Article

# Rome Establishes the Vision - Number Three

Η Ρώμη Εδραιώνει το Όραμα - Αριθμός Τρία

The United States and the Prophetic Vision: A Call to Deep Biblical Study and Understanding

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Προφητικό Όραμα: Κάλεσμα σε Βαθιά Βιβλική Μελέτη και Κατανόηση

Author

Jeff Pippenger

Published

July 14, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

In the previous two articles addressing the private interpretation that claims that the United States has been typified by the “robbers of thy people” who “establish the vision” in Daniel chapter eleven verse fourteen we cited a passage from the pen of Ellen White which stated, “The members of the church will individually be tested and proved.” That proving, testing, sifting process which is represented as the Messenger of the Covenant in Malachi chapter three cleansing the silver and gold is now under way. In Malachi chapter three it identifies a purging.

Στα δύο προηγούμενα άρθρα, τα οποία εξέταζαν την ιδιωτική ερμηνεία που ισχυρίζεται ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν προτυπωθεί από τους «ληστάς του λαού σου», οι οποίοι «θέλουσιν εδραιώσει το όραμα» στο ενδέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ, εδάφιο δεκατέσσερα, παραθέσαμε ένα απόσπασμα από την πένα της Έλλεν Γουάιτ, το οποίο ανέφερε: «Τα μέλη της εκκλησίας θα δοκιμασθούν και θα αποδειχθούν το καθένα χωριστά.» Αυτή η διαδικασία της απόδειξης, της δοκιμασίας, του ξεκαθαρίσματος, η οποία παριστάνεται ως ο Άγγελος της Διαθήκης στο τρίτο κεφάλαιο του Μαλαχία να καθαρίζει το ασήμι και το χρυσάφι, βρίσκεται τώρα ήδη σε εξέλιξη. Στο τρίτο κεφάλαιο του Μαλαχία προσδιορίζεται ένας εξαγνισμός.

> And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:3, 4.

> Καὶ θέλει καθίσει ὡς ὁ χωνεύων καὶ καθαρίζων τὸν ἄργυρον· καὶ θέλει καθαρίσει τοὺς υἱοὺς τοῦ Λευΐ, καὶ θέλει ἐκκαθάρει αὐτοὺς ὡς τὸν χρυσὸν καὶ τὸν ἄργυρον, διὰ νὰ προσφέρωσιν εἰς τὸν Κύριον προσφορὰν ἐν δικαιοσύνῃ. Τότε ἡ προσφορὰ τοῦ Ἰούδα καὶ τῆς Ἱερουσαλὴμ θέλει εἶσθαι εὐπρόσδεκτος εἰς τὸν Κύριον, ὡς ἐν ταῖς ἡμέραις ταῖς ἀρχαίαις, καὶ ὡς ἐν τοῖς προτέροις ἔτεσιν. Μαλαχίας 3:3, 4.

Those who hold to the idea that the United States is the symbol which establishes the vision have been unable or unwilling to understand that the message that was unsealed in July of 2023 is what purges the candidates to be among the one hundred and forty-four thousand. In the synagogue at Capernaum the final purging of the one hundred and forty-four thousand was typified.

Εκείνοι που εμμένουν στην ιδέα ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι το σύμβολο που θεμελιώνει το όραμα στάθηκαν ανίκανοι ή απρόθυμοι να κατανοήσουν ότι το μήνυμα που αποσφραγίσθηκε τον Ιούλιο του 2023 είναι εκείνο που καθαίρει τους υποψηφίους να συγκαταριθμηθούν μεταξύ των εκατόν τεσσαράκοντα τεσσάρων χιλιάδων. Στη συναγωγή της Καπερναούμ προτυπώθηκε η τελική κάθαρση των εκατόν τεσσαράκοντα τεσσάρων χιλιάδων.

> “Jesus told them plainly, ‘There are some of you that believe not;’ adding, ‘Therefore said I unto you, that no man can come unto Me, except it were given unto him of My Father.’ He wished them to understand that if they were not drawn to Him it was because their hearts were not open to the Holy Spirit. ‘The natural man receiveth not the things of the Spirit of God: for they are foolishness unto him: neither can he know them, because they are spiritually discerned.’ 1 Corinthians 2:14. It is by faith that the soul beholds the glory of Jesus. This glory is hidden, until, through the Holy Spirit, faith is kindled in the soul.

> «Ο Ιησούς τούς είπε καθαρά: “Υπάρχουν μερικοί από εσάς που δεν πιστεύουν·” προσθέτοντας: “Διὰ τοῦτο σᾶς εἶπα ὅτι οὐδεὶς δύναται νὰ ἔλθῃ πρὸς Ἐμέ, ἐὰν δὲν τοῦ δοθῇ ἀπὸ τοῦ Πατρός Μου.” Επιθυμούσε να κατανοήσουν ότι, αν δεν ελκύονταν προς Αυτόν, ήταν επειδή οι καρδιές τους δεν ήταν ανοιχτές στο Άγιο Πνεύμα. “Ὁ ψυχικὸς ἄνθρωπος δὲν δέχεται τὰ τοῦ Πνεύματος τοῦ Θεοῦ· διότι εἶναι μωρία εἰς αὐτόν· καὶ δὲν δύναται νὰ τὰ γνωρίσῃ, ἐπειδὴ πνευματικῶς ἀνακρίνονται.” 1 Corinthians 2:14. Διὰ τῆς πίστεως ἡ ψυχὴ θεωρεῖ τὴ δόξα τοῦ Ἰησοῦ. Αὕτη ἡ δόξα παραμένει κεκρυμμένη, ἕως ὅτου, διὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἀναφλεγῇ ἡ πίστις μέσα στὴν ψυχή.»

> “By the public rebuke of their unbelief these disciples were still further alienated from Jesus. They were greatly displeased, and wishing to wound the Saviour and gratify the malice of the Pharisees, they turned their backs upon Him, and left Him with disdain. They had made their choice,—had taken the form without the spirit, the husk without the kernel. Their decision was never afterward reversed; for they walked no more with Jesus.

> «Με τη δημόσια επίπληξη της απιστίας τους, οι μαθητές αυτοί αποξενώθηκαν ακόμη περισσότερο από τον Ιησού. Δυσαρεστήθηκαν βαθύτατα, και, επιθυμώντας να πληγώσουν τον Σωτήρα και να ικανοποιήσουν την κακεντρέχεια των Φαρισαίων, του έστρεψαν τα νώτα και τον εγκατέλειψαν με περιφρόνηση. Είχαν κάνει την εκλογή τους· είχαν λάβει τον τύπο χωρίς το πνεύμα, το περίβλημα χωρίς τον πυρήνα. Η απόφασή τους δεν ανετράπη ποτέ κατόπιν· διότι δεν περιεπάτησαν πλέον με τον Ιησού.»

> “‘Whose fan is in His hand, and He will throughly purge His floor, and gather His wheat into the garner.’ Matthew 3:12. This was one of the times of purging. By the words of truth, the chaff was being separated from the wheat. Because they were too vain and self-righteous to receive reproof, too world-loving to accept a life of humility, many turned away from Jesus. Many are still doing the same thing. Souls are tested today as were those disciples in the synagogue at Capernaum. When truth is brought home to the heart, they see that their lives are not in accordance with the will of God. They see the need of an entire change in themselves; but they are not willing to take up the self-denying work. Therefore they are angry when their sins are discovered. They go away offended, even as the disciples left Jesus, murmuring, ‘This is an hard saying; who can hear it?’” The Desire of Ages, 392.

