Article

# Het Boek Daniël - Honderdnegenentwintig

Onthulling van profetische betekenis: de Republikeinse hoorn en de laatste bewegingen

Author

Jeff Pippenger

Published

March 11, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

Wij beschouwen het veertigste vers van Daniël elf en behandelen de profetische lijn van vers veertig, die verbonden is met de hoorn van het republicanisme. Wij baseren de toepassing op de tijd van het einde, die in 1989 aanbrak. Die lijn vertegenwoordigt de geschiedenis van 1989 tot aan de spoedig komende zondagwet en wordt voorafgeschaduwd door de profetische periode van 508 tot 538, toen het pausdom voor het eerst met macht werd bekleed en op het Concilie van Orléans een zondagwet werd afgedwongen. Zij wordt tevens voorafgeschaduwd door de lijn vanaf Christus’ geboorte tot aan Zijn doop.

Wij voegen aan die lijnen ook de lijn van de profetische geschiedenis toe die wordt gevonden in vers twee van Daniël elf. Daar zien wij dat de zesde president van de Verenigde Staten na de tijd van het einde in 1989 Donald Trump is, die volgens het vers het gehele rijk van Griekenland (globalisme) „opwekt” (doet ontwaken) bij de verkiezing van 2016.

Wij begonnen vervolgens de profetische kenmerken te beschouwen die verbonden zijn aan de drie machten waaruit de drievoudige verbintenis van de draak, het beest en de valse profeet bestaat, welke sinds 1989 gezamenlijk de wereld voeren naar het einde van de genadetijd, bij de strijd op de grote dag van God, die Armageddon is. Wij beschouwen deze profetische kenmerken om de politieke eigenschappen te identificeren van de republikeinse hoorn van het aardbeest uit Openbaring dertien. De twee hoorns van het republicanisme en het protestantisme werden voorgesteld door de twee hoorns op de ram van Medo-Perzië, in Daniël hoofdstuk acht.

> Toen sloeg ik mijn ogen op en zag, en zie, vóór de rivier stond een ram met twee horens; en de twee horens waren hoog, maar de ene was hoger dan de andere, en de hoogste kwam het laatst op. Daniël 8:3.

Medo-Perzië was een tweevoudige macht, zoals Frankrijk dat was in de Franse Revolutie, en de Verenigde Staten dat zijn. De twee horens van de Verenigde Staten zijn het republicanisme en het protestantisme, maar het aardebeest met de twee horens verandert van een lamachtig beest aan zijn begin tot een beest dat als een draak spreekt aan zijn einde. De twee profetische lijnen van de horen lopen parallel aan elkaar in Daniël hoofdstuk elf vers veertig, en wanneer zij samen worden beschouwd, beginnen zij beide in de tijd van het einde in 1798. Wanneer de horens afzonderlijk worden onderzocht, wordt de horen van het protestantisme profetisch in verband gebracht met de tijd van het einde in 1798, en de horen van het republicanisme wordt in verband gebracht met de tijd van het einde in 1989.

Beide horens hebben een tweeledige aard, zoals getypeerd door het Sanhedrin in de tijd van Christus, dat samengesteld was uit Sadduceeën en Farizeeën. De Sadduceeën waren liberalen en de Farizeeën waren conservatieven, en hoewel zij verklaarde vijanden waren, verenigden zij zich tegen Christus bij het kruis. Bij de spoedig komende zondagwet zullen beide horens van het afvallige protestantisme en het afvallige republicanisme een kerk-staatverhouding vormen tegen Christus’ getrouwe onderhouders van de zevendedags-sabbat, maar terwijl de twee horens voortgaan door de geschiedenis van het aardbeest, heeft elk van de horens een interne controverse die wordt uitgebeeld door het liberalisme van de Sadduceeën en het conservatisme van de Farizeeën.

