Article

# The Hidden History of Verse Forty - Number Six

Η Κρυμμένη Ιστορία του Στίχου Σαράντα - Αριθμός Έξι

Eleven

Ένδεκα

Author

Jeff Pippenger

Published

April 2, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

As we take up the study of the hidden history we will consider both the internal and external lines of prophecy that are now understood as aligning with the history from the time of the end in verse forty unto the Sunday law of verse forty-one. The internal line of that prophetic history is marked by the book of Revelation in chapter eleven and verse eleven. The external line is marked by the book of Daniel in chapter eleven verse eleven. The external line of Daniel eleven—verse eleven arrived in history in 2014, and the internal line of Revelation eleven—verse eleven arrived in history on December 31, 2023. The external line represents the Republican horn of the earth beast and the internal line represents the Protestant horn of the earth beast.

Καθώς αναλαμβάνουμε τη μελέτη της κρυμμένης ιστορίας, θα εξετάσουμε τόσο την εσωτερική όσο και την εξωτερική γραμμή προφητείας, οι οποίες τώρα γίνονται κατανοητές ως ευθυγραμμισμένες με την ιστορία από τον καιρό του τέλους του εδαφίου σαράντα έως τον νόμο της Κυριακής του εδαφίου σαράντα ένα. Η εσωτερική γραμμή αυτής της προφητικής ιστορίας σηματοδοτείται από το βιβλίο της Αποκάλυψης, στο κεφάλαιο ένδεκα και εδάφιο ένδεκα. Η εξωτερική γραμμή σηματοδοτείται από το βιβλίο του Δανιήλ, στο κεφάλαιο ένδεκα, εδάφιο ένδεκα. Η εξωτερική γραμμή του Δανιήλ 11—εδάφιο 11 έφθασε στην ιστορία το 2014, και η εσωτερική γραμμή της Αποκάλυψης 11—εδάφιο 11 έφθασε στην ιστορία στις 31 Δεκεμβρίου 2023. Η εξωτερική γραμμή αντιπροσωπεύει το Ρεπουμπλικανικό κέρας του θηρίου της γης και η εσωτερική γραμμή αντιπροσωπεύει το Προτεσταντικό κέρας του θηρίου της γης.

## The United States

Οι Ηνωμένες Πολιτείες

The book of Revelation identifies one primary nation as the subject of the latter days. That nation is the earth beast who forces the entire world to worship the papal sea beast. The book of Revelation identifies one primary nation, one confederacy of ten nations and one counterfeit church. The nation is the United States, the earth beast of chapter thirteen, the counterfeit church is the sea beast of chapter thirteen and the biblical ten-king confederacy of evil is the United Nations. Those three powers, represented as the dragon, the beast and the false prophet in Revelation sixteen, lead the world to Armageddon.

Το βιβλίο της Αποκάλυψης προσδιορίζει ένα κύριο έθνος ως το υποκείμενο των εσχάτων ημερών. Το έθνος αυτό είναι το θηρίο της γης, το οποίο εξαναγκάζει ολόκληρο τον κόσμο να προσκυνήσει το παπικό θηρίο της θαλάσσης. Το βιβλίο της Αποκάλυψης προσδιορίζει ένα κύριο έθνος, μία συνομοσπονδία δέκα εθνών και μία πλαστή εκκλησία. Το έθνος είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες, το θηρίο της γης του δεκάτου τρίτου κεφαλαίου· η πλαστή εκκλησία είναι το θηρίο της θαλάσσης του δεκάτου τρίτου κεφαλαίου· και η βιβλική συνομοσπονδία του κακού των δέκα βασιλέων είναι τα Ηνωμένα Έθνη. Αυτές οι τρεις δυνάμεις, που παριστάνονται ως ο δράκων, το θηρίο και ο ψευδοπροφήτης στην Αποκάλυψη δεκάξι, οδηγούν τον κόσμο στον Αρμαγεδδώνα.

They are each identified in Daniel eleven, verses forty to forty-five, where the counterfeit church comes to her end between the seas and the glorious holy mountain in verse forty-five, which geographically aligns with Revelation’s Armageddon. Verse forty begins in 1798 when the sea beast, that is the counterfeit church received a deadly wound and the passage ends with that resurrected sea beast, who is the whore of Revelation seventeen dying the second time, thus ending the passage right where it began. The primary nation in both the book of Revelation and Daniel, is the United States, the earth beast of Revelation thirteen’s chapter of rebellion. The earth beast is also the false prophet in chapter sixteen of Revelation, and in verse forty of Daniel eleven, it is the chariots, ships and horsemen.

Καθένα από αυτά ταυτοποιείται στο ενδέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ, εδάφια σαράντα έως σαράντα πέντε, όπου η παραχαραγμένη εκκλησία έρχεται στο τέλος της ανάμεσα στις θάλασσες και στο ένδοξο άγιο όρος, στο εδάφιο σαράντα πέντε, πράγμα που γεωγραφικά αντιστοιχεί στον Αρμαγεδδώνα της Αποκάλυψης. Το εδάφιο σαράντα αρχίζει το 1798, όταν το θηρίο της θαλάσσης, δηλαδή η παραχαραγμένη εκκλησία, έλαβε θανατηφόρο πλήγμα, και το χωρίο τελειώνει με εκείνο το αναστημένο θηρίο της θαλάσσης, που είναι η πόρνη της Αποκάλυψης δεκαεπτά, να πεθαίνει για δεύτερη φορά, ολοκληρώνοντας έτσι το χωρίο ακριβώς εκεί όπου άρχισε. Το πρωτεύον έθνος τόσο στο βιβλίο της Αποκάλυψης όσο και στο βιβλίο του Δανιήλ είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες, το θηρίο της γης του δέκατου τρίτου κεφαλαίου της Αποκάλυψης, του κεφαλαίου της αποστασίας. Το θηρίο της γης είναι επίσης ο ψευδοπροφήτης στο δέκατο έκτο κεφάλαιο της Αποκάλυψης, και στο εδάφιο σαράντα του Δανιήλ ένδεκα είναι τα άρματα, τα πλοία και οι ιππείς.

## Half Truths are No Truth at All

Οι μισές αλήθειες δεν είναι καθόλου αλήθεια

The nation that is the subject of both Daniel and Revelation in the latter days is the United States and Daniel chapter eleven begins by specifically identifying that nation’s final president. This truth is an established biblical fact which Laodicean Seventh-day Adventists reject by hiding behind a half-truth. The half truth they hide behind on this subject is their agreement that it is the United States that is both the earth beast of Revelation thirteen and also the false prophet of chapter sixteen; yet they refuse to see that Donald Trump is a primary subject of biblical prophecy in the latter days. God never changes and when He interacted with Egypt, Pharoah was a primary subject of the prophetic history, then with Babylon, Nebuchadnezzar and Belshazzar are named. Cyrus was named. Darius was named. The Bible specifically identifies the last ruler of the earth beast, and it is not a casual reference. Adventism knows who the United States is, in end-time prophecy, but cannot see that God addresses both the nation and its leader in every prophetic scenario, and all of those previous sacred histories illustrate the latter days.

