Article

# The Book of Daniel - Number Fourteen

Το Βιβλίο του Δανιήλ - Αριθμός Δεκατέσσερα

Daniel Chapter Two – Summary and Conclusion Part One

Κεφάλαιο Δεύτερο του Δανιήλ – Περίληψη και Συμπέρασμα, Μέρος Πρώτο

Author

Jeff Pippenger

Published

December 9, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

> “In the Revelation all the books of the Bible meet and end. Here is the complement of the book of Daniel.” Acts of the Apostles, 585.

> «Στην Αποκάλυψη συναντώνται και καταλήγουν όλα τα βιβλία της Βίβλου. Εδώ βρίσκεται το συμπλήρωμα του βιβλίου του Δανιήλ.» Πράξεις των Αποστόλων, 585.

The truth that is identified by John as “the Revelation of Jesus Christ,” which the Lion of the tribe of Judah has been unsealing for his people since July, 2023, is brought to perfection when the book of Daniel is brought together with the book of Revelation. Daniel chapter two, represents the second angel’s message in the context of the image of the beast test of the last days. It identifies a process of testing and a specific period of testing.

Η αλήθεια που προσδιορίζεται από τον Ιωάννη ως «η Αποκάλυψις του Ιησού Χριστού», την οποία ο Λέων της φυλής του Ιούδα αποσφραγίζει για τον λαό του από τον Ιούλιο του 2023, φέρεται στην τελείωση όταν το βιβλίο του Δανιήλ συνάπτεται με το βιβλίο της Αποκαλύψεως. Το δεύτερο κεφάλαιο του Δανιήλ αντιπροσωπεύει το μήνυμα του δευτέρου αγγέλου στο πλαίσιο της δοκιμασίας της εικόνος του θηρίου των εσχάτων ημερών. Προσδιορίζει μια διαδικασία δοκιμασίας και μία συγκεκριμένη περίοδο δοκιμασίας.

The period and process of Daniel chapter two, represented by the seventy years of Daniel’s captivity, typified the testing period of the Protestants in Millerite history. The Protestants failed their testing process and became the daughters of Rome. Prophetically, a daughter typifies their mother; and Rome is a prophetic beast. Their failure and subsequent transitioning into the daughters of Rome, typifies the test of the image of the beast in our current history, for they transitioned into an image of the beast. Our current testing process is therefore represented by Daniel’s seventy years of captivity, and also by the history of the second angel’s message during the Millerite movement.

Η περίοδος και η διαδικασία του δευτέρου κεφαλαίου του Δανιήλ, όπως παριστάνονται από τα εβδομήντα έτη της αιχμαλωσίας του Δανιήλ, προεικόνιζαν την περίοδο δοκιμασίας των Προτεσταντών στην ιστορία του Μιλλεριτικού κινήματος. Οι Προτεστάντες απέτυχαν στη διαδικασία της δοκιμασίας τους και έγιναν οι θυγατέρες της Ρώμης. Προφητικώς, μία θυγατέρα προτυπώνει τη μητέρα της· και η Ρώμη είναι προφητικό θηρίο. Η αποτυχία τους και η επακόλουθη μετάβασή τους στις θυγατέρες της Ρώμης προεικονίζει τη δοκιμασία της εικόνας του θηρίου στη δική μας παρούσα ιστορία, διότι μετεβλήθησαν σε εικόνα του θηρίου. Η δική μας παρούσα διαδικασία δοκιμασίας, επομένως, παριστάνεται από τα εβδομήντα έτη της αιχμαλωσίας του Δανιήλ, καθώς και από την ιστορία του αγγέλματος του δευτέρου αγγέλου κατά τη διάρκεια του Μιλλεριτικού κινήματος.

In the history of the second angel’s message that began on September 11, 2001, there is a specific period and testing process that is symbolically represented as Nebuchadnezzar’s image-dream of beasts; for a kingdom in Bible prophecy is also a beast. Nebuchadnezzar and the Chaldean religious elite represent those that fail the test, and Daniel and the three worthies represent those that pass the test. It may appear otherwise, but Nebuchadnezzar’s failure is confirmed in chapter three of Daniel.

Στην ιστορία του αγγέλματος του δευτέρου αγγέλου, το οποίο άρχισε στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, υπάρχει μία συγκεκριμένη περίοδος και μία διαδικασία δοκιμασίας, η οποία παριστάνεται συμβολικά ως το ονειρικό όραμα του Ναβουχοδονόσορος περί θηρίων· διότι μία βασιλεία στη βιβλική προφητεία είναι επίσης θηρίο. Ο Ναβουχοδονόσορ και η θρησκευτική ελίτ των Χαλδαίων αντιπροσωπεύουν εκείνους που αποτυγχάνουν στη δοκιμασία, ενώ ο Δανιήλ και οι τρεις άξιοι αντιπροσωπεύουν εκείνους που επιτυγχάνουν στη δοκιμασία. Μπορεί να φαίνεται διαφορετικά, αλλά η αποτυχία του Ναβουχοδονόσορος επιβεβαιώνεται στο τρίτο κεφάλαιο του Δανιήλ.

In the testing process, which is represented in both Daniel chapter one and two, there are specific prophetic waymarks that line up with the truths that have recently been set forth in the book of Revelation. In chapter one, “ten days” represented the testing period that led to Daniel manifesting a fairer and fatter image due to his eating the heavenly fare, while the other class of eunuchs manifested the image of those who ate the diet of the king. A king prophetically is a kingdom, and prophetically a king or kingdom is also a beast. Those whose countenance manifested the results of eating the king’s diet, manifested the image of the beast.

Στη διαδικασία της δοκιμασίας, η οποία παριστάνεται τόσο στο πρώτο όσο και στο δεύτερο κεφάλαιο του Δανιήλ, υπάρχουν συγκεκριμένα προφητικά ορόσημα που ευθυγραμμίζονται με τις αλήθειες οι οποίες έχουν προσφάτως εκτεθεί στο βιβλίο της Αποκαλύψεως. Στο πρώτο κεφάλαιο, οι «δέκα ημέρες» αντιπροσώπευαν την περίοδο της δοκιμασίας που οδήγησε τον Δανιήλ στο να εκδηλώσει εικόνα ωραιοτέρα και παχυτέρα εξαιτίας του ότι έτρωγε την ουράνια τροφή, ενώ η άλλη τάξη των ευνούχων εκδήλωσε την εικόνα εκείνων που έτρωγαν τη δίαιτα του βασιλέως. Ένας βασιλεύς, προφητικώς, είναι ένα βασίλειο, και προφητικώς ένας βασιλεύς ή ένα βασίλειο είναι επίσης θηρίο. Εκείνοι των οποίων η όψη εκδήλωσε τα αποτελέσματα του ότι έτρωγαν τη δίαιτα του βασιλέως, εκδήλωσαν την εικόνα του θηρίου.

In Daniel chapter two, Daniel was praying to understand the hidden “secret” of Nebuchadnezzar’s image-dream. He needed to know what the dream was, and also what it meant. He represents those in the last days that are seeking to understand the secrets associated with the unsealing of the Revelation of Jesus Christ, for the unsealing of the Revelation of Jesus Christ is the last prophetic “secret” that is unsealed before probation closes. All the prophets, including Daniel, are identifying the last days. Daniel’s endeavor to understand the “secret” was a life-or-death endeavor, as is the image of the beast test for God’s people in the last days.

Στο δεύτερο κεφάλαιο του Δανιήλ, ο Δανιήλ προσευχόταν για να κατανοήσει το κρυμμένο «μυστικό» του ενυπνίου της εικόνας του Ναβουχοδονόσορ. Είχε ανάγκη να γνωρίσει ποιο ήταν το όνειρο, και επίσης ποια ήταν η σημασία του. Αντιπροσωπεύει εκείνους των εσχάτων ημερών που επιζητούν να κατανοήσουν τα μυστικά που συνδέονται με την αποσφράγιση της Αποκάλυψης του Ιησού Χριστού, διότι η αποσφράγιση της Αποκάλυψης του Ιησού Χριστού είναι το τελευταίο προφητικό «μυστικό» που αποσφραγίζεται πριν κλείσει η δοκιμασία. Όλοι οι προφήτες, περιλαμβανομένου και του Δανιήλ, προσδιορίζουν τις έσχατες ημέρες. Η προσπάθεια του Δανιήλ να κατανοήσει το «μυστικό» ήταν ζήτημα ζωής και θανάτου, όπως είναι και η δοκιμασία της εικόνας του θηρίου για τον λαό του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες.

> “The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided.” Manuscript Releases, volume 15, 15.

