Article

# The Book of Daniel - Number Ninety-Six

Το Βιβλίο του Δανιήλ - Ενενήντα Έξι

The Triple Application of Prophecy: Unlocking the Prophetic Framework for the Last Days

Η Τριπλή Εφαρμογή της Προφητείας: Ξεκλειδώνοντας το Προφητικό Πλαίσιο για τις Έσχατες Ημέρες

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The framework of William Miller’s prophetic message was the two desolating powers of paganism followed by papalism, and the framework of Future for America’s prophetic message is the three desolating powers of paganism, followed by papalism, followed by apostate Protestantism, but all being concurrent at the end. A primary prophetic key for Miller’s prophetic understanding was that “the daily” in the book of Daniel was a symbol of paganism, for it established the connection of the two desolating powers which became his framework of prophetic understanding. A primary prophetic key for Future for America’s prophetic understanding is also that “the daily” in the book of Daniel is a symbol of paganism, for the historical fulfillment of paganism established the sequence of events in Daniel eleven verses forty and forty-one, which became the framework of Future for America’s prophetic understanding.

Το πλαίσιο του προφητικού αγγέλματος του William Miller ήταν οι δύο ερημωτικές δυνάμεις του παγανισμού, ακολουθούμενες από τον παπισμό· και το πλαίσιο του προφητικού αγγέλματος του Future for America είναι οι τρεις ερημωτικές δυνάμεις του παγανισμού, ακολουθούμενες από τον παπισμό, ακολουθούμενες από τον αποστατημένο Προτεσταντισμό, ενώ όλες συνυπάρχουν στο τέλος. Ένα πρωτεύον προφητικό κλειδί για την προφητική κατανόηση του Miller ήταν ότι «το καθημερινόν» στο βιβλίο του Δανιήλ ήταν σύμβολο του παγανισμού, διότι αυτό καθιέρωνε τη σύνδεση των δύο ερημωτικών δυνάμεων, η οποία έγινε το πλαίσιο της προφητικής του κατανόησης. Ένα πρωτεύον προφητικό κλειδί για την προφητική κατανόηση του Future for America είναι επίσης ότι «το καθημερινόν» στο βιβλίο του Δανιήλ είναι σύμβολο του παγανισμού, διότι η ιστορική εκπλήρωση του παγανισμού καθόρισε τη διαδοχή των γεγονότων στο ενδέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ, εδάφια σαράντα και σαράντα ένα, η οποία έγινε το πλαίσιο της προφητικής κατανόησης του Future for America.

As is always the case with new light, the advancement of the truth unsealed in 1989 at the collapse of the Soviet Union was warred against by many various voices. The resistance brought against the truth invariably produced a clearer understanding of the truth. In those early controversies against the truth found in the last six verses of Daniel eleven, several prophetic rules that are located in the Bible were recognized as essential proofs to support the increase of knowledge that took place when the book of Daniel was unsealed in 1989. We are currently considering one of those rules, which we call “a triple application of prophecy.”

Όπως συμβαίνει πάντοτε με νέο φως, η πρόοδος της αλήθειας που αποσφραγίσθηκε το 1989, κατά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, πολεμήθηκε από πολλές και ποικίλες φωνές. Η αντίσταση που εγέρθηκε κατά της αλήθειας παρήγε αμετάβλητα σαφέστερη κατανόηση της αλήθειας. Σε εκείνες τις πρώιμες αντιπαραθέσεις κατά της αλήθειας που βρίσκεται στα τελευταία έξι εδάφια του ενδέκατου κεφαλαίου του Δανιήλ, αναγνωρίσθηκαν ως ουσιώδεις αποδείξεις προς υποστήριξη της αύξησης της γνώσης που έλαβε χώρα όταν το βιβλίο του Δανιήλ αποσφραγίσθηκε το 1989, διάφοροι προφητικοί κανόνες που βρίσκονται στην Αγία Γραφή. Αυτή τη στιγμή εξετάζουμε έναν από εκείνους τους κανόνες, τον οποίο αποκαλούμε «τριπλή εφαρμογή της προφητείας».

We began by looking at two triple applications that at one level are the same line, but at another level they are different. The first two manifestations of Rome (pagan and papal), establish the third manifestation of Modern Rome. The first two manifestations of Babylon (Babel and Babylon), established the third manifestation of Modern Babylon. Modern Rome is the beast of Revelation seventeen that Modern Babylon rides upon and reigns over. They are as distinct as is a cowboy from his horse, but they also commit spiritual fornication with each other, so at that level they are one. There are two other triple applications of prophecy which possess a similar relationship.

Αρχίσαμε εξετάζοντας δύο τριπλές εφαρμογές οι οποίες, σε ένα επίπεδο, αποτελούν την ίδια γραμμή, αλλά, σε ένα άλλο επίπεδο, είναι διαφορετικές. Οι δύο πρώτες εκδηλώσεις της Ρώμης (ειδωλολατρική και παπική) εγκαθίδρυσαν την τρίτη εκδήλωση, τη Σύγχρονη Ρώμη. Οι δύο πρώτες εκδηλώσεις της Βαβυλώνας (Βαβέλ και Βαβυλώνα) εγκαθίδρυσαν την τρίτη εκδήλωση, τη Σύγχρονη Βαβυλώνα. Η Σύγχρονη Ρώμη είναι το θηρίο της Αποκαλύψεως δεκαεπτά, επάνω στο οποίο κάθεται και επί του οποίου βασιλεύει η Σύγχρονη Βαβυλώνα. Είναι τόσο διακριτές μεταξύ τους όσο ένας καουμπόι από το άλογό του, αλλά διαπράττουν επίσης πνευματική πορνεία η μία με την άλλη· έτσι, σε εκείνο το επίπεδο, είναι ένα. Υπάρχουν δύο άλλες τριπλές εφαρμογές της προφητείας οι οποίες έχουν παρόμοια σχέση.

The first two manifestations of Elijah (Elijah and John the Baptist), establish the third Elijah of the last days. Along with that the first two messengers who prepare the way for the Messenger of the Covenant (John the Baptist and William Miller), establish the messenger who prepares the way for the Messenger of the Covenant in the last days. There are three important points to recognize with these two lines of triple applications of prophecy.

Οι δύο πρώτες εκδηλώσεις του Ηλία (ο Ηλίας και ο Ιωάννης ο Βαπτιστής) εδραιώνουν τον τρίτο Ηλία των εσχάτων ημερών. Παράλληλα, οι δύο πρώτοι αγγελιοφόροι που προετοιμάζουν την οδό για τον Αγγελιοφόρο της Διαθήκης (ο Ιωάννης ο Βαπτιστής και ο William Miller) εδραιώνουν τον αγγελιοφόρο που προετοιμάζει την οδό για τον Αγγελιοφόρο της Διαθήκης στις έσχατες ημέρες. Υπάρχουν τρία σημαντικά σημεία που πρέπει να αναγνωρισθούν σχετικά με αυτές τις δύο γραμμές τριπλών εφαρμογών της προφητείας.

