Article

# The Book of Daniel - Number Ninety-One

Het Boek Daniël - Nummer Eenennegentig

Unveiling the Prophetic River: A Journey Through the Connections Between the Movements of Daniel’s Visions

Onthulling van de profetische rivier: een reis door de verbanden tussen de bewegingen van Daniëls visioenen

Author

Jeff Pippenger

Published

February 24, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The knowledge that was unsealed in the movement of the first angel is represented by the Ulai River vision in the book of Daniel. That vision represents chapters seven, eight and nine of Daniel, and the knowledge that was unsealed in the movement of the third angel is represented by the Hiddekel River vision, which represents chapters ten, eleven and twelve. The connections between the two movements are abundant. The two movements are linked together by the one hundred and twenty-six years from the rebellion of 1863, unto the time of the end in 1989.

De kennis die werd ontzegeld in de beweging van de eerste engel wordt vertegenwoordigd door het visioen van de rivier de Ulai in het boek Daniël. Dat visioen vertegenwoordigt de hoofdstukken zeven, acht en negen van Daniël, en de kennis die werd ontzegeld in de beweging van de derde engel wordt vertegenwoordigd door het visioen van de rivier de Hiddekel, dat de hoofdstukken tien, elf en twaalf vertegenwoordigt. De verbindingen tussen de twee bewegingen zijn talrijk. De twee bewegingen zijn met elkaar verbonden door de honderdzesentwintig jaren vanaf de opstand van 1863 tot aan de tijd van het einde in 1989.

Both times of the end, in each movement, are marked by the “seven times,” of Leviticus twenty-six. Paganism and then papalism had trampled down the sanctuary and host until the time of the end in 1798. From the rebellion of 1863 until 1989, a spiritual trampling down had occurred as represented by the four abominations of Ezekiel chapter eight.

Beide tijden van het einde, in elke beweging, worden gekenmerkt door de „zeven tijden” van Leviticus zesentwintig. Het heidendom en vervolgens het pausdom hadden het heiligdom en de heerscharen vertreden tot aan de tijd van het einde in 1798. Vanaf de opstand van 1863 tot 1989 had een geestelijke vertreding plaatsgevonden, zoals voorgesteld door de vier gruwelen van Ezechiël hoofdstuk acht.

The forty-six years from the end of the first indignation until the end of the last indignation in 1844, in which Christ had erected a spiritual temple that He suddenly came into on October 22, 1844, parallels the time of the end in 1989, until the soon-coming Sunday law, when Christ is once again erecting a spiritual temple, that He will suddenly come unto at the hour of Revelation eleven’s great earthquake.

De zesenveertig jaren vanaf het einde van de eerste verontwaardiging tot het einde van de laatste verontwaardiging in 1844, waarin Christus een geestelijke tempel had opgericht, waarin Hij op 22 oktober 1844 plotseling binnentrad, loopt parallel met de tijd van het einde in 1989 tot aan de spoedig komende zondagswet, wanneer Christus wederom een geestelijke tempel opricht, waarin Hij plotseling zal komen in het uur van de grote aardbeving van Openbaring elf.

When the third angel arrived in 1844, the Messenger of the Covenant suddenly appeared to purify the sons of Levi, but by 1863, those unfaithful Levites rejected the message of Moses delivered by Elijah and turned to wander in the wilderness. In that testing process the “builders” would ultimately reject the “cornerstone” of the “seven times”, and then transition from the movement of Philadelphia unto the church of Laodicea. In the last days, when the Messenger of the Covenant suddenly comes to His temple, at the soon-coming Sunday law, He will use the faithful Levites to call His other flock. The faithful of the last days will have transitioned from the “church” of Laodicea unto the “movement” of Philadelphia.

Toen de derde engel in 1844 verscheen, trad de Boodschapper van het Verbond plotseling op om de zonen van Levi te reinigen; maar tegen 1863 verwierpen die ontrouwe Levieten de boodschap van Mozes, gebracht door Elia, en keerden zich om in de woestijn rond te zwerven. In dat beproevingsproces zouden de „bouwlieden” uiteindelijk de „hoeksteen” van de „zeven tijden” verwerpen en vervolgens overgaan van de beweging van Filadelfia naar de gemeente van Laodicea. In de laatste dagen, wanneer de Boodschapper van het Verbond plotseling tot Zijn tempel komt, bij de spoedig komende zondagswet, zal Hij de trouwe Levieten gebruiken om Zijn andere kudde te roepen. De getrouwen van de laatste dagen zullen zijn overgegaan van de „gemeente” van Laodicea naar de „beweging” van Filadelfia.

The movement of the first angel published its formalized message two hundred and twenty years after the King James Bible was published, and the movement of the third angel published its formalized message two hundred and twenty years after the Declaration of Independence was published. The formalized message of both movements was empowered with the fulfillment of a prophecy of Islam, which was marked by the descent of an angel. The arrival of the angel identified the beginning of the “debate” of Habakkuk chapter two, and led to the publication of Habakkuk’s tables.

