Article

# Future for America and July 18, 2020 - Number Four

Μέλλον για την Αμερική και 18 Ιουλίου 2020 - Αριθμός Τέσσερα

1863

1863

Author

Jeff Pippenger

Published

September 19, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The message of Daniel chapters eight and nine which are represented by the Ulai River were unsealed in 1798. The prophecy of chapter eight was interpreted in chapter nine by Gabriel, but not until Daniel had set forth a prayer, that is considered one of the most significant human prayers in the Bible. In that prayer Daniel identifies that he had recognized that the desolation of Jerusalem would last seventy years according to what he had discovered in the book of Jeremiah.

Το μήνυμα των κεφαλαίων οκτώ και εννέα του Δανιήλ, τα οποία παριστάνονται από τον ποταμό Ουλάι, αποσφραγίστηκε το 1798. Η προφητεία του ογδόου κεφαλαίου ερμηνεύθηκε στο ένατο κεφάλαιο από τον Γαβριήλ, αλλά όχι προτού ο Δανιήλ εκθέσει μία προσευχή, η οποία θεωρείται μία από τις σημαντικότερες ανθρώπινες προσευχές στην Αγία Γραφή. Στην προσευχή εκείνη ο Δανιήλ δηλώνει ότι είχε αναγνωρίσει πως η ερήμωση της Ιερουσαλήμ θα διαρκούσε εβδομήντα έτη, σύμφωνα με όσα είχε ανακαλύψει στο βιβλίο του Ιερεμία.

> In the first year of Darius the son of Ahasuerus, of the seed of the Medes, which was made king over the realm of the Chaldeans; In the first year of his reign I Daniel understood by books the number of the years, whereof the word of the Lord came to Jeremiah the prophet, that he would accomplish seventy years in the desolations of Jerusalem. Daniel 9:1, 2.

> Εν τῷ πρώτῳ ἔτει Δαρείου τοῦ υἱοῦ Ἀσσουήρου, ἐκ τοῦ σπέρματος τῶν Μήδων, ὅστις ἐβασιλεύθη ἐπὶ τοῦ βασιλείου τῶν Χαλδαίων, ἐν τῷ πρώτῳ ἔτει τῆς βασιλείας αὐτοῦ ἐγὼ, ὁ Δανιήλ, ἐνόησα ἐν ταῖς βίβλοις τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐτῶν, περὶ ὧν ἐγένετο ὁ λόγος τοῦ Κυρίου πρὸς Ἱερεμίαν τὸν προφήτην, ὅτι ἤμελλε νὰ συμπληρώσῃ ἑβδομήκοντα ἔτη ἐπὶ τὰς ἐρημώσεις τῆς Ἱερουσαλήμ. Δανιήλ 9:1, 2.

Jeremiah also identified that at the end of those seventy years Belshazzar would die as Cyrus the General of Darius conquered Babylon.

Ο Ιερεμίας επίσης προσδιόρισε ότι, στο τέλος εκείνων των εβδομήντα ετών, ο Βαλτάσαρ θα πέθαινε, καθώς ο Κύρος, ο στρατηγός του Δαρείου, θα κατακτούσε τη Βαβυλώνα.

> And this whole land shall be a desolation, and an astonishment; and these nations shall serve the king of Babylon seventy years. And it shall come to pass, when seventy years are accomplished, that I will punish the king of Babylon, and that nation, saith the Lord, for their iniquity, and the land of the Chaldeans, and will make it perpetual desolations. Jeremiah 25:11, 12.

> Και όλη αυτή η γη θα γίνει ερήμωσις και κατάπληξις· και τα έθνη αυτά θα δουλεύσουν στον βασιλιά της Βαβυλώνας εβδομήντα έτη. Και θέλει συμβεί, όταν συμπληρωθούν τα εβδομήντα έτη, ότι θα τιμωρήσω τον βασιλιά της Βαβυλώνας και εκείνο το έθνος, λέγει ο Κύριος, για την ανομία τους, και τη γη των Χαλδαίων, και θα την καταστήσω αιώνιες ερημώσεις. Ιερεμίας 25:11, 12.

Daniel also identified that the seventy years of desolation was a fulfillment of a prophecy recorded by Moses.

Ο Δανιήλ επίσης αναγνώρισε ότι τα εβδομήντα έτη της ερημώσεως ήταν εκπλήρωση μιας προφητείας καταγεγραμμένης από τον Μωυσή.

> Yea, all Israel have transgressed thy law, even by departing, that they might not obey thy voice; therefore the curse is poured upon us, and the oath that is written in the law of Moses the servant of God, because we have sinned against him. And he hath confirmed his words, which he spake against us, and against our judges that judged us, by bringing upon us a great evil: for under the whole heaven hath not been done as hath been done upon Jerusalem. As it is written in the law of Moses, all this evil is come upon us: yet made we not our prayer before the Lord our God, that we might turn from our iniquities, and understand thy truth. Daniel 9:11–13.

> Ναι, πας ὁ Ἰσραὴλ παρενόμησε τὸν νόμον σου, ἀποστρεφόμενος, ὥστε νὰ μὴν ὑπακούῃ εἰς τὴν φωνήν σου· διὰ τοῦτο ἐξεχύθη ἐφ’ ἡμᾶς ἡ κατάρα καὶ ὁ ὅρκος ὁ γεγραμμένος ἐν τῷ νόμῳ Μωϋσέως, τοῦ δούλου τοῦ Θεοῦ, ἐπειδὴ ἡμαρτήσαμεν εἰς αὐτόν. Καὶ ἐβεβαίωσεν τοὺς λόγους αὐτοῦ, τοὺς ὁποίους ἐλάλησε κατὰ ἡμῶν καὶ κατὰ τῶν κριτῶν ἡμῶν, οἵτινες μᾶς ἔκριναν, ἐπάγων ἐφ’ ἡμᾶς μέγα κακόν· διότι ὑπὸ πᾶσαν τὴν οὐρανὸν δὲν ἔγινεν ὅ,τι ἔγινεν ἐπὶ τὴν Ἱερουσαλήμ. Καθὼς εἶναι γεγραμμένον ἐν τῷ νόμῳ Μωϋσέως, πᾶν τοῦτο τὸ κακὸν ἦλθεν ἐφ’ ἡμᾶς· ἀλλ’ οὐχὶ ἐδεήθημεν ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, ὥστε νὰ ἐπιστρέψωμεν ἀπὸ τὰς ἀνομίας ἡμῶν καὶ νὰ ἐννοήσωμεν τὴν ἀλήθειάν σου. Δανιήλ 9:11–13.

