Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Forty-One

Το Βιβλίο του Δανιήλ - Εκατόν Σαράντα Ένα

Unveiling the Prophetic Significance of the Papacy’s Return and the Eighth President

Αποκαλύπτοντας την Προφητική Σημασία της Επανόδου του Παπισμού και του Όγδοου Προέδρου

Author

Jeff Pippenger

Published

March 17, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

We are currently looking very closely at the prophetic characteristics of the history where the papacy returns to the throne of the earth as the eighth head, that is of the seven heads. We are doing so, in order to carefully identify the prophetic characteristics of the history when the eighth president, that is of the seven presidents, fulfills the formation of the image of the papal beast. We have begun our considerations of these truths with Mount Carmel and Herod’s birthday. Both sacred illustrations represent the soon-coming Sunday law in the United States, which is also represented in verse forty-one of Daniel chapter eleven.

Εξετάζουμε επί του παρόντος πολύ προσεκτικά τα προφητικά χαρακτηριστικά της ιστορίας κατά την οποία ο παπισμός επιστρέφει στον θρόνο της γης ως η όγδοη κεφαλή, δηλαδή εκ των επτά κεφαλών. Το πράττουμε αυτό, προκειμένου να προσδιορίσουμε με ακρίβεια τα προφητικά χαρακτηριστικά της ιστορίας κατά την οποία ο όγδοος πρόεδρος, δηλαδή εκ των επτά προέδρων, εκπληρώνει τη διαμόρφωση της εικόνας του παπικού θηρίου. Έχουμε αρχίσει την εξέταση αυτών των αληθειών με το Όρος Κάρμηλος και τα γενέθλια του Ηρώδη. Αμφότερες οι ιερές απεικονίσεις παριστούν τον προσεχώς ερχόμενο νόμο της Κυριακής στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο οποίος παριστάνεται επίσης στο εδάφιο σαράντα ένα του ενδέκατου κεφαλαίου του Δανιήλ.

> He shall enter also into the glorious land, and many countries shall be overthrown: but these shall escape out of his hand, even Edom, and Moab, and the chief of the children of Ammon. Daniel 11:41.

> Και θέλει εισέλθει και εις την ένδοξον γην, και πολλαί χώραι θέλουσι καταστραφή· πλην ούτοι θέλουσι διαφύγει εκ της χειρός αυτού, ο Εδώμ και ο Μωάβ και οι εξέχοντες των υιών Αμμών. Δανιήλ 11:41.

The counterfeit king of the north enters the glorious land in the verse. The glorious land in the history of ancient Israel was the land of Judah, and it was represented as a land flowing with milk and honey, and for this reason, among others, it was glorious. It was glorious because Christ chose its capital city Jerusalem, as the place of His temple, and the city where he chose to place His name.

Ο πλαστός βασιλεύς του βορρά εισέρχεται στη γη της δόξης στο εδάφιο. Η γη της δόξης, στην ιστορία του αρχαίου Ισραήλ, ήταν η γη του Ιούδα, και παριστάνετο ως γη ρέουσα γάλα και μέλι, και για τον λόγο αυτόν, μεταξύ άλλων, ήταν ένδοξη. Ήταν ένδοξη διότι ο Χριστός εξέλεξε την πρωτεύουσά της, την Ιερουσαλήμ, ως τον τόπο του ναού Του και την πόλη όπου επέλεξε να θέσει το όνομά Του.

> Since the day that I brought forth my people out of the land of Egypt I chose no city among all the tribes of Israel to build an house in, that my name might be there; neither chose I any man to be a ruler over my people Israel: But I have chosen Jerusalem, that my name might be there; and have chosen David to be over my people Israel. 2 Chronicles 6:5, 6.

> Από την ημέρα που εξήγαγα τον λαό μου από τη γη της Αιγύπτου, δεν εξέλεξα καμία πόλη μεταξύ όλων των φυλών του Ισραήλ, για να οικοδομηθεί οίκος, ώστε το όνομά μου να είναι εκεί· ούτε εξέλεξα κάποιον άνδρα για να είναι άρχοντας επί του λαού μου Ισραήλ· αλλά εξέλεξα την Ιερουσαλήμ, ώστε το όνομά μου να είναι εκεί, και εξέλεξα τον Δαβίδ για να είναι επί του λαού μου Ισραήλ. Β΄ Χρονικών 6:5, 6.

The literal land of Judah was the glorious land for literal ancient Israel, and the United States is the spiritual land of Judah, the glorious land for spiritual modern Israel.

Η κυριολεκτική γη του Ιούδα ήταν η ένδοξη γη για τον κυριολεκτικό αρχαίο Ισραήλ, και οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι η πνευματική γη του Ιούδα, η ένδοξη γη για τον πνευματικό σύγχρονο Ισραήλ.

> “When the land which the Lord provided as an asylum for His people, that they might worship Him according to the dictates of their own consciences, the land over which for long years the shield of Omnipotence has been spread, the land which God has favored by making it the depository of the pure religion of Christ,—when that land shall, through its legislators, abjure the principles of Protestantism, and give countenance to Romish apostasy in tampering with God’s law,—it is then that the final work of the man of sin will be revealed.” Signs of the Times, June 12, 1893.

> «Όταν η γη την οποία ο Κύριος προμήθευσε ως άσυλο για τον λαό Του, ώστε να Τον λατρεύει σύμφωνα με τις επιταγές της ίδιας του της συνείδησης, η γη επάνω από την οποία επί μακρά έτη έχει απλωθεί η ασπίδα της Παντοδυναμίας, η γη την οποία ο Θεός ευνόησε καθιστώντας την θεματοφύλακα της καθαρής θρησκείας του Χριστού,—όταν εκείνη η γη, διά των νομοθετών της, αποκηρύξει τις αρχές του Προτεσταντισμού και παράσχει υποστήριξη στη Ρωμαιοκαθολική αποστασία παρεμβαίνοντας στον νόμο του Θεού,—τότε θα αποκαλυφθεί το τελικό έργο του ανθρώπου της αμαρτίας». Signs of the Times, June 12, 1893.

