Article

# Rome Establishes the Vision - Number Eight

Rome brengt het visioen tot stand - Nummer Acht

Foundations of Sand: The Rejection of Prophetic Truth in Laodicean Adventism

Fundamenten van zand: de verwerping van profetische waarheid in het Laodicese adventisme

Author

Jeff Pippenger

Published

August 18, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

In the last article we referenced the following words of Jesus.

In het laatste artikel verwezen wij naar de volgende woorden van Jezus.

> Beware of false prophets, which come to you in sheep’s clothing, but inwardly they are ravening wolves. Ye shall know them by their fruits. Do men gather grapes of thorns, or figs of thistles? Even so every good tree bringeth forth good fruit; but a corrupt tree bringeth forth evil fruit. A good tree cannot bring forth evil fruit, neither can a corrupt tree bring forth good fruit. Every tree that bringeth not forth good fruit is hewn down, and cast into the fire. Wherefore by their fruits ye shall know them. Not everyone that saith unto me, Lord, Lord, shall enter into the kingdom of heaven; but he that doeth the will of my Father which is in heaven. Many will say to me in that day, Lord, Lord, have we not prophesied in thy name? and in thy name have cast out devils? and in thy name done many wonderful works? And then will I profess unto them, I never knew you: depart from me, ye that work iniquity. Therefore whosoever heareth these sayings of mine, and doeth them, I will liken him unto a wise man, which built his house upon a rock: And the rain descended, and the floods came, and the winds blew, and beat upon that house; and it fell not: for it was founded upon a rock. And every one that heareth these sayings of mine, and doeth them not, shall be likened unto a foolish man, which built his house upon the sand: And the rain descended, and the floods came, and the winds blew, and beat upon that house; and it fell: and great was the fall of it. Matthew 7:15–27.

> Wacht u voor de valse profeten, die in schaapskleren tot u komen, maar van binnen roofzuchtige wolven zijn. Aan hun vruchten zult gij hen kennen. Plukt men soms druiven van doornen, of vijgen van distels? Zo brengt iedere goede boom goede vruchten voort, maar de verdorven boom brengt slechte vruchten voort. Een goede boom kan geen slechte vruchten voortbrengen, en evenmin kan een verdorven boom goede vruchten voortbrengen. Iedere boom die geen goede vruchten voortbrengt, wordt omgehouwen en in het vuur geworpen. Daarom zult gij hen aan hun vruchten kennen. Niet een ieder die tot Mij zegt: Heere, Heere, zal ingaan in het Koninkrijk der hemelen, maar hij die de wil doet van Mijn Vader, Die in de hemelen is. Velen zullen te dien dage tot Mij zeggen: Heere, Heere, hebben wij niet in Uw Naam geprofeteerd, en in Uw Naam demonen uitgedreven, en in Uw Naam vele krachten gedaan? En dan zal Ik hun openlijk zeggen: Ik heb u nooit gekend; ga weg van Mij, gij die de ongerechtigheid werkt. Daarom zal ieder die deze woorden van Mij hoort en ze doet, vergeleken worden met een verstandig man, die zijn huis op de rots gebouwd had. En de slagregen viel neer, en de waterstromen kwamen, en de winden waaiden en sloegen tegen dat huis; en het viel niet, want het was op de rots gegrondvest. En ieder die deze woorden van Mij hoort en ze niet doet, zal vergeleken worden met een dwaas man, die zijn huis op het zand gebouwd had. En de slagregen viel neer, en de waterstromen kwamen, en de winden waaiden en sloegen tegen dat huis; en het viel, en zijn val was groot. Mattheüs 7:15–27.

The rebellion of 1863 marks the beginning of Laodicean Seventh-day Adventism building a false foundation upon the sand. Sand represents the satanic principle of pluralism, in contrast with the Rock of absolute truth. Absolute truth is established upon two witnesses, and the truths represented upon the two sacred charts of Habakkuk, which Adventism has progressively set aside, are derived from the Bible and confirmed by the Spirit of Prophecy. Those truths are absolute.

De opstand van 1863 markeert het begin van het bouwen door het Laodiceïsche Zevendedagsadventisme van een valse grondslag op het zand. Zand vertegenwoordigt het satanische beginsel van pluralisme, in tegenstelling tot de Rots van de absolute waarheid. Absolute waarheid wordt bevestigd op grond van twee getuigen, en de waarheden die op de twee heilige kaarten van Habakuk zijn voorgesteld, welke het adventisme geleidelijk terzijde heeft gesteld, zijn afgeleid van de Bijbel en bevestigd door de Geest der Profetie. Deze waarheden zijn absoluut.

> “The enemy is seeking to divert the minds of our brethren and sisters from the work of preparing a people to stand in these last days. His sophistries are designed to lead minds away from the perils and duties of the hour. They estimate as of little value the light that Christ came from heaven to give to John for His people. They teach that the scenes just before us are not of sufficient importance to receive special attention. They make of no effect the truth of heavenly origin, and rob the people of God of their past experience, giving them instead a false science. ‘Thus saith the Lord: Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein.’ [Jeremiah 6:16.]

> „De vijand tracht de gedachten van onze broeders en zusters af te leiden van het werk om een volk toe te bereiden om in deze laatste dagen stand te houden. Zijn sofisterijen zijn erop gericht de geesten af te wenden van de gevaren en plichten van dit uur. Zij achten het licht dat Christus uit de hemel kwam geven aan Johannes voor Zijn volk van geringe waarde. Zij leren dat de taferelen die vlak vóór ons liggen, niet van voldoende belang zijn om bijzondere aandacht te ontvangen. Zij stellen de waarheid van hemelse oorsprong buiten werking en beroven het volk van God van zijn vroegere ervaring, terwijl zij hun in plaats daarvan een valse wetenschap geven. ‘Zo zegt de HEERE: Gaat staan op de wegen en ziet toe, en vraagt naar de oude paden, waar toch de goede weg is, en wandelt daarin.’ [Jeremia 6:16.]”

> “Let none seek to tear away the foundations of our faith,—the foundations that were laid at the beginning of our work, by prayerful study of the Word and by revelation. Upon these foundations we have been building for more than fifty years. Men may suppose that they have found a new way, that they can lay a stronger foundation than that which has been laid; but this is a great deception. ‘Other foundation can no man lay than that is laid.’ [1 Corinthians 3:11.] In the past, many have undertaken to build a new faith, to establish new principles; but how long did their building stand? It soon fell; for it was not founded upon the Rock.” Testimonies, volume 8, 296–297.

> „Laat niemand trachten de grondvesten van ons geloof weg te rukken,—de grondvesten die bij het begin van ons werk zijn gelegd, door biddende studie van het Woord en door openbaring. Op deze grondvesten bouwen wij al meer dan vijftig jaar. Mensen menen misschien dat zij een nieuwe weg hebben gevonden, dat zij een sterker fundament kunnen leggen dan dat wat gelegd is; maar dit is een grote misleiding. ‘Want niemand kan een ander fundament leggen dan hetgeen gelegd is.’ [1 Korinthe 3:11.] In het verleden hebben velen zich eraan gezet een nieuw geloof op te bouwen, nieuwe beginselen vast te stellen; maar hoe lang bleef hun bouwwerk staan? Het viel spoedig; want het was niet gegrond op de Rots.” Testimonies, deel 8, 296–297.