The “oath” that Israel had broken which produced the “curse” was the “seven times” of Leviticus twenty-six. The word translated as “seven times” in Leviticus twenty-six is the same Hebrew word that is translated as “oath,” in Daniel nine. Moses’ oath represented by the word translated as “seven times” is the first time-prophecy discovered by William Miller and it was the first of his foundational truths that was set aside in 1863. William Miller represented Elijah, and this is confirmed by the Spirit of Prophecy.

Ο «όρκος» που ο Ισραήλ είχε παραβεί και ο οποίος παρήγαγε την «κατάρα» ήταν το «επτά φορές» του Λευιτικού είκοσι έξι. Η λέξη που μεταφράζεται ως «επτά φορές» στο Λευιτικό είκοσι έξι είναι η ίδια εβραϊκή λέξη που μεταφράζεται ως «όρκος» στο Δανιήλ εννέα. Ο όρκος του Μωυσή, τον οποίο αντιπροσωπεύει η λέξη που μεταφράζεται ως «επτά φορές», είναι η πρώτη χρονοπροφητεία που ανακάλυψε ο William Miller, και ήταν η πρώτη από τις θεμελιώδεις αλήθειές του που παραμερίστηκε το 1863. Ο William Miller αντιπροσώπευε τον Ηλία, και αυτό επιβεβαιώνεται από το Πνεύμα της Προφητείας.

> “Thousands were led to embrace the truth preached by William Miller, and servants of God were raised up in the spirit and power of Elijah to proclaim the message.” Early Writings, 233.

> «Χιλιάδες οδηγήθηκαν να ασπασθούν την αλήθεια που κηρυσσόταν από τον William Miller, και δούλοι του Θεού ανεγέρθηκαν με το πνεύμα και τη δύναμη του Ηλία για να διακηρύξουν το μήνυμα.» Early Writings, 233.

In 1863 the Millerite movement ended as those who had formerly been in the movement started the Seventh-day Adventist church. When they began as a church the movement ended. It ended when they slew Moses as represented in the “seven times” of Leviticus twenty-six, and when they simultaneously slew Elijah, the messenger that had presented the “oath” of Moses to the movement. Moses and Elijah were both slain in 1863 and were not to be resurrected until post September 11, 2001, when God took the movement Future for America back to the old paths.

Το 1863 το Μιλλεριτικό κίνημα έληξε, καθώς εκείνοι που προηγουμένως ανήκαν στο κίνημα ίδρυσαν την Εκκλησία των Αντβεντιστών της Εβδόμης Ημέρας. Όταν άρχισαν να υφίστανται ως εκκλησία, το κίνημα έληξε. Έληξε όταν εφόνευσαν τον Μωυσή, όπως παριστάνεται στους «επτά καιρούς» του Λευιτικού είκοσι έξι, και όταν ταυτοχρόνως εφόνευσαν τον Ηλία, τον αγγελιοφόρο που είχε παρουσιάσει στο κίνημα τον «όρκο» του Μωυσή. Ο Μωυσής και ο Ηλίας εφονεύθησαν αμφότεροι το 1863 και δεν επρόκειτο να αναστηθούν παρά μόνο μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001, όταν ο Θεός επανέφερε το κίνημα Future for America στις αρχαίες οδούς.

Future for America recognized September 11, 2001 as the arrival of the third woe, and what establishes that the identification of Islam’s attack on September 11 was the history of the first two woes as identified by the Millerites which is specifically represented upon both the 1843 and 1850 pioneer charts. By returning to Millerite history to uphold the modern role of Islam, the Lord then opened Future for America’s understanding of the “seven times” of Leviticus twenty-six, which is graphically represented on both charts in the center column. And in both charts, the center of the center column is the cross. When God directed in the production of both of Habakkuk’s tables, He made sure that the “oath” of Moses, the “seven times” of Leviticus twenty-six was the center of all the other prophetic illustrations and that on both tables Christ was placed in the very center.

Το Future for America αναγνώρισε την 11η Σεπτεμβρίου 2001 ως την έλευση του τρίτου αλλοίμονο· και εκείνο που εδραιώνει την ταύτιση της επίθεσης του Ισλάμ την 11η Σεπτεμβρίου είναι η ιστορία των δύο πρώτων αλλοίμονο, όπως προσδιορίσθηκε από τους Μιλλεριτικούς, η οποία παριστάνεται ειδικώς τόσο στο πρωτοποριακό διάγραμμα του 1843 όσο και σε εκείνο του 1850. Επιστρέφοντας στη Μιλλεριτική ιστορία, ώστε να υποστηρίξει τον σύγχρονο ρόλο του Ισλάμ, ο Κύριος τότε άνοιξε την κατανόηση του Future for America σχετικά με τους «επτά καιρούς» του Λευιτικού είκοσι έξι, οι οποίοι παριστάνονται γραφικώς και στα δύο διαγράμματα στην κεντρική στήλη. Και στα δύο διαγράμματα, το κέντρο της κεντρικής στήλης είναι ο σταυρός. Όταν ο Θεός κατηύθυνε την παραγωγή και των δύο πινάκων του Αββακούμ, φρόντισε ώστε ο «όρκος» του Μωυσή, οι «επτά καιροί» του Λευιτικού είκοσι έξι, να αποτελεί το κέντρο όλων των άλλων προφητικών απεικονίσεων και ώστε και στους δύο πίνακες ο Χριστός να τοποθετηθεί στο ακριβές κέντρο.

This agreed with a period of time located in another prophecy that was interpreted by Gabriel in chapter nine of Daniel which identified that Christ would confirm the covenant with many for one week.