A first point is that the actual historical representatives of the two lines of triple applications of prophecy are essentially the same historical figures, but their purpose in the two representations are distinctly different. The second point is recognizing what the distinction between the two closely related triple applications of prophecy is. The distinction is that Elijah represents an external work in the last days, and the messenger that prepares the way for the Messenger of the Covenant, represents an internal work in the last days.

Ένα πρώτο σημείο είναι ότι οι πραγματικοί ιστορικοί εκπρόσωποι των δύο γραμμών των τριπλών εφαρμογών της προφητείας είναι κατ’ ουσίαν τα ίδια ιστορικά πρόσωπα, αλλά ο σκοπός τους στις δύο παραστάσεις είναι σαφώς διαφορετικός. Το δεύτερο σημείο είναι η αναγνώριση του ποια είναι η διάκριση μεταξύ των δύο στενά συνδεδεμένων τριπλών εφαρμογών της προφητείας. Η διάκριση είναι ότι ο Ηλίας αντιπροσωπεύει ένα εξωτερικό έργο κατά τις έσχατες ημέρες, και ο αγγελιοφόρος που προετοιμάζει την οδό για τον Αγγελιοφόρο της Διαθήκης αντιπροσωπεύει ένα εσωτερικό έργο κατά τις έσχατες ημέρες.

The third point to take note of is that Jesus, as Alpha and Omega, identifies the third Elijah, and also the third messenger that prepares the way, with both a first and a last Elijah messenger, and a first and last messenger who prepares the way for the Messenger of the Covenant. The Elijah messenger of the first angel and the Elijah messenger of the third angel make up the third fulfillment of Elijah, and the messenger who prepares the way is represented as the messenger of the movements of both the first and third angels.

Το τρίτο σημείο που πρέπει να σημειωθεί είναι ότι ο Ιησούς, ως το Άλφα και το Ωμέγα, ταυτοποιεί τον τρίτο Ηλία, καθώς και τον τρίτο αγγελιοφόρο που προετοιμάζει την οδό, με έναν πρώτο και έναν έσχατο αγγελιοφόρο Ηλία, και με έναν πρώτο και έναν έσχατο αγγελιοφόρο που προετοιμάζει την οδό για τον Αγγελιοφόρο της Διαθήκης. Ο αγγελιοφόρος Ηλίας του πρώτου αγγέλου και ο αγγελιοφόρος Ηλίας του τρίτου αγγέλου συνιστούν την τρίτη εκπλήρωση του Ηλία, και ο αγγελιοφόρος που προετοιμάζει την οδό παριστάνεται ως ο αγγελιοφόρος των κινημάτων τόσο του πρώτου όσο και του τρίτου αγγέλου.

Elijah the prophet provides an illustration of the last-day confrontation between God’s people and the threefold union of Modern Rome in the confrontation at Mount Carmel.

Ο προφήτης Ηλίας παρέχει μια απεικόνιση της έσχατης αντιπαράθεσης μεταξύ του λαού του Θεού και της τριπλής ένωσης της Σύγχρονης Ρώμης στην αναμέτρηση στο Όρος Κάρμηλος.

Mount Carmel is located in northern Israel, near the Mediterranean coast. It runs roughly northwest to southeast and forms a prominent ridge that extends for about 39 miles (63 kilometers). The Valley of Megiddo, also known as the Jezreel Valley, is located to the southeast of Mount Carmel. Mount Carmel and the Valley of Megiddo are relatively close to each other in terms of distance. The distance between them, in a straight line (as the crow flies), is approximately 20 to 25 miles (32 to 40 kilometers). To the west of Mount Carmel lies the Mediterranean Sea, and to the east of the Valley of Megiddo and the Jezreel Valley lies the Sea of Galilee, also known as Lake Tiberias or the Lake of Kinneret.

Το Όρος Κάρμηλος βρίσκεται στο βόρειο Ισραήλ, κοντά στις ακτές της Μεσογείου. Εκτείνεται περίπου από βορειοδυτικά προς νοτιοανατολικά και σχηματίζει μία εξέχουσα οροσειρά που απλώνεται σε μήκος περίπου 39 μιλίων (63 χιλιομέτρων). Η Κοιλάδα της Μεγιδδώ, γνωστή επίσης ως Κοιλάδα της Ιεζραέλ, βρίσκεται νοτιοανατολικά του Όρους Κάρμηλος. Το Όρος Κάρμηλος και η Κοιλάδα της Μεγιδδώ βρίσκονται σχετικά κοντά το ένα στο άλλο ως προς την απόσταση. Η απόσταση μεταξύ τους, σε ευθεία γραμμή, είναι περίπου 20 έως 25 μίλια (32 έως 40 χιλιόμετρα). Δυτικά του Όρους Κάρμηλος βρίσκεται η Μεσόγειος Θάλασσα, και ανατολικά της Κοιλάδας της Μεγιδδώ και της Κοιλάδας της Ιεζραέλ βρίσκεται η Θάλασσα της Γαλιλαίας, γνωστή επίσης ως Λίμνη Τιβεριάδα ή Λίμνη Χιννερέθ.

In the Revelation the battle of Armageddon is identifying the Valley of Megiddo, and inspiration did not want students of prophecy to believe that the book of Revelation was identifying its message in literal terms, so when it identified Armageddon (Megiddo) as Armageddon it used the word “har,” which means mountain to make it clear that the battle was a spiritual representation of the final battle which the dragon, beast and false prophet lead the world to.

Στην Αποκάλυψη, η μάχη του Αρμαγεδδώνος προσδιορίζει την πεδιάδα της Μεγιδδώ· και η θεόπνευστη αποκάλυψη δεν ήθελε οι σπουδαστές της προφητείας να πιστεύσουν ότι το βιβλίο της Αποκαλύψεως προσδιόριζε το μήνυμά του με κυριολεκτικούς όρους· γι’ αυτό, όταν προσδιόρισε τον Αρμαγεδδώνα (Μεγιδδώ) ως Αρμαγεδδώνα, χρησιμοποίησε τη λέξη «har», που σημαίνει όρος, για να καταστήσει σαφές ότι η μάχη ήταν πνευματική παράσταση της τελικής μάχης προς την οποία ο δράκων, το θηρίο και ο ψευδοπροφήτης οδηγούν τον κόσμο.

By identifying Megiddo as Armageddon, John made sure it was not to be understood as a literal geographical location, for Megiddo is a valley and has no mountains. In close proximity is Mount Carmel where Elijah’s confrontation with Ahab and the prophets of Jezebel occurred, thus both Megiddo and Mount Carmel are both illustrations of the final battle of Armageddon.