> «Του οποίου το πτύον είναι εν τη χειρί Αυτού, και θέλει καθαρίσει επιμελώς το αλώνιόν Αυτού, και συνάξει τον σίτον Αυτού εις την αποθήκην.» Ματθαίος 3:12. Αυτή ήταν μία από τις περιόδους καθάρσεως. Με τα λόγια της αληθείας, το άχυρο εχωρίζετο από τον σίτον. Επειδή ήσαν υπερβολικά μάταιοι και αυτάρεσκοι, ώστε να δεχθούν έλεγχο, υπερβολικά φιλόκοσμοι, ώστε να αποδεχθούν ζωή ταπεινώσεως, πολλοί απεμακρύνθησαν από τον Ιησού. Πολλοί εξακολουθούν ακόμη να πράττουν το ίδιο. Ψυχές δοκιμάζονται σήμερα, όπως εδοκιμάσθησαν εκείνοι οι μαθητές στη συναγωγή της Καπερναούμ. Όταν η αλήθεια εφαρμόζεται στην καρδιά, βλέπουν ότι η ζωή τους δεν είναι σύμφωνη με το θέλημα του Θεού. Βλέπουν την ανάγκη μιας πλήρους μεταβολής μέσα τους· αλλά δεν είναι πρόθυμοι να αναλάβουν το έργο της αυταπαρνήσεως. Γι’ αυτό οργίζονται όταν αποκαλύπτονται οι αμαρτίες τους. Αποχωρούν σκανδαλισμένοι, καθώς και οι μαθητές εγκατέλειψαν τον Ιησού, γογγύζοντες: «Σκληρός είναι ο λόγος ούτος· τις δύναται να ακούη αυτόν;» Ο Πόθος των Αιώνων, 392.

By “words of truth” the gold and silver of Malachi’s illustration of the final temple cleansing of the one hundred and forty-four thousand was represented.

Με τις «λόγους αληθείας» παριστάνονταν ο χρυσός και ο άργυρος της απεικόνισης του Μαλαχία για τον τελικό καθαρισμό του ναού των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων.

> Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap. Malachi 3:1, 2.

> Ἰδοὺ, ἐγὼ ἀποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου, καὶ θέλει ἑτοιμάσει τὴν ὁδὸν ἔμπροσθέν μου· καὶ ἐξαίφνης θέλει ἐλθεῖ εἰς τὸν ναὸν αὐτοῦ ὁ Κύριος, τὸν ὁποῖον σεις ζητεῖτε, ὁ ἄγγελος τῆς διαθήκης, εἰς τὸν ὁποῖον σεις εὐαρεστεῖσθε· ἰδοὺ, ἔρχεται, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων. Ἀλλὰ τίς δύναται νὰ ὑπομείνῃ τὴν ἡμέραν τῆς ἐλεύσεως αὐτοῦ; καὶ τίς θέλει σταθῇ, ὅταν αὐτὸς φανῇ; διότι αὐτὸς εἶναι ὡς πῦρ χωνευτηρίου καὶ ὡς σαπώνιον λευκαντῶν. Μαλαχίας 3:1, 2.

All the prophets, including Malachi are identifying the last days. In the first of these articles we cited, The 1888 Materials, page 403, where we are informed, “He who rests satisfied with his own present imperfect knowledge of the Scriptures, thinking this sufficient for his salvation, is resting in a fatal deception. There are many who are not thoroughly furnished with Scriptural arguments, that they may be able to discern error, and condemn all the tradition and superstition that has been palmed off as truth.” Those identified in the same passage “are not close Bible students,” who have “not studied to a purpose” the “passages of Scripture” where there exists “differences of opinion.” Those being addressed “do not read the Bible [in order] to appropriate the marrow and fatness to their own souls. They do not feel that it is the voice of God speaking to them. But, if we would understand the way of salvation, if we would see the beams of the Sun of righteousness,” they “must study the Scriptures for a purpose.”

Όλοι οι προφήτες, συμπεριλαμβανομένου του Μαλαχία, προσδιορίζουν τις έσχατες ημέρες. Στο πρώτο από αυτά τα άρθρα παραθέσαμε το The 1888 Materials, σελίδα 403, όπου πληροφορούμεθα: «Εκείνος που αναπαύεται ικανοποιημένος στη δική του παρούσα ατελή γνώση των Γραφών, θεωρώντας την επαρκή για τη σωτηρία του, επαναπαύεται μέσα σε θανατηφόρα πλάνη. Υπάρχουν πολλοί που δεν είναι πλήρως εφοδιασμένοι με γραφικά επιχειρήματα, ώστε να είναι σε θέση να διακρίνουν την πλάνη και να καταδικάζουν κάθε παράδοση και δεισιδαιμονία που έχει παρουσιασθεί ως αλήθεια.» Εκείνοι που προσδιορίζονται στο ίδιο χωρίο «δεν είναι επιμελείς μελετητές της Βίβλου», οι οποίοι «δεν έχουν μελετήσει με σκοπό» τα «χωρία της Γραφής» όπου υπάρχουν «διαφορές γνωμών». Εκείνοι προς τους οποίους απευθύνεται ο λόγος «δεν διαβάζουν τη Βίβλο [ώστε] να οικειοποιηθούν τον μυελό και το πάχος της στις ίδιες τους τις ψυχές. Δεν αισθάνονται ότι είναι η φωνή του Θεού που τους ομιλεί. Αλλά, αν θέλουμε να κατανοήσουμε την οδό της σωτηρίας, αν θέλουμε να δούμε τις ακτίνες του Ηλίου της δικαιοσύνης», αυτοί «πρέπει να μελετούν τις Γραφές με σκοπό».

The first article identified that one of the pieces of their misguided prophetic model is the passage from The Great Controversy, which records, “Romanism in the Old World and apostate Protestantism in the New will pursue a similar course toward those who honor all the divine precepts.” The Great Controversy, 615. Their private interpretation claims this sentence is identifying “Romanism” as past history and “apostate Protestantism” as the modern world. After the grammatical evidence that the application they make on this sentence has been wrested from its correct meaning, they exhibited no public retraction of the false application. In fact they used the very passage to advertise their next zoom meeting. Yet we are informed that “We ought to impress upon all the necessity of inquiring diligently into divine truth, that they may know that they do know what is truth.” There was no effort to retract the false claim, which appears to be evidence that those promoting this false application are not “inquiring diligently” to “know what is truth.”

Το πρώτο άρθρο επισήμανε ότι ένα από τα στοιχεία του παραπλανημένου προφητικού τους υποδείγματος είναι το απόσπασμα από το The Great Controversy, όπου καταγράφεται: «Romanism in the Old World and apostate Protestantism in the New will pursue a similar course toward those who honor all the divine precepts.» The Great Controversy, 615. Η ιδιωτική τους ερμηνεία ισχυρίζεται ότι αυτή η πρόταση προσδιορίζει τον «Romanism» ως παρελθούσα ιστορία και τον «apostate Protestantism» ως τον σύγχρονο κόσμο. Μετά τα γραμματικά τεκμήρια ότι η εφαρμογή που αποδίδουν σε αυτή την πρόταση έχει διαστρεβλωθεί από το ορθό της νόημα, δεν επέδειξαν καμία δημόσια ανάκληση της ψευδούς εφαρμογής. Μάλιστα, χρησιμοποίησαν αυτό ακριβώς το απόσπασμα για να διαφημίσουν την επόμενη συνάντησή τους στο Zoom. Ωστόσο, πληροφορούμαστε ότι «We ought to impress upon all the necessity of inquiring diligently into divine truth, that they may know that they do know what is truth.» Δεν καταβλήθηκε καμία προσπάθεια να ανακληθεί ο ψευδής ισχυρισμός, πράγμα που φαίνεται να αποτελεί ένδειξη ότι όσοι προωθούν αυτή την ψευδή εφαρμογή δεν «inquiring diligently» για να «know what is truth.»

From the beginning of this controversy, we have approached it as if it was more than simply a disagreement between truth and error over who the robbers of thy people represent, and I still hold that position. The articles on the book of Daniel had reached a point by number two hundred where the significance of verses thirteen to fifteen of Daniel eleven had been soundly set forth. The verses represent the history from 1989 unto the soon-coming Sunday law that exists in verse forty of Daniel eleven.

