Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Eighty-Nine

Το Βιβλίο του Δανιήλ - Εκατόν Ογδονταεννέα

The Prophetic Tapestry of the Battle of Panium: A Prelude to the Sunday Law

Το Προφητικό Υφαντό της Μάχης του Πανίου: Προοίμιο στον Κυριακάτικο Νόμο

Author

Jeff Pippenger

Published

April 19, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The Battle of Panium was essentially spiritual warfare. Just before the Sunday law the eighth president, who is the sixth since Ronald Reagan at the time of the end in 1989, who is also the last Republican president, and who is the richest president, and who also stirs up all the realm of globalism, will lead apostate Protestantism in defeating the Greek religion of Pan, which is the “woke-ism” of globalism. In verses eleven and twelve, the history that begins at the Ukraine War in 2014 concludes at the Sunday law in verse sixteen. Verse fifteen is the Battle of Panium, and the Battle of Panium leads to the battle of Actium, which is the third World War.

Η Μάχη του Πανίου ήταν κατ’ ουσίαν πνευματικός πόλεμος. Λίγο πριν από τον νόμο της Κυριακής, ο όγδοος πρόεδρος, ο οποίος είναι ο έκτος από την εποχή του Ronald Reagan στον καιρό του τέλους το 1989, ο οποίος είναι επίσης ο τελευταίος Ρεπουμπλικανός πρόεδρος, και ο οποίος είναι ο πλουσιότερος πρόεδρος, και ο οποίος επίσης διεγείρει ολόκληρη την επικράτεια του παγκοσμιοποιητισμού, θα ηγηθεί του αποστάτου Προτεσταντισμού νικώντας την ελληνική θρησκεία του Πάνα, η οποία είναι ο «γουοκισμός» της παγκοσμιοποίησης. Στα εδάφια ένδεκα και δώδεκα, η ιστορία που αρχίζει με τον Πόλεμο της Ουκρανίας το 2014 καταλήγει στον νόμο της Κυριακής στο εδάφιο δεκαέξι. Το εδάφιο δεκαπέντε είναι η Μάχη του Πανίου, και η Μάχη του Πανίου οδηγεί στη μάχη του Ακτίου, η οποία είναι ο τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος.

At the hour of “the great earthquake”, which is the Sunday law of verse sixteen, Islam of the third woe attacks the United States, angering the nations, and producing national ruin. It is the Battle of Panium that precedes that attack. At the Sunday law the threefold union of the dragon, the beast and false prophet is established.

Κατά την ώρα του «μεγάλου σεισμού», που είναι ο νόμος της Κυριακής του στίχου δεκαέξι, το Ισλάμ του τρίτου αλίμονο επιτίθεται στις Ηνωμένες Πολιτείες, εξοργίζοντας τα έθνη και επιφέροντας εθνική καταστροφή. Είναι η Μάχη του Πανίου που προηγείται εκείνης της επιθέσεως. Κατά τον νόμο της Κυριακής εγκαθιδρύεται η τριμερής ένωση του δράκοντος, του θηρίου και του ψευδοπροφήτου.

> “By the decree enforcing the institution of the Papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with Spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.” Testimonies, volume 5, 451.

> «Με το διάταγμα που επιβάλλει την εγκαθίδρυση του Παπισμού κατά παράβαση του νόμου του Θεού, το έθνος μας θα αποκοπεί πλήρως από τη δικαιοσύνη. Όταν ο Προτεσταντισμός εκτείνει το χέρι του πάνω από το χάσμα για να πιάσει το χέρι της ρωμαϊκής εξουσίας, όταν απλωθεί πάνω από την άβυσσο για να σφίξει τα χέρια με τον Πνευματισμό, όταν, υπό την επιρροή αυτής της τριπλής ένωσης, η χώρα μας αποκηρύξει κάθε αρχή του Συντάγματός της ως προτεσταντική και δημοκρατική κυβέρνηση και προβεί σε μέτρα για τη διάδοση παπικών ψευδών και πλανών, τότε μπορούμε να γνωρίζουμε ότι έχει έλθει ο καιρός για τη θαυμαστή ενέργεια του Σατανά και ότι το τέλος είναι κοντά». Testimonies, τόμος 5, 451.

At that point, the papacy’s deadly wound is fully healed, and she rules supremely until she finally comes to her end with none to help. It is when Rome conquers the third obstacle that she rules, as represented by pagan Rome in Daniel chapter eight, verse nine, and in chapter eleven, verses sixteen through nineteen. When papal Rome removed the three horns, she ruled supremely for twelve hundred and sixty years, as did pagan Rome rule supremely for three hundred and sixty years once it conquered Egypt, the third obstacle at the Battle of Actium in 31 BC.

Στο σημείο εκείνο, το θανατηφόρο τραύμα του παπισμού έχει πλέον πλήρως ιαθεί, και αυτή εξουσιάζει υπέρτατα έως ότου τελικώς έλθει στο τέλος της, χωρίς να υπάρχει κανείς να τη βοηθήσει. Όταν η Ρώμη κατακτά το τρίτο εμπόδιο, τότε εξουσιάζει, όπως παριστάνεται από την ειδωλολατρική Ρώμη στο όγδοο κεφάλαιο του Δανιήλ, εδάφιο 9, και στο ενδέκατο κεφάλαιο, εδάφια 16 έως 19. Όταν η παπική Ρώμη απομάκρυνε τα τρία κέρατα, εξουσίασε υπέρτατα επί χίλια διακόσια εξήντα έτη, όπως και η ειδωλολατρική Ρώμη εξουσίασε υπέρτατα επί τριακόσια εξήντα έτη, αφού κατέκτησε την Αίγυπτο, το τρίτο εμπόδιο, στη Μάχη του Ακτίου το 31 π.Χ.

In grammar, the suffix “ium” is added to the end of a word to form a noun that denotes a place, a state, or a collection of something. It is commonly used in the formation of technical and scientific terms, particularly in chemistry and biology. For example: “stadium” refers to a place for athletic competitions or other events, “aquarium” refers to a place where aquatic organisms or plants are kept for display and “gymnasium” refers to a place for physical exercise or training. In scientific terminology, “ium” is often used to indicate a chemical element or compound, particularly when the element or compound has been isolated or discovered. For example: “sodium” refers to a chemical element with the symbol Na, “calcium” refers to a chemical element with the symbol Ca.