Το έθνος που αποτελεί το θέμα τόσο του Δανιήλ όσο και της Αποκάλυψης στις έσχατες ημέρες είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες, και το ενδέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ αρχίζει με το να προσδιορίζει συγκεκριμένα τον τελευταίο πρόεδρο αυτού του έθνους. Αυτή η αλήθεια είναι ένα εδραιωμένο βιβλικό γεγονός, το οποίο οι Λαοδικείς Αντβεντιστές της Εβδόμης Ημέρας απορρίπτουν, κρυπτόμενοι πίσω από μία ημι-αλήθεια. Η ημι-αλήθεια πίσω από την οποία κρύβονται επάνω σε αυτό το ζήτημα είναι η συμφωνία τους ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι τόσο το θηρίο που αναβαίνει από τη γη της Αποκάλυψης δεκατρία όσο και ο ψευδοπροφήτης του δεκάτου έκτου κεφαλαίου· εντούτοις, αρνούνται να δουν ότι ο Donald Trump είναι πρωτεύον θέμα της βιβλικής προφητείας στις έσχατες ημέρες. Ο Θεός ουδέποτε μεταβάλλεται, και όταν αλληλεπιδρούσε με την Αίγυπτο, ο Φαραώ ήταν πρωτεύον θέμα της προφητικής ιστορίας· κατόπιν, με τη Βαβυλώνα, ο Ναβουχοδονόσορ και ο Βαλτάσαρ κατονομάζονται. Ο Κύρος κατονομάσθηκε. Ο Δαρείος κατονομάσθηκε. Η Αγία Γραφή προσδιορίζει συγκεκριμένα τον τελευταίο άρχοντα του θηρίου της γης, και αυτό δεν είναι μία περιστασιακή αναφορά. Ο Αντβεντισμός γνωρίζει ποια είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες στην προφητεία του τέλους, αλλά δεν δύναται να διακρίνει ότι ο Θεός απευθύνεται τόσο στο έθνος όσο και στον ηγέτη του σε κάθε προφητικό σενάριο, και όλες εκείνες οι προηγούμενες ιερές ιστορίες απεικονίζουν τις έσχατες ημέρες.

## Trump in the Final Vision

Τρομπέτα στο Τελικό Όραμα

Donald Trump is the first subject in Daniel’s final vision, which is the climax of all the prophetic visions, not simply in the book of Daniel, but the entire Bible.

Ο Ντόναλντ Τραμπ είναι το πρώτο υποκείμενο στο τελικό όραμα του Δανιήλ, το οποίο αποτελεί την κορύφωση όλων των προφητικών οραμάτων, όχι απλώς στο βιβλίο του Δανιήλ, αλλά σε ολόκληρη τη Βίβλο.

The theme of the last vision of prophetic history within God’s Word is Donald Trump. He is the symbol that identifies the footsteps of the external latter-day prophecy of the hidden history of verse forty. He is also the link that identifies and establishes the internal line of the one hundred and forty-four thousand. The one hundred and forty-four thousand are the Protestant horn upon the earth beast of Revelation thirteen, and Donald Trump represents the Republican horn of the same beast. The beast is the Constitution of the United States as represented by the constitutional republican government that initially placed a separation between the two horns, but ultimately unites the horns into an image of the papal sea beast.

Το θέμα του τελευταίου οράματος της προφητικής ιστορίας μέσα στον Λόγο του Θεού είναι ο Ντόναλντ Τραμπ. Αυτός είναι το σύμβολο που προσδιορίζει τα βήματα της εξωτερικής έσχατης προφητείας της κεκρυμμένης ιστορίας του εδαφίου σαράντα. Είναι επίσης ο σύνδεσμος που προσδιορίζει και εδραιώνει την εσωτερική γραμμή των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων. Οι εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες είναι το Προτεσταντικό κέρας επάνω στο θηρίο της γης της Αποκάλυψης δεκατρία, και ο Ντόναλντ Τραμπ αντιπροσωπεύει το Ρεπουμπλικανικό κέρας του ίδιου θηρίου. Το θηρίο είναι το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών, όπως αντιπροσωπεύεται από τη συνταγματική ρεπουμπλικανική κυβέρνηση, η οποία αρχικά έθεσε έναν διαχωρισμό μεταξύ των δύο κεράτων, αλλά τελικώς ενώνει τα κέρατα σε μια εικόνα του παπικού θαλάσσιου θηρίου.

Sister White repeatedly aligns Daniel chapter three’s golden image with the Sunday law of the latter days; so, who does Nebuchadnezzar represent? Adventism will inform you it is the United States, the earth beast of chapter thirteen of Revelation, which equates to identifying that it was Babylon that threw Shadrach, Meshak and Abednego into the fire. It was Nebuchadnezzar that the Bible identifies as the one who was responsible at the Sunday law, so who is Nebuchadnezzar, if it is not the president that rules when the soon coming Sunday law arrives?

Η αδελφή White επανειλημμένως παραλληλίζει τη χρυσή εικόνα του τρίτου κεφαλαίου του Δανιήλ με τον νόμο της Κυριακής των εσχάτων ημερών· λοιπόν, ποιον αντιπροσωπεύει ο Ναβουχοδονόσορ; Ο Αντβεντισμός θα σας πληροφορήσει ότι είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες, το θηρίο που αναβαίνει από τη γη του δέκατου τρίτου κεφαλαίου της Αποκάλυψης, πράγμα που ισοδυναμεί με τον προσδιορισμό ότι ήταν η Βαβυλώνα εκείνη που έριξε τον Σεδράχ, τον Μισάχ και τον Αβδεναγώ στη φωτιά. Ο Ναβουχοδονόσορ είναι εκείνος τον οποίο η Αγία Γραφή προσδιορίζει ως υπεύθυνο κατά τον νόμο της Κυριακής· λοιπόν, ποιος είναι ο Ναβουχοδονόσορ, αν δεν είναι ο πρόεδρος που κυβερνά όταν φθάσει ο επικείμενος νόμος της Κυριακής;

## Three

Τρία

Daniel’s last vision, which is the vision of the Hiddekel River is broken into three chapters that each align with the characteristics of the three angels of Revelation fourteen. The three chapters represent the first, second and third angels, but they also represent Daniel’s last message. His first message of chapter one also represents the three angels of Revelation fourteen, and in so doing the signature of Alpha and Omega is placed upon chapter one and the vision of the Hiddekel River.

Το τελευταίο όραμα του Δανιήλ, το οποίο είναι το όραμα του ποταμού Χιδδέκελ, διαιρείται σε τρία κεφάλαια, καθένα από τα οποία αντιστοιχεί στα χαρακτηριστικά των τριών αγγέλων της Αποκαλύψεως δεκατέσσερα. Τα τρία κεφάλαια αντιπροσωπεύουν τον πρώτο, τον δεύτερο και τον τρίτο άγγελο, αλλά αντιπροσωπεύουν επίσης και το τελευταίο μήνυμα του Δανιήλ. Το πρώτο του μήνυμα του πρώτου κεφαλαίου αντιπροσωπεύει επίσης τους τρεις αγγέλους της Αποκαλύψεως δεκατέσσερα, και έτσι η σφραγίδα του Άλφα και του Ωμέγα τίθεται επάνω στο πρώτο κεφάλαιο και στο όραμα του ποταμού Χιδδέκελ.

Daniel’s last vision is set upon the framework of the Hebrew word “truth,” which is made up of the first, thirteenth and the last and twenty-second letter of the Hebrew alphabet. Chapter ten identifies Daniel as a student of prophecy who is transformed from a Laodicean unto a Philadelphian on the twenty-second day. Daniel is then empowered to understand the unsealed increase of knowledge represented in chapter twelve. The first and last chapters of the vision identify Daniel as a symbol of the one hundred and forty-four thousand, who are genuine students of prophecy.

