Article

# Panium - Number Seven

Πάνιον - Αριθμός Επτά

Daniel 11 Unveiled: Prophetic Lines from 1989 to the Sunday Law

Δανιήλ 11 Αποκαλυμμένο: Προφητικές Γραμμές από το 1989 έως τον Κυριακάτικο Νόμο

Author

Jeff Pippenger

Published

March 15, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

We are working on bringing all the lines of Daniel eleven together in connection with the hidden history of verse forty that represents 1989 unto the Sunday law in the United States. Our calling as students of prophecy is to rightly divide the word of truth.

Εργαζόμαστε για να συνενώσουμε όλες τις γραμμές του Δανιήλ ένδεκα σε συνάρτηση με την κρυμμένη ιστορία του εδαφίου σαράντα, η οποία αντιπροσωπεύει το 1989 έως τον νόμο της Κυριακής στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η κλήση μας ως σπουδαστών της προφητείας είναι να ορθοτομούμε τον λόγο της αληθείας.

> Study to show thyself approved unto God, a workman that needeth not to be ashamed, rightly dividing the word of truth. 2 Timothy 2:15.

> Σπούδασον να παραστήσεις σεαυτόν δόκιμον εις τον Θεόν, εργάτην ανεπαίσχυντον, ορθοτομούντα τον λόγον της αληθείας. 2 Τιμόθεον 2:15.

Daniel chapter eleven can be divided into ten prophetic lines. Verses one through four represent one prophetic line. Verse five through nine represents a second line. Verse ten represents a third line. Verses eleven and twelve represent the fourth line. The fifth line is verses thirteen through fifteen. The sixth line is verses sixteen through twenty-two. The seventh line is verses twenty-three and twenty-four. Verse twenty-four through verse thirty-one is the eighth line. Verse thirty-one through forty is the ninth line, and the tenth and final line are verses forty through forty-five. These ten lines are to be brought together line upon line.

Το ενδέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ μπορεί να διαιρεθεί σε δέκα προφητικές γραμμές. Τα εδάφια ένα έως τέσσερα αντιπροσωπεύουν μία προφητική γραμμή. Τα εδάφια πέντε έως εννέα αντιπροσωπεύουν μία δεύτερη γραμμή. Το εδάφιο δέκα αντιπροσωπεύει μία τρίτη γραμμή. Τα εδάφια ένδεκα και δώδεκα αντιπροσωπεύουν την τέταρτη γραμμή. Η πέμπτη γραμμή είναι τα εδάφια δεκατρία έως δεκαπέντε. Η έκτη γραμμή είναι τα εδάφια δεκαέξι έως είκοσι δύο. Η έβδομη γραμμή είναι τα εδάφια είκοσι τρία και είκοσι τέσσερα. Τα εδάφια είκοσι τέσσερα έως τριάντα ένα αποτελούν την όγδοη γραμμή. Τα εδάφια τριάντα ένα έως σαράντα αποτελούν την ένατη γραμμή, και η δέκατη και τελευταία γραμμή είναι τα εδάφια σαράντα έως σαράντα πέντε. Αυτές οι δέκα γραμμές πρέπει να συναρμολογηθούν, γραμμή επί γραμμή.

> Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts.

> Τίνα θέλει διδάξει γνώσιν; και τίνα θέλει κάμει να εννοήσει διδασκαλίαν; εκείνους που απογαλακτίσθησαν από το γάλα και απεσπάσθησαν από τους μαστούς.

> For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little:

> Διότι πρέπει να είναι εντολή επί εντολής, εντολή επί εντολής· γραμμή επί γραμμής, γραμμή επί γραμμής· εδώ ολίγον και εκεί ολίγον:

> For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear.

> Διότι με τραυλίζοντα χείλη και με άλλη γλώσσα θα λαλήσει προς τούτον τον λαόν. Προς τους οποίους είπε, Αύτη είναι η ανάπαυσις, με την οποίαν δύνασθε να αναπαύσετε τον κεκοπιασμένον· και αύτη είναι η αναψυχή· πλην όμως δεν ηθέλησαν να ακούσουν.

> But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Isaiah 28:9–13.

> Αλλ’ ο λόγος του Κυρίου ήτο προς αυτούς εντολή επί εντολής, εντολή επί εντολής· γραμμή επί γραμμής, γραμμή επί γραμμής· εδώ ολίγον, και εκεί ολίγον· διά να υπάγωσι, και να πέσωσι προς τα οπίσω, και να συντριφθώσι, και να παγιδευθώσι, και να συλληφθώσι. Ησαΐας 28:9–13.

Each of the ten prophetic lines are of course interrelated, but within each line a specific theme can be recognized. Though each line has a primary theme, the lines possess more than a singular testimony. I intend to identify each of the themes in the ten lines.

Καθεμία από τις δέκα προφητικές γραμμές είναι, βεβαίως, αλληλένδετη με τις άλλες, αλλά μέσα σε κάθε γραμμή μπορεί να διακριθεί ένα συγκεκριμένο θέμα. Αν και κάθε γραμμή έχει ένα πρωτεύον θέμα, οι γραμμές φέρουν περισσότερες από μία μόνο μαρτυρίες. Προτίθεμαι να προσδιορίσω καθένα από τα θέματα στις δέκα γραμμές.

## First Line

Πρώτη Γραμμή

> Also I in the first year of Darius the Mede, even I, stood to confirm and to strengthen him. And now will I shew thee the truth. Behold, there shall stand up yet three kings in Persia; and the fourth shall be far richer than they all: and by his strength through his riches he shall stir up all against the realm of Grecia. And a mighty king shall stand up, that shall rule with great dominion, and do according to his will. And when he shall stand up, his kingdom shall be broken, and shall be divided toward the four winds of heaven; and not to his posterity, nor according to his dominion which he ruled: for his kingdom shall be plucked up, even for others beside those. Daniel 11:1–4.

> Καὶ ἐγώ, κατά τὸ πρῶτον ἔτος Δαρείου τοῦ Μήδου, ἐστάθην διὰ νὰ τὸν στηρίξω καὶ νὰ τὸν ἐνισχύσω. Καὶ τώρα θέλω σοι δείξει τὴν ἀλήθειαν. Ἰδοὺ, ἔτι τρεῖς βασιλεῖς θέλουσιν ἀναστηθῆ ἐν Περσίᾳ· καὶ ὁ τέταρτος θέλει γίνῃ πολὺ πλουσιώτερος πάντων αὐτῶν· καὶ διὰ τῆς δυνάμεώς του, διὰ τοῦ πλούτου αὐτοῦ, θέλει διεγείρει πάντας ἐναντίον τοῦ βασιλείου τῆς Ἑλλάδος. Καὶ βασιλεὺς δυνατὸς θέλει ἀναστηθῆ, ὅστις θέλει κυριεύσει μετὰ μεγάλης ἐξουσίας, καὶ θέλει πράξει κατὰ τὸ θέλημα αὐτοῦ. Καὶ ὅταν ἀναστηθῇ, ἡ βασιλεία αὐτοῦ θέλει συντριφθῆ, καὶ θέλει διαιρεθῆ πρὸς τοὺς τέσσαρας ἀνέμους τοῦ οὐρανοῦ· καὶ οὐχὶ εἰς τοὺς ἀπογόνους αὐτοῦ, οὐδὲ κατὰ τὴν ἐξουσίαν αὐτοῦ, μεθ’ ἧς ἐκυβέρνησεν· διότι ἡ βασιλεία αὐτοῦ θέλει ἐκριζωθῆ, καὶ δοθῆ εἰς ἄλλους ἐκτὸς ἐκείνων. Δανιήλ 11:1–4.