Προσδιορίζοντας τη Μεγιδδώ ως Αρμαγεδδώνα, ο Ιωάννης κατέστησε σαφές ότι δεν έπρεπε να νοηθεί ως κυριολεκτική γεωγραφική τοποθεσία, διότι η Μεγιδδώ είναι πεδιάδα και δεν έχει όρη. Σε πολύ κοντινή απόσταση βρίσκεται το Όρος Κάρμηλος, όπου έλαβε χώρα η αναμέτρηση του Ηλία με τον Αχαάβ και τους προφήτες της Ιεζάβελ· έτσι, τόσο η Μεγιδδώ όσο και το Όρος Κάρμηλος αποτελούν αμφότερα απεικονίσεις της τελικής μάχης του Αρμαγεδδώνα.

If you were to draw a triangle with Jerusalem, Mount Carmel, and the Valley of Megiddo, Jerusalem would be situated to the southeast corner of that triangle, with Mount Carmel to the northwest and the Valley of Megiddo to the northeast. The area that symbolically represents the battle of Armageddon is bordered by two seas, and the king of the north (the whore of Modern Babylon) comes to his end between the seas and the glorious holy mountain. And at that time human probation closes.

Εάν σχεδίαζε κανείς ένα τρίγωνο με την Ιερουσαλήμ, το όρος Κάρμηλος και την κοιλάδα Μεγιδδώ, η Ιερουσαλήμ θα βρισκόταν στη νοτιοανατολική γωνία εκείνου του τριγώνου, με το όρος Κάρμηλος στα βορειοδυτικά και την κοιλάδα Μεγιδδώ στα βορειοανατολικά. Η περιοχή που συμβολικά αντιπροσωπεύει τη μάχη του Αρμαγεδδώνος οριοθετείται από δύο θάλασσες, και ο βασιλεύς του βορρά (η πόρνη της Σύγχρονης Βαβυλώνας) έρχεται στο τέλος του ανάμεσα στις θάλασσες και το ένδοξο άγιο όρος. Και τότε λήγει η περίοδος της ανθρώπινης δοκιμασίας.

> But tidings out of the east and out of the north shall trouble him: therefore he shall go forth with great fury to destroy, and utterly to make away many. And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book. Daniel 11:44–12:1.

> Ἀλλ᾽ ἀγγελίαι ἐκ τῆς ἀνατολῆς καὶ ἐκ τοῦ βορρᾶ θὰ ταράξουν αὐτόν· διὸ θὰ ἐξέλθῃ μετὰ μεγάλης μανίας διὰ νὰ ἀφανίσῃ καὶ νὰ ἐξολοθρεύσῃ πολλούς. Καὶ θὰ στήσῃ τὰς σκηνὰς τοῦ παλατίου αὐτοῦ μεταξὺ τῶν θαλασσῶν ἐν τῷ ἐνδόξῳ ἁγίῳ ὄρει· ἀλλ᾽ θὰ ἔλθῃ εἰς τὸ τέλος αὐτοῦ, καὶ οὐδεὶς θὰ βοηθήσῃ αὐτόν. Καὶ ἐν ἐκείνῳ τῷ καιρῷ θὰ ἐγερθῇ ὁ Μιχαήλ, ὁ μέγας ἄρχων, ὁ ἱστάμενος ὑπὲρ τῶν υἱῶν τοῦ λαοῦ σου· καὶ θὰ εἶναι καιρὸς θλίψεως, οἷος δὲν ἐστάθη ἀφ᾽ οὗ ὑπῆρξεν ἔθνος ἕως ἐκείνου τοῦ καιροῦ· καὶ ἐν ἐκείνῳ τῷ καιρῷ ὁ λαός σου θὰ λυτρωθῇ, πᾶς ὅστις εὑρεθῇ γεγραμμένος ἐν τῷ βιβλίῳ. Δανιήλ 11:44–12:1.

The triple application of Elijah represents the external confrontation of God’s people with the king of the north, who is the head of the threefold union of the dragon, the beast and the false prophet that leads the world to Armageddon. Elijah’s three enemies that typified the threefold union were Ahab, who was the king of the ten northern tribes representing the ten kings of Revelation seventeen, who commit fornication with the whore of Babylon, and who agree to give their kingdom to the whore for “one hour”, which is “the hour” of the Sunday law crisis. The whore of Babylon was represented by Jezebel, and Jezebel’s prophets of Baal and the priests of the grove represent the false prophet.

Η τριπλή εφαρμογή του Ηλία αντιπροσωπεύει την εξωτερική αντιπαράθεση του λαού του Θεού με τον βασιλέα του βορρά, ο οποίος είναι η κεφαλή της τριπλής ενώσεως του δράκοντος, του θηρίου και του ψευδοπροφήτου, η οποία οδηγεί τον κόσμο στον Αρμαγεδδώνα. Οι τρεις εχθροί του Ηλία, που προτυποποιούσαν την τριπλή ένωση, ήταν ο Αχαάβ, ο οποίος ήταν βασιλεύς των δέκα βορείων φυλών και αντιπροσωπεύει τους δέκα βασιλείς της Αποκαλύψεως δεκαεπτά, οι οποίοι πορνεύουν με τη πόρνη της Βαβυλώνος και συμφωνούν να δώσουν τη βασιλεία τους στην πόρνη για «μία ώρα», η οποία είναι «η ώρα» της κρίσεως του κυριακάτικου νόμου. Η πόρνη της Βαβυλώνος αντιπροσωπευόταν από την Ιεζάβελ, και οι προφήτες του Βάαλ της Ιεζάβελ και οι ιερείς του άλσους αντιπροσωπεύουν τον ψευδοπροφήτη.

The Sunday law crisis begins with the soon-coming Sunday law in the United States and ends when Michael stands up. When that Sunday law arrives the second voice of Revelation chapter eighteen, calls God’s other flock out of Babylon. The period of time from the call out of Babylon until the close of probation is the period of the judgment of the whore of Babylon. It is also the period of time when the Holy Spirit is poured out without measure. It is the “hour,” that the ten kings agree to co-rule with the whore of Tyre, who is no longer forgotten. It is the “hour,” of the great “earthquake” of Revelation eleven, when the one hundred and forty-four thousand are lifted up as an ensign.

Η κρίση του νόμου της Κυριακής αρχίζει με τον επικείμενο νόμο της Κυριακής στις Ηνωμένες Πολιτείες και τελειώνει όταν εγερθεί ο Μιχαήλ. Όταν εκείνος ο νόμος της Κυριακής έλθει, η δεύτερη φωνή του δέκατου όγδοου κεφαλαίου της Αποκάλυψης καλεί το άλλο ποίμνιο του Θεού να εξέλθει από τη Βαβυλώνα. Η χρονική περίοδος από την κλήση εξόδου από τη Βαβυλώνα έως τη λήξη του χρόνου της χάριτος είναι η περίοδος της κρίσεως της πόρνης της Βαβυλώνας. Είναι επίσης η χρονική περίοδος κατά την οποία το Άγιο Πνεύμα εκχέεται χωρίς μέτρο. Είναι η «ώρα» κατά την οποία οι δέκα βασιλείς συμφωνούν να συγκυβερνήσουν με την πόρνη της Τύρου, η οποία δεν είναι πλέον λησμονημένη. Είναι η «ώρα» του μεγάλου «σεισμού» της Αποκάλυψης ένδεκα, όταν οι εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες υψώνονται ως σημαιοφόρο σημείο.