After the counterfeit king of the north conquered the king of the south (the former Soviet Union), in verse forty, in 1989, it then conquers the glorious land (the United States). In verse forty-one the word “countries” is a supplied word, and is not fully accurate, for at the Sunday law, the “many” who are overthrown are a class of people who knew the distinction between the seventh-day Sabbath and the day of the sun, before the Sunday law arrived.

Αφού ο πλαστός βασιλεύς τοῦ βορρᾶ κατέκτησε τὸν βασιλέα τοῦ νότου (τὴν πρώην Σοβιετικὴ Ἕνωση), στὸ τεσσαρακοστὸ ἐδάφιο, τὸ 1989, ἔπειτα κατακτᾷ τὴν ἔνδοξη γῆ (τὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες). Στὸ τεσσαρακοστὸ πρῶτο ἐδάφιο, ἡ λέξη «χῶρες» εἶναι προσθήκη καὶ δὲν εἶναι πλήρως ἀκριβής, διότι, κατὰ τὸν νόμο τῆς Κυριακῆς, οἱ «πολλοί» ποὺ ἀνατρέπονται εἶναι μία τάξη ἀνθρώπων ποὺ ἐγνώριζαν τὴ διάκριση μεταξὺ τοῦ σαββάτου τῆς ἑβδόμης ἡμέρας καὶ τῆς ἡμέρας τοῦ ἡλίου, πρὶν ἔλθῃ ὁ νόμος τῆς Κυριακῆς.

> “The change of the Sabbath is the sign or mark of the authority of the Roman church. Those who, understanding the claims of the fourth commandment, choose to observe the false Sabbath in the place of the true, are thereby paying homage to that power by which alone it is commanded. The mark of the beast is the papal Sabbath, which has been accepted by the world in the place of the day of God’s appointment.

> «Η αλλαγή του Σαββάτου είναι το σημείο ή το χάραγμα της εξουσίας της Ρωμαϊκής εκκλησίας. Εκείνοι που, κατανοώντας τις αξιώσεις της τετάρτης εντολής, επιλέγουν να τηρούν το ψευδές Σάββατο στη θέση του αληθινού, αποδίδουν έτσι φόρο τιμής σε εκείνη τη δύναμη, από την οποία και μόνον αυτό επιτάσσεται. Το χάραγμα του θηρίου είναι το παπικό Σάββατο, το οποίο έχει γίνει αποδεκτό από τον κόσμο στη θέση της ημέρας που όρισε ο Θεός.»

> “But the time to receive the mark of the beast, as designated in prophecy, has not yet come. The testing time has not yet come. There are true Christians in every church, not excepting the Roman Catholic communion. None are condemned until they have had the light and have seen the obligation of the fourth commandment. But when the decree shall go forth enforcing the counterfeit Sabbath, and when the loud cry of the third angel shall warn men against the worship of the beast and his image, the line will be clearly drawn between the false and the true. Then those who still continue in transgression will receive the mark of the beast in their foreheads or in their hands.

> «Αλλά ο καιρός για να λάβει κανείς το χάραγμα του θηρίου, όπως προσδιορίζεται στην προφητεία, δεν έχει ακόμη έλθει. Ο καιρός της δοκιμασίας δεν έχει ακόμη φθάσει. Υπάρχουν αληθινοί Χριστιανοί σε κάθε εκκλησία, μη εξαιρουμένης της Ρωμαιοκαθολικής κοινότητας. Κανείς δεν καταδικάζεται προτού λάβει το φως και δει την υποχρέωση της τέταρτης εντολής. Όταν όμως εκδοθεί το διάταγμα που θα επιβάλλει το παραποιημένο Σάββατο, και όταν η ισχυρή κραυγή του τρίτου αγγέλου θα προειδοποιήσει τους ανθρώπους εναντίον της λατρείας του θηρίου και της εικόνας του, η διαχωριστική γραμμή θα χαραχθεί καθαρά μεταξύ του ψευδούς και του αληθινού. Τότε όσοι εξακολουθούν ακόμη να παραμένουν στην παράβαση θα λάβουν το χάραγμα του θηρίου στα μέτωπά τους ή στα χέρια τους.»

> “With rapid steps we are approaching this period. When Protestant churches shall unite with the secular power to sustain a false religion, for opposing which their ancestors endured the fiercest persecution, then will the papal Sabbath be enforced by the combined authority of church and state. There will be a national apostasy, which will end only in national ruin.” Bible Training School, February 2, 1913.

> «Με ταχέα βήματα πλησιάζουμε αυτή την περίοδο. Όταν οι Προτεσταντικές εκκλησίες θα ενωθούν με την κοσμική εξουσία για να στηρίξουν μια ψευδή θρησκεία, αντιτιθέμενοι προς την οποία οι πρόγονοί τους υπέμειναν τον σφοδρότερο διωγμό, τότε το παπικό Σάββατο θα επιβληθεί με τη συνδυασμένη εξουσία εκκλησίας και κράτους. Θα υπάρξει εθνική αποστασία, η οποία θα καταλήξει μόνο σε εθνική καταστροφή.» Bible Training School, February 2, 1913.

The class of “many” who are overthrown at the soon-coming Sunday law, are those who will be held accountable to the light of the Sabbath, which is the light that is given for that time, which is a turning point, and a crisis in the history of both the church and the nations. That class is the church of Laodicean Adventism that has reached their conclusion of wandering in the wilderness of rebellion. It is there that they are spewed out of the mouth of the Lord for eternity. Laodicean Adventism are those who were called unto the light of the third angel, either at the first Kadesh in the history of 1844, unto 1863, or at the second Kadesh in the history of 2001, unto the Sunday law.

Η τάξη των «πολλών» που ανατρέπονται κατά τον προσεχώς ερχόμενο νόμο της Κυριακής είναι εκείνοι οι οποίοι θα λογοδοτήσουν για το φως του Σαββάτου, το οποίο είναι το φως που δίδεται για εκείνον τον καιρό, ο οποίος αποτελεί σημείο καμπής και κρίση στην ιστορία τόσο της εκκλησίας όσο και των εθνών. Αυτή η τάξη είναι η εκκλησία του Λαοδικειανού Αντβεντισμού, η οποία έχει φθάσει στο τέλος της περιπλάνησής της στην έρημο της αποστασίας. Εκεί εκχέονται από το στόμα του Κυρίου εις τον αιώνα. Ο Λαοδικειανούς Αντβεντισμός είναι εκείνοι που εκλήθησαν στο φως του τρίτου αγγέλου, είτε στο πρώτο Κάδης στην ιστορία του 1844, έως το 1863, είτε στο δεύτερο Κάδης στην ιστορία του 2001, έως τον νόμο της Κυριακής.