Αυτό συμφωνούσε με μια χρονική περίοδο που εντοπίζεται σε μια άλλη προφητεία, την οποία ερμήνευσε ο Γαβριήλ στο ένατο κεφάλαιο του Δανιήλ, και η οποία προσδιόριζε ότι ο Χριστός θα επικύρωνε τη διαθήκη με πολλούς για μία εβδομάδα.

> And he shall confirm the covenant with many for one week: and in the midst of the week he shall cause the sacrifice and the oblation to cease, and for the overspreading of abominations he shall make it desolate, even until the consummation, and that determined shall be poured upon the desolate. Daniel 9:27.

> Καὶ θέλει στερεώσει τὴν διαθήκην μετὰ πολλῶν διὰ μίαν ἑβδομάδα· καὶ ἐν τῷ ἡμίσει τῆς ἑβδομάδος θέλει παύσει τὴν θυσίαν καὶ τὴν προσφοράν, καὶ διὰ τὸ πλήθος τῶν βδελυγμάτων θέλει ἐρημώσει, ἕως τῆς συντελείας, καὶ τὸ ὡρισμένον θέλει ἐκχυθῆ ἐπὶ τὴν ἐρήμωσιν. Δανιήλ 9:27.

A prophetic week is twenty-five hundred and twenty symbolic days, and the prophecy that Gabriel was explaining identified that in the “midst” or center of those twenty-five hundred and twenty symbolic days Christ would be crucified. Christ is the center of ‘the twenty-five twenty’ on both of Habakkuk’s tables and also the week He confirmed the covenant with many.

Μία προφητική εβδομάδα είναι δύο χιλιάδες πεντακόσιες είκοσι συμβολικές ημέρες, και η προφητεία που εξηγούσε ο Γαβριήλ προσδιόριζε ότι στο «μέσον» ή στο κέντρο αυτών των δύο χιλιάδων πεντακοσίων είκοσι συμβολικών ημερών ο Χριστός θα σταυρωνόταν. Ο Χριστός είναι το κέντρο του «είκοσι πέντε είκοσι» και στους δύο πίνακες του Αββακούμ, καθώς και της εβδομάδας κατά την οποία επικύρωσε τη διαθήκη με πολλούς.

In 1863 Adventism began as a church and the Millerite movement that had been empowered with the spirit of Elijah was slain. The Millerite movement understood that in the context of the seven churches of Revelation they had been the Philadelphian church. Those that separated from them after the Great Disappointment of 1844, were then identified as Laodiceans. In 1856 James White began a series of articles in the Review and Herald identifying that the movement that began as Philadelphia had become Laodicea and that the members needed then to seek the remedy offered to the Laodicean church. In the same year, in the same publication James White published a series of articles written by Hiram Edson about the twenty-five hundred and twenty year prophecy of Leviticus twenty-six. The articles were never finished.

Το 1863 ο Αντβεντισμός άρχισε ως εκκλησία και το Μιλλεριτικό κίνημα, το οποίο είχε ενδυναμωθεί με το πνεύμα του Ηλία, εθανατώθη. Το Μιλλεριτικό κίνημα κατανοούσε ότι, στο πλαίσιο των επτά εκκλησιών της Αποκαλύψεως, είχε υπάρξει η εκκλησία της Φιλαδελφείας. Εκείνοι που απεχωρίσθησαν από αυτό μετά τη Μεγάλη Απογοήτευση του 1844 ταυτοποιήθηκαν τότε ως Λαοδικείς. Το 1856 ο James White άρχισε μια σειρά άρθρων στο Review and Herald, επισημαίνοντας ότι το κίνημα που είχε αρχίσει ως Φιλαδέλφεια είχε καταστεί Λαοδίκεια και ότι τα μέλη έπρεπε τότε να αναζητήσουν το θεραπευτικό μέσο που προσφερόταν στην εκκλησία της Λαοδικείας. Κατά το ίδιο έτος, στο ίδιο έντυπο, ο James White δημοσίευσε μια σειρά άρθρων γραμμένων από τον Hiram Edson σχετικά με την προφητεία των δύο χιλιάδων πεντακοσίων είκοσι ετών του Λευιτικού είκοσι έξι. Τα άρθρα ουδέποτε ολοκληρώθηκαν.

When the Lord led the movement of Future for America back unto the old paths post September 11, 2001 the articles by Edson were rediscovered, and for the first time in history both of the periods twenty-five hundred and twenty years were recognized as two curses. One against the northern ten tribes and the other against the southern two tribes. Miller had identified the seven times against the southern kingdom of Judah, but Edson identified the seven times against the northern kingdom of Israel. Future for America saw that they both were to be applied. When the two scatterings are combined, they produce prophetic light that had never been recognized by Miller or Edson.

Όταν ο Κύριος οδήγησε το κίνημα τοῦ Future for America ἐπιστρέφοντας εἰς τὰς ἀρχαίας τρίβους μετὰ τὴν 11η Σεπτεμβρίου 2001, τὰ ἄρθρα τοῦ Edson ἀνεκαλύφθησαν ἐκ νέου, καὶ γιὰ πρῶτη φορά στὴν ἱστορία ἀνεγνωρίσθησαν ἀμφότερες οἱ περίοδοι τῶν δύο χιλιάδων πεντακοσίων εἴκοσι ἐτῶν ὡς δύο κατάραι· ἡ μία ἐναντίον τῶν δέκα βορείων φυλῶν καὶ ἡ ἄλλη ἐναντίον τῶν δύο νοτίων φυλῶν. Ὁ Miller εἶχε ταυτοποιήσει τοὺς ἑπτὰ καιρούς ἐναντίον τοῦ νοτίου βασιλείου τοῦ Ἰούδα, ἀλλὰ ὁ Edson ταυτοποίησε τοὺς ἑπτὰ καιρούς ἐναντίον τοῦ βορείου βασιλείου τοῦ Ἰσραήλ. Τὸ Future for America εἶδε ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐφαρμοσθοῦν ἀμφότεροι. Ὅταν οἱ δύο διασκορπισμοὶ συνδυάζονται, παράγουν προφητικὸ φῶς ποὺ δὲν εἶχε ποτέ ἀναγνωρισθεῖ οὔτε ἀπὸ τὸν Miller οὔτε ἀπὸ τὸν Edson.

