Article

# The Book of Daniel - Number Seventy-Nine

Το Βιβλίο του Δανιήλ - Αριθμός Εβδομήντα Εννέα

Unveiling the Rebellion of 1888: Lessons from the Second Generation of Laodicean Adventism

Αποκαλύπτοντας την Αποστασία του 1888: Διδάγματα από τη Δεύτερη Γενεά του Λαοδικειανού Αντβεντισμού

Author

Jeff Pippenger

Published

February 12, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The second generation of Laodicean Adventism arrived in 1888, and that generation is symbolically represented in Ezekiel chapter eight, as the second abomination, which is represented by the “chambers of his imagery.”

Η δεύτερη γενεά του Λαοδικειανού Αντβεντισμού εμφανίσθηκε το 1888, και η γενεά εκείνη παριστάνεται συμβολικώς στο όγδοο κεφάλαιο του Ιεζεκιήλ, ως το δεύτερο βδέλυγμα, το οποίο αντιπροσωπεύεται από τα «δωμάτια των εικονισμών του».

> So I went in and saw; and behold every form of creeping things, and abominable beasts, and all the idols of the house of Israel, pourtrayed upon the wall round about. And there stood before them seventy men of the ancients of the house of Israel, and in the midst of them stood Jaazaniah the son of Shaphan, with every man his censer in his hand; and a thick cloud of incense went up. Then said he unto me, Son of man, hast thou seen what the ancients of the house of Israel do in the dark, every man in the chambers of his imagery? for they say, The Lord seeth us not; the Lord hath forsaken the earth. Ezekiel 8:10–12.

> Καὶ εἰσῆλθον καὶ εἶδον· καὶ ἰδοὺ, πᾶν εἶδος ἑρπόντων καὶ βδελυκτῶν θηρίων, καὶ πάντα τὰ εἴδωλα τοῦ οἴκου Ἰσραήλ, ἐγγεγραμμένα ἐπὶ τοῦ τοίχου κύκλῳ κύκλῳ. Καὶ ἑβδομήκοντα ἄνδρες ἐκ τῶν πρεσβυτέρων τοῦ οἴκου Ἰσραήλ ἵσταντο ἐνώπιόν τους, καὶ ἐν μέσῳ αὐτῶν ἱστάμενος ἦν ὁ Ιααζανίας υἱὸς τοῦ Σαφάν, ἕκαστος δὲ ἀνὴρ εἶχεν τὸ θυμιατήριον αὐτοῦ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ· καὶ νέφος παχὺ θυμιάματος ἀνέβαινεν. Καὶ εἶπεν πρός με· Υἱὲ ἀνθρώπου, εἶδες τί ποιοῦσιν οἱ πρεσβύτεροι τοῦ οἴκου Ἰσραήλ ἐν τῷ σκότει, ἕκαστος ἐν τοῖς ταμιείοις τῶν εἰδώλων αὐτοῦ; Διότι λέγουσιν· Ὁ Κύριος δὲν μᾶς βλέπει· ὁ Κύριος ἐγκατέλειψε τὴν γῆν. Ἰεζεκιήλ 8:10–12.

The chambers of imagery represent the wicked secrets within the hearts of those represented as the ancient men, and they have brought that very wickedness into not only the chambers of their minds, but also into the chambers of God’s sanctuary.

Οι θάλαμοι των εικόνων συμβολίζουν τα πονηρά μυστικά που βρίσκονται μέσα στις καρδιές εκείνων που παριστάνονται ως οι πρεσβύτεροι άνδρες, και έχουν εισαγάγει αυτήν ακριβώς την πονηρία όχι μόνο στους θαλάμους της διάνοιάς τους, αλλά και στους θαλάμους του αγιαστηρίου του Θεού.

> Eat thou not the bread of him that hath an evil eye, neither desire thou his dainty meats: For as he thinketh in his heart, so is he: Eat and drink, saith he to thee; but his heart is not with thee. Proverbs 23:6, 7.

> Μη φάγης τον άρτον εκείνου που έχει πονηρόν οφθαλμόν, μηδέ επιθυμήσης τα εκλεκτά αυτού εδέσματα· διότι καθώς λογίζεται εν τη καρδία αυτού, τοιούτος είναι· «Φάγε και πίε», λέγει προς σε· αλλά η καρδία αυτού δεν είναι μετά σου. Παροιμίαι 23:6, 7.

The wickedness of the chambers of imagery is written both on the walls of the temple and the walls of the ancient men’s minds. The secret chambers of imagery of the second abomination of Ezekiel chapter eight, represent the second generation of Laodicean Adventism, and of the four abominations the second abomination takes more time to emphasize a corporate rebellion, although all four abominations are represented as being carried out by the men who were supposed to be the guardians of the people.

Η πονηρία των θαλάμων των εικόνων είναι γραμμένη τόσο επάνω στους τοίχους του ναού όσο και στους τοίχους της διάνοιας των πρεσβυτέρων. Οι κρυφοί θάλαμοι των εικόνων του δευτέρου βδελύγματος του ογδόου κεφαλαίου του Ιεζεκιήλ αντιπροσωπεύουν τη δεύτερη γενεά του Λαοδικειανού Αντβεντισμού, και από τα τέσσερα βδελύγματα το δεύτερο βδέλυγμα αφιερώνει περισσότερο χρόνο για να τονίσει μία συλλογική αποστασία, μολονότι και τα τέσσερα βδελύγματα παρουσιάζονται ως τελούμενα από τους άνδρες που υποτίθεται ότι ήσαν οι φύλακες του λαού.

> “The mark of deliverance has been set upon those ‘that sigh and that cry for all the abominations that be done.’ Now the angel of death goes forth, represented in Ezekiel’s vision by the men with the slaughtering weapons, to whom the command is given: ‘Slay utterly old and young, both maids, and little children, and women: but come not near any man upon whom is the mark; and begin at My sanctuary.’ Says the prophet: ‘They began at the ancient men which were before the house.’ Ezekiel 9:1–6. The work of destruction begins among those who have professed to be the spiritual guardians of the people. The false watchmen are the first to fall. There are none to pity or to spare. Men, women, maidens, and little children perish together.” The Great Controversy, 656.

> «Το σημείο της λύτρωσης έχει τεθεί επάνω σε εκείνους “που στενάζουν και βοούν για όλα τα βδελύγματα που γίνονται”. Τώρα ο άγγελος του θανάτου εξέρχεται, όπως παριστάνεται στο όραμα του Ιεζεκιήλ από τους άνδρες με τα φονικά όπλα, στους οποίους δίνεται η εντολή: “Θανατώσατε ολοτελώς γέρους και νέους, και παρθένες, και μικρά παιδιά, και γυναίκες· αλλά μη πλησιάσετε κανέναν άνθρωπο επάνω στον οποίο είναι το σημείο· και αρχίστε από το αγιαστήριό Μου.” Λέγει ο προφήτης: “Και άρχισαν από τους πρεσβυτέρους που ήσαν ενώπιον του οίκου.” Ιεζεκιήλ 9:1–6. Το έργο της καταστροφής αρχίζει ανάμεσα σε εκείνους που έχουν ομολογήσει ότι είναι οι πνευματικοί φύλακες του λαού. Οι ψευδείς φύλακες είναι οι πρώτοι που πέφτουν. Δεν υπάρχει κανείς για να τους λυπηθεί ή να τους φεισθεί. Άνδρες, γυναίκες, νεάνιδες και μικρά παιδιά αφανίζονται μαζί.» Η Μεγάλη Διαμάχη, 656.

