Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Sixty

Το Βιβλίο του Δανιήλ - Εκατόν Εξηκοστό Μέρος

The Prophetic Significance of Daniel’s Last Vision: Unveiling Truth for the Last Days

Η Προφητική Σημασία του Τελευταίου Οράματος του Δανιήλ: Αποκάλυψη της Αλήθειας για τις Έσχατες Ημέρες

Author

Jeff Pippenger

Published

March 26, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

Daniel is identified in chapter ten, as being resurrected from the days of mourning by the three-step process of the everlasting gospel. Gabriel then provides Daniel with the prophetic history of chapter eleven, thus identifying the history of the light of the great River Hiddekel.

Ο Δανιήλ ταυτοποιείται στο δέκατο κεφάλαιο ως ανασταινόμενος από τις ημέρες του πένθους μέσω της τριπλής διαδικασίας του αιωνίου ευαγγελίου. Κατόπιν ο Γαβριήλ παρέχει στον Δανιήλ την προφητική ιστορία του ενδέκατου κεφαλαίου, προσδιορίζοντας έτσι την ιστορία του φωτός του μεγάλου ποταμού Ιδδεκέλ.

> “There is need of a much closer study of the Word of God. Especially should Daniel and the Revelation have attention as never before in the history of our work. We may have less to say in some lines, in regard to the Roman power and the papacy, but we should call attention to what the prophets and the apostles have written under the inspiration of the Spirit of God. The Holy Spirit has so shaped matters, both in the giving of the prophecy, and in the events portrayed, as to teach that the human agent is to be kept out of sight, hid in Christ, and the Lord God of heaven and His law are to be exalted.

> «Υπάρχει ανάγκη για πολύ πιο στενή μελέτη του Λόγου του Θεού. Ιδιαιτέρως, ο Δανιήλ και η Αποκάλυψη πρέπει να τύχουν προσοχής όπως ποτέ άλλοτε στην ιστορία του έργου μας. Ίσως να έχουμε λιγότερα να πούμε σε ορισμένες γραμμές σχετικά με τη ρωμαϊκή εξουσία και τον παπισμό, αλλά οφείλουμε να επιστήσουμε την προσοχή σε όσα έχουν γράψει οι προφήτες και οι απόστολοι υπό την έμπνευση του Πνεύματος του Θεού. Το Άγιο Πνεύμα έχει κατά τέτοιον τρόπο διαμορφώσει τα πράγματα, τόσο κατά τη δοσοληψία της προφητείας όσο και στα γεγονότα που απεικονίζονται, ώστε να διδάξει ότι ο ανθρώπινος παράγοντας πρέπει να παραμένει εκτός οράσεως, κεκρυμμένος εν Χριστώ, και ότι ο Κύριος Θεός του ουρανού και ο νόμος Του πρέπει να υψώνονται.»

> “Read the book of Daniel. Call up, point by point, the history of the kingdoms there represented. Behold statesmen, councils, powerful armies, and see how God wrought to abase the pride of men, and lay human glory in the dust. God alone is represented as great. In the vision of the prophet He is seen casting down one mighty ruler and setting up another. He is revealed as the monarch of the universe, about to set up His everlasting kingdom—the Ancient of days, the living God, the Source of all wisdom, the Ruler of the present, the Revealer of the future. Read and understand how poor, how frail, how short-lived, how erring, how guilty, is man in lifting up his soul unto vanity.

> «Διαβάστε το βιβλίο του Δανιήλ. Ανακαλέστε, σημείο προς σημείο, την ιστορία των βασιλείων που εκεί παριστάνονται. Ιδού πολιτικούς άνδρες, συμβούλια, ισχυρά στρατεύματα, και δείτε πώς ο Θεός ενήργησε για να ταπεινώσει την υπερηφάνεια των ανθρώπων και να καταβάλει την ανθρώπινη δόξα στο χώμα. Μόνον ο Θεός παρουσιάζεται ως μέγας. Στο όραμα του προφήτη φαίνεται να καθαιρεί έναν ισχυρό άρχοντα και να ανυψώνει άλλον. Αποκαλύπτεται ως ο Μονάρχης του σύμπαντος, έτοιμος να εγκαθιδρύσει την αιώνια βασιλεία Του — ο Παλαιός των ημερών, ο ζωντανός Θεός, η Πηγή πάσης σοφίας, ο Κυβερνήτης του παρόντος, ο Αποκαλύπτων το μέλλον. Διαβάστε και εννοήστε πόσο πτωχός, πόσο εύθραυστος, πόσο βραχύβιος, πόσο πλανώμενος, πόσο ένοχος είναι ο άνθρωπος, όταν υψώνει την ψυχή του προς τη ματαιότητα.»

> “The Holy Spirit through Isaiah points us to God, the living God, as the chief object of attention—to God as revealed in Christ. ‘Unto us a child is born, unto us a son is given: and the government shall be upon His shoulder: and His name shall be called Wonderful, Counsellor, The mighty God, The everlasting Father, The Prince of Peace’ [Isaiah 9:6].

> «Το Άγιο Πνεύμα, μέσω του Ησαΐα, μας κατευθύνει προς τον Θεό, τον ζώντα Θεό, ως το κύριο αντικείμενο της προσοχής—προς τον Θεό όπως αποκαλύπτεται εν Χριστώ. “Διότι παιδίον εγεννήθη εις ημάς, υιός εδόθη εις ημάς· και η εξουσία θέλει είσθαι επί του ώμου αυτού· και το όνομα αυτού θέλει κληθή Θαυμαστός, Σύμβουλος, Θεός ισχυρός, Πατήρ του μέλλοντος αιώνος, Άρχων ειρήνης” [Ησαΐας 9:6].»

> “The light that Daniel received direct from God was given especially for these last days. The visions he saw by the banks of the Ulai and the Hiddekel, the great rivers of Shinar, are now in process of fulfillment, and all the events foretold will soon have come to pass.” Manuscript Releases, volume 16, 333, 334.

> «Το φως που έλαβε ο Δανιήλ απευθείας από τον Θεό δόθηκε ιδιαίτερα για αυτές τις έσχατες ημέρες. Τα οράματα που είδε στις όχθες του Ουλάι και του Χιδδεκέλ, των μεγάλων ποταμών της Σεναάρ, βρίσκονται τώρα σε πορεία εκπληρώσεως, και όλα τα προειπωμένα γεγονότα σύντομα θα έχουν λάβει χώρα.» Manuscript Releases, τόμος 16, 333, 334.

