Article

# The Book of Daniel - Number Ninety-Seven

Το Βιβλίο του Δανιήλ - Ενενήντα Επτά

The Triple Application of Elijah: Unveiling the Prophetic Dynamics of Modern Babylon’s Confrontation

Η Τριπλή Εφαρμογή του Ηλία: Αποκαλύπτοντας τις Προφητικές Δυναμικές της Αντιπαράθεσης της Σύγχρονης Βαβυλώνας

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The triple application of Elijah represents the external elements of the Elijah of the last days. Elijah represents one man, but also a movement of people. The movement of people who join with the messenger Elijah are taken out of the condition and experience represented by Laodicea.

Η τριπλή εφαρμογή του Ηλία αντιπροσωπεύει τα εξωτερικά στοιχεία του Ηλία των εσχάτων ημερών. Ο Ηλίας αντιπροσωπεύει έναν άνθρωπο, αλλά και ένα κίνημα ανθρώπων. Το κίνημα των ανθρώπων που συντάσσονται με τον αγγελιοφόρο Ηλία εξάγεται από την κατάσταση και την εμπειρία που αντιπροσωπεύονται από τη Λαοδίκεια.

> And Elijah came unto all the people, and said, How long halt ye between two opinions? if the Lord be God, follow him: but if Baal, then follow him. And the people answered him not a word. Then said Elijah unto the people, I, even I only, remain a prophet of the Lord; but Baal’s prophets are four hundred and fifty men. 1 Kings 18:21, 22.

> Καὶ προσῆλθεν ὁ Ἠλίας πρὸς πάντα τὸν λαόν, καὶ εἶπεν· Ἕως πότε χωλανεῖτε μεταξύ δύο φρονημάτων; ἐὰν ὁ Κύριος ᾖ Θεός, ἀκολουθεῖτε αὐτῷ· ἐὰν δὲ ὁ Βάαλ, τότε ἀκολουθεῖτε αὐτῷ. Καὶ ὁ λαὸς οὐκ ἀπεκρίθη αὐτῷ λόγον. Τότε εἶπεν ὁ Ἠλίας πρὸς τὸν λαόν· Ἐγὼ, μόνον ἐγώ, ἀπελείφθην προφήτης τοῦ Κυρίου· οἱ δὲ προφῆται τοῦ Βάαλ εἰσὶ τετρακόσιοι πεντήκοντα ἄνδρες. Γ΄ Βασιλειῶν 18:21, 22.

Whether in the movement of the first or third angel, those who joined with the messenger of that period were either taken out of the history represented by the church of Sardis or the church of Laodicea. Either church is represented by the question of Elijah, concerning how long the people would halt between two opinions. The two opinions they halt between are represented by Habakkuk’s “debate.” The “debate” of Habakkuk chapter two, is a debate between either correct or incorrect methodology. The people that exist when the time of the debate arrives, either in Millerite history or those in the history of the last days are uncertain whether to get off the fence, and if so, they are uncertain as to which side of the fence they should descend to. They therefore answer not a word.

Είτε στο κίνημα του πρώτου είτε του τρίτου αγγέλου, όσοι ενώθηκαν με τον αγγελιοφόρο εκείνης της περιόδου είτε εξήχθησαν από την ιστορία που αντιπροσωπεύεται από την εκκλησία των Σάρδεων είτε από την εκκλησία της Λαοδίκειας. Καθεμία από αυτές τις εκκλησίες αντιπροσωπεύεται από το ερώτημα του Ηλία, ως προς το μέχρι πότε ο λαός θα χωλαίνει μεταξύ δύο φρονημάτων. Τα δύο φρονήματα μεταξύ των οποίων χωλαίνουν αντιπροσωπεύονται από την «διαμάχη» του Αββακούμ. Η «διαμάχη» του δευτέρου κεφαλαίου του Αββακούμ είναι διαμάχη μεταξύ ορθής ή εσφαλμένης μεθοδολογίας. Ο λαός που υπάρχει όταν φθάνει ο καιρός της διαμάχης, είτε στη Μιλλεριτική ιστορία είτε στην ιστορία των εσχάτων ημερών, είναι αβέβαιος ως προς το αν πρέπει να κατέβει από τον φράκτη, και, αν ναι, είναι αβέβαιος ως προς το σε ποια πλευρά του φράκτη πρέπει να κατέβει. Γι’ αυτό δεν αποκρίνεται ούτε λέξη.

The Lord ordained a test in the history of the first and the history of the third angels which would manifest whether the one side of the debate, represented by the theological methodology of apostate Protestantism, or the methodology of Miller’s rules of prophetic interpretations, including the rules adopted by Future for America, was the actual message of the latter rain. The test of Mount Carmel that is to begin at the soon coming Sunday law in the United States requires that God identifies who His representative messenger is, as He did with Elijah and in the Millerite history of 1844. As with Elijah, and those who watched but were unwilling to take a position, the methodology was and will be confirmed by the fulfillments of public predictions.

Ο Κύριος όρισε μια δοκιμασία στην ιστορία του πρώτου και στην ιστορία του τρίτου αγγέλου, η οποία θα φανέρωνε αν η μία πλευρά της διαμάχης, εκπροσωπούμενη από τη θεολογική μεθοδολογία του αποστατημένου Προτεσταντισμού, ή η μεθοδολογία των κανόνων της προφητικής ερμηνείας του Miller, συμπεριλαμβανομένων των κανόνων που υιοθετήθηκαν από το Future for America, ήταν το πραγματικό μήνυμα της όψιμης βροχής. Η δοκιμασία του Όρους Κάρμηλος, η οποία πρόκειται να αρχίσει με τον προσεχή νόμο της Κυριακής στις Ηνωμένες Πολιτείες, απαιτεί να προσδιορίσει ο Θεός ποιος είναι ο αντιπροσωπευτικός αγγελιαφόρος Του, όπως έπραξε με τον Ηλία και στην ιστορία των Μιλλεριτών του 1844. Όπως με τον Ηλία, και με εκείνους που παρακολουθούσαν αλλά δεν ήταν πρόθυμοι να λάβουν θέση, η μεθοδολογία επιβεβαιώθηκε και θα επιβεβαιωθεί από τις εκπληρώσεις δημόσιων προφητειών.

