Article

# The Book of Daniel - Number Thirty-Eight

Το Βιβλίο του Δανιήλ - Αριθμός Τριάντα Οκτώ

Unveiling the Jewels: William Miller’s Prophetic Dream and the Restoration of Truth

Αποκαλύπτοντας τα Κοσμήματα: Το Προφητικό Όνειρο του William Miller και η Αποκατάσταση της Αλήθειας

Author

Jeff Pippenger

Published

January 2, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

In Miller’s dream he was sent a casket by an unseen hand. In his dream he was led to understand the dimensions of the casket as “six square” by “ten inches.” Ten multiplied by six squared equates to three hundred and sixty, which represents the days in a prophetic year. Miller was given a casket that contained the message he was to proclaim, and the message he was to proclaim was based upon the principle that a day in Bible prophecy represents a year. The casket was the Bible, and for Miller the Bible was to be viewed in the dimension of the “day-for-a-year” principle of Bible prophecy.

Στο όνειρο του Μίλλερ, ένα κιβώτιο του εστάλη από αόρατο χέρι. Στο όνειρό του οδηγήθηκε να κατανοήσει τις διαστάσεις του κιβωτίου ως «έξι τετράγωνο» επί «δέκα ίντσες». Το δέκα πολλαπλασιαζόμενο επί το τετράγωνο του έξι ισούται με τριακόσιες εξήντα, πράγμα που αντιπροσωπεύει τις ημέρες ενός προφητικού έτους. Στον Μίλλερ δόθηκε ένα κιβώτιο που περιείχε το μήνυμα το οποίο έπρεπε να κηρύξει, και το μήνυμα που έπρεπε να κηρύξει βασιζόταν στην αρχή ότι μία ημέρα στη βιβλική προφητεία αντιπροσωπεύει ένα έτος. Το κιβώτιο ήταν η Βίβλος, και για τον Μίλλερ η Βίβλος έπρεπε να θεωρηθεί υπό τη διάσταση της αρχής «μία ημέρα αντί ενός έτους» της βιβλικής προφητείας.

> “Connected with the Word of God there is a key that unlocks the precious casket, to our satisfaction and delight. I feel thankful for every ray of light. In the future, experiences now to us very mysterious will be explained. Some experiences we may never fully comprehend until this mortal shall put on immortality.” Manuscript Releases, volume 17, 261.

> «Συνδεδεμένο με τον Λόγο του Θεού υπάρχει ένα κλειδί που ξεκλειδώνει το πολύτιμο κιβώτιο, προς ικανοποίηση και χαρά μας. Αισθάνομαι ευγνώμων για κάθε αχτίδα φωτός. Στο μέλλον, εμπειρίες που τώρα μας είναι πολύ μυστηριώδεις θα εξηγηθούν. Ορισμένες εμπειρίες ίσως να μη μπορέσουμε ποτέ να τις κατανοήσουμε πλήρως, έως ότου το θνητό αυτό ενδυθεί αθανασία». Manuscript Releases, τόμος 17, 261.

There was a “key” attached to the casket in Miller’s dream which represented the methodology that Miller was led to employ.

Υπήρχε ένα «κλειδί» προσαρτημένο στο κιβώτιο στο όνειρο του Μίλλερ, το οποίο αντιπροσώπευε τη μεθοδολογία την οποία ο Μίλλερ οδηγήθηκε να χρησιμοποιήσει.

> “Those who are engaged in proclaiming the third angel’s message are searching the Scriptures upon the same plan that Father Miller adopted. In the little book entitled Views of the Prophecies and Prophetic Chronology, Father Miller gives the following simple but intelligent and important rules for Bible study and interpretation:—

> «Εκείνοι που ασχολούνται με τη διακήρυξη του αγγέλματος του τρίτου αγγέλου ερευνούν τις Γραφές σύμφωνα με το ίδιο σχέδιο που υιοθέτησε ο Πατήρ Μίλλερ. Στο μικρό βιβλίο με τίτλο Απόψεις περί των Προφητειών και της Προφητικής Χρονολογίας, ο Πατήρ Μίλλερ παραθέτει τους ακόλουθους απλούς, αλλά νοήμονες και σημαντικούς κανόνες για τη μελέτη και την ερμηνεία της Βίβλου:—»

> “[Rules one through five quoted.]

> «[Παρατίθενται οι κανόνες ένας έως πέντε.]»

> “The above is a portion of these rules; and in our study of the Bible we shall all do well to heed the principles set forth.” Review and Herald, November 25, 1884.

> «Τα ανωτέρω αποτελούν μέρος αυτών των κανόνων· και στη μελέτη μας της Βίβλου όλοι θα πράξουμε καλά να δώσουμε προσοχή στις αρχές που εκτίθενται.» Review and Herald, 25 Νοεμβρίου 1884.

When Miller opened the casket, he found “all sorts and sizes of jewels, diamonds, precious stones, and gold and silver coin of every dimension and value, beautifully arranged in their several places in the casket; and thus arranged they reflected a light and glory equaled only to the sun.” Miller discovered the jewels of truths that make up the foundational truths of Adventism. The truths he found were “arranged” in perfect order and reflected the light of the sun.

Όταν ο Μίλλερ άνοιξε το κιβώτιο, βρήκε «παντός είδους και μεγέθους κοσμήματα, διαμάντια, πολύτιμους λίθους, και χρυσά και αργυρά νομίσματα κάθε διαστάσεως και αξίας, ωραία τακτοποιημένα το καθένα στη θέση του μέσα στο κιβώτιο· και έτσι τακτοποιημένα αντανακλούσαν ένα φως και μια δόξα που εξισώνονταν μόνο με τον ήλιο». Ο Μίλλερ ανακάλυψε τα πολύτιμα πετράδια των αληθειών που συγκροτούν τις θεμελιώδεις αλήθειες του Αντβεντισμού. Οι αλήθειες που βρήκε ήταν «τακτοποιημένες» σε τέλεια τάξη και αντανακλούσαν το φως του ήλιου.

