Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Fifty-Six

Το Βιβλίο του Δανιήλ - Αριθμός Εκατόν Πενήντα Έξι

Unveiling Daniel’s Last Vision: A Millerite Perspective on Prophetic Truths for Today

Αποκαλύπτοντας το Τελευταίο Όραμα του Δανιήλ: Μια Μιλλεριτική Προοπτική επί των Προφητικών Αληθειών για το Σήμερα

Author

Jeff Pippenger

Published

March 24, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

We are beginning our consideration of Daniel’s last vision by applying the principle represented by Alpha and Omega, that identifies that He always identifies the ending with the beginning. Therefore Belteshazzar, who is Daniel in the very first verse of Daniel’s last vision would also be represented in the last portion of that very same vision. We have identified that Belteshazzar represents God’s covenant people of the last days, who understand the “chazon,” vision of prophetic history, as represented by the word “thing,” in verse one. That vision of prophetic history is the “seven times,” of Leviticus twenty-six that equates to twenty-five hundred and twenty years. Belteshazzar also understands the “vision” in verse one, which is the “mareh” vision of twenty-three hundred years, which represents the sudden appearance of Christ.

Αρχίζουμε την εξέταση του τελευταίου οράματος του Δανιήλ εφαρμόζοντας την αρχή που αντιπροσωπεύεται από το Άλφα και το Ωμέγα, η οποία προσδιορίζει ότι Εκείνος πάντοτε ταυτοποιεί το τέλος με την αρχή. Επομένως, ο Βαλτασάσαρ, ο οποίος είναι ο Δανιήλ, στο πρώτο κιόλας εδάφιο του τελευταίου οράματος του Δανιήλ, θα αντιπροσωπευόταν επίσης στο τελευταίο μέρος εκείνου ακριβώς του ίδιου οράματος. Έχουμε προσδιορίσει ότι ο Βαλτασάσαρ αντιπροσωπεύει τον λαό της διαθήκης του Θεού των εσχάτων ημερών, ο οποίος κατανοεί το «chazon», όραμα της προφητικής ιστορίας, όπως παριστάνεται από τη λέξη «thing» στο εδάφιο ένα. Εκείνο το όραμα της προφητικής ιστορίας είναι οι «επτά καιροί» του Λευιτικού είκοσι έξι, που ισοδυναμούν με δύο χιλιάδες πεντακόσια είκοσι έτη. Ο Βαλτασάσαρ κατανοεί επίσης το «vision» του εδαφίου ένα, το οποίο είναι το όραμα «mareh» των δύο χιλιάδων τριακοσίων ετών, που αντιπροσωπεύει την αιφνίδια εμφάνιση του Χριστού.

In chapter twelve, Daniel represents the movement of the first angel and also the movement of the third angel, for both movements fulfill the parable of the ten virgins. In chapter twelve there are at least five truths that were part of the Millerite movement, that represent truths which the movement of the third angel must also experience and understand. Both movements fulfill the parable of the ten virgins, and the wise virgins of both movements are required to understand that prophetic fact. Both movements must understand the first prophetic truth Miller was led to recognize, as represented by Leviticus twenty-six’s “seven times.” The other three parallel experiences and understandings are found in the last few verses of the chapter.

Στο δωδέκατο κεφάλαιο, ο Δανιήλ αντιπροσωπεύει την κίνηση του πρώτου αγγέλου και επίσης την κίνηση του τρίτου αγγέλου, διότι αμφότερες οι κινήσεις εκπληρώνουν την παραβολή των δέκα παρθένων. Στο δωδέκατο κεφάλαιο υπάρχουν τουλάχιστον πέντε αλήθειες που αποτελούσαν μέρος του Μιλλεριτικού κινήματος, οι οποίες αντιπροσωπεύουν αλήθειες τις οποίες η κίνηση του τρίτου αγγέλου πρέπει επίσης να βιώσει και να κατανοήσει. Αμφότερες οι κινήσεις εκπληρώνουν την παραβολή των δέκα παρθένων, και οι φρόνιμες παρθένες αμφοτέρων των κινήσεων οφείλουν να κατανοήσουν αυτό το προφητικό γεγονός. Αμφότερες οι κινήσεις πρέπει να κατανοήσουν την πρώτη προφητική αλήθεια την οποία ο Μίλλερ οδηγήθηκε να αναγνωρίσει, όπως αυτή αντιπροσωπεύεται από τα «επτά καιρούς» του Λευιτικού είκοσι έξι. Οι άλλες τρεις παράλληλες εμπειρίες και κατανοήσεις βρίσκονται στα τελευταία λίγα εδάφια του κεφαλαίου.

> And from the time that the daily sacrifice shall be taken away, and the abomination that maketh desolate set up, there shall be a thousand two hundred and ninety days. Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days. But go thou thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days. Daniel 12:11–13.

