Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Seventy-Five

Το Βιβλίο του Δανιήλ - Εκατόν Εβδομήντα Πέντε

The Glorified Christ: Prophetic Parallels in Daniel and Revelation

Ο Δοξασμένος Χριστός: Προφητικοί Παραλληλισμοί στον Δανιήλ και στην Αποκάλυψη

Author

Jeff Pippenger

Published

April 5, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The vision of Christ in Daniel chapter ten, is the same vision which John saw in the Revelation. It was the “marah” vision, which is the feminine expression of the “mareh” vision of Christ’s appearance. “Mareh” is the vision of the twenty-three hundred years, and its primary meaning is “appearance.” The “appearance” of Christ with both Daniel and John were both visions of the glorified Christ.

Το όραμα του Χριστού στο δέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ είναι το ίδιο όραμα που είδε ο Ιωάννης στην Αποκάλυψη. Ήταν το όραμα «marah», το οποίο είναι η θηλυκή έκφραση του οράματος «mareh» της εμφανίσεως του Χριστού. Το «mareh» είναι το όραμα των δύο χιλιάδων τριακοσίων ετών, και η πρωταρχική του σημασία είναι «εμφάνιση». Η «εμφάνιση» του Χριστού τόσο στον Δανιήλ όσο και στον Ιωάννη ήταν, και στις δύο περιπτώσεις, οράματα του δοξασμένου Χριστού.

> And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel; Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen, whose loins were girded with fine gold of Uphaz: His body also was like the beryl, and his face as the appearance of lightning, and his eyes as lamps of fire, and his arms and his feet like in colour to polished brass, and the voice of his words like the voice of a multitude. Daniel 10:4–6.

> Και την εικοστή τετάρτη ημέρα του πρώτου μηνός, ενώ ήμην πλησίον του μεγάλου ποταμού, όστις είναι ο Τίγρης, τότε ύψωσα τους οφθαλμούς μου και είδον, και ιδού, ανήρ τις ενδεδυμένος λινά, του οποίου η οσφύς ήτο περιεζωσμένη με καθαρόν χρυσίον του Ουφάζ· και το σώμα αυτού ήτο ως βήρυλλος, και το πρόσωπον αυτού ως όψις αστραπής, και οι οφθαλμοί αυτού ως λαμπάδες πυρός, και οι βραχίονες αυτού και οι πόδες αυτού όμοιοι κατά το χρώμα προς χαλκόν στιλπνόν, και η φωνή των λόγων αυτού ως φωνή πλήθους. Δανιήλ 10:4–6.

The word “mareh” which means “appearance” is translated as “the appearance of lightning,” in the passage. The word is used four times in chapter ten, and two times it is translated as “vision”, and two times as “appearance.” It’s used three other times in its feminine form. The word “marah” is the feminine expression of the “appearance” vision. It is defined as “a looking glass”, and it is a “causative” adverb that causes something to happen when it is seen.

Η λέξη «mareh», που σημαίνει «εμφάνιση», αποδίδεται στο χωρίο ως «η όψη της αστραπής». Η λέξη χρησιμοποιείται τέσσερις φορές στο δέκατο κεφάλαιο, και δύο φορές μεταφράζεται ως «όραση» και δύο φορές ως «εμφάνιση». Χρησιμοποιείται άλλες τρεις φορές στη θηλυκή της μορφή. Η λέξη «marah» είναι η θηλυκή έκφραση της οράσεως της «εμφανίσεως». Ορίζεται ως «κάτοπτρο» και είναι ένα «αιτιολογικό» επίρρημα που προκαλεί να συμβεί κάτι όταν γίνεται ορατό.

A causative adverb is derived from an adjective that causes something to happen or produces an effect. In language and grammar, it often refers to verbs or constructions that express the idea of causing someone or something to perform an action or experience a state.

Ένα αιτιολογικό επίρρημα παράγεται από ένα επίθετο που προξενεί να συμβεί κάτι ή επιφέρει ένα αποτέλεσμα. Στη γλώσσα και στη γραμματική, συχνά αναφέρεται σε ρήματα ή συντακτικές δομές που εκφράζουν την ιδέα ότι προκαλείται κάποιος ή κάτι να εκτελέσει μια ενέργεια ή να βιώσει μια κατάσταση.

For example, in the sentence “She made him laugh,” the verb “made” is causative because it indicates that the subject (she) caused the object (him) to perform the action (laughing).

Για παράδειγμα, στην πρόταση «Τον έκανε να γελάσει», το ρήμα «έκανε» είναι αιτιατό, επειδή δηλώνει ότι το υποκείμενο (αυτή) προκάλεσε το αντικείμενο (αυτόν) να εκτελέσει την ενέργεια (το γέλιο).

“I had my car repaired.” (In this sentence, the subject “I” caused someone else to perform the action of repairing the car.)

«Έβαλα να επισκευάσουν το αυτοκίνητό μου». (Στην πρόταση αυτή, το υποκείμενο «εγώ» προκάλεσε κάποιον άλλον να εκτελέσει την ενέργεια της επισκευής του αυτοκινήτου.)

“She made her students study for the exam.” (Here, the subject “She” caused her students to engage in the action of studying for the exam.)

«Ἔβαλε τοὺς μαθητὲς της νὰ μελετήσουν γιὰ τὶς ἐξετάσεις.» (Ἐδῶ, τὸ ὑποκείμενο «αὐτή» προκάλεσε τοὺς μαθητὲς της νὰ ἐμπλακοῦν στὴν ἐνέργεια τῆς μελέτης γιὰ τὶς ἐξετάσεις.)

“He got his hair cut.” (In this case, the subject “He” caused someone else to perform the action of cutting his hair.)

«Έκοψε τα μαλλιά του.» (Στην προκειμένη περίπτωση, το υποκείμενο «Αυτός» προκάλεσε κάποιον άλλον να εκτελέσει την πράξη του κοψίματος των μαλλιών του.)

“The company had the building renovated.” (In this sentence, the company caused someone else to carry out the action of renovating the building.)

«Η εταιρεία ανακαίνισε το κτίριο.» (Σε αυτή την πρόταση, η εταιρεία προκάλεσε κάποιον άλλον να εκτελέσει την ενέργεια της ανακαίνισης του κτιρίου.)

“We’ll get the children to help with the chores.” (Here, the subject “We” plans to cause the children to participate in the action of helping with the chores.) In each of these examples, the causative verbs (had, made, got, get) indicate that the subject causes someone else to perform the action specified by the main verb (repaired, study, cut, renovated, help).

«Θα βάλουμε τα παιδιά να βοηθήσουν στις δουλειές του σπιτιού». (Εδώ, το υποκείμενο «εμείς» σχεδιάζει να κάνει τα παιδιά να συμμετάσχουν στην ενέργεια του να βοηθήσουν στις δουλειές του σπιτιού.) Σε καθένα από αυτά τα παραδείγματα, τα αιτιολογικά ρήματα (had, made, got, get) δηλώνουν ότι το υποκείμενο κάνει κάποιον άλλον να εκτελέσει την ενέργεια που προσδιορίζεται από το κύριο ρήμα (repaired, study, cut, renovated, help).

The “mareh” vision of the appearance, when expressed in feminine tense “marah”, and as defined as “a looking glass” identifies that the vision of the glorified Christ, is reproduced in those who behold the vision. When Daniel saw the “appearance” of Christ as lightning, a class of persons fled in fear, but for Daniel it produced a miraculous change within him.

Το όραμα του «mareh» περί της εμφανίσεως, όταν εκφράζεται σε θηλυκό γένος ως «marah», και ορίζεται ως «κάτοπτρο», δηλώνει ότι το όραμα του δοξασμένου Χριστού αναπαράγεται σε εκείνους που ατενίζουν το όραμα. Όταν ο Δανιήλ είδε την «εμφάνιση» του Χριστού ως αστραπή, μια τάξη προσώπων έφυγε με φόβο, αλλά στον Δανιήλ αυτό προκάλεσε θαυμαστή μεταβολή μέσα του.

