Article

# The Book of Daniel - Number Sixty-Four

Το Βιβλίο του Δανιήλ - Αριθμός Εξήντα Τέσσερα

Unveiling Prophecy: Connecting September 11, 2001 to the Sealing Time, Latter Rain, and the Final Work of Christ

Αποκάλυψη της Προφητείας: Συνδέοντας την 11η Σεπτεμβρίου 2001 με τον Καιρό της Σφράγισης, την Ύστερη Βροχή και το Τελικό Έργο του Χριστού

Author

Jeff Pippenger

Published

January 28, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

In the recent articles we have been referring to a few passages from the Spirit of Prophecy that identify a period of time from September 11, 2001 until Michael stands up and human probation closes. During that period of time, there are a handful of prophetic illustrations which identify the final work of Christ in the Most Holy Place.

Στα πρόσφατα άρθρα αναφερόμαστε σε ορισμένα χωρία από το Πνεύμα της Προφητείας, τα οποία προσδιορίζουν μια χρονική περίοδο από την 11η Σεπτεμβρίου 2001 έως ότου ο Μιχαήλ εγερθεί και λήξει η ανθρώπινη δοκιμασία. Κατά τη διάρκεια αυτής της χρονικής περιόδου, υπάρχουν μερικές προφητικές απεικονίσεις που προσδιορίζουν το τελικό έργο του Χριστού στα Άγια των Αγίων.

The work of Christ in the sanctuary is represented in the vision of the Ulai River of Daniel chapter eight, and Sister White has informed us that the vision of the Ulai River is now in the process of fulfillment. The final work accomplished in the heavenly sanctuary, which is now in the process of fulfillment, is represented in a variety of prophetic terms. It is represented as, among other prophetic representations, the sealing time, the latter rain, the closing work of salvation, and the cleansing of the temple. It is important to bring those terms together, and also to place them in their correct historical setting.

Το έργο του Χριστού στο αγιαστήριο παριστάνεται στο όραμα του ποταμού Ουλάι, στο όγδοο κεφάλαιο του Δανιήλ, και η Αδελφή Γουάιτ μάς έχει πληροφορήσει ότι το όραμα του ποταμού Ουλάι βρίσκεται τώρα σε πορεία εκπληρώσεως. Το τελικό έργο που επιτελείται στο ουράνιο αγιαστήριο, το οποίο τώρα βρίσκεται σε πορεία εκπληρώσεως, παριστάνεται με ποικίλους προφητικούς όρους. Παριστάνεται, μεταξύ άλλων προφητικών παραστάσεων, ως ο καιρός της σφραγίσεως, η όψιμη βροχή, το καταληκτικό έργο της σωτηρίας και ο καθαρισμός του ναού. Είναι σημαντικό να συναχθούν αυτοί οι όροι, καθώς και να τοποθετηθούν στο ορθό ιστορικό τους πλαίσιο.

> “At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.

> «Κατ’ ἐκείνον τὸν καιρὸν, ἐνῶ τὸ ἔργον τῆς σωτηρίας ὁδεύει πρὸς τὴν περάτωσή του, θλῖψις θὰ ἐπέλθει ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ τὰ ἔθνη θὰ ὀργισθοῦν, ἀλλὰ θὰ συγκρατοῦνται, ὥστε νὰ μὴν ἐμποδίσουν τὸ ἔργον τοῦ τρίτου ἀγγέλου. Κατ’ ἐκεῖνον τὸν καιρὸ, ἡ “ὄψιμη βροχή”, ἢ ἡ ἀναψυχή ἀπὸ τὴν παρουσία τοῦ Κυρίου, θὰ ἔλθει, γιὰ νὰ δώσει δύναμη στὴ μεγάλῃ φωνῇ τοῦ τρίτου ἀγγέλου καὶ νὰ προετοιμάσει τοὺς ἁγίους νὰ σταθοῦν κατὰ τὴν περίοδο ὅταν θὰ ἐκχυθοῦν οἱ ἑπτὰ τελευταῖες πληγές». Early Writings, 85.

The “work of the third angel” is also “the work of salvation,” which prepares “the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.”

Το «έργο του τρίτου αγγέλου» είναι επίσης «το έργο της σωτηρίας», το οποίο προετοιμάζει «τους αγίους να σταθούν κατά την περίοδο όταν οι επτά έσχατες πληγές θα εκχυθούν».

> And the nations were angry, and thy wrath is come, and the time of the dead, that they should be judged, and that thou shouldest give reward unto thy servants the prophets, and to the saints, and them that fear thy name, small and great; and shouldest destroy them which destroy the earth. Revelation 11:18.

> Και τα έθνη εξαγριώθηκαν, και ήλθε η οργή σου, και ο καιρός των νεκρών, για να κριθούν, και για να δώσεις τον μισθό στους δούλους σου τους προφήτες, και στους αγίους, και σε εκείνους που φοβούνται το όνομά σου, μικρούς και μεγάλους· και να αφανίσεις εκείνους που αφανίζουν τη γη. Αποκάλυψη 11:18.

The nations are angered before probation closes (which is when God’s wrath is poured out), yet when the nations are angered, they are also “held in check.” The “time” when the nations are angered, identifies the beginning of the closing work of salvation, and the closing work of salvation is the sealing of God’s people.

Τα έθνη οργίζονται πριν κλείσει ο καιρός της δοκιμασίας (οπότε και εκχέεται η οργή του Θεού), και όμως, όταν τα έθνη οργίζονται, συγχρόνως και «συγκρατούνται». Ο «καιρός» κατά τον οποίο τα έθνη οργίζονται προσδιορίζει την αρχή του τελικού έργου της σωτηρίας, και το τελικό έργο της σωτηρίας είναι η σφράγιση του λαού του Θεού.

> “The true people of God, who have the spirit of the work of the Lord and the salvation of souls at heart, will ever view sin in its real, sinful character. They will always be on the side of faithful and plain dealing with sins which easily beset the people of God. Especially in the closing work for the church, in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand who are to stand without fault before the throne of God, will they feel most deeply the wrongs of God’s professed people. This is forcibly set forth by the prophet’s illustration of the last work under the figure of the men each having a slaughter weapon in his hand. One man among them was clothed with linen, with a writer’s inkhorn by his side. ‘And the Lord said unto him, Go through the midst of the city, through the midst of Jerusalem, and set a mark upon the foreheads of the men that sigh and that cry for all the abominations that be done in the midst thereof.’” Testimonies, volume 3, 266.

