Article

# Panium - Number Fourteen

Panium - Nummer Veertien

The Disappointment as the Key to the Temple Test

De Teleurstelling als de Sleutel tot de Tempeltoets

Author

Jeff Pippenger

Published

February 18, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

The subject of the sanctuary was the “key” that unlocked the disappointment of October 22, 1844 at the beginning of the third angel’s message, and it is the subject of the disappointment that is the “key” to unlock the sanctuary message of the temple test at the end of the third angel.

Het onderwerp van het heiligdom was de „sleutel” die de teleurstelling van 22 oktober 1844 aan het begin van de boodschap van de derde engel ontsloot, en het is het onderwerp van de teleurstelling dat de „sleutel” is om de heiligdomb boodschap van de tempeltoets aan het einde van de derde engel te ontsluiten.

> And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven. Matthew 16:19.

> En Ik zal u de sleutels van het Koninkrijk der hemelen geven; en wat gij op de aarde zult binden, zal in de hemelen gebonden zijn; en wat gij op de aarde zult ontbinden, zal in de hemelen ontbonden zijn. Mattheüs 16:19.

The fact that September 11, 2001 is understood as “9/11” in agreement with “911” being the symbol of an emergency call in the United States, was designed by the One who designed all things. Understanding the disappointment of July 18, 2020 is what allows the movement of the one hundred and forty-four thousand to be recognized as such; but only by those who wish to see that Jesus represents the spiritual with the natural today no differently than He did two thousand years ago. “20/20” vision is the best you can have, and the disappointment of 2020 is the waymark that allows the temple to be recognized in the prophetic history of the ten virgins.

Het feit dat 11 september 2001 wordt verstaan als “9/11”, in overeenstemming met het gegeven dat “911” in de Verenigde Staten het symbool is van een noodoproep, is ontworpen door Hem die alle dingen heeft ontworpen. Het begrijpen van de teleurstelling van 18 juli 2020 is wat het mogelijk maakt de beweging van de honderd vierenveertigduizend als zodanig te herkennen; maar alleen door hen die wensen te zien dat Jezus vandaag het geestelijke door middel van het natuurlijke voorstelt, niet anders dan Hij dat tweeduizend jaar geleden deed. “20/20”-zicht is het beste dat men kan hebben, en de teleurstelling van 2020 is de wegmarkering die het mogelijk maakt de tempel te herkennen in de profetische geschiedenis van de tien maagden.

> “The parable of the ten virgins of Matthew 25 also illustrates the experience of the Adventist people.” The Great Controversy, 393.

> „De gelijkenis van de tien maagden in Mattheüs 25 beeldt eveneens de ervaring van het adventvolk uit.” The Great Controversy, 393.

Twenty 20 vision is even better when combined with the hindsight represented by the foundational truths. Paul teaches that “the spirits of the prophets are subject to the spirits of the prophets,” and Matthew’s virgins are therefore the same virgins that John identifies as the one hundred and forty-four thousand, and John identifies them as virgins in—Revelation 144.

Twintig-twintigzicht is nog beter wanneer het wordt gecombineerd met de terugblik die door de fundamentele waarheden wordt vertegenwoordigd. Paulus leert dat “de geesten der profeten aan de profeten onderworpen zijn”, en de maagden van Mattheüs zijn daarom dezelfde maagden die Johannes aanduidt als de honderdvierenveertigduizend, en Johannes duidt hen aan als maagden in—Openbaring 144.

> These are they which were not defiled with women; for they are virgins. These are they which follow the Lamb whithersoever he goeth. These were redeemed from among men, being the firstfruits unto God and to the Lamb. Revelation 14:4.

> Dezen zijn het die zich met vrouwen niet hebben bezoedeld, want zij zijn maagden. Dezen zijn het die het Lam volgen, waarheen Het ook gaat. Dezen zijn het die uit de mensen zijn vrijgekocht, als eerstelingen voor God en het Lam. Openbaring 14:4.

The first fruits of the fall season are the virgins who follow the Lamb into the temple, and the “key” to understanding the temple is the disappointment of 2020.

De eerstelingen van het herfstseizoen zijn de maagden die het Lam in de tempel volgen, en de „sleutel” tot het verstaan van de tempel is de teleurstelling van 2020.

> And the key of the house of David will I lay upon his shoulder; so he shall open, and none shall shut; and he shall shut, and none shall open. Isaiah 22:22.

> En Ik zal de sleutel van het huis van David op zijn schouder leggen; en hij zal openen, en niemand zal sluiten; en hij zal sluiten, en niemand zal openen. Jesaja 22:22.

If an Adventist is to be among the 144,000, they will of prophetic necessity have suffered a disappointment that was caused by the presentation of a public prediction that failed.

Indien een adventist tot de 144.000 zal behoren, dan zal hij uit profetische noodzaak een teleurstelling hebben ondergaan die werd veroorzaakt door de verkondiging van een openbare voorspelling die niet uitkwam.

> “I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.

> „Ik word dikwijls verwezen naar de gelijkenis van de tien maagden, van wie er vijf wijs waren en vijf dwaas. Deze gelijkenis is en zal tot op de letter vervuld worden, want zij heeft een bijzondere toepassing op deze tijd en is, evenals de boodschap van de derde engel, vervuld en zal tot aan het einde der tijden tegenwoordige waarheid blijven.” Review and Herald, 19 augustus 1890.

The battle of Panium in verse fifteen of Daniel eleven is the battle that leads to verse sixteen, which identifies the Sunday law in the United States.

De slag bij Panium in vers vijftien van Daniël elf is de slag die leidt tot vers zestien, waarin de zondagswet in de Verenigde Staten wordt aangeduid.

> So the king of the north shall come, and cast up a mount, and take the most fenced cities: and the arms of the south shall not withstand, neither his chosen people, neither shall there be any strength to withstand. Daniel 11:15.

> Dan zal de koning van het noorden komen, een belegeringswal opwerpen en de sterkst versterkte steden innemen; en de krijgsmacht van het zuiden zal geen standhouden, noch zijn uitgelezen volk, en er zal geen kracht zijn om weerstand te bieden. Daniël 11:15.

In this verse the United States defeats Russia, along with Russia’s chosen people. But in the next verse. No one can stand against the rise of Rome, which marks Judah and Jerusalem as the first step in its conquest of the world; as Rome rose up as the fourth kingdom of Bible prophecy. By standing in the literal glorious land in verse sixteen, the symbol of literal Rome’s authority was within the literal glorious land; thus, typifying verse forty-one, when the mark of spiritual Rome’s authority is enforced upon the spiritual glorious land of the United States.

In dit vers verslaan de Verenigde Staten Rusland, samen met Ruslands uitverkoren volk. Maar in het volgende vers kan niemand standhouden tegen de opkomst van Rome, dat Juda en Jeruzalem als de eerste stap in zijn verovering van de wereld merkt; toen Rome oprees als het vierde koninkrijk van de Bijbelse profetie. Doordat het in vers zestien in het letterlijke heerlijke land stond, bevond het symbool van het gezag van het letterlijke Rome zich binnen het letterlijke heerlijke land; en typificeerde aldus vers eenenveertig, wanneer het merkteken van het gezag van het geestelijke Rome wordt opgelegd aan het geestelijke heerlijke land van de Verenigde Staten.