> And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves. Therefore I was left alone, and saw this great vision, and there remained no strength in me: for my comeliness was turned in me into corruption, and I retained no strength. Daniel 10:7, 8.

> Καὶ ἐγὼ, ὁ Δανιήλ, μόνος εἶδον τὴν ὅρασιν· διότι οἱ ἄνδρες οἱ μετ’ ἐμοῦ δὲν εἶδον τὴν ὅρασιν· ἀλλὰ μέγας τρόμος ἐπέπεσεν ἐπ’ αὐτούς, ὥστε ἔφυγαν διὰ νὰ κρυφθοῦν. Διὰ τοῦτο ἐγὼ ἀφέθην μόνος, καὶ εἶδον ταύτην τὴν μεγάλην ὅρασιν, καὶ δὲν ἀπέμεινεν ἐν ἐμοὶ οὐδεμία δύναμις· διότι ἡ εὐπρέπειά μου μετεβλήθη ἐν ἐμοὶ εἰς φθοράν, καὶ δὲν διετήρησα οὐδεμίαν δύναμιν. Δανιήλ 10:7, 8.

The truth is represented by the Hebrew word “truth,” which is created by the first, thirteenth and last letter of the Hebrew alphabet. The first letter and the last letter are always the same for Christ, as Alpha and Omega, always represents the end with the beginning. The middle or thirteenth letter represents rebellion. Daniel states, “I Daniel alone saw the vision,” but the men who were with Daniel, who were living in rebellion, “saw not the vision.” Therefore Daniel “alone” “saw the great vision.” At the beginning and the ending Daniel alone saw the vision, and the second reference caused those who fled to manifest their rebellion. Daniel is representing God’s people in the last days who are changed unto the image of Christ through the process of beholding His image. We are to look at the “looking glass” vision.

Η αλήθεια παριστάνεται με την εβραϊκή λέξη «αλήθεια», η οποία αποτελείται από το πρώτο, το δέκατο τρίτο και το τελευταίο γράμμα του εβραϊκού αλφαβήτου. Το πρώτο γράμμα και το τελευταίο γράμμα είναι πάντοτε τα ίδια για τον Χριστό, καθώς το Άλφα και το Ωμέγα πάντοτε παριστάνουν το τέλος μαζί με την αρχή. Το μεσαίο ή δέκατο τρίτο γράμμα παριστάνει την ανταρσία. Ο Δανιήλ δηλώνει: «Εγώ, ο Δανιήλ, μόνος είδα την όραση», αλλά οι άνδρες που ήσαν μαζί με τον Δανιήλ, οι οποίοι ζούσαν σε ανταρσία, «δεν είδαν την όραση». Επομένως ο Δανιήλ «μόνος» «είδε τη μεγάλη όραση». Στην αρχή και στο τέλος ο Δανιήλ μόνος είδε την όραση, και η δεύτερη αναφορά προκάλεσε εκείνους που έφυγαν να εκδηλώσουν την ανταρσία τους. Ο Δανιήλ αντιπροσωπεύει τον λαό του Θεού στις έσχατες ημέρες, ο οποίος μεταμορφώνεται κατά την εικόνα του Χριστού μέσω της διαδικασίας τού να ατενίζει την εικόνα Του. Εμείς πρέπει να κοιτάζουμε την όραση του «κατόπτρου».

> “We must have a knowledge of God by living experience. If we follow on to know the Lord, we shall know that His goings forth are prepared as the morning. Christ calls upon us to be filled with all the fulness of God. Then we can truly represent the perfection of the Christian religion. ‘Whosoever drinketh of the water that I shall give him,’ the Saviour declares, ‘shall never thirst; but the water that I shall give him shall be in him a well of water springing up into everlasting life.’ Christ wants us to be co-laborers with Him. When we are emptied of self, He will give us His grace to impart to others. The two olive branches, which through the two golden pipes empty the golden oil out of themselves, will surely supply the cleansed vessels with light and comfort and hope and love for those who are in need. We must render God more than fitful service. But we can do this only by learning of Jesus, cherishing His meekness and lowliness of heart. Let us hide ourselves in God. Let us have confidence in Him. Let us abide in Christ. Then we all ‘with open face beholding as in a glass the glory of the Lord, are changed into the same image from glory to glory,’—from character to character. God does not expect impossibilities from you or me. Beholding Him, we may be changed into His image.” Signs of the Times, April 25, 1900.

> «Πρέπει να έχουμε γνώση του Θεού μέσω ζώσης εμπειρίας. Αν εξακολουθούμε να γνωρίζουμε τον Κύριο, θα γνωρίσουμε ότι οι εκβάσεις Του είναι ετοιμασμένες καθώς η αυγή. Ο Χριστός μάς καλεί να πληρωθούμε με όλο το πλήρωμα του Θεού. Τότε μπορούμε αληθινά να εκπροσωπήσουμε την τελειότητα της χριστιανικής θρησκείας. “Όποιος πίνει από το νερό που θα του δώσω εγώ,” δηλώνει ο Σωτήρας, “δεν θα διψήσει ποτέ· αλλά το νερό που θα του δώσω θα γίνει μέσα του πηγή ύδατος που αναβλύζει σε αιώνια ζωή.” Ο Χριστός θέλει να είμαστε συνεργοί μαζί Του. Όταν αδειάσουμε από τον εαυτό, θα μας δώσει τη χάρη Του για να τη μεταδώσουμε σε άλλους. Οι δύο κλάδοι της ελαίας, οι οποίοι μέσω των δύο χρυσών σωλήνων εκχέουν από μέσα τους το χρυσό έλαιο, θα εφοδιάσουν ασφαλώς τα καθαρισμένα σκεύη με φως και παρηγορία και ελπίδα και αγάπη για εκείνους που έχουν ανάγκη. Πρέπει να προσφέρουμε στον Θεό περισσότερα από αποσπασματική υπηρεσία. Αλλά αυτό μπορούμε να το κάνουμε μόνο μαθαίνοντας από τον Ιησού, καλλιεργώντας την πραότητά Του και την ταπεινοφροσύνη της καρδιάς. Ας κρυφτούμε μέσα στον Θεό. Ας έχουμε εμπιστοσύνη σε Αυτόν. Ας μένουμε εν Χριστώ. Τότε όλοι εμείς, “με ανακεκαλυμμένο πρόσωπο, καθώς σε κάτοπτρο βλέποντας τη δόξα του Κυρίου, μεταμορφωνόμαστε στην ίδια εικόνα από δόξα σε δόξα,”—από χαρακτήρα σε χαρακτήρα. Ο Θεός δεν αναμένει αδύνατα πράγματα από εσένα ή από εμένα. Βλέποντάς Τον, μπορούμε να μεταβληθούμε στην εικόνα Του.» Signs of the Times, 25 Απριλίου, 1900.

In Daniel chapter ten and chapter nine, Gabriel provides the interpretation of the external and internal visions of prophecy to Daniel, and Daniel’s first statement in verse one of chapter ten, is that he had understanding of both visions, represented as the “thing” and the “vision.” He received that understanding at the end of twenty-one days in which he had been in mourning. That twenty-one days concluded with the arrival of Michael the archangel. The number two hundred and twenty, and the number twenty-two, which is a tenth or tithe of two hundred and twenty is a symbol for the combination of Divinity with humanity, and it was on the twenty-second day that Daniel was changed into the image of Christ.

