Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Eighty-Four

Το Βιβλίο του Δανιήλ - Εκατόν Ογδόντα Τέσσερα

The Sabbath and Incarnation: Cornerstones of the Millerite Sealing Process

Το Σάββατο και η Ενανθρώπηση: Ακρογωνιαίοι Λίθοι της Σφραγιστικής Διαδικασίας των Μιλλεριτών

Author

Jeff Pippenger

Published

April 14, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The final test for the Millerite generation, who failed the testing process, began in 1856, with the arrival of increased light upon the “seven times” of Leviticus twenty-six. From 1856 to 1863 the Laodicean message marked a final period of time in the period that began with the arrival of the third angel on October 22, 1844. That period of time is represented by verses thirteen through fifteen of Daniel chapter eleven.

Η τελική δοκιμασία για τη Μιλλεριτική γενεά, η οποία απέτυχε στη διαδικασία της δοκιμασίας, άρχισε το 1856, με την έλευση αυξημένου φωτός επάνω στους «επτά καιρούς» του Λευιτικού είκοσι έξι. Από το 1856 έως το 1863, το μήνυμα της Λαοδικείας σημάδεψε μια τελική χρονική περίοδο μέσα στην περίοδο που είχε αρχίσει με την έλευση του τρίτου αγγέλου στις 22 Οκτωβρίου 1844. Εκείνη η χρονική περίοδος παριστάνεται από τα εδάφια δεκατρία έως δεκαπέντε του ενδέκατου κεφαλαίου του Δανιήλ.

That period of time is illustrated by not only those verses, but also by the history that fulfilled those verses, and also by the geographical witness of Panium, which is also Caesarea Philippi. Caesarea Philippi was purposely visited by Christ just before the cross, and the cross represents the Sunday law, that is represented by verse sixteen. On October 22, 1844 the Lion of the tribe of Judah identified the doctrine of the Sabbath in a special light. Then at the end of that testing process He introduced an increase of knowledge upon the “seven times,” and the “seven times” of Leviticus twenty-six is a doctrine of the Sabbath. It is the Sabbath commandment of the land resting that is a direct parallel to the Sabbath commandment of men resting. The time prophecy of the twenty-five hundred and twenty years and the twenty-three hundred years both ended on October 22, 1844.

Εκείνη η χρονική περίοδος απεικονίζεται όχι μόνο από εκείνα τα εδάφια, αλλά και από την ιστορία που εκπλήρωσε εκείνα τα εδάφια, καθώς και από τη γεωγραφική μαρτυρία του Πανίου, το οποίο είναι επίσης η Καισάρεια η Φιλίππου. Την Καισάρεια τη Φιλίππου την επισκέφθηκε σκόπιμα ο Χριστός ακριβώς πριν από τον σταυρό, και ο σταυρός αντιπροσωπεύει τον νόμο της Κυριακής, ο οποίος αντιπροσωπεύεται από το εδάφιο δεκαέξι. Στις 22 Οκτωβρίου 1844 ο Λέων της φυλής του Ιούδα προσδιόρισε τη διδασκαλία του Σαββάτου υπό ιδιαίτερο φως. Έπειτα, στο τέλος εκείνης της διαδικασίας δοκιμασίας, εισήγαγε αύξηση γνώσεως επάνω στους «επτά καιρούς», και οι «επτά καιροί» του Λευιτικού είκοσι έξι αποτελούν διδασκαλία του Σαββάτου. Είναι η εντολή του Σαββάτου περί της αναπαύσεως της γης, η οποία αποτελεί άμεσο παραλληλισμό προς την εντολή του Σαββάτου περί της αναπαύσεως των ανθρώπων. Η χρονική προφητεία των δύο χιλιάδων πεντακοσίων είκοσι ετών και των δύο χιλιάδων τριακοσίων ετών αμφότερες έληξαν στις 22 Οκτωβρίου 1844.

The final period of the testing process, from 1856 to 1863, was a greater revelation of the Sabbath, which had been placed in a special light at the beginning of the sealing and testing process. The history represented by the fulfillment of verses thirteen to fifteen of Daniel eleven represents the testing period where the seal of God is impressed for eternity upon the one hundred and forty-four thousand. In that history the two sticks of Ezekiel are joined. The joining of the two sticks represents the combination of Divinity with humanity, and the doctrine that shines in a special light in that history is the doctrine of the incarnation.

Η τελική περίοδος της διαδικασίας της δοκιμασίας, από το 1856 έως το 1863, ήταν μια μεγαλύτερη αποκάλυψη του Σαββάτου, το οποίο είχε τεθεί υπό ιδιαίτερο φως κατά την αρχή της διαδικασίας της σφράγισης και της δοκιμασίας. Η ιστορία που παριστάνεται με την εκπλήρωση των εδαφίων δεκατρία έως δεκαπέντε του ενδεκάτου κεφαλαίου του Δανιήλ αντιπροσωπεύει την περίοδο της δοκιμασίας κατά την οποία η σφραγίδα του Θεού εντυπώνεται για την αιωνιότητα επάνω στους εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες. Μέσα σε αυτή την ιστορία ενώνονται οι δύο ράβδοι του Ιεζεκιήλ. Η ένωση των δύο ράβδων αντιπροσωπεύει τον συνδυασμό της Θεότητας με την ανθρωπότητα, και το δόγμα που λάμπει υπό ιδιαίτερο φως μέσα σε αυτή την ιστορία είναι το δόγμα της ενανθρωπήσεως.

For this reason, when Peter identified Christ as the Son of God in Caesarea Philippi, he was acknowledging that Christ, as the Son of God represented His dual nature of being the Divine Son of God, who had taken upon Himself human flesh, and in so doing became the Son of man.

Διὰ τοῦτο, ὅταν ὁ Πέτρος ἀνεγνώρισε τὸν Χριστὸν ὡς τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ ἐν Καισαρείᾳ τῇ Φιλίππου, ὁμολογοῦσε ὅτι ὁ Χριστός, ὡς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ἐξέφραζε τὴν διττὴν αὐτοῦ φύσιν, ὄντας τὸν θεῖον Υἱὸν τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος εἶχε προσλάβει ἐφ’ ἑαυτοῦ ἀνθρωπίνην σάρκα, καὶ οὕτως ἐγένετο Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου.

