Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Thirty-Three

Het boek Joël en de Laodiceaanse Zevendedagsadventkerk - Nummer drieëndertig

Number Thirty-Three

Nummer Drieëndertig

Author

Jeff Pippenger

Published

January 21, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

At the Sunday law the one hundred and forty-four thousand prophetically meet the eleventh-hour workers. The one hundred and forty-four thousand are already sealed, and are then calling for the great multitude to come out of Babylon and to stand with them for the seventh-day Sabbath. Judgment for God’s house ends at the Sunday law, and judgment then moves unto the Gentiles, the great multitude—God’s other flock. Revelation seven identifies both groups, and in the fifth seal the martyrs from the Dark Ages ask “how long” until God judges the papal power for their martyrdom? They are told to rest in their graves until a second group of martyrs of papal persecution is made up, and they are given white robes. The great multitude of Revelation chapter seven wear white robes, for they represent the second group of papal martyrs in the soon-coming Sunday law crisis. Revelation seven and the fifth seal address these two groups, as does the churches of Smyrna and Philadelphia. Smyrna represents the martyrs of the final papal blood bath, and Philadelphia the one hundred and forty-four thousand.

Bij de zondagwet ontmoeten de honderd vierenveertigduizend profetisch de arbeiders van het elfde uur. De honderd vierenveertigduizend zijn reeds verzegeld en roepen dan de grote schare op om uit Babylon uit te gaan en met hen stand te houden voor de sabbat van de zevende dag. Het oordeel over Gods huis eindigt bij de zondagwet, en het oordeel gaat dan over op de heidenen, de grote schare—Gods andere kudde. Openbaring zeven duidt beide groepen aan, en in het vijfde zegel vragen de martelaren uit de Donkere Middeleeuwen: “Hoe lang nog” totdat God de pauselijke macht oordeelt vanwege hun marteldood? Hun wordt gezegd te rusten in hun graven totdat een tweede groep martelaren van pauselijke vervolging voltallig is geworden, en hun worden witte gewaden gegeven. De grote schare van Openbaring hoofdstuk zeven draagt witte gewaden, want zij vertegenwoordigt de tweede groep pauselijke martelaren in de spoedig komende crisis van de zondagwet. Openbaring zeven en het vijfde zegel behandelen deze twee groepen, evenals de gemeenten van Smyrna en Filadelfia. Smyrna vertegenwoordigt de martelaren van het uiteindelijke pauselijke bloedbad, en Filadelfia de honderd vierenveertigduizend.

Peter is at the third hour at Caesarea Philippi, and after “six days,” not six hours, he would be at the edge of the Sunday law, which is the ninth hour.

Petrus bevindt zich in het derde uur te Caesarea Filippi, en na „zes dagen”, niet zes uren, zou hij zich aan de rand van de zondagwet bevinden, hetgeen het negende uur is.

> And after six days Jesus taketh Peter, James, and John his brother, and bringeth them up into an high mountain apart, And was transfigured before them: and his face did shine as the sun, and his raiment was white as the light. And, behold, there appeared unto them Moses and Elias talking with him. Matthew 17:1–3.

> En na zes dagen nam Jezus Petrus, Jakobus en Johannes, zijn broeder, met Zich, en bracht hen afzonderlijk op een hoge berg. En Hij werd voor hun ogen van gedaante veranderd; en zijn aangezicht straalde gelijk de zon, en zijn klederen werden wit als het licht. En zie, aan hen verschenen Mozes en Elia, die met Hem spraken. Mattheüs 17:1–3.

At the Sunday law the one hundred and forty-four thousand prophetically meet the great multitude. Elijah represents the one hundred and forty-four thousand who do not taste of death, and Moses represents those who die in the Lord. They are standing with Christ at the Sunday law, which is where Christ anoints His kingdom of glory as He established His kingdom of grace at the cross. If you are still engaged in the logic we are setting forth in connection with the six-hour period from the third to ninth hour, then it is necessary to see something that is a very special illustration.

Bij de zondagswet ontmoeten de honderd vierenveertigduizend profetisch de grote schare. Elia vertegenwoordigt de honderd vierenveertigduizend die de dood niet smaken, en Mozes vertegenwoordigt hen die in de Heere sterven. Zij staan met Christus bij de zondagswet, waar Christus Zijn koninkrijk der heerlijkheid zalft, zoals Hij Zijn koninkrijk der genade aan het kruis heeft opgericht. Indien u zich nog steeds bezighoudt met de logica die wij uiteenzetten in verband met de periode van zes uur, van het derde tot het negende uur, dan is het noodzakelijk iets te zien dat een zeer bijzondere illustratie is.

The third hour of Caesarea Philippi is the alpha of the ninth hour’s omega of Caesarea Maritima. I am identifying that not six hours, but six days later, Peter is at the Mount of Transfiguration, that also illustrates the history that culminates at the Sunday law, which is the ninth hour. The six-day period aligns with the six-hour period, but only as a fractal of Caesarea to Caesarea. What is very special is that this phenomenon of a fractal of the history being within the history of the six-hour period is exactly what happens when you consider the Pentecostal season. The six hours from the death of Christ unto Pentecost is a fractal of the period of the cross unto 34 AD, when the sacred week concluded and the gospel went to the Gentiles.

Het derde uur van Caesarea Filippi is de alfa van de omega van het negende uur van Caesarea Maritima. Ik wijs erop dat Petrus niet zes uur, maar zes dagen later op de Berg der Verheerlijking is, wat tevens de geschiedenis illustreert die uitloopt op de zondagswet, welke het negende uur is. De periode van zes dagen komt overeen met de periode van zes uur, maar uitsluitend als een fractal van Caesarea tot Caesarea. Wat zeer bijzonder is, is dat dit verschijnsel, namelijk een fractal van de geschiedenis binnen de geschiedenis van de periode van zes uur, precies datgene is wat plaatsvindt wanneer men het pinksterseizoen in beschouwing neemt. De zes uur vanaf de dood van Christus tot Pinksteren vormen een fractal van de periode vanaf het kruis tot 34 n.Chr., toen de heilige week werd afgesloten en het evangelie tot de heidenen ging.

> “Now pride and envy closed the door against the light. If the reports brought by the shepherds and the wise men were credited, they would place the priests and rabbis in a most unenviable position, disproving their claim to be the exponents of the truth of God. These learned teachers would not stoop to be instructed by those whom they termed heathen. It could not be, they said, that God had passed them by, to communicate with ignorant shepherds or uncircumcised Gentiles. They determined to show their contempt for the reports that were exciting King Herod and all Jerusalem. They would not even go to Bethlehem to see whether these things were so. And they led the people to regard the interest in Jesus as a fanatical excitement. Here began the rejection of Christ by the priests and rabbis. From this point their pride and stubbornness grew into a settled hatred of the Saviour. While God was opening the door to the Gentiles, the Jewish leaders were closing the door to themselves.” The Desire of Ages, 62.

> “Nu sloten hoogmoed en afgunst de deur voor het licht. Indien geloof werd gehecht aan de berichten die door de herders en de wijzen waren gebracht, zouden de priesters en rabbi’s in een hoogst benijdenswaardige positie worden geplaatst, doordat daardoor hun aanspraak om de uitleggers van Gods waarheid te zijn, werd weerlegd. Deze geleerde leraren wilden zich niet vernederen om onderricht te ontvangen van hen die zij heidenen noemden. Het kon niet waar zijn, zo zeiden zij, dat God hen had voorbijgegaan om Zich tot onwetende herders of onbesneden heidenen te wenden. Zij besloten hun minachting te tonen voor de berichten die koning Herodes en geheel Jeruzalem in beroering brachten. Zij wilden zelfs niet naar Bethlehem gaan om te zien of deze dingen zo waren. En zij brachten het volk ertoe de belangstelling voor Jezus te beschouwen als fanatieke opwinding. Hier begon de verwerping van Christus door de priesters en rabbi’s. Vanaf dit punt groeiden hun hoogmoed en halsstarrigheid uit tot een vastgewortelde haat tegen de Heiland. Terwijl God de deur voor de heidenen opende, sloten de Joodse leiders de deur voor zichzelf.” The Desire of Ages, 62.