Στο δέκατο και στο ένατο κεφάλαιο του Δανιήλ, ο Γαβριήλ παρέχει στον Δανιήλ την ερμηνεία των εξωτερικών και εσωτερικών προφητικών οράσεων, και η πρώτη δήλωση του Δανιήλ στο πρώτο εδάφιο του δεκάτου κεφαλαίου είναι ότι είχε κατανόηση αμφοτέρων των οράσεων, οι οποίες παριστάνονται ως το «πράγμα» και η «όραση». Έλαβε αυτή την κατανόηση στο τέλος είκοσι μίας ημερών, κατά τις οποίες βρισκόταν σε πένθος. Αυτές οι είκοσι μία ημέρες ολοκληρώθηκαν με την άφιξη του αρχαγγέλου Μιχαήλ. Ο αριθμός διακόσια είκοσι, και ο αριθμός είκοσι δύο, ο οποίος είναι το ένα δέκατο ή το δέκατο της διακοσίων είκοσι, αποτελεί σύμβολο του συνδυασμού της Θεότητας με την ανθρωπότητα, και ήταν κατά την εικοστή δεύτερη ημέρα που ο Δανιήλ μεταβλήθηκε στην εικόνα του Χριστού.

> I ate no pleasant bread, neither came flesh nor wine in my mouth, neither did I anoint myself at all, till three whole weeks were fulfilled. And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel; Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen, whose loins were girded with fine gold of Uphaz. Daniel 10:3–5.

> Δεν έφαγα επιθυμητόν άρτον, ούτε εισήλθε κρέας ή οίνος στο στόμα μου, ούτε έχρισα καθόλου τον εαυτό μου, έως ότου συμπληρώθηκαν τρεις ολόκληρες εβδομάδες. Και την εικοστή τετάρτη ημέρα του πρώτου μηνός, ενώ ήμουν πλησίον του μεγάλου ποταμού, που είναι ο Τίγρης· τότε ύψωσα τους οφθαλμούς μου και είδα, και ιδού, κάποιος άνδρας ενδεδυμένος λινά, του οποίου η οσφύς ήταν περιεζωσμένη με καθαρό χρυσό της Ουφάζ. Δανιήλ 10:3–5.

Daniel represents God’s people of the last days who have recognized through God’s prophetic Word that they have been scattered, and who are mourning their scattered condition and seeking for light. Their scattered condition is illustrated as a valley of dead dry bones in Ezekiel chapter thirty-seven. The bones are dead, and they are scattered, but they are identified as the house of Israel. The house of Israel of the last days is the one hundred and forty-four thousand. They are scattered, just as Daniel recognized from the books of Jeremiah and Moses. In Ezekiel the dead identify that they recognize their condition.

Ο Δανιήλ αντιπροσωπεύει τον λαό του Θεού των εσχάτων ημερών, ο οποίος έχει αναγνωρίσει, μέσω του προφητικού Λόγου του Θεού, ότι έχει διασκορπισθεί, και ο οποίος θρηνεί για την κατάσταση της διασποράς του και αναζητεί φως. Η διασκορπισμένη τους κατάσταση απεικονίζεται ως κοιλάδα νεκρών ξηρών οστών στο τριακοστό έβδομο κεφάλαιο του Ιεζεκιήλ. Τα οστά είναι νεκρά και είναι διασκορπισμένα, αλλά ταυτοποιούνται ως ο οίκος του Ισραήλ. Ο οίκος του Ισραήλ των εσχάτων ημερών είναι οι εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες. Είναι διασκορπισμένοι, ακριβώς όπως ο Δανιήλ αναγνώρισε από τα βιβλία του Ιερεμία και του Μωυσή. Στον Ιεζεκιήλ, το ότι είναι νεκροί δηλώνει ότι αναγνωρίζουν την κατάστασή τους.

> Then he said unto me, Son of man, these bones are the whole house of Israel: behold, they say, Our bones are dried, and our hope is lost: we are cut off for our parts. Ezekiel 37:11.

> Τότε μου είπε: Υιέ ανθρώπου, τα οστά αυτά είναι ολόκληρος ο οίκος του Ισραήλ· ιδού, αυτοί λέγουν: Τα οστά μας εξηράνθησαν, και η ελπίδα μας απωλέσθη· απεκόπημεν ως προς τα μέρη μας. Ιεζεκιήλ 37:11.

The house of Israel, which is the bones, proclaims that they are “cut off for our parts.” They have recognized their scattered condition. The house of Israel of the last days fulfills the parable of the ten virgins to the very letter, and in the Millerite history the fulfillment of recognizing that they were cut off from their parts, identified when the wise virgins came to understand that they were in the tarrying time, and also that the tarrying time was a specific period of the parable. Those in Ezekiel who recognize their scattered condition are those who after the first disappointment recognized they were in the tarrying time.

Ο οίκος του Ισραήλ, ο οποίος είναι τα οστά, διακηρύσσει ότι «ἐξεκόπημεν κατὰ τὰ μέρη ἡμῶν». Έχουν αναγνωρίσει τη διασκορπισμένη τους κατάσταση. Ο οίκος του Ισραήλ των εσχάτων ημερών εκπληρώνει την παραβολή των δέκα παρθένων μέχρι και το τελευταίο γράμμα, και στη Μιλλεριτική ιστορία η εκπλήρωση της αναγνώρισης ότι είχαν αποκοπεί από τα μέρη τους προσδιορίζεται όταν οι φρόνιμες παρθένοι κατανόησαν ότι βρίσκονταν στον χρόνο της καθυστέρησης, και επίσης ότι ο χρόνος της καθυστέρησης ήταν μια συγκεκριμένη περίοδος της παραβολής. Εκείνοι στον Ιεζεκιήλ που αναγνωρίζουν τη διασκορπισμένη τους κατάσταση είναι εκείνοι οι οποίοι, μετά την πρώτη απογοήτευση, αναγνώρισαν ότι βρίσκονταν στον χρόνο της καθυστέρησης.

Both, Ezekiel’s bones, and the wise of the parable of the ten virgins, are represented by Daniel’s mourning during the twenty-one days. After the twenty-one days, on day twenty two, Michael descended, and Daniel was given a vision of the glorified Christ that changed Daniel into the image of Christ. The wise virgins and the dead bones must also go through the transformation accomplished by the looking-glass vision.

Τόσο τα οστά του Ιεζεκιήλ όσο και οι φρόνιμες της παραβολής των δέκα παρθένων παριστάνονται από το πένθος του Δανιήλ κατά τη διάρκεια των είκοσι μίας ημερών. Μετά τις είκοσι μία ημέρες, κατά την εικοστή δεύτερη ημέρα, ο Μιχαήλ κατέβηκε, και στον Δανιήλ δόθηκε όραμα του δεδοξασμένου Χριστού, το οποίο μετέβαλε τον Δανιήλ στην εικόνα του Χριστού. Οι φρόνιμες παρθένοι και τα νεκρά οστά πρέπει επίσης να περάσουν από τη μεταμόρφωση που επιτελείται διά του οράματος του κατόπτρου.

Daniel, Ezekiel’s dead bones, and the wise virgins of Millerite history, all align with the two witnesses who are slain in Revelation chapter eleven. Moses and Elijah were slain, but they were to be resurrected at the end of three and a half symbolic days. Moses was resurrected by Michael as identified in the book of Jude.

Ο Δανιήλ, τα ξηρά οστά του Ιεζεκιήλ και οι φρόνιμες παρθένοι της ιστορίας των Μιλλεριτών, όλα συντάσσονται με τους δύο μάρτυρες που θανατώνονται στο ενδέκατο κεφάλαιο της Αποκάλυψης. Ο Μωυσής και ο Ηλίας θανατώθηκαν, αλλά επρόκειτο να αναστηθούν στο τέλος τρεισήμισι συμβολικών ημερών. Ο Μωυσής αναστήθηκε από τον Μιχαήλ, όπως προσδιορίζεται στην Επιστολή του Ιούδα.

