Article

# The Book of Daniel - Number Nineteen

Het Boek Daniël - Nummer negentien

The Prophetic Significance of the Word ‘Hour’ in the Book of Daniel

De profetische betekenis van het woord ‘uur’ in het boek Daniël

Author

Jeff Pippenger

Published

December 14, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The word “hour” that is only found in the Old Testament in the book of Daniel, is always associated with some type of judgment. In chapter three it represents the Sunday law, with the emphasis upon the ensign represented by Shadrach, Meshach and Abednego.

Het woord „uur”, dat in het Oude Testament uitsluitend in het boek Daniël voorkomt, wordt steeds in verband gebracht met een of andere vorm van oordeel. In hoofdstuk drie stelt het de zondagswet voor, met de nadruk op het vaandel dat door Sadrach, Mesach en Abednego wordt vertegenwoordigd.

In chapter four it represents the arrival of the warning of the first angel’s message in 1798. When used the second time in chapter four, it represented the opening of the investigative judgment on October 22, 1844. In chapter four, the two usages of the word “hour” represent the history of the first and second angels’ messages from 1798 until 1844. That history is the history of the seven thunders of Revelation ten. The seven thunders are represented by the two times the word “hour” is employed in chapter four, and therefore also represents the history of the third angel from 1989, until the soon-coming Sunday law.

In hoofdstuk vier vertegenwoordigt het de komst van de waarschuwing van de boodschap van de eerste engel in 1798. Wanneer het de tweede keer in hoofdstuk vier wordt gebruikt, vertegenwoordigde het de opening van het onderzoekend oordeel op 22 oktober 1844. In hoofdstuk vier vertegenwoordigen de twee toepassingen van het woord „uur” de geschiedenis van de boodschappen van de eerste en de tweede engel van 1798 tot 1844. Die geschiedenis is de geschiedenis van de zeven donderslagen van Openbaring tien. De zeven donderslagen worden weergegeven door de twee keren dat het woord „uur” in hoofdstuk vier wordt gebruikt, en vertegenwoordigen daarom ook de geschiedenis van de derde engel vanaf 1989 tot aan de spoedig komende zondagwet.

In chapter five, the word “hour” also represents the Sunday law, but the emphasis there is upon the end of the sixth kingdom of Bible prophecy, the United States, as typified by the end of the first kingdom of Bible prophecy, Babylon. In chapter three, the emphasis was upon the ensign in the furnace, but in chapter five the emphasis is on the fate of Belshazzar and his particular judgment, although Daniel does ultimately arrive into the story typifying the ensign.

In hoofdstuk vijf vertegenwoordigt het woord „uur” eveneens de zondagwet, maar daar ligt de nadruk op het einde van het zesde koninkrijk van de Bijbelse profetie, de Verenigde Staten, zoals getypeerd door het einde van het eerste koninkrijk van de Bijbelse profetie, Babylon. In hoofdstuk drie lag de nadruk op de banier in de vurige oven, maar in hoofdstuk vijf ligt de nadruk op het lot van Belsazar en zijn bijzondere oordeel, hoewel Daniël uiteindelijk wel in het verhaal verschijnt als een voorafbeelding van de banier.

At the Sunday law, the “hour” of Nebuchadnezzar’s dedication and the death of Belshazzar are represented. The “hour” represented as the opening of the judgment in chapter four identifies the opening of the investigative judgment on October 22, 1844, and it also identifies the opening of the executive judgment at the Sunday law. Whether the opening of the books of judgment in the heavenly sanctuary on October 22, 1844, or the beginning of the judgment of God brought upon those who have rejected salvation, at the beginning of the executive judgment at the Sunday law the warning for either approaching judgment is represented in Daniel chapter four by the first use of the word “hour,” and the actual beginning of either of the two types of judgment is represented by the second time the word “hour” is used in chapter four.

Bij de zondagswet worden het „uur” van Nebukadnezars inwijding en de dood van Belsazar voorgesteld. Het „uur” dat in hoofdstuk vier wordt voorgesteld als de opening van het oordeel, duidt op de aanvang van het onderzoekend oordeel op 22 oktober 1844, en het duidt tevens op de aanvang van het uitvoerend oordeel bij de zondagswet. Hetzij de opening van de boeken van het oordeel in het hemelse heiligdom op 22 oktober 1844, hetzij het begin van het oordeel van God dat gebracht wordt over hen die de verlossing hebben verworpen: aan het begin van het uitvoerend oordeel bij de zondagswet wordt de waarschuwing voor elk van beide naderende oordelen in Daniël hoofdstuk vier voorgesteld door het eerste gebruik van het woord „uur”, en het werkelijke begin van elk van beide typen oordeel wordt voorgesteld door de tweede keer dat het woord „uur” in hoofdstuk vier wordt gebruikt.

The grammatical term for the word “hour” as it is employed by Daniel is that it is a “polysemy”. A polysemy is a word that has various definitions that can all be grouped together under the same heading. The five times Daniel uses the word “hour,” all refer to judgment, but they each address different aspects of either God’s retributive judgment, which is called His executive judgment, or God’s investigative judgment where He is determining who will or will not be saved. Whether it is the investigative judgment that began on October 22, 1844, or the executive judgment that begins at the soon-coming Sunday law, both judgments are progressive in nature. God’s retributive, or executive judgment begins at the Sunday law and progressively escalates, ultimately reaching the close of human probation and the seven last plagues.

De grammaticale term voor het woord „uur” zoals Daniël het gebruikt, is dat het een „polysemie” is. Een polysemie is een woord dat verschillende definities heeft die alle onder dezelfde noemer kunnen worden samengebracht. De vijf keer dat Daniël het woord „uur” gebruikt, verwijzen alle naar oordeel, maar elk daarvan behandelt verschillende aspecten van óf Gods vergeldend oordeel, dat Zijn uitvoerend oordeel wordt genoemd, óf Gods onderzoekend oordeel, waarin Hij bepaalt wie wel of niet gered zal worden. Of het nu gaat om het onderzoekend oordeel dat op 22 oktober 1844 begon, of om het uitvoerend oordeel dat begint bij de spoedig komende zondagswet, beide oordelen zijn progressief van aard. Gods vergeldend, of uitvoerend, oordeel begint bij de zondagswet en neemt geleidelijk in hevigheid toe, totdat het uiteindelijk uitmondt in het einde van de genadetijd voor de mensheid en de zeven laatste plagen.