The first year of Darius marks the end of seventy years, thus identifying a prophetic time of the end. By verse three Alexander the Great establishes his worldwide kingdom, and by verse four his kingdom was to be plucked up and divided unto the four winds. Using Darius as the time of the end in 1989 allows us to count the kings represented in verse two. When Gabriel states in verse one, “Also in the first year of Darius” he is following up on what he informed Daniel at the beginning of the vision, which began in chapter ten.

Το πρώτο έτος του Δαρείου σηματοδοτεί το τέλος εβδομήντα ετών, προσδιορίζοντας έτσι έναν προφητικό καιρό του τέλους. Έως το εδάφιο τρία ο Αλέξανδρος ο Μέγας εγκαθιδρύει την παγκόσμια βασιλεία του, και έως το εδάφιο τέσσερα η βασιλεία του επρόκειτο να εκριζωθεί και να διαιρεθεί προς τους τέσσερις ανέμους. Η χρήση του Δαρείου ως του καιρού του τέλους το 1989 μάς επιτρέπει να μετρήσουμε τους βασιλείς που παριστάνονται στο εδάφιο δύο. Όταν ο Γαβριήλ δηλώνει στο εδάφιο ένα: «Επίσης κατά το πρώτο έτος του Δαρείου», συνεχίζει ό,τι πληροφόρησε τον Δανιήλ στην αρχή του οράματος, το οποίο άρχισε στο κεφάλαιο δέκα.

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.

> Κατὰ τὸ τρίτον ἔτος Κύρου βασιλέως τῆς Περσίας ἀπεκαλύφθη πρᾶγμα εἰς τὸν Δανιήλ, τοῦ οποίου τὸ ὄνομα ἐκλήθη Βαλτασάσαρ· καὶ τὸ πρᾶγμα ἦτο ἀληθινόν, ἀλλὰ ὁ ὡρισμένος καιρὸς ἦτο μακρός· καὶ ἐνόησε τὸ πρᾶγμα, καὶ εἶχεν σύνεσιν τῆς ὁράσεως. Δανιήλ 10:1.

The waymark that represents a “time of the end” contains two symbols. The “time of the end” for Moses’ prophetic line was Aaron’s birth, followed three years later with the birth of Moses. Aaron and Moses are the twofold symbol of the “time of the end” in their history and typify the birth of John the Baptist and Jesus six months thereafter. The “time of the end” in 1798 marked the capture of the pope of Rome who thereafter died in captivity in 1799. From “the first year of Darius the Mede” unto “the third year of Cyrus king of Persia”; Darius and Cyrus represent thee “time of the end” in 1989, for all the prophets are speaking more about the last days than the days in which they lived.

Το ορόσημο που παριστάνει έναν «καιρό του τέλους» περιέχει δύο σύμβολα. Ο «καιρός του τέλους» για την προφητική γραμμή του Μωυσή ήταν η γέννηση του Ααρών, την οποία ακολούθησε τρία έτη αργότερα η γέννηση του Μωυσή. Ο Ααρών και ο Μωυσής είναι το διττό σύμβολο του «καιρού του τέλους» στην ιστορία τους και προτυπώνουν τη γέννηση του Ιωάννη του Βαπτιστή και, έξι μήνες έπειτα, του Ιησού. Ο «καιρός του τέλους» το 1798 σημείωσε τη σύλληψη του πάπα της Ρώμης, ο οποίος κατόπιν πέθανε σε αιχμαλωσία το 1799. Από «το πρώτο έτος του Δαρείου του Μήδου» έως «το τρίτο έτος του Κύρου βασιλέως της Περσίας»· ο Δαρείος και ο Κύρος παριστούν τον «καιρό του τέλους» το 1989, διότι όλοι οι προφήτες ομιλούν περισσότερο για τις έσχατες ημέρες παρά για τις ημέρες κατά τις οποίες έζησαν.

> Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come. 1 Corinthians 10:11.

> Ταῦτα δὲ πάντα συνέβαινον εἰς αὐτοὺς παραδειγματικῶς, καὶ ἐγράφησαν πρὸς νουθεσίαν ἡμῶν, εἰς οὓς τὰ τέλη τῶν αἰώνων κατήντησαν. Α΄ Κορινθίους 10:11.

Darius and Cyrus represent Ronald Reagan and George Bush senior in 1989. Both were presidents that year. Verse one of chapter eleven places the vision in the third year of Cyrus, which would represent George Bush the senior who followed Reagan as Cyrus followed Darius. Verse two states that three kings would yet stand up and the fourth is far richer than them all. The final “time of the end” in chapter eleven begins in 1989 and identifies that after George Bush senior three kings would yet stand up, thus identifying the three presidents that followed Bush senior. Those three kings were Bill Clinton, George Bush junior, Barak Obama and then the richest president, Donald Trump would “by his strength” and “through his riches he shall stir up all against the realm of Grecia”.

Ο Δαρείος και ο Κύρος αντιπροσωπεύουν τον Ρόναλντ Ρήγκαν και τον Τζορτζ Μπους τον πρεσβύτερο το 1989. Αμφότεροι ήσαν πρόεδροι κατά το έτος εκείνο. Το πρώτο εδάφιο του ενδεκάτου κεφαλαίου τοποθετεί το όραμα στο τρίτο έτος του Κύρου, το οποίο θα αντιπροσώπευε τον Τζορτζ Μπους τον πρεσβύτερο, ο οποίος ακολούθησε τον Ρήγκαν, καθώς ο Κύρος ακολούθησε τον Δαρείο. Το δεύτερο εδάφιο δηλώνει ότι τρεις βασιλείς θα εγερθούν ακόμη και ο τέταρτος είναι πολύ πλουσιότερος από όλους αυτούς. Ο τελικός «καιρός του τέλους» στο ενδέκατο κεφάλαιο αρχίζει το 1989 και προσδιορίζει ότι, μετά τον Τζορτζ Μπους τον πρεσβύτερο, τρεις βασιλείς θα εγερθούν ακόμη, προσδιορίζοντας έτσι τους τρεις προέδρους που ακολούθησαν τον Μπους τον πρεσβύτερο. Οι τρεις εκείνοι βασιλείς ήσαν ο Μπιλ Κλίντον, ο Τζορτζ Μπους ο νεότερος, ο Μπαράκ Ομπάμα, και έπειτα ο πλουσιότερος πρόεδρος, ο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος «διά της ισχύος αυτού» και «διά των πλούτων αυτού θέλει εξεγείρει πάντας εναντίον του βασιλείου της Ελλάδος».

Verse three then introduces Alexander the Great and therefore typifies the last leader of United Nations who unites with the papacy in the last days, but who like unto the papacy comes to his end. The United Nations is the seventh kingdom represented as ten kings in Revelation seventeen, and the confederacy of ten kings agree to give their seventh kingdom unto the papal beast for one symbolic hour.

Κατόπιν, το εδάφιο τρία εισάγει τον Μέγα Αλέξανδρο και, συνεπώς, τον προτυπώνει ως τον τελευταίο ηγέτη των Ηνωμένων Εθνών, ο οποίος ενώνεται με τον παπισμό στις έσχατες ημέρες, αλλά ο οποίος, όπως και ο παπισμός, έρχεται στο τέλος του. Τα Ηνωμένα Έθνη είναι η έβδομη βασιλεία, η οποία παριστάνεται ως δέκα βασιλείς στην Αποκάλυψη δεκαεπτά, και η συνομοσπονδία των δέκα βασιλέων συμφωνεί να δώσει την έβδομη βασιλεία της στο παπικό θηρίο για μία συμβολική ώρα.

> And the ten horns which thou sawest are ten kings, which have received no kingdom as yet; but receive power as kings one hour with the beast. These have one mind, and shall give their power and strength unto the beast. These shall make war with the Lamb, and the Lamb shall overcome them: for he is Lord of lords, and King of kings: and they that are with him are called, and chosen, and faithful. Revelation 17:12–14.