Miller then placed the truths “on a center table” and called all to “come and see.” “Come and see,” is a symbol drawn from the opening of the seals in the book of Revelation, and Miller represents the wise that understand the message of Daniel that was unsealed in 1798. The truths that Miller placed upon the table, were the unsealed truths from the book of Daniel that had been unsealed by the Lion of the tribe of Judah, and were to test the generation that was alive when they were unsealed. For this reason, the four beasts of Revelation associated with the first four seals, and Miller, called out for that generation to “come and see.”

Κατόπιν ο Μίλλερ έθεσε τις αλήθειες «επάνω σε ένα κεντρικό τραπέζι» και κάλεσε όλους να «έλθουν και να ιδούν». Το «Έλθε και ιδέ» είναι σύμβολο αντλημένο από το άνοιγμα των σφραγίδων στο βιβλίο της Αποκαλύψεως, και ο Μίλλερ αντιπροσωπεύει τους σοφούς που κατανοούν το μήνυμα του Δανιήλ, το οποίο αποσφραγίσθηκε το 1798. Οι αλήθειες που ο Μίλλερ έθεσε επάνω στο τραπέζι ήταν οι αποσφραγισμένες αλήθειες από το βιβλίο του Δανιήλ, οι οποίες είχαν αποσφραγισθεί από τον Λέοντα της φυλής του Ιούδα, και επρόκειτο να δοκιμάσουν τη γενεά που ζούσε όταν αυτές αποσφραγίσθηκαν. Για τον λόγο αυτόν, τα τέσσερα ζώα της Αποκαλύψεως που συνδέονται με τις τέσσερις πρώτες σφραγίδες, καθώς και ο Μίλλερ, απηύθυναν προς εκείνη τη γενεά την πρόσκληση να «έλθει και να ιδεί».

> And I saw when the Lamb opened one of the seals, and I heard, as it were the noise of thunder, one of the four beasts saying, Come and see. And I saw, and behold a white horse: and he that sat on him had a bow; and a crown was given unto him: and he went forth conquering, and to conquer. And when he had opened the second seal, I heard the second beast say, Come and see. And there went out another horse that was red: and power was given to him that sat thereon to take peace from the earth, and that they should kill one another: and there was given unto him a great sword. And when he had opened the third seal, I heard the third beast say, Come and see. And I beheld, and lo a black horse; and he that sat on him had a pair of balances in his hand. And I heard a voice in the midst of the four beasts say, A measure of wheat for a penny, and three measures of barley for a penny; and see thou hurt not the oil and the wine. And when he had opened the fourth seal, I heard the voice of the fourth beast say, Come and see. And I looked, and behold a pale horse: and his name that sat on him was Death, and Hell followed with him. And power was given unto them over the fourth part of the earth, to kill with sword, and with hunger, and with death, and with the beasts of the earth. Revelation 6:1–8.

> Καὶ εἶδον, ὅτε ἤνοιξε τὸ Ἀρνίον μίαν ἐκ τῶν σφραγίδων, καὶ ἤκουσα ἑνὸς ἐκ τῶν τεσσάρων ζῴων λέγοντος, ὡς φωνὴ βροντῆς, Ἔρχου καὶ ἴδε. Καὶ εἶδον, καὶ ἰδοὺ ἵππος λευκός· καὶ ὁ καθήμενος ἐπ’ αὐτὸν εἶχεν τόξον· καὶ ἐδόθη εἰς αὐτὸν στέφανος· καὶ ἐξῆλθε νικῶν, καὶ ἵνα νικήσῃ. Καὶ ὅτε ἤνοιξε τὴν δευτέραν σφραγῖδα, ἤκουσα τοῦ δευτέρου ζῴου λέγοντος, Ἔρχου καὶ ἴδε. Καὶ ἐξῆλθεν ἄλλος ἵππος πυρρός· καὶ εἰς τὸν καθήμενον ἐπ’ αὐτὸν ἐδόθη νὰ λάβῃ τὴν εἰρήνην ἀπὸ τῆς γῆς, καὶ ἵνα ἀλλήλους σφάξωσι· καὶ ἐδόθη εἰς αὐτὸν μάχαιρα μεγάλη. Καὶ ὅτε ἤνοιξε τὴν τρίτην σφραγῖδα, ἤκουσα τοῦ τρίτου ζῴου λέγοντος, Ἔρχου καὶ ἴδε. Καὶ εἶδον, καὶ ἰδοὺ ἵππος μέλας· καὶ ὁ καθήμενος ἐπ’ αὐτὸν εἶχεν ζυγὸν ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ. Καὶ ἤκουσα φωνὴν ἐν μέσῳ τῶν τεσσάρων ζῴων λέγουσαν, Μία χοῖνιξ σίτου διὰ ἕνα δηνάριον, καὶ τρεῖς χοίνικες κριθῆς διὰ ἕνα δηνάριον· καὶ τὸ ἔλαιον καὶ τὸν οἶνον μὴ ἀδικήσῃς. Καὶ ὅτε ἤνοιξε τὴν τετάρτην σφραγῖδα, ἤκουσα τὴν φωνὴν τοῦ τετάρτου ζῴου λέγουσαν, Ἔρχου καὶ ἴδε. Καὶ εἶδον, καὶ ἰδοὺ ἵππος χλωρός· καὶ τὸ ὄνομα τοῦ καθημένου ἐπ’ αὐτὸν ἦτο Θάνατος, καὶ ὁ ᾍδης ἠκολούθει μετ’ αὐτοῦ. Καὶ ἐδόθη εἰς αὐτοὺς ἐξουσία ἐπὶ τὸ τέταρτον τῆς γῆς, νὰ θανατώσωσι μὲ ῥομφαίαν, καὶ μὲ πείναν, καὶ μὲ θάνατον, καὶ μὲ τὰ θηρία τῆς γῆς. Ἀποκάλυψις 6:1–8.

