Article

# The Book of Daniel - Number Fifty-Six

Το Βιβλίο του Δανιήλ - Αριθμός Πενήντα Έξι

Unlocking the Mystery of Revelation 17: The Final Prophecy of the Great Whore and the Beast

Ξεκλειδώνοντας το Μυστήριο της Αποκάλυψης 17: Η Τελική Προφητεία της Μεγάλης Πόρνης και του Θηρίου

Author

Jeff Pippenger

Published

January 20, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The last representation of the kingdoms of Bible prophecy is found in Revelation chapter seventeen. In that chapter, in verse three, John is carried into the “wilderness”, so that the angel can show John the judgment of the “great whore” of prophecy, who sits upon “many waters” and who committed “fornication” with the “kings of the earth.”

Η τελευταία παράσταση των βασιλείων της βιβλικής προφητείας βρίσκεται στο δέκατο έβδομο κεφάλαιο της Αποκάλυψης. Στο κεφάλαιο αυτό, στο εδάφιο τρία, ο Ιωάννης μεταφέρεται στην «έρημο», ώστε ο άγγελος να δείξει στον Ιωάννη την κρίση της προφητικής «μεγάλης πόρνης», η οποία κάθεται επάνω σε «πολλά ύδατα» και η οποία διέπραξε «πορνεία» με τους «βασιλείς της γης».

> And there came one of the seven angels which had the seven vials, and talked with me, saying unto me, Come hither; I will show unto thee the judgment of the great whore that sitteth upon many waters: With whom the kings of the earth have committed fornication, and the inhabitants of the earth have been made drunk with the wine of her fornication. So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. Revelation 17:1–3.

> Και ήλθε ένας από τους επτά αγγέλους που είχαν τις επτά φιάλες και μίλησε μαζί μου, λέγοντάς μου: Έλα εδώ· θα σου δείξω την κρίση της μεγάλης πόρνης, η οποία κάθεται επάνω σε πολλά ύδατα· με την οποία πόρνευσαν οι βασιλείς της γης, και οι κάτοικοι της γης μεθύσθηκαν από τον οίνο της πορνείας της. Και με μετέφερε εν πνεύματι στην έρημο· και είδα μια γυναίκα να κάθεται επάνω σε θηρίο κόκκινο, γεμάτο από ονόματα βλασφημίας, που είχε επτά κεφαλές και δέκα κέρατα. Αποκάλυψις 17:1–3.

By John’s own words the “wilderness” represents the twelve hundred and sixty years of papal rule from the year 538, unto the time of the end in 1798.

Με τα ίδια τα λόγια του Ιωάννη, η «έρημος» αντιπροσωπεύει τα χίλια διακόσια εξήντα έτη της παπικής κυριαρχίας από το έτος 538 έως τον καιρό του τέλους, το 1798.

> And the woman fled into the wilderness, where she hath a place prepared of God, that they should feed her there a thousand two hundred and threescore days. … And to the woman were given two wings of a great eagle, that she might fly into the wilderness, into her place, where she is nourished for a time, and times, and half a time, from the face of the serpent. Revelation 12:6, 14.

> Και η γυναίκα έφυγε στην έρημο, όπου έχει τόπο ετοιμασμένο από τον Θεό, ώστε να την τρέφουν εκεί χίλιες διακόσιες εξήντα ημέρες. … Και στη γυναίκα δόθηκαν δύο πτέρυγες μεγάλου αετού, για να πετάξει στην έρημο, στον τόπο της, όπου τρέφεται έναν καιρό και καιρούς και ήμισυ καιρού, μακριά από το πρόσωπο του όφεως. Αποκάλυψη 12:6, 14.

In the spirit, John was transported into the twelve hundred and sixty years of papal rule. Those years had been typified by the three and a half years of drought during the history of Jezebel, Ahab and Elijah. Those years were to continue until the papacy received its deadly wound in 1798, for that had been “determined” to occur at the end of the first indignation, which was the end of the war brought upon the sanctuary and host through the two desolating powers of paganism and papalism. All of these facts have been set forth in recent articles.

Κατὰ πνεῦμα, ὁ Ἰωάννης μετεφέρθη εἰς τὰ χίλια διακόσια ἑξήκοντα ἔτη τῆς παπικῆς κυριαρχίας. Τὰ ἔτη ἐκεῖνα εἶχαν προτυπωθῆ διὰ τῶν τριῶν καὶ ἡμίσεος ἐτῶν τῆς ξηρασίας κατὰ τὴν ἱστορίαν τῆς Ἰεζάβελ, τοῦ Ἀχαὰβ καὶ τοῦ Ἠλίου. Τὰ ἔτη ἐκεῖνα ἔμελλον νὰ συνεχισθοῦν ἕως ὅτου ὁ παπισμὸς ἔλαβεν τὴν θανατηφόρον αὐτοῦ πληγήν ἐν 1798, διότι τοῦτο εἶχε «προσδιορισθῆ» νὰ συμβῇ εἰς τὸ τέλος τῆς πρώτης ἀγανακτήσεως, ἥτις ἦτο τὸ τέλος τοῦ πολέμου ὃς ἐπεφέρθη ἐπὶ τοῦ ἁγιαστηρίου καὶ τοῦ στρατεύματος διὰ τῶν δύο ἐρημωτικῶν δυνάμεων, τοῦ παγανισμοῦ καὶ τοῦ παπισμοῦ. Πάντα ταῦτα τὰ γεγονότα ἔχουν ἐκτεθῆ εἰς πρόσφατα ἄρθρα.

The “great whore,” is Isaiah’s whore of Tyre, who was to be forgotten for seventy symbolic years, which were the “days of one king.” The history of the United States, is the history of the symbolic seventy years, which had been typified by the seventy years of captivity during the reign of Babylon, the first kingdom of Bible prophecy. During that history the great whore of Tyre was to be forgotten. At the end of that history she was to be remembered and once again to go forth and sing her songs, thus committing fornication with the kings of the earth. John was spiritually conveyed into the history of papal rule in order to see the judgment of the papal power. The judgment of a daughter of a priest who committed fornication was that she was to be burnt with fire.