> “The prophecies of Daniel and of John are to be understood. They interpret each other. They give to the world truths which everyone should understand. These prophecies are to be witness in the world. By their fulfillment in these last days, they will explain themselves.” Kress Collection, 105.

> «Οι προφητείες του Δανιήλ και του Ιωάννη πρέπει να γίνουν κατανοητές. Ερμηνεύουν η μία την άλλη. Προσφέρουν στον κόσμο αλήθειες τις οποίες ο καθένας οφείλει να κατανοεί. Αυτές οι προφητείες πρέπει να αποτελούν μαρτυρία στον κόσμο. Με την εκπλήρωσή τους κατά τις έσχατες αυτές ημέρες, θα ερμηνεύσουν οι ίδιες τον εαυτό τους.» Kress Collection, 105.

When fire came down and consumed Elijah’s offering, God was confirming to those who silently watched that Elijah was His representative, but by then it was too late for Ahab, Jezebel and her false prophets. This also happened in advance of October 22, 1844 in the Millerite history, and it will happen again in advance of the soon coming Sunday law, which is typified by October 22, 1844. Unfortunately, those who wait until that event to decide, will have by default already decided on the wrong side of the question. The selection of the Elijah messenger must precede his confrontation with Ahab, Jezebel and her false prophets. After the confirmation was accomplished by fire consuming Elijah’s offering, Elijah slew the false prophets.

Όταν κατέβηκε φωτιά και κατέφαγε την προσφορά του Ηλία, ο Θεός επιβεβαίωνε σε εκείνους που παρακολουθούσαν σιωπηλά ότι ο Ηλίας ήταν ο αντιπρόσωπός Του· αλλά τότε ήταν πλέον πολύ αργά για τον Αχαάβ, την Ιεζάβελ και τους ψευδοπροφήτες της. Αυτό συνέβη επίσης πριν από την 22α Οκτωβρίου 1844 στην ιστορία των Μιλλεριτών, και θα συμβεί ξανά πριν από τον νόμο της Κυριακής που σύντομα έρχεται, ο οποίος προτυπώνεται από την 22α Οκτωβρίου 1844. Δυστυχώς, όσοι περιμένουν έως εκείνο το γεγονός για να αποφασίσουν, θα έχουν ήδη, από αθέτηση, αποφασίσει υπέρ της εσφαλμένης πλευράς του ζητήματος. Η εκλογή του αγγελιοφόρου του Ηλία πρέπει να προηγηθεί της αντιπαράθεσής του με τον Αχαάβ, την Ιεζάβελ και τους ψευδοπροφήτες της. Αφού η επιβεβαίωση ολοκληρώθηκε με το ότι η φωτιά κατέφαγε την προσφορά του Ηλία, ο Ηλίας έσφαξε τους ψευδοπροφήτες.

The false prophet is the sixth kingdom of Bible prophecy, and it ends its reign as the sixth kingdom at the soon-coming Sunday law, which is where Elijah slew the false prophets. Thereafter the full outpouring of rain began. In Millerite history, the messenger and his message were identified in contrast with those who in the context began to fulfill their role as apostate Protestantism (which is the false prophet of Elijah’s testimony), and one of the three powers that lead the world to Armageddon. God ordained that after October 22, 1844, the newly identified true prophetic movement would finish His work on earth, but the movement transitioned into Laodicea and shortly thereafter ceased to be a “movement”, because it became a legally accepted Church.

Ο ψευδοπροφήτης είναι η έκτη βασιλεία της βιβλικής προφητείας, και τερματίζει την κυριαρχία του ως έκτη βασιλεία στον νόμο της Κυριακής που πρόκειται σύντομα να επιβληθεί, όπου ο Ηλίας κατέσφαξε τους ψευδοπροφήτες. Κατόπιν τούτου άρχισε η πλήρης έκχυση της βροχής. Στην ιστορία του Μιλλερισμού, ο αγγελιαφόρος και το μήνυμά του προσδιορίστηκαν σε αντιδιαστολή προς εκείνους οι οποίοι, μέσα στο συγκεκριμένο πλαίσιο, άρχισαν να εκπληρώνουν τον ρόλο τους ως αποστατικός Προτεσταντισμός (ο οποίος είναι ο ψευδοπροφήτης της μαρτυρίας του Ηλία), και ως μία από τις τρεις δυνάμεις που οδηγούν τον κόσμο στον Αρμαγεδδώνα. Ο Θεός όρισε ώστε, μετά την 22α Οκτωβρίου 1844, το νεοαναγνωρισμένο αληθινό προφητικό κίνημα να ολοκληρώσει το έργο Του επί της γης, αλλά το κίνημα μεταβλήθηκε σε Λαοδίκεια και λίγο αργότερα έπαυσε να είναι «κίνημα», επειδή έγινε νομικά αναγνωρισμένη Εκκλησία.

With these elements of the first Elijah in our minds, we will now address the prophetic characteristics of the second Elijah for the purpose of identifying and establishing who is the third Elijah of the last days. Jesus identified John the Baptist as the one who fulfilled the last prophecy of the Old Testament.

Με αυτά τα στοιχεία του πρώτου Ηλία κατά νου, θα εξετάσουμε τώρα τα προφητικά χαρακτηριστικά του δευτέρου Ηλία, με σκοπό να προσδιορίσουμε και να θεμελιώσουμε ποιος είναι ο τρίτος Ηλίας των εσχάτων ημερών. Ο Ιησούς προσδιόρισε τον Ιωάννη τον Βαπτιστή ως εκείνον που εκπλήρωσε την τελευταία προφητεία της Παλαιάς Διαθήκης.

> Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord: And he shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers, lest I come and smite the earth with a curse. Malachi 4:5, 6.

> Ιδού, εγώ αποστέλλω προς εσάς Ηλίαν τον προφήτην πριν έλθη η μεγάλη και φοβερά ημέρα του Κυρίου· και αυτός θέλει επιστρέψει την καρδίαν των πατέρων προς τα τέκνα, και την καρδίαν των τέκνων προς τους πατέρας αυτών, μήποτε έλθω και πατάξω την γην με ανάθεμα. Μαλαχίας 4:5, 6.

Though Jesus identified John as the Elijah who was to come, John did not fully meet all the elements of the prediction of the Elijah to come, for the third and final Elijah comes before the great and dreadful day of the Lord, which is the time of the Seven Last Plagues, that conclude with the Second Coming of Christ. John was never-the-less the second Elijah, and his witness combined with the first Elijah identifies and establishes the third and final Elijah.

Μολονότι ο Ιησούς προσδιόρισε τον Ιωάννη ως τον Ηλία που επρόκειτο να έλθει, ο Ιωάννης δεν εκπλήρωσε πλήρως όλα τα στοιχεία της προφητείας περί του Ηλία που θα ερχόταν, διότι ο τρίτος και τελευταίος Ηλίας έρχεται πριν από τη μεγάλη και φοβερή ημέρα του Κυρίου, η οποία είναι ο καιρός των Επτά Τελευταίων Πληγών, που καταλήγουν στη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού. Εντούτοις, ο Ιωάννης υπήρξε ο δεύτερος Ηλίας, και η μαρτυρία του, σε συνδυασμό με τον πρώτο Ηλία, προσδιορίζει και εδραιώνει τον τρίτο και τελευταίο Ηλία.

Just as Elijah confronted a threefold representation of modern Babylon’s dragon, beast and false prophet, so too, John was confronted with a Roman authority (Herod), an impure woman (Herodias) and her daughter (Salome). Mount Carmel typified October 22, 1844, which in turn represents the Sunday law in the United States. At the Sunday law crisis the threefold union is brought about.

Όπως ο Ηλίας ήλθε αντιμέτωπος με μια τριπλή αναπαράσταση του δράκοντος, του θηρίου και του ψευδοπροφήτου της σύγχρονης Βαβυλώνας, έτσι και ο Ιωάννης ήλθε αντιμέτωπος με μια ρωμαϊκή εξουσία (Ηρώδης), μια ακάθαρτη γυναίκα (Ηρωδιάς) και την κόρη της (Σαλώμη). Το Όρος Κάρμηλος προτυποποιούσε την 22α Οκτωβρίου 1844, η οποία με τη σειρά της αντιπροσωπεύει τον νόμο της Κυριακής στις Ηνωμένες Πολιτείες. Κατά την κρίση του νόμου της Κυριακής πραγματοποιείται η τριπλή ένωση.

> “By the decree enforcing the institution of the Papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with Spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.” Testimonies, volume 5, 451.

> «Με το διάταγμα που θα επιβάλει την εγκαθίδρυση του Παπισμού κατά παράβαση του νόμου του Θεού, το έθνος μας θα αποκοπεί πλήρως από τη δικαιοσύνη. Όταν ο Προτεσταντισμός εκτείνει το χέρι του πέρα από το χάσμα για να πιάσει το χέρι της Ρωμαϊκής εξουσίας, όταν απλωθεί πάνω από την άβυσσο για να σφίξει τα χέρια με τον Πνευματισμό, όταν, υπό την επιρροή αυτής της τριπλής ένωσης, η χώρα μας αποκηρύξει κάθε αρχή του Συντάγματός της ως προτεσταντική και δημοκρατική κυβέρνηση και προβεί σε μέτρα για τη διάδοση των παπικών ψευδών και πλανών, τότε μπορούμε να γνωρίζουμε ότι έχει έλθει ο καιρός για το θαυμαστό έργο του Σατανά και ότι το τέλος είναι κοντά». Testimonies, τόμος 5, 451.

In the story of Herod, we find that as a representative of pagan Rome, he is a representative of the “ten kings” of pagan Rome, and therefore symbolizes the ten kings of Revelation seventeen that give their kingdom to the whore for one hour. Herod was typified by Ahab. Both were in marriages that were unlawful. Ahab, who was of Israel was forbidden to marry a woman who was not an Israelite woman, and Herod had taken his brother’s wife to marry. The fornication of the whore of Tyre and Babylon with the kings of the earth is represented by Ahab and Herod’s unlawful relationship with Jezebel and Herodias.

Στην ιστορία του Ηρώδη, διαπιστώνουμε ότι, ως αντιπρόσωπος της ειδωλολατρικής Ρώμης, είναι αντιπρόσωπος των «δέκα βασιλέων» της ειδωλολατρικής Ρώμης, και επομένως συμβολίζει τους δέκα βασιλείς της Αποκάλυψης δεκαεπτά, οι οποίοι δίνουν τη βασιλεία τους στην πόρνη για μία ώρα. Ο Ηρώδης προτυπωνόταν από τον Αχαάβ. Αμφότεροι είχαν συνάψει γάμους παράνομους. Στον Αχαάβ, ο οποίος ήταν από τον Ισραήλ, απαγορευόταν να νυμφευθεί γυναίκα που δεν ήταν Ισραηλίτισσα, και ο Ηρώδης είχε πάρει τη γυναίκα του αδελφού του για να την νυμφευθεί. Η πορνεία της πόρνης της Τύρου και της Βαβυλώνας με τους βασιλείς της γης παριστάνεται από την παράνομη σχέση του Αχαάβ και του Ηρώδη με την Ιεζάβελ και την Ηρωδιάδα.