When the Lord returned Future for America to the old paths post 2001 the “oath” of Moses came back to life and stood upon its feet. The message connected with the “oath” was then presented by the messengers of the third angel as it had been presented and typified by the messengers of the first angel. Future for America was the movement that proclaimed the message represented by “Moses” in the power of “Elijah,” and Elijah clearly gave the testimony of Moses until the conclusion of a series of presentations titled Habakkuk’s Tables which finished around 2012. When that series of presentations ended, the beast from the bottomless pit ascended to make war upon Moses and Elijah. That warfare began when Future for America determined to stop the work it had been doing since 1996, and begin a school, which in its pride it called, The School of the Prophets. Better it would have been to call the school, the school of the false prophets!

Όταν ο Κύριος επέστρεψε τη Future for America στις αρχαίες οδούς μετά το 2001, ο «όρκος» του Μωυσή επανήλθε στη ζωή και στάθηκε επί των ποδών του. Το μήνυμα που συνδεόταν με τον «όρκο» παρουσιάσθηκε τότε από τους αγγελιοφόρους του τρίτου αγγέλου, καθώς είχε παρουσιασθεί και προτυπωθεί από τους αγγελιοφόρους του πρώτου αγγέλου. Η Future for America ήταν το κίνημα που διακήρυξε το μήνυμα που αντιπροσωπεύεται από τον «Μωυσή» με τη δύναμη του «Ηλία», και ο Ηλίας έδωσε σαφώς τη μαρτυρία του Μωυσή έως την ολοκλήρωση μιας σειράς παρουσιάσεων με τίτλο Habakkuk’s Tables, η οποία ολοκληρώθηκε περίπου το 2012. Όταν εκείνη η σειρά παρουσιάσεων έλαβε τέλος, το θηρίο από την άβυσσο ανέβηκε για να κάνει πόλεμο εναντίον του Μωυσή και του Ηλία. Ο πόλεμος αυτός άρχισε όταν η Future for America αποφάσισε να παύσει το έργο που επιτελούσε από το 1996 και να αρχίσει μια σχολή, την οποία μέσα στην υπερηφάνειά της ονόμασε The School of the Prophets. Καλύτερα θα ήταν να είχε ονομάσει τη σχολή αυτή σχολή των ψευδοπροφητών!

The chaos and confusion that ensued when the school began allowing those who had never been confirmed by the Lord as His messengers to introduce their own ideas ended with the death of Future for America on July 18, 2020. At that point Moses and Elijah had been slain in the streets.

Το χάος και η σύγχυση που επακολούθησαν, όταν η σχολή άρχισε να επιτρέπει σε εκείνους που ουδέποτε είχαν επιβεβαιωθεί από τον Κύριο ως αγγελιοφόροι Του να εισάγουν τις δικές τους ιδέες, κατέληξαν με τον θάνατο του Future for America στις 18 Ιουλίου 2020. Σε εκείνο το σημείο, ο Μωυσής και ο Ηλίας είχαν φονευθεί στους δρόμους.

> And when they shall have finished their testimony, the beast that ascendeth out of the bottomless pit shall make war against them, and shall overcome them, and kill them. And their dead bodies shall lie in the street of the great city, which spiritually is called Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified. Revelation 11:7, 8.

> Καὶ ὅταν τελειώσωσι τὴν μαρτυρίαν αὐτῶν, τὸ θηρίον τὸ ἀναβαῖνον ἐκ τῆς ἀβύσσου θέλει κάμει πόλεμον μετ’ αὐτῶν, καὶ θέλει νικήσει αὐτούς, καὶ θέλει θανατώσει αὐτούς. Καὶ τὰ πτώματα αὐτῶν θέλουσι κείσθαι ἐπὶ τῆς πλατείας τῆς μεγάλης πόλεως, ἥτις πνευματικῶς καλεῖται Σόδομα καὶ Αἴγυπτος, ὅπου καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν ἐσταυρώθη. Ἀποκάλυψις 11:7, 8.

The testimony that is trustworthy, is the testimony that ended at the conclusion of the series titled Habakkuk’s Tables. Then the beast attacked. I have no idea who is following these current articles, but I assume it is made up as much by the enemies of Future for America as it is by those who are still trying to come to terms with the disappointment of July 18. I therefore expect that those that are in the category I define as enemies will point out how self-serving this application of prophetic history appears to be in their minds. So be it. Time is too short to pretend that the history of Future for America is not clearly identified as the movement that has been typified by the Millerite movement and it is too short to pretend that the flawed Laodicean human messenger that was raised up to lead out in that movement was not typified by William Miller.

Η μαρτυρία που είναι αξιόπιστη είναι η μαρτυρία που ολοκληρώθηκε στο τέλος της σειράς με τίτλο Οι Πίνακες του Αββακούμ. Κατόπιν το θηρίο επιτέθηκε. Δεν έχω καμία ιδέα ποιος παρακολουθεί αυτά τα τρέχοντα άρθρα, αλλά υποθέτω ότι αποτελείται εξίσου τόσο από τους εχθρούς του Future for America όσο και από εκείνους που εξακολουθούν να προσπαθούν να συμβιβαστούν με την απογοήτευση της 18ης Ιουλίου. Ως εκ τούτου, αναμένω ότι εκείνοι που ανήκουν στην κατηγορία την οποία ορίζω ως εχθρούς θα επισημάνουν πόσο αυτοεξυπηρετική φαίνεται στη σκέψη τους αυτή η εφαρμογή της προφητικής ιστορίας. Έστω έτσι. Ο χρόνος είναι υπερβολικά σύντομος για να προσποιούμαστε ότι η ιστορία του Future for America δεν ταυτοποιείται σαφώς ως το κίνημα που έχει προτυπωθεί από το Μιλλεριτικό κίνημα, και είναι υπερβολικά σύντομος για να προσποιούμαστε ότι ο ελαττωματικός Λαοδικειανός ανθρώπινος αγγελιοφόρος που εγέρθηκε για να ηγηθεί σε εκείνο το κίνημα δεν είχε προτυπωθεί από τον William Miller.