De beweging van de eerste engel publiceerde haar geformaliseerde boodschap tweehonderdtwintig jaar nadat de King James Bible was uitgegeven, en de beweging van de derde engel publiceerde haar geformaliseerde boodschap tweehonderdtwintig jaar nadat de Declaration of Independence was uitgevaardigd. De geformaliseerde boodschap van beide bewegingen werd bekrachtigd door de vervulling van een profetie betreffende de islam, die werd gemarkeerd door de nederdaling van een engel. De komst van de engel markeerde het begin van het „debat” van Habakuk hoofdstuk twee en leidde tot de publicatie van de tafelen van Habakuk.

The empowered message represented by Habakkuk’s tables led to a disappointment, that ushered in a tarrying time, that led to the message of the Midnight Cry, that concluded with the fulfillment of the message of the Midnight Cry. The parallels which exist between the two movements are conclusive evidence for those who choose to see, that all the elements of Millerite history are connected to and are repeated in the history of the one hundred and forty-four thousand. The time period of the latter rain is typified in the Millerite movement, and it is fulfilled in the movement of Future for America. Repeatedly inspiration informs those willing to hear that only those who recognize the latter rain will receive it.

De bekrachtigde boodschap die door de tafelen van Habakuk werd uitgebeeld, leidde tot een teleurstelling, die een tijd van vertoeven inluidde, die leidde tot de boodschap van de Middernachtsroep, die eindigde met de vervulling van de boodschap van de Middernachtsroep. De parallellen die tussen de twee bewegingen bestaan, vormen afdoend bewijs voor hen die bereid zijn te zien, dat alle elementen van de Milleritische geschiedenis verbonden zijn met en herhaald worden in de geschiedenis van de honderdvierenveertigduizend. De tijdsperiode van de late regen wordt getypeerd in de Milleritische beweging, en zij wordt vervuld in de beweging van Future for America. Herhaaldelijk deelt de Inspiratie aan hen die bereid zijn te horen mee, dat alleen zij die de late regen herkennen, haar zullen ontvangen.

The period, movement, and message of the latter rain are all represented in the history of the Millerites, and the word “recognize” represents seeing something that you have seen before. The only way to see the period, movement and message of the latter rain is to recognize that it has been illustrated in Millerite history. It has also been illustrated in the other sacred reform movements. The Millerite movement was a beginning movement that represents an ending movement and therefore has many more direct references than the earlier reform movements. It also has the signature of Alpha and Omega who always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing.

De periode, de beweging en de boodschap van de late regen worden alle voorgesteld in de geschiedenis van de Millerieten, en het woord „herkennen” duidt op het zien van iets dat men eerder heeft gezien. De enige wijze om de periode, beweging en boodschap van de late regen te zien, is te herkennen dat zij in de geschiedenis van de Millerieten is geïllustreerd. Zij is ook geïllustreerd in de andere heilige hervormingsbewegingen. De Milleritische beweging was een beginbeweging die een eindbeweging voorstelt en daarom veel meer directe verwijzingen bevat dan de vroegere hervormingsbewegingen. Zij draagt ook het kenmerk van Alpha en Omega, die altijd het einde van een zaak illustreert met het begin van een zaak.

In the Millerite movement the foundations were established, and the central pillar was Daniel chapter eight, verses thirteen and fourteen. I am aware that Sister White identifies verse fourteen as the central pillar and foundation, but the reality is that verse fourteen is an answer to the question of verse thirteen. An answer is empty without understanding the question that elicits the answer. Verse thirteen identifies the vision of the trampling down, that is accomplished by two desolating powers, and verse fourteen is the vision of Christ restoring the temple and host which were trampled down. Two visions are directly connected by context, by grammar and by Palmoni, the Wonderful Numberer.

In de Milleritische beweging werden de fundamenten gelegd, en de centrale zuil was Daniël hoofdstuk acht, verzen dertien en veertien. Ik ben mij ervan bewust dat zuster White vers veertien aanduidt als de centrale zuil en het fundament, maar de werkelijkheid is dat vers veertien een antwoord is op de vraag van vers dertien. Een antwoord is leeg zonder begrip van de vraag die het antwoord oproept. Vers dertien identificeert het gezicht van de vertreding, die wordt voltrokken door twee verwoestende machten, en vers veertien is het gezicht van Christus die de tempel en het heir herstelt, welke vertreden waren. Twee gezichten zijn rechtstreeks met elkaar verbonden door context, door grammatica en door Palmoni, de Wonderbare Teller.

William Miller was used to identify the foundational truths, which would be Daniel chapter eight, verses thirteen and fourteen. The first jewel he discovered was the “seven times” that represents the trampling down of verse thirteen, and the framework which he built all of his prophetic structure upon was the “two desolating powers” motif represented in verse thirteen. Miller correctly identified that “the daily” abomination of verse thirteen was paganism, and the transgression of desolating power was papalism. In this sense the very “foundation” of the framework of Miller, and the “foundation” of the foundation and central pillar, was the understanding that “the daily” in chapter eight represented paganism. The foundation of the increase of knowledge from Millerite history was that “the daily,” of Daniel chapter eight was paganism, and inspiration was careful to identify that “those who gave the judgment hour cry had the correct view of the daily.”