Η τελευταία όραση του Δανιήλ τοποθετείται επάνω στο πλαίσιο της εβραϊκής λέξεως «αλήθεια», η οποία αποτελείται από το πρώτο, το δέκατο τρίτο και το τελευταίο, το εικοστό δεύτερο, γράμμα του εβραϊκού αλφαβήτου. Το δέκατο κεφάλαιο προσδιορίζει τον Δανιήλ ως σπουδαστή της προφητείας, ο οποίος μεταμορφώνεται από Λαοδικέα σε Φιλαδελφέα κατά την εικοστή δεύτερη ημέρα. Κατόπιν ο Δανιήλ ενδυναμώνεται ώστε να κατανοήσει την αποσφραγισμένη αύξηση της γνώσεως που παριστάνεται στο δωδέκατο κεφάλαιο. Το πρώτο και το τελευταίο κεφάλαιο της οράσεως προσδιορίζουν τον Δανιήλ ως σύμβολο των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, οι οποίοι είναι γνήσιοι σπουδαστές της προφητείας.

> “Whatever may be man’s intellectual advancement, let him not for a moment think that there is no need of thorough and continuous searching of the Scriptures for greater light. As a people we are called individually to be students of prophecy.” Testimonies, volume 5, 708.

> «Όποια κι αν είναι η διανοητική πρόοδος του ανθρώπου, ας μη διανοηθεί ούτε για μια στιγμή ότι δεν υπάρχει ανάγκη επιμελούς και συνεχούς έρευνας των Γραφών για μεγαλύτερο φως. Ως λαός καλούμαστε, ο καθένας μας προσωπικά, να είμαστε σπουδαστές της προφητείας». Testimonies, τόμος 5, σ. 708.

Chapter one identifies the same truths of the Hiddekel River vision, and the Hiddekel River vision’s first chapter identifies the same truth as its third and last chapter. The book of Daniel bears the signature of Alpha and Omega for chapter one identifies the three step testing process of the everlasting gospel and so does chapter twelve. Then within the three chapters which make up Daniel’s final vision, the first chapter is the alpha and the third chapter is the omega. This aligns with Daniel’s first test of what food to eat and his third and final test when he was judged by Nebuchadnezzar after three years. Daniel one’s alpha test was over the methodology of Bible study as represented by eating either the Babylonian fare or the vegetarian fare.

Το πρώτο κεφάλαιο προσδιορίζει τις ίδιες αλήθειες με το όραμα του ποταμού Χιδδεκέλ, και το πρώτο κεφάλαιο του οράματος του ποταμού Χιδδεκέλ προσδιορίζει την ίδια αλήθεια με το τρίτο και τελευταίο του κεφάλαιο. Το βιβλίο του Δανιήλ φέρει την υπογραφή του Άλφα και του Ωμέγα, διότι το πρώτο κεφάλαιο προσδιορίζει την τριπλή διαδικασία δοκιμασίας του αιωνίου ευαγγελίου, και το ίδιο πράττει και το δωδέκατο κεφάλαιο. Έπειτα, μέσα στα τρία κεφάλαια που συγκροτούν το τελικό όραμα του Δανιήλ, το πρώτο κεφάλαιο είναι το άλφα και το τρίτο κεφάλαιο είναι το ωμέγα. Αυτό εναρμονίζεται με την πρώτη δοκιμασία του Δανιήλ σχετικά με το ποια τροφή έπρεπε να φάγει, και με την τρίτη και τελική του δοκιμασία, όταν εκρίθη από τον Ναβουχοδονόσορ έπειτα από τρία έτη. Η άλφα δοκιμασία του πρώτου κεφαλαίου του Δανιήλ αφορούσε τη μεθοδολογία της μελέτης της Βίβλου, όπως αυτή παριστάνεται με τη βρώση είτε της βαβυλωνιακής τροφής είτε της χορτοφαγικής τροφής.

Daniel’s faithfulness to the methodology of “line upon line” allowed him to be found “in all matters of wisdom and understanding, that the king enquired of them, he found them ten times better than all the magicians and astrologers that were in all his realm.” In the omega chapter twelve it is the wise who understand all matters of wisdom that are increased when the prophetic Word is unsealed. Chapter twelve is the omega to chapter one, and it is also the omega to chapter ten, the alpha of the Hiddekel vision. In that alpha chapter ten, Daniel settles into the spiritual experience aligning with the wise settling into the intellectual experience in chapter twelve. Chapter one underlines that it is the methodology of biblical study that allows the student of prophecy to settle into the truth both spiritually and intellectually in order to be sealed.

Η πιστότητα του Δανιήλ στη μεθοδολογία του «γραμμή επί γραμμήν» επέτρεψε να ευρεθεί ότι, «εν παντί πράγματι σοφίας και συνέσεως, περί των οποίων ο βασιλεύς ηρώτησεν αυτούς, εύρεν αυτούς δεκαπλασίως ανωτέρους πάντων των μάγων και αστρολόγων, των εν πάση τη βασιλεία αυτού». Στο ωμέγα, στο δωδέκατο κεφάλαιο, είναι οι σοφοί εκείνοι που κατανοούν όλα τα ζητήματα σοφίας, τα οποία αυξάνονται όταν ο προφητικός Λόγος αποσφραγίζεται. Το δωδέκατο κεφάλαιο είναι το ωμέγα του πρώτου κεφαλαίου, και είναι επίσης το ωμέγα του δεκάτου κεφαλαίου, του άλφα της οράσεως του Χιδδεκέλ. Σε εκείνο το άλφα, το δέκατο κεφάλαιο, ο Δανιήλ κατασταλάζει στην πνευματική εμπειρία, σε αντιστοιχία με τους σοφούς που κατασταλάζουν στη διανοητική εμπειρία στο δωδέκατο κεφάλαιο. Το πρώτο κεφάλαιο υπογραμμίζει ότι είναι η μεθοδολογία της βιβλικής μελέτης εκείνη που επιτρέπει στον σπουδαστή της προφητείας να κατασταλάξει στην αλήθεια τόσο πνευματικώς όσο και διανοητικώς, ώστε να σφραγισθεί.

Representing the genuine students of prophecy in the latter days, Daniel and the three worthies are the wise who not only understand the increase of knowledge that is unsealed at the time of the end in 1989, but they also understand the increase of knowledge at 9/11. Ultimately, they understand the unsealed increase of knowledge on December 31, 2023.

Εκπροσωπώντας τους γνήσιους σπουδαστές της προφητείας στις έσχατες ημέρες, ο Δανιήλ και οι τρεις άξιοι είναι οι σοφοί, οι οποίοι όχι μόνον κατανοούν την αύξηση της γνώσεως που αποσφραγίζεται κατά τον καιρό του τέλους το 1989, αλλά κατανοούν επίσης και την αύξηση της γνώσεως κατά την 11η Σεπτεμβρίου. Τελικώς, κατανοούν την αποσφραγισμένη αύξηση της γνώσεως στις 31 Δεκεμβρίου 2023.

In their pursuit of God’s prophetic light, they are changed from the Laodicean Seventh-day Adventist movement of the one hundred and forty-four thousand unto the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand. When the change occurs, they are separated from those who fled from the vision of the looking glass.

Καθώς επιδιώκουν το προφητικό φως του Θεού, μεταβάλλονται από το Λαοδικείο κίνημα των Αντβεντιστών της Εβδόμης Ημέρας των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων στο Φιλαδελφικό κίνημα των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων. Όταν επέλθει η μεταβολή, χωρίζονται από εκείνους που έφυγαν από το όραμα του looking glass.