The rebellion that marks the arrival of the second generation is specifically associated with the leadership of Laodicean Adventism, as fulfilled at the 1888 General Conference meeting in Minneapolis. It is represented by the expression “ancients of the house of Israel” and also by the “seventy men.” It was seventy elders that were associated with the work of Moses, and Jesus’ second group of disciples consisted of seventy men. “Seventy” represents leadership, as does “the ancients.” The second abomination places an extra emphasis upon the leadership, and in so doing it places the emphasis upon the abomination as being associated with a corporate rebellion of the leadership.

Η αποστασία που σηματοδοτεί την έλευση της δεύτερης γενεάς συνδέεται ειδικώς με την ηγεσία του Λαοδικειανού Αντβεντισμού, όπως εκπληρώθηκε κατά τη συνεδρίαση της Γενικής Συνδιάσκεψης του 1888 στη Μινεάπολη. Παριστάνεται με την έκφραση «οι πρεσβύτεροι του οίκου του Ισραήλ» και επίσης με τους «εβδομήκοντα άνδρες». Εβδομήκοντα πρεσβύτεροι συνδέονταν με το έργο του Μωυσή, και η δεύτερη ομάδα μαθητών του Ιησού αποτελούνταν από εβδομήκοντα άνδρες. Το «εβδομήκοντα» αντιπροσωπεύει την ηγεσία, όπως και «οι πρεσβύτεροι». Το δεύτερο βδέλυγμα δίδει πρόσθετη έμφαση στην ηγεσία, και, πράττοντας τούτο, δίδει έμφαση στο βδέλυγμα ως συνδεόμενο με μια συλλογική αποστασία της ηγεσίας.

In the midst of the seventy ancient men stood “Jaazaniah the son of Shaphan.” The name “Jaazaniah,” means “heard of God”, and he represents a leadership that rebelled at the very time that God was speaking, for he heard God, but refused to listen, for he professed that God had forsaken his people, and that God did not see what was happening in the secret chambers. Jaazaniah was the “son of Shaphan,” and the name “Shaphan” means “to hide”. The setting of the second generation represents a rebellion of the leadership that rebelled in the very time when God was speaking, and they believed that God did not see or care about their actions.

Ανάμεσα στους εβδομήντα πρεσβυτέρους στεκόταν «ο Ιεζονίας, ο υιός του Σαφάν». Το όνομα «Ιεζονίας» σημαίνει «εισακουσμένος από τον Θεό», και αντιπροσωπεύει μια ηγεσία που επαναστάτησε ακριβώς κατά τον καιρό που ο Θεός μιλούσε· διότι άκουσε τον Θεό, αλλά αρνήθηκε να υπακούσει, επειδή διεκήρυττε ότι ο Θεός είχε εγκαταλείψει τον λαό Του και ότι ο Θεός δεν έβλεπε ό,τι συνέβαινε στα κρυφά δωμάτια. Ο Ιεζονίας ήταν «υιός του Σαφάν», και το όνομα «Σαφάν» σημαίνει «κρύπτω». Το πλαίσιο της δεύτερης γενεάς αντιπροσωπεύει μια ανταρσία της ηγεσίας, η οποία επαναστάτησε ακριβώς στον καιρό που ο Θεός μιλούσε, και πίστευαν ότι ο Θεός ούτε έβλεπε ούτε ενδιαφερόταν για τις πράξεις τους.

Sister White recorded that she was shown the conversations of the leadership of Laodicean Adventism during the 1888 General Conference. At the 1888 General Conference God showed Sister White the meetings of the leaders which they had among themselves when they thought God was not listening. There in the secrecy of their rooms they spoke evil against Sister White, her son, and Elders Jones and Waggoner. They believed they could speak freely, for God could not see them in their private quarters, but God showed these very conversations to the prophetess. They were in a corporate meeting, and according to inspiration they were hearing the message of the latter rain, but they refused to hear.

Η αδελφή White κατέγραψε ότι της εδείχθησαν οι συνομιλίες της ηγεσίας του Λαοδικειανού Αντβεντισμού κατά τη Γενική Διάσκεψη του 1888. Κατά τη Γενική Διάσκεψη του 1888, ο Θεός έδειξε στην αδελφή White τις συναθροίσεις των ηγετών, τις οποίες είχαν μεταξύ τους όταν νόμιζαν ότι ο Θεός δεν άκουγε. Εκεί, μέσα στη μυστικότητα των δωματίων τους, μιλούσαν κακό εναντίον της αδελφής White, του υιού της, και των πρεσβυτέρων Jones και Waggoner. Πίστευαν ότι μπορούσαν να ομιλούν ελευθέρως, διότι ο Θεός δεν ήταν δυνατόν να τους δει στα ιδιωτικά τους διαμερίσματα, αλλά ο Θεός έδειξε ακριβώς αυτές τις συνομιλίες στην προφήτιδα. Ήσαν σε εταιρική συνάθροιση, και σύμφωνα με τη θεόπνευστη μαρτυρία άκουγαν το μήνυμα της όψιμης βροχής, αλλά αρνήθηκαν να ακούσουν.

What was it that had produced a leadership that manifested such open rebellion in 1888, that Sister White compared it to the rebellion of Korah, Dathan and Abiram?

Τι ήταν εκείνο που είχε παραγάγει μια ηγεσία η οποία εκδήλωσε τόσο απροκάλυπτη ανταρσία το 1888, ώστε η Αδελφή Ουάιτ να τη συγκρίνει με την ανταρσία του Κορέ, του Δαθάν και του Αβειρών;

> “When you are enlightened by the Holy Spirit, you will see all that wickedness at Minneapolis as it is, as God looks upon it. If I never see you again in this world, be assured that I forgive you the sorrow and distress and burden of soul you have brought upon me without any cause. But for your soul’s sake, for the sake of Him who died for you, I want you to see and confess your errors. You did unite with those who resisted the Spirit of God. You had all the evidence that you needed that the Lord was working through Brethren Jones and Waggoner; but you did not receive the light; and after the feelings indulged, the words spoken against the truth, you did not feel ready to confess that you had done wrong, that these men had a message from God, and you had made light of both message and messengers.