> Yet Michael the archangel, when contending with the devil he disputed about the body of Moses, durst not bring against him a railing accusation, but said, The Lord rebuke thee. Jude 1:9.

> Ὁ δὲ Μιχαὴλ ὁ ἀρχάγγελος, ὅτε διαλεγόμενος μετὰ τοῦ διαβόλου διεφιλονείκει περὶ τοῦ σώματος τοῦ Μωυσέως, δὲν ἐτόλμησε νὰ ἐπιφέρει κατ’ αὐτοῦ κατηγορίαν βλάσφημον, ἀλλὰ εἶπεν, Ἐπιτιμήσαι σε Κύριος. Ἰούδα 1:9.

In Daniel chapter ten, Daniel receives the looking glass vision when Michael descends after the twenty-one days of mourning. It is the voice of Michael that raises the dead.

Στο δέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ, ο Δανιήλ λαμβάνει το όραμα του κατόπτρου όταν ο Μιχαήλ κατέρχεται ύστερα από τις είκοσι μία ημέρες πένθους. Είναι η φωνή του Μιχαήλ που ανασταίνει τους νεκρούς.

> For the Lord himself shall descend from heaven with a shout, with the voice of the archangel, and with the trump of God: and the dead in Christ shall rise first. 1 Thessalonians 4:16.

> Διότι αυτός ο Κύριος θέλει καταβή από του ουρανού με κέλευσμα, με φωνήν αρχαγγέλου και με σάλπιγγα Θεού· και οι νεκροί εν Χριστώ θέλουσιν αναστηθή πρώτον. Α΄ Θεσσαλονικείς 4:16.

Daniel chapter ten identifies the transition of the Laodicean movement of the third angel to the Philadelphian movement of the third angel. It aligns with the two witnesses of Revelation chapter eleven, the dead bones of Ezekiel chapter thirty-seven, the wise virgins in the parable of the ten virgins, and the Millerites who fulfilled the parable. Gabriel provided the interpretation of the great looking-glass vision, while finishing the work of interpretation he had begun in chapter nine. The interpretation was accomplished by Gabriel identifying the prophetic history found in chapter eleven, that actually continues into the first three verses of chapter twelve. Then in verse four of chapter twelve, Daniel is told to seal up his book.

Το δέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ προσδιορίζει τη μετάβαση του Λαοδικειανού κινήματος του τρίτου αγγέλου στο Φιλαδελφικό κίνημα του τρίτου αγγέλου. Εναρμονίζεται με τους δύο μάρτυρες του ενδέκατου κεφαλαίου της Αποκάλυψης, με τα νεκρά οστά του τριακοστού έβδομου κεφαλαίου του Ιεζεκιήλ, με τις φρόνιμες παρθένες στην παραβολή των δέκα παρθένων, και με τους Μιλλερίτες που εκπλήρωσαν την παραβολή. Ο Γαβριήλ παρείχε την ερμηνεία του οράματος του μεγάλου κατόπτρου, ενώ ολοκλήρωνε το έργο της ερμηνείας που είχε αρχίσει στο ένατο κεφάλαιο. Η ερμηνεία πραγματοποιήθηκε με το ότι ο Γαβριήλ προσδιόρισε την προφητική ιστορία που βρίσκεται στο ενδέκατο κεφάλαιο, η οποία στην πραγματικότητα συνεχίζεται έως και στα τρία πρώτα εδάφια του δωδέκατου κεφαλαίου. Έπειτα, στο τέταρτο εδάφιο του δωδέκατου κεφαλαίου, λέγεται στον Δανιήλ να σφραγίσει το βιβλίο του.

In Daniel chapter ten, “line upon line”, Daniel represents God’s last day people who are also represented in Daniel chapter two as earnestly seeking (under the threat of death), to understand the external prophetic message represented by Nebuchadnezzar’s secret image of beasts. He is also seeking to understand the vision of the internal prophetic message represented by the twenty-three hundred days. After the twenty-one symbolic days of mourning in chapter ten, he is finally represented as understanding both revelations. His understanding is accomplished when the archangel descends, and he is touched three times.

Στο δέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ, «γραμμή επάνω στη γραμμή», ο Δανιήλ αντιπροσωπεύει τον λαό του Θεού των εσχάτων ημερών, ο οποίος επίσης αντιπροσωπεύεται στο δεύτερο κεφάλαιο του Δανιήλ ως να επιζητεί με ζήλο (υπό την απειλή θανάτου) να κατανοήσει το εξωτερικό προφητικό μήνυμα που παριστάνεται από τη μυστική εικόνα θηρίων του Ναβουχοδονόσορ. Αναζητεί επίσης να κατανοήσει το όραμα του εσωτερικού προφητικού μηνύματος που παριστάνεται από τις δύο χιλιάδες τριακόσιες ημέρες. Έπειτα από τις είκοσι μία συμβολικές ημέρες πένθους στο δέκατο κεφάλαιο, τελικά παριστάνεται να κατανοεί και τις δύο αποκαλύψεις. Η κατανόησή του ολοκληρώνεται όταν ο αρχάγγελος καταβαίνει και αυτός αγγίζεται τρεις φορές.

His experience with Michael, the vision of Michael that he alone sees, prepares him to receive the full interpretation of both the internal and external visions of prophecy. That experience is set forth, line upon line, in a very detailed fashion when combined with Ezekiel chapter thirty-seven, Revelation chapter eleven and Isaiah chapter six. The verse in chapter eleven where Gabriel brings the two visions together is verse ten, for there the king of the north proceeds up to the fortress, but no further. The fortress is the nation, or the capital, or the king of Egypt in the verse, as defined by Isaiah in chapter seven.

Η εμπειρία του με τον Μιχαήλ, το όραμα του Μιχαήλ το οποίο μόνον αυτός βλέπει, τον προετοιμάζει να λάβει την πλήρη ερμηνεία τόσο των εσωτερικών όσο και των εξωτερικών οράσεων της προφητείας. Η εμπειρία αυτή εκτίθεται, γραμμή επί γραμμής, με πολύ λεπτομερή τρόπο όταν συνδυάζεται με το τριακοστό έβδομο κεφάλαιο του Ιεζεκιήλ, το ενδέκατο κεφάλαιο της Αποκάλυψης και το έκτο κεφάλαιο του Ησαΐα. Το εδάφιο στο ενδέκατο κεφάλαιο όπου ο Γαβριήλ συνάπτει τα δύο οράματα είναι το εδάφιο δέκα, διότι εκεί ο βασιλεύς του βορρά προχωρεί έως το οχύρωμα, αλλά όχι περαιτέρω. Το οχύρωμα είναι το έθνος, ή η πρωτεύουσα, ή ο βασιλεύς της Αιγύπτου στο εδάφιο, όπως ορίζεται από τον Ησαΐα στο έβδομο κεφάλαιο.

> For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:8, 9.

> Διότι κεφαλή τῆς Συρίας εἶναι ἡ Δαμασκός, καὶ κεφαλή τῆς Δαμασκοῦ ὁ Ρασίν· καὶ ἐντὸς ἑξήκοντα καὶ πέντε ἐτῶν ὁ Ἐφραΐμ θὰ συντριβῇ, ὥστε νὰ μὴν εἶναι λαός. Καὶ κεφαλή τοῦ Ἐφραΐμ εἶναι ἡ Σαμάρεια, καὶ κεφαλή τῆς Σαμαρείας ὁ υἱὸς τοῦ Ρεμαλία. Ἐὰν δὲν πιστεύσητε, βεβαίως δὲν θὰ στερεωθῆτε. Ἠσαΐας 7:8, 9.