> Καὶ ἀπὸ τοῦ καιροῦ καθ’ ὃν ἀφαιρεθῇ ἡ καθημερινὴ θυσία καὶ στηθῇ τὸ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως, θέλουσιν εἶσθαι χίλιαι διακόσιαι ἐνενήκοντα ἡμέραι. Μακάριος ὅστις ὑπομένει καὶ φθάνει εἰς τὰς χιλίας τριακοσίας τριάκοντα πέντε ἡμέρας. Σὺ δὲ πορεύου τὴν ὁδόν σου ἕως τοῦ τέλους· διότι θέλεις ἀναπαυθῆ καὶ σταθῆ εἰς τὸν κλῆρόν σου ἐν τῷ τέλει τῶν ἡμερῶν. Δανιήλ 12:11–13.

The remnant people of God in the book of Revelation possess three primary prophetic characteristics. They keep God’s commandments, have the faith of Jesus and uphold the Spirit of Prophecy.

Ο υπόλοιπος λαός τοῦ Θεοῦ στὸ βιβλίο τῆς Ἀποκαλύψεως διαθέτει τρία κύρια προφητικὰ χαρακτηριστικά. Τηρεῖ τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ, ἔχει τὴν πίστιν τοῦ Ἰησοῦ καὶ διακρατεῖ τὸ Πνεῦμα τῆς Προφητείας.

> And he saith unto me, Write, Blessed are they which are called unto the marriage supper of the Lamb. And he saith unto me, These are the true sayings of God. And I fell at his feet to worship him. And he said unto me, See thou do it not: I am thy fellowservant, and of thy brethren that have the testimony of Jesus: worship God: for the testimony of Jesus is the spirit of prophecy. Revelation 19:9, 10.

> Και μου λέγει· Γράψον· Μακάριοι είναι οι κεκλημένοι εις το δείπνον του γάμου του Αρνίου. Και μου λέγει· Ούτοι είναι οι αληθινοί λόγοι του Θεού. Και έπεσα εις τους πόδας αυτού διά να τον προσκυνήσω. Και μου λέγει· Πρόσεχε, μη κάμεις τούτο· εγώ είμαι σύνδουλός σου και των αδελφών σου, οι οποίοι έχουν τη μαρτυρία του Ιησού· τον Θεόν προσκύνησον· διότι η μαρτυρία του Ιησού είναι το πνεύμα της προφητείας. Αποκάλυψις 19:9, 10.

The Millerites correctly understood that “the daily,” in the book of Daniel represented paganism, and that the “time that the daily” was “taken away,” was the year 508. To reject that truth is to reject the authority of “the testimony of Jesus,” which “is the Spirit of Prophecy,” for the Spirit of Prophecy clearly identifies that the Millerites were correct in their understanding of “the daily.”

Οι Μιλλεριτές ορθώς κατανόησαν ότι «το καθημερινόν», στο βιβλίο του Δανιήλ, αντιπροσώπευε τον παγανισμό, και ότι ο «καιρός κατά τον οποίον το καθημερινόν» «αφηρέθη» ήταν το έτος 508. Το να απορρίπτει κανείς αυτήν την αλήθεια σημαίνει να απορρίπτει την εξουσία της «μαρτυρίας του Ιησού», η οποία «είναι το Πνεύμα της Προφητείας», διότι το Πνεύμα της Προφητείας προσδιορίζει σαφώς ότι οι Μιλλεριτές ήσαν ορθοί στην κατανόησή τους περί «του καθημερινού».

> “Then I saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.” Review and Herald, November 1, 1850.

> «Κατόπιν είδα, σε σχέση με το “Καθημερινόν”, ότι η λέξη “θυσία” προστέθηκε από τη σοφία του ανθρώπου και δεν ανήκει στο κείμενο· και ότι ο Κύριος έδωσε τη σωστή κατανόηση αυτού σε εκείνους που διακήρυξαν την κραυγή της ώρας της κρίσεως. Όταν υπήρχε ενότητα, πριν από το 1844, σχεδόν όλοι ήταν ενωμένοι ως προς τη σωστή άποψη του “Καθημερινού”· αλλά από το 1844, μέσα στη σύγχυση, έχουν υιοθετηθεί άλλες απόψεις, και ακολούθησαν σκοτάδι και σύγχυση.» Review and Herald, November 1, 1850.

The Millerites understood that the resistance of paganism against the rise of the papacy to power in 538, was removed in the year 508. The Millerites were correct, but their understanding was limited. God’s last day people, who are represented by Belteshazzar in verse one, will see that from the year 508 to 538 represents a prophetic period that was typified by the thirty years of preparation in the history of Christ that preceded His empowerment at His baptism. They will see that the prophetic period also represents the prophetic period from 1776 unto 1798, and that all three of those periods represent the sealing time of the one hundred and forty-four thousand that began on September 11, 2001, and concludes at the soon-coming Sunday law.