When September 11, 2001 arrived so did the rains of the Holy Spirit.

Toen 11 september 2001 aanbrak, kwamen ook de regens van de Heilige Geest.

> “The latter rain is to fall upon the people of God. A mighty angel is to come down from heaven, and the whole earth is to be lighted with his glory.” Review and Herald, April 21, 1891.

> „De late regen zal neerdalen op het volk van God. Een machtige engel zal uit de hemel neerdalen, en de gehele aarde zal verlicht worden met zijn heerlijkheid.” Review and Herald, 21 april 1891.

When the great buildings of New York City were thrown down by a touch from God, the latter rain began to sprinkle. When September 11, 2001 arrived the floodgates of papal principles was released.

Toen de grote gebouwen van New York City door een aanraking van God werden neergehaald, begon de spade regen neer te sprenkelen. Toen 11 september 2001 aanbrak, werden de sluizen van pauselijke beginselen geopend.

> “In this time of prevailing iniquity, the Protestant churches that have rejected a ‘Thus saith the Lord,’ will reach a strange pass. They will be converted to the world. In their separation from God, they will seek to make falsehood and apostasy from God the law of the nation. They will work upon the rulers of the land to make laws to restore the lost ascendency of the man of sin, who sits in the temple of God, showing himself that he is God. The Roman Catholic principles will be taken under the protection of the state. The protest of Bible truth will no longer be tolerated by those who have not made the law of God their rule of life.” Review and Herald, December 21, 1897.

> “In deze tijd van heersende ongerechtigheid zullen de protestantse kerken die een ‘Zo zegt de HEERE’ hebben verworpen, in een vreemde toestand geraken. Zij zullen met de wereld gelijkvormig worden. In hun afscheiding van God zullen zij trachten leugen en afval van God tot de wet van het land te maken. Zij zullen invloed uitoefenen op de machthebbers van het land om wetten uit te vaardigen teneinde de verloren overheersing van de mens der zonde te herstellen, die in de tempel van God zit en van zichzelf vertoont dat hij God is. De rooms-katholieke beginselen zullen onder de bescherming van de staat worden genomen. Het protest van de Bijbelse waarheid zal niet langer worden verdragen door hen die de wet van God niet tot hun levensregel hebben gemaakt.” Review and Herald, 21 december 1897.

The Patriot Act marks the beginning of the protection of Roman Catholic principles, that progressively leads to the soon-coming Sunday law. On September 11, 2001 the four winds that represent Islam of the third woe, began to blow.

De Patriot Act markeert het begin van de bescherming van rooms-katholieke beginselen, die geleidelijk leidt tot de spoedig komende zondagswet. Op 11 september 2001 begonnen de vier winden, die de islam van de derde wee vertegenwoordigen, te waaien.

> “Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.

> „Engelen houden de vier winden vast, voorgesteld als een woedend paard dat tracht los te breken en over het oppervlak van de gehele aarde voort te stormen, terwijl het op zijn weg verwoesting en dood met zich meebrengt.

> “Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

> “Zullen wij slapen op de uiterste grens van de eeuwige wereld? Zullen wij traag en koud en dood zijn? O, dat wij in onze gemeenten de Geest en adem van God in Zijn volk ingeblazen mochten hebben, opdat zij op hun voeten zouden staan en leven. Wij moeten inzien dat de weg smal is en de poort eng. Maar wanneer wij door de enge poort gaan, is haar wijdte zonder grens.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

The rain, wind, and flood arrived on September 11, 2001 and the Laodicean Seventh-day Adventist church was tested as were the Jews at the baptism of Christ, and as were the Protestants beginning on August 11, 1840. From that point until the rebellious prediction of July 18, 2020, the Laodicean Seventh-day Adventist house progressively fell, just as certainly as the Jew’s temple was pronounced desolate before the cross, and just as the Protestants transitioned unto apostate Protestantism at the first disappointment of April 19, 1844.

De regen, de wind en de vloed kwamen op 11 september 2001, en de Laodiceese Kerk van de Zevende-dags Adventisten werd beproefd zoals de Joden bij de doop van Christus werden beproefd, en zoals de protestanten vanaf 11 augustus 1840 werden beproefd. Vanaf dat moment tot aan de opstandige voorspelling van 18 juli 2020 viel het Laodiceese huis van de Zevende-dags Adventisten geleidelijk, even zeker als de tempel der Joden vóór het kruis als woest werd uitgesproken, en evenals de protestanten bij de eerste teleurstelling van 19 april 1844 overgingen tot afvallig protestantisme.

The Laodicean movement of the third angel then entered into its final testing process, and as with the testing that began on September 11, 2001 the virgins were called to return to the old paths, which were the foundational truths of not only the Millerite movement of the first and second angels, but also the foundational truths of the movement of the third angel.

De Laodicese beweging van de derde engel trad toen haar laatste beproevingsproces binnen, en evenals bij de beproeving die op 11 september 2001 begon, werden de maagden geroepen terug te keren tot de oude paden, die de fundamentele waarheden vormden, niet alleen van de Milleritische beweging van de eerste en tweede engel, maar ook van de fundamentele waarheden van de beweging van de derde engel.

The symbol of the rejection of those foundational truths in the context of the strong delusion is the message Paul recorded in Second Thessalonians. That message is symbolized by “the daily” in the book of Daniel, for it was in the passage of Thessalonians that William Miller came to understand that “the daily” in the book of Daniel represented pagan Rome.

Het symbool van de verwerping van die fundamentele waarheden in de context van de krachtige dwaling is de boodschap die Paulus in de Tweede brief aan de Thessalonicenzen heeft opgetekend. Die boodschap wordt in het boek Daniël gesymboliseerd door „het dagelijkse”, want het was in het gedeelte van de Thessalonicenzenbrief dat William Miller tot het inzicht kwam dat „het dagelijkse” in het boek Daniël het heidense Rome vertegenwoordigde.

There have been books penned that address the definition of “the daily” in the book of Daniel. Most are erroneous, though if you wish to review a paper from an Adventist theologian that gets it right, you could locate, The Mystery of the Daily, by John W. Peters. I do not intend to address that element of “the daily,” in this article. There are also other books that cover the history of the “who, what and why” that the false view of “the daily” was ultimately established within Laodicean Seventh-day Adventism.

Er zijn boeken geschreven die ingaan op de definitie van „het gedurige” in het boek Daniël. De meeste zijn onjuist, hoewel u, indien u een verhandeling van een adventistische theoloog wilt raadplegen die het wel juist heeft, The Mystery of the Daily, van John W. Peters, kunt opzoeken. Het is niet mijn bedoeling in dit artikel op dat aspect van „het gedurige” in te gaan. Er zijn ook andere boeken die de geschiedenis behandelen van het „wie, wat en waarom” waardoor de valse opvatting van „het gedurige” uiteindelijk binnen het laodiceïsche Zevendedagsadventisme werd gevestigd.