In the midst of the sacred week Christ was crucified. Three and a half years later Stephen was stoned and Cornelius called for Peter. Three and a half years after the cross, probation is fully finished for ancient Israel. Stephen then looked into heaven and saw Christ standing, which is the symbol of the close of probation in Daniel twelve verse one. The door closed for ancient Israel and opened for the Gentiles.

Midden in de heilige week werd Christus gekruisigd. Drie en een half jaar later werd Stefanus gestenigd en liet Cornelius Petrus roepen. Drie en een half jaar na het kruis is de genadetijd voor het oude Israël volledig ten einde. Stefanus zag toen op in de hemel en zag Christus staan, hetgeen het symbool is van het einde van de genadetijd in Daniël twaalf vers één. De deur sloot zich voor het oude Israël en werd geopend voor de heidenen.

In the period from the death of Christ at the ninth hour to the death of Stephen and Peter’s calling at the ninth hour, Cornelius and Stephen are two witnesses that the twelve hundred and sixty prophetic days were fulfilled. From the ninth hour of death to the ninth hour of death, was 1,260 prophetic days. The ninth hour of death unto the ninth hour of Pentecost identifies a fractal of the 1,260 days, in the space of fifty-two days.

In de periode van de dood van Christus op het negende uur tot de dood van Stefanus en de roeping van Petrus op het negende uur, zijn Cornelius en Stefanus twee getuigen dat de twaalfhonderdzestig profetische dagen vervuld werden. Van het negende uur van de dood tot het negende uur van de dood waren 1.260 profetische dagen. Het negende uur van de dood tot het negende uur van Pinksteren duidt op een fractal van de 1.260 dagen, binnen een tijdsbestek van tweeënvijftig dagen.

The fractal that was the Pentecostal season is at the beginning of those 1,260 days, and at the end of those days Peter is prophetically located at both the third and ninth hour in Caesarea. The two Caesarea’s represent the alpha and omega of a prophetic six-hour period. Within the prophetic six-hour period of the two Caesarea’s, Peter travels for six days and gets to the Mount of Transfiguration. The Mount represents the sealing that culminates at the Sunday law, which is where the church triumphant is lifted up above all the mountains. Those six days represent the six-hour period from Caesarea to Caesarea and are a fractal within the period, as was the Pentecostal season a fractal at the beginning of the very same sacred period.

De fractal die het Pinksterseizoen was, bevindt zich aan het begin van die 1.260 dagen, en aan het einde van die dagen bevindt Petrus zich profetisch zowel in het derde als in het negende uur te Caesarea. De twee Caesarea’s vertegenwoordigen de alfa en de omega van een profetische periode van zes uur. Binnen de profetische periode van zes uur van de twee Caesarea’s reist Petrus zes dagen en bereikt hij de Berg der Verheerlijking. De Berg vertegenwoordigt de verzegeling die culmineert in de zondagswet, waar de triomferende kerk wordt verheven boven alle bergen. Die zes dagen vertegenwoordigen de periode van zes uur van Caesarea tot Caesarea en zijn een fractal binnen die periode, zoals het Pinksterseizoen een fractal was aan het begin van diezelfde heilige periode.

The beginning fractal was a fulfillment of the Spring feasts associated with the Pentecostal season. The ending fractal of Caesarea Philippi to the Mount of Transfiguration is also prophetically tied together with the sacred week. At the Mount the Father spoke, as He had done at Christ’s baptism, and as He would just before the cross. The Father audibly spoke three times from the start of the sacred week unto the cross. Once at the baptism, then at the Mount of Transfiguration and then He spoke in the shadow of the approaching cross.

De aanvankelijke fractal was een vervulling van de voorjaarsfeesten die verbonden zijn met het pinksterseizoen. De afsluitende fractal van Caesarea Filippi tot de Berg der Verheerlijking is eveneens profetisch verbonden met de heilige week. Op de Berg sprak de Vader, zoals Hij had gedaan bij de doop van Christus, en zoals Hij zou doen vlak vóór het kruis. De Vader sprak driemaal hoorbaar vanaf het begin van de heilige week tot aan het kruis. Eenmaal bij de doop, vervolgens op de Berg der Verheerlijking, en daarna sprak Hij in de schaduw van het naderende kruis.

The cross is the omega of the 1,260 days that began at His baptism. The baptism and the cross are specific waymarks of the sacred week of Daniel nine, thus identifying the Mount of Transfiguration as part of the sacred week. If the first and last fulfill waymarks of the prophecy of the sacred week, then the middle waymark must of prophetic necessity do the same.

Het kruis is de omega van de 1.260 dagen die bij Zijn doop begonnen. De doop en het kruis zijn specifieke wegmerken van de heilige week van Daniël negen, en identificeren aldus de Berg der Verheerlijking als deel van de heilige week. Indien het eerste en het laatste wegmerk de profetie van de heilige week vervullen, dan moet het middelste wegmerk uit profetische noodzaak hetzelfde doen.

The baptism is the first angel; the Mount of Transfiguration is the second and the cross is the third. At the Mount, God identified Moses and Elijah as waymarks of the remnant church. The application is tied together with the threefold symbol of Peter, James and John. There were three times that Jesus took Peter, James and John with Him. The first time it was the resurrection of Jairus’ daughter, the second was the Transfiguration and the third was Gethsemane. The first time Peter, James and John witnessed a resurrected twelve-year-old virgin.

De doop is de eerste engel; de Berg der Verheerlijking is de tweede en het kruis is de derde. Op de Berg wees God Mozes en Elia aan als wegwijzers van de overblijfselgemeente. De toepassing wordt samengebonden met het drievoudige symbool van Petrus, Jakobus en Johannes. Er waren drie gelegenheden waarop Jezus Petrus, Jakobus en Johannes met Zich meenam. De eerste keer was het de opwekking van de dochter van Jaïrus, de tweede was de Verheerlijking en de derde was Gethsémané. De eerste keer waren Petrus, Jakobus en Johannes getuigen van een opgewekte twaalfjarige maagd.

> And it came to pass, that, when Jesus was returned, the people gladly received him: for they were all waiting for him. And, behold, there came a man named Jairus, and he was a ruler of the synagogue: and he fell down at Jesus’ feet, and besought him that he would come into his house: For he had one only daughter, about twelve years of age, and she lay a dying. But as he went the people thronged him. Luke 8:40–42.

> En het geschiedde, toen Jezus teruggekeerd was, dat het volk Hem met blijdschap ontving; want zij waren allen op Hem wachtende. En zie, er kwam een man, genaamd Jaïrus, en hij was een overste van de synagoge; en hij viel neer aan de voeten van Jezus en smeekte Hem in zijn huis te komen; want hij had één enige dochter, van ongeveer twaalf jaar oud, en zij lag op sterven. Maar terwijl Hij heenging, verdrong de schare Hem. Lukas 8:40–42.