Ἀπὸ τὴν ἀρχὴν ταύτης τῆς ἀντιλογίας, προσεγγίσαμε τὸ ζήτημα τοῦτο ὡς ἐὰν ἦτο κάτι περισσότερον ἀπὸ μίαν ἁπλῆν διαφωνίαν μεταξὺ ἀληθείας καὶ πλάνης περὶ τοῦ ποίους ἀντιπροσωπεύουν οἱ λῃσταὶ τοῦ λαοῦ σου, καὶ ἐξακολουθῶ νὰ διατηρῶ τὴν θέσιν ταύτην. Τὰ ἄρθρα περὶ τοῦ βιβλίου τοῦ Δανιήλ εἶχον φθάσει, κατὰ τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν διακόσια, εἰς σημεῖον ὅπου ἡ σημασία τῶν ἐδαφίων δεκατρία ἕως δεκαπέντε τοῦ ἑνδεκάτου κεφαλαίου τοῦ Δανιήλ εἶχε ἐκτεθῇ ὀρθῶς καὶ τεκμηριωμένως. Τὰ ἐδάφια ταῦτα παριστοῦν τὴν ἱστορίαν ἀπὸ τοῦ 1989 μέχρι τοῦ προσεχῶς ἐπερχομένου νόμου τῆς Κυριακῆς, ὅστις ὑφίσταται εἰς τὸ τεσσαρακοστὸν ἐδάφιον τοῦ ἑνδεκάτου κεφαλαίου τοῦ Δανιήλ.

We have been identifying that history as the hidden history of verse forty. We have also identified that when Sister Whites states “the book that was sealed is not the Revelation, but that portion of the prophecy of Daniel relating to the last days,” that the hidden history of Daniel chapter eleven verse forty is “that portion of the prophecy of Daniel.” Verses thirteen through fifteen represent the prophetic truth which is unsealed in the last days. Those three verses are therefore also represented as both the “Revelation of Jesus Christ” and the “Seven Thunders” in the book of Revelation that is unsealed just prior to the close of probation. When Sister White refers to that “portion of the book of Daniel,” the passage where the statement is located states:

Ἔχομεν ταυτοποιήσει ἐκείνην τὴν ἱστορίαν ὡς τὴν κεκρυμμένην ἱστορίαν τοῦ τεσσαρακοστοῦ ἐδαφίου. Ἔχομεν ἐπίσης ἀναγνωρίσει ὅτι, ὅταν ἡ Ἀδελφὴ White δηλοῖ ὅτι «τὸ βιβλίον τὸ ἐσφραγισμένον δὲν εἶναι ἡ Ἀποκάλυψις, ἀλλ’ ἐκεῖνο τὸ μέρος τῆς προφητείας τοῦ Δανιὴλ ποὺ ἀναφέρεται εἰς τὰς ἐσχάτας ἡμέρας», ἡ κεκρυμμένη ἱστορία τοῦ ἑνδεκάτου κεφαλαίου τοῦ Δανιήλ, τεσσαρακοστοῦ ἐδαφίου, εἶναι «ἐκεῖνο τὸ μέρος τῆς προφητείας τοῦ Δανιήλ». Τὰ ἐδάφια δεκατρία ἕως δεκαπέντε ἀντιπροσωπεύουν τὴν προφητικὴν ἀλήθειαν ἡ ὁποία ἀποσφραγίζεται ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις. Ἐπομένως, ταῦτα τὰ τρία ἐδάφια ἀντιπροσωπεύονται ἐπίσης, εἰς τὸ βιβλίον τῆς Ἀποκαλύψεως, καὶ ὡς ἡ «Ἀποκάλυψις τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ» καὶ ὡς αἱ «Ἑπτὰ Βρονταί», αἵτινες ἀποσφραγίζονται ἀκριβῶς πρὸ τοῦ κλεισίματος τῆς δοκιμασίας. Ὅταν ἡ Ἀδελφὴ White ἀναφέρεται εἰς ἐκεῖνο τὸ «μέρος τοῦ βιβλίου τοῦ Δανιήλ», τὸ χωρίον ὅπου βρίσκεται ἡ δήλωσις αὕτη λέγει:

> “Let none think, because they cannot explain the meaning of every symbol in the Revelation, that it is useless for them to search this book in an effort to know the meaning of the truth it contains. The One who revealed these mysteries to John will give to the diligent searcher for truth a foretaste of heavenly things. Those whose hearts are open to the reception of truth will be enabled to understand its teachings, and will be granted the blessing promised to those who ‘hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein.’

> «Κανείς ας μη νομίζει ότι, επειδή δεν μπορεί να εξηγήσει τη σημασία κάθε συμβόλου στην Αποκάλυψη, είναι μάταιο γι’ αυτόν να ερευνά το βιβλίο αυτό, προσπαθώντας να γνωρίσει το νόημα της αλήθειας που περιέχει. Εκείνος που αποκάλυψε αυτά τα μυστήρια στον Ιωάννη θα δώσει στον επιμελή ερευνητή της αλήθειας μια πρόγευση των ουρανίων πραγμάτων. Εκείνοι των οποίων οι καρδιές είναι ανοιχτές στην αποδοχή της αλήθειας θα καταστούν ικανοί να κατανοήσουν τις διδασκαλίες της, και θα τους χορηγηθεί η ευλογία που έχει υποσχεθεί σε όσους “ακούουν τους λόγους της προφητείας ταύτης, και φυλάττουν τα γεγραμμένα εν αυτή.”»

> “In the Revelation all the books of the Bible meet and end. Here is the complement of the book of Daniel. One is a prophecy; the other a revelation. The book that was sealed is not the Revelation, but that portion of the prophecy of Daniel relating to the last days. The angel commanded, ‘But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end.’ Daniel 12:4.” Acts of the Apostles, 584, 585.

> «Στην Αποκάλυψη συναντώνται και καταλήγουν όλα τα βιβλία της Αγίας Γραφής. Εδώ βρίσκεται το συμπλήρωμα του βιβλίου του Δανιήλ. Το ένα είναι προφητεία· το άλλο αποκάλυψη. Το βιβλίο που είχε σφραγιστεί δεν είναι η Αποκάλυψη, αλλά εκείνο το μέρος της προφητείας του Δανιήλ που αναφέρεται στις έσχατες ημέρες. Ο άγγελος πρόσταξε: “Σὺ δέ, Δανιήλ, κλείσον τοὺς λόγους καὶ σφράγισον τὸ βιβλίον, ἕως καιροῦ συντελείας.” Δανιήλ 12:4.» Πράξεις τῶν Ἀποστόλων, 584, 585.

The word “complement” means to bring to perfection. The portion of the book of Daniel that relates to the last days, which is unsealed at the time of the end, is made perfect when combined, “line upon line” with the “Revelation of Jesus Christ,” and “the Seven Thunders.” Those three representations are the message which is unsealed, and therefore represents the “words of truth” that are employed to “purge” the one hundred and forty four thousand in the final temple cleansing of Malachi, as represented in verses thirteen to fifteen of Daniel eleven. The verse in the middle is the verse where the current controversy is represented, and as such represents the identical controversy that confronted the Millerites in their prophetic history.

Η λέξη «complement» σημαίνει να οδηγεί κάτι στην τελείωση. Το τμήμα του βιβλίου του Δανιήλ που σχετίζεται με τις έσχατες ημέρες, το οποίο αποσφραγίζεται κατά τον καιρό του τέλους, καθίσταται τέλειο όταν συνδυάζεται, «γραμμή επί γραμμής», με την «Αποκάλυψη του Ιησού Χριστού» και με τις «Επτά Βροντές». Αυτές οι τρεις παραστάσεις είναι το μήνυμα που αποσφραγίζεται και, επομένως, αντιπροσωπεύουν τα «λόγια της αληθείας» που χρησιμοποιούνται για να «καθαρίσουν» τις εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες κατά τον τελικό καθαρισμό του ναού του Μαλαχία, όπως παριστάνεται στα εδάφια δεκατρία έως δεκαπέντε του Δανιήλ ένδεκα. Το εδάφιο στο μέσον είναι το εδάφιο όπου παριστάνεται η παρούσα διαμάχη, και ως εκ τούτου αντιπροσωπεύει την ίδια ακριβώς διαμάχη που αντιμετώπισαν οι Μιλλερίτες στην προφητική τους ιστορία.

To claim the “robbers of thy people” in verse fourteen is the United States is a perfect parallel to the Protestants of Millerite history claiming that the robbers represented Antiochus Epiphanes. The controversy will purge the dross from the gold and silver, but the more important issue is that the controversy has been allowed to lead those represented by the Levites of Malachi chapter three to study more deeply than ever before God’s prophetic Word. The “dirt brush Man” of William Miller’s dream is now sweeping the counterfeit coins and jewels out of the room, in advance of His work in reassembling the genuine jewels into a perfect order which shines ten times brighter than the sun.