> And the kings of the earth, who have committed fornication and lived deliciously with her, shall bewail her, and lament for her, when they shall see the smoke of her burning, Standing afar off for the fear of her torment, saying, Alas, alas that great city Babylon, that mighty city! for in one hour is thy judgment come. Revelation 18:9, 10.

> Και οι βασιλεῖς τῆς γῆς, οἵτινες ἐπόρνευσαν καὶ ἐζήσαν τρυφηλῶς μετ’ αὐτῆς, θέλουσι κλαύσει δι’ αὐτήν καὶ θρηνήσει δι’ αὐτήν, ὅταν ἴδωσι τὸν καπνὸν τῆς πυρπολήσεως αὐτῆς, ἱστάμενοι μακρόθεν διὰ τὸν φόβον τοῦ βασανισμοῦ αὐτῆς, λέγοντες· Οὐαί, οὐαί, ἡ πόλις ἡ μεγάλη Βαβυλών, ἡ πόλις ἡ ἰσχυρά! διότι ἐν μιᾷ ὥρᾳ ἦλθεν ἡ κρίσις σου. Αποκάλυψις 18:9, 10.

Just as John identified Megiddo as the mountain (“har”) of Megiddo to identify a spiritual and not a literal truth, the judgment of the whore of Babylon and Tyre is identified as occurring during the “hour,” and also in a “day.”

Όπως ακριβώς ο Ιωάννης προσδιόρισε τη Μεγιδδώ ως το όρος («har») της Μεγιδδώ, για να υποδείξει μια πνευματική και όχι κυριολεκτική αλήθεια, έτσι και η κρίση της πόρνης της Βαβυλώνας και της Τύρου προσδιορίζεται ότι λαμβάνει χώρα κατά την «ώρα», καθώς και μέσα σε μία «ημέρα».

> Therefore shall her plagues come in one day, death, and mourning, and famine; and she shall be utterly burned with fire: for strong is the Lord God who judgeth her. Revelation 18:8.

> Διὰ τοῦτο αἱ πληγαὶ αὐτῆς θέλουσιν ἐλθεῖ ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ, θάνατος καὶ πένθος καὶ λιμός· καὶ θέλει κατακαυθῆ τελείως ἐν πυρί· διότι ισχυρὸς εἶναι Κύριος ὁ Θεὸς ὁ κρίνων αὐτήν. Αποκάλυψις 18:8.

After October 22, 1844 prophetic time is no longer to be applied prophetically and the judgment of the papal power is therefore represented as occurring in an “hour,” and also as in a “day.” The “hour” of her judgment is the prophetic period from the Sunday law in the United States until probation closes. It is important to mark this period when considering the Elijah of the last days, for Elijah’s battle of Mount Carmel follows the internal testing of God’s people of the last days, and the testing period for both the church and the world contain the same prophetic beginnings and endings.

Μετά την 22α Οκτωβρίου 1844, ο προφητικός χρόνος δεν πρέπει πλέον να εφαρμόζεται προφητικώς, και επομένως η κρίση της παπικής εξουσίας παριστάνεται ως λαμβάνουσα χώρα εντός μίας «ώρας», καθώς επίσης και εντός μίας «ημέρας». Η «ώρα» της κρίσεώς της είναι η προφητική περίοδος από τον νόμο της Κυριακής στις Ηνωμένες Πολιτείες έως ότου λήξει ο καιρός της δοκιμασίας. Είναι σημαντικό να επισημανθεί αυτή η περίοδος όταν εξετάζουμε τον Ηλία των εσχάτων ημερών, διότι η μάχη του Ηλία στο Όρος Κάρμηλος ακολουθεί την εσωτερική δοκιμασία του λαού του Θεού των εσχάτων ημερών, και η περίοδος της δοκιμασίας τόσο για την εκκλησία όσο και για τον κόσμο περιέχει τα ίδια προφητικά σημεία ενάρξεως και λήξεως.

The two voices of Revelation eighteen, represent two distinct calls to two churches. The first church is the one hundred and forty-four thousand of Revelation chapter seven, and the second church that is called is the great multitude of Revelation chapter seven. The call to the one hundred and forty-four thousand is made while the Holy Spirit is being poured out in measure, and the call to the great multitude is made when the Holy Spirit is being poured out without measure.

Οι δύο φωνές του δέκατου όγδοου κεφαλαίου της Αποκάλυψης αντιπροσωπεύουν δύο διακεκριμένες κλήσεις προς δύο εκκλησίες. Η πρώτη εκκλησία είναι οι εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες του έβδομου κεφαλαίου της Αποκάλυψης, και η δεύτερη εκκλησία που καλείται είναι ο πολύς όχλος του έβδομου κεφαλαίου της Αποκάλυψης. Η κλήση προς τους εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες γίνεται ενώ το Άγιο Πνεύμα εκχέεται κατά μέτρον, και η κλήση προς τον πολύ όχλο γίνεται όταν το Άγιο Πνεύμα εκχέεται άνευ μέτρου.

> “The prophet says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils” (Revelation 18:1, 2). This is the same message that was given by the second angel. Babylon is fallen, ‘because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). What is that wine?—Her false doctrines. She has given to the world a false sabbath instead of the Sabbath of the fourth commandment, and has repeated the falsehood that Satan first told Eve in Eden—the natural immortality of the soul. Many kindred errors she has spread far and wide, “teaching for doctrines the commandments of men” (Matthew 15:9).

> Ο προφήτης λέγει: «Εἶδον ἄλλον ἄγγελον καταβαίνοντα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, ἔχοντα ἐξουσίαν μεγάλην· καὶ ἡ γῆ ἐφωτίσθη ἀπὸ τῆς δόξης αὐτοῦ. Καὶ ἔκραξε ἰσχυρῶς μετὰ φωνῆς μεγάλης, λέγων· Ἔπεσεν, ἔπεσεν Βαβυλὼν ἡ μεγάλη, καὶ ἐγένετο κατοικητήριον δαιμόνων» (Αποκάλυψις 18:1, 2). Αὐτὸ εἶναι τὸ αὐτὸ μήνυμα ποὺ ἐδόθη ἀπὸ τὸν δεύτερον ἄγγελον. Ἡ Βαβυλὼν ἔπεσεν, «διότι ἐπότισεν πάντα τὰ ἔθνη ἐκ τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τῆς πορνείας αὐτῆς» (Αποκάλυψις 14:8). Τί εἶναι αὐτὸς ὁ οἶνος;—Αἱ ψευδεῖς αὐτῆς διδασκαλίαι. Ἔδωκεν εἰς τὸν κόσμον ψευδὲς σάββατον ἀντὶ τοῦ Σαββάτου τῆς τετάρτης ἐντολῆς, καὶ ἐπανέλαβε τὸ ψεῦδος ποὺ πρῶτος εἶπεν ὁ Σατανᾶς εἰς τὴν Εὔαν ἐν Ἐδέμ—τὴν φυσικὴν ἀθανασίαν τῆς ψυχῆς. Πολλὰ συγγενῆ σφάλματα ἔχει διαδώσει πανταχοῦ, «διδάσκουσα ἐντάλματα ἀνθρώπων ὡς διδασκαλίας» (Ματθαῖος 15:9).