The Holy Spirit “so shaped matters” in the giving of the prophecy “and events” of Daniel’s last vision that the first chapter (ten), represents the experience of God’s people in the latter days, as does the last chapter (twelve). The shaping of those three chapters that make up the light of the Hiddekel River, that “was given especially for these last days,” was designed to bear the three-step definition of “truth.” In the first agreeing with the last, and the middle representing rebellion, we have not only the structure of the Hebrew word “truth,” which was created by the first, thirteenth and last letter of the Hebrew alphabet, but we also see the signature of Alpha and Omega.

Το Άγιο Πνεύμα «διαμόρφωσε έτσι τα πράγματα» κατά τη χορήγηση της προφητείας «και τα γεγονότα» του τελευταίου οράματος του Δανιήλ, ώστε το πρώτο κεφάλαιο (δέκα) να απεικονίζει την εμπειρία του λαού του Θεού στις έσχατες ημέρες, όπως και το τελευταίο κεφάλαιο (δώδεκα). Η διαμόρφωση αυτών των τριών κεφαλαίων που συνιστούν το φως του ποταμού Χιδδεκέλ, το οποίο «δόθηκε ιδιαιτέρως για αυτές τις έσχατες ημέρες», σχεδιάσθηκε ώστε να φέρει τον τριπλό ορισμό της «αληθείας». Καθώς το πρώτο συμφωνεί με το τελευταίο και το μεσαίο αντιπροσωπεύει την αποστασία, έχουμε όχι μόνο τη δομή της εβραϊκής λέξεως «αλήθεια», η οποία σχηματίσθηκε από το πρώτο, το δέκατο τρίτο και το τελευταίο γράμμα του εβραϊκού αλφαβήτου, αλλά βλέπουμε επίσης και την υπογραφή του Άλφα και του Ωμέγα.

Daniel chapter ten identifies the one hundred and forty-four thousand who understand both the “chazon” vision of the twenty-five hundred and twenty years, and the “mareh” vision of the twenty-three hundred years. Not only do they understand those two visions, but they possess the experience of justification by faith that is produced by the feminine and causative “marah” vision of “the appearance”.

Το δέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ προσδιορίζει τους εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες, οι οποίοι κατανοούν τόσο το όραμα «chazon» των δύο χιλιάδων πεντακοσίων είκοσι ετών, όσο και το όραμα «mareh» των δύο χιλιάδων τριακοσίων ετών. Όχι μόνον κατανοούν αυτά τα δύο οράματα, αλλά κατέχουν και την εμπειρία της δικαιώσεως διά της πίστεως, η οποία παράγεται από το θηλυκό και αιτιώδες όραμα «marah» της «εμφανίσεως».

> “For the mind and the soul, as well as for the body, it is God’s law that strength is acquired by effort. It is exercise that develops. In harmony with this law, God has provided in His word the means for mental and spiritual development.

> «Διότι για τον νου και την ψυχή, καθώς και για το σώμα, αποτελεί νόμο του Θεού ότι η δύναμη αποκτάται με την προσπάθεια. Η άσκηση είναι εκείνη που αναπτύσσει. Σε αρμονία με αυτόν τον νόμο, ο Θεός έχει προβλέψει στον λόγο Του τα μέσα για τη νοητική και πνευματική ανάπτυξη.

> “The Bible contains all the principles that men need to understand in order to be fitted either for this life or for the life to come. And these principles may be understood by all. No one with a spirit to appreciate its teaching can read a single passage from the Bible without gaining from it some helpful thought. But the most valuable teaching of the Bible is not to be gained by occasional or disconnected study. Its great system of truth is not so presented as to be discerned by the hasty or careless reader. Many of its treasures lie far beneath the surface, and can be obtained only by diligent research and continuous effort. The truths that go to make up the great whole must be searched out and gathered up, ‘here a little, and there a little.’ Isaiah 28:10.

> «Η Αγία Γραφή περιέχει όλες τις αρχές που χρειάζονται οι άνθρωποι να κατανοήσουν, ώστε να καταστούν κατάλληλοι είτε για την παρούσα ζωή είτε για τη μέλλουσα. Και οι αρχές αυτές μπορούν να γίνουν κατανοητές από όλους. Κανείς που διαθέτει πνεύμα ικανό να εκτιμήσει τη διδασκαλία της δεν μπορεί να διαβάσει έστω και ένα μόνο χωρίο της Αγίας Γραφής χωρίς να αποκομίσει από αυτό κάποια ωφέλιμη σκέψη. Αλλά η πολυτιμότερη διδασκαλία της Αγίας Γραφής δεν αποκτάται με περιστασιακή ή αποσπασματική μελέτη. Το μεγάλο της σύστημα αλήθειας δεν παρουσιάζεται κατά τέτοιον τρόπο ώστε να διακρίνεται από τον βιαστικό ή αμελή αναγνώστη. Πολλοί από τους θησαυρούς της βρίσκονται πολύ κάτω από την επιφάνεια και μπορούν να αποκτηθούν μόνο με επιμελή έρευνα και συνεχή προσπάθεια. Οι αλήθειες που συνθέτουν το μεγάλο όλον πρέπει να αναζητηθούν και να συναχθούν, “ολίγον εντεύθεν και ολίγον εκείθεν”. Ησαΐας 28:10.»

> “When thus searched out and brought together, they will be found to be perfectly fitted to one another. Each Gospel is a supplement to the others, every prophecy an explanation of another, every truth a development of some other truth. The types of the Jewish economy are made plain by the gospel. Every principle in the word of God has its place, every fact its bearing. And the complete structure, in design and execution, bears testimony to its Author. Such a structure no mind but that of the Infinite could conceive or fashion.

> «Όταν, λοιπόν, ερευνηθούν κατ’ αυτόν τον τρόπο και συναχθούν μαζί, θα διαπιστωθεί ότι ταιριάζουν απολύτως το ένα με το άλλο. Κάθε Ευαγγέλιο αποτελεί συμπλήρωμα των άλλων, κάθε προφητεία ερμηνεία κάποιας άλλης, κάθε αλήθεια ανάπτυξη κάποιας άλλης αλήθειας. Οι τύποι της ιουδαϊκής οικονομίας καθίστανται σαφείς διά του ευαγγελίου. Κάθε αρχή στον λόγο του Θεού έχει τη θέση της, κάθε γεγονός τη σημασία του. Και ο πλήρης αυτός οικοδομικός σχηματισμός, ως προς το σχέδιο και την εκτέλεση, μαρτυρεί περί του Συγγραφέα του. Μια τέτοια κατασκευή ουδείς νους, παρά μόνον ο νους του Απείρου, θα μπορούσε να συλλάβει ή να διαμορφώσει.»