It was Christ, represented as the Lion of the tribe of Judah, who unsealed the book sealed with seven seals in the book of Revelation, and it was the Lion of the tribe of Judah that unsealed the jewels that Miller placed upon the table, and then proclaimed for all to “come and see.”

Ήταν ο Χριστός, ο οποίος παριστάνεται ως ο Λέων εκ της φυλής του Ιούδα, που αποσφράγισε το βιβλίο το σφραγισμένο με επτά σφραγίδες στο βιβλίο της Αποκαλύψεως, και ήταν ο Λέων εκ της φυλής του Ιούδα που αποσφράγισε τα κοσμήματα τα οποία ο Μίλλερ έθεσε επάνω στην τράπεζα, και κατόπιν εκήρυξε προς όλους: «Έλθετε και ίδετε».

The truths he discovered were graphically illustrated upon the 1843 pioneer chart, which Sister White said was directed by the hand of the Lord, which was the same unseen hand that had brought Miller the casket full of jewels. The three hundred charts that were produced in 1842, were a fulfillment of Habakkuk’s command to write the vision and make it plain upon tables. Miller’s table in the center of his room represented the three hundred charts (tables) the Millerite messengers took to the world in 1842 and 1843. That chart, along with the 1850 pioneer chart, were the “tables” of Habakkuk chapter two.

Οι αλήθειες που ανακάλυψε απεικονίσθηκαν παραστατικά επάνω στον πρωτοποριακό πίνακα του 1843, για τον οποίο η Αδελφή White είπε ότι κατευθύνθηκε από το χέρι του Κυρίου, το οποίο ήταν το ίδιο αόρατο χέρι που είχε φέρει στον Miller το κιβώτιο γεμάτο πολύτιμους λίθους. Οι τριακόσιοι πίνακες που παρήχθησαν το 1842 αποτελούσαν εκπλήρωση της εντολής του Αββακούμ να γράψει την όραση και να τη διασαφήσει επάνω σε πλάκες. Η τράπεζα του Miller στο κέντρο του δωματίου του αντιπροσώπευε τους τριακοσίους πίνακες (πλάκες) που οι Μιλλεριτικές αγγελιοφόροι μετέφεραν στον κόσμο το 1842 και το 1843. Εκείνος ο πίνακας, μαζί με τον πρωτοποριακό πίνακα του 1850, ήταν οι «πλάκες» του δεύτερου κεφαλαίου του Αββακούμ.

> “It was the united testimony of Second Advent lecturers and papers, when standing on ‘the original faith,’ that the publication of the chart was a fulfillment of Habakkuk 2:2, 3. If the chart was a subject of prophecy (and those who deny it leave the original faith), then it follows that BC 457 was the year from which to date the 2300 days. It was necessary that 1843 should be the first published time in order that ‘the vision’ should ‘tarry,’ or that there should be a tarrying time, in which the virgin band was to slumber and sleep on the great subject of time, just before they were to be aroused by the Midnight Cry.” James White, Second Advent Review and Sabbath Herald, Volume 1, Number 2.

> «Ἦτο ἡ ἡνωμένη μαρτυρία τῶν κηρύκων καὶ τῶν ἐντύπων τῆς Δευτέρας Παρουσίας, ὅταν ἵσταντο ἐπὶ “τῆς ἀρχικῆς πίστεως”, ὅτι ἡ δημοσίευσις τοῦ χάρτου ἦτο ἐκπλήρωσις τοῦ Ἀββακοὺμ 2:2, 3. Ἐὰν ὁ χάρτης ἦτο θέμα προφητείας (καὶ ὅσοι τοῦτο ἀρνοῦνται ἐγκαταλείπουν τὴν ἀρχικὴν πίστιν), τότε ἕπεται ὅτι τὸ 457 π.Χ. ἦτο τὸ ἔτος ἀφ’ οὗ πρέπει νὰ χρονολογηθοῦν αἱ 2300 ἡμέραι. Ἦτο ἀναγκαῖον τὸ 1843 νὰ εἶναι ὁ πρῶτος δημοσιευμένος χρόνος, ἵνα “ἡ ὅρασις” “βραδύνῃ”, ἢ ἵνα ὑπάρξῃ καιρὸς καθυστερήσεως, κατὰ τὸν ὁποῖον ἡ παρθενικὴ ὁμάς ἔμελλε νὰ νυστάξῃ καὶ νὰ κοιμηθῇ ἐπὶ τοῦ μεγάλου ζητήματος τοῦ χρόνου, ὀλίγον πρὶν ἀφυπνισθῇ διὰ τῆς Κραυγῆς τοῦ Μεσονυκτίου.» James White, Second Advent Review and Sabbath Herald, Volume 1, Number 2.

The people who began to respond to the message (jewels) that was thereafter represented on Habakkuk’s table, were at first a few, but with the confirmation of the day-for-a-year principle on August 11, 1840, the people “increased to a crowd.”

Οι άνθρωποι που άρχισαν να ανταποκρίνονται στο μήνυμα (κοσμήματα) το οποίο κατόπιν απεικονίσθηκε επάνω στην πινακίδα του Αββακούμ, ήσαν στην αρχή ολίγοι, αλλά με την επιβεβαίωση της αρχής ημέρα-αντί-έτος στις 11 Αυγούστου 1840, ο λαός «αυξήθηκε σε πλήθος».

