Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number Four

Η Αποκάλυψη του Ιησού Χριστού - Αριθμός Τέσσερα

Isaiah Forty

Ησαΐας Σαράντα

Author

Jeff Pippenger

Published

October 23, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The message of the Revelation of Jesus Christ that is being unsealed includes the identification of the Hebrew word translated as “truth,” which among other things, represents Christ’s character as the Alpha and Omega. The beginning of a thing representing the end of a thing pervades the entire Bible, and Christ’s character is manifested in the Bible, for He is the Word. Alpha and Omega is the element of Christ’s character that He himself identifies, as the proof that He is God.

Το μήνυμα της Αποκάλυψης του Ιησού Χριστού, που αποσφραγίζεται, περιλαμβάνει την ταυτοποίηση της εβραϊκής λέξεως που μεταφράζεται ως «αλήθεια», η οποία, μεταξύ άλλων, αντιπροσωπεύει τον χαρακτήρα του Χριστού ως το Άλφα και το Ωμέγα. Η αρχή ενός πράγματος, ως αναπαράσταση του τέλους ενός πράγματος, διαπερνά ολόκληρη τη Βίβλο, και ο χαρακτήρας του Χριστού φανερώνεται στη Βίβλο, διότι Αυτός είναι ο Λόγος. Το Άλφα και το Ωμέγα είναι το στοιχείο εκείνο του χαρακτήρα του Χριστού το οποίο ο ίδιος προσδιορίζει ως την απόδειξη ότι είναι Θεός.

Isaiah chapter forty marks the beginning of a prophetic narrative that continues until the end of the book of Isaiah in chapter sixty-six. It starts by identifying the comforter that is sent, which Christ promises to the disciples to comfort them from his departure, but the coming of the Comforter finds its perfect fulfillment, as all prophecies do, in the last days. Isaiah’s and Jesus’ identification of the arrival of the Comforter points to the disappointment of the movement of the one hundred and forty-four thousand, that occurred on July 18, 2020.

Το τεσσαρακοστό κεφάλαιο του Ησαΐα σηματοδοτεί την έναρξη μιας προφητικής αφήγησης που συνεχίζεται έως το τέλος του βιβλίου του Ησαΐα, στο εξηκοστό έκτο κεφάλαιο. Αρχίζει με την ταυτοποίηση του Παρακλήτου που αποστέλλεται, τον οποίο ο Χριστός υπόσχεται στους μαθητές για να τους παρηγορήσει εξαιτίας της αναχωρήσεώς του· όμως η έλευση του Παρακλήτου βρίσκει την τέλεια εκπλήρωσή της, όπως συμβαίνει με όλες τις προφητείες, στις έσχατες ημέρες. Η ταυτοποίηση, από τον Ησαΐα και τον Ιησού, της αφίξεως του Παρακλήτου καταδεικνύει την απογοήτευση του κινήματος των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, η οποία έλαβε χώρα στις 18 Ιουλίου 2020.

> Nevertheless I tell you the truth; It is expedient for you that I go away: for if I go not away, the Comforter will not come unto you; but if I depart, I will send him unto you. And when he is come, he will reprove the world of sin, and of righteousness, and of judgment. John 16:7, 8.

> Πλην εγώ σας λέγω την αλήθεια· σας συμφέρει να αναχωρήσω· διότι, εάν δεν αναχωρήσω, ο Παράκλητος δεν θα έλθει προς εσάς· εάν όμως αναχωρήσω, θα τον στείλω προς εσάς. Και όταν εκείνος έλθει, θα ελέγξει τον κόσμο περί αμαρτίας και περί δικαιοσύνης και περί κρίσεως. Ιωάννης 16:7, 8.

The words “sin, righteousness, and judgment” are what the Comforter will use to “reprove” the world. The word translated as “reprove,” includes the meaning to convince. The three steps of “sin, righteousness and judgment” represent the Hebrew word that is translated as “truth.” That word was created from the first, thirteenth and last letters of the Hebrew alphabet, and that word represents that the Creator of all things, is the first and the last, the Alpha and Omega. When the Comforter comes to the disappointed one hundred and forty-four thousand, He will convince them, and then the world, that God is the Alpha and Omega.

Οι λέξεις «αμαρτία, δικαιοσύνη και κρίση» είναι εκείνες που ο Παράκλητος θα χρησιμοποιήσει για να «ελέγξει» τον κόσμο. Η λέξη που μεταφράζεται ως «ελέγξει» περιλαμβάνει και την έννοια του να πείσει. Τα τρία στάδια της «αμαρτίας, της δικαιοσύνης και της κρίσεως» αντιπροσωπεύουν την εβραϊκή λέξη που μεταφράζεται ως «αλήθεια». Η λέξη αυτή σχηματίστηκε από το πρώτο, το δέκατο τρίτο και το τελευταίο γράμμα του εβραϊκού αλφαβήτου, και η λέξη αυτή δηλώνει ότι ο Δημιουργός των πάντων είναι ο Πρώτος και ο Έσχατος, το Άλφα και το Ωμέγα. Όταν ο Παράκλητος έλθει στους απογοητευμένους εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες, θα τους πείσει, και έπειτα τον κόσμο, ότι ο Θεός είναι το Άλφα και το Ωμέγα.

> Comfort ye, comfort ye my people, saith your God. Speak ye comfortably to Jerusalem, and cry unto her, that her warfare is accomplished, that her iniquity is pardoned: for she hath received of the Lord’s hand double for all her sins. The voice of him that crieth in the wilderness, Prepare ye the way of the Lord, make straight in the desert a highway for our God. Every valley shall be exalted, and every mountain and hill shall be made low: and the crooked shall be made straight, and the rough places plain: And the glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together: for the mouth of the Lord hath spoken it. Isaiah 40:1–5.

> Παρηγορεῖτε, παρηγορεῖτε τὸν λαόν μου, λέγει ὁ Θεός σας. Λαλήσατε παρηγορητικὰ πρὸς τὴν Ἱερουσαλήμ, καὶ κηρύξατε πρὸς αὐτήν, ὅτι ἐπληρώθη ἡ ταλαιπωρία αὐτῆς, ὅτι ἐσυγχωρήθη ἡ ἀνομία αὐτῆς· διότι ἔλαβε ἐκ χειρὸς Κυρίου διπλάσια διὰ πάσας τὰς ἁμαρτίας αὐτῆς. Φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ· Ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν τοῦ Κυρίου, εὐθείας ποιεῖτε ἐν τῇ ἐρήμῳ τὰς τρίβους τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Πᾶσα φάραγξ θὰ ὑψωθῇ, καὶ πᾶν ὄρος καὶ βουνὸν θὰ ταπεινωθῇ· καὶ τὰ σκολιὰ θὰ γίνωσιν εἰς εὐθεῖαν, καὶ οἱ τραχεῖς τόποι εἰς πεδιάδα· καὶ ἡ δόξα τοῦ Κυρίου θὰ ἀποκαλυφθῇ, καὶ πᾶσα σὰρξ ὁμοῦ θὰ ἴδῃ αὐτήν· διότι τὸ στόμα τοῦ Κυρίου ἐλάλησε. Ἠσαΐας 40:1–5.

The passage is identifying the work of the final Elijah messenger that was typified by William Miller, who had been typified by John the Baptist, who had been typified by Elijah, and who had been identified by Malachi as the messenger that prepares the way for the messenger of the covenant. In the final Elijah movement, when the Lord sends the comforter to strengthen those who have been disappointed and are waiting for the Lord during a tarrying time, the “glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together.” The “glory” of the Lord is His character, and the Revelation of Jesus Christ is an unsealing of the element of His character that is represented as Alpha and Omega. After the introduction of the first five verses, the “voice of him that crieth in the wilderness,” asks God “What shall I cry?”