> “As the disciples searched the prophecies that testified of Christ, they were brought into fellowship with the Deity, and learned of Him who had ascended to heaven to complete the work He had begun on earth. They recognized the fact that in Him dwelt knowledge which no human being, unaided by divine agency, could comprehend. They needed the help of Him whom kings, prophets, and righteous men had foretold. With amazement they read and reread the prophetic delineations of His character and work. How dimly had they comprehended the prophetic scriptures! how slow they had been in taking in the great truths which testified of Christ! Looking upon Him in His humiliation, as He walked a man among men, they had not understood the mystery of His incarnation, the dual character of His nature. Their eyes were holden, so that they did not fully recognize divinity in humanity. But after they were illuminated by the Holy Spirit, how they longed to see Him again, and to place themselves at His feet!” The Desire of Ages, 507.

> «Καθώς οι μαθητές ερευνούσαν τις προφητείες που μαρτυρούσαν περί του Χριστού, εισάγονταν σε κοινωνία με τη Θεότητα και μάθαιναν περί Εκείνου ο οποίος είχε αναληφθεί στον ουρανό για να ολοκληρώσει το έργο που είχε αρχίσει επί της γης. Αναγνώρισαν το γεγονός ότι μέσα σ’ Αυτόν κατοικούσε γνώση την οποία κανένα ανθρώπινο ον, χωρίς τη συνδρομή θείας ενέργειας, δεν μπορούσε να κατανοήσει. Είχαν ανάγκη από τη βοήθεια Εκείνου τον οποίο βασιλείς, προφήτες και δίκαιοι άνδρες είχαν προαναγγείλει. Με κατάπληξη διάβαζαν και ξαναδιάβαζαν τις προφητικές περιγραφές του χαρακτήρα και του έργου Του. Πόσο αμυδρά είχαν κατανοήσει τις προφητικές Γραφές! πόσο βραδείς είχαν υπάρξει στο να συλλάβουν τις μεγάλες αλήθειες που μαρτυρούσαν περί του Χριστού! Καθώς Τον έβλεπαν στην ταπείνωσή Του, ενώ περιπατούσε ως άνθρωπος μεταξύ ανθρώπων, δεν είχαν κατανοήσει το μυστήριο της ενανθρωπήσεώς Του, τον διττό χαρακτήρα της φύσεώς Του. Οι οφθαλμοί τους ήσαν κρατούμενοι, ώστε να μη διακρίνουν πλήρως τη θεότητα στην ανθρωπότητα. Αλλά, αφού φωτίστηκαν από το Άγιο Πνεύμα, πόσο λαχταρούσαν να Τον δουν πάλι και να τοποθετηθούν στα πόδια Του!» Η Ζωή του Χριστού, 507.

October 22, 1844 through to 1863 represents the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. That period began with the Sabbath being highlighted as the special truth among the many truths that are unsealed during the period of the sealing. The period began the sounding of the seventh trumpet which identifies when the mystery of God was to be finished.

Η 22α Οκτωβρίου 1844 έως το 1863 αντιπροσωπεύει τον καιρό της σφραγίσεως των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων. Η περίοδος εκείνη άρχισε με την ανάδειξη του Σαββάτου ως της ιδιαίτερης αλήθειας μεταξύ των πολλών αληθειών που αποσφραγίζονται κατά την περίοδο της σφραγίσεως. Η περίοδος αυτή σηματοδότησε επίσης την έναρξη του ήχου της εβδόμης σάλπιγγος, η οποία προσδιορίζει πότε επρόκειτο να τελειωθεί το μυστήριο του Θεού.

> But in the days of the voice of the seventh angel, when he shall begin to sound, the mystery of God should be finished, as he hath declared to his servants the prophets. Revelation 10:7.

> Αλλ’ εν ταις ημέραις της φωνής του εβδόμου αγγέλου, όταν μέλλη να σαλπίζη, τότε το μυστήριον του Θεού θέλει τελεσθή, καθώς ανήγγειλε προς τους δούλους αυτού, τους προφήτας. Αποκάλυψις 10:7.

The seventh angel is also the third woe, for the sealing takes place in the history when the warfare of Islam is active. Had Millerite Adventism been faithful in the period that followed October 22, 1844, Islam that had been restrained on August 11, 1840, would have been released.

Ο έβδομος άγγελος είναι επίσης το τρίτο αλίμονο, διότι η σφράγιση λαμβάνει χώρα μέσα στην ιστορία όταν ο πόλεμος του Ισλάμ είναι ενεργός. Εάν ο Μιλλεριτικός Αντβεντισμός είχε σταθεί πιστός κατά την περίοδο που ακολούθησε την 22α Οκτωβρίου 1844, το Ισλάμ, το οποίο είχε αναχαιτισθεί στις 11 Αυγούστου 1840, θα είχε εξαπολυθεί.

> “Had Adventists, after the great disappointment in 1844, held fast their faith and followed on unitedly in the opening providence of God, receiving the message of the third angel and in the power of the Holy Spirit proclaiming it to the world, they would have seen the salvation of God, the Lord would have wrought mightily with their efforts, the work would have been completed, and Christ would have come ere this to receive His people to their reward. But in the period of doubt and uncertainty that followed the disappointment, many of the advent believers yielded their faith. . . . Thus the work was hindered, and the world was left in darkness. Had the whole Adventist body united upon the commandments of God and the faith of Jesus, how widely different would have been our history!” Evangelism, 695.

> «Εάν οι Αντβεντιστές, μετά τη μεγάλη απογοήτευση του 1844, είχαν κρατήσει σταθερά την πίστη τους και είχαν ακολουθήσει ενωμένοι την αποκαλυπτόμενη πρόνοια του Θεού, δεχόμενοι το μήνυμα του τρίτου αγγέλου και διακηρύσσοντάς το στον κόσμο με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος, θα είχαν δει τη σωτηρία του Θεού, ο Κύριος θα είχε εργαστεί δυναμικά μαζί με τις προσπάθειές τους, το έργο θα είχε ολοκληρωθεί, και ο Χριστός θα είχε ήδη έλθει για να παραλάβει τον λαό Του στην ανταμοιβή του. Αλλά κατά την περίοδο της αμφιβολίας και της αβεβαιότητας που ακολούθησε την απογοήτευση, πολλοί από τους πιστούς της έλευσης εγκατέλειψαν την πίστη τους.... Έτσι το έργο εμποδίστηκε, και ο κόσμος αφέθηκε στο σκοτάδι. Εάν ολόκληρο το Αντβεντιστικό σώμα είχε ενωθεί πάνω στις εντολές του Θεού και στην πίστη του Ιησού, πόσο πολύ διαφορετική θα ήταν η ιστορία μας!» Evangelism, 695.