The name Jairus means “the enlightener” and “to be luminous and glorious.” Of the three times when Peter, James and John were exclusively guests of Christ, this was the first time, and Jairus’ represents the first angel who lightens the earth with its glory. The twelve-year old virgin represents the virgins who are to be resurrected as the one hundred and forty-four thousand. Christ reached the home of the virgin daughter, after His interaction of a woman who had an issue of blood for twelve years.

De naam Jaïrus betekent „de verlichter” en „lichtend en heerlijk zijn”. Van de drie gelegenheden waarop Petrus, Jakobus en Johannes uitsluitend gasten van Christus waren, was dit de eerste gelegenheid, en Jaïrus vertegenwoordigt de eerste engel die de aarde verlicht met zijn heerlijkheid. De twaalfjarige maagd vertegenwoordigt de maagden die zullen worden opgewekt als de honderdvierenveertigduizend. Christus bereikte het huis van de maagdelijke dochter na Zijn omgang met een vrouw die twaalf jaar lang een bloedvloeiing had.

> And a woman having an issue of blood twelve years, which had spent all her living upon physicians, neither could be healed of any, Came behind him, and touched the border of his garment: and immediately her issue of blood stanched. Luke 8:43, 44.

> En een vrouw die twaalf jaar lang aan bloedvloeiing leed, en al haar levensonderhoud aan geneesheren had uitgegeven, maar door niemand genezen kon worden, kwam van achteren naar Hem toe en raakte de zoom van Zijn kleed aan; en terstond hield haar bloedvloeiing op. Lukas 8:43, 44.

A twelve-year old virgin is identified, and then in the next verse a woman who has a blood issue for twelve years is then identified. The woman had the issue of blood the entire life of the virgin. Jesus was about to pass by the woman with the issue of blood, in order to reach the virgin daughter. The woman represents the first angel’s message as represented by the message to Laodicea. Christ was about to resurrect and raise the virgin to life, and the sick woman, the Laodicean woman, still had a brief opportunity to touch Divinity. A child represents the last generation, and Jesus is passing by a sickly woman, Laodicea to raise up the virgin of the last days. When the virgin is resurrected, the woman has been either healed or passed by.

Een maagd van twaalf jaar oud wordt aangeduid, en vervolgens wordt in het volgende vers een vrouw aangeduid die twaalf jaar lang aan bloedvloeiing leed. De vrouw had de bloedvloeiing gedurende het gehele leven van de maagd. Jezus stond op het punt de vrouw met de bloedvloeiing voorbij te gaan om de maagdelijke dochter te bereiken. De vrouw vertegenwoordigt de boodschap van de eerste engel, zoals voorgesteld door de boodschap aan Laodicea. Christus stond op het punt de maagd op te wekken en tot leven te brengen, en de zieke vrouw, de Laodiceense vrouw, had nog steeds een korte gelegenheid om de Godheid aan te raken. Een kind vertegenwoordigt de laatste generatie, en Jezus gaat een ziekelijke vrouw, Laodicea, voorbij om de maagd van de laatste dagen op te wekken. Wanneer de maagd wordt opgewekt, is de vrouw óf genezen óf voorbijgegaan.

A characteristic of the first angel is fear, and there are two types of fear.

Een kenmerk van de eerste engel is vrees, en er zijn twee soorten vrees.

> While he yet spake, there cometh one from the ruler of the synagogue’s house, saying to him, Thy daughter is dead; trouble not the Master. But when Jesus heard it, he answered him, saying, Fear not: believe only, and she shall be made whole. Luke 8:49, 50.

> Terwijl Hij nog sprak, kwam er iemand uit het huis van de overste van de synagoge, die tot hem zei: Uw dochter is gestorven; val de Meester niet lastig. Maar toen Jezus dit hoorde, antwoordde Hij hem en zei: Vrees niet; geloof alleen, en zij zal behouden worden. Lukas 8:49, 50.

Then Peter, James and John go into the room where the resurrection, symbolized by Christ’s baptism, represented the empowerment of the first and third angels. The Mount of Transfiguration is the second time Peter, James and John are witnesses. The Mount of Transfiguration is the second angel, and when Christ took the same disciples to Gethsemane, it represented the third angel. At the second step, the Mount of Transfiguration there is a “doubling,” for the waymark of the Mount is the middle of the three times that the Father spoke. The first was at His baptism, which aligns with the resurrection of the twelve-year-old virgin, the second was the Mount, and the third was just before the cross. The three times the Father spoke and the three times the three disciples went by themselves with Jesus are tied together by the fact that the second waymark in either line is the Mount of Transfiguration.

Toen gingen Petrus, Jakobus en Johannes de kamer binnen waar de opstanding, gesymboliseerd door Christus’ doop, de bekrachtiging van de eerste en de derde engel vertegenwoordigde. De Berg der Verheerlijking is de tweede keer dat Petrus, Jakobus en Johannes getuigen zijn. De Berg der Verheerlijking is de tweede engel, en toen Christus dezelfde discipelen meenam naar Gethsémané, vertegenwoordigde dat de derde engel. Bij de tweede stap, de Berg der Verheerlijking, is er een „verdubbeling”, want het wegmerk van de Berg is het midden van de drie keren dat de Vader sprak. De eerste was bij Zijn doop, wat overeenkomt met de opstanding van de twaalfjarige maagd; de tweede was de Berg, en de derde was vlak vóór het kruis. De drie keren dat de Vader sprak en de drie keren dat de drie discipelen afzonderlijk met Jezus meegingen, zijn met elkaar verbonden door het feit dat het tweede wegmerk in beide lijnen de Berg der Verheerlijking is.

> And when he came into the house, he suffered no man to go in, save Peter, and James, and John, and the father and the mother of the maiden. And all wept, and bewailed her: but he said, Weep not; she is not dead, but sleepeth. And they laughed him to scorn, knowing that she was dead. And he put them all out, and took her by the hand, and called, saying, Maid, arise. And her spirit came again, and she arose straightway: and he commanded to give her meat. And her parents were astonished: but he charged them that they should tell no man what was done. Luke 8:51–56.

> En toen Hij in het huis kwam, liet Hij niemand binnengaan dan Petrus, Jakobus en Johannes, en de vader en de moeder van het meisje. En allen weenden en bedreven rouw over haar; maar Hij zei: Weent niet; zij is niet gestorven, maar slaapt. En zij lachten Hem uit, daar zij wisten dat zij gestorven was. Maar Hij zond hen allen naar buiten, nam haar bij de hand en riep, zeggende: Meisje, sta op. En haar geest keerde terug, en zij stond terstond op; en Hij gebood dat men haar te eten zou geven. En haar ouders waren buiten zichzelf van verbazing; maar Hij beval hun dat zij niemand zouden zeggen wat er gebeurd was. Lukas 8:51–56.

Peter, James and John witness the first angel at the resurrection of the virgin, who had been asleep, as was Lazarus. When she awoke, she immediately rose and was given food. When Elijah and Moses are resurrected in Revelation eleven, they immediately rise, and then the Holy Spirit is poured out without measure, representing the virgin’s food. The Mount of Transfiguration was six days after Caesarea Philippi, except when Luke records the events.

Petrus, Jakobus en Johannes zijn getuige van de eerste engel bij de opstanding van de maagd, die had geslapen, evenals Lazarus. Toen zij ontwaakte, stond zij onmiddellijk op en werd haar voedsel gegeven. Wanneer Elia en Mozes in Openbaring elf worden opgewekt, staan zij onmiddellijk op, en daarna wordt de Heilige Geest zonder mate uitgestort, hetgeen het voedsel van de maagd vertegenwoordigt. De Berg der Verheerlijking was zes dagen na Caesarea Filippi, behalve wanneer Lukas de gebeurtenissen beschrijft.

