Article

# Het Boek Daniël - Nummer Zesenzestig

De profetische symfonie onthuld: de verzegelingstijd, de late regen en de roep om uit Babylon te gaan

Author

Jeff Pippenger

Published

January 30, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

De passage die wij in het vorige artikel hebben beschouwd, zei dat „de grote uitstorting van de Heilige Geest” van Openbaring hoofdstuk achttien „niet zal komen voordat wij een verlicht volk hebben, dat uit ervaring weet wat het betekent mede-arbeiders van God te zijn.” Maar de belofte luidt dat wanneer „wij een volledige, van ganser harte toewijding aan de dienst van Christus hebben, God dit feit zal erkennen door een uitstorting van zijn Geest zonder mate.” De aanduiding „grote uitstorting” veronderstelt een mindere uitstorting (een afmeting).

Op 11 september 2001 daalde de machtige engel van Openbaring achttien neer, maar „het grootste deel van de gemeente” was toen, en „is” nog steeds „geen medearbeiders met God.” Tussen 11 september 2001 en het moment waarop God vaststelt dat er eindelijk een groep is die gekomen is tot „volledige, onverdeelde toewijding aan de dienst van Christus”, wordt de late regen „afgemeten”, vindt het oordeel over de levenden plaats en begint het oordeel bij het huis van God.

Openbaring hoofdstuk achttien duidt twee stemmen aan, waarvan zuster White ons meedeelt dat zij twee oproepen tot de kerken zijn. De tweede stem (oproep) is de oproep uit Babylon die plaatsvindt bij de spoedig komende zondagswet. De eerste stem kwam op 11 september 2001. De uitstorting van de Heilige Geest die toen begon, was „gemeten”, want Christus moest eerst het volk reinigen over wie Hij uiteindelijk de Heilige Geest „zonder mate” zou uitstorten, wanneer Hij hen ophief als een banier in het uur van de grote aardbeving. Die groep moest gezuiverd worden voordat de tweede stem van Openbaring achttien klonk, want zij zijn degenen die die boodschap zullen verkondigen.

Bij de eerste teleurstelling in het voorjaar van 1844 werden de protestanten afvallige protestanten, en de getrouwen die zich toen in de vertoeftijd bevonden, vertegenwoordigden de tempel van hen die voorheen niet het volk van God waren. Op 11 september 2001 daalde de machtige engel van Openbaring achttien neer, en de eerste stap in de reiniging en oprichting van Gods eindtijdtempel begon, en zij begon met de beproeving van het Laodiceïsche adventisme. Op 18 juli 2020 begon de tweede stap van het beproevingsproces. Bij Christus’ doop begon het proces van scheiding van het oude Israël, toen Christus de eerste discipelen uitkoos, die het fundament waren van de christelijke tempel die Hij in die geschiedenis oprichtte.

Aan het begin van Zijn bediening van drieënhalf jaar reinigde Christus de tempel, die Hij aanduidde als „het huis van Zijn Vader”, en aan het einde van Zijn bediening, toen Hij de tempel voor de tweede en laatste maal had gereinigd, luidde Zijn uitspraak: „uw huis wordt u woest gelaten.” Het vroegere verbondsvolk was voorbijgegaan en Zijn nieuwverbondsvolk werd gevestigd als „Zijn tempel”. Bij de zondagswet zal de corporatieve structuur van de Zevendedagsadventistenkerk woest zijn.

> „De profeet zegt: ‘En ik zag een andere engel neerdalen uit de hemel, hebbende grote macht; en de aarde werd verlicht van zijn heerlijkheid. En hij riep krachtig met sterke stem, zeggende: Gevallen, gevallen is Babylon, de grote, en het is geworden een woonplaats van duivelen’ (Openbaring 18:1, 2). Dit is dezelfde boodschap die door de tweede engel werd gegeven. Babylon is gevallen, ‘omdat zij alle volken heeft doen drinken van de wijn van de toorn van haar hoererij’ (Openbaring 14:8). Wat is die wijn?—Haar valse leerstellingen. Zij heeft de wereld een valse sabbat gegeven in plaats van de sabbat van het vierde gebod, en heeft de leugen herhaald die Satan Eva voor het eerst in Eden vertelde—de natuurlijke onsterfelijkheid van de ziel. Vele verwante dwalingen heeft zij wijd en zijd verbreid, ‘lerende leringen die geboden van mensen zijn’ (Mattheüs 15:9).”