William Miller werd gebruikt om de fundamentele waarheden te identificeren, namelijk Daniël hoofdstuk acht, verzen dertien en veertien. Het eerste juweel dat hij ontdekte, waren de „zeven tijden”, die de vertreding van vers dertien voorstellen, en het raamwerk waarop hij geheel zijn profetische structuur bouwde, was het motief van de „twee verwoestende machten”, weergegeven in vers dertien. Miller stelde terecht vast dat „het dagelijkse” van de gruwel in vers dertien het heidendom was, en dat de overtreding van de verwoestende macht het pausdom was. In deze zin was juist het „fundament” van Millers raamwerk, en het „fundament” van het fundament en de centrale pilaar, het begrip dat „het dagelijkse” in hoofdstuk acht het heidendom voorstelde. Het fundament van de toeneming van kennis uit de Milleritische geschiedenis was dat „het dagelijkse” van Daniël hoofdstuk acht het heidendom was, en de inspiratie heeft er zorgvuldig op gewezen dat „zij die de boodschap van het uur van het oordeel verkondigden de juiste opvatting van het dagelijkse hadden.”

The foundation of the light represented as the “increase of knowledge” at the time of the end in 1989, is also “the daily.” It is simply another divine parallel. In order to recognize the increase of knowledge that is represented in the last six verses of Daniel eleven there is required an application of the writings of Ellen White. In her writings she identifies that the history of verse thirty-one of Daniel eleven will be repeated in the final verses of Daniel eleven. Without that inspired clue understanding the parallel history of verse thirty-one with verses forty and forty-one would be a much more difficult task.

Het fundament van het licht dat in 1989, ten tijde van het einde, wordt voorgesteld als de „toename van kennis”, is ook „het dagelijks”. Het is eenvoudigweg nog een andere goddelijke parallel. Om de toename van kennis te herkennen die in de laatste zes verzen van Daniël elf wordt voorgesteld, is een toepassing van de geschriften van Ellen White vereist. In haar geschriften wijst zij erop dat de geschiedenis van vers eenendertig van Daniël elf in de slotverzen van Daniël elf herhaald zal worden. Zonder die geïnspireerde aanwijzing zou het begrijpen van de parallelle geschiedenis van vers eenendertig met de verzen veertig en eenenveertig een veel moeilijker opgave zijn.

The “daily” in the book of Daniel represents paganism and is the foundation of the foundation for the Millerites, and it is the foundation of the message for the movement of the one hundred and forty-four thousand. It is also the truth which was purposely made into error by a “lie” that was introduced into the third generation of Laodicean Adventism, that was typified by the third abomination of “women weeping for Tammuz” in Ezekiel chapter eight, and the compromise represented by the third church of Pergamos.

Het „dagelijks” in het boek Daniël vertegenwoordigt het heidendom en vormt het fundament van het fundament voor de Millerieten, en het is het fundament van de boodschap voor de beweging van de honderd vierenveertigduizend. Het is tevens de waarheid die opzettelijk tot dwaling werd gemaakt door een „leugen” die werd binnengebracht in de derde generatie van het Laodiceaanse adventisme, die werd getypeerd door de derde gruwel van „vrouwen die om Tammuz wenen” in Ezechiël hoofdstuk acht, en het compromis dat wordt voorgesteld door de derde gemeente, Pergamus.

The divine direction that guides the role of “the daily” as an issue in the time of the latter rain is absolutely astounding, and beyond the possibility of human construction. The fourth generation of Laodicean Adventism is portrayed as bowing down to the sun, thus representing an acceptance of the mark of the beast. Sister White identifies that to receive that mark is to come to the same mind as the beast, and that those who become confused upon the meaning of antichrist, will ultimately end up on the side of the man of sin. All this is represented by the ancient men in Jerusalem in Ezekiel chapter eight.

De goddelijke leiding die de rol van „het dagelijkse” als een kwestie in de tijd van de late regen bestuurt, is volstrekt verbazingwekkend en gaat elke mogelijkheid van menselijke constructie te boven. De vierde generatie van het Laodiceaanse adventisme wordt afgebeeld als neerbuigend voor de zon, en vertegenwoordigt aldus de aanvaarding van het merkteken van het beest. Zuster White geeft aan dat het ontvangen van dat merkteken betekent dat men tot dezelfde gezindheid komt als het beest, en dat zij die in verwarring raken over de betekenis van de antichrist, uiteindelijk aan de zijde van de mens der zonde zullen belanden. Dit alles wordt voorgesteld door de oude mannen in Jeruzalem in Ezechiël hoofdstuk acht.

