten, want op „nationale afval” volgt „nationale ondergang”. Volgens Jesaja zal bij de zondagswet, die ook Nebukadnezars gouden beeld is, de „verwoesting” „van verre komen”.

> Remember this, and show yourselves men: bring it again to mind, O ye transgressors. Remember the former things of old: for I am God, and there is none else; I am God, and there is none like me, Declaring the end from the beginning, and from ancient times the things that are not yet done, saying, My counsel shall stand, and I will do all my pleasure: Calling a ravenous bird from the east, the man that executeth my counsel from a far country: yea, I have spoken it, I will also bring it to pass; I have purposed it, I will also do it. Hearken unto me, ye stouthearted, that are far from righteousness: I bring near my righteousness: it shall not be far off, and my salvation shall not tarry: and I will place salvation in Zion for Israel my glory. Isaiah 46:8–13.

> Denk hieraan en betoon u mannen; neem het opnieuw ter harte, gij overtreders. Gedenk de vroegere dingen van oudsher: want Ik ben God, en er is geen ander; Ik ben God, en niemand is Mij gelijk, Die van den beginne het einde verkondigt, en vanouds de dingen die nog niet geschied zijn; Die zegt: Mijn raad zal bestaan, en Ik zal al Mijn welbehagen doen; Die een roofvogel roept uit het oosten, de man die Mijn raadsbesluit volvoert uit een ver land; ja, Ik heb het gesproken, Ik zal het ook doen komen; Ik heb het voorgenomen, Ik zal het ook doen. Hoort naar Mij, gij hardnekkigen van hart, die verre zijt van gerechtigheid: Ik breng Mijn gerechtigheid nabij, zij zal niet verre zijn, en Mijn heil zal niet vertoeven; en Ik zal heil geven in Sion, aan Israël Mijn heerlijkheid. Jesaja 46:8–13.

Isaiah places this passage at the end of the tarrying time, for then his “salvation shall” no longer “tarry.” It is at the end of Revelation eleven’s three and a half days. The end of the tarrying time is marked by the arrival of the message of the Midnight Cry, when Ezekiel’s great army stands up. When they stand up, they are lifted up as an ensign in Revelation chapter eleven.

Jesaja plaatst deze passage aan het einde van de vertoeftijd, want dan zal zijn „heil” niet langer „vertoeven”. Het is aan het einde van de drieënhalve dag van Openbaring 11. Het einde van de vertoeftijd wordt gemarkeerd door de komst van de boodschap van de Middernachtsroep, wanneer Ezechiëls grote leger opstaat. Wanneer zij opstaan, worden zij opgericht als een banier in Openbaring hoofdstuk 11.

> And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. The second woe is past; and, behold, the third woe cometh quickly. Revelation 11:11–14.

> En na drie en een halve dag voer de Geest des levens uit God in hen, en zij gingen op hun voeten staan; en grote vrees viel op hen die hen zagen. En zij hoorden een luide stem uit de hemel tot hen zeggen: Kom hierheen omhoog. En zij voeren op naar de hemel in een wolk; en hun vijanden aanschouwden hen. En in datzelfde uur geschiedde er een grote aardbeving, en het tiende deel van de stad stortte in, en in de aardbeving werden zevenduizend mensen gedood; en de overigen werden met schrik vervuld en gaven heerlijkheid aan de God des hemels. Het tweede wee is voorbij; en zie, het derde wee komt spoedig. Openbaring 11:11–14.

The two witnesses of Revelation eleven ascend to heaven as the ensign, in the same hour as the earthquake, which is the Sunday law. At that time, or as John says, “in that hour,” according to Isaiah, chapter forty-six, God calls “the man” who executes His counsel, who is also “a ravenous bird from the east”. The ravenous bird, that is “the man” God employs to execute His counsel comes from “a far country”. In Isaiah chapter ten, at the time of the “unrighteous decree” which is the Sunday law, the “desolation” of the United States comes from “far.” “East” is a symbol of Islam, for in prophecy they are both “the children of the east,” and “the east wind.” A “bird” in prophecy is a religion, as represented by Babylon being a cage full of hateful and unclean birds. The “ravenous bird” that comes from a far country in the east, is the religion of Islam.