Οι Μιλλεριτικοί κατανόησαν ότι η αντίσταση του παγανισμού κατά της ανόδου του παπισμού στην εξουσία το 538, αφαιρέθηκε κατά το έτος 508. Οι Μιλλεριτικοί είχαν δίκιο, αλλά η κατανόησή τους ήταν περιορισμένη. Ο λαός του Θεού των εσχάτων ημερών, ο οποίος παριστάνεται από τον Βαλτάσαρ στο εδάφιο ένα, θα δει ότι το διάστημα από το έτος 508 έως το 538 αντιπροσωπεύει μία προφητική περίοδο, η οποία προτυπώθηκε από τα τριάντα έτη προετοιμασίας στην ιστορία του Χριστού, τα οποία προηγήθηκαν της ενδυναμώσεώς Του κατά το βάπτισμά Του. Θα δουν ότι η προφητική αυτή περίοδος αντιπροσωπεύει επίσης την προφητική περίοδο από το 1776 έως το 1798, και ότι και οι τρεις αυτές περίοδοι αντιπροσωπεύουν τον καιρό της σφραγίσεως των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, ο οποίος άρχισε στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 και ολοκληρώνεται με τον επικείμενο νόμο της Κυριακής.

In chapter twelve, Daniel represents the Millerites and the five important truths and experiences that are to be repeated in those represented by Belteshazzar. The third truth and experience of the Millerites is “the correct view of the ‘daily,’ … the Lord gave … to those who gave the judgment hour cry.” To reject that truth is to reject the writings of Ellen White, which is the Spirit of Prophecy. The fourth truth and experience of the Millerites, and the messengers of the third angel, is the prophecy of the thirteen hundred and thirty-five years, which began in the year “the daily,” was taken away, in 508.

Στο δωδέκατο κεφάλαιο, ο Δανιήλ αντιπροσωπεύει τους Μιλλερίτες και τις πέντε σημαντικές αλήθειες και εμπειρίες που πρόκειται να επαναληφθούν σε εκείνους που αντιπροσωπεύονται από τον Βαλτασάρ. Η τρίτη αλήθεια και εμπειρία των Μιλλεριτών είναι «η ορθή άποψη περί του “καθημερινού”, … την οποία ο Κύριος έδωσε … σε εκείνους που διακήρυξαν την κραυγή της ώρας της κρίσεως». Το να απορρίψει κανείς αυτή την αλήθεια σημαίνει να απορρίψει τα γραπτά της Έλεν Ουάιτ, τα οποία είναι το Πνεύμα της Προφητείας. Η τέταρτη αλήθεια και εμπειρία των Μιλλεριτών, και των αγγελιοφόρων του τρίτου αγγέλου, είναι η προφητεία των χιλίων τριακοσίων τριάντα πέντε ετών, η οποία άρχισε στο έτος κατά το οποίο το «καθημερινό» αφαιρέθηκε, το 508.

Beginning in 508, thirteen hundred and thirty-five years takes you to 1843, but not simply 1843, for the prophecy actually pinpoints the very last day of 1843, for it states, “Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days.” The Hebrew word translated as “cometh,” is “naga,” and it means “to touch”, or “lay hands on”. The prophecy therefore means, “blessed is he that waiteth, and” touches or lays hands upon 1843.

Ἀρχίζοντας ἀπὸ τὸ 508, χίλια τριακόσια τριάντα πέντε ἔτη σὲ φέρουν στὸ 1843, ἀλλὰ ὄχι ἀπλῶς στὸ 1843, διότι ἡ προφητεία ἐντοπίζει στὴν πραγματικότητα αὐτὴν ταύτην τὴν τελευταία ἡμέρα τοῦ 1843, ἐπειδὴ δηλοῖ: «Μακάριος ὁ ὑπομένων καὶ φθάνων εἰς τὰς χιλίας τριακοσίας τριάκοντα πέντε ἡμέρας». Ἡ ἑβραϊκὴ λέξη ποὺ μεταφράζεται ὡς «φθάνων» εἶναι «naga», καὶ σημαίνει «ἀγγίζω» ἢ «ἐπιθέτω τὰς χεῖρας». Ἡ προφητεία, ἐπομένως, σημαίνει: «μακάριος ὁ ὑπομένων καὶ» ἀγγίζει ἢ ἐπιθέτει τὰς χεῖρας ἐπὶ τοῦ 1843.

The blessing of waiting in Millerite history was for those wise virgins who experienced the first disappointment, but waited for the vision that tarried. As the Millerites waited for the “vision that tarried” in fulfillment of the parable of the ten virgins, and Habakkuk chapter two, they were blessed. In that tarrying time they then saw they were fulfilling the parable, and that at the end the vision would “speak”. Their tarrying time and disappointment was based upon the incorrect identification that the twenty-three hundred years would terminate in 1843, but the vision was really for 1844. Their disappointment was based upon their experience that had been produced when the year 1843, ended with no return of Christ. Their disappointment, and the blessing pronounced upon those who thereafter chose to wait, was all based upon the very last day of the year 1843, which “touches” or “cometh to” 1844.

