Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Seventy

Το Βιβλίο του Δανιήλ - Αριθμός Εκατόν Εβδομήντα

The Citadel of the Soul: Understanding the Divine Enthronement and Transformation in Prophetic Context

Η Ακρόπολη της Ψυχής: Κατανόηση της Θείας Ενθρόνισης και Μεταμόρφωσης στο Προφητικό Πλαίσιο

Author

Jeff Pippenger

Published

March 31, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The key to identifying Russia as the power that initiated the Ukrainian war in 2014 is the “fortress,” which is the head, or the capital of the kingdom. The human temple consists of the head and the body. The head is the higher nature, and the body is the lower nature. The “seven times” that ended in 1844, was then to be joined with Jerusalem, which was the head of Judah. In the temple in Jerusalem the throne of the king, who is the head of Jerusalem, which was the head of Judah was located. The combination of Divinity with humanity, representing the sealing of the one hundred and forty-four thousand, is represented as receiving the “mind of Christ.” The mind is the higher nature, and it is therefore the “head.”

Το κλειδί για την ταύτιση της Ρωσίας ως της δύναμης που εγκαινίασε τον ουκρανικό πόλεμο το 2014 είναι το «οχύρωμα», το οποίο είναι η κεφαλή, ή η πρωτεύουσα του βασιλείου. Ο ανθρώπινος ναός αποτελείται από την κεφαλή και το σώμα. Η κεφαλή είναι η ανώτερη φύση, και το σώμα είναι η κατώτερη φύση. Οι «επτά καιροί» που έληξαν το 1844, επρόκειτο κατόπιν να ενωθούν με την Ιερουσαλήμ, η οποία ήταν η κεφαλή του Ιούδα. Στον ναό της Ιερουσαλήμ βρισκόταν ο θρόνος του βασιλέως, ο οποίος είναι η κεφαλή της Ιερουσαλήμ, η οποία ήταν η κεφαλή του Ιούδα. Ο συνδυασμός της Θεότητας με την ανθρωπότητα, που αντιπροσωπεύει τη σφράγιση των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, παριστάνεται ως η λήψη του «νου του Χριστού». Ο νους είναι η ανώτερη φύση, και επομένως είναι η «κεφαλή».

When those represented by Daniel see the feminine causative vision that causes them to change into the image of Christ, they have received the mind of Christ, who is the second Adam, and is spiritual. At that point their literal carnal mind, which they inherited from the first Adam after he fell and reversed the order of his creation, is crucified. The carnal mind that wars against the law of God, which they received through no choice of their own at their birth, is replaced with the mind of Christ, which they receive by their own choice, that is perfectly obedient to the law of God. Their new mind, and Christ’s mind, are then one mind, and both reside together upon the throne in heavenly places. There is a place within the temple where God’s throne is located, and human beings, who were created in God’s image, have a specific place within the temple, that is designed for the presence of God.

Όταν εκείνοι που αντιπροσωπεύονται από τον Δανιήλ βλέπουν το θηλυκό αιτιώδες όραμα που τους μεταμορφώνει στην εικόνα του Χριστού, έχουν λάβει τον νου του Χριστού, ο οποίος είναι ο δεύτερος Αδάμ και είναι πνευματικός. Τότε ο κατά γράμμα σαρκικός τους νους, τον οποίο κληρονόμησαν από τον πρώτο Αδάμ μετά την πτώση του και την ανατροπή της τάξεως της δημιουργίας του, σταυρώνεται. Ο σαρκικός νους που πολεμά εναντίον του νόμου του Θεού, τον οποίο έλαβαν χωρίς καμία δική τους επιλογή κατά τη γέννησή τους, αντικαθίσταται από τον νου του Χριστού, τον οποίο λαμβάνουν με δική τους επιλογή, και ο οποίος είναι απολύτως υπάκουος στον νόμο του Θεού. Ο νέος τους νους και ο νους του Χριστού είναι τότε ένας νους, και αμφότεροι κατοικούν μαζί επί του θρόνου στα επουράνια. Υπάρχει ένας τόπος μέσα στον ναό όπου βρίσκεται ο θρόνος του Θεού, και τα ανθρώπινα όντα, τα οποία δημιουργήθηκαν κατ’ εικόνα Θεού, έχουν έναν συγκεκριμένο τόπο μέσα στον ναό, ο οποίος είναι προορισμένος για την παρουσία του Θεού.

That place is not in their lower nature, represented by the northern kingdom. It is in the place represented by the southern kingdom, which is where God chose to place His name, which is His character. The place is in Jerusalem, but as the capital of Judah, Jerusalem is the head, but the head of the capital is the king. And Jerusalem was chosen to be the capital, but so too was it chosen as the place where God would place His temple. Then in His temple He placed His throne. The southern kingdom represents the higher nature of man, but it also has a special throne room for the king. Sister White calls that place the “citadel” of the soul. A citadel, by definition, is a fortress.

Εκείνος ο τόπος δεν βρίσκεται στην κατώτερη φύση τους, η οποία παριστάνεται από το βόρειο βασίλειο. Βρίσκεται στον τόπο που παριστάνεται από το νότιο βασίλειο, όπου ο Θεός εξέλεξε να θέσει το όνομά Του, δηλαδή τον χαρακτήρα Του. Ο τόπος αυτός είναι στην Ιερουσαλήμ· αλλά, ως πρωτεύουσα του Ιούδα, η Ιερουσαλήμ είναι η κεφαλή, ενώ κεφαλή της πρωτεύουσας είναι ο βασιλιάς. Και η Ιερουσαλήμ εξελέγη να είναι η πρωτεύουσα, αλλά επίσης εξελέγη ως ο τόπος όπου ο Θεός θα τοποθετούσε τον ναό Του. Έπειτα, στον ναό Του έθεσε τον θρόνο Του. Το νότιο βασίλειο παριστάνει την ανώτερη φύση του ανθρώπου, αλλά διαθέτει επίσης ιδιαίτερη αίθουσα θρόνου για τον βασιλιά. Η Αδελφή White αποκαλεί εκείνον τον τόπο «το φρούριο» της ψυχής. Ένα φρούριο, εξ ορισμού, είναι οχύρωμα.