Wij beschouwen nu de hoorn van het republicanisme en merken voorts op dat de Democratische Partij haar oorsprong terugvoert tot het allereerste begin van de geschiedenis van de Verenigde Staten. Zij werd in 1828 gevormd, maar haar politieke oorsprong lag bij Thomas Jefferson en James Madison. Volgens het getuigenis van de twee horens van Medo-Perzië werd de Republikeinse Partij in 1854 opgericht, in oppositie tegen het pro-slavernijstandpunt van de Democratische Partij. Zij was daarom de „hogere” hoorn in Daniël hoofdstuk acht, want zij was de hoorn die het laatst opkwam.

Wat de tweeledige aard van de Republikeinse hoorn betreft: de Democratische partij kwam eerst op, en de Republikeinse partij kwam als laatste op. De kwestie die de Republikeinse partij deed ontstaan, was haar anti-slavernijstandpunt in tegenstelling tot het pro-slavernijstandpunt van de Democratische partij. Een thema dat beide horens kenmerkt, is hetzij politieke, hetzij geestelijke slavernij. Daarom werd 1863 een keerpunt voor beide horens. In 1863 kondigde de Republikeinse hoorn vrijheid af voor de slaven, en het verzet van de Democratische partij tegen die vrijheid bracht niet alleen de officiële Republikeinse partij voort, maar ook de Amerikaanse Burgeroorlog. In 1776 sprak de Verenigde Staten en verwierp het de slavernij zowel van de Europese koningen (Statecraft) als van de paus (Churchcraft). Vervolgens sprak de Verenigde Staten in 1789, toen de Grondwet van kracht werd. Het beest uit de aarde had in feite de „vloed” van pauselijke en koninklijke Europese vervolging „verzwolgen”.

> En de slang wierp uit zijn mond water als een vloed achter de vrouw aan, opdat hij haar door de vloed zou doen wegvoeren. En de aarde kwam de vrouw te hulp, en de aarde opende haar mond en verzwolg de vloed die de draak uit zijn mond had geworpen. En de draak werd toornig op de vrouw en ging heen om oorlog te voeren tegen de overigen van haar zaad, die de geboden van God bewaren en het getuigenis van Jezus Christus hebben. Openbaring 12:15–17.

Toen bij de geboorte van de Verenigde Staten als het zesde koninkrijk van de Bijbelse profetie in 1798, de Verenigde Staten opnieuw spraken, legden zij daarmee vast wat de Verenigde Staten aan het einde zullen spreken; want Jezus verduidelijkt altijd het einde door middel van het begin. Het beest uit de aarde zal spreken als een draak bij de spoedig komende zondagswet, en wanneer het dat doet, houdt het op het zesde koninkrijk van de Bijbelse profetie te zijn. Wat het bij zijn begin als een koninkrijk van de Bijbelse profetie in 1798 sprak, vertegenwoordigt wat het opnieuw zal spreken wanneer het als een draak spreekt.

De immigratiewetten van 1798 staan bekend als de Alien and Sedition Acts en vormden een reeks van vier wetten die in 1798 door het Congres van de Verenigde Staten werden aangenomen en door president John Adams werden bekrachtigd. De wetten hadden voornamelijk betrekking op kwesties in verband met aliens (vreemdelingen) die in de Verenigde Staten verbleven, en zij hadden in die periode een aanzienlijke invloed op de immigratie. De vier wetten waren als volgt:

De Naturalisatiewet van 1798: Deze wet verlengde de vereiste verblijfsduur voor immigranten om staatsburger van de Verenigde Staten te worden van vijf jaar tot veertien jaar. Zij maakte het voor immigranten moeilijker om staatsburger te worden en aan het politieke proces deel te nemen.

De Vreemdelingenvriendenwet: Deze wet gaf de president de bevoegdheid om in vredestijd iedere niet-staatsburger die als „gevaarlijk voor de vrede en veiligheid van de Verenigde Staten” werd beschouwd, uit te wijzen. Zij verleende de president aanzienlijke beoordelingsvrijheid bij het uitwijzen van vreemdelingen.

De Alien Enemies Act: Deze wet verleende de president de bevoegdheid om elke mannelijke staatsburger van een vijandige natie in oorlogstijd op te sporen, in hechtenis te nemen en uit te wijzen. Zij was voornamelijk gericht op mogelijke spionnen of saboteurs uit vijandelijke landen.