The confrontation at Mount Carmel with Ahab, was represented as a birthday celebration for Herod. At the Sunday law the United States ceases to be the sixth kingdom of Bible prophecy, and the ten kings become the seventh kingdom. At their birthday as the seventh kingdom, Herod in a drunken feast agrees to give up to half of his kingdom to Salome, the daughter of Herodias. The ten kings agree to give their kingdom unto the beast, and they do so for they have been deceived by the false prophet (the United States) and are spiritually “drunken”.

Η αντιπαράθεση στο Όρος Κάρμηλος με τον Αχαάβ παριστάνεται ως εορτασμός γενεθλίων για τον Ηρώδη. Κατά τον νόμο της Κυριακής, οι Ηνωμένες Πολιτείες παύουν να είναι το έκτο βασίλειο της βιβλικής προφητείας, και οι δέκα βασιλείς γίνονται το έβδομο βασίλειο. Κατά τα γενέθλιά τους ως έβδομο βασίλειο, ο Ηρώδης, σε ένα μεθύσιο συμπόσιο, συμφωνεί να δώσει έως και το ήμισυ του βασιλείου του στη Σαλώμη, την κόρη της Ηρωδιάδας. Οι δέκα βασιλείς συμφωνούν να δώσουν τη βασιλεία τους στο θηρίο, και το πράττουν αυτό, διότι έχουν εξαπατηθεί από τον ψευδοπροφήτη (τις Ηνωμένες Πολιτείες) και είναι πνευματικώς «μεθυσμένοι».

At Mount Carmel the false prophets danced all day in an attempt to deceive, and at Herod’s birthday party Salome, the daughter of Herodias did a dance to deceive the drunken king. In doing so the daughter of Herodias secured Ahab’s authority to kill John the Baptist. At the Sunday law in the United States, the United States will deceive the entire world into accepting a world-wide image of the beast that consists of a kingdom that is half churchcraft and half statecraft. The deception of the world by the United States, who is the false prophet of the threefold union, was prefigured by the dance of Jezebel’s prophets and the daughter of Jezebel (Salome), for Jezebel is Catholicism and apostate Protestantism is her daughters (as Salome).

Στο Όρος Κάρμηλος οι ψευδοπροφήτες χόρευαν όλη την ημέρα σε μια προσπάθεια να εξαπατήσουν, και στο γενέθλιο συμπόσιο του Ηρώδη η Σαλώμη, η θυγατέρα της Ηρωδιάδος, εκτέλεσε έναν χορό για να εξαπατήσει τον μεθυσμένο βασιλέα. Με τον τρόπο αυτόν η θυγατέρα της Ηρωδιάδος εξασφάλισε την εξουσία του Αχαάβ να θανατώσει τον Ιωάννη τον Βαπτιστή. Κατά τον κυριακάτικο νόμο στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα εξαπατήσουν ολόκληρο τον κόσμο ώστε να αποδεχθεί μια παγκόσμια εικόνα του θηρίου, η οποία συνίσταται σε ένα βασίλειο που είναι κατά το ήμισυ εκκλησιαστική εξουσία και κατά το ήμισυ κρατική εξουσία. Η εξαπάτηση του κόσμου από τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες είναι ο ψευδοπροφήτης της τριπλής ενώσεως, προεικονίσθηκε από τον χορό των προφητών της Ιεζάβελ και από τη θυγατέρα της Ιεζάβελ (Σαλώμη), διότι η Ιεζάβελ είναι ο Καθολικισμός και οι θυγατέρες της είναι ο αποστάτης Προτεσταντισμός (ως Σαλώμη).

Persecution begins at the soon-coming Sunday law that involves death, as represented by the second Elijah’s head being removed and placed into a basket for the papacy, represented by Herodias. At that point the deadly wound of the papacy is fully healed, she is no longer forgotten and the latter rain is poured out without measure, as the ensign of the one hundred and forty-four thousand is lifted up. At that point Islam of the third Woe strikes, and the progressive judgment of the great whore who sits upon many waters begins. Her judgment is doubled.

Ο διωγμός αρχίζει με τον προσεχή νόμο της Κυριακής, ο οποίος συνεπάγεται θάνατο, όπως παριστάνεται από την αφαίρεση της κεφαλής του δεύτερου Ηλία και την τοποθέτησή της σε κάνιστρο για τον παπισμό, ο οποίος παριστάνεται από την Ηρωδιάδα. Στο σημείο εκείνο το θανατηφόρο τραύμα του παπισμού έχει θεραπευθεί πλήρως, δεν είναι πλέον λησμονημένος, και η όψιμη βροχή εκχύνεται χωρίς μέτρο, καθώς υψώνεται το λάβαρο των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων. Στο σημείο εκείνο το Ισλάμ του τρίτου Ουαί πλήττει, και αρχίζει η προοδευτική κρίση της μεγάλης πόρνης, η οποία κάθεται επάνω σε πολλά ύδατα. Η κρίση της διπλασιάζεται.

> And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double. Revelation 18:4–6.

> Και ήκουσα άλλην φωνήν εκ του ουρανού, λέγουσαν· Εξέλθετε εξ αυτής, ο λαός μου, διά να μη συγκοινωνήσητε εις τας αμαρτίας αυτής, και διά να μη λάβητε εκ των πληγών αυτής. Διότι αι αμαρτίαι αυτής έφθασαν έως του ουρανού, και ο Θεός ενεθυμήθη τας ανομίας αυτής. Απόδοτε εις αυτήν καθώς και αυτή απέδωκεν εις εσάς, και διπλασιάσατε εις αυτήν διπλά κατά τα έργα αυτής· εν τω ποτηρίω το οποίον εγέμισεν, γεμίσατε εις αυτήν διπλά. Αποκάλυψις 18:4–6.