> «Ο αληθινός λαός του Θεού, που έχει στην καρδιά του το πνεύμα του έργου του Κυρίου και τη σωτηρία των ψυχών, θα θεωρεί πάντοτε την αμαρτία στον αληθινό, αμαρτωλό της χαρακτήρα. Θα στέκεται πάντοτε στο πλευρό της πιστής και ευθύς αντιμετώπισης των αμαρτιών που τόσο εύκολα περιπλέκουν τον λαό του Θεού. Ιδιαίτερα στο τελευταίο έργο για την εκκλησία, στον καιρό της σφράγισης των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, οι οποίοι πρόκειται να σταθούν άμεμπτοι ενώπιον του θρόνου του Θεού, θα αισθάνονται βαθύτατα τα αδικήματα του λαού του Θεού που ομολογεί το όνομά Του. Αυτό παρουσιάζεται με δύναμη από την παραβολική απεικόνιση του προφήτη σχετικά με το τελευταίο έργο, υπό τη μορφή ανδρών που ο καθένας είχε στο χέρι του ένα όπλο σφαγής. Ένας άνδρας ανάμεσά τους ήταν ενδεδυμένος λινά, με γραφική θήκη μελανοδοχείου στο πλευρό του. “Και ο Κύριος είπε προς αυτόν, Διέλθε διά μέσου της πόλεως, διά μέσου της Ιερουσαλήμ, και βάλε σημείον επί των μετώπων των ανδρών των στεναζόντων και βοώντων διά πάντα τα βδελύγματα τα γινόμενα εν μέσω αυτής.”» Testimonies, τόμος 3, 266.

The nations are held in check so as to not prevent the sealing of the one hundred and forty-four thousand. In Revelation chapter seven, the angry nations that are held in check are represented as four winds that are held in check during that very same period of time, and that time is specifically identified as a period of time.

Τὰ ἔθνη συγκρατοῦνται, ὥστε νὰ μὴν ἐμποδίσουν τὴ σφράγιση τῶν ἑκατὸν τεσσεράκοντα τεσσάρων χιλιάδων. Στὸ ἕβδομο κεφάλαιο τῆς Ἀποκαλύψεως, τὰ ὀργισμένα ἔθνη ποὺ συγκρατοῦνται παριστάνονται ὡς τέσσαρες ἄνεμοι ποὺ κρατοῦνται ὑπὸ περιορισμόν κατὰ τὴν ἴδια ἐκείνη χρονικὴ περίοδο, καὶ ὁ καιρὸς αὐτὸς προσδιορίζεται ρητῶς ὡς χρονικὴ περίοδος.

> “Satan is now using every device in this sealing time to keep the minds of God’s people from the present truth and to cause them to waver. I saw a covering that God was drawing over His people to protect them in the time of trouble; and every soul that was decided on the truth and was pure in heart was to be covered with the covering of the Almighty.

> «Ο Σατανάς χρησιμοποιεί τώρα κάθε τέχνασμα κατά τον καιρό αυτόν της σφράγισης, για να αποσπάσει τη διάνοια του λαού του Θεού από την παρούσα αλήθεια και να τους κάμει να κλονίζονται. Είδα ένα σκέπασμα το οποίο ο Θεός άπλωνε επάνω στον λαό Του, για να τους προστατεύσει στον καιρό της θλίψεως· και κάθε ψυχή που ήταν σταθερά αποφασισμένη υπέρ της αληθείας και καθαρή στην καρδιά επρόκειτο να σκεπαστεί με το σκέπασμα του Παντοδυνάμου.»

> “Satan knew this, and he was at work in mighty power to keep the minds of as many people as he possibly could wavering and unsettled on the truth. …

> «Ο Σατανάς το γνώριζε αυτό, και εργαζόταν με ισχυρή δύναμη για να κρατεί τις διάνοιες όσο το δυνατόν περισσότερων ανθρώπων αμφιταλαντευόμενες και ασταθείς ως προς την αλήθεια. …»

> “I saw that Satan was at work in these ways to distract, deceive, and draw away God’s people, just now in this sealing time. I saw some who were not standing stiffly for present truth. Their knees were trembling, and their feet sliding, because they were not firmly planted on the truth, and the covering of Almighty God could not be drawn over them while they were thus trembling.

> «Είδα ότι ο Σατανάς εργαζόταν με αυτούς τους τρόπους για να αποσπάσει, να εξαπατήσει και να παρασύρει τον λαό του Θεού, αυτήν ακριβώς την ώρα της σφράγισης. Είδα μερικούς που δεν στέκονταν ακλόνητα υπέρ της παρούσας αλήθειας. Τα γόνατά τους έτρεμαν και τα πόδια τους γλιστρούσαν, επειδή δεν ήταν στερεά θεμελιωμένοι στην αλήθεια, και η σκέπη του Παντοδύναμου Θεού δεν μπορούσε να απλωθεί επάνω τους, ενώ αυτοί έτρεμαν κατ’ αυτόν τον τρόπο.»

> “Satan was trying his every art to hold them where they were, until the sealing was past, until the covering was drawn over God’s people, and they left without a shelter from the burning wrath of God, in the seven last plagues. God has begun to draw this covering over His people, and it will soon be drawn over all who are to have a shelter in the day of slaughter. God will work in power for His people; and Satan will be permitted to work also.” Early Writings, 43, 44.

> «Ο Σατανάς προσπαθούσε με κάθε τέχνασμά του να τους κρατήσει εκεί όπου βρίσκονταν, έως ότου περάσει η σφράγιση, έως ότου απλωθεί το κάλυμμα επάνω στον λαό του Θεού, και μείνουν χωρίς καταφύγιο από την πυρακτωμένη οργή του Θεού, στις επτά έσχατες πληγές. Ο Θεός έχει αρχίσει να απλώνει αυτό το κάλυμμα επάνω στον λαό Του, και σύντομα θα έχει απλωθεί επάνω σε όλους όσοι πρόκειται να έχουν καταφύγιο κατά την ημέρα της σφαγής. Ο Θεός θα ενεργήσει με δύναμη υπέρ του λαού Του· και στον Σατανά θα επιτραπεί επίσης να ενεργήσει.» Early Writings, 43, 44.