> «Όταν φωτισθείτε από το Άγιο Πνεύμα, θα δείτε όλη εκείνη την πονηρία στη Μινεάπολη όπως πραγματικά είναι, όπως τη βλέπει ο Θεός. Εάν δεν σας ξαναδώ ποτέ σε αυτόν τον κόσμο, να είστε βέβαιοι ότι σας συγχωρώ τη λύπη και τη θλίψη και το βάρος ψυχής που μου επιβάλατε χωρίς καμία αιτία. Αλλά, για χάρη της ψυχής σας, για χάρη Εκείνου που πέθανε για σας, θέλω να δείτε και να ομολογήσετε τα σφάλματά σας. Πράγματι, ενωθήκατε με εκείνους που αντιστάθηκαν στο Πνεύμα του Θεού. Είχατε όλα τα αποδεικτικά στοιχεία που χρειαζόσασταν ότι ο Κύριος εργαζόταν μέσω των Αδελφών Τζόουνς και Ουάγκονερ· όμως δεν δεχθήκατε το φως· και, ύστερα από τα αισθήματα που καλλιεργήθηκαν, τα λόγια που ειπώθηκαν εναντίον της αλήθειας, δεν αισθανθήκατε έτοιμοι να ομολογήσετε ότι είχατε πράξει εσφαλμένα, ότι αυτοί οι άνδρες είχαν μήνυμα από τον Θεό, και ότι είχατε καταφρονήσει τόσο το μήνυμα όσο και τους αγγελιοφόρους.»

> “Never before have I seen among our people such firm self-complacency and unwillingness to accept and acknowledge light as was manifested at Minneapolis. I have been shown that not one of the company who cherished the spirit manifested at that meeting would again have clear light to discern the preciousness of the truth sent them from heaven until they humbled their pride and confessed that they were not actuated by the Spirit of God, but that their minds and hearts were filled with prejudice. The Lord desired to come near to them, to bless them and heal them of their backslidings, but they would not hearken. They were actuated by the same spirit that inspired Korah, Dathan, and Abiram. Those men of Israel were determined to resist all evidence that would prove them to be wrong, and they went on and on in their course of disaffection until many were drawn away to unite with them.

> «Ποτέ πριν δεν έχω δει ανάμεσα στον λαό μας τέτοια σταθερή αυτάρεσκη αυτοϊκανοποίηση και απροθυμία να δεχθεί και να αναγνωρίσει το φως, όπως εκδηλώθηκε στη Μινεάπολη. Μου έχει δειχθεί ότι ούτε ένας από την ομάδα εκείνων που έτρεφαν το πνεύμα που εκδηλώθηκε σε εκείνη τη συνάθροιση δεν θα είχε ξανά καθαρό φως, ώστε να διακρίνει την πολυτιμότητα της αλήθειας που τους εστάλη από τον ουρανό, μέχρις ότου ταπείνωναν την υπερηφάνειά τους και ομολογούσαν ότι δεν κινούνταν από το Πνεύμα του Θεού, αλλά ότι ο νους και η καρδιά τους ήταν γεμάτα από προκατάληψη. Ο Κύριος επιθυμούσε να πλησιάσει σε αυτούς, να τους ευλογήσει και να τους θεραπεύσει από τις αποστασίες τους, αλλά αυτοί δεν ήθελαν να ακούσουν. Κινούνταν από το ίδιο πνεύμα που ενέπνευσε τον Κορέ, τον Δαθάν και τον Αβιράμ. Εκείνοι οι άνδρες του Ισραήλ ήταν αποφασισμένοι να αντισταθούν σε κάθε απόδειξη που θα αποδείκνυε ότι έσφαλλαν, και προχωρούσαν όλο και περισσότερο στην πορεία της αποξένωσής τους, μέχρις ότου πολλοί παρασύρθηκαν για να ενωθούν μαζί τους.»

> “Who were these? Not the weak, not the ignorant, not the unenlightened. In that rebellion there were two hundred and fifty princes famous in the congregation, men of renown. What was their testimony? ‘All the congregation are holy, every one of them, and the Lord is among them: wherefore then lift ye up yourselves above the congregation of the Lord?’ [Numbers 16:3]. When Korah and his companions perished under the judgment of God, the people whom they had deceived saw not the hand of the Lord in this miracle. The whole congregation the next morning charged Moses and Aaron, ‘Ye have killed the people of the Lord’ [Verse 41], and the plague was upon the congregation, and more than fourteen thousand perished.

> «Ποιοι ήσαν αυτοί; Όχι οι ασθενείς, όχι οι αμαθείς, όχι οι αδιαφώτιστοι. Μέσα σε εκείνη την ανταρσία υπήρχαν διακόσιοι πενήντα άρχοντες, ονομαστοί μέσα στη συναγωγή, άνδρες περιώνυμοι. Ποια ήταν η μαρτυρία τους; “Πάσα η συναγωγή είναι αγία, έκαστος εξ αυτών, και ο Κύριος είναι εν μέσω αυτών· διατί λοιπόν υψώνετε εαυτούς υπεράνω της συναγωγής του Κυρίου;” [Αριθμοί 16:3]. Όταν ο Κορέ και οι σύντροφοί του αφανίσθηκαν υπό την κρίση του Θεού, ο λαός, τον οποίον είχαν εξαπατήσει, δεν διέκρινε τη χείρα του Κυρίου σε αυτό το θαύμα. Ολόκληρη η συναγωγή, το επόμενο πρωί, κατηγόρησε τον Μωυσή και τον Ααρών, λέγοντας: “Εσείς εφονεύσατε τον λαό του Κυρίου” [Εδάφιο 41], και η πληγή ήλθε επάνω στη συναγωγή, και περισσότεροι από δεκατέσσερις χιλιάδες αφανίσθηκαν.»

> “When I purposed to leave Minneapolis, the angel of the Lord stood by me and said: ‘Not so; God has a work for you to do in this place. The people are acting over the rebellion of Korah, Dathan, and Abiram. I have placed you in your proper position, which those who are not in the light will not acknowledge; they will not heed your testimony; but I will be with you; My grace and power shall sustain you. It is not you they are despising, but the messengers and the message I send to My people. They have shown contempt for the word of the Lord. Satan has blinded their eyes and perverted their judgment; and unless every soul shall repent of this their sin, this unsanctified independence that is doing insult to the Spirit of God, they will walk in darkness. I will remove the candlestick out of his place except they repent and be converted, that I should heal them. They have obscured their spiritual eyesight. They would not that God would manifest His Spirit and His power; for they have a spirit of mockery and disgust at My word. Lightness, trifling, jesting, and joking are daily practiced. They have not set their hearts to seek Me. They walk in the sparks of their own kindling, and unless they repent they shall lie down in sorrow. Thus saith the Lord: Stand at your post of duty; for I am with thee, and will not leave thee nor forsake thee.’ These words from God I have not dared to disregard.

