Article

# The Book of Daniel - Number Twenty-Six

Het boek Daniël - Nummer zesentwintig

Nebuchadnezzar’s Seven Times: A Prophetic Tapestry Unveiling Paganism, Papalism, and the United States

Nebukadnezars Zeven Tijden: een profetisch weefsel dat heidendom, pausdom en de Verenigde Staten onthult

Author

Jeff Pippenger

Published

December 21, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The symbol of Nebuchadnezzar in chapter four is amazing. His “seven times,” typified the periods of time that paganism (the daily), and papalism (the transgression of desolation), trampled down the sanctuary and host.

Het symbool van Nebukadnezar in hoofdstuk vier is verbazingwekkend. Zijn „zeven tijden” waren een voorafbeelding van de tijdsperioden waarin het heidendom (het dagelijkse) en het pausdom (de overtreding der verwoesting) het heiligdom en het heir vertrapten.

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? Daniel 8:13.

> Toen hoorde ik een heilige spreken, en een andere heilige zei tot die bepaalde heilige die sprak: Hoe lang zal het gezicht duren aangaande het dagelijks offer en de overtreding der verwoesting, waardoor zowel het heiligdom als het leger wordt prijsgegeven om vertreden te worden? Daniël 8:13.

The trampling down of “both the sanctuary and the host,” noted in verse thirteen, represents the “seven times” that was the last of two of God’s indignations; and Nebuchadnezzar’s “seven times” is representing the “seven times” that was the first of God’s indignations, but both are represented as the same line prophetically.

Het vertrappen van „zowel het heiligdom als het heerleger”, vermeld in vers dertien, stelt de „zeven tijden” voor die de laatste waren van twee van Gods gramschappen; en Nebukadnezars „zeven tijden” stellen de „zeven tijden” voor die de eerste waren van Gods gramschappen, maar beide worden profetisch als dezelfde lijn voorgesteld.

> And I will stretch over Jerusalem the line of Samaria, and the plummet of the house of Ahab: and I will wipe Jerusalem as a man wipeth a dish, wiping it, and turning it upside down. 2 Kings 21:13.

> En Ik zal over Jeruzalem het meetsnoer van Samaria uitspannen, en het schietlood van het huis van Achab; en Ik zal Jeruzalem uitwissen zoals een man een schotel afwist, die afwist en ondersteboven keert. 2 Koningen 21:13.

Daniel chapter eight, and verse thirteen, is addressing the second line of God’s indignations, as brought upon the southern kingdom of Judah, beginning in 677 BC. Nebuchadnezzar’s “seven times,” represents the line of God’s first indignation, as brought upon the northern kingdom of Israel, beginning in 723 BC. Nebuchadnezzar’s “seven times” represents twelve hundred and sixty years that paganism trampled down the sanctuary and host, followed by the twelve hundred and sixty years that papalism trampled down the sanctuary and host.

Daniël hoofdstuk acht, en vers dertien, handelt over de tweede lijn van Gods gramschappen, zoals die over het zuidelijke koninkrijk Juda werden gebracht, beginnend in 677 v.Chr. Nebukadnezars „zeven tijden” vertegenwoordigen de lijn van Gods eerste gramschap, zoals die over het noordelijke koninkrijk Israël werd gebracht, beginnend in 723 v.Chr. Nebukadnezars „zeven tijden” vertegenwoordigen twaalfhonderdzestig jaren waarin het heidendom het heiligdom en het heir vertrapte, gevolgd door de twaalfhonderdzestig jaren waarin het pausdom het heiligdom en het heir vertrapte.

Papalism is simply paganism covered with the profession of Christianity. “Baptized paganism” as it were. There is nothing that represents Christ or Christianity in Catholicism. The world learned that fact in the history of the Dark Ages, but since 1798, the world has forgotten. The papacy has the same heart as paganism. The religion and the rites of the religions are identical. Nebuchadnezzar’s judgment of “seven times,” consisted of him being given the heart of a beast. The beast’s heart he was given was the heart that represented the religion of paganism, whether it was outright paganism or cloaked paganism in the form of Catholicism. Sister White identifies that the dragon in Revelation twelve is Satan, but in a secondary sense it is pagan Rome.