> ‘Toen Jezus Zijn openbare bediening begon, reinigde Hij de Tempel van zijn heiligschennende ontheiliging. Onder de laatste daden van Zijn bediening was de tweede reiniging van de Tempel. Zo worden er in het laatste werk tot waarschuwing van de wereld twee onderscheiden oproepen aan de kerken gedaan. De boodschap van de tweede engel luidt: “Babylon is gevallen, is gevallen, die grote stad, omdat zij alle volken heeft doen drinken van de wijn van de toorn van haar hoererij” (Openbaring 14:8). En in de luide roep van de boodschap van de derde engel wordt een stem uit de hemel gehoord, die zegt: “Gaat uit van haar, Mijn volk, opdat gij geen gemeenschap hebt aan haar zonden en opdat gij van haar plagen niet ontvangt. Want haar zonden zijn opgestapeld tot aan de hemel, en God heeft aan haar ongerechtigheden gedacht” (Openbaring 18:4, 5).’ Review and Herald, 6 december 1892.

De eerste tempelreiniging stemt overeen met de eerste stem van Openbaring hoofdstuk achttien, en de tweede stem is de luide roep die Gods andere kudde uit Babylon roept. De verzen één tot en met drie werden vervuld toen de grote gebouwen van New York City werden neergehaald. Dat gebeurde op 11 september 2001, en de eerste tempelreiniging, of de eerste van twee oproepen aan de kerken, werd gedaan. De eerste oproep begon bij Christus’ doop, toen de Heilige Geest uit de hemel neerdaalde en de beproeving voor het oude Israël begon. Op 11 augustus 1840 werd de eerste tempelreiniging, of de eerste van twee oproepen aan de kerken, gedaan aan de Milleritische beweging.

In die tijd namen de late regen en de verzegeling van de honderd vierenveertigduizend een aanvang, in samenhang met de slotscènes van het Onderzoekend Oordeel. In die slotscènes wordt het werk van Christus voorgesteld als het uitwissen van de zonden der getrouwen uit het boek der zonden, of het uitwissen van de namen der belijdende christenen uit het boek des levens. Die tijdsperiode is de periode van de besprenging van de late regen, want God zal de Heilige Geest slechts zonder mate uitstorten wanneer de gemeente rein is. Bij de zondagswet zal de uitstorting van de Heilige Geest zonder mate zijn.

> “Wat doet u, broeders, in het grote werk der voorbereiding? Zij die zich met de wereld verenigen, ontvangen de wereldse vorm en bereiden zich voor op het merkteken van het beest. Zij die zichzelf wantrouwen, die zich voor God verootmoedigen en hun zielen reinigen door de waarheid te gehoorzamen, dezen ontvangen de hemelse vorm en bereiden zich voor op het zegel van God op hun voorhoofden. Wanneer het bevel uitgaat en het stempel wordt gedrukt, zal hun karakter tot in eeuwigheid zuiver en vlekkeloos blijven.” Testimonies, deel 5, 216.

> „Het werk van de Heilige Geest is de wereld te overtuigen van zonde, van gerechtigheid en van oordeel. De wereld kan slechts worden gewaarschuwd door te zien dat zij die de waarheid geloven, door de waarheid geheiligd zijn, handelend naar hoge en heilige beginselen, en in verheven, verheven zin de scheidslijn tonen tussen hen die de geboden van God onderhouden en hen die die onder hun voeten vertreden. De heiliging door de Geest markeert het verschil tussen hen die het zegel van God hebben en hen die een valse rustdag houden. Wanneer de beproeving komt, zal duidelijk worden getoond wat het merkteken van het beest is. Het is het houden van zondag. Zij die, nadat zij de waarheid hebben gehoord, deze dag blijven beschouwen als heilig, dragen het kenmerk van de mens der zonde, die meende tijden en wetten te veranderen.” Bible Training School, 1 december 1903.

Jesaja duidt de „dag van de oostenwind”, die hij ook aanduidt als de „hevige wind”, welke wordt bedwongen (stayeth), aan als het moment waarop „het meten” begint.