In the third and fourth generation God judges those who hate Him, and that judgment is executed while the other class is receiving the seal of God’s approval. The very passage in the Scriptures that provided William Miller the light he needed to recognize that it was pagan Rome that was represented as “the daily” in the book of Daniel, is the most direct identification of the man of sin, who the ancient men bow to in chapter eight of Ezekiel. The chapter identifies the pope of the second desolating power, while also identifying the paganism of the first desolating power. And the truth that is the subject of the passage is the role of pagan Rome, who in 2 Thessalonians is the power that restrains the papacy from ascending the throne until 538.

In het derde en vierde geslacht oordeelt God hen die Hem haten, en dat oordeel wordt voltrokken terwijl de andere klasse het zegel van Gods goedkeuring ontvangt. Juist de Schriftplaats die William Miller het licht verschafte dat hij nodig had om te erkennen dat het heidense Rome in het boek Daniël werd voorgesteld als „het gedurige”, is de meest rechtstreekse aanduiding van de mens der zonde, voor wie de oude mannen zich in Ezechiël hoofdstuk acht neerbuigen. Het hoofdstuk duidt de paus van de tweede verwoestende macht aan, terwijl het tevens het heidendom van de eerste verwoestende macht aanduidt. En de waarheid die het onderwerp van de passage is, betreft de rol van het heidense Rome, dat in 2 Thessalonicenzen de macht is die het pausdom ervan weerhoudt de troon te bestijgen vóór 538.

The “daily” which was Miller’s bedrock truth, that allowed him to produce a framework of prophecy based upon two desolating powers that trample down the sanctuary and host, is the truth identified by Paul as the truth which is rejected, and which brings strong delusion upon those who do not love that very truth in the last days. In agreement with the parallel histories, that very same truth, that is the bedrock truth, allowed Future for America to produce a framework of prophecy about the final three-fold union in the last days.

Het „dagelijks”, dat Millers fundamentele waarheid was en hem in staat stelde een profetisch kader op te stellen dat berustte op twee verwoestende machten die het heiligdom en het heir vertreden, is de waarheid die door Paulus wordt aangeduid als de waarheid die wordt verworpen en die in de laatste dagen een krachtige dwaling brengt over hen die juist die waarheid niet liefhebben. In overeenstemming met de parallelle geschiedenissen stelde diezelfde waarheid, die de fundamentele waarheid is, Future for America in staat een profetisch kader op te stellen betreffende de uiteindelijke drievoudige unie in de laatste dagen.

Not only that, but that foundational truth, which is the foundational truth for both parallel histories, is made into the “lie” that becomes the bedrock error and Paul’s strong delusion, for the framework of the false latter rain “peace and safety” message proclaimed by the men that will never again lift up their voices and show God’s people their transgressions. “The daily” represents the foundation of both the movement of the first and the third angel, and when the rebels of Laodicea turned its meaning upside down, by identifying the satanic symbol as a symbol of Christ, the false symbol became the foundation of the counterfeit message of the false latter rain.

Niet alleen dat, maar die fundamentele waarheid, die de fundamentele waarheid is voor beide parallelle geschiedenissen, wordt gemaakt tot de “leugen” die de fundamentele dwaling en Paulus’ krachtige misleiding wordt, als het denkkader van de valse boodschap van “vrede en veiligheid” van de late regen, verkondigd door de mannen die nooit meer hun stem zullen verheffen en Gods volk hun overtredingen zullen tonen. “Het dagelijkse” vertegenwoordigt het fundament van zowel de beweging van de eerste als van de derde engel, en toen de rebellen van Laodicea de betekenis ervan volledig omkeerden door het satanische symbool als een symbool van Christus te identificeren, werd het valse symbool het fundament van de vervalste boodschap van de valse late regen.

> Stay yourselves, and wonder; cry ye out, and cry: they are drunken, but not with wine; they stagger, but not with strong drink. For the Lord hath poured out upon you the spirit of deep sleep, and hath closed your eyes: the prophets and your rulers, the seers hath he covered. And the vision of all is become unto you as the words of a book that is sealed, which men deliver to one that is learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I cannot; for it is sealed: And the book is delivered to him that is not learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I am not learned. Wherefore the Lord said, Forasmuch as this people draw near me with their mouth, and with their lips do honour me, but have removed their heart far from me, and their fear toward me is taught by the precept of men: Therefore, behold, I will proceed to do a marvellous work among this people, even a marvellous work and a wonder: for the wisdom of their wise men shall perish, and the understanding of their prudent men shall be hid. Woe unto them that seek deep to hide their counsel from the Lord, and their works are in the dark, and they say, Who seeth us? and who knoweth us? Surely your turning of things upside down shall be esteemed as the potter’s clay: for shall the work say of him that made it, He made me not? or shall the thing framed say of him that framed it, He had no understanding? Isaiah 29:9–16.