Η «μεγάλη πόρνη» είναι η πόρνη της Τύρου του Ησαΐα, η οποία επρόκειτο να λησμονηθεί επί εβδομήντα συμβολικά έτη, τα οποία ήσαν οι «ημέραι ενός βασιλέως». Η ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών είναι η ιστορία των συμβολικών εβδομήντα ετών, τα οποία είχαν προτυπωθεί από τα εβδομήντα έτη της αιχμαλωσίας κατά τη διάρκεια της βασιλείας της Βαβυλώνος, του πρώτου βασιλείου της βιβλικής προφητείας. Κατά τη διάρκεια αυτής της ιστορίας, η μεγάλη πόρνη της Τύρου επρόκειτο να λησμονηθεί. Στο τέλος αυτής της ιστορίας επρόκειτο να ενθυμηθεί και εκ νέου να εξέλθει και να άσει τα άσματά της, διαπράττοντας ούτω πορνεία με τους βασιλείς της γης. Ο Ιωάννης μεταφέρθηκε πνευματικώς μέσα στην ιστορία της παπικής κυριαρχίας, ώστε να ιδεί την κρίση της παπικής εξουσίας. Η κρίση μιας θυγατρός ιερέως η οποία διέπραττε πορνεία ήταν ότι έπρεπε να κατακαεί εν πυρί.

> And the daughter of any priest, if she profane herself by playing the whore, she profaneth her father: she shall be burnt with fire. Leviticus 21:9.

> Καὶ ἡ θυγάτηρ παντὸς ἱερέως, ἐὰν βεβηλώσῃ ἑαυτὴν ἐκπορνεύουσα, βεβηλοῖ τὸν πατέρα αὐτῆς· ἐν πυρὶ θέλει κατακαυθῆ. Λευιτικόν 21:9.

In the vision of the judgment of the great whore that was given to John by one of the angels who poured out one of the seven last plagues was that she was burnt with fire.

Στο όραμα της κρίσεως της μεγάλης πόρνης, το οποίο δόθηκε στον Ιωάννη από έναν από τους αγγέλους που εξέχεαν μία από τις επτά τελευταίες πληγές, αποκαλύφθηκε ότι αυτή κατακάηκε με φωτιά.

> And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. Revelation 17:16.

> Καὶ τὰ δέκα κέρατα, ἃ εἶδες ἐπὶ τὸ θηρίον, οὗτοι θέλουσι μισήσει τὴν πόρνην, καὶ θέλουσι καταστήσει αὐτὴν ἔρημον καὶ γυμνήν, καὶ θέλουσι φάγει τὰς σάρκας αὐτῆς, καὶ κατακαύσει αὐτὴν ἐν πυρί. Ἀποκάλυψις 17:16.

The waters that the great whore is sitting upon are the people of the world, who will be brought under her authority when the United States deceives the entire world to worship the beast, who is also the great whore. The United States then becomes the premier king of the ten kings who are represented in the prophecy of Revelation seventeen, and in this illustration the United States represents the first king to commit fornication with the whore, though she will accomplish that act with all the kings thereafter.

Τα ύδατα επάνω στα οποία κάθεται η μεγάλη πόρνη είναι οι λαοί του κόσμου, οι οποίοι θα υπαχθούν στην εξουσία της όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες εξαπατήσουν ολόκληρο τον κόσμο ώστε να προσκυνήσει το θηρίο, το οποίο είναι επίσης η μεγάλη πόρνη. Κατόπιν, οι Ηνωμένες Πολιτείες καθίστανται ο εξέχων βασιλεύς των δέκα βασιλέων που παριστάνονται στην προφητεία του δέκατου εβδόμου κεφαλαίου της Αποκάλυψης, και σε αυτή την απεικόνιση οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιπροσωπεύουν τον πρώτο βασιλέα που διέπραξε πορνεία με την πόρνη, μολονότι εκείνη θα επιτελέσει την πράξη αυτή με όλους τους βασιλείς κατόπιν.

The first king of many kings is represented by Ahab, who was married to the great whore, who is represented as Jezebel in the church of Thyatira. The judgment of Jezebel (the great whore), is accomplished by the ten kings, who will be forced into a church and state alliance by the power of the United States. Those kings will agree to allow the papacy to rule the world (sit upon the waters), in spite of their hatred for the whore.

Ο πρώτος βασιλιάς από πολλούς βασιλείς παριστάνεται από τον Αχαάβ, ο οποίος ήταν νυμφευμένος με τη μεγάλη πόρνη, η οποία παριστάνεται ως Ιεζάβελ στην εκκλησία των Θυατείρων. Η κρίση της Ιεζάβελ (της μεγάλης πόρνης) εκτελείται από τους δέκα βασιλείς, οι οποίοι θα εξαναγκαστούν σε συμμαχία εκκλησίας και κράτους από τη δύναμη των Ηνωμένων Πολιτειών. Εκείνοι οι βασιλείς θα συμφωνήσουν να επιτρέψουν στον παπισμό να κυβερνήσει τον κόσμο (να κάθεται επί των υδάτων), παρά το μίσος τους για την πόρνη.

> And the ten horns which thou sawest are ten kings, which have received no kingdom as yet; but receive power as kings one hour with the beast. These have one mind, and shall give their power and strength unto the beast. These shall make war with the Lamb, and the Lamb shall overcome them: for he is Lord of lords, and King of kings: and they that are with him are called, and chosen, and faithful. And he saith unto me, The waters which thou sawest, where the whore sitteth, are peoples, and multitudes, and nations, and tongues. And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:12–18.

> Καὶ τὰ δέκα κέρατα, τὰ ὁποῖα εἶδες, εἶναι δέκα βασιλεῖς, οἵτινες δὲν ἔλαβον ἔτι βασιλείαν· ἀλλὰ λαμβάνουσιν ἐξουσίαν ὡς βασιλεῖς μίαν ὥραν μετὰ τοῦ θηρίου. Οὗτοι ἔχουσι μίαν γνώμην, καὶ θέλουσι παραδώσει τὴν δύναμιν καὶ τὴν ἐξουσίαν αὐτῶν εἰς τὸ θηρίον. Οὗτοι θέλουσι πολεμήσει μετὰ τοῦ Ἀρνίου, καὶ τὸ Ἀρνίον θέλει νικήσει αὐτούς· διότι εἶναι Κύριος κυρίων καὶ Βασιλεὺς βασιλέων· καὶ οἱ μετ’ αὐτοῦ εἶναι κλητοί, καὶ ἐκλεκτοί, καὶ πιστοί. Καὶ λέγει πρὸς ἐμέ· Τὰ ὕδατα, τὰ ὁποῖα εἶδες, ὅπου κάθεται ἡ πόρνη, εἶναι λαοί, καὶ ὄχλοι, καὶ ἔθνη, καὶ γλῶσσαι. Καὶ τὰ δέκα κέρατα, τὰ ὁποῖα εἶδες ἐπὶ τοῦ θηρίου, οὗτοι θέλουσι μισήσει τὴν πόρνην, καὶ θέλουσι καταστήσει αὐτὴν ἔρημον καὶ γυμνήν, καὶ θέλουσι φάγει τὰς σάρκας αὐτῆς, καὶ θέλουσι κατακαύσει αὐτὴν ἐν πυρί. Διότι ὁ Θεὸς ἔδωκεν εἰς τὰς καρδίας αὐτῶν νὰ ἐκτελέσωσι τὴν βουλὴν αὐτοῦ, καὶ νὰ συμφωνήσωσι, καὶ νὰ δώσωσι τὴν βασιλείαν αὐτῶν εἰς τὸ θηρίον, ἕως οὗ ἐκπληρωθῶσιν οἱ λόγοι τοῦ Θεοῦ. Καὶ ἡ γυνή, τὴν ὁποίαν εἶδες, εἶναι ἡ πόλις ἡ μεγάλη, ἡ ἔχουσα βασιλείαν ἐπὶ τῶν βασιλέων τῆς γῆς. Ἀποκάλυψις 17:12–18.