Στη γραμματική, το επίθημα «ium» προστίθεται στο τέλος μιας λέξης για να σχηματίσει ένα ουσιαστικό που δηλώνει τόπο, κατάσταση ή σύνολο κάποιου πράγματος. Χρησιμοποιείται συνήθως στον σχηματισμό τεχνικών και επιστημονικών όρων, ιδίως στη χημεία και τη βιολογία. Παραδείγματος χάριν: το «stadium» αναφέρεται σε τόπο για αθλητικούς αγώνες ή άλλες εκδηλώσεις, το «aquarium» αναφέρεται σε τόπο όπου διατηρούνται υδρόβιοι οργανισμοί ή φυτά για έκθεση και το «gymnasium» αναφέρεται σε τόπο σωματικής άσκησης ή εκπαίδευσης. Στην επιστημονική ορολογία, το «ium» χρησιμοποιείται συχνά για να δηλώσει ένα χημικό στοιχείο ή μια ένωση, ιδίως όταν το στοιχείο ή η ένωση έχει απομονωθεί ή ανακαλυφθεί. Παραδείγματος χάριν: το «sodium» αναφέρεται σε χημικό στοιχείο με το σύμβολο Na, το «calcium» αναφέρεται σε χημικό στοιχείο με το σύμβολο Ca.

The beginning of pagan Rome ruling supremely was accomplished at the Battle of Actium, and the Battle of Panium opened the door to the war represented by Actium, for “line upon line” Actium represents the Sunday law when the papacy again rules the world supremely.

Η αρχή της υπέρτατης κυριαρχίας της ειδωλολατρικής Ρώμης πραγματοποιήθηκε στη Μάχη του Ακτίου, και η Μάχη του Πανείου άνοιξε την πύλη για τον πόλεμο που αντιπροσωπεύεται από το Άκτιο· διότι, «γραμμή επί γραμμής», το Άκτιο αντιπροσωπεύει τον νόμο της Κυριακής, όταν ο παπισμός θα κυβερνήσει και πάλι τον κόσμο με υπέρτατη εξουσία.

Actium was a sea battle, and Panium was a ground battle, thus the connection of the two battles represents a battle that is worldwide encompassing land and sea. Actium, the most famous sea battle of ancient history, also represents a worldwide war, for the “waters which thou sawest, where the whore sitteth, are peoples, and multitudes, and nations, and tongues.” Panium represents a spiritual war that is combined with a political war at the soon coming Sunday law.

Το Άκτιον ήταν ναυμαχία, και το Πάνιον ήταν χερσαία μάχη· έτσι, η σύνδεση των δύο μαχών αντιπροσωπεύει έναν πόλεμο παγκόσμιας έκτασης, που περιλαμβάνει ξηρά και θάλασσα. Το Άκτιον, η διασημότερη ναυμαχία της αρχαίας ιστορίας, αντιπροσωπεύει επίσης έναν παγκόσμιο πόλεμο, διότι τα «ύδατα, τα οποία είδες, όπου η πόρνη κάθεται, είναι λαοί και όχλοι και έθνη και γλώσσες». Το Πάνιον αντιπροσωπεύει έναν πνευματικό πόλεμο, ο οποίος συνδυάζεται με έναν πολιτικό πόλεμο κατά τον προσεχώς ερχόμενο νόμο της Κυριακής.

The word “pan” as a noun, has multiple meanings depending on the context, but in Greek mythology, Pan is the god of shepherds, flocks, rustic music, and wilderness. He is often depicted as a half-man, half-goat figure, known for his love of music and nature.

Η λέξη «pan», ως ουσιαστικό, έχει πολλαπλές σημασίες αναλόγως του συμφραζομένου· όμως, στην ελληνική μυθολογία, ο Πάνας είναι ο θεός των ποιμένων, των κοπαδιών, της αγροτικής μουσικής και της ερημίας. Συχνά απεικονίζεται ως μορφή μισός άνθρωπος και μισός τράγος, γνωστός για την αγάπη του προς τη μουσική και τη φύση.

> “As the crowning act in the great drama of deception, Satan himself will personate Christ. The church has long professed to look to the Saviour’s advent as the consummation of her hopes. Now the great deceiver will make it appear that Christ has come. In different parts of the earth, Satan will manifest himself among men as a majestic being of dazzling brightness, resembling the description of the Son of God given by John in the Revelation. Revelation 1:13–15.” The Great Controversy, 624.

> «Ως η κορυφαία πράξη στο μεγάλο δράμα της πλάνης, ο ίδιος ο Σατανάς θα υποδυθεί τον Χριστό. Η εκκλησία επί μακρόν ομολογεί ότι προσβλέπει στην έλευση του Σωτήρος ως την εκπλήρωση των ελπίδων της. Τώρα ο μέγας απατεώνας θα κάνει να φαίνεται ότι ο Χριστός έχει έλθει. Σε διάφορα μέρη της γης, ο Σατανάς θα φανερωθεί ανάμεσα στους ανθρώπους ως ένα μεγαλοπρεπές ον εκτυφλωτικής λαμπρότητας, που θα μοιάζει με την περιγραφή του Υιού του Θεού την οποία έδωσε ο Ιωάννης στην Αποκάλυψη. Αποκάλυψη 1:13–15.» Η Μεγάλη Διαμάχη, 624.

Pan is the shepherd-god, and will personate the true Shepherd. Satan’s impersonation of Christ begins at the Sunday law for at “the decree” “we may” then “know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near”.

Ο Παν είναι ο θεός-ποιμήν και θα υποδυθεί τον αληθινό Ποιμένα. Η πλαστοπροσωπία του Χριστού από τον Σατανά αρχίζει με τον νόμο της Κυριακής, διότι κατά «το διάταγμα» «μπορούμε» τότε «να γνωρίζουμε ότι έχει έλθει ο καιρός για τη θαυμαστή ενέργεια του Σατανά και ότι το τέλος είναι πλησίον».

The word “pan” can also refer to a shallow, wide-rimmed cooking vessel used for frying, baking, or cooking food. The final war is centered upon spiritual Jerusalem, the holy mountain that is lifted up as an ensign, and the mountain that God’s other flock that are still in Babylon flee unto. At that time all nations will come against spiritual Jerusalem, which is identified as a “cup” (pan).

Η λέξη «τηγάνι» μπορεί επίσης να αναφέρεται σε ένα ρηχό, πλατύχειλο σκεύος μαγειρικής, που χρησιμοποιείται για τηγάνισμα, ψήσιμο ή παρασκευή τροφής. Ο τελικός πόλεμος επικεντρώνεται γύρω από την πνευματική Ιερουσαλήμ, το άγιο όρος που υψώνεται ως σημαία, και το όρος προς το οποίο καταφεύγει το άλλο ποίμνιο του Θεού, που βρίσκεται ακόμη στη Βαβυλώνα. Εκείνον τον καιρό όλα τα έθνη θα έλθουν εναντίον της πνευματικής Ιερουσαλήμ, η οποία προσδιορίζεται ως «κύπελλο» (τηγάνι).