The definition of the Hebrew word translated as “the daily”, and the history of rebellion against the foundational truth of “the daily” that began in earnest in 1901, has been repeatedly set forth in Habakkuk’s Tables and also in the recent articles on the book of Daniel.

De betekenis van het Hebreeuwse woord dat is vertaald met „het gedurige”, en de geschiedenis van de opstand tegen de fundamentele waarheid van „het gedurige”, die in alle ernst begon in 1901, is herhaaldelijk uiteengezet in de Tabellen van Habakuk en ook in de recente artikelen over het boek Daniël.

I intend to keep the focus of “the daily” in this article on the prophetic characteristics associated with the symbol of Rome being rejected. Any who genuinely accept the authority of the writings of Ellen White simply need to read the following to know what is the correct understanding of “the daily.”

Ik ben voornemens de nadruk van „het dagelijkse” in dit artikel te richten op de profetische kenmerken die verbonden zijn met het symbool van Rome dat wordt verworpen. Allen die de autoriteit van de geschriften van Ellen White oprecht aanvaarden, hoeven slechts het volgende te lezen om te weten wat het juiste begrip van „het dagelijkse” is.

> “Then I saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.” Review and Herald, November 1, 1850.

> “Toen zag ik met betrekking tot het ‘Dagelijkse’, dat het woord ‘offer’ door menselijke wijsheid is toegevoegd en niet tot de tekst behoort; en dat de Heere hun die het oordeelstuuruur-geroep brachten, de juiste opvatting daarvan heeft gegeven. Toen er eenheid bestond, vóór 1844, waren bijna allen verenigd in de juiste opvatting van het ‘Dagelijkse’; maar sinds 1844 zijn in de verwarring andere opvattingen aanvaard, en duisternis en verwarring zijn gevolgd.” Review and Herald, 1 november 1850.

To reject William Miller’s understanding of “the daily” is to simultaneously reject the authority of the writings of Ellen White, for she saw “that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry.” She was also shown that the other views of “the daily” produced “darkness and confusion,” which are not attributes of Christ. Miller recognized “the daily” as pagan Rome when he studied Second Thessalonians.

Het verwerpen van William Millers begrip van „het dagelijkse” betekent tegelijkertijd het gezag van de geschriften van Ellen White verwerpen, want zij zag „dat de Heere hun die de roep van het uur van het oordeel verkondigden, de juiste opvatting ervan had gegeven.” Haar werd ook getoond dat de andere opvattingen van „het dagelijkse” „duisternis en verwarring” voortbrachten, hetgeen geen kenmerken van Christus zijn. Miller herkende „het dagelijkse” als het heidense Rome toen hij de Tweede Brief aan de Thessalonicenzen bestudeerde.

> “I read on, and could find no other case in which it [the daily] was found, but in Daniel. I then [by the aid of a concordance] took those words which stood in connection with it, ‘take away;’ he shall take away the daily; ‘from the time the daily shall be taken away,’ etc. I read on, and thought I should find no light on the text; finally I came to 2 Thessalonians 2:7, 8. ‘For the mystery of iniquity doth already work; only he who now letteth will let, until he be taken out of the way, and then shall that wicked be revealed,’ etc. And when I had come to that text, O, how clear and glorious the truth appeared! There it is! That is the daily! Well, now, what does Paul mean by ‘he who now letteth,’ or hindereth? By ‘the man of sin,’ and the ‘wicked,’ Popery is meant. Well, what is it which hinders Popery from being revealed? Why, it is Paganism; well, then, ‘the daily’ must mean Paganism.’—William Miller, Second Advent Manual, page 66.” Advent Review and Sabbath Herald, January 6, 1853.

> „Ik las verder en kon geen ander geval vinden waarin het [het dagelijkse] voorkwam dan in Daniël. Vervolgens nam ik [met behulp van een concordantie] die woorden die ermee in verband stonden: ‘wegnemen’; hij zal het dagelijkse wegnemen; ‘van de tijd af dat het dagelijkse zal worden weggenomen,’ enz. Ik las verder en dacht dat ik geen licht over de tekst zou vinden; ten slotte kwam ik bij 2 Thessalonicenzen 2:7, 8. ‘Want de verborgenheid der ongerechtigheid is reeds werkzaam; alleen hij die nu wederhoudt, zal wederhouden, totdat hij uit het midden zal zijn weggedaan, en dan zal de wetteloze geopenbaard worden,’ enz. En toen ik bij die tekst was gekomen, o, hoe helder en heerlijk verscheen de waarheid! Daar is het! Dat is het dagelijkse! Welnu, wat bedoelt Paulus met ‘hij die nu wederhoudt’, of verhindert? Met ‘de mens der zonde’ en de ‘wetteloze’ wordt het pausdom bedoeld. Welnu, wat is het dat verhindert dat het pausdom geopenbaard wordt? Wel, dat is het heidendom; wel dan, ‘het dagelijkse’ moet het heidendom betekenen.” —William Miller, Second Advent Manual, blz. 66.” Advent Review and Sabbath Herald, 6 januari 1853.

Ultimately, Laodicean Adventism set aside the correct understanding which was given to Miller and those who gave the judgment hour cry, for apostate Protestantism’s erroneous idea that “the daily” represented Christ’s sanctuary ministry. That understanding is absurd on many levels, but more than being fallacious, it claims that a satanic symbol is a symbol of Christ.

Uiteindelijk heeft het Laodiceïsche adventisme het juiste begrip, dat aan Miller en aan hen die de roep van het uur van het oordeel verkondigden was gegeven, terzijde geschoven ten gunste van het onjuiste denkbeeld van het afvallige protestantisme dat „het dagelijkse” de heiligdomsbediening van Christus vertegenwoordigde. Dat begrip is op vele niveaus absurd; maar meer nog dan dat het onjuist is, beweert het dat een satanisch symbool een symbool van Christus is.

> “Thus while the dragon, primarily, represents Satan, it is, in a secondary sense, a symbol of pagan Rome.” The Great Controversy, 439.

> „Hoewel de draak derhalve in de eerste plaats Satan vertegenwoordigt, is hij in secundaire zin een symbool van het heidense Rome.” The Great Controversy, 439.

Miller identified “the daily” as pagan Rome, the dragon, but Laodicean Adventism took the idea from fallen Protestantism that it represents Christ’s heavenly sanctuary ministry. The rejection of Miller’s identification of “the daily” as pagan Rome represents a rejection of a truth which is represented upon both the sacred charts that were a fulfillment of Habakkuk chapter two. It is therefore a rejection of a foundational truth, just as was the rejection of the seven times of Leviticus twenty-six.