The two horns of the earth-beast of Revelation thirteen represent Republicanism and Protestantism. In verse fifteen of Daniel eleven Antiochus Magnus, known as Antiochus III and Antiochus the Great defeats the southern kingdom, represented by the Ptolemaic dynasty. Antiochus represents Donald Trump and the southern king represents Russia. The battle of Panium is the battle between the United States and Russia and Russia’s chosen people, a battle which Antiochus prevailed, but thereafter saw his kingdom conquered by literal Rome—the power of verse fourteen, that establishes the external vision of the Republican horn of the earth beast. The internal vision is represented by the Protestant horn of the earth beast. Both horns are at the battle of Panium, for Peter is there as a Protestant with his message from the book of Joel.

De twee horens van het aardbeest van Openbaring dertien vertegenwoordigen het Republikeinisme en het Protestantisme. In vers vijftien van Daniël elf verslaat Antiochus Magnus, bekend als Antiochus III en Antiochus de Grote, het zuidelijke koninkrijk, vertegenwoordigd door de Ptolemeïsche dynastie. Antiochus vertegenwoordigt Donald Trump en de zuidelijke koning vertegenwoordigt Rusland. De slag bij Panium is de strijd tussen de Verenigde Staten en Rusland en Ruslands uitverkoren volk, een strijd waarin Antiochus de overhand behaalde, maar waarna hij zijn koninkrijk veroverd zag worden door het letterlijke Rome — de macht van vers veertien, die het uiterlijke gezicht van de Republikeinse horen van het aardbeest vestigt. Het innerlijke gezicht wordt vertegenwoordigd door de protestantse horen van het aardbeest. Beide horens zijn bij de slag bij Panium, want Petrus is daar als protestant met zijn boodschap uit het boek Joël.

## 250 Years

250 jaar

When we consider the two lines of the earth beast, we find that in 1776 the earth beast began its rise, and by 1798, (twenty-two years later) the sea beast of Revelation thirteen received its deadly wound, and the earth beast began its rule as the sixth kingdom of Bible prophecy. Two hundred and fifty years later, in 2026 we have awakened to the internal temple test that began May 8, 2025.

Wanneer wij de twee lijnen van het beest uit de aarde beschouwen, zien wij dat het beest uit de aarde in 1776 zijn opkomst begon, en dat in 1798 (tweeëntwintig jaar later) het beest uit de zee van Openbaring dertien zijn dodelijke wond ontving, en het beest uit de aarde zijn heerschappij begon als het zesde koninkrijk van de Bijbelse profetie. Tweehonderdvijftig jaar later, in 2026, zijn wij ontwaakt tot de innerlijke tempeltoets die op 8 mei 2025 begon.

Those “250” years are also connected with Antiochus Magnus. Beginning with the decree in 457 BC and projecting from that decree two hundred and fifty years we arrive at 207, seven years before the battle of Panium, and ten years after Ptolemy defeated Antiochus at the battle of Raphia, which is represented in verse eleven of Daniel eleven. Daniel 11:11 is of course the external line of the Republican horn that aligns with Revelation 11:11, which is the internal line of the Protestant horn. Daniel and the Revelation are the same book, and Revelation employs the seals as symbols of external prophecy and the churches as symbols of the parallel internal prophecy.

Die „250“ Jahre stehen auch mit Antiochus Magnus in Verbindung. Wenn wir mit dem Erlass im Jahr 457 v. Chr. beginnen und von jenem Erlass aus zweihundertfünfzig Jahre weiterrechnen, gelangen wir zu 207, sieben Jahre vor der Schlacht bei Panium und zehn Jahre nachdem Ptolemäus Antiochus in der Schlacht bei Raphia besiegt hatte, was in Daniel 11,11 dargestellt wird. Daniel 11,11 ist selbstverständlich die äußere Linie des republikanischen Horns, die mit Offenbarung 11,11 übereinstimmt, welche die innere Linie des protestantischen Horns ist. Daniel und die Offenbarung sind dasselbe Buch, und die Offenbarung verwendet die Siegel als Symbole äußerer Prophetie und die Gemeinden als Symbole der parallelen inneren Prophetie.

Cyrus represents all three decrees, for you cannot have a third without a first and a second.

Kores vertegenwoordigt alle drie de decreten, want men kan geen derde hebben zonder een eerste en een tweede.

> “In the seventh chapter of Ezra the decree is found. Verses 12–26. In its completest form it was issued by Artaxerxes, king of Persia, 457 BC. But in Ezra 6:14 the house of the Lord at Jerusalem is said to have been built ‘according to the commandment [“decree,” margin] of Cyrus, and Darius, and Artaxerxes king of Persia.’ These three kings, in originating, reaffirming, and completing the decree, brought it to the perfection required by the prophecy to mark the beginning of the 2300 years. Taking 457 BC, the time when the decree was completed, as the date of the commandment, every specification of the prophecy concerning the seventy weeks was seen to have been fulfilled.” The Great Controversy, 326.

> “In het zevende hoofdstuk van Ezra wordt het besluit gevonden. Verzen 12–26. In zijn volledigste vorm werd het uitgevaardigd door Artaxerxes, koning van Perzië, 457 v.Chr. Maar in Ezra 6:14 wordt gezegd dat het huis des Heren te Jeruzalem gebouwd werd ‘naar het bevel [“besluit”, kanttekening] van Kores, en Darius, en Artaxerxes, koning van Perzië.’ Deze drie koningen brachten, door het besluit in te leiden, te bekrachtigen en te voltooien, het tot de volmaaktheid die door de profetie werd vereist om het begin van de 2300 jaren te markeren. Wanneer men 457 v.Chr., de tijd waarin het besluit werd voltooid, als de datum van het bevel neemt, bleek elke bijzonderheid van de profetie aangaande de zeventig weken vervuld te zijn.” The Great Controversy, 326.

From the three decrees that are represented by Cyrus in 457 BC, “250” years concludes in the history between the battle of Raphia in 217 BC, when Ptolemy IV defeated Antiochus the Great and 200 BC when Antiochus then defeated Ptolemy at the battle of Panium in verse fifteen. The line aligns Antiochus Magnus with Donald Trump. At the beginning of the sixth kingdom of Bible prophecy in 1776 unto 1798 there is a period of “22” years that represent the rise of the sixth kingdom. Those “22” years also illustrate the history represented by the number “22” at the end of the history of the sixth kingdom from 2001 unto 2023. “22” is the symbol of the combination of Divinity with humanity which is accomplished within the history of the sixth kingdom of Bible prophecy, who is the earth beast with an external horn of Republicanism and an internal horn of Protestantism.

Vanuit de drie decreten die door Kores in 457 v.Chr. worden vertegenwoordigd, wordt “250” jaren voltooid in de geschiedenis tussen de slag bij Raphia in 217 v.Chr., toen Ptolemaeus IV Antiochus de Grote versloeg, en 200 v.Chr., toen Antiochus vervolgens Ptolemaeus versloeg in de slag bij Panium in vers vijftien. De lijn stelt Antiochus Magnus in overeenstemming met Donald Trump. Aan het begin van het zesde koninkrijk van de Bijbelse profetie, van 1776 tot 1798, is er een periode van “22” jaren die de opkomst van het zesde koninkrijk vertegenwoordigt. Die “22” jaren illustreren eveneens de geschiedenis die door het getal “22” wordt voorgesteld aan het einde van de geschiedenis van het zesde koninkrijk, van 2001 tot 2023. “22” is het symbool van de vereniging van Goddelijkheid met menselijkheid, die tot stand wordt gebracht binnen de geschiedenis van het zesde koninkrijk van de Bijbelse profetie, hetwelk het beest uit de aarde is met een uitwendige hoorn van republicanisme en een inwendige hoorn van protestantisme.