> Naar de maat, wanneer hij uitspruit, zult Gij met hem twisten; Hij houdt Zijn ruwe wind in op de dag van de oostenwind. Daarom zal hierdoor de ongerechtigheid van Jakob verzoend worden; en dit is al de vrucht: dat zijn zonde wordt weggenomen; wanneer hij al de stenen van het altaar maakt als kalkstenen die in stukken geslagen zijn, zullen de gewijde palen en de beelden niet overeind blijven staan. Toch zal de versterkte stad woest worden, en de woonplaats verlaten en prijsgegeven als een wildernis; daar zal het kalf weiden, en daar zal het neerliggen en haar takken afvreten. Wanneer haar twijgen verdord zijn, zullen zij afgebroken worden; de vrouwen komen en steken ze in brand; want het is een volk zonder verstand; daarom zal Hij Die hen gemaakt heeft, Zich over hen niet ontfermen, en Hij Die hen geformeerd heeft, zal hun geen genade bewijzen. En het zal geschieden te dien dage, dat de Heere uitkloppen zal van de bedding der rivier tot aan de beek van Egypte, en gij zult één voor één verzameld worden, o gij kinderen van Israël. En het zal geschieden te dien dage, dat op de grote bazuin geblazen zal worden, en zij zullen komen die gereed waren om om te komen in het land Assyrië, en de verdrevenen in het land Egypte, en zij zullen de Heere aanbidden op de heilige berg te Jeruzalem. Jesaja 27:6–13.

De „oostenwind” is de macht die de „schepen van Tarsis” doet zinken en oordeel brengt over de hoer van Tyrus. De „oostenwind” is de macht die de koningen vrees aanjaagt. De „oostenwind” is wat de „verzengende” plaag over Egypte bracht, die de zeven jaren van hongersnood voortbracht, terwijl Jozef en de farao de gehele wereld (Egypte) in slavernij brachten, en het was de „oostenwind” die de „sprinkhanen” bracht die tijdens de verlossing uit Egypte alles opaten. De islam is de „oostenwind.”

De hervormingsbewegingen van de Bijbelse profetie maken duidelijk dat elke hervormingsbeweging haar eigen kenmerkende thema heeft. Het thema van de hervormingsbeweging van de honderd vierenveertigduizend is de islam. Op 11 september 2001 viel de islam van de derde wee het aardbeest aan, en George W. Bush, „de tweede”, legde onmiddellijk een beperking op aan de „oostenwind”. Bij die gebeurtenis werden, zoals Zuster White optekent, toen de grote gebouwen van New York City werden neergehaald, Openbaring achttien, verzen één tot en met drie, vervuld. Die drie verzen vertegenwoordigen de eerste van twee stemmen in Openbaring hoofdstuk achttien. De tweede stem bevindt zich in vers vier, en zij duidt de oproep aan om uit Babylon uit te gaan, die begint bij de zondagswet in de Verenigde Staten. De islam van de derde wee wordt door de vier engelen van Openbaring hoofdstuk zeven tegengehouden, terwijl de honderd vierenveertigduizend verzegeld worden.

> „De Heere God is een na-ijverig God, toch verdraagt Hij in dit geslacht lankmoedig de zonden en overtredingen van Zijn volk. Indien het volk van God in Zijn raad had gewandeld, zou het werk van God voortgang hebben gevonden, zouden de boodschappen der waarheid gedragen zijn tot alle mensen die wonen op het oppervlak van de gehele aarde. Indien het volk van God Hem had geloofd en daders van Zijn woord was geweest, indien het Zijn geboden had onderhouden, dan zou de engel niet vliegende door de hemel zijn gekomen met de boodschap aan de vier engelen die de winden zouden loslaten, opdat zij over de aarde zouden waaien, roepende: Houdt, houdt de vier winden, opdat zij niet over de aarde waaien, totdat ik de dienstknechten van God aan hun voorhoofden heb verzegeld. Maar omdat het volk ongehoorzaam, ondankbaar, onheilig is, evenals het oude Israël, wordt de tijd verlengd, opdat allen de laatste boodschap van barmhartigheid, met luider stem verkondigd, mogen horen. Het werk des Heeren is belemmerd, de tijd van de verzegeling vertraagd. Velen hebben de waarheid niet gehoord. Maar de Heere zal hun gelegenheid geven haar te horen en zich te bekeren, en het grote werk van God zal voortgaan.” Manuscript Releases, deel 15, 292.