> “At the very time specified, Turkey, through her ambassadors, accepted the protection of the allied powers of Europe, and thus placed herself under the control of Christian nations. The event exactly fulfilled the prediction. When it became known, multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement. Men of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” The Great Controversy, 334, 335.

> «Ακριβώς κατά τον καθορισμένο χρόνο, η Τουρκία, διά των πρεσβευτών της, αποδέχθηκε την προστασία των συμμαχικών δυνάμεων της Ευρώπης και έτσι έθεσε τον εαυτό της υπό τον έλεγχο των χριστιανικών εθνών. Το γεγονός εκπλήρωσε ακριβώς την προφητεία. Όταν αυτό έγινε γνωστό, πλήθη πείσθηκαν για την ορθότητα των αρχών της προφητικής ερμηνείας που είχαν υιοθετήσει ο Μίλλερ και οι συνεργάτες του, και δόθηκε μια θαυμαστή ώθηση στο κίνημα της παρουσίας. Άνδρες μορφώσεως και κύρους ενώθηκαν με τον Μίλλερ, τόσο στο να κηρύττουν όσο και στο να δημοσιεύουν τις απόψεις του, και από το 1840 έως το 1844 το έργο επεκτάθηκε ταχέως.» The Great Controversy, 334, 335.

Then the crowd began to trouble the jewels. At that point Miller is going to identify the scattering of the jewels. The word “scatter” is one of the primary symbols of Leviticus twenty-six’s “seven times,” and Miller employs some variation of the word “scatter” ten times in the presentation of his dream. “Ten” is the symbol of a test, and marks the correct understanding of the symbolic meaning of Miller’s “scattered” jewels as a prophetic test for those upon whom the ends of the world are come.

Τότε το πλήθος άρχισε να ταράζει τα κοσμήματα. Στο σημείο αυτό ο Μίλλερ πρόκειται να προσδιορίσει τη διασπορά των κοσμημάτων. Η λέξη «διασκορπίζω» είναι ένα από τα κύρια σύμβολα του «επτά καιροί» του Λευιτικού είκοσι έξι, και ο Μίλλερ χρησιμοποιεί κάποια παραλλαγή της λέξεως «διασκορπίζω» δέκα φορές στην αφήγηση του ονείρου του. Το «δέκα» είναι το σύμβολο μιας δοκιμασίας και υποδηλώνει την ορθή κατανόηση της συμβολικής σημασίας των «διεσκορπισμένων» κοσμημάτων του Μίλλερ ως προφητικής δοκιμασίας για εκείνους στους οποίους κατήντησαν τα τέλη του κόσμου.

The rejection of the jewel of the “seven times” was the first jewel set aside by Laodicean Adventism as they failed the test of Moses’ “scattering,” which had been presented by Elijah (Miller), in 1863. From that point on the jewels were to be increasingly scattered, mixed with counterfeits and ultimately fully covered up. The covering up of the precious jewels would ultimately reach a point where the casket (the Bible) would be destroyed.

Η απόρριψη του πολύτιμου λίθου των «επτά καιρών» ήταν ο πρώτος πολύτιμος λίθος που παραμερίστηκε από τον Λαοδικειακό Αντβεντισμό, καθώς απέτυχαν στη δοκιμασία του «διασκορπισμού» του Μωυσή, η οποία είχε παρουσιαστεί από τον Ηλία (Miller), το 1863. Από εκείνο το σημείο και έπειτα, οι πολύτιμοι λίθοι επρόκειτο να διασκορπίζονται ολοένα και περισσότερο, να αναμιγνύονται με απομιμήσεις και τελικώς να καλύπτονται πλήρως. Η απόκρυψη των πολύτιμων λίθων θα έφθανε τελικώς σε τέτοιο σημείο, ώστε η θήκη (η Βίβλος) θα καταστρεφόταν.

In Miller’s dream there is a marked distinction between the first “seven times” the word “scatter” is employed by Miller, and the last three times he uses the word. After he mentions “scatter” “seven times,” he “became wholly discouraged and disheartened, and sat down and wept.”

Στο όνειρο του Μίλλερ υπάρχει μια σαφής διάκριση μεταξύ των πρώτων «επτά φορές» κατά τις οποίες ο Μίλλερ χρησιμοποιεί τη λέξη «σκορπίζω» και των τελευταίων τριών φορών που χρησιμοποιεί τη λέξη. Αφού ανέφερε το «σκορπίζω» «επτά φορές», «απεθαρρύνθη ολοτελώς και κατέπεσε στην καρδιά, και εκάθισε και έκλαυσε».

Before Christ, represented as the Lion of the tribe of Judah, began his work of unsealing the book that was sealed with seven seals in the book of Revelation, John wept. John and Miller both wept when they understood the casket (God’s Word) had been buried up by counterfeit jewels.

Προτού ο Χριστός, ο οποίος παριστάνεται ως ο Λέων της φυλής του Ιούδα, αρχίσει το έργο του να ανοίξει το βιβλίο που ήταν σφραγισμένο με επτά σφραγίδες στο βιβλίο της Αποκάλυψης, ο Ιωάννης έκλαψε. Τόσο ο Ιωάννης όσο και ο Μίλλερ έκλαψαν όταν κατάλαβαν ότι η λειψανοθήκη (ο Λόγος του Θεού) είχε θαφτεί από πλαστά κοσμήματα.

> And I saw in the right hand of him that sat on the throne a book written within and on the backside, sealed with seven seals. And I saw a strong angel proclaiming with a loud voice, Who is worthy to open the book, and to loose the seals thereof? And no man in heaven, nor in earth, neither under the earth, was able to open the book, neither to look thereon. And I wept much, because no man was found worthy to open and to read the book, neither to look thereon. And one of the elders saith unto me, Weep not: behold, the Lion of the tribe of Juda, the Root of David, hath prevailed to open the book, and to loose the seven seals thereof. Revelation 5:1–5.