The work Christ accomplishes with the union represented by “22” is the final work of Christ in the Most Holy Place, that is represented by the blotting out of sin, which according to Joel accompanied with Peter’s inspired commentary takes place during the outpouring of the latter rain.

Het werk dat Christus volbrengt door de vereniging die door “22” wordt voorgesteld, is het laatste werk van Christus in het Allerheiligste, dat wordt voorgesteld door de uitwissing van de zonde, welke volgens Joël, vergezeld van Petrus’ geïnspireerde commentaar, plaatsvindt tijdens de uitstorting van de late regen.

> Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord. Acts 3:19.

> Bekeert u dan en bekeert u tot God, opdat uw zonden uitgewist worden, wanneer de tijden van verkwikking zullen komen van het aangezicht des Heeren. Handelingen 3:19.

The blotting out of sin is the last work of the heavenly High Priest.

Het uitwissen van de zonde is het laatste werk van de hemelse Hogepriester.

> “As anciently the sins of the people were by faith placed upon the sin offering and through its blood transferred, in figure, to the earthly sanctuary, so in the new covenant the sins of the repentant are by faith placed upon Christ and transferred, in fact, to the heavenly sanctuary. And as the typical cleansing of the earthly was accomplished by the removal of the sins by which it had been polluted, so the actual cleansing of the heavenly is to be accomplished by the removal, or blotting out, of the sins which are there recorded. But before this can be accomplished, there must be an examination of the books of record to determine who, through repentance of sin and faith in Christ, are entitled to the benefits of His atonement. The cleansing of the sanctuary therefore involves a work of investigation—a work of judgment. This work must be performed prior to the coming of Christ to redeem His people; for when He comes, His reward is with Him to give to every man according to his works. Revelation 22:12.” The Great Controversy, 421.

> „Zoals oudtijds de zonden van het volk door geloof op het zondoffer werden gelegd en door het bloed ervan, in zinnebeeld, naar het aardse heiligdom werden overgebracht, zo worden in het nieuwe verbond de zonden van de berouwvollen door geloof op Christus gelegd en in werkelijkheid naar het hemelse heiligdom overgebracht. En zoals de voorbeeldige reiniging van het aardse werd volbracht door de verwijdering van de zonden waardoor het was verontreinigd, zo moet de werkelijke reiniging van het hemelse worden volbracht door de verwijdering, of uitdelging, van de zonden die daar staan opgetekend. Maar voordat dit kan worden volbracht, moet er een onderzoek van de boeken plaatsvinden om vast te stellen wie, door berouw over de zonde en geloof in Christus, recht hebben op de weldaden van Zijn verzoening. De reiniging van het heiligdom houdt daarom een werk van onderzoek in — een werk van oordeel. Dit werk moet worden verricht vóór de komst van Christus om Zijn volk te verlossen; want wanneer Hij komt, is Zijn loon met Hem om eenieder te vergelden naar zijn werken. Openbaring 22:12.” The Great Controversy, 421.

The work that began on October 22, 1844, began at the climax of the Midnight Cry and the work is finished at the climax of the Midnight Cry, which Peter identifies as the period of the blotting out sin, which marks the period of the judgment of the living, when the “times of refreshing” arrives.

Het werk dat op 22 oktober 1844 begon, ving aan op het hoogtepunt van de Middernachtsroep, en het werk wordt voltooid op het hoogtepunt van de Middernachtsroep, die Petrus aanduidt als de tijd van de uitdelging der zonde, welke de periode markeert van het oordeel over de levenden, wanneer de „tijden van verkwikking” aanbreken.

> “The work of the investigative judgment and the blotting out of sins is to be accomplished before the second advent of the Lord. Since the dead are to be judged out of the things written in the books, it is impossible that the sins of men should be blotted out until after the judgment at which their cases are to be investigated. But the apostle Peter distinctly states that the sins of believers will be blotted out ‘when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and He shall send Jesus Christ.’ Acts 3:19, 20. When the investigative judgment closes, Christ will come, and His reward will be with Him to give to every man as his work shall be.” The Great Controversy, 485.

> „Het werk van het onderzoekend oordeel en het uitdelgen van de zonden moet worden volbracht vóór de tweede komst van de Heere. Aangezien de doden geoordeeld zullen worden op grond van hetgeen in de boeken geschreven staat, is het onmogelijk dat de zonden van mensen worden uitgedelgd vóór het oordeel waarin hun zaken onderzocht moeten worden. Maar de apostel Petrus verklaart uitdrukkelijk dat de zonden van de gelovigen zullen worden uitgedelgd ‘wanneer de tijden der verkwikking zullen gekomen zijn van het aangezicht des Heeren, en Hij Jezus Christus zenden zal’. Handelingen 3:19, 20. Wanneer het onderzoekend oordeel wordt afgesloten, zal Christus komen, en Zijn loon zal met Hem zijn om ieder te vergelden naar zijn werk zal zijn.” The Great Controversy, 485.

The “times of refreshing” are also the “times of the restitution of all things.”

De “tijden van verkwikking” zijn ook de “tijden van de wederoprichting aller dingen.”

> Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; And he shall send Jesus Christ, which before was preached unto you: Whom the heaven must receive until the times of restitution of all things, which God hath spoken by the mouth of all his holy prophets since the world began. Acts 3:19–21.

> Komt dan tot inkeer en bekeert u, opdat uw zonden uitgewist worden, wanneer de tijden der verkwikking zullen komen van het aangezicht des Heeren; en Hij Jezus Christus zal zenden, Die u tevoren verkondigd is; Die de hemel moet ontvangen tot de tijden der wederoprichting aller dingen, waarvan God gesproken heeft door de mond van al Zijn heilige profeten van alle eeuw af. Handelingen 3:19–21.

The “times of refreshing” comes “from the presence of the Lord” that occurs when “Jesus Christ” is sent. When the angel of Revelation ten descended on August 11, 1840, Sister White identified that the angel “was no less a personage than Jesus Christ.” The work Christ began on October 22, 1844 was ushered in by the history of 1840 to 1844; a history which Sister White says was “a glorious manifestation of the power of God,” while aligning that very history with the Pentecostal season in the time of Peter, and then using those two lines of prophetic history to point forward to the descent of the angel of Revelation eighteen who lightens the earth with His glory.

De „tijden van verkwikking” komen „van het aangezicht des Heeren”, die plaatsvinden wanneer „Jezus Christus” wordt gezonden. Toen de engel van Openbaring tien op 11 augustus 1840 nederdaalde, stelde Zuster White vast dat die engel „niemand minder was dan Jezus Christus”. Het werk dat Christus op 22 oktober 1844 begon, werd ingeleid door de geschiedenis van 1840 tot 1844; een geschiedenis waarvan Zuster White zegt dat zij „een heerlijke openbaring van de kracht Gods” was, terwijl zij juist die geschiedenis in verband brengt met het pinksterseizoen in de tijd van Petrus, en vervolgens die twee lijnen van profetische geschiedenis gebruikt om vooruit te wijzen naar de nederdaling van de engel van Openbaring achttien, die de aarde verlicht met Zijn heerlijkheid.

> “The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.

> „De engel die zich verenigt met de verkondiging van de boodschap van de derde engel, moet de gehele aarde verlichten met zijn heerlijkheid. Hier wordt een werk voorzegd van wereldwijde omvang en ongekende kracht. De adventbeweging van 1840–44 was een heerlijke openbaring van de kracht van God; de boodschap van de eerste engel werd gebracht naar elke zendingspost in de wereld, en in sommige landen was er de grootste godsdienstige belangstelling die in enig land sinds de Reformatie van de zestiende eeuw is waargenomen; maar deze zullen worden overtroffen door de machtige beweging onder de laatste waarschuwing van de derde engel.