> Verstijft en verwondert u; roept uit en schreeuwt: zij zijn dronken, maar niet van wijn; zij wankelen, maar niet van sterke drank. Want de HEERE heeft over u een geest van diepe slaap uitgegoten, en Hij heeft uw ogen gesloten; de profeten en uw oversten, de zieners, heeft Hij bedekt. En het gezicht van dit alles is voor u geworden als de woorden van een verzegeld boek, dat men geeft aan iemand die geleerd is, zeggende: Lees dit toch; en hij zegt: Ik kan niet, want het is verzegeld. En het boek wordt gegeven aan iemand die niet geleerd is, zeggende: Lees dit toch; en hij zegt: Ik ben niet geleerd. Daarom heeft de Heere gezegd: Omdat dit volk tot Mij nadert met zijn mond, en Mij eert met de lippen, maar zijn hart ver van Mij verwijderd houdt, en hun vrees voor Mij een aangeleerd gebod van mensen is; daarom, zie, Ik zal voortgaan onder dit volk een wonderlijk werk te doen, ja, een wonderlijk werk en een wonder; want de wijsheid van zijn wijzen zal vergaan, en het verstand van zijn verstandigen zal verborgen worden. Wee hun die het diep zoeken om hun raad voor de HEERE te verbergen, en wier werken in het duister zijn, en die zeggen: Wie ziet ons? en wie kent ons? O, uw omkering van zaken zal geacht worden als het leem van de pottenbakker; want zal het maaksel van hem die het gemaakt heeft zeggen: Hij heeft mij niet gemaakt? of zal het gevormde van hem die het gevormd heeft zeggen: Hij had geen verstand? Jesaja 29:9–16.

All the prophets spoke of the last days, and openly lying in order to turn the meaning of “the daily,” upside down closely imitates the definition of the unpardonable sin. To assign a person as forever lost is beyond the ability, or moral authority, of men toward other men, but that is not what is here being identified.

Alle profeten spraken over de laatste dagen, en openlijk liegen om de betekenis van „het dagelijks” volledig om te keren, benadert op treffende wijze de omschrijving van de onvergeeflijke zonde. Een mens als voorgoed verloren aan te merken, gaat het vermogen of het morele gezag van mensen jegens andere mensen te boven, maar dat is niet wat hier wordt aangeduid.

Those in Isaiah who turn things upside down, which is simply another expression for what Isaiah identifies elsewhere as calling darkness light or light darkness, are identified as the ancient men that rule Jerusalem as their final judgment is being represented.

Degenen in Jesaja die de dingen omkeren, wat eenvoudigweg een andere uitdrukking is voor wat Jesaja elders aanduidt als het noemen van duisternis licht of licht duisternis, worden aangeduid als de oude mannen die over Jeruzalem heersen, terwijl hun uiteindelijke oordeel wordt uitgebeeld.

> Woe unto them that call evil good, and good evil; that put darkness for light, and light for darkness; that put bitter for sweet, and sweet for bitter! Woe unto them that are wise in their own eyes, and prudent in their own sight! Woe unto them that are mighty to drink wine, and men of strength to mingle strong drink: Which justify the wicked for reward, and take away the righteousness of the righteous from him! Therefore as the fire devoureth the stubble, and the flame consumeth the chaff, so their root shall be as rottenness, and their blossom shall go up as dust: because they have cast away the law of the Lord of hosts, and despised the word of the Holy One of Israel. Therefore is the anger of the Lord kindled against his people, and he hath stretched forth his hand against them, and hath smitten them: and the hills did tremble, and their carcases were torn in the midst of the streets. For all this his anger is not turned away, but his hand is stretched out still. And he will lift up an ensign to the nations from far, and will hiss unto them from the end of the earth: and, behold, they shall come with speed swiftly. Isaiah 5:20–26.

> Wee hun die het kwade goed noemen, en het goede kwaad; die duisternis tot licht stellen, en licht tot duisternis; die bitter tot zoet stellen, en zoet tot bitter! Wee hun die wijs zijn in hun eigen ogen, en verstandig in hun eigen oordeel! Wee hun die helden zijn in het wijn drinken, en kloeke mannen in het mengen van sterke drank; die de goddeloze om geschenk rechtvaardigen, en de gerechtigheid van de rechtvaardige van hem wegnemen! Daarom, gelijk het vuur de stoppelen verteert, en de vlam het kaf verslindt, zo zal hun wortel zijn als verrotting, en hun bloesem opgaan als stof; omdat zij de wet van de HEERE der heirscharen verworpen hebben, en het woord van de Heilige Israëls versmaad hebben. Daarom is de toorn van de HEERE ontstoken tegen Zijn volk, en heeft Hij Zijn hand tegen hen uitgestrekt en hen geslagen; zodat de bergen beefden, en hun lijken verscheurd lagen midden op de straten. Om dit alles is Zijn toorn niet afgekeerd, maar Zijn hand is nog uitgestrekt. En Hij zal een banier opheffen voor de heidenvolken van verre, en Hij zal hun toefluiten van het einde der aarde; en zie, zij zullen haastig en snel komen. Jesaja 5:20–26.