Miller identificeerde „het dagelijks” als het heidense Rome, de draak, maar het Laodiceïsche adventisme nam van het gevallen protestantisme de opvatting over dat het Christus’ hemelse heiligdomsdienst voorstelt. De verwerping van Millers identificatie van „het dagelijks” als het heidense Rome vormt een verwerping van een waarheid die op beide heilige kaarten wordt voorgesteld, welke een vervulling waren van Habakuk hoofdstuk twee. Het is daarom een verwerping van een fundamentele waarheid, evenals de verwerping van de zeven tijden van Leviticus zesentwintig.

To reject the truth that “the daily,” represents pagan Rome, is to reject the foundations of Adventism and the authority of the Spirit of Prophecy. Identifying a symbol of Satan as a symbol of Christ is parallel to identifying the work of Christ as the work of Satan.

De waarheid verwerpen dat „het dagelijkse” het heidense Rome voorstelt, betekent de grondslagen van het adventisme en het gezag van de Geest der Profetie verwerpen. Een symbool van Satan identificeren als een symbool van Christus staat gelijk aan het werk van Christus identificeren als het werk van Satan.

> “In rejecting Christ the Jewish people committed the unpardonable sin; and by refusing the invitation of mercy, we may commit the same error. We offer insult to the Prince of life, and put Him to shame before the synagogue of Satan and before the heavenly universe when we refuse to listen to His delegated messengers, and instead listen to the agents of Satan, who would draw the soul away from Christ. So long as one does this, he can find no hope or pardon, and he will finally lose all desire to be reconciled to God.” The Desire of Ages, 324.

> „Door Christus te verwerpen beging het Joodse volk de onvergeeflijke zonde; en door de uitnodiging van barmhartigheid af te wijzen, kunnen wij dezelfde dwaling begaan. Wij beledigen de Vorst des levens en maken Hem te schande voor de synagoge van Satan en voor het hemelse heelal, wanneer wij weigeren te luisteren naar Zijn afgevaardigde boodschappers en in plaats daarvan luisteren naar de werktuigen van Satan, die de ziel van Christus willen aftrekken. Zolang iemand dit doet, kan hij geen hoop of vergiffenis vinden, en hij zal uiteindelijk elk verlangen verliezen om met God verzoend te worden.” The Desire of Ages, 324.

When Laodicean Adventism rejected the foundational understanding of “the daily” and the seven times, they not only rejected the authority of the Spirit of Prophecy, and the foundations, but they rejected the work of William Miller, who had been led to his understandings by the angel Gabriel and other angels.

Toen het Laodiceïsche adventisme het fundamentele begrip van „het dagelijkse” en van de zeven tijden verwierp, verwierp het niet alleen het gezag van de Geest der Profetie en de grondvesten, maar het verwierp ook het werk van William Miller, die door de engel Gabriël en andere engelen tot zijn inzichten was geleid.

> “God sent His angel to move upon the heart of a farmer who had not believed the Bible, to lead him to search the prophecies. Angels of God repeatedly visited that chosen one, to guide his mind and open to his understanding prophecies which had ever been dark to God’s people. The commencement of the chain of truth was given to him, and he was led on to search for link after link, until he looked with wonder and admiration upon the Word of God. He saw there a perfect chain of truth. That Word which he had regarded as uninspired now opened before his vision in its beauty and glory. He saw that one portion of Scripture explains another, and when one passage was closed to his understanding, he found in another part of the Word that which explained it. He regarded the sacred Word of God with joy and with the deepest respect and awe.” Early Writings, 230.

> „God zond Zijn engel om in te werken op het hart van een landbouwer die de Bijbel niet had geloofd, teneinde hem ertoe te brengen de profetieën te onderzoeken. Engelen van God bezochten die uitverkorene herhaaldelijk om zijn denken te leiden en voor zijn begrip profetieën te ontsluiten die voor Gods volk altijd duister waren geweest. Het begin van de keten der waarheid werd hem gegeven, en hij werd ertoe geleid schakel na schakel te onderzoeken, totdat hij met verwondering en bewondering opzag tegen het Woord van God. Daarin zag hij een volmaakte keten van waarheid. Dat Woord, dat hij als niet door God ingegeven had beschouwd, opende zich nu voor zijn blik in zijn schoonheid en heerlijkheid. Hij zag dat het ene gedeelte van de Schrift het andere verklaart, en wanneer één passage voor zijn begrip gesloten was, vond hij in een ander deel van het Woord datgene wat haar verklaarde. Hij beschouwde het heilige Woord van God met vreugde en met de diepste eerbied en ontzag.” Early Writings, 230.

“His angel” is an expression that identifies the angel Gabriel.

„Zijn engel” is een uitdrukking die de engel Gabriël aanduidt.

> “The words of the angel, ‘I am Gabriel, that stand in the presence of God,’ show that he holds a position of high honor in the heavenly courts. When he came with a message to Daniel, he said, ‘There is none that holdeth with me in these things, but Michael [Christ] your Prince.’ Daniel 10:21. Of Gabriel the Saviour speaks in the Revelation, saying that ‘He sent and signified it by His angel unto His servant John.’ Revelation 1:1.” The Desire of Ages, 99.

> „De woorden van de engel: ‘Ik ben Gabriël, die in de tegenwoordigheid van God sta,’ tonen aan dat hij in de hemelse hoven een positie van hoge eer bekleedt. Toen hij met een boodschap tot Daniël kwam, zei hij: ‘Niemand is er die met mij standhoudt in deze dingen, dan Michaël [Christus], uw Vorst.’ Daniël 10:21. Over Gabriël spreekt de Heiland in de Openbaring, waar staat dat ‘Hij haar door Zijn engel gezonden en te kennen gegeven heeft aan Zijn dienstknecht Johannes.’ Openbaring 1:1.” The Desire of Ages, 99.

The identification of a satanic symbol as a symbol of Christ is not only a parallel to the unpardonable sin, but the unpardonable sin is also associated with the rejection of the messengers who Christ sends. “The daily” then becomes the symbol of the unpardonable sin, and when it is understood that the “chosen one,” William Miller was led to the correct understanding of that truth, and when it was thereafter rejected, it fits directly into Second Thessalonians, which is the very passage of Scripture where Miller made his discovery. To reject that truth, is evidence of not loving the truth, and that rebellion produces a removal of the Holy Spirit and the delivery of the unholy spirit of Satan, which Paul identifies as strong delusion.

De vereenzelviging van een satanisch symbool met een symbool van Christus is niet alleen een parallel van de onvergeeflijke zonde, maar de onvergeeflijke zonde wordt ook in verband gebracht met de verwerping van de boodschappers die Christus zendt. „Het dagelijkse” wordt dan het symbool van de onvergeeflijke zonde, en wanneer wordt begrepen dat de „uitverkorene”, William Miller, tot het juiste begrip van die waarheid werd geleid, en dat zij daarna werd verworpen, sluit dit rechtstreeks aan bij Tweede Thessalonicenzen, juist de Schriftplaats waarin Miller zijn ontdekking deed. Die waarheid te verwerpen is een bewijs dat men de waarheid niet liefheeft, en die opstand brengt het wegnemen van de Heilige Geest voort en de overlevering aan de onheilige geest van Satan, die Paulus aanduidt als een krachtige dwaling.