> “The whole heart is to be given to God, else the truth of God will fail to have a sanctifying effect on life and character. But it is a sad fact that many who profess the name of Christ have never given their hearts to him in simplicity. They have never experienced the contrition of an entire surrender to the claims of Christianity, and the consequence is that the transforming power of the truth is not in their lives; the deep, softening influence of the love of Christ is not made manifest in life and character. But what a work of feeding the flock of God might be done if the under-shepherds were crucified with Christ, and were living unto God to co-operate with the Chief Shepherd of the flock! Christ calls upon men to work as he worked. There is need of a deeper, stronger, more constraining testimony on the power of the truth as seen in the practical godliness of those who profess to believe it. The love of the Saviour in the soul will lead to a decided change in the manner in which workers labor for the souls of those who are perishing. When truth occupies the citadel of the soul, Christ is enthroned in the heart, and the human agent can then say, ‘I am crucified with Christ; nevertheless I live; yet not I, but Christ liveth in me; and the life which I now live in the flesh I live by the faith of the Son of God, who loved me, and gave himself for me.’” Review and Herald, October 9, 1894.

> «Ολόκληρη η καρδιά πρέπει να δοθεί στον Θεό, αλλιώς η αλήθεια του Θεού δεν θα επιφέρει αγιαστική επίδραση στη ζωή και στον χαρακτήρα. Αλλά είναι λυπηρό γεγονός ότι πολλοί που ομολογούν το όνομα του Χριστού δεν έχουν ποτέ δώσει τις καρδιές τους σε Αυτόν με απλότητα. Δεν έχουν ποτέ βιώσει τη συντριβή μιας πλήρους παράδοσης στις αξιώσεις του Χριστιανισμού, και ως συνέπεια η μεταμορφωτική δύναμη της αλήθειας δεν βρίσκεται στη ζωή τους· η βαθιά, μαλακτική επιρροή της αγάπης του Χριστού δεν καθίσταται φανερή στη ζωή και στον χαρακτήρα. Αλλά τι έργο βόσκησης του ποιμνίου του Θεού θα μπορούσε να επιτελεσθεί, αν οι υποποιμένες ήσαν σταυρωμένοι με τον Χριστό και ζούσαν για τον Θεό, ώστε να συνεργάζονται με τον Αρχιποιμένα του ποιμνίου! Ο Χριστός καλεί τους ανθρώπους να εργάζονται όπως Εκείνος εργάστηκε. Υπάρχει ανάγκη για βαθύτερη, ισχυρότερη, πιο δεσμευτική μαρτυρία σχετικά με τη δύναμη της αλήθειας, όπως αυτή φαίνεται στην πρακτική ευσέβεια εκείνων που ομολογούν ότι την πιστεύουν. Η αγάπη του Σωτήρος μέσα στην ψυχή θα οδηγήσει σε αποφασιστική μεταβολή στον τρόπο με τον οποίο οι εργάτες μοχθούν για τις ψυχές εκείνων που χάνονται. Όταν η αλήθεια καταλαμβάνει την ακρόπολη της ψυχής, ο Χριστός ενθρονίζεται στην καρδιά, και τότε ο ανθρώπινος παράγοντας μπορεί να πει: “Με τον Χριστό συνεσταυρώθην· ζω δε ουχί πλέον εγώ, αλλ’ ο Χριστός ζη εν εμοί· και καθ’ ο πλέον ζω εν σαρκί, ζω εν τη πίστει του Υιού του Θεού, όστις με ηγάπησε και παρέδωκεν εαυτόν υπέρ εμού.” Review and Herald, October 9, 1894.

The “citadel of the soul” is where “Christ is enthroned.” The enthronement of Christ is accomplished when the flesh is crucified, and the flesh by Paul’s definition is the lower nature, and it is the northern kingdom. This is why the northern kingdom’s prophecy only reached to 1798. The lower nature cannot be combined with Divinity, it must be changed in the twinkling of an eye at the second coming. The southern kingdom, which contained the “head” which was Jerusalem, and the “head” which was the sanctuary reached to 1844, for it represented the higher nature that could choose to crucify the flesh and by faith enter into the citadel of the Most Holy Place, and be seated upon the throne with Christ. The place where that joining, and that enthronement takes place is in the citadel of the human temple. Verse ten of chapter eleven defines the head as the fortress, but that truth is only established with the witness of Isaiah, which demands that the truth concerning the fortress (citadel), be understood in its external and internal applications.

Η «ακρόπολη της ψυχής» είναι εκεί όπου «ο Χριστός ενθρονίζεται». Η ενθρόνιση του Χριστού επιτελείται όταν η σάρκα σταυρώνεται, και η σάρκα, κατά τον ορισμό του Παύλου, είναι η κατώτερη φύση, και αυτή είναι η βόρεια βασιλεία. Γι’ αυτό η προφητεία της βόρειας βασιλείας έφθασε μόνο έως το 1798. Η κατώτερη φύση δεν μπορεί να ενωθεί με τη Θεότητα· πρέπει να μεταβληθεί εν ριπή οφθαλμού κατά τη δευτέρα παρουσία. Η νότια βασιλεία, η οποία περιείχε την «κεφαλή», που ήταν η Ιερουσαλήμ, και την «κεφαλή», που ήταν το αγιαστήριο, έφθασε έως το 1844, διότι παρίστανε την ανώτερη φύση, η οποία μπορούσε να επιλέξει να σταυρώσει τη σάρκα και, διά της πίστεως, να εισέλθει στην ακρόπολη των Αγίων των Αγίων και να καθίσει επί του θρόνου μαζί με τον Χριστό. Ο τόπος όπου λαμβάνει χώρα αυτή η ένωση και αυτή η ενθρόνιση είναι στην ακρόπολη του ανθρώπινου ναού. Το δέκατο εδάφιο του ενδέκατου κεφαλαίου ορίζει την κεφαλή ως το οχύρωμα, αλλά αυτή η αλήθεια εδραιώνεται μόνο με τη μαρτυρία του Ησαΐα, η οποία απαιτεί η αλήθεια περί του οχυρώματος (ακροπόλεως) να νοηθεί στις εξωτερικές και εσωτερικές εφαρμογές της.