## Message of Human Rebellion

Μήνυμα της Ανθρώπινης Εξέγερσης

Chapters ten and twelve address the one hundred and forty-four thousand, for they are the first and third steps in the framework of truth. Once empowered by the internal experience of the looking glass vision of chapter ten, along with being enlightened with the unsealed understanding of Daniel twelve, they are to proclaim the message of human rebellion. The message of human rebellion is represented by the books of Daniel and Revelation, and the message of rebellion is placed within the prophetic framework of the kingdoms of Bible prophecy set forth in Daniel. The prophetic symbolism of the testimony of human rebellion within the book of Daniel is fully represented in chapter eleven. Chapter eleven is a history beginning at the ending of Babylon and the beginning of the Medes and Persians. It is therefore beginning with the deadly wound of Babylon, which typifies the deadly wound of the papacy in 1798. When the papacies’ deadly wound is healed at the soon coming Sunday law, she becomes the head of the threefold union of the dragon, the beast and the false prophet. She then is the woman riding the beast in Revelation seventeen, and that woman has Babylon the Great written upon her forehead. At the soon coming Sunday law the deadly wound of both Babylon and the papacy is healed.

Τα κεφάλαια δέκα και δώδεκα αναφέρονται στους εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες, διότι αποτελούν το πρώτο και το τρίτο βήμα στο πλαίσιο της αλήθειας. Αφού ενδυναμωθούν μέσω της εσωτερικής εμπειρίας του οράματος του κατόπτρου του δεκάτου κεφαλαίου, μαζί με το να φωτισθούν από την αποσφραγισμένη κατανόηση του Δανιήλ δώδεκα, πρόκειται να διακηρύξουν το μήνυμα της ανθρώπινης ανταρσίας. Το μήνυμα της ανθρώπινης ανταρσίας παριστάνεται από τα βιβλία του Δανιήλ και της Αποκάλυψης, και το μήνυμα της ανταρσίας τοποθετείται μέσα στο προφητικό πλαίσιο των βασιλείων της βιβλικής προφητείας που εκτίθεται στον Δανιήλ. Ο προφητικός συμβολισμός της μαρτυρίας της ανθρώπινης ανταρσίας μέσα στο βιβλίο του Δανιήλ εκπροσωπείται πλήρως στο ενδέκατο κεφάλαιο. Το ενδέκατο κεφάλαιο είναι μια ιστορία που αρχίζει με το τέλος της Βαβυλώνας και την αρχή των Μήδων και Περσών. Επομένως, αρχίζει με τη θανατηφόρο πληγή της Βαβυλώνας, η οποία προτυπώνει τη θανατηφόρο πληγή του παπισμού το 1798. Όταν η θανατηφόρος πληγή του παπισμού θεραπευθεί στον προσεχώς ερχόμενο νόμο της Κυριακής, αυτή καθίσταται η κεφαλή της τριπλής ένωσης του δράκοντος, του θηρίου και του ψευδοπροφήτη. Τότε είναι η γυναίκα που κάθεται επάνω στο θηρίο στην Αποκάλυψη δεκαεπτά, και επάνω στο μέτωπό της εκείνης της γυναίκας είναι γραμμένο: Βαβυλών η Μεγάλη. Στον προσεχώς ερχόμενο νόμο της Κυριακής θεραπεύεται η θανατηφόρος πληγή τόσο της Βαβυλώνας όσο και του παπισμού.

The human rebellion represented from the time of Babylon through to the end of the world is the framework of the book of Daniel, and chapter eleven is the external prophetic message that chronicles that rebellion of the last days. That testimony of rebellion found in chapter eleven aligns with and within the last six verses of the chapter. The last six verses are the message of human rebellion, and those last six verses are represented with and within the hidden history of verse forty. In so doing the book of Daniel is reduced to one chapter, which in turn is reduced to six verses of that very chapter, which is in turn reduced to the hidden history of the last half of one verse.

Η ανθρώπινη ανταρσία, όπως παριστάνεται από την εποχή της Βαβυλώνας έως το τέλος του κόσμου, αποτελεί το πλαίσιο του βιβλίου του Δανιήλ, και το ενδέκατο κεφάλαιο είναι το εξωτερικό προφητικό μήνυμα που χρονικογραφεί εκείνη την ανταρσία των εσχάτων ημερών. Αυτή η μαρτυρία της ανταρσίας, η οποία βρίσκεται στο ενδέκατο κεφάλαιο, εναρμονίζεται με και εντός των τελευταίων έξι εδαφίων του κεφαλαίου. Τα τελευταία έξι εδάφια είναι το μήνυμα της ανθρώπινης ανταρσίας, και αυτά τα τελευταία έξι εδάφια παριστάνονται με και εντός της κεκρυμμένης ιστορίας του εδαφίου σαράντα. Έτσι, το βιβλίο του Δανιήλ συμπτύσσεται σε ένα κεφάλαιο, το οποίο με τη σειρά του συμπτύσσεται σε έξι εδάφια αυτού ακριβώς του κεφαλαίου, το οποίο με τη σειρά του συμπτύσσεται στην κεκρυμμένη ιστορία του τελευταίου ημίσεος ενός εδαφίου.

Chapter eleven represents the thirteenth letter that is preceded by the first and followed by the last letters of the Hebrew alphabet, and the first and last are always the same. The first chapter identifies the wise being separated from the foolish at the looking glass vision and the last chapter identifies the wise being separated from the foolish at the unsealing. Inspiration informs us that the sealing of the one hundred and forty-four thousand is a “settling into the truth, both intellectually and spiritually.” Chapter ten identifies the sealing of the one hundred and forty-four thousand spiritually and chapter twelve shows the intellectual. Chapter ten identifies three touches and three interactions with heavenly beings. Chapter twelve identifies a three-step purification of the wise that is accomplished by the increase of the intellectual prophetic truth as “purified, made white and tried.” Just as chapter ten has two symbols of three, with the three touches and three heavenly encounters; chapter twelve has the three-step testing process, as well as, three time prophecies.

Το ενδέκατο κεφάλαιο αντιπροσωπεύει το δέκατο τρίτο γράμμα, το οποίο προηγείται από το πρώτο και ακολουθείται από το τελευταίο γράμμα του εβραϊκού αλφαβήτου, και το πρώτο και το τελευταίο είναι πάντοτε τα ίδια. Το πρώτο κεφάλαιο προσδιορίζει τους σοφούς ως χωριζομένους από τους μωρούς κατά το όραμα του κατόπτρου, και το τελευταίο κεφάλαιο προσδιορίζει τους σοφούς ως χωριζομένους από τους μωρούς κατά την αποσφράγιση. Η Έμπνευση μάς πληροφορεί ότι η σφράγιση των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων είναι ένα «εδραίωμα στην αλήθεια, τόσο διανοητικώς όσο και πνευματικώς». Το δέκατο κεφάλαιο προσδιορίζει τη σφράγιση των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων πνευματικώς, και το δωδέκατο κεφάλαιο παρουσιάζει τη διανοητική διάσταση. Το δέκατο κεφάλαιο προσδιορίζει τρία αγγίγματα και τρεις αλληλεπιδράσεις με ουράνια όντα. Το δωδέκατο κεφάλαιο προσδιορίζει έναν τριπλό εξαγνισμό των σοφών, ο οποίος επιτελείται διά της αυξήσεως της διανοητικής προφητικής αλήθειας ως «καθαρισμένοι, λευκανθέντες και δοκιμασμένοι». Όπως ακριβώς το δέκατο κεφάλαιο έχει δύο σύμβολα του τρία, με τα τρία αγγίγματα και τις τρεις ουράνιες συναντήσεις, έτσι και το δωδέκατο κεφάλαιο έχει την τριμερή διαδικασία δοκιμασίας, καθώς επίσης και τρεις προφητείες χρόνου.

Chapter ten’s three heavenly encounters bear the signature of truth for the first and last heavenly being to interact with Daniel was the angel Gabriel, and the middle being was Michael. Three angels, but Christ was the angel in the second step. The three touches represent a progressive three-step empowerment of Daniel. Within the passage Daniel identifies the looking glass vision three times, and in so doing he is placing the three looking glass visions within seven references of the mareh vision in chapter ten. Twice the Hebrew word mareh is translated as “appearance,” and twice as “vision,” and three other times it is translated as “vision.” The ‘three other times’ are not mareh, they are the feminine expression of mareh, which is marah. Chapter ten has three touches of progressive empowerment, three heavenly encounters that bear the signature of truth and three looking glass visions that are a part of seven references of the appearance of Christ.