De twee getuigen van Openbaring elf stijgen als het banier op naar de hemel, in hetzelfde uur als de aardbeving, die de zondagswet is. Op dat tijdstip, of zoals Johannes zegt, „in dat uur”, roept God volgens Jesaja, hoofdstuk zesenveertig, „de man” die Zijn raadsbesluit volbrengt, die ook „een roofvogel uit het oosten” is. De roofvogel, dat wil zeggen „de man” die God gebruikt om Zijn raadsbesluit uit te voeren, komt uit „een ver land”. In Jesaja hoofdstuk tien, ten tijde van het „onrechtvaardige besluit”, dat de zondagswet is, komt de „verwoesting” van de Verenigde Staten van „ver”. „Oosten” is een symbool van de islam, want in de profetie zijn zij zowel „de kinderen van het oosten” als „de oostenwind”. Een „vogel” in de profetie is een godsdienst, zoals voorgesteld door Babylon als een kooi vol hatelijke en onreine vogels. De „roofvogel” die uit een ver land in het oosten komt, is de godsdienst van de islam.

> And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. Revelation 18:2.

> En hij riep met krachtige stem luid, zeggende: Gevallen, gevallen is Babylon, de grote, en het is geworden een woonstede der duivelen en een schuilplaats van alle onreine geesten en een kooi van alle onreine en verfoeide vogels. Openbaring 18:2.

The three-fold-union of modern Babylon represents three forms of government, and also three forms of religion. The religion of the United Nations is spiritualism, the religion of the United States is apostate Protestantism and the religion of the pope is Catholicism. All those religious persuasions are sometimes symbolized as women, but also as birds. It is the religious and political force of the United Nations, with the United States as the primary king, that places the papacy on the throne of the earth. In the book of Zechariah, it is two birds that establish the pope, who is identified as that “wicked” by the apostle Paul in second Thessalonians.

De drievoudige vereniging van het moderne Babylon vertegenwoordigt drie regeringsvormen, en tevens drie godsdienstvormen. De godsdienst van de Verenigde Naties is het spiritualisme, de godsdienst van de Verenigde Staten is het afvallige protestantisme en de godsdienst van de paus is het katholicisme. Al deze godsdienstige overtuigingen worden soms gesymboliseerd als vrouwen, maar ook als vogels. Het is de godsdienstige en politieke macht van de Verenigde Naties, met de Verenigde Staten als de voornaamste koning, die het pausdom op de troon der aarde plaatst. In het boek Zacharia zijn het twee vogels die de paus bevestigen, die door de apostel Paulus in de tweede brief aan de Thessalonicenzen wordt aangeduid als die “goddeloze”.

> Then the angel that talked with me went forth, and said unto me, Lift up now thine eyes, and see what is this that goeth forth. And I said, What is it? And he said, This is an ephah that goeth forth. He said moreover, This is their resemblance through all the earth. And, behold, there was lifted up a talent of lead: and this is a woman that sitteth in the midst of the ephah. And he said, This is wickedness. And he cast it into the midst of the ephah; and he cast the weight of lead upon the mouth thereof. Then lifted I up mine eyes, and looked, and, behold, there came out two women, and the wind was in their wings; for they had wings like the wings of a stork: and they lifted up the ephah between the earth and the heaven. Then said I to the angel that talked with me, Whither do these bear the ephah? And he said unto me, To build it an house in the land of Shinar: and it shall be established, and set there upon her own base. Zechariah 5:5–11.

> Toen ging de engel die met mij sprak heen en zei tot mij: Sla nu uw ogen op en zie wat dit is dat tevoorschijn komt. En ik zei: Wat is het? En hij zei: Dit is een efa die tevoorschijn komt. Verder zei hij: Dit is hun gedaante over de gehele aarde. En zie, een loden talent werd opgeheven; en dit is een vrouw die in het midden van de efa zit. En hij zei: Dit is de goddeloosheid. En hij wierp haar in het midden van de efa; en hij wierp het loden gewicht op de opening daarvan. Toen sloeg ik mijn ogen op en zag, en zie, er kwamen twee vrouwen tevoorschijn, en de wind was in hun vleugels; want zij hadden vleugels als de vleugels van een ooievaar; en zij hieven de efa op tussen de aarde en de hemel. Toen zei ik tot de engel die met mij sprak: Waarheen brengen dezen de efa? En hij zei tot mij: Om haar een huis te bouwen in het land Sinear; en zij zal bevestigd worden en daar op haar eigen grondslag geplaatst worden. Zacharia 5:5–11.

An ephah is a basket used for measuring. The two women that place the ephah, or basket that the papacy sits in the midst of, are two churches. Two religions will take the religion that is defined in the Bible as “that wicked” and build her a house in the land of Shinar. Shinar is another name for Babylon, and the Catholic church is Babylon the great in the last days.