> «Ο Κύριος μού έδειξε καθαρά ότι η εικόνα του θηρίου θα σχηματισθεί πριν κλείσει η περίοδος της δοκιμασίας· διότι αυτή θα αποτελέσει τη μεγάλη δοκιμασία για τον λαό του Θεού, δια της οποίας θα αποφασισθεί η αιώνια μοίρα τους.» Manuscript Releases, τόμος 15, σ. 15.

The prayer of Daniel, as he sought to understand the “secret,” represents a specific waymark in the history of God’s people in the last days. The book of Daniel provides two witnesses that establish the waymark of “prayer” in the last days. That waymark is located in the period of time that is represented by the second message of every reform line.

Η προσευχή του Δανιήλ, καθώς επιζητούσε να κατανοήσει το «μυστικό», αντιπροσωπεύει ένα συγκεκριμένο ορόσημο στην ιστορία του λαού του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες. Το βιβλίο του Δανιήλ παρέχει δύο μάρτυρες που εδραιώνουν το ορόσημο της «προσευχής» στις έσχατες ημέρες. Το ορόσημο αυτό βρίσκεται στην χρονική περίοδο που αντιπροσωπεύεται από το δεύτερο μήνυμα κάθε γραμμής μεταρρύθμισης.

The prophetic setting of both prayers is the seventy years of captivity, which as a symbol represents the “seven times” of Leviticus twenty-six. In Daniel two, in the first verse, the name “Nebuchadnezzar” is doubled, which the doubling of a word in Scripture is a symbol of the second angel’s message.

Το προφητικό πλαίσιο και των δύο προσευχών είναι τα εβδομήντα έτη της αιχμαλωσίας, τα οποία, ως σύμβολο, αντιπροσωπεύουν τους «επτά καιρούς» του Λευιτικού είκοσι έξι. Στον Δανιήλ δύο, στο πρώτο εδάφιο, το όνομα «Ναβουχοδονόσορ» επαναλαμβάνεται δύο φορές· και ο διπλασιασμός μιας λέξεως στη Γραφή αποτελεί σύμβολο του αγγέλματος του δευτέρου αγγέλου.

There are several references in the writings of Sister White that identify Daniel chapter three, as a symbol of the Sunday law. Daniel chapter one, possesses every characteristic of the first angel’s message, and we are informed that you cannot have a third message (Daniel chapter three), without a first and second message.

Υπάρχουν αρκετές αναφορές στα συγγράμματα της Αδελφής White που προσδιορίζουν το τρίτο κεφάλαιο του Δανιήλ ως σύμβολο του νόμου της Κυριακής. Το πρώτο κεφάλαιο του Δανιήλ φέρει κάθε χαρακτηριστικό του μηνύματος του πρώτου αγγέλου, και πληροφορούμαστε ότι δεν μπορεί να υπάρξει τρίτο μήνυμα (το τρίτο κεφάλαιο του Δανιήλ) χωρίς πρώτο και δεύτερο μήνυμα.

The image of the beast test has been defined by Ellen White as the test we must pass before probation closes, and before we are sealed. When the music played in Daniel chapter three, probation symbolically closed, for chapter three represents the Sunday law. Nebuchadnezzar’s music represents the melody that the whore of Tyre then begins to sing to the kings of the earth at the end of the symbolic seventy years that she had been forgotten.

Η δοκιμασία της εικόνας του θηρίου έχει ορισθεί από την Ellen White ως η δοκιμασία την οποία πρέπει να περάσουμε προτού κλείσει η περίοδος της δοκιμασίας και προτού σφραγισθούμε. Όταν ήχησε η μουσική στο τρίτο κεφάλαιο του Δανιήλ, η περίοδος της δοκιμασίας έκλεισε συμβολικά, διότι το τρίτο κεφάλαιο αντιπροσωπεύει τον νόμο της Κυριακής. Η μουσική του Ναβουχοδονόσορ αντιπροσωπεύει τη μελωδία που τότε αρχίζει να ψάλλει η πόρνη της Τύρου προς τους βασιλείς της γης στο τέλος των συμβολικών εβδομήντα ετών, κατά τα οποία είχε λησμονηθεί.

> And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. Isaiah 23:15–17.

> Καὶ θέλει συμβῆ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, ὅτι ἡ Τύρος θέλει λησμονηθῆ ἑβδομήκοντα ἔτη, κατὰ τὰς ἡμέρας ἑνὸς βασιλέως· μετὰ τὸ τέλος τῶν ἑβδομήκοντα ἐτῶν ἡ Τύρος θέλει ᾄσει ὡς πόρνη. Λάβε κιθάραν, περιέρχου τὴν πόλιν, σὺ πόρνη λησμονημένη· παίξον μελωδίαν γλυκεῖαν, ᾆσον πολλὰ ᾄσματα, διὰ νὰ ἐνθυμηθῇς. Καὶ θέλει συμβῆ μετὰ τὸ τέλος τῶν ἑβδομήκοντα ἐτῶν, ὅτι ὁ Κύριος θέλει ἐπισκεφθῆ τὴν Τύρον, καὶ αὕτη θέλει ἐπιστρέψει εἰς τὸ κέρδος αὐτῆς, καὶ θέλει πορνεύσει μετὰ πάντων τῶν βασιλείων τοῦ κόσμου ἐπὶ προσώπου τῆς γῆς. Ἠσαΐας 23:15–17.

Sister White identifies the three angel’s messages as three tests.

Η αδελφή White προσδιορίζει τα μηνύματα των τριών αγγέλων ως τρεις δοκιμασίες.

> “Many who went forth to meet the Bridegroom under the messages of the first and second angels, refused the third, the last testing message to be given to the world, and a similar position will be taken when the last call is made.” Review and Herald, October 31, 1899.

> «Πολλοί από εκείνους που εξήλθαν να προϋπαντήσουν τον Νυμφίο υπό τα αγγέλματα του πρώτου και του δευτέρου αγγέλου, απέρριψαν το τρίτο, το έσχατο δοκιμαστικό άγγελμα που πρόκειται να δοθεί στον κόσμο, και παρόμοια στάση θα ληφθεί όταν απευθυνθεί η τελευταία κλήση». Review and Herald, 31 Οκτωβρίου, 1899.

Upon several witnesses, Daniel chapter two, is the second angel’s message. The history of the empowerment of the first angel until the judgment, is the history represented by the seventy years of Daniel’s captivity. The setting of Daniel’s prayer in chapter two, takes place within the seventy years, which is a symbol of the “seven times”.

Επί τη μαρτυρία πλειόνων μαρτύρων, το δεύτερο κεφάλαιο του Δανιήλ είναι το μήνυμα του δευτέρου αγγέλου. Η ιστορία της ενδυναμώσεως του πρώτου αγγέλου έως την κρίση είναι η ιστορία που παρίσταται από τα εβδομήκοντα έτη της αιχμαλωσίας του Δανιήλ. Το πλαίσιο της προσευχής του Δανιήλ στο δεύτερο κεφάλαιο λαμβάνει χώρα εντός των εβδομήκοντα ετών, τα οποία αποτελούν σύμβολο των «επτά καιρών».

The prayer of chapter nine, begins with a direct reference to the seventy years. The prophetic setting of both prayers is identical. They represent different aspects of the same prayer, but are both placed in the identical setting of the “seven times,” and both align with the waymark of “prayer” that is located in the history of the one hundred and forty-four thousand of the last days.

Η προσευχή του ενάτου κεφαλαίου αρχίζει με άμεση αναφορά στα εβδομήντα έτη. Το προφητικό πλαίσιο και των δύο προσευχών είναι ταυτόσημο. Αντιπροσωπεύουν διαφορετικές όψεις της ίδιας προσευχής, αλλά αμφότερες τοποθετούνται στο ίδιο ακριβώς πλαίσιο των «επτά καιρών» και αμφότερες ευθυγραμμίζονται με το ορόσημο της «προσευχής», το οποίο βρίσκεται στην ιστορία των εκατόν τεσσαράκοντα τεσσάρων χιλιάδων των εσχάτων ημερών.

When Daniel prays in chapter nine, he is in a prophetic “period of transition” from the kingdom of Babylon unto the kingdom of the Medes and the Persians. That transition point is also a waymark, and it also aligns with the same transition point in the movement of the third angel, when God’s people die in the street as “Laodiceans”, and come out of the grave as “Philadelphians”. The transition point for the movement of the first angel aligns with both Daniel’s transition point, and the movement of the third angel, and all three are directly connected with the “seven times” of Leviticus twenty-six. The transition from Philadelphia to Laodicea in the Millerite movement took place with the arrival of “new light” on the “seven times” in 1856, and the subsequent rejection of the “seven times” altogether in 1863. Daniel in chapter nine, the movement of the first angel in Millerite time, and the movement of the third angel in our time, all have a transition point that aligns with one another, and all three transition points are set within the context of the “seven times”.