Sister White wrote these words in 1851, five years before God’s people entered into the Laodicean condition, and delayed the sealing process by rejecting the increased light of the “seven times.” That light would have increased and finished God’s work of covering His people in advance of the seven last plagues. Instead, God’s people rebelled and were consigned to wander in the wilderness of Laodicea, as typified by ancient Israel’s rebellion and wilderness wandering. How many of ancient Israel’s rebels entered into the Promised Land? What passage in the Bible, or the Spirit of Prophecy identifies any Laodiceans that will be saved? The answer is, “None!” for a Laodicean is just as lost as those of ancient Israel who died in the wilderness.

Η αδελφή White έγραψε αυτά τα λόγια το 1851, πέντε έτη προτού ο λαός του Θεού εισέλθει στη Λαοδικειακή κατάσταση και καθυστερήσει τη διαδικασία της σφράγισης, απορρίπτοντας το αυξημένο φως των «επτά καιρών». Εκείνο το φως θα είχε αυξηθεί και ολοκληρώσει το έργο του Θεού, καλύπτοντας τον λαό Του πριν από τις επτά τελευταίες πληγές. Αντιθέτως, ο λαός του Θεού αποστάτησε και καταδικάστηκε να περιπλανιέται στην έρημο της Λαοδίκειας, όπως προτυπώθηκε από την αποστασία και την περιπλάνηση του αρχαίου Ισραήλ στην έρημο. Πόσοι από τους αποστάτες του αρχαίου Ισραήλ εισήλθαν στη Γη της Επαγγελίας; Ποιο χωρίο στη Βίβλο, ή στο Πνεύμα της Προφητείας, προσδιορίζει έστω και έναν Λαοδικέα που θα σωθεί; Η απάντηση είναι: «Κανείς!» διότι ένας Λαοδικέας είναι εξίσου χαμένος με εκείνους του αρχαίου Ισραήλ που πέθαναν στην έρημο.

The sealing of the one hundred and forty-four thousand is a period of time, and it begins when the four angels restrain the four winds, which is also when the nations are angered, yet held in check. During the sealing time God prepares His people to stand in the time of the seven last plagues, and that preparation is represented as pulling “a covering” over His people, and it is also represented as finishing the work of salvation and finishing the work of the third angel. The preparation which is represented by all these illustrations is based upon the reception of “present truth.”

Η σφράγιση των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων είναι μία χρονική περίοδος και αρχίζει όταν οι τέσσερις άγγελοι συγκρατούν τους τέσσερις ανέμους, πράγμα το οποίο είναι επίσης ο καιρός κατά τον οποίο τα έθνη οργίζονται, αλλά κρατούνται υπό έλεγχο. Κατά τη διάρκεια του καιρού της σφράγισης ο Θεός προετοιμάζει τον λαό Του ώστε να σταθεί στον καιρό των επτά τελευταίων πληγών, και αυτή η προετοιμασία παριστάνεται ως το να απλώνει «κάλυμμα» επάνω στον λαό Του, και παριστάνεται επίσης ως η ολοκλήρωση του έργου της σωτηρίας και η ολοκλήρωση του έργου του τρίτου αγγέλου. Η προετοιμασία που παριστάνεται με όλες αυτές τις απεικονίσεις βασίζεται στην αποδοχή της «παρούσας αλήθειας».

Those who will not stand “stiffly for present truth,” are those who were “wavering,” because their minds were not focused upon “present truth.” She writes that she “saw some who were not standing stiffly for present truth. Their knees were trembling, and their feet sliding, because they were not firmly planted on the truth, and the covering of Almighty God could not be drawn over them while they were thus trembling.”

Εκείνοι που δεν θα σταθούν «ακλόνητα υπέρ της παρούσας αλήθειας» είναι εκείνοι που «ταλαντεύονταν», επειδή ο νους τους δεν ήταν προσηλωμένος στην «παρούσα αλήθεια». Γράφει ότι «είδα μερικούς που δεν στέκονταν ακλόνητα υπέρ της παρούσας αλήθειας. Τα γόνατά τους έτρεμαν και τα πόδια τους ολισθαίναν, επειδή δεν ήσαν στερεά εδραιωμένοι επάνω στην αλήθεια, και το σκέπασμα του Παντοδυνάμου Θεού δεν μπορούσε να απλωθεί επάνω τους, ενώ αυτοί έτσι έτρεμαν».

The “present truth” is what provides the “covering” and the “covering” is also represented as the “seal of God.” The “seal of God” was typified by the blood that covered the doors of the Hebrews, that allowed the destroying angel to pass over the homes where the door was “covered” with the blood. The “covering” is the “sealing,” and the “sealing” is accomplished by the “present truth.”

Η «παρούσα αλήθεια» είναι εκείνη που παρέχει το «κάλυμμα», και το «κάλυμμα» επίσης παριστάνεται ως η «σφραγίδα του Θεού». Η «σφραγίδα του Θεού» προτυπωνόταν από το αίμα που κάλυπτε τις θύρες των Εβραίων, το οποίο επέτρεπε στον εξολοθρευτή άγγελο να προσπεράσει τις οικίες όπου η θύρα ήταν «καλυμμένη» με το αίμα. Το «κάλυμμα» είναι η «σφράγιση», και η «σφράγιση» επιτελείται δια της «παρούσας αλήθειας».

> Sanctify them through thy truth: thy word is truth. John 17:17.

> Ἁγίασον αὐτοὺς ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου· ὁ λόγος ὁ σὸς ἀλήθειά ἐστιν. Ἰωάννης 17:17.

Every reform movement had its own specific theme, and the theme of the reformatory movement of the one hundred and forty-four thousand is “Islam of the third Woe”. The “present truth” in the last days is Islam of the third Woe.

Κάθε μεταρρυθμιστικό κίνημα είχε το δικό του ιδιαίτερο θέμα, και το θέμα του μεταρρυθμιστικού κινήματος των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων είναι «το Ισλάμ του τρίτου Ουαί». Η «παρούσα αλήθεια» των εσχάτων ημερών είναι το Ισλάμ του τρίτου Ουαί.

> “The Scriptures are constantly opening to the people of God. There always has been and always will be a truth specially applicable to each generation.” Review and Herald, June 29, 1886.

> «Οι Γραφές ανοίγονται διαρκώς ενώπιον του λαού του Θεού. Πάντοτε υπήρχε και πάντοτε θα υπάρχει μια αλήθεια ιδιαιτέρως εφαρμόσιμη σε κάθε γενεά.» Review and Herald, June 29, 1886.

It is a present truth “message” that seals God’s people in the last days, and the sealing time is represented as beginning when the four winds are held in check. The nations were angered on September 11, 2001, and at that point the sealing of the one hundred and forty-four thousand began, as the latter rain, which is “a message”, began to be unsealed.

