Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Thirty-Five

Het Boek Joël en de Laodicese Kerk van de Zevende-dags Adventisten - Nummer Vijfendertig

Number Thirty-Five

Nummer Vijfendertig

Author

Jeff Pippenger

Published

January 27, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

On page 81 of Early Writings (and “81” is a symbol of one divine High Priest and eighty priests), William Miller’s second dream is recorded. Like unto Nebuchadnezzar, William Miller had two dreams. Nebuchadnezzar’s second dream in chapter four of Daniel, is set within the context of Moses’ “seven times” of Leviticus 26. Miller employed Daniel chapter four to illustrate Leviticus twenty-six’s “seven times” when he taught the 2,520, though he called it the “seven times.” Miller did not recognize that he had been typified by Nebuchadnezzar, but Nebuchadnezzar’s 2,520 days in chapter four, is represented by both the word “scatter” and the fact that it occurs ‘seven times,’ before the dirt brush man arrived in Miller’s dream.

Op bladzijde 81 van Early Writings (en „81” is een symbool van één goddelijke Hogepriester en tachtig priesters) staat de tweede droom van William Miller opgetekend. Evenals Nebukadnezar had William Miller twee dromen. Nebukadnezars tweede droom in hoofdstuk vier van Daniël staat binnen de context van Mozes’ „zeven tijden” van Leviticus 26. Miller gebruikte Daniël hoofdstuk vier om de „zeven tijden” van Leviticus zesentwintig te illustreren toen hij de 2.520 onderwees, hoewel hij het de „zeven tijden” noemde. Miller besefte niet dat hij door Nebukadnezar was getypeerd, maar Nebukadnezars 2.520 dagen in hoofdstuk vier worden voorgesteld door zowel het woord „verstrooien” als door het feit dat het zich ‘zeven tijden’ voordoet, voordat de man met de vuilborstel in Millers droom arriveerde.

Miller is called “Father Miller” by Sister White, but not in the pagan way as Catholics do, but in a patriarchal way, like unto father Abraham. Miller is a symbol, he is a covenant man, representing the chain of biblical symbols along the path to the final covenant with the one hundred and forty-four thousand. Joel informs us that in the last days, the old men would dream dreams, and William Miller is the old man of our history, and also the farmer that fulfilled William Tyndale’s prophecy that states, “If God spare my life, ere many years I will cause a boy that driveth the plough shall know more of the Scripture than thou dost.”

Miller wordt door Zuster White „Vader Miller” genoemd, maar niet op de heidense wijze zoals de katholieken dat doen, doch op patriarchale wijze, gelijk vader Abraham. Miller is een symbool; hij is een verbondsman, die de keten van bijbelse symbolen vertegenwoordigt op het pad naar het laatste verbond met de honderd vierenveertigduizend. Joël deelt ons mee dat in de laatste dagen de ouden dromen zouden dromen, en William Miller is de oude man van onze geschiedenis, en tevens de landman die de profetie van William Tyndale vervulde, die luidt: „Indien God mijn leven spaart, zal ik, eer vele jaren voorbij zijn, bewerken dat een jongen die de ploeg drijft, meer van de Schrift zal weten dan gij.”

> “God sent His angel to move upon the heart of a farmer who had not believed the Bible, to lead him to search the prophecies. Angels of God repeatedly visited that chosen one, to guide his mind and open to his understanding prophecies which had ever been dark to God’s people. The commencement of the chain of truth was given to him, and he was led on to search for link after link, until he looked with wonder and admiration upon the Word of God. He saw there a perfect chain of truth. That Word which he had regarded as uninspired now opened before his vision in its beauty and glory. He saw that one portion of Scripture explains another, and when one passage was closed to his understanding, he found in another part of the Word that which explained it. He regarded the sacred Word of God with joy and with the deepest respect and awe.” Early Writings, 230.

> ‘God zond Zijn engel om in te werken op het hart van een landbouwer die de Bijbel niet had geloofd, teneinde hem ertoe te brengen de profetieën te onderzoeken. Engelen van God bezochten die uitverkorene herhaaldelijk om zijn denken te leiden en voor zijn begrip profetieën te ontsluiten die voor Gods volk altijd duister waren geweest. Het begin van de keten der waarheid werd hem gegeven, en hij werd ertoe geleid schakel na schakel te zoeken, totdat hij met verwondering en bewondering opzag tegen het Woord van God. Daar zag hij een volmaakte keten van waarheid. Dat Woord, dat hij als niet-geïnspireerd had beschouwd, opende zich nu voor zijn blik in zijn schoonheid en heerlijkheid. Hij zag dat het ene deel van de Schrift het andere verklaart, en wanneer één passage voor zijn begrip gesloten was, vond hij in een ander deel van het Woord datgene wat haar verklaarde. Hij beschouwde het heilige Woord van God met vreugde en met de diepste eerbied en ontzag.’ Early Writings, 230.

Miller was the farmer who fulfilled Tyndale’s prophecy, and his first publication of the prophetic knowledge he had assembled from the unsealing of Daniel 8:14 was in 1831, two hundred and twenty years after the publication of the King James Version of the Bible. John Wycliff, William Tyndale and the publication of the King James Bible in 1611, represent three waymarks that begins the two-hundred-and-twenty-year prophecy that ends when Tyndale’s plow boy would open God’s Word to the first angel’s message, that was to be followed by two other angels. That first angel arrived in 1798 and the third in 1844. Wycliff, Tyndale and King James connect to the farmer who would fulfill Tyndale’s prediction, and who would symbolize the history of three angels from 1798 unto 1844.

Miller was de landbouwer die Tyndales profetie vervulde, en zijn eerste publicatie van de profetische kennis die hij had verzameld uit de ontzegeling van Daniël 8:14 verscheen in 1831, tweehonderdtwintig jaar na de publicatie van de King James Version van de Bijbel. John Wycliff, William Tyndale en de publicatie van de King James Bible in 1611 vertegenwoordigen drie wegmarkeringen die de tweehonderdtwintigjarige profetie beginnen, welke eindigt wanneer Tyndales ploegjongen Gods Woord zou openen voor de boodschap van de eerste engel, die gevolgd zou worden door twee andere engelen. Die eerste engel verscheen in 1798 en de derde in 1844. Wycliff, Tyndale en King James zijn verbonden met de landbouwer die Tyndales voorspelling zou vervullen en die de geschiedenis van drie engelen van 1798 tot 1844 zou symboliseren.

William Miller’s alpha discovery was the 2,520 years of Leviticus twenty-six and his omega discovery was the 2,300 years of Daniel 8:14. The 2,520 scattering of Judah began in 677 BC and ended in 1844. The 2,300 years of Daniel 8:14 ended in 1844. Both ended together in 1844, and the starting point of the alpha and omega discoveries of William Miller were separated by two hundred and twenty years. “Two hundred and twenty” is a symbol of William Miller, upon two witnesses. The alpha and omega discoveries of Miller are represented by 1798 and 1844. The 2,520 scattering against the northern kingdom ended in 1798, and forty-six years later in 1844 the 2,300 years ended.

William Millers alpha-ontdekking was de 2.520 jaar van Leviticus zesentwintig en zijn omega-ontdekking was de 2.300 jaar van Daniël 8:14. De 2.520 verstrooiing van Juda begon in 677 v.Chr. en eindigde in 1844. De 2.300 jaar van Daniël 8:14 eindigden in 1844. Beide eindigden samen in 1844, en het beginpunt van de alpha- en omega-ontdekkingen van William Miller werd gescheiden door tweehonderdtwintig jaar. “Tweehonderdtwintig” is een symbool van William Miller, op grond van twee getuigen. De alpha- en omega-ontdekkingen van Miller worden vertegenwoordigd door 1798 en 1844. De 2.520 verstrooiing tegen het noordelijke koninkrijk eindigde in 1798, en zesenveertig jaar later, in 1844, eindigden de 2.300 jaar.

The 2,520 years that ended in 1798, marks that date and the 2,520 years against Judah, which ended in 1844 produces a two-hundred-and-twenty-year period. This means the 2,520 against Israel produces the prophetic period of forty-six years, and the 2,520 against Judah produces the prophetic period of two hundred and twenty years. The alpha of that period is 677 BC and the omega is 457 BC, which means the alpha of the forty-six-year period and of the two-hundred-and-twenty-year period is represented by the 2,520, and the omega of both of the lines is the 2,300. The two “scatterings” of 2,520 years provide two witnesses of a period that begins with the 2,520 and ends with the 2,300. Both of those lines identify the alpha and omega discoveries of William Miller.

De 2.520 jaar die in 1798 eindigden, markeren die datum, en de 2.520 jaar tegen Juda, die in 1844 eindigden, brengen een periode van tweehonderdtwintig jaar voort. Dit betekent dat de 2.520 tegen Israël de profetische periode van zesenveertig jaar voortbrengt, en de 2.520 tegen Juda de profetische periode van tweehonderdtwintig jaar voortbrengt. De alfa van die periode is 677 v.Chr. en de omega is 457 v.Chr., wat betekent dat de alfa van de periode van zesenveertig jaar en van de periode van tweehonderdtwintig jaar wordt vertegenwoordigd door de 2.520, en de omega van beide lijnen de 2.300 is. De twee „verstrooiingen” van 2.520 jaar leveren twee getuigen van een periode die begint met de 2.520 en eindigt met de 2.300. Beide lijnen identificeren de alfa- en omegaontdekkingen van William Miller.

> “William Miller’s Dream

> „William Millers droom“

> “I dreamed that God, by an unseen hand, sent me a curiously wrought casket about ten inches long by six square, made of ebony and pearls curiously inlaid. To the casket there was a key attached. I immediately took the key and opened the casket, when, to my wonder and surprise, I found it filled with all sorts and sizes of jewels, diamonds, precious stones, and gold and silver coin of every dimension and value, beautifully arranged in their several places in the casket; and thus arranged they reflected a light and glory equaled only to the sun.

> ‘Ik droomde dat God mij, door een onzichtbare hand, een kunstig vervaardigd kistje zond, ongeveer tien duim lang en zes duim in het vierkant, gemaakt van ebbenhout en op kunstige wijze ingelegd met parels. Aan het kistje was een sleutel bevestigd. Ik nam de sleutel onmiddellijk en opende het kistje; en toen ontdekte ik, tot mijn verwondering en verbazing, dat het gevuld was met allerhande juwelen van allerlei soort en grootte, diamanten, kostbare stenen, en gouden en zilveren munten van elke afmeting en waarde, schoon geordend op hun onderscheiden plaatsen in het kistje; en aldus geordend weerkaatsten zij een licht en heerlijkheid die slechts door de zon werd geëvenaard.