In verse ten, of chapter eleven of Daniel, the king of the north comes up to the border of Egypt, and the verse defines that as the “fortress” of Egypt (the king of the south). Verse ten, can be shown to be representing 1989, when the Soviet Union was swept away by the papacy and its proxy army, the United States. It was the first of three proxy wars, which ultimately becomes World War III at the third proxy war (Panium). The second proxy war is represented by verses eleven and twelve, and is now taking place in the Ukraine, where Russia is representing the king of the south, just as the Soviet Union represented the king of the south in its defeat in 1989.

Στο δέκατο εδάφιο του ενδεκάτου κεφαλαίου του Δανιήλ, ο βασιλεύς του βορρά ανέρχεται έως τα σύνορα της Αιγύπτου, και το εδάφιο αυτό ορίζει τούτο ως το «οχύρωμα» της Αιγύπτου (του βασιλέως του νότου). Το δέκατο εδάφιο δύναται να καταδειχθεί ότι αντιπροσωπεύει το 1989, όταν η Σοβιετική Ένωση σαρώθηκε από τον παπισμό και το πληρεξούσιο στράτευμά του, τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτή ήταν η πρώτη από τρεις πολέμους δι’ αντιπροσώπων, που τελικώς καταλήγουν στον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο κατά τον τρίτο πόλεμο δι’ αντιπροσώπων (Πάνειον). Ο δεύτερος πόλεμος δι’ αντιπροσώπων παριστάνεται από τα εδάφια ένδεκα και δώδεκα, και λαμβάνει χώρα τώρα στην Ουκρανία, όπου η Ρωσία αντιπροσωπεύει τον βασιλέα του νότου, όπως ακριβώς η Σοβιετική Ένωση αντιπροσώπευε τον βασιλέα του νότου κατά την ήττα της το 1989.

I have used the expression “cold war” in the past to make the distinction between these three proxy wars and world wars. There is actually genuine warfare taking place in Ukraine, so it is not actually a cold war, but it is a proxy war between the papacy and its allies and Russia. But there is to be a third world war, where virtually every nation will be considered a target.

Έχω χρησιμοποιήσει στο παρελθόν την έκφραση «ψυχρός πόλεμος» για να κάνω τη διάκριση μεταξύ αυτών των τριών πολέμων δι’ αντιπροσώπων και των παγκοσμίων πολέμων. Στην Ουκρανία λαμβάνει πράγματι χώρα αληθινός πόλεμος, επομένως δεν πρόκειται στην πραγματικότητα για ψυχρό πόλεμο, αλλά για πόλεμο δι’ αντιπροσώπων μεταξύ του παπισμού και των συμμάχων του και της Ρωσίας. Αλλά πρόκειται να υπάρξει ένας τρίτος παγκόσμιος πόλεμος, στον οποίο ουσιαστικά κάθε έθνος θα θεωρηθεί στόχος.

> “O that God’s people had a sense of the impending destruction of thousands of cities, now almost given to idolatry! . ..

> Είθε ο λαός του Θεού να είχε συναίσθηση της επικείμενης καταστροφής χιλιάδων πόλεων, οι οποίες τώρα έχουν σχεδόν παραδοθεί στην ειδωλολατρία!...

> “Transgression has almost reached its limit. Confusion fills the world, and a great terror is soon to come upon human beings. The end is very near. We who know the truth should be preparing for what is soon to break upon the world as an overwhelming surprise.” Review and Herald, September 10, 1903.

> «Η παράβαση έχει σχεδόν φθάσει στο όριό της. Σύγχυση πληροί τον κόσμο, και μέγας τρόμος πρόκειται σύντομα να επέλθει επάνω στους ανθρώπους. Το τέλος είναι πολύ κοντά. Εμείς που γνωρίζουμε την αλήθεια θα έπρεπε να προετοιμαζόμαστε για ό,τι πρόκειται σύντομα να ξεσπάσει επάνω στον κόσμο ως συντριπτική έκπληξη.» Review and Herald, 10 Σεπτεμβρίου 1903.

In verses eleven and twelve, Russia, the king of the south, will defeat the papacy’s proxy army, represented by the Nazi regime that is directing the Ukrainian war effort, and that is supported by the previous proxy army of the papacy, the United States. In World War II, the proxy army of the papacy, the king of the north, against Communist Russia was Germany’s Nazi regime, and that proxy army lost, just as it will lose again in the Ukraine in the near future.

Στα εδάφια ένδεκα και δώδεκα, η Ρωσία, ο βασιλεύς του νότου, θα νικήσει τον στρατό αντιπροσώπων του παπισμού, ο οποίος αντιπροσωπεύεται από το ναζιστικό καθεστώς που κατευθύνει την πολεμική προσπάθεια της Ουκρανίας και το οποίο υποστηρίζεται από τον προηγούμενο στρατό αντιπροσώπων του παπισμού, τις Ηνωμένες Πολιτείες. Κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο στρατός αντιπροσώπων του παπισμού, του βασιλέως του βορρά, εναντίον της Κομμουνιστικής Ρωσίας ήταν το ναζιστικό καθεστώς της Γερμανίας, και εκείνος ο στρατός αντιπροσώπων έχασε, όπως ακριβώς θα χάσει και πάλι στην Ουκρανία στο εγγύς μέλλον.

The third proxy war is represented in verses thirteen through fifteen, and was fulfilled in ancient history by the battle of Panium. The third proxy war will be carried out by the United States, the proxy army of the papacy, and the king of the north will prevail in that battle against atheism, as it did in the first proxy war (cold war). In the first and the third proxy war, the king of the north–the papacy–defeats the king of the south (the Soviet Union), and then defeats the United Nations. Its proxy army in those two battles was and will be again, the United States.

Ο τρίτος πόλεμος δι’ αντιπροσώπων παριστάνεται στα εδάφια δεκατρία έως δεκαπέντε και εκπληρώθηκε στην αρχαία ιστορία με τη μάχη του Πανίου. Ο τρίτος πόλεμος δι’ αντιπροσώπων θα διεξαχθεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες, τον στρατό δι’ αντιπροσώπου του παπισμού, και ο βασιλεύς του βορρά θα επικρατήσει σε εκείνη τη μάχη εναντίον της αθεΐας, όπως συνέβη και στον πρώτο πόλεμο δι’ αντιπροσώπων (ψυχρός πόλεμος). Στον πρώτο και στον τρίτο πόλεμο δι’ αντιπροσώπων, ο βασιλεύς του βορρά —ο παπισμός— νικά τον βασιλέα του νότου (τη Σοβιετική Ένωση) και κατόπιν νικά τα Ηνωμένα Έθνη. Ο στρατός του δι’ αντιπροσώπου σε εκείνες τις δύο μάχες ήταν και θα είναι πάλι οι Ηνωμένες Πολιτείες.

After the victory of Putin in the Ukraine, Trump will be reelected as the eighth president, that is of the seven presidents that have reigned in the United States since the first proxy war (cold war) was fulfilled in 1989, which was the time of the end for the reform movement of the third angel. Trump is representing the Republican horn on the earth beast, and he received a deadly wound at the hands of the beast of “woke” atheism in 2020, in fulfillment of the Revelation chapter eleven’s two witnesses being slain in the street.

Μετὰ τὴ νίκην τοῦ Πούτιν στὴν Οὐκρανία, ὁ Τραμπ θὰ ἐπανεκλεγῇ ὡς ὁ ὄγδοος πρόεδρος, δηλαδὴ ἐκ τῶν ἑπτὰ προέδρων ποὺ ἐβασίλευσαν στὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες ἀπὸ τὸν καιρὸ ποὺ ὁ πρῶτος πόλεμος δι’ ἀντιπροσώπων (ψυχρὸς πόλεμος) ἐξεπληρώθη τὸ 1989, ὅπερ ἦτο ὁ καιρὸς τοῦ τέλους γιὰ τὸ μεταρρυθμιστικὸ κίνημα τοῦ τρίτου ἀγγέλου. Ὁ Τραμπ ἀντιπροσωπεύει τὸ ρεπουμπλικανικὸ κέρας ἐπὶ τοῦ θηρίου τῆς γῆς, καὶ ἔλαβε θανάσιμον πληγὴν ἀπὸ τὰς χεῖρας τοῦ θηρίου τοῦ «woke» ἀθεϊσμοῦ τὸ 2020, εἰς ἐκπλήρωσιν τοῦ σφαγιασμοῦ τῶν δύο μαρτύρων τῆς Ἀποκαλύψεως, κεφάλαιον ἑνδέκατον, ἐν τῇ πλατείᾳ.