Αι τρεις ουράνιες συναντήσεις του δεκάτου κεφαλαίου φέρουν την υπογραφή της αληθείας, διότι το πρώτο και το τελευταίο ουράνιο ον που ήλθε σε επαφή με τον Δανιήλ ήταν ο άγγελος Γαβριήλ, και το ενδιάμεσο ον ήταν ο Μιχαήλ. Τρεις άγγελοι, αλλά ο Χριστός ήταν ο άγγελος στο δεύτερο στάδιο. Τα τρία αγγίγματα αντιπροσωπεύουν μία προοδευτική τριμερῆ ενδυνάμωση του Δανιήλ. Μέσα στο απόσπασμα ο Δανιήλ προσδιορίζει τρεις φορές το όραμα του looking glass, και, πράττοντας τούτο, τοποθετεί τα τρία οράματα του looking glass μέσα σε επτά αναφορές του οράματος mareh στο δέκατο κεφάλαιο. Δύο φορές η εβραϊκή λέξη mareh μεταφράζεται ως «όψη», και δύο φορές ως «όραμα», και άλλες τρεις φορές μεταφράζεται ως «όραμα». Οι «άλλες τρεις φορές» δεν είναι mareh· είναι η θηλυκή μορφή του mareh, η οποία είναι marah. Το δέκατο κεφάλαιο έχει τρία αγγίγματα προοδευτικής ενδυνάμωσης, τρεις ουράνιες συναντήσεις που φέρουν την υπογραφή της αληθείας και τρία οράματα του looking glass τα οποία αποτελούν μέρος επτά αναφορών στην εμφάνιση του Χριστού.

## Appearance

Εμφάνιση

The two times mareh is translated as appearance align with the two times it is translated as vision. Together they identify Christ as a symbol that appears as a waymark in prophetic history. In Revelation chapter ten, an angel descends and places one foot on the land and the other on the sea. Sister White informs us the angel was “no less a personage than Jesus Christ.” The angel of Revelation ten is the “appearance” of Christ in prophetic history. He appears in verse thirteen of Daniel chapter eight as Palmoni, and in Revelation chapter five onward He appears as the Lion of the tribe of Judah. Daniel is representing those of the last days who follow the prophetic appearances of Christ, wherever He might go. If they are faithful to do so, they are led to the looking glass vision where the unfaithful flee.

Οι δύο φορές που το mareh μεταφράζεται ως «εμφάνιση» αντιστοιχούν στις δύο φορές που μεταφράζεται ως «όραση». Μαζί προσδιορίζουν τον Χριστό ως σύμβολο που εμφανίζεται ως οδόσημο στην προφητική ιστορία. Στο δέκατο κεφάλαιο της Αποκάλυψης, ένας άγγελος καταβαίνει και θέτει το ένα πόδι στη γη και το άλλο στη θάλασσα. Η αδελφή White μάς πληροφορεί ότι ο άγγελος ήταν «κανείς λιγότερο από τον Ιησού Χριστό». Ο άγγελος της Αποκάλυψης δέκα είναι η «εμφάνιση» του Χριστού στην προφητική ιστορία. Εμφανίζεται στο δέκατο τρίτο εδάφιο του όγδοου κεφαλαίου του Δανιήλ ως Palmoni, και από το πέμπτο κεφάλαιο της Αποκάλυψης και εξής εμφανίζεται ως ο Λέων της φυλής του Ιούδα. Ο Δανιήλ αντιπροσωπεύει εκείνους των εσχάτων ημερών οι οποίοι ακολουθούν τις προφητικές εμφανίσεις του Χριστού, όπου κι αν Αυτός πορεύεται. Αν είναι πιστοί ώστε να το πράξουν, οδηγούνται στο όραμα του looking glass, όπου οι άπιστοι τρέπονται σε φυγή.

Chapter twelve’s three-step purification based upon understanding the knowledge that is increased when a prophecy is unsealed is accompanied by three ‘time prophecies,’ which represent three distinct fulfillments for each of the three verses. Verse seven’s twelve hundred and sixty years, verse eleven’s twelve hundred and ninety years and verse twelves thirteen hundred and thirty-five years identify three verses that each contain a time prophecy which was fulfilled in history, and thereafter recognized by the Millerites as historical confirmation of the message they proclaimed. The prediction in the verse, the historical fulfillment and the Millerite application of that history witness to the latter-day fulfillment of those three prophecies. But the Millerites application of time is no longer valid, so the time references in the verses are to be applied as symbols, not as time. The symbolism is established in the verses through applying the verse, the verse’s fulfillment in history and the Millerite presentation of the message.

Η τριπλή κάθαρση του δωδεκάτου κεφαλαίου, η οποία βασίζεται στην κατανόηση της γνώσεως που αυξάνεται όταν μια προφητεία αποσφραγίζεται, συνοδεύεται από τρεις «χρονοπροφητείες», οι οποίες αντιπροσωπεύουν τρεις διακεκριμένες εκπληρώσεις για καθεμία από τις τρεις εδάφιες. Τα χίλια διακόσια εξήντα έτη του εδαφίου επτά, τα χίλια διακόσια ενενήντα έτη του εδαφίου ένδεκα και τα χίλια τριακόσια τριάντα πέντε έτη του εδαφίου δώδεκα προσδιορίζουν τρία εδάφια, καθένα από τα οποία περιέχει μια χρονοπροφητεία που εκπληρώθηκε στην ιστορία και, κατόπιν, αναγνωρίσθηκε από τους Μιλλερίτες ως ιστορική επιβεβαίωση του μηνύματος το οποίο εκήρυτταν. Η πρόβλεψη που περιέχεται στο εδάφιο, η ιστορική εκπλήρωση και η εφαρμογή αυτής της ιστορίας από τους Μιλλερίτες μαρτυρούν για την εκπλήρωση αυτών των τριών προφητειών στις έσχατες ημέρες. Πλην όμως, η εφαρμογή του χρόνου από τους Μιλλερίτες δεν είναι πλέον έγκυρη, επομένως οι χρονικές αναφορές στα εδάφια πρέπει να εφαρμόζονται ως σύμβολα και όχι ως χρόνος. Ο συμβολισμός θεμελιώνεται στα εδάφια μέσω της εφαρμογής του εδαφίου, της εκπληρώσεως του εδαφίου στην ιστορία και της παρουσίασης του μηνύματος από τους Μιλλερίτες.

Chapter eleven’s chronology of human rebellion is woven together by leagues, treaties and covenants. The human covenants that are represented within the history of chapter eleven are contrasted with the Divine covenant.

Η χρονολογία της ανθρώπινης ανταρσίας στο ενδέκατο κεφάλαιο υφαίνεται με συνδέσμους, συνθήκες και διαθήκες. Οι ανθρώπινες διαθήκες που απεικονίζονται μέσα στην ιστορία του ενδεκάτου κεφαλαίου αντιπαραβάλλονται προς τη Θεία Διαθήκη.

> “In the last days of this earth’s history, God’s covenant with his commandment-keeping people is to be renewed.” Review and Herald, February 26, 1914.

> «Στις έσχατες ημέρες της ιστορίας αυτής της γης, η διαθήκη του Θεού με τον λαό Του που τηρεί τις εντολές Του πρόκειται να ανανεωθεί.» Review and Herald, 26 Φεβρουαρίου 1914.