> “When Jesus began His public ministry, He cleansed the Temple from its sacrilegious profanation. Among the last acts of His ministry was the second cleansing of the Temple. So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches. The second angel’s message is, ‘Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). And in the loud cry of the third angel’s message a voice is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities’ (Revelation 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.

> «Όταν ο Ιησούς άρχισε τη δημόσια διακονία Του, καθάρισε τον Ναό από τη βέβηλη ιεροσυλία του. Ανάμεσα στις τελευταίες πράξεις της διακονίας Του ήταν ο δεύτερος καθαρισμός του Ναού. Έτσι και στο τελευταίο έργο για την προειδοποίηση του κόσμου, απευθύνονται δύο διακεκριμένες κλήσεις προς τις εκκλησίες. Το μήνυμα του δευτέρου αγγέλου είναι: “Ἔπεσεν, ἔπεσεν Βαβυλών, ἡ πόλις ἡ μεγάλη, διότι ἐκ τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τῆς πορνείας αὐτῆς ἐπότισεν πάντα τὰ ἔθνη” (Αποκάλυψη 14:8). Και μέσα στη δυνατή κραυγή του μηνύματος του τρίτου αγγέλου ακούγεται μια φωνή από τον ουρανό που λέει: “Ἐξέλθετε ἐξ αὐτῆς, ὁ λαός μου, διὰ νὰ μὴ συγκοινωνήσητε εἰς τὰς ἁμαρτίας αὐτῆς, καὶ διὰ νὰ μὴ λάβητε ἐκ τῶν πληγῶν αὐτῆς· διότι αἱ ἁμαρτίαι αὐτῆς ἔφθασαν μέχρι τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἐμνημόνευσεν ὁ Θεὸς τὰ ἀδικήματα αὐτῆς” (Αποκάλυψη 18:4, 5).» Selected Messages, βιβλίο 2, 118.

The mighty angel came down in fulfillment of Revelation chapter eighteen, when the great buildings of New York City were brought down on September 11, 2001, with the arrival of the “east wind” of Islam. He then cried “mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils.” And then in verse four another voice “is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people.’” Those two voices are “two distinct calls made to the churches.” The two distinct churches of God in the last days are identified as the one hundred and forty-four thousand and the great multitude.

Ο ισχυρός άγγελος κατέβηκε σε εκπλήρωση του δεκάτου ογδόου κεφαλαίου της Αποκαλύψεως, όταν τα μεγάλα οικοδομήματα της πόλεως της Νέας Υόρκης κατεδαφίσθηκαν στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, με την έλευση του «ανατολικού ανέμου» του Ισλάμ. Έπειτα εκράξεν «ισχυρώς εν φωνή μεγάλη, λέγων· Ἔπεσεν, ἔπεσεν Βαβυλὼν ἡ μεγάλη, καὶ ἐγένετο κατοικητήριον δαιμόνων». Και κατόπιν, στο τέταρτο εδάφιο, άλλη φωνή «ακούεται από τον ουρανό να λέγει· “Εξέλθετε εξ αυτής, λαός μου.”» Αυτές οι δύο φωνές είναι «δύο διακεκριμένες κλήσεις απευθυνόμενες προς τις εκκλησίες». Οι δύο διακεκριμένες εκκλησίες του Θεού στις έσχατες ημέρες ταυτοποιούνται ως οι εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες και ο πολύς όχλος.

The testing period for the one hundred and forty-four thousand begins with Islam of the third Woe, which Isaiah identifies as the “day of the east wind.” That testing period ends with the soon-coming Sunday law in the United States and the enforcement of the mark of the beast. The beast is the counterfeit king of the north, the head of modern Babylon. Babylon is the lion in Daniel chapter seven, and the disobedient prophet from Judah, who represents Laodicean Adventism, that dies in the period that begins with the “ass” of Islam (September 11, 2001), and ends with the “lion,” (Modern Babylon).

Η περίοδος της δοκιμασίας για τους εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες αρχίζει με το Ισλάμ της τρίτης Ουαί, το οποίο ο Ησαΐας προσδιορίζει ως την «ημέρα του ανατολικού ανέμου». Αυτή η περίοδος δοκιμασίας λήγει με τον επικείμενο νόμο της Κυριακής στις Ηνωμένες Πολιτείες και με την επιβολή του χαράγματος του θηρίου. Το θηρίο είναι ο πλαστός βασιλιάς του βορρά, η κεφαλή της σύγχρονης Βαβυλώνας. Η Βαβυλώνα είναι το λιοντάρι στο έβδομο κεφάλαιο του Δανιήλ, και ο ανυπάκουος προφήτης από τον Ιούδα, ο οποίος αντιπροσωπεύει τον Αντβεντισμό της Λαοδίκειας, πεθαίνει στην περίοδο που αρχίζει με τον «όνο» του Ισλάμ (11 Σεπτεμβρίου 2001) και τελειώνει με το «λιοντάρι» (Σύγχρονη Βαβυλώνα).

In the period of time represented as “the tomb” of the disobedient prophet of Laodicean Adventism, the latter rain is measured out, as a distinct call is made to the church of the one hundred and forty-four thousand. When that period ends, at the “hour” of the “great earthquake”, representing the Sunday law in the United States; the period of the second voice of Revelation eighteen, arrives with the implementation of the mark of the beast, which is the mark of the king of the north. At the same time Islam of the third Woe is used to bring a progressive escalating judgment upon an apostate world. The message proclaimed by the “ensign” of the one hundred and forty-four thousand during that second distinct call to the church of the “great multitude” identifies the “mark” of the “king of the north”, and the role of Islam of the third Woe, represented as the “children of the east”.