Όταν ο Δανιήλ προσεύχεται στο ένατο κεφάλαιο, βρίσκεται σε μια προφητική «περίοδο μεταβάσεως» από το βασίλειο της Βαβυλώνος προς το βασίλειο των Μήδων και των Περσών. Εκείνο το σημείο μεταβάσεως είναι επίσης ένα waymark, και ευθυγραμμίζεται επίσης με το ίδιο σημείο μεταβάσεως στο κίνημα του τρίτου αγγέλου, όταν ο λαός του Θεού πεθαίνει στην οδό ως «Λαοδικείς» και εξέρχεται από τον τάφο ως «Φιλαδελφείς». Το σημείο μεταβάσεως για το κίνημα του πρώτου αγγέλου ευθυγραμμίζεται τόσο με το σημείο μεταβάσεως του Δανιήλ όσο και με το κίνημα του τρίτου αγγέλου, και όλα τα τρία συνδέονται άμεσα με τους «επτά καιρούς» του Λευιτικού είκοσι έξι. Η μετάβαση από τη Φιλαδέλφεια στη Λαοδίκεια στο Μιλλεριτικό κίνημα έλαβε χώρα με την άφιξη «νέου φωτός» επάνω στους «επτά καιρούς» το 1856, και με την επακόλουθη ολοκληρωτική απόρριψη των «επτά καιρών» το 1863. Ο Δανιήλ στο ένατο κεφάλαιο, το κίνημα του πρώτου αγγέλου στον Μιλλεριτικό καιρό, και το κίνημα του τρίτου αγγέλου στον δικό μας καιρό, έχουν όλα ένα σημείο μεταβάσεως που ευθυγραμμίζεται το ένα με το άλλο, και όλα τα τρία σημεία μεταβάσεως τίθενται εντός του πλαισίου των «επτά καιρών».

In the history of the testing process, Daniel represents the messenger that is given the light which he shares first with his three companions, thus typifying the prophetic role of “Elijah”, who is the “voice crying in the wilderness”.

Στην ιστορία της διαδικασίας της δοκιμασίας, ο Δανιήλ αντιπροσωπεύει τον αγγελιοφόρο στον οποίο δίδεται το φως, το οποίο μοιράζεται πρώτα με τους τρεις συντρόφους του, προτυπώνοντας έτσι τον προφητικό ρόλο του «Ηλία», ο οποίος είναι η «φωνή βοώντος εν τη ερήμω».

The “secret” of Daniel chapter two identifies that the eighth kingdom of Bible prophecy is “of the seven” kingdoms. As the first representation of the kingdoms of Bible prophecy, it therefore connects with the last representation of the kingdoms of Bible prophecy found in Revelation chapter seventeen. The eighth kingdom, being “of the seven” previous kingdoms, is addressing the transition point that establishes modern Babylon as the three-fold union of the dragon, the beast and the false prophet. Nebuchadnezzar’s image-dream is ultimately identifying the eighth earthly kingdom of prophetic history.

Το «μυστικό» του δευτέρου κεφαλαίου του Δανιήλ προσδιορίζει ότι η όγδοη βασιλεία της προφητείας της Αγίας Γραφής είναι «εκ των επτά» βασιλειών. Ως η πρώτη παρουσίαση των βασιλειών της βιβλικής προφητείας, συνδέεται, επομένως, με την τελευταία παρουσίαση των βασιλειών της βιβλικής προφητείας που βρίσκεται στο δέκατο έβδομο κεφάλαιο της Αποκάλυψης. Η όγδοη βασιλεία, ως ούσα «εκ των επτά» προηγουμένων βασιλειών, αναφέρεται στο σημείο μεταβάσεως που θεμελιώνει τη σύγχρονη Βαβυλώνα ως την τριπλή ένωση του δράκοντος, του θηρίου και του ψευδοπροφήτου. Το όνειρο της εικόνας του Ναβουχοδονόσορ τελικώς προσδιορίζει την όγδοη επίγεια βασιλεία της προφητικής ιστορίας.

A kingdom is a beast in Bible prophecy, so the truth represented by Nebuchadnezzar’s image-dream is the first reference to the final beast, as is also identified in Revelation chapter seventeen. Therefore, Nebuchadnezzar’s dream is ultimately the dream of the image of the eighth and final beast. It’s the dream of “the image of the beast”.

Μια βασιλεία είναι θηρίο στη βιβλική προφητεία· επομένως, η αλήθεια που παριστάνεται από το ονειρικό όραμα της εικόνας του Ναβουχοδονόσορ αποτελεί την πρώτη αναφορά στο τελικό θηρίο, όπως αυτό ταυτοποιείται επίσης στο δέκατο έβδομο κεφάλαιο της Αποκάλυψης. Επομένως, το όνειρο του Ναβουχοδονόσορ είναι, σε τελική ανάλυση, το όνειρο της εικόνας του όγδοου και τελευταίου θηρίου. Είναι το όνειρο της «εικόνας του θηρίου».

That in itself is the confirmation of the importance of recognizing the transition point that occurs in the movement of the third angel, but the “secret” is also the key that brings together and establishes much of what the previous articles have been identifying about the history that followed July 18, 2020. In those articles, it has been presented that the four waymarks of each of the sacred reform movements, that are represented by Daniel’s seventy years of captivity, always possess the same theme.

Αυτό καθεαυτό αποτελεί την επιβεβαίωση της σπουδαιότητας του να αναγνωρισθεί το σημείο μεταβάσεως που λαμβάνει χώρα στην κίνηση του τρίτου αγγέλου, αλλά το «μυστικό» είναι επίσης το κλειδί που συνάγει και εδραιώνει μεγάλο μέρος εκείνων που τα προηγούμενα άρθρα έχουν επισημάνει σχετικά με την ιστορία που ακολούθησε την 18η Ιουλίου 2020. Στα άρθρα εκείνα έχει παρουσιασθεί ότι οι τέσσερις δείκτες πορείας εκάστου των ιερών μεταρρυθμιστικών κινημάτων, τα οποία παριστάνονται από τα εβδομήντα έτη αιχμαλωσίας του Δανιήλ, φέρουν πάντοτε το ίδιο θέμα.

Those four waymarks in the time of Christ were set within the context of “death and resurrection”. The first waymark, which represented the empowerment of the first message was Christ’s baptism, the symbol of death and resurrection. The second waymark, which represents the first disappointment in that history, was the death and resurrection of Lazarus. The third waymark was the triumphal entry into Jerusalem, representing the Midnight Cry. Christ was heading to His death and resurrection, and Lazarus, the living representative of death and resurrection, led the procession. Lazarus also establishes that during the proclamation of the Midnight Cry, God’s people are “sealed”.

Αυτά τα τέσσερα ορόσημα στον καιρό του Χριστού τοποθετήθηκαν μέσα στο πλαίσιο του «θανάτου και της αναστάσεως». Το πρώτο ορόσημο, το οποίο αντιπροσώπευε την ενδυνάμωση του πρώτου αγγέλματος, ήταν το βάπτισμα του Χριστού, το σύμβολο του θανάτου και της αναστάσεως. Το δεύτερο ορόσημο, το οποίο αντιπροσωπεύει την πρώτη απογοήτευση σε εκείνη την ιστορία, ήταν ο θάνατος και η ανάσταση του Λαζάρου. Το τρίτο ορόσημο ήταν η θριαμβευτική είσοδος στα Ιεροσόλυμα, η οποία αντιπροσωπεύει τη Μεσονύκτια Κραυγή. Ο Χριστός κατευθυνόταν προς τον θάνατό Του και την ανάστασή Του, και ο Λάζαρος, ο ζωντανός εκπρόσωπος του θανάτου και της αναστάσεως, ηγείτο της πομπής. Ο Λάζαρος επίσης αποδεικνύει ότι κατά τη διάρκεια της διακήρυξης της Μεσονύκτιας Κραυγής, ο λαός του Θεού «σφραγίζεται».

> “This crowning miracle, the raising of Lazarus, was to set the seal of God on His work and on His claim to divinity.” The Desire of Ages, 529.

> «Το αποκορύφωμα αυτό των θαυμάτων, η ανάσταση του Λαζάρου, επρόκειτο να θέσει τη σφραγίδα του Θεού στο έργο Του και στον ισχυρισμό Του περί θεότητας». The Desire of Ages, 529.

The fourth waymark of judgment was the cross, which was also a death and resurrection. The period of those four waymarks is represented by Daniel’s seventy years of captivity.

Το τέταρτο ορόσημο της κρίσεως ήταν ο σταυρός, ο οποίος ήταν επίσης θάνατος και ανάσταση. Η περίοδος αυτών των τεσσάρων οροσήμων παριστάνεται από τα εβδομήντα έτη της αιχμαλωσίας του Δανιήλ.