Rome establishes the entire vision, and when papal Rome is first addressed in chapter eleven, she is identified as “them that forsake the holy covenant.” The internal line in Daniel eleven, which is also the internal line within the hidden history of verse forty, represents those who enter into covenant with God in the latter days, and the external line identifies those who forsake that very covenant. In illustrating the class who will not be benefitted by the increase of knowledge in the latter days, their external history is woven upon the prophetic thread of broken human treaties.

Η Ρώμη θεμελιώνει ολόκληρο το όραμα, και όταν η παπική Ρώμη προσεγγίζεται για πρώτη φορά στο ενδέκατο κεφάλαιο, προσδιορίζεται ως «εκείνοι που εγκαταλείπουν την αγία διαθήκη». Η εσωτερική γραμμή στο ενδέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ, η οποία είναι επίσης η εσωτερική γραμμή μέσα στην κρυμμένη ιστορία του τεσσαρακοστού εδαφίου, αντιπροσωπεύει εκείνους που εισέρχονται σε διαθήκη με τον Θεό κατά τις έσχατες ημέρες, και η εξωτερική γραμμή προσδιορίζει εκείνους που εγκαταλείπουν ακριβώς εκείνη τη διαθήκη. Προκειμένου να απεικονισθεί η τάξη εκείνων που δεν θα ωφεληθούν από την αύξηση της γνώσεως κατά τις έσχατες ημέρες, η εξωτερική τους ιστορία υφαίνεται επάνω στην προφητική κλωστή των παραβιασμένων ανθρωπίνων συνθηκών.

Woven into the internal line of the one hundred and forty-four thousand are multiple symbols and illustrations of the covenant relationship of God with His latter-day remnant people. The symbol of the number “eleven” is one of those truths, and the fact that the eleventh verse of chapter eleven identifies the external and internal vision of the latter days is emphasized by Isaiah identifying the purpose and work of God’s last day covenant people in chapter eleven, and verse eleven.

Υφασμένα στην εσωτερική γραμμή των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων υπάρχουν πολλαπλά σύμβολα και παραστάσεις της σχέσεως της διαθήκης του Θεού με τον λαό του υπολοίπου των εσχάτων ημερών. Το σύμβολο του αριθμού «ένδεκα» είναι μία από αυτές τις αλήθειες, και το γεγονός ότι το ενδέκατο εδάφιο του ενδεκάτου κεφαλαίου προσδιορίζει το εξωτερικό και το εσωτερικό όραμα των εσχάτων ημερών υπογραμμίζεται από το ότι ο Ησαΐας προσδιορίζει τον σκοπό και το έργο του λαού της διαθήκης του Θεού των εσχάτων ημερών στο ενδέκατο κεφάλαιο και στο ενδέκατο εδάφιο.

> And it shall come to pass in that day, that the Lord shall set his hand again the second time to recover the remnant of his people, which shall be left, from Assyria, and from Egypt, and from Pathros, and from Cush, and from Elam, and from Shinar, and from Hamath, and from the islands of the sea. Isaiah 11:11.

> Και θέλει συμβεί εν εκείνη τη ημέρα, ότι ο Κύριος θέλει εκτείνει πάλιν εκ δευτέρου την χείρα αυτού, διά να ανακτήσει το υπόλοιπον του λαού αυτού, το οποίον ήθελε μείνει, από της Ασσυρίας, και από της Αιγύπτου, και από της Παθρώς, και από της Χους, και από του Αιλάμ, και από της Σεναάρ, και από της Αιμάθ, και από των νήσων της θαλάσσης. Ησαΐας 11:11.

## The Scattering

Η Διασπορά

In the last days the remnant people of God will have been twice scattered, needing to be gathered. Verse seven of Daniel twelve identifies a scattering of God’s people in the last days, thus representing the twelve hundred and sixty days as a symbol of a scattering.

Κατά τις έσχατες ημέρες, ο λαός του Θεού που θα αποτελεί το υπόλοιπο θα έχει διασκορπιστεί δύο φορές, έχοντας ανάγκη να συναχθεί. Το έβδομο εδάφιο του δωδεκάτου κεφαλαίου του Δανιήλ προσδιορίζει μια διασπορά του λαού του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες, παριστάνοντας έτσι τις χίλιες διακόσιες εξήντα ημέρες ως σύμβολο διασποράς.

> And I heard the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, when he held up his right hand and his left hand unto heaven, and sware by him that liveth for ever that it shall be for a time, times, and an half; and when he shall have accomplished to scatter the power of the holy people, all these things shall be finished. Daniel 12:7.

> Και άκουσα τον άνδρα τον ενδεδυμένον λινά, ο οποίος ήτο επάνω εις τα ύδατα του ποταμού, όταν ύψωσε την δεξιάν αυτού χείρα και την αριστεράν αυτού χείρα προς τον ουρανόν, και ώμοσε εις εκείνον που ζη εις τους αιώνας ότι θέλει είσθαι διά καιρόν, καιρούς, και ήμισυ καιρού· και όταν τελειώσει να διασκορπίζει την δύναμιν του αγίου λαού, πάντα ταύτα θέλουσι τελειωθή. Δανιήλ 12:7.

The two witnesses were scattered in Revelation chapter eleven after they gave their testimony.

Οι δύο μάρτυρες διεσκορπίσθησαν στο ενδέκατο κεφάλαιο της Αποκαλύψεως αφού έδωσαν τη μαρτυρία τους.

> And when they shall have finished their testimony, the beast that ascendeth out of the bottomless pit shall make war against them, and shall overcome them, and kill them. And their dead bodies shall lie in the street of the great city, which spiritually is called Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified. And they of the people and kindreds and tongues and nations shall see their dead bodies three days and an half, and shall not suffer their dead bodies to be put in graves. And they that dwell upon the earth shall rejoice over them, and make merry, and shall send gifts one to another; because these two prophets tormented them that dwelt on the earth. Revelation 11:7–10.

> Και όταν τελειώσωσι την μαρτυρίαν αυτών, το θηρίον το αναβαίνον εκ της αβύσσου θέλει κάμει πόλεμον μετ’ αυτών, και θέλει νικήσει αυτούς, και θανατώσει αυτούς. Και τα πτώματα αυτών θέλουσι κείσθαι εν τη πλατεία της μεγάλης πόλεως, ήτις πνευματικώς καλείται Σόδομα και Αίγυπτος, όπου και ο Κύριος ημών εσταυρώθη. Και εκ των λαών και φυλών και γλωσσών και εθνών θέλουσι βλέπει τα πτώματα αυτών τρεις ημέρας και ήμισυ, και δεν θέλουσι συγχωρήσει να τεθώσι τα πτώματα αυτών εις μνήματα. Και οι κατοικούντες επί της γης θέλουσι χαρή επ’ αυτοίς, και ευφρανθή, και θέλουσι πέμψει δώρα προς αλλήλους· διότι ούτοι οι δύο προφήται εβασάνιζον τους κατοικούντας επί της γης. Αποκάλυψις 11:7–10.

In the next verse, verse eleven, the two witnesses are resurrected from their death in the street of Sodom and Egypt. That same death is portrayed by Ezekiel as a valley of scattered, dead, dry bones. The two witnesses represent the Republican and Protestant horns that were slain in 2020. The Protestant horn died at its false prediction of July 18, 2020 and the Republican horn died at the stolen election of 2020. Isaiah identifies that when the witnesses are resurrected, which he identifies as being gathered a second time, those witnesses become the ensign that gathers the eleventh-hour workers.