> And he saith unto him, Friend, how camest thou in hither not having a wedding garment? And he was speechless. Then said the king to the servants, Bind him hand and foot, and take him away, and cast him into outer darkness; there shall be weeping and gnashing of teeth. For many are called, but few are chosen. Matthew 22:12–14.

> Καὶ λέγει πρὸς αὐτόν· Φίλε, πῶς εἰσῆλθες ἐδῶ μὴ ἔχων ἔνδυμα γάμου; ὁ δὲ ἐφιμώθη. Τότε εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς τοὺς ὑπηρέτας· Δέσατε αὐτοῦ χεῖρας καὶ πόδας, καὶ ἀπάγετε αὐτόν, καὶ ἐκβάλετε εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον· ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων. Διότι πολλοὶ εἶναι κλητοί, ὀλίγοι δὲ ἐκλεκτοί. Ματθαῖος 22:12–14.

The voice of the third angel, either in 1844, or 2001, was a call unto the wedding. The “many” that are overthrown at the Sunday law, are the “many” who rejected the wedding garment of Christ’s righteousness, and instead become part of the marriage party of the ten kings unto the whore of Rome. For that marriage, a person can keep their own garments, for all they need to take away their reproach is to be called by the surname of the whore that reigns over the ten kings.

Η φωνή του τρίτου αγγέλου, είτε το 1844 είτε το 2001, ήταν κλήση προς τον γάμο. Οι «πολλοί» που καταβάλλονται κατά τον νόμο της Κυριακής είναι οι «πολλοί» που απέρριψαν το ένδυμα του γάμου, τη δικαιοσύνη του Χριστού, και αντιθέτως καθίστανται μέρος της γαμήλιας συνοδείας των δέκα βασιλέων προς την πόρνη της Ρώμης. Για εκείνον τον γάμο, ο άνθρωπος μπορεί να κρατήσει τα δικά του ενδύματα, διότι το μόνο που χρειάζεται για να αφαιρεθεί το όνειδός του είναι να ονομαστεί με το επώνυμο της πόρνης που βασιλεύει επί των δέκα βασιλέων.

> And in that day seven women shall take hold of one man, saying, We will eat our own bread, and wear our own apparel: only let us be called by thy name, to take away our reproach. Isaiah 4:1.

> Καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἑπτὰ γυναῖκες θέλουσι κρατήσει ἕνα ἄνδρα, λέγουσαι, Τὸν ἄρτον ἡμῶν θέλομεν τρώγει, καὶ τὰ ἱμάτια ἡμῶν θέλομεν ἐνδύεσθαι· μόνον ἄφες νὰ ὀνομασθῶμεν μὲ τὸ ὄνομά σου, διὰ νὰ ἀφαιρεθῇ τὸ ὄνειδός ἡμῶν. Ἠσαΐας 4:1.

They failed the first dietary test, for they chose to eat their own bread, instead of the bread of heaven. They failed the second test where they were to glorify God by manifesting His character, but they chose instead to wear their own garments. They failed the third litmus test, for they manifested the name (character) of the beast, for they chose to reject the name (character) of Christ. The purpose that Nimrod built a city (state), and a tower (church), in the first mention of Babylon, was that he might make himself a name.

Απέτυχαν στην πρώτη δοκιμασία της διατροφής, διότι επέλεξαν να φάνε τον δικό τους άρτο, αντί για τον άρτο του ουρανού. Απέτυχαν στη δεύτερη δοκιμασία, κατά την οποία έπρεπε να δοξάσουν τον Θεό εκδηλώνοντας τον χαρακτήρα Του, αλλά αντ’ αυτού επέλεξαν να φορέσουν τα δικά τους ενδύματα. Απέτυχαν και στην τρίτη λυδία λίθο, διότι εκδήλωσαν το όνομα (χαρακτήρα) του θηρίου, επειδή επέλεξαν να απορρίψουν το όνομα (χαρακτήρα) του Χριστού. Ο σκοπός για τον οποίο ο Νεβρώδ οικοδόμησε πόλη (κράτος) και πύργο (εκκλησία), κατά την πρώτη μνεία της Βαβυλώνας, ήταν για να κάνει στον εαυτό του όνομα.

> And they said, Go to, let us build us a city and a tower, whose top may reach unto heaven; and let us make us a name, lest we be scattered abroad upon the face of the whole earth. Genesis 11:4.

> Και είπαν, Εμπρός, ας οικοδομήσωμεν εις εαυτούς πόλιν και πύργον, του οποίου η κορυφή να φθάνη έως του ουρανού· και ας κάμωμεν εις εαυτούς όνομα, μήπως διασκορπισθώμεν επί προσώπου πάσης της γης. Γένεσις 11:4.

Name is a symbol of character, and the prophetic character of the eighth beast, that is of the seven, is the twofold nature of the combination of Church (tower) and State (city). In the crisis of the last days men will separate into two classes.

Το όνομα είναι σύμβολο του χαρακτήρα, και ο προφητικός χαρακτήρας του ογδόου θηρίου, το οποίο είναι εκ των επτά, είναι η διττή φύση του συνδυασμού Εκκλησίας (πύργος) και Κράτους (πόλη). Κατά την κρίση των εσχάτων ημερών, οι άνθρωποι θα χωριστούν σε δύο τάξεις.

> “There can be only two classes. Each party is distinctly stamped, either with the seal of the living God, or with the mark of the beast or his image. Each son and daughter of Adam chooses either Christ or Barabbas as his general. And all who place themselves on the side of the disloyal are standing under Satan’s black banner, and are charged with rejecting and despitefully using Christ. They are charged with deliberately crucifying the Lord of life and glory.” Review and Herald, January 30, 1900.