Κατά τη χρονική περίοδο που παριστάνεται ως «ο τάφος» του απειθούς προφήτη του Λαοδικειανού Αντβεντισμού, η όψιμη βροχή μετρείται, καθώς απευθύνεται μία διακριτή κλήση προς την εκκλησία των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων. Όταν εκείνη η περίοδος λήξει, κατά την «ώρα» του «μεγάλου σεισμού», που παριστάνει τον νόμο της Κυριακής στις Ηνωμένες Πολιτείες, φθάνει η περίοδος της δεύτερης φωνής του δέκατου όγδοου κεφαλαίου της Αποκάλυψης, με την επιβολή του χαράγματος του θηρίου, το οποίο είναι το χάραγμα του βασιλέως του βορρά. Ταυτοχρόνως, το Ισλάμ του τρίτου Ουαί χρησιμοποιείται για να επιφέρει μία προοδευτικά κλιμακούμενη κρίση επάνω σε έναν αποστατημένο κόσμο. Το μήνυμα που διακηρύττεται από το «σημαία» των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων κατά τη διάρκεια εκείνης της δεύτερης διακριτής κλήσης προς την εκκλησία του «μεγάλου πλήθους» προσδιορίζει το «χάραγμα» του «βασιλέως του βορρά» και τον ρόλο του Ισλάμ του τρίτου Ουαί, το οποίο παριστάνεται ως «τα τέκνα της ανατολής».

The message that enrages the papal power in verse forty-four of Daniel chapter eleven, and the message that initiates the final papal bloodbath, is represented as “tidings out of the east” (Islam) and “the north” (the mark of the beast). In that period, as with the previous period, Islam of the “east wind” brings judgment upon the United States to begin the period, and the period ends when the king of the north comes to his end, “between the seas and the glorious holy mountain”, in the valley of Megiddo and the Mount at Carmel.

Το μήνυμα που εξοργίζει την παπική εξουσία στο εδάφιο σαράντα τέσσερα του ενδέκατου κεφαλαίου του Δανιήλ, και το μήνυμα που εγκαινιάζει την τελική παπική αιματοχυσία, παριστάνεται ως «αγγελίες από ανατολών» (Ισλάμ) και «από βορρά» (το χάραγμα του θηρίου). Κατά την περίοδο εκείνη, όπως και κατά την προηγούμενη περίοδο, το Ισλάμ του «ανέμου του ανατολικού» επιφέρει κρίση επί των Ηνωμένων Πολιτειών για να αρχίσει η περίοδος, και η περίοδος λήγει όταν ο βασιλεύς του βορρά φθάνει στο τέλος του, «ανάμεσα στις θάλασσες και το ένδοξο άγιον όρος», στην κοιλάδα της Μεγιδδώ και στο όρος Κάρμηλος.

The judgment period for modern Babylon that represents her deathbed (tomb), begins with the symbol of the east and ends with the symbol of the north, just as the deathbed for the disobedient Laodicean prophet ended in the first distinct call to the churches. The tomb (deathbed) that both the lying prophet of Bethel and the disobedient prophet of Judah are buried in is represented between an “ass” and a “lion”.

Η περίοδος της κρίσεως για τη σύγχρονη Βαβυλώνα, η οποία αντιπροσωπεύει την κλίνη του θανάτου της (τάφο), αρχίζει με το σύμβολο της ανατολής και τελειώνει με το σύμβολο του βορρά, ακριβώς όπως η κλίνη του θανάτου για τον ανυπάκουο Λαοδικέα προφήτη έληξε με την πρώτη διακριτή κλήση προς τις εκκλησίες. Ο τάφος (κλίνη θανάτου), στον οποίο ενταφιάζονται τόσο ο ψευδόμενος προφήτης της Βαιθήλ όσο και ο ανυπάκουος προφήτης του Ιούδα, παριστάνεται μεταξύ ενός «όνου» και ενός «λέοντος».

Elijah represents God’s last day people who were confronted with a threefold enemy represented by Ahab, Jezebel and Jezebel’s prophets. Jezebel is the symbol of the papal power in the fourth church of Thyatira, and her prophets at Carmel were represented by the prophets of Baal and the priests of the grove. Baal represents a male deity and the priests of the grove represented Ashtaroth, a female deity, thus Jezebel’s false prophets consisted of male and female, representing the combination of Church and State that is represented by the image of the beast in the book of Revelation.

Ο Ηλίας αντιπροσωπεύει τον λαό του Θεού των εσχάτων ημερών, ο οποίος ήλθε αντιμέτωπος με έναν τριπλό εχθρό, εκπροσωπούμενο από τον Αχαάβ, την Ιεζάβελ και τους προφήτες της Ιεζάβελ. Η Ιεζάβελ είναι το σύμβολο της παπικής εξουσίας στην τέταρτη εκκλησία των Θυατείρων, και οι προφήτες της στο Κάρμηλο εκπροσωπήθηκαν από τους προφήτες του Βάαλ και τους ιερείς του άλσους. Ο Βάαλ αντιπροσωπεύει μία αρσενική θεότητα, και οι ιερείς του άλσους αντιπροσώπευαν την Αστάρωθ, μία θηλυκή θεότητα· έτσι, οι ψευδοπροφήτες της Ιεζάβελ αποτελούνταν από άνδρες και γυναίκες, αντιπροσωπεύοντας τον συνδυασμό Εκκλησίας και Κράτους, ο οποίος αντιπροσωπεύεται από την εικόνα του θηρίου στο βιβλίο της Αποκάλυψης.

It is the United States that first erects an image of the beast in the United States and thereafter in the world, and it is the United States that is the false prophet of the threefold union. Ahab, the king of the ten tribes, represents the ten kings of Revelation seventeen, that is the dragon, and Jezebel is the beast. Elijah was in confrontation with the threefold union of Modern Babylon, at Mount Carmel, where the whore of Babylon comes to her end with none to help. The triple application of Elijah represents the external confrontation which is brought against God’s last-day people, and Elijah represents the prophet that is in direct confrontation with those three powers.

Είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες εκείνες που πρώτες εγείρουν εικόνα του θηρίου στις Ηνωμένες Πολιτείες και κατόπιν στον κόσμο, και είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες εκείνες που αποτελούν τον ψευδοπροφήτη της τριπλής ενώσεως. Ο Αχαάβ, ο βασιλιάς των δέκα φυλών, αντιπροσωπεύει τους δέκα βασιλείς της Αποκαλύψεως δεκαεπτά, δηλαδή τον δράκοντα, και η Ιεζάβελ είναι το θηρίο. Ο Ηλίας βρέθηκε σε αντιπαράθεση με την τριπλή ένωση της Σύγχρονης Βαβυλώνας, στο Όρος Κάρμηλον, όπου η πόρνη της Βαβυλώνας φθάνει στο τέλος της χωρίς να υπάρχει κανείς να τη βοηθήσει. Η τριπλή εφαρμογή του Ηλία αντιπροσωπεύει την εξωτερική αντιπαράθεση που εγείρεται εναντίον του λαού του Θεού των εσχάτων ημερών, και ο Ηλίας αντιπροσωπεύει τον προφήτη που βρίσκεται σε άμεση αντιπαράθεση με εκείνες τις τρεις δυνάμεις.