De Sedition Act: Hoewel deze niet rechtstreeks verband hield met immigratie, stelde de Sedition Act het tot een misdrijf om valse, schandelijke of kwaadwillige verklaringen tegen de regering van de Verenigde Staten, het Congres of de president te publiceren, met de bedoeling hen te belasteren of in diskrediet te brengen. Zij werd gebruikt om politiek afwijkende opvattingen en kritiek te onderdrukken.

De essentie van de Alien and Sedition Acts aan het begin van de Verenigde Staten als het zesde koninkrijk in 1798, maakt de intentie van Donald Trump en zijn MAGA-aanhangers duidelijk kenbaar. Die wetgeving vormde het „eerste” spreken, en wanneer het beest uit de aarde bij zijn „laatste” als een draak spreekt, zullen de wetten zeer vergelijkbaar zijn. Het feit dat de context van de huidige geschiedenis de logica voor de herhaling van deze wetten volmaakt weerspiegelt, is Christus’ handtekening als Alfa en Omega. Midden in het „spreken” van het beest uit de aarde in 1863 bevond zich de Emancipation Proclamation van de eerste Republikeinse president.

De Emancipatieproclamatie markeerde het dode middelpunt van de Burgeroorlog, en aldus wordt de betekenis van het Hebreeuwse woord „waarheid” gevonden in de drie wegmerken van het spreken van het beest uit de aarde. De eerste letter van het Hebreeuwse alfabet is dezelfde als de laatste letter, en de dertiende letter is het symbool van opstand.

Op dit punt moet in aanmerking worden genomen dat 1863, en de opstand die daarmee wordt aangeduid, tevens werd vervuld in de Laodiceïsche Adventkerk, vertegenwoordigd door de protestantse hoorn, op hetzelfde moment dat de Republikeinse hoorn een politieke opstand openbaar maakte. De tweevoudige aard van de protestantse hoorn werd aangeduid door de overgang van de Filadelfische Adventbeweging naar de Laodiceïsche Adventkerk, en de tweevoudige aard van de Republikeinse hoorn werd aangeduid in het conflict tussen het pro-slavernijstandpunt van de Democratische Partij, waaruit de anti-slavernijgezinde Republikeinse Partij en de eerste Republikeinse president voortkwamen.

De eerste Republikeinse president wordt geplaatst in het midden van de drietraps profetische signatuur van „waarheid”. Hij is daarom het einde van de eerste periode en het begin van de tweede periode, zoals ook het kruis het einde was van de drieënhalf jaar van Christus’ persoonlijke bediening, en tevens het begin van Zijn drieënhalfjarige bediening in de persoon van Zijn discipelen. Het begin van Zijn persoonlijke bediening was bij Zijn doop, die symbolisch Zijn dood voorstelde, en die periode eindigde met Zijn dood. Zijn dood begon de bediening van Zijn discipelen, die eindigde met de dood van Zijn discipel Stefanus.

Het “spreken” van de Alien and Sedition Acts in 1798 was het begin van een periode die eindigde met het “spreken” van de Emancipation Proclamation. De Emancipation Proclamation markeerde het begin van een tweede periode die eindigt wanneer de Verenigde Staten “spreken” als een draak. De president die in 1863 “sprak”, was de eerste Republikeinse president; daarom zal ook de laatste president een Republikein zijn.

Er zijn twee bewegingen die door de drie engelen van Openbaring hoofdstuk veertien worden voortgebracht. De boodschappen van de eerste en de tweede engel werden verkondigd door de Milleritische beweging, die in opstand kwam en in 1863 een officiële Kerk werd. Jezus illustreert altijd het einde van een zaak met het begin ervan. De beweging van de derde engel, die tevens de machtige engel van Openbaring hoofdstuk achttien is, is de laatste van de twee bewegingen van de drie engelen. Wat in 1798 begon als een beweging van de ware protestantse hoorn, ging in de opstand van 1863 over in een Kerk; en wanneer de geschiedenis van het beest uit de aarde tot haar einde komt bij de spoedig komende zondagswet, zal de opstandige Kerk van 1863 weer overgaan in een onofficiële beweging, want wat als een beweging begon, eindigt als een beweging.