The “ten kings” (the United Nations), actually hate the papacy, but are forced by circumstances to turn their short-lived kingdom over to the papal power in a vain hope to save the world from its increasing calamities. When they realize her deception, they become the instrument to burn her with fire in fulfillment of the law in Leviticus.

Οι «δέκα βασιλεῖς» (τὰ Ἡνωμένα Ἔθνη), στὴν πραγματικότητα, μισοῦν τὸ παπικὸ σύστημα, ἀλλὰ ἀναγκάζονται ἀπὸ τὶς περιστάσεις νὰ παραδώσουν τὴ βραχύβια βασιλεία τους στὴν παπικὴ ἐξουσία, μέσα σὲ μάταιη ἐλπίδα νὰ σώσουν τὸν κόσμο ἀπὸ τὶς αὐξανόμενες συμφορές του. Ὅταν ἀντιληφθοῦν τὴν ἀπάτη της, γίνονται τὸ ὄργανο γιὰ νὰ τὴν κατακάψουν μὲ φωτιά, ἐκπληρώνοντας τὸν νόμο τοῦ Λευιτικοῦ.

The “ten kings” “make war with the Lamb” through the persecution they bring upon God’s last day people.

Οι «δέκα βασιλεῖς» «πολεμοῦν μετὰ τοῦ Ἀρνίου» διὰ τοῦ διωγμοῦ ποὺ ἐπιφέρουν ἐπὶ τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ τῶν ἐσχάτων ἡμερῶν.

> Why do the heathen rage, and the people imagine a vain thing? The kings of the earth set themselves, and the rulers take counsel together, against the Lord, and against his anointed, saying, Let us break their bands asunder, and cast away their cords from us. He that sitteth in the heavens shall laugh: the Lord shall have them in derision. Then shall he speak unto them in his wrath, and vex them in his sore displeasure. Psalms 2:1–5.

> Διὰ τί ἐφρύαξαν τὰ ἔθνη, καὶ οἱ λαοὶ ἐμελέτησαν μάταια; Παρέστησαν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς, καὶ οἱ ἄρχοντες συνήχθησαν ἐπὶ τὸ αὐτό, κατὰ τοῦ Κυρίου καὶ κατὰ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ, λέγοντες· Ἀς διαρρήξωμεν τοὺς δεσμοὺς αὐτῶν, καὶ ἀς ἀπορρίψωμεν ἀφ’ ἡμῶν τοὺς δεσμοὺς αὐτῶν. Ὁ κατοικῶν ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἐκγελάσεται αὐτούς· ὁ Κύριος ἐκμυκτηριεῖ αὐτούς. Τότε λαλήσει πρὸς αὐτοὺς ἐν τῇ ὀργῇ αὐτοῦ, καὶ ἐν τῷ θυμῷ αὐτοῦ ταράξει αὐτούς. Ψαλμοί 2:1–5.

The persecution that is accomplished for the papacy by the kings of the earth, was also done against Christ at the cross.

Ο διωγμός που πραγματοποιείται υπέρ του παπισμού από τους βασιλείς της γης, έγινε επίσης εναντίον του Χριστού επάνω στον σταυρό.

> Who by the mouth of thy servant David hast said, Why did the heathen rage, and the people imagine vain things? The kings of the earth stood up, and the rulers were gathered together against the Lord, and against his Christ. For of a truth against thy holy child Jesus, whom thou hast anointed, both Herod, and Pontius Pilate, with the Gentiles, and the people of Israel, were gathered together, For to do whatsoever thy hand and thy counsel determined before to be done. Acts 4:25–28.

> ο οποίος διά στόματος Δαβὶδ τοῦ δούλου σου εἶπες· Διὰ τί ἐφρύαξαν τὰ ἔθνη, καὶ οἱ λαοὶ ἐμελέτησαν μάταια; Παρέστησαν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς, καὶ οἱ ἄρχοντες συνήχθησαν ἐπὶ τὸ αὐτὸ κατὰ τοῦ Κυρίου καὶ κατὰ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ. Διότι ἐπ’ ἀληθείας συνήχθησαν κατὰ τοῦ ἁγίου παιδός σου Ἰησοῦ, τὸν ὁποῖον ἔχρισας, καὶ ὁ Ἡρῴδης καὶ ὁ Πόντιος Πιλᾶτος, μετὰ τῶν ἐθνῶν καὶ τοῦ λαοῦ Ἰσραήλ, διὰ νὰ πράξουν ὅσα ἡ χείρ σου καὶ ἡ βουλή σου προώρισαν νὰ γίνουν. Πράξεις 4:25–28.

The “kings of the earth” that stood up against Christ at his crucifixion represents the “ten kings” of Revelation seventeen that make war with the Lamb again by persecuting his people. At the cross, those kings were the “assembly of the wicked” who “compassed” Christ, and who do so again with his last day people.

Οι «βασιλεῖς τῆς γῆς» που ἐξεγέρθηκαν ἐναντίον τοῦ Χριστοῦ κατά τὴ σταύρωσή του ἀντιπροσωπεύουν τοὺς «δέκα βασιλεῖς» τῆς Ἀποκαλύψεως δεκαεπτά, οἵτινες πολεμοῦν πάλιν μετὰ τοῦ Ἀρνίου διώκοντας τὸν λαόν του. Στὸν σταυρό, οἱ βασιλεῖς αὐτοὶ ἦσαν ἡ «σύναξις τῶν πονηρευομένων» ποὺ «με περιέκλεισαν» τὸν Χριστό, καὶ οἵτινες πράττουν τὸ αὐτὸ πάλιν καὶ μετὰ τοῦ λαοῦ του τῶν ἐσχάτων ἡμερῶν.