Το να ισχυρίζεται κανείς ότι οι «λησταί του λαού σου» στο εδάφιο δεκατέσσερα είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες αποτελεί ακριβές παράλληλο προς τους Προτεστάντες της Μιλλερινής ιστορίας, οι οποίοι ισχυρίζονταν ότι οι λησταί αντιπροσώπευαν τον Αντίοχο τον Επιφανή. Η διαμάχη θα εκκαθαρίσει τη σκωρία από τον χρυσό και τον άργυρο, αλλά το σπουδαιότερο ζήτημα είναι ότι έχει επιτραπεί στη διαμάχη να οδηγήσει εκείνους που αντιπροσωπεύονται από τους Λευίτες του τρίτου κεφαλαίου του Μαλαχία να μελετήσουν βαθύτερα από ποτέ άλλοτε τον προφητικό Λόγο του Θεού. Ο «άνθρωπος με τη βούρτσα ακαθαρσιών» από το όνειρο του Γουίλλιαμ Μίλλερ τώρα σαρώνει τα κίβδηλα νομίσματα και κοσμήματα έξω από το δωμάτιο, προπορευομένου του έργου Του να επανασυναρμολογήσει τα γνήσια κοσμήματα σε τέλεια τάξη, η οποία λάμπει δέκα φορές λαμπρότερα από τον ήλιο.

The controversy was allowed to take place to accomplish that very work, for we have been informed that, “God will arouse His people; if other means fail, heresies will come in among them, which will sift them, separating the chaff from the wheat. The Lord calls upon all who believe His word to awake out of sleep. Precious light has come, appropriate for this time. It is Bible truth, showing the perils that are right upon us. This light should lead us to a diligent study of the Scriptures and a most critical examination of the positions which we hold. God would have all the bearings and positions of truth thoroughly and perseveringly searched, with prayer and fasting. Believers are not to rest in suppositions and ill-defined ideas of what constitutes truth.”

Επετράπη να λάβει χώρα η διαμάχη αυτή, προκειμένου να επιτελεσθεί ακριβώς αυτό το έργο· διότι έχουμε πληροφορηθεί ότι, «Ο Θεός θα εγείρει τον λαό Του· εάν αποτύχουν άλλα μέσα, θα παρεισφρήσουν ανάμεσά τους αιρέσεις, οι οποίες θα τους κοσκινίσουν, διαχωρίζοντας το άχυρο από το σιτάρι. Ο Κύριος καλεί όλους όσοι πιστεύουν στον λόγο Του να εξυπνήσουν από τον ύπνο. Πολύτιμο φως έχει έλθει, κατάλληλο για τον καιρό αυτό. Είναι βιβλική αλήθεια, η οποία φανερώνει τους κινδύνους που βρίσκονται ακριβώς εμπρός μας. Το φως αυτό θα πρέπει να μας οδηγήσει σε επιμελή μελέτη των Γραφών και σε μία λίαν αυστηρή εξέταση των θέσεων που διακρατούμε. Ο Θεός θέλει όλες οι όψεις και οι θέσεις της αλήθειας να ερευνώνται πλήρως και επίμονα, με προσευχή και νηστεία. Οι πιστοί δεν πρέπει να αναπαύονται σε υποθέσεις και σε αόριστες αντιλήψεις περί τού τι συνιστά την αλήθεια».

The “heresies” He allows and employs to arouse His sleeping saints are “old controversies.”

Οι «αιρέσεις» που Αυτός επιτρέπει και χρησιμοποιεί για να αφυπνίσει τους κοιμώμενους αγίους Του είναι «παλαιές διαμάχες».

> “In history and prophecy the Word of God portrays the long continued conflict between truth and error. That conflict is yet in progress. Those things which have been, will be repeated. Old controversies will be revived, and new theories will be continually arising. But God’s people, who in their belief and fulfillment of prophecy have acted a part in the proclamation of the first, second, and third angels’ messages, know where they stand. They have an experience that is more precious than fine gold. They are to stand firm as a rock, holding the beginning of their confidence steadfast unto the end.” Selected Message, book 2, 109.

> «Στην ιστορία και στην προφητεία ο Λόγος του Θεού απεικονίζει τη μακροχρόνια σύγκρουση μεταξύ της αλήθειας και της πλάνης. Η σύγκρουση εκείνη εξακολουθεί ακόμη να βρίσκεται σε εξέλιξη. Εκείνα που έγιναν θα επαναληφθούν. Παλαιές αντιλογίες θα αναζωπυρωθούν, και νέες θεωρίες θα αναφύονται συνεχώς. Αλλά ο λαός του Θεού, ο οποίος με την πίστη του και με την εκπλήρωση της προφητείας έλαβε μέρος στη διακήρυξη των μηνυμάτων του πρώτου, του δευτέρου και του τρίτου αγγέλου, γνωρίζει πού στέκεται. Έχει μια εμπειρία πολυτιμότερη από το καθαρό χρυσάφι. Πρέπει να μείνει σταθερός ως βράχος, κρατώντας ακλόνητη μέχρι τέλους την αρχή της παρρησίας του». Selected Message, βιβλίο 2, 109.

The controversy over the “robbers of thy people” is an old controversy from the Millerite history, which is the “beginning of their confidence” that they are told to hold “steadfast to the end.” The “beginning of” the one hundred and forty-four thousand’s “confidence” is the foundational truths which are represented upon the 1843 and 1850 pioneer charts.

Η διαμάχη σχετικά με τους «ληστάς του λαού σου» είναι μία παλαιά διαμάχη από την ιστορία των Μιλλεριτών, η οποία αποτελεί την «αρχή της πεποιθήσεώς τους», την οποία καλούνται να κρατήσουν «σταθερά μέχρι τέλους». Η «αρχή» της «πεποιθήσεως» των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων είναι οι θεμελιώδεις αλήθειες που παριστάνονται στους πρωτοποριακούς χάρτες του 1843 και του 1850.

> “The enemy is seeking to divert the minds of our brethren and sisters from the work of preparing a people to stand in these last days. His sophistries are designed to lead minds away from the perils and duties of the hour. They estimate as nothing the light that Christ came from heaven to give John for his people. They teach that the scenes just before us are not of sufficient importance to receive special attention. They make of no effect the truth of heavenly origin, and rob the people of God of their past experience, giving them instead a false science.

> «Ο εχθρός επιζητεί να αποσπάσει τη σκέψη των αδελφών και αδελφών μας από το έργο της προετοιμασίας ενός λαού ώστε να σταθεί κατά τις έσχατες αυτές ημέρες. Οι σοφιστείες του είναι επινοημένες για να απομακρύνουν τις διάνοιες από τους κινδύνους και τα καθήκοντα της παρούσας ώρας. Θεωρούν ως μηδέν το φως που ο Χριστός ήλθε από τον ουρανό να δώσει στον Ιωάννη για τον λαό Του. Διδάσκουν ότι οι σκηνές που βρίσκονται ακριβώς ενώπιόν μας δεν έχουν επαρκή σπουδαιότητα ώστε να τύχουν ιδιαίτερης προσοχής. Καθιστούν ανενέργητη την αλήθεια ουράνιας προελεύσεως και στερούν από τον λαό του Θεού την παρελθούσα πείρα του, δίνοντάς του αντ’ αυτής μια ψευδή επιστήμη.»

> “‘Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein.’

> «Οὕτω λέγει Κύριος· Σταθείτε επί των οδών και ιδέτε, και ερωτήσατε περί των αρχαίων τρίβων, πού είναι η αγαθή οδός, και περιπατείτε εν αυτή.»

> “Let none seek to tear away the foundations of our faith,—the foundations that were laid at the beginning of our work, by prayerful study of the Word and by revelation. Upon these foundations we have been building for the last fifty years. Men may suppose that they have found a new way, and that they can lay a stronger foundation than that which has been laid. But this is a great deception. Other foundation can no man lay than that which has been laid.