Το χωρίο προσδιορίζει το έργο του τελικού αγγελιοφόρου-Ηλία, το οποίο είχε προτυπωθεί από τον William Miller, ο οποίος είχε προτυπωθεί από τον Ιωάννη τον Βαπτιστή, ο οποίος είχε προτυπωθεί από τον Ηλία, και ο οποίος είχε προσδιοριστεί από τον Μαλαχία ως ο αγγελιοφόρος που προετοιμάζει την οδό για τον αγγελιοφόρο της διαθήκης. Στο τελικό κίνημα του Ηλία, όταν ο Κύριος αποστέλλει τον Παράκλητο για να ενισχύσει εκείνους που έχουν απογοητευθεί και αναμένουν τον Κύριο κατά τη διάρκεια χρόνου αναβολής, «η δόξα του Κυρίου θέλει αποκαλυφθή, και πάσα σαρξ ομού θέλει ιδεί αυτήν». Η «δόξα» του Κυρίου είναι ο χαρακτήρας Του, και η Αποκάλυψη του Ιησού Χριστού είναι η αποσφράγιση του στοιχείου εκείνου του χαρακτήρα Του που παριστάνεται ως Άλφα και Ωμέγα. Μετά την εισαγωγή των πρώτων πέντε εδαφίων, η «φωνή του βοώντος εν τη ερήμω» ρωτά τον Θεό: «Τι να κηρύξω;»

> The voice said, Cry. And he said, What shall I cry? All flesh is grass, and all the goodliness thereof is as the flower of the field: The grass withereth, the flower fadeth: because the spirit of the Lord bloweth upon it: surely the people is grass. The grass withereth, the flower fadeth: but the word of our God shall stand for ever. Isaiah 40:6–8.

> Καὶ εἶπεν ἡ φωνή, Κήρυξον. Καὶ εἶπα, Τί θέλω κηρύξει; Πᾶσα σὰρξ εἶναι χόρτος, καὶ πᾶσα ἡ εὐπρέπεια αὐτῆς ὡς ἄνθος τοῦ ἀγροῦ· ὁ χόρτος ἐξηράνθη, τὸ ἄνθος ἐμαράνθη· διότι τὸ πνεῦμα τοῦ Κυρίου ἐφύσησεν ἐπ’ αὐτό· βεβαίως ὁ λαὸς εἶναι χόρτος. Ὁ χόρτος ἐξηράνθη, τὸ ἄνθος ἐμαράνθη· ἀλλὰ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ἡμῶν θέλει μένει εἰς τὸν αἰῶνα. Ἠσαΐας 40:6–8.

The message of Christ’s character that is represented as Alpha and Omega is placed within the symbolism of Islam. In Ezekiel thirty-seven the valley of dead bones is first brought together, and then brought to life by the prophetic message of the four winds.

Το μήνυμα του χαρακτήρα του Χριστού, το οποίο παριστάνεται ως Άλφα και Ωμέγα, τοποθετείται εντός του συμβολισμού του Ισλάμ. Στον Ιεζεκιήλ τριάντα επτά, η κοιλάδα των ξηρών οστών πρώτα συναρμολογείται, και κατόπιν φέρεται στη ζωή μέσω του προφητικού μηνύματος των τεσσάρων ανέμων.

> “Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.

> «Οι άγγελοι συγκρατούν τους τέσσερις ανέμους, οι οποίοι παριστάνονται ως έξαλλο άλογο που επιδιώκει να λυθεί και να ορμήσει επάνω στην επιφάνεια ολόκληρης της γης, φέροντας καταστροφή και θάνατο στο πέρασμά του.

> “Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

> «Θα κοιμόμαστε στο ίδιο το χείλος του αιωνίου κόσμου; Θα είμαστε νωθροί και ψυχροί και νεκροί; Ω, να είχαμε στις εκκλησίες μας το Πνεύμα και την πνοή του Θεού εμφυσώμενα στον λαό Του, ώστε να σταθούν στα πόδια τους και να ζήσουν. Χρειάζεται να δούμε ότι η οδός είναι στενή και η πύλη στενή. Αλλά καθώς διερχόμαστε διά της στενής πύλης, το πλάτος της είναι χωρίς όριο.» Manuscript Releases, τόμος 20, 217.

The angry horse of Bible prophecy is Islam. The angry horse is being held back from doing his work of destruction, as represented by the holding of the four winds by four angels in Revelation seven. They are restrained until the one hundred and forty-four thousand are sealed.

Το οργισμένο άλογο της βιβλικής προφητείας είναι το Ισλάμ. Το οργισμένο άλογο συγκρατείται από το να επιτελέσει το έργο της καταστροφής του, όπως παριστάνεται με τη συγκράτηση των τεσσάρων ανέμων από τέσσερις αγγέλους στην Αποκάλυψη 7. Συγκρατούνται έως ότου σφραγισθούν οι εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες.

> And after these things I saw four angels standing on the four corners of the earth, holding the four winds of the earth, that the wind should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree. And I saw another angel ascending from the east, having the seal of the living God: and he cried with a loud voice to the four angels, to whom it was given to hurt the earth and the sea, Saying, Hurt not the earth, neither the sea, nor the trees, till we have sealed the servants of our God in their foreheads. Revelation 7:1–3.

> Καὶ μετὰ ταῦτα εἶδον τέσσαρας ἀγγέλους ἑστῶτας ἐπὶ τὰς τέσσαρας γωνίας τῆς γῆς, κρατοῦντας τοὺς τέσσαρας ἀνέμους τῆς γῆς, ἵνα μὴ πνέῃ ἄνεμος ἐπὶ τὴν γῆν, μήτε ἐπὶ τὴν θάλασσαν, μήτε ἐπὶ πᾶν δένδρον. Καὶ εἶδον ἄλλον ἄγγελον ἀναβαίνοντα ἀπὸ ἀνατολῆς ἡλίου, ἔχοντα τὴν σφραγῖδα τοῦ ζῶντος Θεοῦ· καὶ ἔκραξε μετὰ φωνῆς μεγάλης πρὸς τοὺς τέσσαρας ἀγγέλους, εἰς οὓς ἐδόθη νὰ βλάψωσι τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν, λέγων· Μὴ βλάψετε τὴν γῆν, μήτε τὴν θάλασσαν, μήτε τὰ δένδρα, ἕως οὗ σφραγίσωμεν τοὺς δούλους τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν. Ἀποκάλυψις 7:1–3.

The four winds being held, represents the restraining of Islam until the sealing of God’s people is accomplished. Islam is represented in Revelation as the last three of the seven trumpets, and also as the three woes.

Το ότι οι τέσσερις άνεμοι κρατούνται, αντιπροσωπεύει τη συγκράτηση του Ισλάμ έως ότου ολοκληρωθεί η σφράγιση του λαού του Θεού. Το Ισλάμ παριστάνεται στην Αποκάλυψη ως οι τελευταίες τρεις από τις επτά σάλπιγγες, και επίσης ως τα τρία ουαί.

> And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels, which are yet to sound! Revelation 8:13.

> Και είδα, και άκουσα έναν άγγελο να πετά στο μεσουράνημα, λέγοντας με δυνατή φωνή: Ουαί, ουαί, ουαί στους κατοίκους της γης εξαιτίας των λοιπών φωνών της σάλπιγγας των τριών αγγέλων, οι οποίοι μέλλουν ακόμη να σαλπίσουν! Αποκάλυψη 8:13.

After introducing the three woe trumpets, John identifies the characteristics of Islam in chapter nine. In verse four of chapter nine a command is given to Islam, that was fulfilled in the history of Abubekr, the first leader after Mohammed.