> «Όταν είχα αποφασίσει να φύγω από τη Μινεάπολη, ο άγγελος του Κυρίου στάθηκε πλάι μου και είπε: “Όχι έτσι· ο Θεός έχει έργο για σένα να επιτελέσεις σε τούτο τον τόπο. Ο λαός επαναλαμβάνει την ανταρσία του Κορέ, του Δαθάν και του Αβιράμ. Σε έχω θέσει στη θέση που σου αρμόζει, την οποία εκείνοι που δεν βρίσκονται στο φως δεν θα αναγνωρίσουν· δεν θα προσέξουν τη μαρτυρία σου· αλλά Εγώ θα είμαι μαζί σου· η χάρη Μου και η δύναμή Μου θα σε στηρίζουν. Δεν είναι εσένα που καταφρονούν, αλλά τους αγγελιοφόρους και το μήνυμα που αποστέλλω στον λαό Μου. Έδειξαν περιφρόνηση προς τον λόγο του Κυρίου. Ο Σατανάς έχει τυφλώσει τα μάτια τους και έχει διαστρέψει την κρίση τους· και αν δεν μετανοήσει κάθε ψυχή γι’ αυτή την αμαρτία της, αυτή την ακαθαγίαστη ανεξαρτησία που προσβάλλει το Πνεύμα του Θεού, θα περπατούν στο σκοτάδι. Θα μετακινήσω τη λυχνία από τον τόπο της, αν δεν μετανοήσουν και δεν επιστρέψουν, ώστε να τους θεραπεύσω. Έχουν σκοτίσει την πνευματική τους όραση. Δεν ήθελαν να φανερώσει ο Θεός το Πνεύμα Του και τη δύναμή Του· διότι έχουν πνεύμα χλευασμού και αποστροφής προς τον λόγο Μου. Επιπολαιότητα, ματαιολογία, χωρατά και αστεϊσμοί ασκούνται καθημερινά. Δεν έθεσαν την καρδιά τους στο να Με εκζητήσουν. Περπατούν στο φως των σπινθήρων που οι ίδιοι άναψαν, και αν δεν μετανοήσουν, θα κατακλιθούν μέσα σε θλίψη. Ούτω λέγει ο Κύριος· Στάσου στη θέση του καθήκοντός σου· διότι Εγώ είμαι μαζί σου και δεν θα σε αφήσω ούτε θα σε εγκαταλείψω.” Αυτά τα λόγια από τον Θεό δεν τόλμησα να τα παραβλέψω.»

> “Light has been shining in Battle Creek in clear, bright rays; but who of those that acted a part in the meeting at Minneapolis have come to the light and received the rich treasures of truth which the Lord sent them from heaven? Who have kept step and step with the Leader, Jesus Christ? Who have made full confession of their mistaken zeal, their blindness, their jealousies and evil surmisings, their defiance of truth? Not one; and because of their long neglect to acknowledge the light, it has left them far behind; they have not been growing in grace and in the knowledge of Christ Jesus our Lord. They have failed to receive the needed grace which they might have had, and which would have made them strong men in religious experience.

> «Το φως έλαμπε στο Battle Creek με καθαρές, λαμπρές ακτίνες· αλλά ποιοι από εκείνους που έλαβαν μέρος στη συνάθροιση στη Minneapolis ήλθαν στο φως και έλαβαν τους πλούσιους θησαυρούς της αλήθειας, τους οποίους ο Κύριος τούς έστειλε από τον ουρανό; Ποιοι βάδισαν βήμα προς βήμα με τον Ηγέτη, τον Ιησού Χριστό; Ποιοι έκαναν πλήρη ομολογία του εσφαλμένου ζήλου τους, της τύφλωσής τους, των ζηλοτυπιών τους και των πονηρών υπονοιών τους, της εναντίωσής τους προς την αλήθεια; Ούτε ένας· και εξαιτίας της μακρόχρονης παραμέλησής τους να αναγνωρίσουν το φως, αυτό τους άφησε πολύ πίσω· δεν αυξάνονταν στη χάρη και στη γνώση του Χριστού Ιησού του Κυρίου μας. Απέτυχαν να λάβουν την αναγκαία χάρη, την οποία θα μπορούσαν να είχαν λάβει, και η οποία θα τους είχε καταστήσει ισχυρούς άνδρες στη θρησκευτική πείρα.»

> “The position taken at Minneapolis was apparently an insurmountable barrier which in a great degree shut them in with doubters, questioners, with the rejecters of truth and the power of God. When another crisis comes, those who have so long resisted evidence piled upon evidence will again be tested upon the points where they failed so manifestly, and it will be hard for them to receive that which is from God and refuse that which is from the powers of darkness. Therefore their only safe course is to walk in humility, making straight paths for their feet, lest the lame be turned out of the way. It makes every difference whom we company with, whether it is with men who walk with God and who believe and trust Him, or with men who follow their own supposed wisdom, walking in the sparks of their own kindling.

> «Η στάση που ελήφθη στη Μινεάπολη υπήρξε, καθώς φαίνεται, ένα ανυπέρβλητο εμπόδιο, το οποίο σε μεγάλο βαθμό τους έκλεισε μαζί με αμφιβάλλοντες, με αμφισβητίες, με τους απορρίπτοντες την αλήθεια και τη δύναμη του Θεού. Όταν επέλθει άλλη κρίση, εκείνοι που επί τόσο καιρό αντιστάθηκαν σε αποδείξεις σωρευμένες επάνω σε αποδείξεις θα δοκιμασθούν και πάλι στα σημεία όπου απέτυχαν τόσο φανερά, και θα τους είναι δύσκολο να δεχθούν εκείνο που είναι από τον Θεό και να απορρίψουν εκείνο που είναι από τις δυνάμεις του σκότους. Γι’ αυτό, η μόνη ασφαλής πορεία τους είναι να περιπατούν με ταπείνωση, ισιώνοντας τα μονοπάτια για τα πόδια τους, μήπως το χωλό παρεκκλίνει από την οδό. Έχει ύψιστη σημασία με ποιους συναναστρεφόμαστε, αν δηλαδή είναι με ανθρώπους που περιπατούν με τον Θεό και πιστεύουν και Τον εμπιστεύονται, ή με ανθρώπους που ακολουθούν τη δική τους υποτιθέμενη σοφία, περιπατώντας στο φως των σπινθήρων που οι ίδιοι άναψαν.»

> “The time and care and labor required to counteract the influence of those who have worked against the truth has been a terrible loss; for we might have been years ahead in spiritual knowledge; and many, many souls might have been added to the church if those who ought to have walked in the light had followed on to know the Lord, that they might know His going forth is prepared as the morning. But when so much labor has to be expended right in the church to counteract the influence of workers who have stood as a granite wall against the truth God sends to His people, the world is left in comparative darkness.

> «Ο χρόνος και η φροντίδα και ο κόπος που απαιτήθηκαν για να εξουδετερωθεί η επιρροή εκείνων οι οποίοι εργάστηκαν εναντίον της αλήθειας υπήρξαν φοβερή απώλεια· διότι θα μπορούσαμε να είχαμε προηγηθεί κατά έτη στην πνευματική γνώση· και πάρα πολλές ψυχές θα μπορούσαν να είχαν προστεθεί στην εκκλησία, εάν εκείνοι που όφειλαν να είχαν περπατήσει στο φως είχαν προχωρήσει στο να γνωρίσουν τον Κύριο, ώστε να γνωρίσουν ότι η έξοδός Του είναι προετοιμασμένη όπως η αυγή. Αλλ’ όταν τόσος πολύς κόπος πρέπει να δαπανάται μέσα στην ίδια την εκκλησία για να εξουδετερώνεται η επιρροή εργατών οι οποίοι στάθηκαν ως γρανιτένιο τείχος εναντίον της αλήθειας που ο Θεός στέλνει στον λαό Του, ο κόσμος αφήνεται σε συγκριτικό σκότος.