> “The word of God is to be our spiritual food. ‘I am the bread of life,’ Christ said; ‘he that cometh to me shall never hunger; and he that believeth on me shall never thirst.’ The world is perishing for want of pure, unadulterated truth. Christ is the truth. His words are truth, and they have a deeper significance than appears on the surface, and a value beyond their unpretending appearance. Minds that are quickened by the Holy Spirit will discern the value of these words. When our eyes are anointed with the holy eye-salve, we shall be able to detect the precious gems of truth, even though they may be buried beneath the surface.

> Ο λόγος του Θεού πρέπει να είναι η πνευματική μας τροφή. «Εγώ είμαι ο άρτος της ζωής», είπε ο Χριστός· «ὁ ἐρχόμενος πρὸς ἐμὲ δὲν θὰ πεινάσῃ ποτέ, καὶ ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ δὲν θὰ διψήσῃ ποτέ». Ο κόσμος χάνεται επειδή στερείται την καθαρή, ανόθευτη αλήθεια. Ο Χριστός είναι η αλήθεια. Τα λόγια Του είναι αλήθεια και έχουν βαθύτερη σημασία από εκείνη που φαίνεται στην επιφάνεια, και αξία πέρα από την ταπεινή τους εμφάνιση. Νόες που έχουν ζωοποιηθεί από το Άγιο Πνεύμα θα διακρίνουν την αξία αυτών των λόγων. Όταν οι οφθαλμοί μας χρισθούν με το άγιο κολλύριο, θα είμαστε σε θέση να διακρίνουμε τους πολύτιμους πολύτιμους λίθους της αλήθειας, ακόμη και αν είναι θαμμένοι κάτω από την επιφάνεια.

> “Truth is delicate, refined, elevated. When it molds the character, the soul grows under its divine influence. Every day the truth is to be received into the heart. Thus we eat Christ’s words, which he declares are spirit and life. The acceptance of truth will make every receiver a child of God, an heir of heaven. Truth that is cherished in the heart is not a cold, dead letter, but a living power.

> «Η αλήθεια είναι λεπτή, εξευγενισμένη, υψηλή. Όταν διαπλάθει τον χαρακτήρα, η ψυχή αναπτύσσεται υπό τη θεία της επιρροή. Κάθε ημέρα η αλήθεια πρέπει να γίνεται δεκτή στην καρδιά. Έτσι τρεφόμαστε με τους λόγους του Χριστού, τους οποίους ο ίδιος δηλώνει ότι είναι πνεύμα και ζωή. Η αποδοχή της αλήθειας θα καταστήσει κάθε αποδέκτη τέκνο του Θεού, κληρονόμο του ουρανού. Η αλήθεια που διαφυλάσσεται στην καρδιά δεν είναι ψυχρό, νεκρό γράμμα, αλλά ζώσα δύναμη.»

> “Truth is sacred, divine. It is stronger and more powerful than anything else in the formation of a character after the likeness of Christ. In it there is fulness of joy. When it is cherished in the heart, the love of Christ is preferred to the love of any human being. This is Christianity. This is the love of God in the soul. Thus pure, unadulterated truth occupies the citadel of the being. The words are fulfilled, ‘A new heart also will I give you, and a new spirit will I put within you.’ There is a nobleness in the life of the one who lives and works under the vivifying influence of the truth.” Review and Herald, February 14, 1899.

> «Η αλήθεια είναι ιερή, θεία. Είναι ισχυρότερη και δυναμικότερη από οτιδήποτε άλλο στη διαμόρφωση χαρακτήρα κατά την ομοίωση του Χριστού. Μέσα σ’ αυτήν υπάρχει πληρότητα χαράς. Όταν αυτή φυλάσσεται ως πολύτιμη στην καρδιά, η αγάπη του Χριστού προτιμάται από την αγάπη οποιουδήποτε ανθρώπινου όντος. Αυτό είναι ο Χριστιανισμός. Αυτή είναι η αγάπη του Θεού μέσα στην ψυχή. Έτσι η καθαρή, ανόθευτη αλήθεια καταλαμβάνει την ακρόπολη της ύπαρξης. Εκπληρώνονται τα λόγια: “Και νέαν καρδίαν θέλω δώσει εις εσάς, και νέον πνεύμα θέλω βάλει εντός υμών.” Υπάρχει μία ευγένεια στη ζωή εκείνου που ζει και εργάζεται υπό τη ζωοποιό επιρροή της αλήθειας». Review and Herald, 14 Φεβρουαρίου, 1899.

That vision of prophetic history in Daniel chapter eleven, begins when verse two, and the sixth and richest president, align with the head, which is Russia in verses eleven through fifteen. In that history the sixth president, will become the eighth that is of the seven, and he will reign when church and state in the United States come together, and consummate their unholy fornication in verse sixteen, at the soon coming Sunday law.

Αυτό το όραμα της προφητικής ιστορίας στο ενδέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ αρχίζει όταν το δεύτερο εδάφιο, και ο έκτος και πλουσιότερος πρόεδρος, ευθυγραμμίζονται με την κεφαλή, η οποία είναι η Ρωσία, στα εδάφια ένδεκα έως δεκαπέντε. Μέσα σε αυτή την ιστορία ο έκτος πρόεδρος θα γίνει ο όγδοος, ο οποίος είναι εκ των επτά, και θα βασιλεύσει όταν η εκκλησία και το κράτος στις Ηνωμένες Πολιτείες ενωθούν και ολοκληρώσουν την ανίερη πορνεία τους στο εδάφιο δεκαέξι, κατά τον προσεχώς ερχόμενο νόμο της Κυριακής.