God’s ensign (the one hundred and forty-four thousand) is lifted up as the ensign at the soon coming Sunday law, which is when “the anger of the Lord is kindled against his people”, and He stretches “forth his hand against them”, and “smites them”, and “their carcases will be torn in the midst of the streets.” The midst of the streets are the streets of Jerusalem when the destroying angels of Ezekiel chapter nine, are commanded to go forth “and smite: let not your eye spare, neither have ye pity: Slay utterly old and young, both maids, and little children, and women: but come not near any man upon whom is the mark; and begin at my sanctuary. Then they began at the ancient men which were before the house.” Ezekiel’s “ancient men”, who Sister White states are those who were to be the guardians of the people, are Isaiah’s “drunkards of Ephraim” who “turn things upside down” in chapters twenty-eight and twenty-nine.

Gods banier (de honderdvierenvijftigduizend) wordt opgeheven als de banier bij de spoedig komende zondagswet, hetgeen het ogenblik is waarop „de toorn des Heeren tegen Zijn volk ontbrandt”, en Hij „Zijn hand tegen hen uitstrekt”, en „hen slaat”, en „hun lijken midden op de straten zullen worden verscheurd.” Het midden der straten zijn de straten van Jeruzalem, wanneer de verderfengelen van Ezechiël hoofdstuk negen het bevel ontvangen uit te gaan „en te slaan; verschoont niet met uw oog, en spaart niet; doodt ouden en jongen, zowel maagden als kleine kinderen en vrouwen; maar nadert niemand op wie het teken is; en begint bij Mijn heiligdom. Toen begonnen zij bij de oude mannen die vóór het huis waren.” Ezechiëls „oude mannen”, van wie Zuster White verklaart dat zij degenen zijn die de wachters van het volk hadden moeten zijn, zijn Jesaja’s „dronkaards van Efraïm” die in hoofdstukken achtentwintig en negenentwintig „de dingen ondersteboven keren”.

In chapter five they are those who are “mighty to drink wine, and men of strength to mingle strong drink: Which justify the wicked for reward.” With the publication of the book Questions on Doctrine, the ancient men drank from the cup of apostate Protestantism, and presented the false gospel of justification that claims men cannot be sanctified, that Christ is our Substitute, but not our Example. In doing so, the book justified the wicked, for the reward of being accepted among the fallen churches of apostate Protestantism. The passage is identifying their ultimate judgment, and the reason for that judgment is that they “despised the word of the Holy One of Israel.” They did this by rejecting the understanding of “the daily,” presented by those who gave the judgment hour cry, and by drinking from the cup of apostate Protestantism.

In hoofdstuk vijf zijn zij degenen die „helden zijn in het drinken van wijn, en dappere mannen in het mengen van sterke drank; die de goddeloze rechtvaardigen om een beloning.” Met de publicatie van het boek Questions on Doctrine dronken de oude mannen uit de beker van het afvallige protestantisme en brachten zij het valse evangelie van de rechtvaardiging naar voren, dat beweert dat mensen niet geheiligd kunnen worden, dat Christus onze Plaatsvervanger is, maar niet ons Voorbeeld. Door dit te doen, rechtvaardigde het boek de goddelozen, om de beloning dat het aanvaard zou worden te midden van de gevallen kerken van het afvallige protestantisme. De passage duidt hun uiteindelijke oordeel aan, en de reden voor dat oordeel is dat zij „het woord van de Heilige Israëls versmaadden.” Zij deden dit door het verstaan van „het gedurige” te verwerpen, zoals dat werd gebracht door hen die de roep van het uur van het oordeel gaven, en door uit de beker van het afvallige protestantisme te drinken.

In the passage they turn what is sweet to bitter, and what is bitter to sweet. The message that is in the angel’s hand when He descends is sweet, but the conclusion of the message is bitter. They argue the true latter rain message that begins when the angel descends is bitter, and at the conclusion they identify a sweet false peace and safety message, for they can’t help themselves from turning things upside down.

In de passage maken zij wat zoet is tot bitter, en wat bitter is tot zoet. De boodschap die in de hand van de engel is wanneer Hij neerdaalt, is zoet, maar de conclusie van de boodschap is bitter. Zij betogen dat de ware boodschap van de late regen, die begint wanneer de engel neerdaalt, bitter is, en aan het einde identificeren zij een zoete, valse boodschap van vrede en veiligheid, want zij kunnen het niet nalaten de dingen op hun kop te zetten.

The passage where this sin is represented is at the close of their corporate probationary time. Therefore, it is appropriate to see that their actions of identifying the satanic work of paganism as the work of Christ is a prophetic parallel to the unpardonable sin, which is identifying the work of the Holy Spirit as the work of Satan. Placing the “lie” into the third generation of Adventism provided the foundational logic of their false latter rain message, and ultimately brings a strong delusion upon them. The very passage where Miller came to understand the correct meaning of “the daily” is where they are portrayed as being overthrown.