> «Ας μη ζητεί κανείς να αποσπάσει τα θεμέλια της πίστεώς μας,—τα θεμέλια που τέθηκαν στην αρχή του έργου μας, με προσευχητική μελέτη του Λόγου και με αποκάλυψη. Επάνω σε αυτά τα θεμέλια οικοδομούμε επί τα τελευταία πενήντα έτη. Οι άνθρωποι μπορεί να νομίζουν ότι έχουν ανακαλύψει μια νέα οδό και ότι μπορούν να θέσουν ισχυρότερο θεμέλιο από εκείνο που έχει ήδη τεθεί. Αλλά αυτό είναι μεγάλη πλάνη. Διότι θεμέλιο άλλο κανείς δεν μπορεί να θέσει παρά εκείνο που έχει τεθεί.»

> “In the past many have undertaken the building of a new faith, the establishment of new principles. But how long did their building stand?—It soon fell; for it was not founded upon the Rock.

> «Κατά το παρελθόν πολλοί ανέλαβαν την οικοδόμηση μιας νέας πίστης, τη θεμελίωση νέων αρχών. Αλλά πόσο καιρό παρέμεινε όρθιο το οικοδόμημά τους;—Σύντομα κατέρρευσε· διότι δεν ήταν θεμελιωμένο επάνω στον Βράχο.»

> “Did not the first disciples have to meet the sayings of men? Did they not have to listen to false theories, and then, having done all, to stand firm, saying, ‘Other foundation can no man lay than that is laid’?

> «Δεν χρειάστηκε οι πρώτοι μαθητές να αντιμετωπίσουν τα λεγόμενα των ανθρώπων; Δεν χρειάστηκε να ακούσουν ψευδείς θεωρίες και έπειτα, αφού έπραξαν τα πάντα, να σταθούν στερεοί, λέγοντας: “Θεμέλιον άλλον ουδείς δύναται να θέσει παρά το ήδη τεθέν”;»

> “So we are to hold the beginning of our confidence steadfast unto the end. Words of power have been sent by God and by Christ to this people, bringing them out from the world, point by point, into the clear light of present truth. With lips touched with holy fire, God’s servants have proclaimed the message. The divine utterance has set its seal to the genuineness of the truth proclaimed.” Review and Herald, March 3, 1904.

> «Επομένως, οφείλομεν να κρατώμεν σταθερά έως τέλους την αρχή της πεποιθήσεώς μας. Λόγοι δυνάμεως έχουν αποσταλεί από τον Θεό και από τον Χριστό προς τον λαόν τούτον, εξάγοντάς τον από τον κόσμο, σημείο προς σημείο, στο καθαρό φως της παρούσης αληθείας. Με χείλη αγγιγμένα από άγιο πυρ, οι δούλοι του Θεού έχουν διακηρύξει το μήνυμα. Η θεία ρήσις έχει επισφραγίσει τη γνησιότητα της αληθείας που διακηρύχθηκε.» Review and Herald, 3 Μαρτίου 1904.

Jeremiah’s “old paths,” are the “foundations that were laid at the beginning of our work.” Those truths were founded “upon the Rock,” and in the Millerite history those foundational truths were the “present truth” message that was proclaimed in 1842, 1843 and 1844.

Οι «αρχαίοι τρίβοι» του Ιερεμία είναι «τα θεμέλια που τέθηκαν στην αρχή του έργου μας». Αυτές οι αλήθειες θεμελιώθηκαν «επάνω εις τον Βράχον», και στην ιστορία των Μιλλεριτών εκείνες οι θεμελιώδεις αλήθειες ήταν το μήνυμα της «παρούσης αληθείας» που κηρύχθηκε το 1842, 1843 και 1844.

> “May God help you to receive the words that I have spoken. Let those who stand as God’s watchmen on the walls of Zion be men who can see the dangers before the people,—men who can distinguish between truth and error, righteousness and unrighteousness.

> «Είθε ο Θεός να σας βοηθήσει να δεχθείτε τα λόγια που σας έχω πει. Εκείνοι που στέκονται ως φύλακες του Θεού επάνω στα τείχη της Σιών ας είναι άνδρες που μπορούν να διακρίνουν τους κινδύνους πριν από τον λαό,—άνδρες που μπορούν να ξεχωρίζουν μεταξύ αλήθειας και πλάνης, δικαιοσύνης και αδικίας.»

> “The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given. Brethren and sisters, God lives and reigns and works today. His hand is on the wheel, and in his providence he is turning the wheel in accordance with his own will. Let not men fasten themselves to documents, saying what they will do, and what they will not do. Let them fasten themselves to the Lord God of heaven. Then the light of heaven will shine into the soul-temple, and we shall see the salvation of God.” Review and Herald, April 14, 1903.

> «Η προειδοποίηση έχει δοθεί: Τίποτε δεν πρέπει να επιτραπεί να εισέλθει που θα διαταράξει το θεμέλιο της πίστεως επάνω στο οποίο οικοδομούμε από τότε που το μήνυμα ήλθε το 1842, 1843 και 1844. Ήμουν μέσα σε αυτό το μήνυμα, και από τότε στέκομαι ενώπιον του κόσμου, πιστή στο φως που ο Θεός μάς έχει δώσει. Δεν προτιθέμεθα να απομακρύνουμε τα πόδια μας από την εξέδρα επάνω στην οποία τοποθετήθηκαν, καθώς ημέρα με την ημέρα εκζητούσαμε τον Κύριο με θερμή προσευχή, αναζητώντας φως. Νομίζετε ότι θα μπορούσα να απαρνηθώ το φως που ο Θεός μού έχει δώσει; Αυτό πρέπει να είναι ως ο Βράχος των Αιώνων. Με καθοδηγεί από τότε που μου δόθηκε. Αδελφοί και αδελφές, ο Θεός ζει και βασιλεύει και εργάζεται σήμερα. Το χέρι Του είναι επάνω στον τροχό, και με την πρόνοιά Του στρέφει τον τροχό σύμφωνα με το δικό Του θέλημα. Ας μη προσκολλώνται οι άνθρωποι σε έγγραφα, λέγοντας τι θα πράξουν και τι δεν θα πράξουν. Ας προσκολληθούν στον Κύριο Θεό του ουρανού. Τότε το φως του ουρανού θα λάμψει μέσα στον ναό της ψυχής, και θα δούμε τη σωτηρία του Θεού». Review and Herald, 14 Απριλίου 1903.

The message that was proclaimed “in 1842, 1843, and 1844” is the message represented upon the 1843 pioneer chart. In May of 1842, three hundred 1843 charts were printed. Ellen White and the pioneers all gave testimony that the chart was a fulfillment of Habakkuk chapter two’s command to write the vision and make it plain upon tables. In that very history there were three hundred Millerite preachers, and SDA historians testify to the fact that they all employed the 1843 chart.

Το μήνυμα που διακηρύχθηκε «το 1842, 1843 και 1844» είναι το μήνυμα που απεικονίζεται στον πρωτοπόρο χάρτη του 1843. Τον Μάιο του 1842 τυπώθηκαν τριακόσιοι χάρτες του 1843. Η Έλεν Γουάιτ και όλοι οι πρωτοπόροι κατέθεσαν τη μαρτυρία ότι ο χάρτης αυτός ήταν εκπλήρωση της εντολής του δεύτερου κεφαλαίου του Αββακούμ να γραφεί η όραση και να καταστεί σαφής επάνω σε πινακίδες. Μέσα σε εκείνη ακριβώς την ιστορία υπήρχαν τριακόσιοι Μιλλερίτες κήρυκες, και οι ιστορικοί των SDA μαρτυρούν το γεγονός ότι όλοι τους χρησιμοποίησαν τον χάρτη του 1843.

What would possess a person to claim that the pioneer identification of Rome as the robbers of thy people, as represented upon the chart, is erroneous? What would possess someone to receive that claim? Yet, what possesses those of us that claim to accept the pioneer understanding that Rome is symbolized with the expression, “robbers of thy people,” and yet in reality not be able to defend that understanding for themselves?