Η ευλογία της αναμονής στη Μιλλεριτική ιστορία προοριζόταν για εκείνες τις φρόνιμες παρθένους που βίωσαν την πρώτη απογοήτευση, αλλά ανέμειναν το όραμα που εβράδυνε. Καθώς οι Μιλλερίτες ανέμεναν το «όραμα που εβράδυνε» σε εκπλήρωση της παραβολής των δέκα παρθένων και του δευτέρου κεφαλαίου του Αββακούμ, ευλογήθηκαν. Κατά τον καιρό εκείνης της βραδύτητας διέκριναν τότε ότι εκπλήρωναν την παραβολή και ότι στο τέλος το όραμα θα «λαλήσει». Ο καιρός της βραδύτητάς τους και η απογοήτευσή τους στηρίζονταν στην εσφαλμένη ταύτιση ότι οι δύο χιλιάδες τριακόσιες ημέρες θα έληγαν το 1843, ενώ το όραμα στην πραγματικότητα αφορούσε το 1844. Η απογοήτευσή τους βασιζόταν στην εμπειρία τους, η οποία είχε προκληθεί όταν το έτος 1843 έληξε χωρίς την επιστροφή του Χριστού. Η απογοήτευσή τους, και η ευλογία που διακηρύχθηκε επάνω σε εκείνους που κατόπιν επέλεξαν να αναμείνουν, βασίζονταν όλες στην έσχατη ημέρα του έτους 1843, η οποία «εγγίζει» ή «έρχεται έως» το 1844.

The experience of the first disappointment, as a fulfillment of the parable of the ten virgins, is understood and repeated in those represented by Belteshazzar. The fifth truth and experience that will be recognized by those represented by Belteshazzar is that at “the end of the days”, Daniel would “stand in his lot”.

Η εμπειρία της πρώτης απογοήτευσης, ως εκπλήρωση της παραβολής των δέκα παρθένων, κατανοείται και επαναλαμβάνεται σε εκείνους που αντιπροσωπεύονται από τον Βαλτάσαρ. Η πέμπτη αλήθεια και εμπειρία που θα αναγνωριστεί από εκείνους που αντιπροσωπεύονται από τον Βαλτάσαρ είναι ότι «στο τέλος των ημερών» ο Δανιήλ θα «σταθεί στον κλήρο του».

> “Daniel has been standing in his lot since the seal was removed and the light of truth has been shining upon his visions. He stands in his lot, bearing the testimony which was to be understood at the end of the days.” Sermons and Talks, volume 1, 225, 226.

> «Ο Δανιήλ στέκεται στον κλήρο του αφότου αφαιρέθηκε η σφραγίδα και το φως της αλήθειας έλαμψε επάνω στα οράματά του. Στέκεται στον κλήρο του, φέροντας τη μαρτυρία η οποία επρόκειτο να κατανοηθεί στο τέλος των ημερών.» Sermons and Talks, τόμος 1, 225, 226.

The Millerites experienced the purification process accomplished by the increase of knowledge that came from the book of Daniel when it was unsealed in 1798. Those represented by Belteshazzar will experience the purification process accomplished by the increase of knowledge that came from the book of Daniel when it was unsealed in 1989. They will also understand that the book of Daniel has a special purpose in the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

Οι Μιλλερίτες βίωσαν τη διαδικασία καθαρισμού που επιτελέσθηκε μέσω της αύξησης της γνώσης, η οποία προήλθε από το βιβλίο του Δανιήλ όταν αποσφραγίσθηκε το 1798. Εκείνοι που εκπροσωπούνται από τον Βαλτασάσαρ θα βιώσουν τη διαδικασία καθαρισμού που επιτελείται μέσω της αύξησης της γνώσης, η οποία προήλθε από το βιβλίο του Δανιήλ όταν αποσφραγίσθηκε το 1989. Θα κατανοήσουν επίσης ότι το βιβλίο του Δανιήλ έχει έναν ιδιαίτερο σκοπό στη σφράγιση των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων.

> “When God gives a man a special work to do, he is to stand in his lot and place as did Daniel, ready to answer the call of God, ready to fulfill His purpose.” Manuscript Releases, volume 6, 108.

> «Όταν ο Θεός αναθέτει σε έναν άνθρωπο ένα ιδιαίτερο έργο να επιτελέσει, αυτός πρέπει να στέκεται στον κλήρο και στη θέση του, όπως ο Δανιήλ, έτοιμος να ανταποκριθεί στο κάλεσμα του Θεού, έτοιμος να εκπληρώσει τον σκοπό Του». Manuscript Releases, τόμος 6, 108.

As former Laodiceans, those represented by Belteshazzar will recognize that it is through the books of Daniel and Revelation, which are the same book, that the final revival is accomplished.

Ως πρώην Λαοδικείς, όσοι εκπροσωπούνται από τον Βαλτασάρ θα αναγνωρίσουν ότι μέσω των βιβλίων του Δανιήλ και της Αποκαλύψεως, τα οποία είναι το αυτό βιβλίο, επιτελείται η τελική αναζωπύρωση.