> Καὶ τὰ δέκα κέρατα, τὰ ὁποῖα εἶδες, εἶναι δέκα βασιλεῖς, οἵτινες δὲν ἔλαβαν ἀκόμη βασιλεία· ἀλλὰ λαμβάνουν ἐξουσία ὡς βασιλεῖς μίαν ὥραν μετὰ τοῦ θηρίου. Οὗτοι ἔχουν μίαν γνώμην καὶ θὰ δώσουν τὴν δύναμιν καὶ τὴν ἐξουσίαν αὐτῶν εἰς τὸ θηρίον. Οὗτοι θὰ πολεμήσουν μετὰ τοῦ Ἀρνίου, καὶ τὸ Ἀρνίον θὰ νικήσῃ αὐτούς· διότι εἶναι Κύριος κυρίων καὶ Βασιλεὺς βασιλέων· καὶ οἱ μετ’ αὐτοῦ εἶναι κλητοί, καὶ ἐκλεκτοί, καὶ πιστοί. Ἀποκάλυψις 17:12–14.

Those ten kings are represented by verses three and four and also by the history of the rise and fall of Alexander the Great who fulfilled the verses in the fourth century. Greece is the third kingdom of Bible prophecy and is a symbol of the dragon, a third of the threefold union of the dragon, the beast and the false prophet. At the cross the message “King of the Jews” was recorded in Hebrew, Latin and Greek; representing the Jews, the Romans and the rest of the multitudes from the other nations that would be in Jerusalem at the Passover. The Greeks represent the dragon, the Romans represent the beast, and the Jews were the false prophet.

Αυτοί οι δέκα βασιλείς παριστάνονται από τα εδάφια τρία και τέσσερα, καθώς και από την ιστορία της ανόδου και της πτώσεως του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ο οποίος εκπλήρωσε τα εδάφια κατά τον τέταρτο αιώνα. Η Ελλάδα είναι η τρίτη βασιλεία της βιβλικής προφητείας και αποτελεί σύμβολο του δράκοντος, του ενός τρίτου της τριπλής ενώσεως του δράκοντος, του θηρίου και του ψευδοπροφήτου. Κατά τον σταυρό, το μήνυμα «Βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων» καταγράφηκε στα εβραϊκά, στα λατινικά και στα ελληνικά, αντιπροσωπεύοντας τους Ιουδαίους, τους Ρωμαίους και το υπόλοιπο πλήθος από τα άλλα έθνη που θα βρίσκονταν στην Ιερουσαλήμ κατά το Πάσχα. Οι Έλληνες αντιπροσωπεύουν τον δράκοντα, οι Ρωμαίοι αντιπροσωπεύουν το θηρίο, και οι Ιουδαίοι ήταν ο ψευδοπροφήτης.

The first four verses of chapter eleven identify the end of the earthly dragon power who commits fornication with the papal power as human probation closes. Verses three and four identify the final rise and fall of the last manifestation of an earthly dragon power. The verses overlay the last six verses which identify the end of the beast who commits fornication with the kings of the earth. The beginning and ending of chapter eleven identify the history where the enemies of God come to their end with none to help. The first four verses aligned with the last six verses and in so doing they bear the symbolism of the Ten Commandments with a table of the first four commandments and a table with the last six commandments, while also symbolizing a test with the number ten.

Τα πρώτα τέσσερα εδάφια του ενδέκατου κεφαλαίου προσδιορίζουν το τέλος της επίγειας εξουσίας τοῦ δράκοντος, η οποία πορνεύει με την παπική εξουσία, καθώς κλείνει η περίοδος της ανθρώπινης δοκιμασίας. Τα εδάφια τρία και τέσσερα προσδιορίζουν την τελική άνοδο και πτώση της τελευταίας εκδήλωσης μιας επίγειας εξουσίας τοῦ δράκοντος. Τα εδάφια αυτά επικαλύπτουν τα τελευταία έξι εδάφια, τα οποία προσδιορίζουν το τέλος του θηρίου που πορνεύει με τους βασιλείς της γης. Η αρχή και το τέλος του ενδέκατου κεφαλαίου προσδιορίζουν την ιστορία όπου οι εχθροί του Θεού φθάνουν στο τέλος τους χωρίς να υπάρχει κανείς να τους βοηθήσει. Τα πρώτα τέσσερα εδάφια, σε αντιστοιχία με τα τελευταία έξι εδάφια, φέρουν έτσι τον συμβολισμό των Δέκα Εντολών, με μία πλάκα των πρώτων τεσσάρων εντολών και μία πλάκα των τελευταίων έξι εντολών, ενώ συγχρόνως συμβολίζουν και μία δοκιμασία με τον αριθμό δέκα.

The first four verses represent a beginning that illustrates the ending while anchoring the message as beginning at the “time of the end” in 1989. The verses represent 1989 until the close of human probation, thus summarizing the message of the last six verses which are the increase of knowledge that was unsealed in 1989, which identify the events connected with the close of probation.

Οι πρώτοι τέσσερις στίχοι αντιπροσωπεύουν μία αρχή που απεικονίζει το τέλος, ενώ ταυτοχρόνως θεμελιώνουν το μήνυμα ως αρχόμενο κατά τον «καιρό του τέλους» το 1989. Οι στίχοι αντιπροσωπεύουν την περίοδο από το 1989 έως το κλείσιμο της ανθρώπινης δοκιμασίας, συνοψίζοντας έτσι το μήνυμα των τελευταίων έξι στίχων, οι οποίοι αποτελούν την αύξηση της γνώσεως που αποσφραγίσθηκε το 1989 και προσδιορίζουν τα γεγονότα που συνδέονται με το κλείσιμο της δοκιμασίας.

The verses provide the prophetic anchor to recognize that beginning in 1989 there would be a total of eight presidents, with the eighth being of the seven previous presidents, thus tying the passage together with the enigma of the eighth being of the seven, which is a prophetic characteristic that is present truth in the last days.

Οι στίχοι παρέχουν το προφητικό θεμέλιο για να αναγνωριστεί ότι, αρχίζοντας το 1989, θα υπήρχαν συνολικά οκτώ πρόεδροι, με τον όγδοο να είναι εκ των επτά προηγουμένων προέδρων, συνδέοντας έτσι το χωρίο με το αίνιγμα ότι ο όγδοος είναι εκ των επτά, το οποίο αποτελεί προφητικό γνώρισμα που είναι παρούσα αλήθεια στις έσχατες ημέρες.

The theme which can be understood with the verses is the final destruction of the dragon power who commits fornication with the whore of Tyre. The whore commits fornication with all the kings of the earth, but just as ancient France became the firstborn of the Catholic church when Clovis dedicated his throne to the papacy in 496, so too, the earth beast of the United States will also be the first of the kings to commit fornication with the whore at the Sunday law. Just as in the ending six verses the beginning four verses identify and emphasize all three powers that lead the world to Armageddon, but the theme in the first four verses is the dragon power represented by Grecia and Alexander the Great.

Το θέμα που μπορεί να κατανοηθεί από τα εδάφια είναι η τελική καταστροφή της εξουσίας τοῦ δράκοντος, η οποία πορνεύει με την πόρνη της Τύρου. Η πόρνη πορνεύει με όλους τους βασιλείς της γης, αλλά όπως η αρχαία Γαλλία έγινε ο πρωτότοκος της Καθολικής εκκλησίας όταν ο Κλόβις αφιέρωσε τον θρόνο του στον παπισμό το 496, έτσι και το θηρίο της γης των Ηνωμένων Πολιτειών θα είναι επίσης το πρώτο από τους βασιλείς που θα πορνεύσει με την πόρνη κατά τον νόμο της Κυριακής. Όπως στα τελευταία έξι εδάφια τα πρώτα τέσσερα εδάφια προσδιορίζουν και τονίζουν και τις τρεις εξουσίες που οδηγούν τον κόσμο στον Αρμαγεδδώνα, όμως το θέμα στα πρώτα τέσσερα εδάφια είναι η εξουσία τοῦ δράκοντος, η οποία αντιπροσωπεύεται από την Ελλάδα και τον Μέγα Αλέξανδρο.