Het pausdom is eenvoudigweg heidendom bedekt met de belijdenis van het christendom. Als het ware „gedoopt heidendom”. Er is niets in het katholicisme dat Christus of het christendom vertegenwoordigt. De wereld heeft dat feit geleerd in de geschiedenis van de Donkere Middeleeuwen, maar sinds 1798 is de wereld het vergeten. Het pausdom heeft hetzelfde hart als het heidendom. De godsdienst en de riten van de godsdiensten zijn identiek. Nebukadnezars oordeel van „zeven tijden” bestond hierin dat hem het hart van een beest werd gegeven. Het beestenhart dat hem werd gegeven, was het hart dat de godsdienst van het heidendom vertegenwoordigde, hetzij openlijk heidendom, hetzij verhuld heidendom in de vorm van het katholicisme. Zuster White geeft aan dat de draak in Openbaring twaalf Satan is, maar in secundaire zin is het heidens Rome.

> “Thus while the dragon, primarily, represents Satan, it is, in a secondary sense, a symbol of pagan Rome.” The Great Controversy, 439.

> „Hoewel de draak derhalve in de eerste plaats Satan vertegenwoordigt, is hij in secundaire zin een symbool van het heidense Rome.” The Great Controversy, 439.

The beast that Nebuchadnezzar represented for “seven times,” was the beast of the dragon for twelve hundred and sixty days, and then the beast of Catholicism for another twelve hundred and sixty days. At the end of those days Nebuchadnezzar is a symbol of the United States, which is ultimately the false prophet. Prophetically Nebuchadnezzar represented the dragon, the beast and the false prophet which are the three-fold powers that make up spiritual Babylon, and who lead the world to Armageddon. Nebuchadnezzar represents literal Babylon, and in so doing he was employed as a symbol of all three of the powers that make up spiritual Babylon of the last days.

Het beest dat Nebukadnezar gedurende „zeven tijden” vertegenwoordigde, was het beest van de draak gedurende twaalfhonderdzestig dagen, en vervolgens het beest van het katholicisme gedurende nog eens twaalfhonderdzestig dagen. Aan het einde van die dagen is Nebukadnezar een symbool van de Verenigde Staten, die uiteindelijk de valse profeet zijn. Profetisch vertegenwoordigde Nebukadnezar de draak, het beest en de valse profeet, die de drievoudige machten zijn waaruit geestelijk Babylon bestaat en die de wereld naar Armageddon voeren. Nebukadnezar vertegenwoordigt het letterlijke Babylon, en daardoor werd hij gebruikt als een symbool van alle drie de machten die het geestelijke Babylon van de laatste dagen vormen.

In order to recognize the symbolism just identified it is important to first locate Nebuchadnezzar in 1798, when his kingdom is restored at the end of the “seven times.” We will establish this waymark in Daniel chapter four, before we begin to proceed through the chapter in a more systematic fashion.

Om de zojuist geïdentificeerde symboliek te kunnen herkennen, is het van belang eerst Nebukadnezar in 1798 te situeren, wanneer zijn koninkrijk aan het einde van de „zeven tijden” wordt hersteld. Wij zullen dit merkteken in Daniël hoofdstuk vier vaststellen, voordat wij vervolgens op meer systematische wijze door het hoofdstuk zullen voortgaan.

At the “time of the end” in 1798, the book of Daniel was unsealed, and the book then fulfilled its purpose of presenting an increasing light that would test, purify and produce two classes of worshippers. The unsealing of the book of Daniel marks the beginning of the three-step testing process that is based upon the truths revealed at that time.

In de „tijd van het einde” in 1798 werd het boek Daniël geopend, en vervulde het boek toen zijn doel om een toenemend licht te brengen dat twee klassen van aanbidders zou beproeven, reinigen en voortbrengen. Het openen van het boek Daniël markeert het begin van het drievoudige beproevingsproces dat berust op de waarheden die in die tijd werden geopenbaard.

> And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.

> En hij zeide: Ga heen, Daniël; want deze woorden blijven verborgen en verzegeld tot de tijd van het einde. Velen zullen gereinigd, wit gemaakt en beproefd worden; maar de goddelozen zullen goddeloos handelen; en geen van de goddelozen zal het verstaan, maar de wijzen zullen het verstaan. Daniël 12:9, 10.