> “I thought it was not my duty to enjoy this wonderful sight alone, although my heart was overjoyed at the brilliancy, beauty, and value of its contents. I therefore placed it on a center table in my room and gave out word that all who had a desire might come and see the most glorious and brilliant sight ever seen by man in this life.

> „Ik meende dat het niet mijn plicht was dit wonderbare schouwspel alleen te genieten, hoewel mijn hart zich verheugde over de schittering, schoonheid en waarde van de inhoud ervan. Daarom plaatste ik het op een middentafel in mijn kamer en liet bekendmaken dat allen die daartoe verlangen hadden, konden komen om het heerlijkste en schitterendste schouwspel te aanschouwen dat ooit in dit leven door een mens is gezien.

> “The people began to come in, at first few in number, but increasing to a crowd. When they first looked into the casket, they would wonder and shout for joy. But when the spectators increased, everyone would begin to trouble the jewels, taking them out of the casket and scattering them on the table.

> “Het volk begon binnen te komen, aanvankelijk met weinigen in aantal, maar toenemend tot een menigte. Wanneer zij voor het eerst in de kist keken, verwonderden zij zich en riepen van vreugde. Maar toen het aantal toeschouwers toenam, begon iedereen de juwelen aan te raken, ze uit de kist te nemen en ze over de tafel te verspreiden.

> “I began to think that the owner would require the casket and the jewels again at my hand; and if I suffered them to be scattered, I could never place them in their places in the casket again as before; and felt I should never be able to meet the accountability, for it would be immense. I then began to plead with the people not to handle them, nor to take them out of the casket; but the more I pleaded, the more they scattered; and now they seemed to scatter them all over the room, on the floor and on every piece of furniture in the room.

> „Ik begon te denken dat de eigenaar de kist en de juwelen opnieuw van mijn hand zou opeisen; en indien ik toeliet dat zij verstrooid werden, zou ik ze nooit meer op hun plaatsen in de kist kunnen leggen zoals tevoren; en ik voelde dat ik nooit aan die verantwoordelijkheid zou kunnen beantwoorden, want zij zou onmetelijk zijn. Daarop begon ik het volk te smeken ze niet aan te raken en ze niet uit de kist te nemen; maar hoe meer ik smeekte, des te meer zij ze verstrooiden; en nu schenen zij ze door de gehele kamer te verstrooien, over de vloer en op ieder stuk meubilair in de kamer.

> “I then saw that among the genuine jewels and coin they had scattered an innumerable quantity of spurious jewels and counterfeit coin. I was highly incensed at their base conduct and ingratitude, and reproved and reproached them for it; but the more I reproved, the more they scattered the spurious jewels and false coin among the genuine.

> ‘Toen zag ik dat zij onder de echte juwelen en munten een ontelbare hoeveelheid onechte juwelen en valse munten hadden verstrooid. Ik was ten zeerste verontwaardigd over hun laaghartige handelwijze en ondankbaarheid, en berispte en verweet hun dit; maar hoe meer ik hen berispte, des te meer verstrooiden zij de onechte juwelen en de valse munten onder de echte.‘

> “I then became vexed in my physical soul and began to use physical force to push them out of the room; but while I was pushing out one, three more would enter and bring in dirt and shavings and sand and all manner of rubbish, until they covered every one of the true jewels, diamonds, and coins, which were all excluded from sight. They also tore in pieces my casket and scattered it among the rubbish. I thought no man regarded my sorrow or my anger. I became wholly discouraged and disheartened, and sat down and wept.

> „Toen werd ik geërgerd in mijn lichamelijke ziel en begon ik lichamelijke kracht te gebruiken om hen de kamer uit te drijven; maar terwijl ik er één naar buiten duwde, kwamen er drie anderen binnen en brachten vuil en houtkrullen en zand en allerlei afval mee, totdat zij alle echte juwelen, diamanten en munten bedekten, zodat zij geheel aan het gezicht onttrokken waren. Zij scheurden ook mijn kistje in stukken en verspreidden het tussen het afval. Ik meende dat geen mens acht sloeg op mijn droefheid of mijn toorn. Ik raakte geheel ontmoedigd en terneergeslagen, en ging zitten en weende.״

> “While I was thus weeping and mourning for my great loss and accountability, I remembered God, and earnestly prayed that He would send me help.

> “Terwijl ik aldus weende en treurde over mijn grote verlies en verantwoordelijkheid, dacht ik aan God en bad ik ernstig of Hij mij hulp wilde zenden.

> “Immediately the door opened, and a man entered the room, when the people all left it; and he, having a dirt brush in his hand, opened the windows, and began to brush the dirt and rubbish from the room.

> „Onmiddellijk ging de deur open en kwam er een man de kamer binnen; waarop alle mensen haar verlieten. En hij, met een stofborstel in de hand, opende de vensters en begon het vuil en afval uit de kamer weg te vegen.

> “I cried to him to forbear, for there were some precious jewels scattered among the rubbish.

> „Ik riep tot hem dat hij ervan zou afzien, want er lagen enige kostbare juwelen verspreid tussen het puin.״

> “He told me to ‘fear not,’ for he would ‘take care of them’.

> Hij zei mij: ‘vrees niet’, want hij zou ‘voor hen zorgdragen’.

> “Then, while he brushed the dirt and rubbish, false jewels and counterfeit coin, all rose and went out of the window like a cloud, and the wind carried them away. In the bustle I closed my eyes for a moment; when I opened them, the rubbish was all gone. The precious jewels, the diamonds, the gold and silver coins, lay scattered in profusion all over the room.

> ‘Toen hij vervolgens het stof en vuil, de valse juwelen en het namaakgeld bijeenveegde, steeg het alles op en ging als een wolk door het raam naar buiten, en de wind voerde het weg. In de drukte sloot ik een ogenblik mijn ogen; toen ik ze opende, was al het vuil verdwenen. De kostbare juwelen, de diamanten, de gouden en zilveren munten lagen in overvloed over de hele kamer verspreid.

> “He then placed on the table a casket, much larger and more beautiful than the former, and gathered up the jewels, the diamonds, the coins, by the handful, and cast them into the casket, till not one was left, although some of the diamonds were not bigger than the point of a pin.

> „Daarop plaatste hij een kistje op de tafel, veel groter en fraaier dan het vorige, en hij verzamelde de juwelen, de diamanten, de munten, handvol na handvol, en wierp ze in het kistje, totdat er niet één meer overbleef, hoewel sommige van de diamanten niet groter waren dan de punt van een speld.״

> “He then called upon me to ‘come and see.’

> ‘Toen riep hij mij op te „komen en te zien”.’

> “I looked into the casket, but my eyes were dazzled with the sight. They shone with ten times their former glory. I thought they had been scoured in the sand by the feet of those wicked persons who had scattered and trod them in the dust. They were arranged in beautiful order in the casket, everyone in its place, without any visible pains of the man who cast them in. I shouted with very joy, and that shout awoke me.” Early Writings, 81–83.

> „Ik keek in de kist, maar mijn ogen werden verblind door het gezicht. Zij schitterden met tienmaal hun vroegere heerlijkheid. Ik dacht dat zij in het zand waren geschuurd door de voeten van die goddeloze personen die ze hadden verstrooid en in het stof vertrapt. Zij lagen in prachtige orde in de kist, ieder op zijn plaats, zonder enig zichtbaar spoor van de inspanningen van de man die ze erin had geworpen. Ik riep het uit van louter vreugde, en die uitroep deed mij ontwaken.” Early Writings, 81–83.

Beginning on page “81,” a symbol of the priests, the dream identifies the history of the Laodicean Seventh-day Adventist church’s work of destroying the foundational truths assembled by Divinity through the humanity of William Miller. The history ends when Miller “shouted with very joy” and the shout “awoke” him. The history represented in the dream concludes at the loud cry of the third angel, which is the climax of the Midnight Cry. The historical narrative of Miller’s dream also represents the waymarks of the Millerite history, and it therefore also represents the parallel history of the movement of the one hundred and forty-four thousand. Just as significant is that the dream’s historical representation also contains a prophetic fractal of the history that began to repeat in 2023.

Beginnend op pagina „81” duidt het droombeeld, als een symbool van de priesters, de geschiedenis aan van het werk van de Laodicese Kerk van de Zevende-dags Adventisten, namelijk het vernietigen van de fundamentele waarheden die door de Godheid via de menselijkheid van William Miller zijn samengebracht. Die geschiedenis eindigt wanneer Miller „van louter vreugde uitriep” en de uitroep hem „wekte”. De in de droom voorgestelde geschiedenis bereikt haar afsluiting bij de luide roep van de derde engel, die het hoogtepunt is van de Middernachtsroep. De historische verhaallijn van Millers droom vertegenwoordigt tevens de wegmarkeringen van de Milleritische geschiedenis en vertegenwoordigt daarom ook de parallelle geschiedenis van de beweging van de honderd vierenveertigduizend. Van even groot belang is dat de historische voorstelling van de droom ook een profetisch fractaal bevat van de geschiedenis die in 2023 begon zich te herhalen.

The jewels of truth that were recognized in the history of the one hundred and forty-four thousand were placed into the public record in 2004 and then again in 2012, when the presentation of Habakkuk’s Tables gathered a group that was destined to be scattered. Those truths were set upon the table in 2004, with the first presentation of the truths which had been unsealed in 1989. A “few” considered the message then, but in 2012, the series of 95 presentations titled Habakkuk’s Tables brought in a crowd, for the “people began to come in, at first few in number, but increasing to a crowd.”

De juwelen van de waarheid die werden herkend in de geschiedenis van de honderdvierenveertigduizend, werden in 2004 in het openbare archief vastgelegd en vervolgens opnieuw in 2012, toen de presentatie van Habakkuk’s Tables een groep bijeenbracht die ertoe bestemd was verstrooid te worden. Die waarheden werden in 2004 op de tafel gelegd, met de eerste presentatie van de waarheden die in 1989 waren ontzegeld. Een „klein aantal” schonk toen aandacht aan de boodschap, maar in 2012 bracht de reeks van 95 presentaties, getiteld Habakkuk’s Tables, een menigte bijeen, want „de mensen begonnen binnen te komen, eerst weinigen in aantal, maar toenemend tot een menigte.”