Reagan began the process of eight presidents that has led now to the last of the eight presidents. The eighth president will erect the image of the beast and enforce a Sunday law in the United States, while also brokering and arrangement making him the head of the United Nations, that will at that very point enter into a worldwide church state relationship under the guise of solving the increasing warfare of radical Islam.

Ο Ρήγκαν άρχισε τη διαδικασία των οκτώ προέδρων, η οποία οδήγησε τώρα στον τελευταίο από τους οκτώ προέδρους. Ο όγδοος πρόεδρος θα ανεγείρει την εικόνα του θηρίου και θα επιβάλει νόμο της Κυριακής στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ ταυτοχρόνως θα μεσολαβήσει σε μια διευθέτηση που θα τον καταστήσει επικεφαλής των Ηνωμένων Εθνών, τα οποία ακριβώς τότε θα εισέλθουν σε μια παγκόσμια σχέση εκκλησίας και κράτους, υπό το πρόσχημα της επίλυσης του ολοένα αυξανόμενου πολέμου του ριζοσπαστικού Ισλάμ.

The transition of the United States, which is the earth beast of Revelation chapter thirteen from being the sixth kingdom of Bible prophecy unto the head of the seventh kingdom of Bible prophecy, while consummating the unlawful relationship with the eighth kingdom of Bible prophecy is illustrated from verse one identifying 1989, through the presidents that lead to the Sunday law in the United States, and immediately then identifies the mighty king standing up. That mighty king is Trump assuming control over the United Nations, which he is now in the process of dismantling in advance of his demands.

Η μετάβαση των Ηνωμένων Πολιτειών, οι οποίες είναι το θηρίο της γης του δέκατου τρίτου κεφαλαίου της Αποκαλύψεως, από το να είναι η έκτη βασιλεία της βιβλικής προφητείας στο να γίνουν η κεφαλή της εβδόμης βασιλείας της βιβλικής προφητείας, ενώ συγχρόνως ολοκληρώνουν την παράνομη σχέση με την όγδοη βασιλεία της βιβλικής προφητείας, απεικονίζεται από το πρώτο εδάφιο, το οποίο προσδιορίζει το 1989, μέσω των προέδρων που οδηγούν στον νόμο της Κυριακής στις Ηνωμένες Πολιτείες, και αμέσως έπειτα προσδιορίζει τον ισχυρό βασιλέα που εγείρεται. Αυτός ο ισχυρός βασιλέας είναι ο Τραμπ, ο οποίος αναλαμβάνει τον έλεγχο των Ηνωμένων Εθνών, τα οποία βρίσκεται ήδη στη διαδικασία να διαλύσει εν όψει των απαιτήσεών του.

## Second Line

Δεύτερη Γραμμή

Verse five through nine represents the first mention and the point by point illustration of the battle between the kings of the north and south that the entire chapter employs as the primary prophetic backdrop. Verse five sets forth the theme of the passage.

Τα εδάφια πέντε έως εννέα αποτελούν την πρώτη μνεία και τη σημείο προς σημείο απεικόνιση της μάχης μεταξύ των βασιλέων του βορρά και του νότου, την οποία ολόκληρο το κεφάλαιο χρησιμοποιεί ως το πρωτεύον προφητικό υπόβαθρο. Το εδάφιο πέντε εκθέτει το θέμα του χωρίου.

> And the king of the south shall be strong, and one of his princes; and he shall be strong above him, and have dominion; his dominion shall be a great dominion. Daniel 11:5.

> Καὶ ὁ βασιλεὺς τοῦ νότου θέλει ἰσχυροποιηθῆ, καὶ εἷς ἐκ τῶν ἀρχόντων αὐτοῦ· καὶ θέλει ἰσχυροποιηθῆ ὑπὲρ αὐτόν, καὶ θέλει ἐξουσιάζει· ἡ ἐξουσία αὐτοῦ θέλει εἶναι μεγάλη ἐξουσία. Δανιήλ 11:5.

Ptolemy I Soter and Seleucus I Nicator are represented in the verse. Both were a fourth of the “Diadochi” (meaning successor) of Alexander’s kingdom. Seleucus is the first “king of the north” in chapter eleven, and in agreement with pagan Rome, papal Rome and modern Rome—Seleucus was only established as the prophetic king of the north after three primary victories or pivotal events: his reclamation of Babylon in 312 BC, the Battle of Ipsus in 301 BC, and the Battle of Corupedium in 281 BC. These movements defeated his major rivals, expanded his empire, and solidified his dominance in the region.

Ο Πτολεμαίος Α΄ Σωτήρ και ο Σέλευκος Α΄ Νικάτωρ παριστάνονται στο εδάφιο. Αμφότεροι ήσαν το ένα τέταρτο των «Διαδόχων» (δηλαδή διαδόχων) του βασιλείου του Αλεξάνδρου. Ο Σέλευκος είναι ο πρώτος «βασιλεύς του βορρά» στο ενδέκατο κεφάλαιο, και σε συμφωνία με την παγανιστική Ρώμη, την παπική Ρώμη και τη σύγχρονη Ρώμη—ο Σέλευκος καθιερώθηκε ως ο προφητικός βασιλεύς του βορρά μόνον έπειτα από τρεις κύριες νίκες ή καίρια γεγονότα: την ανάκτηση της Βαβυλώνος το 312 π.Χ., τη Μάχη της Ιψού το 301 π.Χ., και τη Μάχη του Κουροπεδίου το 281 π.Χ. Οι κινήσεις αυτές κατέβαλαν τους κύριους αντιπάλους του, επέκτειναν την αυτοκρατορία του και εδραίωσαν την κυριαρχία του στην περιοχή.

The second line begins with identifying the kings of the north and south in distinction with any other of the successors (Diadochi) of Alexander’s divided kingdom. It begins with identifying that the king of the north is only empowered after three conquests. Then in the history of the struggle for dominion that unfolded after Alexanders death in verses six through nine, identify a period that concludes with the overthrow of the king of the north by the king of the south. This is the first of three times in chapter eleven that the king of the south prevails over the king of the north. They provide three internal witnesses within the chapter that clearly establishes the waymarks of the history that leads to a king of the south defeating a king of the north.

Η δεύτερη γραμμή αρχίζει με την ταυτοποίηση των βασιλέων του βορρά και του νότου, σε διάκριση από οποιουσδήποτε άλλους διαδόχους (Διαδόχους) του διηρημένου βασιλείου του Αλεξάνδρου. Αρχίζει με τον προσδιορισμό ότι ο βασιλεύς του βορρά ενδυναμώνεται μόνον έπειτα από τρεις κατακτήσεις. Έπειτα, στην ιστορία του αγώνα για κυριαρχία που εκτυλίχθηκε μετά τον θάνατο του Αλεξάνδρου, στα εδάφια έξι έως εννέα, προσδιορίζεται μια περίοδος η οποία καταλήγει στην ανατροπή του βασιλέως του βορρά από τον βασιλέα του νότου. Αυτή είναι η πρώτη από τις τρεις φορές στο ενδέκατο κεφάλαιο κατά τις οποίες ο βασιλεύς του νότου υπερισχύει επί του βασιλέως του βορρά. Αυτές παρέχουν τρεις εσωτερικές μαρτυρίες εντός του κεφαλαίου, οι οποίες καθιστούν σαφώς εδραιωμένα τα ορόσημα της ιστορίας που οδηγεί σε έναν βασιλέα του νότου να νικήσει έναν βασιλέα του βορρά.