> “The work will be similar to that of the Day of Pentecost. As the ‘former rain’ was given, in the outpouring of the Holy Spirit at the opening of the gospel, to cause the upspringing of the precious seed, so the ‘latter rain’ will be given at its close for the ripening of the harvest. ‘Then shall we know, if we follow on to know the Lord: His going forth is prepared as the morning; and He shall come unto us as the rain, as the latter and former rain unto the earth.’ Hosea 6:3. ‘Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for He hath given you the former rain moderately, and He will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain.’ Joel 2:23. ‘In the last days, saith God, I will pour out of My Spirit upon all flesh.’ ‘And it shall come to pass, that whosoever shall call on the name of the Lord shall be saved.’ Acts 2:17, 21.

> „Het werk zal gelijk zijn aan dat van de Pinksterdag. Zoals de ‘vroege regen’ werd gegeven in de uitstorting van de Heilige Geest bij de aanvang van het evangelie, om het kostbare zaad te doen ontkiemen, zo zal de ‘late regen’ aan het einde ervan worden gegeven voor de rijping van de oogst. ‘Dan zullen wij kennen, indien wij voortgaan den Heere te kennen: Zijn uitgang is bereid als de dageraad; en Hij zal tot ons komen als een regen, als de late en vroege regen op het land.’ Hosea 6:3. ‘Weest dan blijde, gij kinderen van Sion, en verheugt u in den Heere, uw God; want Hij heeft u gegeven den vroegen regen naar recht, en Hij zal u doen neerdalen den regen, den vroegen regen en den laten regen.’ Joël 2:23. ‘En het zal zijn in de laatste dagen, zegt God, dat Ik zal uitstorten van Mijn Geest op alle vlees.’ ‘En het zal zijn, dat een iegelijk die den Naam des Heeren zal aanroepen, zalig zal worden.’ Handelingen 2:17, 21.”

> “The great work of the gospel is not to close with less manifestation of the power of God than marked its opening. The prophecies which were fulfilled in the outpouring of the former rain at the opening of the gospel are again to be fulfilled in the latter rain at its close. Here are ‘the times of refreshing’ to which the apostle Peter looked forward when he said: ‘Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and He shall send Jesus.’ Acts 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.

> „Het grote werk van het evangelie zal niet worden voltooid met een geringere openbaring van de kracht van God dan die welke het begin ervan kenmerkte. De profetieën die vervuld werden in de uitstorting van de vroege regen bij de aanvang van het evangelie, zullen opnieuw worden vervuld in de late regen bij de afsluiting ervan. Hier zijn ‘de tijden der verkwikking’ waarop de apostel Petrus vooruitzag toen hij zei: ‘Komt dan tot berouw en bekering, opdat uw zonden uitgedelgd worden, wanneer de tijden der verkwikking zullen komen van het aangezicht des Heeren; en Hij Jezus zende.’ Handelingen 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.

The Advent movement of 1840 to 1844 was a glorious manifestation of the power of God that ushered in the opening of the work of Christ in cleansing His sanctuary. That history began when Jesus, represented as the first angel of Revelation fourteen, descended on August 11, 1840 as represented in chapter ten of Revelation. The manifestation of the power of God that then began escalated to the opening of the investigative judgment, and therefore typified a manifestation of the power of God which would escalate to the close of the investigative judgment. The period at the end began at 9/11, when Jesus again descended as the angel of Revelation eighteen when the great buildings of New York were brought down by the touch of God, and the work of the investigative judgment changed from the dead, unto the living. The rains arrive when Jesus is sent.

De adventbeweging van 1840 tot 1844 was een heerlijke openbaring van de kracht van God die de opening inleidde van het werk van Christus in de reiniging van Zijn heiligdom. Die geschiedenis begon toen Jezus, voorgesteld als de eerste engel van Openbaring veertien, op 11 augustus 1840 neerdaalde, zoals voorgesteld in hoofdstuk tien van Openbaring. De openbaring van de kracht van God die toen begon, nam toe tot aan de opening van het onderzoekend oordeel, en was daarom een voorafbeelding van een openbaring van de kracht van God die zou toenemen tot aan de afsluiting van het onderzoekend oordeel. De periode van het einde begon op 11/9, toen Jezus opnieuw neerdaalde als de engel van Openbaring achttien, toen de grote gebouwen van New York door de aanraking van God werden neergehaald, en het werk van het onderzoekend oordeel veranderde van de doden naar de levenden. De regens komen wanneer Jezus wordt gezonden.

Jesus taught that we are to ask in order to receive, and Zechariah says we are to ask for the latter rain, in the time of the latter rain. It is therefore evident you must know that you are in the time of the latter rain, in order to fulfill Zechariah’s direction.

Jezus leerde dat wij moeten bidden om te ontvangen, en Zacharia zegt dat wij om de late regen moeten bidden, ten tijde van de late regen. Het is derhalve duidelijk dat u moet weten dat u zich in de tijd van de late regen bevindt, om aan de aanwijzing van Zacharia te voldoen.

> Ask ye of the Lord rain in the time of the latter rain; so the Lord shall make bright clouds, and give them showers of rain, to every one grass in the field. Zechariah 10:1.

> Bidt van de HEERE om regen ten tijde van de spade regen; dan zal de HEERE bliksemwolken maken en hun regenbuien geven, aan ieder gras op het veld. Zacharia 10:1.

At 9/11 Jesus descended as the angel of Revelation eighteen and the latter rain began to sprinkle, but it only falls on those who meet Zechariah’s command to “ask for the latter rain,” when you have the genuine understanding that “the times of refreshing” and restoration of all things has arrived. The soul must “recognize” that the prophetic period of the latter rain has arrived.

Op 11 september daalde Jezus neer als de engel van Openbaring achttien en begon de late regen te sprenkelen, maar hij valt slechts op hen die voldoen aan Zacharia’s bevel om „te vragen om de late regen”, wanneer u het ware begrip hebt dat „de tijden der verkwikking” en het herstel van alle dingen zijn aangebroken. De ziel moet „erkennen” dat de profetische periode van de late regen is aangebroken.

> “We must not wait for the latter rain. It is coming upon all who will recognize and appropriate the dew and showers of grace that fall upon us. When we gather up the fragments of light, when we appreciate the sure mercies of God, who loves to have us trust Him, then every promise will be fulfilled. [Isaiah 61:11 quoted.] The whole earth is to be filled with the glory of God.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

> „Wij moeten niet wachten op de late regen. Zij komt over allen die de dauw en de regenbuien van genade die op ons neerdalen, zullen herkennen en zich toe-eigenen. Wanneer wij de brokstukken van licht verzamelen, wanneer wij de gewisse weldaden van God waarderen, Die er behagen in schept dat wij op Hem vertrouwen, dan zal iedere belofte worden vervuld. [Jesaja 61:11 geciteerd.] De gehele aarde moet vervuld worden met de heerlijkheid van God.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, deel 7, 984.

At 9/11 the times of refreshing began, and the blotting out of the sins of the living began. That judgment is aligned with the very first tenant of the three-step covenant of Abraham. That first tenant was that when the Lord brought Israel out of Egyptian bondage He would judge both His covenant people, and the nation where they had been living as pilgrims and strangers. The first covenant people typified the last covenant people who are the one hundred and forty-four thousand. Those prophetic people will be judged as the Protestant horn of the earth beast, while the Republican horn of the earth beast is simultaneously judged.