Είναι ένα «μήνυμα» παρούσης αληθείας που σφραγίζει τον λαό του Θεού στις έσχατες ημέρες, και ο καιρός της σφραγίσεως παριστάνεται ως αρχόμενος όταν οι τέσσερις άνεμοι κρατούνται υπό έλεγχο. Τα έθνη ωργίσθησαν στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, και σε εκείνο το σημείο άρχισε η σφράγιση των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, καθώς η όψιμη βροχή, η οποία είναι «ένα μήνυμα», άρχισε να αποσφραγίζεται.

> “To John were opened scenes of deep and thrilling interest in the experience of the church. He saw the position, dangers, conflicts, and final deliverance of the people of God. He records the closing messages which are to ripen the harvest of the earth, either as sheaves for the heavenly garner or as fagots for the fires of destruction. Subjects of vast importance were revealed to him, especially for the last church, that those who should turn from error to truth might be instructed concerning the perils and conflicts before them. None need be in darkness in regard to what is coming upon the earth.” The Great Controversy, 341.

> «Στον Ιωάννη ανοίχθηκαν σκηνές βαθιού και συγκλονιστικού ενδιαφέροντος σχετικά με την εμπειρία της εκκλησίας. Είδε τη θέση, τους κινδύνους, τις συγκρούσεις και την τελική απελευθέρωση του λαού του Θεού. Καταγράφει τα καταληκτικά μηνύματα που πρόκειται να ωριμάσουν τον θερισμό της γης, είτε ως δεμάτια για την ουράνια αποθήκη είτε ως δεμάτια κλαδιών για τις φωτιές της καταστροφής. Θέματα ύψιστης σπουδαιότητας τού αποκαλύφθηκαν, ιδιαίτερα για την τελευταία εκκλησία, ώστε όσοι θα στρέφονταν από την πλάνη στην αλήθεια να διδαχθούν σχετικά με τους κινδύνους και τις συγκρούσεις που βρίσκονται μπροστά τους. Κανείς δεν χρειάζεται να βρίσκεται στο σκοτάδι ως προς όσα πρόκειται να έλθουν επάνω στη γη». Η Μεγάλη Διαμάχη, 341.

When the nations were angered, they were simultaneously held in check, and the “latter rain” began to fall, and the latter rain is the message of “present truth” that seals God’s people.

Όταν τα έθνη οργίσθηκαν, συγχρόνως συγκρατήθηκαν, και η «όψιμη βροχή» άρχισε να πέφτει· και η όψιμη βροχή είναι το μήνυμα της «παρούσας αλήθειας» που σφραγίζει τον λαό του Θεού.

> “The work in Battle Creek is after the same order. The leaders in the sanitarium have mingled with unbelievers, admitting them to their councils, more or less, but it is like going to work with their eyes shut. They lack the discernment to see what is going to break upon us at any time. There is a spirit of desperation, of war and bloodshed, and that spirit will increase until the very close of time. Just as soon as the people of God are sealed in their foreheads—it is not any seal or mark that can be seen, but a settling into the truth, both intellectually and spiritually, so they cannot be moved—just as soon as God’s people are sealed and prepared for the shaking, it will come. Indeed, it has begun already. The judgments of God are now upon the land, to give us warning, that we may know what is coming.” Manuscript Releases, volume 10, 252.

> «Το έργο στο Battle Creek είναι της ίδιας τάξεως. Οι ηγέτες του σανατορίου έχουν αναμειχθεί με απίστους, παραδεχόμενοι αυτούς στα συμβούλιά τους, λίγο ή περισσότερο, όμως είναι σαν να εργάζονται με τα μάτια τους κλειστά. Τους λείπει η διάκριση για να διακρίνουν τι πρόκειται να ξεσπάσει επάνω μας οποτεδήποτε. Υπάρχει πνεύμα απελπισίας, πολέμου και αιματοχυσίας, και το πνεύμα αυτό θα αυξάνει έως το ίδιο το τέλος του χρόνου. Αμέσως μόλις ο λαός του Θεού σφραγιστεί στα μέτωπά του—δεν είναι κάποια σφραγίδα ή κάποιο σημάδι που μπορεί να ιδεί κανείς, αλλά μια στερέωση στην αλήθεια, τόσο διανοητικά όσο και πνευματικά, ώστε να μη μπορούν να μετακινηθούν—αμέσως μόλις ο λαός του Θεού σφραγιστεί και ετοιμαστεί για το κοσκίνισμα, αυτό θα έρθει. Πράγματι, έχει ήδη αρχίσει. Οι κρίσεις του Θεού είναι τώρα επάνω στη γη, για να μας δώσουν προειδοποίηση, ώστε να γνωρίζουμε τι έρχεται». Manuscript Releases, τόμος 10, 252.

The “sealing” is “a settling into truth.” In the context of the sealing time she writes, “There is a spirit of desperation, of war and bloodshed, and that spirit will increase until the very close of time.” When the nations are angered, they will be held in check, but the “war and bloodshed,” represented as the four winds “will increase until the very close of time.” Islam of the third Woe progressively escalates its warfare until the very close of time, and the prophetic understanding of Islam as the “theme” in the reformation of the one hundred and forty-four thousand, simultaneously increases during the same period of time. The progressive escalation accomplished by Islam runs parallel to the outpouring of the latter rain during the identical period of time, for the latter rain is a “message”.

Η «σφράγιση» είναι «μια εδραίωση στην αλήθεια». Στο πλαίσιο του καιρού της σφράγισης γράφει: «Υπάρχει πνεύμα απελπισίας, πολέμου και αιματοχυσίας, και αυτό το πνεύμα θα αυξάνεται μέχρι το ίδιο το τέλος του χρόνου». Όταν τα έθνη οργίζονται, θα συγκρατούνται, αλλά ο «πόλεμος και η αιματοχυσία», που παριστάνονται ως οι τέσσερις άνεμοι, «θα αυξάνονται μέχρι το ίδιο το τέλος του χρόνου». Το Ισλάμ του τρίτου Ουαί προοδευτικά κλιμακώνει τον πόλεμό του μέχρι το ίδιο το τέλος του χρόνου, και η προφητική κατανόηση του Ισλάμ ως του «θέματος» στη μεταρρύθμιση των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων αυξάνεται ταυτόχρονα κατά την ίδια χρονική περίοδο. Η προοδευτική κλιμάκωση που επιτελείται από το Ισλάμ εξελίσσεται παράλληλα με την έκχυση της όψιμης βροχής κατά την απολύτως ίδια χρονική περίοδο, διότι η όψιμη βροχή είναι ένα «μήνυμα».