Μετά την εισαγωγή των τριών σαλπίγγων της οὐαί, ο Ιωάννης προσδιορίζει στο ένατο κεφάλαιο τα χαρακτηριστικά του Ισλάμ. Στο τέταρτο εδάφιο του ένατου κεφαλαίου δίδεται προς το Ισλάμ μία εντολή, η οποία εκπληρώθηκε στην ιστορία του Αμπούμπεκρ, του πρώτου ηγέτη μετά τον Μωάμεθ.

> And it was commanded them that they should not hurt the grass of the earth, neither any green thing, neither any tree; but only those men which have not the seal of God in their foreheads. Revelation 9:4.

> Και εδόθη εις αυτά εντολή να μη βλάψωσι τον χόρτον της γης, ουδέ παν χλωρόν, ουδέ παν δένδρον, αλλά μόνον τους ανθρώπους εκείνους οίτινες δεν έχουσι τη σφραγίδα του Θεού επί των μετώπων αυτών. Αποκάλυψις 9:4.

Uriah Smith, identified the relation of Abubekr to verse four.

Ο Uriah Smith προσδιόρισε τη σχέση του Abubekr προς το τέταρτο εδάφιο.

> “After the death of Mohammed, he was succeeded in the command by Abubekr, A.D. 632, who, as soon as he had fairly established his authority and government, dispatched a circular letter to the Arabian tribes, from which the following is an extract:

> «Μετά τον θάνατο του Μωάμεθ, τον διαδέχθηκε στην ηγεσία ο Αβουβέκρ, το 632 μ.Χ., ο οποίος, μόλις εδραίωσε πλήρως την εξουσία και τη διακυβέρνησή του, απέστειλε εγκύκλια επιστολή προς τις αραβικές φυλές, από την οποία ακολουθεί το εξής απόσπασμα:

> “‘When you fight the battles of the Lord, acquit yourselves like men, without turning your backs; but let not your victory be stained with the blood of women and children. Destroy no palm-trees, nor burn any fields of corn. Cut down no fruit-trees, nor do any mischief to cattle, only such as you kill to eat. When you make any covenant or article, stand to it, and be as good as your word. And as you go, you will find some religious persons who live retired in monasteries, and propose to themselves to serve God that way; let them alone, and neither kill them nor destroy their monasteries. And you will find another sort of people that belong to the synagogue of Satan, who have shaven crowns; be sure you cleave their skulls, and give them no quarter till they either turn Mohammedans or pay tribute.’” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 500.

> «“Όταν πολεμάτε τις μάχες του Κυρίου, να φέρεσθε ανδρείως, χωρίς να στρέφετε τα νώτα σας· όμως ας μη μολύνεται η νίκη σας με το αίμα γυναικών και παιδιών. Μην καταστρέφετε φοίνικες, ούτε να καίετε αγρούς σιτηρών. Μην κόβετε καρποφόρα δέντρα, ούτε να βλάπτετε τα κτήνη, παρά μόνον όσα θανατώνετε για τροφή. Όταν συνάπτετε οποιαδήποτε διαθήκη ή συμφωνία, να μένετε σταθεροί σ’ αυτήν και να είστε πιστοί στον λόγο σας. Και καθώς προχωρείτε, θα βρείτε μερικούς θρησκευτικούς ανθρώπους που ζουν αποσυρμένοι σε μοναστήρια και έχουν θέσει ως σκοπό τους να υπηρετούν τον Θεό κατ’ αυτόν τον τρόπο· αφήστε τους ήσυχους και ούτε να τους φονεύσετε ούτε να καταστρέψετε τα μοναστήριά τους. Και θα βρείτε ένα άλλο είδος ανθρώπων, που ανήκουν στη συναγωγή του Σατανά, οι οποίοι έχουν ξυρισμένες κορυφές· να φροντίσετε να σχίζετε τα κρανία τους και να μη τους δίνετε κανένα έλεος, έως ότου είτε γίνουν Μωαμεθανοί είτε πληρώσουν φόρο υποτελείας.”» Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 500.

Uriah Smith goes on to identify two classes of men, who were to be distinguished by the Islamic warriors that Abubekr sent to bring war against Rome. One class he identifies as Catholic monks, who worshipped on Sunday; and the other class were those who worshipped on the seventh-day. Islam was only to attack the worshippers of the sun. More important to our considerations is that men, whether Sunday keepers or Sabbath keepers, are symbolically represented as grass, green things and trees. The four winds in chapter seven were restrained from blowing upon the grass until the Sabbath keepers were sealed.

Ο Ουρίας Σμιθ προχωρεί έπειτα να προσδιορίσει δύο τάξεις ανθρώπων, οι οποίοι επρόκειτο να διακριθούν από τους ισλαμικούς πολεμιστές που ο Αβουβέκρ απέστειλε για να φέρουν πόλεμο εναντίον της Ρώμης. Τη μία τάξη την προσδιορίζει ως Καθολικούς μοναχούς, οι οποίοι λάτρευαν την Κυριακή· και η άλλη τάξη ήταν εκείνοι που λάτρευαν την εβδόμη ημέρα. Το Ισλάμ έπρεπε να επιτεθεί μόνο στους προσκυνητές του ήλιου. Σημαντικότερο για τις εξετάσεις μας είναι ότι οι άνθρωποι, είτε τηρητές της Κυριακής είτε τηρητές του Σαββάτου, παριστάνονται συμβολικά ως χόρτος, χλωρά πράγματα και δέντρα. Οι τέσσερις άνεμοι στο έβδομο κεφάλαιο συγκρατούνταν ώστε να μη πνέουν επάνω στο χόρτο, έως ότου οι τηρητές του Σαββάτου σφραγισθούν.

The messenger of the movement of the one hundred and forty-four thousand asks God, “What shall I cry?” He was told that his message was to be that the Word of God stands fast forever, and that message was to be placed within the context of the wind that blows upon the grass. When the Comforter is sent to the one hundred and forty-four thousand who have been disappointed over a failed prediction of Islam, and who thereafter recognize they are in the tarrying time of the parable of the ten virgins, they are then informed by the Comforter that the message they are to present, is the message of Islam’s role in Bible prophecy. The arrival of the Comforter, in the history of the tarrying time, causes them to stand.

Ο αγγελιοφόρος του κινήματος των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων ρωτά τον Θεό: «Τι να κηρύξω;» Του ειπώθηκε ότι το μήνυμά του έπρεπε να είναι πως ο Λόγος του Θεού μένει σταθερός εις τον αιώνα, και ότι το μήνυμα αυτό έπρεπε να τεθεί μέσα στο πλαίσιο του ανέμου που πνέει επάνω στο χορτάρι. Όταν ο Παράκλητος αποστέλλεται προς τους εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, οι οποίοι έχουν απογοητευθεί εξαιτίας μιας αποτυχημένης πρόβλεψης περί του Ισλάμ, και οι οποίοι κατόπιν αναγνωρίζουν ότι βρίσκονται στον χρόνο της αναμονής της παραβολής των δέκα παρθένων, τότε πληροφορούνται από τον Παράκλητο ότι το μήνυμα το οποίο πρόκειται να παρουσιάσουν είναι το μήνυμα του ρόλου του Ισλάμ στη βιβλική προφητεία. Η άφιξη του Παρακλήτου, στην ιστορία του χρόνου της αναμονής, τους κάνει να σταθούν.

> And he said unto me, Son of man, stand upon thy feet, and I will speak unto thee. And the spirit entered into me when he spake unto me, and set me upon my feet, that I heard him that spake unto me. Ezekiel 2:1, 2.