In Millerite history, the theme was the “day-for-a-year principle”, and August 11, 1840 was the confirmation of that principle. The first disappointment was the result of an incorrect application of the day-for-a-year principle. The Midnight Cry was the perfection of the day-for-a-year principle in connection with the twenty-three-hundred-year prophecy and the twenty-five-hundred-and-twenty-year prophecy, and then the Investigative Judgment began when those day-for-a-year prophecies were fulfilled on October 22, 1844. The theme of all four waymarks in Millerite history was the “day-for-a-year principle”. The period of those four waymarks is represented by Daniel’s seventy years of captivity.

Στην ιστορία των Μιλλεριτών, το θέμα ήταν η «αρχή ημέρα-αντί-έτους», και η 11η Αυγούστου 1840 ήταν η επιβεβαίωση αυτής της αρχής. Η πρώτη απογοήτευση ήταν το αποτέλεσμα εσφαλμένης εφαρμογής της αρχής ημέρα-αντί-έτους. Η Κραυγή του Μεσονυκτίου ήταν η τελείωση της αρχής ημέρα-αντί-έτους σε συνάρτηση με την προφητεία των δύο χιλιάδων τριακοσίων ετών και την προφητεία των δύο χιλιάδων πεντακοσίων είκοσι ετών, και κατόπιν άρχισε η Διερευνητική Κρίση όταν εκείνες οι προφητείες ημέρα-αντί-έτους εκπληρώθηκαν στις 22 Οκτωβρίου 1844. Το θέμα και των τεσσάρων οροσήμων στην ιστορία των Μιλλεριτών ήταν η «αρχή ημέρα-αντί-έτους». Η περίοδος εκείνων των τεσσάρων οροσήμων αντιπροσωπεύεται από τα εβδομήντα έτη αιχμαλωσίας του Δανιήλ.

In the days of king David, the theme was “the ark of God”. When David was empowered, he then determined to bring the ark to the city of David.

Κατά τις ημέρες του βασιλέως Δαβίδ, το θέμα ήταν «η κιβωτός του Θεού». Όταν ο Δαβίδ ενδυναμώθηκε, τότε αποφάσισε να φέρει την κιβωτό στην πόλη του Δαβίδ.

> And David went on, and grew great, and the Lord God of hosts was with him. 2 Samuel 5:10.

> Καὶ ὁ Δαβὶδ προέκοπτε καὶ ἐμεγαλύνετο, καὶ Κύριος ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων ἦτο μετ’ αὐτοῦ. Β΄ Σαμουὴλ 5:10.

The first disappointment was when Uzzah sinned by touching the ark. The third waymark was when David understood that the Lord had blessed the house of Obededom the Gittite, where the ark had been kept since Uzzah’s rebellion. David then went and retrieved the ark for his triumphal entry into Jerusalem (only for his wife to manifest undue anger and “disappointment” for David’s entrance). Each of those four waymarks are represented by the ark. The period of those four waymarks is represented by Daniel’s seventy years of captivity.

Η πρώτη απογοήτευση ήταν όταν ο Ουζά αμάρτησε αγγίζοντας την κιβωτό. Το τρίτο ορόσημο ήταν όταν ο Δαβίδ αντιλήφθηκε ότι ο Κύριος είχε ευλογήσει τον οίκο του Ωβήδ-εδώμ του Γεθθαίου, όπου η κιβωτός είχε φυλαχθεί από τότε που ο Ουζά επαναστάτησε. Τότε ο Δαβίδ πήγε και ανέκτησε την κιβωτό για τη θριαμβευτική του είσοδο στην Ιερουσαλήμ (μόνον για να εκδηλώσει η σύζυγός του αδικαιολόγητη οργή και «απογοήτευση» για την είσοδο του Δαβίδ). Καθένα από εκείνα τα τέσσερα ορόσημα αντιπροσωπεύεται από την κιβωτό. Η περίοδος αυτών των τεσσάρων οροσήμων αντιπροσωπεύεται από τα εβδομήντα έτη αιχμαλωσίας του Δανιήλ.

On September 11, 2001, Islam of the “third Woe” was loosed, and then restrained. July 18, 2020, was a failed prediction about the role of Islam. The message that brings the dead dry bones to life comes from “the four winds”, which are a symbol of Islam and represents the Midnight Cry message. The national ruin that follows the national apostasy of the Sunday law in the United States is brought about by Islam of the “third Woe”. The period of those four waymarks is represented by Daniel’s seventy years of captivity.

Στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, το Ισλάμ του «τρίτου Οὐαί» ἀφέθη ἐλεύθερο, καὶ ἔπειτα συγκρατήθηκε. Ἡ 18η Ἰουλίου 2020 ἀπετέλεσε ἀποτυχημένη πρόβλεψη ὅσον ἀφορᾷ τὸν ρόλο τοῦ Ἰσλάμ. Τὸ μήνυμα ποὺ φέρνει στὴ ζωή τὰ νεκρὰ ξηρὰ ὀστᾶ προέρχεται ἀπὸ «τοὺς τέσσαρας ἀνέμους», οἱ ὁποῖοι εἶναι σύμβολο τοῦ Ἰσλάμ καὶ ἀντιπροσωπεύουν τὸ μήνυμα τῆς Κραυγῆς τοῦ Μεσονυκτίου. Ἡ ἐθνικὴ καταστροφὴ ποὺ ἀκολουθεῖ τὴν ἐθνικὴ ἀποστασία τοῦ νόμου τῆς Κυριακῆς στὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες ἐπιφέρεται ἀπὸ τὸ Ἰσλάμ τοῦ «τρίτου Οὐαί». Ἡ περίοδος αὐτῶν τῶν τεσσάρων ὁροσήμων ἀντιπροσωπεύεται ἀπὸ τὰ ἑβδομήκοντα ἔτη αἰχμαλωσίας τοῦ Δανιήλ.

The movement of the first angel represents the movement of the third angel, and the Midnight Cry message in Millerite history was a correction of the failed prediction that produced the first disappointment.

Η κίνηση του πρώτου αγγέλου αντιπροσωπεύει την κίνηση του τρίτου αγγέλου, και το μήνυμα της Κραυγής του Μεσονυκτίου στη Μιλλεριτική ιστορία ήταν μια διόρθωση της αποτυχημένης πρόβλεψης που προκάλεσε την πρώτη απογοήτευση.

> “The disappointed ones saw from the Scriptures that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect Him in 1844.” Early Writings, 247.

> «Οι απογοητευμένοι είδαν από τις Γραφές ότι βρίσκονταν στον χρόνο της καθυστέρησης και ότι έπρεπε με υπομονή να αναμένουν την εκπλήρωση της οράσεως. Η ίδια απόδειξη που τους οδήγησε να προσδοκούν τον Κύριό τους το 1843, τους οδήγησε να Τον αναμένουν το 1844». Early Writings, 247.

The same evidence of an Islamic attack upon Nashville, is the evidence of an attack upon Nashville that will take place in response to the enforcement of Sunday worship. The writings of the Spirit of Prophecy never fail. The prediction of an attack upon Nashville is set forth in the writings of the Spirit of Prophecy. The Nashville prediction will be fulfilled, but the prediction of the attack on Nashville will be based upon a correction of the previously failed prediction, as it was in Millerite history. It is fulfilled at the fourth waymark, which is the waymark representing “judgment”.

Η ίδια απόδειξη περί μιας ισλαμικής επίθεσης εναντίον του Νάσβιλ είναι η απόδειξη μιας επίθεσης εναντίον του Νάσβιλ η οποία θα λάβει χώρα ως απόκριση στην επιβολή της κυριακάτικης λατρείας. Τα συγγράμματα του Πνεύματος της Προφητείας ουδέποτε αποτυγχάνουν. Η πρόρρηση περί επίθεσης εναντίον του Νάσβιλ εκτίθεται στα συγγράμματα του Πνεύματος της Προφητείας. Η πρόρρηση για το Νάσβιλ θα εκπληρωθεί, αλλά η πρόρρηση της επίθεσης στο Νάσβιλ θα βασιστεί σε διόρθωση της προηγουμένως αποτυχημένης πρόρρησης, όπως συνέβη στη Μιλλεριτική ιστορία. Εκπληρώνεται στο τέταρτο waymark, το οποίο είναι το waymark που αντιπροσωπεύει την «κρίση».

Jesus always illustrates the end with the beginning, and the first waymark of September 11, 2001, was an attack by Islam, so at the judgment of the Sunday law, there will be an Islamic attack upon Nashville. It may very well include other targets, but the message of the Midnight Cry, is the message that is a correction of the message that produced the first disappointment. The first disappointment was caused by the sin of applying the time element to the prediction, not by the words of Ellen White.