The prophetic purpose of the unsealing of the book that consists of the book of Daniel and the book of Revelation, is to test the generation that is alive during the history that the book is unsealed. In Daniel twelve, there are three time prophecies that are identified. The first is the twelve hundred and sixty years that the power of the holy people was to be scattered.

Het profetische doel van de ontzegeling van het boek dat bestaat uit het boek Daniël en het boek Openbaring, is de generatie te beproeven die leeft gedurende de geschiedenis waarin het boek wordt ontzegeld. In Daniël twaalf worden drie tijdsprofetieën aangeduid. De eerste is de twaalfhonderdzestig jaar waarin de macht van het heilige volk verstrooid zou worden.

> But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased. Then I Daniel looked, and, behold, there stood other two, the one on this side of the bank of the river, and the other on that side of the bank of the river. And one said to the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, How long shall it be to the end of these wonders? And I heard the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, when he held up his right hand and his left hand unto heaven, and sware by him that liveth for ever that it shall be for a time, times, and an half; and when he shall have accomplished to scatter the power of the holy people, all these things shall be finished. Daniel 12:4–7.

> Maar gij, o Daniël, sluit deze woorden toe en verzegel het boek, tot de tijd van het einde; velen zullen het doorkruisen, en de kennis zal vermeerderd worden. Toen zag ik, Daniël, en zie, er stonden twee anderen, de een aan deze zijde van de oever der rivier, en de ander aan gene zijde van de oever der rivier. En de een zeide tot de Man, met linnen bekleed, Die boven de wateren der rivier was: Hoe lang zal het zijn tot het einde van deze wonderen? En ik hoorde de Man, met linnen bekleed, Die boven de wateren der rivier was, toen Hij Zijn rechterhand en Zijn linkerhand naar de hemel ophief en zwoer bij Hem Die leeft in eeuwigheid, dat het zijn zal voor een tijd, tijden en een halve; en wanneer Hij voleindigd zal hebben de macht van het heilige volk te verstrooien, zullen al deze dingen voleindigd zijn. Daniël 12:4–7.

The other two prophetic periods in chapter twelve are twelve hundred and ninety days and thirteen hundred and thirty-five days.

De andere twee profetische perioden in hoofdstuk twaalf zijn twaalfhonderdnegentig dagen en dertienhonderdvijfendertig dagen.

> And I heard, but I understood not: then said I, O my Lord, what shall be the end of these things? And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. And from the time that the daily sacrifice shall be taken away, and the abomination that maketh desolate set up, there shall be a thousand two hundred and ninety days. Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days. Daniel 12:8–12.

> En ik hoorde het, maar ik begreep het niet; toen zei ik: O mijn Heer, wat zal het einde van deze dingen zijn? En hij zei: Ga heen, Daniël; want deze woorden blijven verborgen en verzegeld tot de tijd van het einde. Velen zullen gereinigd en wit gemaakt worden en beproefd; maar de goddelozen zullen goddeloos handelen; en geen van de goddelozen zal het verstaan; maar de wijzen zullen het verstaan. En van de tijd af dat het dagelijks offer zal worden weggenomen en de verwoestende gruwel zal worden opgericht, zullen er duizend tweehonderd negentig dagen zijn. Zalig hij die verwacht en komt tot duizend driehonderd vijfendertig dagen. Daniël 12:8–12.

In the verses the “time of the end,” is twice referenced and defined as the point when the words of Daniel would be unsealed. The words that are the subject of being unsealed at the “time of the end” are the three prophetic periods of twelve hundred and sixty (time, times, and a half), twelve hundred and ninety, and thirteen hundred and thirty-five. Two of the three periods are defined as “days.” Two of the three ended in 1798, and the third ended at the very end of 1843. It is at the very end of 1843, for the verse states, “blessed is he that waiteth, and cometh to…”

In de verzen wordt tweemaal verwezen naar de „tijd van het einde”, en deze wordt omschreven als het moment waarop de woorden van Daniël zouden worden ontzegeld. De woorden waarvan sprake is als zijnde ontzegeld in de „tijd van het einde”, zijn de drie profetische perioden van twaalfhonderdzestig (tijd, tijden en een halve tijd), twaalfhonderdnegentig en dertienhonderdvijfendertig. Twee van de drie perioden worden aangeduid als „dagen”. Twee van de drie eindigden in 1798, en de derde eindigde geheel aan het einde van 1843. Het is geheel aan het einde van 1843, want het vers zegt: „zalig is hij die verwacht, en komt tot …”

The word “cometh,” means touches. Blessed therefore is he who waits, and also touches the first day of 1844. The tarrying time of the parable of the ten virgins began at the first disappointment in Millerite history, and that disappointment arrived on the very last day of 1843, and the very last day of 1843, touches the very first day of 1844. The blessing of waiting began when the tarrying time began at the first disappointment.