Daniel chapter five uses the word “hour,” to illustrate God’s executive judgment as represented by the death of Belshazzar, and the end of the nation he ruled.

Daniël hoofdstuk vijf gebruikt het woord „uur” om Gods uitvoerend oordeel te illustreren, zoals weergegeven door de dood van Belsazar en het einde van de natie waarover hij regeerde.

> In the same hour came forth fingers of a man’s hand, and wrote over against the candlestick upon the plaster of the wall of the king’s palace: and the king saw the part of the hand that wrote. Daniel 5:5.

> Op hetzelfde uur kwamen de vingers van een mensenhand tevoorschijn en schreven tegenover de kandelaar op de gepleisterde wand van het paleis van de koning; en de koning zag het gedeelte van de hand dat schreef. Daniël 5:5.

The executive judgment begins at the Sunday law, which is also represented by Nebuchadnezzar’s dedication of the golden image, but that “hour” is more about the deliverance of God’s people in the crisis that is brought about at the Sunday law. The executive judgment of the whore of Tyre, and also of the United States begins at the Sunday law, which is the “hour” that is a symbol of judgment in the book of Daniel.

Het uitvoerende oordeel begint bij de zondagswet, die ook wordt voorgesteld door Nebukadnezars inwijding van het gouden beeld, maar dat „uur” heeft meer betrekking op de verlossing van Gods volk in de crisis die door de zondagswet wordt teweeggebracht. Het uitvoerende oordeel over de hoer van Tyrus, en ook over de Verenigde Staten, begint bij de zondagswet, die het „uur” is dat in het boek Daniël een symbool van oordeel vormt.

> And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double. How much she hath glorified herself, and lived deliciously, so much torment and sorrow give her: for she saith in her heart, I sit a queen, and am no widow, and shall see no sorrow. Therefore shall her plagues come in one day, death, and mourning, and famine; and she shall be utterly burned with fire: for strong is the Lord God who judgeth her. And the kings of the earth, who have committed fornication and lived deliciously with her, shall bewail her, and lament for her, when they shall see the smoke of her burning, Standing afar off for the fear of her torment, saying, Alas, alas that great city Babylon, that mighty city! for in one hour is thy judgment come. Revelation 18:4–10.

> En ik hoorde een andere stem uit de hemel zeggen: Gaat uit van haar, Mijn volk, opdat gij geen deel hebt aan haar zonden en opdat gij niet ontvangt van haar plagen. Want haar zonden zijn opgestapeld tot aan de hemel, en God heeft haar ongerechtigheden in gedachtenis gebracht. Vergeld haar gelijk ook zij ulieden vergolden heeft, en verdubbelt haar dubbel naar haar werken; schenkt haar dubbel in de beker die zij gevuld heeft. Naarmate zij zichzelf verheerlijkt heeft en weelderig geleefd heeft, geeft haar zoveel pijniging en rouw; want zij zegt in haar hart: Ik zit als een koningin en ben geen weduwe en zal geenszins rouw zien. Daarom zullen haar plagen op één dag komen: dood en rouw en hongersnood; en zij zal met vuur volkomen verbrand worden; want sterk is de Heere God, Die haar oordeelt. En de koningen der aarde, die met haar gehoereerd en weelderig geleefd hebben, zullen haar bewenen en over haar weeklagen, wanneer zij de rook van haar verbranding zullen zien, van verre staande uit vrees voor haar pijniging, en zeggende: Wee, wee, de grote stad Babylon, die sterke stad! want in één uur is uw oordeel gekomen. Openbaring 18:4–10.

The Sunday law in the United States, which is the beginning of the executive judgment, which is also progressive, begins in the “hour” that God’s children who are still in Babylon are called out by the ensign. It is the “hour” that the judgment comes upon “that Great city, Babylon”. Her judgment, represented by the word “hour,” covers the period when God’s other flock are called out of Babylon.

De zondagswet in de Verenigde Staten, die het begin is van het uitvoerend oordeel, dat eveneens voortschrijdend is, vangt aan in het „uur” waarin Gods kinderen, die nog in Babylon zijn, door de banier worden uit geroepen. Het is het „uur” waarin het oordeel komt over „die grote stad, Babylon”. Haar oordeel, voorgesteld door het woord „uur”, omvat de periode waarin Gods andere kudde uit Babylon wordt geroepen.

> And in that day there shall be a root of Jesse, which shall stand for an ensign of the people; to it shall the Gentiles seek: and his rest shall be glorious. And it shall come to pass in that day, that the Lord shall set his hand again the second time to recover the remnant of his people, which shall be left, from Assyria, and from Egypt, and from Pathros, and from Cush, and from Elam, and from Shinar, and from Hamath, and from the islands of the sea. And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. Isaiah 11:10–12.

> En te dien dage zal er een wortel van Isaï zijn, die staan zal tot een banier der volken; naar Hem zullen de heidenen vragen; en Zijn rust zal heerlijk zijn. En het zal geschieden te dien dage, dat de Heere ten tweeden male Zijn hand weder aanleggen zal om het overblijfsel van Zijn volk, dat overgebleven zal zijn, los te kopen uit Assyrië, en uit Egypte, en uit Pathros, en uit Cusj, en uit Elam, en uit Sinear, en uit Hamath, en van de eilanden der zee. En Hij zal een banier oprichten voor de volken, en de verdrevenen van Israël verzamelen, en de verstrooiden van Juda bijeenbrengen van de vier einden der aarde. Jesaja 11:10–12.

The Lord called people out of Babylon in the movement of the first angel in 1844, and the second angel of that history is to be repeated in the last days, when “the Lord shall set his hand again the second time to recover the remnant of his people.” The remnant of the people He is “again” calling out, is not the ensign, for the ensign are the “root of Jesse,” which stand up as the “ensign” whom the “Gentiles seek”. For a second time, God will call the nations out of Babylon.

De Heere riep in 1844 in de beweging van de eerste engel mensen uit Babylon, en de tweede engel van die geschiedenis moet in de laatste dagen worden herhaald, wanneer „de Heere ten tweeden male wederom Zijn hand zal aanleggen om het overblijfsel van Zijn volk te verwerven”. Het overblijfsel van het volk dat Hij „wederom” uitroept, is niet het banier, want het banier is de „wortel van Isaï”, die opstaat als het „banier” tot wie de „heidenen zullen vragen”. Voor de tweede maal zal God de volken uit Babylon uitroepen.