The ensign that is then to be lifted up will be disappointed and die for a period of three and a half days, which in Daniel ten, is twenty-one days. At the conclusion of the twenty-one days of mourning for Daniel, which is the conclusion of the three and a half days of death in the street for the two witnesses, who are those in Ezekiel’s valley, who are dead dry bones—there is a prophetic message that brings the dead back to life. That process in Daniel chapter ten, is represented by three steps.

Η σημαία που τότε πρόκειται να υψωθεί θα απογοητευθεί και θα πεθάνει για μια περίοδο τρεισήμισι ημερών, οι οποίες, στο Δανιήλ ι΄, είναι είκοσι μία ημέρες. Στο τέλος των είκοσι μίας ημερών πένθους του Δανιήλ, που είναι το τέλος των τρεισήμισι ημερών θανάτου στην πλατεία για τους δύο μάρτυρες, οι οποίοι είναι εκείνοι στην κοιλάδα του Ιεζεκιήλ, οι οποίοι είναι νεκρά ξηρά οστά, υπάρχει ένα προφητικό μήνυμα που επαναφέρει τους νεκρούς στη ζωή. Αυτή η διαδικασία, στο δέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ, παριστάνεται με τρία βήματα.

> And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel; Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen, whose loins were girded with fine gold of Uphaz: His body also was like the beryl, and his face as the appearance of lightning, and his eyes as lamps of fire, and his arms and his feet like in colour to polished brass, and the voice of his words like the voice of a multitude. And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves. Therefore I was left alone, and saw this great vision, and there remained no strength in me: for my comeliness was turned in me into corruption, and I retained no strength. Yet heard I the voice of his words: and when I heard the voice of his words, then was I in a deep sleep on my face, and my face toward the ground. And, behold, an hand touched me, which set me upon my knees and upon the palms of my hands. And he said unto me, O Daniel, a man greatly beloved, understand the words that I speak unto thee, and stand upright: for unto thee am I now sent. And when he had spoken this word unto me, I stood trembling. Then said he unto me, Fear not, Daniel: for from the first day that thou didst set thine heart to understand, and to chasten thyself before thy God, thy words were heard, and I am come for thy words. But the prince of the kingdom of Persia withstood me one and twenty days: but, lo, Michael, one of the chief princes, came to help me; and I remained there with the kings of Persia. Now I am come to make thee understand what shall befall thy people in the latter days: for yet the vision is for many days. Daniel 10:4–14.

> Και την εικοστή τετάρτη ημέρα του πρώτου μηνός, ενώ ήμην πλησίον του μεγάλου ποταμού, όστις είναι ο Τίγρης, ύψωσα τους οφθαλμούς μου και είδον, και ιδού, άνθρωπός τις ενδεδυμένος λινά, του οποίου η οσφύς ήτο περιεζωσμένη με χρυσίον καθαρόν του Ουφάζ· και το σώμα αυτού ήτο ως βηρύλλιον, και το πρόσωπον αυτού ως όψις αστραπής, και οι οφθαλμοί αυτού ως λαμπάδες πυρός, και οι βραχίονες αυτού και οι πόδες αυτού ως το χρώμα χαλκού στιλβωμένου, και η φωνή των λόγων αυτού ως φωνή πλήθους. Και εγώ ο Δανιήλ μόνος είδον την όρασιν· διότι οι άνδρες οι μετ’ εμού δεν είδον την όρασιν· αλλ’ έπεσεν επ’ αυτούς μέγας τρόμος, ώστε έφυγον διά να κρυφθούν. Και εγώ έμεινα μόνος, και είδον την μεγάλην ταύτην όρασιν, και δεν απέμεινεν εν εμοί δύναμις· διότι η ευπρέπειά μου μετεβλήθη εν εμοί εις φθοράν, και δεν εκράτησα δύναμιν. Πλην ήκουσα την φωνήν των λόγων αυτού· και καθώς ήκουσα την φωνήν των λόγων αυτού, τότε έπεσα εις βαθύν ύπνον κατά πρόσωπον, με το πρόσωπόν μου προς την γην. Και ιδού, χειρ τις με ήγγισε, ήτις με έστησε επί των γονάτων μου και επί των παλαμών των χειρών μου. Και είπεν προς εμέ, Δανιήλ, ανήρ πολύ ηγαπημένος, εννόησον τους λόγους τους οποίους εγώ λαλώ προς σε, και στήθι όρθιος· διότι προς σε απεστάλην τώρα. Και αφού ελάλησε προς εμέ τον λόγον τούτον, εστάθην τρέμων. Τότε είπεν προς εμέ, Μη φοβού, Δανιήλ· διότι από της πρώτης ημέρας καθ’ ην έδωκας την καρδίαν σου εις το να εννοήσεις και να ταπεινώσεις σεαυτόν ενώπιον του Θεού σου, οι λόγοι σου ηκούσθησαν, και εγώ ήλθον διά τους λόγους σου. Αλλ’ ο άρχων της βασιλείας της Περσίας ανθίστατο εις εμέ είκοσιν μίαν ημέραν· και ιδού, ο Μιχαήλ, εις εκ των πρώτων αρχόντων, ήλθεν εις βοήθειάν μου· και εγώ έμεινα εκεί μετά των βασιλέων της Περσίας. Τώρα δε ήλθον διά να σε κάμω να εννοήσεις τι θέλει συμβή εις τον λαόν σου εν ταις εσχάταις ημέραις· διότι η όρασις είναι ακόμη διά πολλάς ημέρας. Δανιήλ 10:4–14.

Daniel is at the end of the twenty-one days of mourning when he sees the vision of Christ and he hears the words of Christ. The vision of the visual and spoken Word of God, produces a separation of two classes, and Daniel was dead in the street, for he was “in a deep sleep.”