Ο Ιησούς πάντοτε εικονογραφεί το τέλος με την αρχή, και το πρώτο ορόσημο της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 ήταν μία επίθεση από το Ισλάμ· έτσι, κατά την κρίση του νόμου της Κυριακής, θα υπάρξει ισλαμική επίθεση εναντίον του Νάσβιλ. Είναι πολύ πιθανόν να περιλάβει και άλλους στόχους, αλλά το μήνυμα της Μεσονυκτίου Κραυγής είναι το μήνυμα που αποτελεί διόρθωση του μηνύματος το οποίο παρήγαγε την πρώτη απογοήτευση. Η πρώτη απογοήτευση προκλήθηκε από την αμαρτία της εφαρμογής του χρονικού στοιχείου στην προφητεία, και όχι από τα λόγια της Έλεν Γουάιτ.

It is important to recognize that the four waymarks that begin at the “empowerment” of the first message (which in Daniel occurs at the beginning of the symbolic seventy years), are always governed by the same theme. If you have accepted September 11, 2001, as a fulfillment of prophecy, you have prophetically eaten “the hidden book”. Very few people actually ate that truth, but there were some, as represented by Daniel, that purposed in their hearts not to be defiled by the Babylonian diet. Yet there are those who profess to believe September 11, 2001 was a fulfillment of prophecy, but argue that it was not Islam, but the Bush family, or the globalists, or the Jesuits, or the CIA or some combination of the usual subjects which are often employed by the modern conspiracy theorists. As Alpha and Omega, Jesus illustrates the end with the beginning, so if we are incorrect about what was prophetically represented on September 11, 2001, we are destroying our ability to rightly divide the prophetic Word of “truth”.

Είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε ότι τα τέσσερα ορόσημα που αρχίζουν με την «ενδυνάμωση» του πρώτου αγγέλματος (η οποία, στον Δανιήλ, λαμβάνει χώρα στην αρχή των συμβολικών εβδομήντα ετών), διέπονται πάντοτε από το ίδιο θέμα. Εάν έχετε αποδεχθεί την 11η Σεπτεμβρίου 2001 ως εκπλήρωση προφητείας, τότε έχετε προφητικώς φάγει «το κεκρυμμένο βιβλίο». Πολύ λίγοι άνθρωποι πράγματι έφαγαν εκείνη την αλήθεια, αλλά υπήρξαν μερικοί, όπως αντιπροσωπεύονται από τον Δανιήλ, οι οποίοι έθεσαν στην καρδιά τους να μη μολυνθούν από τη βαβυλωνιακή δίαιτα. Ωστόσο, υπάρχουν εκείνοι που ομολογούν ότι πιστεύουν πως η 11η Σεπτεμβρίου 2001 ήταν εκπλήρωση προφητείας, αλλά υποστηρίζουν ότι δεν ήταν το Ισλάμ, αλλά η οικογένεια Μπους, ή οι παγκοσμιοποιητές, ή οι Ιησουίτες, ή η CIA, ή κάποιος συνδυασμός των συνήθων υπόπτων που συχνά επιστρατεύονται από τους σύγχρονους θεωρητικούς συνωμοσίας. Ως το Άλφα και το Ωμέγα, ο Ιησούς απεικονίζει το τέλος διά της αρχής· επομένως, εάν σφάλλουμε ως προς το τι προφητικώς αντιπροσωπεύθηκε την 11η Σεπτεμβρίου 2001, καταστρέφουμε την ικανότητά μας να ορθοτομούμε τον προφητικό Λόγο της «αληθείας».

The “empowerment” of the first message in Millerite history was Islam of the second Woe, and that empowerment typified the empowerment on September 11, 2001, that was brought about by Islam of the third Woe.

Η «ενδυνάμωση» του πρώτου αγγέλματος στη Μιλλερίτικη ιστορία ήταν το Ισλάμ του δεύτερου Ουαί, και εκείνη η ενδυνάμωση αποτελούσε τύπο της ενδυνάμωσης της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, η οποία προήλθε από το Ισλάμ του τρίτου Ουαί.

Islam at the first waymark, identifies Islam at the last waymark. The last waymark represents the judgment, and the United States is judged at the Sunday law. It is the second message of Ezekiel in chapter thirty-seven, that brings the dead to life, and that message is the message of the third waymark, which is the Midnight Cry. It is the sealing message, as typified by the triumphal entry of Christ riding upon an “ass”, a symbol of Islam. The Midnight Cry sealing message is carried by Islam.

Το Ισλάμ στο πρώτο ορόσημο προσδιορίζει το Ισλάμ στο τελευταίο ορόσημο. Το τελευταίο ορόσημο αντιπροσωπεύει την κρίση, και οι Ηνωμένες Πολιτείες κρίνονται κατά τον κυριακάτικο νόμο. Είναι το δεύτερο μήνυμα του Ιεζεκιήλ στο τριακοστό έβδομο κεφάλαιο, το οποίο φέρνει τους νεκρούς στη ζωή, και αυτό το μήνυμα είναι το μήνυμα του τρίτου οροσήμου, το οποίο είναι η Κραυγή του Μεσονυκτίου. Είναι το σφραγιστικό μήνυμα, όπως προτυπώνεται από τη θριαμβευτική είσοδο του Χριστού, ο οποίος ιππεύει επί «όνου», συμβόλου του Ισλάμ. Το σφραγιστικό μήνυμα της Κραυγής του Μεσονυκτίου μεταφέρεται από το Ισλάμ.

> Tell ye the daughter of Sion, Behold, thy King cometh unto thee, meek, and sitting upon an ass, and a colt the foal of an ass. Matthew 21:5.

> Εἴπατε πρὸς τὴν θυγατέρα τῆς Σιών· Ἰδού, ὁ Βασιλεύς σου ἔρχεται πρὸς σέ, πραῢς, καὶ καθήμενος ἐπὶ ὄνου, καὶ πώλου υἱοῦ ὑποζυγίου. Ματθαῖος 21:5.

Ezekiel’s second prophecy comes from the “four winds”, which is also a symbol of Islam. It is absolutely essential to be clear about this truth, for the message that is the Midnight Cry is the message identifying Islam of the third Woe, as the power that brings judgment upon the United States at the Sunday law, and produces the national ruin that follows the decree.

Η δεύτερη προφητεία του Ιεζεκιήλ προέρχεται από τους «τέσσερις ανέμους», οι οποίοι αποτελούν επίσης σύμβολο του Ισλάμ. Είναι απολύτως ουσιώδες να είμαστε σαφείς ως προς αυτή την αλήθεια, διότι το μήνυμα που είναι η Κραυγή του Μεσονυκτίου είναι το μήνυμα που προσδιορίζει το Ισλάμ της τρίτης Ουαί ως τη δύναμη που επιφέρει κρίση επί των Ηνωμένων Πολιτειών κατά τον νόμο της Κυριακής και προκαλεί την εθνική καταστροφή που ακολουθεί το διάταγμα.

The Seven Trumpets of Revelation were God’s judgments upon the enforcement of Sunday worship by both pagan Rome and papal Rome.

Οι Επτά Σάλπιγγες της Αποκάλυψης ήταν οι κρίσεις του Θεού επάνω στην επιβολή της κυριακάτικης λατρείας τόσο από την ειδωλολατρική Ρώμη όσο και από την παπική Ρώμη.

- The first four Trumpets were brought against pagan Rome after Constantine enforced the first Sunday law in the year 321.

  Οι τέσσερις πρώτες Σάλπιγγες επήλθαν εναντίον της ειδωλολατρικής Ρώμης αφού ο Κωνσταντίνος επέβαλε τον πρώτο νόμο περί της Κυριακής κατά το έτος 321.

- The fifth and sixth Trumpets (which are also the first and second Woes of Islam), were God’s judgments against papal Rome for the papal Sunday law enacted at the Council of Orleans, in the year 538.

  Η πέμπτη και η έκτη Σάλπιγγα (οι οποίες είναι επίσης το πρώτο και το δεύτερο Οὐαί του Ισλάμ) ήταν οι κρίσεις του Θεού εναντίον της παπικής Ρώμης για τον παπικό νόμο της Κυριακής που θεσπίστηκε στη Σύνοδο της Ορλεάνης, το έτος 538.

- The seventh Trumpet (which is the third Woe of Islam), is the judgment brought upon the United States when it enforces Sunday worship in the near future.

  Η έβδομη Σάλπιγγα (η οποία είναι το τρίτο Οὐαί του Ισλάμ), είναι η κρίση που θα επέλθει επί των Ηνωμένων Πολιτειών όταν, στο εγγύς μέλλον, επιβάλουν την κυριακάτικη λατρεία.