Just as “the robbers of thy people”, who “establish the vision”, “the daily” is a symbol of pagan Rome. In the context of Second Thessalonians, Paul teaches that the rejection of the message of chapter two is evidence that those who do so, do not love the truth. Because they do not love the truth represented in the chapter, they receive strong delusion.

Evenals „de geweldenaars van uw volk”, die „het gezicht bevestigen”, is „het dagelijkse” een symbool van het heidense Rome. In de context van Tweede Thessalonicenzen leert Paulus dat de verwerping van de boodschap van hoofdstuk twee het bewijs is dat degenen die aldus handelen, de waarheid niet liefhebben. Omdat zij de waarheid die in het hoofdstuk wordt voorgesteld niet liefhebben, wordt hun een krachtige dwaling gezonden.

All the prophets are addressing the last days, and previous inspired passages in this article identify that the strong delusion arrives upon those who do not love the truth during the outpouring of the Holy Spirit. One class is receiving the oil, and the other class is receiving strong delusion.

Alle profeten richten zich op de laatste dagen, en eerdere geïnspireerde passages in dit artikel maken duidelijk dat de krachtige dwaling komt over hen die de waarheid niet liefhebben tijdens de uitstorting van de Heilige Geest. De ene groep ontvangt de olie, en de andere groep ontvangt een krachtige dwaling.

The Holy Spirit is poured out during the history when the Holy Spirit is being removed from those who reject the increase of knowledge that is opened up during the two testing periods of the sealing time from September 11, 2001 to the soon-coming Sunday law. Repeating a prior passage:

De Heilige Geest wordt uitgestort in de geschiedenis waarin de Heilige Geest wordt weggenomen van hen die de toename van kennis verwerpen die wordt ontsloten gedurende de twee beproevingsperioden van de verzegelingstijd, van 11 september 2001 tot de spoedig komende zondagswet. Ter herhaling van een eerdere passage:

> “Looking down to the last days, the same infinite power declares, concerning those who ‘received not the love of the truth, that they might be saved,’ ‘For this cause God shall send them strong delusion, that they should believe a lie: that they all might be damned who believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness.’ As they reject the teachings of His Word, God withdraws His Spirit, and leaves them to the deceptions which they love.” Early Writings, 46.

> “Neerziend op de laatste dagen verklaart dezelfde oneindige macht, met betrekking tot hen die ‘de liefde der waarheid niet aangenomen hebben, om zalig te worden’: ‘En daarom zal God hun zenden een krachtige dwaling, dat zij de leugen zouden geloven; opdat zij allen veroordeeld worden die de waarheid niet geloofd hebben, maar een behagen gehad hebben in de ongerechtigheid.’ Wanneer zij de leringen van Zijn Woord verwerpen, trekt God Zijn Geest terug en laat Hij hen over aan de misleidingen die zij liefhebben.” Early Writings, 46.

Line upon line, Daniel teaches that in the last days, it is the robbers of thy people, (a symbol of Rome) that establishes the vision. The robbers are also represented as “the daily.” Solomon teaches that in the last days those who do not have the vision, perish, which is to be naked. To be made naked is to be a Laodicean, and a Laodicean is a foolish virgin.

Regel op regel leert Daniël dat in de laatste dagen de geweldenaars van uw volk (een symbool van Rome) het gezicht bevestigen. De geweldenaars worden ook voorgesteld als „het dagelijkse”. Salomo leert dat in de laatste dagen zij die het gezicht niet hebben, omkomen, hetgeen betekent naakt te zijn. Naakt gemaakt te worden is een Laodiceeër te zijn, en een Laodiceeër is een dwaze maagd.

> “The state of the Church represented by the foolish virgins, is also spoken of as the Laodicean state.” Review and Herald, August 19, 1890.

> “De toestand van de Kerk die door de dwaze maagden wordt voorgesteld, wordt ook aangeduid als de Laodiceaanse toestand.” Review and Herald, 19 augustus 1890.

To be a foolish virgin when the message of the Midnight Cry arrives is to manifest what John records in Revelation chapter sixteen as, “the shame of thy nakedness.” John’s warning in the sixth plague is in relation to the threefold union of the dragon, the beast and the false prophet who, since 1989, are in the process of leading the world to Armageddon.

Een dwaze maagd te zijn wanneer de boodschap van de Middernachtsroep aankomt, betekent openbaar te maken wat Johannes in Openbaring hoofdstuk zestien aanduidt als „de schaamte van uw naaktheid”. Johannes’ waarschuwing in de zesde plaag staat in verband met de drievoudige vereniging van de draak, het beest en de valse profeet, die sinds 1989 bezig zijn de wereld naar Armageddon te voeren.

Paul’s message in Second Thessalonians is not simply about pagan Rome being represented by Daniel as “the daily,” but the chapter is emphasizing the relationship of pagan Rome to papal Rome. Pagan Rome restrained (withholdeth) the man of sin from coming to the throne of the earth in 538. Once pagan Rome was taken away, then “the mystery of iniquity,” “that wicked” who is the pope of Rome, is revealed. In the chapter Paul is identifying a specific prophetic relationship between pagan and papal Rome. To reject the teaching of the chapter is to reject the truth and receive strong delusion.

Paulus’ boodschap in de Tweede brief aan de Thessalonicenzen gaat niet eenvoudigweg over het feit dat het heidense Rome door Daniël wordt voorgesteld als „het dagelijks offer”, maar het hoofdstuk benadrukt de relatie van het heidense Rome tot het pauselijke Rome. Het heidense Rome weerhield (houdt tegen) de mens der zonde ervan in 538 de troon van de aarde te bestijgen. Toen het heidense Rome eenmaal was weggenomen, werd vervolgens „de verborgenheid der ongerechtigheid”, „die goddeloze”, die de paus van Rome is, geopenbaard. In het hoofdstuk duidt Paulus een specifieke profetische relatie aan tussen het heidense en het pauselijke Rome. De leer van het hoofdstuk verwerpen, is de waarheid verwerpen en een krachtige dwaling ontvangen.

> Let no man deceive you by any means: for that day shall not come, except there come a falling away first, and that man of sin be revealed, the son of perdition; Who opposeth and exalteth himself above all that is called God, or that is worshipped; so that he as God sitteth in the temple of God, shewing himself that he is God. Remember ye not, that, when I was yet with you, I told you these things? And now ye know what withholdeth that he might be revealed in his time. For the mystery of iniquity doth already work: only he who now letteth will let, until he be taken out of the way. And then shall that Wicked be revealed, whom the Lord shall consume with the spirit of his mouth, and shall destroy with the brightness of his coming: Even him, whose coming is after the working of Satan with all power and signs and lying wonders, And with all deceivableness of unrighteousness in them that perish; because they received not the love of the truth, that they might be saved. And for this cause God shall send them strong delusion, that they should believe a lie: That they all might be damned who believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness. 2 Thessalonians 2:3–12.