> “In searching out the various parts and studying their relationship, the highest faculties of the human mind are called into intense activity. No one can engage in such study without developing mental power.

> «Κατά την έρευνα των διαφόρων μερών και τη μελέτη της μεταξύ τους σχέσεως, οι ανώτατες ικανότητες του ανθρώπινου νου καλούνται σε έντονη δραστηριότητα. Κανείς δεν μπορεί να επιδοθεί σε μια τέτοια μελέτη χωρίς να αναπτύξει διανοητική δύναμη.»

> “And not alone in searching out truth and bringing it together does the mental value of Bible study consist. It consists also in the effort required to grasp the themes presented. The mind occupied with commonplace matters only, becomes dwarfed and enfeebled. If never tasked to comprehend grand and far-reaching truths, it after a time loses the power of growth. As a safeguard against this degeneracy, and a stimulus to development, nothing else can equal the study of God’s word. As a means of intellectual training, the Bible is more effective than any other book, or all other books combined. The greatness of its themes, the dignified simplicity of its utterances, the beauty of its imagery, quicken and uplift the thoughts as nothing else can. No other study can impart such mental power as does the effort to grasp the stupendous truths of revelation. The mind thus brought in contact with the thoughts of the Infinite cannot but expand and strengthen.

> «Και η νοητική αξία της μελέτης της Βίβλου δεν συνίσταται μόνο στην αναζήτηση της αλήθειας και στη συγκέντρωσή της. Συνίσταται επίσης στην προσπάθεια που απαιτείται για την κατανόηση των θεμάτων που παρουσιάζονται. Ο νους που ασχολείται μόνο με κοινότοπα ζητήματα γίνεται ισχνός και εξασθενημένος. Εάν δεν κληθεί ποτέ να κατανοήσει μεγάλες και εκτεταμένης εμβελείας αλήθειες, με τον καιρό χάνει τη δύναμη της αναπτύξεως. Ως προφύλαξη εναντίον αυτής της εκφυλίσεως και ως ερέθισμα προς ανάπτυξη, τίποτε άλλο δεν μπορεί να εξισωθεί με τη μελέτη του λόγου του Θεού. Ως μέσο πνευματικής καλλιέργειας, η Βίβλος είναι αποτελεσματικότερη από κάθε άλλο βιβλίο, ή και από όλα τα άλλα βιβλία μαζί. Το μεγαλείο των θεμάτων της, η αξιοπρεπής απλότητα των διατυπώσεών της, η ομορφιά των εικόνων της, ζωογονούν και ανυψώνουν τις σκέψεις όπως τίποτε άλλο δεν μπορεί. Καμιά άλλη μελέτη δεν μπορεί να μεταδώσει τέτοια νοητική δύναμη, όπως η προσπάθεια να συλληφθούν οι συγκλονιστικές αλήθειες της αποκαλύψεως. Ο νους που έρχεται έτσι σε επαφή με τις σκέψεις του Απείρου δεν μπορεί παρά να διευρυνθεί και να ενισχυθεί.»

> “And even greater is the power of the Bible in the development of the spiritual nature. Man, created for fellowship with God, can only in such fellowship find his real life and development. Created to find in God his highest joy, he can find in nothing else that which can quiet the cravings of the heart, can satisfy the hunger and thirst of the soul. He who with sincere and teachable spirit studies God’s word, seeking to comprehend its truths, will be brought in touch with its Author; and, except by his own choice, there is no limit to the possibilities of his development.

> «Και ακόμη μεγαλύτερη είναι η δύναμη της Βίβλου στην ανάπτυξη της πνευματικής φύσεως. Ο άνθρωπος, πλασμένος για κοινωνία με τον Θεό, μπορεί μόνο μέσα σε μια τέτοια κοινωνία να βρει την αληθινή του ζωή και ανάπτυξη. Δημιουργημένος για να βρίσκει στον Θεό την ύψιστη χαρά του, δεν μπορεί να βρει σε τίποτε άλλο εκείνο που δύναται να καταπραΰνει τους πόθους της καρδιάς, να ικανοποιεί την πείνα και τη δίψα της ψυχής. Εκείνος που, με ειλικρινές και δεκτικό προς διδασκαλία πνεύμα, μελετά τον λόγο του Θεού, επιζητώντας να κατανοήσει τις αλήθειές του, θα έλθει σε επαφή με τον Συγγραφέα του· και, εκτός εάν το επιλέξει ο ίδιος, δεν υπάρχει όριο στις δυνατότητες της αναπτύξεώς του.»

> “In its wide range of style and subjects the Bible has something to interest every mind and appeal to every heart. In its pages are found history the most ancient; biography the truest to life; principles of government for the control of the state, for the regulation of the household—principles that human wisdom has never equaled. It contains philosophy the most profound, poetry the sweetest and the most sublime, the most impassioned and the most pathetic. Immeasurably superior in value to the productions of any human author are the Bible writings, even when thus considered; but of infinitely wider scope, of infinitely greater value, are they when viewed in their relation to the grand central thought. Viewed in the light of this thought, every topic has a new significance. In the most simply stated truths are involved principles that are as high as heaven and that compass eternity.

> «Μέσα στην ευρύτητα του ύφους και των θεμάτων της, η Αγία Γραφή περιέχει κάτι που μπορεί να κινήσει το ενδιαφέρον κάθε νου και να αγγίξει κάθε καρδιά. Στις σελίδες της βρίσκονται ιστορία η αρχαιοτάτη, βιογραφία η αληθέστερη προς τη ζωή· αρχές διακυβερνήσεως για τη διοίκηση του κράτους, για τη ρύθμιση του οίκου—αρχές τις οποίες η ανθρώπινη σοφία ουδέποτε εξίσωσε. Περιέχει φιλοσοφία τη βαθύτερη, ποίηση τη γλυκύτερη και την υψηλοτέρα, την πλέον φλογερή και την πλέον παθητική. Ασυγκρίτως ανώτερα ως προς την αξία από τα έργα οποιουδήποτε ανθρώπινου συγγραφέα είναι τα συγγράμματα της Αγίας Γραφής, ακόμη και όταν θεωρούνται κατ’ αυτόν τον τρόπο· αλλά απείρως ευρύτερα ως προς την έκταση, απείρως μεγαλύτερα ως προς την αξία είναι όταν θεωρούνται σε σχέση με τη μεγάλη κεντρική ιδέα. Όταν ιδωθεί υπό το φως αυτής της ιδέας, κάθε θέμα αποκτά νέα σημασία. Στις αλήθειες που διατυπώνονται με τον απλούστερο τρόπο εμπεριέχονται αρχές που είναι υψηλές όσο ο ουρανός και που περικλείουν την αιωνιότητα.»