> «Δεν μπορεί να υπάρχουν παρά μόνο δύο τάξεις. Κάθε παράταξη φέρει ευδιάκριτα τη σφραγίδα της, είτε με τη σφραγίδα του ζώντος Θεού είτε με το χάραγμα του θηρίου ή της εικόνας του. Κάθε υιός και θυγατέρα του Αδάμ επιλέγει είτε τον Χριστό είτε τον Βαραββά ως αρχηγό του. Και όλοι όσοι τάσσονται με το μέρος των απίστων στέκονται υπό τη μέλαινα σημαία του Σατανά και κατηγορούνται ότι απορρίπτουν και καταφρονούν τον Χριστό. Κατηγορούνται ότι εκουσίως σταυρώνουν τον Κύριο της ζωής και της δόξης.» Review and Herald, 30 Ιανουαρίου 1900.

One class will represent the image of the beast, and the other class will represent the image of Christ. One will be wearing Christ’s wedding garment, and the other class will be wearing “their own apparel.” One class will be eating the heavenly diet, and the other will be eating their “own bread.” The class that eats their own bread, and retains their own apparel, represent the “many” who were called by the voice of the third angel, and they are the “many” who are overthrown at the soon-coming Sunday law. Their attempt to redeem their lost condition when their characters are manifested at the crisis of the Sunday law is the false hope that if they can accept the name of the whore of Rome, that doing so will take away their “reproach.”

Η μία τάξη θα αντιπροσωπεύει την εικόνα του θηρίου, και η άλλη τάξη θα αντιπροσωπεύει την εικόνα του Χριστού. Η μία θα είναι ενδεδυμένη το νυμφικό ένδυμα του Χριστού, και η άλλη τάξη θα είναι ενδεδυμένη με «τα δικά τους ιμάτια». Η μία τάξη θα τρέφεται με την ουράνια δίαιτα, και η άλλη θα τρώγει «τον δικό τους άρτο». Η τάξη που τρώγει τον δικό της άρτο και διατηρεί τα δικά της ιμάτια αντιπροσωπεύει τους «πολλούς» που εκλήθησαν με τη φωνή του τρίτου αγγέλου, και αυτοί είναι οι «πολλοί» που καταβάλλονται κατά τον προσεχή νόμο της Κυριακής. Η απόπειρά τους να λυτρώσουν τη χαμένη τους κατάσταση, όταν οι χαρακτήρες τους φανερωθούν κατά την κρίση του νόμου της Κυριακής, είναι η ψευδής ελπίδα ότι, εάν μπορέσουν να αποδεχθούν το όνομα της πόρνης της Ρώμης, το να πράξουν τούτο θα αφαιρέσει το «όνειδός» τους.

At that time, the few who are chosen are lifted up as the ensign of the one hundred and forty-four thousand, and there is then another group in verse forty-one who then “escape” the hand of the counterfeit king of the north. The Hebrew word translated as “escape,” in verse forty-one, means to escape as if by slipperiness, and the definition conveys the idea of holding a bar of soap in the water, and due to the slipperiness of the soap, it slips out of your hand. The primary element of the definition of the word, when it is employed in the Hebrew language is that whatever it is that escapes, is something that had, prior to the escape, been under the control of whatever it escapes from.

Εκείνον τον καιρό, οι λίγοι που είναι εκλεγμένοι υψώνονται ως το λάβαρο των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, και τότε υπάρχει μία άλλη ομάδα στο εδάφιο σαράντα ένα, η οποία κατόπιν «διαφεύγει» από το χέρι του πλαστού βασιλέως του βορρά. Η εβραϊκή λέξη που μεταφράζεται ως «διαφεύγει», στο εδάφιο σαράντα ένα, σημαίνει να διαφεύγει κανείς σαν από ολισθηρότητα, και ο ορισμός αποδίδει την ιδέα του να κρατά κανείς μια πλάκα σαπουνιού μέσα στο νερό, και, εξαιτίας της ολισθηρότητας του σαπουνιού, αυτό γλιστρά έξω από το χέρι του. Το πρωτεύον στοιχείο του ορισμού της λέξεως, όταν αυτή χρησιμοποιείται στην εβραϊκή γλώσσα, είναι ότι οτιδήποτε διαφεύγει είναι κάτι που, πριν από τη διαφυγή, είχε βρεθεί υπό τον έλεγχο εκείνου από το οποίο διαφεύγει.

In verse forty-one, the threefold union of the dragon, the beast and false prophet is accomplished.

Στο εδάφιο σαράντα ένα, επιτελείται η τριπλή ένωση του δράκοντος, του θηρίου και του ψευδοπροφήτη.

> “The Protestants of the United States will be foremost in stretching their hands across the gulf to grasp the hand of Spiritualism; they will reach over the abyss to clasp hands with the Roman power; and under the influence of this threefold union, this country will follow in the steps of Rome in trampling on the rights of conscience.” The Great Controversy, 588.

> «Οι Προτεστάντες των Ηνωμένων Πολιτειών θα είναι οι πρώτοι που θα εκτείνουν τα χέρια τους πέρα από το χάσμα για να πιάσουν το χέρι του Πνευματισμού· θα απλώσουν το χέρι τους πάνω από την άβυσσο για να ενώσουν τα χέρια με τη Ρωμαϊκή εξουσία· και υπό την επιρροή αυτής της τριπλής ενώσεως, η χώρα αυτή θα ακολουθήσει τα βήματα της Ρώμης, καταπατώντας τα δικαιώματα της συνειδήσεως». The Great Controversy, 588.

When the United States joins hands with the United Nations, and the papacy at the Sunday law, there is a group of people who have previously been in the hand of the papacy, who then “escape” from the counterfeit king of the north’s hand. Those people were previously held in the grasp of the papal power. Those people are represented at Herod’s birthday party by John the Baptist, who was then in the captivity of the Roman dungeons, awaiting death or deliverance. The class of people who escape the captivity of the papacy at the Sunday law, are represented by three tribes, and thus symbolize the threefold makeup of modern Babylon.

Όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες ενώσουν τα χέρια με τα Ηνωμένα Έθνη και με τον παπισμό κατά τον νόμο της Κυριακής, υπάρχει μια ομάδα ανθρώπων που προηγουμένως βρισκόταν στο χέρι του παπισμού, η οποία τότε «διαφεύγει» από το χέρι του πλαστού βασιλέως του βορρά. Οι άνθρωποι αυτοί κρατούνταν προηγουμένως στη λαβή της παπικής εξουσίας. Οι άνθρωποι αυτοί παριστάνονται στη γιορτή των γενεθλίων του Ηρώδη από τον Ιωάννη τον Βαπτιστή, ο οποίος τότε βρισκόταν στην αιχμαλωσία των ρωμαϊκών δεσμωτηρίων, αναμένοντας θάνατο ή απελευθέρωση. Η τάξη των ανθρώπων που διαφεύγει από την αιχμαλωσία του παπισμού κατά τον νόμο της Κυριακής παριστάνεται από τρεις φυλές και, κατ’ αυτόν τον τρόπο, συμβολίζει την τριπλή σύνθεση της σύγχρονης Βαβυλώνας.

At that very time, the second voice of Revelation chapter eighteen, calls those people to flee out of Babylon, that they not partake of her judgments that are then to begin. That second voice, is the voice of Christ, but it represents the voice of the one hundred and forty-four thousand who are then proclaiming the third angels’ message with a loud voice. When those who escape the hand (a symbol of submission), they escape the hand of the counterfeit king of the north, and they then find the hand of the true king of the north.

Κατ’ εκείνον ακριβώς τον καιρό, η δεύτερη φωνή του δέκατου όγδοου κεφαλαίου της Αποκάλυψης καλεί εκείνους τους ανθρώπους να εξέλθουν από τη Βαβυλώνα, ώστε να μη μετάσχουν στις κρίσεις της, οι οποίες τότε πρόκειται να αρχίσουν. Αυτή η δεύτερη φωνή είναι η φωνή του Χριστού, αλλά αντιπροσωπεύει τη φωνή των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, οι οποίοι τότε διακηρύσσουν με δυνατή φωνή το μήνυμα του τρίτου αγγέλου. Όταν εκείνοι διαφύγουν από το χέρι (σύμβολο υποταγής), διαφεύγουν από το χέρι του πλαστού βασιλιά του βορρά, και τότε βρίσκουν το χέρι του αληθινού βασιλιά του βορρά.

At Mount Carmel the prophets of Baal were slain, and as the masculine false deity they represent the State, and the prophets of Ashtaroth represent the Church. Elijah slew the prophets of Baal, thus identifying the end of the sixth kingdom, though the religion of apostate Protestantism as represented by Salome, was still represented. Salome, Apostate Protestantism, as Salome, seduces Herod, and the ten kings agree to enter into a Church and State alliance with the eighth head, that was of the seven heads. Salome is the one who the incestuous Herod lusts after in his heart.

Στο Όρος Κάρμηλος οι προφήτες του Βάαλ θανατώθηκαν, και ως η αρσενική ψευδής θεότητα αντιπροσωπεύουν το Κράτος, ενώ οι προφήτες της Αστάρωθ αντιπροσωπεύουν την Εκκλησία. Ο Ηλίας θανάτωσε τους προφήτες του Βάαλ, προσδιορίζοντας έτσι το τέλος της έκτης βασιλείας, αν και η θρησκεία του αποστατημένου Προτεσταντισμού, όπως εκπροσωπείται από τη Σαλώμη, εξακολουθούσε να εκπροσωπείται. Η Σαλώμη, ο Αποστατημένος Προτεσταντισμός, ως Σαλώμη, αποπλανά τον Ηρώδη, και οι δέκα βασιλείς συμφωνούν να εισέλθουν σε συμμαχία Εκκλησίας και Κράτους με την όγδοη κεφαλή, η οποία ήταν εκ των επτά κεφαλών. Η Σαλώμη είναι εκείνη την οποία ο αιμομικτικός Ηρώδης επιθυμεί στην καρδιά του.

> But I say unto you, That whosoever looketh on a woman to lust after her hath committed adultery with her already in his heart. Matthew 5:28.

> Εγώ όμως σας λέγω ότι όποιος βλέπει γυναίκα για να την επιθυμήσει, έχει ήδη μοιχεύσει μαζί της στην καρδιά του. Ματθαίος 5:28.

Herod’s incestuous lust in his heart, joined their flesh together in his heart, and he therefore became one with Salome.

Η αιμομικτική επιθυμία του Ηρώδη μέσα στην καρδιά του ένωσε τις σάρκες τους μέσα στην καρδιά του, και γι’ αυτό έγινε ένα με τη Σαλώμη.

> Therefore shall a man leave his father and his mother, and shall cleave unto his wife: and they shall be one flesh. Genesis 2:24.

> Διὰ τοῦτο θέλει ἀφήσει ὁ ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ, καὶ θέλει προσκολληθῆ εἰς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ· καὶ θέλουσιν εἶσθαι οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν. Γένεσις 2:24.

At Herod’s birthday party, Herod and Salome became united, and Herod, who was typified by Ahab, is the head of the ten kings of the northern kingdom. At the soon coming Sunday law, the sixth kingdom of the earth beast ends when the horns that had become one horn representing the combination of the horns of Church and State (the image of the beast), is slain by Elijah. Salome then seduces Herod, becomes one with him, and convinces him to give half his kingdom (the world-wide State) to her mother (the world-wide Church). Salome has then taken control of Ahab and his ten tribes, for the ten kings all agree with each other.

Στο γενέθλιο συμπόσιο του Ηρώδη, ο Ηρώδης και η Σαλώμη ενώθηκαν, και ο Ηρώδης, ο οποίος προτυπωνόταν από τον Αχαάβ, είναι η κεφαλή των δέκα βασιλέων του βορείου βασιλείου. Κατά τον επικείμενο νόμο της Κυριακής, η έκτη βασιλεία του θηρίου της γης τερματίζεται, όταν τα κέρατα που είχαν γίνει ένα κέρας, αντιπροσωπεύοντας τον συνδυασμό των κεράτων της Εκκλησίας και του Κράτους (την εικόνα του θηρίου), θανατώνονται από τον Ηλία. Κατόπιν η Σαλώμη αποπλανά τον Ηρώδη, γίνεται ένα με αυτόν, και τον πείθει να δώσει το ήμισυ της βασιλείας του (το παγκόσμιο Κράτος) στη μητέρα της (την παγκόσμια Εκκλησία). Τότε η Σαλώμη έχει λάβει τον έλεγχο του Αχαάβ και των δέκα φυλών του, διότι οι δέκα βασιλείς όλοι συμφωνούν μεταξύ τους.