> Και μου είπε: Υἱὲ ἀνθρώπου, στάσου επί τους πόδας σου, και θέλω λαλήσει προς σε. Και το πνεύμα εισήλθεν εις εμέ, όταν ελάλησε προς εμέ, και με έστησεν επί τους πόδας μου, ώστε ήκουσα εκείνον που ελάλει προς εμέ. Ιεζεκιήλ 2:1, 2.

They stand when they are resurrected.

Στέκονται όταν ανασταίνονται.

> And they of the people and kindreds and tongues and nations shall see their dead bodies three days and an half, and shall not suffer their dead bodies to be put in graves. And they that dwell upon the earth shall rejoice over them, and make merry, and shall send gifts one to another; because these two prophets tormented them that dwelt on the earth. And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. Revelation 11:9–11.

> Καὶ ἐκ τῶν λαῶν καὶ φυλῶν καὶ γλωσσῶν καὶ ἐθνῶν θὰ βλέπουν τὰ πτώματά τους τρεῖς ἡμέρες καὶ ἥμισυ, καὶ δὲν θὰ ἐπιτρέψουν νὰ τεθοῦν τὰ πτώματά τους εἰς μνήματα. Καὶ οἱ κατοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς θὰ χαίρονται δι’ αὐτούς, καὶ θὰ εὐφραίνονται, καὶ θὰ στέλνουν δῶρα ἀλλήλοις· διότι οὗτοι οἱ δύο προφῆτες ἐβασάνιζαν τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς. Καὶ μετὰ τὰς τρεῖς ἡμέρας καὶ τὸ ἥμισυ, πνεῦμα ζωῆς ἐκ τοῦ Θεοῦ εἰσῆλθεν εἰς αὐτούς, καὶ ἐστάθησαν ἐπὶ τοὺς πόδας αὐτῶν· καὶ φόβος μέγας ἐπέπεσεν ἐπὶ τοὺς θεωροῦντας αὐτούς. Ἀποκάλυψις 11:9–11.

The two steps of standing, and then being lifted up as the ensign is also represented by Ezekiel in chapter thirty-seven. Ezekiel’s first step, brings together the body parts of the dead dry bones which are in the valley of disappointment. Ezekiel’s second step, is the message of the four winds, which is the sealing message, which is the message of Islam.

Τα δύο στάδια τοῦ ἵστασθαι, καὶ ἔπειτα τοῦ ἀναλαμβάνεσθαι ὡς σημεῖον, ἀπεικονίζονται ἐπίσης ἀπό τὸν Ἰεζεκιὴλ στὸ τριακοστὸ ἕβδομο κεφάλαιο. Τὸ πρῶτο στάδιο τοῦ Ἰεζεκιὴλ συναρμολογεῖ τὰ μέλη τοῦ σώματος τῶν νεκρῶν ξηρῶν ὀστέων, τὰ ὁποῖα βρίσκονται στὴν κοιλάδα τῆς ἀπογοητεύσεως. Τὸ δεύτερο στάδιο τοῦ Ἰεζεκιὴλ εἶναι τὸ μήνυμα τῶν τεσσάρων ἀνέμων, τὸ ὁποῖο εἶναι τὸ μήνυμα τῆς σφραγίσεως, τὸ ὁποῖο εἶναι τὸ μήνυμα τοῦ Ἰσλάμ.

> And he said unto me, Son of man, can these bones live? And I answered, O Lord God, thou knowest. Again he said unto me, Prophesy upon these bones, and say unto them, O ye dry bones, hear the word of the Lord. Thus saith the Lord God unto these bones; Behold, I will cause breath to enter into you, and ye shall live: And I will lay sinews upon you, and will bring up flesh upon you, and cover you with skin, and put breath in you, and ye shall live; and ye shall know that I am the Lord. So I prophesied as I was commanded: and as I prophesied, there was a noise, and behold a shaking, and the bones came together, bone to his bone. And when I beheld, lo, the sinews and the flesh came up upon them, and the skin covered them above: but there was no breath in them. Then said he unto me, Prophesy unto the wind, prophesy, son of man, and say to the wind, Thus saith the Lord God; Come from the four winds, O breath, and breathe upon these slain, that they may live. So I prophesied as he commanded me, and the breath came into them, and they lived, and stood up upon their feet, an exceeding great army. Ezekiel 37:3–10.

> Και μου είπε: Υιέ ανθρώπου, δύνανται να αναζήσουν τα οστά ταύτα; Και απεκρίθην: Κύριε Θεέ, συ γνωρίζεις. Πάλιν μου είπε: Προφήτευσον επί τα οστά ταύτα και ειπέ προς αυτά· Οστά ξηρά, ακούσατε τον λόγον του Κυρίου. Ούτω λέγει Κύριος ο Θεός προς τα οστά ταύτα· Ιδού, εγώ θέλω εισαγάγει εις εσάς πνοήν, και θέλετε ζήσει· και θέλω επιθέσει επί σας νεύρα, και θέλω αναβιβάσει επάνω σας σάρκα, και θέλω σας καλύψει με δέρμα, και θέλω βάλει εις εσάς πνοήν, και θέλετε ζήσει· και θέλετε γνωρίσει ότι εγώ είμαι ο Κύριος. Και προεφήτευσα καθώς προσετάχθην· και ενώ προεφήτευον, έγινε ήχος, και ιδού, σεισμός, και τα οστά συνήλθον, έκαστον οστούν μετά του οστού αυτού. Και είδον, και ιδού, τα νεύρα και η σάρξ ανέβησαν επ’ αυτά, και το δέρμα εκάλυψεν αυτά επάνωθεν· πνοή όμως δεν υπήρχεν εν αυτοίς. Τότε μου είπε: Προφήτευσον προς τον άνεμον, προφήτευσον, υιέ ανθρώπου, και ειπέ προς τον άνεμον· Ούτω λέγει Κύριος ο Θεός· Ελθέ εκ των τεσσάρων ανέμων, ω πνοή, και εμφύσησον επί τους πεφονευμένους τούτους, διά να αναζήσουν. Και προεφήτευσα καθώς με προσέταξε, και η πνοή εισήλθεν εις αυτούς, και ανέζησαν, και εστάθησαν επί τους πόδας αυτών, στράτευμα μέγα σφόδρα. Ιεζεκιήλ 37:3–10.

In the passage of Isaiah, which we are currently considering, when the Comforter arrives, they stand on their feet, then they are lifted up into a high mountain as an ensign and proclaim the “good tidings” which is the latter rain, the third angel’s message.

Στο χωρίο του Ησαΐα, το οποίο εξετάζουμε επί του παρόντος, όταν ο Παρηγορητής έρχεται, στέκονται στα πόδια τους· κατόπιν ανυψώνονται σε υψηλό όρος ως λάβαρο και κηρύττουν τα «χαρμόσυνα αγγέλματα», που είναι η όψιμη βροχή, το μήνυμα του τρίτου αγγέλου.

> O Zion, that bringest good tidings, get thee up into the high mountain; O Jerusalem, that bringest good tidings, lift up thy voice with strength; lift it up, be not afraid; say unto the cities of Judah, Behold your God! Behold, the Lord God will come with strong hand, and his arm shall rule for him: behold, his reward is with him, and his work before him. He shall feed his flock like a shepherd: he shall gather the lambs with his arm, and carry them in his bosom, and shall gently lead those that are with young. Who hath measured the waters in the hollow of his hand, and meted out heaven with the span, and comprehended the dust of the earth in a measure, and weighed the mountains in scales, and the hills in a balance? Who hath directed the Spirit of the Lord, or being his counsellor hath taught him? With whom took he counsel, and who instructed him, and taught him in the path of judgment, and taught him knowledge, and showed to him the way of understanding? Behold, the nations are as a drop of a bucket, and are counted as the small dust of the balance: behold, he taketh up the isles as a very little thing. And Lebanon is not sufficient to burn, nor the beasts thereof sufficient for a burnt offering. All nations before him are as nothing; and they are counted to him less than nothing, and vanity. Isaiah 40:9–17.