> “When the books of Daniel and Revelation are better understood, believers will have an entirely different religious experience. . . One thing will certainly be understood from the study of Revelation—that the connection between God and His people is close and decided.” The Faith I Live By, 345.

> «Όταν τα βιβλία του Δανιήλ και της Αποκάλυψης γίνουν καλύτερα κατανοητά, οι πιστοί θα έχουν μια εντελώς διαφορετική θρησκευτική εμπειρία... Ένα πράγμα θα γίνει ασφαλώς κατανοητό από τη μελέτη της Αποκάλυψης — ότι η σχέση μεταξύ του Θεού και του λαού Του είναι στενή και σαφώς καθορισμένη». The Faith I Live By, 345.

As former Laodiceans, they will have recognized their Laodicean condition, and recognized that they were spiritually as dead as a valley of dry bones, and in response to the straight testimony concerning their dead and lost condition they will recognize their need to be alive as the first priority.

Ως πρώην Λαοδικείς, θα έχουν αναγνωρίσει τη Λαοδικειακή τους κατάσταση και θα έχουν αναγνωρίσει ότι ήσαν πνευματικώς τόσο νεκροί όσο μία κοιλάδα ξηρών οστών, και, ως ανταπόκριση προς την ευθεία μαρτυρία σχετικά με τη νεκρή και απολωλυία τους κατάσταση, θα αναγνωρίσουν την ανάγκη τους να είναι ζωντανοί ως την πρώτη προτεραιότητα.

> “A revival of true godliness among us is the greatest and most urgent of all our needs. To seek this should be our first work.” Selected Messages, book 1, 121.

> «Μια αναζωπύρωση της αληθινής ευσέβειας ανάμεσά μας είναι η μεγαλύτερη και πλέον επείγουσα από όλες τις ανάγκες μας. Το να την επιδιώκουμε αυτό θα πρέπει να είναι το πρώτο μας έργο.» Selected Messages, βιβλίο 1, 121.

The Bible promise is that whoever seeks, will find, and the Holy Spirit will then lead them to understand that it is the books of Daniel and Revelation that produces the necessary revival.

Η υπόσχεση της Αγίας Γραφής είναι ότι όποιος ζητεί, θα βρει, και τότε το Άγιο Πνεύμα θα τον οδηγήσει να κατανοήσει ότι είναι τα βιβλία του Δανιήλ και της Αποκαλύψεως που επιφέρουν την αναγκαία αναζωπύρωση.

> “When we as a people understand what this book means to us, there will be seen among us a great revival.” Testimonies to Ministers, 113.

> «Όταν εμείς ως λαός κατανοήσουμε τι σημαίνει για εμάς αυτό το βιβλίο, θα φανεί ανάμεσά μας μια μεγάλη αναζωπύρωση.» Testimonies to Ministers, 113.

The end of Daniel’s last vision, as represented in chapter twelve, identifies the experience that produces God’s last day covenant people, as represented by Belteshazzar, in the first verse, of the last vision. There Daniel, represented as Belteshazzar, understands both the internal vision of the twenty-three hundred years and the external vision of the twenty-five hundred and twenty years. He understands the “thing,” and “the vision.” He understands the chazon vision and the mareh vision. He understands the trampling down of the sanctuary and host, and the restoration of the sanctuary and host. He understands both the Ulai and Hiddekel River visions.

Το τέλος του τελευταίου οράματος του Δανιήλ, όπως παρουσιάζεται στο δωδέκατο κεφάλαιο, προσδιορίζει την εμπειρία που παράγει τον λαό της διαθήκης του Θεού των εσχάτων ημερών, όπως αυτός εκπροσωπείται από τον Βαλτάσαρ, στο πρώτο εδάφιο του τελευταίου οράματος. Εκεί ο Δανιήλ, εκπροσωπούμενος ως Βαλτάσαρ, κατανοεί τόσο το εσωτερικό όραμα των δύο χιλιάδων τριακοσίων ετών όσο και το εξωτερικό όραμα των δύο χιλιάδων πεντακοσίων είκοσι ετών. Κατανοεί το «πράγμα» και «το όραμα». Κατανοεί το όραμα chazon και το όραμα mareh. Κατανοεί την καταπάτηση του αγιαστηρίου και της στρατιάς, και την αποκατάσταση του αγιαστηρίου και της στρατιάς. Κατανοεί και τα δύο οράματα του Ποταμού Ουλάι και του Ποταμού Χιδδέκελ.

We will continue this study in the next article.

Θα συνεχίσουμε αυτή τη μελέτη στο επόμενο άρθρο.

> “There is need of a much closer study of the word of God; especially should Daniel and the Revelation have attention as never before in the history of our work. We may have less to say in some lines, in regard to the Roman power and the papacy; but we should call attention to what the prophets and apostles have written under the inspiration of the Holy Spirit of God. The Holy Spirit has so shaped matters, both in the giving of the prophecy and in the events portrayed, as to teach that the human agent is to be kept out of sight, hid in Christ, and that the Lord God of heaven and His law are to be exalted. Read the book of Daniel. Call up, point by point, the history of the kingdoms there represented. Behold statesmen, councils, powerful armies, and see how God wrought to abase the pride of men, and lay human glory in the dust….