> “God meant that the watchmen should arise and with united voices send forth a decided message, giving the trumpet a certain sound, that the people might all spring to their post of duty and act their part in the great work. Then the strong, clear light of that other angel who comes down from heaven having great power, would have filled the earth with his glory. We are years behind; and those who stood in blindness and hindered the advancement of the very message that God meant should go forth from the Minneapolis meeting as a lamp that burneth, have need to humble their hearts before God and see and understand how the work has been hindered by their blindness of mind and hardness of heart.” Manuscript Releases, volume 14, 107–111.

> «Ο Θεός ήθελε οι σκοποί να εγερθούν και, με ενωμένες φωνές, να αποστείλουν ένα σαφές και αποφασιστικό μήνυμα, δίνοντας στη σάλπιγγα βέβαιο ήχο, ώστε ο λαός να σπεύσει όλος στη θέση του καθήκοντος και να εκπληρώσει το μέρος του στο μεγάλο έργο. Τότε το ισχυρό, καθαρό φως εκείνου του άλλου αγγέλου, ο οποίος καταβαίνει από τον ουρανό έχοντας μεγάλη εξουσία, θα είχε γεμίσει τη γη με τη δόξα του. Είμαστε χρόνια πίσω· και όσοι στάθηκαν μέσα σε τύφλωση και παρεμπόδισαν την πρόοδο αυτού ακριβώς του μηνύματος, το οποίο ο Θεός ήθελε να εξέλθει από τη συνέλευση της Μινεάπολης ως λύχνος καιόμενος, έχουν ανάγκη να ταπεινώσουν τις καρδιές τους ενώπιον του Θεού και να δουν και να κατανοήσουν πώς το έργο παρεμποδίστηκε από την τύφλωση του νου τους και τη σκληρότητα της καρδιάς τους». Manuscript Releases, τόμος 14, 107–111.

What was it that had produced a leadership that manifested such open rebellion in 1888, that Sister White compared it to the rebellion of Korah, Dathan and Abiram? The answer no doubt lies in the rebellion of 1863, that prepared the way for what Ezekiel was told would be even greater abominations. Rejecting the “seven times,” of Leviticus twenty-six, and introducing a counterfeit chart, would produce the necessity to uphold the counterfeit of 1863. Thus, Miller would watch his jewels get scattered and covered up with rubbish and counterfeit jewels and coins. The worldly saying says, “history is written by the victors.”

Τι ήταν εκείνο που είχε παραγάγει μια ηγεσία η οποία εκδήλωσε τόσο απροκάλυπτη ανταρσία το 1888, ώστε η Αδελφή White την παρομοίασε με την ανταρσία του Κορέ, του Δαθάν και του Αβειρών; Η απάντηση, αναμφίβολα, βρίσκεται στην ανταρσία του 1863, η οποία προετοίμασε την οδό για εκείνο που ειπώθηκε στον Ιεζεκιήλ ότι θα ήταν ακόμη μεγαλύτερα βδελύγματα. Η απόρριψη των «επτά καιρών» του Λευιτικού είκοσι έξι και η εισαγωγή ενός κίβδηλου χάρτη θα δημιουργούσαν την αναγκαιότητα να υποστηριχθεί το κίβδηλο του 1863. Έτσι, ο Miller θα έβλεπε τα πετράδιά του να διασκορπίζονται και να καλύπτονται με απορρίμματα και κίβδηλα πετράδια και νομίσματα. Το κοσμικό ρητό λέγει: «η ιστορία γράφεται από τους νικητές».

Though not actually the victors, those leading the Laodicean Adventist church have spent time and effort to construct a historical narrative that upholds the increasing rebellion through the four generations, in an attempt to place that rebellion in a light that is far from the actual history recorded by the heavenly angels. The revision of history is a hallmark characteristic of the Jesuits of the Catholic Church, and historical revisionism has been a stock and trade of Laodicean Adventist historians. What is written these days by Laodicean Adventist “historians” about the Minneapolis General Conference session is a classic example of historical revisionism.

Αν και δεν είναι στην πραγματικότητα οι νικητές, εκείνοι που ηγούνται της Λαοδικειακής Αντβεντιστικής εκκλησίας έχουν δαπανήσει χρόνο και προσπάθεια για να κατασκευάσουν ένα ιστορικό αφήγημα που υποστηρίζει την αυξανόμενη αποστασία μέσα από τις τέσσερις γενεές, σε μια προσπάθεια να παρουσιάσουν εκείνη την αποστασία υπό ένα φως πολύ διαφορετικό από την πραγματική ιστορία που έχει καταγραφεί από τους ουράνιους αγγέλους. Η αναθεώρηση της ιστορίας αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα των Ιησουιτών της Καθολικής Εκκλησίας, και ο ιστορικός αναθεωρητισμός υπήρξε πάγιο μέσο και επάγγελμα των Λαοδικειακών Αντβεντιστών ιστορικών. Εκείνο που γράφεται στις ημέρες μας από Λαοδικειακούς Αντβεντιστές «ιστορικούς» σχετικά με τη σύνοδο της Γενικής Διάσκεψης της Μινεάπολης αποτελεί κλασικό παράδειγμα ιστορικού αναθεωρητισμού.

There may have been a few of the rebels from that conference that eventually repented, but the exception to the rule, does not deny the rule. Sister White was commanded to stay and record the meeting, for the rebellion of Korah, Dathan and Abiram was being repeated. For Adventist historians to construct the testimony around whether the message of righteousness by faith was understood, not understood; rejected or not rejected, or thereafter accepted is to avoid the inspired testimony of a rebellion that was typified by Korah, Dathan and Abiram.

Ενδέχεται να υπήρξαν μερικοί από τους στασιαστές εκείνης της συνδιάσκεψης οι οποίοι τελικώς μετενόησαν, αλλά η εξαίρεση στον κανόνα δεν αναιρεί τον κανόνα. Στη Sister White δόθηκε εντολή να παραμείνει και να καταγράψει τη συνάθροιση, διότι η ανταρσία του Κορέ, του Δαθάν και του Αβειρών επαναλαμβανόταν. Το να δομούν οι Αντβεντιστές ιστορικοί τη μαρτυρία γύρω από το αν το μήνυμα της δικαιοσύνης διά της πίστεως έγινε κατανοητό ή δεν έγινε κατανοητό, απορρίφθηκε ή δεν απορρίφθηκε, ή κατόπιν έγινε αποδεκτό, σημαίνει ότι αποφεύγουν την εμπνευσμένη μαρτυρία περί μιας ανταρσίας η οποία προτυπωνόταν από τον Κορέ, τον Δαθάν και τον Αβειρών.