On October 22, 1844 the seventh trumpet began to sound and the Jubilee trumpet also began to sound.

Στις 22 Οκτωβρίου 1844 άρχισε να ηχεί η έβδομη σάλπιγγα, και άρχισε επίσης να ηχεί η σάλπιγγα του Ιωβηλαίου.

> And thou shalt number seven sabbaths of years unto thee, seven times seven years; and the space of the seven sabbaths of years shall be unto thee forty and nine years. Then shalt thou cause the trumpet of the jubilee to sound on the tenth day of the seventh month, in the day of atonement shall ye make the trumpet sound throughout all your land. And ye shall hallow the fiftieth year, and proclaim liberty throughout all the land unto all the inhabitants thereof: it shall be a jubilee unto you; and ye shall return every man unto his possession, and ye shall return every man unto his family. Leviticus 25:8–10.

> Καὶ θέλεις αριθμήσει εις σεαυτόν επτά σάββατα ετών, επτά φορές επτά έτη· και ο χρόνος των επτά σαββάτων των ετών θέλει είσθαι εις σε τεσσαράκοντα εννέα έτη. Τότε θέλεις κάμει να ηχήση η σάλπιγξ του ιωβηλαίου την δεκάτην ημέραν του εβδόμου μηνός· εν τη ημέρα του εξιλασμού θέλετε κάμει την σάλπιγγα να ηχήση καθ’ όλην την γην σας. Και θέλετε αγιάσει το πεντηκοστόν έτος, και κηρύξει ελευθερίαν εν όλη τη γη εις πάντας τους κατοίκους αυτής· τούτο θέλει είσθαι ιωβηλαίον εις εσάς· και θέλετε επιστρέψει έκαστος εις την ιδιοκτησίαν αυτού, και θέλετε επιστρέψει έκαστος εις την οικογένειαν αυτού. Λευιτικόν 25:8–10.

When the sealing time of the one hundred and forty-four thousand begins there is a trumpet that identifies that the warfare accomplished by Islam has arrived, and a trumpet that proclaims liberty for those who have been slaves of sin. One trumpet identifies the external history, and the other represents the internal experience of those last-day covenant people. Their slavery is relieved when their humanity is joined with His Divinity for eternity. Line upon line, those two trumpets are one Trumpet, for the Jubilee trumpet is only blown on the Day of Atonement, and the Day of Atonement begins when the seventh trumpet of the third woe is sounded. The doctrine that represented both trumpets in the Millerite movement was the light of the Sabbath. The light that represents both Trumpets in these last days is the doctrine of the incarnation. Line upon line, the Sabbath and the doctrine of the incarnation are the same doctrine.

Όταν αρχίζει ο καιρός της σφραγίσεως των εκατόν τεσσαράκοντα τεσσάρων χιλιάδων, υπάρχει μία σάλπιγγα που προσδιορίζει ότι έχει φθάσει ο πόλεμος που επιτέλεσε το Ισλάμ, και μία σάλπιγγα που κηρύττει ελευθερία σε όσους υπήρξαν δούλοι της αμαρτίας. Η μία σάλπιγγα προσδιορίζει την εξωτερική ιστορία, και η άλλη αντιπροσωπεύει την εσωτερική εμπειρία εκείνου του λαού της διαθήκης των εσχάτων ημερών. Η δουλεία τους αίρεται όταν η ανθρώπινη φύση τους ενώνεται με τη Θεότητά Του στην αιωνιότητα. Γραμμή επί γραμμής, αυτές οι δύο σάλπιγγες είναι μία Σάλπιγγα, διότι η σάλπιγγα του Ιωβηλαίου ηχεί μόνο κατά την Ημέρα του Εξιλασμού, και η Ημέρα του Εξιλασμού αρχίζει όταν ηχεί η εβδόμη σάλπιγγα του τρίτου αλίμονο. Το δόγμα που αντιπροσώπευε αμφότερες τις σάλπιγγες στο κίνημα των Μιλλεριτών ήταν το φως του Σαββάτου. Το φως που αντιπροσωπεύει αμφότερες τις Σάλπιγγες σε αυτές τις έσχατες ημέρες είναι το δόγμα της ενσαρκώσεως. Γραμμή επί γραμμής, το Σάββατο και το δόγμα της ενσαρκώσεως είναι το ίδιο δόγμα.

Peter’s confession identified the Messiah, and also the Son of God. The Messiah is the Son of God. The Messiah is the creator represented by the Sabbath.

Η ομολογία του Πέτρου ταύτισε τον Μεσσία και επίσης τον Υιό του Θεού. Ο Μεσσίας είναι ο Υιός του Θεού. Ο Μεσσίας είναι ο Δημιουργός που συμβολίζεται από το Σάββατο.

> “Paul had never seen Christ while he dwelt upon the earth. He had indeed heard of him and his works, but he could not believe that the promised Messiah, the Creator of all worlds, the Giver of all blessings, would appear upon earth as a mere man.” Sketches from the Life of Paul, 256.

> «Ο Παύλος δεν είχε ποτέ δει τον Χριστό όσο κατοικούσε επάνω στη γη. Είχε βεβαίως ακούσει γι’ Αυτόν και για τα έργα Του, αλλά δεν μπορούσε να πιστέψει ότι ο υποσχεμένος Μεσσίας, ο Δημιουργός όλων των κόσμων, ο Χορηγός κάθε ευλογίας, θα εμφανιζόταν επάνω στη γη ως ένας απλός άνθρωπος». Sketches from the Life of Paul, 256.

The Sabbath identifies the Creator and the Creator was the Christ that Peter identified. The Son of God, who Peter identified is He who combined with human flesh to become the Son of man. The Son of God represents the incarnation.