Her judgment is doubled, for she was not yet judged for the murders she accomplished during the Dark Ages from the year 538 unto 1798. In the fifth seal, those the papacy had murdered are symbolically portrayed beneath the altar asking when God would judge the whore of Rome, and they are told to rest in their graves until a second group of martyrs that are to be murdered as they had been murdered are made up. When her judgment comes it is doubled for she will have twice murdered God’s faithful people.

Η κρίση της είναι διπλή, διότι δεν είχε ακόμη κριθεί για τους φόνους που διέπραξε κατά τους Σκοτεινούς Αιώνες από το έτος 538 έως το 1798. Στην πέμπτη σφραγίδα, εκείνοι τους οποίους η παποσύνη είχε φονεύσει παρουσιάζονται συμβολικά κάτω από το θυσιαστήριο, ζητώντας πότε ο Θεός θα κρίνει την πόρνη της Ρώμης, και τους λέγεται να αναπαυθούν στους τάφους τους, έως ότου συμπληρωθεί μια δεύτερη ομάδα μαρτύρων, οι οποίοι πρόκειται να φονευθούν καθώς και εκείνοι είχαν φονευθεί. Όταν έλθει η κρίση της, είναι διπλή, διότι θα έχει φονεύσει δύο φορές τον πιστό λαό του Θεού.

> And when he had opened the fifth seal, I saw under the altar the souls of them that were slain for the word of God, and for the testimony which they held: And they cried with a loud voice, saying, How long, O Lord, holy and true, dost thou not judge and avenge our blood on them that dwell on the earth? And white robes were given unto every one of them; and it was said unto them, that they should rest yet for a little season, until their fellowservants also and their brethren, that should be killed as they were, should be fulfilled. Revelation 6:9–11.

> Και όταν ήνοιξε την πέμπτην σφραγίδα, είδον υποκάτω του θυσιαστηρίου τας ψυχάς των εσφαγμένων διά τον λόγον του Θεού και διά την μαρτυρίαν την οποίαν είχον· και έκραξαν μετά φωνής μεγάλης, λέγοντες· Έως πότε, Δέσποτα άγιε και αληθινέ, δεν κρίνεις και δεν εκδικείς το αίμα ημών από τους κατοικούντας επί της γης; Και εδόθησαν εις έκαστον αυτών στολαί λευκαί· και ερρέθη προς αυτούς να αναπαυθώσιν έτι ολίγον καιρόν, έως ου συμπληρωθώσι και οι σύνδουλοι αυτών και οι αδελφοί αυτών, οι μέλλοντες να θανατωθώσι καθώς και αυτοί. Αποκάλυψις 6:9–11.

Sister White places the passage of the martyrs of the fifth seal at the Sunday law where God’s other flock is called out of Babylon, which is Herod’s birthday party when the ten kings agree to give their seventh kingdom unto the eighth kingdom that is of the seven.

Η Αδελφή White τοποθετεί το χωρίο περί των μαρτύρων της πέμπτης σφραγίδας στον νόμο της Κυριακής, όπου το άλλο ποίμνιο του Θεού καλείται να εξέλθει από τη Βαβυλώνα, το οποίο είναι το συμπόσιο γενεθλίων του Ηρώδη, όταν οι δέκα βασιλείς συμφωνούν να δώσουν τη έβδομη βασιλεία τους στην όγδοη βασιλεία, η οποία είναι εκ των επτά.

> “When the fifth seal was opened, John the Revelator in vision saw beneath the altar the company that were slain for the Word of God and the testimony of Jesus Christ. After this came the scenes described in the eighteenth of Revelation, when those who are faithful and true are called out from Babylon. [Revelation 18:1–5, quoted.]” Manuscript Releases, volume 20, 14.

> «Όταν ανοίχθηκε η πέμπτη σφραγίδα, ο Ιωάννης ο Αποκαλυπτής είδε σε όραμα κάτω από το θυσιαστήριο την ομάδα εκείνων που θανατώθηκαν για τον Λόγο του Θεού και τη μαρτυρία του Ιησού Χριστού. Έπειτα ακολούθησαν οι σκηνές που περιγράφονται στο δέκατο όγδοο κεφάλαιο της Αποκάλυψης, όταν εκείνοι που είναι πιστοί και αληθινοί καλούνται να εξέλθουν από τη Βαβυλώνα. [Αποκάλυψη 18:1–5, παρατίθεται.]» Manuscript Releases, τόμος 20, σ. 14.

Those who are called out of Babylon make up the second group of martyrs that are murdered by the papacy as Herodias did to the second Elijah. Sister White also places the fifth seal at the opening of the final seal.

Εκείνοι που καλούνται να εξέλθουν από τη Βαβυλώνα αποτελούν τη δεύτερη ομάδα μαρτύρων, οι οποίοι φονεύονται από τον παπισμό, όπως η Ηρωδιάδα έκανε στον δεύτερο Ηλία. Η Αδελφή White τοποθετεί επίσης την πέμπτη σφραγίδα στο άνοιγμα της τελικής σφραγίδας.

> “‘And when he had opened the fifth seal, I saw under the altar the souls of them that were slain for the word of God, and for the testimony which they held: and they cried with a loud voice, saying, How long, O Lord, Holy and true, doest Thou not judge and avenge our blood on them that dwell on the earth? And white robes were given unto every one of them [They were pronounced pure and holy]; and it was said unto them, that they should rest yet for a little season, until their fellowservants also and their brethren, that should be killed as they were, should be fulfilled’ [Revelation 6:9–11]. Here were scenes presented to John that were not in reality but that which would be in a period of time in the future.