> Ω Σιών, η ευαγγελιζομένη, ανέβα εις όρος υψηλόν· ω Ιερουσαλήμ, η ευαγγελιζομένη, ύψωσον μετά δυνάμεως την φωνήν σου· ύψωσον αυτήν, μη φοβού· είπον προς τας πόλεις του Ιούδα, Ιδού ο Θεός σας! Ιδού, ο Κύριος ο Θεός θέλει ελθεί με ισχύν, και ο βραχίων αυτού θέλει κυριεύσει δι’ αυτόν· ιδού, ο μισθός αυτού είναι μετ’ αυτού, και το έργον αυτού έμπροσθεν αυτού. Θέλει ποιμάνει το ποίμνιον αυτού ως ποιμήν· θέλει συνάξει τα αρνία διά του βραχίονος αυτού, και θέλει βαστάσει αυτά εις τον κόλπον αυτού, και θέλει οδηγεί μετά πραότητος τα θηλάζοντα. Τις εμέτρησε τα ύδατα εν τη κοίλη της χειρός αυτού, και εστάθμισε τους ουρανούς με την σπιθαμήν, και συνέλαβε το χώμα της γης εις μέτρον, και εζύγισε τα όρη με πλάστιγγα, και τους λόφους με ζυγόν; Τις ωδήγησε το Πνεύμα του Κυρίου, ή τις γενόμενος σύμβουλος αυτού εδίδαξεν αυτόν; Μετά τίνος εβουλεύθη, και τις εδίδαξεν αυτόν, και εδίδαξεν αυτόν την οδόν της κρίσεως, και εδίδαξεν αυτόν γνώσιν, και έδειξεν εις αυτόν την οδόν της συνέσεως; Ιδού, τα έθνη είναι ως σταγών από κάδου, και λογίζονται ως λεπτός κονιορτός της πλάστιγγος· ιδού, τας νήσους ανασηκώνει ως πράγμα ελάχιστον. Και ο Λίβανος δεν αρκεί διά καύσιν, ουδέ τα ζώα αυτού αρκούν διά ολοκαύτωμα. Πάντα τα έθνη ενώπιον αυτού είναι ως ουδέν· λογίζονται παρ’ αυτώ ολιγώτερα του μηδενός, και ματαιότης. Ησαΐας 40:9–17.

Those that have come out of their graves are lifted up as an ensign, or as Isaiah identifies, they are taken to “a high mountain.” The high mountain is the ensign, and it represents those who were waiting for the Lord, during the tarrying time that is initiated by the first disappointment of July 18, 2020.

Εκείνοι που έχουν εξέλθει από τους τάφους τους υψώνονται ως σημείο, ή, όπως το προσδιορίζει ο Ησαΐας, οδηγούνται «ἐπὶ ὄρος ὑψηλόν». Το υψηλό όρος είναι το σημείο, και αντιπροσωπεύει εκείνους που ανέμεναν τον Κύριο κατά τον χρόνο της αναμονής που εγκαινιάζεται από την πρώτη απογοήτευση της 18ης Ιουλίου 2020.

> One thousand shall flee at the rebuke of one; at the rebuke of five shall ye flee: till ye be left as a beacon upon the top of a mountain, and as an ensign on an hill. And therefore will the Lord wait, that he may be gracious unto you, and therefore will he be exalted, that he may have mercy upon you: for the Lord is a God of judgment: blessed are all they that wait for him. Isaiah 30:17, 18.

> Χίλιοι θέλουσι φεύγει εις την απειλήν ενός· εις την απειλήν πέντε θέλετε φεύγει· εωσότου μείνητε ως ιστός επί κορυφής όρους και ως σημαία επί λόφου. Και διά τούτο ο Κύριος θέλει αναμείνει, διά να σας ελεήση, και διά τούτο θέλει υψωθή, διά να σας οικτειρήση· διότι ο Κύριος είναι Θεός κρίσεως· μακάριοι πάντες οι αναμένοντες αυτόν. Ησαΐας 30:17, 18.

In Revelation eleven the ensign is taken to heaven.

Στην Αποκάλυψη ένδεκα, το λάβαρο μεταφέρεται στον ουρανό.

> And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. Revelation 11:12, 13.

> Και ήκουσαν μεγάλη φωνή εκ του ουρανού, λέγουσα προς αυτούς· Ανάβητε εδώ. Και ανέβησαν εις τον ουρανόν εντός νεφέλης· και οι εχθροί αυτών εθεώρησαν αυτούς. Και κατά την αυτήν ώραν έγινε μέγας σεισμός, και το δέκατον της πόλεως έπεσε, και εφονεύθησαν εν τω σεισμώ επτά χιλιάδες άνθρωποι· και οι λοιποί εφοβήθησαν, και έδωσαν δόξαν εις τον Θεόν του ουρανού. Αποκάλυψις 11:12, 13.

Revelation eleven identifies that the two witnesses are lifted up to heaven, at the same hour as the earthquake. The earthquake that was fulfilled by the French Revolution in past history, typifies the overturning of the United States at the Sunday law. The ensign is therefore lifted up at the Sunday law, and the ensign then proclaims the “good tidings” to the entire world.

Η ενδέκατη κεφάλαιο της Αποκάλυψης δηλώνει ότι οι δύο μάρτυρες ανυψώνονται στον ουρανό την ίδια ώρα με τον σεισμό. Ο σεισμός, ο οποίος εκπληρώθηκε στην παρελθούσα ιστορία με τη Γαλλική Επανάσταση, προτυπώνει την ανατροπή των Ηνωμένων Πολιτειών κατά τον κυριακάτικο νόμο. Το λάβαρο, επομένως, υψώνεται κατά τον κυριακάτικο νόμο, και τότε το λάβαρο διακηρύττει τα «αγαθά νέα» σε ολόκληρο τον κόσμο.

> All ye inhabitants of the world, and dwellers on the earth, see ye, when he lifteth up an ensign on the mountains; and when he bloweth a trumpet, hear ye. Isaiah 18:3.

> Πάντες οἱ κάτοικοι τῆς οἰκουμένης καὶ οἱ κατοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς, ἴδετε, ὅταν ὑψώσῃ σημεῖον ἐπὶ τῶν ὀρέων· καὶ ὅταν σαλπίσῃ σάλπιγγα, ἀκούσατε. Ἠσαΐας 18:3.

The ensign will present the “good tidings” when the “trumpet” is blown. The final trumpet message of Revelation is the seventh trumpet, which is the third woe, which is Islam. Isaiah, John and Ezekiel are all speaking of the last days, and they never contradict one another.

Το σημαιοφόρο σύμβολο θα παρουσιάσει τα «καλά νέα» όταν σαλπιστεί η «σάλπιγγα». Το τελικό μήνυμα της σάλπιγγας στην Αποκάλυψη είναι η έβδομη σάλπιγγα, η οποία είναι το τρίτο αλίμονο, το οποίο είναι το Ισλάμ. Ο Ησαΐας, ο Ιωάννης και ο Ιεζεκιήλ μιλούν όλοι για τις έσχατες ημέρες και ουδέποτε αντιφάσκουν μεταξύ τους.

The seal of God is placed upon God’s people at the Sunday law.

Η σφραγίδα του Θεού τίθεται επάνω στον λαό του Θεού κατά τον νόμο της Κυριακής.

> “Not one of us will ever receive the seal of God while our characters have one spot or stain upon them. It is left with us to remedy the defects in our characters, to cleanse the soul temple of every defilement. Then the latter rain will fall upon us as the early rain fell upon the disciples on the Day of Pentecost. . ..