Degenen die verzegeld zijn, worden vóór de zondagswet verzegeld, want de wereld kan slechts worden gewaarschuwd en daarom uit Babylon worden geroepen, door mannen en vrouwen in de crisis van de zondagswet met het zegel van God te zien. De verzegeling van de honderd vierenveertigduizend begon op 11 september 2001, maar de tijd van verzegeling werd vertraagd.

Alle profeten richten zich tot de laatste generatie, en dit gedeelte wordt rechtstreeks op de eindgeneratie betrokken. In deze eindgeneratie heeft Gods volk niet „in Zijn raad gewandeld”, en om die reden werd de verzegelingstijd belemmerd en vertraagd. Zij werd vertraagd en belemmerd door het beest uit de bodemloze put in Openbaring hoofdstuk elf, dat de twee profeten doodde. Dat beest was ten tijde van de Franse Revolutie het atheïsme, en het was een type van de atheïstische beweging die werd binnengebracht door hen die het „woke-isme” hebben ingevoerd, dat nu de wereld confronteert, in de beweging van Future for America; en toen hield Future for America op in Gods raad te wandelen en liet het de invloed toe van hen die hun moderne homoseksuele agenda bevorderden, in samenhang met anderen die het stellen van tijd bevorderden, om de verzegelingstijd te belemmeren.

> Veel van wat mij is geopenbaard, dringt zich aan mijn geest op, en ik weet nauwelijks hoe ik het onder woorden moet brengen. Toch kan ik niet zwijgen. De Heere is verontwaardigd over mensen die zich opwerpen om over hun medemensen te heersen en plannen ten uitvoer te brengen die de Heilige Geest heeft veroordeeld. Ik ben meer verbaasd dan ik kan uitdrukken over uw onvermogen te onderscheiden dat God deze mannen niet heeft aangesteld. De nieuwe orde van zaken behoort u te verontrusten, want zij had niet de goedkeuring van de hemel.

> “Het natuurlijke hart mag zijn eigen bezoedelde, verderfbrengende beginselen niet in het werk van God inbrengen. Er mag geen verberging zijn van de beginselen van ons geloof. De boodschap van de derde engel moet door Gods volk verkondigd worden. Zij moet aanzwellen tot de luide roep. De Heer heeft een tijd bepaald waarop Hij het werk zal afsluiten; maar wanneer is die tijd? Wanneer de waarheid die voor deze laatste dagen verkondigd moet worden, uit zal gaan tot een getuigenis voor alle volken, dan zal het einde komen. Als de macht van Satan zelfs in de tempel van God kan binnendringen en de dingen naar zijn welbehagen kan manipuleren, dan zal de tijd van voorbereiding verlengd worden.

> „Hier ligt het geheim van de bewegingen die in het leven zijn geroepen om zich te verzetten tegen de mannen die God zond met een boodschap van zegen voor Zijn volk. Deze mannen werden gehaat. De mannen en Gods boodschap werden veracht, evenzeer als Christus Zelf bij Zijn eerste komst werd gehaat en veracht. Mannen in verantwoordelijke posities hebben juist die eigenschappen geopenbaard die Satan heeft geopenbaard. Zij hebben ernaar gestreefd over geesten te heersen, om hun verstand en hun talenten onder menselijke jurisdictie te brengen. Er is een poging gedaan om Gods dienstknechten onder de beheersing te brengen van mannen die de kennis en wijsheid van God niet bezitten, noch een ervaring hebben onder de leiding van de Heilige Geest. Er zijn beginselen voortgebracht die nooit het daglicht hadden mogen zien. Het onwettige kind had verstikt moeten worden zodra het de eerste levensadem had uitgebracht. Eindige mensen hebben strijd gevoerd tegen God en de waarheid en de door de Heere uitverkoren boodschappers, en hebben hen op alle wijzen die zij durfden te gebruiken tegengewerkt. Overweeg alstublieft welke deugd er lag in de wijsheid en plannen van hen die Gods boodschappen hebben geringgeschat en, evenals de schriftgeleerden en Farizeeën, juist de mannen hebben veracht die God heeft gebruikt om licht en waarheid te brengen die Zijn volk nodig had.” The 1888 Materials, 1525.