> Laat niemand u op enigerlei wijze misleiden; want die dag komt niet, tenzij eerst de afval gekomen is en de mens der zonde geopenbaard wordt, de zoon des verderfs; die zich verzet en zich verheft boven al wat God genoemd of als god vereerd wordt, zodat hij als God in de tempel Gods zit en zichzelf vertoont dat hij God is. Herinnert gij u niet dat ik u, toen ik nog bij u was, deze dingen gezegd heb? En nu weet gij wat hem weerhoudt, opdat hij geopenbaard worde op zijn tijd. Want de verborgenheid der ongerechtigheid is reeds werkzaam; alleen hij die nu weerhoudt, zal weerhouden, totdat hij uit het midden weggenomen wordt. En dan zal de wetteloze geopenbaard worden, die de Heere verteren zal door de Geest van Zijn mond en tenietdoen door de verschijning van Zijn komst; hem namelijk, wiens komst is naar de werking van de satan, met allerlei kracht en tekenen en leugenachtige wonderen, en met allerlei verleiding der ongerechtigheid in hen die verloren gaan, omdat zij de liefde tot de waarheid niet aangenomen hebben om zalig te worden. En daarom zal God hun een krachtige dwaling zenden, zodat zij de leugen geloven, opdat zij allen veroordeeld worden die de waarheid niet geloofd hebben, maar behagen hebben gehad in de ongerechtigheid. 2 Thessalonicenzen 2:3–12.

Why are these last-day people “damned?” Why are they sent “strong delusion?” Why do they “perish” and thus reveal the shame of their nakedness? The passage states it is because they do not love the truth, and the truth set forth in the chapter identifies that pagan Rome, the fourth kingdom of Bible prophecy, would prevent papal Rome, the fifth kingdom of Bible prophecy, from ascending to the throne until paganism was taken away.

Waarom zijn deze mensen van de laatste dagen „veroordeeld”? Waarom wordt hun een „krachtige dwaling” gezonden? Waarom „gaan zij verloren” en openbaren zo de schande van hun naaktheid? De passage stelt dat dit is omdat zij de waarheid niet liefhebben, en de waarheid die in het hoofdstuk wordt uiteengezet, maakt duidelijk dat het heidense Rome, het vierde koninkrijk van de Bijbelse profetie, het pauselijke Rome, het vijfde koninkrijk van de Bijbelse profetie, zou beletten de troon te bestijgen totdat het heidendom was weggenomen.

The relationship between pagan and papal Rome that is identified in the chapter is also identified by John with the relationship of the church of Pergamos and the church of Thyatira. Pergamos aligns with pagan Rome and Thyatira is papal Rome. Paul and John provide two witnesses of the relationship of the two powers, as does the book of Daniel.

De verhouding tussen het heidense en het pauselijke Rome die in het hoofdstuk wordt geïdentificeerd, wordt door Johannes ook aangeduid in de verhouding tussen de gemeente van Pergamus en de gemeente van Thyatira. Pergamus komt overeen met het heidense Rome en Thyatira is het pauselijke Rome. Paulus en Johannes leveren twee getuigen van de verhouding tussen de twee machten, evenals het boek Daniël.

In the book of Daniel, the relationship of pagan Rome with papal Rome is repeatedly set forth. In Daniel two, it is represented by the mixture of iron with miry clay. In Daniel seven both pagan and papal Rome are the “diverse” kingdoms, and though Daniel two illustrates the two powers as a mixture, chapter seven identifies that the papal power proceeds out of the ten horned kingdom of pagan Rome. In Daniel eight the little horn of verses nine through twelve is Rome in both its phases. Verses nine and eleven are the little horn in the masculine tense, thus identifying pagan Rome, and verses ten and twelve are the little horn in the feminine tense, thus identifying papal Rome.

In het boek Daniël wordt de verhouding van het heidense Rome tot het pauselijke Rome herhaaldelijk uiteengezet. In Daniël twee wordt zij voorgesteld door de vermenging van ijzer met modderig leem. In Daniël zeven zijn zowel het heidense als het pauselijke Rome de „afwijkende” koninkrijken, en hoewel Daniël twee de twee machten als een vermenging afbeeldt, maakt hoofdstuk zeven duidelijk dat de pauselijke macht voortkomt uit het rijk met de tien horens van het heidense Rome. In Daniël acht is de kleine hoorn van vers negen tot en met twaalf Rome in beide fasen. Vers negen en elf tonen de kleine hoorn in het mannelijk geslacht en duiden aldus het heidense Rome aan, en vers tien en twaalf tonen de kleine hoorn in het vrouwelijk geslacht en duiden aldus het pauselijke Rome aan.

In Daniel chapter eight, verse thirteen, pagan and papal Rome are portrayed as two desolating powers. Pagan Rome is “the daily” desolating power, and papal Rome is the transgression desolating power. In chapter eleven, verse thirty-one “the daily” desolating power of pagan Rome places the abomination desolating power, which is the papal power. In chapter twelve, verse eleven “the daily” desolating power of pagan Rome is removed in order to set up the abomination desolating power of the papacy.

In Daniël hoofdstuk acht, vers dertien, worden het heidense Rome en het pauselijke Rome voorgesteld als twee verwoestende machten. Het heidense Rome is de „dagelijkse” verwoestende macht, en het pauselijke Rome is de overtreding die verwoesting brengt. In hoofdstuk elf, vers eenendertig, stelt de „dagelijkse” verwoestende macht van het heidense Rome de gruwel die verwoesting brengt, namelijk de pauselijke macht. In hoofdstuk twaalf, vers elf, wordt de „dagelijkse” verwoestende macht van het heidense Rome weggenomen om de verwoestende gruwel van het pausdom op te richten.

The relationship of the two desolating powers of Rome is a primary theme of the books of Daniel and Revelation, and that relationship is what Paul identifies as the truth that must be loved if a person will shun the strong delusion that is produced by believing a lie. God is never redundant, and each representation of the relationship of pagan Rome with papal Rome provides its own special testimony upon the subject, but to reject the symbol of Rome in the last days, is to reject the latter rain and receive strong delusion in its place. It is to be forever identified as a naked Laodicean.

De verhouding tussen de twee verwoestende machten van Rome is een hoofdthema van de boeken Daniël en Openbaring, en die verhouding is wat Paulus aanwijst als de waarheid die liefgehad moet worden, wil iemand de krachtige dwaling ontgaan die voortgebracht wordt door een leugen te geloven. God is nooit redundant, en elke voorstelling van de verhouding van het heidense Rome tot het pauselijke Rome levert haar eigen bijzondere getuigenis over dit onderwerp; maar het symbool van Rome in de laatste dagen te verwerpen, is de late regen te verwerpen en in de plaats daarvan een krachtige dwaling te ontvangen. Het betekent voor eeuwig gekenmerkt te worden als een naakte Laodiceeër.

The Laodicean Adventist historians, though manifesting no sacred respect for the role and work of William Miller, do identify that it was his recognition of the relationship of pagan and papal Rome that was the prophetic structure which he built “all” of his prophetic applications. Gabriel and the other angels led Miller to understand the relationship of pagan and papal Rome, but in his history, he did not see Rome as a threefold entity consisting of the dragon, the beast and the false prophet.