Future for America represents the true Protestant horn during the identical history, and in 2020, Future for America received a deadly wound at the hands of the beast of “woke” atheism. In 2023, twenty-two years after 2001, Michael descended to begin the process represented by Ezekiel, John, Daniel and Isaiah of resurrecting a mighty army that will be lifted up as an ensign at the soon coming Sunday law.

Το Future for America αντιπροσωπεύει το αληθινό προτεσταντικό κέρας κατά την ίδια ακριβώς ιστορική περίοδο, και το 2020, το Future for America δέχθηκε θανάσιμο πλήγμα από τα χέρια του θηρίου της «woke» αθεΐας. Το 2023, είκοσι δύο έτη μετά το 2001, ο Μιχαήλ κατήλθε για να αρχίσει τη διαδικασία που παριστάνεται από τον Ιεζεκιήλ, τον Ιωάννη, τον Δανιήλ και τον Ησαΐα, της αναστάσεως ενός ισχυρού στρατεύματος, το οποίο θα υψωθεί ως σημαία κατά τον επικείμενο νόμο της Κυριακής.

In 1856, the Philadelphian Millerite movement transitioned into the Laodicean Millerite movement, and there and then rejected the increased knowledge of the seven times, and then fully finalized their rebellion in 1863. The Millerites transitioned from the condition represented by the sixth church of Philadelphia, unto the experience of the seventh church, and that turning point aligns with the history of 2023, when the Laodicean movement of Future for America transitions from the experience of the seventh church, back to the experience of the sixth church of Philadelphia. In this prophetic application, the true Protestant horn, as with the Republican horn, becomes the eighth, that was of the seven.

Το 1856, το Φιλαδελφειακό Μιλλεριτικό κίνημα μεταβλήθηκε σε Λαοδικειακό Μιλλεριτικό κίνημα, και τότε και εκεί απέρριψε την αυξημένη γνώση των επτά καιρών, και έπειτα ολοκλήρωσε πλήρως την αποστασία του το 1863. Οι Μιλλερίτες μετέβησαν από την κατάσταση που παριστάνεται από την έκτη εκκλησία, τη Φιλαδέλφεια, στην εμπειρία της έβδομης εκκλησίας, και εκείνο το σημείο καμπής ευθυγραμμίζεται με την ιστορία του 2023, όταν το Λαοδικειακό κίνημα του Future for America μεταβαίνει από την εμπειρία της έβδομης εκκλησίας πίσω στην εμπειρία της έκτης εκκλησίας, της Φιλαδελφείας. Σε αυτή την προφητική εφαρμογή, το αληθινό Προτεσταντικό κέρας, όπως και το Ρεπουμπλικανικό κέρας, γίνεται το όγδοο, το οποίο ήταν εκ των επτά.

The key to recognizing that the Ukrainian war is the second proxy war, is the “fortress” of verse ten, and verse seven. In verse seven, which represented the papacy receiving its deadly wound in 1798, the king of the south entered into the “fortress,” of the king of the north, and this was fulfilled by Napoleon’s general walking into the Vatican and taking the pope captive. The king of the south had entered into the fortress. In verse ten the king of the north, representing the papacy and its proxy army the United States, swept away the structure of the Soviet Union, but it left the “fortress” standing. The “fortress” was the head, the capital—it was Russia.

Το κλειδί για να αναγνωρίσει κανείς ότι ο ουκρανικός πόλεμος είναι ο δεύτερος πόλεμος δι’ αντιπροσώπων, είναι το «οχύρωμα» του εδαφίου δέκα, και του εδαφίου επτά. Στο εδάφιο επτά, το οποίο παρίστανε τον παπισμό να λαμβάνει το θανατηφόρο του τραύμα το 1798, ο βασιλιάς του νότου εισήλθε στο «οχύρωμα» του βασιλιά του βορρά, και αυτό εκπληρώθηκε όταν ο στρατηγός του Ναπολέοντος εισήλθε στο Βατικανό και αιχμαλώτισε τον πάπα. Ο βασιλιάς του νότου είχε εισέλθει στο οχύρωμα. Στο εδάφιο δέκα ο βασιλιάς του βορρά, παριστάνοντας τον παπισμό και τον δι’ αντιπροσώπου στρατό του, τις Ηνωμένες Πολιτείες, παρέσυρε τη δομή της Σοβιετικής Ένωσης, αλλά άφησε το «οχύρωμα» να παραμένει όρθιο. Το «οχύρωμα» ήταν η κεφαλή, η πρωτεύουσα—ήταν η Ρωσία.

But the “head,” or fortress, can only be established upon two or three witnesses by employing Isaiah chapter seven, verses seven and eight. Isaiah seven, verse eight and nine, was the primary point of reference for Hiram Edson’s series of articles on the “seven times” that were published in 1856. The two verses that establish that Russia is the fortress that prevails in the current Ukrainian war, are also the two verses that establish the starting point for both “seven times,” against the northern and southern kingdoms of Israel. Verse ten of chapter eleven identifies the external vision, which Sister White teaches is based upon the rise and fall of kingdoms.

Αλλ’ η «κεφαλή», ή το οχύρωμα, δύναται να εδραιωθεί μόνον επί δύο ή τριών μαρτύρων διά της χρήσεως του Ησαΐα, κεφάλαιο επτά, εδάφια επτά και οκτώ. Ο Ησαΐας επτά, εδάφια οκτώ και εννέα, υπήρξε το κύριο σημείο αναφοράς για τη σειρά άρθρων του Hiram Edson περί των «επτά καιρών», τα οποία δημοσιεύθηκαν το 1856. Τα δύο εδάφια που θεμελιώνουν ότι η Ρωσία είναι το οχύρωμα που επικρατεί στον παρόντα ουκρανικό πόλεμο, είναι επίσης τα δύο εδάφια που θεμελιώνουν το σημείο ενάρξεως και των δύο «επτά καιρών», κατά των βορείου και νοτίου βασιλείων του Ισραήλ. Το δέκατο εδάφιο του ενδεκάτου κεφαλαίου προσδιορίζει το εξωτερικό όραμα, το οποίο η Αδελφή White διδάσκει ότι βασίζεται επί της ανόδου και της πτώσεως βασιλείων.

> “From the rise and fall of nations as made plain in the books of Daniel and the Revelation, we need to learn how worthless is mere outward and worldly glory. Babylon, with all its power and magnificence, the like of which our world has never since beheld,—power and magnificence which to the people of that day seemed so stable and enduring,—how completely has it passed away! As ‘the flower of the grass,’ it has perished. James 1:10. So perished the Medo-Persian kingdom, and the kingdoms of Grecia and Rome. And so perishes all that has not God for its foundation. Only that which is bound up with His purpose, and expresses His character, can endure. His principles are the only steadfast things our world knows.” Prophets and Kings, 548.