> And it came to pass about an eight days after these sayings, he took Peter and John and James, and went up into a mountain to pray. And as he prayed, the fashion of his countenance was altered, and his raiment was white and glistering. And, behold, there talked with him two men, which were Moses and Elias. Luke 9:28–30.

> En het geschiedde omtrent acht dagen na deze woorden, dat Hij Petrus en Johannes en Jakobus met Zich nam en op een berg klom om te bidden. En terwijl Hij bad, werd de gedaante van Zijn aangezicht veranderd, en Zijn kleding werd wit en blinkend. En zie, twee mannen spraken met Hem; het waren Mozes en Elia. Lukas 9:28–30.

Matthew and Mark both say decisively “after six days,” and Luke says “about” eight days. The Bible authors employed two reckonings of time; one called inclusive and the other exclusive. At first glance it might appear as contradictions, but the fact that Luke said “about” identifies that he was speaking in inclusive terms, and when Matthew and Mark say, “after six days,” they are identifying that they were counting whole days, and not the day that started the eight-day period, or the day that ended the eight-day period. The difference produces two numerical symbols of the same period; one is the number eight and the other is the six days.

Mattheüs en Markus zeggen beide nadrukkelijk: „na zes dagen”, en Lukas zegt „omstreeks” acht dagen. De bijbelschrijvers hanteerden twee wijzen van tijdrekening: de ene wordt inclusief genoemd en de andere exclusief. Op het eerste gezicht zou dit als tegenstrijdigheden kunnen overkomen, maar het feit dat Lukas „omstreeks” zei, geeft aan dat hij in inclusieve zin sprak, en wanneer Mattheüs en Markus zeggen: „na zes dagen”, geven zij daarmee aan dat zij volledige dagen telden, en niet de dag waarmee de periode van acht dagen begon, noch de dag waarmee die periode eindigde. Het verschil levert twee numerieke symbolen op van dezelfde periode; het ene is het getal acht en het andere de zes dagen.

What is established with the two testimonies of the six or eight day period from Caesarea Philippi and the Mount of Transfiguration is that in the period when Christ seals the one hundred and forty-four thousand, the number eight represents the eight souls on Noah’s Ark, and the six represents the sixth church of Philadelphia, who is destined to be the church that is the eighth, that is of the seven. They are transformed into the eighth at the glorification of Moses, Elijah and Christ. The glorification on the mountain is also typified by the glorification on the mountain in the history of Moses.

Wat door de twee getuigenissen van de periode van zes of acht dagen vanaf Caesarea Filippi en de Berg der Verheerlijking wordt vastgesteld, is dat in de periode waarin Christus de honderd vierenveertigduizend verzegelt, het getal acht de acht zielen op de ark van Noach vertegenwoordigt, en het getal zes de zesde gemeente van Filadelfia, die bestemd is de gemeente te zijn die de achtste is, en die uit de zeven is. Zij worden tot de achtste veranderd bij de verheerlijking van Mozes, Elia en Christus. De verheerlijking op de berg wordt ook getypeerd door de verheerlijking op de berg in de geschiedenis van Mozes.

When Moses ascended the mountain he took seventy elders and Joshua with him.

Toen Mozes de berg besteeg, nam hij zeventig oudsten en Jozua met zich mee.

> Then went up Moses, and Aaron, Nadab, and Abihu, and seventy of the elders of Israel: And they saw the God of Israel: and there was under his feet as it were a paved work of a sapphire stone, and as it were the body of heaven in his clearness. And upon the nobles of the children of Israel he laid not his hand: also they saw God, and did eat and drink. And the Lord said unto Moses, Come up to me into the mount, and be there: and I will give thee tables of stone, and a law, and commandments which I have written; that thou mayest teach them.

> Toen klommen Mozes op, en Aäron, Nadab en Abihu, en zeventig van de oudsten van Israël. En zij zagen de God van Israël; en onder Zijn voeten was als een plaveisel van saffiersteen, en als de gestalte van de hemel in zijn helderheid. En op de aanzienlijken van de kinderen Israëls legde Hij Zijn hand niet; ook zagen zij God, en zij aten en dronken. En de HEERE zei tot Mozes: Kom op tot Mij op de berg, en wees daar; en Ik zal u stenen tafelen geven, en de wet en de geboden die Ik geschreven heb, opdat gij hun die zoudt leren.

> And Moses rose up, and his minister Joshua: and Moses went up into the mount of God. And he said unto the elders, Tarry ye here for us, until we come again unto you: and, behold, Aaron and Hur are with you: if any man have any matters to do, let him come unto them.

> Toen stond Mozes op, met zijn dienaar Jozua; en Mozes klom op naar de berg van God. En hij zei tot de oudsten: Blijft gij hier voor ons, totdat wij tot u terugkeren; en zie, Aäron en Hur zijn bij u: indien iemand een zaak te behandelen heeft, laat hij zich tot hen wenden.

> And Moses went up into the mount, and a cloud covered the mount. And the glory of the Lord abode upon mount Sinai, and the cloud covered it six days: and the seventh day he called unto Moses out of the midst of the cloud. And the sight of the glory of the Lord was like devouring fire on the top of the mount in the eyes of the children of Israel. And Moses went into the midst of the cloud, and gat him up into the mount: and Moses was in the mount forty days and forty nights. Exodus 24:9–18.

> En Mozes klom op de berg, en een wolk bedekte de berg. En de heerlijkheid des HEEREN rustte op de berg Sinaï, en de wolk bedekte hem zes dagen; en op de zevende dag riep Hij Mozes uit het midden van de wolk. En de aanblik van de heerlijkheid des HEEREN was in de ogen van de kinderen Israëls als een verterend vuur op de top van de berg. En Mozes ging het midden van de wolk binnen en klom de berg op; en Mozes was op de berg veertig dagen en veertig nachten. Exodus 24:9–18.

The first angel’s message was the resurrection of Jairus’ daughter, aligning with Christ’s baptism. Then six days later, came the Mount of Transfiguration which is the second angel, that led to the cross, which is the third angel. As the second angel, the Mount has a double witness, in that the speaking of the Father at the Mount, connects with a second line of the three. The three times Peter, James and John were exclusive guests of Christ, and the three times the Father spoke, both identify the second manifestation of the Father’s voice, and the second time Jesus took Peter, James and John was the Mount of Transfiguration. The second waymark of the Mount has a double witness of the Father’s voice and the three disciples, for the second message always identifies a “doubling.”

De boodschap van de eerste engel was de opwekking van de dochter van Jaïrus, in overeenstemming met de doop van Christus. Vervolgens kwam, zes dagen later, de Berg der Verheerlijking, die de tweede engel is, welke leidde tot het kruis, dat de derde engel is. Als de tweede engel heeft de Berg een dubbel getuigenis, daarin dat het spreken van de Vader op de Berg verbonden is met een tweede lijn van de drie. De drie malen dat Petrus, Jakobus en Johannes exclusieve gasten van Christus waren, en de drie malen dat de Vader sprak, duiden beide op de tweede manifestatie van de stem van de Vader, en de tweede maal dat Jezus Petrus, Jakobus en Johannes meenam, was op de Berg der Verheerlijking. Het tweede wegmerk van de Berg heeft een dubbel getuigenis van de stem van de Vader en van de drie discipelen, want de tweede boodschap duidt altijd op een „verdubbeling”.

The six-hour-period between the evening and morning sacrifices, which is represented by Matthew and Marks’ six days from Caesarea Philippi and the Mount, are represented by Moses’ six days, until he is called into the cloud on the seventh day.