> And the ten horns which thou sawest are ten kings, which have received no kingdom as yet; but receive power as kings one hour with the beast. These have one mind, and shall give their power and strength unto the beast. Revelation 17:12, 13.

> Καὶ τὰ δέκα κέρατα, τὰ ὁποῖα εἶδες, εἶναι δέκα βασιλεῖς, οἵτινες βασιλείαν δὲν ἔλαβον ἔτι· ἀλλὰ λαμβάνουν ἐξουσίαν ὡς βασιλεῖς μίαν ὥραν μετὰ τοῦ θηρίου. Οὗτοι ἔχουν μίαν γνώμην, καὶ θέλουσι δώσει τὴν δύναμιν καὶ τὴν ἐξουσίαν αὐτῶν εἰς τὸ θηρίον. Αποκάλυψις 17:12, 13.

The beast they give their power and strength unto is the beast that the whore rides upon. The beast represents the character of the image, which is the combination of Church and State, with the woman (Church) in control of the relationship, for it is a Latin marriage, where the surname is the name of the wife, and where the woman rules over the man, in rebellion against the true marriage relationship.

Το θηρίον, στο οποίο δίδουν τη δύναμη και την εξουσία τους, είναι το θηρίον επάνω στο οποίο κάθεται η πόρνη. Το θηρίον αντιπροσωπεύει τον χαρακτήρα της εικόνας, η οποία είναι ο συνδυασμός Εκκλησίας και Κράτους, με τη γυναίκα (την Εκκλησία) να ελέγχει τη σχέση, διότι πρόκειται για λατινικό γάμο, όπου το επώνυμο είναι το όνομα της συζύγου και όπου η γυναίκα εξουσιάζει τον άνδρα, σε αποστασία από την αληθινή σχέση του γάμου.

> Unto the woman he said, I will greatly multiply thy sorrow and thy conception; in sorrow thou shalt bring forth children; and thy desire shall be to thy husband, and he shall rule over thee. Genesis 3:16.

> Πρὸς δὲ τὴν γυναῖκα εἶπε· Θέλω πληθύνει σφόδρα τὰς λύπας σου καὶ τὴν σύλληψίν σου· μετὰ λύπης θέλεις γεννᾶ τέκνα· καὶ πρὸς τὸν ἄνδρα σου θέλει εἶσθαι ἡ ἐπιθυμία σου, καὶ αὐτὸς θέλει σε ἐξουσιάζει. Γένεσις 3:16.

The ten kings are of one mind, and one heart.

Οι δέκα βασιλεῖς εἶναι ὁμόφρονες καὶ ἔχουν μίαν καρδίαν.

> “Revelation 17:13–14 quoted. ‘These have one mind.’ There will be a universal bond of union, one great harmony, a confederacy of Satan’s forces. ‘And shall give their power and strength unto the beast.’ Thus is manifested the same arbitrary, oppressive power against religious liberty, freedom to worship God according to the dictates of conscience, as was manifested by the papacy, when in the past it persecuted those who dared to refuse to conform with the religious rites and ceremonies of Romanism.

> «Αποκάλυψις 17:13–14 παρατίθεται». «Οὗτοι μίαν γνώμην ἔχουσιν». Θα υπάρξει ένας παγκόσμιος δεσμός ενώσεως, μία μεγάλη ομοφροσύνη, μία συνομοσπονδία των δυνάμεων του Σατανά. «Καὶ τὴν δύναμιν καὶ ἐξουσίαν αὐτῶν τῷ θηρίῳ διδόασιν». Έτσι εκδηλώνεται η ίδια αυθαίρετη, καταπιεστική εξουσία εναντίον της θρησκευτικής ελευθερίας, της ελευθερίας να λατρεύει κανείς τον Θεό σύμφωνα με τις επιταγές της συνειδήσεως, όπως εκδηλώθηκε από τον παπισμό, όταν κατά το παρελθόν καταδίωκε εκείνους που τολμούσαν να αρνηθούν να συμμορφωθούν με τις θρησκευτικές τελετές και ιεροπραξίες του Ρωμαιοκαθολικισμού.

> “In the warfare to be waged in the last days there will be united, in opposition to God’s people, all the corrupt powers that have apostatized from allegiance to the law of Jehovah. In this warfare the Sabbath of the fourth commandment will be the great point at issue; for in the Sabbath commandment the great Law-giver identifies Himself as the Creator of the heavens and the earth.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, 983.

> «Στον πόλεμο που πρόκειται να διεξαχθεί κατά τις έσχατες ημέρες θα ενωθούν, σε αντίθεση προς τον λαό του Θεού, όλες οι διεφθαρμένες δυνάμεις που έχουν αποστατήσει από την υποταγή στον νόμο του Ιεχωβά. Σε αυτόν τον πόλεμο, το Σάββατο της τετάρτης εντολής θα αποτελέσει το μεγάλο επίδικο σημείο· διότι στην εντολή του Σαββάτου ο μέγας Νομοθέτης ταυτοποιεί τον Εαυτό Του ως τον Δημιουργό των ουρανών και της γης». The Seventh-day Adventist Bible Commentary, 983.

The ten kings, whose leader is Ahab, or Herod, have been seduced by Salome, the daughter of Herodias. The United Nations, who at the Sunday law is seduced by Salome, the false religion of apostate Protestantism, and who was formerly the sixth kingdom of Bible prophecy, takes control of the kingdom of ten kings, who all agree to give half their kingdom unto the religion of Catholicism. They make this unanimous decision, for all the kings were seduced by Salome’s seductive dance. They agree to place their united strength into the work of killing those represented by John the Baptist.

Οι δέκα βασιλεῖς, των οποίων ηγέτης είναι ο Αχαάβ, ή ο Ηρώδης, έχουν αποπλανηθεί από τη Σαλώμη, τη θυγατέρα της Ηρωδιάδος. Τα Ηνωμένα Έθνη, τα οποία κατά τον νόμο της Κυριακής αποπλανώνται από τη Σαλώμη, την ψευδή θρησκεία του αποστατημένου Προτεσταντισμού, και τα οποία προηγουμένως ήσαν η έκτη βασιλεία της βιβλικής προφητείας, αναλαμβάνουν τον έλεγχο του βασιλείου των δέκα βασιλέων, οι οποίοι όλοι συμφωνούν να δώσουν το ήμισυ του βασιλείου τους στη θρησκεία του Καθολικισμού. Λαμβάνουν αυτή την ομόφωνη απόφαση, διότι όλοι οι βασιλείς είχαν αποπλανηθεί από τον σαγηνευτικό χορό της Σαλώμης. Συμφωνούν να θέσουν την ενωμένη τους ισχύ στο έργο της θανατώσεως εκείνων που εκπροσωπούνται από τον Ιωάννη τον Βαπτιστή.