An important element of Elijah’s story is the “rain,” which represents the latter rain that is poured out in the history of the confrontation. Leading up to the confrontation at Mount Carmel, Elijah has plainly stated that there would be no rain, except at his word. The period that leads up to the “hour” of Jezebel’s judgment is the period represented by the first distinct “voice” given to the churches. That “voice” arrived on September 11, 2001, and in that period the “rain” was only “measured”, and in that period, there were two competing latter rain messages that were involved with Habakkuk’s debate. One was the counterfeit message of weeping for Tammuz, that represented a “peace and safety message”, and the other was the true message of the third Woe of Islam.

Ένα σημαντικό στοιχείο της ιστορίας του Ηλία είναι η «βροχή», η οποία αντιπροσωπεύει την όψιμη βροχή που εκχέεται στην ιστορία της αντιπαράθεσης. Καθ’ οδόν προς την αντιπαράθεση στο Όρος Κάρμηλος, ο Ηλίας έχει δηλώσει σαφώς ότι δεν θα υπάρξει βροχή, παρά μόνον με τον λόγο του. Η περίοδος που οδηγεί προς την «ώρα» της κρίσεως της Ιεζάβελ είναι η περίοδος που αντιπροσωπεύεται από την πρώτη διακριτή «φωνή» που δόθηκε στις εκκλησίες. Αυτή η «φωνή» ήλθε στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, και κατά την περίοδο εκείνη η «βροχή» μόνον «μετρήθηκε», και κατά την περίοδο εκείνη υπήρχαν δύο ανταγωνιζόμενα μηνύματα όψιμης βροχής, τα οποία εμπλέκονταν στη διαμάχη του Αββακούμ. Το ένα ήταν το παραποιημένο μήνυμα του θρήνου για τον Θαμμούζ, το οποίο αντιπροσώπευε ένα «μήνυμα ειρήνης και ασφάλειας», και το άλλο ήταν το αληθινό μήνυμα του τρίτου Ουαί του Ισλάμ.

The true “latter rain” message was based upon the role of Islam of the third Woe. That message originated at one source (which was Future for America), and the two messages contended for supremacy until history confirmed the validity of the true message, and also confirmed the foolishness of a “peace and safety” message in such a time as this.

Το αληθινό μήνυμα της «όψιμης βροχής» βασιζόταν στον ρόλο του Ισλάμ της τρίτης Ουαί. Εκείνο το μήνυμα προήλθε από μία πηγή (η οποία ήταν το Future for America), και τα δύο μηνύματα αγωνίστηκαν για επικράτηση έως ότου η ιστορία επιβεβαίωσε την εγκυρότητα του αληθινού μηνύματος και επίσης επιβεβαίωσε τη μωρία ενός μηνύματος «ειρήνη και ασφάλεια» σε έναν τέτοιο καιρό όπως αυτός.

> “The prophecies of Daniel and of John are to be understood. They interpret each other. They give to the world truths which everyone should understand. These prophecies are to be witness in the world. By their fulfillment in these last days, they will explain themselves.” Kress Collection, 105.

> «Οι προφητείες του Δανιήλ και του Ιωάννη πρέπει να γίνουν κατανοητές. Η μία ερμηνεύει την άλλη. Προσφέρουν στον κόσμο αλήθειες τις οποίες ο καθένας οφείλει να κατανοεί. Οι προφητείες αυτές πρέπει να αποτελέσουν μαρτυρία στον κόσμο. Με την εκπλήρωσή τους κατά τις έσχατες αυτές ημέρες, θα εξηγήσουν οι ίδιες τον εαυτό τους.» Kress Collection, 105.

The first fulfillment of Elijah in the triple application of Elijah, is confirmed by the second Elijah, who Jesus identified as John the Baptist. Together those two witnesses establish the third Elijah.

Η πρώτη εκπλήρωση του Ηλία στην τριπλή εφαρμογή του Ηλία επιβεβαιώνεται από τον δεύτερο Ηλία, τον οποίο ο Ιησούς προσδιόρισε ως τον Ιωάννη τον Βαπτιστή. Μαζί, αυτοί οι δύο μάρτυρες θεμελιώνουν τον τρίτο Ηλία.

> And as they departed, Jesus began to say unto the multitudes concerning John, What went ye out into the wilderness to see? A reed shaken with the wind? But what went ye out for to see? A man clothed in soft raiment? behold, they that wear soft clothing are in kings’ houses. But what went ye out for to see? A prophet? yea, I say unto you, and more than a prophet. For this is he, of whom it is written, Behold, I send my messenger before thy face, which shall prepare thy way before thee. Verily I say unto you, Among them that are born of women there hath not risen a greater than John the Baptist: notwithstanding he that is least in the kingdom of heaven is greater than he. And from the days of John the Baptist until now the kingdom of heaven suffereth violence, and the violent take it by force. For all the prophets and the law prophesied until John. And if ye will receive it, this is Elias, which was for to come. He that hath ears to hear, let him hear. Matthew 11:7–15.

> Και ενώ αυτοί ανεχώρουν, ο Ιησούς ήρχισε να λέγει προς τα πλήθη περί του Ιωάννου: Τι εξήλθατε εις την έρημον να ίδητε; κάλαμον σαλευόμενον υπό του ανέμου; Αλλά τι εξήλθατε να ίδητε; άνθρωπον ενδεδυμένον μαλακά ιμάτια; ιδού, όσοι φορούν μαλακά ιμάτια ευρίσκονται εις τας οικίας των βασιλέων. Αλλά τι εξήλθατε να ίδητε; προφήτην; ναι, σας λέγω, και περισσότερον παρά προφήτην. Διότι αυτός είναι, περί του οποίου είναι γεγραμμένον: Ιδού, εγώ αποστέλλω τον αγγελιαφόρον μου προ του προσώπου σου, όστις θέλει ετοιμάσει την οδόν σου έμπροσθέν σου. Αληθώς σας λέγω, μεταξύ των γεννηθέντων εκ γυναικών δεν ανέστη μεγαλύτερος του Ιωάννου του Βαπτιστού· πλην ο μικρότερος εν τη βασιλεία των ουρανών είναι μεγαλύτερος αυτού. Και από των ημερών του Ιωάννου του Βαπτιστού έως τώρα η βασιλεία των ουρανών βιάζεται, και οι βιασταί αρπάζουσιν αυτήν. Διότι πάντες οι προφήται και ο νόμος έως του Ιωάννου προεφήτευσαν. Και εάν θέλητε να το δεχθήτε, αυτός είναι ο Ηλίας, ο μέλλων να έλθη. Ο έχων ώτα διά να ακούη, ας ακούη. Κατά Ματθαίον 11:7–15.

We will continue this study in the next article.

Θα συνεχίσουμε αυτή τη μελέτη στο επόμενο άρθρο.