> «Υπάρχει ανάγκη για μια πολύ στενότερη μελέτη του λόγου του Θεού· ιδιαιτέρως δε, ο Δανιήλ και η Αποκάλυψη πρέπει να τύχουν προσοχής όπως ποτέ άλλοτε στην ιστορία του έργου μας. Ίσως να έχουμε λιγότερα να πούμε σε ορισμένες γραμμές σχετικά με τη ρωμαϊκή εξουσία και τον παπισμό· αλλά οφείλουμε να επιστήσουμε την προσοχή σε όσα έχουν γράψει οι προφήτες και οι απόστολοι υπό την έμπνευση του Αγίου Πνεύματος του Θεού. Το Άγιο Πνεύμα έχει διαμορφώσει τα πράγματα κατ’ αυτόν τον τρόπο, τόσο κατά τη δόση της προφητείας όσο και στα γεγονότα που απεικονίζονται, ώστε να διδάξει ότι ο ανθρώπινος παράγοντας πρέπει να μένει εκτός οπτικού πεδίου, κεκρυμμένος εν Χριστώ, και ότι ο Κύριος Θεός του ουρανού και ο νόμος Του πρέπει να υψώνονται. Διαβάστε το βιβλίο του Δανιήλ. Ανακαλέστε, σημείο προς σημείο, την ιστορία των βασιλείων που εκεί παριστάνονται. Δείτε πολιτικούς άνδρες, συμβούλια, ισχυρά στρατεύματα, και παρατηρήστε πώς ο Θεός ενήργησε για να ταπεινώσει την υπερηφάνεια των ανθρώπων και να ρίψει την ανθρώπινη δόξα στο χώμα….»

> “The light that Daniel received from God was given especially for these last days. The visions he saw by the banks of the Ulai and the Hiddekel, the great rivers of Shinar, are now in process of fulfillment, and all the events foretold will soon come to pass.

> «Το φως που έλαβε ο Δανιήλ από τον Θεό δόθηκε ιδιαίτερα για αυτές τις έσχατες ημέρες. Τα οράματα που είδε στις όχθες του Ουλαΐ και του Χιδδέκελ, των μεγάλων ποταμών της Σεναάρ, βρίσκονται τώρα σε πορεία εκπληρώσεως, και όλα τα προειπωμένα γεγονότα σύντομα θα λάβουν χώρα.

> “Consider the circumstances of the Jewish nation when the prophecies of Daniel were given.

> «Εξετάσατε τις περιστάσεις του Ιουδαϊκού έθνους όταν δόθηκαν οι προφητείες του Δανιήλ.

> “Let us give more time to the study of the Bible. We do not understand the word as we should. The book of Revelation opens with an injunction to us to understand the instruction that it contains. ‘Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy,’ God declares, ‘and keep those things which are written therein: for the time is at hand.’ When we as a people understand what this book means to us, there will be seen among us a great revival. We do not understand fully the lessons that it teaches, notwithstanding the injunction given us to search and study it.

> «Ας αφιερώσουμε περισσότερο χρόνο στη μελέτη της Αγίας Γραφής. Δεν κατανοούμε τον λόγο όπως θα έπρεπε. Το βιβλίο της Αποκαλύψεως ανοίγει με μια προτροπή προς εμάς να κατανοήσουμε τη διδασκαλία που περιέχει. “Μακάριος ὁ ἀναγινώσκων, καὶ οἱ ἀκούοντες τοὺς λόγους τῆς προφητείας, καὶ τηροῦντες τὰ ἐν αὐτῇ γεγραμμένα· διότι ὁ καιρὸς εἶναι πλησίον”, δηλώνει ο Θεός. Όταν εμείς ως λαός κατανοήσουμε τι σημαίνει αυτό το βιβλίο για εμάς, τότε θα φανεί ανάμεσά μας μια μεγάλη αναζωπύρωση. Δεν κατανοούμε πλήρως τα διδάγματα που διδάσκει, παρά την εντολή που μας έχει δοθεί να το ερευνούμε και να το μελετούμε.»

> “In the past teachers have declared Daniel and the Revelation to be sealed books, and the people have turned from them. The veil whose apparent mystery has kept many from lifting it, God’s own hand has withdrawn from these portions of His word. The very name ‘Revelation’ contradicts the statement that it is a sealed book. ‘Revelation’ means that something of importance is revealed. The truths of this book are addressed to those living in these last days. We are standing with the veil removed in the holy place of sacred things. We are not to stand without. We are to enter, not with careless, irreverent thoughts, not with impetuous footsteps, but with reverence and godly fear. We are nearing the time when the prophecies of the book of Revelation are to be fulfilled….