> Και είδα στο δεξί χέρι εκείνου που καθόταν επάνω στον θρόνο ένα βιβλίο γραμμένο εσωτερικά και στο πίσω μέρος, σφραγισμένο με επτά σφραγίδες. Και είδα έναν ισχυρό άγγελο να διακηρύσσει με δυνατή φωνή: Ποιος είναι άξιος να ανοίξει το βιβλίο και να λύσει τις σφραγίδες του; Και κανείς, ούτε στον ουρανό ούτε επάνω στη γη ούτε κάτω από τη γη, δεν μπορούσε να ανοίξει το βιβλίο ούτε να κοιτάξει μέσα σ’ αυτό. Και εγώ έκλαψα πολύ, επειδή δεν βρέθηκε κανείς άξιος να ανοίξει και να διαβάσει το βιβλίο ούτε να κοιτάξει μέσα σ’ αυτό. Και ένας από τους πρεσβυτέρους μου λέγει: Μη κλαις· ιδού, ο Λέων από τη φυλή του Ιούδα, η Ρίζα του Δαβίδ, ενίκησε, ώστε να ανοίξει το βιβλίο και να λύσει τις επτά σφραγίδες του. Αποκάλυψη 5:1–5.

Once the escalating rejection of the jewels that Miller discovered and presented to the world reached the point where the Bible (the casket) was destroyed, then Miller wept.

Αφού η κλιμακούμενη απόρριψη των κοσμημάτων που ο Μίλλερ ανακάλυψε και παρουσίασε στον κόσμο έφθασε στο σημείο όπου η Αγία Γραφή (η θήκη) καταστράφηκε, τότε ο Μίλλερ έκλαψε.

> “I then saw that among the genuine jewels and coin they had scattered an innumerable quantity of spurious jewels and counterfeit coin. I was highly incensed at their base conduct and ingratitude, and reproved and reproached them for it; but the more I reproved, the more they scattered the spurious jewels and false coin among the genuine.

> Τότε είδα ότι, ανάμεσα στα γνήσια κοσμήματα και νομίσματα, είχαν σκορπίσει αναρίθμητη ποσότητα νοθευμένων κοσμημάτων και κίβδηλων νομισμάτων. Εξοργίστηκα βαθύτατα με την ταπεινή διαγωγή και την αχαριστία τους και τους επέπληξα και τους ονείδισα γι’ αυτό· αλλά όσο περισσότερο τους επέπληττα, τόσο περισσότερο σκόρπιζαν τα νοθευμένα κοσμήματα και τα κίβδηλα νομίσματα ανάμεσα στα γνήσια.

> “I then became vexed in my physical soul and began to use physical force to push them out of the room; but while I was pushing out one, three more would enter and bring in dirt and shavings and sand and all manner of rubbish, until they covered every one of the true jewels, diamonds, and coins, which were all excluded from sight. They also tore in pieces my casket and scattered it among the rubbish. I thought no man regarded my sorrow or my anger. I became wholly discouraged and disheartened, and sat down and wept.”

> «Τότε αγανακτούσα μέσα στην ψυχική μου φύση και άρχισα να χρησιμοποιώ σωματική βία για να τους σπρώχνω έξω από το δωμάτιο· αλλά, ενώ έσπρωχνα έξω έναν, άλλοι τρεις έμπαιναν και έφερναν μέσα χώμα και ξυλοπρίονα και άμμο και κάθε λογής απορρίμματα, ώσπου σκέπασαν όλα τα γνήσια κοσμήματα, τα διαμάντια και τα νομίσματα, τα οποία αποκλείσθηκαν εντελώς από την όραση. Έσχισαν επίσης σε κομμάτια το κιβώτιό μου και το διασκόρπισαν ανάμεσα στα απορρίμματα. Νόμιζα ότι κανένας άνθρωπος δεν έδινε προσοχή στη θλίψη μου ούτε στην αγανάκτησή μου. Αποκαρδιώθηκα ολοκληρωτικά και έχασα κάθε θάρρος, και κάθισα και έκλαψα.»

At this point in his dream the word “scatter” has been employed “seven times.” The last three occurrences are distinct, from the first seven, thus placing a prophetic signature upon the seven scatterings as a symbol of the “seven times” of Leviticus twenty six. Miller’s second dream, as with Nebuchadnezzar’s second dream, symbolically identifies the “seven times.”

Σε αυτό το σημείο του ονείρου του, η λέξη «διασκορπίζω» έχει χρησιμοποιηθεί «επτά φορές». Οι τρεις τελευταίες εμφανίσεις διακρίνονται από τις πρώτες επτά, θέτοντας έτσι μια προφητική σφραγίδα επάνω στις επτά διασκορπίσεις ως σύμβολο των «επτά καιρών» του Λευιτικού 26. Το δεύτερο όνειρο του Μίλερ, όπως και το δεύτερο όνειρο του Ναβουχοδονόσορα, προσδιορίζει συμβολικά τους «επτά καιρούς».

As with John in Revelation chapter five, when Miller wept, the dirt brush man (the Lion of the tribe of Judah), then “opened a door” and entered the room. The visual representation of the Father holding the book which was sealed with seven seals, that no man could open, and that had caused John to weep, began in verse one of chapter four.

Όπως συνέβη με τον Ιωάννη στο πέμπτο κεφάλαιο της Αποκαλύψεως, όταν ο Μίλλερ έκλαψε, ο άνθρωπος με τη βούρτσα της σκόνης (ο Λέων εκ της φυλής του Ιούδα), τότε «ήνοιξε θύρα» και εισήλθε στο δωμάτιο. Η οπτική παράσταση του Πατέρα, ο οποίος κρατούσε το βιβλίο που ήταν σφραγισμένο με επτά σφραγίδες, το οποίο κανείς άνθρωπος δεν μπορούσε να ανοίξει και το οποίο είχε κάνει τον Ιωάννη να κλάψει, άρχισε στο πρώτο εδάφιο του τετάρτου κεφαλαίου.