> And the king of the south shall be strong, and one of his princes; and he shall be strong above him, and have dominion; his dominion shall be a great dominion. And in the end of years they shall join themselves together; for the king’s daughter of the south shall come to the king of the north to make an agreement: but she shall not retain the power of the arm; neither shall he stand, nor his arm: but she shall be given up, and they that brought her, and he that begat her, and he that strengthened her in these times. But out of a branch of her roots shall one stand up in his estate, which shall come with an army, and shall enter into the fortress of the king of the north, and shall deal against them, and shall prevail: And shall also carry captives into Egypt their gods, with their princes, and with their precious vessels of silver and of gold; and he shall continue more years than the king of the north. So the king of the south shall come into his kingdom, and shall return into his own land. Daniel 11:5–9.

> Καὶ ὁ βασιλεὺς τοῦ νότου θέλει ἰσχυροῦσθαι, καὶ εἷς ἐκ τῶν ἀρχόντων αὐτοῦ· καὶ θέλει ἰσχυροῦσθαι ὑπὲρ αὐτόν, καὶ θέλει ἐξουσιάζει· ἡ ἐξουσία αὐτοῦ θέλει εἶναι μεγάλη ἐξουσία. Καὶ μετὰ τὸ τέλος ἐτῶν θέλουσι συνάψει συμμαχίαν· διότι ἡ θυγάτηρ τοῦ βασιλέως τοῦ νότου θέλει ἐλθεῖ πρὸς τὸν βασιλέα τοῦ βορρᾶ διὰ νὰ κάμῃ συμφωνίαν· ἀλλ’ αὕτη δὲν θέλει διατηρήσει τὴν δύναμιν τοῦ βραχίονος· οὔτε αὐτὸς θέλει σταθῇ, οὔτε ὁ βραχίων αὐτοῦ· ἀλλὰ θέλει παραδοθῆ αὕτη, καὶ οἱ φέροντες αὐτήν, καὶ ὁ γεννήσας αὐτήν, καὶ ὁ ἐνισχύσας αὐτὴν ἐν τοῖς καιροῖς ἐκείνοις. Ἀλλ’ ἐκ βλαστοῦ τῶν ῥιζῶν αὐτῆς θέλει ἀναστηθῇ εἷς εἰς τὴν θέσιν αὐτοῦ, ὅστις θέλει ἐλθεῖ μετὰ στρατεύματος, καὶ θέλει εἰσέλθει εἰς τὸ ὀχύρωμα τοῦ βασιλέως τοῦ βορρᾶ, καὶ θέλει ἐνεργήσει κατ’ αὐτῶν, καὶ θέλει ὑπερισχύσει· καὶ θέλει μεταφέρει αἰχμαλώτους εἰς τὴν Αἴγυπτον καὶ τοὺς θεοὺς αὐτῶν, μετὰ τῶν ἀρχόντων αὐτῶν, καὶ μετὰ τῶν πολυτίμων σκευῶν αὐτῶν, ἀργυρῶν καὶ χρυσῶν· καὶ αὐτὸς θέλει διαμείνει πλείω ἔτη παρὰ τὸν βασιλέα τοῦ βορρᾶ. Οὕτως ὁ βασιλεὺς τοῦ νότου θέλει ἐλθεῖ εἰς τὸ βασίλειον αὐτοῦ, καὶ θέλει ἐπιστρέψει εἰς τὴν γῆν αὐτοῦ. Δανιήλ 11:5–9.

The historical fulfillment of the verses provides the template for the prophetic fulfillment of the twelve hundred and sixty years of papal rule identified in verses thirty-one through forty, and the prophetic template for the fulfillment of verse eleven, that was first fulfilled in 217 BC at the Battle of Raphia. Those three witnesses identify the characteristics of the Ukrainian War where Putin, the final king of the south will prevail over the proxy army of the papal king of the north.

Η ιστορική εκπλήρωση των εδαφίων παρέχει το υπόδειγμα για την προφητική εκπλήρωση των χιλίων διακοσίων εξήντα ετών της παπικής κυριαρχίας που προσδιορίζεται στα εδάφια τριάντα ένα έως σαράντα, καθώς και το προφητικό υπόδειγμα για την εκπλήρωση του εδαφίου ένδεκα, το οποίο εκπληρώθηκε πρώτα το 217 π.Χ. στη Μάχη της Ραφίας. Αυτοί οι τρεις μάρτυρες προσδιορίζουν τα χαρακτηριστικά του Ουκρανικού Πολέμου, όπου ο Πούτιν, ο τελικός βασιλιάς του νότου, θα υπερισχύσει επί του στρατού-αντιπροσώπου του παπικού βασιλέως του βορρά.

The theme of the second line of prophetic history is how the deadly wound is delivered to the papacy in 1798, as represented by verses five through nine and the battle of Raphia in verse eleven. The king of the south, which is Egypt, is the dragon power.

Το θέμα της δεύτερης γραμμής της προφητικής ιστορίας είναι το πώς το θανατηφόρο τραύμα επιφέρεται στον παπισμό το 1798, όπως παριστάνεται από τα εδάφια πέντε έως εννέα και από τη μάχη της Ραφίας στο εδάφιο ένδεκα. Ο βασιλιάς του νότου, που είναι η Αίγυπτος, είναι η δύναμη του δράκοντος.

> Son of man, set thy face against Pharaoh king of Egypt, and prophesy against him, and against all Egypt: Speak, and say, Thus saith the Lord God; Behold, I am against thee, Pharaoh king of Egypt, the great dragon that lieth in the midst of his rivers, which hath said, My river is mine own, and I have made it for myself. Ezekiel 29:2, 3.

> Υἱὲ ἀνθρώπου, στρέψον τὸ πρόσωπόν σου ἐναντίον τοῦ Φαραώ, βασιλέως τῆς Αἰγύπτου, καὶ προφήτευσον ἐναντίον αὐτοῦ καὶ ἐναντίον πάσης τῆς Αἰγύπτου· λάλησον καὶ εἰπὲ, Οὕτως λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἰδοὺ, ἐγὼ εἶμαι ἐναντίον σου, Φαραώ βασιλεῦ τῆς Αἰγύπτου, ὁ μέγας δράκων ὁ κείμενος ἐν μέσῳ τῶν ποταμῶν αὐτοῦ, ὃς εἶπεν, Ὁ ποταμός μου εἶναι ἰδικός μου, καὶ ἐγὼ ἔκαμα αὐτὸν δι’ ἐμαυτόν. Ἰεζεκιὴλ 29:2, 3.

The three illustrations of the king of the south prevailing over the king of the north in chapter eleven combine to identify the final fall of the king of the north in verse forty-five.

Οι τρεις απεικονίσεις της επικράτησης του βασιλέως του νότου επί του βασιλέως του βορρά στο ενδέκατο κεφάλαιο συνδυάζονται ώστε να προσδιορίσουν την τελική πτώση του βασιλέως του βορρά στο εδάφιο σαράντα πέντε.

> And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. Daniel 11:45.

> Καὶ θέλει φυτεύσει τὰς σκηνὰς τοῦ παλατίου αὐτοῦ ἀναμέσον τῶν θαλασσῶν, ἐν τῷ ἐνδόξῳ ἁγίῳ ὄρει· ἀλλὰ θέλει ἐλθεῖ εἰς τὸ τέλος αὐτοῦ, καὶ οὐδεὶς θέλει βοηθήσει αὐτόν. Δανιήλ 11:45.