Miller was a Philadelphian and I came into Adventism from the world in 1975, thus am a certified Laodicean Adventist. My life history testifies to that fact. That being said, the merciful God of heaven has recently instructed me to put the message He is now revealing into writing and send it to the churches. His instruction came with the promise that when He resurrects Moses and Elijah, they will be resurrected as Philadelphians, not as Laodiceans. The movement that began in the Millerite history was the time of Philadelphia, that ultimately transcended into Laodicea in 1856 when it began the process of its rejection of the foundations laid by the Millerites. The rejection began with the setting aside the new development of light offered through the pen of Hiram Edson. Seven years later in 1863 the movement of Elijah which had presented the message of Moses was slain. At the same time the movement was slain, a church was introduced to replace the movement. Moses and Elijah were slain at the beginning of Adventism and they were slain again at the ending of Adventism.

Ο Μίλλερ ανήκε στη Φιλαδέλφεια, και εγώ ήλθα στον Αντβεντισμό από τον κόσμο το 1975· συνεπώς, είμαι πιστοποιημένος Λαοδικεύς Αντβεντιστής. Η ιστορία της ζωής μου μαρτυρεί το γεγονός αυτό. Τούτου λεχθέντος, ο ελεήμων Θεός του ουρανού με καθοδήγησε προσφάτως να θέσω εγγράφως το μήνυμα που αποκαλύπτει τώρα και να το αποστείλω στις εκκλησίες. Η οδηγία Του συνοδεύθηκε από την υπόσχεση ότι, όταν αναστήσει τον Μωυσή και τον Ηλία, θα αναστηθούν ως Φιλαδελφείς και όχι ως Λαοδικείς. Το κίνημα που άρχισε στην ιστορία των Μιλλεριτών ήταν ο καιρός της Φιλαδελφείας, ο οποίος τελικώς μεταβλήθηκε σε Λαοδίκεια το 1856, όταν άρχισε η διαδικασία της απόρριψης των θεμελίων που είχαν τεθεί από τους Μιλλερίτες. Η απόρριψη άρχισε με τον παραμερισμό της νέας ανάπτυξης φωτός που προσφέρθηκε μέσω της γραφίδος του Hiram Edson. Επτά έτη αργότερα, το 1863, το κίνημα του Ηλία, το οποίο είχε παρουσιάσει το μήνυμα του Μωυσή, εσφάγη. Την ίδια στιγμή που το κίνημα εσφάγη, εισήχθη μία εκκλησία για να αντικαταστήσει το κίνημα. Ο Μωυσής και ο Ηλίας εσφάγησαν στην αρχή του Αντβεντισμού και εσφάγησαν πάλι στο τέλος του Αντβεντισμού.

At the ending of the prophetic Laodicea, in 1989 the vision of the Hiddekel river was unsealed and a movement began that was born of a Laodicean mother. The Lord was not taken unaware and He knew that He would finish His work of the three angels as He began it. He would end it with a movement of Philadelphians, just as He began it and in order to do this the movement that was Laodicean by birth would need to be slain and resurrected as Philadelphians. In doing so, the movement that was brought out of the Laodicean church would become the eighth that is of the seven, in the very history where the three-fold union would become the eighth that is of the seven. And in the very same history the horn of Republicanism will also experience a resurrection of the eighth that was of the seven and had been slain by the “woke-ism” of Egypt and Sodom, but that line of prophecy will be addressed later in the articles.

Στο τέλος της προφητικής Λαοδίκειας, το 1989, αποσφραγίσθηκε το όραμα του ποταμού Χιδδέκελ και άρχισε ένα κίνημα που γεννήθηκε από μητέρα Λαοδικειακή. Ο Κύριος δεν αιφνιδιάσθηκε και γνώριζε ότι θα ολοκλήρωνε το έργο Του των τριών αγγέλων όπως το άρχισε. Θα το τερμάτιζε με ένα κίνημα Φιλαδελφειανών, ακριβώς όπως το άρχισε, και, για να γίνει αυτό, το κίνημα που ήταν Λαοδικειακό κατά τη γέννησή του έπρεπε να θανατωθεί και να αναστηθεί ως Φιλαδελφειανοί. Πράττοντας τούτο, το κίνημα που εξήχθη από τη Λαοδικειακή εκκλησία θα γινόταν ο όγδοος, ο οποίος είναι εκ των επτά, μέσα ακριβώς στην ίδια ιστορία όπου η τριπλή ένωση θα γινόταν ο όγδοος, ο οποίος είναι εκ των επτά. Και μέσα ακριβώς στην ίδια ιστορία, το κέρας του Ρεπουμπλικανισμού θα βιώσει επίσης μία ανάσταση του όγδοου που ήταν εκ των επτά και είχε θανατωθεί από τον «woke-ισμό» της Αιγύπτου και των Σοδόμων, αλλά εκείνη η γραμμή προφητείας θα εξετασθεί αργότερα στα άρθρα.

> And they of the people and kindreds and tongues and nations shall see their dead bodies three days and an half, and shall not suffer their dead bodies to be put in graves. And they that dwell upon the earth shall rejoice over them, and make merry, and shall send gifts one to another; because these two prophets tormented them that dwelt on the earth. And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. Revelation 11:9–11.

> Καὶ ἐκ τῶν λαῶν καὶ φυλῶν καὶ γλωσσῶν καὶ ἐθνῶν θέλουσι βλέπει τὰ πτώματα αὐτῶν τρεῖς ἡμέρας καὶ ἥμισυ, καὶ δὲν θέλουσιν ἀφήσει τὰ πτώματα αὐτῶν νὰ τεθοῦν εἰς μνήματα. Καὶ οἱ κατοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς θέλουσι χαρῆ δι’ αὐτούς, καὶ θέλουσιν εὐφρανθῆ, καὶ θέλουσι πέμψει δῶρα πρὸς ἀλλήλους· διότι οὗτοι οἱ δύο προφῆται ἐβασάνιζον τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς. Καὶ μετὰ τρεῖς ἡμέρας καὶ ἥμισυ πνεῦμα ζωῆς ἐκ τοῦ Θεοῦ εἰσῆλθεν εἰς αὐτούς, καὶ ἔστησαν ἐπὶ τοὺς πόδας αὐτῶν· καὶ φόβος μέγας ἐπέπεσεν ἐπὶ τοὺς θεωροῦντας αὐτούς. Ἀποκάλυψις 11:9–11.