De passage waarin deze zonde wordt voorgesteld, bevindt zich aan het einde van hun gezamenlijke proeftijd. Daarom is het passend te zien dat hun handelingen, waarbij zij het satanische werk van het heidendom aanduiden als het werk van Christus, een profetische parallel vormen met de onvergeeflijke zonde, namelijk het aanduiden van het werk van de Heilige Geest als het werk van Satan. Het plaatsen van de „leugen” in de derde generatie van het adventisme verschafte de fundamentele logica van hun valse boodschap van de late regen en brengt uiteindelijk een krachtige dwaling over hen. Juist de passage waarin Miller ertoe kwam de juiste betekenis van „het dagelijks” te verstaan, is de plaats waar zij worden voorgesteld als zijnde ten val gebracht.

> Let no man deceive you by any means: for that day shall not come, except there come a falling away first, and that man of sin be revealed, the son of perdition; Who opposeth and exalteth himself above all that is called God, or that is worshipped; so that he as God sitteth in the temple of God, shewing himself that he is God. Remember ye not, that, when I was yet with you, I told you these things? And now ye know what withholdeth that he might be revealed in his time. For the mystery of iniquity doth already work: only he who now letteth will let, until he be taken out of the way. And then shall that Wicked be revealed, whom the Lord shall consume with the spirit of his mouth, and shall destroy with the brightness of his coming: Even him, whose coming is after the working of Satan with all power and signs and lying wonders, And with all deceivableness of unrighteousness in them that perish; because they received not the love of the truth, that they might be saved. And for this cause God shall send them strong delusion, that they should believe a lie: That they all might be damned who believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness. 2 Thessalonians 2:3–12.

> Laat niemand u op enigerlei wijze misleiden; want die dag komt niet, tenzij eerst de afval gekomen is en de mens der zonde geopenbaard wordt, de zoon des verderfs; die zich verzet en zich verheft boven al wat God genoemd wordt of als god vereerd wordt, zodat hij als God in de tempel Gods zit en van zichzelf vertoont dat hij God is. Herinnert gij u niet dat ik u deze dingen gezegd heb, toen ik nog bij u was? En nu weet gij wat hem weerhoudt, opdat hij geopenbaard wordt op zijn eigen tijd. Want de verborgenheid der ongerechtigheid is reeds werkzaam; alleen hij die haar nu weerhoudt, zal haar weerhouden, totdat hij uit het midden weggenomen wordt. En dan zal de wetteloze geopenbaard worden, die de Heere verdoen zal door de Geest van Zijn mond en tenietdoen door de verschijning van Zijn komst; hem, wiens komst is naar de werking van de satan, met allerlei kracht en tekenen en leugenachtige wonderen, en met allerlei verleiding der ongerechtigheid in hen die verloren gaan, omdat zij de liefde der waarheid niet aangenomen hebben om zalig te worden. En daarom zal God hun een krachtige dwaling zenden, zodat zij de leugen geloven; opdat zij allen veroordeeld worden die de waarheid niet geloofd hebben, maar behagen gehad hebben in de ongerechtigheid. 2 Thessalonicenzen 2:3–12.

The prophets speak more of the last days than any other preceding sacred history, and this is true of this passage. The bedrock of Miller’s increase of knowledge, is also the bedrock of the increase of knowledge that arrived in 1989, for the correct understanding of the prophetic history associated with “the daily,” describes the history of verses forty and forty-one of Daniel eleven. What this means is that if a student of prophecy does not understand the role of paganism and its prophetic relationship to papal Rome, then the student will be unable to recognize that the work of first restraining the rise of the papacy, and then the work of placing the papacy on the throne of the earth was accomplished by paganism, and that work typifies the role of the earth beast of Revelation thirteen who at first restrains the papacy, but then changes and puts it on the throne of the earth. The role of the earth beast of Revelation thirteen is represented as the future for America.

De profeten spreken meer over de laatste dagen dan over enige andere voorafgaande heilige geschiedenis, en dit geldt ook voor deze passage. De grondslag van Millers vermeerdering van kennis is tevens de grondslag van de vermeerdering van kennis die in 1989 kwam, want het juiste begrip van de profetische geschiedenis die met „het gedurige” samenhangt, beschrijft de geschiedenis van vers veertig en eenenveertig van Daniël elf. Dit betekent dat, indien een student van de profetie de rol van het heidendom en zijn profetische betrekking tot het pauselijke Rome niet begrijpt, die student niet in staat zal zijn te onderkennen dat het werk om eerst de opkomst van het pausdom tegen te houden, en vervolgens het werk om het pausdom op de troon der aarde te plaatsen, door het heidendom werd volbracht, en dat dit werk een voorafbeelding is van de rol van het beest uit de aarde van Openbaring dertien, dat aanvankelijk het pausdom tegenhoudt, maar daarna verandert en het op de troon der aarde plaatst. De rol van het beest uit de aarde van Openbaring dertien wordt voorgesteld als de toekomst van Amerika.

We will continue our consideration of the unsealing of the light of the Hiddekel River in our next article.

In ons volgende artikel zullen wij onze beschouwing over het verbreken van de verzegeling van het licht van de rivier Hiddekel voortzetten.