> «“Και ότε ήνοιξε την πέμπτην σφραγίδα, είδον υποκάτω του θυσιαστηρίου τας ψυχάς των εσφαγμένων διά τον λόγον του Θεού και διά την μαρτυρίαν, την οποίαν εκράτουν· και έκραξαν μετά φωνής μεγάλης, λέγοντες· Έως πότε, Δέσποτα, άγιε και αληθινέ, δεν κρίνεις και δεν εκδικείς το αίμα ημών από των κατοικούντων επί της γης; Και εδόθη εις έκαστον εξ αυτών στολή λευκή [Ανεκηρύχθησαν καθαροί και άγιοι]· και ερρέθη προς αυτούς να αναπαυθούν έτι ολίγον καιρόν, έως ου συμπληρωθώσι και οι σύνδουλοι αυτών και οι αδελφοί αυτών, οι μέλλοντες να φονευθούν καθώς και αυτοί” [Αποκάλυψις 6:9–11]. Εδώ παρεστάθησαν εις τον Ιωάννη σκηνές αι οποίαι δεν ήσαν τότε πραγματικότης, αλλά εκείνα τα οποία επρόκειτο να υπάρξουν εις μελλοντικήν χρονικήν περίοδον.»

> “Revelation 8:1–4 quoted.” Manuscript Releases, volume 20, 197.

> «Η Αποκάλυψις 8:1–4 παρατίθεται.» Manuscript Releases, τόμος 20, 197.

The prayers of those murdered by the papacy during the Dark Ages are “remembered” during the opening of the “seventh seal,” which identifies that the “seventh seal” is opened at the soon-coming Sunday law, for it is there that God remembers her iniquities.

Οι προσευχές εκείνων που φονεύθηκαν από τον παπισμό κατά τη διάρκεια των Σκοτεινών Αιώνων «ενθυμούνται» κατά το άνοιγμα της «εβδόμης σφραγίδος», γεγονός που προσδιορίζει ότι η «εβδόμη σφραγίς» ανοίγεται κατά τον επικείμενο νόμο της Κυριακής, διότι εκεί είναι που ο Θεός ενθυμείται τας ανομίας αυτής.

> And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double. Revelation 18:4–6.

> Και ήκουσα άλλην φωνήν εκ του ουρανού, λέγουσαν: Εξέλθετε εξ αυτής, ο λαός μου, διά να μη γίνετε κοινωνοί των αμαρτιών αυτής, και διά να μη λάβετε εκ των πληγών αυτής. Διότι αι αμαρτίαι αυτής έφθασαν έως του ουρανού, και ο Θεός ενεθυμήθη τας ανομίας αυτής. Αποδώσατε εις αυτήν καθώς και αυτή απέδωκεν εις εσάς, και διπλασιάσατε εις αυτήν διπλά κατά τα έργα αυτής· εν τω ποτηρίω, το οποίον εγέμισεν, γεμίσατε εις αυτήν διπλούν. Αποκάλυψις 18:4–6.

The first Elijah witnesses to the confrontation that occurs between the one hundred and forty-four thousand and the threefold union which leads the world to Armageddon in the last days. The second Elijah (John the Baptist), repeats and enlarges the testimony of the first Elijah and together (line upon line), they identify and establish the prophetic characteristics of the third and final Elijah. The third Elijah is represented by a beginning Elijah (Miller), and an ending Elijah, for the movement of the first angel is repeated in the movement of the third angel.

Ο πρώτος Ηλίας μαρτυρεί για την αντιπαράθεση που λαμβάνει χώρα μεταξύ των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων και της τριπλής ενώσεως, η οποία οδηγεί τον κόσμο στον Αρμαγεδδώνα κατά τις έσχατες ημέρες. Ο δεύτερος Ηλίας (Ιωάννης ο Βαπτιστής) επαναλαμβάνει και διευρύνει τη μαρτυρία του πρώτου Ηλία και μαζί (γραμμή επί γραμμής) προσδιορίζουν και θεμελιώνουν τα προφητικά χαρακτηριστικά του τρίτου και τελευταίου Ηλία. Ο τρίτος Ηλίας αντιπροσωπεύεται από έναν αρχικό Ηλία (Μίλλερ) και έναν τελικό Ηλία, διότι το κίνημα του πρώτου αγγέλου επαναλαμβάνεται στο κίνημα του τρίτου αγγέλου.

> “God has given the messages of Revelation 14 their place in the line of prophecy, and their work is not to cease till the close of this earth’s history. The first and second angel’s messages are still truth for this time, and are to run parallel with this which follows.” The 1888 Materials, 803, 804.

> «Ο Θεός έχει δώσει στα μηνύματα της Αποκάλυψης 14 τη θέση τους στη γραμμή της προφητείας, και το έργο τους δεν πρόκειται να παύσει μέχρι το τέλος της ιστορίας αυτής της γης. Τα μηνύματα του πρώτου και του δευτέρου αγγέλου εξακολουθούν να είναι αλήθεια για τον παρόντα καιρό και πρόκειται να πορεύονται παράλληλα με αυτό που ακολουθεί». The 1888 Materials, 803, 804.

The third Elijah possesses the signature of Alpha and Omega, for it represents a beginning and ending Elijah. Both the first and the last Elijah represent a movement, either of the first or third angel of Revelation fourteen.

Ο τρίτος Ηλίας φέρει τη σφραγίδα του Άλφα και του Ωμέγα, διότι αντιπροσωπεύει έναν Ηλία αρχής και τέλους. Τόσο ο πρώτος όσο και ο τελευταίος Ηλίας αντιπροσωπεύουν ένα κίνημα, είτε του πρώτου είτε του τρίτου αγγέλου της Αποκάλυψης δεκατέσσερα.