> “The anointed ones standing by the Lord of the whole earth, have the position once given to Satan as covering cherub. By the holy beings surrounding his throne, the Lord keeps up a constant communication with the inhabitants of the earth. The golden oil represents the grace with which God keeps the lamps of believers supplied, that they shall not flicker and go out. Were it not that this holy oil is poured from heaven in the messages of God’s Spirit, the agencies of evil would have entire control over men.

> «Οι κεχρισμένοι, οι ιστάμενοι πλησίον του Κυρίου πάσης της γης, κατέχουν τη θέση που άλλοτε είχε δοθεί στον Σατανά ως επισκιάζον Χερουβείμ. Διά των αγίων όντων που περιβάλλουν τον θρόνο Του, ο Κύριος διατηρεί αδιάλειπτη επικοινωνία με τους κατοίκους της γης. Το χρυσό έλαιο αντιπροσωπεύει τη χάρη με την οποία ο Θεός διατηρεί τροφοδοτούμενες τις λυχνίες των πιστών, ώστε να μη τρεμοσβήνουν και σβήνουν. Εάν το άγιο αυτό έλαιο δεν εξεχέετο από τον ουρανό μέσω των μηνυμάτων του Πνεύματος του Θεού, οι δυνάμεις του κακού θα είχαν πλήρη εξουσία επί των ανθρώπων.»

> “God is dishonored when we do not receive the communications which he sends us. Thus we refuse the golden oil which he would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call shall come, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked. But if God’s Holy Spirit is asked for, if we plead, as did Moses, ‘Show me thy glory,’ the love of God will be shed abroad in our hearts. Through the golden pipes, the golden oil will be communicated to us. ‘Not by might, nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of Hosts.’ By receiving the bright beams of the Sun of Righteousness, God’s children shine as lights in the world.” Review and Herald, July 20, 1897.

> «Ο Θεός ατιμάζεται όταν δεν δεχόμαστε τις επικοινωνίες που μας αποστέλλει. Έτσι απορρίπτουμε το χρυσό έλαιο το οποίο θα εξέχεε στις ψυχές μας, ώστε να μεταδοθεί σε εκείνους που βρίσκονται στο σκότος. Όταν θα ακουστεί η κλήση: “Ιδού, ο νυμφίος έρχεται· εξέλθετε εις απάντησιν αυτού”, εκείνοι που δεν έλαβαν το άγιο έλαιο, που δεν εφύλαξαν τη χάρη του Χριστού στις καρδιές τους, θα διαπιστώσουν, όπως οι μωρές παρθένες, ότι δεν είναι έτοιμοι να συναντήσουν τον Κύριό τους. Δεν έχουν, μέσα τους, τη δύναμη να αποκτήσουν το έλαιο, και η ζωή τους καταστρέφεται. Αλλ’ εάν ζητηθεί το Άγιο Πνεύμα του Θεού, εάν ικετεύσουμε, όπως έκανε ο Μωυσής, “Δείξον μοι την δόξαν σου”, η αγάπη του Θεού θα εκχυθεί στις καρδιές μας. Μέσω των χρυσών σωλήνων, το χρυσό έλαιο θα μεταδοθεί σε εμάς. “Ουχί διά δυνάμεως ουδέ διά ισχύος, αλλά διά του Πνεύματός μου, λέγει ο Κύριος των Δυνάμεων.” Δεχόμενα τις λαμπρές ακτίνες του Ηλίου της Δικαιοσύνης, τα τέκνα του Θεού λάμπουν ως φώτα στον κόσμο.» Review and Herald, 20 Ιουλίου 1897.

The latter rain begins to “sprinkle” and ultimately escalates to a full outpouring. The “sprinkling” of the latter rain is identified as the rain being “measured”, and the full outpouring is when it is poured out “without measure”. Sister White clearly identifies a time when the latter rain is falling, and some receive it, and some don’t. At that time the rain is being “measured”, or it is “sprinkling”.

Η όψιμη βροχή αρχίζει να «ραντίζει» και τελικά κλιμακώνεται σε πλήρη έκχυση. Το «ράντισμα» της όψιμης βροχής ταυτοποιείται ως η βροχή που δίδεται «με μέτρο», ενώ η πλήρης έκχυση είναι όταν εκχέεται «χωρίς μέτρο». Η Αδελφή Ουάιτ προσδιορίζει σαφώς έναν χρόνο κατά τον οποίο η όψιμη βροχή πέφτει, και μερικοί τη λαμβάνουν, ενώ άλλοι όχι. Κατά τον χρόνο εκείνον, η βροχή δίδεται «με μέτρο», ή «ραντίζει».

Some people will recognize that something is happening, but it will only frighten them.

Μερικοί άνθρωποι θα αναγνωρίσουν ότι κάτι συμβαίνει, αλλά αυτό μόνο θα τους τρομάξει.

> “There is to be in the churches a wonderful manifestation of the power of God, but it will not move upon those who have not humbled themselves before the Lord, and opened the door of their heart by confession and repentance. In the manifestation of that power which lightens the earth with the glory of God, they will see only something which in their blindness they think dangerous, something which will arouse their fears, and they will brace themselves to resist it. Because the Lord does not work according to their expectations and ideal, they will oppose the work. “Why,” they say, “should we not know the Spirit of God, when we have been in the work so many years?” Because they did not respond to the warnings, the entreaties, of the messages of God, but persistently said, “I am rich, and increased with goods, and have need of nothing.”” Maranatha, 219

> «Θα υπάρξει στις εκκλησίες μια θαυμαστή εκδήλωση της δυνάμεως του Θεού, αλλά δεν θα ενεργήσει επάνω σε εκείνους που δεν έχουν ταπεινώσει τον εαυτό τους ενώπιον του Κυρίου και δεν έχουν ανοίξει τη θύρα της καρδιάς τους με εξομολόγηση και μετάνοια. Στην εκδήλωση εκείνης της δυνάμεως, η οποία φωτίζει τη γη με τη δόξα του Θεού, αυτοί θα διακρίνουν μόνο κάτι το οποίο, μέσα στην τύφλωσή τους, θεωρούν επικίνδυνο, κάτι που θα διεγείρει τους φόβους τους, και θα οπλιστούν για να του αντισταθούν. Επειδή ο Κύριος δεν εργάζεται σύμφωνα με τις προσδοκίες και τα ιδεώδη τους, θα εναντιωθούν στο έργο. «Γιατί», λέγουν, «να μη γνωρίζουμε το Πνεύμα του Θεού, αφού τόσα χρόνια βρισκόμαστε στο έργο;» Επειδή δεν ανταποκρίθηκαν στις προειδοποιήσεις, στις ικεσίες, των αγγελμάτων του Θεού, αλλά επέμεναν να λέγουν: «Είμαι πλούσιος, και επλούτησα, και δεν έχω χρείαν ουδενός.»» Maranatha, 219