Een efa is een mand die voor het afmeten wordt gebruikt. De twee vrouwen die de efa plaatsen, of de mand in welker midden het pausdom zit, zijn twee kerken. Twee godsdiensten zullen de godsdienst die in de Bijbel wordt aangeduid als „die goddeloze” nemen en haar een huis bouwen in het land Sinear. Sinear is een andere naam voor Babylon, en de Katholieke Kerk is Babylon de grote in de laatste dagen.

The two women that “establish” the wicked woman in Babylon, have “wind in their wings.” Those women are also birds, for they have “wings,” and their justification for placing the woman is the “wind” of Islam, for Islam brings together every man’s hand. The woman that is lifted up, has been trapped in the ephah since her deadly wound in 1798, for there had been a leaden weight placed upon the mouth of the ephah she was in. But when the music of Nebuchadnezzar’s worship ceremony begins, the two women of apostate Protestantism and Spiritualism remove the leaden weight, and lift up the eighth head, that is of the seven.

De twee vrouwen die de goddeloze vrouw in Babylon “vestigen”, hebben “wind in hun vleugels”. Die vrouwen zijn ook vogels, want zij hebben “vleugels”, en hun rechtvaardiging om de vrouw te plaatsen is de “wind” van de islam, want de islam brengt de hand van iedere man tezamen. De vrouw die wordt opgeheven, is sinds haar dodelijke wond in 1798 gevangen geweest in de efa, want er was een loden gewicht op de opening van de efa waarin zij zich bevond, gelegd. Maar wanneer de muziek van Nebukadnezars eredienstceremonie begint, nemen de twee vrouwen van het afvallige protestantisme en spiritualisme het loden gewicht weg en heffen zij de achtste kop op, die uit de zeven is.

> “As we approach the last crisis, it is of vital moment that harmony and unity exist among the Lord’s instrumentalities. The world is filled with storm and war and variance. Yet under one head—the papal power—the people will unite to oppose God in the person of His witnesses. This union is cemented by the great apostate. While he seeks to unite his agents in warring against the truth he will work to divide and scatter its advocates. Jealousy, evil surmising, evilspeaking, are instigated by him to produce discord and dissension.” Testimonies, volume 7, 182.

> „Naarmate wij de laatste crisis naderen, is het van vitaal belang dat er harmonie en eenheid bestaan onder de werktuigen des Heeren. De wereld is vervuld van storm en oorlog en tweedracht. Toch zullen de mensen zich onder één hoofd — de pauselijke macht — verenigen om God te bestrijden in de persoon van Zijn getuigen. Deze verbintenis wordt bezegeld door de grote afvallige. Terwijl hij tracht zijn werktuigen te verenigen in de strijd tegen de waarheid, zal hij eraan werken haar voorstanders te verdelen en te verstrooien. Afgunst, kwade vermoedens, kwaadsprekerij worden door hem aangestookt om onenigheid en verdeeldheid teweeg te brengen.” Testimonies, deel 7, 182.

The threefold union lifts up the papacy as the head, for they intend to destroy the nation not desired.

De drievoudige verbintenis verheft het pausdom als het hoofd, want zij zijn voornemens de natie die niet begeerd wordt te vernietigen.

> For, lo, thine enemies make a tumult: and they that hate thee have lifted up the head. They have taken crafty counsel against thy people, and consulted against thy hidden ones. They have said, Come, and let us cut them off from being a nation; that the name of Israel may be no more in remembrance. Psalm 83:2–4.

> Want zie, Uw vijanden maken rumoer; en zij die U haten, steken het hoofd op. Tegen Uw volk hebben zij listige raad beraamd, en zij hebben beraadslaagd tegen Uw verborgenen. Zij hebben gezegd: Komt, laten wij hen uitroeien, zodat zij geen volk meer zijn; opdat aan de naam van Israël niet meer gedacht worde. Psalm 83:2–4.

A bird is a religion, and the “ravenous bird from the east” which God calls at the “hour” of the Sunday law, when the message of the Midnight Cry is being proclaimed, is Islam. That is why in the very hour that the resurrected dead ascend into heaven as the ensign, the “third woe” of Islam comes quickly. This is why Isaiah states in verse one of chapter ten, “Woe” unto them that declare unrighteous decrees. The “Woes” of Revelation are Islam, and Islam is the providential judgment, or tool, or staff (Isaiah 10:5) that God uses to punish the United States for enforcing Sunday worship.