From 2012 unto July 18, 2020 those truths were progressively scattered and covered with rubbish. On July 18, 2020, the proponents of the message of Habakkuk’s Tables were scattered for a period of three and a half days.

Van 2012 tot 18 juli 2020 werden die waarheden geleidelijk verstrooid en met puin bedekt. Op 18 juli 2020 werden de voorstanders van de boodschap van Habakuks Tafelen verstrooid gedurende een periode van drie en een halve dag.

> And when they shall have finished their testimony, the beast that ascendeth out of the bottomless pit shall make war against them, and shall overcome them, and kill them. And their dead bodies shall lie in the street of the great city, which spiritually is called Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified. And they of the people and kindreds and tongues and nations shall see their dead bodies three days and an half, and shall not suffer their dead bodies to be put in graves. And they that dwell upon the earth shall rejoice over them, and make merry, and shall send gifts one to another; because these two prophets tormented them that dwelt on the earth. Revelation 11:7–10.

> En wanneer zij hun getuigenis zullen voleindigd hebben, zal het beest dat uit de afgrond opkomt, oorlog tegen hen voeren, en het zal hen overwinnen en hen doden. En hun dode lichamen zullen liggen op de straat van de grote stad, die geestelijk genoemd wordt Sodom en Egypte, waar ook onze Heere werd gekruisigd. En mensen uit de volken en stammen en talen en naties zullen hun dode lichamen zien gedurende drie dagen en een halve, en zij zullen niet toelaten dat hun dode lichamen in graven gelegd worden. En zij die op de aarde wonen, zullen zich over hen verheugen en vrolijk zijn, en zij zullen elkaar geschenken zenden; omdat deze twee profeten hen die op de aarde woonden, gekweld hadden. Openbaring 11:7–10.

On Sabbath, December 30, 2023 Future for America joined a zoom meeting for its first public meeting since July 18, 2020. December 30, 2023 is 1,260 days after July 18, 2020, or “three days and an half.” While Elijah and Moses were dead in the street, the other class is “rejoicing.” Future for America had returned to publishing the prophetic message in July of 2023, for the message that was then to go to the entire earth, would of prophetic necessity need to come from the “wilderness.” Three and a half days, or 1,260 days are a wilderness.

Op sabbat, 30 december 2023, sloot Future for America zich aan bij een Zoom-bijeenkomst voor haar eerste openbare samenkomst sinds 18 juli 2020. 30 december 2023 is 1.260 dagen na 18 juli 2020, oftewel „drie en een halve dag”. Terwijl Elia en Mozes dood op de straat lagen, is de andere klasse „zich verblijdende”. Future for America was in juli 2023 teruggekeerd tot het publiceren van de profetische boodschap, want de boodschap die toen naar de gehele aarde moest uitgaan, moest uit profetische noodzaak uit de „woestijn” komen. Drieënhalve dag, of 1.260 dagen, is een woestijn.

> And the woman fled into the wilderness, where she hath a place prepared of God, that they should feed her there a thousand two hundred and threescore days. Revelation 12:6.

> En de vrouw vluchtte naar de woestijn, waar zij een plaats heeft, door God bereid, opdat men haar daar zou voeden duizend tweehonderd en zestig dagen. Openbaring 12:6.

The “wilderness” is “a thousand two hundred and threescore days,” which is 1,260 days, which is also “three days and a half,” and is represented in Revelation 12:6, and “126” is a tithe of 1,260. One of the amazing truths that was then unsealed was the need of repentance in fulfillment of the prayer of the “seven times” in Leviticus twenty-six.

De „woestijn” is „duizend tweehonderdzestig dagen”, dat is 1.260 dagen, wat tevens „drie dagen en een half” is, en wordt voorgesteld in Openbaring 12:6, en „126” is een tiende van 1.260. Een van de verbazingwekkende waarheden die toen werd ontzegeld, was de noodzaak van bekering ter vervulling van het gebed van de „zeven tijden” in Leviticus zesentwintig.

1,260 days is also a symbol of 2,520 days. The “seven times” against the northern kingdom began in 723 BC and ended in 1798. The midpoint is 538, thus creating 1,260 years that paganism trampled down the sanctuary and host followed by 1,260 that papalism trampled down the sanctuary and host. This prophetic structure is aligned with the 1,260 days from Christ’s baptism to the cross, that is followed by 1,260 prophetic days unto 34 AD, when the gospel went to the Gentiles. Thus, upon two witnesses 1,260 is part of 2,520 days, or Moses’ “seven times” of Leviticus twenty-six.

1.260 dagen is eveneens een symbool van 2.520 dagen. De „zeven tijden” tegen het noordelijke koninkrijk begonnen in 723 v.Chr. en eindigden in 1798. Het middelpunt is 538, waardoor 1.260 jaren ontstonden waarin het heidendom het heiligdom en het heir vertrapte, gevolgd door 1.260 jaren waarin het pausdom het heiligdom en het heir vertrapte. Deze profetische structuur stemt overeen met de 1.260 dagen vanaf Christus’ doop tot aan het kruis, gevolgd door 1.260 profetische dagen tot 34 n.Chr., toen het evangelie tot de heidenen ging. Zo is 1.260, op het getuigenis van twee getuigen, een deel van 2.520 dagen, of van Mozes’ „zeven tijden” van Leviticus zesentwintig.

The voice in the wilderness period beginning on Sabbath, July 18, 2020 unto Sabbath, December 30, 2023 began to cry in July of 2023, and when the “wilderness” period ended on Sabbath, December 30, 2023 the resurrection of Moses and Elijah arrived. The message of the voice identified that the waymark of the parallel first disappointments in every reform movement explained the false prediction of July 18, 2020, in the context of the parable of the ten virgins. It called men and women to the repentance represented by the Leviticus twenty-six prayer. Miller’s dream represents that very repentance when he records, “While I was thus weeping and mourning for my great loss and accountability, I remembered God, and earnestly prayed that He would send me help.”

De periode van de stem in de woestijn, beginnend op sabbat 18 juli 2020 tot aan sabbat 30 december 2023, begon in juli 2023 te roepen, en toen de periode van de „woestijn” eindigde op sabbat 30 december 2023, brak de opstanding van Mozes en Elia aan. De boodschap van de stem stelde vast dat de wegmarkering van de parallelle eerste teleurstellingen in elke hervormingsbeweging de valse voorspelling van 18 juli 2020 verklaarde, in de context van de gelijkenis van de tien maagden. Zij riep mannen en vrouwen op tot de bekering die wordt voorgesteld door het gebed van Leviticus zesentwintig. Millers droom vertegenwoordigt juist die bekering wanneer hij optekent: „Terwijl ik aldus weende en rouwde over mijn grote verlies en verantwoordelijkheid, dacht ik aan God, en bad ernstig dat Hij mij hulp zou zenden.”

## Come and See

Kom en Zie

Miller’s dream is divided by two expressions of “come and see.” The first time Miller invites people to “come and see,” and the second time the “dirt brush man” invites Miller to come and see. “Come and see” is a prophetic symbol that identifies a prophetic truth that is unsealed. The first four seals each contain the command to “come and see.”

Millers droom wordt verdeeld door twee uitdrukkingen van „kom en zie”. De eerste keer nodigt Miller mensen uit om „kom en zie”, en de tweede keer nodigt de „man met de vuilborstel” Miller uit om te komen en te zien. „Kom en zie” is een profetisch symbool dat een profetische waarheid aanduidt die ontzegeld is. Elk van de eerste vier zegels bevat het bevel: „kom en zie”.

> And I saw when the Lamb opened one of the seals, and I heard, as it were the noise of thunder, one of the four beasts saying, Come and see. … And when he had opened the second seal, I heard the second beast say, Come and see. … And when he had opened the third seal, I heard the third beast say, Come and see. … And when he had opened the fourth seal, I heard the voice of the fourth beast say, Come and see. Revelation 6:1, 3, 5, 7.

> En ik zag, toen het Lam een van de zegels opende, en ik hoorde als het ware een geluid van donder, een van de vier dieren zeggen: Kom en zie. … En toen Hij het tweede zegel geopend had, hoorde ik het tweede dier zeggen: Kom en zie. … En toen Hij het derde zegel geopend had, hoorde ik het derde dier zeggen: Kom en zie. … En toen Hij het vierde zegel geopend had, hoorde ik de stem van het vierde dier zeggen: Kom en zie. Openbaring 6:1, 3, 5, 7.

The “come and see” in the beginning of Miller’s dream is the alpha and the ending “come and see” is the omega. The dream identifies the unsealing in the beginning of the dream as jewels that when “arranged they reflected a light and glory equaled only to the sun.” When Christ invited Miller to “come and see” the omega, Miller says, “my eyes were dazzled with the sight. They shone with ten times their former glory.” The alpha light was as the sun and the omega light was ten times the sun.

Het „kom en zie” aan het begin van Millers droom is de alfa en het afsluitende „kom en zie” is de omega. De droom duidt de ontzegeling aan het begin van de droom aan als juwelen die, wanneer zij „gerangschikt waren, een licht en heerlijkheid weerkaatsten die alleen door de zon werden geëvenaard.” Toen Christus Miller uitnodigde om het omega te „komen en zien”, zegt Miller: „mijn ogen werden door het schouwspel verblind. Zij straalden met tienmaal hun vroegere heerlijkheid.” Het licht van de alfa was als de zon en het licht van de omega was tienmaal de zon.

## Scatter

Verstrooien

Miller’s mourning and repentance is represented at the end of the period that began with the first “come and see,” and the last “come and see.” In the period which begins with Miller’s unsealing a message to the people and then ends with Christ unsealing a message to Miller, the word “scatter” is represented “seven times.” Miller will use the word again, but between the first and last unsealing, “scatter” is expressed “seven times.” The Bible identifies the judgment of the “seven times” with the word, “scatter.”