> «Κανείς από εμάς δεν θα λάβει ποτέ τη σφραγίδα του Θεού, όσο ο χαρακτήρας μας φέρει επάνω του μία κηλίδα ή έναν λεκέ. Σε εμάς εναπόκειται να διορθώσουμε τα ελαττώματα του χαρακτήρα μας, να καθαρίσουμε τον ναό της ψυχής από κάθε μόλυσμα. Τότε η όψιμη βροχή θα πέσει επάνω μας, όπως η πρώιμη βροχή έπεσε επάνω στους μαθητές κατά την Ημέρα της Πεντηκοστής....»

> “What are you doing, brethren, in the great work of preparation? Those who are uniting with the world are receiving the worldly mold and preparing for the mark of the beast. Those who are distrustful of self, who are humbling themselves before God and purifying their souls by obeying the truth these are receiving the heavenly mold and preparing for the seal of God in their foreheads. When the decree goes forth and the stamp is impressed, their character will remain pure and spotless for eternity.” Testimonies, volume 5, 214–216.

> «Τι κάνετε, αδελφοί, στο μεγάλο έργο της προετοιμασίας; Εκείνοι που ενώνονται με τον κόσμο λαμβάνουν το κοσμικό εκμαγείο και προετοιμάζονται για το χάραγμα του θηρίου. Εκείνοι που δυσπιστούν προς τον εαυτό τους, που ταπεινώνονται ενώπιον του Θεού και εξαγνίζουν τις ψυχές τους διά της υπακοής στην αλήθεια, αυτοί λαμβάνουν το ουράνιο εκμαγείο και προετοιμάζονται για τη σφραγίδα του Θεού στα μέτωπά τους. Όταν το διάταγμα εκδοθεί και το αποτύπωμα επιβληθεί, ο χαρακτήρας τους θα παραμείνει καθαρός και άσπιλος στην αιωνιότητα.» Testimonies, τόμος 5, 214–216.

Though the decree is impressed at the Sunday law, those that receive the seal will need to have a character prepared for the seal, before the Sunday law, for the Sunday law is the crisis that all the crises in God’s word point forward to. It is the “crisis”, or “cry”, at midnight in the parable of the ten virgins.

Αν και το διάταγμα επιβάλλεται κατά τον νόμο της Κυριακής, εκείνοι που λαμβάνουν τη σφραγίδα θα πρέπει να έχουν χαρακτήρα προπαρασκευασμένο για τη σφραγίδα πριν από τον νόμο της Κυριακής· διότι ο νόμος της Κυριακής είναι η κρίση στην οποία προδείχνουν όλες οι κρίσεις του λόγου του Θεού. Είναι η «κρίση» ή η «κραυγή» κατά το μεσονύκτιο στην παραβολή των δέκα παρθένων.

> “Character is revealed by a crisis. When the earnest voice proclaimed at midnight, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ the sleeping virgins roused from their slumbers, and it was seen who had made preparation for the event. Both parties were taken unawares, but one was prepared for the emergency, and the other was found without preparation. Character is revealed by circumstances. Emergencies bring out the true metal of character. Some sudden and unlooked-for calamity, bereavement, or crisis, some unexpected sickness or anguish, something that brings the soul face to face with death, will bring out the true inwardness of the character. It will be made manifest whether or not there is any real faith in the promises of the word of God. It will be made manifest whether or not the soul is sustained by grace, whether there is oil in the vessel with the lamp.

> «Ο χαρακτήρας αποκαλύπτεται σε καιρό κρίσεως. Όταν η earnest voice διακήρυξε κατά το μεσονύκτιο: “Ιδού, ο νυμφίος έρχεται· εξέλθετε εις απάντησιν αυτού”, οι κοιμώμενες παρθένοι εξυπνήθηκαν από τον ύπνο τους, και φάνηκε ποιοι είχαν προβεί σε προετοιμασία για το γεγονός. Και οι δύο ομάδες αιφνιδιάστηκαν, αλλά η μία ήταν προετοιμασμένη για την έκτακτη ανάγκη, ενώ η άλλη βρέθηκε απροετοίμαστη. Ο χαρακτήρας αποκαλύπτεται από τις περιστάσεις. Οι έκτακτες περιστάσεις αναδεικνύουν το αληθινό μέταλλο του χαρακτήρα. Κάποια αιφνίδια και απροσδόκητη συμφορά, πένθος ή κρίση, κάποια απρόβλεπτη ασθένεια ή οδύνη, κάτι που φέρνει την ψυχή πρόσωπο προς πρόσωπο με τον θάνατο, θα αποκαλύψει την αληθινή εσωτερική ποιότητα του χαρακτήρα. Θα καταστεί φανερό αν υπάρχει ή όχι πραγματική πίστη στις υποσχέσεις του λόγου του Θεού. Θα καταστεί φανερό αν η ψυχή στηρίζεται από τη χάρη, αν υπάρχει έλαιο στο αγγείο μαζί με τη λυχνία.»

> “Testing times come to all. How do we conduct ourselves under the test and proving of God? Do our lamps go out? or do we still keep them burning? Are we prepared for every emergency by our connection with Him who is full of grace and truth? The five wise virgins could not impart their character to the five foolish virgins. Character must be formed by us as individuals.” Review and Herald, October 17, 1895.

> «Δοκιμασίες έρχονται σε όλους. Πώς συμπεριφερόμαστε κάτω από τη δοκιμή και την εκλέπτυνση του Θεού; Σβήνουν οι λυχνίες μας; ή εξακολουθούμε να τις κρατούμε αναμμένες; Είμαστε προετοιμασμένοι για κάθε έκτακτη ανάγκη μέσω της σύνδεσής μας με Εκείνον που είναι πλήρης χάριτος και αληθείας; Οι πέντε φρόνιμες παρθένες δεν μπορούσαν να μεταδώσουν τον χαρακτήρα τους στις πέντε μωρές παρθένες. Ο χαρακτήρας πρέπει να διαμορφωθεί από εμάς ως άτομα». Review and Herald, 17 Οκτωβρίου, 1895.

The wise virgins needed the oil, before the cry was made, for when the midnight crisis arrives, it is too late to obtain the oil.

Οι φρόνιμες παρθένες χρειάζονταν το λάδι πριν ακουστεί η κραυγή, διότι όταν έλθει η μεσονύκτια κρίση, είναι πλέον πολύ αργά για να προμηθευτούν το λάδι.

> “There is a spirit of desperation, of war and bloodshed, and that spirit will increase until the very close of time. Just as soon as the people of God are sealed in their foreheads,—it is not any seal or mark that can be seen, but a settling into the truth, both intellectually and spiritually, so they cannot be moved,—just as soon as God’s people are sealed and prepared for the shaking, it will come. Indeed, it has begun already; the judgments of God are now upon the land, to give us warning, that we may know what is coming.” Manuscript Releases, volume 1, 249.

> «Υπάρχει πνεύμα απελπισίας, πολέμου και αιματοχυσίας, και το πνεύμα αυτό θα αυξάνεται έως το ίδιο το τέλος του χρόνου. Μόλις ο λαός του Θεού σφραγιστεί στα μέτωπά του,—δεν πρόκειται για κάποια σφραγίδα ή σημείο που μπορεί να ιδωθεί, αλλά για στερέωση στην αλήθεια, τόσο διανοητικά όσο και πνευματικά, ώστε να μη δύνανται να μετακινηθούν,—μόλις ο λαός του Θεού σφραγιστεί και προετοιμαστεί για τον κοσκινισμό, αυτός θα έλθει. Πράγματι, έχει ήδη αρχίσει· οι κρίσεις του Θεού είναι τώρα επάνω στη γη, για να μας δώσουν προειδοποίηση, ώστε να γνωρίζουμε τι έρχεται.» Manuscript Releases, τόμος 1, 249.