There are three lines in chapter eleven that illustrate a king of the south defeating a king of the north, but when the king of the north comes to his end with none to help it is not so apparent. But the book of Revelation identifies that it is the dragon power that brings her down by eating her flesh and burning her with fire. Once the dragon power is recognized from the book of Revelation we can see the kings, who are also the dragon and also the king of the south who are going to bring down the king of the north in verse forty-five. Three direct witnesses in the chapter that are all testifying to their perfect fulfillment as represented through the connection of the books of Daniel and Revelation.

Υπάρχουν τρεις γραμμές στο ενδέκατο κεφάλαιο που απεικονίζουν έναν βασιλέα του νότου να νικά έναν βασιλέα του βορρά, αλλά όταν ο βασιλέας του βορρά φθάνει στο τέλος του χωρίς να υπάρχει βοηθός γι’ αυτόν, το γεγονός αυτό δεν είναι τόσο εμφανές. Όμως το βιβλίο της Αποκάλυψης προσδιορίζει ότι είναι η δύναμη του δράκοντος εκείνη που την καταβάλλει, τρώγοντας τις σάρκες της και καίγοντάς την με φωτιά. Μόλις η δύναμη του δράκοντος αναγνωριστεί από το βιβλίο της Αποκάλυψης, μπορούμε να διακρίνουμε τους βασιλείς, οι οποίοι είναι επίσης ο δράκων και επίσης ο βασιλέας του νότου, οι οποίοι πρόκειται να καταβάλουν τον βασιλέα του βορρά στο εδάφιο σαράντα πέντε. Τρεις άμεσοι μάρτυρες στο κεφάλαιο, οι οποίοι όλοι μαρτυρούν την τέλεια εκπλήρωσή τους, όπως παριστάνεται μέσω της συνδέσεως των βιβλίων του Δανιήλ και της Αποκάλυψης.

The modern papal king of the north comes to his end with none to help in verse forty-five, and the book of Revelation identifies how the papal power comes to his end at the hands of the dragon power.

Ο σύγχρονος παπικός βασιλέας τοῦ βορρᾶ ἔρχεται στὸ τέλος του χωρὶς κανέναν νὰ τὸν βοηθήσει στὸ ἐδάφιο σαράντα πέντε, καὶ τὸ βιβλίο τῆς Ἀποκαλύψεως προσδιορίζει πῶς ἡ παπική ἐξουσία ἔρχεται στὸ τέλος της ἀπὸ τὸ χέρι τῆς δυνάμεως τοῦ δράκοντος.

> And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. Revelation 17:16, 17.

> Και τα δέκα κέρατα, τα οποία είδες επάνω στο θηρίο, αυτά θα μισήσουν την πόρνη, και θα την καταστήσουν έρημη και γυμνή, και θα φάγουν τις σάρκες της, και θα την κατακάψουν με πυρ. Διότι ο Θεός έβαλε στις καρδιές τους να εκτελέσουν το θέλημά του, και να έχουν μία γνώμη, και να δώσουν τη βασιλεία τους στο θηρίο, έως ότου εκπληρωθούν οι λόγοι του Θεού. Αποκάλυψη 17:16, 17.

The ten kings burn the papal king of the north with fire and eat her flesh. The kings of the last days are the dragon power.

Οι δέκα βασιλείς καίνε με φωτιά τον παπικό βασιλέα του βορρά και κατατρώγουν τη σάρκα της. Οι βασιλείς των εσχάτων ημερών είναι η δύναμη του δράκοντος.

> “Kings and rulers and governors have placed upon themselves the brand of antichrist, and are represented as the dragon who goes to make war with the saints—with those who keep the commandments of God and who have the faith of Jesus. In their enmity against the people of God, they show themselves guilty also of the choice of Barabbas instead of Christ.” Testimonies to Ministers, 38.

> «Βασιλεῖς καὶ ἄρχοντες καὶ διοικηταὶ ἔθεσαν ἐπάνω εἰς ἑαυτοὺς τὸ στίγμα τοῦ ἀντιχρίστου, καὶ παριστῶνται ὡς ὁ δράκων ὁ ὑπάγων νὰ κάμῃ πόλεμον μετὰ τῶν ἁγίων—μετὰ ἐκείνων οἵτινες τηροῦν τὰς ἐντολὰς τοῦ Θεοῦ καὶ ἔχουσι τὴν πίστιν τοῦ Ἰησοῦ. Ἐν τῇ ἔχθρᾳ αὐτῶν κατὰ τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ, ἀποδεικνύουσιν ἑαυτοὺς ἐνόχους καὶ διὰ τῆς ἐκλογῆς τοῦ Βαραββᾶ ἀντὶ τοῦ Χριστοῦ.» Testimonies to Ministers, 38.

The ten kings are the dragon power, who is also represented by the kingdom of Greece and Alexander. Those kings are southern kings, for they are represented by Pharaoh king of Egypt. They will eat her flesh, for they are also the prophetic “dogs” which the Psalmist calls the “assembly of the wicked.”

Οι δέκα βασιλείς είναι η δύναμη του δράκοντος, η οποία παριστάνεται επίσης από το βασίλειο της Ελλάδος και τον Αλέξανδρο. Οι βασιλείς εκείνοι είναι νότιοι βασιλείς, διότι παριστάνονται από τον Φαραώ, βασιλέα της Αιγύπτου. Θα φάγουν τις σάρκες της, διότι είναι επίσης οι προφητικοί «κύνες», τους οποίους ο Ψαλμωδός αποκαλεί «σύναξη πονηρευομένων».

> For dogs have compassed me: the assembly of the wicked have enclosed me: they pierced my hands and my feet. I may tell all my bones: they look and stare upon me. They part my garments among them, and cast lots upon my vesture. Psalms 22:16–18.

> Διότι κύνες με περιεκύκλωσαν· σύναξις πονηρευομένων με περικύκλωσε· διεπέρασαν τας χείρας μου και τους πόδας μου. Δύναμαι να απαριθμήσω πάντα τα οστά μου· αυτοί με θεωρούν και με ατενίζουν. Διηράσθησαν τα ιμάτιά μου μεταξύ των, και επί τον ιματισμόν μου έβαλον κλήρον. Ψαλμοί 22:16–18.

The papacy is the king of the north in verse forty-five, and the papacy is represented by Jezebel in the church of Thyatira.

Η παποσύνη είναι ο βασιλεὺς τοῦ βορρᾶ στο εδάφιο σαράντα πέντε, και η παποσύνη αντιπροσωπεύεται από την Ιεζάβελ στην εκκλησία των Θυατείρων.

> Notwithstanding I have a few things against thee, because thou sufferest that woman Jezebel, which calleth herself a prophetess, to teach and to seduce my servants to commit fornication, and to eat things sacrificed unto idols. And I gave her space to repent of her fornication; and she repented not. Behold, I will cast her into a bed, and them that commit adultery with her into great tribulation, except they repent of their deeds. Revelation 2:20–22.

> Πλην έχω ολίγα κατά σου, διότι ανέχεσαι τη γυναίκα Ιεζάβελ, η οποία ονομάζει τον εαυτό της προφήτιδα, να διδάσκει και να πλανά τους δούλους μου, ώστε να πορνεύουν και να τρώγουν ειδωλόθυτα. Και της έδωσα καιρό να μετανοήσει από την πορνεία της, και δεν μετανόησε. Ιδού, θα τη ρίψω σε κλίνη, και εκείνους που μοιχεύουν μαζί της σε μεγάλη θλίψη, εκτός εάν μετανοήσουν από τα έργα τους. Αποκάλυψη 2:20–22.

Jezebel’s judgment is accomplished when she is eaten by dogs.

Η κρίση της Ιεζάβελ ολοκληρώνεται όταν καταβροχθίζεται από τα σκυλιά.