> “Today, in the spirit and power of Elias and of John the Baptist, messengers of God’s appointment are calling the attention of a judgment-bound world to the solemn events soon to take place in connection with the closing hours of probation and the appearance of Christ Jesus as King of kings and Lord of lords. Soon every man is to be judged for the deeds done in the body. The hour of God’s judgment has come, and upon the members of His church on earth rests the solemn responsibility of giving warning to those who are standing as it were on the very brink of eternal ruin. To every human being in the wide world who will give heed must be made plain the principles at stake in the great controversy being waged, principles upon which hang the destinies of all mankind.

> «Σήμερα, με το πνεύμα και τη δύναμη του Ηλία και του Ιωάννη του Βαπτιστή, αγγελιοφόροι διορισμένοι από τον Θεό εφιστούν την προσοχή ενός κόσμου που οδεύει προς κρίση στα επίσημα γεγονότα που πρόκειται σύντομα να λάβουν χώρα σε συνάρτηση με τις τελευταίες ώρες της δοκιμαστικής περιόδου και με την εμφάνιση του Χριστού Ιησού ως Βασιλέως βασιλέων και Κυρίου κυρίων. Σύντομα κάθε άνθρωπος πρόκειται να κριθεί για τα έργα που έγιναν δια του σώματος. Η ώρα της κρίσεως του Θεού έχει έλθει, και επί των μελών της εκκλησίας Του επί της γης αναπαύεται η επίσημη ευθύνη να απευθύνουν προειδοποίηση προς εκείνους που στέκονται, τρόπον τινά, στο ίδιο το χείλος της αιώνιας απώλειας. Σε κάθε ανθρώπινο ον σε όλον τον ευρύ κόσμο, το οποίο θα δώσει προσοχή, πρέπει να καταστούν σαφείς οι αρχές που διακυβεύονται στη μεγάλη διαμάχη που διεξάγεται, αρχές από τις οποίες κρέμονται οι προορισμοί όλης της ανθρωπότητας.»

> “In these final hours of probation for the sons of men, when the fate of every soul is so soon to be decided forever, the Lord of heaven and earth expects His church to arouse to action as never before. Those who have been made free in Christ through a knowledge of precious truth, are regarded by the Lord Jesus as His chosen ones, favored above all other people on the face of the earth; and He is counting on them to show forth the praises of Him who hath called them out of darkness into marvelous light. The blessings which are so liberally bestowed are to be communicated to others. The good news of salvation is to go to every nation, kindred, tongue, and people.

> «Κατ’ αυτές τις τελευταίες ώρες της δοκιμασίας για τους υιούς των ανθρώπων, όταν η μοίρα κάθε ψυχής πρόκειται τόσο σύντομα να αποφασισθεί για πάντα, ο Κύριος του ουρανού και της γης αναμένει από την εκκλησία Του να αφυπνισθεί σε δράση όπως ποτέ άλλοτε. Εκείνοι που έχουν ελευθερωθεί εν Χριστώ διά της γνώσεως της πολύτιμης αλήθειας θεωρούνται από τον Κύριο Ιησού ως οι εκλεκτοί Του, ευνοημένοι υπεράνω όλων των άλλων λαών επί προσώπου πάσης της γης· και υπολογίζει σ’ αυτούς να αναγγείλουν τους αίνους Εκείνου ο οποίος τούς εκάλεσε εκ του σκότους εις το θαυμαστόν αυτού φως. Οι ευλογίες που τόσο πλουσιοπάροχα χορηγούνται πρέπει να μεταδοθούν και σε άλλους. Τα καλά νέα της σωτηρίας πρέπει να φθάσουν σε κάθε έθνος, φυλή, γλώσσα και λαό.»

> “In the visions of the prophets of old the Lord of glory was represented as bestowing special light upon His church in the days of darkness and unbelief preceding His second coming. As the Sun of Righteousness, He was to arise upon His church, ‘with healing in His wings.’ Malachi 4:2. And from every true disciple was to be diffused an influence for life, courage, helpfulness, and true healing.

> «Στα οράματα των προφητών της αρχαιότητος, ο Κύριος της δόξης παριστάνετο να χορηγεί ιδιαίτερο φως στην εκκλησία Του κατά τις ημέρες του σκότους και της απιστίας που προηγούνται της δευτέρας παρουσίας Του. Ως ο Ήλιος της Δικαιοσύνης, επρόκειτο να ανατείλει επί την εκκλησίαν Του, “με ίασιν εν ταις πτέρυξιν αυτού”. Μαλαχίας 4:2. Και από κάθε αληθινό μαθητή επρόκειτο να διαχέεται μία επιρροή ζωής, θάρρους, βοηθείας και αληθινής θεραπείας.»

> “The coming of Christ will take place in the darkest period of this earth’s history. The days of Noah and of Lot picture the condition of the world just before the coming of the Son of man. The Scriptures, pointing forward to this time, declare that Satan will work with all power and ‘with all deceivableness of unrighteousness.’ 2 Thessalonians 2:9, 10. His working is plainly revealed by the rapidly increasing darkness, the multitudinous errors, heresies, and delusions of these last days. Not only is Satan leading the world captive, but his deceptions are leavening the professed churches of our Lord Jesus Christ. The great apostasy will develop into darkness deep as midnight. To God’s people it will be a night of trial, a night of weeping, a night of persecution for the truth’s sake. But out of that night of darkness God’s light will shine.” Prophets and Kings, 716, 717.

> «Η έλευση του Χριστού θα λάβει χώρα κατά τη σκοτεινότερη περίοδο της ιστορίας αυτής της γης. Οι ημέρες του Νώε και του Λωτ σκιαγραφούν την κατάσταση του κόσμου αμέσως πριν από την έλευση του Υιού του ανθρώπου. Οι Γραφές, προαναγγέλλοντας αυτόν τον καιρό, δηλώνουν ότι ο Σατανάς θα ενεργήσει με κάθε δύναμη και “με πάσαν απάτην της αδικίας”. 2 Θεσσαλονικείς 2:9, 10. Το έργο του αποκαλύπτεται καθαρά από το ταχέως αυξανόμενο σκότος, τις αναρίθμητες πλάνες, αιρέσεις και αποπλανήσεις αυτών των εσχάτων ημερών. Ο Σατανάς όχι μόνο αιχμαλωτίζει τον κόσμο, αλλά και οι απάτες του διαποτίζουν ως προζύμι τις ομολογούσες εκκλησίες του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Η μεγάλη αποστασία θα εξελιχθεί σε σκοτάδι βαθύ σαν το μεσονύκτιο. Για τον λαό του Θεού θα είναι νύχτα δοκιμασίας, νύχτα θρήνου, νύχτα διωγμού για χάρη της αλήθειας. Αλλά μέσα από εκείνη τη νύχτα του σκότους θα λάμψει το φως του Θεού». Προφήτες και Βασιλείς, 716, 717.

Back to Articles