> “Many have in a great measure failed to receive the former rain. They have not obtained all the benefits that God has thus provided for them. They expect that the lack will be supplied by the latter rain. When the richest abundance of grace shall be bestowed, they intend to open their hearts to receive it. They are making a terrible mistake. The work that God has begun in the human heart in giving His light and knowledge must be continually going forward. Every individual must realize his own necessity. The heart must be emptied of every defilement and cleansed for the indwelling of the Spirit. It was by the confession and forsaking of sin, by earnest prayer and consecration of themselves to God, that the early disciples prepared for the outpouring of the Holy Spirit on the Day of Pentecost. The same work, only in greater degree, must be done now. Then the human agent had only to ask for the blessing, and wait for the Lord to perfect the work concerning him. It is God who began the work, and He will finish His work, making man complete in Jesus Christ. But there must be no neglect of the grace represented by the former rain. Only those who are living up to the light they have will receive greater light. Unless we are daily advancing in the exemplification of the active Christian virtues, we shall not recognize the manifestations of the Holy Spirit in the latter rain. It may be falling on hearts all around us, but we shall not discern or receive it.” Testimonies to Ministers, 506, 507.

> «Πολλοί, σε μεγάλο βαθμό, δεν κατόρθωσαν να λάβουν την πρώιμη βροχή. Δεν απέκτησαν όλα τα ευεργετήματα που ο Θεός είχε έτσι προμηθεύσει γι’ αυτούς. Αναμένουν ότι η έλλειψη θα αναπληρωθεί με την όψιμη βροχή. Όταν θα χορηγηθεί η πλουσιότερη αφθονία χάριτος, σκοπεύουν να ανοίξουν την καρδιά τους για να τη δεχθούν. Διαπράττουν φοβερό σφάλμα. Το έργο που άρχισε ο Θεός στην ανθρώπινη καρδιά, δίνοντας το φως και τη γνώση Του, πρέπει να προχωρεί αδιάκοπα. Κάθε άτομο πρέπει να συναισθανθεί τη δική του ανάγκη. Η καρδιά πρέπει να αδειάσει από κάθε μόλυσμα και να καθαριστεί για την ενοίκηση του Πνεύματος. Με την εξομολόγηση και εγκατάλειψη της αμαρτίας, με θερμή προσευχή και αφιέρωση του εαυτού τους στον Θεό, οι πρώτοι μαθητές προετοιμάστηκαν για την έκχυση του Αγίου Πνεύματος κατά την Ημέρα της Πεντηκοστής. Το ίδιο έργο, μόνο σε μεγαλύτερο βαθμό, πρέπει να γίνει τώρα. Τότε ο ανθρώπινος παράγοντας δεν είχε παρά να ζητήσει την ευλογία και να περιμένει τον Κύριο να τελειοποιήσει το έργο που τον αφορούσε. Ο Θεός είναι Εκείνος που άρχισε το έργο, και Αυτός θα ολοκληρώσει το έργο Του, καθιστώντας τον άνθρωπο πλήρη εν Χριστώ Ιησού. Αλλά δεν πρέπει να υπάρξει καμία παραμέληση της χάριτος που παριστάνεται με την πρώιμη βροχή. Μόνον εκείνοι που ζουν σύμφωνα με το φως που έχουν θα λάβουν μεγαλύτερο φως. Εάν δεν προοδεύουμε καθημερινά στην εκδήλωση των ενεργών χριστιανικών αρετών, δεν θα αναγνωρίσουμε τις εκδηλώσεις του Αγίου Πνεύματος στην όψιμη βροχή. Μπορεί να πέφτει επάνω σε καρδιές ολόγυρά μας, αλλά εμείς δεν θα τη διακρίνουμε ούτε θα τη λάβουμε». Testimonies to Ministers, 506, 507.

In the passage she identifies that there is a time when “the richest abundance of grace shall be bestowed,” thus identifying a time when the latter rain is poured out without measure. In connection with that fact, she identifies that only those who are living up to the light they have will receive greater light. In that principle, it is clear that the light (which is the present truth) progressively increases. In the last sentence she identifies a time when the latter rain is falling, and some are recognizing and receiving it, and others are not. If you don’t recognize the message, which is the latter rain, you will not receive it.

Στο εν λόγω απόσπασμα προσδιορίζει ότι υπάρχει ένας καιρός κατά τον οποίο «η πλουσιωτάτη αφθονία της χάριτος θα χορηγηθεί», προσδιορίζοντας έτσι έναν καιρό κατά τον οποίο η όψιμη βροχή εκχέεται χωρίς μέτρο. Σε συνάρτηση με το γεγονός αυτό, προσδιορίζει ότι μόνο εκείνοι που ζουν σύμφωνα με το φως που έχουν θα λάβουν μεγαλύτερο φως. Σύμφωνα με αυτή την αρχή, είναι σαφές ότι το φως (το οποίο είναι η παρούσα αλήθεια) αυξάνει προοδευτικά. Στην τελευταία πρόταση προσδιορίζει έναν καιρό κατά τον οποίο η όψιμη βροχή πέφτει, και μερικοί την αναγνωρίζουν και τη λαμβάνουν, ενώ άλλοι όχι. Εάν δεν αναγνωρίσετε το μήνυμα, το οποίο είναι η όψιμη βροχή, δεν θα το λάβετε.