Ο Δανιήλ βρίσκεται στο τέλος των είκοσι μίας ημερών πένθους, όταν βλέπει το όραμα του Χριστού και ακούει τα λόγια του Χριστού. Το όραμα του ορατού και λαλούντος Λόγου του Θεού επιφέρει διαχωρισμό δύο τάξεων, και ο Δανιήλ ήταν νεκρός στην οδό, διότι βρισκόταν «σε βαθύ ύπνο».

> These things said he: and after that he saith unto them, Our friend Lazarus sleepeth; but I go, that I may awake him out of sleep. Then said his disciples, Lord, if he sleep, he shall do well. Howbeit Jesus spake of his death: but they thought that he had spoken of taking of rest in sleep. Then said Jesus unto them plainly, Lazarus is dead. John 11:11–14.

> Ταῦτα εἶπε, καὶ μετὰ τοῦτο λέγει αὐτοῖς· Ὁ φίλος ἡμῶν Λάζαρος ἐκοιμήθη· ἀλλὰ ὑπάγω, ἵνα ἐξυπνίσω αὐτόν. Εἶπον οὖν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ· Κύριε, ἐὰν ἐκοιμήθη, θέλει σωθῆ. Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶχεν εἰπεῖ περὶ τοῦ θανάτου αὐτοῦ· ἐκεῖνοι δὲ ἐνόμισαν ὅτι περὶ τῆς κοιμήσεως τοῦ ὕπνου λέγει. Τότε λοιπὸν εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς παρρησίᾳ· Ὁ Λάζαρος ἀπέθανεν. Ἰωάννης 11:11–14.

Then Daniel was touched by Gabriel for the first time, who informs him of the political struggle that has been happening while Daniel was dead (asleep), and that he was now going to provide the interpretation of the vision that had just transformed Daniel into Christ’s image. He is then going to be touched a second time, by Christ Himself.

Τότε ο Δανιήλ αγγίχθηκε για πρώτη φορά από τον Γαβριήλ, ο οποίος τον πληροφορεί για την πολιτική πάλη που συνέβαινε ενώ ο Δανιήλ ήταν νεκρός (κοιμώμενος), και ότι τώρα επρόκειτο να του δώσει την ερμηνεία του οράματος που μόλις είχε μεταμορφώσει τον Δανιήλ κατά την εικόνα του Χριστού. Έπειτα επρόκειτο να αγγισθεί για δεύτερη φορά, από τον Ίδιο τον Χριστό.

> And when he had spoken such words unto me, I set my face toward the ground, and I became dumb. And, behold, one like the similitude of the sons of men touched my lips: then I opened my mouth, and spake, and said unto him that stood before me, O my lord, by the vision my sorrows are turned upon me, and I have retained no strength. For how can the servant of this my lord talk with this my lord? for as for me, straightway there remained no strength in me, neither is there breath left in me. Daniel 10:15–17.

> Καὶ ἐνώ ἐλάλησε πρὸς ἐμὲ τοιούτους λόγους, ἔστρεψα τὸ πρόσωπόν μου πρὸς τὴν γῆν καὶ ἐσιώπησα. Καὶ ἰδού, εἷς ὅμοιος κατὰ τὴν ὁμοιότητα τῶν υἱῶν τῶν ἀνθρώπων ἥγγισε τὰ χείλη μου· τότε ἤνοιξα τὸ στόμα μου καὶ ἐλάλησα, καὶ εἶπα πρὸς τὸν ἑστῶτα ἐνώπιόν μου· Κύριέ μου, ἐξ αἰτίας τῆς ὁράσεως αἱ ὀδύναι μου ἐπέστρεψαν ἐπ’ ἐμέ, καὶ δὲν ἐδιατήρησα ἰσχύν. Διότι πῶς δύναται ὁ δοῦλος τοῦ κυρίου μου τούτου νὰ λαλήσῃ μετὰ τοῦ κυρίου μου τούτου; ἐπειδὴ ὅσον ἀφορᾷ ἐμέ, εὐθέως δὲν ἀπέμεινεν ἐν ἐμοὶ ἰσχύς, οὐδὲ πνοὴ ἀφέθη ἐν ἐμοί. Δανιήλ 10:15–17.

This is parallel to the first prophecy of Ezekiel in chapter thirty-seven, for in the two prophecies that Ezekiel is told to present to the dead bones in the valley, the first forms the bodies, but they do not then have breath, nor do they have the strength of a mighty army. It is the second prophecy of Ezekiel that the bodies receive the breath from the four winds and stand up as a mighty army, and at Daniel’s second touch, “there remained no strength in me, neither is there breath left in me.” Then Daniel is again touched the third time overall, and the second time by Gabriel.

Αυτό είναι παράλληλο προς την πρώτη προφητεία του Ιεζεκιήλ στο τριακοστό έβδομο κεφάλαιο, διότι στις δύο προφητείες που ο Ιεζεκιήλ καλείται να απευθύνει προς τα νεκρά οστά στην κοιλάδα, η πρώτη σχηματίζει τα σώματα, αλλά τότε δεν έχουν πνοή, ούτε έχουν τη δύναμη ισχυρού στρατεύματος. Με τη δεύτερη προφητεία του Ιεζεκιήλ τα σώματα λαμβάνουν την πνοή από τους τέσσερις ανέμους και στέκονται ως ισχυρό στράτευμα, και κατά το δεύτερο άγγιγμα του Δανιήλ, «δεν απέμεινε δύναμις εν εμοί, ουδέ πνοή απέμεινεν εν εμοί». Έπειτα ο Δανιήλ αγγίζεται εκ νέου, τρίτη φορά συνολικά, και δεύτερη από τον Γαβριήλ.

> Then there came again and touched me one like the appearance of a man, and he strengthened me, And said, O man greatly beloved, fear not: peace be unto thee, be strong, yea, be strong. And when he had spoken unto me, I was strengthened, and said, Let my lord speak; for thou hast strengthened me. Daniel 10:18, 19.