Een vogel is een godsdienst, en de “roofvogel uit het oosten” die God roept op het “uur” van de zondagswet, wanneer de boodschap van de Middernachtsroep wordt verkondigd, is de islam. Daarom komt juist op het uur dat de opgewekte doden als het banier ten hemel opstijgen, de “derde wee” van de islam snel. Daarom verklaart Jesaja in vers één van hoofdstuk tien: “Wee” hun die onrechtvaardige verordeningen uitvaardigen. De “Weeën” van Openbaring zijn de islam, en de islam is het voorzienige oordeel, of werktuig, of staf (Jesaja 10:5) die God gebruikt om de Verenigde Staten te straffen wegens het afdwingen van zondagsaanbidding.

Isaiah chapter forty-six, identifies the “ravenous bird from the east,” as “the man that executeth my counsel.” That “man” is Islam, and he is called “from a far country,” for God “purposed” to judge the United States, and thereafter the world, for Sunday enforcement, as He did in former times with pagan Rome and the first four trumpets, and then with papal Rome in the fifth and sixth “Woe” trumpets. His purpose in Isaiah chapter forty-six is to call the “ravenous bird from the east,” and He informs His people who desire to understand His counsel and purpose “Remember the former things of old: for I am God, and there is none else; I am God, and there is none like me, Declaring the end from the beginning, and from ancient times the things that are not yet done, saying, My counsel shall stand, and I will do all my pleasure.”

Jesaja hoofdstuk zesenveertig duidt de „roofvogel uit het oosten” aan als „de man die mijn raad uitvoert”. Die „man” is de islam, en hij wordt „uit een ver land” genoemd, want God had Zich voorgenomen de Verenigde Staten, en daarna de wereld, te oordelen vanwege de handhaving van de zondag, zoals Hij in vroegere tijden deed met het heidense Rome en de eerste vier bazuinen, en vervolgens met het pauselijke Rome in de vijfde en zesde „wee”-bazuinen. Zijn voornemen in Jesaja hoofdstuk zesenveertig is de „roofvogel uit het oosten” te roepen, en Hij maakt Zijn volk, dat verlangt Zijn raad en voornemen te begrijpen, bekend: „Denk aan de vroegere dingen van oudsher; want Ik ben God, en er is geen ander; Ik ben God, en niemand is Mij gelijk, Die van den beginne het einde verkondigt, en van oudsher de dingen die nog niet geschied zijn, zeggende: Mijn raad zal bestaan, en Ik zal al Mijn welbehagen doen.”

In verse three Isaiah chapter ten, Isaiah records three important questions:

In vers drie van Jesaja hoofdstuk tien legt Jesaja drie belangrijke vragen vast:

> And what will ye do in the day of visitation, and in the desolation which shall come from far? to whom will ye flee for help? and where will ye leave your glory? Isaiah 10:3.

> En wat zult gij doen ten dage der bezoeking, en bij de verwoesting die van verre komen zal? Tot wie zult gij vluchten om hulp? En waar zult gij uw heerlijkheid laten? Jesaja 10:3.

The final question identifies that the glorious land loses her glory at the unrighteous decree. The glory of the United States is the Constitution, which is fully overturned at the Sunday law.

De laatste vraag maakt duidelijk dat het heerlijke land zijn heerlijkheid verliest door het onrechtvaardige decreet. De heerlijkheid van de Verenigde Staten is de Grondwet, die bij de zondagswet volledig terzijde wordt gesteld.

> “And the Constitution guarantees to the people the right of self-government, providing that representatives elected by the popular vote shall enact and administer the laws. Freedom of religious faith was also granted, every man being permitted to worship God according to the dictates of his conscience. Republicanism and Protestantism became the fundamental principles of the nation. These principles are the secret of its power and prosperity.” The Great Controversy, 441.

> „En de Grondwet waarborgt het volk het recht op zelfbestuur, door te bepalen dat vertegenwoordigers die door de volksstem zijn gekozen, de wetten zullen uitvaardigen en ten uitvoer leggen. Ook werd vrijheid van godsdienstig geloof verleend, waarbij ieder mens werd toegestaan God te aanbidden overeenkomstig de ingeving van zijn geweten. Republikeins staatsbestel en protestantisme werden de grondbeginselen van de natie. Deze beginselen zijn het geheim van haar macht en voorspoed.” The Great Controversy, 441.

It is the Constitution that identifies the glory that is left in the dust at the Sunday law.