He will do so by first assembling “the outcasts of Israel,” who are “the dispersed of Judah,” and who come “from the four corners of the earth,” when they are gathered together at the end of three and a half days of laying dead in the street of Revelation chapter eleven, that runs through Ezekiel’s valley of dead and dry bones.

Hij zal dit doen door eerst “de verdrevenen van Israël” bijeen te brengen, die “de verstrooiden van Juda” zijn en die komen “van de vier hoeken der aarde”, wanneer zij aan het einde van drieënhalve dag, waarin zij dood op de straat hebben gelegen uit Openbaring hoofdstuk elf, die door Ezechiëls dal van dode en dorre beenderen loopt, bijeenvergaderd worden.

The “hour” when the executive judgment begins for “Babylon” that “mighty city,” is the same “hour” of the “great earthquake” of Revelation eleven. God’s executive judgment begins at that “hour,” for in Revelation chapter eleven, there are seven thousand that are slain in the “hour” of the earthquake. Those seven thousand were represented by the “most mighty men” of Nebuchadnezzar, who died throwing Shadrach, Meshach and Abednego into the furnace that had been heated “seven times” above normal. In the French Revolution the “seven thousand” represented the royalty of France, or its mighty men. Not only was Belshazzar slain in chapter five, but his army was destroyed. The “hour” of the Sunday law begins the persecution represented by God’s people being thrown into the furnace, but it also marks the beginning of God’s executive judgment upon the great city Babylon.

Het „uur” waarin het uitvoerende oordeel begint voor „Babylon”, die „machtige stad”, is hetzelfde „uur” van de „grote aardbeving” van Openbaring elf. Gods uitvoerende oordeel begint in dat „uur”, want in Openbaring, hoofdstuk elf, worden er in het „uur” van de aardbeving zeven duizend gedood. Die zeven duizend werden uitgebeeld door de „allersterkste mannen” van Nebukadnezar, die omkwamen toen zij Sadrach, Mesach en Abednego in de oven wierpen, die „zevenmaal” heter dan gewoonlijk was gestookt. In de Franse Revolutie vertegenwoordigden de „zeven duizend” het koningshuis van Frankrijk, of zijn machtige mannen. Niet alleen werd Belsazar in hoofdstuk vijf gedood, maar ook zijn leger werd vernietigd. Het „uur” van de zondagswet begint met de vervolging die wordt voorgesteld door Gods volk dat in de oven wordt geworpen, maar het markeert ook het begin van Gods uitvoerende oordeel over de grote stad Babylon.

It is also the “hour” of the great earthquake in Revelation chapter eleven’s great earthquake, when the formerly dead bones that were slain in the street by the beast from the bottomless pit are lifted up into heaven as an ensign. There it is also the same “hour” that the third Woe, which is also the seventh trumpet is sounded. The seventh trumpet is the third Woe, and the purpose of that final Woe trumpet is not only to bring judgment upon those that enforce Sunday worship, but also to anger the nations. The third Woe, the seventh trumpet, and the angering of the nations, are all symbols that address the prophetic role of Islam, and they are all placed in the “hour” of the great earthquake.

Het is ook het „uur” van de grote aardbeving in de grote aardbeving van Openbaring hoofdstuk elf, wanneer de voorheen dode beenderen, die door het beest uit de bodemloze put op de straat waren gedood, als een banier naar de hemel worden opgeheven. Daar is het ook hetzelfde „uur” waarin de derde Wee, die ook de zevende bazuin is, wordt geblazen. De zevende bazuin is de derde Wee, en het doel van die laatste Wee-bazuin is niet alleen om oordeel te brengen over hen die de zondagse eredienst afdwingen, maar ook om de volken toornig te maken. De derde Wee, de zevende bazuin en het toornig maken van de volken zijn alle symbolen die betrekking hebben op de profetische rol van de islam, en zij zijn alle geplaatst in het „uur” van de grote aardbeving.

> And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. The second woe is past; and, behold, the third woe cometh quickly. And the seventh angel sounded; and there were great voices in heaven, saying, The kingdoms of this world are become the kingdoms of our Lord, and of his Christ; and he shall reign for ever and ever. And the four and twenty elders, which sat before God on their seats, fell upon their faces, and worshipped God, Saying, We give thee thanks, O Lord God Almighty, which art, and wast, and art to come; because thou hast taken to thee thy great power, and hast reigned. And the nations were angry, and thy wrath is come, and the time of the dead, that they should be judged, and that thou shouldest give reward unto thy servants the prophets, and to the saints, and them that fear thy name, small and great; and shouldest destroy them which destroy the earth. Revelation 11:12–18.

> En zij hoorden een luide stem uit de hemel, die tot hen zei: Kom hierheen omhoog. En zij voeren op naar de hemel in een wolk; en hun vijanden aanschouwden hen. En op datzelfde uur geschiedde er een grote aardbeving, en het tiende deel van de stad viel, en in de aardbeving werden zevenduizend mensen gedood; en de overigen werden zeer bevreesd en gaven heerlijkheid aan de God des hemels. Het tweede wee is voorbij; en zie, het derde wee komt spoedig. En de zevende engel bazuinde; en er klonken luide stemmen in de hemel, die zeiden: De koninkrijken van deze wereld zijn geworden tot de koninkrijken van onze Heere en van zijn Christus; en Hij zal regeren in alle eeuwigheid. En de vierentwintig ouderlingen, die vóór God op hun tronen zaten, wierpen zich met hun aangezichten ter aarde en aanbaden God, zeggende: Wij danken U, Heere God, Almachtige, Die is, en Die was, en Die komen zal; omdat Gij Uw grote macht tot U hebt genomen en het koningschap hebt aanvaard. En de volken waren toornig geworden, en Uw toorn is gekomen, en de tijd van de doden, opdat zij geoordeeld zouden worden, en opdat Gij loon zoudt geven aan Uw dienstknechten, de profeten, en aan de heiligen, en aan hen die Uw naam vrezen, kleinen en groten; en opdat Gij hen zoudt verderven die de aarde verderven. Openbaring 11:12–18.