Στο επόμενο εδάφιο, το εδάφιο ένδεκα, οι δύο μάρτυρες ανασταίνονται από τον θάνατό τους στον δρόμο των Σοδόμων και της Αιγύπτου. Ο ίδιος αυτός θάνατος παρουσιάζεται από τον Ιεζεκιήλ ως κοιλάδα διάσπαρτων, νεκρών, ξηρών οστών. Οι δύο μάρτυρες αντιπροσωπεύουν τα Δημοκρατικό και Προτεσταντικό κέρατα, τα οποία φονεύθηκαν το 2020. Το Προτεσταντικό κέρας πέθανε με την ψευδή του πρόβλεψη της 18ης Ιουλίου 2020, και το Δημοκρατικό κέρας πέθανε με τις κλεμμένες εκλογές του 2020. Ο Ησαΐας προσδιορίζει ότι, όταν οι μάρτυρες ανασταίνονται, πράγμα το οποίο ο ίδιος προσδιορίζει ως σύναξη για δεύτερη φορά, οι μάρτυρες αυτοί καθίστανται το λάβαρο που συνάγει τους εργάτες της ενδεκάτης ώρας.

> And in that day there shall be a root of Jesse, which shall stand for an ensign of the people; to it shall the Gentiles seek: and his rest shall be glorious. And it shall come to pass in that day, that the Lord shall set his hand again the second time to recover the remnant of his people, which shall be left, from Assyria, and from Egypt, and from Pathros, and from Cush, and from Elam, and from Shinar, and from Hamath, and from the islands of the sea. And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. Isaiah 11:10–12.

> Και εν εκείνη τη ημέρα θα υπάρξει ρίζα του Ιεσσαί, η οποία θα σταθεί ως λάβαρο των λαών· προς αυτήν θα προστρέξουν τα έθνη· και η ανάπαυσή του θα είναι ένδοξη. Και θα συμβεί εν εκείνη τη ημέρα, ότι ο Κύριος θα εκτείνει πάλιν τη χείρα αυτού, δια δευτέραν φοράν, για να ανακτήσει το υπόλοιπο του λαού αυτού, το οποίον θα έχει απομείνει, από την Ασσυρία, και από την Αίγυπτο, και από την Παθρώς, και από την Αιθιοπία, και από το Ελάμ, και από τη Σεναάρ, και από τη Χαμάθ, και από τας νήσους της θαλάσσης. Και θα υψώσει λάβαρο για τα έθνη, και θα συνάξει τους εξορίστους του Ισραήλ, και θα συγκεντρώσει τους διασκορπισμένους του Ιούδα από τα τέσσερα πέρατα της γης. Ησαΐας 11:10–12.

When the Lord sets his hand the second time to gather, he assembles “the outcasts of Israel.” The “outcasts of Israel” become the ensign to the Gentiles, and for this reason they must be cast out before they are gathered. They were cast out into Ezekiel’s valley of dead bones and once slain, they laid in the street where also our Lord was crucified, while the other class rejoiced.

Όταν ο Κύριος εκτείνει το χέρι του εκ δευτέρου για να συνάξει, συναθροίζει «τους εκβεβλημένους του Ισραήλ». Οι «εκβεβλημένοι του Ισραήλ» καθίστανται το λάβαρο προς τα έθνη, και για τον λόγο αυτόν πρέπει να εκβληθούν προτού συναχθούν. Εκβλήθηκαν στην κοιλάδα των ξηρών οστών του Ιεζεκιήλ και, αφού εφονεύθησαν, κείτονταν στην πλατεία όπου και ο Κύριός μας εσταυρώθη, ενώ η άλλη τάξη εχαιρέκακε.

> Hear the word of the Lord, ye that tremble at his word; Your brethren that hated you, that cast you out for my name’s sake, said, Let the Lord be glorified: but he shall appear to your joy, and they shall be ashamed. Isaiah 66:5.

> Ακούσατε τον λόγον του Κυρίου, σεις οι τρέμοντες εις τον λόγον αυτού· οι αδελφοί σας, οι μισούντες σας, οι εκβάλλοντες σας ένεκεν του ονόματός μου, είπον, Ας δοξασθή ο Κύριος· αλλά αυτός θέλει φανή εις την χαράν σας, και εκείνοι θέλουσι καταισχυνθή. Ησαΐας 66:5.

Those who tremble at God’s Word are cast out by their brethren which hated them. Jeremiah identifies what happens to the brethren that hated the ensign.

Εκείνοι που τρέμουν ενώπιον του λόγου του Θεού εκβάλλονται από τους αδελφούς τους, οι οποίοι τους μίσησαν. Ο Ιερεμίας προσδιορίζει τι συμβαίνει στους αδελφούς που μίσησαν το λάβαρο.

> Therefore thus saith the Lord, Behold, I will bring evil upon them, which they shall not be able to escape; and though they shall cry unto me, I will not hearken unto them. Jeremiah 11:11.

> Διὰ τοῦτο, οὕτως λέγει Κύριος· Ἰδοὺ, ἐγὼ φέρω ἐπ’ αὐτοὺς κακόν, ἐκ τοῦ ὁποίου δὲν θὰ δυνηθοῦν νὰ ἐκφύγουν· καὶ ἂν ἔτι βοήσουν πρὸς ἐμέ, δὲν θὰ εἰσακούσω αὐτούς. Ἱερεμίας 11:11.

The context of verse eleven is God’s covenant, and all the prophets address the last days, so the covenant being discussed is the renewing of the covenant with the one hundred and forty-four thousand.

Το πλαίσιο του ενδέκατου εδαφίου είναι η διαθήκη του Θεού, και όλοι οι προφήτες αναφέρονται στις έσχατες ημέρες· επομένως, η διαθήκη που συζητείται είναι η ανανέωση της διαθήκης με τους εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες.

> The word that came to Jeremiah from the Lord, saying, Hear ye the words of this covenant, and speak unto the men of Judah, and to the inhabitants of Jerusalem; And say thou unto them, Thus saith the Lord God of Israel; Cursed be the man that obeyeth not the words of this covenant, Which I commanded your fathers in the day that I brought them forth out of the land of Egypt, from the iron furnace, saying, Obey my voice, and do them, according to all which I command you: so shall ye be my people, and I will be your God: That I may perform the oath which I have sworn unto your fathers, to give them a land flowing with milk and honey, as it is this day. Then answered I, and said, So be it, O Lord.

> Ο λόγος που ήλθε προς τον Ιερεμία από τον Κύριο, λέγοντας· Άκουσε τους λόγους αυτής της διαθήκης και μίλησε προς τους άνδρες του Ιούδα και προς τους κατοίκους της Ιερουσαλήμ· και πες προς αυτούς· Ούτω λέγει Κύριος ο Θεός του Ισραήλ· Επικατάρατος ο άνθρωπος που δεν υπακούει στους λόγους αυτής της διαθήκης, την οποία πρόσταξα στους πατέρες σας την ημέρα που τους έβγαλα από τη γη της Αιγύπτου, από την κάμινο του σιδήρου, λέγοντας· Υπακούστε στη φωνή μου και πράξτε σύμφωνα με όλα όσα σας προστάζω· και έτσι θα είστε λαός μου, και εγώ θα είμαι Θεός σας· ώστε να εκπληρώσω τον όρκο που ορκίσθηκα προς τους πατέρες σας, να τους δώσω γη που ρέει γάλα και μέλι, όπως είναι αυτή η ημέρα. Τότε αποκρίθηκα και είπα· Γένοιτο, Κύριε.

> Then the Lord said unto me, Proclaim all these words in the cities of Judah, and in the streets of Jerusalem, saying, Hear ye the words of this covenant, and do them. For I earnestly protested unto your fathers in the day that I brought them up out of the land of Egypt, even unto this day, rising early and protesting, saying, Obey my voice. Yet they obeyed not, nor inclined their ear, but walked every one in the imagination of their evil heart: therefore I will bring upon them all the words of this covenant, which I commanded them to do; but they did them not.