Το Σάββατο προσδιορίζει τον Δημιουργό, και ο Δημιουργός ήταν ο Χριστός τον οποίον αναγνώρισε ο Πέτρος. Ο Υιός του Θεού, τον οποίον αναγνώρισε ο Πέτρος, είναι Εκείνος που ενώθηκε με ανθρώπινη σάρκα για να γίνει Υιός του ανθρώπου. Ο Υιός του Θεού αντιπροσωπεύει την ενανθρώπηση.

> “Christ brought men and women power to overcome. He came to this world in human form, to live a man amongst men. He assumed the liabilities of human nature, to be proved and tried. In His humanity He was a partaker of the divine nature. In His incarnation He gained in a new sense the title of the Son of God. Said the angel to Mary, ‘The power of the Highest shall overshadow thee: therefore also that holy thing which shall be born of thee shall be called the Son of God’ (Luke 1:35). While the Son of a human being, He became the Son of God in a new sense. Thus He stood in our world—the Son of God, yet allied by birth to the human race.” Selected Messages, book 1, 226.

> «Ο Χριστός έφερε στους άνδρες και στις γυναίκες δύναμη να νικούν. Ήλθε στον κόσμο αυτόν με ανθρώπινη μορφή, για να ζήσει ως άνθρωπος ανάμεσα σε ανθρώπους. Ανέλαβε τις υποχρεώσεις της ανθρώπινης φύσεως, ώστε να δοκιμασθεί και να πειρασθεί. Στην ανθρώπινη φύση Του ήταν μέτοχος της θείας φύσεως. Με την ενανθρώπησή Του απέκτησε, με νέα έννοια, τον τίτλο του Υιού του Θεού. Ο άγγελος είπε στη Μαρία: «Πνεύμα Άγιον θέλει επέλθει επί σε, και δύναμις Υψίστου θέλει σε επισκιάσει· διά τούτο και το γεννώμενον άγιον θέλει ονομασθή Υιός Θεού» (Λουκάς 1:35). Ενώ ήταν Υιός ανθρώπινου όντος, έγινε Υιός του Θεού με νέα έννοια. Έτσι στάθηκε στον κόσμο μας—Υιός του Θεού, και όμως συνδεδεμένος εκ γενετής με το ανθρώπινο γένος.» Selected Messages, βιβλίο 1, σ. 226.

At Caesarea Philippi, Peter’s twofold confession represented the one hundred and forty-four thousand who understand that Jesus is the Christ, the Son of God and the doctrine of the Sabbath that was lightened in 1844, along with the doctrine of the incarnation that is recognized in the last days. The light of the twofold truth is opened up at the beginning and ending of the period of the sealing, as witnessed by the history of the sealing from October 22, 1844 to 1863, and the history of Revelation chapter eighteen’s two voices.

Στην Καισάρεια του Φιλίππου, η διττή ομολογία του Πέτρου αντιπροσώπευε τις εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες, οι οποίοι κατανοούν ότι ο Ιησούς είναι ο Χριστός, ο Υιός του Θεού, καθώς και το δόγμα του Σαββάτου, το οποίο εφωτίσθη το 1844, μαζί με το δόγμα της ενανθρωπήσεως, το οποίο αναγνωρίζεται στις έσχατες ημέρες. Το φως της διττής αληθείας ανοίγεται στην αρχή και στο τέλος της περιόδου της σφραγίσεως, όπως μαρτυρείται από την ιστορία της σφραγίσεως από τις 22 Οκτωβρίου 1844 έως το 1863, και από την ιστορία των δύο φωνών του δέκατου όγδοου κεφαλαίου της Αποκαλύψεως.

In both the Millerite line of the sealing process, and the prophetic line of the sealing in Revelation eighteen, there is a test at the very end of the period where one class is manifested as foolish virgins, as was the case from 1856 to 1863, and a class is manifested as wise virgins from July 2023 unto the soon coming Sunday law. That final period of testing repeats the beginning of the period. The same angel that descended on September 11, 2001 arrived as Michael to call the dead to life in 2023 some to everlasting life and some to everlasting death. When He arrived, He led His people back to the foundations. Some refuse to walk in the old paths, some do walk in the old paths. Some hearken to the sound of the trumpet, some refuse to hear.

Και τόσο στη μιλλεριτική γραμμή της διαδικασίας της σφράγισης, όσο και στην προφητική γραμμή της σφράγισης της Αποκάλυψης δεκαοκτώ, υπάρχει μια δοκιμασία στο ακριβώς τέλος της περιόδου, όπου μία τάξη φανερώνεται ως μωρές παρθένοι, όπως συνέβη από το 1856 έως το 1863, και μία τάξη φανερώνεται ως φρόνιμες παρθένοι από τον Ιούλιο του 2023 έως τον επικείμενο νόμο της Κυριακής. Εκείνη η τελική περίοδος δοκιμασίας επαναλαμβάνει την αρχή της περιόδου. Ο ίδιος άγγελος που κατέβηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 έφθασε ως Μιχαήλ για να καλέσει τους νεκρούς στη ζωή το 2023, άλλους σε αιώνια ζωή και άλλους σε αιώνιο θάνατο. Όταν έφθασε, οδήγησε τον λαό Του πίσω στα θεμέλια. Μερικοί αρνούνται να περπατήσουν στις αρχαίες οδούς, μερικοί πράγματι περπατούν στις αρχαίες οδούς. Μερικοί υπακούουν στον ήχο της σάλπιγγας, μερικοί αρνούνται να ακούσουν.

> Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken. Jeremiah 6:16, 17.

> Οὕτω λέγει Κύριος· Σταθῆτε ἐπὶ τῶν ὁδῶν καὶ ἴδετε, καὶ ἐρωτήσατε περὶ τῶν αἰωνίων τρίβων, ποῦ ἐστὶν ἡ ἀγαθὴ ὁδός, καὶ πορεύεσθε ἐν αὐτῇ, καὶ εὑρήσετε ἀνάπαυσιν ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν. Ἀλλ’ εἶπαν· Δὲν θὰ πορευθῶμεν ἐν αὐτῇ. Καὶ κατέστησα ἐφ’ ὑμᾶς φύλακας, λέγων· Ἀκούσατε τὸν ἦχον τῆς σάλπιγγος. Ἀλλ’ εἶπαν· Δὲν θὰ ἀκούσωμεν. Ἱερεμίας 6:16, 17.