> The burden of the word of the Lord for Israel, saith the Lord, which stretcheth forth the heavens, and layeth the foundation of the earth, and formeth the spirit of man within him. Behold, I will make Jerusalem a cup of trembling unto all the people round about, when they shall be in the siege both against Judah and against Jerusalem. And in that day will I make Jerusalem a burdensome stone for all people: all that burden themselves with it shall be cut in pieces, though all the people of the earth be gathered together against it. Zechariah 12:1-3.

> Λόγος Κυρίου περὶ τοῦ Ἰσραήλ, λέγει Κύριος, ὁ ἐκτείνων τοὺς οὐρανούς, καὶ θεμελιῶν τὴν γῆν, καὶ πλάττων τὸ πνεῦμα τοῦ ἀνθρώπου ἐντὸς αὐτοῦ. Ἰδοὺ, ἐγὼ θέλω καταστήσει τὴν Ἱερουσαλὴμ ποτήριον ἰλίγγου εἰς πάντας τοὺς λαοὺς κύκλῳ, ὅτε ἔσται πολιορκία καὶ ἐπὶ τὸν Ἰούδαν καὶ ἐπὶ τὴν Ἱερουσαλήμ. Καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ θέλω καταστήσει τὴν Ἱερουσαλὴμ λίθον βαρὺν εἰς πάντας τοὺς λαούς· πάντες οἱ φορτωθέντες μὲ αὐτὸν θέλουσι κατακοπῆ, καίτοι πάντες οἱ λαοὶ τῆς γῆς συναχθῶσιν ἐπ’ αὐτήν. Ζαχαρίας 12:1-3.

Jerusalem is also the caldron, for it is the pan where the drama is carried out. A “caldron” is a cooking pan.

Η Ιερουσαλήμ είναι επίσης ο λέβητας, διότι είναι το σκεύος μέσα στο οποίο εκτυλίσσεται το δράμα. «Λέβητας» είναι ένα μαγειρικό σκεύος.

> Then said he unto me, Son of man, these are the men that devise mischief, and give wicked counsel in this city: Which say, It is not near; let us build houses: this city is the caldron, and we be the flesh. Therefore prophesy against them, prophesy, O son of man. And the Spirit of the Lord fell upon me, and said unto me, Speak; Thus saith the Lord; Thus have ye said, O house of Israel: for I know the things that come into your mind, every one of them. Ye have multiplied your slain in this city, and ye have filled the streets thereof with the slain. Therefore thus saith the Lord God; Your slain whom ye have laid in the midst of it, they are the flesh, and this city is the caldron: but I will bring you forth out of the midst of it. Ye have feared the sword; and I will bring a sword upon you, saith the Lord God. And I will bring you out of the midst thereof, and deliver you into the hands of strangers, and will execute judgments among you. Ye shall fall by the sword; I will judge you in the border of Israel; and ye shall know that I am the Lord. This city shall not be your caldron, neither shall ye be the flesh in the midst thereof; but I will judge you in the border of Israel: And ye shall know that I am the Lord: for ye have not walked in my statutes, neither executed my judgments, but have done after the manners of the heathen that are round about you. Ezekiel 11:2–12.

> Καὶ εἶπέν μοι· Υἱὲ ἀνθρώπου, οὗτοί εἰσιν οἱ ἄνδρες οἱ μηχανώμενοι κακίαν καὶ δίδοντες πονηρὰν βουλὴν ἐν τῇ πόλει ταύτῃ· οἵτινες λέγουσιν, Οὐχὶ ἐγγύς ἐστιν· ἀς οἰκοδομήσωμεν οἰκίας· αὕτη ἡ πόλις εἶναι ὁ λέβης, καὶ ἡμεῖς ἡ σάρξ. Διὰ τοῦτο προφήτευσον κατ’ αὐτῶν, προφήτευσον, υἱὲ ἀνθρώπου. Καὶ ἐπέπεσεν ἐπ’ ἐμὲ τὸ Πνεῦμα τοῦ Κυρίου, καὶ εἶπέν μοι· Λάλησον· οὕτως λέγει Κύριος· Οὕτως ἐλαλήσατε, οἶκος Ἰσραήλ· διότι ἐγὼ γνωρίζω τὰ ἀναβαίνοντα εἰς τὸν νοῦν ὑμῶν, ἕκαστον αὐτῶν. Ἐπληθύνατε τοὺς πεφονευμένους ὑμῶν ἐν τῇ πόλει ταύτῃ, καὶ ἐγεμίσατε τὰς ὁδοὺς αὐτῆς ἀπὸ πεφονευμένων. Διὰ τοῦτο οὕτως λέγει Κύριος ὁ Θεός· Οἱ πεφονευμένοι ὑμῶν, οὓς ἐθέσατε ἐν μέσῳ αὐτῆς, οὗτοί εἰσιν ἡ σάρξ, καὶ αὕτη ἡ πόλις ὁ λέβης· ὑμᾶς δὲ θέλω ἐξάγει ἐκ μέσου αὐτῆς. Ἐφοβήθητε τὴν ῥομφαίαν· καὶ ἐγὼ θέλω ἐπάγει ἐφ’ ὑμᾶς ῥομφαίαν, λέγει Κύριος ὁ Θεός. Καὶ θέλω ἐξάγει ὑμᾶς ἐκ μέσου αὐτῆς, καὶ παραδώσω ὑμᾶς εἰς χεῖρας ἀλλοτρίων, καὶ θέλω ἐκτελέσει κρίσεις ἐν ὑμῖν. Ἐν ῥομφαίᾳ πεσεῖσθε· ἐν τοῖς ὁρίοις τοῦ Ἰσραὴλ θέλω σᾶς κρίνει, καὶ γνώσεσθε ὅτι ἐγώ εἰμι ὁ Κύριος. Αὕτη ἡ πόλις δὲν θέλει εἶσθαι εἰς ὑμᾶς λέβης, οὐδὲ ὑμεῖς θέλετε εἶσθαι ἡ σάρξ ἐν μέσῳ αὐτῆς· ἐν τοῖς ὁρίοις τοῦ Ἰσραὴλ θέλω σᾶς κρίνει. Καὶ γνώσεσθε ὅτι ἐγώ εἰμι ὁ Κύριος· διότι δὲν περιεπατήσατε ἐν τοῖς προστάγμασί μου, οὐδὲ ἐξετελέσατε τὰς κρίσεις μου, ἀλλὰ ἐπράξατε κατὰ τὰ ἔθη τῶν ἐθνῶν τῶν κύκλῳ ὑμῶν. Ἰεζεκιήλ 11:2–12.

In English, “pan” as a prefix means “universal,” “all” or “across”. For example, “panorama” refers to a wide or comprehensive view of an area, “pantheism” refers to the belief that the universe is divine, and “Pan-American” refers to something involving all the countries of the Americas. Thus “pan” identifies a worldwide war.