> For dogs have compassed me: the assembly of the wicked have enclosed me: they pierced my hands and my feet. I may tell all my bones: they look and stare upon me. They part my garments among them, and cast lots upon my vesture. Psalms 22:16–18.

> Διότι κύνες με περιεκύκλωσαν· σύναξις πονηρευομένων με περιέκλεισε· διεπέρασαν τας χείράς μου και τους πόδας μου. Δύναμαι να απαριθμήσω πάντα τα οστά μου· αυτοί με θεωρούν και με ατενίζουν. Διαμερίζουν μεταξύ των τα ιμάτιά μου, και επί τον ιματισμόν μου βάλλουν κλήρον. Ψαλμοί 22:16–18.

The ten kings, who bring judgment upon the great whore burn her with fire, for she is a whore that professes to be a priest’s daughter. Those kings are also represented as “dogs,” and the ten kings will not only burn the great whore with fire, but will “eat her flesh.” The death of Jezebel was brought about when she was thrown from the wall and splattered on the ground, and then the dogs came and ate her flesh.

Οι δέκα βασιλείς, οι οποίοι επιφέρουν κρίση επί της μεγάλης πόρνης, την κατακαίουν με πυρ, διότι είναι πόρνη που ομολογεί ότι είναι θυγάτηρ ιερέως. Οι βασιλείς εκείνοι παριστάνονται επίσης ως «κύνες», και οι δέκα βασιλείς δεν θα κατακαύσουν μόνο τη μεγάλη πόρνη με πυρ, αλλά θα «φάγουν τας σάρκας αυτής». Ο θάνατος της Ιεζάβελ επήλθε όταν ρίφθηκε από το τείχος και συνετρίβη επί της γης, και έπειτα ήλθαν οι κύνες και κατέφαγαν τας σάρκας αυτής.

> And when Jehu was come to Jezreel, Jezebel heard of it; and she painted her face, and tired her head, and looked out at a window. And as Jehu entered in at the gate, she said, Had Zimri peace, who slew his master? And he lifted up his face to the window, and said, Who is on my side? who? And there looked out to him two or three eunuchs. And he said, Throw her down. So they threw her down: and some of her blood was sprinkled on the wall, and on the horses: and he trode her under foot. And when he was come in, he did eat and drink, and said, Go, see now this cursed woman, and bury her: for she is a king’s daughter. And they went to bury her: but they found no more of her than the skull, and the feet, and the palms of her hands. Wherefore they came again, and told him. And he said, This is the word of the Lord, which he spake by his servant Elijah the Tishbite, saying, In the portion of Jezreel shall dogs eat the flesh of Jezebel: And the carcase of Jezebel shall be as dung upon the face of the field in the portion of Jezreel; so that they shall not say, This is Jezebel. 2 Kings 9:30–37.

> Και όταν ο Ιηού ήλθε στην Ιεζραέλ, η Ιεζάβελ το άκουσε· και έβαψε το πρόσωπό της, και στόλισε την κεφαλή της, και κοίταζε από το παράθυρο. Και καθώς ο Ιηού εισερχόταν από την πύλη, εκείνη είπε: Είχε ειρήνη ο Ζιμβρί, αυτός που φόνευσε τον κύριό του; Και εκείνος ύψωσε το πρόσωπό του προς το παράθυρο και είπε: Ποιος είναι με το μέρος μου; ποιος; Και έσκυψαν προς αυτόν δύο ή τρεις ευνούχοι. Και είπε: Ρίξτε την κάτω. Και την έριξαν κάτω· και μέρος από το αίμα της ραντίστηκε επάνω στον τοίχο και επάνω στα άλογα· και την καταπάτησε. Και όταν εισήλθε, έφαγε και ήπιε, και είπε: Πηγαίνετε τώρα, δείτε αυτήν την καταραμένη γυναίκα, και θάψτε την· επειδή είναι θυγατέρα βασιλιά. Και πήγαν να τη θάψουν· αλλά δεν βρήκαν από αυτήν τίποτε περισσότερο παρά το κρανίο, και τα πόδια, και τις παλάμες των χεριών της. Γι’ αυτό επέστρεψαν και του το ανήγγειλαν. Και εκείνος είπε: Αυτός είναι ο λόγος του Κυρίου, τον οποίο ελάλησε δια του δούλου του Ηλία του Θεσβίτη, λέγοντας: Στον αγρό της Ιεζραέλ οι κύνες θα καταφάνε τη σάρκα της Ιεζάβελ· και το πτώμα της Ιεζάβελ θα είναι σαν κοπριά επάνω στο πρόσωπο του αγρού, στον αγρό της Ιεζραέλ· ώστε να μη λέγουν: Αυτή είναι η Ιεζάβελ. Δ΄ Βασιλειών 9:30–37.

The ten kings, who are the United Nations, whose premier king is the United States, will bring judgment upon the papacy by burning her with fire and eating her flesh. That judgment is what the angel came to show to John, and in order to do so he carried John into the history of the wilderness, but not simply a random point in the history of the wilderness, but to the very end of the period. It is evident that John was placed at the end of the twelve hundred and sixty years, for when he sees the woman she was already drunk with the blood of persecution and already identified as the mother of harlots.

Οι δέκα βασιλείς, οι οποίοι είναι τα Ηνωμένα Έθνη, των οποίων ο κύριος βασιλεύς είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες, θα επιφέρουν κρίση επί του παπισμού, κατακαίοντάς την με πυρ και τρώγοντας τις σάρκες της. Αυτή η κρίση είναι εκείνη που ο άγγελος ήλθε να δείξει στον Ιωάννη, και, για να το πράξει, μετέφερε τον Ιωάννη στην ιστορία της ερήμου, όχι όμως απλώς σε κάποιο τυχαίο σημείο της ιστορίας της ερήμου, αλλά στο ίδιο το τέλος της περιόδου. Είναι πρόδηλο ότι ο Ιωάννης τοποθετήθηκε στο τέλος των χιλίων διακοσίων εξήντα ετών, διότι, όταν βλέπει τη γυναίκα, αυτή ήταν ήδη μεθυσμένη από το αίμα του διωγμού και είχε ήδη προσδιορισθεί ως η μητέρα των πορνών.