Which of those three rebels did Moses’ record show was afterward repentant and accepted back in the leadership with Moses?

Ποιον από εκείνους τους τρεις στασιαστές έδειχνε η καταγραφή του Μωυσή ότι κατόπιν μετανόησε και έγινε πάλι δεκτός στην ηγεσία μαζί με τον Μωυσή;

> “Korah, the leading spirit in this movement, was a Levite, of the family of Kohath, and a cousin of Moses; he was a man of ability and influence. Though appointed to the service of the tabernacle, he had become dissatisfied with his position and aspired to the dignity of the priesthood. The bestowal upon Aaron and his house of the priestly office, which had formerly devolved upon the first-born son of every family, had given rise to jealousy and dissatisfaction, and for some time Korah had been secretly opposing the authority of Moses and Aaron, though he had not ventured upon any open act of rebellion. He finally conceived the bold design of overthrowing both the civil and the religious authority. He did not fail to find sympathizers. Close to the tents of Korah and the Kohathites, on the south side of the tabernacle, was the encampment of the tribe of Reuben, the tents of Dathan and Abiram, two princes of this tribe, being near that of Korah. These princes readily joined in his ambitious schemes. Being descendants from the eldest son of Jacob, they claimed that the civil authority belonged to them, and they determined to divide with Korah the honors of the priesthood.

> «Ο Κορέ, το ηγετικό πνεύμα σε αυτό το κίνημα, ήταν Λευίτης, από τη συγγένεια του Καάθ, και εξάδελφος του Μωυσή· ήταν άνθρωπος ικανός και επιδραστικός. Αν και είχε οριστεί για την υπηρεσία της σκηνής του μαρτυρίου, είχε καταστεί δυσαρεστημένος με τη θέση του και επεδίωκε την αξία του ιερατείου. Η απονομή στον Ααρών και στον οίκο του του ιερατικού αξιώματος, το οποίο προηγουμένως είχε περιέλθει στον πρωτότοκο υιό κάθε οικογένειας, είχε προκαλέσει ζήλια και δυσαρέσκεια, και επί κάποιο χρονικό διάστημα ο Κορέ αντιτασσόταν κρυφά στην εξουσία του Μωυσή και του Ααρών, μολονότι δεν είχε τολμήσει καμία φανερή πράξη ανταρσίας. Τελικά συνέλαβε το τολμηρό σχέδιο να ανατρέψει τόσο την πολιτική όσο και τη θρησκευτική εξουσία. Δεν παρέλειψε να βρει συμπαθούντες. Κοντά στις σκηνές του Κορέ και των Κααθιτών, στη νότια πλευρά της σκηνής του μαρτυρίου, βρισκόταν το στρατόπεδο της φυλής του Ρουβήν, και οι σκηνές του Δαθάν και του Αβειρών, δύο αρχόντων αυτής της φυλής, ήταν πλησίον της σκηνής του Κορέ. Οι άρχοντες αυτοί ενώθηκαν πρόθυμα με τα φιλόδοξα σχέδιά του. Εφόσον κατάγονταν από τον πρωτότοκο υιό του Ιακώβ, ισχυρίζονταν ότι η πολιτική εξουσία ανήκε σε αυτούς, και αποφάσισαν να μοιραστούν με τον Κορέ τις τιμές του ιερατείου.»

> “The state of feeling among the people favored the designs of Korah. In the bitterness of their disappointment, their former doubts, jealousy, and hatred had returned, and again their complaints were directed against their patient leader. The Israelites were continually losing sight of the fact that they were under divine guidance. They forgot that the Angel of the covenant was their invisible leader, that, veiled by the cloudy pillar, the presence of Christ went before them, and that from Him Moses received all his directions.

> Η κατάσταση του αισθήματος μεταξύ του λαού ευνοούσε τα σχέδια του Κορέ. Μέσα στην πικρία της απογοητεύσεώς τους, οι προηγούμενες αμφιβολίες, η ζήλια και το μίσος τους είχαν επανέλθει, και πάλι τα παράπονά τους στρέφονταν εναντίον του υπομονετικού ηγέτη τους. Οι Ισραηλίτες έχαναν διαρκώς από τα μάτια τους το γεγονός ότι βρίσκονταν υπό θεία καθοδήγηση. Λησμονούσαν ότι ο Άγγελος της διαθήκης ήταν ο αόρατος ηγέτης τους, ότι, καλυμμένη από τον νεφελώδη στύλο, η παρουσία του Χριστού προπορευόταν αυτών, και ότι από Αυτόν ο Μωυσής λάμβανε όλες τις οδηγίες του.

> “They were unwilling to submit to the terrible sentence that they must all die in the wilderness, and hence they were ready to seize upon every pretext for believing that it was not God but Moses who was leading them and who had pronounced their doom. The best efforts of the meekest man upon the earth could not quell the insubordination of this people; and although the marks of God’s displeasure at their former perverseness were still before them in their broken ranks and missing numbers, they did not take the lesson to heart. Again they were overcome by temptation.” Patriarchs and Prophets, 395, 396.

> «Δεν ήσαν πρόθυμοι να υποταχθούν στην τρομερή απόφαση ότι όλοι έπρεπε να πεθάνουν στην έρημο· και γι’ αυτό ήσαν έτοιμοι να αρπαχθούν από κάθε πρόφαση, ώστε να πιστεύσουν ότι δεν ήταν ο Θεός αλλά ο Μωυσής εκείνος που τους οδηγούσε και που είχε εκφωνήσει την καταδίκη τους. Οι καλύτερες προσπάθειες του πραοτάτου ανθρώπου επάνω στη γη δεν μπόρεσαν να καταπραΰνουν την ανταρσία αυτού του λαού· και, μολονότι τα σημεία της δυσαρέσκειας του Θεού για την προηγούμενη διαστροφή τους ήσαν ακόμη ενώπιόν τους, στις διασπασμένες τάξεις τους και στους ελλείποντες από τον αριθμό τους, δεν έλαβαν το μάθημα κατάκαρδα. Και πάλιν υπεκύφθησαν εις τον πειρασμό». Πατριάρχαι και Προφήται, 395, 396.

Laodicean Adventism began in 1856, and in 1863 it became the legally registered Laodicean Adventist church. As previously addressed in prior articles, there is no inspired testimony that Laodicea is ever saved. It cannot be saved unless it repents of its condition, and accepts the experience represented by Philadelphia. Laodicea is a people that is judged, by being spewed out of the mouth of the Lord. As the Laodicean church, inspiration identifies that the church was destined to wander in the wilderness as did ancient Israel.