> “The central theme of the Bible, the theme about which every other in the whole book clusters, is the redemption plan, the restoration in the human soul of the image of God. From the first intimation of hope in the sentence pronounced in Eden to that last glorious promise of the Revelation, ‘They shall see His face; and His name shall be in their foreheads’ (Revelation 22:4), the burden of every book and every passage of the Bible is the unfolding of this wondrous theme,—man’s uplifting,—the power of God, ‘which giveth us the victory through our Lord Jesus Christ.’ 1 Corinthians 15:57.” Education, 123–125.

> «Το κεντρικό θέμα της Βίβλου, το θέμα γύρω από το οποίο συσπειρώνεται κάθε άλλο σε ολόκληρο το βιβλίο, είναι το σχέδιο της απολύτρωσης, η αποκατάσταση στην ανθρώπινη ψυχή της εικόνας του Θεού. Από τον πρώτο υπαινιγμό ελπίδας στην απόφαση που εκφωνήθηκε στην Εδέμ έως εκείνη την τελευταία ένδοξη υπόσχεση της Αποκάλυψης, “Θέλουσιν ιδεί το πρόσωπον αυτού· και το όνομα αυτού θέλει είσθαι επί των μετώπων αυτών” (Αποκάλυψις 22:4), το κύριο νόημα κάθε βιβλίου και κάθε περικοπής της Βίβλου είναι η ανάπτυξη αυτού του θαυμαστού θέματος,—η ανύψωση του ανθρώπου,—η δύναμη του Θεού, “ήτις δίδει εις ημάς την νίκην διά του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού”. Α΄ Κορινθίους 15:57». Education, 123–125.

In the passage just cited it is identified that the Bible, when considered from any avenue of literature, is by far superior to any human production. Sister White stated, “In its pages are found history the most ancient; biography the truest to life; principles of government for the control of the state, for the regulation of the household—principles that human wisdom has never equaled. It contains philosophy the most profound, poetry the sweetest and the most sublime, the most impassioned and the most pathetic,” and that “such a structure no mind but that of the Infinite could conceive or fashion.”

Στο μόλις παρατεθέν απόσπασμα επισημαίνεται ότι η Βίβλος, όταν εξετάζεται από οποιαδήποτε οδό της γραμματείας, υπερέχει κατά πολύ έναντι κάθε ανθρώπινου δημιουργήματος. Η αδελφή White δήλωσε: «Στις σελίδες της βρίσκονται η αρχαιότερη ιστορία· η βιογραφία η αληθέστερη προς τη ζωή· αρχές διακυβερνήσεως για τον έλεγχο του κράτους, για τη ρύθμιση του οίκου — αρχές τις οποίες η ανθρώπινη σοφία ουδέποτε εξίσωσε. Περιέχει φιλοσοφία βαθύτατη, ποίηση γλυκυτάτη και υψίστη, την πλέον παθιασμένη και την πλέον συγκινητική», και ότι «μια τέτοια διάρθρωση κανένας νους, παρά μόνον ο νους του Απείρου, δεν θα μπορούσε να συλλάβει ή να διαμορφώσει».

All the recognized rules of humanity that identify the rules that provide the structure of literature are surpassed by the Bible. The principles that are presented in universities of humanity, which identify the difference between average or lesser literature, all the way to the masterpieces of human literature, are all surpassed by the Bible. With that in mind, it is worth recognizing that the climax, the grand conclusion of the prophetic testimony of the entire Bible, is represented in Daniel’s last vision. It is the capstone of the prophetic testimony, and there is no climax in human literature that comes close to the testimony of Daniel chapter eleven, beginning in verse one and continuing on through chapter twelve verse four.

Όλοι οι αναγνωρισμένοι κανόνες της ανθρωπότητας, οι οποίοι προσδιορίζουν τους κανόνες που παρέχουν τη δομή της λογοτεχνίας, ξεπερνιούνται από την Αγία Γραφή. Οι αρχές που παρουσιάζονται στα πανεπιστήμια της ανθρωπότητας, οι οποίες προσδιορίζουν τη διαφορά μεταξύ της μέτριας ή κατώτερης λογοτεχνίας και των αριστουργημάτων της ανθρώπινης γραμματείας, ξεπερνιούνται όλες από την Αγία Γραφή. Έχοντας αυτό κατά νου, αξίζει να αναγνωρίσουμε ότι η κορύφωση, το μεγαλειώδες συμπέρασμα της προφητικής μαρτυρίας ολόκληρης της Αγίας Γραφής, αντιπροσωπεύεται στο τελευταίο όραμα του Δανιήλ. Είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της προφητικής μαρτυρίας, και δεν υπάρχει κορύφωση στην ανθρώπινη γραμματεία που να πλησιάζει τη μαρτυρία του ενδέκατου κεφαλαίου του Δανιήλ, αρχίζοντας από το πρώτο εδάφιο και συνεχίζοντας έως το δωδέκατο κεφάλαιο, τέταρτο εδάφιο.

In the book of Revelation, all the books of the Bible meet and end, and in the revelation the same lines of prophecy are taken up as in the book of Daniel, but in relation to one-another the book of Daniel is the first mention, and Revelation the last. Everything exists in the first mention, and everything exists in the book of Daniel, and the climax to the book is the vision given by the Hiddekel River. The climax to the events represented in that vision begin in verse forty, and continue until the book is sealed in verse four of chapter twelve. Those verses represent the grand finale of every prophetic truth ever uttered or recorded by the holy men of old, including Sister White.

Στο βιβλίο της Αποκάλυψης συναντώνται και καταλήγουν όλα τα βιβλία της Αγίας Γραφής, και στην Αποκάλυψη επαναλαμβάνονται οι ίδιες γραμμές προφητείας όπως στο βιβλίο του Δανιήλ· όμως, σε σχέση μεταξύ τους, το βιβλίο του Δανιήλ αποτελεί την πρώτη μνεία και η Αποκάλυψη την έσχατη. Τα πάντα υπάρχουν στην πρώτη μνεία, και τα πάντα υπάρχουν στο βιβλίο του Δανιήλ, και η κορύφωση του βιβλίου είναι το όραμα που δόθηκε πλησίον του ποταμού Χιδδέκελ. Η κορύφωση των γεγονότων που παριστάνονται στο όραμα εκείνο αρχίζει στο εδάφιο σαράντα και συνεχίζεται έως ότου σφραγισθεί το βιβλίο στο εδάφιο τέσσερα του δωδεκάτου κεφαλαίου. Τα εδάφια εκείνα αντιπροσωπεύουν το μεγάλο φινάλε κάθε προφητικής αλήθειας που ποτέ εκφωνήθηκε ή καταγράφηκε από τους αγίους άνδρες της αρχαιότητος, περιλαμβανομένης και της Αδελφής White.