Τι θα μπορούσε να ωθήσει κάποιον να ισχυριστεί ότι η πρωτοπόρος ταύτιση της Ρώμης ως των ληστών τοῦ λαοῦ σου, όπως παρίσταται επάνω στο διάγραμμα, είναι εσφαλμένη; Τι θα μπορούσε να ωθήσει κάποιον να αποδεχθεί αυτόν τον ισχυρισμό; Κι όμως, τι είναι εκείνο που ωθεί εμάς που διατεινόμαστε ότι αποδεχόμαστε την πρωτοπόρο κατανόηση πως η Ρώμη συμβολίζεται με την έκφραση «λησταὶ τοῦ λαοῦ σου», και εν τούτοις, στην πραγματικότητα, να μην είμαστε σε θέση να υπερασπισθούμε αυτή την κατανόηση οι ίδιοι;

In the first article we cited the following passage:

Στο πρώτο άρθρο παραθέσαμε το ακόλουθο απόσπασμα:

> “Whatever may be man’s intellectual advancement, let him not for a moment think that there is no need of thorough and continuous searching of the Scriptures for greater light. As a people we are called individually to be students of prophecy. We must watch with earnestness that we may discern any ray of light which God shall present to us.” Testimonies, volume 5, 708.

> «Όποια κι αν είναι η διανοητική πρόοδος του ανθρώπου, ας μη νομίσει ούτε για μια στιγμή ότι δεν υπάρχει ανάγκη επιμελούς και συνεχούς ερεύνης των Γραφών για μεγαλύτερο φως. Ως λαός καλούμαστε, ο καθένας ατομικά, να είμαστε σπουδαστές της προφητείας. Πρέπει να αγρυπνούμε με earnestness, ώστε να διακρίνουμε κάθε ακτίνα φωτός την οποία ο Θεός θα μας παρουσιάσει.» Testimonies, τόμος 5, 708.

I claim the “light which God” is now presenting “to us” is that we have not fully awakened to our responsibility to personally understand the first fifteen verses of Daniel eleven, and that we have not understood that verses thirteen to fifteen of that same chapter represent the truths that accomplish the final purging and sealing of the one hundred and forty-four thousand. If there were no heresies introduced in this very history it would provide evidence that we are wide awake. But this controversy proves otherwise.

Ισχυρίζομαι ότι το «φῶς τὸ ὁποῖον ὁ Θεός» παρουσιάζει τώρα «σὲ ἐμᾶς» εἶναι ὅτι δὲν ἔχομεν ἀφυπνισθῇ πλήρως ὡς πρὸς τὴν εὐθύνη μας νὰ κατανοήσωμεν προσωπικῶς τὰ πρῶτα δεκαπέντε ἐδάφια τοῦ Δανιὴλ ἕνδεκα, καὶ ὅτι δὲν ἔχομεν κατανοήσει ὅτι τὰ ἐδάφια δεκατρία ἕως δεκαπέντε τοῦ ἰδίου κεφαλαίου ἀντιπροσωπεύουν τὶς ἀλήθειες ποὺ ἐπιτελοῦν τὴν τελικὴ ἐκκάθαρση καὶ σφράγιση τῶν ἑκατὸν τεσσαράκοντα τεσσάρων χιλιάδων. Ἐὰν δὲν εἶχαν εἰσαχθῇ αἱρέσεις μέσα σὲ αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν ἱστορία, τοῦτο θὰ παρεῖχε ἀπόδειξη ὅτι εἴμεθα πλήρως ἄγρυπνοι. Ἀλλὰ αὐτὴ ἡ διαμάχη ἀποδεικνύει τὸ ἀντίθετο.

> “The fact that there is no controversy or agitation among God’s people should not be regarded as conclusive evidence that they are holding fast to sound doctrine. There is reason to fear that they may not be clearly discriminating between truth and error. When no new questions are started by investigation of the Scriptures, when no difference of opinion arises which will set men to searching the Bible for themselves to make sure that they have the truth, there will be many now, as in ancient times, who will hold to tradition and worship they know not what. . ..

> Το γεγονός ότι δεν υπάρχει αντιλογία ή αναταραχή ανάμεσα στον λαό του Θεού δεν πρέπει να θεωρείται αδιάσειστη απόδειξη ότι κρατούν σταθερά την υγιαίνουσα διδασκαλία. Υπάρχει λόγος να φοβούμαστε ότι ενδέχεται να μη διακρίνουν με σαφήνεια μεταξύ αλήθειας και πλάνης. Όταν δεν αναφύονται νέα ζητήματα μέσω της έρευνας των Γραφών, όταν δεν προκύπτει διαφορά γνώμης που θα οδηγήσει τους ανθρώπους να ερευνήσουν μόνοι τους τη Βίβλο, για να βεβαιωθούν ότι κατέχουν την αλήθεια, τότε θα υπάρχουν πολλοί και τώρα, όπως και στους αρχαίους χρόνους, που θα προσκολλώνται στην παράδοση και θα λατρεύουν εκείνο το οποίο δεν γνωρίζουν....

> “God will arouse His people; if other means fail, heresies will come in among them, which will sift them, separating the chaff from the wheat. The Lord calls upon all who believe His word to awake out of sleep. Precious light has come, appropriate for this time. It is Bible truth, showing the perils that are right upon us. This light should lead us to a diligent study of the Scriptures and a most critical examination of the positions which we hold. God would have all the bearings and positions of truth thoroughly and perseveringly searched, with prayer and fasting. Believers are not to rest in suppositions and ill-defined ideas of what constitutes truth. Their faith must be firmly founded upon the word of God so that when the testing time shall come and they are brought before councils to answer for their faith they may be able to give a reason for the hope that is in them, with meekness and fear.

> «Ο Θεός θα εγείρει τον λαό Του· εάν αποτύχουν άλλα μέσα, θα εισέλθουν ανάμεσά τους αιρέσεις, οι οποίες θα τους κοσκινίσουν, διαχωρίζοντας το άχυρο από το σιτάρι. Ο Κύριος καλεί όλους όσοι πιστεύουν στον λόγο Του να εξέλθουν από τον ύπνο. Πολύτιμο φως έχει έλθει, κατάλληλο για τον καιρό αυτόν. Είναι βιβλική αλήθεια, η οποία φανερώνει τους κινδύνους που βρίσκονται ακριβώς μπροστά μας. Το φως αυτό θα πρέπει να μας οδηγήσει σε επιμελή μελέτη των Γραφών και σε μία όσο το δυνατόν αυστηρότερη εξέταση των θέσεων τις οποίες τηρούμε. Ο Θεός θέλει όλες οι όψεις και οι θέσεις της αλήθειας να ερευνώνται πλήρως και επίμονα, με προσευχή και νηστεία. Οι πιστοί δεν πρέπει να επαναπαύονται σε υποθέσεις και σε αόριστες αντιλήψεις περί του τι συνιστά την αλήθεια. Η πίστη τους πρέπει να είναι στερεά θεμελιωμένη επάνω στον λόγο του Θεού, ώστε, όταν έλθει ο καιρός της δοκιμασίας και οδηγηθούν ενώπιον συνεδρίων για να απολογηθούν περί της πίστεώς τους, να είναι σε θέση να δώσουν λόγο για την ελπίδα που είναι μέσα τους, με πραότητα και φόβο.

> “Agitate, agitate, agitate. The subjects which we present to the world must be to us a living reality. It is important that in defending the doctrines which we consider fundamental articles of faith we should never allow ourselves to employ arguments that are not wholly sound.” Testimonies, volume 5, 708.

> «Ανακινείτε, ανακινείτε, ανακινείτε. Τα θέματα τα οποία παρουσιάζουμε στον κόσμο πρέπει να αποτελούν για εμάς ζώσα πραγματικότητα. Είναι σημαντικό, υπερασπιζόμενοι τα δόγματα τα οποία θεωρούμε θεμελιώδη άρθρα της πίστεως, να μη επιτρέψουμε ποτέ στον εαυτό μας να χρησιμοποιεί επιχειρήματα που δεν είναι απολύτως ορθά.» Testimonies, τόμος 5, 708.

As we move forward in this consideration of the robbers of God’s people we will demonstrate that the argument upon verse fourteen of Daniel eleven between the Protestants and the Millerites is identical to the argument between the new and private interpretation that the United States, and not Rome, establishes the vision. The position that The Great Controversy uses the expression, “old world” to identify past history is a “supposition and ill-defined idea” and it is an illustration of an “argument that is not wholly sound.”