Future for America did not get put into the grave, it just laid there in the street where it had been slain, while its enemies rejoiced over its apparent death. Yet “after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet.” Time is no longer, so the three and a half days is symbolic of twelve hundred and sixty days or years, that in Revelation twelve verses six and fourteen represent the wilderness where the sanctuary and the host were trodden down. If they had been put into the grave, they would not be in a street where they could be trodden down. The treading down of Future for America is not only a symbolic period, but it is the symbolic period of the message of the “seven times” represented by the oath of Moses.

Το Future for America δεν ετέθη στον τάφο· απλώς κειτόταν εκεί στην οδό όπου είχε φονευθεί, ενώ οι εχθροί του εχάρησαν για τον φαινομενικό του θάνατο. Ωστόσο, «μετὰ τρεῖς ἡμέρας καὶ ἥμισυ πνεῦμα ζωῆς ἐκ τοῦ Θεοῦ εἰσῆλθεν εἰς αὐτούς, καὶ ἔστησαν ἐπὶ τοὺς πόδας αὐτῶν». Ο χρόνος πλέον δεν υπάρχει, επομένως οι τρεισήμισι ημέρες είναι συμβολικές των χιλίων διακοσίων εξήντα ημερών ή ετών, τα οποία στην Αποκάλυψη δώδεκα, εδάφια έξι και δεκατέσσερα, παριστούν την έρημο όπου το αγιαστήριο και το στράτευμα κατεπατήθησαν. Εάν είχαν τεθεί στον τάφο, δεν θα βρίσκονταν σε οδό όπου θα μπορούσαν να καταπατώνται. Το καταπάτημα του Future for America δεν είναι μόνον μία συμβολική περίοδος, αλλά είναι η συμβολική περίοδος του μηνύματος των «επτά καιρών», που παριστάνεται από τον όρκο του Μωυσή.

> And they shall fall by the edge of the sword, and shall be led away captive into all nations: and Jerusalem shall be trodden down of the Gentiles, until the times of the Gentiles be fulfilled. Luke 21:24.

> Και θέλουσι πέσει διά στόματος μαχαίρας, και θέλουσι φερθή αιχμάλωτοι εις πάντα τα έθνη· και η Ιερουσαλήμ θέλει είσθαι πατουμένη υπό των εθνών, εωσού εκπληρωθώσιν οι καιροί των εθνών. Λουκάς 21:24.

There are three times Jerusalem has been trodden down. First by Babylon from 677 BC until 607 BC. The second trampling down was by pagan Rome from 66 AD until 70 AD. The third time was by spiritual Rome from 538 through to 1798. The treading down of Jerusalem by the Gentiles identified in Luke twenty-one was the twelve hundred and sixty years of papal rule. Revelation eleven, where we find the testimony of Moses and Elijah opens with the identification of that period of time.

Υπήρξαν τρεις φορές κατά τις οποίες η Ιερουσαλήμ καταπατήθηκε. Πρώτον, από τη Βαβυλώνα, από το 677 π.Χ. έως το 607 π.Χ. Η δεύτερη καταπάτηση έγινε από την ειδωλολατρική Ρώμη, από το 66 μ.Χ. έως το 70 μ.Χ. Η τρίτη φορά ήταν από την πνευματική Ρώμη, από το 538 έως το 1798. Το καταπάτημα της Ιερουσαλήμ από τα έθνη, το οποίο προσδιορίζεται στο κατά Λουκάν κεφάλαιο είκοσι ένα, ήταν τα χίλια διακόσια εξήντα έτη της παπικής κυριαρχίας. Η Αποκάλυψις ένδεκα, όπου βρίσκουμε τη μαρτυρία του Μωυσή και του Ηλία, αρχίζει με τον προσδιορισμό εκείνης της χρονικής περιόδου.

> And there was given me a reed like unto a rod: and the angel stood, saying, Rise, and measure the temple of God, and the altar, and them that worship therein. But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. Revelation 11:1, 2.

> Και μου εδόθη κάλαμος όμοιος με ράβδον· και ο άγγελος εστάθη, λέγων: Σηκώθητι και μέτρησον τον ναόν του Θεού, και το θυσιαστήριον, και εκείνους που προσκυνούν εν αυτώ. Την δε αυλήν την έξωθεν του ναού άφες έξω και μη μετρήσης αυτήν· διότι εδόθη εις τα έθνη· και την πόλιν την αγίαν θέλουσι πατήσει υπό τους πόδας αυτών επί τεσσαράκοντα δύο μήνας. Αποκάλυψις 11:1, 2.

The command for John to measure the temple and the worshippers therein represents the opening of the judgment in 1844, for the previous two verses identify John as having experienced the bitterness of the Great Disappointment in 1844, then after he is told that he must repeat the work of proclaiming the message, verse one of chapter eleven identifies that judgment has just begun.

Η εντολή προς τον Ιωάννη να μετρήσει τον ναό και τους προσκυνούντας εν αυτώ συμβολίζει την έναρξη της κρίσεως το 1844, διότι οι δύο προηγούμενοι στίχοι παρουσιάζουν τον Ιωάννη ως έχοντα βιώσει την πικρία του Μεγάλου Απογοητεύσεως το 1844, και κατόπιν, αφού του λέγεται ότι πρέπει να επαναλάβει το έργο της διακηρύξεως του μηνύματος, ο πρώτος στίχος του ενδεκάτου κεφαλαίου δηλώνει ότι η κρίση μόλις έχει αρχίσει.

> “The time has come when everything is to be shaken that can be shaken, that those things that can not be shaken may remain. Every case is coming in review before God; for he is measuring the temple of God, and the worshipers therein. ‘These things, saith he that holdeth the seven stars in his right hand, who walketh in the midst of the seven golden candlesticks; I know thy works…. I have somewhat against thee, because thou hast lost thy first love; remember therefore from whence thou art fallen, and repent, and do the first works; or else I will come unto thee quickly, and will remove the candlestick out of his place.’ ‘Repent; or else I will come unto thee quickly, and will fight against thee with the sword of my mouth. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches: To him that overcometh will I give to eat of the hidden manna, and will give him a white stone, and in the stone a new name written, which no man knoweth saving him that receiveth it.’” The 1888 Materials, 1116.