> And of Jezebel also spake the Lord, saying, The dogs shall eat Jezebel by the wall of Jezreel. 1 Kings 21:23.

> Καὶ περὶ τῆς Ἰεζάβελ ἐλάλησεν ὁ Κύριος, λέγων· Οἱ κύνες θέλουσι καταφάγει τὴν Ἰεζάβελ παρὰ τὸ τεῖχος τῆς Ἰεζραέλ. Αʹ Βασιλειῶν 21:23.

The dogs are pagan Rome, the dragon power, for it was pagan Rome that crucified Christ.

Οι κύνες είναι η ειδωλολατρική Ρώμη, η δύναμη του δράκοντος, διότι η ειδωλολατρική Ρώμη ήταν εκείνη που σταύρωσε τον Χριστό.

> “In the sufferings of Christ upon the cross prophecy was fulfilled. Centuries before the crucifixion, the Saviour had foretold the treatment He was to receive. He said, ‘Dogs have compassed Me: the assembly of the wicked have enclosed Me: they pierced My hands and My feet. I may tell all My bones: they look and stare upon Me. They part My garments among them, and cast lots upon My vesture.’ Psalm 22:16–18. The prophecy concerning His garments was carried out without counsel or interference from the friends or the enemies of the Crucified One. To the soldiers who had placed Him upon the cross, His clothing was given. Christ heard the men’s contention as they parted the garments among them. His tunic was woven throughout without seam, and they said, ‘Let us not rend it, but cast lots for it, whose it shall be.’” The Desire of Ages, 746.

> «Μέσα στα παθήματα του Χριστού επάνω στον σταυρό εκπληρώθηκε η προφητεία. Αιώνες πριν από τη σταύρωση, ο Σωτήρας είχε προείπει τη μεταχείριση που επρόκειτο να λάβει. Είπε: “Με περιεκύκλωσαν κύνες· σύναξις πονηρευομένων με περιέκλεισε· διεπέρασαν τας χείρας Μου και τους πόδας Μου. Δύναμαι να απαριθμήσω πάντα τα οστά Μου· αυτοί με θεωρούν και με ατενίζουν. Διεμοιράσθησαν τα ιμάτιά Μου εις εαυτούς, και επί τον ιματισμόν Μου έβαλον κλήρον.” Ψαλμός 22:16–18. Η προφητεία σχετικά με τα ιμάτιά Του εκπληρώθηκε χωρίς συμβουλή ή επέμβαση ούτε από τους φίλους ούτε από τους εχθρούς του Εσταυρωμένου. Στους στρατιώτες που Τον είχαν τοποθετήσει επάνω στον σταυρό δόθηκαν τα ενδύματά Του. Ο Χριστός άκουγε τη φιλονικία των ανδρών καθώς διεμοίραζαν μεταξύ τους τα ιμάτια. Ο χιτώνας Του ήταν υφασμένος ολόκληρος, χωρίς ραφή, και είπαν: “Ας μη τον σχίσωμεν, αλλά ας βάλομεν κλήρον δι’ αυτόν, τίνος θέλει είσθαι.”» Η Ζωή του Χριστού, 746.

The ten kings, who are the dogs, who are the assembly of the wicked, who are Greece and Egypt will also to burn the whore with fire.

Οι δέκα βασιλεῖς, οἵτινες εἰσὶν οἱ κύνες, οἵτινες εἰσὶν ἡ σύναξις τῶν πονηρευομένων, οἵτινες εἰσὶν ἡ Ἑλλάς καὶ ἡ Αἴγυπτος, θέλουσιν ἐπίσης κατακαύσει τὴν πόρνην ἐν πυρί.

> And the daughter of any priest, if she profane herself by playing the whore, she profaneth her father: she shall be burnt with fire. Leviticus 21:9.

> Και η θυγατέρα οποιουδήποτε ιερέα, εάν βεβηλώσει τον εαυτό της εκπορνευομένη, βεβηλώνει τον πατέρα της· με πυρ θέλει κατακαυθή. Λευιτικόν 21:9.

The ten kings burn the whore with fire for she professes to be a priestess but is a whore.

Οι δέκα βασιλεῖς κατακαίουσι τὴν πόρνην διὰ πυρός, διότι ὁμολογεῖ ὅτι εἶναι ἱέρεια, ἀλλὰ εἶναι πόρνη.

> And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. Isaiah 23:15–17.

> Καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἡ Τύρος θέλει λησμονηθῆ ἑβδομήκοντα ἔτη, κατὰ τὰς ἡμέρας ἑνὸς βασιλέως· μετὰ δὲ τὸ τέλος τῶν ἑβδομήκοντα ἐτῶν ἡ Τύρος θέλει ᾄσει ὡς πόρνη. Λάβε κιθάραν, περιέλθε τὴν πόλιν, σὺ πόρνη λησμονημένη· παῖζε γλυκέως, ᾆδε πολλὰ ᾄσματα, διὰ νὰ σε ἐνθυμηθῶσιν. Καὶ μετὰ τὸ τέλος τῶν ἑβδομήκοντα ἐτῶν, ὁ Κύριος θέλει ἐπισκεφθῆ τὴν Τύρον, καὶ αὕτη θέλει ἐπιστρέψει εἰς τὸν μισθὸν αὐτῆς, καὶ θέλει πορνεύσει μετὰ πάντων τῶν βασιλείων τοῦ κόσμου ἐπὶ προσώπου τῆς γῆς. Ἠσαΐας 23:15–17.

In verses five through nine, and verses thirty-one through forty, we find witness to the papacy coming to its end at the hands of the dragon power. This principle is also currently being fulfilled in the Ukrainian War. These three witnesses inform us that when the king of the north comes to his end with none to help in verse forty-five, the dragon will eat her flesh and burn her with fire. Upon three witnesses the motivation for the dragon’s action will include a broken treaty.

Στα εδάφια πέντε έως εννέα, και στα εδάφια τριάντα ένα έως σαράντα, βρίσκουμε μαρτυρία ότι ο παπισμός έρχεται στο τέλος του από το χέρι της δύναμης τοῦ δράκοντος. Αυτή η αρχή εκπληρώνεται επίσης κατά την παρούσα περίοδο στον Ουκρανικό Πόλεμο. Αυτοί οι τρεις μάρτυρες μάς πληροφορούν ότι, όταν ο βασιλεύς του βορρᾶ έλθει στο τέλος του χωρίς να υπάρχει κανείς να τον βοηθήσει στο εδάφιο σαράντα πέντε, ο δράκων θα φάγει τις σάρκες της και θα κατακαύσει αυτήν με πυρ. Επί στόματος τριών μαρτύρων, το κίνητρο για την ενέργεια του δράκοντος θα περιλαμβάνει και μία παραβιασμένη συνθήκη.

In verses five through nine, the second Syrian War ended with a treaty in 253 BC. The war had started in 260 BC and seven years into the second Syrian War a peace treaty was accomplished by the king of the south giving a daughter to the king of the north so he could marry the king of the south’s daughter and bring about peace through the marriage alliance. Seven years after the marriage in 246 BC the king of the north set aside the southern bride and restored his original wife who he had set aside when he married the Egyptian princess. The motivation for the king of the south to invade the northern kingdom and capture the northern king was a broken treaty.