Het woord „komt” betekent raakt. Zalig daarom is hij die wacht en ook de eerste dag van 1844 raakt. De vertoeftijd van de gelijkenis van de tien maagden begon bij de eerste teleurstelling in de Milleritische geschiedenis, en die teleurstelling viel op de allerlaatste dag van 1843, en de allerlaatste dag van 1843 raakt de allereerste dag van 1844. De zegen van het wachten begon toen de vertoeftijd begon bij de eerste teleurstelling.

There is a great deal more to address in these verses, but the point we are considering here is the prophetic role of Daniel. The purpose of the book of Daniel, which Daniel represents in the passage, is to produce a three-step testing process when the book is unsealed. Daniel was told to go his way until the time of the end when the book was to be unsealed. The conclusion of the chapter emphasizes what will happen when the time of the end arrives.

Er valt in deze verzen nog veel meer te behandelen, maar het punt dat wij hier overwegen is de profetische rol van Daniël. Het doel van het boek Daniël, dat Daniël in de passage vertegenwoordigt, is om een beproevingsproces in drie stappen voort te brengen wanneer het boek wordt ontzegeld. Daniël werd gezegd zijns weegs te gaan tot de tijd van het einde, wanneer het boek ontzegeld zou worden. De slotsom van het hoofdstuk benadrukt wat er zal gebeuren wanneer de tijd van het einde aanbreekt.

> But go thou thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days. Daniel 12:13.

> Maar ga gij heen tot het einde toe; want gij zult rusten, en opstaan in uw lot aan het einde der dagen. Daniël 12:13.

The book of Daniel was to stand in its lot at the end of the prophetic days of Daniel.

Het boek Daniël moest op zijn plaats staan aan het einde van de profetische dagen van Daniël.

> “When God gives a man a special work to do, he is to stand in his lot and place as did Daniel, ready to answer the call of God, ready to fulfill His purpose.” Manuscript Releases, volume 6, 108.

> „Wanneer God een mens een bijzondere taak te verrichten geeft, moet hij op zijn post en in zijn plaats staan, zoals Daniël deed, bereid om de roep van God te beantwoorden, bereid om Zijn voornemen te vervullen.” Manuscript Releases, volume 6, 108.

At the time of the end in 1798, Daniel stood in his lot, which is expressed in verse thirteen as “at the end of the days.” The end of Nebuchadnezzar’s banishment of “seven times” identifies 1798, for it concluded at “the end of the days.”

In de tijd van het einde, in 1798, stond Daniël in zijn lot, hetgeen in vers dertien wordt uitgedrukt als „aan het einde van de dagen”. Het einde van Nebukadnezars verbanning van „zeven tijden” duidt op 1798, want die eindigde „aan het einde van de dagen”.

> And at the end of the days I Nebuchadnezzar lifted up mine eyes unto heaven, and mine understanding returned unto me, and I blessed the most High, and I praised and honoured him that liveth for ever, whose dominion is an everlasting dominion, and his kingdom is from generation to generation: And all the inhabitants of the earth are reputed as nothing: and he doeth according to his will in the army of heaven, and among the inhabitants of the earth: and none can stay his hand, or say unto him, What doest thou? At the same time my reason returned unto me; and for the glory of my kingdom, mine honour and brightness returned unto me; and my counsellors and my lords sought unto me; and I was established in my kingdom, and excellent majesty was added unto me. Now I Nebuchadnezzar praise and extol and honour the King of heaven, all whose works are truth, and his ways judgment: and those that walk in pride he is able to abase. Daniel 4:34–37.