> After this I looked, and, behold, a door was opened in heaven: and the first voice which I heard was as it were of a trumpet talking with me; which said, Come up hither, and I will show thee things which must be hereafter. Revelation 4:1.

> Μετὰ ταῦτα εἶδον, καὶ ἰδού, θύρα ἠνεῳγμένη ἐν τῷ οὐρανῷ· καὶ ἡ πρώτη φωνὴ, τὴν ὁποίαν ἤκουσα, ὡς σάλπιγγος λαλούσης μετ’ ἐμοῦ, ἔλεγεν· Ἀνάβα ὧδε, καὶ θέλω σοι δείξει ἃ δεῖ γενέσθαι μετὰ ταῦτα. Ἀποκάλυψις 4:1.

Miller wept and saw a door opened. “While I was thus weeping and mourning for my great loss and accountability, I remembered God, and earnestly prayed that He would send me help. Immediately the door opened, and a man entered the room, when the people all left it; and he, having a dirt brush in his hand, opened the windows, and began to brush the dirt and rubbish from the room.” The Lion of the tribe of Judah and the dirt brush man arrived at the opening of a door, when John and Miller wept. The opening of a door is a symbol of a dispensational change.

Ο Μίλλερ έκλαψε και είδε μια θύρα να ανοίγεται. «Ενώ έτσι έκλαιγα και θρηνούσα για τη μεγάλη μου απώλεια και την ευθύνη μου, ενθυμήθηκα τον Θεό και προσευχήθηκα με θέρμη να μου στείλει βοήθεια. Αμέσως η θύρα άνοιξε, και ένας άνδρας εισήλθε στο δωμάτιο, οπότε όλοι οι άνθρωποι εξήλθαν από αυτό· και εκείνος, κρατώντας στο χέρι του μια βούρτσα για τη σκόνη, άνοιξε τα παράθυρα και άρχισε να σκουπίζει τη σκόνη και τα απορρίμματα από το δωμάτιο». Ο Λέων της φυλής του Ιούδα και ο άνδρας με τη βούρτσα της σκόνης έφθασαν κατά το άνοιγμα μιας θύρας, όταν ο Ιωάννης και ο Μίλλερ έκλαψαν. Το άνοιγμα μιας θύρας είναι σύμβολο μιας οικονομολογικής μεταβολής.

With Miller, he wept and a door was opened, but he also prayed. “I became wholly discouraged and disheartened, and sat down and wept. While I was thus weeping and mourning for my great loss and accountability, I remembered God, and earnestly prayed that He would send me help. Immediately the door opened, and a man entered the room, when the people all left it; and he, having a dirt brush in his hand, opened the windows, and began to brush the dirt and rubbish from the room.”

Με τον Μίλλερ, έκλαψε και άνοιξε μια θύρα, αλλά επίσης προσευχήθηκε. «Έγινα ολοτελώς αποθαρρημένος και καταβεβλημένος, και κάθισα και έκλαψα. Ενώ έτσι έκλαιγα και πενθούσα για τη μεγάλη μου απώλεια και την ευθύνη μου, ενθυμήθηκα τον Θεό και προσευχήθηκα θερμώς να μου στείλει βοήθεια. Αμέσως άνοιξε η θύρα, και ένας άνθρωπος εισήλθε στο δωμάτιο, οπότε όλοι οι άνθρωποι εξήλθαν απ’ αυτό· και εκείνος, κρατώντας στο χέρι του μια βούρτσα για τη σκόνη, άνοιξε τα παράθυρα και άρχισε να απομακρύνει με τη βούρτσα τη σκόνη και τα απορρίμματα από το δωμάτιο.»

The prayer that is a waymark in the history of the last days, is the prayer marked by Daniel and the three worthies in chapter two, and also by Daniel in chapter nine. It is the Leviticus twenty-six prayer of the “seven times,” which the two witnesses of Revelation eleven are to pray when they realize that they had been scattered. The two witnesses are to repeat what Daniel had done in chapter nine, when he recognized that he had been “scattered” in fulfillment of the curse of Moses. The two witnesses are to repeat what Miller illustrated in his dream when he reached the point where his jewels had been scattered “seven times.”

Η προσευχή που αποτελεί ορόσημο στην ιστορία των εσχάτων ημερών είναι η προσευχή που σημειώνεται από τον Δανιήλ και τους τρεις άξιους στο δεύτερο κεφάλαιο, καθώς και από τον Δανιήλ στο ένατο κεφάλαιο. Είναι η προσευχή του εικοστού έκτου κεφαλαίου του Λευιτικού περί του «επτά φορές», την οποία οι δύο μάρτυρες της Αποκάλυψης ένδεκα πρόκειται να προσευχηθούν όταν αντιληφθούν ότι είχαν διασκορπιστεί. Οι δύο μάρτυρες πρόκειται να επαναλάβουν εκείνο που είχε πράξει ο Δανιήλ στο ένατο κεφάλαιο, όταν αναγνώρισε ότι είχε «διασκορπιστεί» σε εκπλήρωση της κατάρας του Μωυσή. Οι δύο μάρτυρες πρόκειται να επαναλάβουν εκείνο που απεικόνισε ο Μίλλερ στο όνειρό του, όταν έφθασε στο σημείο όπου τα πετράδιά του είχαν διασκορπιστεί «επτά φορές».