Στα αγγλικά, το «pan» ως πρόθημα σημαίνει «παγκόσμιος», «όλος» ή «διαμέσου». Παραδείγματος χάριν, το «panorama» αναφέρεται σε μια ευρεία ή συνολική θέα μιας περιοχής, το «pantheism» αναφέρεται στην πεποίθηση ότι το σύμπαν είναι θείο, και το «Pan-American» αναφέρεται σε κάτι που περιλαμβάνει όλες τις χώρες της αμερικανικής ηπείρου. Επομένως, το «pan» δηλώνει έναν παγκόσμιο πόλεμο.

> “Satan is diverting minds with unimportant questions, in order that they shall not with clear and distinct vision see matters of vast importance. The enemy is planning to ensnare the world.

> «Ο Σατανάς αποσπά τους νούς με ασήμαντα ζητήματα, ώστε να μη διακρίνουν με καθαρή και ευκρινή όραση θέματα ύψιστης σπουδαιότητας. Ο εχθρός σχεδιάζει να παγιδεύσει τον κόσμο.».

> “The so-called Christian world is to be the theater of great and decisive actions. Men in authority will enact laws controlling the conscience, after the example of the Papacy. Babylon will make all nations drink of the wine of the wrath of her fornication. Every nation will be involved.” Selected Messages, book 3, 392.

> «Ο λεγόμενος χριστιανικός κόσμος πρόκειται να γίνει το θέατρο μεγάλων και αποφασιστικών γεγονότων. Άνδρες που κατέχουν εξουσία θα θεσπίσουν νόμους οι οποίοι θα ελέγχουν τη συνείδηση, κατά το παράδειγμα του Παπισμού. Η Βαβυλώνα θα κάνει όλα τα έθνη να πιουν από τον οίνο του θυμού της πορνείας της. Κάθε έθνος θα εμπλακεί.» Selected Messages, βιβλίο 3, 392.

The word “act” as a noun means “a formal written decision or statute enacted by a legislative body.”

Η λέξη «πράξη», ως ουσιαστικό, σημαίνει «μια επίσημη γραπτή απόφαση ή νόμο που θεσπίζεται από νομοθετικό σώμα».

> “When our nation shall so abjure the principles of its government as to enact a Sunday law, Protestantism will in this act join hands with popery.” Testimonies, volume 5, 712.

> «Όταν το έθνος μας αποκηρύξει τόσο τις αρχές της κυβέρνησής του, ώστε να θεσπίσει έναν κυριακάτικο νόμο, ο Προτεσταντισμός θα ενώσει με την πράξη αυτή τα χέρια με τον παπισμό.» Testimonies, τόμος 5, 712.

The so-called Christian world is a theater of great actions, or acts, and every nation (pan) will be involved. The word “act” can also refer to a division or segment of a play, movie, or other performance, typically characterized by a particular set of events or actions. The word “act” as a verb, means to perform a specific action or behave in a certain way. It can also refer to pretending or playing a role, as in acting in a play or film.

Ο λεγόμενος χριστιανικός κόσμος είναι ένα θέατρο μεγάλων πράξεων, ή πράξεων επί σκηνής, και κάθε έθνος (pan) θα εμπλακεί. Η λέξη «πράξη» μπορεί επίσης να αναφέρεται σε διαίρεση ή τμήμα θεατρικού έργου, κινηματογραφικής ταινίας ή άλλης παράστασης, που συνήθως χαρακτηρίζεται από ένα ιδιαίτερο σύνολο γεγονότων ή ενεργειών. Η λέξη «ενεργώ», ως ρήμα, σημαίνει ότι επιτελώ μια συγκεκριμένη ενέργεια ή συμπεριφέρομαι με έναν ορισμένο τρόπο. Μπορεί επίσης να αναφέρεται στην προσποίηση ή στην υποδύση ενός ρόλου, όπως στην ερμηνεία ρόλου σε θεατρικό έργο ή κινηματογραφική ταινία.

> “The world is a theater. The actors, its inhabitants, are preparing to act their part in the last great drama. God is lost sight of. With the great masses of mankind there is no unity, except as men confederate to accomplish their selfish purposes. God is looking on. His purposes in regard to his rebellious subjects will be fulfilled. The world has not been given into the hands of men, though God is permitting the elements of confusion and disorder to bear sway for a season. A power from beneath is working to bring about the last great scenes in the drama,—Satan coming as Christ, and working with all deceivableness of unrighteousness in those who are binding themselves together in secret societies. Those who are yielding to the passion for confederation are working out the plans of the enemy. The cause will be followed by the effect.

> «Ο κόσμος είναι ένα θέατρο. Οι ηθοποιοί, οι κάτοικοί του, ετοιμάζονται να διαδραματίσουν τον ρόλο τους στο τελευταίο μεγάλο δράμα. Ο Θεός έχει παραμεριστεί από το οπτικό πεδίο. Μεταξύ των μεγάλων μαζών της ανθρωπότητας δεν υπάρχει ενότητα, παρά μόνον όταν οι άνθρωποι συνασπίζονται για να επιτύχουν τους ιδιοτελείς σκοπούς τους. Ο Θεός παρατηρεί. Οι σκοποί Του σε σχέση με τους στασιαστικούς υπηκόους Του θα εκπληρωθούν. Ο κόσμος δεν έχει παραδοθεί στα χέρια των ανθρώπων, αν και ο Θεός επιτρέπει στα στοιχεία της σύγχυσης και της αταξίας να επικρατούν για ένα διάστημα. Μια δύναμη εκ των κάτω εργάζεται για να επιφέρει τις τελευταίες μεγάλες σκηνές στο δράμα,—ο Σατανάς ερχόμενος ως Χριστός και ενεργώντας με κάθε απάτη της αδικίας μεταξύ εκείνων που συνδέονται μεταξύ τους μέσα σε μυστικές εταιρείες. Εκείνοι που ενδίδουν στο πάθος για συνομοσπονδία εκτελούν τα σχέδια του εχθρού. Το αίτιο θα ακολουθηθεί από το αποτέλεσμα.»

> “Transgression has almost reached its limit. Confusion fills the world, and a great terror is soon to come upon human beings. The end is very near. We who know the truth should be preparing for what is soon to break upon the world as an overwhelming surprise.” Review and Herald, September 10, 1903.

> «Η παράβαση έχει σχεδόν φθάσει στο όριό της. Σύγχυση πληροί τον κόσμο, και ένας μεγάλος τρόμος πρόκειται σύντομα να επέλθει επάνω στους ανθρώπους. Το τέλος είναι πολύ πλησίον. Εμείς που γνωρίζουμε την αλήθεια θα πρέπει να προετοιμαζόμαστε για εκείνο που σύντομα πρόκειται να ξεσπάσει επάνω στον κόσμο ως συντριπτική έκπληξη.» Review and Herald, 10 Σεπτεμβρίου 1903.