> En aan het einde der dagen sloeg ik, Nebukadnezar, mijn ogen op naar de hemel, en mijn verstand keerde tot mij terug; en ik loofde de Allerhoogste, en ik prees en eerde Hem die in eeuwigheid leeft, wiens heerschappij een eeuwige heerschappij is, en wiens koninkrijk van geslacht tot geslacht is. En al de inwoners der aarde worden geacht als niets; en Hij doet naar Zijn wil met de heirmacht des hemels en met de inwoners der aarde; en niemand kan Zijn hand keren of tot Hem zeggen: Wat doet Gij? Te dienzelfden tijde keerde mijn verstand tot mij terug; en tot heerlijkheid van mijn koninkrijk keerden mijn eer en mijn glans tot mij terug; en mijn raadsheren en mijn machthebbers zochten mij op; en ik werd in mijn koninkrijk bevestigd, en uitnemende majesteit werd mij toegevoegd. Nu prijs ik, Nebukadnezar, en verhef en eer de Koning des hemels, al Wiens werken waarheid zijn en Wiens wegen gericht; en hen die in hoogmoed wandelen, is Hij machtig te vernederen. Daniël 4:34–37.

The expression “end of the days” represents the time of the end in 1798. Nebuchadnezzar was then established in his kingdom, which was no longer the history of the beasts of paganism and papalism. At that point, Nebuchadnezzar represented a fully converted man, and in so doing represented the earth beast of Bible prophecy that began to reign in 1798, and it began as a lamb, though it was destined to eventually speak as a dragon. He represents the earth beast that would reign for seventy symbolic years in fulfillment of Isaiah twenty-three, just as his literal kingdom reigned for seventy literal years. The symbolism is “air tight.”

De uitdrukking „het einde der dagen” duidt op de tijd van het einde in 1798. Nebukadnezar werd toen bevestigd in zijn koninkrijk, dat niet langer de geschiedenis was van de beesten van het heidendom en het pausdom. Op dat moment vertegenwoordigde Nebukadnezar een volledig bekeerde man, en daarmee vertegenwoordigde hij het aardebeest van de Bijbelse profetie dat in 1798 begon te regeren; en het begon als een lam, hoewel het bestemd was uiteindelijk te spreken als een draak. Hij vertegenwoordigt het aardebeest dat zeventig symbolische jaren zou regeren ter vervulling van Jesaja drieëntwintig, evenals zijn letterlijke koninkrijk zeventig letterlijke jaren regeerde. De symboliek is „waterdicht”.

Nebuchadnezzar represents a prophetic link between the three powers represented in Revelation chapters twelve and thirteen. There they are identified as the dragon, the sea beast and the earth beast. In Revelation sixteen they are identified as the three powers that lead the world to Armageddon. Nebuchadnezzar’s “seven times,” ties together all three of those beasts, for literal Babylon illustrates spiritual Babylon, and the same line of prophecy that is located in the book of Daniel is taken up in the book of Revelation, for the two books bring each other to perfection.

Nebukadnezar vormt een profetische schakel tussen de drie machten die in Openbaring hoofdstuk twaalf en dertien worden voorgesteld. Daar worden zij aangeduid als de draak, het beest uit de zee en het beest uit de aarde. In Openbaring zestien worden zij aangeduid als de drie machten die de wereld naar Armageddon voeren. Nebukadnezars „zeven tijden” verbinden al deze drie beesten met elkaar, want het letterlijke Babylon is een afbeelding van het geestelijke Babylon, en dezelfde profetische lijn die in het boek Daniël wordt aangetroffen, wordt in het boek Openbaring voortgezet, want deze twee boeken brengen elkaar tot volmaaktheid.

Nebuchadnezzar represents 1798 as a prophetic link between the dragon, the beast and the false prophet. 1798 was “the time of the end” for the message of the first angel and the Millerite history. William Miller was led to place all of his prophetic structure upon his recognition of the dragon of paganism and the beast of Catholicism, but he did not see the United States as the earth beast and false prophet. He could see the history prior to “the time of the end” in 1798, but the future was yet future. At “the time of the end” in 1989, all three powers would then be recognized.