Op 11 september begonnen de tijden van verkwikking, en begon het uitdelgen van de zonden van de levenden. Dat oordeel stemt overeen met juist de eerste bepaling van het drievoudige verbond van Abraham. Die eerste bepaling was dat, wanneer de Heere Israël uit de Egyptische slavernij zou uitleiden, Hij zowel Zijn verbondsvolk als de natie zou oordelen waar zij als bijwoners en vreemdelingen hadden geleefd. Het eerste verbondsvolk was een type van het laatste verbondsvolk, namelijk de honderdvierenveertigduizend. Dat profetische volk zal worden geoordeeld als de protestantse hoorn van het beest uit de aarde, terwijl tegelijkertijd de republikeinse hoorn van het beest uit de aarde wordt geoordeeld.

The judgment of the Republican horn comes at the end of its history, which is the Sunday law. The Sunday law is represented in verse sixteen’s fulfillment of Rome taking control of Judah in 63 BC—on the Day of Atonement according to some historians.

Het oordeel over de Republikeinse hoorn komt aan het einde van haar geschiedenis, namelijk in de zondagwet. De zondagwet wordt voorgesteld in de vervulling van vers zestien, waar Rome in 63 v.Chr. de heerschappij over Juda overnam—volgens sommige historici op de Grote Verzoendag.

Antiochus Magnus, represents the United States in verses ten through fifteen. Ronald Reagan prevailed in the battle of verse ten, that typified verse forty’s collapse of the Soviet Union. Isaiah 8:8 identifies the same battle represented in verses ten and forty of Daniel eleven, and those three parallel verses allow Russia to be identified as the victor in verse eleven’s battle of Raphia.

Antiochus Magnus vertegenwoordigt de Verenigde Staten in de verzen tien tot en met vijftien. Ronald Reagan behaalde de overwinning in de strijd van vers tien, die het ineenstorten van de Sovjet-Unie in vers veertig voorafbeeldde. Jesaja 8:8 duidt dezelfde strijd aan die in de verzen tien en veertig van Daniël elf wordt voorgesteld, en die drie parallelle verzen maken het mogelijk Rusland te identificeren als de overwinnaar in de strijd bij Rafia van vers elf.

The battle of Raphia in verse eleven prefigured the war in Ukraine between the king of the south (Russia) and the papacy’s proxy power (the Ukraine). The war was initiated by the Obama Administration in the time of the first pope from the southern hemisphere, who was also the first pope from the America’s, though it was south America. “South” is a symbol of globalism, spiritualism and communism, and the first southern pope from the America’s aligned with the globalist president Obama, when the war of verse eleven arrived. Reagan as the United States in verse ten entered into a secret alliance with a conservative pope; then the Nazi’s of Ukraine were employed by a globalist president in a period of a globalist pope. The United States under Trump, is now in an open relationship with the first north American, and so-called conservative pope.

De slag bij Raphia in vers elf vormde een voorafschaduwing van de oorlog in Oekraïne tussen de koning van het zuiden (Rusland) en de gevolmachtigde macht van het pausdom (Oekraïne). De oorlog werd geïnitieerd door de regering-Obama in de tijd van de eerste paus uit het zuidelijk halfrond, die tevens de eerste paus uit de Amerika’s was, hoewel het Zuid-Amerika betrof. „Zuiden” is een symbool van globalisme, spiritualisme en communisme, en de eerste zuidelijke paus uit de Amerika’s sloot zich aan bij de globalistische president Obama toen de oorlog van vers elf aanbrak. Reagan trad als de Verenigde Staten in vers tien een geheime alliantie aan met een conservatieve paus; vervolgens werden de nazi’s van Oekraïne ingezet door een globalistische president in een periode van een globalistische paus. De Verenigde Staten staan onder Trump nu in een open verhouding tot de eerste Noord-Amerikaanse en zogenaamd conservatieve paus.

Reagan had a secret alliance with the antichrist of Bible prophecy in the battle of verse ten, and Obama initiated the battle of verse eleven, in a period when the pope was also a globalist, like unto Obama. Trump is now in an open relationship with a parallel pope to Reagan, with the exception that the initial secret alliance, is now an open alliance. The three popes, and the three presidents, align with the three battles of verses ten, eleven and fifteen.

Reagan had een geheime alliantie met de antichrist van de Bijbelse profetie in de strijd van vers tien, en Obama initieerde de strijd van vers elf, in een periode waarin de paus eveneens een globalist was, gelijk aan Obama. Trump staat nu in een openlijke verhouding met een paus die parallel loopt aan die van Reagan, met dien verstande dat de aanvankelijke geheime alliantie nu een openlijke alliantie is. De drie pausen en de drie presidenten stemmen overeen met de drie veldslagen van de verzen tien, elf en vijftien.

> “Marvelous in her shrewdness and cunning is the Roman Church. She can read what is to be. She bides her time, seeing that the Protestant churches are paying her homage in their acceptance of the false sabbath and that they are preparing to enforce it by the very means which she herself employed in bygone days. Those who reject the light of truth will yet seek the aid of this self-styled infallible power to exalt an institution that originated with her. How readily she will come to the help of Protestants in this work it is not difficult to conjecture. Who understands better than the papal leaders how to deal with those who are disobedient to the church?

> „Bewonderenswaardig in haar schranderheid en sluwheid is de Roomse Kerk. Zij kan lezen wat komen gaat. Zij wacht haar tijd af, daar zij ziet dat de protestantse kerken haar hulde brengen door hun aanvaarding van de valse sabbat en dat zij zich gereedmaken die af te dwingen door juist de middelen waardoor zijzelf dit in vervlogen tijden heeft gedaan. Zij die het licht der waarheid verwerpen, zullen nog de hulp inroepen van deze zichzelf onfeilbaar noemende macht om een instelling te verheffen die bij haar haar oorsprong heeft. Hoe bereidwillig zij de protestanten in dit werk te hulp zal komen, laat zich niet moeilijk gissen. Wie begrijpt beter dan de pauselijke leiders hoe men moet omgaan met hen die aan de kerk ongehoorzaam zijn?“

> “The Roman Catholic Church, with all its ramifications throughout the world, forms one vast organization under the control, and designed to serve the interests, of the papal see. Its millions of communicants, in every country on the globe, are instructed to hold themselves as bound in allegiance to the pope. Whatever their nationality or their government, they are to regard the authority of the church as above all other. Though they may take the oath pledging their loyalty to the state, yet back of this lies the vow of obedience to Rome, absolving them from every pledge inimical to her interests.

> „De Rooms-Katholieke Kerk vormt, met al haar vertakkingen over de gehele wereld, één machtige organisatie, onder de heerschappij van en bestemd om de belangen van de pauselijke stoel te dienen. Haar miljoenen leden, in elk land op de aardbol, worden onderwezen zichzelf te beschouwen als gebonden in trouw aan de paus. Wat hun nationaliteit of hun regering ook moge zijn, zij moeten het gezag van de kerk achten als verheven boven alle andere. Hoewel zij de eed mogen afleggen waarbij zij hun trouw aan de staat beloven, ligt daarachter toch de gelofte van gehoorzaamheid aan Rome, die hen ontslaat van iedere verplichting die strijdig is met haar belangen.״

> “History testifies of her artful and persistent efforts to insinuate herself into the affairs of nations; and having gained a foothold, to further her own aims, even at the ruin of princes and people. In the year 1204, Pope Innocent III extracted from Peter II, king of Arragon, the following extraordinary oath: ‘I, Peter, king of Arragonians, profess and promise to be ever faithful and obedient to my lord, Pope Innocent, to his Catholic successors, and the Roman Church, and faithfully to preserve my kingdom in his obedience, defending the Catholic faith, and persecuting heretical pravity.’—John Dowling, The History of Romanism, b. 5, ch. 6, sec. 55. This is in harmony with the claims regarding the power of the Roman pontiff ‘that it is lawful for him to depose emperors’ and ‘that he can absolve subjects from their allegiance to unrighteous rulers.’—Mosheim, b. 3, cent. 11, pt. 2, ch. 2, sec. 9, note 17.