Millers rouw en bekering worden voorgesteld aan het einde van de periode die begon met het eerste „kom en zie” en het laatste „kom en zie”. In de periode die begint met Millers ontzegeling van een boodschap aan het volk en vervolgens eindigt met Christus’ ontzegeling van een boodschap aan Miller, wordt het woord „verstrooien” „zevenmaal” voorgesteld. Miller zal het woord opnieuw gebruiken, maar tussen de eerste en laatste ontzegeling wordt „verstrooien” „zevenmaal” uitgedrukt. De Bijbel vereenzelvigt het oordeel van de „zevenmaal” met het woord „verstrooien”.

> And I will scatter you among the heathen, and will draw out a sword after you: and your land shall be desolate, and your cities waste. Leviticus 26:33.

> En Ik zal u onder de heidenvolken verstrooien, en achter u het zwaard trekken; en uw land zal verwoest zijn en uw steden een woestenij. Leviticus 26:33.

The very first truth Miller discovered was the “seven times” of Leviticus twenty-six, and in his dream the period between Miller’s message being published and Christ’s message being published, all the foundational truths represented by the work of William Miller were to be covered with the rubbish and counterfeit coins of the theologians of Laodicean Seventh-day Adventism. That rejection of the foundational truths is represented as seven scatterings within the history between the alpha and omega. The “seven times” is a symbol of the work of William Miller, which in turn are the foundations of Seventh-day Adventism, of which; the 2,300 days of Daniel 8:14 are the central pillar of that very foundation. What this identifies is that the 2,520 years of scattering that was the first, or alpha discovery of William Miller marks the beginning of a period, that ended with the omega discovery of William Miller, which was the 2,300 days.

De allereerste waarheid die Miller ontdekte, waren de „zeven tijden” van Leviticus zesentwintig, en in zijn droom zou in de periode tussen de bekendmaking van Millers boodschap en de bekendmaking van Christus’ boodschap, alle fundamentele waarheid die door het werk van William Miller werd vertegenwoordigd, bedekt worden met het puin en de valse munten van de theologen van het Laodiceïsche Zevende-dags Adventisme. Die verwerping van de fundamentele waarheden wordt voorgesteld als zeven verstrooiingen binnen de geschiedenis tussen de alfa en de omega. De „zeven tijden” zijn een symbool van het werk van William Miller, dat op zijn beurt het fundament vormt van het Zevende-dags Adventisme, waarvan de 2.300 dagen van Daniël 8:14 de centrale pijler van juist dat fundament zijn. Wat dit aanduidt, is dat de 2.520 jaren van verstrooiing, die de eerste, of alfa-ontdekking van William Miller waren, het begin markeren van een periode die eindigde met de omega-ontdekking van William Miller, namelijk de 2.300 dagen.

When Laodicean Seventh-day Adventism set aside the “seven times” in 1863, they set aside William Miller’s first discovery, which would be his alpha discovery and his foundational discovery. The last of Miller’s discoveries was the 2,300 days, which was his omega discovery and his capstone discovery. The “seven times” that concluded in 1798 marked the 2,520 and the 2,300 days were marked in 1844.

Toen het Laodiceïsche Zevendedagsadventisme in 1863 de „zeven tijden” terzijde stelde, stelde het William Millers eerste ontdekking terzijde, die zijn alpha-ontdekking en zijn fundamentele ontdekking was. De laatste van Millers ontdekkingen waren de 2.300 dagen, die zijn omega-ontdekking en zijn sluitsteenontdekking waren. De „zeven tijden”, die in 1798 eindigden, markeerden de 2.520, en de 2.300 dagen werden in 1844 gemarkeerd.

It is the dirt brush man who assembles the jewels after they are scattered for seven times. Then the casket is larger and more beautiful and shines ten times brighter than the sun. Ten is a symbol of a test, and those jewels therefore shine at the test over the day of the sun, so Miller’s dream begins in 1798 and ends at the loud cry of the third angel at the Sunday law.

Het is de vuilborstelman die de juwelen bijeenbrengt nadat zij zevenmaal zijn verstrooid. Dan is het juwelenkistje groter en schooner en straalt het tienmaal helderder dan de zon. Tien is een symbool van een beproeving, en daarom stralen die juwelen in de beproeving boven de dag van de zon uit; zo begint Millers droom in 1798 en eindigt hij bij de luide roep van de derde engel ten tijde van de zondagswet.

The history of the Millerites from 1798 unto 1863 is also the history from 1798 until the soon-coming Sunday law. The history represented in William Miller’s dream that occurs between Miller saying “come and see” unto the Dirt Brush man saying “come and see,” is both the period of 1798 unto 1863, and also the period of 1798 unto the Sunday law. The line that ends in 1863 is a prophetic fractal of the line that begins in 1798 and ends at the Sunday law. Both those lines are represented in Miller’s dream.

De geschiedenis van de Millerieten van 1798 tot 1863 is ook de geschiedenis van 1798 tot aan de spoedig komende zondagswet. De geschiedenis die wordt voorgesteld in William Millers droom, en die zich afspeelt vanaf het moment dat Miller zegt: “kom en zie” tot het moment dat de man met de vuilborstel zegt: “kom en zie”, is zowel de periode van 1798 tot 1863 alsook de periode van 1798 tot aan de zondagswet. De lijn die eindigt in 1863 is een profetische fractal van de lijn die begint in 1798 en eindigt bij de zondagswet. Beide lijnen worden voorgesteld in Millers droom.

The closed door on October 22, 1844 typifies the closed door at the Sunday law. The prophecy of 2,300 years that was fulfilled in 1844, typifies the Sunday law.

De gesloten deur op 22 oktober 1844 is een type van de gesloten deur bij de zondagswet. De profetie van 2.300 jaren, die in 1844 werd vervuld, is een type van de zondagswet.

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 426.

> „De komst van Christus als onze Hogepriester naar het allerheiligste, voor de reiniging van het heiligdom, zoals voor ogen gebracht in Daniël 8:14; de komst van de Zoon des mensen tot de Oude van dagen, zoals voorgesteld in Daniël 7:13; en de komst van de Heere tot Zijn tempel, voorzegd door Maleachi, zijn beschrijvingen van dezelfde gebeurtenis; en deze wordt ook voorgesteld door de komst van de bruidegom tot de bruiloft, door Christus beschreven in de gelijkenis van de tien maagden, in Matteüs 25.” The Great Controversy, 426.

## Lines

Lijnen

The omega of Miller’s discoveries was the 2,300-year prophecy, so both 1844 and the Sunday law are represented by the 2,300 years. This means that the 2,520 is the alpha and the 2,300 is the omega of both lines; one line concludes in 1863, and the other line concludes at the Sunday law. On both lines the 2,520 prophecy is the alpha, and or the foundation stone. The fractal of 1798 unto 1863 in the foundational history of the Millerites, also aligns with another fractal in the omega, capstone history of the one hundred and forty-four thousand.

De omega van Millers ontdekkingen was de profetie van de 2.300 jaren; daarom worden zowel 1844 als de zondagswet voorgesteld door de 2.300 jaren. Dit betekent dat de 2.520 de alpha is en de 2.300 de omega van beide lijnen; de ene lijn eindigt in 1863 en de andere lijn eindigt bij de zondagswet. Op beide lijnen is de profetie van de 2.520 de alpha, en tevens de hoeksteen van het fundament. Het fractal van 1798 tot 1863 in de fundamentele geschiedenis van de Millerieten komt eveneens overeen met een ander fractal in de omega-, sluitsteen-geschiedenis van de honderdvier-en-veertigduizend.

At 9/11 God called His people to return to Jeremiah’s old paths, which are the foundations, which are in turn represented by the messenger of the foundational history, who is in turn represented by his foundational alpha discovery of the “seven times.” The “seven times” is the symbol of the foundations of the one hundred and forty-four thousand, and at 9/11 the sealing of that group began with the testing message of the foundations, represented by the very first foundational truth of William Miller and Adventism. At 9/11 the sealing time began and at the soon-coming Sunday law the sealing time of the one hundred and forty-four thousand concludes.

Op 11 september riep God Zijn volk terug te keren tot Jeremia’s oude paden, die de fundamenten zijn, welke op hun beurt worden vertegenwoordigd door de boodschapper van de fundamentele geschiedenis, die op zijn beurt wordt vertegenwoordigd door zijn fundamentele alfa-ontdekking van de „zeven tijden”. De „zeven tijden” zijn het symbool van de fundamenten van de honderd vierenveertigduizend, en op 11 september begon de verzegeling van die groep met de beproevende boodschap van de fundamenten, vertegenwoordigd door de allereerste fundamentele waarheid van William Miller en het adventisme. Op 11 september begon de tijd van de verzegeling, en bij de spoedig komende zondagswet wordt de tijd van de verzegeling van de honderd vierenveertigduizend afgesloten.

That history is a fractal that begins with 2,520 and ends with 2,300, and that history is therefore the third line of prophetic history represented in William Miller’s dream. The 2,520 was fulfilled in 1798 and the 2,300 in 1844. The work represented by the two lines is the work of Christ in combining His divinity with our humanity. It is the work of changing a sinner into a saint, restoring the higher nature to its rightful throne over the lower nature. For this reason, the human body takes 2,520 days to totally reproduce every cell in the body, and that very same body is based upon 23 male chromosomes combined with 23 female chromosomes. Together they produce a living temple, which is represented as the number “46,” which is the period of 1798 to 1844, which is the period of William Miller’s dream from the 2,520 in 1798 unto the 2,300 in 1844.

Die geschiedenis is een fractal die begint met 2.520 en eindigt met 2.300, en die geschiedenis is daarom de derde lijn van de profetische geschiedenis die in de droom van William Miller wordt voorgesteld. De 2.520 werd vervuld in 1798 en de 2.300 in 1844. Het werk dat door de twee lijnen wordt voorgesteld, is het werk van Christus in het verenigen van Zijn goddelijkheid met onze menselijkheid. Het is het werk om een zondaar in een heilige te veranderen, waarbij de hogere natuur op haar rechtmatige troon boven de lagere natuur wordt hersteld. Om deze reden heeft het menselijk lichaam 2.520 dagen nodig om iedere cel in het lichaam volledig te vernieuwen, en datzelfde lichaam is gebaseerd op 23 mannelijke chromosomen, verenigd met 23 vrouwelijke chromosomen. Samen brengen zij een levende tempel voort, die wordt voorgesteld door het getal „46”, dat de periode van 1798 tot 1844 is, welke de periode is van de droom van William Miller vanaf de 2.520 in 1798 tot aan de 2.300 in 1844.