Het is de Grondwet die de heerlijkheid identificeert die bij de zondagswet in het stof wordt achtergelaten.

> “When the nation for which God has worked in such a marvelous manner, and over which He has spread the shield of Omnipotence, abandons Protestant principles, and through its legislature gives countenance and support to Romanism in limiting religious liberty, then God will work in His own power for His people that are true. The tyranny of Rome will be exercised, but Christ is our refuge.” Testimonies to Ministers, 206.

> „Wanneer de natie waarvoor God op zo wonderbare wijze heeft gewerkt, en waarover Hij het schild van de Almacht heeft uitgespreid, de protestantse beginselen verlaat en door haar wetgevende macht het rooms-katholicisme begunstigt en steunt door de godsdienstvrijheid te beperken, dan zal God in Zijn eigen kracht werken voor Zijn volk dat getrouw is. De tirannie van Rome zal worden uitgeoefend, maar Christus is onze toevlucht.” Testimonies to Ministers, 206.

At Isaiah’s “unrighteous decree,” which is the Sunday law, the glory of the United States is gone, and it immediately answers Isaiah’s second question as it prophetically flees to the United Nations, the ten-king confederacy of Revelation chapter seventeen for help to address the attack of Islam of the third “Woe”. The first of the three questions identifies the setting of the Sunday law desolation that causes the United States to begin its next work of forcing the entire world to accept the combination of church and state, as represented by the unification of the United Nations and the Catholic Church, with the pope in control of the unholy relationship. It calls that desolation “the day of visitation”. All these prophetic realities align with Nebuchadnezzar’s dedication service for the golden image.

Bij Jesaja’s „onrechtvaardig besluit”, dat de zondagswet is, is de heerlijkheid van de Verenigde Staten verdwenen, en onmiddellijk beantwoordt dit Jesaja’s tweede vraag wanneer het, in profetische zin, vlucht naar de Verenigde Naties, de tienkoningenconfederatie van Openbaring hoofdstuk zeventien, om hulp te verkrijgen teneinde de aanval van de islam van het derde „Wee” het hoofd te bieden. De eerste van de drie vragen duidt de setting aan van de verwoesting door de zondagswet, die de Verenigde Staten ertoe brengt hun volgende werk aan te vangen, namelijk de gehele wereld te dwingen de combinatie van kerk en staat te aanvaarden, zoals voorgesteld door de eenwording van de Verenigde Naties en de Katholieke Kerk, met de paus aan het hoofd van die onheilige verhouding. Zij noemt die verwoesting „de dag der bezoeking”. Al deze profetische werkelijkheden stemmen overeen met de inwijdingsplechtigheid van Nebukadnezar voor het gouden beeld.

We will continue chapter three of Daniel in the next article.

Wij zullen hoofdstuk drie van Daniël in het volgende artikel voortzetten.

> “In the history of Nebuchadnezzar and Belshazzar, God speaks to the people of today. The condemnation that will fall upon the inhabitants of the earth in this day will be because of their rejection of light. Our condemnation in the judgment will not result from the fact that we have lived in error, but from the fact that we have neglected Heaven-sent opportunities for discovering truth. The means of becoming conversant with the truth are within the reach of all; but, like the indulgent, selfish king, we give more attention to the things that charm the ear, and please the eye, and gratify the palate, than to the things that enrich the mind, the divine treasures of truth. It is through the truth that we may answer the great question, ‘What must I do to be saved?’” Bible Echo, September 17, 1894.

> “In de geschiedenis van Nebukadnezar en Belsazar spreekt God tot de mensen van deze tijd. De veroordeling die in deze tijd over de bewoners der aarde zal komen, zal het gevolg zijn van hun verwerping van het licht. Onze veroordeling in het oordeel zal niet voortvloeien uit het feit dat wij in dwaling hebben geleefd, maar uit het feit dat wij door de hemel gezonden gelegenheden om de waarheid te ontdekken hebben veronachtzaamd. De middelen om vertrouwd te raken met de waarheid liggen binnen het bereik van allen; maar evenals de toegeeflijke, zelfzuchtige koning schenken wij meer aandacht aan de dingen die het oor bekoren, het oog behagen en het gehemelte strelen, dan aan de dingen die het verstand verrijken, de goddelijke schatten der waarheid. Het is door de waarheid dat wij de grote vraag kunnen beantwoorden: ‘Wat moet ik doen om zalig te worden?’” Bible Echo, 17 september 1894.

Back to Articles