Panium and Actium represent the third World War. In that war there will be supernatural manifestations as represented by the Greek goat-god Pan. The war will be associated with the enforcement of the Sunday law as an “act.” And the war is identified as “the last scenes in the great drama”, for it is not only the legal act of enforcing Sunday legislation, it is also the climax of the gospel drama in the closing hours of human probation. In advance of the battle where Panium and Actium prophetically join, in verse sixteen of Daniel chapter eleven, God’s last-day army will already be raised up, and their banner, which is an ensign, will then be lifted up. The primary meaning of “ensign” is the banner of an army.

Το Πάνιον και το Άκτιον αντιπροσωπεύουν τον τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Στον πόλεμο εκείνο θα υπάρξουν υπερφυσικές εκδηλώσεις, όπως παριστάνονται από τον ελληνικό τραγοπόδαρο θεό Πάνα. Ο πόλεμος θα συνδεθεί με την επιβολή του νόμου της Κυριακής ως «πράξη». Και ο πόλεμος ταυτοποιείται ως «οι τελευταίες σκηνές στο μεγάλο δράμα», διότι δεν είναι μόνο η νομική πράξη επιβολής της κυριακάτικης νομοθεσίας, αλλά είναι επίσης και η κορύφωση του δράματος του ευαγγελίου κατά τις τελευταίες ώρες της ανθρώπινης δοκιμασίας. Πριν από τη μάχη όπου το Πάνιον και το Άκτιον ενώνονται προφητικώς, στο εδάφιο δεκαέξι του ενδέκατου κεφαλαίου του Δανιήλ, το στράτευμα του Θεού των εσχάτων ημερών θα έχει ήδη εγερθεί, και το λάβαρό του, το οποίο είναι σημαιοφόρον, θα υψωθεί τότε. Η πρωταρχική σημασία του «σημαιοφόρου» είναι το λάβαρο ενός στρατεύματος.

Act and Pan are Actium and Panium, and the Wonderful Linguist controlled the geography, the names, and the history of both battles, for it is the history immediately before the soon coming Sunday law. The Battle of Panium took place in 200 BC, and verse sixteen identifies Rome conquering Jerusalem in 63 BC.

Το Act και το Pan είναι το Actium και το Panium, και ο Θαυμαστός Γλωσσολόγος έλεγχε τη γεωγραφία, τα ονόματα και την ιστορία αμφοτέρων των μαχών, διότι πρόκειται για την ιστορία αμέσως πριν από τον νόμο της Κυριακής που σύντομα έρχεται. Η Μάχη του Panium έλαβε χώρα το 200 π.Χ., και το εδάφιο δεκαέξι προσδιορίζει τη Ρώμη να κατακτά την Ιερουσαλήμ το 63 π.Χ.

Between the history in the last days that is represented by the period from 200 BC to 63 BC, the formation of the image of the beast in the United States will be accomplished, as represented by the history of 161 BC to 158 BC. Before the period where the final movements of erecting an image of the beast in the United States, there will be an event represented by the revolt of Modein in 167 BC. The revolt is typified by the revolt against the forced religion of Greece, and the revolt will lead to a waymark represented by the rededication of the temple in 164 BC.

Μεταξύ της ιστορίας των εσχάτων ημερών, η οποία παριστάνεται από την περίοδο από το 200 π.Χ. έως το 63 π.Χ., θα επιτελεσθεί ο σχηματισμός της εικόνας του θηρίου στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπως παριστάνεται από την ιστορία του 161 π.Χ. έως του 158 π.Χ. Πριν από την περίοδο κατά την οποία θα λάβουν χώρα οι τελικές κινήσεις για την ανέγερση μιας εικόνας του θηρίου στις Ηνωμένες Πολιτείες, θα υπάρξει ένα γεγονός που παριστάνεται από την εξέγερση του Μωδεΐν το 167 π.Χ. Η εξέγερση προτυπώνεται από την εξέγερση κατά της εξαναγκασμένης θρησκείας της Ελλάδος, και η εξέγερση θα οδηγήσει σε ένα ορόσημο που παριστάνεται από τον επανεγκαινιασμό του ναού το 164 π.Χ.

164 BC is commemorated by Judaism because of the miracle of a day’s worth of holy oil lasting for eight days. Thus 164 BC, which precedes 161 BC, identifies a satanic miracle that was accomplished for the apostate people of God. The miracle is represented as one day producing eight days, and that first day’s oil was what supplied the entire eight days. The miracle was brought upon the one part that was of the seven, and this waymark is set within the very history where the enigma of the eighth that is of the seven is being accomplished upon both the apostate Republican horn and the apostate Protestant horn.

Το 164 π.Χ. τιμάται από τον Ιουδαϊσμό εξαιτίας του θαύματος κατά το οποίο ιερό έλαιο, επαρκές για μία ημέρα, διήρκεσε οκτώ ημέρες. Έτσι, το 164 π.Χ., το οποίο προηγείται του 161 π.Χ., προσδιορίζει ένα σατανικό θαύμα που πραγματοποιήθηκε για τον αποστατημένο λαό του Θεού. Το θαύμα παριστάνεται ως μία ημέρα που παράγει οκτώ ημέρες, και το έλαιο εκείνης της πρώτης ημέρας ήταν εκείνο που προμήθευσε ολόκληρες τις οκτώ ημέρες. Το θαύμα επιφέρθηκε επάνω στο ένα μέρος που ήταν εκ των επτά, και αυτό το ορόσημο τοποθετείται μέσα στην ίδια ακριβώς ιστορία όπου το αίνιγμα του ογδόου, το οποίο είναι εκ των επτά, εκπληρώνεται επάνω τόσο στο αποστατημένο Ρεπουμπλικανικό κέρας όσο και στο αποστατημένο Προτεσταντικό κέρας.

The manifestation of satanic miracles before the soon coming Sunday law is associated with the Greek god Pan. When the Battle of Panium is waged and won by Trump and apostate Protestantism, “Pandora’s box” will have been opened, and there will be no way to solve the problems that are then released upon mankind for, “a great terror is soon to come upon human beings. The end is very near. We who know the truth should be preparing for what is soon to break upon the world as an overwhelming surprise.”

Η εκδήλωση σατανικών θαυμάτων πριν από τον επικείμενο νόμο της Κυριακής συνδέεται με τον ελληνικό θεό Πάνα. Όταν η Μάχη του Πανίου διεξαχθεί και κερδηθεί από τον Τραμπ και την αποστατημένη Προτεσταντική παράταξη, «το κουτί της Πανδώρας» θα έχει ανοίξει, και δεν θα υπάρχει τρόπος να λυθούν τα προβλήματα που τότε θα εξαπολυθούν επάνω στην ανθρωπότητα, διότι «μεγάλος τρόμος πρόκειται σύντομα να επέλθει επάνω στους ανθρώπους. Το τέλος είναι πολύ κοντά. Εμείς που γνωρίζουμε την αλήθεια θα πρέπει να προετοιμαζόμαστε για εκείνο που σύντομα θα ξεσπάσει επάνω στον κόσμο ως συντριπτική έκπληξη».