William Miller’s dream also contains another fractal of note. From 9/11 unto the Sunday law is a fractal of 1798 unto the Sunday law, as in 1798 unto 1863. 2023 unto the Sunday law is a fractal of 9/11 unto the Sunday law, and this is the history that all of the lines within Miller’s dream point to as the omega of them all. This is the period where the original truths are magnified ten times the sun.

De droom van William Miller bevat ook nog een andere noemenswaardige fractal. Van 9/11 tot aan de zondagswet is een fractal van 1798 tot aan de zondagswet, zoals van 1798 tot 1863. Van 2023 tot aan de zondagswet is een fractal van 9/11 tot aan de zondagswet, en dit is de geschiedenis waar alle lijnen binnen Millers droom naar verwijzen als hun aller omega. Dit is de periode waarin de oorspronkelijke waarheden tienmaal de zon worden vergroot.

## The Two Bustles

De Twee Wrongen

In the 1840’s, the word “bustle” (as a noun) commonly meant energetic, busy, or noisy activity—often with a sense of fuss, excitement, hurry, or agitation. It referred to lively movement, commotion, or bustling about, whether in a crowd, a household, a marketplace, or during a particular event. The “bustle” of Miller’s dream would thus describe the immediate flurry of activity, excitement, or urgent business happening right then—the transient stir or commotion of the present situation or occasion.

In de jaren 1840 betekende het woord „bustle” (als zelfstandig naamwoord) gewoonlijk energieke, drukke of luidruchtige bedrijvigheid—vaak met een bijgedachte van ophef, opwinding, haast of onrust. Het verwees naar levendige beweging, rumoer of druk heen en weer geloop, hetzij in een menigte, een huishouden, een marktplaats, of tijdens een bepaalde gebeurtenis. De „bustle” in Millers droom zou derhalve de onmiddellijke opleving van activiteit, opwinding of dringende bezigheden beschrijven die zich juist op dat moment voordeden—de voorbijgaande beroering of commotie van de tegenwoordige toestand of gelegenheid.

Miller states, “Then, while he brushed the dirt and rubbish, false jewels and counterfeit coin, all rose and went out of the window like a cloud, and the wind carried them away. In the bustle I closed my eyes for a moment; when I opened them, the rubbish was all gone.”

Miller verklaart: „Terwijl hij vervolgens het stof en vuil, de valse juwelen en het valse muntgeld wegveegde, rees dit alles op en ging als een wolk door het venster naar buiten, en de wind voerde het weg. Te midden van die drukte sloot ik een ogenblik mijn ogen; toen ik ze opende, was al het vuil verdwenen.”

The “bustle” identifies two points in Miller’s dream; The first when the crowd is scattering the jewels, and then when the dirt brush man opens the windows and begins to sweep out the false jewels. The first and alpha bustle is the covering up of the jewels and the second and omega bustle is the restoration of the jewels. During the bustle, Miller closed his eyes. Miller was laid to rest in 1849, the very point that Christ was stretching forth His hand a second time to gather the remnant of His people. Miller then closed his eyes, and in 1850 his truths were again placed upon a table in fulfillment of Habakkuk’s command to write the vision and make it plain. That bustle period, Miller closes his eyes and when he awakes the jewels are in the process of being restored.

De „drukte” duidt twee momenten aan in Millers droom; het eerste wanneer de menigte de juwelen verstrooit, en vervolgens wanneer de man met de vuilborstel de vensters opent en begint de valse juwelen weg te vegen. De eerste en alfa-drukte is het bedekken van de juwelen en de tweede en omega-drukte is het herstel van de juwelen. Tijdens de drukte sloot Miller zijn ogen. Miller werd in 1849 te ruste gelegd, juist op het moment dat Christus voor de tweede maal Zijn hand uitstrekte om het overblijfsel van Zijn volk te vergaderen. Miller sloot toen zijn ogen, en in 1850 werden zijn waarheden opnieuw op een tafel gelegd ter vervulling van Habakuks bevel om het gezicht op te schrijven en duidelijk uiteen te zetten. In die periode van drukte sluit Miller zijn ogen, en wanneer hij ontwaakt zijn de juwelen bezig hersteld te worden.

The second bustle in his dream takes place when the ensign of the one hundred and forty-four thousand is being resurrected, purged and purified as the ensign which Zechariah identifies as jewels upon a crown.

De tweede opwinding in zijn droom vindt plaats wanneer de banier van de honderdvierenvierenveertigduizend wordt opgewekt, gelouterd en gereinigd als de banier die Zacharia aanduidt als juwelen op een kroon.

> And the Lord their God shall save them in that day as the flock of his people: for they shall be as the stones of a crown, lifted up as an ensign upon his land. For how great is his goodness, and how great is his beauty! corn shall make the young men cheerful, and new wine the maids. Ask ye of the Lord rain in the time of the latter rain; so the Lord shall make bright clouds, and give them showers of rain, to every one grass in the field. For the idols have spoken vanity, and the diviners have seen a lie, and have told false dreams; they comfort in vain: therefore they went their way as a flock, they were troubled, because there was no shepherd. Mine anger was kindled against the shepherds, and I punished the goats: for the Lord of hosts hath visited his flock the house of Judah, and hath made them as his goodly horse in the battle. Zechariah 9:16–10:3.

> En de HEERE, hun God, zal hen te dien dage verlossen als de kudde van Zijn volk; want zij zullen zijn als de stenen van een kroon, opgeheven als een banier over Zijn land. Want hoe groot is Zijn goedheid, en hoe groot is Zijn schoonheid! Het koren zal de jongelingen vrolijk maken, en de most de jonge dochters. Begeert van de HEERE regen ten tijde van de spade regen; zo zal de HEERE bliksemwolken maken, en hun regenbuien geven, aan ieder gras in het veld. Want de afgoden hebben ijdelheid gesproken, en de waarzeggers hebben leugen gezien, en valse dromen verteld; zij troosten tevergeefs; daarom trokken zij heen als een kudde, zij werden verdrukt, omdat er geen herder was. Tegen de herders is Mijn toorn ontstoken, en over de bokken heb Ik bezoeking gedaan; want de HEERE der heirscharen heeft omgezien naar Zijn kudde, het huis van Juda, en heeft hen gemaakt als Zijn heerlijk strijdros in de strijd. Zacharia 9:16–10:3.

The “flock of His people” are both an ensign and stones (jewels) upon a crown. The flock of His people are identified during the latter rain, for the command is to ask for the latter rain in the time of the latter rain. The flock is contrasted with the “flock” that went their own way, rather than the way of Jeremiah’s old paths. In the time of the latter rain the jewels that are His flock will be His goodly horse in the battle. That “goodly horse” is the church triumphant, represented in the first Christian bride, symbolized by Peter who, as a white horse in the period of the first seal went forth conquering and to conquer.

De „kudde van Zijn volk” zijn zowel een banier als stenen (juwelen) op een kroon. De kudde van Zijn volk wordt tijdens de late regen geïdentificeerd, want het bevel luidt om te vragen om de late regen ten tijde van de late regen. De kudde wordt tegenover de „kudde” gesteld die hun eigen weg ging, in plaats van de weg van Jeremia’s oude paden. Ten tijde van de late regen zullen de juwelen die Zijn kudde zijn, Zijn sierlijk paard in de strijd zijn. Dat „sierlijk paard” is de triomferende kerk, voorgesteld in de eerste christelijke bruid, gesymboliseerd door Petrus, die als een wit paard in de periode van het eerste zegel uittrok overwinnende en om te overwinnen.

> And I saw when the Lamb opened one of the seals, and I heard, as it were the noise of thunder, one of the four beasts saying, Come and see. And I saw, and behold a white horse: and he that sat on him had a bow; and a crown was given unto him: and he went forth conquering, and to conquer. Revelation 6:1, 2.

> En ik zag, toen het Lam een van de zegels opende, en ik hoorde als het ware een geluid van de donder, een van de vier dieren zeggen: Kom en zie. En ik zag, en zie, een wit paard; en hij die daarop zat, had een boog; en hem werd een kroon gegeven; en hij trok uit, overwinnende en om te overwinnen. Openbaring 6:1, 2.

Peter therefore is the symbol of the first Christian church of the apostles during the Pentecostal outpouring of the rain, and the symbol of the last Christian church during the latter rain, that was typified by the Pentecostal outpouring.

Petrus is derhalve het symbool van de eerste christelijke kerk van de apostelen tijdens de pinksterlijke uitstorting van de regen, en het symbool van de laatste christelijke kerk tijdens de late regen, die door de pinksterlijke uitstorting werd voorafgebeeld.

> And I saw heaven opened, and behold a white horse; and he that sat upon him was called Faithful and True, and in righteousness he doth judge and make war. His eyes were as a flame of fire, and on his head were many crowns; and he had a name written, that no man knew, but he himself. And he was clothed with a vesture dipped in blood: and his name is called The Word of God. And the armies which were in heaven followed him upon white horses, clothed in fine linen, white and clean. Revelation 19:11–14.

> En ik zag de hemel geopend, en zie, een wit paard; en Hij die daarop zat, werd genoemd Getrouw en Waarachtig, en in gerechtigheid oordeelt en voert Hij oorlog. Zijn ogen waren als een vuurvlam, en op Zijn hoofd waren vele kronen; en Hij had een geschreven naam, die niemand kende dan Hijzelf. En Hij was bekleed met een kleed in bloed gedoopt; en Zijn naam wordt genoemd het Woord Gods. En de heerscharen die in de hemel waren, volgden Hem op witte paarden, bekleed met fijn linnen, wit en rein. Openbaring 19:11–14.

The white horses represent Christ’s army that are resurrected in Ezekiel 37, and they are the church triumphant, and they are stones in a crown, for Christ establishes His kingdom of glory in the time of the latter rain. As representatives of His kingdom the one hundred and forty-four thousand are jewels upon the crown which is the symbol of the kingdom he receives at the conclusion of the 2,300 days, which was both October 22, 1844 and will be again at the Sunday law. That kingdom of white horses is raised up during the latter rain, when the windows of heaven are opened, for John saw the white horse when heaven was opened.