What leads up to that conclusion in chapter eleven are histories within the chapter that provide witnesses to the correct understanding of the last six verses of chapter eleven, where the threefold enemies of the dragon, the beast and the false prophet are now leading the world to the close of human probation. Sister White directly identifies this internal principle.

Αυτό που οδηγεί σε εκείνο το συμπέρασμα στο ενδέκατο κεφάλαιο είναι ιστορίες μέσα στο ίδιο το κεφάλαιο, οι οποίες παρέχουν μαρτυρίες για την ορθή κατανόηση των τελευταίων έξι εδαφίων του ενδεκάτου κεφαλαίου, όπου οι τριπλοί εχθροί—ο δράκων, το θηρίο και ο ψευδοπροφήτης—οδηγούν τώρα τον κόσμο προς το κλείσιμο του χρόνου της ανθρώπινης δοκιμασίας. Η αδελφή White προσδιορίζει άμεσα αυτή την εσωτερική αρχή.

> “We have no time to lose. Troublous times are before us. The world is stirred with the spirit of war. Soon the scenes of trouble spoken of in the prophecies will take place. The prophecy in the eleventh of Daniel has nearly reached its complete fulfillment. Much of the history that has taken place in fulfillment of this prophecy will be repeated. In the thirtieth verse a power is spoken of that ‘shall be grieved, and return, and have indignation against the holy covenant: so shall he do; he shall even return, and have intelligence with them that forsake the holy covenant. And arms shall stand on his part, and they shall pollute the sanctuary of strength, and shall take away the daily sacrifice, and they shall place the abomination that maketh desolate. And such as do wickedly against the covenant shall he corrupt by flatteries: but the people that do know their God shall be strong, and do exploits. And they that understand among the people shall instruct many: yet they shall fall by the sword, and by flame, by captivity, and by spoil, many days. Now when they shall fall, they shall be holpen with a little help: but many shall cleave to them with flatteries. And some of them of understanding shall fall, to try them, and to purge, and to make them white, even to the time of the end: because it is yet for a time appointed. And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvellous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished: for that that is determined shall be done.’ Daniel 11:30–36.

> «Δεν έχουμε καιρό να χάσουμε. Καιροί θλίψεως βρίσκονται ενώπιόν μας. Ο κόσμος αναστατώνεται από το πνεύμα του πολέμου. Σύντομα θα λάβουν χώρα οι σκηνές θλίψεως για τις οποίες έγινε λόγος στις προφητείες. Η προφητεία στο ενδέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ έχει σχεδόν φθάσει στην πλήρη εκπλήρωσή της. Μεγάλο μέρος της ιστορίας που έχει διαδραματισθεί σε εκπλήρωση αυτής της προφητείας θα επαναληφθεί. Στον τριακοστό στίχο γίνεται λόγος για μια δύναμη η οποία “shall be grieved, and return, and have indignation against the holy covenant: so shall he do; he shall even return, and have intelligence with them that forsake the holy covenant. And arms shall stand on his part, and they shall pollute the sanctuary of strength, and shall take away the daily sacrifice, and they shall place the abomination that maketh desolate. And such as do wickedly against the covenant shall he corrupt by flatteries: but the people that do know their God shall be strong, and do exploits. And they that understand among the people shall instruct many: yet they shall fall by the sword, and by flame, by captivity, and by spoil, many days. Now when they shall fall, they shall be holpen with a little help: but many shall cleave to them with flatteries. And some of them of understanding shall fall, to try them, and to purge, and to make them white, even to the time of the end: because it is yet for a time appointed. And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvellous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished: for that that is determined shall be done.” Δανιήλ 11:30–36.»

> “Scenes similar to those described in these words will take place. We see evidence that Satan is fast obtaining the control of human minds who have not the fear of God before them. Let all read and understand the prophecies of this book, for we are now entering upon the time of trouble spoken of:

> «Σκηνές παρόμοιες με εκείνες που περιγράφονται στα λόγια αυτά θα λάβουν χώρα. Βλέπουμε αποδείξεις ότι ο Σατανάς αποκτά ταχέως τον έλεγχο των ανθρωπίνων διανοιών που δεν έχουν ενώπιόν τους τον φόβο του Θεού. Ας διαβάσουν όλοι και ας εννοήσουν τις προφητείες του βιβλίου τούτου, διότι τώρα εισερχόμαστε στον καιρό της θλίψεως για τον οποίο έχει γίνει λόγος:»

> “‘And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book. And many of them that sleep in the dust of the earth shall awake, some to everlasting life, and some to shame and everlasting contempt. And they that be wise shall shine as the brightness of the firmament; and they that turn many to righteousness as the stars for ever and ever. But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased.’ Daniel 12:1–4.” Manuscript Releases, number 13, 394.

> «Καὶ κατ’ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν θὰ ἐγερθῇ ὁ Μιχαήλ, ὁ μέγας ἄρχων, ὁ ἱστάμενος ὑπὲρ τῶν υἱῶν τοῦ λαοῦ σου· καὶ θὰ ἔλθῃ καιρὸς θλίψεως, ὁποῖος δὲν ἐγένετο ἀφ’ ὅτου ὑπῆρξε ἔθνος μέχρις ἐκείνου τοῦ καιροῦ· καὶ κατ’ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν ὁ λαός σου θὰ σωθῇ, πᾶς ὅστις εὑρεθῇ γεγραμμένος ἐν τῷ βιβλίῳ. Καὶ πολλοὶ ἐκείνων οἵτινες κοιμῶνται ἐν τῷ χώματι τῆς γῆς θὰ ἐξεγερθοῦν, οἱ μὲν εἰς ζωὴν αἰώνιον, οἱ δὲ εἰς αἰσχύνην καὶ αἰώνιον καταφρόνησιν. Καὶ οἱ σοφοὶ θὰ λάμψουν ὡς ἡ λαμπρότης τοῦ στερεώματος· καὶ οἱ ἐπιστρέφοντες πολλοὺς εἰς δικαιοσύνην ὡς οἱ ἀστέρες εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Σὺ δέ, ὦ Δανιήλ, κλείσον τοὺς λόγους καὶ σφράγισον τὸ βιβλίον μέχρι τοῦ καιροῦ τοῦ τέλους· πολλοὶ θὰ περιτρέχουν ἄνω καὶ κάτω, καὶ ἡ γνώσις θὰ πληθυνθῇ.» Δανιήλ 12:1–4. Manuscript Releases, ἀριθμός 13, 394.