The seal of God is a settling into the truth, both intellectually and spiritually. That seal cannot be seen, but the ensign will be seen, for it is the only way the world can be warned. Therefore, there is a time when the seal cannot be seen, that is followed by the Sunday law, where the seal must be seen.

Η σφραγίδα του Θεού είναι η εδραίωση στην αλήθεια, τόσο διανοητικώς όσο και πνευματικώς. Η σφραγίδα αυτή δεν δύναται να φανεί, αλλά το λάβαρο θα φανεί, διότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος με τον οποίο ο κόσμος μπορεί να προειδοποιηθεί. Επομένως, υπάρχει ένας καιρός κατά τον οποίο η σφραγίδα δεν δύναται να φανεί, και κατόπιν ακολουθεί ο νόμος της Κυριακής, όπου η σφραγίδα πρέπει να φανεί.

> “The work of the Holy Spirit is to convince the world of sin, of righteousness and of judgment. The world can only be warned by seeing those who believe the truth sanctified through the truth, acting upon high and holy principles, showing in a high, elevated sense, the line of demarcation between those who keep the commandments of God, and those who trample them under their feet. The sanctification of the Spirit signalizes the difference between those who have the seal of God, and those who keep a spurious rest-day. When the test comes, it will be clearly shown what the mark of the beast is. It is the keeping of Sunday. Those who after having heard the truth, continue to regard this day as holy, bear the signature of the man of sin, who thought to change times and laws.” Bible Training School, December 1, 1903.

> «Το έργο του Αγίου Πνεύματος είναι να ελέγξει τον κόσμο περί αμαρτίας, περί δικαιοσύνης και περί κρίσεως. Ο κόσμος μπορεί να προειδοποιηθεί μόνο όταν βλέπει εκείνους που πιστεύουν την αλήθεια να αγιάζονται διά της αληθείας, να ενεργούν βάσει υψηλών και αγίων αρχών, καταδεικνύοντας, με υψηλή και εξυψωμένη έννοια, τη διαχωριστική γραμμή μεταξύ εκείνων που τηρούν τις εντολές του Θεού και εκείνων που τις καταπατούν υπό τους πόδας τους. Ο αγιασμός του Πνεύματος σηματοδοτεί τη διαφορά μεταξύ εκείνων που έχουν τη σφραγίδα του Θεού και εκείνων που τηρούν μία νόθη ημέρα αναπαύσεως. Όταν έλθει η δοκιμασία, θα καταδειχθεί καθαρά ποιο είναι το χάραγμα του θηρίου. Είναι η τήρηση της Κυριακής. Εκείνοι οι οποίοι, αφού άκουσαν την αλήθεια, εξακολουθούν να θεωρούν την ημέρα αυτή ως αγία, φέρουν την υπογραφή του ανθρώπου της αμαρτίας, ο οποίος εστοχάσθη να αλλάξει καιρούς και νόμους.» Bible Training School, 1 Δεκεμβρίου 1903.

The seal that must be attained before the Sunday law is the full development of the character of Christ, and it is unseen, except by angels. The seal that is seen at the Sunday law are those who keep the Seventh-day Sabbath, for it is the seal, or sign of God’s people.

Η σφραγίδα που πρέπει να αποκτηθεί πριν από τον νόμο της Κυριακής είναι η πλήρης ανάπτυξη του χαρακτήρα του Χριστού, και είναι αθέατη, εκτός από τους αγγέλους. Η σφραγίδα που φαίνεται κατά τον νόμο της Κυριακής είναι εκείνοι που τηρούν το Σάββατο της έβδομης ημέρας, διότι αυτό είναι η σφραγίδα, ή το σημείο, του λαού του Θεού.

> Speak thou also unto the children of Israel, saying, Verily my sabbaths ye shall keep: for it is a sign between me and you throughout your generations; that ye may know that I am the Lord that doth sanctify you. Exodus 31:13.

> Λάλησον και συ προς τους υιούς Ισραήλ, λέγων· Βεβαίως τα σάββατά μου θέλετε φυλάττει· διότι είναι σημείον μεταξύ εμού και υμών εις τας γενεάς σας, διά να γνωρίζητε ότι εγώ είμαι ο Κύριος ο αγιάζων υμάς. Έξοδος 31:13.

The sealing of the hundred and forty-four thousand began on July 18, 2020, and must be completed before the Sunday law.

Η σφράγιση των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων άρχισε στις 18 Ιουλίου 2020 και πρέπει να ολοκληρωθεί πριν από τον νόμο της Κυριακής.

> All ye inhabitants of the world, and dwellers on the earth, see ye, when he lifteth up an ensign on the mountains; and when he bloweth a trumpet, hear ye. Isaiah 18:3.

> Πάντες οἱ κάτοικοι τῆς οἰκουμένης καὶ οἱ κατοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς, ἴδετε, ὅταν ὑψωθῇ σημεῖον ἐπὶ τῶν ὀρέων· καὶ ὅταν σαλπίσῃ σάλπιγξ, ἀκούσατε. Ἠσαΐας 18:3.

The seven thunders that has now been unsealed, identifies that the history of the one hundred and forty-four thousand is the work of proclaiming a message that is placed within the context of the trumpet warning of the third woe. The trumpet of Islam in Bible prophecy is what is sounded by the ensign that is lifted up out of the grave.

Οι επτά βροντές που τώρα έχουν αποσφραγισθεί προσδιορίζουν ότι η ιστορία των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων είναι το έργο της διακήρυξης ενός μηνύματος το οποίο τοποθετείται μέσα στο πλαίσιο της προειδοποίησης της σάλπιγγας του τρίτου αλίμονο. Η σάλπιγγα του Ισλάμ στη βιβλική προφητεία είναι εκείνη που ηχεί από τη σημαία που υψώνεται εκ του τάφου.

The four waymarks of every reform line, that align with the four waymarks of the history of 1840 to 1844, establish that each of the four steps of each reform line always possesses the same theme. The first waymark in the history of the one hundred and forty-four thousand, that was represented by 1840 through 1844 was the empowerment of the message on September 11, 2001. That waymark was Islam. The second waymark of the parallel history for the one hundred and forty-four thousand was the disappointment of July 18, 2020. That waymark was a prediction of Islam which had been corrupted by the application of time. The third waymark which marks the Midnight Cry is a correction of the failed prediction of Islam. The correction represents the rejection of the application of time. The fourth waymark is the Sunday law, where the ensign that is lifted up, blows the seventh trumpet, which is the third woe, which is Islam.

Τα τέσσερα ορόσημα κάθε γραμμής μεταρρύθμισης, τα οποία ευθυγραμμίζονται με τα τέσσερα ορόσημα της ιστορίας από το 1840 έως το 1844, αποδεικνύουν ότι καθένα από τα τέσσερα βήματα κάθε γραμμής μεταρρύθμισης φέρει πάντοτε το ίδιο θέμα. Το πρώτο ορόσημο στην ιστορία των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, το οποίο εκπροσωπήθηκε από το 1840 έως το 1844, ήταν η ενδυνάμωση του μηνύματος στις 11 Σεπτεμβρίου 2001. Εκείνο το ορόσημο ήταν το Ισλάμ. Το δεύτερο ορόσημο της παράλληλης ιστορίας για τους εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες ήταν η απογοήτευση της 18ης Ιουλίου 2020. Εκείνο το ορόσημο ήταν μια πρόβλεψη περί του Ισλάμ, η οποία είχε διαφθαρεί από την εφαρμογή του χρόνου. Το τρίτο ορόσημο, το οποίο σηματοδοτεί την Κραυγή του Μεσονυκτίου, είναι μια διόρθωση της αποτυχημένης πρόβλεψης περί του Ισλάμ. Η διόρθωση αντιπροσωπεύει την απόρριψη της εφαρμογής του χρόνου. Το τέταρτο ορόσημο είναι ο νόμος της Κυριακής, όπου το λάβαρο που υψώνεται ηχεί την έβδομη σάλπιγγα, η οποία είναι το τρίτο αλίμονο, που είναι το Ισλάμ.