> “The work of John the Baptist, and the work of those who in the last days go forth in the spirit and power of Elijah to arouse the people from their apathy, are in many respects the same. His work is a type of the work that must be done in this age. Christ is to come the second time to judge the world in righteousness. The messengers of God who bear the last message of warning to be given to the world, are to prepare the way for Christ’s second advent, as John prepared the way for his first advent. In this preparatory work, ‘every valley shall be exalted, and every mountain shall be made low; and the crooked shall be made straight, and the rough places plain’ for history is to be repeated, and once again ‘the glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together; for the mouth of the Lord hath spoken it.’” Southern Watchman, March 21, 1905.

> «Το έργο του Ιωάννη του Βαπτιστή, και το έργο εκείνων οι οποίοι στις έσχατες ημέρες εξέρχονται με το πνεύμα και τη δύναμη του Ηλία για να αφυπνίσουν τον λαό από την απάθειά του, είναι από πολλές απόψεις το ίδιο. Το έργο του αποτελεί τύπο του έργου που πρέπει να γίνει στην παρούσα εποχή. Ο Χριστός πρόκειται να έλθει δεύτερη φορά για να κρίνει τον κόσμο εν δικαιοσύνη. Οι αγγελιοφόροι του Θεού, οι οποίοι φέρουν το τελευταίο μήνυμα προειδοποιήσεως που πρέπει να δοθεί στον κόσμο, οφείλουν να προετοιμάσουν την οδό για τη δεύτερη παρουσία του Χριστού, καθώς ο Ιωάννης προετοίμασε την οδό για την πρώτη παρουσία Του. Σε αυτό το προπαρασκευαστικό έργο, “πάσα φάραγξ θέλει υψωθή, και παν όρος και βουνόν θέλει ταπεινωθή· και τα σκολιά θέλουσιν ευθυγραμμισθή, και οι τραχείς τόποι θέλουσι γείνει ομαλοί”, διότι η ιστορία πρόκειται να επαναληφθεί, και για μία ακόμη φορά “η δόξα του Κυρίου θέλει αποκαλυφθή, και πάσα σαρξ ομού θέλει ιδεί αυτήν· διότι το στόμα του Κυρίου ελάλησε.” Southern Watchman, 21 Μαρτίου, 1905.»

The triple application of Elijah represents the confrontation between Elijah and the movement associated with Elijah and the threefold union of Modern Babylon. It is closely related to the triple application of the messenger who prepares the way for the Messenger of the Covenant, but that line represents the internal dynamics of the movement and messenger. In both triple applications the third and final fulfillment of the messenger and movement are represented by Alpha and Omega as representing a beginning fulfillment and an ending fulfillment.

Η τριπλή εφαρμογή του Ηλία αντιπροσωπεύει την αντιπαράθεση μεταξύ του Ηλία και του κινήματος που συνδέεται με τον Ηλία, καθώς και την τριπλή ένωση της Σύγχρονης Βαβυλώνας. Συνδέεται στενά με την τριπλή εφαρμογή του αγγελιοφόρου που προετοιμάζει την οδό για τον Αγγελιοφόρο της Διαθήκης, αλλά εκείνη η γραμμή αντιπροσωπεύει τις εσωτερικές δυναμικές του κινήματος και του αγγελιοφόρου. Και στις δύο τριπλές εφαρμογές, η τρίτη και τελική εκπλήρωση του αγγελιοφόρου και του κινήματος αντιπροσωπεύεται από το Άλφα και το Ωμέγα ως παραστάσεις μιας αρχικής εκπλήρωσης και μιας τελικής εκπλήρωσης.

The third and final Elijah represents the movement of the third angel, which is the movement of the one hundred and forty-four thousand, who will be lifted up as an ensign to call the great multitude out of Babylon when the hour of the great earthquake of Revelation eleven arrives. Before that hour, the messenger and the movement will be identified in contrast with the counterfeit movement that presents a counterfeit latter rain message of peace and safety.

Ο τρίτος και τελικός Ηλίας αντιπροσωπεύει το κίνημα του τρίτου αγγέλου, το οποίο είναι το κίνημα των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, οι οποίοι θα υψωθούν ως σημαία, για να καλέσουν το μεγάλο πλήθος να εξέλθει από τη Βαβυλώνα όταν φθάσει η ώρα του μεγάλου σεισμού της Αποκάλυψης ένδεκα. Πριν από εκείνη την ώρα, ο αγγελιοφόρος και το κίνημα θα ταυτοποιηθούν σε αντιπαράθεση με το παραποιημένο κίνημα που παρουσιάζει ένα παραποιημένο μήνυμα όψιμης βροχής περί ειρήνης και ασφάλειας.

The distinctions between the true and false message and messenger are to be recognized by the fulfillment of the message. These articles began at the end of July, 2023, and well before the massacre of October 7, the articles were identifying that the true latter rain message identifies Islam of the third Woe, and that the message began on September 11, 2001. The articles identified that the angering of the nations which began at that time according to inspiration was as a woman in travail, and therefore the angering and troubles brought upon planet earth would continue to escalate until the close of probation.

Οι διακρίσεις μεταξύ του αληθινού και του ψευδούς μηνύματος και αγγελιοφόρου πρέπει να αναγνωρίζονται από την εκπλήρωση του μηνύματος. Τα παρόντα άρθρα άρχισαν στο τέλος του Ιουλίου 2023, και πολύ πριν από τη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου, τα άρθρα προσδιόριζαν ότι το αληθινό μήνυμα της όψιμης βροχής προσδιορίζει το Ισλάμ της τρίτης Συμφοράς, και ότι το μήνυμα άρχισε στις 11 Σεπτεμβρίου 2001. Τα άρθρα προσδιόριζαν ότι η οργή των εθνών, η οποία άρχισε κατά τον χρόνο εκείνο σύμφωνα με την έμπνευση, ήταν ως γυναίκα που κοιλοπονά, και επομένως ότι η οργή και οι θλίψεις που επιφέρονται στον πλανήτη γη θα συνεχίσουν να κλιμακώνονται έως το κλείσιμο της δοκιμασίας.