The one hundred and forty-four thousand are those that have been sealed by the sanctifying power of God’s Word which was provided through the unsealing of the Revelation of Jesus Christ. That Revelation includes several specific lines of truth, and it provides sanctified instruction of who Jesus is. As the Word of God, He is the Wonderful Linguist who has controlled all human language, since through His power He brought about the various languages when He rained down confusion at the tower of Babel. He is the Wonderful Numberer that has hidden secrets with the numbers set forth in His Word, and within His entire creation. He is the controller of history, for history is “His”-story. He created the earth and He controlled the geographical form of planet earth after the Flood, and therefore the various prophetic geographies that make up the “truths” found in His Word. The one hundred and forty-four thousand represent among other things, those who manifest faith that He created all things.

Οι εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες είναι εκείνοι που έχουν σφραγισθεί διά της αγιαστικής δυνάμεως του Λόγου του Θεού, η οποία παρασχέθηκε μέσω της αποσφραγίσεως της Αποκαλύψεως του Ιησού Χριστού. Αυτή η Αποκάλυψη περιλαμβάνει αρκετές συγκεκριμένες γραμμές αληθείας και παρέχει αγιασμένη διδασκαλία περί του ποιος είναι ο Ιησούς. Ως ο Λόγος του Θεού, είναι ο Θαυμαστός Γλωσσολόγος, ο Οποίος έχει θέσει υπό τον έλεγχό Του κάθε ανθρώπινη γλώσσα, αφού διά της δυνάμεώς Του έφερε σε ύπαρξη τις διάφορες γλώσσες, όταν κατέβρεξε σύγχυση στον πύργο της Βαβέλ. Είναι ο Θαυμαστός Αριθμητής, ο Οποίος έχει αποκρύψει μυστικά με τους αριθμούς που εκτίθενται στον Λόγο Του, καθώς και μέσα σε ολόκληρη τη δημιουργία Του. Είναι ο κυρίαρχος της ιστορίας, διότι η ιστορία είναι η «δική Του»-ιστορία. Αυτός δημιούργησε τη γη και ήλεγξε τη γεωγραφική μορφή του πλανήτη γη μετά τον Κατακλυσμό, και επομένως και τις διάφορες προφητικές γεωγραφίες που συνιστούν τις «αλήθειες» οι οποίες ευρίσκονται στον Λόγο Του. Οι εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες αντιπροσωπεύουν, μεταξύ άλλων, εκείνους που εκδηλώνουν πίστη ότι Αυτός δημιούργησε τα πάντα.

> In the beginning was the Word, and the Word was with God, and the Word was God. The same was in the beginning with God. All things were made by him; and without him was not any thing made that was made. John 1:1–3.

> Εν αρχῇ ἦν ὁ Λόγος, καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεόν, καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος. Οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν Θεόν. Πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν ἐξ ὧν ἐγένετο. Ἰωάννης 1:1–3.

The story of Pandora’s box is a myth from ancient Greek mythology. It is primarily recounted in “Works and Days” by the Greek poet Hesiod and in various other classical sources. It is obviously a paraphrase of the experience of Eve in the Garden of Eden. The name “Pandora” comes from ancient Greek mythology. It is derived from the Greek words’ “pan” meaning “all,” “dora’ meaning “gifts.” Pandora means “all-gifted.” Eve is the symbol of the church, and all gifts are found within God’s church.

Η ιστορία του κουτιού της Πανδώρας είναι ένας μύθος της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας. Αφηγείται κυρίως στα «Έργα και Ημέραι» του Έλληνα ποιητή Ησιόδου και σε διάφορες άλλες κλασικές πηγές. Είναι προφανώς μια παράφραση της εμπειρίας της Εύας στον Κήπο της Εδέμ. Το όνομα «Πανδώρα» προέρχεται από την αρχαία ελληνική μυθολογία. Προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις «παν», που σημαίνει «όλα», και «δῶρα», που σημαίνει «δώρα». Η Πανδώρα σημαίνει «η πανδώρητη». Η Εύα είναι το σύμβολο της εκκλησίας, και όλα τα δώρα βρίσκονται μέσα στην εκκλησία του Θεού.

In Greek mythology, Pandora was the first mortal woman created by the gods. According to the myth, she was crafted by Hephaestus at the command of Zeus, the king of the gods, as part of a plan to punish humanity. Each of the gods contributed gifts to Pandora, including beauty, grace, intelligence, and charm. Zeus gave her a jar (in later retellings, it became a box) and instructed her never to open it under any circumstances. Eve was told she could eat of every tree except of “the tree in the midst of the Garden.”

Στην ελληνική μυθολογία, η Πανδώρα ήταν η πρώτη θνητή γυναίκα που δημιουργήθηκε από τους θεούς. Σύμφωνα με τον μύθο, πλάστηκε από τον Ήφαιστο κατ’ εντολήν του Διός, του βασιλέως των θεών, ως μέρος σχεδίου για την τιμωρία της ανθρωπότητας. Καθένας από τους θεούς προσέφερε στην Πανδώρα χαρίσματα, μεταξύ των οποίων ομορφιά, χάρη, νοημοσύνη και γοητεία. Ο Ζευς τής έδωσε ένα πιθάρι (σε μεταγενέστερες αφηγήσεις έγινε κιβώτιο) και την πρόσταξε να μην το ανοίξει ποτέ, υπό οποιεσδήποτε συνθήκες. Στην Εύα είχε λεχθεί ότι μπορούσε να φάγει από κάθε δένδρο εκτός από «το δένδρον το εν μέσω του Παραδείσου».

Pandora, overcome by curiosity, eventually succumbed to temptation and opened the jar. Upon doing so, all the evils, pains, and diseases that had previously been kept inside were released into the world, spreading suffering and misery among humanity. However, one thing remained in the jar: hope. In some versions of the myth, Pandora quickly closed the jar, preventing hope from escaping, while in others, hope also emerged, providing humanity with a glimmer of optimism and resilience in the face of adversity.