Islam of the third Woe represents the first waymark of September 11, 2001. The failed prediction of Islam’s attack on Nashville on July 18, 2020 represents the first disappointment, the second waymark. The message of the “four winds” of Islam, as represented in Ezekiel’s second prophecy in chapter thirty-seven, represents the Midnight Cry, the third waymark, and then the forth waymark of the fulfillment of the failed prediction of July 18, 2020 at the Sunday law. Those are the four prophetic waymarks that occur in the prophetic history of the one hundred and forty-four thousand as represented by Daniel’s seventy years of captivity.

Το Ισλάμ του τρίτου Αλλοίμονο αντιπροσωπεύει το πρώτο ορόσημο της 11ης Σεπτεμβρίου 2001. Η αποτυχημένη πρόβλεψη της επίθεσης του Ισλάμ εναντίον του Νάσβιλ στις 18 Ιουλίου 2020 αντιπροσωπεύει την πρώτη απογοήτευση, το δεύτερο ορόσημο. Το μήνυμα των «τεσσάρων ανέμων» του Ισλάμ, όπως παρουσιάζεται στη δεύτερη προφητεία του Ιεζεκιήλ στο τριακοστό έβδομο κεφάλαιο, αντιπροσωπεύει την Κραυγή του Μεσονυκτίου, το τρίτο ορόσημο, και έπειτα το τέταρτο ορόσημο της εκπλήρωσης της αποτυχημένης πρόβλεψης της 18ης Ιουλίου 2020 κατά τον νόμο της Κυριακής. Αυτά είναι τα τέσσερα προφητικά ορόσημα που λαμβάνουν χώρα στην προφητική ιστορία των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, όπως παριστάνονται από τα εβδομήντα έτη αιχμαλωσίας του Δανιήλ.

The recognition of the message of the Midnight Cry is a primary element of the “secret” that was revealed in type to Daniel, when he prayed to understand Nebuchadnezzar’s image-dream. His prayer is a waymark that is located at the end of the three-and-a-half days of death for the two witnesses of Revelation eleven. Daniel’s Leviticus twenty-six prayer, as recorded in chapter nine, was in the first year of Darius. This places his prayers at transition points.

Η αναγνώριση του μηνύματος της Κραυγής του Μεσονυκτίου αποτελεί πρωτεύον στοιχείο του «μυστικού» που αποκαλύφθηκε τυπικώς στον Δανιήλ, όταν προσευχήθηκε για να κατανοήσει το ονειρικό όραμα της εικόνας του Ναβουχοδονόσορος. Η προσευχή του είναι ένα ορόσημο τοποθετημένο στο τέλος των τριών και ημίσεως ημερών θανάτου των δύο μαρτύρων της Αποκάλυψης ένδεκα. Η προσευχή του Δανιήλ κατά το Λευιτικόν είκοσι έξι, όπως καταγράφεται στο ένατο κεφάλαιο, έλαβε χώρα κατά το πρώτο έτος του Δαρείου. Αυτό τοποθετεί τις προσευχές του σε σημεία μεταβάσεως.

The transition point in Millerite history was 1856 when the Millerite movement transitioned from Philadelphia to Laodicea according to James and Ellen White. In that same year “new light” upon the “seven times” arrived in Hiram Edson’s Review and Herald articles, but in 1863 (“seven times” later), the “seven times” was rejected altogether. Daniel prayed “the prayer” that is identified as “the remedy” for the “scattering” of the “seven times” at the transition point between the first and second kingdoms of Bible prophecy.

Το σημείο μεταβάσεως στην ιστορία των Μιλλεριτών ήταν το 1856, όταν το Μιλλεριτικό κίνημα μετεβλήθη από τη Φιλαδέλφεια στη Λαοδίκεια, σύμφωνα με τον Ιάκωβο και την Έλεν Γουάιτ. Κατά το ίδιο εκείνο έτος, «νέο φως» επάνω στους «επτά καιρούς» εμφανίσθηκε στα άρθρα του Hiram Edson στο Review and Herald, αλλά το 1863 («επτά καιροί» αργότερα), οι «επτά καιροί» απορρίφθηκαν ολοσχερώς. Ο Δανιήλ προσηυχήθη «την προσευχήν» η οποία προσδιορίζεται ως «το αντίδοτον» για τη «διασποράν» των «επτά καιρών» στο σημείο μεταβάσεως μεταξύ του πρώτου και του δευτέρου βασιλείου της βιβλικής προφητείας.

Three-and-a-half is a symbol for the twelve-hundred and sixty years, which in turn is a symbol of the “seven times.” On July 18, 2020, the Laodicean movement of Future for America manifested rebellion against God’s command to never again hang a prophetic message upon time. The movement was then “slain” and “scattered” in the street of Revelation eleven, which runs through Ezekiel’s valley of dead dry bones. At the end of that “scattering” time, which is also the “tarrying time” of the parable of the ten virgins, they are now being called out of their graves by “a voice crying” from within the “wilderness” of the “three-and-a-half” days.

Το τριάμισι είναι σύμβολο των χιλίων διακοσίων εξήντα ετών, τα οποία με τη σειρά τους είναι σύμβολο των «επτά καιρών». Στις 18 Ιουλίου 2020, το Λαοδικείο κίνημα του Future for America εκδήλωσε ανταρσία εναντίον της εντολής του Θεού να μη συνδεθεί ποτέ ξανά ένα προφητικό μήνυμα με χρόνο. Τότε το κίνημα «θανατώθηκε» και «διασκορπίστηκε» στην πλατεία της Αποκάλυψης έντεκα, η οποία διέρχεται μέσα από την κοιλάδα των νεκρών ξερών οστών του Ιεζεκιήλ. Στο τέλος εκείνου του χρόνου της «διασποράς», που είναι επίσης ο «χρόνος της αναμονής» της παραβολής των δέκα παρθένων, τώρα καλούνται να εξέλθουν από τους τάφους τους από «φωνή βοώντος» εκ μέσου της «ερήμου» των «τριάμισι» ημερών.

Just as the Millerites eventually recognized that they were then in the “tarrying time” of Matthew chapter twenty-five, and Habakkuk chapter two, so too, the “two dead witnesses” are required to recognize where they are, when the “voice in the wilderness” cries out. They must recognize they are “scattered”. That recognition is a call to “prayer”, but not simply prayer, it is a call to Daniel’s Leviticus twenty-six prayer. Without that specific prayer, there is no revival. The revival marks the transition point from Laodicea unto Philadelphia, and produces the prophetic phenomenon of the eighth being of the seven, as is confirmed by Nebuchadnezzar’s image in Daniel chapter two.

Όπως ακριβώς οι Μιλλεριτές τελικά αναγνώρισαν ότι τότε βρίσκονταν στον «χρόνο της βραδύτητος» του κατά Ματθαίον κεφαλαίου εικοστού πέμπτου και του Αββακούμ κεφαλαίου δευτέρου, έτσι και οι «δύο νεκροί μάρτυρες» καλούνται να αναγνωρίσουν πού βρίσκονται, όταν η «φωνή εν τη ερήμω» κράζει. Πρέπει να αναγνωρίσουν ότι είναι «διεσκορπισμένοι». Αυτή η αναγνώριση αποτελεί κλήση σε «προσευχή», αλλά όχι απλώς σε προσευχή· είναι κλήση στην προσευχή του Δανιήλ του εικοστού έκτου κεφαλαίου του Λευιτικού. Χωρίς αυτή τη συγκεκριμένη προσευχή, δεν υπάρχει αναζωπύρωση. Η αναζωπύρωση σηματοδοτεί το σημείο μεταβάσεως από τη Λαοδίκεια στη Φιλαδέλφεια και παράγει το προφητικό φαινόμενο του ογδόου όντος εκ των επτά, όπως επιβεβαιώνεται από την εικόνα του Ναβουχοδονόσορος στο βιβλίο του Δανιήλ, κεφάλαιο δεύτερο.

When that prayer of repentance and confession is accomplished, the promise is that God would then remember His covenant and gather His scattered people. Ezekiel’s first prophecy gathered the bones together, and then his prophecy of the “four winds” transformed the newly born “Philadelphians” into a mighty army…a mighty army that, according to Revelation eleven, were then to be “lifted up into heaven” with a “cloud of angels”. They are then the Lord’s “ensign”.

Όταν εκείνη η προσευχή μετανοίας και εξομολογήσεως εκπληρωθεί, η υπόσχεση είναι ότι τότε ο Θεός θα ενθυμηθεί τη διαθήκη Του και θα συνάξει τον διεσπαρμένο λαό Του. Η πρώτη προφητεία του Ιεζεκιήλ συνήγαγε τα οστά, και έπειτα η προφητεία του περί των «τεσσάρων ανέμων» μετέβαλε τους νεογεννημένους «Φιλαδελφείς» σε ισχυρό στράτευμα… ισχυρό στράτευμα το οποίο, σύμφωνα με την Αποκάλυψη ένδεκα, επρόκειτο τότε να «αναληφθεί εις τον ουρανόν» με «νέφος αγγέλων». Αυτοί είναι τότε το «λάβαρον» του Κυρίου.