De periode van zes uur tussen het avond- en morgenoffer, die wordt voorgesteld door de zes dagen van Mattheüs en Markus vanaf Caesarea Filippi tot aan de Berg, wordt uitgebeeld door de zes dagen van Mozes, totdat hij op de zevende dag in de wolk wordt geroepen.

The line begins with the tarrying time of the second angel, as Moses instructs the seventy elders to “tarry” until he returns. The first six-days in the line are isolated, but still form part of the overall 46 days. The six days are a period that leads to the third test, represented by forty days. The 46 days symbolize the temple, the sixth days are the six hours from Christ’s death to Pentecost, the six hours from His crucifixion to His death, the six hours of Caesarea to Caesarea and the six hours of Peter in the upper room to the temple. Moses is receiving the Law of the covenant, and getting the instructions upon how to raise the temple. Though the Bible says no man has seen God, the elders “saw the God of Israel.” The glorification of God on the mount with Moses and the elders typified the glorification on the Mount of Transfiguration. Both contain the six-day period. Moses’ line includes the tarrying time of the second angel and the full forty-six days representing the temple. The forty days he received the law, represents the sealing.

De lijn begint met de vertoeftijd van de tweede engel, wanneer Mozes de zeventig oudsten opdraagt te „vertoeven” totdat hij terugkeert. De eerste zes dagen in de lijn staan op zichzelf, maar vormen niettemin deel van het geheel van 46 dagen. De zes dagen zijn een periode die leidt tot de derde toets, voorgesteld door veertig dagen. De 46 dagen symboliseren de tempel; de zes dagen zijn de zes uren van Christus’ dood tot Pinksteren, de zes uren van Zijn kruisiging tot Zijn dood, de zes uren van Caesarea tot Caesarea en de zes uren van Petrus in de bovenzaal tot de tempel. Mozes ontvangt de Wet van het verbond en krijgt de instructies over hoe de tempel moet worden opgericht. Hoewel de Bijbel zegt dat geen mens God heeft gezien, „zagen” de oudsten „de God van Israël.” De verheerlijking van God op de berg met Mozes en de oudsten was een voorafbeelding van de verheerlijking op de Berg der Verheerlijking. Beide bevatten de periode van zes dagen. De lijn van Mozes omvat de vertoeftijd van de tweede engel en de volle zesenveertig dagen die de tempel voorstellen. De veertig dagen waarin hij de wet ontving, stellen de verzegeling voor.

Peter was at Caesarea Philippi at the third hour, on his way to Caesarea Maritima at the ninth hour and in six to eight days he is at the Mount, tarrying with Moses’ seventy elders when He sees a vision of the glorified Lord, just as Daniel did in chapter ten. Daniel saw the Lord face to face, as did Gideon and the seventy elders. The Mount of Transfiguration is where the Laodicean movement of the one hundred and forty-four thousand are transformed into the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand. They become the eighth church that is the sixth church, thus we see six days and eight days.

Petrus was te Caesarea Filippi op het derde uur, op weg naar Caesarea Maritima op het negende uur, en na zes tot acht dagen bevindt hij zich op de Berg, vertoevende met de zeventig oudsten van Mozes, wanneer hij een visioen ziet van de verheerlijkte Heer, zoals Daniël deed in hoofdstuk tien. Daniël zag de Heer van aangezicht tot aangezicht, evenals Gideon en de zeventig oudsten. De Berg der Verheerlijking is de plaats waar de Laodiceaanse beweging van de honderd vierenveertigduizend wordt veranderd in de Filadelfische beweging van de honderd vierenveertigduizend. Zij worden de achtste gemeente die de zesde gemeente is; aldus zien wij zes dagen en acht dagen.

The six hours from the crucifixion to His death, the six hours of Pentecost, the six hours of Caesarea to Caesarea, the six days to the Mount of Transfiguration and the six days of Moses that led to the forty days are the same line. Between Caesarea Philippi, which is Panium and the Sunday law, the one hundred and forty-four thousand are sealed. That sealing causes a division.

De zes uren van de kruisiging tot Zijn dood, de zes uren van Pinksteren, de zes uren van Caesarea tot Caesarea, de zes dagen tot de Berg der Verheerlijking en de zes dagen van Mozes die leidden tot de veertig dagen, vormen dezelfde lijn. Tussen Caesarea Filippi, dat Panium is, en de zondagswet worden de honderd vierenveertigduizend verzegeld. Die verzegeling veroorzaakt een scheiding.

> And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves. Daniel 10:7.

> En ik, Daniël, zag als enige het visioen; de mannen die bij mij waren, zagen het visioen niet; maar een grote siddering overviel hen, zodat zij vluchtten om zich te verbergen. Daniël 10:7.

Moses separated from the elders when he said, “Tarry ye here for us, until we come again unto you.” Moses separated from seventy at the tarrying time, and seventy weeks represents probationary time for the former covenant people. When the seventieth week ended, and that seventieth week was the sacred week that Christ confirmed the covenant with many, Christ then fully separated from the former covenant people. The period when the former covenant people could resolve their issue of blood, which for them was believing they were saved by the blood of Abraham, was over and the virgin of twelve years was resurrected to serve. Once the tarrying time began, Moses received the law of the covenant, and the instructions of raising the temple.

Mozes scheidde Zich van de oudsten toen hij zei: „Blijft gij hier op ons wachten, totdat wij tot u wederkeren.” Mozes scheidde Zich op het tijdstip van het toeven van de zeventig, en zeventig weken vertegenwoordigen een proeftijd voor het volk van het vroegere verbond. Toen de zeventigste week eindigde, en die zeventigste week de heilige week was waarin Christus het verbond met velen bevestigde, scheidde Christus Zich toen volledig van het volk van het vroegere verbond. De periode waarin het volk van het vroegere verbond zijn bloedvloeiing kon oplossen, wat voor hen inhield dat zij geloofden door het bloed van Abraham behouden te zijn, was voorbij en de maagd van twaalf jaren werd opgewekt om te dienen. Zodra de tijd van het toeven begon, ontving Mozes de wet van het verbond en de aanwijzingen voor de oprichting van de tempel.

When Peter, James and John were at the Mount, the sealing of God’s people, and their subsequent raising up as an ensign represents those covenant people as the temple of the one hundred and forty-four thousand. The eleventh-hour workers are then joined to that temple.

Toen Petrus, Jakobus en Johannes op de Berg waren, stelt de verzegeling van Gods volk, en hun daaropvolgende oprichting als banier, dat verbondsvolk voor als de tempel van de honderd vierenveertigduizend. De arbeiders van het elfde uur worden vervolgens met die tempel verenigd.

> Thus saith the Lord, Keep ye judgment, and do justice: for my salvation is near to come, and my righteousness to be revealed. Blessed is the man that doeth this, and the son of man that layeth hold on it; that keepeth the sabbath from polluting it, and keepeth his hand from doing any evil. Neither let the son of the stranger, that hath joined himself to the Lord, speak, saying, The Lord hath utterly separated me from his people: neither let the eunuch say, Behold, I am a dry tree. For thus saith the Lord unto the eunuchs that keep my sabbaths, and choose the things that please me, and take hold of my covenant; Even unto them will I give in mine house and within my walls a place and a name better than of sons and of daughters: I will give them an everlasting name, that shall not be cut off. Also the sons of the stranger, that join themselves to the Lord, to serve him, and to love the name of the Lord, to be his servants, every one that keepeth the sabbath from polluting it, and taketh hold of my covenant; Even them will I bring to my holy mountain, and make them joyful in my house of prayer: their burnt offerings and their sacrifices shall be accepted upon mine altar; for mine house shall be called an house of prayer for all people.