When that prayer is marked a door is opened, the dirt brush man arrives, and the room is empty. The wicked crowd were gone, and a new dispensation had arrived. Then the Lion of the tribe of Judah, whose fan is in His hand, “opened the windows, and began to brush the dirt and rubbish from the room,” and as “he brushed the dirt and rubbish, false jewels and counterfeit coin, all rose and went out of the window like a cloud, and the wind carried them away.”

Όταν σημειώνεται εκείνη η προσευχή, ανοίγεται μια θύρα, φθάνει ο άνθρωπος με τη σκούπα, και το δωμάτιο είναι άδειο. Το πλήθος των ασεβών είχε φύγει, και είχε φθάσει μια νέα οικονομία. Τότε ο Λέων εκ της φυλής του Ιούδα, του οποίου το πτύον είναι εν τη χειρί Αυτού, «άνοιξε τα παράθυρα και άρχισε να σαρώζει το χώμα και τα απορρίμματα από το δωμάτιο», και καθώς «σάρωνε το χώμα και τα απορρίμματα, ψευδή κοσμήματα και κίβδηλο νόμισμα, όλα σηκώθηκαν και βγήκαν από το παράθυρο σαν νέφος, και ο άνεμος τα παρέσυρε».

The open windows also mark a division, for as the rubbish is carried out of the window, those who have fulfilled the command found in Malachi, that directs the “priests” of the last days to, “bring ye all the tithes into the storehouse, that there may be meat in mine house, and prove me now herewith, saith the Lord of hosts, if I will not open you the windows of heaven, and pour you out a blessing, that there shall not be room enough to receive it.” The open door and the open windows represent a change in dispensation that is fulfilled at the time the wicked priests are removed, and the righteous priests are being blessed.

Τα ανοιχτά παράθυρα σηματοδοτούν επίσης έναν διαχωρισμό, διότι καθώς τα απορρίμματα μεταφέρονται έξω από το παράθυρο, εκείνοι που έχουν εκπληρώσει την εντολή που βρίσκεται στον Μαλαχία, η οποία κατευθύνει τους «ιερείς» των εσχάτων ημερών να, «φέρετε πάσας τας δεκάτας εις την αποθήκην, διά να ήναι τροφή εν τω οίκω μου, και δοκιμάσατέ με τώρα εν τούτω, λέγει ο Κύριος των δυνάμεων, αν δεν σας ανοίξω τα παράθυρα του ουρανού, και εκχέω εις εσάς ευλογίαν, ώστε να μη υπάρχη τόπος αρκετός διά να την δεχθήτε.» Η ανοιχτή θύρα και τα ανοιχτά παράθυρα αντιπροσωπεύουν μια μεταβολή οικονομίας, η οποία εκπληρώνεται κατά τον καιρό που οι πονηροί ιερείς απομακρύνονται και οι δίκαιοι ιερείς ευλογούνται.

As the dirt brush man begins to purge his floor, Miller closes his eyes for a moment. “In the bustle I closed my eyes for a moment; when I opened them, the rubbish was all gone. The precious jewels, the diamonds, the gold and silver coins, lay scattered in profusion all over the room.” The precious and the vile were then fully separated.

Καθώς ο άνθρωπος με τη βούρτσα αρχίζει να καθαρίζει το δάπεδό του, ο Μίλλερ κλείνει τα μάτια του για μια στιγμή. «Μέσα στην αναστάτωση έκλεισα τα μάτια μου για μια στιγμή· όταν τα άνοιξα, τα απορρίμματα είχαν όλα εξαφανιστεί. Τα πολύτιμα πετράδια, τα διαμάντια, τα χρυσά και αργυρά νομίσματα, κείτονταν διάσπαρτα σε αφθονία σε ολόκληρο το δωμάτιο». Τότε το πολύτιμο και το ευτελές είχαν πλέον διαχωριστεί πλήρως.

The larger casket was then placed upon the table, and the scattered jewels were cast into it. “He then placed on the table a casket, much larger and more beautiful than the former, and gathered up the jewels, the diamonds, the coins, by the handful, and cast them into the casket, till not one was left, although some of the diamonds were not bigger than the point of a pin.” Miller’s foundational truths were then brought together with not only the Bible, but with the Spirit of Prophecy, and those truths were more beautiful and brighter than they originally were.

Κατόπιν το μεγαλύτερο κιβώτιο τέθηκε επάνω στην τράπεζα, και τα διασκορπισμένα κοσμήματα ρίχθηκαν μέσα σε αυτό. «Έπειτα έθεσε επάνω στην τράπεζα ένα κιβώτιο, πολύ μεγαλύτερο και ωραιότερο από το προηγούμενο, και μάζεψε τα κοσμήματα, τα διαμάντια, τα νομίσματα, με τις χούφτες, και τα έριχνε μέσα στο κιβώτιο, έως ότου δεν απέμεινε ούτε ένα, αν και μερικά από τα διαμάντια δεν ήταν μεγαλύτερα από την άκρη μιας καρφίτσας». Οι θεμελιώδεις αλήθειες του Μίλλερ συνενώθηκαν τότε όχι μόνο με τη Βίβλο, αλλά και με το Πνεύμα της Προφητείας, και οι αλήθειες εκείνες έγιναν ωραιότερες και λαμπρότερες από ό,τι ήταν αρχικώς.

As we evaluate the vision of the Ulai River in the terms of the message that was unsealed in 1798, it is to be understood that some of those truths were limited by the framework given to Miller. It is also to be expected that some of those truths will therefore be larger and more beautiful, even though some of them might appear small or minor.