Ezekiel’s dead bones ascend “up to heaven in a cloud; and their enemies” behold “them” in the “hour” when Nebuchadnezzar’s music begins to play, and the whore of Tyre begins to sing, and apostate Israel begins to dance. Apostate Israel is representing the false prophet, king Nebuchadnezzar is the dragon and the whore of Tyre is the beast. The dance is illustrated by the prophets of Baal and the prophets of the grove in the story of Elijah. It was also illustrated by the dance of Salome, the daughter of Herodias. Baal is the false male deity and Ashtaroth is the prophets of the grove which is a female deity. Together they represent the combination of church (the woman) and state (the man). Together they represent the false prophet of the United States. Salome identifies that the false prophet is the daughter of Rome, whose image is the combination of church and state in the United States.

Ezechiëls dode beenderen stijgen „op ten hemel in een wolk; en hun vijanden” aanschouwen „hen” in het „uur” waarin de muziek van Nebukadnezar begint te spelen, en de hoer van Tyrus begint te zingen, en het afvallige Israël begint te dansen. Het afvallige Israël vertegenwoordigt de valse profeet, koning Nebukadnezar is de draak en de hoer van Tyrus is het beest. De dans wordt uitgebeeld door de profeten van Baäl en de profeten van het bos in het verhaal van Elia. Zij werd ook uitgebeeld door de dans van Salome, de dochter van Herodias. Baäl is de valse mannelijke godheid en Astaroth zijn de profeten van het bos, dat een vrouwelijke godheid is. Samen vertegenwoordigen zij de combinatie van kerk (de vrouw) en staat (de man). Samen vertegenwoordigen zij de valse profeet van de Verenigde Staten. Salome maakt duidelijk dat de valse profeet de dochter van Rome is, welks beeld de combinatie van kerk en staat in de Verenigde Staten is.

> Wherefore at that time certain Chaldeans came near, and accused the Jews. They spake and said to the king Nebuchadnezzar, O king, live forever. Thou, O king, hast made a decree, that every man that shall hear the sound of the cornet, flute, harp, sackbut, psaltery, and dulcimer, and all kinds of musick, shall fall down and worship the golden image: And whoso falleth not down and worshippeth, that he should be cast into the midst of a burning fiery furnace. There are certain Jews whom thou hast set over the affairs of the province of Babylon, Shadrach, Meshach, and Abednego; these men, O king, have not regarded thee: they serve not thy gods, nor worship the golden image which thou hast set up. Daniel 3:8–12.

> Daarom traden op dat ogenblik enige Chaldeeën naar voren en beschuldigden de Joden. Zij namen het woord en zeiden tot koning Nebukadnezar: O koning, leef in eeuwigheid. Gij, o koning, hebt een bevel uitgevaardigd dat ieder mens die het geluid van de hoorn, fluit, citer, lier, psalter en doedelzak, en allerlei soorten muziek, zal horen, zich zal neerwerpen en het gouden beeld aanbidden; en dat ieder die zich niet neerwerpt en aanbidt, in het midden van een brandende vurige oven geworpen zal worden. Er zijn enige Joden die gij hebt aangesteld over het bestuur van het gewest Babel, Sadrach, Mesach en Abednego; deze mannen, o koning, hebben u niet geacht: zij dienen uw goden niet en aanbidden het gouden beeld niet dat gij hebt opgericht. Daniël 3:8–12.

In that “hour,” the enemies of Shadrach, Meshach and Abednego saw that they refused the mark of the beast, and they then petitioned the king to execute the prescribed judgment. In that “hour,” the Sunday law, which is the shaking that confronts the earth beast (the earthquake), Nebuchadnezzar’s rage and fury is manifested.

In dat „uur” zagen de vijanden van Sadrach, Mesach en Abednego dat zij het merkteken van het beest weigerden, en vervolgens verzochten zij de koning het voorgeschreven oordeel ten uitvoer te brengen. In dat „uur” wordt de zondagswet, die de schudding is waardoor het beest uit de aarde (de aardbeving) wordt geconfronteerd, en de woede en grimmigheid van Nebukadnezar geopenbaard.

> Then Nebuchadnezzar in his rage and fury commanded to bring Shadrach, Meshach, and Abednego. Then they brought these men before the king. Daniel 3:13.

> Toen Nebukadnezar in zijn woede en grimmigheid beval om Sadrach, Mesach en Abednego te brengen. Toen brachten zij deze mannen voor de koning. Daniël 3:13.

The persecution that is carried out against God’s two witnesses (Shadrach, Meshach and Abednego), is carried out when they refuse to bow, or as Revelation eleven identifies—they stand upon their feet.

De vervolging die wordt uitgevoerd tegen Gods twee getuigen (Sadrach, Mesach en Abednego), wordt voltrokken wanneer zij weigeren zich neer te buigen, of, zoals Openbaring elf het aanduidt — zij staan op hun voeten.

> And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. Revelation 11:11, 12.

> En na drie dagen en een halve voer de Geest des levens uit God in hen, en zij gingen op hun voeten staan; en grote vrees viel op hen die hen zagen. En zij hoorden een luide stem uit de hemel tot hen zeggen: Kom hierheen omhoog. En zij voeren op naar de hemel in een wolk; en hun vijanden aanschouwden hen. Openbaring 11:11, 12.

Refusing to bow, they stand upon their feet as Ezekiel’s mighty army. They stand when they receive and then proclaim the sealing message that protests the formation of the union of church and state in the United States, and warns of the soon-coming Sunday law, and identifies that God’s retributive judgment is about to be accomplished by Islam of the third Woe. The Midnight Cry message is represented by the “secret” that was revealed to Daniel in chapter two, and when God’s last day people settle into that “truth,” they cannot and will not be shaken by the imminent earthquake.

Weigerend zich neer te buigen, staan zij op hun voeten als Ezechiëls machtige leger. Zij staan wanneer zij de verzegelingsboodschap ontvangen en vervolgens verkondigen, die protesteert tegen de vorming van de vereniging van kerk en staat in de Verenigde Staten, en waarschuwt voor de spoedig komende zondagswet, en aangeeft dat Gods vergeldend oordeel op het punt staat voltrokken te worden door de islam van de derde Wee. De boodschap van de Middernachtsroep wordt voorgesteld door het „geheim” dat in hoofdstuk twee aan Daniël werd geopenbaard, en wanneer Gods volk van de laatste dagen zich in die „waarheid” vestigt, kunnen en zullen zij door de op handen zijnde aardbeving niet aan het wankelen worden gebracht.