> Zo zegt de HEERE: Bewaart het recht en doet gerechtigheid; want mijn heil is nabij om te komen en mijn gerechtigheid om geopenbaard te worden. Welzalig de mens die dit doet, en het mensenkind dat daaraan vasthoudt; die de sabbat bewaart om die niet te ontheiligen, en zijn hand ervoor bewaart enig kwaad te doen. Laat ook de zoon van de vreemdeling, die zich bij de HEERE gevoegd heeft, niet spreken en zeggen: De HEERE heeft mij geheel en al van zijn volk afgescheiden; en laat de ontmande niet zeggen: Zie, ik ben een dorre boom. Want zo zegt de HEERE tot de ontmanden die mijn sabbatten bewaren, verkiezen wat Mij behaagt, en vasthouden aan mijn verbond: Hun zal Ik in mijn huis en binnen mijn muren een plaats en een naam geven, beter dan die van zonen en dochters; Ik zal hun een eeuwige naam geven, die niet uitgeroeid zal worden. En ook de zonen van de vreemdeling, die zich bij de HEERE voegen om Hem te dienen en de Naam van de HEERE lief te hebben, om Hem tot knechten te zijn, allen die de sabbat bewaren om die niet te ontheiligen en vasthouden aan mijn verbond; hen zal Ik brengen naar mijn heilige berg en hen verblijden in mijn bedehuis; hun brandoffers en hun slachtoffers zullen welgevallig zijn op mijn altaar; want mijn huis zal een bedehuis genoemd worden voor alle volken.

> The Lord God which gathereth the outcasts of Israel saith, Yet will I gather others to him, beside those that are gathered unto him. Isaiah 56:1–8.

> De Here HEERE, Die de verdrevenen van Israël vergadert, spreekt: Nog zal Ik anderen tot hem vergaderen, behalve degenen die reeds tot hem vergaderd zijn. Jesaja 56:1–8.

Peter, James and John, as well as Moses represent the “outcasts of Israel,” who are cast out by their brethren which hated them.

Petrus, Jakobus en Johannes, evenals Mozes, vertegenwoordigen de „verdrevenen van Israël”, die uitgeworpen worden door hun broeders, die hen haatten.

> Thus saith the Lord, The heaven is my throne, and the earth is my footstool: where is the house that ye build unto me? and where is the place of my rest?

> Zo zegt de HEERE: De hemel is mijn troon en de aarde de voetbank mijner voeten; waar is dan het huis dat gij voor Mij zoudt bouwen, en waar is de plaats van mijn rust?

> For all those things hath mine hand made, and all those things have been, saith the Lord: but to this man will I look, even to him that is poor and of a contrite spirit, and trembleth at my word. He that killeth an ox is as if he slew a man; he that sacrificeth a lamb, as if he cut off a dog’s neck; he that offereth an oblation, as if he offered swine’s blood; he that burneth incense, as if he blessed an idol. Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before mine eyes, and chose that in which I delighted not.

> Want al die dingen heeft mijn hand gemaakt, en al die dingen zijn geworden, spreekt de HEERE; maar op deze zal Ik zien: op hem die arm is en verslagen van geest, en die beeft voor Mijn woord. Wie een rund slacht, is alsof hij een mens doodde; wie een lam ten offer brengt, alsof hij een hond de nek afsneed; wie een spijsoffer offert, alsof hij varkensbloed offerde; wie wierook brandt, alsof hij een afgod zegende. Ja, zij hebben hun eigen wegen verkozen, en hun ziel heeft behagen in hun gruwelen. Daarom zal ook Ik hun begoochelingen verkiezen, en hun verschrikkingen over hen doen komen; omdat niemand antwoordde toen Ik riep, en zij niet hoorden toen Ik sprak; maar zij deden wat kwaad was in Mijn ogen, en verkozen dat waarin Ik geen behagen had.

> Hear the word of the Lord, ye that tremble at his word; Your brethren that hated you, that cast you out for my name’s sake, said, Let the Lord be glorified: but he shall appear to your joy, and they shall be ashamed. Isaiah 66:1–5.

> Hoort het woord des HEEREN, gij die beeft voor Zijn woord; Uw broeders die u haatten, die u verstieten om Mijns Naams wil, zeiden: Laat de HEERE verheerlijkt worden; maar Hij zal verschijnen tot uw vreugde, en zij zullen beschaamd worden. Jesaja 66:1–5.

The word “joy” occurs numerous times and ways in the Scriptures, as does the word “ashamed.” In the context of Peter’s message from the book of Joel, the shame versus joy is a parallel, such as the wise and the foolish or the wheat and the tares. Shame and joy represent, in the context of Joel, those who have the oil, or the latter rain message, versus those who don’t. It is only when you see this detail that you can get to the deeper meaning of, “Your brethren that hated you, that cast you out for my name’s sake.” Those brethren are those who in Spalding and Magan, page one and two, are the “nominal Adventists, like Judas,” that will “betray us to the Catholics,” “for they hated us on account of the Sabbath, for they could not refute it.” Your brethren that hate you, cast you out over the message of the Sabbath of the land, Moses seven times, which cannot be refuted. The point here is that you get cast out over a doctrinal argument, a debate, as Isaiah calls it, and the doctrinal debate is the message of the latter rain.

Het woord „vreugde” komt talrijke malen en op uiteenlopende wijzen in de Schrift voor, evenals het woord „beschaamd”. In de context van Petrus’ boodschap uit het boek Joël vormt schaamte tegenover vreugde een parallel, zoals de wijzen en de dwazen of de tarwe en het onkruid. Schaamte en vreugde vertegenwoordigen, in de context van Joël, degenen die de olie hebben, of de boodschap van de late regen, tegenover degenen die die niet hebben. Pas wanneer u dit detail ziet, kunt u doordringen tot de diepere betekenis van: „Uw broeders die u haten, die u uitwerpen om mijns naams wil.” Die broeders zijn degenen die in Spalding and Magan, bladzijde één en twee, de „naam-Adventisten, zoals Judas” zijn, die „ons aan de katholieken zullen verraden”, „want zij haatten ons vanwege de sabbat, omdat zij haar niet konden weerleggen.” Uw broeders die u haten, werpen u uit vanwege de boodschap van de sabbat van het land, Mozes zevenmaal, die niet kan worden weerlegd. Het punt hier is dat u wordt uitgeworpen om een leerstellige redetwist, een debat, zoals Jesaja het noemt, en dat het leerstellige debat de boodschap van de late regen is.

Joel calls that message “new wine,” and if you have that message, you have joy. If you do not have it, you awaken as the drunkards of Joel do to find that the new wine is cut off from your mouth. At that point you are prophetically “ashamed.” The class that has the oil, has joy and the class that has no oil is ashamed. The oil is also new wine, and it is associated with joy. This is why Isaiah says, “Hear the word of the Lord.” One class chooses to hear, and the other hearkens not to the sound of the trumpet. Isaiah specifically identifies the class who hear, when he states, “ye that tremble at his word.” The Lord gathers those who have been cast out over the message that arrived at 9/11, and at the Sunday law, He gathers Isaiah’s eunuchs, who are represented as dry trees. If they will take hold of the covenant, they will no longer be separated from God’s holy mountain.