The “secret” of Daniel two, as the Lion of the tribe of Judah is now revealing, confirms the phenomenon of the “eighth being of the seven”…and every other prophetic element of Daniel two aligns with the prophetic sequence of the two witnesses of Revelation eleven. The two witnesses of Revelation chapter eleven, are “lifted up as an ensign” in the same “hour” that the Sunday law occurs, for they are lifted up at the “great earthquake” of Revelation chapter eleven. The “great earthquake” destroys a tenth part of the city, and the United States is the primary king of the “ten kings”, just as was France, when the “earthquake” of the French Revolution wiped out France in fulfillment of Revelation chapter eleven.

Το «μυστικό» του Δανιήλ δύο, καθώς ο Λέων της φυλής του Ιούδα το αποκαλύπτει τώρα, επιβεβαιώνει το φαινόμενο του «ογδόου όντος εκ των επτά»… και κάθε άλλο προφητικό στοιχείο του Δανιήλ δύο εναρμονίζεται με την προφητική ακολουθία των δύο μαρτύρων της Αποκαλύψεως ένδεκα. Οι δύο μάρτυρες του ενδεκάτου κεφαλαίου της Αποκαλύψεως «υψώνονται ως σημαία» κατά την ίδια «ώρα» κατά την οποία λαμβάνει χώρα ο νόμος της Κυριακής, διότι υψώνονται κατά τον «μεγάλον σεισμόν» του ενδεκάτου κεφαλαίου της Αποκαλύψεως. Ο «μεγάλος σεισμός» καταστρέφει το δέκατον της πόλεως, και οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ο πρωτεύων βασιλεύς των «δέκα βασιλέων», ακριβώς όπως ήταν η Γαλλία, όταν ο «σεισμός» της Γαλλικής Επαναστάσεως εξάλειψε τη Γαλλία σε εκπλήρωση του ενδεκάτου κεφαλαίου της Αποκαλύψεως.

The perfect fulfillment of that earthquake is accomplished upon the “earth” beast, and the Sunday law in the kingdom of the earth beast produces a shaking. The perfect fulfillment of the “earthquake” of Revelation eleven, is the Sunday law when the “earth” beast is “shaken” and national apostasy is followed by national ruin. In that hour, the two witnesses are “lifted up as an ensign”. They “ascend to heaven in the clouds”, just as Christ ascended into heaven for the final time. His last words to the disciples, who typify God’s people of the last days, who are also to be lifted up into heaven as an ensign, are recorded in the book of Acts.

Η τέλεια εκπλήρωση εκείνου του σεισμού συντελείται επάνω στο θηρίο της «γης», και ο νόμος της Κυριακής στο βασίλειο του θηρίου της γης προκαλεί σείση. Η τέλεια εκπλήρωση του «σεισμού» της Αποκάλυψης ένδεκα είναι ο νόμος της Κυριακής, όταν το θηρίο της «γης» «σείεται» και η εθνική αποστασία ακολουθείται από εθνική καταστροφή. Κατά την ώρα εκείνη, οι δύο μάρτυρες «υψώνονται ως σημαία». «Αναβαίνουν στον ουρανό μέσα στις νεφέλες», καθώς ακριβώς και ο Χριστός αναλήφθηκε στον ουρανό για τελευταία φορά. Τα τελευταία Του λόγια προς τους μαθητές, οι οποίοι προτυπώνουν τον λαό του Θεού των εσχάτων ημερών, που επίσης πρόκειται να υψωθεί στον ουρανό ως σημαία, καταγράφονται στο βιβλίο των Πράξεων.

> And he said unto them, It is not for you to know the times or the seasons, which the Father hath put in his own power. But ye shall receive power, after that the Holy Ghost is come upon you: and ye shall be witnesses unto me both in Jerusalem, and in all Judaea, and in Samaria, and unto the uttermost part of the earth. And when he had spoken these things, while they beheld, he was taken up; and a cloud received him out of their sight. Acts 1:7–9.

> Και είπε προς αυτούς· Δεν είναι δικό σας να γνωρίζετε τους χρόνους ή τους καιρούς, τους οποίους ο Πατέρας έθεσε υπό την ιδίαν αυτού εξουσίαν. Αλλά θέλετε λάβει δύναμιν, όταν το Άγιον Πνεύμα επέλθη επάνω σας· και θέλετε είσθαι μάρτυρές μου και εν Ιερουσαλήμ, και εν πάση τη Ιουδαία, και εν Σαμαρεία, και έως εσχάτου της γης. Και αφού είπε ταύτα, ενώ αυτοί έβλεπαν, ανελήφθη· και νεφέλη υπέλαβεν αυτόν από των οφθαλμών αυτών. Πράξεις 1:7–9.

Those that would be the “ensign” must turn away from the application of “times and seasons”, if they would receive the power of the Holy Spirit to accomplish the work of the “ensign”.

Εκείνοι που θα ήσαν το «σημείον» πρέπει να αποστραφούν την εφαρμογή των «καιρών και εποχών», εάν πρόκειται να λάβουν τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος, ώστε να επιτελέσουν το έργο του «σημείου».

The “secret” that was revealed to Daniel in chapter two, is the secret of the Revelation of Jesus Christ that is unsealed just before probation closes. That “secret” includes “the hidden history” of the “Seven Thunders.” That history is structured upon the Hebrew word that was created by bringing together the first, thirteenth and last letter of the Hebrew alphabet. When those letters are brought together, they form the Hebrew word “truth.” Jesus is the “truth”, which is also the First and the Last. Those three letters represent the structure of every great reform movement, for they represent the first, second and third angels. They represent the three-step purification process represented by Daniel in chapter twelve, as “purified, made white and tried”. That three-step testing and purification process has been presented for over two decades by Future for America, but it has now been identified as representing a “hidden history” within the sacred reform lines. That “hidden history” is the perfect fulfillment of the “Seven Thunders” that were sealed up until now, just before the close of probation.

Το «μυστικό» που αποκαλύφθηκε στον Δανιήλ στο δεύτερο κεφάλαιο είναι το μυστικό της Αποκαλύψεως του Ιησού Χριστού, το οποίο αποσφραγίζεται ακριβώς πριν από το κλείσιμο του χρόνου δοκιμασίας. Αυτό το «μυστικό» περιλαμβάνει «την κρυμμένη ιστορία» των «Επτά Βροντών». Η ιστορία αυτή είναι δομημένη επάνω στην εβραϊκή λέξη που δημιουργήθηκε με τη συνένωση του πρώτου, του δέκατου τρίτου και του τελευταίου γράμματος του εβραϊκού αλφαβήτου. Όταν αυτά τα γράμματα συνενώνονται, σχηματίζουν την εβραϊκή λέξη «αλήθεια». Ο Ιησούς είναι η «αλήθεια», ο Οποίος είναι επίσης ο Πρώτος και ο Έσχατος. Αυτά τα τρία γράμματα αντιπροσωπεύουν τη δομή κάθε μεγάλου μεταρρυθμιστικού κινήματος, διότι αντιπροσωπεύουν τον πρώτο, τον δεύτερο και τον τρίτο άγγελο. Αντιπροσωπεύουν τη διαδικασία τριών σταδίων καθάρσεως που παρουσιάζεται από τον Δανιήλ στο δωδέκατο κεφάλαιο ως «καθαρισμένοι, λευκανθέντες και δοκιμασμένοι». Αυτή η τριμερής διαδικασία δοκιμασίας και καθάρσεως παρουσιάζεται επί περισσότερο από δύο δεκαετίες από το Future for America, αλλά τώρα έχει αναγνωρισθεί ότι αντιπροσωπεύει μία «κρυμμένη ιστορία» μέσα στις ιερές γραμμές μεταρρυθμίσεως. Αυτή η «κρυμμένη ιστορία» είναι η τέλεια εκπλήρωση των «Επτά Βροντών», οι οποίες είχαν σφραγισθεί έως τώρα, ακριβώς πριν από το κλείσιμο του χρόνου δοκιμασίας.

It has long been understood that the Seven Thunders represent a “delineation of events that transpired under the first and second angels’ messages,” and that they also represent “future events that would be disclosed in their order.” It has now been revealed through the Revelation of “truth,” that the last three waymarks of a reform line are the “hidden history” of the Seven Thunders. Those waymarks begin with the “first” disappointment and end with the “last” disappointment. The middle waymark is the Midnight Cry. The first disappointment marks the beginning of the “tarrying time”, which ends at the Midnight Cry. The message of the Midnight Cry ends at “the judgment” where the last disappointment is marked.