> «Κατά το παρελθόν, διδάσκαλοι έχουν διακηρύξει ότι ο Δανιήλ και η Αποκάλυψη είναι σφραγισμένα βιβλία, και ο λαός έχει αποστραφεί από αυτά. Το πέπλο, του οποίου το φαινόμενο μυστήριο έχει κρατήσει πολλούς από το να το ανασηκώσουν, ο ίδιος ο Θεός το έχει αποσύρει από αυτά τα τμήματα του λόγου Του. Και μόνον το ίδιο το όνομα “Αποκάλυψη” αναιρεί τον ισχυρισμό ότι πρόκειται για σφραγισμένο βιβλίο. “Αποκάλυψη” σημαίνει ότι κάτι σημαντικό αποκαλύπτεται. Οι αλήθειες αυτού του βιβλίου απευθύνονται σε όσους ζουν κατά τις έσχατες αυτές ημέρες. Στεκόμαστε, με το πέπλο αφαιρεμένο, στον άγιο τόπο των ιερών πραγμάτων. Δεν πρέπει να στεκόμαστε έξω. Πρέπει να εισέλθουμε, όχι με επιπόλαιες, ασεβείς σκέψεις, ούτε με ορμητικά βήματα, αλλά με ευλάβεια και θεοσεβή φόβο. Πλησιάζουμε στον καιρό κατά τον οποίο οι προφητείες του βιβλίου της Αποκάλυψης πρόκειται να εκπληρωθούν….»

> “We have the commandments of God and the testimony of Jesus Christ, which is the spirit of prophecy. Priceless gems are to be found in the word of God. Those who search this word should keep the mind clear. Never should they indulge perverted appetite in eating or drinking.

> «Ἔχομεν τὰς ἐντολὰς τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν μαρτυρίαν τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἥτις εἶναι τὸ πνεῦμα τῆς προφητείας. Ἀνέκτιμοι πολύτιμοι λίθοι εὑρίσκονται ἐν τῷ λόγῳ τοῦ Θεοῦ. Ὅσοι ἐρευνοῦν τοῦτον τὸν λόγον ὀφείλουν νὰ διατηροῦν τὸν νοῦν καθαρὸν. Οὐδέποτε πρέπει νὰ ἐνδίδουν εἰς διεστραμμένην ὄρεξιν διὰ τοῦ φαγητοῦ ἢ τοῦ ποτοῦ.»

> “If they do this, the brain will be confused; they will be unable to bear the strain of digging deep to find out the meaning of those things which relate to the closing scenes of this earth’s history.

> «Εάν πράξουν τούτο, ο νους θα συγχυστεί· θα είναι ανίκανοι να υπομείνουν την πίεση τού να εμβαθύνουν, ώστε να ανακαλύψουν τη σημασία εκείνων των πραγμάτων που σχετίζονται με τις τελευταίες σκηνές της ιστορίας αυτής της γης.»

> “When the books of Daniel and Revelation are better understood, believers will have an entirely different religious experience. They will be given such glimpses of the open gates of heaven that heart and mind will be impressed with the character that all must develop in order to realize the blessedness which is to be the reward of the pure in heart.

> «Όταν τα βιβλία του Δανιήλ και της Αποκάλυψης κατανοηθούν καλύτερα, οι πιστοί θα έχουν μια εντελώς διαφορετική θρησκευτική εμπειρία. Θα τους δοθούν τέτοιες ματιές μέσα από τις ανοιχτές πύλες του ουρανού, ώστε η καρδιά και ο νους να εντυπωθούν από τον χαρακτήρα που όλοι πρέπει να αναπτύξουν, για να γνωρίσουν τη μακαριότητα η οποία θα είναι η ανταμοιβή των καθαρών στην καρδιά.»

> “The Lord will bless all who will seek humbly and meekly to understand that which is revealed in the Revelation. This book contains so much that is large with immortality and full of glory that all who read and search it earnestly receive the blessing to those ‘that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein.’

> «Ο Κύριος θα ευλογήσει όλους όσοι θα επιζητήσουν ταπεινά και πράα να κατανοήσουν εκείνα που έχουν αποκαλυφθεί στην Αποκάλυψη. Το βιβλίο αυτό περιέχει τόσο πολλά, μεγάλα σε αθανασία και πλήρη δόξης, ώστε όλοι όσοι το διαβάζουν και το ερευνούν με earnestness λαμβάνουν την ευλογία που ανήκει σε εκείνους “οἱ ἀκούοντες τοὺς λόγους τῆς προφητείας ταύτης, καὶ τηροῦντες τὰ ἐν αὐτῇ γεγραμμένα.”»

> “One thing will certainly be understood from the study of Revelation—that the connection between God and His people is close and decided.

> «Ἕνα πράγμα ἀσφαλῶς θὰ κατανοηθῇ ἀπὸ τὴ μελέτη τῆς Ἀποκαλύψεως—ὅτι ἡ σχέση μεταξὺ τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ λαοῦ Του εἶναι στενὴ καὶ σαφῶς καθορισμένη.