De verzegelingstijd die op 11 september 2001 begon, werd belemmerd, want de vertegenwoordigers van Satan werd toegestaan binnen te komen in de „waarachtige tempel van God.” De kwestie die hier gezien moet worden, is dat van 1798 tot 1844 de Milleritische tempel werd opgericht, en op 22 oktober 1844 kwam de boodschapper van het verbond plotseling tot Zijn tempel. De tempel en de heerschare waren twaalfhonderdzestig jaar lang door het pausdom vertrapt, en toen het pausdom zijn dodelijke wond ontving, begon Christus met het werk van het oprichten van de Milleritische tempel, en het symbool van de tempel is het getal zesenveertig, op grond van verscheidene getuigen.

Op 11 augustus 1840 daalde de engel van Openbaring 10 neer, en het oordeel over het protestantisme begon. Die geschiedenis herhaalt zich letterlijk.

In de Schriften is het de „oostenwind” die de schepen van Tarsis doet vergaan, en die die grote stad Tyrus ten val brengt, en die maakt dat de koningen en kooplieden driemaal uitroepen: „wee, wee” (helaas, helaas). Maar in de passage van Jesaja die wij overwegen, is de dag van de „oostenwind” de dag waarop God „zijn harde wind inhoudt”. In deze passage wordt de „oostenwind” in bedwang gehouden, opdat hij het werk van de derde engel niet zou verhinderen; een werk dat wordt volbracht gedurende de tijd van de late regen. In deze passage geeft het onderwerp van de „oostenwind” die in bedwang gehouden wordt, de late regen, het werk van de derde engel en het vergaderen van Gods andere kinderen in Babylon aan. In die tijd houden de vier engelen de vier winden tegen, gedurende de tijd van de verzegeling van de honderd vierenveertigduizend.

> En daarna zag ik vier engelen staan op de vier hoeken der aarde, die de vier winden der aarde vasthielden, opdat de wind niet zou waaien op de aarde, noch op de zee, noch op enige boom. En ik zag een andere engel opkomen uit het oosten, hebbende het zegel van de levende God; en hij riep met luide stem tot de vier engelen, aan wie macht gegeven was schade toe te brengen aan de aarde en aan de zee, zeggende: Brengt geen schade toe aan de aarde, noch aan de zee, noch aan de bomen, totdat wij de dienstknechten van onze God aan hun voorhoofden verzegeld hebben. Openbaring 7:1–3.

Het doen bedaren van de „oostenwind”, het in toom houden van de „toornige volken” en het tegenhouden van de „vier winden” vinden alle plaats gedurende de late regen, want het is in de periode van de late regen dat het zegel van God op Zijn volk wordt aangebracht. De vier winden die door de vier engelen worden tegengehouden, zijn een symbool van de islam.

> „Engelen houden de vier winden tegen, voorgesteld als een woedend paard dat tracht los te breken en zich over het oppervlak van de gehele aarde te storten, terwijl het verwoesting en dood op zijn weg meedraagt.

> “Zullen wij slapen op de zeer rand van de eeuwige wereld? Zullen wij traag en koud en dood zijn? O, dat wij in onze gemeenten de Geest en adem van God in Zijn volk geblazen mochten hebben, opdat zij op hun voeten zouden staan en leven. Wij moeten inzien dat de weg nauw is en de poort eng. Maar wanneer wij door de enge poort binnengaan, is haar wijdte zonder grens.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

Wij zullen deze werkelijkheden in het volgende artikel nader beschouwen, want het is “in de dagen van deze koningen”, vertegenwoordigd door het achtste koninkrijk van de Bijbelse profetie, dat “uit de zeven” koninkrijken is, dat God een eeuwig koninkrijk opricht.

> En in de dagen van die koningen zal de God des hemels een koninkrijk doen opkomen, dat in eeuwigheid niet te gronde zal gaan; en dat koninkrijk zal aan geen ander volk worden overgelaten, maar het zal al deze koninkrijken verbrijzelen en vernietigen, en zelf zal het voor eeuwig standhouden. Omdat gij hebt gezien dat de steen zonder handen uit de berg werd losgemaakt en het ijzer, het koper, de klei, het zilver en het goud verbrijzelde, heeft de grote God de koning bekendgemaakt wat hierna geschieden zal; en de droom is gewis, en de uitlegging daarvan betrouwbaar. Daniël 2:44, 45.

Back to Articles