Καθώς προχωρούμε σε αυτή την εξέταση των ληστών του λαού του Θεού, θα καταδείξουμε ότι το επιχείρημα επάνω στο δέκατο τέταρτο εδάφιο του ενδεκάτου κεφαλαίου του Δανιήλ μεταξύ των Προτεσταντών και των Μιλλεριτών είναι ταυτόσημο με το επιχείρημα μεταξύ της νέας και ιδιωτικής ερμηνείας ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, και όχι η Ρώμη, εγκαθιδρύουν το όραμα. Η θέση ότι το The Great Controversy χρησιμοποιεί την έκφραση «παλαιός κόσμος» για να προσδιορίσει παρελθούσα ιστορία είναι μια «υπόθεση και ασαφώς διατυπωμένη ιδέα» και αποτελεί παράδειγμα «επιχειρήματος που δεν είναι απολύτως ορθό».

Those who have used the passage to uphold their supposition that the Millerites were incorrect in identifying Rome as the robbers of thy people, should fulfill their Christian obligation and publicly retract their claim, for it is unsustainable grammatically and historically. For those sitting on the side-lines of this controversy, you are responsible to rightly divide the word of truth, for you have been called to be an individual who is a student of prophecy, not a follower of a man’s idea.

Όσοι έχουν χρησιμοποιήσει το χωρίο αυτό για να υποστηρίξουν την υπόθεσή τους ότι οι Μιλλερίτες έσφαλαν όταν αναγνώρισαν τη Ρώμη ως τους ληστές του λαού σου, οφείλουν να εκπληρώσουν τη χριστιανική τους υποχρέωση και να ανακαλέσουν δημοσίως τον ισχυρισμό τους, διότι αυτός δεν μπορεί να σταθεί ούτε γραμματικώς ούτε ιστορικώς. Όσο για εκείνους που παραμένουν αμέτοχοι στο περιθώριο αυτής της διαμάχης, έχετε την ευθύνη να ορθοτομείτε τον λόγο της αληθείας, διότι έχετε κληθεί να είστε άτομα μελετητές της προφητείας και όχι ακόλουθοι της ιδέας ενός ανθρώπου.

Men wrest the Scriptures to their own destruction.

Οι άνθρωποι διαστρέφουν τις Γραφές προς ίδιαν αυτών απώλειαν.

> And account that the longsuffering of our Lord is salvation; even as our beloved brother Paul also according to the wisdom given unto him hath written unto you; As also in all his epistles, speaking in them of these things; in which are some things hard to be understood, which they that are unlearned and unstable wrest, as they do also the other scriptures, unto their own destruction. Ye therefore, beloved, seeing ye know these things before, beware lest ye also, being led away with the error of the wicked, fall from your own stedfastness. But grow in grace, and in the knowledge of our Lord and Saviour Jesus Christ. To him be glory both now and forever. Amen. 2 Peter 3:15–18.

> Και να θεωρείτε τη μακροθυμία του Κυρίου ημών σωτηρία· καθώς και ο αγαπητός αδελφός ημών Παύλος, κατά τη σοφία που του δόθηκε, σας έγραψε· καθώς και σε όλες τις επιστολές αυτού, όπου ομιλεί περί τούτων· στις οποίες υπάρχουν κάποια δυσνόητα, τα οποία οι αμαθείς και αστήρικτοι διαστρέφουν, καθώς και τις λοιπές Γραφές, προς την ιδίαν αυτών απώλεια. Σεις λοιπόν, αγαπητοί, επειδή τα γνωρίζετε αυτά εκ των προτέρων, φυλάγεσθε, μήπως, παρασυρόμενοι από την πλάνη των ανόμων, εκπέσετε από τη δική σας στερεότητα. Αλλά αυξάνεσθε εις τη χάρη και εις τη γνώση του Κυρίου ημών και Σωτήρος Ιησού Χριστού. Εις αυτόν έστω η δόξα και τώρα και εις ημέραν αιώνος. Αμήν. 2 Πέτρου 3:15–18.

Peter states that it is the “unlearned and unstable” who “wrest” the Scriptures “unto their own destruction.” In agreement with that fact is Sister White’s repeated warnings to us to study for ourselves. If we are not fulfilling our responsibility to be students of prophecy, we are determining our own destruction.

Ο Πέτρος δηλώνει ότι είναι οι «αμαθείς και αστήρικτοι» εκείνοι που «στρεβλώνουν» τις Γραφές «προς την ιδίαν αυτών απώλειαν». Σε συμφωνία με αυτό το γεγονός, η αδελφή White μάς απευθύνει επανειλημμένες προειδοποιήσεις να μελετούμε για τον εαυτό μας. Εάν δεν εκπληρώνουμε την ευθύνη μας να είμαστε σπουδαστές της προφητείας, καθορίζουμε τη δική μας καταστροφή.

It is the robbers of thy people who establish the vision, and Solomon identifies that where there is no vision the people perish.

Είναι οι λησταί του λαού σου εκείνοι που εδραιώνουν το όραμα, και ο Σολομών επισημαίνει ότι όπου δεν υπάρχει όραμα, ο λαός αφανίζεται.

> Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.

> Όπου δεν υπάρχει όραμα, ο λαός αφανίζεται· αλλά εκείνος που τηρεί τον νόμο, μακάριος είναι. Παροιμίες 29:18.

One of the definitions of “perish” is to be made naked. Where there is an incorrect understanding of the vision, it is based upon the fact that the symbol that establishes the vision is not understood, or incorrectly understood. To be among those who perish in Solomon’s warning is to secure the nakedness represented by the Laodiceans who are spewed out of the mouth of the Lord at the soon coming Sunday law. Why would we accept an idea that misrepresents the clear meaning of Sister White’s comments upon the old and new world, and that rejects the Millerite identification that it is Rome who establishes the vision, which was directly represented upon the 1843 chart, which represents the foundational truths of Adventism, and which is Christ, the Rock of Ages that is represented by all sacred illustration of the foundations?

Ένας από τους ορισμούς του «ἀπόλλυμαι» είναι να καταστεί κανείς γυμνός. Ὅπου ὑπάρχει ἐσφαλμένη κατανόηση τοῦ ὁράματος, αὐτή βασίζεται στὸ γεγονός ὅτι τὸ σύμβολο ποὺ ἐδραιώνει τὸ ὅραμα δὲν γίνεται κατανοητό, ἢ κατανοεῖται ἐσφαλμένα. Τὸ νὰ συγκαταλέγεται κανείς μεταξύ ἐκείνων ποὺ ἀπόλλυνται στὴν προειδοποίηση τοῦ Σολομῶντος σημαίνει νὰ ἐξασφαλίζει τὴ γυμνότητα ποὺ ἀντιπροσωπεύεται ἀπὸ τοὺς Λαοδικεῖς, οἱ ὁποῖοι ἐξεμέονται ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ Κυρίου κατὰ τὸν ἐπερχόμενο νόμο τῆς Κυριακῆς. Γιατί νὰ δεχθοῦμε μία ἰδέα ποὺ παραποιεῖ τὴ σαφῆ σημασία τῶν σχολίων τῆς Ἀδελφῆς White περὶ τοῦ παλαιοῦ καὶ τοῦ νέου κόσμου, καὶ ποὺ ἀπορρίπτει τὴ Μιλλεριτικὴ ταυτοποίηση ὅτι εἶναι ἡ Ρώμη ἐκείνη ποὺ ἐδραιώνει τὸ ὅραμα, ἡ ὁποία ἀντιπροσωπεύθηκε ἀμέσως ἐπάνω στὸ διάγραμμα τοῦ 1843, τὸ ὁποῖο ἀντιπροσωπεύει τὶς θεμελιώδεις ἀλήθειες τοῦ Ἀντβεντισμοῦ, καὶ ἡ ὁποία εἶναι ὁ Χριστός, ὁ Βράχος τῶν Αἰώνων, ποὺ ἀντιπροσωπεύεται ἀπὸ κάθε ἱερὰ ἀπεικόνιση τῶν θεμελίων;

> “But every building erected on other foundation than God’s word will fall. He who, like the Jews in Christ’s day, builds on the foundation of human ideas and opinions, of forms and ceremonies of man’s invention, or on any works that he can do independently of the grace of Christ, is erecting his structure of character upon the shifting sand. The fierce tempests of temptation will sweep away the sandy foundation and leave his house a wreck on the shores of time.