> «Ἦλθεν ὁ καιρὸς καθ’ ὃν πᾶν ὅ,τι δύναται νὰ σαλευθῇ, πρόκειται νὰ σαλευθῇ, ἵνα παραμείνουν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα δὲν δύνανται νὰ σαλευθῶσιν. Πᾶσα περίπτωσις ἔρχεται εἰς ἐπανεξέτασιν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ· διότι μετρεῖ τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ καὶ τοὺς ἐν αὐτῷ προσκυνοῦντας. “Ταῦτα λέγει ὁ κρατῶν τοὺς ἑπτὰ ἀστέρας ἐν τῇ δεξιᾷ αὐτοῦ, ὁ περιπατῶν ἐν μέσῳ τῶν ἑπτὰ λυχνιῶν τῶν χρυσῶν· Γινώσκω τὰ ἔργα σου…. Ἀλλ’ ἔχω τι κατὰ σοῦ, διότι ἀπώλεσας τὴν πρώτην σου ἀγάπην· ἐνθυμοῦ λοιπόν πόθεν ἐξέπεσες, καὶ μετανόησον, καὶ πράξον τὰ πρῶτα ἔργα· εἰ δὲ μή, θὰ ἔλθω πρὸς σὲ ταχέως, καὶ θὰ μετακινήσω τὴν λυχνίαν σου ἐκ τοῦ τόπου αὐτῆς.” “Μετανόησον· εἰ δὲ μή, θὰ ἔλθω πρὸς σὲ ταχέως, καὶ θὰ πολεμήσω ἐναντίον σου μὲ τὴν ῥομφαίαν τοῦ στόματός μου. Ὁ ἔχων οὖς, ἀς ἀκούσῃ τί λέγει τὸ Πνεῦμα πρὸς τὰς ἐκκλησίας· εἰς τὸν νικῶντα θὰ δώσω νὰ φάγῃ ἀπὸ τὸ κεκρυμμένον μάννα, καὶ θὰ δώσω εἰς αὐτὸν λευκὴν ψῆφον, καὶ ἐπὶ τῆς ψήφου ὄνομα καινὸν γεγραμμένον, τὸ ὁποῖον οὐδεὶς γνωρίζει εἰ μὴ ἐκεῖνος ὁ λαμβάνων αὐτό.”» The 1888 Materials, 1116.

As John is representing the opening of the investigative judgment in 1844, he is told to leave off the courtyard of the temple, for it is given to the Gentiles who would trample down the holy city for twelve hundred and sixty years. Luke twenty-one identifies that the Gentiles would trample down Jerusalem until the “times” of the Gentiles was fulfilled. John in chapter eleven has just identified that the time of the treading down of Jerusalem by the Gentiles was the history of 538 until 1798. John identifies this period twice in chapter twelve as the wilderness, a period of time that the church fled into to avoid the persecution being brought by the pope.

Καθώς ο Ιωάννης αντιπροσωπεύει την έναρξη της ερευνητικής κρίσεως το 1844, του λέγεται να αφήσει έξω την αυλή του ναού, διότι εδόθη στους εθνικούς, οι οποίοι επρόκειτο να καταπατήσουν την αγία πόλη επί χίλια διακόσια εξήντα έτη. Το εικοστό πρώτο κεφάλαιο του Λουκά προσδιορίζει ότι οι εθνικοί θα καταπατούσαν την Ιερουσαλήμ έως ότου εκπληρωθούν οι «καιροί» των εθνικών. Ο Ιωάννης, στο ενδέκατο κεφάλαιο, μόλις έχει προσδιορίσει ότι ο χρόνος του καταπατήματος της Ιερουσαλήμ από τους εθνικούς ήταν η ιστορία από το 538 έως το 1798. Ο Ιωάννης προσδιορίζει αυτή την περίοδο δύο φορές στο δωδέκατο κεφάλαιο ως την έρημο, μια χρονική περίοδο στην οποία η εκκλησία κατέφυγε για να αποφύγει τον διωγμό που επέφερε ο πάπας.

When Moses and Elijah are slain and left in the street to be trodden down for a period of three and a half days, the three previous histories when Jerusalem was trodden down are to be understood as typifying that period of time. In Luke twenty-one the Gentiles would tread down the holy city until the “times” of the Gentiles would be fulfilled.

Όταν ο Μωυσής και ο Ηλίας θανατώνονται και αφήνονται στον δρόμο για να καταπατηθούν επί διάστημα τρεισήμισι ημερών, οι τρεις προηγούμενες ιστορίες κατά τις οποίες η Ιερουσαλήμ καταπατήθηκε πρέπει να νοηθούν ως προτυπώσεις εκείνης της χρονικής περιόδου. Στο εικοστό πρώτο κεφάλαιο του Λουκά, τα έθνη θα καταπατούν την αγία πόλη έως ότου εκπληρωθούν οι «καιροί» των εθνών.

Thus, Luke identifies more than one time of the Gentiles, but we know the time of the Gentiles being fulfilled was 1798. The first “time of the Gentiles” began in 723 BC when the northern kingdom of Israel was trodden down by Assyria. That treading down began a trampling down by a pagan power and continued until 538 when the papal power carried on the work until 1798. Paganism scattered and trampled down literal Israel and papalism scattered and trampled down spiritual Israel. The “times” of the Gentiles represent the twenty-five hundred and twenty years of Leviticus twenty-six that represents two periods of treading down. The first was carried out by paganism as represented by Assyria, then Babylon, then pagan Rome. Then the second desolating power that Miller identified in the sacred framework of prophecy he employed, was papalism which would continue the treading down until 1798. The treading down of both paganism and papalism is the very question that is raised in the heavenly dialogue that produces the answer that is the foundation and central pillar of Adventism.