> «Από την άνοδο και την πτώση των εθνών, όπως καθίστανται σαφείς στα βιβλία του Δανιήλ και της Αποκαλύψεως, χρειάζεται να διδαχθούμε πόσο ανάξια είναι η απλή εξωτερική και κοσμική δόξα. Η Βαβυλώνα, με όλη τη δύναμη και τη μεγαλοπρέπειά της, όμοιας προς την οποία ο κόσμος μας έκτοτε δεν έχει δει ποτέ,—δύναμη και μεγαλοπρέπεια που στους ανθρώπους εκείνης της εποχής φαίνονταν τόσο σταθερές και διαρκείς,—πόσο ολοκληρωτικά έχει παρέλθει! Ως “άνθος χόρτου” αφανίσθηκε. Ιακώβου 1:10. Έτσι αφανίσθηκε το Μηδοπερσικό βασίλειο, καθώς και τα βασίλεια της Ελλάδος και της Ρώμης. Και έτσι αφανίζεται καθετί που δεν έχει τον Θεό ως θεμέλιό του. Μόνον εκείνο που είναι συνδεδεμένο με τον σκοπό Του και εκφράζει τον χαρακτήρα Του μπορεί να διαρκέσει. Οι αρχές Του είναι τα μόνα σταθερά πράγματα που γνωρίζει ο κόσμος μας.» Προφήτες και Βασιλείς, 548.

The three proxy wars are “made plain in the books of Daniel and the Revelation,” and the key to this truth is the “fortress” of verse ten, of Daniel eleven. But verse ten also addresses the internal vision, for the starting point for both “seven times,” is also identified in Isaiah chapter seven verses eight and nine. The external and internal cannot be separated, and the two periods of twenty-five hundred and twenty years are also Ezekiel’s two sticks, which when joined together, represent the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which is the combination of Divinity with humanity.

Οι τρεις δι’ αντιπροσώπων πόλεμοι «καθίστανται σαφείς στα βιβλία του Δανιήλ και της Αποκαλύψεως», και το κλειδί αυτής της αλήθειας είναι το «οχύρωμα» του εδαφίου δέκα, του ενδεκάτου κεφαλαίου του Δανιήλ. Αλλά το εδάφιο δέκα αναφέρεται επίσης και στην εσωτερική όραση, διότι το σημείο αφετηρίας και για τους δύο «επτά καιρούς» προσδιορίζεται επίσης στο έβδομο κεφάλαιο του Ησαΐα, εδάφια οκτώ και εννέα. Το εξωτερικό και το εσωτερικό δεν μπορούν να χωρισθούν, και οι δύο περίοδοι των δύο χιλιάδων πεντακοσίων είκοσι ετών είναι επίσης οι δύο ράβδοι του Ιεζεκιήλ, οι οποίες, όταν ενωθούν, αντιπροσωπεύουν τη σφράγιση των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, που είναι ο συνδυασμός της Θεότητας με την ανθρωπότητα.

Daniel’s experience with the causative “marah” vision represents the line of prophecy where Michael descends and resurrects His last-day people. That resurrection represents the steps that Christ accomplishes to combine His Divinity with His last day people’s humanity. It is accomplished by the joining of the Divine mind with the human mind so that they have one mind, and it is accomplished in the throne room, in the Most Holy Place, which is the “fortress” that Sister White identifies as the “citadel” (fortress) of the soul.

Η εμπειρία του Δανιήλ με το αιτιώδες όραμα «marah» αντιπροσωπεύει τη γραμμή της προφητείας κατά την οποία ο Μιχαήλ καταβαίνει και ανασταίνει τον λαό Του των εσχάτων ημερών. Αυτή η ανάσταση αντιπροσωπεύει τα βήματα που επιτελεί ο Χριστός προκειμένου να συνενώσει τη Θεότητά Του με την ανθρώπινη φύση του λαού Του των εσχάτων ημερών. Αυτό επιτελείται με την ένωση του Θείου νου με τον ανθρώπινο νου, ώστε να έχουν έναν νου, και επιτελείται στην αίθουσα του θρόνου, στα Άγια των Αγίων, που είναι το «οχύρωμα» το οποίο η Αδελφή White προσδιορίζει ως την «ακρόπολη» (οχύρωμα) της ψυχής.

In the throne room God’s last-day people receive the mind of Christ and are then seated with Christ in heavenly places. The heavenly place where Christ is seated is the fortress or the head of the temple. The body temple has a lower nature, which is the flesh, or the body. It also has a higher nature, which is the mind. In verse ten of Daniel chapter eleven, the key that marks the fortress of the external vision, also marks the fortress of the internal vision, and in doing so it identifies the history where the horns of Republicanism and of Protestantism transition into the image of the beast (Republicanism), or the image of God (true Protestantism). Both horns then become the eighth that is of the seven.

Στην αίθουσα του θρόνου, ο λαός των εσχάτων ημερών του Θεού λαμβάνει τον νου του Χριστού και έπειτα κάθεται μαζί με τον Χριστό στα επουράνια. Ο επουράνιος τόπος όπου κάθεται ο Χριστός είναι το οχύρωμα ή η κεφαλή του ναού. Ο ναός του σώματος έχει μία κατώτερη φύση, η οποία είναι η σάρκα, ή το σώμα. Έχει επίσης μία ανώτερη φύση, η οποία είναι ο νους. Στο δέκατο εδάφιο του ενδέκατου κεφαλαίου του Δανιήλ, το κλειδί που επισημαίνει το οχύρωμα του εξωτερικού οράματος, επισημαίνει επίσης το οχύρωμα του εσωτερικού οράματος, και με αυτόν τον τρόπο ταυτοποιεί την ιστορία όπου τα κέρατα του Ρεπουμπλικανισμού και του Προτεσταντισμού μεταβαίνουν στην εικόνα του θηρίου (Ρεπουμπλικανισμός), ή στην εικόνα του Θεού (αληθινός Προτεσταντισμός). Αμφότερα τα κέρατα κατόπιν γίνονται ο όγδοος, ο οποίος είναι εκ των επτά.

The true horn of Protestantism is then the Philadelphian horn that is Ezekiel’s mighty army, and Isaiah’s ensign that is lifted up in the warfare against the image of the beast, first in the United States and then in the world. Daniel eleven, verse ten, identifies the point in sacred history that the joining of the sticks begins. The Ukrainian war began in 2014, but it was not until 2022 that Russia began to invade the Ukraine. In 2023, twenty-two years after 2001, Michael began His work of resurrecting those who had suffered their first disappointment in fulfillment of the parable of the ten virgins in 2020. He first raised up a “voice” which is now crying in the wilderness. In July 2023, that voice began to cry, and it was the same voice that was raised up at the beginning of the reform movement of the third angel in 1989, for Jesus always illustrates the ending with the beginning.

Το αληθινό κέρας του Προτεσταντισμού είναι, λοιπόν, το Φιλαδελφικό κέρας, το οποίο είναι το ισχυρό στράτευμα του Ιεζεκιήλ και το σημείο του Ησαΐα, το οποίο υψώνεται στον πόλεμο εναντίον της εικόνας του θηρίου, πρώτα στις Ηνωμένες Πολιτείες και έπειτα στον κόσμο. Ο Δανιήλ ένδεκα, εδάφιο δέκα, προσδιορίζει το σημείο στην ιερή ιστορία κατά το οποίο αρχίζει η συνένωση των ράβδων. Ο ουκρανικός πόλεμος άρχισε το 2014, αλλά μόνον το 2022 η Ρωσία άρχισε να εισβάλλει στην Ουκρανία. Το 2023, είκοσι δύο έτη μετά το 2001, ο Μιχαήλ άρχισε το έργο Του να αναστήσει εκείνους που είχαν υποστεί την πρώτη τους απογοήτευση, σε εκπλήρωση της παραβολής των δέκα παρθένων το 2020. Πρώτα ανήγειρε μία «φωνή», η οποία τώρα βοά εν τη ερήμω. Τον Ιούλιο του 2023, εκείνη η φωνή άρχισε να κράζει, και ήταν η ίδια φωνή που είχε ανυψωθεί στην αρχή του μεταρρυθμιστικού κινήματος του τρίτου αγγέλου το 1989, διότι ο Ιησούς πάντοτε απεικονίζει το τέλος με την αρχή.