The message represented by the trumpet which the watchmen blows is twofold. It is the seventh trumpet of Islam and the Jubilee trumpet of deliverance. It is the message of the combination of Divinity with humanity, which is accomplished by the mystery of the incarnation, and that produces a character prepared for the seal of God, which is the Sabbath. The message, the work and the circumstances associated with that final period of the sealing which began in July 2023, twenty-two years after 2001, is represented by verses thirteen to fifteen of Daniel chapter eleven, and by Christ’s visit to Caesarea Philippi in Matthew chapter sixteen.

Το μήνυμα που αντιπροσωπεύεται από τη σάλπιγγα την οποία σαλπίζουν οι σκοποί είναι διττό. Είναι η έβδομη σάλπιγγα του Ισλάμ και η ιωβηλαία σάλπιγγα της απελευθερώσεως. Είναι το μήνυμα του συνδυασμού της Θεότητος με την ανθρωπότητα, ο οποίος επιτελείται διά του μυστηρίου της ενανθρωπήσεως, και ο οποίος παράγει χαρακτήρα προετοιμασμένο για τη σφραγίδα του Θεού, η οποία είναι το Σάββατο. Το μήνυμα, το έργο και οι περιστάσεις που συνδέονται με εκείνη την τελική περίοδο της σφραγίσεως, η οποία άρχισε τον Ιούλιο του 2023, είκοσι δύο έτη μετά το 2001, αντιπροσωπεύονται από τα εδάφια δεκατρία έως δεκαπέντε του ενδεκάτου κεφαλαίου του Δανιήλ, και από την επίσκεψη του Χριστού στην Καισάρεια του Φιλίππου, στο δέκατο έκτο κεφάλαιο του Ματθαίου.

In the parable of the ten virgins all the virgins fell asleep during the tarrying time. Jesus told His disciples that Lazarus sleepeth.

Στην παραβολή των δέκα παρθένων, όλες οι παρθένες αποκοιμήθηκαν κατά τον χρόνο της καθυστέρησης. Ο Ιησούς είπε στους μαθητές Του ότι ο Λάζαρος κοιμάται.

> These things said he: and after that he saith unto them, Our friend Lazarus sleepeth; but I go, that I may awake him out of sleep. Then said his disciples, Lord, if he sleep, he shall do well. Howbeit Jesus spake of his death: but they thought that he had spoken of taking of rest in sleep. Then said Jesus unto them plainly, Lazarus is dead. John 11:10–14.

> Ταῦτα εἶπε· καὶ μετὰ τοῦτο λέγει αὐτοῖς· Ὁ φίλος ἡμῶν Λάζαρος ἐκοιμήθη· ἀλλὰ ὑπάγω διὰ νὰ ξυπνήσω αὐτὸν ἐκ τοῦ ὕπνου. Εἶπον τότε οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ· Κύριε, ἐὰν κοιμᾶται, θὰ σωθῇ. Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶχεν εἰπεῖ περὶ τοῦ θανάτου αὐτοῦ· ἐκεῖνοι ὅμως ἐνόμισαν ὅτι ἐλάλει περὶ τῆς ἀναπαύσεως τοῦ ὕπνου. Τότε, λοιπόν, ὁ Ἰησοῦς εἶπεν εἰς αὐτοὺς φανερὰ· Ὁ Λάζαρος ἀπέθανε. Ἰωάννης 11:10–14.

At the end of twenty-one days, Daniel saw the vision, and he was in a deep sleep.

Στο τέλος των είκοσι μίας ημερών, ο Δανιήλ είδε το όραμα και βρισκόταν σε βαθύ ύπνο.

> And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves. Therefore I was left alone, and saw this great vision, and there remained no strength in me: for my comeliness was turned in me into corruption, and I retained no strength. Yet heard I the voice of his words: and when I heard the voice of his words, then was I in a deep sleep on my face, and my face toward the ground. Daniel 10:7–9.

> Και εγώ, ο Δανιήλ, μόνος είδα την όραση· διότι οι άνδρες που ήσαν μαζί μου δεν είδαν την όραση· αλλά μέγας τρόμος έπεσε επ’ αυτούς, ώστε έφυγαν για να κρυφθούν. Και έμεινα μόνος, και είδα αυτή τη μεγάλη όραση, και δεν απέμεινε σε μένα καμία δύναμη· διότι η ωραιότητά μου μεταβλήθηκε μέσα μου σε φθορά, και δεν διατήρησα καμία δύναμη. Άκουσα όμως τη φωνή των λόγων του· και όταν άκουσα τη φωνή των λόγων του, τότε έπεσα σε βαθύ ύπνο επάνω στο πρόσωπό μου, με το πρόσωπό μου προς το έδαφος. Δανιήλ 10:7–9.

The two witnesses of Revelation chapter eleven, were dead in the street for three and a half days, and Ezekiel’s dead bones were in the valley. On July 18, 2020 the tarrying time of spiritual death and sleeping was brought upon the virgins of the movement of the third angel. Three years later the process of awakening and preparing God’s last-day people as His ensign and mighty army began. The angel that descended on July 18, 2020 unsealed a truth, as angels always do when they descend.

Οι δύο μάρτυρες του ενδέκατου κεφαλαίου της Αποκάλυψης ήταν νεκροί στην πλατεία επί τρεισήμισι ημέρες, και τα νεκρά οστά του Ιεζεκιήλ βρίσκονταν στην κοιλάδα. Στις 18 Ιουλίου 2020 επιβλήθηκε στις παρθένες του κινήματος του τρίτου αγγέλου ο καιρός της καθυστέρησης του πνευματικού θανάτου και του ύπνου. Τρία έτη αργότερα άρχισε η διαδικασία της αφυπνίσεως και της προετοιμασίας του λαού του Θεού των εσχάτων ημερών ως σημαίας Του και ισχυρού στρατεύματος. Ο άγγελος που κατέβηκε στις 18 Ιουλίου 2020 αποσφράγισε μία αλήθεια, καθώς οι άγγελοι πάντοτε πράττουν όταν καταβαίνουν.