> “We must not wait for the latter rain. It is coming upon all who will recognize and appropriate the dew and showers of grace that fall upon us. When we gather up the fragments of light, when we appreciate the sure mercies of God, who loves to have us trust Him, then every promise will be fulfilled. [Isaiah 61:11 quoted.] The whole earth is to be filled with the glory of God.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

> «Δεν πρέπει να περιμένουμε την όψιμη βροχή. Έρχεται επάνω σε όλους όσοι θα αναγνωρίσουν και θα οικειοποιηθούν τη δρόσο και τις βροχές της χάριτος που πέφτουν επάνω μας. Όταν συνάγουμε τα θραύσματα του φωτός, όταν εκτιμούμε τα βέβαια ελέη του Θεού, ο οποίος ευχαριστείται να μας έχει να Τον εμπιστευόμαστε, τότε κάθε υπόσχεση θα εκπληρωθεί. [Παρατίθεται το Ησαΐας 61:11.] Ολόκληρη η γη πρόκειται να πληρωθεί με τη δόξα του Θεού». The Seventh-day Adventist Bible Commentary, τόμος 7, 984.

At the time when the angry nations are held in check, the latter rain begins to be “measured.” When “the richest abundance of grace shall be bestowed,” is identifying when the latter rain is poured out without measure.

Κατά τον καιρό κατά τον οποίο τα οργισμένα έθνη συγκρατούνται, η όψιμη βροχή αρχίζει να «μετριέται». Το ότι «η πλουσιότατη αφθονία της χάριτος θα χορηγηθεί» προσδιορίζει τον χρόνο κατά τον οποίο η όψιμη βροχή εκχέεται χωρίς μέτρο.

At the time when the nations are angered, yet held in check, the latter rain begins to fall, but it is “measured” because the church at that point is mixed with wheat and tares. It is the rain that brings both the wheat and the tares to maturity, and the latter rain is the message of present truth that is either recognized and received, or not. All of these prophetic concepts are clearly identified in the Scriptures. On September 11, 2001, the latter rain began to “sprinkle”, and it escalates progressively until the Midnight Cry message arrives and the wise and foolish virgins are forever separated.

Κατά τον καιρό κατά τον οποίο τα έθνη οργίζονται, πλην όμως συγκρατούνται, η όψιμη βροχή αρχίζει να πέφτει, αλλά είναι «μετρημένη», διότι η εκκλησία στο σημείο εκείνο είναι αναμεμειγμένη με σίτο και ζιζάνια. Είναι η βροχή που φέρνει τόσο τον σίτο όσο και τα ζιζάνια σε ωρίμανση, και η όψιμη βροχή είναι το μήνυμα της παρούσης αληθείας, το οποίο είτε αναγνωρίζεται και γίνεται δεκτό είτε όχι. Όλες αυτές οι προφητικές έννοιες προσδιορίζονται σαφώς στις Γραφές. Στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, η όψιμη βροχή άρχισε να «ραντίζει», και κλιμακώνεται προοδευτικώς έως ότου φθάσει το μήνυμα της Κραυγής του Μεσονυκτίου και οι φρόνιμες και οι μωρές παρθένοι χωρισθούν για πάντα.

The wise are then lifted up as an ensign to call God’s other flock out of Babylon, and the latter rain is then poured out without measure, and continues to fall until Michael stands up and human probation closes.

Τότε οι σοφοί υψώνονται ως λάβαρο, για να καλέσουν το άλλο ποίμνιο του Θεού να εξέλθει από τη Βαβυλώνα, και τότε η όψιμη βροχή εκχέεται χωρίς μέτρο και εξακολουθεί να πέφτει έως ότου εγερθεί ο Μιχαήλ και λήξει η ανθρώπινη δοκιμασία.

> “I saw that the four angels would hold the four winds until Jesus’ work was done in the sanctuary, and then will come the seven last plagues.” Early Writings, 36.

> «Είδα ότι οι τέσσερις άγγελοι θα κρατούσαν τους τέσσερις ανέμους έως ότου ολοκληρωθεί το έργο του Ιησού στο αγιαστήριο, και τότε θα έλθουν οι επτά έσχατες πληγές.» Early Writings, 36.

The holding of the four winds, represents God’s providential control over the escalating judgments that he allows to take place in the last days. The four angels hold the four winds during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, but in that period of time there is the “spirit of desperation, of war and bloodshed, and that spirit will increase.” When the last of God’s children have been sealed, Michael will stand up and the four winds will be fully released, and the Seven Last Plagues will arrive.

Η συγκράτηση των τεσσάρων ανέμων αντιπροσωπεύει την προνοιακή κυριαρχία του Θεού επί των κλιμακούμενων κρίσεων, τις οποίες επιτρέπει να λάβουν χώρα κατά τις έσχατες ημέρες. Οι τέσσερις άγγελοι κρατούν τους τέσσερις ανέμους κατά τον καιρό της σφράγισης των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, αλλά κατά την περίοδο εκείνη υπάρχει το «πνεύμα της απελπισίας, του πολέμου και της αιματοχυσίας, και το πνεύμα αυτό θα αυξηθεί». Όταν και το τελευταίο από τα τέκνα του Θεού έχει σφραγισθεί, ο Μιχαήλ θα εγερθεί και οι τέσσερις άνεμοι θα αφεθούν πλήρως, και οι Επτά Τελευταίες Πληγές θα επέλθουν.

In the “hour of the great earthquake” of Revelation chapter eleven, the “troublous times,” of Daniel chapter nine, when the street and wall are finished, is the time when “the nations will be angry.” In that time period, the latter rain will be poured out in “measure.” Isaiah identifies the time when the latter rain is measured, and he marks that time as the “day of the east wind.” The “day of the east wind,” was September 11, 2001.

Κατά την «ώρα του μεγάλου σεισμού» του ενδέκατου κεφαλαίου της Αποκάλυψης, τους «καιρούς της θλίψεως» του ένατου κεφαλαίου του Δανιήλ, όταν η πλατεία και το τείχος ολοκληρωθούν, είναι ο καιρός κατά τον οποίον «τα έθνη θα οργισθούν». Κατά τη διάρκεια εκείνης της χρονικής περιόδου, η όψιμη βροχή θα εκχυθεί με «μέτρο». Ο Ησαΐας προσδιορίζει τον καιρό κατά τον οποίον η όψιμη βροχή μετρείται, και σημειώνει εκείνον τον καιρό ως την «ημέρα του ανατολικού ανέμου». Η «ημέρα του ανατολικού ανέμου» ήταν η 11η Σεπτεμβρίου 2001.

We will continue to consider the “measuring” of the latter rain in the next article, but it should be remembered that the jewel of Miller’s dream that is represented upon the sacred tables of Habakkuk as the three Woes of Islam, is to shine ten times brighter in the last days, than when it was first gathered together by Miller.