Nebukadnezar vertegenwoordigt 1798 als een profetische schakel tussen de draak, het beest en de valse profeet. 1798 was „de tijd van het einde” voor de boodschap van de eerste engel en de geschiedenis van de Millerieten. William Miller werd ertoe geleid zijn gehele profetische structuur te baseren op zijn herkenning van de draak van het heidendom en het beest van het katholicisme, maar hij zag de Verenigde Staten niet als het beest uit de aarde en de valse profeet. Hij kon de geschiedenis vóór „de tijd van het einde” in 1798 zien, maar de toekomst was nog toekomst. In „de tijd van het einde” in 1989 zouden dan alle drie de machten worden herkend.

The unsealing of the prophetic recognition of the dragon and beast in 1798, is represented by the Ulai River of chapters seven, eight and nine. The unsealing of the prophetic recognition of the dragon, beast and false prophet in 1989, is represented by the Hiddekel River of chapters ten, eleven and twelve. Nebuchadnezzar represents the movement of the first angel that arrived in 1798, and he typifies Belshazzar who represents the movement of the third angel that arrived in 1989. For this reason, Nebuchadnezzar’s second dream, in chapter four, represents the message of the first angel.

De ontzegeling van de profetische herkenning van de draak en het beest in 1798 wordt voorgesteld door de rivier de Ulai in de hoofdstukken zeven, acht en negen. De ontzegeling van de profetische herkenning van de draak, het beest en de valse profeet in 1989 wordt voorgesteld door de rivier de Hiddekel in de hoofdstukken tien, elf en twaalf. Nebukadnezar vertegenwoordigt de beweging van de eerste engel die in 1798 aankwam, en hij is het type van Belsazar, die de beweging van de derde engel vertegenwoordigt die in 1989 aankwam. Om deze reden vertegenwoordigt Nebukadnezars tweede droom, in hoofdstuk vier, de boodschap van de eerste engel.

Nebuchadnezzar’s “seven times” concluded at “the time of the end” in 1798, with the arrival of the warning message of judgment to come. At the “end of the days,” he is a converted man, thus representing the Republican horn of the earth beast, when it was lamblike. He simultaneously represents the Philadelphian Protestant horn of the earth beast.

Nebukadnezars „zeven tijden” eindigden in „de tijd van het einde” in 1798, met de komst van de waarschuwingsboodschap van het komende oordeel. Aan „het einde der dagen” is hij een bekeerd man en vertegenwoordigt hij aldus de Republikeinse hoorn van het beest uit de aarde, toen deze lamachtig was. Tegelijkertijd vertegenwoordigt hij de Filadelfische protestantse hoorn van het beest uit de aarde.

As the first king of Babylon, he typifies Belshazzar the last king of Babylon. His judgment was typified by the judgment of Nimrod, and in turn typified the judgment of Belshazzar. His judgment represented the opening of the investigative judgment on October 22, 1844.

Als de eerste koning van Babylon is hij een type van Belsazar, de laatste koning van Babylon. Zijn oordeel werd voorafgeschaduwd door het oordeel over Nimrod en was op zijn beurt een voorafschaduwing van het oordeel over Belsazar. Zijn oordeel stelde de opening van het onderzoekend oordeel op 22 oktober 1844 voor.

> Nebuchadnezzar the king, unto all people, nations, and languages, that dwell in all the earth; Peace be multiplied unto you. I thought it good to show the signs and wonders that the high God hath wrought toward me. How great are his signs! and how mighty are his wonders! his kingdom is an everlasting kingdom, and his dominion is from generation to generation. I Nebuchadnezzar was at rest in mine house, and flourishing in my palace: I saw a dream which made me afraid, and the thoughts upon my bed and the visions of my head troubled me. Daniel 4:1–5.

> Koning Nebukadnezar, aan alle volken, natiën en talen, die op de gehele aarde wonen: Moge uw vrede vermenigvuldigd worden. Het heeft mij goed gedacht de tekenen en wonderen bekend te maken die de allerhoogste God aan mij heeft verricht. Hoe groot zijn zijn tekenen, en hoe machtig zijn zijn wonderen! Zijn koninkrijk is een eeuwig koninkrijk, en zijn heerschappij is van geslacht tot geslacht. Ik, Nebukadnezar, leefde in rust in mijn huis en in voorspoed in mijn paleis. Ik zag een droom die mij bevreesd maakte, en de gedachten op mijn bed en de gezichten van mijn hoofd verschrikten mij. Daniël 4:1–5.