Στα εδάφια πέντε έως εννέα, ο δεύτερος Συριακός Πόλεμος έληξε με συνθήκη το 253 π.Χ. Ο πόλεμος είχε αρχίσει το 260 π.Χ., και επτά χρόνια μετά την έναρξη του δεύτερου Συριακού Πολέμου συνήφθη συνθήκη ειρήνης, όταν ο βασιλιάς του νότου έδωσε μια θυγατέρα στον βασιλιά του βορρά, ώστε αυτός να νυμφευθεί τη θυγατέρα του βασιλιά του νότου και να επέλθει ειρήνη μέσω της συμμαχίας του γάμου. Επτά χρόνια μετά τον γάμο, το 246 π.Χ., ο βασιλιάς του βορρά παραμέρισε τη νότια νύμφη και αποκατέστησε την αρχική του σύζυγο, την οποία είχε παραμερίσει όταν νυμφεύθηκε την Αιγύπτια πριγκίπισσα. Το κίνητρο για την εισβολή του βασιλιά του νότου στο βόρειο βασίλειο και για τη σύλληψη του βόρειου βασιλιά ήταν η παραβίαση της συνθήκης.

The broken treaty typified the broken Treaty of Tolentino in 1797 that provided Napoleon with the motivation to take the pope captive in 1798, as Ptolemy had done to Seleucus in 246 BC. When Ptolemy III returned to Egypt from his victory over the northern Seleucid empire of Seleucus II he brought so many treasures back to Egypt that the Egyptians gave the title of “Euergetes” (meaning Benefactor) to Ptolemy III for restoring their “captive gods” after many years.

Η παραβιασθείσα συνθήκη προεικόνιζε την παραβιασθείσα Συνθήκη του Τολεντίνο το 1797, η οποία παρείχε στον Ναπολέοντα το κίνητρο να αιχμαλωτίσει τον πάπα το 1798, όπως είχε πράξει ο Πτολεμαίος προς τον Σέλευκο το 246 π.Χ. Όταν ο Πτολεμαίος Γ΄ επέστρεψε στην Αίγυπτο από τη νίκη του επί της βόρειας Σελευκιδικής αυτοκρατορίας του Σελεύκου Β΄, έφερε πίσω στην Αίγυπτο τόσους πολλούς θησαυρούς, ώστε οι Αιγύπτιοι έδωσαν στον Πτολεμαίο Γ΄ τον τίτλο «Ευεργέτης» (που σημαίνει Benefactor), επειδή αποκατέστησε τους «αιχμάλωτους θεούς» τους έπειτα από πολλά χρόνια.

> But out of a branch of her roots shall one stand up in his estate, which shall come with an army, and shall enter into the fortress of the king of the north, and shall deal against them, and shall prevail: And shall also carry captives into Egypt their gods, with their princes, and with their precious vessels of silver and of gold; and he shall continue more years than the king of the north. Daniel 11:7, 8.

> Αλλά από έναν βλαστό των ριζών της θέλει αναστηθεί ένας στη θέση του, ο οποίος θα έλθει με στρατό, και θα εισέλθει στο οχύρωμα του βασιλέως του βορρά, και θα ενεργήσει εναντίον αυτών, και θα υπερισχύσει· και θέλει επίσης μεταφέρει αιχμαλώτους στην Αίγυπτο τους θεούς αυτών, μαζί με τους άρχοντές τους, και με τα πολύτιμα σκεύη αυτών από άργυρο και από χρυσό· και αυτός θα διατηρηθεί περισσότερα έτη παρά ο βασιλεύς του βορρά. Δανιήλ 11:7, 8.

When Napoleon took the pope captive in 1798, he robbed the Vatican treasures and brought them back to France as typified by Ptolemy III, who took treasures and also Seleucus II back to Egypt, where Seleucus II died falling from a horse. This typified Napoleon removing the papacy from the beast in 1798, and the death of the pope in 1799. The papacy in Revelation seventeen is the woman who rides upon the beast, and Seleucus’ defeat, captivity and subsequent death falling from a horse, typifies Napoleon removing the civil authority of the papacy (represented as a beast in Revelation seventeen).

Όταν ο Ναπολέων αιχμαλώτισε τον πάπα το 1798, άρπαξε τους θησαυρούς του Βατικανού και τους έφερε πίσω στη Γαλλία, όπως προτυπώθηκε από τον Πτολεμαίο Γ΄, ο οποίος πήρε θησαυρούς και επίσης τον Σέλευκο Β΄ πίσω στην Αίγυπτο, όπου ο Σέλευκος Β΄ πέθανε πέφτοντας από άλογο. Αυτό προτύπωνε την απομάκρυνση του παπισμού από το θηρίο από τον Ναπολέοντα το 1798, και τον θάνατο του πάπα το 1799. Ο παπισμός στην Αποκάλυψη δεκαεπτά είναι η γυναίκα που κάθεται επάνω στο θηρίο, και η ήττα, η αιχμαλωσία και ο επακόλουθος θάνατος του Σελεύκου, πέφτοντας από άλογο, προτυπώνουν την αφαίρεση από τον Ναπολέοντα της πολιτικής εξουσίας του παπισμού (η οποία παριστάνεται ως θηρίο στην Αποκάλυψη δεκαεπτά).

> So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. … And the angel said unto me, Wherefore didst thou marvel? I will tell thee the mystery of the woman, and of the beast that carrieth her, which hath the seven heads and ten horns. … And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:3, 7, 18.

> Καὶ με μετέφερε ἐν πνεύματι εἰς τὴν ἔρημον· καὶ εἶδον γυναῖκα καθημένην ἐπάνω εἰς θηρίον κόκκινον, γέμον ὀνομάτων βλασφημίας, ἔχον ἑπτὰ κεφαλὰς καὶ δέκα κέρατα. … Καὶ εἶπέν μοι ὁ ἄγγελος· Διὰ τί ἐθαύμασες; ἐγώ θέλω σοι εἰπεῖ τὸ μυστήριον τῆς γυναικὸς καὶ τοῦ θηρίου τοῦ βαστάζοντος αὐτήν, τοῦ ἔχοντος τὰς ἑπτὰ κεφαλὰς καὶ τὰ δέκα κέρατα. … Καὶ ἡ γυνὴ ἣν εἶδες εἶναι ἡ πόλις ἡ μεγάλη, ἡ ἔχουσα βασιλείαν ἐπὶ τῶν βασιλέων τῆς γῆς. Ἀποκάλυψις 17:3, 7, 18.

Verse five through nine introduces the warfare between the king of the north and south in chapter eleven. Verse five provides the anchor to Rome as the king of the north for it identifies that the king of the north would conquer three geographical areas before it ruled supremely. The verses provide the prophetic structure that sets forth a period when the king of the north rules but comes to its end. This is the very premise and promise of chapter eleven. The theme of the line is the deadly wound of the papal king of the north, or as verse forty-five states, “he comes to his end, with none to help.” This truth is present truth in the last days.

Τα εδάφια πέντε έως εννέα εισάγουν τον πόλεμο μεταξύ του βασιλέως του βορρά και του νότου στο ενδέκατο κεφάλαιο. Το εδάφιο πέντε παρέχει το σημείο αγκυρώσεως προς τη Ρώμη ως τον βασιλέα του βορρά, διότι προσδιορίζει ότι ο βασιλεύς του βορρά θα κατακτούσε τρεις γεωγραφικές περιοχές προτού κυριαρχήσει υπέρτατα. Τα εδάφια παρέχουν την προφητική δομή η οποία εκθέτει μια περίοδο κατά την οποία ο βασιλεύς του βορρά εξουσιάζει, αλλά έρχεται στο τέλος του. Αυτή είναι η ίδια η προκείμενη θέση και η υπόσχεση του ενδεκάτου κεφαλαίου. Το θέμα της γραμμής είναι το θανατηφόρο πλήγμα του παπικού βασιλέως του βορρά, ή όπως δηλώνει το εδάφιο σαράντα πέντε, «έρχεται στο τέλος του, και δεν υπάρχει κανείς να τον βοηθήσει». Αυτή η αλήθεια είναι παρούσα αλήθεια στις έσχατες ημέρες.

We will continue in the next article.

Θα συνεχίσουμε στο επόμενο άρθρο.

Back to Articles