Καθώς εξετάζουμε το όραμα του ποταμού Ουλάι υπό το πρίσμα του μηνύματος που αποσφραγίσθηκε το 1798, πρέπει να γίνει κατανοητό ότι μερικές από εκείνες τις αλήθειες περιορίζονταν από το πλαίσιο που είχε δοθεί στον Μίλλερ. Πρέπει επίσης να αναμένεται ότι, ως εκ τούτου, μερικές από εκείνες τις αλήθειες θα αποδειχθούν ευρύτερες και ωραιότερες, παρόλο που ορισμένες από αυτές ενδέχεται να φαίνονται μικρές ή δευτερεύουσες.

When the truths are restored, they are cast into a larger casket, then the call is once again made, not by Miller, but by Christ, (who is the dirt brush man, who is the Lion of the tribe of Judah) to, “come and see.” This identifies that an unsealing has just taken place, and the final unsealing is the Revelation of Jesus Christ that takes place just before probation closes, or as Sister White identifies, when the dirt brush man has entered.

Όταν οι αλήθειες αποκαθίστανται, τοποθετούνται μέσα σε μεγαλύτερη λάρνακα· τότε η πρόσκληση απευθύνεται εκ νέου, όχι από τον Μίλλερ, αλλά από τον Χριστό, (ο οποίος είναι ο άνθρωπος με τη βούρτσα της σκόνης, ο οποίος είναι ο Λέων της φυλής του Ιούδα), να, «ἔρχου καὶ ἴδε». Αυτό προσδιορίζει ότι μόλις έλαβε χώρα ένα αποσφράγισμα, και το τελικό αποσφράγισμα είναι η Αποκάλυψη του Ιησού Χριστού, η οποία λαμβάνει χώρα ακριβώς πριν κλείσει η δοκιμασία, ή, όπως το προσδιορίζει η Αδελφή White, όταν ο άνθρωπος με τη βούρτσα της σκόνης έχει εισέλθει.

> “I looked into the casket, but my eyes were dazzled with the sight. They shone with ten times their former glory. I thought they had been scoured in the sand by the feet of those wicked persons who had scattered and trod them in the dust. They were arranged in beautiful order in the casket, everyone in its place, without any visible pains of the man who cast them in. I shouted with very joy, and that shout awoke me.” Early Writings, 83.

> «Κοίταξα μέσα στην κιβωτό, αλλά τα μάτια μου θαμπώθηκαν από το θέαμα. Έλαμπαν με δόξα δεκαπλάσια από την προηγούμενη. Νόμισα ότι είχαν λειανθεί στην άμμο από τα πόδια εκείνων των πονηρών προσώπων που τα είχαν σκορπίσει και καταπατήσει στο χώμα. Ήταν τακτοποιημένα με ωραία τάξη μέσα στην κιβωτό, το καθένα στη θέση του, χωρίς να φαίνονται τα ίχνη του ανθρώπου που τα είχε ρίξει εκεί. Αναφώνησα από καθαρή χαρά, και εκείνη η κραυγή με ξύπνησε.» Early Writings, 83.

The tarrying time and the first disappointment arrived on July 18, 2020, and since July of 2023, the Lion of the tribe of Judah has been unsealing the message of the Revelation of Jesus Christ. That unsealing includes the book of Daniel, and we will finish our consideration of Miller’s dream in the next article.

Ο χρόνος της καθυστέρησης και η πρώτη απογοήτευση έφθασαν στις 18 Ιουλίου 2020, και από τον Ιούλιο του 2023, ο Λέων της φυλής του Ιούδα αποσφραγίζει το μήνυμα της Αποκαλύψεως του Ιησού Χριστού. Αυτή η αποσφράγιση περιλαμβάνει το βιβλίο του Δανιήλ, και θα ολοκληρώσουμε την εξέτασή μας του ονείρου του Μίλλερ στο επόμενο άρθρο.

The work of the dirt brush man is carried out in cooperation with the “wise priests”, and the work of those “priests”, who are the two witnesses of Revelation chapter eleven, and who are the resurrected dead bones of Ezekiel chapter thirty-seven are also represented by other lines of God’s Word. We will employ a few of those lines as second witnesses for what we have identified concerning William Miller’s second dream.

Το έργο του ανθρώπου με τη βούρτσα της σκόνης επιτελείται σε συνεργασία με τους «σοφούς ιερείς», και το έργο εκείνων των «ιερέων», οι οποίοι είναι οι δύο μάρτυρες της Αποκάλυψης κεφάλαιο ένδεκα, και οι οποίοι είναι επίσης τα αναστημένα ξηρά οστά του Ιεζεκιήλ κεφάλαιο τριάντα επτά, παριστάνεται επίσης από άλλες γραμμές του Λόγου του Θεού. Θα χρησιμοποιήσουμε μερικές από αυτές τις γραμμές ως δεύτερους μάρτυρες για ό,τι έχουμε προσδιορίσει σχετικά με το δεύτερο όνειρο του William Miller.

> “The Scriptures are given for our benefit that we may have instruction in righteousness. Precious rays of light have been obscured by the clouds of error, but Christ is ready to sweep away the mists of error and superstition, and to reveal to us the brightness of the Father’s glory, so that we shall say as did the disciples, ‘Did not our heart burn within us, while he talked with us by the way?’” Publishing Ministry, 68.

> «Οι Γραφές δίδονται προς όφελός μας, ώστε να έχουμε παιδεία στη δικαιοσύνη. Πολύτιμες ακτίνες φωτός έχουν συσκοτισθεί από τα νέφη της πλάνης, αλλά ο Χριστός είναι έτοιμος να διαλύσει τις ομίχλες της πλάνης και της δεισιδαιμονίας και να μας αποκαλύψει τη λαμπρότητα της δόξας του Πατέρα, ώστε να πούμε, καθώς είπαν οι μαθητές: “Δεν έκαιε μέσα μας η καρδιά μας, ενώ μας μιλούσε στον δρόμο;”» Publishing Ministry, 68.

Back to Articles