The dream made Nebuchadnezzar afraid, and the symbolism of the dream represents the everlasting gospel of the first angel, which commands men to “fear God.”

De droom maakte Nebukadnezar bevreesd, en de symboliek van de droom vertegenwoordigt het eeuwige evangelie van de eerste engel, dat de mensen gebiedt „God te vrezen.”

> And I saw another angel fly in the midst of heaven, having the everlasting gospel to preach unto them that dwell on the earth, and to every nation, and kindred, and tongue, and people, Saying with a loud voice, Fear God, and give glory to him; for the hour of his judgment is come: and worship him that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters. Revelation 14:6, 7.

> En ik zag een andere engel vliegen in het midden des hemels, die het eeuwige evangelie had om te verkondigen aan hen die op de aarde wonen, en aan elke natie, en stam, en taal, en volk, zeggende met luider stem: Vreest God, en geeft Hem heerlijkheid; want het uur van Zijn oordeel is gekomen; en aanbidt Hem Die de hemel, en de aarde, en de zee, en de waterfonteinen gemaakt heeft. Openbaring 14:6, 7.

The everlasting gospel is a three-step message, the first step, as represented in the first angel, is to fear God, the second step is to give him glory and the third is represented by the hour of his judgment. “Glory” represents character, and the second “go to” in the story of Nimrod’s rebellion is where the character of the city and the tower was investigated. It was an investigative judgment. The combination of church and state is the image of the beast, and Nimrod’s second step was in manifesting the image of the beast, but the second step of the everlasting gospel produces a glorification of God’s character, not Nimrod’s.

Het eeuwige evangelie is een boodschap in drie stappen; de eerste stap, zoals voorgesteld in de eerste engel, is God te vrezen; de tweede stap is Hem heerlijkheid te geven; en de derde wordt voorgesteld door het uur van Zijn oordeel. “Heerlijkheid” vertegenwoordigt karakter, en het tweede “Laat Ons neerdalen” in het verhaal van Nimrods opstand is de plaats waar het karakter van de stad en van de toren werd onderzocht. Het was een onderzoekend oordeel. De vereniging van kerk en staat is het beeld van het beest, en Nimrods tweede stap bestond in het openbaren van het beeld van het beest, maar de tweede stap van het eeuwige evangelie brengt een verheerlijking van Gods karakter voort, niet dat van Nimrod.

Nebuchadnezzar’s fear is a symbol of the first test, just as was Daniel’s choice to not eat Babylon’s diet, for Daniel feared God. The first angel arrived in history in 1798, and was thereafter empowered on August 11, 1840. Nebuchadnezzar’s dream locates the arrival of the first message at the time of the end in 1798.

Nebukadnezars vrees is een symbool van de eerste beproeving, evenals Daniëls keuze om het voedsel van Babel niet te eten, want Daniël vreesde God. De eerste engel verscheen in de geschiedenis in 1798 en werd daarna op 11 augustus 1840 met kracht bekleed. De droom van Nebukadnezar situeert de komst van de eerste boodschap in de tijd van het einde in 1798.

> I saw a dream which made me afraid, and the thoughts upon my bed and the visions of my head troubled me. Therefore made I a decree to bring in all the wise men of Babylon before me, that they might make known unto me the interpretation of the dream. Then came in the magicians, the astrologers, the Chaldeans, and the soothsayers: and I told the dream before them; but they did not make known unto me the interpretation thereof. But at the last Daniel came in before me, whose name was Belteshazzar, according to the name of my god, and in whom is the spirit of the holy gods: and before him I told the dream, saying, O Belteshazzar, master of the magicians, because I know that the spirit of the holy gods is in thee, and no secret troubleth thee, tell me the visions of my dream that I have seen, and the interpretation thereof. Daniel 4:5–9.