Η Πανδώρα, νικημένη από την περιέργεια, τελικώς υπέκυψε στον πειρασμό και άνοιξε το πιθάρι. Μόλις το έπραξε, όλα τα κακά, οι πόνοι και οι ασθένειες που προηγουμένως ήταν κλεισμένα μέσα σε αυτό ελευθερώθηκαν στον κόσμο, διαδίδοντας τη θλίψη και την αθλιότητα ανάμεσα στην ανθρωπότητα. Ωστόσο, ένα πράγμα παρέμεινε μέσα στο πιθάρι: η ελπίδα. Σε ορισμένες εκδοχές του μύθου, η Πανδώρα έκλεισε γρήγορα το πιθάρι, εμποδίζοντας την ελπίδα να διαφύγει, ενώ σε άλλες, η ελπίδα επίσης εξήλθε, προσφέροντας στην ανθρωπότητα μια αμυδρή λάμψη αισιοδοξίας και αντοχής απέναντι στην αντιξοότητα.

The Battle of Panium joins the Battle of Actium at the soon coming Sunday law, and the soon coming Sunday law was typified by the test in the Garden of Eden. In the garden the test was simply for Adam and Eve, but in the last days the test needed to confront all mankind around the entire world. The first test of believing or disbelieving God’s Word in the garden typifies the last test of the Sunday law. Eve failed that first test and opened the floodgates of woe upon mankind, as represented in the myth of Pandora.

Η Μάχη του Πανίου συνενώνεται με τη Μάχη του Ακτίου στον επικείμενο νόμο της Κυριακής, και ο επικείμενος νόμος της Κυριακής προτυπώθηκε από τη δοκιμασία στον Κήπο της Εδέμ. Στον κήπο η δοκιμασία αφορούσε απλώς τον Αδάμ και την Εύα, αλλά στις έσχατες ημέρες η δοκιμασία έπρεπε να έλθει ενώπιον όλου του ανθρωπίνου γένους σε ολόκληρο τον κόσμο. Η πρώτη δοκιμασία τού να πιστεύσει κανείς ή να απιστήσει στον Λόγο του Θεού μέσα στον κήπο προτυπώνει την έσχατη δοκιμασία του νόμου της Κυριακής. Η Εύα απέτυχε σε εκείνη την πρώτη δοκιμασία και άνοιξε τις πύλες της συμφοράς επάνω στο ανθρώπινο γένος, όπως παριστάνεται στον μύθο της Πανδώρας.

When the Battle of Panium joins the Battle of Actium, the test represented in the Garden of Eden will open upon all mankind. The hope that is then provided for the world is the ensign that is lifted up for all the world (panorama) to see.

Όταν η Μάχη του Πανίου ενωθεί με τη Μάχη του Ακτίου, η δοκιμασία που αναπαριστάται στον Κήπο της Εδέμ θα ανοιχθεί ενώπιον όλου του ανθρωπίνου γένους. Η ελπίδα που τότε παρέχεται στον κόσμο είναι το λάβαρο που υψώνεται ώστε να το δει όλος ο κόσμος (πανόραμα).

> All ye inhabitants of the world, and dwellers on the earth, see ye, when he lifteth up an ensign on the mountains; and when he bloweth a trumpet, hear ye. Isaiah 18:3.

> Πάντες οἱ κάτοικοι τῆς οἰκουμένης καὶ οἱ κατοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς, ἴδετε, ὅταν ὑψωθῇ σημεῖον ἐπὶ τῶν ὀρέων· καὶ ὅταν σαλπίσῃ σάλπιγξ, ἀκούσατε. Ἠσαΐας 18:3.

We will continue this study in the next article.

Θα συνεχίσουμε αυτή τη μελέτη στο επόμενο άρθρο.

> “The world is a theater; the actors, its inhabitants, are preparing to act their part in the last great drama. With the great masses of mankind, there is no unity, except as men confederate to accomplish their selfish purposes. God is looking on. His purposes in regard to His rebellious subjects will be fulfilled. The world has not been given into the hands of men, though God is permitting the elements of confusion and disorder to bear sway for a season. A power from beneath is working to bring about the last great scenes in the drama,—Satan coming as Christ, and working with all deceivableness of unrighteousness in those who are binding themselves together in secret societies. Those who are yielding to the passion for confederation are working out the plans of the enemy. The cause will be followed by the effect.

> «Ο κόσμος είναι ένα θέατρο· οι ηθοποιοί του, οι κάτοικοί του, ετοιμάζονται να διαδραματίσουν τον ρόλο τους στο τελευταίο μεγάλο δράμα. Με τις μεγάλες μάζες της ανθρωπότητας δεν υπάρχει ενότητα, παρά μόνον όταν οι άνθρωποι συνασπίζονται για να επιτύχουν τους εγωιστικούς τους σκοπούς. Ο Θεός παρατηρεί. Οι σκοποί Του σε σχέση με τους στασιαστικούς υπηκόους Του θα εκπληρωθούν. Ο κόσμος δεν έχει παραδοθεί στα χέρια των ανθρώπων, αν και ο Θεός επιτρέπει, για ένα διάστημα, στα στοιχεία της σύγχυσης και της αταξίας να επικρατούν. Μια δύναμη από κάτω εργάζεται για να επιφέρει τις τελευταίες μεγάλες σκηνές του δράματος,—τον Σατανά που έρχεται ως Χριστός και ενεργεί με κάθε απάτη της αδικίας μεταξύ εκείνων που συνδέονται μεταξύ τους σε μυστικές εταιρείες. Εκείνοι που ενδίδουν στο πάθος για συνομοσπονδία εκτελούν τα σχέδια του εχθρού. Το αίτιο θα ακολουθηθεί από το αποτέλεσμα.»

> “Never did this message apply with greater force than it applies today. More and more the world is setting at naught the claims of God. Men have become bold in transgression. The wickedness of the inhabitants of the world has almost filled up the measure of their iniquity. This earth has almost reached the place where God will permit the destroyer to work his will upon it. The substitution of the laws of men for the law of God, the exaltation, by merely human authority, of Sunday in place of the Bible Sabbath, is the last act in the drama. When this substitution becomes universal, God will reveal Himself. He will arise in His majesty to shake terribly the earth. He will come out of His place to punish the inhabitants of the world for their iniquity, and the earth shall disclose her blood, and shall no more cover her slain.

> «Ποτέ άλλοτε το μήνυμα αυτό δεν ίσχυσε με μεγαλύτερη δύναμη απ’ ό,τι ισχύει σήμερα. Ο κόσμος ολοένα και περισσότερο περιφρονεί τις αξιώσεις του Θεού. Οι άνθρωποι έχουν γίνει θρασείς στην παράβαση. Η πονηρία των κατοίκων της γης έχει σχεδόν συμπληρώσει το μέτρο της ανομίας τους. Η γη αυτή έχει σχεδόν φθάσει στο σημείο όπου ο Θεός θα επιτρέψει στον εξολοθρευτή να εκτελέσει επ’ αυτής το θέλημά του. Η υποκατάσταση του νόμου του Θεού από τους νόμους των ανθρώπων, η εξύψωση, με απλώς ανθρώπινη εξουσία, της Κυριακής στη θέση του βιβλικού Σαββάτου, είναι η τελευταία πράξη του δράματος. Όταν αυτή η υποκατάσταση καταστεί καθολική, ο Θεός θα αποκαλυφθεί. Θα εγερθεί με τη μεγαλοπρέπειά Του για να συγκλονίσει φοβερά τη γη. Θα εξέλθει από τον τόπο Του για να τιμωρήσει τους κατοίκους του κόσμου για την ανομία τους, και η γη θα φανερώσει το αίμα της και δεν θα καλύπτει πλέον τους φονευμένους της.»