We will continue the study in our next article.

Θα συνεχίσουμε τη μελέτη στο επόμενο άρθρο μας.

> “O that God’s people had a sense of the impending destruction of thousands of cities, now almost given to idolatry! But many of those who should be proclaiming the truth are accusing and condemning their brethren. When the converting power of God comes upon minds, there will be a decided change. Men will have no inclination to criticize and tear down. They will not stand in a position that hinders the light from shining to the world. Their criticism, their accusing, will cease. The powers of the enemy are mustering for battle. Stern conflicts are before us. Press together, my brethren and sisters, press together. Bind up with Christ. ‘Say ye not, A confederacy, . . . neither fear ye their fear, nor be afraid. Sanctify the Lord of hosts himself; and let him be your fear, and let him be your dread. And he shall be for a sanctuary; but for a stone of stumbling and for a rock of offense to both the houses of Israel, for a gin and for a snare to the inhabitants of Jerusalem. And many among them shall stumble, and fall, and be broken, and be snared, and be taken.’

> «Ω να είχε ο λαός του Θεού συναίσθηση της επικείμενης καταστροφής χιλιάδων πόλεων, που τώρα έχουν σχεδόν παραδοθεί στην ειδωλολατρία! Αλλά πολλοί από εκείνους που θα έπρεπε να διακηρύττουν την αλήθεια κατηγορούν και καταδικάζουν τους αδελφούς τους. Όταν η μεταστρεπτική δύναμη του Θεού επέλθει επί των διανοιών, θα επέλθει αποφασιστική μεταβολή. Οι άνθρωποι δεν θα έχουν καμία ροπή να επικρίνουν και να κατεδαφίζουν. Δεν θα στέκονται σε θέση που εμποδίζει το φως να λάμψει προς τον κόσμο. Η επίκρισή τους, οι κατηγορίες τους, θα παύσουν. Οι δυνάμεις του εχθρού συναθροίζονται για μάχη. Σφοδρές συγκρούσεις είναι μπροστά μας. Συσπειρωθείτε, αδελφοί και αδελφές μου, συσπειρωθείτε. Συνδεθείτε με τον Χριστό. «Μη λέγετε, Συμμαχία,... ούτε να φοβηθείτε τον φόβον αυτών, μηδέ να δειλιάσετε. Τον Κύριον των δυνάμεων, αυτόν αγιάσατε· και αυτός ας είναι ο φόβος σας, και αυτός ας είναι ο τρόμος σας. Και αυτός θέλει είσθαι εις αγιαστήριον· αλλά και εις λίθον προσκόμματος και εις πέτραν σκανδάλου εις τους δύο οίκους του Ισραήλ, εις παγίδα και εις θηλειάν εις τους κατοίκους της Ιερουσαλήμ. Και πολλοί εξ αυτών θέλουσι προσκόψει και πέσει και συντριφθή και παγιδευθή και συλληφθή.»

> “The world is a theater. The actors, its inhabitants, are preparing to act their part in the last great drama. God is lost sight of. With the great masses of mankind there is no unity, except as men confederate to accomplish their selfish purposes. God is looking on. His purposes in regard to his rebellious subjects will be fulfilled. The world has not been given into the hands of men, though God is permitting the elements of confusion and disorder to bear sway for a season. A power from beneath is working to bring about the last great scenes in the drama,—Satan coming as Christ, and working with all deceivableness of unrighteousness in those who are binding themselves together in secret societies. Those who are yielding to the passion for confederation are working out the plans of the enemy. The cause will be followed by the effect.

> «Ο κόσμος είναι ένα θέατρο. Οι ηθοποιοί, οι κάτοικοί του, ετοιμάζονται να διαδραματίσουν τον ρόλο τους στο τελευταίο μεγάλο δράμα. Ο Θεός έχει παραμερισθεί από την όραση. Μεταξύ των μεγάλων μαζών της ανθρωπότητας δεν υπάρχει ενότητα, παρά μόνον όταν οι άνθρωποι συνασπίζονται για να επιτύχουν τους ιδιοτελείς σκοπούς τους. Ο Θεός παρατηρεί. Οι σκοποί Του σε σχέση με τους στασιαστικούς υπηκόους Του θα εκπληρωθούν. Ο κόσμος δεν έχει παραδοθεί στα χέρια των ανθρώπων, μολονότι ο Θεός επιτρέπει στις δυνάμεις της σύγχυσης και της αταξίας να επικρατούν για ένα διάστημα. Μια δύναμη εκ των κάτω εργάζεται για να επιφέρει τις τελευταίες μεγάλες σκηνές του δράματος,—ο Σατανάς ερχόμενος ως Χριστός και ενεργώντας με κάθε απάτη της αδικίας μεταξύ εκείνων που συνδέονται μεταξύ τους σε μυστικές εταιρείες. Εκείνοι που ενδίδουν στο πάθος της συνομοσπονδίας εκτελούν τα σχέδια του εχθρού. Το αίτιο θα ακολουθηθεί από το αποτέλεσμα.»

> “Transgression has almost reached its limit. Confusion fills the world, and a great terror is soon to come upon human beings. The end is very near. We who know the truth should be preparing for what is soon to break upon the world as an overwhelming surprise.” Review and Herald, September 10, 1903.

> «Η παράβαση έχει σχεδόν φθάσει στο όριό της. Η σύγχυση πληροί τον κόσμο, και ένας μεγάλος τρόμος πρόκειται σύντομα να έλθει επάνω στους ανθρώπους. Το τέλος είναι πολύ κοντά. Εμείς που γνωρίζουμε την αλήθεια θα πρέπει να προετοιμαζόμαστε για εκείνο που σύντομα θα ξεσπάσει επάνω στον κόσμο ως συντριπτική αιφνιδίαση.» Review and Herald, 10 Σεπτεμβρίου, 1903.

Back to Articles