> “De geschiedenis getuigt van haar listige en volhardende pogingen om zich in de aangelegenheden der naties in te dringen; en, zodra zij eenmaal vaste voet had verkregen, haar eigen doeleinden verder na te streven, zelfs ten koste van de ondergang van vorsten en volken. In het jaar 1204 ontlokte paus Innocentius III aan Peter II, koning van Arragon, de volgende buitengewone eed: ‘Ik, Peter, koning der Arragonezen, belijd en beloof mijn heer, paus Innocentius, zijn katholieke opvolgers en de Roomse Kerk, steeds getrouw en gehoorzaam te zijn, en mijn koninkrijk getrouw in zijn gehoorzaamheid te bewaren, het katholieke geloof te verdedigen en ketterse verdorvenheid te vervolgen.’—John Dowling, The History of Romanism, b. 5, hfdst. 6, sec. 55. Dit stemt overeen met de aanspraken betreffende de macht van de Roomse pontifex, ‘dat het hem geoorloofd is keizers af te zetten’ en ‘dat hij onderdanen van hun trouw aan onrechtvaardige heersers kan ontslaan.’—Mosheim, b. 3, eeuw 11, deel 2, hfdst. 2, sec. 9, noot 17.”

> “And let it be remembered, it is the boast of Rome that she never changes. The principles of Gregory VII and Innocent III are still the principles of the Roman Catholic Church. And had she but the power, she would put them in practice with as much vigor now as in past centuries. Protestants little know what they are doing when they propose to accept the aid of Rome in the work of Sunday exaltation. While they are bent upon the accomplishment of their purpose, Rome is aiming to re-establish her power, to recover her lost supremacy. Let the principle once be established in the United States that the church may employ or control the power of the state; that religious observances may be enforced by secular laws; in short, that the authority of church and state is to dominate the conscience, and the triumph of Rome in this country is assured.

> “En laat men bedenken dat het de roem van Rome is dat zij nooit verandert. De beginselen van Gregorius VII en Innocentius III zijn nog steeds de beginselen van de Rooms-Katholieke Kerk. En indien zij slechts de macht had, zou zij die thans met evenveel kracht in praktijk brengen als in de voorbije eeuwen. Protestanten beseffen nauwelijks wat zij doen wanneer zij voorstellen de hulp van Rome te aanvaarden bij het werk van de verheffing van de zondag. Terwijl zij vastbesloten zijn hun doel te verwezenlijken, is Rome erop uit haar macht te herstellen, haar verloren opperheerschappij terug te winnen. Zodra eenmaal in de Verenigde Staten het beginsel is gevestigd dat de kerk de macht van de staat mag aanwenden of beheersen; dat godsdienstige gebruiken door wereldlijke wetten mogen worden afgedwongen; kortom, dat het gezag van kerk en staat het geweten moet overheersen, dan is de triomf van Rome in dit land verzekerd.

> “God’s word has given warning of the impending danger; let this be unheeded, and the Protestant world will learn what the purposes of Rome really are, only when it is too late to escape the snare. She is silently growing into power. Her doctrines are exerting their influence in legislative halls, in the churches, and in the hearts of men. She is piling up her lofty and massive structures in the secret recesses of which her former persecutions will be repeated. Stealthily and unsuspectedly she is strengthening her forces to further her own ends when the time shall come for her to strike. All that she desires is vantage ground, and this is already being given her. We shall soon see and shall feel what the purpose of the Roman element is. Whoever shall believe and obey the word of God will thereby incur reproach and persecution.” The Great Controversy, 580, 581.

> „Gods woord heeft gewaarschuwd voor het dreigende gevaar; laat men daaraan geen gehoor geven, en de protestantse wereld zal pas inzien wat de bedoelingen van Rome werkelijk zijn, wanneer het te laat is om aan de strik te ontkomen. Zij groeit stilzwijgend in macht. Haar leerstellingen oefenen hun invloed uit in wetgevende zalen, in de kerken en in de harten der mensen. Zij stapelt haar verheven en massieve bouwwerken op, in welker verborgen vertrekken haar vroegere vervolgingen zullen worden herhaald. Heimelijk en ongemerkt versterkt zij haar krachten om haar eigen doeleinden te bevorderen, wanneer de tijd zal zijn gekomen om toe te slaan. Het enige wat zij verlangt, is een gunstige uitgangspositie, en die wordt haar reeds gegeven. Wij zullen spoedig zien en voelen wat het doel van het roomse element is. Wie ook maar het woord van God zal geloven en gehoorzamen, zal daardoor smaad en vervolging op zich laden.” The Great Controversy, 580, 581.

In 2016 Trump was elected, then the globalists represented by Biden stole the election of 2020, but that is only recognized by those who have 20/20 vision. In verse thirteen Donald Trump “returns” in 2024, with more power than ever, and begins his preparation for the golden age as well as the battle of Panium in verse fifteen. Then Leo the pope arrived to establish the vision in 2025, the third pope associated with the three battles of verses ten through fifteen, and also with the three presidents of those battles. The first and third popes and presidents are considered conservative, and the middle pope and president were globalists. The first alliance was secret, the last is open, for it is represented in verse fourteen as the symbol that establishes the external vision of the prophecies of the latter days.

In 2016 werd Trump gekozen; vervolgens stalen de globalisten, vertegenwoordigd door Biden, de verkiezing van 2020, maar dat wordt alleen erkend door hen die een 20/20-visie hebben. In vers dertien “keert” Donald Trump in 2024 terug, met meer macht dan ooit, en begint hij zijn voorbereiding op de gouden eeuw evenals op de slag bij Panium in vers vijftien. Vervolgens verscheen Leo de paus om het visioen in 2025 te bevestigen, de derde paus die verbonden is met de drie veldslagen van de verzen tien tot en met vijftien, en eveneens met de drie presidenten van die veldslagen. De eerste en derde paus en president worden als conservatief beschouwd, en de middelste paus en president waren globalisten. De eerste alliantie was geheim, de laatste is openlijk, want zij wordt in vers veertien voorgesteld als het symbool dat het uiterlijke visioen van de profetieën van de laatste dagen bevestigt.

On December 31, 2023 the work of the first angel, as typified by the work of the first decree began laying the foundation. The foundational test was over whether William Miller was correct or incorrect in his identification that it was Rome that establishes the vision in verse fourteen. Miller’s identification of Rome as the symbol that established the prophetic vision of the latter days is in some aspects the most significant of all of Miller’s foundational truths. How Miller arrived at certain understandings can only be derived from applying sanctified logic to his time and circumstances, but with some of his prophetic discoveries there is very specific testimony as to why he came to his understandings. The most fundamental of his understandings was his identification that it is Rome that establishes the vision.