De Laodiceaanse adventistische historici, ofschoon zij geen heilige eerbied tonen voor de rol en het werk van William Miller, erkennen wel dat het zijn inzicht in de verhouding tussen het heidense en het pauselijke Rome was dat de profetische structuur vormde waarop hij „al” zijn profetische toepassingen bouwde. Gabriël en de andere engelen leidden Miller ertoe de verhouding tussen het heidense en het pauselijke Rome te verstaan, maar in zijn geschiedbeschouwing zag hij Rome niet als een drievoudige entiteit, bestaande uit de draak, het beest en de valse profeet.

In his time the United States had not yet begun its role as the false prophet, for the Protestants of the United States did not become the daughters of Rome until 1844, and the foundational work of Miller had already been located upon the 1843 chart which was produced in May of 1842.

In zijn tijd waren de Verenigde Staten hun rol als de valse profeet nog niet begonnen, want de protestanten van de Verenigde Staten werden pas in 1844 de dochters van Rome, en het fundamentele werk van Miller was reeds aangebracht op de kaart van 1843, die in mei 1842 werd vervaardigd.

In 1989 the last six verses of Daniel chapter eleven were unsealed, and the messenger for that period of time recognized that there were three powers whose prophetic activities ran through verses forty to forty-five of chapter eleven. The king of the south in verse forty is the dragon power, the king of the north is the papal power who had been delivered its deadly wound in the beginning of the verse in 1798, at the hands of the dragon power of Napoleonic France. In the verse the papal power begins the work of healing its deadly wound. In 1989 the king of the north retaliates against the dragon power of the Soviet Union, who had then become the king of the south. When the beast of Catholicism retaliated against the Soviet Union it came with the proxy army of the United States, the false prophet of Revelation chapter sixteen. The dragon king of the south, the beast king of the north and the false prophet of chariots, horsemen and ships are all illustrated in verse forty, and the prophetic line ends in verse forty-five, when the papal power “comes to his end with none to help.”

In 1989 werden de laatste zes verzen van Daniël hoofdstuk elf ontzegeld, en de boodschapper voor die tijdsperiode erkende dat er drie machten waren wier profetische activiteiten zich uitstrekten door de verzen veertig tot en met vijfenveertig van hoofdstuk elf. De koning van het zuiden in vers veertig is de drakenmacht; de koning van het noorden is de pauselijke macht, die aan het begin van het vers in 1798 haar dodelijke wond was toegebracht door de drakenmacht van het Napoleontische Frankrijk. In het vers begint de pauselijke macht met het werk van de genezing van haar dodelijke wond. In 1989 slaat de koning van het noorden terug tegen de drakenmacht van de Sovjet-Unie, die toen de koning van het zuiden was geworden. Toen het beest van het katholicisme terugsloeg tegen de Sovjet-Unie, kwam het met het gevolmachtigde leger van de Verenigde Staten, de valse profeet van Openbaring hoofdstuk zestien. De drakenkoning van het zuiden, de beestkoning van het noorden en de valse profeet van strijdwagens, ruiters en schepen worden alle in vers veertig afgebeeld, en de profetische lijn eindigt in vers vijfenveertig, wanneer de pauselijke macht “aan zijn einde komt, en niemand zal hem helpen.”

Armageddon, in Revelation sixteen is a symbolic geographical area identifying the rebellion of mankind that precedes the return of Christ. Armageddon is a symbol of the word is made from two words, “Har” meaning mountain, and “Megiddo,” which is the valley of Jezreel. The fact that John combined a mountain with Megiddo, when Megiddo is a valley, informs the student of prophecy that Armageddon is a symbol, which contains a geographical reference, for there is no mountain in the valley of Jezreel.

Armageddon is in Openbaring zestien een symbolisch geografisch gebied dat de opstand van de mensheid aanduidt die aan de wederkomst van Christus voorafgaat. Armageddon is een symbool; het woord is samengesteld uit twee woorden: „Har”, dat berg betekent, en „Megiddo”, dat de vallei van Jizreël is. Het feit dat Johannes een berg met Megiddo heeft gecombineerd, terwijl Megiddo een vallei is, maakt de student van de profetie duidelijk dat Armageddon een symbool is dat een geografische verwijzing bevat, want er is geen berg in de vallei van Jizreël.

The Jezreel Valley is situated between the three seas (Mediterranean Sea, Sea of Galilee, and Dead Sea) and Jerusalem. It is relatively central in northern Israel, with these three bodies of water and Jerusalem located around it in different directions. Verse forty-five of Daniel eleven is where the king of the north comes to his end with none to help, and the verse identifies his geographical end as between the seas and the glorious holy mountain of Jerusalem. Verse forty of Daniel eleven introduces the three powers that are the subjects of the healing of the deadly wound of the papal power and its ultimate end.

De Vallei van Jizreël is gelegen tussen de drie zeeën (de Middellandse Zee, het Meer van Galilea en de Dode Zee) en Jeruzalem. Zij bevindt zich betrekkelijk centraal in het noorden van Israël, terwijl deze drie wateren en Jeruzalem in verschillende richtingen eromheen liggen. Vers vijfenveertig van Daniël elf is de plaats waar de koning van het noorden aan zijn einde komt, zonder dat iemand hem helpt, en het vers duidt zijn geografische einde aan als tussen de zeeën en de heerlijke heilige berg van Jeruzalem. Vers veertig van Daniël elf introduceert de drie machten die het onderwerp vormen van de genezing van de dodelijke wond van de pauselijke macht en van haar uiteindelijke einde.

The first phrase of the verses identifies the time of the end in 1798, when the papacy received its deadly wound and verse forty-five identifies its permanent deadly wound. The prophetic history between the first and last death of the papal power identifies the rebellion of mankind as they restore the ascendancy of the papal power, when its deadly wound is healed in advance of the papal power’s ultimate demise. The six verses bear the signature of truth, for the beginning and end are both the death of the papal power, and the middle verses are the rebellion of mankind as the first deadly wound is healed.

De eerste zinsnede van de verzen duidt de tijd van het einde aan in 1798, toen het pausdom zijn dodelijke wond ontving, en vers vijfenveertig duidt zijn blijvende dodelijke wond aan. De profetische geschiedenis tussen de eerste en laatste dood van de pauselijke macht duidt de opstand van de mensheid aan wanneer zij de heerschappij van de pauselijke macht herstellen, op het moment dat haar dodelijke wond wordt genezen voorafgaand aan de uiteindelijke ondergang van de pauselijke macht. De zes verzen dragen het kenmerk van de waarheid, want zowel het begin als het einde zijn de dood van de pauselijke macht, en de middelste verzen zijn de opstand van de mensheid wanneer de eerste dodelijke wond wordt genezen.

Miller was given light from heavenly angels upon the relation of pagan and papal Rome. The key for Miller’s understanding of the prophetic model, which he employed for all of his prophetic applications, was “the daily” in Second Thessalonians. “The daily” in that chapter is pagan Rome, which is what established the vision that William Miller came to understand, for it is Rome, the robbers of thy people in verse fourteen of chapter eleven, that establishes the vision.