In this passage Sister White first references Daniel chapter eleven and then identifies the principle “that much of the history which has taken place in fulfillment of this prophecy will be repeated.” She then directly quotes verse thirty to thirty-six and follows with the statement that, “scenes similar to those described in these words will take place.” After identifying verse thirty to thirty-six, and saying scenes similar to those verses will take place, she then identifies the close of probation, when Michael stands up in verse one of chapter twelve. In doing so, she is isolating those seven verses, and placing them in the history which immediately precedes Michael standing up.

Σε αυτό το απόσπασμα η Αδελφή Ουάιτ αναφέρεται πρώτα στο ενδέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ και κατόπιν προσδιορίζει την αρχή «ότι μεγάλο μέρος της ιστορίας που έχει λάβει χώρα σε εκπλήρωση αυτής της προφητείας θα επαναληφθεί». Έπειτα παραθέτει άμεσα τα εδάφια τριάντα έως τριάντα έξι και συνεχίζει με τη δήλωση ότι «σκηνές παρόμοιες με εκείνες που περιγράφονται σε αυτά τα λόγια θα λάβουν χώρα». Αφού προσδιορίζει τα εδάφια τριάντα έως τριάντα έξι και λέγει ότι θα λάβουν χώρα σκηνές παρόμοιες με εκείνα τα εδάφια, κατόπιν προσδιορίζει το κλείσιμο της δοκιμασίας, όταν ο Μιχαήλ εγείρεται στο πρώτο εδάφιο του δωδέκατου κεφαλαίου. Πράττοντας τούτο, απομονώνει αυτά τα επτά εδάφια και τα τοποθετεί μέσα στην ιστορία που αμέσως προηγείται της εγέρσεως του Μιχαήλ.

More than once we have addressed the history of verses thirty to thirty-six, and how they parallel verses forty to forty-five of Daniel eleven, and we will now begin to consider other periods of prophetic history in chapter eleven that is repeated in those final six verses. However, before we do we will once again present a brief summary of the parallel of verses thirty to thirty-six with verses forty to forty-five.

Περισσότερες από μία φορές έχουμε εξετάσει την ιστορία των εδαφίων τριάντα έως τριάντα έξι, και το πώς παραλληλίζονται με τα εδάφια σαράντα έως σαράντα πέντε του ενδεκάτου κεφαλαίου του Δανιήλ, και τώρα θα αρχίσουμε να εξετάζουμε άλλες περιόδους της προφητικής ιστορίας στο ενδέκατο κεφάλαιο, οι οποίες επαναλαμβάνονται σε εκείνα τα τελευταία έξι εδάφια. Ωστόσο, προτού το πράξουμε, θα παρουσιάσουμε και πάλι μια σύντομη σύνοψη του παραλληλισμού των εδαφίων τριάντα έως τριάντα έξι με τα εδάφια σαράντα έως σαράντα πέντε.

Verse thirty marks the transition from pagan Rome to papal Rome. That transitional history is addressed in a variety of prophetic passages that identify such dates as the years 330, 508, 533 and 538. There are other prophetic markers in the transition from the fourth kingdom to the fifth kingdom of Bible prophecy, but in verse thirty-one pagan Rome stands up for the papacy, as represented by Clovis in the year 496. The pagan powers initially represented by Clovis in the verse accomplish the work of removing any pagan resistance (the daily) to the rise of the papacy by the year 508. The warfare of those times brings destruction against the City of Rome during that history as represented by the “sanctuary of strength”, and by the year 538, the pagan powers place the papacy on the throne of the earth, and she then passes a Sunday law at the Council of Orleans.

Το εδάφιο τριάντα σηματοδοτεί τη μετάβαση από την ειδωλολατρική Ρώμη στην παπική Ρώμη. Η μεταβατική αυτή ιστορία πραγματεύεται σε ποικίλα προφητικά χωρία, τα οποία προσδιορίζουν τέτοιες χρονολογίες όπως τα έτη 330, 508, 533 και 538. Υπάρχουν και άλλοι προφητικοί δείκτες στη μετάβαση από το τέταρτο βασίλειο στο πέμπτο βασίλειο της βιβλικής προφητείας, αλλά στο εδάφιο τριάντα ένα η ειδωλολατρική Ρώμη εγείρεται υπέρ του παπισμού, όπως εκπροσωπείται από τον Κλόβι κατά το έτος 496. Οι ειδωλολατρικές δυνάμεις που αρχικώς εκπροσωπούνται από τον Κλόβι στο εδάφιο επιτελούν το έργο της απομακρύνσεως κάθε ειδωλολατρικής αντιστάσεως (το καθημερινό) στην άνοδο του παπισμού μέχρι το έτος 508. Ο πόλεμος εκείνων των καιρών επιφέρει καταστροφή κατά της Πόλεως της Ρώμης κατά τη διάρκεια αυτής της ιστορίας, όπως παριστάνεται από το «οχύρωμα του αγιαστηρίου», και μέχρι το έτος 538 οι ειδωλολατρικές δυνάμεις θέτουν τον παπισμό στον θρόνο της γης, και τότε αυτή θεσπίζει νόμο περί Κυριακής στη Σύνοδο της Ορλεάνης.

Verses thirty-two through thirty-six identify the murderous warfare the papacy then brought against God’s faithful during the twelve hundred and sixty years of the Dark Ages. Ultimately the papacy comes to her end in verse thirty-six. In verse forty, Reagan formed a secret alliance with the antichrist, marking when the resistance of Protestantism had been taken away, as represented by the year 508. Reagan’s commitment of finances and military might had been typified by the “arms” standing up for the papacy in 496. The destruction of pagan Rome’s sanctuary of strength, represented by the city of Rome, typifies the destruction of the US Constitution at the soon coming Sunday law, for the Constitution is the sanctuary of strength for the United States. At the Sunday law the papacy will once again be placed upon the throne of the earth, as represented by the year 538.