Joël noemt die boodschap „nieuwe wijn”, en als u die boodschap hebt, hebt u vreugde. Indien u haar niet hebt, ontwaakt u zoals de dronkaards van Joël ontwaken om te ontdekken dat de nieuwe wijn van uw mond is afgesneden. Op dat moment bent u profetisch „beschaamd”. De klasse die de olie heeft, heeft vreugde, en de klasse die geen olie heeft, is beschaamd. De olie is ook nieuwe wijn, en zij wordt met vreugde in verband gebracht. Daarom zegt Jesaja: „Hoort het woord des Heren.” De ene klasse kiest ervoor te horen, en de andere luistert niet naar het geluid van de bazuin. Jesaja duidt de klasse die hoort specifiek aan, wanneer hij zegt: „gij die beeft voor zijn woord.” De Heer vergadert hen die omwille van de boodschap die op 11 september arriveerde, uitgeworpen zijn, en bij de zondagswet vergadert Hij Jesaja’s gesnedenen, die als dorre bomen worden voorgesteld. Indien zij het verbond zullen aangrijpen, zullen zij niet langer van Gods heilige berg gescheiden zijn.

A eunuch or a dry tree represent death. A eunuch cannot reproduce and a dry tree has no life. The promise is that if those Gentiles, or eleventh-hour workers will accept the covenant represented by Sabbath, they will have sons and daughters. First He gathers the outcasts of Israel, then lifts those outcasts up as an ensign and then gathers His other flock. The first and second gatherings represent the period from 9/11 unto the Sunday law when the Holy Spirit is sprinkling, and also the period from the Sunday law until Michael stands up and the latter rain is poured out without measure. In both periods the latter rain is a message, which if you have, brings joy, and if you don’t have, brings shame.

Een ontmande of een dorre boom vertegenwoordigen de dood. Een ontmande kan zich niet voortplanten en een dorre boom heeft geen leven. De belofte is dat, indien die heidenen, of arbeiders van het elfde uur, het verbond zullen aannemen dat door de sabbat wordt voorgesteld, zij zonen en dochters zullen hebben. Eerst vergadert Hij de verdrevenen van Israël, vervolgens heft Hij die verdrevenen op als een banier en daarna vergadert Hij Zijn andere kudde. De eerste en tweede vergaderingen stellen de periode voor van 9/11 tot aan de zondagswet, wanneer de Heilige Geest besprengelt, en ook de periode van de zondagswet totdat Michaël opstaat en de late regen zonder mate wordt uitgestort. In beide perioden is de late regen een boodschap die, indien u haar hebt, vreugde brengt, en indien u haar niet hebt, schaamte brengt.

The book of Matthew is divided into three lines, that represent the three angels of Revelation fourteen. Each of the three lines also contain fractals of the three angels. The second line from chapter eleven unto chapter twenty-two is the center, for it is the second angel, which is positioned between the first and third angels. The book of Matthew is itself a center line, when we consider chapters eleven through twenty-two in the context of Genesis and Revelation’s covenant chapters.

Het boek Mattheüs is verdeeld in drie lijnen, die de drie engelen van Openbaring veertien vertegenwoordigen. Elk van de drie lijnen bevat tevens fractalen van de drie engelen. De tweede lijn, van hoofdstuk elf tot en met hoofdstuk tweeëntwintig, is de middellijn, want zij is de tweede engel, die tussen de eerste en de derde engel geplaatst is. Het boek Mattheüs is zelf een middellijn, wanneer wij de hoofdstukken elf tot en met tweeëntwintig beschouwen in de context van de verbondshoofdstukken van Genesis en Openbaring.

The center of the twelve covenant chapters is Matthew’s, and the center line of Matthew’s three lines is found in the same twelve chapters. The center of those twelve chapters is the sealing of the one hundred and forty-four thousand. That center point is represented by three verses, which align with the three center verses of Genesis and Revelation’s twelve covenant chapters.

Het middelpunt van de twaalf verbondshoofdstukken is dat van Mattheüs, en de middelste regel van de drie regels van Mattheüs bevindt zich in dezelfde twaalf hoofdstukken. Het middelpunt van die twaalf hoofdstukken is de verzegeling van de honderd vierenveertigduizend. Dat centrale punt wordt weergegeven door drie verzen, die overeenkomen met de drie middelste verzen van de twaalf verbondshoofdstukken van Genesis en Openbaring.

Peter is a the center point of the center point of the center point, and he represents the first and last Christian bride. That is the signature of Alpha and Omega. Palmoni also placed His signature upon Peter’s name change, when He designed the enigma of Peter’s name in English. Jesus spoke to Peter in Hebrew, and the conversation was recorded in Greek and thereafter put into English. In English, Palmoni named Peter by using the 16th letter of the English alphabet, followed by the 5th letter, that is followed by the 20th, that is followed by the 5th that is followed by the 18th, fully knowing that when He, as Palmoni created the name that would go from Hebrew, to Greek to English. He also designed that the English name would allow an enigma of multiplying those five letters in order to reach the number one hundred and forty-four thousand. Palmoni, who is also the first and the last, designed that the first of those five and last of the five English letters that make up the name Peter are the 16th and 18th letters, for the name Peter was to occur in Matthew 16:18.

Petrus is het middelpunt van het middelpunt van het middelpunt, en hij vertegenwoordigt de eerste en de laatste christelijke bruid. Dat is de handtekening van Alfa en Omega. Palmoni plaatste Zijn handtekening ook op de naamsverandering van Petrus, toen Hij het enigma van Petrus’ naam in het Engels ontwierp. Jezus sprak tot Petrus in het Hebreeuws, en het gesprek werd in het Grieks opgetekend en vervolgens in het Engels weergegeven. In het Engels noemde Palmoni Petrus met gebruikmaking van de 16e letter van het Engelse alfabet, gevolgd door de 5e letter, daarop gevolgd door de 20e, daarop gevolgd door de 5e, daarop gevolgd door de 18e, ten volle wetende dat Hij, als Palmoni, de naam schiep die van het Hebreeuws via het Grieks naar het Engels zou gaan. Hij ontwierp ook dat de Engelse naam een enigma zou toelaten waarbij deze vijf letters met elkaar vermenigvuldigd worden om het getal honderdvierenveertigduizend te bereiken. Palmoni, die ook de Eerste en de Laatste is, ontwierp dat de eerste van die vijf en de laatste van die vijf Engelse letters waaruit de naam Peter bestaat, de 16e en de 18e letters zijn; want de naam Peter moest voorkomen in Mattheüs 16:18.

With all of that about Peter, we still need to address the “golden ratio.” The golden ratio is represented by Matthew 16:18, for the ratio is 1.618. The golden ratio is associated with nature’s fractals, and when Palmoni locates Peter in Matthew 16:18, Palmoni is identifying that the prophetic key that is placed upon the shoulder of Eliakim in Isaiah 22:22, and the prophetic keys that are given to Peter and the church in the passage, includes prophetic fractals.

Met dat alles over Petrus moeten wij nog steeds de „gulden snede” behandelen. De gulden snede wordt weergegeven door Mattheüs 16:18, want de verhouding is 1,618. De gulden snede wordt in verband gebracht met de fractalen van de natuur, en wanneer Palmoni Petrus in Mattheüs 16:18 lokaliseert, duidt Palmoni daarmee aan dat de profetische sleutel die in Jesaja 22:22 op de schouder van Eljakim wordt gelegd, en de profetische sleutels die in de passage aan Petrus en de gemeente worden gegeven, profetische fractalen omvat.

Caesarea Philippi at the third hour unto Caesarea Maritima at the ninth hour represents a fractal of the third hour when Christ was crucified until the ninth hour of Cornelius sending for Peter. The Pentecostal season from the third hour of the crucifixion until Peter in the temple at Pentecost at the ninth hour, is a fractal of the 1,260 days from the cross to Cornelius. The three times the Father spoke is a fractal of the three angels, as is the three times Jesus took only Peter, James and John. The prophetic information that is encoded into the verses where Peter illustrates the one hundred and forty-four thousand is as profound as any truth has ever been, and yet we have not yet placed Peter at Panium in Daniel eleven.