The truth he unsealed was the experience of the tarrying time and first disappointment. God’s last-day people were then scattered, and when the process of awakening them arrived in history, they would be required to recognize and acknowledge that they had been scattered and that they were in the tarrying time. There was then sent many angels, or many messages to strengthen the message of the tarrying time.

Η αλήθεια που αποσφράγισε ήταν η εμπειρία του χρόνου της καθυστέρησης και της πρώτης απογοητεύσεως. Ο λαός του Θεού των εσχάτων ημερών ήταν τότε διασκορπισμένος, και όταν η διαδικασία της αφυπνίσεώς του θα ερχόταν στην ιστορία, θα απαιτείτο να αναγνωρίσει και να ομολογήσει ότι είχε διασκορπισθεί και ότι βρισκόταν στον χρόνο της καθυστέρησης. Τότε απεστάλησαν πολλοί άγγελοι, ή πολλά μηνύματα, για να ενισχύσουν το μήνυμα του χρόνου της καθυστέρησης.

> “Near the close of the second angel’s message, I saw a great light from heaven shining upon the people of God. The rays of this light seemed bright as the sun. And I heard the voices of angels crying, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’

> «Πλησίον του τέλους του αγγέλματος του δευτέρου αγγέλου, είδα ένα μεγάλο φως από τον ουρανό να λάμπει επάνω στον λαό του Θεού. Οι ακτίνες αυτού του φωτός έμοιαζαν λαμπρές ως ο ήλιος. Και άκουσα τις φωνές αγγέλων να κράζουν: “Ιδού, ο Νυμφίος έρχεται· εξέλθετε εις απάντησιν Αυτού!”»

> “This was the midnight cry, which was to give power to the second angel’s message. Angels were sent from heaven to arouse the discouraged saints and prepare them for the great work before them. The most talented men were not the first to receive this message. Angels were sent to the humble, devoted ones, and constrained them to raise the cry, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’ Those entrusted with the cry made haste, and in the power of the Holy Spirit sounded the message, and aroused their discouraged brethren. This work did not stand in the wisdom and learning of men, but in the power of God, and His saints who heard the cry could not resist it. The most spiritual received this message first, and those who had formerly led in the work were the last to receive and help swell the cry, “Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’

> «Αυτή ήταν η κραυγή του μεσονυκτίου, η οποία επρόκειτο να δώσει δύναμη στο μήνυμα του δεύτερου αγγέλου. Άγγελοι απεστάλησαν από τον ουρανό για να αφυπνίσουν τους αποθαρρυμένους αγίους και να τους προετοιμάσουν για το μεγάλο έργο που βρισκόταν ενώπιόν τους. Οι πλέον χαρισματικοί άνδρες δεν ήσαν οι πρώτοι που έλαβαν το μήνυμα αυτό. Άγγελοι απεστάλησαν προς τους ταπεινούς και αφοσιωμένους, και τους ώθησαν να υψώσουν την κραυγή: “Ιδού, ο Νυμφίος έρχεται· εξέλθετε εις συνάντησιν Αυτού!” Εκείνοι στους οποίους είχε εμπιστευθεί η κραυγή έσπευσαν, και με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος ανήγγειλαν το μήνυμα και αφύπνισαν τους αποθαρρυμένους αδελφούς τους. Το έργο αυτό δεν στηριζόταν στη σοφία και τη μάθηση των ανθρώπων, αλλά στη δύναμη του Θεού, και οι άγιοί Του, που άκουσαν την κραυγή, δεν μπορούσαν να της αντισταθούν. Οι πλέον πνευματικοί έλαβαν πρώτοι το μήνυμα αυτό, και εκείνοι που προηγουμένως είχαν ηγηθεί στο έργο ήσαν οι τελευταίοι που το έλαβαν και συνέβαλαν στην ενίσχυση της κραυγής: “Ιδού, ο Νυμφίος έρχεται· εξέλθετε εις συνάντησιν Αυτού!”»

> “In every part of the land, light was given upon the second angel’s message, and the cry melted the hearts of thousands. It went from city to city, and from village to village, until the waiting people of God were fully aroused. In many churches the message was not permitted to be given, and a large company who had the living testimony left these fallen churches. A mighty work was accomplished by the midnight cry. The message was heart-searching, leading the believers to seek a living experience for themselves. They knew that they could not lean upon one another.” Early Writings, 238.

> «Σε κάθε μέρος της χώρας δόθηκε φως επάνω στο μήνυμα του δευτέρου αγγέλου, και η κραυγή έλιωσε τις καρδιές χιλιάδων. Προχώρησε από πόλη σε πόλη και από χωριό σε χωριό, έως ότου ο αναμένων λαός του Θεού διεγέρθηκε πλήρως. Σε πολλές εκκλησίες δεν επετράπη να δοθεί το μήνυμα, και ένα μεγάλο πλήθος, που είχε τη ζωντανή μαρτυρία, εγκατέλειψε αυτές τις πεσμένες εκκλησίες. Ένα ισχυρό έργο επιτελέσθηκε με τη μεσονύκτια κραυγή. Το μήνυμα ερευνούσε τις καρδιές, οδηγώντας τους πιστούς να ζητήσουν για τον εαυτό τους μια ζωντανή εμπειρία. Γνώριζαν ότι δεν μπορούσαν να στηρίζονται ο ένας στον άλλον.» Early Writings, 238.

The arrival of the message of the Midnight Cry in the parable identifies when the two classes of virgins’ manifest whether they have oil. The wise have oil, the foolish do not. The parable was fulfilled by the work of Samuel Snow in the Millerite history, and in that work the message Snow presented was developed as represented by his articles in the Millerite publications of that time period. Then when he arrived at the Exeter camp meeting, which was from August 12th to the 17th, 1844, a period is also represented that ultimately led to those at the meeting leaving the meeting and proclaiming the message.