> “One who sees beneath the surface, who reads the hearts of all men, says of those who have had great light: ‘They are not afflicted and astonished because of their moral and spiritual condition.’ Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before Mine eyes, and chose that in which I delighted not.’ ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie,’ because they received not the love of the truth, that they might be saved,’ ‘but had pleasure in unrighteousness.’ Isaiah 66:3, 4; 2 Thessalonians 2:11, 10, 12.

> “Hij die onder de oppervlakte ziet, die de harten van alle mensen doorgrondt, zegt van hen die groot licht hebben gehad: ‘Zij zijn niet bedroefd en ontzet vanwege hun zedelijke en geestelijke toestand.’ Ja, zij hebben hun eigen wegen verkozen, en hun ziel schept behagen in hun gruwelen. Daarom zal Ik ook hun misleidingen verkiezen, en hun doen komen wat zij vrezen; omdat niemand antwoordde toen Ik riep, zij niet hoorden toen Ik sprak, maar deden wat kwaad is in Mijn ogen, en verkozen hetgeen waarin Ik geen behagen had.’ ‘God zal hun een krachtige dwaling zenden, zodat zij de leugen zouden geloven,’ omdat zij ‘de liefde tot de waarheid, om behouden te worden, niet hebben aangenomen,’ ‘maar behagen hebben gehad in de ongerechtigheid.’ Jesaja 66:3, 4; 2 Thessalonicenzen 2:11, 10, 12.

> “The heavenly Teacher inquired: ‘What stronger delusion can beguile the mind than the pretense that you are building on the right foundation and that God accepts your works, when in reality you are working out many things according to worldly policy and are sinning against Jehovah? Oh, it is a great deception, a fascinating delusion, that takes possession of minds when men who have once known the truth, mistake the form of godliness for the spirit and power thereof; when they suppose that they are rich and increased with goods and in need of nothing, while in reality they are in need of everything.’

> „De hemelse Leraar vroeg: ‘Welke sterkere misleiding kan het verstand verblinden dan de voorwending dat u op het juiste fundament bouwt en dat God uw werken aanvaardt, terwijl u in werkelijkheid vele dingen uitwerkt naar wereldse beleidslijn en tegen Jehovah zondigt? O, het is een grote misleiding, een begoochelende waan, die bezit neemt van het denken wanneer mensen die eens de waarheid hebben gekend, de vorm van godsvrucht verwarren met de geest en de kracht daarvan; wanneer zij menen dat zij rijk zijn en verrijkt met goederen en aan niets gebrek hebben, terwijl zij in werkelijkheid aan alles gebrek hebben.’”

> “God has not changed toward His faithful servants who are keeping their garments spotless. But many are crying, ‘Peace and safety,’ while sudden destruction is coming upon them. Unless there is thorough repentance, unless men humble their hearts by confession and receive the truth as it is in Jesus, they will never enter heaven. When purification shall take place in our ranks, we shall no longer rest at ease, boasting of being rich and increased with goods, in need of nothing.

> ‘God is niet veranderd jegens Zijn getrouwe dienstknechten die hun klederen onbevlekt bewaren. Maar velen roepen: “Vrede en veiligheid,” terwijl een plotseling verderf over hen komt. Tenzij er een grondige bekering plaatsvindt, tenzij mensen hun hart vernederen door belijdenis en de waarheid aannemen zoals die in Jezus is, zullen zij de hemel nooit binnengaan. Wanneer de reiniging in onze gelederen zal plaatsvinden, zullen wij niet langer gerust voortleven, ons erop beroemende dat wij rijk zijn en verrijkt met goederen, en aan niets gebrek hebben.

> “Who can truthfully say: ‘Our gold is tried in the fire; our garments are unspotted by the world’? I saw our Instructor pointing to the garments of so-called righteousness. Stripping them off, He laid bare the defilement beneath. Then He said to me: ‘Can you not see how they have pretentiously covered up their defilement and rottenness of character? ‘How is the faithful city become an harlot!’ My Father’s house is made a house of merchandise, a place whence the divine presence and glory have departed! For this cause there is weakness, and strength is lacking.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.

> „Wie kan naar waarheid zeggen: ‘Ons goud is beproefd in het vuur; onze klederen zijn onbevlekt door de wereld’? Ik zag onze Leidsman wijzen op de klederen van zogenoemde gerechtigheid. Toen Hij deze wegtrok, legde Hij de verontreiniging daaronder bloot. Vervolgens zei Hij tot mij: ‘Kunt u niet zien hoe zij hun verontreiniging en verdorvenheid van karakter op aanmatigende wijze hebben bedekt? ‘Hoe is de getrouwe stad tot een hoer geworden!’ Het huis van Mijn Vader is tot een huis van koophandel gemaakt, een plaats vanwaar de goddelijke tegenwoordigheid en heerlijkheid zijn geweken! Daarom is er zwakheid, en ontbreekt het aan kracht.’” Testimonies, deel 8, 249, 250.

Back to Articles