Έτσι, ο Λουκάς προσδιορίζει περισσότερους από έναν καιρούς των Εθνών, αλλά γνωρίζουμε ότι ο καιρός των Εθνών που επρόκειτο να εκπληρωθεί ήταν το 1798. Ο πρώτος «καιρός των Εθνών» άρχισε το 723 π.Χ., όταν το βόρειο βασίλειο του Ισραήλ καταπατήθηκε από την Ασσυρία. Αυτή η καταπάτηση εγκαινίασε ένα πάτημα κάτω από μια ειδωλολατρική δύναμη και συνεχίσθηκε έως το 538, όταν η παπική εξουσία ανέλαβε το έργο έως το 1798. Ο παγανισμός διασκόρπισε και καταπάτησε τον κατά γράμμα Ισραήλ, και ο παπισμός διασκόρπισε και καταπάτησε τον πνευματικό Ισραήλ. Οι «καιροί» των Εθνών αντιπροσωπεύουν τα δύο χιλιάδες πεντακόσια είκοσι έτη του Λευιτικού εικοσιέξι, τα οποία αντιπροσωπεύουν δύο περιόδους καταπάτησης. Η πρώτη εκτελέσθηκε από τον παγανισμό, όπως εκπροσωπείται από την Ασσυρία, κατόπιν από τη Βαβυλώνα, έπειτα από την ειδωλολατρική Ρώμη. Έπειτα, η δεύτερη ερημωτική δύναμη, την οποία ο Μίλλερ προσδιόρισε μέσα στο ιερό προφητικό πλαίσιο που χρησιμοποιούσε, ήταν ο παπισμός, ο οποίος θα συνέχιζε την καταπάτηση έως το 1798. Η καταπάτηση τόσο του παγανισμού όσο και του παπισμού είναι ακριβώς το ερώτημα που εγείρεται στον ουράνιο διάλογο, ο οποίος παράγει την απάντηση που αποτελεί το θεμέλιο και τον κεντρικό στύλο του Αντβεντισμού.

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? And he said unto me, Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed. Daniel 8:13, 14.

> Κατόπιν ήκουσα ενός αγίου λαλούντος, και άλλος άγιος είπε προς εκείνον τον άγιον ο οποίος ελάλει: Έως πότε θέλει διαρκέσει η όρασις περί της καθημερινής θυσίας και της παραβάσεως της ερημώσεως, ώστε να παραδοθούν και το αγιαστήριον και το στράτευμα εις καταπάτησιν; Και είπε προς εμέ: Έως δύο χιλιάδων και τριακοσίων ημερών· τότε το αγιαστήριον θέλει καθαρισθή. Δανιήλ 8:13, 14.

The angel Gabriel and other angels led Miller to understand that the “daily” represented paganism and that the “transgression of desolation” represented papalism. Both paganism and papalism would trample down the sanctuary and host. Therefore the “times” of the Gentiles which Luke refers to is the two trampling down periods of twelve hundred and sixty years, that together are the seven times of Leviticus twenty-six.

Ο άγγελος Γαβριήλ και άλλοι άγγελοι οδήγησαν τον Μίλλερ να κατανοήσει ότι το «καθημερινόν» αντιπροσώπευε τον παγανισμό και ότι η «παράβασις της ερημώσεως» αντιπροσώπευε τον παπισμό. Τόσο ο παγανισμός όσο και ο παπισμός θα καταπατούσαν το αγιαστήριο και το στράτευμα. Επομένως, οι «καιροί» των Εθνών, στους οποίους αναφέρεται ο Λουκάς, είναι οι δύο περίοδοι καταπατήσεως των χιλίων διακοσίων εξήντα ετών, οι οποίες από κοινού αποτελούν τους επτά καιρούς του Λευιτικού είκοσι έξι.

The message of the “oath” of Moses was slain in 1863, along with the messenger Elijah who had presented the message of Moses. Both the message of Moses and the Elijah messenger was resurrected post September 11, 2001. After the message of Moses that was once again proclaimed by Elijah, they were both slain and then left in the street and not buried for twelve hundred and sixty days is a direct connection to the message of the “seven times” that Daniel calls the “oath” of Moses. The movement and the messenger that repeats the Elijah message of Moses as typified by Miller and the Millerites will ultimately stand upon its feet and be resurrected.

Το μήνυμα του «όρκου» του Μωυσή θανατώθηκε το 1863, μαζί με τον αγγελιοφόρο Ηλία που είχε παρουσιάσει το μήνυμα του Μωυσή. Τόσο το μήνυμα του Μωυσή όσο και ο αγγελιοφόρος Ηλίας αναστήθηκαν μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001. Αφού το μήνυμα του Μωυσή διακηρύχθηκε εκ νέου από τον Ηλία, αμφότεροι θανατώθηκαν και κατόπιν αφέθηκαν στην οδό άταφοι επί χίλιες διακόσιες εξήντα ημέρες, γεγονός που αποτελεί άμεση σύνδεση με το μήνυμα των «επτά καιρών», το οποίο ο Δανιήλ αποκαλεί τον «όρκο» του Μωυσή. Το κίνημα και ο αγγελιοφόρος που επαναλαμβάνει το Ηλιακό μήνυμα του Μωυσή, όπως προτυπώθηκε από τον Μίλλερ και τους Μιλλερίτες, τελικώς θα σταθεί επί των ποδών του και θα αναστηθεί.

> And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. Revelation 11:11, 12.

> Και μετά τας τρεις ημέρας και ήμισυ, πνεύμα ζωής εκ του Θεού εισήλθεν εις αυτούς, και εστάθησαν επί τους πόδας αυτών· και φόβος μέγας επέπεσεν επί τους θεωρούντας αυτούς. Και ήκουσαν φωνήν μεγάλην εκ του ουρανού, λέγουσαν προς αυτούς· Ανάβητε εδώ. Και ανέβησαν εις τον ουρανόν εν τη νεφέλη· και οι εχθροί αυτών εθεώρησαν αυτούς. Αποκάλυψις 11:11, 12.

We will address this truth in the next article.

Θα εξετάσουμε αυτή την αλήθεια στο επόμενο άρθρο.

Back to Articles