> “A wonderful connection is seen between the universe of heaven and this world. The things revealed to Daniel were afterward complemented by the revelation made to John on the Isle of Patmos. These two books should be carefully studied. Twice Daniel inquired, How long shall it be to the end of time?

> Μια θαυμαστή σύνδεση διακρίνεται μεταξύ του σύμπαντος του ουρανού και αυτού του κόσμου. Τα πράγματα που αποκαλύφθηκαν στον Δανιήλ συμπληρώθηκαν κατόπιν από την αποκάλυψη που έγινε στον Ιωάννη στη νήσο Πάτμο. Τα δύο αυτά βιβλία πρέπει να μελετώνται προσεκτικά. Δύο φορές ο Δανιήλ ρώτησε: Έως πότε θα φθάσει έως το τέλος του χρόνου;

> “‘And I heard, but I understood not: then said I, O my Lord, what shall be the end of these things? And He said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. And from the time that the daily sacrifice shall be taken away, and the abomination that maketh desolate set up, there shall be a thousand two hundred and ninety days. Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days. But go thou thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days.’

> «Και ήκουσα, αλλά δεν ενόησα· τότε είπα, Κύριέ μου, ποιο θα είναι το τέλος αυτών των πραγμάτων; Και είπε, Ύπαγε, Δανιήλ· διότι οι λόγοι είναι κεκλεισμένοι και εσφραγισμένοι έως του καιρού του τέλους. Πολλοί θα καθαρισθούν, και θα λευκανθούν, και θα δοκιμασθούν· αλλά οι ασεβείς θα πράττουν ασεβώς· και ουδείς από τους ασεβείς θα εννοήσει· οι δε σοφοί θα εννοήσουν. Και από του καιρού κατά τον οποίον θα αφαιρεθεί η παντοτινή θυσία και θα στηθεί το βδέλυγμα της ερημώσεως, θα είναι χίλιες διακόσιες ενενήντα ημέρες. Μακάριος εκείνος που υπομένει και φθάνει στις χίλιες τριακόσιες τριάντα πέντε ημέρες. Συ όμως, ύπαγε την οδόν σου έως του τέλους· διότι θα αναπαυθείς και θα σταθείς στον κλήρο σου στο τέλος των ημερών.»

> “It was the Lion of the tribe of Judah who unsealed the book and gave to John the revelation of what should be in these last days.

> «Ο Λέων της φυλής του Ιούδα ήταν εκείνος που άνοιξε το βιβλίο και έδωσε στον Ιωάννη την αποκάλυψη των όσων πρέπει να συμβούν κατά τις έσχατες αυτές ημέρες.

> “Daniel stood in his lot to bear his testimony which was sealed until the time of the end, when the first angel’s message should be proclaimed to our world. These matters are of infinite importance in these last days; but while ‘many shall be purified, and made white, and tried,’ ‘the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand.’ How true this is! Sin is the transgression of the law of God; and those who will not accept the light in regard to the law of God will not understand the proclamation of the first, second, and third angel’s messages. The book of Daniel is unsealed in the revelation to John, and carries us forward to the last scenes of this earth’s history.

> «Ο Δανιήλ στάθηκε στον κλήρο του για να φέρει τη μαρτυρία του, η οποία ήταν σφραγισμένη έως τον καιρό του τέλους, όταν το μήνυμα του πρώτου αγγέλου επρόκειτο να κηρυχθεί στον κόσμο μας. Τα ζητήματα αυτά είναι απείρου σημασίας κατά τις έσχατες αυτές ημέρες· αλλά ενώ “πολλοί θέλουσι καθαρισθή, και λευκανθή, και δοκιμασθή”, “οι δε ασεβείς θέλουσι πράττει ασεβώς· και ουδείς των ασεβών θέλει εννοήσει”. Πόσο αληθινό είναι αυτό! Η αμαρτία είναι η παράβαση του νόμου του Θεού· και όσοι δεν θελήσουν να δεχθούν το φως σχετικά με τον νόμο του Θεού, δεν θα κατανοήσουν τη διακήρυξη των μηνυμάτων του πρώτου, του δευτέρου και του τρίτου αγγέλου. Το βιβλίο του Δανιήλ αποσφραγίζεται στην Αποκάλυψη προς τον Ιωάννη και μας οδηγεί προς τα εμπρός έως τις τελευταίες σκηνές της ιστορίας αυτής της γης.»

> “Will our brethren bear in mind that we are living amid the perils of the last days? Read Revelation in connection with Daniel. Teach these things.” Testimonies to Ministers, 112–115.

> «Θα έχουν οι αδελφοί μας κατά νου ότι ζούμε εν μέσω των κινδύνων των εσχάτων ημερών; Διαβάζετε την Αποκάλυψη σε συνάρτηση με τον Δανιήλ. Διδάσκετε αυτά τα πράγματα». Testimonies to Ministers, 112–115.

Back to Articles