> Ik zag een droom die mij bevreesd maakte, en de gedachten op mijn legerstede en de gezichten van mijn hoofd verschrikten mij. Daarom vaardigde ik een bevel uit om al de wijzen van Babel voor mij te brengen, opdat zij mij de uitlegging van de droom zouden bekendmaken. Toen kwamen de magiërs, de sterrenwichelaars, de Chaldeeën en de waarzeggers binnen; en ik vertelde hun de droom, maar zij maakten mij de uitlegging ervan niet bekend. Maar ten slotte kwam Daniël voor mij, wiens naam Beltsazar is, naar de naam van mijn god, en in wie de geest der heilige goden is; en voor hem vertelde ik de droom, zeggende: O Beltsazar, overste der magiërs, omdat ik weet dat de geest der heilige goden in u is en geen geheimenis u in verlegenheid brengt, maak mij bekend de gezichten van mijn droom die ik gezien heb, en de uitlegging ervan. Daniël 4:5–9.

The arrival of the first message at the time of the end in 1798, that is represented by Nebuchadnezzar’s fear, marks the point when the book of Daniel was to be unsealed.

De komst van de eerste boodschap in de tijd van het einde in 1798, die wordt voorgesteld door Nebukadnezars vrees, markeert het moment waarop het boek Daniël ontsloten moest worden.

> But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased. … And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:4, 9, 10.

> Maar gij, o Daniël, sluit de woorden toe en verzegel het boek, tot de tijd van het einde: velen zullen heen en weer trekken, en de kennis zal toenemen. … En hij zeide: Ga heen, Daniël; want deze woorden zijn toegesloten en verzegeld tot de tijd van het einde. Velen zullen gereinigd en wit gemaakt worden, en beproefd; maar de goddelozen zullen goddeloos handelen; en geen van de goddelozen zal het verstaan, maar de verstandigen zullen het verstaan. Daniël 12:4, 9, 10.

When the book of Daniel was unsealed at “the time of the end”, men were called to come and investigate the increase of knowledge, and that call eventually produced two classes of worshippers. One class could not understand and the other class could. The wise men of Babylon, represented as “the magicians, the astrologers, the Chaldeans, and the soothsayers” could not understand, but Daniel understood. The Babylonian “wise men” could not understand, and therefore represent the wicked. Daniel represented the wise.

Toen het boek Daniël in „de tijd van het einde” werd ontzegeld, werden mensen geroepen te komen en de vermeerdering van kennis te onderzoeken, en die roep bracht uiteindelijk twee klassen van aanbidders voort. De ene klasse kon het niet verstaan en de andere klasse wel. De wijzen van Babylon, voorgesteld als „de magiërs, de astrologen, de Chaldeeën en de waarzeggers”, konden het niet verstaan, maar Daniël verstond het. De Babylonische „wijzen” konden het niet verstaan en vertegenwoordigen daarom de goddelozen. Daniël vertegenwoordigde de wijzen.

We will continue Daniel chapter four in the next article.

In het volgende artikel zullen wij verdergaan met Daniël hoofdstuk vier.

> “Those who are unfaithful to the work of God are lacking in principle; their motives are not of a character to lead them to choose the right under all circumstances. The servants of God are to feel at all times that they are under the eye of their employer. He who watched the sacrilegious feast of Belshazzar is present in all our institutions, in the counting-room of the merchant, in the private workshop; and the bloodless hand is as surely recording your neglect as it recorded the awful judgment of the blasphemous king. Belshazzar’s condemnation was written in words of fire, ‘Thou art weighed in the balances, and art found wanting’; and if you fail to fulfill your God-given obligations your condemnation will be the same.” Messages to Young People, 229.

> „Zij die ontrouw zijn in het werk van God, missen beginsel; hun beweegredenen zijn niet van dien aard dat zij ertoe worden gebracht onder alle omstandigheden het rechte te kiezen. De dienaren van God behoren te allen tijde te beseffen dat zij onder het oog van hun Werkgever staan. Hij die het heiligschennende feestmaal van Belsazar gadesloeg, is aanwezig in al onze instellingen, in de telkamer van de koopman, in de besloten werkplaats; en de bloedeloze hand tekent uw nalatigheid even zeker op als zij het ontzagwekkende oordeel over de godslasterlijke koning optekende. Belsazars veroordeling werd geschreven in woorden van vuur: ‘Gij zijt in de weegschaal gewogen en te licht bevonden’; en indien gij nalaat uw door God gegeven verplichtingen te vervullen, zal uw veroordeling dezelfde zijn.” Messages to Young People, 229.

Back to Articles