Ο Λαοδικειανός Αντβεντισμός άρχισε το 1856, και το 1863 έγινε η νομίμως καταχωρισμένη Λαοδικειανή Αντβεντιστική εκκλησία. Όπως έχει ήδη εξετασθεί σε προηγούμενα άρθρα, δεν υπάρχει καμία θεόπνευστη μαρτυρία ότι η Λαοδίκεια σώζεται ποτέ. Δεν μπορεί να σωθεί, εκτός εάν μετανοήσει για την κατάστασή της και αποδεχθεί την εμπειρία που αντιπροσωπεύεται από τη Φιλαδέλφεια. Η Λαοδίκεια είναι ένας λαός που κρίνεται, καθώς εξεμείται από το στόμα του Κυρίου. Ως Λαοδικειανή εκκλησία, η θεόπνευστη μαρτυρία προσδιορίζει ότι η εκκλησία ήταν προορισμένη να περιπλανηθεί στην έρημο, όπως ο αρχαίος Ισραήλ.

Which of the rebels of ancient Israel wandered in the wilderness for forty years and then entered into the Promised Land? Not a single soul, and their wandering typified the wandering of modern Israel.

Ποιος από τους επαναστάτες του αρχαίου Ισραήλ περιπλανήθηκε στην έρημο επί σαράντα έτη και κατόπιν εισήλθε στη Γη της Επαγγελίας; Ούτε μία ψυχή, και η περιπλάνησή τους προεικόνιζε την περιπλάνηση του σύγχρονου Ισραήλ.

The rebellion of Korah, Dathan and Abiram (that typified the rebellion of 1888), was premised upon their unwillingness to accept the judgment upon the people assigning them to wander for forty years in the wilderness. The rebellion of 1888, was premised upon the leadership’s rejection of the pronouncement identifying them as Laodicea and assigning them to wander many more years in the wilderness because of their insubordination.

Η ανταρσία του Κορέ, του Δαθάν και του Αβειρών (η οποία προτυπώνει την ανταρσία του 1888) θεμελιώθηκε στην απροθυμία τους να αποδεχθούν την κρίση που εκδόθηκε επί του λαού, με την οποία τους οριζόταν να περιπλανώνται επί σαράντα έτη στην έρημο. Η ανταρσία του 1888 θεμελιώθηκε στην απόρριψη εκ μέρους της ηγεσίας της διακήρυξης που τους προσδιόριζε ως Λαοδίκεια και τους όριζε να περιπλανώνται επί πολλά ακόμη έτη στην έρημο εξαιτίας της ανυποταγής τους.

> “The message given us by A. T. Jones, and E. J. Waggoner is the message of God to the Laodicean church, and woe be unto anyone who professes to believe the truth and yet does not reflect to others the God-given rays.” The 1888 Materials, 1053.

> «Το μήνυμα που μας δόθηκε από τους A. T. Jones και E. J. Waggoner είναι το μήνυμα του Θεού προς την εκκλησία της Λαοδίκειας, και αλίμονο σε όποιον ομολογεί ότι πιστεύει την αλήθεια και όμως δεν αντανακλά προς τους άλλους τις ακτίνες που δόθηκαν από τον Θεό.» The 1888 Materials, 1053.

The ancient men, who were to be the guardians of the people in 1888, believed they were “rich and increased with goods”. We will consider what produced this condition in advance of 1888, in the next article.

Οι παλαιοί άνδρες, οι οποίοι έπρεπε να είναι οι φύλακες του λαού το 1888, πίστευαν ότι ήσαν «πλούσιοι και επλουτισμένοι με αγαθά». Θα εξετάσουμε τι παρήγαγε αυτή την κατάσταση πριν από το 1888, στο επόμενο άρθρο.

> “My soul is made very sad to see how quickly some who have had light and truth will accept the deceptions of Satan, and be charmed with a spurious holiness. When men turn away from the landmarks the Lord has established that we may understand our position as marked out in prophecy, they are going they know not whither.

> «Η ψυχή μου καταθλίβεται βαθύτατα βλέποντας πόσο γρήγορα ορισμένοι, οι οποίοι έχουν λάβει φως και αλήθεια, θα δεχθούν τις απάτες του Σατανά και θα γοητευθούν από μια νόθα αγιότητα. Όταν οι άνθρωποι απομακρύνονται από τα ορόσημα που ο Κύριος έχει θέσει, ώστε να κατανοούμε τη θέση μας όπως έχει προσδιοριστεί στην προφητεία, πορεύονται χωρίς να γνωρίζουν πού υπάγουν.»

> “I question whether genuine rebellion is ever curable. Study in Patriarchs and Prophets the rebellion of Korah, Dathan, and Abiram. This rebellion was extended, including more than two men. It was led by two hundred and fifty princes of the congregation, men of renown. Call rebellion by its right name and apostasy by its right name, and then consider that the experience of the ancient people of God with all its objectionable features was faithfully chronicled to pass into history. The Scripture declares, ‘These things … are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ And if men and women who have the knowledge of the truth are so far separated from their Great Leader that they will take the great leader of apostasy and name him Christ our Righteousness, it is because they have not sunk deep into the mines of the truth. They are not able to distinguish the precious ore from the base material.

> «Αμφιβάλλω αν η γνήσια ανταρσία θεραπεύεται ποτέ. Μελετήστε στο *Πατριάρχες και Προφήτες* την ανταρσία του Κορέ, του Δαθάν και του Αβειρών. Αυτή η ανταρσία επεκτάθηκε, περιλαμβάνοντας περισσότερους από δύο άνδρες. Ηγήθηκαν αυτής διακόσιοι πενήντα άρχοντες της συναγωγής, άνδρες ονομαστοί. Ονομάστε την ανταρσία με το αληθινό της όνομα και την αποστασία με το αληθινό της όνομα, και έπειτα σκεφθείτε ότι η εμπειρία του αρχαίου λαού του Θεού, με όλα τα επιλήψιμα χαρακτηριστικά της, καταγράφηκε πιστά ώστε να περάσει στην ιστορία. Η Γραφή δηλώνει: “Ταύτα δε … εγράφησαν προς νουθεσίαν ημών, εις τους οποίους τα τέλη των αιώνων έφθασαν.” Και αν άνδρες και γυναίκες, οι οποίοι έχουν τη γνώση της αλήθειας, έχουν απομακρυνθεί τόσο πολύ από τον Μεγάλο τους Ηγέτη ώστε να λάβουν τον μεγάλο ηγέτη της αποστασίας και να τον ονομάσουν Χριστόν δικαιοσύνην ημών, τούτο συμβαίνει διότι δεν έχουν καταβεί βαθιά στα μεταλλεία της αλήθειας. Δεν είναι σε θέση να διακρίνουν το πολύτιμο μετάλλευμα από την ευτελή ύλη.»

> “Read the cautions so abundantly given in the Word of God in regard to false prophets that will come in with their heresies, and if possible will deceive the very elect. With these warnings, why is it that the church does not distinguish the false from the genuine? Those who have in any way been thus misled need to humble themselves before God, and sincerely repent, because they have so easily been led astray. They have not distinguished the voice of the true Shepherd from that of a stranger. Let all such review this chapter of their experience.