Op 31 december 2023 begon het werk van de eerste engel, zoals getypeerd door het werk van het eerste decreet, het fundament te leggen. De fundamentele beproeving betrof de vraag of William Miller juist of onjuist was in zijn identificatie dat het Rome was dat het gezicht in vers veertien vaststelt. Millers identificatie van Rome als het symbool dat het profetische gezicht van de laatste dagen vaststelde, is in bepaalde opzichten de meest betekenisvolle van al Millers fundamentele waarheden. Hoe Miller tot bepaalde inzichten kwam, kan slechts worden afgeleid door geheiligde logica toe te passen op zijn tijd en omstandigheden, maar bij sommige van zijn profetische ontdekkingen bestaat er zeer specifieke getuigenis waarom hij tot zijn inzichten kwam. Het meest fundamentele van zijn inzichten was zijn identificatie dat het Rome is dat het gezicht vaststelt.

Miller directly testifies how he searched to understand what it was that was “taken away” in the book of Daniel. He not only identifies where he found his answer, but he speaks of his excitement when he discovered the jewel, he had been searching for. Apollos Hale records a commentary upon Miller’s own writings, and in the following passage Hale is identifying how Miller became a student of prophecy. Miller, as the messenger of the light which was unsealed in 1798, is a sacred example of those who Daniel called the “wise” who “understand” when the book is “unsealed.” Miller’s testimony of how he was led into studying the Bible is a purposeful example by the One who controls all things. Pay attention to Miller’s development, for he is the example of the wise who understand the increase of knowledge, even if they, as Miller, come out from the darkness of error.

Miller getuigt rechtstreeks hoe hij zocht te begrijpen wat het was dat in het boek Daniël „weggenomen” was. Hij geeft niet alleen aan waar hij zijn antwoord vond, maar hij spreekt ook van zijn opwinding toen hij de schat ontdekte waarnaar hij had gezocht. Apollos Hale geeft een toelichting op Millers eigen geschriften, en in het volgende gedeelte laat Hale zien hoe Miller een leerling der profetie werd. Miller, als de boodschapper van het licht dat in 1798 werd ontzegeld, is een heilig voorbeeld van hen die Daniël de „wijzen” noemde, die „verstaan” wanneer het boek „ontzegeld” wordt. Millers getuigenis van hoe hij ertoe werd geleid de Bijbel te bestuderen, is een doelbewust voorbeeld van Hem die alle dingen bestuurt. Let op Millers ontwikkeling, want hij is het voorbeeld van de wijzen die de toename van kennis verstaan, zelfs wanneer zij, zoals Miller, uit de duisternis der dwaling tevoorschijn komen.

> “‘In the month of May, 1816, I was brought under conviction, and O, what horror filled my soul! I forgot to eat. The heavens appeared like brass, and the earth like iron. Thus I continued till October, when God opened my eyes; and O, my soul, what a Saviour I discovered Jesus to be! My sins fell like a burden from my soul: and then how plain the Bible seemed to me! It all spoke of Jesus; he was in every page and every line. O, that was a happy day! I wanted to go right home to heaven; Jesus was all to me, and I thought I could make everybody else see him as I saw him, but I was mistaken.

> ‘In de maand mei 1816 werd ik tot overtuiging van zonde gebracht, en o, welke verschrikking vervulde mijn ziel! Ik vergat te eten. De hemelen schenen als koper, en de aarde als ijzer. Zo ging het voort tot oktober, toen God mijn ogen opende; en o, mijn ziel, wat een Zaligmaker ontdekte ik Jezus te zijn! Mijn zonden vielen als een last van mijn ziel: en toen, hoe duidelijk scheen de Bijbel mij! Alles sprak van Jezus; Hij was op iedere bladzijde en in iedere regel. O, dat was een gelukkige dag! Ik verlangde rechtstreeks naar huis te gaan, naar de hemel; Jezus was mij alles, en ik dacht dat ik ieder ander Hem kon doen zien zoals ik Hem zag, maar ik vergiste mij.

> “‘During, the twelve years I was a deist, I read all histories I could find; but now I loved the Bible. It taught of Jesus! But still there was a good deal of the Bible that was dark to me. In 1818 or 19, while conversing with a friend! To whom I made a visit, and who had known and heard me talk while I was a deist, he inquired, in rather a significant manner, “What do you think of this text, and that?” referring to the old texts I objected to while a deist. I understood what he was about, and replied—If you will give me time, I will tell you what they mean. “How long time do you want?” I don’t know, but I will tell you, I replied, for I could not believe that God had given a revelation that could not be understood. I then resolved to study my Bible, believing I could find out what the Holy Spirit meant. But as soon as I had formed this resolution the thought came to me—“Suppose you find a passage that you cannot understand, what will you do?”

> “‘Gedurende de twaalf jaren waarin ik een deïst was, las ik alle geschiedenissen die ik kon vinden; maar nu had ik de Bijbel lief. Hij leerde over Jezus! Toch was er nog een aanzienlijk deel van de Bijbel dat voor mij duister was. In 1818 of 1819, terwijl ik in gesprek was met een vriend bij wie ik op bezoek was en die mij gekend en mij had horen spreken toen ik een deïst was, vroeg hij mij op tamelijk veelbetekenende wijze: “Wat denkt u van deze tekst, en van die?” waarbij hij verwees naar de oude teksten waartegen ik als deïst bezwaar had gemaakt. Ik begreep wat hij bedoelde en antwoordde: Als u mij tijd wilt geven, zal ik u zeggen wat zij betekenen. “Hoeveel tijd wilt u hebben?” Ik weet het niet, maar ik zal het u zeggen, antwoordde ik, want ik kon niet geloven dat God een openbaring gegeven had die niet begrepen kon worden. Toen nam ik mij voor mijn Bijbel te bestuderen, in de overtuiging dat ik kon ontdekken wat de Heilige Geest bedoelde. Maar zodra ik dit voornemen had gevormd, kwam de gedachte bij mij op: “Stel dat u een passage vindt die u niet kunt begrijpen, wat zult u dan doen?”’”

> “This mode of studying the Bible then came to my mind:—I will take the words of such passages, and trace them through the Bible, and find out their meaning in this way. I had Cruden’s Concordance, [purchased in 1798] which I think is the best in the world; so I took that and my Bible, and set down to my desk, and read nothing else, except the newspapers a little, for I was determined to know what my Bible meant. I began at Genesis, and read on slowly; and when I came to a text that I could not understand, I searched through the Bible to find out what it meant. After I had gone through the Bible in this way, O, how bright and glorious the truth appeared! I found what I have been preaching to you. I was satisfied that the seven times terminated in 1843. Then I came to the 2300 days; they brought me to the same conclusion; but I had no thought of finding out when the Saviour was coming, and I could not believe it; but the light struck me so forcibly I did not know what to do. Now, I thought, I must put on spurs and breeching; I will not go faster than the Bible, and I will not fall behind it. Whatever the Bible teaches, I will hold on to it. But still there were some texts that I could nor understand.”

> “Toen kwam deze wijze van Bijbelstudie in mijn gedachten op:—Ik zal de woorden van zulke Schriftgedeelten nemen, en ze door de Bijbel heen nagaan, en op die manier hun betekenis achterhalen. Ik had Crudens Concordantie, [aangeschaft in 1798] die, naar ik meen, de beste ter wereld is; dus nam ik die en mijn Bijbel, en zette mij aan mijn schrijftafel, en las niets anders, behalve een weinig in de kranten, want ik was vastbesloten te weten wat mijn Bijbel betekende. Ik begon bij Genesis, en las langzaam verder; en wanneer ik bij een tekst kwam die ik niet kon begrijpen, doorzocht ik de Bijbel om te ontdekken wat die betekende. Nadat ik op deze wijze door de Bijbel was heengegaan, o, hoe helder en heerlijk verscheen de waarheid! Ik vond hetgeen ik u heb gepredikt. Ik was ervan overtuigd dat de zeven tijden in 1843 eindigden. Toen kwam ik bij de 2300 dagen; die brachten mij tot dezelfde conclusie; maar ik had er in het geheel niet aan gedacht uit te vinden wanneer de Heiland zou komen, en ik kon het niet geloven; maar het licht trof mij zo krachtig dat ik niet wist wat ik doen moest. Nu, dacht ik, ik moet spooren en teugel aanleggen; ik zal niet sneller gaan dan de Bijbel, en ik zal ook niet achterblijven bij haar. Wat de Bijbel ook leert, daaraan zal ik vasthouden. Maar toch waren er nog enige teksten die ik niet kon begrijpen.”