Caesarea Filippi in het derde uur tot Caesarea Maritima in het negende uur vertegenwoordigt een fractal van het derde uur waarin Christus werd gekruisigd tot het negende uur waarop Cornelius om Petrus zond. De pinksterperiode vanaf het derde uur van de kruisiging tot Petrus in de tempel op Pinksteren in het negende uur, is een fractal van de 1.260 dagen van het kruis tot Cornelius. De drie keren dat de Vader sprak, vormen een fractal van de drie engelen, evenals de drie keren dat Jezus alleen Petrus, Jakobus en Johannes meenam. De profetische informatie die gecodeerd is in de verzen waarin Petrus de honderd vierenveertigduizend illustreert, is even diepgaand als enige waarheid ooit is geweest, en toch hebben wij Petrus bij Panium in Daniël elf nog niet geplaatst.

We will continue this study in the next article.

Wij zullen deze studie in het volgende artikel voortzetten.

> Peter, an apostle of Jesus Christ, to the strangers scattered throughout Pontus, Galatia, Cappadocia, Asia, and Bithynia, Elect according to the foreknowledge of God the Father, through sanctification of the Spirit, unto obedience and sprinkling of the blood of Jesus Christ: Grace unto you, and peace, be multiplied. Blessed be the God and Father of our Lord Jesus Christ, which according to his abundant mercy hath begotten us again unto a lively hope by the resurrection of Jesus Christ from the dead, To an inheritance incorruptible, and undefiled, and that fadeth not away, reserved in heaven for you, Who are kept by the power of God through faith unto salvation ready to be revealed in the last time.

> Petrus, een apostel van Jezus Christus, aan de vreemdelingen, verstrooid in Pontus, Galatië, Cappadocië, Asia en Bithynië, uitverkorenen naar de voorkennis van God de Vader, in de heiliging van de Geest, tot gehoorzaamheid en besprenging met het bloed van Jezus Christus: genade zij u en vrede vermenigvuldigd. Geprezen zij de God en Vader van onze Heere Jezus Christus, Die ons, naar Zijn grote barmhartigheid, opnieuw geboren deed worden tot een levende hoop door de opstanding van Jezus Christus uit de doden, tot een onvergankelijke, onbevlekte en onverwelkelijke erfenis, die in de hemelen voor u bewaard wordt, u, die in de kracht van God door het geloof bewaard wordt tot de zaligheid, die gereed ligt om geopenbaard te worden in de laatste tijd.

> Wherein ye greatly rejoice, though now for a season, if need be, ye are in heaviness through manifold temptations: That the trial of your faith, being much more precious than of gold that perisheth, though it be tried with fire, might be found unto praise and honour and glory at the appearing of Jesus Christ: Whom having not seen, ye love; in whom, though now ye see him not, yet believing, ye rejoice with joy unspeakable and full of glory: Receiving the end of your faith, even the salvation of your souls.

> Waarin gij u zeer verheugt, hoewel gij nu, indien het nodig is, voor een korte tijd bedroefd zijt door menigerlei verzoekingen; opdat de beproeving van uw geloof, die veel kostbaarder is dan die van goud, dat vergaat, hoewel het door vuur beproefd wordt, bevonden moge worden tot lof en eer en heerlijkheid bij de openbaring van Jezus Christus; Hem hebt gij niet gezien, en toch hebt gij Hem lief; in Hem verheugt gij u, hoewel gij Hem nu niet ziet, nochtans gelovende, met een onuitsprekelijke en heerlijke vreugde; terwijl gij het einde van uw geloof verkrijgt, namelijk de zaligheid van uw zielen.

> Of which salvation the prophets have enquired and searched diligently, who prophesied of the grace that should come unto you: Searching what, or what manner of time the Spirit of Christ which was in them did signify, when it testified beforehand the sufferings of Christ, and the glory that should follow. Unto whom it was revealed, that not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.

> Naar welke zaligheid de profeten onderzoek hebben gedaan en naarstig hebben gezocht, zij die geprofeteerd hebben van de genade die tot u komen zou; onderzoekende op welke of hoedanige tijd de Geest van Christus, Die in hen was, doelde, toen Hij tevoren getuigde van het lijden dat over Christus komen zou, en van de heerlijkheid daarna volgende. Aan hen werd geopenbaard dat zij niet zichzelf, maar ons dienden met die dingen welke u nu verkondigd zijn door hen die u het evangelie gepredikt hebben door de Heilige Geest, gezonden uit de hemel; in welke dingen de engelen begerig zijn in te zien.

> Wherefore gird up the loins of your mind, be sober, and hope to the end for the grace that is to be brought unto you at the revelation of Jesus Christ; As obedient children, not fashioning yourselves according to the former lusts in your ignorance: But as he which hath called you is holy, so be ye holy in all manner of conversation; Because it is written, Be ye holy; for I am holy.

> Daarom, omgord de lendenen van uw verstand, wees nuchter en hoop ten einde toe op de genade die u gebracht zal worden bij de openbaring van Jezus Christus; als gehoorzame kinderen, vormt u niet naar de vroegere begeerten in uw onwetendheid; maar zoals Hij die u geroepen heeft heilig is, zo weest ook gij heilig in al uw wandel; want er staat geschreven: Weest heilig, want Ik ben heilig.

> And if ye call on the Father, who without respect of persons judgeth according to every man’s work, pass the time of your sojourning here in fear: Forasmuch as ye know that ye were not redeemed with corruptible things, as silver and gold, from your vain conversation received by tradition from your fathers; But with the precious blood of Christ, as of a lamb without blemish and without spot: Who verily was foreordained before the foundation of the world, but was manifest in these last times for you, Who by him do believe in God, that raised him up from the dead, and gave him glory; that your faith and hope might be in God. Seeing ye have purified your souls in obeying the truth through the Spirit unto unfeigned love of the brethren, see that ye love one another with a pure heart fervently: Being born again, not of corruptible seed, but of incorruptible, by the word of God, which liveth and abideth forever. For all flesh is as grass, and all the glory of man as the flower of grass. The grass withereth, and the flower thereof falleth away: But the word of the Lord endureth forever. And this is the word which by the gospel is preached unto you. 1 Peter 1:1–25.

> En indien gij de Vader aanroept, die zonder aanneming des persoons oordeelt naar ieders werk, wandelt dan in vreze gedurende de tijd van uw vreemdelingschap hier; daar gij weet dat gij niet met vergankelijke dingen, zilver of goud, verlost zijt van uw ijdele levenswandel, die u door de vaderen is overgeleverd, maar met het kostbaar bloed van Christus, als van een lam zonder gebrek en zonder smet; Hij is wel voorgekend vóór de grondlegging der wereld, maar in deze laatste tijden geopenbaard om uwentwil, gij die door Hem gelooft in God, die Hem uit de doden heeft opgewekt en Hem heerlijkheid gegeven heeft, opdat uw geloof en hoop op God zouden zijn. Daar gij uw zielen gereinigd hebt in de gehoorzaamheid aan de waarheid door de Geest, tot ongeveinsde broederliefde, hebt elkander dan vurig lief uit een rein hart; gij die wedergeboren zijt, niet uit vergankelijk, maar uit onvergankelijk zaad, door het levende en eeuwig blijvende woord van God. Want alle vlees is als gras, en alle heerlijkheid van de mens als een bloem in het gras. Het gras verdort, en zijn bloem valt af; maar het woord des Heeren blijft tot in eeuwigheid. En dit is het woord dat u door het Evangelie verkondigd is. 1 Petrus 1:1–25.

Back to Articles