Θα συνεχίσουμε να εξετάζουμε το «μέτρημα» της όψιμης βροχής στο επόμενο άρθρο, αλλά πρέπει να ενθυμούμεθα ότι το πολύτιμο πετράδι του ονείρου του Μίλλερ, το οποίο παριστάνεται επάνω στις ιερές πλάκες του Αββακούμ ως τα τρία Ουαί του Ισλάμ, πρόκειται να λάμψει στις έσχατες ημέρες δέκα φορές λαμπρότερα απ’ ό,τι όταν συγκεντρώθηκε για πρώτη φορά από τον Μίλλερ.

> “On one occasion, when in New York City, I was in the night season called upon to behold buildings rising story after story toward heaven. These buildings were warranted to be fireproof, and they were erected to glorify their owners and builders. Higher and still higher these buildings rose, and in them the most costly material was used. Those to whom these buildings belonged were not asking themselves: ‘How can we best glorify God?’ The Lord was not in their thoughts.

> «Σε μία περίσταση, όταν βρισκόμουν στη Νέα Υόρκη, κατά τη νυχτερινή ώρα εκλήθην να ιδώ κτίρια να υψώνονται όροφο επάνω σε όροφο προς τον ουρανό. Τα κτίρια αυτά εβεβαιώνοντο ότι ήσαν πυράντοχα, και ανεγέρθησαν για να δοξάσουν τους ιδιοκτήτες και τους κατασκευαστές τους. Όλο και υψηλότερα υψώνονταν τα κτίρια αυτά, και σε αυτά χρησιμοποιήθηκε το πλέον δαπανηρό υλικό. Εκείνοι στους οποίους ανήκαν τα κτίρια αυτά δεν ερωτούσαν τον εαυτό τους: “Πώς μπορούμε να δοξάσουμε καλύτερα τον Θεό;” Ο Κύριος δεν ήταν στις σκέψεις τους.»

> “I thought: ‘Oh, that those who are thus investing their means could see their course as God sees it! They are piling up magnificent buildings, but how foolish in the sight of the Ruler of the universe is their planning and devising. They are not studying with all the powers of heart and mind how they may glorify God. They have lost sight of this, the first duty of man.’

> Σκέφθηκα: «Αχ, να μπορούσαν εκείνοι που επενδύουν έτσι τα μέσα τους να ιδούν την πορεία τους όπως τη βλέπει ο Θεός! Συσσωρεύουν επιβλητικά οικοδομήματα, αλλά πόσο μωρή είναι, στα μάτια του Κυβερνήτη του σύμπαντος, η σχεδίαση και η επινόησή τους. Δεν μελετούν με όλες τις δυνάμεις της καρδιάς και του νου πώς μπορούν να δοξάσουν τον Θεό. Έχουν χάσει από τα μάτια τους αυτό, το πρώτο καθήκον του ανθρώπου.»

> “As these lofty buildings went up, the owners rejoiced with ambitious pride that they had money to use in gratifying self and provoking the envy of their neighbors. Much of the money that they thus invested had been obtained through exaction, through grinding down the poor. They forgot that in heaven an account of every business transaction is kept; every unjust deal, every fraudulent act, is there recorded. The time is coming when in their fraud and insolence men will reach a point that the Lord will not permit them to pass, and they will learn that there is a limit to the forbearance of Jehovah.

> «Καθώς τα υψηλά αυτά οικοδομήματα ανυψώνονταν, οι ιδιοκτήτες αγάλλονταν με φιλόδοξη υπερηφάνεια ότι διέθεταν χρήματα για να ικανοποιούν τον εαυτό τους και να προκαλούν τον φθόνο των γειτόνων τους. Μεγάλο μέρος των χρημάτων που έτσι επένδυσαν είχε αποκτηθεί μέσω εκβιαστικής απαιτήσεως, μέσω της συντριβής των πτωχών. Λησμόνησαν ότι στον ουρανό τηρείται λογαριασμός κάθε επιχειρηματικής συναλλαγής· κάθε άδικη δοσοληψία, κάθε δόλια πράξη, καταγράφεται εκεί. Έρχεται ο καιρός κατά τον οποίο οι άνθρωποι, με την απάτη και την αλαζονεία τους, θα φθάσουν σε σημείο που ο Κύριος δεν θα τους επιτρέψει να υπερβούν, και τότε θα μάθουν ότι υπάρχει όριο στη μακροθυμία του Ιεχωβά.»

> “The scene that next passed before me was an alarm of fire. Men looked at the lofty and supposedly fire-proof buildings and said: ‘They are perfectly safe.’ But these buildings were consumed as if made of pitch. The fire engines could do nothing to stay the destruction. The firemen were unable to operate the engines.

> «Η σκηνή που ακολούθως πέρασε ενώπιόν μου ήταν συναγερμός πυρκαγιάς. Οι άνθρωποι κοίταζαν τα υψηλά και υποτιθέμενα πυράντοχα κτήρια και έλεγαν: “Είναι απολύτως ασφαλή.” Αλλά τα κτήρια αυτά καταναλώθηκαν σαν να ήταν φτιαγμένα από πίσσα. Οι πυροσβεστικές αντλίες δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτε για να αναχαιτίσουν την καταστροφή. Οι πυροσβέστες δεν ήταν σε θέση να θέσουν σε λειτουργία τις αντλίες.»

> “I am instructed that when the Lord’s time comes, should no change have taken place in the hearts of proud, ambitious human beings, men will find that the hand that had been strong to save will be strong to destroy. No earthly power can stay the hand of God. No material can be used in the erection of buildings that will preserve them from destruction when God’s appointed time comes to send retribution on men for their disregard of His law and for their selfish ambition.” Testimonies, volume 9, 12, 13.

> «Μου δόθηκε η οδηγία ότι, όταν έλθει ο καιρός του Κυρίου, εάν δεν έχει συντελεσθεί καμία μεταβολή στις καρδιές υπερήφανων, φιλόδοξων ανθρώπων, οι άνθρωποι θα διαπιστώσουν ότι το χέρι που ήταν ισχυρό να σώζει θα είναι ισχυρό να καταστρέφει. Καμία επίγεια δύναμη δεν μπορεί να αναχαιτίσει το χέρι του Θεού. Κανένα υλικό δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην ανέγερση κτηρίων που θα τα διαφυλάξει από την καταστροφή, όταν έλθει ο καιρός που ο Θεός έχει ορίσει να αποστείλει ανταπόδοση στους ανθρώπους για την περιφρόνηση του νόμου Του και για τη φιλάυτη φιλοδοξία τους». Testimonies, τόμος 9, 12, 13.

Back to Articles