> “So much for his general mode of studying the Bible. On another occasion he stated his mode of settling the meaning of the text before us—the meaning of ‘the daily.’ ‘I read on,’ said he, ‘And could find no other case in which it was found, but in Daniel. I then took those words which stood in connection with it, “take away.” “He shall take away the daily,” “from the time the daily shall be taken away,” etc. I read on, and thought I should find no light on the text; finally I came to 2 Thessalonians 2:7, 8. ‘For the mystery of iniquity doth already work, only he who now letteth, will let, until he be taken out of the way, and then shall that wicked be revealed,’ etc. And when I had come to that text, O, how clear and glorious the truth appeared! There it is! that is “the daily!” Well, now, what does Paul mean by “he who now letteth,” or hindereth? By “the man of sin,” and “the wicked,” Popery is meant. Well, what is it which hinders Popery from being revealed? Why, it is Paganism; well, then, “the daily” must mean Paganism.’” Apollos Hale, The Second Advent Manual, 66.

> „Zoveel dan over zijn algemene wijze van Bijbelstudie. Bij een andere gelegenheid zette hij zijn wijze uiteen om de betekenis vast te stellen van de tekst die ons hier voorligt — de betekenis van ‘het gedurige’. ‘Ik las verder,’ zei hij, ‘en kon geen ander geval vinden waarin het voorkwam dan in Daniël. Vervolgens nam ik die woorden die daarmee in verband stonden: “wegnemen”. “Hij zal het gedurige wegnemen”, “van de tijd af dat het gedurige zal zijn weggenomen”, enz. Ik las verder en dacht dat ik geen licht over de tekst zou vinden; eindelijk kwam ik bij 2 Thessalonicenzen 2:7, 8. “Want de verborgenheid der ongerechtigheid werkt reeds; alleen hij die haar nu weerhoudt, zal haar weerhouden, totdat hij uit de weg is weggenomen; en dan zal de wetteloze geopenbaard worden”, enz. En toen ik bij die tekst gekomen was, o, hoe helder en heerlijk verscheen de waarheid! Daar is het! dat is “het gedurige!” Welnu, wat bedoelt Paulus met “hij die nu weerhoudt”, of verhindert? Met “de mens der zonde” en “de wetteloze” wordt het pausdom bedoeld. Welnu, wat is het dat verhindert dat het pausdom geopenbaard wordt? Wel, dat is het heidendom; welnu, dan moet “het gedurige” het heidendom betekenen.’” Apollos Hale, The Second Advent Manual, 66.

The Providential guidance of Miller’s study by both human and Divine is in the record. His old friend pushed him, and the thoughts which came to him were the voice of the angel Gabriel, who Sister White identifies “line upon line” as the angel who repeatedly visited Miller. He identifies the seven times as his first discovery and then identifies the 2,300 as the second witness to the seven times, for they both ended in 1843, (he initially believed). Those two prophecies are his alpha and omega discoveries, and within the prophetic relationship to Miller they identify the mistake that would be corrected by Samuel Snow with the message of the Midnight Cry that initiated the “seventh-month movement.” The movement of the Midnight Cry was the “seventh-month movement” when it left the Exeter camp meeting, for it was identifying the coming of the Lord on the tenth day of the seventh month, which in 1844 fell on October 22.

De voorzienige leiding van Millers studie, zowel door menselijke als door goddelijke invloed, ligt in het verslag vast. Zijn oude vriend spoorde hem aan, en de gedachten die tot hem kwamen, waren de stem van de engel Gabriël, die Zuster White „regel op regel” aanduidt als de engel die Miller herhaaldelijk bezocht. Hij duidt de zeven tijden aan als zijn eerste ontdekking en vervolgens de 2.300 als de tweede getuige van de zeven tijden, want beide eindigden in 1843 (zoals hij aanvankelijk geloofde). Die twee profetieën vormen zijn alfa- en omega-ontdekkingen, en binnen de profetische verhouding tot Miller duiden zij op de vergissing die door Samuel Snow zou worden gecorrigeerd met de boodschap van de Middernachtsroep, die de „zevende-maandsbeweging” inleidde. De beweging van de Middernachtsroep was de „zevende-maandsbeweging” toen zij het kampbijeenkomst te Exeter verliet, want zij wees op de komst van de Heere op de tiende dag van de zevende maand, die in 1844 op 22 oktober viel.

The mistake that produces the empowerment of the second angel is represented by Miller’s initial understanding that the seven times and the 2,300 years concluded together in 1843. In the passage the next doctrine that is discussed is how Miller came to identify Rome as the symbol that establishes the vision. The Adventist history teachers identify that all of William Miller’s prophetic understandings were based upon his identifying two desolating powers. He understood those two desolating powers to be pagan and papal Rome, and he saw those two powers in 2 Thessalonians when he came to understand that the “daily” in the book of Daniel is pagan Rome. Every prophetic model set forth by Miller, who Sister White informs us was repeatedly visited by angels, was based upon his understanding that Rome establishes the vision. Every one!

De vergissing die de bekrachtiging van de tweede engel voortbrengt, wordt weergegeven door Millers aanvankelijke inzicht dat de zeven tijden en de 2.300 jaren beide in 1843 eindigden. In de passage is de volgende leerstelling die wordt besproken, hoe Miller ertoe kwam Rome te identificeren als het symbool dat het gezicht vaststelt. De leraren van de adventistische geschiedenis wijzen erop dat al William Millers profetische inzichten gebaseerd waren op zijn identificatie van twee verwoestende machten. Hij begreep die twee verwoestende machten als het heidense en het pauselijke Rome, en hij zag die twee machten in 2 Thessalonicenzen toen hij tot het inzicht kwam dat het „dagelijks” in het boek Daniël het heidense Rome is. Elk profetisch model dat door Miller werd uiteengezet—van wie Zuster White ons meedeelt dat hij herhaaldelijk door engelen werd bezocht—was gebaseerd op zijn inzicht dat Rome het gezicht vaststelt. Elk ervan!

From December 31, 2023 the Lion of the tribe of Judah has been unsealing the Revelation of Jesus Christ. From that point the foundational test had begun, and it reached its conclusion when the first pope from the United States began his reign on May 8, 2025. At that point, the temple test began.

Sinds 31 december 2023 heeft de Leeuw uit de stam van Juda de Openbaring van Jezus Christus ontzegeld. Vanaf dat moment was de fundamentele beproeving begonnen, en zij bereikte haar voltooiing toen de eerste paus uit de Verenigde Staten op 8 mei 2025 zijn regering aanving. Op dat moment begon de tempelbeproeving.

We will continue these things in the next article and employ the “250” years as a witness to uphold our identification that the foundational test ended with the current pope.

Wij zullen deze zaken in het volgende artikel voortzetten en de „250” jaren als een getuige aanwenden ter ondersteuning van onze identificatie dat de fundamentele beproeving met de huidige paus eindigde.

Back to Articles