> Κατόπιν ήλθε πάλιν και με άγγιξε κάποιος που έμοιαζε με άνθρωπο, και με ενδυνάμωσε, και είπε: Μη φοβού, άνθρωπε σφόδρα αγαπητέ· ειρήνη σε σένα· ίσχυε, ναι, ίσχυε. Και όταν μίλησε σε μένα, ενδυναμώθηκα και είπα: Ας μιλήσει ο κύριός μου, διότι με ενδυνάμωσες. Δανιήλ 10:18, 19.

The third touch of Daniel, is Ezekiel’s second prophecy, which brings the bodies to their feet as a mighty army. His prophecy is addressed to a people that recognize that they are dead, for they were in mourning, as was Daniel.

Η τρίτη αφή του Δανιήλ είναι η δεύτερη προφητεία του Ιεζεκιήλ, η οποία φέρνει τα σώματα στα πόδια τους ως μέγα στράτευμα. Η προφητεία του απευθύνεται σε έναν λαό που αναγνωρίζει ότι είναι νεκρός, διότι βρισκόταν σε πένθος, όπως και ο Δανιήλ.

> Then said he unto me, Prophesy unto the wind, prophesy, son of man, and say to the wind, Thus saith the Lord God; Come from the four winds, O breath, and breathe upon these slain, that they may live. So I prophesied as he commanded me, and the breath came into them, and they lived, and stood up upon their feet, an exceeding great army. Then he said unto me, Son of man, these bones are the whole house of Israel: behold, they say, Our bones are dried, and our hope is lost: we are cut off for our parts. Ezekiel 37:9–11.

> Καὶ εἶπεν πρὸς ἐμέ· Προφήτευσον πρὸς τὸ πνεῦμα, προφήτευσον, υἱὲ ἀνθρώπου, καὶ εἰπὸν πρὸς τὸ πνεῦμα· Οὕτως λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἐλθὲ ἐκ τῶν τεσσάρων ἀνέμων, ὦ πνεῦμα, καὶ ἐμφύσησον ἐπὶ τοὺς πεφονευμένους τούτους, ἵνα ζήσωσιν. Καὶ προεφήτευσα καθὼς με προσέταξεν, καὶ εἰσῆλθεν εἰς αὐτοὺς τὸ πνεῦμα, καὶ ἔζησαν, καὶ ἔστησαν ἐπὶ τῶν ποδῶν αὐτῶν, στράτευμα μέγα σφόδρα. Καὶ εἶπέν μοι· Υἱὲ ἀνθρώπου, τὰ ὀστᾶ ταῦτα εἶναι πᾶς ὁ οἶκος Ἰσραήλ· ἰδοὺ, αὐτοὶ λέγουσιν· Ἐξηράνθησαν τὰ ὀστᾶ ἡμῶν, καὶ ἀπώλετο ἡ ἐλπὶς ἡμῶν· ἀπεκόπημεν ἀπὸ τῶν μερῶν ἡμῶν. Ἰεζεκιὴλ 37:9–11.

The Lord commands Ezekiel to prophesy, and he tells them the testimony of the house of Israel is that they are dead, without hope and cut off. They are mourning, as was Daniel, because they are disappointed by the failed prediction of July 18, 2020, and in that condition, Ezekiel is told to prophesy.

Ο Κύριος προστάζει τον Ιεζεκιήλ να προφητεύσει, και τους λέγει ότι η μαρτυρία του οίκου τοῦ Ἰσραήλ είναι πως είναι νεκροί, χωρίς ελπίδα και αποκομμένοι. Θρηνούν, όπως και ο Δανιήλ, διότι έχουν απογοητευθεί από την αποτυχημένη πρόβλεψη της 18ης Ιουλίου 2020, και σε αυτή την κατάσταση ο Ιεζεκιήλ καλείται να προφητεύσει.

> Therefore prophesy and say unto them, Thus saith the Lord God; Behold, O my people, I will open your graves, and cause you to come up out of your graves, and bring you into the land of Israel. And ye shall know that I am the Lord, when I have opened your graves, O my people, and brought you up out of your graves, And shall put my spirit in you, and ye shall live, and I shall place you in your own land: then shall ye know that I the Lord have spoken it, and performed it, saith the Lord. Ezekiel 37:12–14.

> Διὰ τοῦτο προφήτευσον καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτούς· Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἰδοὺ, λαέ μου, ἐγὼ θέλω ἀνοίξει τοὺς τάφους σας καὶ θέλω σᾶς ἀναβιβάσει ἐκ τῶν τάφων σας καὶ θέλω σᾶς εἰσαγάγει εἰς τὴν γῆν τοῦ Ἰσραήλ. Καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγώ εἰμι ὁ Κύριος, ὅταν ἀνοίξω τοὺς τάφους σας, λαέ μου, καὶ σᾶς ἀναβιβάσω ἐκ τῶν τάφων σας· καὶ θέλω θέσει τὸ Πνεῦμά μου ἐν ὑμῖν, καὶ θέλετε ζήσει, καὶ θέλω σᾶς καταστήσει εἰς τὴν γῆν σας· τότε θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ ὁ Κύριος ἐλάλησα καὶ ἐξετέλεσα, λέγει Κύριος. Ἰεζεκιὴλ 37:12–14.

The Lord, who is Michael the archangel opens their graves and the two witnesses of Revelation eleven, who are then resurrected and given the Holy Spirit and stand up, just as the Holy Spirit was given to those who stand up when they are brought out of their graves in Ezekiel’s second prophecy.

Ο Κύριος, ο οποίος είναι ο Μιχαήλ ο αρχάγγελος, ανοίγει τους τάφους τους, και οι δύο μάρτυρες της Αποκαλύψεως ένδεκα, οι οποίοι τότε ανασταίνονται και λαμβάνουν το Άγιο Πνεύμα και στέκονται όρθιοι, ακριβώς όπως το Άγιο Πνεύμα δόθηκε σε εκείνους που στέκονται όρθιοι όταν εξάγονται από τους τάφους τους στη δεύτερη προφητεία του Ιεζεκιήλ.