> “The work in Battle Creek is after the same order. The leaders in the sanitarium have mingled with unbelievers, admitting them to their councils, more or less, but it is like going to work with their eyes shut. They lack the discernment to see what is going to break upon us at any time. There is a spirit of desperation, of war and bloodshed, and that spirit will increase until the very close of time. Just as soon as the people of God are sealed in their foreheads—it is not any seal or mark that can be seen, but a settling into the truth, both intellectually and spiritually, so they cannot be moved—just as soon as God’s people are sealed and prepared for the shaking, it will come. Indeed, it has begun already. The judgments of God are now upon the land, to give us warning, that we may know what is coming.” Manuscript Releases, volume 10, 252.

> “Het werk in Battle Creek is van dezelfde orde. De leiders in het sanatorium hebben zich vermengd met ongelovigen en hun, min of meer, toegang verleend tot hun beraadslagingen, maar het is alsof zij aan het werk gaan met gesloten ogen. Hun ontbreekt het onderscheidingsvermogen om te zien wat zich te eniger tijd over ons zal uitstorten. Er heerst een geest van wanhoop, van oorlog en bloedvergieten, en die geest zal toenemen tot vlak voor het einde van de tijd. Zodra het volk van God aan hun voorhoofden verzegeld is—het is geen zegel of merkteken dat gezien kan worden, maar een gevestigd worden in de waarheid, zowel verstandelijk als geestelijk, zodat zij niet bewogen kunnen worden—zodra Gods volk verzegeld en voorbereid is op de schudding, zal die komen. Ja, zij is reeds begonnen. De oordelen van God rusten nu op het land om ons te waarschuwen, opdat wij mogen weten wat komen gaat.” Manuscript Releases, deel 10, 252.

The sealing represents a mark that at first cannot be seen by humans, but is thereafter seen by everyone. When God’s people accept the message of the Midnight Cry, that has been represented by the “secret” that was revealed to Daniel in chapter two, they have accepted the “secret” of the image of the beast that leads to the mark of the beast, which brings the judgment of God, which is accomplished through Islam. This takes place at a time where a “spirit of desperation, of war and bloodshed” is increasing. That time is now. It takes place when the leaders of Adventism cannot see due to Laodicean blindness. During the sealing process that is finalized at the Midnight Cry, the seal is impressed upon the foreheads of the wise virgins, but it is unseen. Shadrach, Meshach and Abednego represent those who have settled into the truth as illustrated through their dialogue with Nebuchadnezzar.

De verzegeling stelt een merkteken voor dat aanvankelijk door mensen niet kan worden gezien, maar daarna door iedereen wordt gezien. Wanneer Gods volk de boodschap van de Middernachtsroep aanvaardt, hetgeen is voorgesteld door het „verborgen ding” dat in Daniël hoofdstuk twee aan Daniël werd geopenbaard, hebben zij het „verborgen ding” van het beeld van het beest aanvaard dat leidt tot het merkteken van het beest, dat het oordeel van God teweegbrengt, welk oordeel door de islam wordt voltrokken. Dit vindt plaats in een tijd waarin een „geest van wanhoop, van oorlog en bloedvergieten” toeneemt. Die tijd is nu. Het vindt plaats wanneer de leiders van het adventisme vanwege Laodiceïsche blindheid niet kunnen zien. Tijdens het verzegelingsproces, dat bij de Middernachtsroep wordt voltooid, wordt het zegel op de voorhoofden van de wijze maagden gedrukt, maar het blijft onzichtbaar. Sadrach, Mesach en Abednego stellen hen voor die in de waarheid bevestigd zijn, zoals geïllustreerd wordt door hun samenspraak met Nebukadnezar.

> Nebuchadnezzar spake and said unto them, Is it true, O Shadrach, Meshach, and Abednego, do not ye serve my gods, nor worship the golden image which I have set up? Now if ye be ready that at what time ye hear the sound of the cornet, flute, harp, sackbut, psaltery, and dulcimer, and all kinds of musick, ye fall down and worship the image which I have made; well: but if ye worship not, ye shall be cast the same hour into the midst of a burning fiery furnace; and who is that God that shall deliver you out of my hands? Shadrach, Meshach, and Abednego, answered and said to the king, O Nebuchadnezzar, we are not careful to answer thee in this matter. If it be so, our God whom we serve is able to deliver us from the burning fiery furnace, and he will deliver us out of thine hand, O king. But if not, be it known unto thee, O king, that we will not serve thy gods, nor worship the golden image which thou hast set up. Daniel 3:14–18.

> Nebukadnezar sprak en zeide tot hen: Is het waar, o Sadrach, Mesach en Abednego, dat gij mijn goden niet dient en het gouden beeld dat ik heb opgericht niet aanbidt? Nu dan, indien gij bereid zijt, zodra gij het geluid hoort van hoorn, fluit, citer, luit, psalter, doedelzak en allerlei soorten muziek, neer te vallen en het beeld te aanbidden dat ik gemaakt heb, dan is het wel; maar indien gij het niet aanbidt, zult gij op hetzelfde ogenblik in het midden van een brandende vurige oven geworpen worden; en wie is de God die u uit mijn hand zal verlossen? Sadrach, Mesach en Abednego antwoordden en zeiden tot de koning: O Nebukadnezar, wij achten het niet nodig u in deze zaak antwoord te geven. Indien het zo zij, onze God, Die wij dienen, is bij machte ons te verlossen uit de brandende vurige oven, en Hij zal ons uit uw hand verlossen, o koning. Maar zo niet, het zij u bekend, o koning, dat wij uw goden niet zullen dienen, noch het gouden beeld aanbidden dat gij hebt opgericht. Daniël 3:14–18.

Thereafter the three worthies will manifest the seal of God that can be seen. Only those who first have the seal within that cannot be seen, will be involved with manifesting the seal of God in the time when it must be seen.

Daarna zullen de drie waardigen het zegel van God openbaren dat gezien kan worden. Alleen zij die eerst het inwendige, onzichtbare zegel bezitten, zullen betrokken zijn bij het openbaren van het zegel van God in de tijd waarin het gezien moet worden.