> So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. And the woman was arrayed in purple and scarlet colour, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness of her fornication: And upon her forehead was a name written, MYSTERY, BABYLON THE GREAT, THE MOTHER OF HARLOTS AND ABOMINATIONS OF THE EARTH. And I saw the woman drunken with the blood of the saints, and with the blood of the martyrs of Jesus: and when I saw her, I wondered with great admiration. Revelation 17:3–6.

> Και με έφερε εν πνεύματι εις την έρημον· και είδα μίαν γυναίκα καθημένην επί θηρίου κόκκινου, πλήρους ονομάτων βλασφημίας, έχοντος επτά κεφαλάς και δέκα κέρατα. Και η γυνή ήτο περιβεβλημένη πορφυρούν και κόκκινον, και κεκοσμημένη με χρυσίον και λίθους τιμίους και μαργαρίτας, έχουσα εν τη χειρί αυτής χρυσούν ποτήριον, πλήρες βδελυγμάτων και ακαθαρσίας της πορνείας αυτής· και επί του μετώπου αυτής ήτο γεγραμμένον όνομα: ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ, ΒΑΒΥΛΩΝ Η ΜΕΓΑΛΗ, Η ΜΗΤΗΡ ΤΩΝ ΠΟΡΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΒΔΕΛΥΓΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΓΗΣ. Και είδα την γυναίκα μεθύουσαν εκ του αίματος των αγίων και εκ του αίματος των μαρτύρων του Ιησού· και όταν είδον αυτήν, εθαύμασα με θαυμασμόν μέγαν. Αποκάλυψις 17:3–6.

The whore of Tyre, who is also the “great whore” that is represented in Revelation seventeen, was to be forgotten until the time when she would once again sing her songs and commit fornication with the kings of the earth.

Η πόρνη της Τύρου, η οποία είναι επίσης η «μεγάλη πόρνη» που παριστάνεται στην Αποκάλυψη δεκαεπτά, επρόκειτο να λησμονηθεί έως τον καιρό κατά τον οποίο θα τραγουδούσε και πάλι τα άσματά της και θα πορνεύσει με τους βασιλείς της γης.

Any reputable dictionary that was published before 1950 identifies that the woman arrayed in scarlet in Revelation seventeen is a symbol of the Roman Catholic church, but today the world thinks the Catholic church is a Christian church. The world has forgotten who she really is.

Κάθε έγκυρο λεξικό που εκδόθηκε πριν από το 1950 αναγνωρίζει ότι η γυναίκα, η ενδεδυμένη πορφύραν, στην Αποκάλυψη δεκαεπτά είναι σύμβολο της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας, αλλά σήμερα ο κόσμος θεωρεί ότι η Καθολική εκκλησία είναι χριστιανική εκκλησία. Ο κόσμος έχει λησμονήσει ποια πραγματικά είναι.

When John saw her the persecution of the Dark Ages was at its end, for she was already drunk with the blood of the saints. The natural illustrates the spiritual, and a person gets drunk after they drink, not before.

Όταν ο Ιωάννης την είδε, ο διωγμός των Σκοτεινών Αιώνων πλησίαζε ήδη στο τέλος του, διότι ήταν ήδη μεθυσμένη από το αίμα των αγίων. Το φυσικό εικονίζει το πνευματικό, και ο άνθρωπος μεθά αφού πιει, όχι πριν.

The Protestants that broke from Catholicism centuries before 1798, had already begun their journey back to the Catholic communion by 1798, for she was identified as the “MOTHER OF HARLOTS.” When John saw her and wondered, the churches that had formerly separated from her fellowship had already returned. Thus John was carried to 1798, when the great whore already had murdered millions of Christians, and who had already seduced the former Protestant churches to accept her presumptuous claim that she was the head of the churches, as Justinian had identified her in the year 533.

Οι Προτεστάντες, οι οποίοι είχαν αποσχισθεί από τον Καθολικισμό αιώνες πριν από το 1798, είχαν ήδη αρχίσει έως το 1798 την πορεία της επιστροφής τους στην κοινωνία της Καθολικής Εκκλησίας, διότι αυτή είχε προσδιορισθεί ως η «ΜΗΤΗΡ ΤΩΝ ΠΟΡΝΩΝ». Όταν ο Ιωάννης την είδε και εθαύμασε, οι εκκλησίες που προηγουμένως είχαν αποχωρισθεί από την κοινωνία της είχαν ήδη επιστρέψει. Έτσι ο Ιωάννης μεταφέρθηκε στο 1798, όταν η μεγάλη πόρνη είχε ήδη δολοφονήσει εκατομμύρια χριστιανών και είχε ήδη αποπλανήσει τις πρώην Προτεσταντικές εκκλησίες ώστε να αποδεχθούν την θρασεία αξίωσή της ότι αυτή ήταν η κεφαλή των εκκλησιών, όπως την είχε προσδιορίσει ο Ιουστινιανός κατά το έτος 533.

From the prophetic vantage point of 1798, the angel then presented John with the last representation of the kingdoms of Bible prophecy.

Από την προφητική σκοπιά του 1798, ο άγγελος παρουσίασε τότε στον Ιωάννη την τελευταία απεικόνιση των βασιλείων της βιβλικής προφητείας.

> And the angel said unto me, Wherefore didst thou marvel? I will tell thee the mystery of the woman, and of the beast that carrieth her, which hath the seven heads and ten horns. The beast that thou sawest was, and is not; and shall ascend out of the bottomless pit, and go into perdition: and they that dwell on the earth shall wonder, whose names were not written in the book of life from the foundation of the world, when they behold the beast that was, and is not, and yet is. And here is the mind which hath wisdom. The seven heads are seven mountains, on which the woman sitteth. And there are seven kings: five are fallen, and one is, and the other is not yet come; and when he cometh, he must continue a short space. And the beast that was, and is not, even he is the eighth, and is of the seven, and goeth into perdition. And the ten horns which thou sawest are ten kings, which have received no kingdom as yet; but receive power as kings one hour with the beast. Revelation 17:7–12.