Τα εδάφια τριάντα δύο έως τριάντα έξι προσδιορίζουν τον φονικό πόλεμο που ο παπισμός εξαπέλυσε τότε εναντίον των πιστών του Θεού κατά τη διάρκεια των χιλίων διακοσίων εξήντα ετών του Σκοτεινού Μεσαίωνα. Τελικώς, ο παπισμός φθάνει στο τέλος του στο εδάφιο τριάντα έξι. Στο εδάφιο σαράντα, ο Reagan σύναψε μυστική συμμαχία με τον αντίχριστο, σηματοδοτώντας το χρονικό σημείο κατά το οποίο είχε αφαιρεθεί η αντίσταση του Προτεσταντισμού, όπως παριστάνεται από το έτος 508. Η δέσμευση του Reagan σε οικονομικούς πόρους και στρατιωτική ισχύ είχε προτυπωθεί από τα «όπλα» που υψώθηκαν υπέρ του παπισμού το 496. Η καταστροφή του αγιάσματος της ισχύος της ειδωλολατρικής Ρώμης, που παριστάνεται από την πόλη της Ρώμης, προτυπώνει την καταστροφή του Συντάγματος των ΗΠΑ κατά τον προσεχώς ερχόμενο κυριακάτικο νόμο, διότι το Σύνταγμα είναι το αγίασμα της ισχύος για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Κατά τον κυριακάτικο νόμο ο παπισμός θα τοποθετηθεί για μία ακόμη φορά επάνω στον θρόνο της γης, όπως παριστάνεται από το έτος 538.

Then will begin the final period of murderous papal persecution brought against God’s faithful as occurred in the Dark Ages from 538 unto 1798. This will lead to the close of human probation, when Michael stands up, as represented by 1798, when the papacy, who had prospered for twelve hundred and sixty years, received the indignation of the deadly wound.

Τότε θα αρχίσει η τελική περίοδος της φονικής παπικής δίωξης που θα εξαπολυθεί εναντίον των πιστών του Θεού, όπως συνέβη κατά τους Σκοτεινούς Αιώνες από το 538 έως το 1798. Αυτό θα οδηγήσει στο κλείσιμο της ανθρώπινης δοκιμασίας, όταν ο Μιχαήλ εγείρεται, όπως παριστάνεται από το 1798, όταν ο παπισμός, ο οποίος είχε ευημερήσει επί χίλια διακόσια εξήντα έτη, δέχθηκε την αγανάκτηση του θανάσιμου τραύματος.

We will continue this study in the next article.

Θα συνεχίσουμε αυτή τη μελέτη στο επόμενο άρθρο.

> “On one occasion, when in New York City, I was in the night season called upon to behold buildings rising story after story toward heaven. These buildings were warranted to be fireproof, and they were erected to glorify their owners and builders. Higher and still higher these buildings rose, and in them the most costly material was used. Those to whom these buildings belonged were not asking themselves: ‘How can we best glorify God?’ The Lord was not in their thoughts.

> «Κάποτε, όταν βρισκόμουν στη Νέα Υόρκη, κατά τη νυχτερινή ώρα εκλήθην να αντικρίσω κτίρια που υψώνονταν, όροφο επάνω σε όροφο, προς τον ουρανό. Τα κτίρια αυτά παρουσιάζονταν ως πυράντοχα, και είχαν ανεγερθεί για να δοξάσουν τους ιδιοκτήτες και τους οικοδόμους τους. Όλο και ψηλότερα ανυψώνονταν αυτά τα κτίρια, και για την κατασκευή τους χρησιμοποιούνταν τα πλέον δαπανηρά υλικά. Εκείνοι στους οποίους ανήκαν αυτά τα κτίρια δεν αναρωτιούνταν μέσα τους: “Πώς μπορούμε να δοξάσουμε καλύτερα τον Θεό;” Ο Κύριος δεν ήταν στις σκέψεις τους.»

> “I thought: ‘Oh, that those who are thus investing their means could see their course as God sees it! They are piling up magnificent buildings, but how foolish in the sight of the Ruler of the universe is their planning and devising. They are not studying with all the powers of heart and mind how they may glorify God. They have lost sight of this, the first duty of man.’

> Σκέφθηκα: «Ω, αν εκείνοι που έτσι επενδύουν τα μέσα τους μπορούσαν να δουν την πορεία τους όπως τη βλέπει ο Θεός! Συσσωρεύουν μεγαλοπρεπή οικοδομήματα, αλλά πόσο μωρός είναι ενώπιον του Κυβερνήτη του σύμπαντος ο σχεδιασμός και οι επινοήσεις τους. Δεν μελετούν με όλες τις δυνάμεις της καρδιάς και του νου πώς μπορούν να δοξάσουν τον Θεό. Έχουν χάσει από τα μάτια τους αυτό, το πρώτο καθήκον του ανθρώπου.»

> “As these lofty buildings went up, the owners rejoiced with ambitious pride that they had money to use in gratifying self and provoking the envy of their neighbors. Much of the money that they thus invested had been obtained through exaction, through grinding down the poor. They forgot that in heaven an account of every business transaction is kept; every unjust deal, every fraudulent act, is there recorded. The time is coming when in their fraud and insolence men will reach a point that the Lord will not permit them to pass, and they will learn that there is a limit to the forbearance of Jehovah.

> «Καθώς αυτά τα επιβλητικά οικοδομήματα υψώνονταν, οι ιδιοκτήτες χαίρονταν με φιλόδοξη υπερηφάνεια ότι διέθεταν χρήματα για να ικανοποιούν τον εαυτό τους και να προκαλούν τον φθόνο των γειτόνων τους. Μεγάλο μέρος των χρημάτων που επένδυσαν κατ’ αυτόν τον τρόπο είχε αποκτηθεί με καταπίεση, με το να συντρίβουν τους πτωχούς. Λησμόνησαν ότι στον ουρανό τηρείται λογαριασμός για κάθε επιχειρηματική συναλλαγή· κάθε άδικη συμφωνία, κάθε δόλια πράξη, καταγράφεται εκεί. Έρχεται ο καιρός όταν οι άνθρωποι, με τη δολιότητα και την αλαζονεία τους, θα φθάσουν σε σημείο που ο Κύριος δεν θα τους επιτρέψει να υπερβούν, και θα μάθουν ότι υπάρχει όριο στη μακροθυμία του Ιεχωβά.»

> “The scene that next passed before me was an alarm of fire. Men looked at the lofty and supposedly fire-proof buildings and said: ‘They are perfectly safe.’ But these buildings were consumed as if made of pitch. The fire engines could do nothing to stay the destruction. The firemen were unable to operate the engines.