> Then was Nebuchadnezzar full of fury, and the form of his visage was changed against Shadrach, Meshach, and Abednego: therefore he spake, and commanded that they should heat the furnace one seven times more than it was wont to be heated. And he commanded the most mighty men that were in his army to bind Shadrach, Meshach, and Abednego, and to cast them into the burning fiery furnace. Then these men were bound in their coats, their hosen, and their hats, and their other garments, and were cast into the midst of the burning fiery furnace. Therefore because the king’s commandment was urgent, and the furnace exceeding hot, the flame of the fire slew those men that took up Shadrach, Meshach, and Abednego. And these three men, Shadrach, Meshach, and Abednego, fell down bound into the midst of the burning fiery furnace. Then Nebuchadnezzar the king was astonied, and rose up in haste, and spake, and said unto his counsellors, Did not we cast three men bound into the midst of the fire? They answered and said unto the king, True, O king. He answered and said, Lo, I see four men loose, walking in the midst of the fire, and they have no hurt; and the form of the fourth is like the Son of God. Daniel 3:19–25.

> Toen werd Nebukadnezar met grimmigheid vervuld, en de uitdrukking van zijn gelaat veranderde zich tegen Sadrach, Mesach en Abednego; daarom sprak hij en beval dat men de oven zevenmaal heter zou stoken dan men hem gewoon was te stoken. En hij gebood de sterkste mannen die zich in zijn leger bevonden, Sadrach, Mesach en Abednego te binden en hen in de brandende vurige oven te werpen. Toen werden deze mannen gebonden in hun mantels, hun broeken, hun tulbanden en hun overige klederen, en in het midden van de brandende vurige oven geworpen. Daarom, omdat het bevel van de koning dringend was en de oven buitengewoon heet, doodde de vlam van het vuur die mannen die Sadrach, Mesach en Abednego naar boven brachten. En deze drie mannen, Sadrach, Mesach en Abednego, vielen gebonden neer in het midden van de brandende vurige oven. Toen was koning Nebukadnezar ontzet, en hij stond haastig op, nam het woord en zei tot zijn raadslieden: Hebben wij niet drie gebonden mannen in het midden van het vuur geworpen? Zij antwoordden en zeiden tot de koning: Zeker, o koning. Hij antwoordde en zei: Zie, ik zie vier mannen, los en wandelend te midden van het vuur, en zij hebben geen letsel; en de gestalte van de vierde is als die van de Zoon van God. Daniël 3:19–25.

The two witnesses, represented by Shadrach, Meshach and Abednego are then lifted up as an ensign, and then the seal will be seen.

De twee getuigen, vertegenwoordigd door Sadrach, Mesach en Abednego, worden vervolgens als een banier opgericht, en daarna zal het zegel zichtbaar worden.

> “The work of the Holy Spirit is to convince the world of sin, of righteousness and of judgment. The world can only be warned by seeing those who believe the truth sanctified through the truth, acting upon high and holy principles, showing in a high, elevated sense, the line of demarcation between those who keep the commandments of God, and those who trample them under their feet. The sanctification of the Spirit signalizes the difference between those who have the seal of God, and those who keep a spurious rest-day. When the test comes, it will be clearly shown what the mark of the beast is. It is the keeping of Sunday. Those who after having heard the truth, continue to regard this day as holy, bear the signature of the man of sin, who thought to change times and laws. Bible Training School, December 1, 1903.

> “Het werk van de Heilige Geest is de wereld te overtuigen van zonde, van gerechtigheid en van oordeel. De wereld kan slechts worden gewaarschuwd wanneer zij degenen die de waarheid geloven, geheiligd door de waarheid, ziet handelen naar hoge en heilige beginselen, en in verheven en verheffende zin de scheidslijn tonen tussen hen die de geboden van God onderhouden en hen die die onder hun voeten vertreden. De heiliging door de Geest markeert het onderscheid tussen hen die het zegel van God hebben en hen die een valse rustdag houden. Wanneer de beproeving komt, zal duidelijk worden getoond wat het merkteken van het beest is. Het is de viering van de zondag. Zij die, nadat zij de waarheid hebben gehoord, deze dag blijven beschouwen als heilig, dragen het merkteken van de mens der zonde, die meende tijden en wetten te veranderen. Bible Training School, 1 december 1903.”

At the Sunday law, the United States will turn to the United Nations in order to accomplish her prophetic work. She is to deceive the world by those miracles she performs, as represented by the dance of Salome. As she does her dance of deception, the whore of Tyre will be singing her songs, and Nebuchadnezzar’s orchestra will play the music. The United States takes the lead in forcing the world to accept the song, and bow down before the image.

Bij de zondagswet zullen de Verenigde Staten zich tot de Verenigde Naties wenden om haar profetische werk te volbrengen. Zij zal de wereld misleiden door de wonderen die zij verricht, zoals voorgesteld door de dans van Salomé. Terwijl zij haar dans van misleiding uitvoert, zal de hoer van Tyrus haar liederen zingen en zal het orkest van Nebukadnezar de muziek spelen. De Verenigde Staten nemen het voortouw om de wereld te dwingen het lied te aanvaarden en zich neer te buigen voor het beeld.

> And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. And he exerciseth all the power of the first beast before him, and causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed. And he doeth great wonders, so that he maketh fire come down from heaven on the earth in the sight of men, And deceiveth them that dwell on the earth by the means of those miracles which he had power to do in the sight of the beast; saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live. And he had power to give life unto the image of the beast, that the image of the beast should both speak, and cause that as many as would not worship the image of the beast should be killed. And he causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads: And that no man might buy or sell, save he that had the mark, or the name of the beast, or the number of his name. Here is wisdom. Let him that hath understanding count the number of the beast: for it is the number of a man; and his number is Six hundred threescore and six. Revelation 13:11–18.