> And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. Revelation 11:11.

> Καὶ μετὰ τρεῖς ἡμέρας καὶ ἥμισυ, πνεῦμα ζωῆς ἐκ τοῦ Θεοῦ εἰσῆλθεν εἰς αὐτούς, καὶ ἐστάθησαν ἐπὶ τοὺς πόδας αὐτῶν· καὶ φόβος μέγας ἐπέπεσεν ἐπὶ τοὺς θεωροῦντας αὐτούς. Ἀποκάλυψις 11:11.

Those two witnesses are represented as Moses and Elijah, and Moses was also resurrected by the voice of the archangel.

Οι δύο αυτοί μάρτυρες παριστάνονται ως ο Μωυσής και ο Ηλίας, και ο Μωυσής επίσης αναστήθηκε με τη φωνή του αρχαγγέλου.

> Yet Michael the archangel, when contending with the devil he disputed about the body of Moses, durst not bring against him a railing accusation, but said, The Lord rebuke thee. Jude 1:9.

> Ὁ δὲ Μιχαὴλ ὁ ἀρχάγγελος, ὅτε διαλεγόμενος μετὰ τοῦ διαβόλου ἐφιλονείκει περὶ τοῦ σώματος τοῦ Μωυσέως, δὲν ἐτόλμησε νὰ ἐπιφέρει κατ’ αὐτοῦ βλάσφημον κρίσιν, ἀλλὰ εἶπεν, Ἐπιτιμήσαι σε ὁ Κύριος. Ἰούδα 1:9.

Michael, the Prince and the Archangel, is the One who came and helped Gabriel in Daniel chapter ten, and it is His voice that calls men and women to life.

Ο Μιχαήλ, ο Άρχων και ο Αρχάγγελος, είναι Εκείνος που ήλθε και βοήθησε τον Γαβριήλ στο δέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ, και είναι η φωνή Του που καλεί άνδρες και γυναίκες στη ζωή.

> For the Lord himself shall descend from heaven with a shout, with the voice of the archangel, and with the trump of God: and the dead in Christ shall rise first. 1 Thessalonians 4:16.

> Διότι αυτός ο Κύριος θέλει καταβή από του ουρανού με κέλευσμα, με φωνήν αρχαγγέλου και με σάλπιγγα Θεού· και οι νεκροί εν Χριστώ θέλουσιν αναστηθή πρώτον. Α΄ Θεσσαλονικείς 4:16.

Daniel’s three touches represent the transition of the Laodicean movement of the third angel, unto the Philadelphian movement of the third angel, and in Daniel ten, the vision that accomplishes the transition from the image of Laodicea, unto the image of Philadelphia, is represented by the prophetic history represented in chapter eleven. That vision is represented by Ezekiel as the vision of Islam of the third woe. In 2014, Russia initiated the second proxy war. In 2015, the richest president began his efforts to become the sixth president.

Οι τρεις επαφές του Δανιήλ αντιπροσωπεύουν τη μετάβαση του Λαοδικειανού κινήματος του τρίτου αγγέλου στο Φιλαδελφειακό κίνημα του τρίτου αγγέλου, και στο δέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ, το όραμα που επιτελεί τη μετάβαση από την εικόνα της Λαοδίκειας στην εικόνα της Φιλαδέλφειας, αντιπροσωπεύεται από την προφητική ιστορία που παρουσιάζεται στο ενδέκατο κεφάλαιο. Το όραμα αυτό αντιπροσωπεύεται από τον Ιεζεκιήλ ως το όραμα του Ισλάμ της τρίτης αλλοίμονο. Το 2014, η Ρωσία εγκαινίασε τον δεύτερο πόλεμο δι’ αντιπροσώπων. Το 2015, ο πλουσιότερος πρόεδρος άρχισε τις προσπάθειές του να γίνει ο έκτος πρόεδρος.

In 2020, that president, representing the Republican horn was slain by the “woke” atheist beast from the bottomless pit, and in the same year the Laodicean Protestant horn was also slain. In 2023, both horns came back to life, both beginning their transition into the eighth that is of the seven. One transitioning into the political image of the beast as Church and State are brought together in the United States, and the other horn transitioning from the image of Laodicea to the image of Christ. Both will be lifted up at the soon coming Sunday law. One will become “Alexander the Great”, the premier king of the ten kings who give their seventh kingdom to the whore of Rome, and the other lifted up as an ensign.

Το 2020, εκείνος ο πρόεδρος, εκπροσωπώντας το Ρεπουμπλικανικό κέρας, εσφάγη από το «woke» άθεο θηρίο από την άβυσσο, και κατά το ίδιο έτος εσφάγη επίσης και το Λαοδικειακό Προτεσταντικό κέρας. Το 2023, αμφότερα τα κέρατα επανήλθαν στη ζωή, αμφότερα αρχίζοντας τη μετάβασή τους προς το όγδοο, το οποίο είναι εκ των επτά. Το ένα μεταβαίνοντας προς την πολιτική εικόνα του θηρίου, καθώς Εκκλησία και Κράτος συνενώνονται στις Ηνωμένες Πολιτείες, και το άλλο κέρας μεταβαίνοντας από την εικόνα της Λαοδικείας προς την εικόνα του Χριστού. Αμφότερα θα υψωθούν κατά τον προσεχώς ερχόμενο νόμο της Κυριακής. Το ένα θα καταστεί «Αλέξανδρος ο Μέγας», ο εξέχων βασιλεύς των δέκα βασιλέων, οι οποίοι δίδουν τη βασιλεία τους, την έβδομη, στην πόρνη της Ρώμης, και το άλλο θα υψωθεί ως σημαία.

The vision that produces both of these transitions is the history that unfolds between September 11, 2001 and the Sunday law. Verse eleven, of Daniel chapter eleven, is specifically identified within the context that if you will not believe, you will not be established.