> Και ο άγγελος μού είπε: Διατί εθαύμασας; Εγώ θέλω σοι ειπεί το μυστήριον της γυναικός και του θηρίου, του βαστάζοντος αυτήν, το οποίον έχει τας επτά κεφαλάς και τα δέκα κέρατα. Το θηρίον το οποίον είδες ήτο, και δεν είναι, και μέλλει να αναβή εκ της αβύσσου και να υπάγη εις απώλειαν· και θέλουσι θαυμάσει οι κατοικούντες επί της γης, των οποίων τα ονόματα δεν εγράφησαν εις το βιβλίον της ζωής από καταβολής κόσμου, όταν βλέπωσι το θηρίον, το οποίον ήτο, και δεν είναι, και όμως είναι. Εδώ είναι ο νους ο έχων σοφίαν. Αι επτά κεφαλαί είναι επτά όρη, όπου η γυνή κάθεται επ’ αυτών. Και είναι επτά βασιλείς· οι πέντε έπεσαν, ο εις είναι, ο άλλος δεν ήλθεν έτι· και όταν έλθη, ολίγον πρέπει να μείνη. Και το θηρίον, το οποίον ήτο, και δεν είναι, αυτός είναι και όγδοος, και είναι εκ των επτά, και υπάγει εις απώλειαν. Και τα δέκα κέρατα, τα οποία είδες, είναι δέκα βασιλείς, οι οποίοι βασιλείαν δεν έλαβον ακόμη, αλλά λαμβάνουσιν εξουσίαν ως βασιλείς μίαν ώραν μετά του θηρίου. Αποκάλυψις 17:7–12.

A beast is a kingdom in Bible prophecy as easily identified in chapters seven and eight of Daniel, and the mystery that the angel is presenting to John is the mystery of the beast and the woman that rides upon the beast. The woman on the beast is the great whore who commits fornication with the kings of the earth. She is Jezebel and her husband is Ahab.

Ένα θηρίο είναι βασιλεία στη βιβλική προφητεία, όπως αναγνωρίζεται εύκολα στα κεφάλαια επτά και οκτώ του Δανιήλ, και το μυστήριο που παρουσιάζει ο άγγελος στον Ιωάννη είναι το μυστήριο του θηρίου και της γυναίκας που κάθεται επάνω στο θηρίο. Η γυναίκα επάνω στο θηρίο είναι η μεγάλη πόρνη, η οποία πορνεύει με τους βασιλείς της γης. Αυτή είναι η Ιεζάβελ και ο σύζυγός της είναι ο Αχαάβ.

> Therefore shall a man leave his father and his mother, and shall cleave unto his wife: and they shall be one flesh. Genesis 2:24.

> Διὰ τοῦτο θέλει ἀφήσει ὁ ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ, καὶ θέλει προσκολληθῆ εἰς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ· καὶ θέλουσιν εἶσθαι οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν. Γένεσις 2:24.

A man is a man and a woman is a woman, but together they are one flesh. The mystery of the beast is that it is a combination of church and state, the combination of woman (church) and beast (kings) that are one kingdom, which consists of two parts. Statecraft and churchcraft combined, with the woman in control of the relationship, is the “image of the beast.” John is shown the woman being carried by the beast, for she is the one in control of the relationship.

Ένας άνδρας είναι άνδρας και μια γυναίκα είναι γυναίκα, αλλά μαζί είναι μία σάρκα. Το μυστήριο του θηρίου είναι ότι αποτελεί συνδυασμό εκκλησίας και κράτους, τον συνδυασμό της γυναίκας (εκκλησίας) και του θηρίου (βασιλέων), τα οποία αποτελούν μία βασιλεία, η οποία συνίσταται από δύο μέρη. Η κρατική τέχνη και η εκκλησιαστική τέχνη συνδυασμένες, με τη γυναίκα να ελέγχει τη σχέση, είναι η «εικόνα του θηρίου». Στον Ιωάννη δείχνεται η γυναίκα να φέρεται από το θηρίο, διότι αυτή είναι εκείνη που ελέγχει τη σχέση.

> And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:18.

> Και η γυνή την οποίαν είδες είναι η μεγάλη πόλις, η οποία βασιλεύει επί των βασιλέων της γης. Αποκάλυψις 17:18.

Together the beast and the woman represent one kingdom (one flesh), but the angel is emphasizing the relationship of the great whore with the kings of the earth. “The beast that” “was, and is not”, which “shall ascend out of the bottomless pit, and go into perdition,” that “they that dwell on the earth shall wonder” after is the papacy when the great whore’s deadly wound is healed. She “was” the fifth kingdom of Bible prophecy, but it was “determined” that she would receive a deadly wound in 1798.

Μαζί, το θηρίο και η γυναίκα αντιπροσωπεύουν μία βασιλεία (μία σάρκα), αλλά ο άγγελος τονίζει τη σχέση της μεγάλης πόρνης με τους βασιλείς της γης. «Το θηρίον, το οποίον ήτο και δεν είναι», το οποίο «μέλλει να αναβή εκ της αβύσσου και να υπάγη εις απώλειαν», και το οποίο «οι κατοικούντες επί της γης θέλουσι θαυμάσει» ακολουθώντας το, είναι ο παπισμός όταν ιαθή η θανατηφόρος πληγή της μεγάλης πόρνης. Αυτή «ήτο» η πέμπτη βασιλεία της βιβλικής προφητείας, αλλά είχε «αποφασισθή» ότι θα ελάμβανε θανατηφόρο πλήγμα το 1798.

When John was spiritually transported to 1798, she was “not” a beast, and “yet” when her deadly wound is healed at the end of the seventy symbolic years that conclude at the soon-coming Sunday law, she “is” again alive, singing her songs, committing fornication and murdering Christians.

Όταν ο Ιωάννης μεταφέρθηκε πνευματικώς στο 1798, αυτή «δεν» ήταν θηρίο· και «όμως», όταν η θανατηφόρος πληγή της θεραπευθεί στο τέλος των εβδομήντα συμβολικών ετών που λήγουν με τον επικείμενο νόμο της Κυριακής, αυτή «είναι» πάλι ζωντανή, ψάλλοντας τα άσματά της, πορνεύουσα και φονεύουσα Χριστιανούς.

Chapter seventeen is the last presentation of the kingdoms of Bible prophecy, and as such it must agree with the first mention of the kingdoms of Bible prophecy. The first mention of those kingdoms is found in Daniel chapter two, which is represented upon both of the charts that were a fulfillment of Habakkuk’s command to write the vision and make it plain upon tables.