> En ik zag een ander beest opkomen uit de aarde; en het had twee horens aan een lam gelijk, en het sprak als een draak. En het oefent al de macht van het eerste beest uit vóór diens ogen, en maakt dat de aarde en zij die daarop wonen het eerste beest aanbidden, welks dodelijke wond genezen was. En het doet grote tekenen, zodat het zelfs vuur uit de hemel op de aarde doet neerdalen voor de ogen der mensen. En het verleidt hen die op de aarde wonen door middel van de tekenen die het macht had te doen voor de ogen van het beest; en het zegt tot hen die op de aarde wonen, dat zij voor het beest, dat de wond van het zwaard had en weer levend geworden was, een beeld zouden maken. En het werd macht gegeven om aan het beeld van het beest adem te geven, opdat het beeld van het beest ook zou spreken, en zou maken dat allen die het beeld van het beest niet zouden aanbidden, gedood zouden worden. En het maakt dat aan allen, kleinen en groten, rijken en armen, vrijen en slaven, een merkteken gegeven wordt op hun rechterhand of op hun voorhoofd; en dat niemand kan kopen of verkopen dan hij die het merkteken heeft, of de naam van het beest, of het getal van zijn naam. Hier is de wijsheid. Wie verstand heeft, berekene het getal van het beest, want het is een menselijk getal; en zijn getal is zeshonderd zesenzestig. Openbaring 13:11–18.

Egypt in the last days represents the world (then governed by the United Nations), but there is a “Woe” (a symbol of Islam), that has been pronounced against those (the United States) that turn to Egypt for help. When the three worthies are thrown into the furnace and become the ensign for the world, the furnace is not actually Nebuchadnezzar’s furnace.

Egypte vertegenwoordigt in de laatste dagen de wereld (destijds bestuurd door de Verenigde Naties), maar er is een „Wee” (een symbool van de islam) uitgesproken over hen (de Verenigde Staten) die zich voor hulp tot Egypte wenden. Wanneer de drie waardigen in de oven worden geworpen en tot banier voor de wereld worden, is de oven in werkelijkheid niet de oven van Nebukadnezar.

> Woe to them that go down to Egypt for help; and stay on horses, and trust in chariots, because they are many; and in horsemen, because they are very strong; but they look not unto the Holy One of Israel, neither seek the Lord! Yet he also is wise, and will bring evil, and will not call back his words: but will arise against the house of the evildoers, and against the help of them that work iniquity. Now the Egyptians are men, and not God; and their horses flesh, and not spirit. When the Lord shall stretch out his hand, both he that helpeth shall fall, and he that is holpen shall fall down, and they all shall fail together. For thus hath the Lord spoken unto me, Like as the lion and the young lion roaring on his prey, when a multitude of shepherds is called forth against him, he will not be afraid of their voice, nor abase himself for the noise of them: so shall the Lord of hosts come down to fight for mount Zion, and for the hill thereof. As birds flying, so will the Lord of hosts defend Jerusalem; defending also he will deliver it; and passing over he will preserve it. Turn ye unto him from whom the children of Israel have deeply revolted. For in that day every man shall cast away his idols of silver, and his idols of gold, which your own hands have made unto you for a sin. Then shall the Assyrian fall with the sword, not of a mighty man; and the sword, not of a mean man, shall devour him: but he shall flee from the sword, and his young men shall be discomfited. And he shall pass over to his strong hold for fear, and his princes shall be afraid of the ensign, saith the Lord, whose fire is in Zion, and his furnace in Jerusalem. Isaiah 31:1–9.

> Wee hun die naar Egypte afgaan om hulp, die steunen op paarden en vertrouwen op wagens, omdat zij talrijk zijn, en op ruiters, omdat zij zeer sterk zijn; maar zij zien niet op de Heilige Israëls en zoeken de HEERE niet! Toch is ook Hij wijs, en Hij zal onheil brengen en Zijn woorden niet herroepen; maar Hij zal opstaan tegen het huis der boosdoeners en tegen de hulp van hen die ongerechtigheid bedrijven. De Egyptenaren nu zijn mensen, en geen God; en hun paarden zijn vlees, en geen geest. Wanneer de HEERE Zijn hand zal uitstrekken, dan zal zowel hij die helpt struikelen als hij die geholpen wordt vallen, en zij zullen allen tezamen omkomen. Want zo heeft de HEERE tot mij gesproken: Gelijk de leeuw en de jonge leeuw grommen over hun prooi, wanneer een menigte herders tegen hem wordt samengeroepen, hij voor hun stem niet bevreesd zal zijn, noch zich zal laten verschrikken door hun rumoer: zo zal de HEERE der heerscharen neerdalen om te strijden voor de berg Sion en voor haar heuvel. Zoals vogels zweven, zo zal de HEERE der heerscharen Jeruzalem beschutten; beschuttende zal Hij het ook verlossen; voorbijtrekkende zal Hij het sparen. Keert terug tot Hem van Wie de kinderen Israëls diep zijn afgevallen. Want te dien dage zal ieder zijn zilveren afgoden en zijn gouden afgoden wegwerpen, die uw eigen handen u tot zonde gemaakt hebben. Dan zal Assyrië vallen door het zwaard, niet van een machtig man; en het zwaard, niet van een gering man, zal hem verslinden; maar hij zal voor het zwaard vluchten, en zijn jongemannen zullen te gronde gericht worden. En uit vrees zal hij naar zijn vesting voorbijtrekken, en zijn vorsten zullen verschrikt zijn vanwege het banier, spreekt de HEERE, Wiens vuur in Sion is en Wiens oven in Jeruzalem. Jesaja 31:1–9.

Jerusalem is the furnace the world will look to, and they will see four men walking therein.

Jeruzalem is de oven waarnaar de wereld zal opzien, en zij zullen vier mannen daarin zien wandelen.

> Then Nebuchadnezzar came near to the mouth of the burning fiery furnace, and spake, and said, Shadrach, Meshach, and Abednego, ye servants of the most high God, come forth, and come hither. Then Shadrach, Meshach, and Abednego, came forth of the midst of the fire. And the princes, governors, and captains, and the king’s counsellors, being gathered together, saw these men, upon whose bodies the fire had no power, nor was an hair of their head singed, neither were their coats changed, nor the smell of fire had passed on them. Then Nebuchadnezzar spake, and said, Blessed be the God of Shadrach, Meshach, and Abednego, who hath sent his angel, and delivered his servants that trusted in him, and have changed the king’s word, and yielded their bodies, that they might not serve nor worship any god, except their own God. Daniel 3:26–28.