Το όραμα που παράγει αμφότερες αυτές τις μεταβάσεις είναι η ιστορία που εκτυλίσσεται μεταξύ της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 και του νόμου της Κυριακής. Το εδάφιο ένδεκα, του ενδέκατου κεφαλαίου του Δανιήλ, προσδιορίζεται ειδικώς μέσα στο πλαίσιο ότι, εάν δεν πιστεύσετε, δεν θα στερεωθείτε.

We will continue this study in the next article.

Θα συνεχίσουμε αυτή τη μελέτη στο επόμενο άρθρο.

> “Bible rules are to be the guide of the daily life. The cross of Christ is to be the theme, revealing the lessons we must learn and practice. Christ must be brought into all the studies, that students may drink in the knowledge of God and may represent Him in character. His excellence is to be our study in time as well as in eternity. The word of God, spoken by Christ in the Old and New Testaments, is the bread from heaven; but much that is called science is as dishes of human invention, adulterated food; it is not the true manna.

> Οι κανόνες της Βίβλου πρέπει να αποτελούν τον οδηγό της καθημερινής ζωής. Ο σταυρός του Χριστού πρέπει να είναι το θέμα, αποκαλύπτοντας τα διδάγματα που οφείλουμε να μάθουμε και να εφαρμόζουμε. Ο Χριστός πρέπει να εισάγεται σε όλες τις σπουδές, ώστε οι μαθητές να εμποτίζονται με τη γνώση του Θεού και να Τον εκπροσωπούν στον χαρακτήρα. Η τελειότητά Του πρέπει να είναι το αντικείμενο της μελέτης μας στον χρόνο καθώς και στην αιωνιότητα. Ο λόγος του Θεού, όπως εκφράστηκε από τον Χριστό στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη, είναι ο άρτος από τον ουρανό· αλλά πολλά από όσα αποκαλούνται επιστήμη είναι σαν εδέσματα ανθρώπινης επινοήσεως, νοθευμένη τροφή· δεν είναι το αληθινό μάννα.

> “In God’s word is found wisdom unquestionable, inexhaustible—wisdom that originated, not in the finite, but in the infinite mind. But much of that which God has revealed in His word is dark to men, because the jewels of truth are buried beneath the rubbish of human wisdom and tradition. To many the treasures of the word remain hidden, because they have not been searched for with earnest perseverance until the golden precepts were understood. The word must be searched in order to purify and prepare those who receive it to become members of the royal family, children of the heavenly King.

> Στον λόγο του Θεού βρίσκεται σοφία αδιαμφισβήτητη, ανεξάντλητη — σοφία που προήλθε όχι από τον πεπερασμένο, αλλά από τον άπειρο νου. Πολλά όμως από όσα ο Θεός έχει αποκαλύψει στον λόγο Του είναι σκοτεινά για τους ανθρώπους, επειδή τα πετράδια της αλήθειας είναι θαμμένα κάτω από τα απορρίμματα της ανθρώπινης σοφίας και παράδοσης. Για πολλούς, οι θησαυροί του λόγου παραμένουν κρυμμένοι, επειδή δεν αναζητήθηκαν με επίμονη σπουδή και ειλικρινή επιμονή, έως ότου οι χρυσοί κανόνες γίνουν κατανοητοί. Ο λόγος πρέπει να ερευνάται, ώστε να καθαρίσει και να προετοιμάσει εκείνους που τον δέχονται να γίνουν μέλη της βασιλικής οικογένειας, παιδιά του ουράνιου Βασιλέως.

> “The study of God’s word should take the place of the study of those books that have led minds into mysticism and away from the truth. Its living principles, woven into our lives, will be our safeguard in trials and temptations; its divine instruction is the only way to success. As the test comes to every soul, there will be apostasies. Some will prove to be traitors, heady, high-minded, and self-sufficient, and will turn away from the truth, making shipwreck of faith. Why? Because they did not live ‘by every word that proceedeth out of the mouth of God.’ They did not dig deep and make their foundation sure.

> Η μελέτη του λόγου του Θεού θα πρέπει να λάβει τη θέση της μελέτης εκείνων των βιβλίων που οδήγησαν τις διάνοιες στον μυστικισμό και μακριά από την αλήθεια. Οι ζώσες αρχές του, υφασμένες μέσα στη ζωή μας, θα είναι η διασφάλισή μας στις δοκιμασίες και στους πειρασμούς· η θεία του διδασκαλία είναι η μόνη οδός προς την επιτυχία. Καθώς η δοκιμασία έρχεται σε κάθε ψυχή, θα υπάρξουν αποστασίες. Μερικοί θα αποδειχθούν προδότες, θρασείς, υπερήφανοι και αυτάρκεις, και θα απομακρυνθούν από την αλήθεια, ναυαγώντας ως προς την πίστη. Γιατί; Επειδή δεν έζησαν «με κάθε λόγο εξερχόμενο δια του στόματος του Θεού». Δεν έσκαψαν βαθιά και δεν κατέστησαν βέβαιο το θεμέλιό τους.

> “When the words of the Lord through His chosen messengers are brought to them, they murmur and think the way is made too strait. In the sixth chapter of John we read of some who were thought to be disciples of Christ, but who, when the plain truth was presented to them, were displeased and walked no more with Him. In like manner these superficial students also will turn away from Christ.” Testimonies, volume 6, 132.

> «Όταν οι λόγοι του Κυρίου διαμέσου των εκλεκτών αγγελιοφόρων Του φέρονται ενώπιόν τους, γογγύζουν και θεωρούν ότι η οδός καθίσταται υπερβολικά στενή. Στο έκτο κεφάλαιο του Ιωάννη διαβάζουμε για μερικούς που θεωρούνταν μαθητές του Χριστού, αλλά οι οποίοι, όταν τους παρουσιάστηκε η απλή αλήθεια, δυσαρεστήθηκαν και δεν περιεπάτησαν πλέον μαζί Του. Κατά παρόμοιο τρόπο και αυτοί οι επιφανειακοί σπουδαστές θα αποστραφούν επίσης τον Χριστό.» Testimonies, τόμος 6, 132.

Back to Articles