In de overgangen van de protestantse hoorn aan het begin en aan het einde verandert een beweging in een Kerk, en keert zij aan het einde vervolgens weer terug tot een beweging. Op het eerste overgangspunt, aan het begin, veranderde Filadelfia in Laodicea, en op het overgangspunt aan het einde verandert Laodicea weer terug in Filadelfia.

Voor de Republikeinse hoorn was het punt van overgang de geschiedenis die voorafging aan de Burgeroorlog, welke de Republikeinse partij voortbracht. Voor de Protestantse hoorn was het punt van overgang 1856 tot 1863, hetgeen dezelfde overgangsgeschiedenis was als voor de Republikeinse hoorn. Opgericht in 1854 vond de eerste nationale conventie van de Republikeinse anti-slavernijpartij plaats in 1856. Voor de Protestantse hoorn was het symbool van opstand de wettelijke organisatie van een Kerk. Voor de Republikeinse hoorn is de pro-slavernijgezinde Democratische partij het symbool van opstand.

De derde engel keerde op 11 september 2001 voor de tweede maal terug naar Kades, en de overgang van Kerk naar beweging begon in de profetische structuur van de gelijkenis van de tien maagden. De eerste teleurstelling vond plaats op 18 juli 2020 in de uiteindelijke en volmaakte vervulling van de gelijkenis van de tien maagden, en in hetzelfde jaar ontving de zesde president sinds de tijd van het einde in 1989, de president die het rijk van Griekenland zou „opwekken”, politiek een „dodelijke wond”, evenals de eerste Republikeinse president een letterlijke dodelijke wond ontving.

De afgemeten uitstorting van de late regen begon op 11 september 2001, en zij duurt voort tot de spoedig komende zondagswet, waarna de late regen zonder mate wordt uitgestort. De late regen is de kracht van boven, en Zuster White duidt herhaaldelijk aan dat in de tijd waarin een kracht van boven neerdaalt, een satanische macht van beneden zal opstijgen. Er zijn drie satanische machten in het boek Openbaring die opstijgen uit Satans bodemloze put. De islam steeg op uit de bodemloze put op 11 september 2001, in overeenstemming met de rook die opsteeg uit de bodemloze put van het eerste Wee, in hoofdstuk negen.

> En de vijfde engel blies de bazuin, en ik zag een ster uit de hemel op de aarde vallen; en hem werd de sleutel van de bodemloze put gegeven. En hij opende de bodemloze put; en er steeg rook op uit de put, als de rook van een grote oven; en de zon en de lucht werden verduisterd door de rook van de put. En uit de rook kwamen sprinkhanen op de aarde voort; en hun werd macht gegeven, zoals de schorpioenen van de aarde macht hebben. En hun werd bevolen dat zij het gras van de aarde niet zouden beschadigen, noch enig groen gewas, noch enige boom; maar alleen die mensen die het zegel van God niet op hun voorhoofd hebben. Openbaring 9:1–4.

Toen de islam van het derde wee op 11 september 2001 verscheen, zoals voorafgebeeld door het eerste wee, kon hij degenen die het zegel van God hadden niet schaden, en aldus wordt het begin van de verzegeling van de honderd vierenveertigduizend aangeduid. De voltooiing van de verzegeling ligt bij de spoedig komende zondagswet in de Verenigde Staten, waar het beest uit de zee, dat een dodelijke wond had ontvangen en in vergetelheid was geraakt, opklimt uit de bodemloze put om het achtste koninkrijk te worden, dat uit de zeven is.

> Het beest dat gij gezien hebt, was en is niet; en het zal opkomen uit de afgrond en ten verderve gaan; en zij die op de aarde wonen, zullen zich verwonderen, van wie de namen niet geschreven zijn in het boek des levens van de grondlegging der wereld af, wanneer zij het beest zien dat was en niet is, en nochtans is. Openbaring 17:8.