Aan Miller werd door hemelse engelen licht geschonken over de verhouding tussen het heidense en het pauselijke Rome. De sleutel tot Millers begrip van het profetische model, dat hij bij al zijn profetische toepassingen hanteerde, was „het gedurige” in de Tweede Brief aan de Thessalonicenzen. „Het gedurige” in dat hoofdstuk is het heidense Rome, en juist dat stelde het gezicht vast dat William Miller tot inzicht kwam, want het is Rome, de rovers van uw volk in vers veertien van hoofdstuk elf, dat het gezicht vaststelt.

The messenger raised up to understand the increase of knowledge in 1989 came to understand the threefold nature of Rome. Miller was the messenger of the first and second angels, and he understood the first and second manifestations of Rome to establish the vision he presented to the world. The messenger of the third angel came to understand all three manifestations of Rome in order to establish the vision he was given to proclaim to the world.

De boodschapper die werd verwekt om de toename van kennis in 1989 te begrijpen, kwam tot inzicht in de drievoudige aard van Rome. Miller was de boodschapper van de eerste en tweede engel, en hij begreep de eerste en tweede manifestaties van Rome om het gezicht vast te stellen dat hij aan de wereld voorhield. De boodschapper van de derde engel kwam alle drie de manifestaties van Rome te begrijpen om het gezicht vast te stellen dat hem was gegeven om aan de wereld te verkondigen.

The first manifestation of Rome was pagan Rome. Out of pagan Rome came papal Rome, the second manifestation. Out of the first two manifestations came modern Rome, the threefold alliance of the dragon, the beast and false prophet.

De eerste manifestatie van Rome was het heidense Rome. Uit het heidense Rome kwam het pauselijke Rome voort, de tweede manifestatie. Uit de eerste twee manifestaties kwam het moderne Rome voort, de drievoudige alliantie van de draak, het beest en de valse profeet.

We will continue the line of the controversy of “the daily” in Advent history in the next article.

In het volgende artikel zullen wij de lijn van de controverse over „het dagelijkse” in de adventgeschiedenis voortzetten.

> “One who sees beneath the surface, who reads the hearts of all men, says of those who have had great light: ‘They are not afflicted and astonished because of their moral and spiritual condition.’ Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before Mine eyes, and chose that in which I delighted not.’ ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie,’ because they received not the love of the truth, that they might be saved,’ ‘but had pleasure in unrighteousness.’ Isaiah 66:3, 4; 2 Thessalonians 2:11, 10, 12.

> Hij die onder de oppervlakte ziet, die de harten van alle mensen doorgrondt, zegt van hen die groot licht hebben gehad: ‘Zij zijn niet bedroefd en ontzet vanwege hun zedelijke en geestelijke toestand.’ Ja, zij hebben hun eigen wegen verkoren, en hun ziel schept behagen in hun gruwelen. Ik zal ook hun begoochelingen verkiezen en hun doen overkomen wat zij vrezen; omdat niemand antwoordde toen Ik riep, en zij niet hoorden toen Ik sprak; maar zij deden wat kwaad was in Mijn ogen en verkozen datgene waaraan Ik geen behagen had.’ ‘God zal hun een krachtige dwaling zenden, zodat zij de leugen zouden geloven,’ omdat zij ‘de liefde tot de waarheid niet hebben aangenomen, om zalig te worden,’ ‘maar behagen hebben gehad in de ongerechtigheid.’ Jesaja 66:3, 4; 2 Thessalonicenzen 2:11, 10, 12.

> “The heavenly Teacher inquired: ‘What stronger delusion can beguile the mind than the pretense that you are building on the right foundation and that God accepts your works, when in reality you are working out many things according to worldly policy and are sinning against Jehovah? Oh, it is a great deception, a fascinating delusion, that takes possession of minds when men who have once known the truth, mistake the form of godliness for the spirit and power thereof; when they suppose that they are rich and increased with goods and in need of nothing, while in reality they are in need of everything.’

> ‘De hemelse Leraar vroeg: “Welke sterkere misleiding kan het verstand verblinden dan de schijn dat u op het juiste fundament bouwt en dat God uw werken aanneemt, terwijl u in werkelijkheid vele dingen naar werelds beleid verricht en tegen Jehovah zondigt? O, het is een grote misleiding, een betoverende begoocheling, die bezit neemt van de gedachten wanneer mensen die eens de waarheid hebben gekend, de vorm van godsvrucht verwarren met haar geest en kracht; wanneer zij menen dat zij rijk zijn en verrijkt met goederen en aan niets gebrek hebben, terwijl zij in werkelijkheid aan alles gebrek hebben.”’

> “God has not changed toward His faithful servants who are keeping their garments spotless. But many are crying, ‘Peace and safety,’ while sudden destruction is coming upon them. Unless there is thorough repentance, unless men humble their hearts by confession and receive the truth as it is in Jesus, they will never enter heaven. When purification shall take place in our ranks, we shall no longer rest at ease, boasting of being rich and increased with goods, in need of nothing.

> “God is niet veranderd jegens Zijn trouwe dienstknechten die hun klederen onbevlekt bewaren. Maar velen roepen: ‘Vrede en veiligheid,’ terwijl een plotseling verderf over hen komt. Tenzij er grondige bekering plaatsvindt, tenzij mensen hun hart verootmoedigen door belijdenis en de waarheid aannemen zoals zij is in Jezus, zullen zij het koninkrijk der hemelen nooit binnengaan. Wanneer de reiniging in onze gelederen zal plaatsvinden, zullen wij niet langer zorgeloos rusten, ons erop beroemende dat wij rijk zijn en verrijkt met goederen, en aan niets gebrek hebben.

> “Who can truthfully say: ‘Our gold is tried in the fire; our garments are unspotted by the world’? I saw our Instructor pointing to the garments of so-called righteousness. Stripping them off, He laid bare the defilement beneath. Then He said to me: ‘Can you not see how they have pretentiously covered up their defilement and rottenness of character? ‘How is the faithful city become an harlot!’ My Father’s house is made a house of merchandise, a place whence the divine presence and glory have departed! For this cause there is weakness, and strength is lacking.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.

> „Wie kan naar waarheid zeggen: ‘Ons goud is in het vuur beproefd; onze klederen zijn onbevlekt door de wereld’? Ik zag onze Onderrichter wijzen op de klederen van zogenoemde gerechtigheid. Nadat Hij die had afgetrokken, legde Hij de verontreiniging daaronder bloot. Toen zei Hij tot mij: ‘Kunt u niet zien hoe zij hun verontreiniging en verdorvenheid van karakter op aanmatigende wijze hebben bedekt? “Hoe is de getrouwe stad tot een hoer geworden!” Het huis van Mijn Vader is tot een huis van koophandel gemaakt, een plaats vanwaar de goddelijke tegenwoordigheid en heerlijkheid zijn geweken! Daarom is er zwakheid, en ontbreekt het aan kracht.’” Testimonies, deel 8, 249, 250.

Back to Articles