Το δέκατο έβδομο κεφάλαιο είναι η τελευταία παρουσίαση των βασιλειών της βιβλικής προφητείας, και ως εκ τούτου πρέπει να συμφωνεί με την πρώτη μνεία των βασιλειών της βιβλικής προφητείας. Η πρώτη μνεία αυτών των βασιλειών βρίσκεται στο δεύτερο κεφάλαιο του Δανιήλ, το οποίο απεικονίζεται και στα δύο διαγράμματα που αποτέλεσαν εκπλήρωση της εντολής του Αββακούμ να γράψει την όραση και να την καταστήσει σαφή επάνω σε πίνακες.

The Millerites were correct in their understanding of Daniel’s kingdoms of Bible prophecy as represented in chapters two, seven and eight, but their understanding was incomplete. Miller’s jewels of Daniel chapter two, shines ten times brighter in the last days, for it is recognized as identifying the first reference, not only of the kingdoms of Bible prophecy, but also of the first reference of the revelation that the eighth is of the seven. Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing.

Οι Μιλλεριτιστές ήσαν ορθοί στην κατανόησή τους περί των βασιλείων του Δανιήλ της βιβλικής προφητείας, όπως αυτά παριστώνται στα κεφάλαια δύο, επτά και οκτώ, πλην όμως η κατανόησή τους ήταν ελλιπής. Τα κοσμήματα του Μίλλερ στο δεύτερο κεφάλαιο του Δανιήλ λάμπουν δέκα φορές λαμπρότερα στις έσχατες ημέρες, διότι αναγνωρίζεται ότι προσδιορίζουν την πρώτη αναφορά, όχι μόνον των βασιλείων της βιβλικής προφητείας, αλλά και της πρώτης αναφοράς της αποκάλυψης ότι ο όγδοος είναι εκ των επτά. Ο Ιησούς πάντοτε εικονογραφεί το τέλος ενός πράγματος με την αρχή ενός πράγματος.

All the prophets are speaking of the last days, and John, in Revelation seventeen is identifying the last earthly kingdom when he presents “the beast that” “was, and is not; and shall ascend out of the bottomless pit, and go into perdition.” The beast ascends out of “the bottomless pit,” which is a symbol of a “new manifestation of satanic power.”

Όλοι οι προφήτες μιλούν για τις έσχατες ημέρες, και ο Ιωάννης, στο δέκατο έβδομο κεφάλαιο της Αποκάλυψης, προσδιορίζει το τελευταίο επίγειο βασίλειο όταν παρουσιάζει «το θηρίον, το οποίον ήτο, και δεν είναι· και μέλλει να αναβή εκ της αβύσσου και να υπάγη εις απώλειαν». Το θηρίο αναβαίνει εκ της «αβύσσου», η οποία αποτελεί σύμβολο μιας «νέας εκδηλώσεως σατανικής δυνάμεως».

> “‘When they shall have finished [are finishing] their testimony.’ The period when the two witnesses were to prophesy clothed in sackcloth ended in 1798. As they were approaching the termination of their work in obscurity, war was to be made upon them by the power represented as ‘the beast that ascendeth out of the bottomless pit.’ In many of the nations of Europe the powers that ruled in Church and State had for centuries been controlled by Satan, through the medium of the papacy. But here is brought to view a new manifestation of Satanic power.” The Great Controversy, 268.

> «“Όταν τελειώσουν [τελειώνουν] τη μαρτυρία τους.” Η περίοδος κατά την οποία οι δύο μάρτυρες επρόκειτο να προφητεύουν ενδεδυμένοι σάκκους έληξε το 1798. Καθώς πλησίαζαν προς τον τερματισμό του έργου τους μέσα στην αφάνεια, επρόκειτο να διεξαχθεί πόλεμος εναντίον τους από τη δύναμη που παριστάνεται ως “το θηρίο το αναβαίνον εκ της αβύσσου”. Σε πολλά από τα έθνη της Ευρώπης οι εξουσίες που κυβερνούσαν στην Εκκλησία και στο Κράτος είχαν επί αιώνες ελεγχθεί από τον Σατανά, διά μέσου του παπισμού. Αλλά εδώ τίθεται υπόψη μια νέα εκδήλωση σατανικής δύναμης.» The Great Controversy, 268.

Some of the theologians will argue that because the “beast that ascendeth out of the bottomless pit” in Revelation eleven, is identified in the passage as the atheism of the French Revolution, that the expression “bottomless pit” is a symbol of atheism. But Islam ascended out of the “bottomless pit” in Revelation nine, and Islam is not atheism. The bottomless pit represents a satanic manifestation.

Μερικοί από τους θεολόγους θα υποστηρίξουν ότι, επειδή το «θηρίον το αναβαίνον εκ της αβύσσου» στην Αποκάλυψη ένδεκα ταυτοποιείται στο χωρίο ως η αθεΐα της Γαλλικής Επανάστασης, η έκφραση «άβυσσος» αποτελεί σύμβολο της αθεΐας. Αλλά το Ισλάμ ανέβηκε εκ της «αβύσσου» στην Αποκάλυψη εννέα, και το Ισλάμ δεν είναι αθεΐα. Η άβυσσος αντιπροσωπεύει μια σατανική εκδήλωση.

> “I told him that the Lord had shown me in vision that mesmerism was from the Devil, from the bottomless pit, and that it would soon go there, with those who continued to use it.” Review and Herald, July 21, 1851.

> «Του είπα ότι ο Κύριος μού είχε δείξει σε όραση πως ο μεσμερισμός προερχόταν από τον Διάβολο, από την άβυσσο, και ότι σύντομα θα κατέληγε εκεί, μαζί με εκείνους που εξακολουθούσαν να τον χρησιμοποιούν». Review and Herald, 21 Ιουλίου 1851.

Something from “the Devil,” is something from “the bottomless pit.” In Revelation seventeen the beast that ascends out of the bottomless pit is the power that goes into perdition and those whose names are not written in the book shall wonder after. “Perdition” means eternal damnation and is represented in Revelation as the “lake of fire,” which is where the beast is cast into.

Κάτι που προέρχεται «από τον Διάβολο» είναι κάτι που προέρχεται «από την άβυσσο». Στο δέκατο έβδομο κεφάλαιο της Αποκαλύψεως, το θηρίο που αναβαίνει από την άβυσσο είναι η εξουσία που πορεύεται στην απώλεια και την οποία θα θαυμάσουν εκείνοι των οποίων τα ονόματα δεν είναι γραμμένα στο βιβλίο. Η «απώλεια» σημαίνει αιώνια καταδίκη και παριστάνεται στην Αποκάλυψη ως η «λίμνη του πυρός», στην οποία το θηρίο ρίπτεται.