> «Αλλά κάθε οικοδόμημα που ανυψώνεται επάνω σε άλλο θεμέλιο εκτός από τον λόγο του Θεού θα καταρρεύσει. Εκείνος που, όπως οι Ιουδαίοι κατά τις ημέρες του Χριστού, οικοδομεί επάνω στο θεμέλιο ανθρώπινων ιδεών και γνωμών, τύπων και τελετών επινοημένων από τον άνθρωπο, ή επάνω σε οποιαδήποτε έργα μπορεί να πράξει ανεξάρτητα από τη χάρη του Χριστού, ανυψώνει το οικοδόμημα του χαρακτήρα του επάνω στην κινούμενη άμμο. Οι σφοδροί ανεμοστρόβιλοι του πειρασμού θα παρασύρουν το αμμώδες θεμέλιο και θα αφήσουν τον οίκο του συντρίμμιο επάνω στις ακτές του χρόνου.»

> “‘“Therefore thus saith the Lord God, … Judgment also will I lay to the line, and righteousness to the plummet: and the hail shall sweep away the refuge of lies, and the waters shall overflow the hiding place.’ Isaiah 28:16, 17.

> «Διὰ τοῦτο οὕτως λέγει Κύριος ὁ Θεός, … Καὶ τὴν κρίσιν θέλω θέσει ἐπὶ τὸ μέτρον, καὶ τὴν δικαιοσύνην ἐπὶ τὸ νήμα τῆς στάθμης· καὶ ἡ χάλαζα θέλει σαρώσει τὸ καταφύγιον τοῦ ψεύδους, καὶ τὰ ὕδατα θέλουσι κατακλύσει τὸ κρησφύγετον.» Ησαΐας 28:16, 17.

> “But today mercy pleads with the sinner. ‘As I live, saith the Lord God, I have no pleasure in the death of the wicked; but that the wicked turn from his way and live: turn ye, turn ye from your evil ways; for why will ye die?’ Ezekiel 33:11. The voice that speaks to the impenitent today is the voice of Him who in heart anguish exclaimed as He beheld the city of His love: ‘O Jerusalem, Jerusalem, which killeth the prophets, and stoneth them that are sent unto her! how often would I have gathered thy children together, even as a hen gathereth her own brood under her wings, and ye would not! Behold, your house is left unto you desolate.’ Luke 13:34, 35 , R.V. In Jerusalem, Jesus beheld a symbol of the world that had rejected and despised His grace. He was weeping, O stubborn heart, for you! Even when Jesus’ tears were shed upon the mount, Jerusalem might yet have repented, and escaped her doom. For a little space the Gift of heaven still waited her acceptance. So, O heart, to you Christ is still speaking in accents of love: ‘Behold, I stand at the door, and knock: if any man hear My voice, and open the door, I will come in to him, and will sup with him, and he with Me.’ ‘Now is the accepted time; behold, now is the day of salvation.’ Revelation 3:20; 2 Corinthians 6:2.

> «Αλλά σήμερα το έλεος ικετεύει τον αμαρτωλό. “Ζω εγώ, λέγει Κύριος ο Θεός, δεν θέλω τον θάνατον του ασεβούς, αλλά να επιστρέψη ο ασεβής από της οδού αυτού και να ζήση· επιστρέψατε, επιστρέψατε από των οδών σας των πονηρών· διότι διά τι θέλετε αποθάνει;” Ιεζεκιήλ 33:11. Η φωνή που ομιλεί σήμερα προς τον αμετανόητο είναι η φωνή Εκείνου ο Οποίος, με αγωνία καρδίας, ανεφώνησε καθώς έβλεπε την πόλη της αγάπης Του: “Ιερουσαλήμ, Ιερουσαλήμ, η φονεύουσα τους προφήτας και λιθοβολούσα τους απεσταλμένους προς αυτήν! ποσάκις ηθέλησα να συνάξω τα τέκνα σου, καθώς η όρνις συνάγει την εαυτής νοσσιάν υπό τας πτέρυγας, και δεν ηθελήσατε! Ιδού, ο οίκος σας αφήνεται εις εσάς έρημος.” Λουκάς 13:34, 35, R.V. Στην Ιερουσαλήμ ο Ιησούς έβλεπε ένα σύμβολο του κόσμου που είχε απορρίψει και καταφρονήσει τη χάρη Του. Έκλαιε, ω πεισματώδη καρδιά, για σένα! Ακόμη και όταν τα δάκρυα του Ιησού εχύνοντο επάνω στο όρος, η Ιερουσαλήμ μπορούσε ακόμη να μετανοήσει και να διαφύγει την καταδίκη της. Επί ολίγον ακόμη το Δώρο του ουρανού ανέμενε την αποδοχή της. Έτσι, ω καρδιά, προς εσένα ο Χριστός ακόμη ομιλεί με τόνους αγάπης: “Ιδού, ίσταμαι εις την θύραν και κρούω· εάν τις ακούση την φωνήν Μου και ανοίξη την θύραν, θέλω εισέλθει προς αυτόν και θέλω δειπνήσει μετ’ αυτού, και αυτός μετ’ Εμού.” “Ιδού τώρα καιρός ευπρόσδεκτος· ιδού τώρα ημέρα σωτηρίας.” Αποκάλυψις 3:20· 2 Κορινθίους 6:2.»

> “You who are resting your hope on self are building on the sand. But it is not yet too late to escape the impending ruin. Before the tempest breaks, flee to the sure foundation. ‘Thus saith the Lord God, Behold, I lay in Zion for a foundation a stone, a tried stone, a precious cornerstone, of sure foundation: he that believeth shall not make haste.’ ‘Look unto Me, and be ye saved, all the ends of the earth: for I am God, and there is none else.’ ‘Fear thou not; for I am with thee: be not dismayed; for I am thy God: I will strengthen thee; yea, I will help thee; yea, I will uphold thee with the right hand of My righteousness.’ ‘Ye shall not be ashamed nor confounded world without end.’ Isaiah 28:16, R.V.; 45:22; 41:10; 45:17.” Thoughts from the Mount of Blessing, 150–152.

> «Εσείς που στηρίζετε την ελπίδα σας στον εαυτό σας οικοδομείτε επάνω στην άμμο. Αλλά δεν είναι ακόμη πολύ αργά για να διαφύγετε την επερχόμενη καταστροφή. Πριν ξεσπάσει η θύελλα, καταφύγετε στο ασφαλές θεμέλιο. “Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἰδοὺ, ἐγὼ θέτω εἰς τὰ θεμέλια τῆς Σιὼν λίθον, λίθον δοκιμασμένον, ἀκρογωνιαῖον, ἔντιμον, εἰς τὰ θεμέλια αὐτῆς· καὶ ὁ πιστεύων ἐπ’ αὐτῷ οὐ μὴ καταισχυνθῇ.” “Στρέψατε πρὸς ἐμέ, καὶ σωθήσεσθε, οἱ ἀπ’ ἐσχάτου τῆς γῆς· ἐγώ εἰμι ὁ Θεός, καὶ οὐκ ἔστιν ἄλλος.” “Μὴ φοβοῦ, ὅτι μετὰ σοῦ εἰμι· μὴ πλανῶ, ὅτι ἐγώ εἰμι ὁ Θεός σου· ἐνίσχυσά σε, καὶ ἐβοήθησά σοι, καὶ ἠσφάλισά σε τῇ δεξιᾷ μου τῇ δικαίᾳ.” “Οὐκ αἰσχυνθήσονται οὐδὲ μὴ ἐντραπῶσιν ἕως τοῦ αἰῶνος.” Ησαΐας 28:16, R.V.· 45:22· 41:10· 45:17». Σκέψεις από το Όρος της Ευλογίας, 150–152.

We will continue this study in the next article.

Θα συνεχίσουμε αυτή τη μελέτη στο επόμενο άρθρο.

Back to Articles