Η άφιξη του μηνύματος της Κραυγής του Μεσονυκτίου στην παραβολή προσδιορίζει πότε οι δύο τάξεις των παρθένων φανερώνουν αν έχουν έλαιο. Οι φρόνιμες έχουν έλαιο, οι μωρές δεν έχουν. Η παραβολή εκπληρώθηκε μέσω του έργου του Samuel Snow στην ιστορία των Μιλλεριτών, και μέσα σε εκείνο το έργο το μήνυμα που παρουσίασε ο Snow αναπτύχθηκε, όπως παριστάνεται από τα άρθρα του στις μιλλεριτικές εκδόσεις εκείνης της χρονικής περιόδου. Έπειτα, όταν έφθασε στη συγκέντρωση του στρατοπέδου στο Exeter, η οποία διήρκεσε από τις 12 έως τις 17 Αυγούστου 1844, παριστάνεται επίσης μια περίοδος που τελικά οδήγησε όσους βρίσκονταν στη συγκέντρωση να αποχωρήσουν από αυτήν και να διακηρύξουν το μήνυμα.

There is a “point in time” when the message of the Midnight Cry is fully established, and at that point, based upon the parable, probation closes upon the virgins. That “point in time” is preceded by “a period” when the message is being developed. Since July, 2023 the message of the Midnight Cry has been developing, and unlike the Millerite fulfillment, the message has been transmitted across the world in advance of the “close of probation”. When probation closed at the end of the Exeter meeting the message then went to “every part of the land,” and “light was given upon the second angel’s message, and the cry melted the hearts of thousands. It went from city to city, and from village to village, until the waiting people of God were fully aroused.”

Υπάρχει ένα «σημείο στον χρόνο» κατά το οποίο το μήνυμα της Κραυγής του Μεσονυκτίου εγκαθιδρύεται πλήρως, και σε εκείνο το σημείο, βάσει της παραβολής, κλείνει η δοκιμασία για τις παρθένες. Αυτό το «σημείο στον χρόνο» προηγείται από «μία περίοδο» κατά την οποία το μήνυμα αναπτύσσεται. Από τον Ιούλιο του 2023 το μήνυμα της Κραυγής του Μεσονυκτίου βρίσκεται σε ανάπτυξη, και, σε αντίθεση με την εκπλήρωση των Μιλλεριτών, το μήνυμα έχει μεταδοθεί σε ολόκληρο τον κόσμο πριν από το «κλείσιμο της δοκιμασίας». Όταν η δοκιμασία έκλεισε στο τέλος της συνάξεως του Exeter, το μήνυμα τότε πήγε σε «κάθε μέρος της χώρας», και «δόθηκε φως επάνω στο μήνυμα του δευτέρου αγγέλου, και η κραυγή έλιωσε τις καρδιές χιλιάδων. Πήγε από πόλη σε πόλη, και από χωριό σε χωριό, έως ότου ο αναμένων λαός του Θεού αφυπνίσθηκε πλήρως.»

In our current history the message that began to be published in July of 2023 is now in one hundred and twenty countries around the world, and the articles that represent the development of the message of the Midnight Cry are available in over sixty languages, and the articles can either be read or listened to.

Στην παρούσα ιστορία μας, το μήνυμα που άρχισε να δημοσιεύεται τον Ιούλιο του 2023 βρίσκεται τώρα σε εκατόν είκοσι χώρες σε όλον τον κόσμο, και τα άρθρα που αντιπροσωπεύουν την ανάπτυξη του μηνύματος της Κραυγής του Μεσονυκτίου είναι διαθέσιμα σε περισσότερες από εξήντα γλώσσες, και τα άρθρα μπορούν είτε να διαβαστούν είτε να ακουστούν.

> The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:1–3.

> Ἀποκάλυψις Ἰησοῦ Χριστοῦ, τὴν ὁποίαν ἔδωκεν εἰς αὐτὸν ὁ Θεός, διὰ νὰ δείξῃ εἰς τοὺς δούλους αὐτοῦ τὰ ὅσα πρέπει νὰ γείνωσιν ταχέως· καὶ ἀποστείλας αὐτὴν ἐσήμανεν διὰ τοῦ ἀγγέλου αὐτοῦ πρὸς τὸν δοῦλον αὐτοῦ Ἰωάννην· ὅστις ἐμαρτύρησε τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν μαρτυρίαν τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ πάντα ὅσα εἶδε. Μακάριος ὁ ἀναγινώσκων, καὶ οἱ ἀκούοντες τοὺς λόγους τῆς προφητείας ταύτης, καὶ φυλάττοντες τὰ γεγραμμένα ἐν αὐτῇ· διότι ὁ καιρὸς εἶναι ἐγγύς. Ἀποκάλυψις 1:1–3.

The light of this message as represented with the articles has been accomplished in roughly six months by two persons.

Το φως αυτού του μηνύματος, όπως παρουσιάζεται με τα άρθρα, ολοκληρώθηκε μέσα σε περίπου έξι μήνες από δύο πρόσωπα.

> “Unless those who can help in — are aroused to a sense of their duty, they will not recognize the work of God when the loud cry of the third angel shall be heard. When light goes forth to lighten the earth, instead of coming up to the help of the Lord, they will want to bind about His work to meet their narrow ideas. Let me tell you that the Lord will work in this last work in a manner very much out of the common order of things, and in a way that will be contrary to any human planning. There will be those among us who will always want to control the work of God, to dictate even what movements shall be made when the work goes forward under the direction of the angel who joins the third angel in the message to be given to the world. God will use ways and means by which it will be seen that He is taking the reins in His own hands. The workers will be surprised by the simple means that He will use to bring about and perfect His work of righteousness.” Testimonies to Ministers, 300.