> And the beast was taken, and with him the false prophet that wrought miracles before him, with which he deceived them that had received the mark of the beast, and them that worshipped his image. These both were cast alive into a lake of fire burning with brimstone. Revelation 19:20.

> Καὶ τὸ θηρίον ἐπιάσθη, καὶ μετ’ αὐτοῦ ὁ ψευδοπροφήτης, ὁ ποιήσας τὰ σημεῖα ἐνώπιον αὐτοῦ, δι’ ὧν ἐπλάνησε τοὺς λαβόντας τὸ χάραγμα τοῦ θηρίου καὶ τοὺς προσκυνοῦντας τὴν εἰκόνα αὐτοῦ. Οὗτοι οἱ δύο ἐβλήθησαν ζῶντες εἰς τὴν λίμνην τοῦ πυρὸς τὴν καιομένην ἐν θείῳ. Ἀποκάλυψις 19:20.

In chapter thirteen the first beast that comes from the sea, which Sister White directly identifies as the papacy is identified. In that passage the world wonders after the papal beast.

Στο δέκατο τρίτο κεφάλαιο προσδιορίζεται το πρώτο θηρίο που αναδύεται από τη θάλασσα, το οποίο η αδελφή White ταυτοποιεί ευθέως ως τον παπισμό. Στο χωρίο εκείνο ο κόσμος θαυμάζει το παπικό θηρίο.

> And I saw one of his heads as it were wounded to death; and his deadly wound was healed: and all the world wondered after the beast. Revelation 13:13.

> Καὶ εἶδα μίαν ἐκ τῶν κεφαλῶν αὐτοῦ ὡς ἐσφαγμένην εἰς θάνατον· καὶ ἡ πληγὴ τοῦ θανάτου αὐτοῦ ἐθεραπεύθη· καὶ ἐθαύμασεν ὅλη ἡ γῆ ὀπίσω τοῦ θηρίου. Ἀποκάλυψις 13:13.

The beast of Revelation seventeen that “they that dwell on the earth shall wonder” after is the final manifestation of satanic power that occurs when the deadly wound of the papacy is healed at the soon-coming Sunday law. Every prophetic characteristic of the woman and the beast she rides upon in chapter seventeen, identifies the church of Rome, just as the dictionaries published before 1950 identified.

Το θηρίο της Αποκάλυψης δεκαεπτά, το οποίο «θαυμάσονται οι κατοικούντες επί της γης» ακολουθώντας το, είναι η τελική εκδήλωση της σατανικής εξουσίας, η οποία λαμβάνει χώρα όταν η θανατηφόρος πληγή του παπισμού θεραπευθεί με τον επικείμενο νόμο της Κυριακής. Κάθε προφητικό χαρακτηριστικό της γυναίκας και του θηρίου επάνω στο οποίο κάθεται στο δέκατο έβδομο κεφάλαιο προσδιορίζει την εκκλησία της Ρώμης, ακριβώς όπως προσδιόριζαν τα λεξικά που εκδόθηκαν πριν από το 1950.

The beast of Revelation seventeen, is a symbol of the combination of church and state, which is the image of the beast. The beast with seven heads and ten horns is the kingdom that is composed of the ten kings (the United Nations), which the woman rides upon and rules over. The woman is the papacy, who is identified as Babylon the great, the mother of harlots. After the symbols are identified we can return to 1798; the point in history where John was carried to in order to receive the last representation of the kingdoms of Bible prophecy.

Το θηρίο της Αποκάλυψης δεκαεπτά είναι σύμβολο του συνδυασμού εκκλησίας και κράτους, ο οποίος αποτελεί την εικόνα του θηρίου. Το θηρίο με επτά κεφαλές και δέκα κέρατα είναι το βασίλειο που αποτελείται από τους δέκα βασιλείς (τα Ηνωμένα Έθνη), επάνω στο οποίο κάθεται η γυναίκα και ασκεί εξουσία. Η γυναίκα είναι ο παπισμός, ο οποίος ταυτοποιείται ως Βαβυλώνα η μεγάλη, η μήτηρ των πορνών. Αφού τα σύμβολα ταυτοποιηθούν, μπορούμε να επιστρέψουμε στο 1798, στο σημείο της ιστορίας στο οποίο μεταφέρθηκε ο Ιωάννης, ώστε να λάβει την τελευταία παράσταση των βασιλείων της βιβλικής προφητείας.

We shall address those kingdoms, and their representation in Daniel chapter two, in the next article.

Θα εξετάσουμε εκείνες τις βασιλείες και την απεικόνισή τους στο δεύτερο κεφάλαιο του Δανιήλ στο επόμενο άρθρο.

> “Every nation that has come upon the stage of action has been permitted to occupy its place on the earth, that it might be seen whether it would fulfill the purpose of ‘the Watcher and the Holy One.’ Prophecy has traced the rise and fall of the world’s great empires—Babylon, Medo-Persia, Greece, and Rome. With each of these, as with nations of less power, history repeated itself. Each had its period of test, each failed, its glory faded, its power departed, and its place was occupied by another.

> «Σε κάθε έθνος που εμφανίσθηκε επί του προσκηνίου της δράσεως έχει επιτραπεί να καταλάβει τη θέση του επάνω στη γη, ώστε να φανεί αν θα εκπλήρωνε τον σκοπό του “Εγρήγορου και του Αγίου”. Η προφητεία έχει ιχνηλατήσει την άνοδο και την πτώση των μεγάλων αυτοκρατοριών του κόσμου—της Βαβυλώνας, της Μηδοπερσίας, της Ελλάδος και της Ρώμης. Με καθεμία από αυτές, όπως και με έθνη μικρότερης ισχύος, η ιστορία επαναλήφθηκε. Καθεμία είχε την περίοδο της δοκιμασίας της, καθεμία απέτυχε, η δόξα της εξέλιπε, η δύναμή της παρήλθε, και τη θέση της κατέλαβε άλλη.»

> “While the nations rejected God’s principles, and in this rejection wrought their own ruin, it was still manifest that the divine, overruling purpose was working through all their movements.” Education, 177.

> «Ενώ τα έθνη απέρριψαν τις αρχές του Θεού και, με αυτή την απόρριψη, προκάλεσαν την ίδια τους την καταστροφή, ήταν εντούτοις φανερό ότι ο θεϊκός, κυρίαρχος σκοπός ενεργούσε μέσα από όλες τους τις κινήσεις.» Education, 177.

Back to Articles