The beast (the United Nations) is governed by a premier king (the daughter of Jezebel). Jezebel had directed her daughter to initiate the adulterous and incestuous relationship with Herod and the other kings, for she is the mother of harlots. She is the pimp of her own daughter. Herod, Ahab and the United Nations were seduced by the false prophet, who is the United States. The United States, ceases to be the sixth kingdom when the prophets of Baal were slain, and the prophets of Ashtaroth (Salome) immediately become the governing power of the seventh kingdom, as it duplicates in the world, what it just accomplished in the United States.

Το θηρίο (τα Ηνωμένα Έθνη) κυβερνάται από έναν πρωτεύοντα βασιλέα (τη θυγατέρα της Ιεζάβελ). Η Ιεζάβελ είχε κατευθύνει τη θυγατέρα της να εγκαινιάσει τη μοιχική και αιμομικτική σχέση με τον Ηρώδη και τους άλλους βασιλείς, διότι αυτή είναι η μήτηρ των πορνών. Είναι η μαστροπός της ίδιας της θυγατέρας της. Ο Ηρώδης, ο Αχαάβ και τα Ηνωμένα Έθνη πλανήθηκαν από τον ψευδοπροφήτη, ο οποίος είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες. Οι Ηνωμένες Πολιτείες παύουν να είναι το έκτο βασίλειο όταν εσφάγησαν οι προφήτες του Βάαλ, και οι προφήτες της Αστάρτης (Σαλώμη) καθίστανται αμέσως η κυβερνώσα εξουσία του εβδόμου βασιλείου, καθώς αυτό επαναλαμβάνει στον κόσμο εκείνο που μόλις επέτυχε στις Ηνωμένες Πολιτείες.

The beast is the kings who are in a relationship with the whore’s daughter, and the whore is the woman that rules over the beast. Jesus illustrates the end of a thing, with the beginning of a thing. Just as Revelation chapter seventeen’s illustration of eight kingdoms unsealed the eight kingdoms of Daniel chapter two, the beast and the woman that rides upon the beast unseals another prophetic truth, that is based upon the first representing the last.

Το θηρίο είναι οι βασιλείς που βρίσκονται σε σχέση με τη θυγατέρα της πόρνης, και η πόρνη είναι η γυναίκα που εξουσιάζει επάνω στο θηρίο. Ο Ιησούς απεικονίζει το τέλος ενός πράγματος μέσω της αρχής ενός πράγματος. Όπως ακριβώς η απεικόνιση των οκτώ βασιλείων στο δέκατο έβδομο κεφάλαιο της Αποκάλυψης αποκάλυψε τα οκτώ βασίλεια του δεύτερου κεφαλαίου του Δανιήλ, έτσι και το θηρίο και η γυναίκα που ιππεύει επάνω στο θηρίο αποκαλύπτουν μία άλλη προφητική αλήθεια, η οποία βασίζεται στο ότι το πρώτο αντιπροσωπεύει το τελευταίο.

Revelation chapter seventeen is the last reference to the kingdoms of Bible prophecy, and therefore demands that Daniel chapter two, which is the first reference to the kingdoms of Bible prophecy, of prophetic necessity must also represent eight kingdoms, of which the eighth kingdom was of the seven. So too, the judgment of the woman and the beast she rides upon in chapter seventeen, must be represented in the first judgment of the whore in 1798.

Η δέκατη έβδομη κεφαλαία της Αποκαλύψεως είναι η τελευταία αναφορά στα βασίλεια της βιβλικής προφητείας και, επομένως, απαιτεί όπως η δεύτερη κεφαλαία του Δανιήλ, η οποία είναι η πρώτη αναφορά στα βασίλεια της βιβλικής προφητείας, από προφητική αναγκαιότητα πρέπει επίσης να παριστάνει οκτώ βασίλεια, εκ των οποίων το όγδοο βασίλειο ήταν εκ των επτά. Ομοίως, η κρίση της γυναικός και του θηρίου επάνω στο οποίο κάθεται στη δέκατη έβδομη κεφαλαία πρέπει να παριστάνεται επίσης στην πρώτη κρίση της πόρνης το 1798.

The angel informed John at the opening of chapter seventeen, that he was going to show the judgment of the great whore and of the beast she rides upon. The first time the whore was judged has been correctly understood as 1798 when the papacy received its deadly wound, and the time of the end arrived. Yet when a “time of the end” is represented in prophetic history there are always two waymarks symbolized by people. The birth of Aaron and his brother Moses was the time of the end in that history. Those two waymarks typified the birth of John the Baptist, and sixth months later his cousin Jesus, thus marking the time of the end for that history. At the end of the seventy-year captivity, which typifies the time of the end in 1798, Darius and his nephew Cyrus are the two waymarks of the time of the end. Together, they typify Reagan and Bush the first, in the time of the end of 1989.

Ο άγγελος πληροφόρησε τον Ιωάννη στην αρχή του δεκάτου εβδόμου κεφαλαίου ότι επρόκειτο να του δείξει την κρίση της μεγάλης πόρνης και του θηρίου επάνω στο οποίο ιππεύει. Η πρώτη φορά κατά την οποία η πόρνη εκρίθη έχει ορθώς νοηθεί ως το 1798, όταν ο παπισμός έλαβε το θανάσιμο τραύμα του και έφθασε ο καιρός του τέλους. Πλην όμως, όταν ένας «καιρός του τέλους» παρίσταται στην προφητική ιστορία, υπάρχουν πάντοτε δύο ορόσημα, συμβολιζόμενα διά προσώπων. Η γέννηση του Ααρών και του αδελφού του Μωυσή υπήρξε ο καιρός του τέλους σε εκείνη την ιστορία. Αυτά τα δύο ορόσημα προεικόνιζαν τη γέννηση του Ιωάννου του Βαπτιστού και, έξι μήνες αργότερα, του εξαδέλφου του Ιησού, σηματοδοτώντας έτσι τον καιρό του τέλους για εκείνη την ιστορία. Στο τέλος της εβδομηκονταετούς αιχμαλωσίας, η οποία προεικονίζει τον καιρό του τέλους το 1798, ο Δαρείος και ο ανεψιός του Κύρος αποτελούν τα δύο ορόσημα του καιρού του τέλους. Από κοινού, προεικονίζουν τον Reagan και τον Bush τον πρεσβύτερο, στον καιρό του τέλους του 1989.