De profetische periode van de verzegeling van de honderdvierenveertigduizend begon met een macht die opsteeg uit de bodemloze afgrond, en zij zal eindigen met een macht die opsteeg uit de bodemloze afgrond. Midden in die geschiedenis stijgt ook het beest van het atheïsme, de „woke” draakmacht, op uit de bodemloze afgrond om de twee getuigen te doden. Alfa en Omega heeft Zijn handtekening op deze geschiedenis geplaatst.

> En wanneer zij hun getuigenis zullen hebben voleindigd, zal het beest dat uit de afgrond opkomt oorlog tegen hen voeren, hen overwinnen en hen doden. En hun dode lichamen zullen liggen op de straat van de grote stad, die geestelijk genoemd wordt Sodom en Egypte, waar ook onze Heere werd gekruisigd. En mensen uit de volken en geslachten en talen en natiën zullen hun dode lichamen drie en een halve dag zien, en zij zullen niet toelaten dat hun dode lichamen in graven worden gelegd. En zij die op de aarde wonen, zullen zich over hen verblijden en feestvieren, en zij zullen elkaar geschenken zenden, omdat deze twee profeten hen die op de aarde woonden, gekweld hadden. En na drie en een halve dag kwam de Geest des levens uit God in hen, en zij gingen op hun voeten staan; en grote vrees viel op hen die hen zagen. Openbaring 11:7–11.

In het jaar 2020 werden de Republikeinse en de ware Protestantse horens gedood. De ene door de politieke drakenmacht van het atheïsme, en de andere door de geestelijke drakenmacht van het atheïsme. Daarna waren zij dood gedurende een tijdsperiode die wordt voorgesteld als drieënhalve dag, waarna zij op hun voeten stonden, en grote vrees viel op hen die als de drakenmacht worden voorgesteld. De vrees die momenteel door de progressieve Democraten wordt geuit over de heropleving van de politieke macht van Donald Trump, is een vervulling van de profetie. De „vrees” die wordt geuit door hen die de bediening van Future for America hebben gevolgd, vertegenwoordigt een ander soort vrees.

Zij die de boodschap van Future for America zouden moeten vrezen, zijn Laodiceïsche adventisten, die allen geroepen waren om tot de honderd vierenveertigduizend te behoren. Maar als bevestigde Laodiceeërs, levend in de vierde generatie, die de generatie van addersgebroed en overspeligen is, bezitten zij geen vrees. De vrees die zij dienen te omhelzen, is het eeuwige evangelie, dat de mensen gebiedt: „Vreest God en geeft Hem heerlijkheid, want het uur van Zijn oordeel is gekomen.”

Dat uur is het uur van de grote aardbeving, die plaatsvindt wanneer de twee getuigen van de honderdvierenveertigduizend als een banier worden verheven, juist op het ogenblik dat de Laodiceense Kerk uit de mond van de Heere wordt uitgespuwd.

Wij zullen deze studie in het volgende artikel voortzetten.

> “‘En wanneer zij hun getuigenis voleindigd zullen hebben, zal het beest dat opkomt uit de bodemloze put oorlog tegen hen voeren, en het zal hen overwinnen en hen doden. En hun dode lichamen zullen liggen op de straat van de grote stad, die geestelijk genoemd wordt Sodom en Egypte, waar ook onze Heere gekruisigd is.’ [Openbaring 11:7, 8.]

> „Deze gebeurtenissen moesten plaatsvinden nabij het einde van de periode waarin de getuigen in zakken gekleed getuigden. Door middel van het pausdom had Satan lange tijd de machten beheerst die heersten in Kerk en Staat. De ontzagwekkende gevolgen waren vooral zichtbaar in die landen die het licht van de Reformatie verwierpen. Er heerste een toestand van moreel verval en verdorvenheid, vergelijkbaar met de toestand van Sodom vlak vóór zijn verwoesting, en met de afgoderij en geestelijke duisternis die in Egypte heersten in de dagen van Mozes.” Spirit of Prophecy, deel 4, 190.

Back to Articles