De witte paarden vertegenwoordigen Christus’ leger, dat in Ezechiël 37 wordt opgewekt; en zij zijn de triomferende gemeente, en zij zijn stenen in een kroon, want Christus vestigt Zijn koninkrijk der heerlijkheid in de tijd van de late regen. Als vertegenwoordigers van Zijn koninkrijk zijn de honderd vierenveertigduizend juwelen op de kroon, die het symbool is van het koninkrijk dat Hij ontvangt aan het einde van de 2.300 dagen, hetgeen zowel 22 oktober 1844 was als opnieuw zal zijn bij de zondagswet. Dat koninkrijk van witte paarden wordt opgericht tijdens de late regen, wanneer de vensters des hemels geopend worden, want Johannes zag het witte paard toen de hemel geopend werd.

In the alpha bustle of 1849, Miller closed his eyes in death, for a little moment. Miller was Elijah, and Elijah died on July 18, 2020, and he laid in the street for 1,260 days until he reached the omega bustle and was then awakened. His awakening is marked as arriving when the dirt brush man opened the window of heaven to sweep out the rubbish. The army of white horses is raised when heaven’s window is opened, and when that occurs a separation of true and false is identified. That separation is also identified in the book of Malachi.

Te midden van de alfareuring van 1849 sloot Miller voor een klein ogenblik zijn ogen in de dood. Miller was Elia, en Elia stierf op 18 juli 2020, en hij lag 1.260 dagen op de straat totdat hij de omegareuring bereikte en vervolgens werd opgewekt. Zijn opwekking wordt gemarkeerd als komend op het moment dat de man met de vuilborstel het venster des hemels opende om het afval weg te vegen. Het leger van witte paarden wordt opgericht wanneer het venster des hemels wordt geopend, en wanneer dat plaatsvindt, wordt een scheiding tussen waar en vals zichtbaar. Die scheiding wordt ook aangeduid in het boek Maleachi.

> Bring ye all the tithes into the storehouse, that there may be meat in mine house, and prove me now herewith, saith the Lord of hosts, if I will not open you the windows of heaven, and pour you out a blessing, that there shall not be room enough to receive it. Malachi 3:10.

> Brengt al de tienden in het voorraadhuis, opdat er spijs zij in Mijn huis, en beproeft Mij toch hierin, zegt de HEERE der heirscharen, of Ik dan niet voor u de vensteren des hemels zal openen en zegen over u uitgieten, zodat er geen schuren genoeg zullen zijn om die te ontvangen. Maleachi 3:10.

The spirits of the prophets are subject unto the prophets, and John in Revelation, Miller’s dream and Malachi provide three witnesses of the time when the windows of heaven are opened. In Miller’s dream it is at the omega of the call to “come and see.” The bustle in the alpha was when the scattering began, and the omega is when the gathering begins.

De geesten der profeten zijn aan de profeten onderworpen, en Johannes in de Openbaring, Millers droom en Maleachi leveren drie getuigen van de tijd waarin de vensters des hemels worden geopend. In Millers droom is dat bij de omega van de oproep om „kom en zie”. De drukte in de alfa was toen de verstrooiing begon, en de omega is wanneer de inzameling begint.

Before we proceed further into Miller’s dream we want to include James White’s commentary on the dream. James White identifies the true jewels as God’s true people and the counterfeit jewels as the wicked. I identify the jewels as truths contrasted with error. The jewels and the counterfeit jewels are both the message and the messengers contrasted with error and false messengers.

Voordat wij verder ingaan op Millers droom, willen wij James Whites commentaar op de droom opnemen. James White identificeert de ware juwelen als Gods ware volk en de valse juwelen als de goddelozen. Ik identificeer de juwelen als waarheden, in tegenstelling tot dwaling. De juwelen en de valse juwelen zijn zowel de boodschap als de boodschappers, in tegenstelling tot dwaling en valse boodschappers.

> “BROTHER MILLER’S DREAM

> “DE DROOM VAN BROEDER MILLER”

> “The following dream was published in the Advent Herald, more than two years since. I then saw that it clearly marked out our past second advent experience, and that God gave the dream for the benefit of the scattered flock.

> „De volgende droom werd meer dan twee jaar geleden in de Advent Herald gepubliceerd. Toen zag ik dat hij onze vroegere ervaring met betrekking tot de tweede advent duidelijk aftekende, en dat God de droom gaf ten behoeve van de verstrooide kudde.

> “Among the signs of the near approach of the great and the terrible day of the Lord, God has placed dreams. See Joel 2:28–31; Acts 2:17–20. Dreams may come in three ways; first, ‘through the multitude of business.’ See Ecclesiastes 5:3. Second, those who are under the foul spirit and deception of Satan, may have dreams through his influence. See Deuteronomy 8:1–5; Jeremiah 23:25–28; 27:9; 29:8; Zechariah 10:2; Jude 8. And third, God has always taught, and still teaches his people more or less by dreams, which come through the agency of angels and the Holy Spirit. Those who stand in the clear light of truth will know when God gives them a dream; and such will not be deceived and led astray by false dreams.

> „Onder de tekenen van de nabije komst van de grote en geduchte dag des Heren heeft God dromen geplaatst. Zie Joël 2:28–31; Handelingen 2:17–20. Dromen kunnen op drie wijzen komen; ten eerste, ‘door de veelheid van bezigheden’. Zie Prediker 5:3. Ten tweede kunnen zij die onder de onreine geest en de misleiding van Satan staan, dromen hebben door zijn invloed. Zie Deuteronomium 8:1–5; Jeremia 23:25–28; 27:9; 29:8; Zacharia 10:2; Judas 8. En ten derde heeft God zijn volk altijd onderwezen, en onderwijst Hij het nog steeds, in meerdere of mindere mate door dromen, die komen door de bemiddeling van engelen en de Heilige Geest. Degenen die in het heldere licht der waarheid staan, zullen weten wanneer God hun een droom geeft; en zodanigen zullen niet misleid worden en door valse dromen op een dwaalspoor gebracht worden.

> “‘And he said, Hear now my words; if there be a prophet among you, I the Lord will make myself known unto him in a vision, and will speak unto him in a dream.’ Numbers 12:6. Said Jacob, ‘The angel of the Lord spake unto me in a dream.’ Genesis 31:2. ‘And God came to Laban the Syrian in a dream by night.’ Genesis 31:24. Read the dreams of Joseph, [Genesis 37:5–9,] and then the interesting story of their fulfilment in Egypt. ‘In Gibeon the Lord appeared to Solomon in a dream by night.’ 1 Kings 3:55. The great important image of the second chapter of Daniel was given in a dream, also the four beasts, etc. of the seventh chapter. When Herod sought to destroy the infant Saviour Joseph was warned in a dream to flee into Egypt. Matthew 2:13.

> “‘En Hij zeide: Hoort nu Mijn woorden; indien er een profeet onder u is, Ik, de HEERE, zal Mij aan hem bekendmaken in een gezicht, en zal tot hem spreken in een droom.’ Numeri 12:6. Jakob zei: ‘De Engel des HEEREN sprak tot mij in een droom.’ Genesis 31:2. ‘En God kwam tot Laban, de Syriër, in een droom des nachts.’ Genesis 31:24. Lees de dromen van Jozef, [Genesis 37:5–9,] en vervolgens het belangwekkende verhaal van hun vervulling in Egypte. ‘Te Gibeon verscheen de HEERE des nachts aan Salomo in een droom.’ 1 Koningen 3:5. Het grote, gewichtige beeld van het tweede hoofdstuk van Daniël werd in een droom gegeven, evenals de vier dieren enz. van het zevende hoofdstuk. Toen Herodes trachtte de jonge Heiland te verdelgen, werd Jozef in een droom gewaarschuwd naar Egypte te vluchten. Mattheüs 2:13.

> “‘And it shall come to pass in the LAST DAYS, saith God, I will pour out of my Spirit upon all flesh: and your sons and your daughters shall prophesy, and your young men shall see visions, and your old men shall dream dreams.’ Acts 2:17.

> ‘En het zal geschieden in de LAATSTE DAGEN, zegt God, dat Ik van Mijn Geest zal uitstorten op alle vlees; en uw zonen en uw dochters zullen profeteren, en uw jongemannen zullen gezichten zien, en uw ouden zullen dromen dromen.’ Handelingen 2:17.

> “The gift of prophecy, by dreams and visions, is here the fruit of the Holy Spirit, and in the last days is to be manifested sufficiently to constitute a sign. It is one of the gifts of the gospel church.

> „De gave der profetie, door dromen en gezichten, is hier de vrucht van de Heilige Geest, en zal in de laatste dagen in zodanige mate geopenbaard worden dat zij een teken vormt. Zij is een van de gaven van de evangelische kerk.

> “‘And he gave some apostles; and some PROPHETS; and some evangelists; and some pastors and teachers; For the perfecting of the saints, for the work of the ministry, for the edifying of the body of Christ.’ Ephesians 4:11, 12.

> “‘En Hij heeft sommigen gegeven als apostelen, en sommigen als PROFETEN, en sommigen als evangelisten, en sommigen als herders en leraars; tot de volmaking der heiligen, tot het werk der bediening, tot opbouwing van het lichaam van Christus.’ Efeziërs 4:11, 12.

> “‘And God hath set some in the church, first apostles, secondarily PROPHETS,’ etc. 1 Corinthians 12:28. ‘Despise not PROPHESYINGS.’ 1 Thessalonians 5:20. See also Acts 13:1; 21:9; Romans 7:6; 1 Corinthians 14:1, 24, 39. Prophets or prophesyings are for the edification of the church of Christ; and there is no evidence that can be produced from the word of God, that they were to cease before evangelists, pastors and teachers were to cease. But says the objector, ‘There has been so many false visions and dreams that I can not have confidence in anything of the kind.’ It is true that Satan has his counterfeit. He always had false prophets, and certainly we may expect them now in this his last hour of deception and triumph. Those who reject such special revelations because the counterfeit exists, may with equal propriety go a little farther and deny that God ever revealed himself to man in a dream or a vision, for the counterfeit always existed.