> «Εὰν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ βοηθήσουν στὸ — δὲν ἐγερθοῦν εἰς αἴσθησιν τοῦ καθήκοντός των, δὲν θὰ ἀναγνωρίσουν τὸ ἔργον τοῦ Θεοῦ ὅταν ἀκουσθῇ ἡ δυνατὴ κραυγὴ τοῦ τρίτου ἀγγέλου. Ὅταν τὸ φῶς ἐξέλθῃ διὰ νὰ φωτίσῃ τὴν γῆν, ἀντὶ τοῦ νὰ ἀναβῶσιν εἰς βοήθειαν τοῦ Κυρίου, θὰ θελήσουν νὰ περιορίσουν τὸ ἔργον Του, ὥστε νὰ προσαρμοσθῇ εἰς τὰς στενὰς αὐτῶν ἀντιλήψεις. Ἐπιτρέψατέ μοι νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ὁ Κύριος θὰ ἐργασθῇ εἰς τοῦτο τὸ τελευταῖον ἔργον κατὰ τρόπον πολὺ ἔξω ἀπὸ τὴν συνήθη τάξιν τῶν πραγμάτων, καὶ κατὰ τρόπον ἀντίθετον πρὸς πᾶσαν ἀνθρωπίνην σχεδίασιν. Θὰ ὑπάρξουν μεταξὺ ἡμῶν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ θέλουν πάντοτε νὰ ἐλέγχουν τὸ ἔργον τοῦ Θεοῦ, νὰ ὑπαγορεύουν ἀκόμη καὶ ποῖαι κινήσεις πρέπει νὰ γίνωνται ὅταν τὸ ἔργον προχωρῇ ὑπὸ τὴν διεύθυνσιν τοῦ ἀγγέλου ὁ ὁποῖος ἑνώνεται μὲ τὸν τρίτον ἄγγελον εἰς τὸ μῆνυμα τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ δοθῇ εἰς τὸν κόσμον. Ὁ Θεὸς θὰ χρησιμοποιήσῃ τρόπους καὶ μέσα διὰ τῶν ὁποίων θὰ καταφανῇ ὅτι αὐτὸς λαμβάνει τοὺς χαλινοὺς εἰς τὰς ἰδίας αὐτοῦ χεῖρας. Οἱ ἐργάται θὰ ἐκπλαγοῦν ἀπὸ τὰ ἁπλᾶ μέσα τὰ ὁποῖα θὰ χρησιμοποιήσῃ διὰ νὰ πραγματοποιήσῃ καὶ νὰ τελειοποιήσῃ τὸ ἔργον τῆς δικαιοσύνης Του.» Testimonies to Ministers, 300.

The Lion of the tribe of Judah has now brought His last-day people to verses thirteen through fifteen of Daniel eleven, opening the history represented by the history of 200 BC to 63 BC, and also Matthew chapter sixteen, and the history of Christ’s visit to Caesarea Philippi. Both the predictions and the history of their fulfillments align with the portion of the book of Daniel that was sealed until the last days. The books of Daniel and Revelation are one book, so in the last days, just before probation closes, the Revelation of Jesus Christ is unsealed, and that Revelation includes the portion of Daniel that relates to the last days. The time is at hand for the conclusion of the Exeter camp meeting.

Ο Λέων της φυλής του Ιούδα έχει τώρα φέρει τον λαό Του των εσχάτων ημερών στα εδάφια δεκατρία έως δεκαπέντε του Δανιήλ ένδεκα, ανοίγοντας την ιστορία που παριστάνεται από την ιστορία του 200 π.Χ. έως του 63 π.Χ., καθώς και το δέκατο έκτο κεφάλαιο του Ματθαίου και την ιστορία της επισκέψεως του Χριστού στην Καισάρεια Φιλίππου. Τόσο οι προρρήσεις όσο και η ιστορία των εκπληρώσεών τους εναρμονίζονται με το τμήμα του βιβλίου του Δανιήλ που ήταν σφραγισμένο έως τις έσχατες ημέρες. Τα βιβλία του Δανιήλ και της Αποκαλύψεως είναι ένα βιβλίο, επομένως, στις έσχατες ημέρες, ακριβώς πριν κλείσει η δοκιμασία, η Αποκάλυψη του Ιησού Χριστού αποσφραγίζεται, και αυτή η Αποκάλυψη περιλαμβάνει το τμήμα του Δανιήλ που σχετίζεται με τις έσχατες ημέρες. Ο καιρός πλησίασε για την ολοκλήρωση της συνελεύσεως στρατοπέδευσης του Έξετερ.

> And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:10, 11.

> Και μου λέγει· Μη σφραγίσης τους λόγους της προφητείας του βιβλίου τούτου· διότι ο καιρός είναι εγγύς. Όστις αδικεί, ας αδικήση έτι· και όστις είναι μεμιασμένος, ας μιανθή έτι· και όστις είναι δίκαιος, ας γίνη έτι δικαιότερος· και όστις είναι άγιος, ας γίνη έτι αγιώτερος. Αποκάλυψις 22:10, 11.

We will continue this study in the next article.

Θα συνεχίσουμε αυτή τη μελέτη στο επόμενο άρθρο.

> Behold, the days come, saith the Lord God, that I will send a famine in the land, not a famine of bread, nor a thirst for water, but of hearing the words of the Lord: And they shall wander from sea to sea, and from the north even to the east, they shall run to and fro to seek the word of the Lord, and shall not find it. In that day shall the fair virgins and young men faint for thirst. They that swear by the sin of Samaria, and say, Thy god, O Dan, liveth; and, The manner of Beersheba liveth; even they shall fall, and never rise up again. Amos 8:11–14.

> Ἰδού, ἔρχονται ἡμέραι, λέγει Κύριος ὁ Θεός, καθ’ ἃς θέλω ἐξαποστείλει πείναν ἐν τῇ γῇ, οὐ πείναν ἄρτου οὐδὲ δίψαν ὕδατος, ἀλλὰ τοῦ νὰ ἀκούῃ τις τοὺς λόγους τοῦ Κυρίου· καὶ θέλουσι περιπλανηθῆ ἀπὸ θαλάσσης ἕως θαλάσσης, καὶ ἀπὸ βορρᾶ ἕως ἀνατολῆς, θέλουσι τρέχει ἐδῶ καὶ ἐκεῖ ζητοῦντες τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, καὶ δὲν θέλουσιν εὑρεῖ αὐτόν. Ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ αἱ ὡραῖαι παρθένοι καὶ οἱ νέοι θέλουσι λιποθυμῆσει ἀπὸ τὴν δίψαν. Οἱ ὀμνύοντες εἰς τὴν ἁμαρτίαν τῆς Σαμαρείας, καὶ λέγοντες, Ζῇ ὁ θεός σου, ὦ Δάν· καὶ, Ζῇ ἡ ὁδὸς τῆς Βηρσαβεέ· καὶ οὗτοι θέλουσι πέσει, καὶ δὲν θέλουσιν ἀναστηθῆ πλέον. Ἀμώς 8:11–14.

Back to Articles