> Κατόπιν ο Κύριος μού είπε: Κήρυξον όλους αυτούς τους λόγους στις πόλεις του Ιούδα και στις οδούς της Ιερουσαλήμ, λέγοντας: Ακούσατε τους λόγους αυτής της διαθήκης και πράξατέ τους. Διότι διαμαρτυρήθηκα εντόνως προς τους πατέρες σας από την ημέρα κατά την οποία τους ανέβασα από τη γη της Αιγύπτου έως αυτήν την ημέρα, εγειρόμενος πρωί και διαμαρτυρόμενος, λέγοντας: Υπακούσατε στη φωνή μου. Πλην όμως, δεν υπήκουσαν ούτε έτειναν το αυτί τους, αλλά περπάτησαν έκαστος κατά τη φαντασία της πονηρής καρδιάς τους· διά τούτο θα επιφέρω επ’ αυτούς όλους τους λόγους αυτής της διαθήκης, την οποία τους πρόσταξα να εκτελέσουν· αλλά δεν την εξετέλεσαν.

> And the Lord said unto me, A conspiracy is found among the men of Judah, and among the inhabitants of Jerusalem. They are turned back to the iniquities of their forefathers, which refused to hear my words; and they went after other gods to serve them: the house of Israel and the house of Judah have broken my covenant which I made with their fathers. Therefore thus saith the Lord, Behold, I will bring evil upon them, which they shall not be able to escape; and though they shall cry unto me, I will not hearken unto them. Jeremiah 11:1–11.

> Και ο Κύριος μού είπε: Συνωμοσία ευρέθη μεταξύ των ανδρών του Ιούδα και μεταξύ των κατοίκων της Ιερουσαλήμ. Επέστρεψαν εις τας ανομίας των προπατόρων αυτών, οι οποίοι ηρνήθησαν να ακούσουν τους λόγους μου· και επορεύθησαν οπίσω άλλων θεών διά να λατρεύουν αυτούς· ο οίκος του Ισραήλ και ο οίκος του Ιούδα παρέβησαν την διαθήκην μου, την οποίαν έκαμα μετά των πατέρων αυτών. Διά τούτο, ούτω λέγει ο Κύριος: Ιδού, θέλω επιφέρει επ’ αυτούς κακόν, από το οποίον δεν θέλουσι δυνηθή να εκφύγουν· και αν και θέλουσι βοήσει προς εμέ, δεν θέλω εισακούσει αυτών. Ιερεμίας 11:1–11.

The subject of the judgment of Laodicean Seventh-day Adventism that Jeremiah identifies is repeated by Ezekiel in chapter eleven, verse eleven.

Το θέμα της κρίσεως του Λαοδικειανού Αντβεντισμού της Εβδόμης Ημέρας, το οποίο προσδιορίζει ο Ιερεμίας, επαναλαμβάνεται από τον Ιεζεκιήλ στο ενδέκατο κεφάλαιο, ενδέκατο εδάφιο.

> This city shall not be your caldron, neither shall ye be the flesh in the midst thereof; but I will judge you in the border of Israel. Ezekiel 11:11.

> Αὕτη ἡ πόλις δὲν θὰ εἶναι εἰς ἐσᾶς λέβης, οὐδὲ σεῖς θὰ εἶσθε τὸ κρέας ἐν μέσῳ αὐτῆς· ἀλλ᾽ ἐπὶ τῶν ὁρίων τοῦ Ἰσραὴλ θὰ σᾶς κρίνω. Ἰεζεκιὴλ 11:11.

Inspiration directly identifies the sealing of Ezekiel chapter nine as the very same sealing of the one hundred and forty-four thousand in Revelation seven. Verse eleven of chapter eleven is simply the continuation of Ezekiel’s running narrative of the judgment upon the Seventh-day Adventist church, which Sister White identifies as Jerusalem of Ezekiel chapter nine. Those who did not receive the seal are judged and destroyed in the vision of chapter nine through eleven.

Η Έμπνευση ταυτοποιεί ευθέως τη σφράγιση του ένατου κεφαλαίου του Ιεζεκιήλ ως την ίδια ακριβώς σφράγιση των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων της Αποκάλυψης επτά. Το ενδέκατο εδάφιο του ενδέκατου κεφαλαίου αποτελεί απλώς τη συνέχεια της συνεχιζόμενης αφήγησης του Ιεζεκιήλ περί της κρίσεως επί της Εκκλησίας των Αντβεντιστών της Εβδόμης Ημέρας, την οποία η Αδελφή Ουάιτ προσδιορίζει ως την Ιερουσαλήμ του ένατου κεφαλαίου του Ιεζεκιήλ. Εκείνοι που δεν έλαβαν τη σφραγίδα κρίνονται και καταστρέφονται στο όραμα των κεφαλαίων εννέα έως ένδεκα.

The vision of 9/11 in Ezekiel identifies the unfaithful as being taken outside of Jerusalem to be judged, thus identifying the final separation of those who profess to be the final church illustrated in the book of Revelation. The symbol of “eleven, eleven” is a symbol of the covenant which the one hundred and forty-four thousand enter into with God. When added together the numbers represent twenty-two, which is a tenth of two hundred and twenty, one of the symbols of the combination of Divinity with humanity.

Το όραμα του 9/11 στον Ιεζεκιήλ προσδιορίζει τους απίστους ως εκείνους που εξάγονται έξω από την Ιερουσαλήμ για να κριθούν, προσδιορίζοντας έτσι τον τελικό διαχωρισμό εκείνων που ομολογούν ότι αποτελούν την τελική εκκλησία η οποία απεικονίζεται στο βιβλίο της Αποκάλυψης. Το σύμβολο του «ένδεκα, ένδεκα» είναι σύμβολο της διαθήκης στην οποία εισέρχονται με τον Θεό οι εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες. Όταν οι αριθμοί προστεθούν μεταξύ τους, αντιπροσωπεύουν το είκοσι δύο, το οποίο είναι το ένα δέκατο του διακοσίων είκοσι, ενός από τα σύμβολα του συνδυασμού της Θειότητας με την ανθρωπότητα.

Two hundred and twenty years between 677 and 457 BC connect Daniel’s prophecy of twenty-three hundred days, with Moses’ time prophecy of seven times. Much can be identified of the two hundred and twenty years as a symbol of the work of the atonement which began when those two prophecies arrived together in 1844. Much can be set forth of what is symbolically represented by the number twenty-two as a tithe of two hundred and twenty, as is the case with the number eleven. What I wish to identify here is the relation between eleven and twenty-two.

Διακόσια είκοσι έτη μεταξύ του 677 και του 457 π.Χ. συνδέουν την προφητεία του Δανιήλ περί των δύο χιλιάδων τριακοσίων ημερών με τη χρονική προφητεία του Μωυσή περί επτά καιρών. Πολλά μπορούν να προσδιορισθούν στα διακόσια είκοσι έτη ως σύμβολο του έργου του εξιλασμού, το οποίο άρχισε όταν οι δύο αυτές προφητείες συνέπεσαν το 1844. Πολλά μπορούν να εκτεθούν ως προς ό,τι συμβολικώς παριστάνεται από τον αριθμό είκοσι δύο ως δεκάτη των διακοσίων είκοσι, όπως συμβαίνει και με τον αριθμό ένδεκα. Εκείνο που επιθυμώ να προσδιορίσω εδώ είναι η σχέση μεταξύ του ένδεκα και του είκοσι δύο.

We will continue these thoughts in the next article.

Θα συνεχίσουμε αυτές τις σκέψεις στο επόμενο άρθρο.

Back to Articles