> “‘En God heeft sommigen in de gemeente gesteld, ten eerste apostelen, ten tweede PROFETEN,’ enz. 1 Korinthiërs 12:28. ‘Veracht de PROFETIEËN niet.’ 1 Thessalonicenzen 5:20. Zie ook Handelingen 13:1; 21:9; Romeinen 7:6; 1 Korinthiërs 14:1, 24, 39. Profeten of profetieën zijn tot opbouw van de gemeente van Christus; en er kan uit het woord van God geen enkel bewijs worden aangevoerd dat zij zouden ophouden vóórdat evangelisten, herders en leraars zouden ophouden. Maar, zegt de tegenwerper, ‘Er zijn zovele valse gezichten en dromen geweest dat ik geen vertrouwen kan stellen in iets van dien aard.’ Het is waar dat Satan zijn vervalsing heeft. Hij heeft altijd valse profeten gehad, en zeker mogen wij hen nu verwachten in dit zijn laatste uur van bedrog en triomf. Zij die zulke bijzondere openbaringen verwerpen omdat de vervalsing bestaat, kunnen met evenveel recht nog een stap verder gaan en ontkennen dat God Zich ooit aan de mens heeft geopenbaard in een droom of een gezicht, want de vervalsing heeft altijd bestaan.

> “Dreams and visions are the medium through which God has revealed himself to man. Through this medium he spake to the prophets; he has placed the gift of prophecy among the gifts of the gospel church, and has classed dreams and visions with the other signs of the ‘LAST DAYS.’ Amen.

> „Dromen en visioenen zijn het middel waardoor God Zich aan de mens heeft geopenbaard. Door dit middel sprak Hij tot de profeten; Hij heeft de gave der profetie geplaatst onder de gaven van de evangelische kerk, en heeft dromen en visioenen gerangschikt onder de andere tekenen der ‘LAATSTE DAGEN’. Amen.

> “My object in the above remarks has been to remove objections in a scriptural manner, and prepare the mind of the reader for the following.

> “Mijn doel met de bovenstaande opmerkingen is geweest bezwaren op een schriftuurlijke wijze weg te nemen en de geest van de lezer voor te bereiden op hetgeen volgt.

> “WM. MILLER,

> “WM. MILLER,

> “Low Hampton, N. Y. Dec. 3, 1847.” James White, Brother Miller’s Dream, 1–6.

> “Low Hampton, N. Y. 3 dec. 1847.” James White, De droom van broeder Miller, 1–6.

> “1. The ‘casket’ represents the great truths of the Bible, relative to the second advent of our Lord Jesus Christ, which were given Brother Miller to publish to the world.

> „1. De ‘kist’ stelt de grote waarheden van de Bijbel voor, met betrekking tot de tweede komst van onze Heere Jezus Christus, die aan broeder Miller werden gegeven om aan de wereld bekend te maken.

> “2. The ‘key attached’ was his manner of interpreting the prophetic Word—Comparing scripture with scripture—the Bible its own interpreter. With this key Brother Miller opened the ‘casket,’ or the great truth of the advent to the world.

> „2. De ‘eraan bevestigde sleutel’ was zijn wijze om het profetische Woord uit te leggen — Schrift met Schrift vergelijkend — de Bijbel als zijn eigen uitlegger. Met deze sleutel opende Broeder Miller de ‘kist’, of de grote waarheid van de advent voor de wereld.

> “3. The ‘jewels, diamonds, etc.’ of ‘all sorts and sizes’ so ‘beautifully arranged in their several places in the casket’ represent the children of God, [Malachi 3:17,] from all the churches, and from almost every station, and situation of life, who received the advent faith, and were seen to take a bold stand in their several stations, in the holy cause of truth. While moving in this order, each attending to his own duty, and walking humbly before God, ‘they reflected a light and glory’ to the world, equaled only by the church in the days of the apostles. The message, [Revelation 14:6,7,] went as it were, upon the wings of the wind, and the invitation, ‘Come, for all things are now ready,’ [Luke 14:17.] went abroad with power and effect.

> “3. De ‘juwelen, diamanten, enz.’ van ‘allerlei soorten en afmetingen’, zo ‘schoon gerangschikt op hun onderscheiden plaatsen in het kistje’, stellen de kinderen van God voor, [Maleachi 3:17,] uit alle kerken, en uit bijna elke stand en levensomstandigheid, die het adventsgeloof aannamen en gezien werden een moedige positie in te nemen in hun onderscheiden werkkringen, voor de heilige zaak der waarheid. Terwijl zij zich in deze orde bewogen, eenieder acht gevend op zijn eigen plicht en nederig wandelend voor God, ‘weerkaatsten zij een licht en heerlijkheid’ naar de wereld, slechts geëvenaard door de gemeente in de dagen der apostelen. De boodschap, [Openbaring 14:6,7,] ging als het ware voort op de vleugelen des winds, en de uitnodiging: ‘Kom, want alle dingen zijn nu gereed,’ [Lukas 14:17,] werd met kracht en uitwerking verbreid.”

> “4. ‘The people began to come in, at first few in number, but increased to a crowd.’ When the advent doctrine was first preached by Brother Miller, and a very few others, it had but little effect, and but very few were waked up by it; but from 1840 to 1844, wherever it was preached, the whole community was aroused.

> ‘4. Het volk begon toe te stromen, aanvankelijk gering in aantal, maar het groeide uit tot een menigte.’ Toen de adventsleer voor het eerst werd verkondigd door broeder Miller en enkele zeer weinigen anderen, had zij slechts weinig uitwerking, en werden er daardoor maar zeer weinigen wakker geschud; maar van 1840 tot 1844 werd, waar zij ook werd gepredikt, de gehele gemeenschap in beroering gebracht.

> “5. When the flying angel [Revelation 14:6–7] first began to preach the everlasting good news, ‘Fear God, and give glory to him; for the hour of his judgment is come,’ many shouted for joy in view of the coming of Jesus, and the restitution, who afterwards opposed and scoffed and ridiculed the truth that a little before filled them with joy. They troubled and scattered the jewels. This brings us to the autumn of 1844, when the scattering time commenced.

> “5. Toen de vliegende engel [Openbaring 14:6–7] voor het eerst begon het eeuwige goede nieuws te verkondigen: ‘Vreest God en geeft Hem eer; want het uur van Zijn oordeel is gekomen’, juichten velen met blijdschap bij het vooruitzicht van de komst van Jezus en van de herstelling, die zich later tegen de waarheid keerden en haar bespotten en belachelijk maakten, terwijl diezelfde waarheid hen kort tevoren nog met vreugde had vervuld. Zij brachten de juwelen in verwarring en dreven ze uiteen. Dit brengt ons tot de herfst van 1844, toen de tijd van verstrooiing een aanvang nam.

> “Mark this: It was those who once ‘shouted for joy’ that troubled and scattered the jewels. And none have so effectually scattered the flock, and led them astray since 1844, as those who once preached the truth, and rejoiced in it; but have since denied the work of God, and the fulfillment of prophecy in our past advent experience.

> “Merk dit op: het waren degenen die eens ‘juichten van vreugde’ die de juwelen verontrustten en verstrooiden. En niemand heeft sinds 1844 de kudde zo doeltreffend verstrooid en haar op een dwaalweg geleid als degenen die eens de waarheid predikten en zich daarin verheugden, maar sindsdien het werk van God en de vervulling van de profetie in onze vroegere adventservaring hebben verloochend.

> “6. The ‘spurious jewels and counterfeit coin’ that were scattered among the genuine, clearly represent false converts, or ‘strange children,’ [Hosea 5:7] since the door was shut in 1844.

> „6. De ‘onechte juwelen en vals geld’ die onder de echte verspreid lagen, stellen duidelijk valse bekeerlingen voor, of ‘vreemde kinderen’ [Hosea 5:7], sinds de deur in 1844 gesloten werd.

> “7. The ‘dirt and shavings, sand and all manner of rubbish,’ represent the various and numerous errors that have been brought in among second advent believers, since the autumn of 1844. Here I will notice a few of them.

> „7. Het ‘vuil en de houtkrullen, zand en allerlei afval’, stellen de verschillende en talrijke dwalingen voor die sinds de herfst van 1844 onder de gelovigen in de wederkomst zijn binnengedrongen. Hier zal ik er enkele van noemen.

> “1. The stand that some of the ‘shepherds’ presumptuously took immediately after the Midnight cry was given, that the solemn melting power of the Holy Ghost that attended the seventh month movement was a mesmeric influence. George Storrs was among the first to take this stand. See his writings in the latter part of 1844, in the Midnight-Cry, then published in New York City. J. V. Himes, at the Albany Conference in the spring of 1845, said that the seventh month movement produced mesmerism seven feet deep. This I am told by one who was present, and heard the remark. Others who took an active part in the seventh month cry, have since pronounced that movement the work of the Devil. Attributing the work of Christ and the Holy Ghost to the Devil was in the days of our Savior, blasphemy, and it is blasphemy now. 2. The many experiments on definite time. Since the 2300 days ended in 1844, quite a number of times have been set, by different individuals, for their termination. In doing this they have removed the ‘landmarks,’ and have thrown darkness and doubt over the whole advent movement. 3. Spiritualism with all its fancies and extravagances. This wile of the Devil, which has accomplished an awful work of death, is very fitly represented by ‘shavings,’ and ‘all manner of rubbish.’ Many of those who drank down the poison of spiritualism admitted the truth of our past advent experience, and from this fact many have been made to believe that spiritualism was the natural fruit of believing that God conducted the great advent movements in 1843 and 1844. Peter, speaking of those who should ‘bring in damnable heresies, even denying the Lord that bought them,’ says ‘BY REASON OF WHOM THE WAY OF TRUTH SHALL BE EVIL SPOKEN OF.’ 4. S. S. Snow professing to be ‘Elijah the Prophet.’ This man in his strange and wild career, has also acted his part in this work of death, and his course has had a tendency to bring the true position for the waiting saints into disrepute, in the minds of many honest souls.