> “We are standing on the threshold of the crisis of the ages. In quick succession the judgments of God will follow one another,—fire, and flood, and earthquake, with war and bloodshed. We are not to be surprised at this time by events both great and decisive; for the angel of mercy cannot remain much longer to shelter the impenitent.

> «Βρισκόμαστε στο κατώφλι της κρίσεως των αιώνων. Με ταχεία διαδοχή οι κρίσεις του Θεού θα ακολουθήσουν η μία την άλλη,—φωτιά, και πλημμύρα, και σεισμός, μαζί με πόλεμο και αιματοχυσία. Δεν πρέπει κατά τούτον τον καιρό να εκπλησσόμαστε από γεγονότα τόσο μεγάλα και αποφασιστικά· διότι ο άγγελος του ελέους δεν δύναται να παραμείνει για πολύ ακόμη ώστε να προστατεύει τους αμετανόητους.»

> “The crisis is stealing gradually upon us. The sun shines in the heavens, passing over its usual round, and the heavens still declare the glory of God. Men are still eating and drinking, planting and building, marrying and giving in marriage. Merchants are still buying and selling. Men are jostling one against another, contending for the highest place. Pleasure lovers are still crowding to theaters, horse races, gambling hells. The highest excitement prevails, yet probation’s hour is fast closing, and every case is about to be eternally decided. Satan sees that his time is short. He has set all his agencies at work that men may be deceived, deluded, occupied, and entranced until the day of probation shall be ended, and the door of mercy forever shut.

> «Η κρίση επέρχεται επάνω μας βαθμιαίως. Ο ήλιος λάμπει στους ουρανούς, διατρέχοντας τη συνήθη τροχιά του, και οι ουρανοί εξακολουθούν να διακηρύττουν τη δόξα του Θεού. Οι άνθρωποι εξακολουθούν να τρώγουν και να πίνουν, να φυτεύουν και να οικοδομούν, να νυμφεύονται και να νυμφεύουν. Οι έμποροι εξακολουθούν να αγοράζουν και να πωλούν. Οι άνθρωποι συνωστίζονται ο ένας εναντίον του άλλου, διεκδικώντας την ανώτατη θέση. Οι φίλοι των ηδονών εξακολουθούν να συρρέουν σε θέατρα, ιπποδρομίες, χαρτοπαικτικές λέσχες. Επικρατεί η ύψιστη έξαψη, όμως η ώρα της δοκιμασίας κλείνει ταχέως, και κάθε περίπτωση πρόκειται σύντομα να αποφασισθεί αιωνίως. Ο Σατανάς βλέπει ότι ο καιρός του είναι ολίγος. Έχει θέσει σε ενέργεια όλα τα όργανά του, ώστε οι άνθρωποι να απατώνται, να πλανώνται, να απορροφώνται και να γοητεύονται, έως ότου λήξει η ημέρα της δοκιμασίας και η θύρα του ελέους κλείσει για πάντα.»

> “Transgression has almost reached its limit. Confusion fills the world, and a great terror is soon to come upon human beings. The end is very near. We who know the truth should be preparing for what is soon to break upon the world as an overwhelming surprise.

> «Η παράβαση έχει σχεδόν φθάσει στο όριό της. Σύγχυση γεμίζει τον κόσμο, και ένας μεγάλος τρόμος πρόκειται σύντομα να επέλθει στους ανθρώπους. Το τέλος είναι πολύ κοντά. Εμείς που γνωρίζουμε την αλήθεια θα πρέπει να προετοιμαζόμαστε για εκείνο που σύντομα θα ξεσπάσει επάνω στον κόσμο ως συντριπτική αιφνιδιαστική έκπληξη.»

> “In this time of prevailing iniquity we may know that the last great crisis is at hand. When the defiance of God’s law is almost universal, when His people are oppressed and afflicted by their fellow men, the Lord will interpose.

> «Εν τούτω τῷ καιρῷ τῆς επικρατούσης ανομίας δύναται να γνωρίζωμεν ότι η τελευταία μεγάλη κρίσις είναι επί θύραις. Όταν η καταφρόνησις του νόμου του Θεού καταστή σχεδόν καθολική, όταν ο λαός Αυτού καταπιέζηται και θλίβηται υπό των συνανθρώπων αυτού, ο Κύριος θέλει επέμβει.

> “We are standing upon the threshold of great and solemn events. Prophecies are fulfilling. Strange, eventful history is being recorded in the books of heaven. Everything in our world is in agitation. There are wars, and rumors of wars. The nations are angry, and the time of the dead has come, that they should be judged. Events are changing to bring about the day of God which hasteth greatly. Only a moment of time, as it were, yet remains. But while already nation is rising against nation, and kingdom against kingdom, there is not now a general engagement. As yet the four winds are held until the servants of God shall be sealed in their foreheads. Then the powers of earth will marshal their forces for the last great battle.” Christian Service, 50, 51.

> «Βρισκόμαστε επάνω στο κατώφλι μεγάλων και επίσημων γεγονότων. Οι προφητείες εκπληρώνονται. Παράξενη, γεμάτη γεγονότα ιστορία καταγράφεται στα βιβλία του ουρανού. Τα πάντα στον κόσμο μας βρίσκονται σε αναταραχή. Υπάρχουν πόλεμοι και φήμες πολέμων. Τα έθνη οργίζονται, και ήλθε ο καιρός των νεκρών, για να κριθούν. Τα γεγονότα μεταβάλλονται, ώστε να επιφέρουν την ημέρα του Θεού, η οποία σπεύδει πολύ. Μόνο μια στιγμή χρόνου, θα έλεγε κανείς, απομένει ακόμη. Αλλά ενώ ήδη έθνος εγείρεται εναντίον έθνους και βασιλεία εναντίον βασιλείας, δεν υπάρχει ακόμη τώρα γενική σύρραξη. Οι τέσσερις άνεμοι εξακολουθούν ακόμη να συγκρατούνται, έως ότου σφραγιστούν οι δούλοι του Θεού επί των μετώπων αυτών. Τότε οι δυνάμεις της γης θα παρατάξουν τις δυνάμεις τους για την τελευταία μεγάλη μάχη». Christian Service, 50, 51.

Back to Articles