1798, which was the time of the end when the book of Daniel was unsealed in Millerite history, identified the prophetic death of the political element of the beast of Catholicism. Napoleon’s general Berthier walked right into the Vatican, arrested the pope and ended the political authority of the beast of Catholicism. A year later, in 1799, the woman who had ridden that beast through the centuries, represented by the pope, died in captivity. The judgment of the whore, includes the judgment upon the beast she employed to govern the nations. Revelation chapter seventeen identifies both the judgment of the beast, and also the whore who rules over and rides upon the beast.

Το 1798, το οποίο ήταν ο καιρός του τέλους όταν το βιβλίο του Δανιήλ αποσφραγίσθηκε στην ιστορία των Μιλλεριτών, προσδιόρισε τον προφητικό θάνατο του πολιτικού στοιχείου του θηρίου του Καθολικισμού. Ο στρατηγός του Ναπολέοντος, Μπερτιέ, εισήλθε κατευθείαν στο Βατικανό, συνέλαβε τον πάπα και έθεσε τέλος στην πολιτική εξουσία του θηρίου του Καθολικισμού. Έναν χρόνο αργότερα, το 1799, η γυναίκα που επί αιώνες καθόταν επάνω σε εκείνο το θηρίο, εκπροσωπούμενη από τον πάπα, πέθανε στην αιχμαλωσία. Η κρίση της πόρνης περιλαμβάνει και την κρίση επί του θηρίου το οποίο χρησιμοποίησε για να κυβερνά τα έθνη. Το δέκατο έβδομο κεφάλαιο της Αποκαλύψεως προσδιορίζει τόσο την κρίση του θηρίου όσο και την πόρνη που εξουσιάζει και κάθεται επάνω στο θηρίο.

> “The world is filled with storm and war and variance. Yet under one head—the papal power—the people will unite to oppose God in the person of His witnesses.” Testimonies, volume 7, 182.

> «Ο κόσμος είναι γεμάτος θύελλα και πόλεμο και διχόνοια. Ωστόσο, υπό μία κεφαλή —την παπική εξουσία— οι λαοί θα ενωθούν για να αντιταχθούν στον Θεό στο πρόσωπο των μαρτύρων Του.» Testimonies, τόμος 7, 182.

The eighth head, that is of the seven, is the papal power that reigns over the beast that is made up of ten kings who are governed by the daughter of the whore who rides upon the beast. The elements of the eighth kingdom, that is of the seven must be seen in the eighth and last president, who is of the seven presidents, when the image of the beast is formed within the United States. The combination of the apostate horns of Republicanism and Protestantism must have a “head” that rules over the image of the beast, and that ruler will be a dictator extraordinaire.

Η όγδοη κεφαλή, η οποία είναι εκ των επτά, είναι η παπική εξουσία που βασιλεύει επί του θηρίου, το οποίο αποτελείται από δέκα βασιλείς που κυβερνώνται από τη θυγατέρα της πόρνης, η οποία κάθεται επάνω στο θηρίο. Τα στοιχεία της όγδοης βασιλείας, η οποία είναι εκ των επτά, πρέπει να ιδωθούν στον όγδοο και τελευταίο πρόεδρο, ο οποίος είναι εκ των επτά προέδρων, όταν η εικόνα του θηρίου σχηματισθεί εντός των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο συνδυασμός των αποστατημένων κεράτων του Ρεπουμπλικανισμού και του Προτεσταντισμού πρέπει να έχει μία «κεφαλή» που να άρχει επί της εικόνας του θηρίου, και ο άρχων εκείνος θα είναι ένας δικτάτωρ εξαιρετικός.

We will continue this study in the next article.

Θα συνεχίσουμε αυτή τη μελέτη στο επόμενο άρθρο.

> A Song or Psalm of Asaph. Keep not thou silence, O God: hold not thy peace, and be not still, O God. For, lo, thine enemies make a tumult: and they that hate thee have lifted up the head. They have taken crafty counsel against thy people, and consulted against thy hidden ones. They have said, Come, and let us cut them off from being a nation; that the name of Israel may be no more in remembrance. For they have consulted together with one consent: they are confederate against thee: The tabernacles of Edom, and the Ishmaelites; of Moab, and the Hagarenes; Gebal, and Ammon, and Amalek; the Philistines with the inhabitants of Tyre; Assur also is joined with them: they have holpen the children of Lot. Selah. Psalms 83:1–8.

> Ωδή ή Ψαλμός του Ασάφ. Μη σιωπήσεις, Θεέ· μη κρατήσεις ειρήνη, και μη μείνεις αδρανής, Θεέ. Διότι, ιδού, οι εχθροί σου θορυβούν· και όσοι σε μισούν ύψωσαν την κεφαλήν. Με πανουργίαν εμηχανεύθησαν κατά του λαού σου, και συνεβουλεύθησαν κατά των κεκρυμμένων σου. Είπαν, Έλθετε, και ας τους εξαλείψωμεν από του να είναι έθνος· ώστε το όνομα του Ισραήλ να μη μνημονεύεται πλέον. Διότι συνεβουλεύθησαν ομού με μίαν γνώμην· συνωμότησαν κατά σου· αι σκηναί του Εδώμ, και οι Ισμαηλίται· του Μωάβ, και οι Αγαρηνοί· Γεβάλ, και Αμμών, και Αμαλήκ· οι Φιλισταίοι μετά των κατοίκων της Τύρου· και ο Ασσούρ επίσης προσετέθη εις αυτούς· εβοήθησαν τους υιούς του Λωτ. Διάψαλμα. Ψαλμοί 83:1–8.

Back to Articles