Έχει από μακρού γίνει κατανοητό ότι οι Επτά Βροντές αντιπροσωπεύουν μία «σκιαγράφηση γεγονότων που έλαβαν χώρα υπό το μήνυμα του πρώτου και του δευτέρου αγγέλου», και ότι επίσης αντιπροσωπεύουν «μελλοντικά γεγονότα τα οποία θα αποκαλύπτονταν με τη σειρά τους». Τώρα έχει αποκαλυφθεί, μέσω της Αποκαλύψεως της «αληθείας», ότι οι τρεις τελευταίοι ορόσημοι σταθμοί μιας γραμμής μεταρρυθμίσεως αποτελούν την «κρυμμένη ιστορία» των Επτά Βροντών. Αυτοί οι ορόσημοι σταθμοί αρχίζουν με την «πρώτη» απογοήτευση και τελειώνουν με την «τελευταία» απογοήτευση. Ο ενδιάμεσος ορόσημος σταθμός είναι η Κραυγή του Μεσονυκτίου. Η πρώτη απογοήτευση σηματοδοτεί την αρχή του «χρόνου της αναμονής», ο οποίος λήγει στην Κραυγή του Μεσονυκτίου. Το μήνυμα της Κραυγής του Μεσονυκτίου λήγει στην «κρίση», όπου σηματοδοτείται η τελευταία απογοήτευση.

The first disappointment in Daniel chapter two, was Daniel’s recognition that he had been placed under a “death decree”. He then asked for “time”, thus marking the beginning of the “tarrying time”. That led to his understanding of the “secret,” which is the message of the Midnight Cry, that was then presented to Nebuchadnezzar so he could “judge” Daniel’s message.

Η πρώτη απογοήτευση στο δεύτερο κεφάλαιο του Δανιήλ ήταν η αναγνώριση εκ μέρους του Δανιήλ ότι είχε τεθεί υπό «διάταγμα θανάτου». Κατόπιν ζήτησε «χρόνο», σηματοδοτώντας έτσι την αρχή του «χρόνου της καθυστέρησης». Αυτό οδήγησε στην κατανόησή του του «μυστικού», το οποίο είναι το μήνυμα της Κραυγής του Μεσονυκτίου, και το οποίο κατόπιν παρουσιάσθηκε στον Ναβουχοδονόσορα, ώστε να μπορέσει να «κρίνει» το μήνυμα του Δανιήλ.

Nebuchadnezzar’s “judgment” of the dream and interpretation that Daniel presented marks the third of the three waymarks that represent the “hidden history” of the Seven Thunders. That judgment is also taken up in Daniel chapter three, which represents the principle that is firmly employed in the books of Daniel and Revelation, that principle being “repeat and enlarge”.

Η «κρίση» του Ναβουχοδονόσορος επί του ονείρου και της ερμηνείας που παρουσίασε ο Δανιήλ σηματοδοτεί το τρίτο από τα τρία ορόσημα που αντιπροσωπεύουν την «κρυμμένη ιστορία» των Επτά Βροντών. Η κρίση αυτή αναλαμβάνεται επίσης εκ νέου στο τρίτο κεφάλαιο του Δανιήλ, το οποίο αντιπροσωπεύει την αρχή που εφαρμόζεται σταθερά στα βιβλία του Δανιήλ και της Αποκαλύψεως, και η αρχή αυτή είναι «επανάληψη και διεύρυνση».

We will address chapter three in the next article, but it is worth identifying here that the judgment of the third waymark in chapter three identifies the last disappointment, that was typified by the first disappointment. The “hidden history” of the seven thunders identifies three waymarks, beginning and ending with a disappointment. In Daniel chapter two the first disappointment is associated with a “death decree” by Nebuchadnezzar, and in chapter three the last disappointment is associated with another “death decree” by Nebuchadnezzar.

Θα εξετάσουμε το τρίτο κεφάλαιο στο επόμενο άρθρο, αλλά αξίζει να επισημάνουμε εδώ ότι η κρίση του τρίτου οροσήμου στο τρίτο κεφάλαιο προσδιορίζει την τελευταία απογοήτευση, η οποία προτυπώθηκε από την πρώτη απογοήτευση. Η «κρυφή ιστορία» των επτά βροντών προσδιορίζει τρία ορόσημα, αρχίζοντας και τελειώνοντας με μια απογοήτευση. Στο δεύτερο κεφάλαιο του Δανιήλ, η πρώτη απογοήτευση συνδέεται με ένα «διάταγμα θανάτου» από τον Ναβουχοδονόσορα, και στο τρίτο κεφάλαιο η τελευταία απογοήτευση συνδέεται με ένα άλλο «διάταγμα θανάτου» από τον Ναβουχοδονόσορα.

The “hidden history” of the “two witnesses”, who represent the movement of Future for America, represents the disappointment of July 18, 2020. Then began the “tarrying time” as represented by “three-and-a-half days” in Revelation chapter eleven. The awakening and resurrection of those that were “slain in the streets” by the beast that ascended out of “the bottomless pit” is specifically detailed in God’s prophetic Word; but at a simple level, when the two witnesses awake, they understand the “secret” represented in Daniel chapter two.

Η «κρυμμένη ιστορία» των «δύο μαρτύρων», οι οποίοι αντιπροσωπεύουν το κίνημα του Future for America, αντιπροσωπεύει την απογοήτευση της 18ης Ιουλίου 2020. Τότε άρχισε ο «καιρός της αναμονής», όπως παριστάνεται από τις «τρεις και ήμισυ ημέρες» στο ενδέκατο κεφάλαιο της Αποκάλυψης. Η αφύπνιση και η ανάσταση εκείνων που «εφονεύθησαν εν ταις πλατείαις» από το θηρίο που ανέβηκε από την «άβυσσο» περιγράφεται με ιδιαίτερη ακρίβεια στον προφητικό Λόγο του Θεού· αλλά, σε ένα απλό επίπεδο, όταν οι δύο μάρτυρες αφυπνίζονται, κατανοούν το «μυστικό» που παριστάνεται στο δεύτερο κεφάλαιο του Δανιήλ.

That “secret” is the message of the Midnight Cry, which they then proclaim until Daniel chapter three, when the soon-coming Sunday law arrives, and the last disappointment occurs. The first disappointment was experienced by those represented as “Daniel” on July 18, 2020. The last disappointment is experienced by the leader of the “ten kings” which is the United States, as national apostasy ushers in national ruin from Islam.

Αυτό το «μυστικό» είναι το μήνυμα της Μεσονύκτιας Κραυγής, το οποίο κατόπιν κηρύττουν έως το τρίτο κεφάλαιο του Δανιήλ, όταν καταφθάνει ο επικείμενος νόμος της Κυριακής και επέρχεται η τελευταία απογοήτευση. Η πρώτη απογοήτευση βιώθηκε από εκείνους που παριστάνονται ως «Δανιήλ» στις 18 Ιουλίου 2020. Η τελευταία απογοήτευση βιώνεται από τον ηγέτη των «δέκα βασιλέων», που είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς η εθνική αποστασία εισάγει την εθνική καταστροφή από το Ισλάμ.

We will finish the summary and conclusion of Daniel chapter two in the next article.

Θα ολοκληρώσουμε τη σύνοψη και το συμπέρασμα του δευτέρου κεφαλαίου του Δανιήλ στο επόμενο άρθρο.

> “Satan has taken the world captive. He has introduced an idol sabbath, apparently giving to it great importance. He has stolen the homage of the Christian world away from the Sabbath of the Lord for this idol sabbath. The world bows to a tradition, a man-made commandment. As Nebuchadnezzar set up his golden image on the plain of Dura, and so exalted himself, so Satan exalts himself in this false sabbath, for which he has stolen the livery of heaven.” Review and Herald, March 8, 1898.

> «Ο Σατανάς έχει αιχμαλωτίσει τον κόσμο. Έχει εισαγάγει ένα ειδωλολατρικό σάββατο, αποδίδοντάς του, φαινομενικά, μεγάλη σπουδαιότητα. Έχει αποσπάσει την προσκύνηση του χριστιανικού κόσμου από το Σάββατο του Κυρίου προς χάριν αυτού του ειδωλολατρικού σαββάτου. Ο κόσμος υποκλίνεται σε μια παράδοση, σε ένα ανθρωποποίητο πρόσταγμα. Καθώς ο Ναβουχοδονόσορ έστησε τη χρυσή του εικόνα στην πεδιάδα Δουρά και έτσι ύψωσε τον εαυτό του, έτσι και ο Σατανάς υψώνει τον εαυτό του με αυτό το ψευδές σάββατο, για το οποίο έχει σφετερισθεί τη στολή του ουρανού». Review and Herald, 8 Μαρτίου 1898.

Back to Articles