> «Η σκηνή που πέρασε κατόπιν ενώπιόν μου ήταν συναγερμός πυρκαγιάς. Άνδρες κοίταζαν τα υψηλά και δήθεν πυράντοχα κτίρια και έλεγαν: “Είναι απολύτως ασφαλή.” Όμως τα κτίρια αυτά καταναλώθηκαν σαν να ήταν φτιαγμένα από πίσσα. Οι πυροσβεστικές αντλίες δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτε για να ανακόψουν την καταστροφή. Οι πυροσβέστες αδυνατούσαν να θέσουν σε λειτουργία τις αντλίες.»

> “I am instructed that when the Lord’s time comes, should no change have taken place in the hearts of proud, ambitious human beings, men will find that the hand that had been strong to save will be strong to destroy. No earthly power can stay the hand of God. No material can be used in the erection of buildings that will preserve them from destruction when God’s appointed time comes to send retribution on men for their disregard of His law and for their selfish ambition.

> «Μου δόθηκε η εντολή ότι, όταν έλθει ο καιρός του Κυρίου, εάν δεν έχει συντελεσθεί καμία μεταβολή στις καρδιές υπερηφάνων, φιλόδοξων ανθρώπινων υπάρξεων, οι άνθρωποι θα διαπιστώσουν ότι το χέρι που ήταν ισχυρό να σώσει θα είναι ισχυρό να καταστρέψει. Καμία επίγεια δύναμη δεν μπορεί να αναχαιτίσει το χέρι του Θεού. Κανένα υλικό δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην ανέγερση κτιρίων, ώστε να τα διαφυλάξει από την καταστροφή όταν έλθει ο προσδιορισμένος από τον Θεό καιρός να αποστείλει ανταπόδοση στους ανθρώπους για την περιφρόνηση του νόμου Του και για τη φιλάυτη φιλοδοξία τους.

> “There are not many, even among educators and statesmen, who comprehend the causes that underlie the present state of society. Those who hold the reins of government are not able to solve the problem of moral corruption, poverty, pauperism, and increasing crime. They are struggling in vain to place business operations on a more secure basis. If men would give more heed to the teaching of God’s word, they would find a solution of the problems that perplex them.

> Δεν υπάρχουν πολλοί, ακόμη και μεταξύ των εκπαιδευτικών και των πολιτικών ανδρών, που να κατανοούν τα αίτια τα οποία υποκρύπτονται πίσω από την παρούσα κατάσταση της κοινωνίας. Εκείνοι που κρατούν τα ηνία της διακυβέρνησης δεν είναι σε θέση να επιλύσουν το πρόβλημα της ηθικής διαφθοράς, της πενίας, της εξαθλίωσης και της αυξανόμενης εγκληματικότητας. Αγωνίζονται μάταια να θέσουν τις επιχειρηματικές δραστηριότητες σε ασφαλέστερη βάση. Αν οι άνθρωποι έδιναν περισσότερη προσοχή στη διδασκαλία του λόγου του Θεού, θα έβρισκαν λύση στα προβλήματα που τους βασανίζουν.

> “The Scriptures describe the condition of the world just before Christ’s second coming. Of the men who by robbery and extortion are amassing great riches, it is written: ‘Ye have heaped treasure together for the last days. Behold, the hire of the laborers who have reaped down your fields, which is of you kept back by fraud, crieth: and the cries of them which have reaped are entered into the ears of the Lord of Sabaoth. Ye have lived in pleasure on the earth, and been wanton; ye have nourished your hearts, as in a day of slaughter. Ye have condemned and killed the just; and he doth not resist you.’ James 5:3–6.

> «Οι Γραφές περιγράφουν την κατάσταση του κόσμου ακριβώς πριν από τη δευτέρα παρουσία του Χριστού. Για τους ανθρώπους που με ληστεία και εκβιασμό συσσωρεύουν μεγάλα πλούτη, έχει γραφεί: “Εθησαυρίσατε θησαυρόν διά τας εσχάτας ημέρας. Ιδού, ο μισθός των εργατών των θερισάντων τα χωράφιά σας, τον οποίον απεστερήσατε αφ’ υμών, κράζει· και αι βοαί των θερισάντων εισήλθον εις τα ώτα του Κυρίου Σαβαώθ. Ετρυφήσατε επί της γης και εσπαταλήσατε· εθρέψατε τας καρδίας σας ως εν ημέρα σφαγής. Κατεδικάσατε, εφονεύσατε τον δίκαιον· δεν αντιστέκεται εις εσάς.” Ιακώβου 5:3–6.»

> “But who reads the warnings given by the fast-fulfilling signs of the times? What impression is made upon worldlings? What change is seen in their attitude? No more than was seen in the attitude of the inhabitants of the Noachian world. Absorbed in worldly business and pleasure, the antediluvians ‘knew not until the Flood came, and took them all away.’ Matthew 24:39. They had heaven-sent warnings, but they refused to listen. And today the world, utterly regardless of the warning voice of God, is hurrying on to eternal ruin.

> «Αλλ’ όμως ποιος διαβάζει τις προειδοποιήσεις που δίνονται από τα ταχέως εκπληρούμενα σημεία των καιρών; Ποια εντύπωση ασκείται επάνω στους κοσμικούς; Ποια μεταβολή φαίνεται στη στάση τους; Καμία περισσότερη από όση φάνηκε στη στάση των κατοίκων του Νωεϊκού κόσμου. Απορροφημένοι στις κοσμικές επιχειρήσεις και στις απολαύσεις, οι προ του κατακλυσμού άνθρωποι “δεν ενόησαν, εωσού ήλθεν ο κατακλυσμός, και εσήκωσεν άπαντας”. Ματθαίον 24:39. Είχαν προειδοποιήσεις σταλμένες από τον ουρανό, αλλά αρνήθηκαν να ακούσουν. Και σήμερα ο κόσμος, εντελώς αδιάφορος προς την προειδοποιητική φωνή του Θεού, σπεύδει προς την αιώνια καταστροφή.»

> “The world is stirred with the spirit of war. The prophecy of the eleventh chapter of Daniel has nearly reached its complete fulfillment. Soon the scenes of trouble spoken of in the prophecies will take place.” Testimonies, volume 9, 12–14.

> «Ο κόσμος συγκλονίζεται από το πνεύμα του πολέμου. Η προφητεία του ενδεκάτου κεφαλαίου του Δανιήλ έχει σχεδόν φθάσει στην πλήρη εκπλήρωσή της. Σύντομα θα λάβουν χώρα οι σκηνές θλίψεως για τις οποίες έγινε λόγος στις προφητείες.» Testimonies, τόμος 9, 12–14.

Back to Articles