> «Διαβάστε τις προειδοποιήσεις που δίδονται τόσο άφθονα στον Λόγο του Θεού σχετικά με τους ψευδοπροφήτες, οι οποίοι θα εισέλθουν με τις αιρέσεις τους και, ει δυνατόν, θα πλανήσουν αυτούς τούτους τους εκλεκτούς. Με αυτές τις προειδοποιήσεις, γιατί η εκκλησία δεν διακρίνει το ψευδές από το γνήσιο; Εκείνοι που κατά οποιονδήποτε τρόπο έχουν έτσι παραπλανηθεί χρειάζεται να ταπεινωθούν ενώπιον του Θεού και να μετανοήσουν ειλικρινά, επειδή τόσο εύκολα εφέρθησαν εις πλάνην. Δεν διέκριναν τη φωνή του αληθινού Ποιμένος από εκείνη ενός ξένου. Ας επανεξετάσουν όλοι οι τοιούτοι αυτό το κεφάλαιο της εμπειρίας τους.»

> “For more than half a century God has been giving His people light through the testimonies of His Spirit. After all this time is it left for a few men and their wives to undeceive the whole church of believers, declaring Mrs. White a fraud and a deceiver? ‘By their fruits ye shall know them.’

> «Επί περισσότερο από μισόν αιώνα ο Θεός δίδει στον λαό Του φως μέσω των μαρτυριών του Πνεύματός Του. Μετά από όλον αυτόν τον χρόνο, έχει αφεθεί σε ολίγους άνδρες και στις συζύγους τους να αποπλανήσουν ολόκληρη την εκκλησία των πιστών, διακηρύσσοντας ότι η κυρία White είναι απατεών και πλάνος; “Από τους καρπούς αυτών θέλετε γνωρίσει αυτούς”.»

> “Those who can ignore all the evidences which God has given them, and change that blessing into a curse, should tremble for the safety of their own souls. Their candlestick will be removed out of its place unless they repent. The Lord has been insulted. The standard of truth, of the first, second, and third angels’ messages has been left to trail in the dust. If the watchmen are left to mislead the people in this fashion, God will hold some souls responsible for a lack of keen discernment to discover what kind of provender was being given to His flock.

> «Εκείνοι που μπορούν να αγνοούν όλες τις αποδείξεις τις οποίες ο Θεός τους έχει δώσει και να μετατρέπουν εκείνη την ευλογία σε κατάρα, ας τρέμουν για την ασφάλεια των ίδιων των ψυχών τους. Η λυχνία τους θα αφαιρεθεί από τη θέση της, εκτός αν μετανοήσουν. Ο Κύριος έχει προσβληθεί. Το λάβαρο της αλήθειας, των μηνυμάτων του πρώτου, του δευτέρου και του τρίτου αγγέλου, έχει αφεθεί να σύρεται μέσα στη σκόνη. Εάν επιτραπεί στους σκοπούς να παραπλανούν τον λαό με αυτόν τον τρόπο, ο Θεός θα θεωρήσει ορισμένες ψυχές υπεύθυνες για έλλειψη οξείας διάκρισης, ώστε να διακρίνουν τι είδους τροφή δινόταν στο ποίμνιό Του.»

> “Apostasies have occurred and the Lord has permitted matters of this nature to develop in the past in order to show how easily His people will be misled when they depend upon the words of men instead of searching the Scriptures for themselves, as did the noble Bereans, to see if these things are so. And the Lord has permitted things of this kind to occur that warnings may be given that such things will take place.

> «Έχουν συμβεί αποστασίες, και ο Κύριος επέτρεψε ζητήματα αυτής της φύσεως να αναπτυχθούν στο παρελθόν, ώστε να δείξει πόσο εύκολα ο λαός Του θα παραπλανηθεί όταν εξαρτάται από τα λόγια των ανθρώπων αντί να ερευνά ο ίδιος τις Γραφές, όπως έκαναν οι ευγενείς Βεροιείς, για να διαπιστώσει αν τα πράγματα αυτά είναι έτσι. Και ο Κύριος επέτρεψε να συμβούν τέτοια πράγματα, ώστε να δοθούν προειδοποιήσεις ότι τέτοια πράγματα θα λάβουν χώρα.»

> “Rebellion and apostasy are in the very air we breathe. We shall be affected by them unless we by faith hang our helpless souls upon Christ. If men are so easily misled now, how will they stand when Satan shall personate Christ, and work miracles? Who will be unmoved by his misrepresentations then—professing to be Christ when it is only Satan assuming the person of Christ, and apparently working the works of Christ? What will hold God’s people from giving their allegiance to false christs? ‘Go not after them.’

> «Η ανταρσία και η αποστασία βρίσκονται στον ίδιο τον αέρα που αναπνέουμε. Θα επηρεασθούμε από αυτές, εκτός αν, διά της πίστεως, κρεμάσουμε τις αβοήθητες ψυχές μας επάνω στον Χριστό. Εάν οι άνθρωποι παραπλανώνται τόσο εύκολα τώρα, πώς θα σταθούν όταν ο Σατανάς θα υποδυθεί τον Χριστό και θα επιτελεί θαύματα; Ποιος θα μείνει ασάλευτος τότε από τις διαστρεβλώσεις του—καθώς θα ομολογεί ότι είναι ο Χριστός, ενώ δεν θα είναι παρά ο ίδιος ο Σατανάς που αναλαμβάνει το πρόσωπο του Χριστού και, κατά φαινόμενον, επιτελεί τα έργα του Χριστού; Τι θα συγκρατήσει τον λαό του Θεού ώστε να μη δώσει την αφοσίωσή του σε ψευδοχρίστους; “Μη υπάγετε οπίσω αυτών.”»

> “The doctrines must be plainly understood. The men accepted to preach the truth must be anchored; then their vessel will hold against storm and tempest, because the anchor holds them firmly. The deceptions will increase, and we are to call rebellion by its right name. We are to stand with the whole armor on. In this conflict we do not meet men only, but principalities and powers. We wrestle not against flesh and blood. Let Ephesians 6:10–18 be read carefully and impressively in our churches.” Notebook Leaflets, 57, 58.

> «Τα δόγματα πρέπει να γίνονται σαφώς κατανοητά. Οι άνθρωποι που γίνονται δεκτοί να κηρύττουν την αλήθεια πρέπει να είναι εδραιωμένοι· τότε το σκάφος τους θα αντέξει σε θύελλα και τρικυμία, επειδή η άγκυρα τους κρατεί στερεά. Οι πλάνες θα αυξάνονται, και οφείλουμε να ονομάζουμε την ανταρσία με το ορθό της όνομα. Πρέπει να στεκόμαστε έχοντας ενδυθεί ολόκληρη την πανοπλία. Σε αυτή τη σύγκρουση δεν αντιμετωπίζουμε μόνον ανθρώπους, αλλά αρχές και εξουσίες. Διότι δεν παλαίουμε εναντίον σαρκός και αίματος. Ας αναγνωσθεί προσεκτικά και με έμφαση στις εκκλησίες μας το Εφεσίους 6:10–18.» Notebook Leaflets, 57, 58.

Back to Articles