> „1. Het standpunt dat sommigen van de ‘herders’ zich onmiddellijk nadat de Middernachtsroep was verkondigd, aanmatigend aanmatigen, namelijk dat de plechtige, versmeltende kracht van de Heilige Geest die de zevende-maandsbeweging vergezelde, een mesmerische invloed was. George Storrs was onder de eersten die dit standpunt innam. Zie zijn geschriften in het laatste gedeelte van 1844, in de Midnight-Cry, destijds uitgegeven in New York City. J. V. Himes zei op de Albany-conferentie in het voorjaar van 1845, dat de zevende-maandsbeweging mesmerisme voortbracht tot een diepte van zeven voet. Dit is mij verteld door iemand die aanwezig was en de opmerking hoorde. Anderen die een werkzaam aandeel hadden in de roep van de zevende maand, hebben sindsdien die beweging uitgesproken als het werk van de Duivel. Het werk van Christus en de Heilige Geest aan de Duivel toeschrijven was in de dagen van onze Heiland godslastering, en het is nu godslastering. 2. De vele proefnemingen met bepaalde tijd. Sinds de 2300 dagen in 1844 eindigden, zijn door verschillende personen tamelijk veel tijdstippen vastgesteld voor hun voleinding. Door dit te doen hebben zij de ‘grenspalen’ verzet en duisternis en twijfel geworpen over de gehele adventbeweging. 3. Spiritisme met al zijn verzinsels en buitensporigheden. Deze list van de Duivel, die een ontzaglijk werk van dood heeft verricht, wordt zeer passend voorgesteld door ‘houtkrullen’ en ‘allerlei afval’. Velen van hen die het gif van het spiritisme indronken, erkenden de waarheid van onze vroegere adventervaring, en door dit feit zijn velen ertoe gebracht te geloven dat het spiritisme de natuurlijke vrucht was van het geloof dat God de grote adventbewegingen van 1843 en 1844 leidde. Petrus, sprekend over hen die ‘verderfelijke ketterijen heimelijk zullen invoeren, en zelfs de Heere die hen gekocht heeft, verloochenen’, zegt: ‘OM HUNENTWIL ZAL DE WEG DER WAARHEID GELASTERD WORDEN.’ 4. S. S. Snow die beleed ‘Elia de Profeet’ te zijn. Deze man heeft in zijn vreemde en wilde loopbaan eveneens zijn rol gespeeld in dit werk van dood, en zijn koers heeft ertoe gestrekt de ware positie van de wachtende heiligen in de gedachten van vele oprechte zielen in diskrediet te brengen.

> “To this catalogue of errors I might add many more, such as the ‘thousand years’ of Revelation 20:4, 7, in the past, the 144,000 of Revelation 7:4; 14:1, those who ‘arose and came out of the graves’ after Christ’s resurrection, the no-work doctrine, the doctrine of the destruction of infants, etc. etc. These errors were so industriously propagated, and urged upon the waiting flock that, at the time Brother Miller had the dream the true jewels were ‘excluded from sight,’ and the words of the prophet were applicable—‘And judgment is turned away backward, and justice standeth afar off,’ etc. etc. See Isaiah 56:14.

> “Aan deze catalogus van dwalingen zou ik er nog vele kunnen toevoegen, zoals de ‘duizend jaar’ van Openbaring 20:4, 7, in het verleden, de 144.000 van Openbaring 7:4; 14:1, zij die na Christus’ opstanding ‘opstonden en uit de graven kwamen’, de leer van het niet-werken, de leer van de vernietiging van zuigelingen, enz. enz. Deze dwalingen werden zo ijverig verbreid en aan de wachtende kudde opgedrongen, dat ten tijde dat broeder Miller de droom had de ware juwelen ‘aan het gezicht onttrokken’ waren, en de woorden van de profeet van toepassing waren — ‘En het recht wordt teruggedrongen, en de gerechtigheid staat van verre,’ enz. enz. Zie Jesaja 56:14.”

> “At that time there was not an advent paper in the land that advocated the cause of present truth. The ‘Day-Dawn,’ was the last to defend the true position of the little flock; but that died a number of months before the Lord gave Brother Miller this dream; and in its last dying struggle pointed the weary sighing saints to 1877, then thirty years in the future, as the time of their final deliverance. Alas! alas! No wonder that Brother Miller in his dream, ‘sat down and wept’ over this sad state of things.

> „In die tijd was er in het land geen adventblad dat de zaak van de tegenwoordige waarheid verdedigde. De ‘Day-Dawn’ was het laatste dat de ware positie van de kleine kudde verdedigde; maar dit hield een aantal maanden op te bestaan vóórdat de Heere Broeder Miller deze droom gaf; en in zijn laatste doodsstrijd wees het de vermoeide, zuchtende heiligen op 1877, toen nog dertig jaar in de toekomst, als de tijd van hun uiteindelijke verlossing. Ach! ach! Geen wonder dat Broeder Miller in zijn droom ‘ging zitten en weende’ over deze droevige stand van zaken.

> “8. The casket, represents the advent truth that Brother Miller published to the world, as is marked out by the parable of the ten virgins. Matthew 25:1–11. First the time, 1843, second, the tarrying time, third the midnight cry, at the seventh month, 1844, and fourth, the shut door. No one who has read the Second Advent papers since 1843, will deny that Brother Miller has advocated these four important points in advent history. This harmonious system of truth or ‘casket’ has been torn in pieces, and scattered among the rubbish by those who have rejected their own experience, and have denied the very truths that they, with Brother Miller so fearlessly preached to the world.

> „8. De kist stelt de adventwaarheid voor die Broeder Miller aan de wereld heeft verkondigd, zoals die wordt aangeduid door de gelijkenis van de tien maagden. Matteüs 25:1–11. Ten eerste de tijd, 1843; ten tweede de vertoeftijd; ten derde de middernachtsroep, in de zevende maand, 1844; en ten vierde de gesloten deur. Niemand die sinds 1843 de bladen over de Tweede Advent heeft gelezen, zal ontkennen dat Broeder Miller deze vier belangrijke punten in de adventsgeschiedenis heeft bepleit. Dit harmonische stelsel van waarheid, of ‘kist’, is in stukken gescheurd en tussen het puin verstrooid door hen die hun eigen ervaring hebben verworpen en juist die waarheden hebben verloochend die zij, samen met Broeder Miller, zo onbevreesd aan de wereld hebben verkondigd.

> “9. The man with the ‘dirt-brush’ represents the clear light of present truth, as brought to view by the third angel’s message, [Revelation 14:9–12,] which is now purging the errors away from the remnant. The cause of present truth began to revive in the spring of 1848, and has been rising and gaining strength from that time to the present. The ‘dirt-brush’ has been moving, and the errors have been passing away before the clear light of truth, and some of the precious jewels, who but a short time since were covered up and excluded from sight by darkness and error, now stand in the clear light of present truth.

> „9. De man met de ‘vuilborstel’ stelt het heldere licht van de tegenwoordige waarheid voor, zoals dit aan het licht wordt gebracht door de boodschap van de derde engel [Openbaring 14:9–12], die nu de dwalingen van het overblijfsel wegzuivert. De zaak van de tegenwoordige waarheid begon in het voorjaar van 1848 te herleven en is vanaf die tijd tot op heden opgegaan en in kracht toegenomen. De ‘vuilborstel’ is in beweging geweest, en de dwalingen zijn geweken voor het heldere licht van de waarheid; en sommige van de kostbare juwelen, die nog maar korte tijd geleden bedekt waren en door duisternis en dwaling aan het oog onttrokken, staan nu in het heldere licht van de tegenwoordige waarheid.

> “This work of bringing out the jewels, and purging away error is fast increasing, and is destined to move on with increasing power, until the saints are all searched out, and receive the seal of the living God. Compare this with the thirty-fourth chapter of Ezekiel, and you will see that God has promised to gather his flock that have been scattered in this dark and cloudy day, since 1844. Before Jesus comes, the ‘little flock’ will be gathered into the ‘unity of the faith.’ Jesus is now purifying ‘unto himself a peculiar people, zealous of good works,’ and when he comes he will find his ‘church not having spot, or wrinkle, or any such thing.’ ‘Whose fan is in his hand, and he will thoroughly purge his floor, and gather his wheat into the garner, etc.’ Matthew 3:12.

> “Dit werk van het tevoorschijn brengen van de juwelen en het wegzuiveren van dwaling neemt snel toe, en het is bestemd voort te gaan met toenemende kracht, totdat alle heiligen zijn uitgezocht en het zegel van de levende God ontvangen. Vergelijk dit met het vierendertigste hoofdstuk van Ezechiël, en u zult zien dat God heeft beloofd zijn kudde te vergaderen, die sinds 1844 in deze donkere en bewolkte dag verstrooid is geweest. Voordat Jezus komt, zal de ‘kleine kudde’ vergaderd worden tot de ‘eenheid van het geloof’. Jezus is nu voor Zichzelf een ‘eigen volk, ijverig in goede werken,’ aan het reinigen, en wanneer Hij komt, zal Hij zijn ‘gemeente vinden, die geen vlek of rimpel heeft, of iets dergelijks.’ ‘Wiens wan in zijn hand is, en Hij zal zijn dorsvloer grondig zuiveren en zijn tarwe in de schuur verzamelen, enz.’ Mattheüs 3:12.

> “10. The second ‘casket much larger and more beautiful than the former’ into which the scattered ‘jewels,’ ‘diamonds’ and coins were gathered, represents the broad field of living present truth into which the scattered flock will be gathered, even 144,000, all of them having the seal of the living God. Not one of the precious diamonds will be left in the dark. Although some are not bigger than the point of a pin, they will not be overlooked, and left out in this day when God is making up his jewels. [Malachi 3:16–18] He can send his angels and haste them out as he did Lot out of Sodom. ‘A short work will the Lord make upon the earth.’ ‘He will cut it short in righteousness.’ See Romans 9:28.” James White, Footnotes to Brother Miller’s Dream.

> „10. De tweede ‘kist, veel groter en mooier dan de eerste’, waarin de verstrooide ‘juwelen’, ‘diamanten’ en munten werden verzameld, stelt het brede veld van de levende tegenwoordige waarheid voor, waarin de verstrooide kudde zal worden vergaderd, ja, de 144.000, die allen het zegel van de levende God hebben. Niet één van de kostbare diamanten zal in de duisternis worden achtergelaten. Hoewel sommige niet groter zijn dan de punt van een speld, zullen zij niet over het hoofd worden gezien en niet worden buitengesloten op deze dag waarop God Zijn juwelen bijeenbrengt. [Maleachi 3:16–18] Hij kan Zijn engelen zenden en hen doen voortijlen, zoals Hij Lot uit Sodom deed uitgaan. ‘De Heere zal een kort werk doen op de aarde.’ ‘Hij zal het in gerechtigheid afsnijden.’ Zie Romeinen 9:28.” James White, Voetnoten bij de Droom van Broeder Miller.

Back to Articles