The “voice” crying in the wilderness began to sound by presenting Revelation chapter one, where the combination of Divinity with humanity is represented as the Revelation of Jesus Christ, a revelation that is opened up just before probation closes. Daniel experienced that revelation in chapter ten, with the “causative” vision. The combination of Divinity with humanity in the first verses of Revelation represents the most important truth, based upon the rule of first mention. The combination of Divinity with humanity, which is the sealing of the one hundred and forty-four thousand is accomplished by the Word of God. That Word is given from the Father to the Son, who gives it to His angel, who then gives the message to a human representative. The first two steps are represented by the Divinity. Those two steps possess the distinction that the second step of divinity represents the Divinity that created all things. The next two steps are represented by God’s creatures. The first step is an unfallen angel, and the second manifestation of God’s creation was the one that had been given the power to recreate after his own kind. That fourth step, representing humanity, was then to take the message and send it to the churches, that the churches might “read and hear” those things which were written therein.

Η «φωνή» που βοᾷ εν τη ερήμω ήρχισε να ηχεί διά της παρουσίασης του πρώτου κεφαλαίου της Αποκαλύψεως, όπου ο συνδυασμός της Θεότητος μετά της ανθρωπότητος παρίσταται ως η Αποκάλυψις του Ιησού Χριστού, μία αποκάλυψις η οποία ανοίγεται ακριβώς προτού λήξει ο καιρός της δοκιμασίας. Ο Δανιήλ εβίωσε εκείνη την αποκάλυψη στο δέκατο κεφάλαιο, με το «αιτιώδες» όραμα. Ο συνδυασμός της Θεότητος μετά της ανθρωπότητος στους πρώτους στίχους της Αποκαλύψεως αντιπροσωπεύει την σπουδαιοτέρα αλήθεια, βάσει του κανόνος της πρώτης μνείας. Ο συνδυασμός της Θεότητος μετά της ανθρωπότητος, ο οποίος είναι η σφράγιση των εκατόν τεσσαράκοντα τεσσάρων χιλιάδων, επιτελείται διά του Λόγου του Θεού. Ο Λόγος εκείνος δίδεται από τον Πατέρα εις τον Υιόν, ο οποίος τον δίδει εις τον άγγελόν Του, και εκείνος εν συνεχεία δίδει το μήνυμα εις έναν ανθρώπινο αντιπρόσωπο. Τα δύο πρώτα στάδια αντιπροσωπεύονται από τη Θεότητα. Τα δύο εκείνα στάδια φέρουν την ιδιάζουσα διάκριση ότι το δεύτερο στάδιο της Θεότητος αντιπροσωπεύει τη Θεότητα η οποία εδημιούργησε τα πάντα. Τα επόμενα δύο στάδια αντιπροσωπεύονται από τα κτίσματα του Θεού. Το πρώτο στάδιο είναι ένας άγγελος που δεν εξέπεσε, και η δεύτερη εκδήλωση της δημιουργίας του Θεού ήταν εκείνη στην οποία είχε δοθεί η εξουσία να αναδημιουργεί κατά το είδος αυτής. Το τέταρτο εκείνο στάδιο, το οποίο αντιπροσωπεύει την ανθρωπότητα, επρόκειτο κατόπιν να λάβει το μήνυμα και να το αποστείλει εις τας εκκλησίας, ώστε αι εκκλησίαι να «αναγινώσκωσι και ακούωσι» εκείνα τα οποία ήσαν γεγραμμένα εν αυτώ.

We will continue this study in the next article.

Θα συνεχίσουμε αυτή τη μελέτη στο επόμενο άρθρο.

> The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. John to the seven churches which are in Asia: Grace be unto you, and peace, from him which is, and which was, and which is to come; and from the seven Spirits which are before his throne; And from Jesus Christ, who is the faithful witness, and the first begotten of the dead, and the prince of the kings of the earth. Unto him that loved us, and washed us from our sins in his own blood, And hath made us kings and priests unto God and his Father; to him be glory and dominion for ever and ever. Amen. Behold, he cometh with clouds; and every eye shall see him, and they also which pierced him: and all kindreds of the earth shall wail because of him. Even so, Amen. I am Alpha and Omega, the beginning and the ending, saith the Lord, which is, and which was, and which is to come, the Almighty. I John, who also am your brother, and companion in tribulation, and in the kingdom and patience of Jesus Christ, was in the isle that is called Patmos, for the word of God, and for the testimony of Jesus Christ. I was in the Spirit on the Lord’s day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet, Saying, I am Alpha and Omega, the first and the last: and, What thou seest, write in a book, and send it unto the seven churches which are in Asia; unto Ephesus, and unto Smyrna, and unto Pergamos, and unto Thyatira, and unto Sardis, and unto Philadelphia, and unto Laodicea. Revelation 1:1–11.

> Η Αποκάλυψις του Ιησού Χριστού, την οποίαν έδωκεν εις αυτόν ο Θεός, διά να δείξη εις τους δούλους αυτού όσα πρέπει ταχέως να γείνωσι· και εσήμανεν αυτήν, αποστείλας διά του αγγέλου αυτού προς τον δούλον αυτού Ιωάννην· όστις εμαρτύρησε τον λόγον του Θεού, και την μαρτυρίαν του Ιησού Χριστού, και όσα είδε. Μακάριος ο αναγινώσκων, και οι ακούοντες τους λόγους της προφητείας, και φυλάττοντες τα γεγραμμένα εν αυτή· διότι ο καιρός είναι πλησίον. Ιωάννης προς τας επτά εκκλησίας τας εν τη Ασία· χάρις υμίν και ειρήνη από τον όντα και τον ην και τον ερχόμενον· και από τα επτά Πνεύματα, τα οποία είναι ενώπιον του θρόνου αυτού· και από τον Ιησούν Χριστόν, όστις είναι ο μάρτυς ο πιστός, ο πρωτότοκος εκ των νεκρών και ο άρχων των βασιλέων της γης. Εις τον αγαπήσαντα ημάς και λούσαντα ημάς από των αμαρτιών ημών διά του αίματος αυτού, και όστις έκαμεν ημάς βασιλείς και ιερείς εις τον Θεόν και Πατέρα αυτού, εις αυτόν ας ήναι η δόξα και το κράτος εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν. Ιδού, έρχεται μετά των νεφελών, και θέλει ιδεί αυτόν πας οφθαλμός, και εκείνοι οίτινες εξεκέντησαν αυτόν· και θέλουσι θρηνήσει επ’ αυτόν πάσαι αι φυλαί της γης. Ναι, αμήν. Εγώ είμαι το Άλφα και το Ωμέγα, η αρχή και το τέλος, λέγει Κύριος, ο ων και ο ην και ο ερχόμενος, ο Παντοκράτωρ. Εγώ Ιωάννης, ο και αδελφός υμών και συγκοινωνός εις την θλίψιν και εις την βασιλείαν και υπομονήν του Ιησού Χριστού, ήμην εν τη νήσω τη καλουμένη Πάτμω, διά τον λόγον του Θεού και διά την μαρτυρίαν του Ιησού Χριστού. Εγενόμην εν Πνεύματι κατά την Κυριακήν ημέραν, και ήκουσα οπίσω μου φωνήν μεγάλην ως σάλπιγγος, λέγουσαν, Εγώ είμαι το Άλφα και το Ωμέγα, ο πρώτος και ο έσχατος· και, Ό,τι βλέπεις, γράψον εις βιβλίον και πέμψον εις τας επτά εκκλησίας τας εν τη Ασία, εις Έφεσον, και εις Σμύρνην, και εις Πέργαμον, και εις Θυάτειρα, και εις Σάρδεις, και εις Φιλαδέλφειαν, και εις Λαοδίκειαν. Αποκάλυψις 1:1–11.

Back to Articles