Isaiah chapter forty identifies the starting point for the next twenty-six chapters. That starting point is located in the book of Revelation chapter eleven, when the two prophets that tormented the people are brought back to life. The Comforter resurrects and brings them to the standing position, and thereafter they are lifted up to heaven. Isaiah identifies the Elijah messenger as the voice crying in the wilderness. That messenger then asks what his message is to be and he is told in prophetic symbolism, that the message of Islam is a trumpet warning which the ensign proclaims. Yet the only way that Islam can be presented as the trumpet of warning in the last days is by identifying Islam of the past. The beginning of Islam as understood by the Millerites, and as graphically illustrated on the two sacred charts of Habakkuk, must be employed to identify Islam of the third woe.

Το τεσσαρακοστό κεφάλαιο του Ησαΐα προσδιορίζει το σημείο εκκινήσεως για τα επόμενα είκοσι έξι κεφάλαια. Το σημείο αυτό βρίσκεται στο ενδέκατο κεφάλαιο του βιβλίου της Αποκαλύψεως, όταν οι δύο προφήτες που βασάνιζαν τους ανθρώπους επανέρχονται στη ζωή. Ο Παράκλητος τούς ανασταίνει και τους φέρει σε όρθια στάση, και έπειτα αναλαμβάνονται στον ουρανό. Ο Ησαΐας προσδιορίζει τον αγγελιοφόρο Ηλία ως τη φωνή του βοώντος εν τη ερήμω. Έπειτα εκείνος ο αγγελιοφόρος ερωτά ποιο πρέπει να είναι το μήνυμά του, και του λέγεται, με προφητικό συμβολισμό, ότι το μήνυμα του Ισλάμ είναι προειδοποίηση σάλπιγγος, την οποία διακηρύττει το λάβαρο. Ωστόσο, ο μόνος τρόπος με τον οποίο το Ισλάμ μπορεί να παρουσιασθεί ως η σάλπιγγα της προειδοποιήσεως κατά τις έσχατες ημέρες είναι μέσω της ταυτοποιήσεως του Ισλάμ του παρελθόντος. Η απαρχή του Ισλάμ, όπως έγινε κατανοητή από τους Μιλλερίτες και όπως αποτυπώθηκε παραστατικώς στα δύο ιερά διαγράμματα του Αββακούμ, πρέπει να χρησιμοποιηθεί για την ταυτοποίηση του Ισλάμ του τρίτου αλίμονο.

> I was in the Spirit on the Lord’s Day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet. Revelation 1:10.

> Ἐγενόμην ἐν Πνεύματι ἐν τῇ Κυριακῇ ἡμέρᾳ, καὶ ἤκουσα ὀπίσω μου φωνὴν μεγάλην, ὡς σάλπιγγος. Ἀποκάλυψις 1:10.

John heard the voice of a trumpet behind him in the Revelation, and John represents the one hundred and forty-four thousand who hear a voice from the past. The voice behind John, that is representing the sound of a trumpet from the past, is the pioneer understanding that the trumpets were God’s judgments against Sunday worship. The first four trumpets were brought against pagan Rome in response to the first Sunday law passed by Constantine in the year 321. The fifth and sixth trumpet, which are the first and second woes, represent God’s judgments against papal Rome after it too passed a Sunday law at the Council of Orleans in the year 538. The third woe of Islam arrives when the Sunday law is passed in the United States. Then the ensign is lifted up and identifies the prophetic role of Islam, based upon the beginning role of Islam.

Ο Ιωάννης άκουσε στην Αποκάλυψη φωνή σάλπιγγος πίσω του, και ο Ιωάννης αντιπροσωπεύει τις εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες, οι οποίες ακούν μια φωνή από το παρελθόν. Η φωνή πίσω από τον Ιωάννη, δηλαδή εκείνη που αντιπροσωπεύει τον ήχο σάλπιγγος από το παρελθόν, είναι η πρωτοπόρος κατανόηση ότι οι σάλπιγγες ήταν οι κρίσεις του Θεού εναντίον της λατρείας της Κυριακής. Οι τέσσερις πρώτες σάλπιγγες επιφέρθηκαν εναντίον της ειδωλολατρικής Ρώμης ως απάντηση στον πρώτο νόμο περί Κυριακής που θεσπίστηκε από τον Κωνσταντίνο κατά το έτος 321. Η πέμπτη και η έκτη σάλπιγγα, που είναι το πρώτο και το δεύτερο αλίμονο, αντιπροσωπεύουν τις κρίσεις του Θεού εναντίον της παπικής Ρώμης αφού και αυτή επίσης θέσπισε νόμο περί Κυριακής στη Σύνοδο της Ορλεάνης κατά το έτος 538. Το τρίτο αλίμονο του Ισλάμ έρχεται όταν ψηφιστεί ο νόμος περί Κυριακής στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τότε υψώνεται το λάβαρο και προσδιορίζει τον προφητικό ρόλο του Ισλάμ, με βάση τον αρχικό ρόλο του Ισλάμ.

The message proclaimed by the ensign can only be established when the message is placed within the context of Alpha and Omega. After this introduction in Isaiah chapter forty, the strongest and most direct biblical presentation of God as the Alpha and Omega is set forth over several consecutive chapters. Those chapters are Isaiah’s representation of the Revelation of Jesus Christ that “God gave unto” Jesus, “to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John,” who wrote it “in a book, and” sent “it unto the seven churches.”

Το μήνυμα που διακηρύσσεται από το λάβαρο μπορεί να εδραιωθεί μόνον όταν το μήνυμα τοποθετηθεί μέσα στο πλαίσιο του Άλφα και του Ωμέγα. Μετά από αυτήν την εισαγωγή στο τεσσαρακοστό κεφάλαιο του Ησαΐα, η ισχυρότερη και αμεσότερη βιβλική παρουσίαση του Θεού ως του Άλφα και του Ωμέγα εκτίθεται σε αρκετά διαδοχικά κεφάλαια. Τα κεφάλαια εκείνα αποτελούν την παρουσίαση, από τον Ησαΐα, της Αποκαλύψεως του Ιησού Χριστού, την οποία «ἔδωκεν εἰς αὐτὸν ὁ Θεός», «διὰ νὰ δείξῃ εἰς τοὺς δούλους αὐτοῦ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα πρέπει ταχέως νὰ γείνωσι· καὶ ἐσήμανεν αὐτὰ ἀποστείλας διὰ τοῦ ἀγγέλου αὐτοῦ πρὸς τὸν δοῦλον αὐτοῦ Ἰωάννην», ο οποίος την έγραψε «εἰς βιβλίον, καὶ» την έστειλε «πρὸς τὰς ἑπτὰ ἐκκλησίας».

We will consider the following chapters of Isaiah in the next article.

Θα εξετάσουμε τα επόμενα κεφάλαια του Ησαΐα στο επόμενο άρθρο.

> Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:3.

> Μακάριος ὁ ἀναγινώσκων, καὶ οἱ ἀκούοντες τοὺς λόγους τῆς προφητείας ταύτης, καὶ τηροῦντες τὰ ἐν αὐτῇ γεγραμμένα· διότι ὁ καιρὸς εἶναι πλησίον. Ἀποκάλυψις 1:3.

Back to Articles