> Toen naderde Nebukadnezar tot de opening van de brandende vuuroven; hij nam het woord en zei: Sadrach, Mesach en Abednego, gij dienaren van de allerhoogste God, komt naar buiten en komt hierheen. Toen kwamen Sadrach, Mesach en Abednego uit het midden van het vuur. En de vorsten, stadhouders, landvoogden en des konings raadslieden, die bijeenvergaderd waren, zagen deze mannen, over wier lichamen het vuur geen macht had gehad; zelfs was geen haar van hun hoofd geschroeid, hun mantels waren niet veranderd en zelfs de geur van vuur was niet op hen overgegaan. Toen nam Nebukadnezar het woord en zei: Geloofd zij de God van Sadrach, Mesach en Abednego, die Zijn engel gezonden en Zijn dienaren verlost heeft, die op Hem vertrouwden, en het woord des konings hebben veranderd en hun lichamen hebben overgegeven, opdat zij geen enkele god zouden dienen of aanbidden, behalve hun eigen God. Daniël 3:26–28.

Nebuchadnezzar then made another decree. That decree symbolizes the final decree in the last days. He issues a death decree, which in his feeble attempt to lift up the God of heaven, is in actuality the prophetic symbolism of the death decree at the end of the world. Nebuchadnezzar, representing a king at the end of the world, is a symbol of the dragon’s ten kings that commit fornication with the whore of Rome. The next decree in the prophetic scenario is the death decree, and even though Nebuchadnezzar is making a proclamation for his time, he is in actuality representing the last decree of the three-fold union in the last days. That decree is the death decree that is put in force after probation closes, but is never carried out against God’s people.

Nebukadnezar vaardigde vervolgens nog een decreet uit. Dat decreet symboliseert het laatste decreet in de eindtijd. Hij vaardigt een doodsdecreet uit, dat in zijn zwakke poging om de God des hemels te verheffen, in werkelijkheid de profetische symboliek is van het doodsdecreet aan het einde van de wereld. Nebukadnezar, die een koning aan het einde van de wereld vertegenwoordigt, is een symbool van de tien koningen van de draak, die hoererij bedrijven met de hoer van Rome. Het volgende decreet in het profetische scenario is het doodsdecreet, en hoewel Nebukadnezar voor zijn eigen tijd een afkondiging doet uitgaan, vertegenwoordigt hij in werkelijkheid het laatste decreet van de drievoudige unie in de eindtijd. Dat decreet is het doodsdecreet dat van kracht wordt nadat de genadetijd is gesloten, maar nooit tegen Gods volk ten uitvoer wordt gebracht.

> Therefore I make a decree, That every people, nation, and language, which speak anything amiss against the God of Shadrach, Meshach, and Abednego, shall be cut in pieces, and their houses shall be made a dunghill: because there is no other God that can deliver after this sort. Then the king promoted Shadrach, Meshach, and Abednego, in the province of Babylon. Daniel 3:29, 30.

> Daarom vaardig ik een besluit uit, dat ieder volk, elke natie en taal, die iets onbehoorlijks spreken tegen de God van Sadrach, Mesach en Abednego, in stukken gehouwen zullen worden en dat hun huizen tot een mesthoop gemaakt zullen worden; want er is geen andere God die op deze wijze verlossen kan. Toen bevorderde de koning Sadrach, Mesach en Abednego in het gewest Babel. Daniël 3:29, 30.

We have now put enough of the first three chapters of Daniel into the record to begin our consideration of the fourth and fifth chapters, which are governed by the prophetic principle of “repeat and enlarge”. Daniel chapter four identifies 1798 and the beginning of the earth beast, and Daniel chapter five identifies the Sunday law, and the end of the earth beast as it speaks as a dragon. The two chapters are to be brought together “line upon line” with the first three chapters in order to build upon the structure of the three angels’ messages. Because of this fact, we will first carefully define the principle of “line upon line”.

Wij hebben nu voldoende van de eerste drie hoofdstukken van Daniël vastgelegd om onze beschouwing van het vierde en vijfde hoofdstuk te beginnen, die worden beheerst door het profetische beginsel van „herhalen en uitbreiden”. Daniël hoofdstuk vier wijst op 1798 en het begin van het beest uit de aarde, en Daniël hoofdstuk vijf wijst op de zondagswet en het einde van het beest uit de aarde wanneer het spreekt als een draak. Deze twee hoofdstukken moeten „regel op regel” met de eerste drie hoofdstukken worden samengebracht om voort te bouwen op de structuur van de boodschappen van de drie engelen. Vanwege dit feit zullen wij eerst zorgvuldig het beginsel van „regel op regel” definiëren.

We will continue in the next article.

Wij zullen in het volgende artikel verdergaan.

> “Belshazzar had been given many opportunities for knowing and doing the will of God. He had seen his grandfather Nebuchadnezzar banished from the society of men. He had seen the intellect in which the proud monarch gloried taken away by the One who gave it. He had seen the king driven from his kingdom, and made the companion of the beasts of the field. But Belshazzar’s love of amusement and self-glorification effaced the lessons he should never have forgotten; and he committed sins similar to those that brought signal judgments on Nebuchadnezzar. He wasted the opportunities graciously granted him, neglecting to use the opportunities within his reach for becoming acquainted with truth. ‘What must I do to be saved?’ was a question that the great but foolish king passed by indifferently.” Bible Echo, April 25, 1898.

> „Belsazar waren vele gelegenheden gegeven om de wil van God te kennen en te doen. Hij had gezien hoe zijn grootvader Nebukadnezar uit de samenleving der mensen werd verstoten. Hij had gezien hoe het verstand waarop de trotse monarch zich beroemde, hem werd ontnomen door Hem die het gegeven had. Hij had gezien hoe de koning uit zijn koninkrijk werd verdreven en tot metgezel van de dieren des velds werd gemaakt. Maar Belsazars liefde voor vermaak en zelfverheerlijking wiste de lessen uit die hij nooit had mogen vergeten; en hij bedreef zonden die gelijksoortig waren aan die welke treffende oordelen over Nebukadnezar hadden gebracht. Hij verkwistte de gelegenheden die hem genadig waren verleend en verzuimde de mogelijkheden die binnen zijn bereik lagen te benutten om met de waarheid bekend te worden. ‘Wat moet ik doen om zalig te worden?’ was een vraag waaraan de grote maar dwaze koning onverschillig voorbijging.” Bible Echo, 25 april 1898.

Back to Articles