Article

# The Book of Daniel - Number Twenty-Seven

Το Βιβλίο του Δανιήλ - Αριθμός Είκοσι Επτά

Another Secret Dream

Ένα Άλλο Μυστικό Όνειρο

Author

Jeff Pippenger

Published

December 22, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

Nebuchadnezzar’s second dream marks the “time of the end,” when two classes of worshippers are called to come and investigate the “increase of knowledge” that was unsealed in 1798. Daniel is then also identified as Belteshazzar, thus identifying him as God’s covenant people, for a change of name prophetically marks a covenant relation. Nebuchadnezzar acknowledged that Daniel had the presence of the Holy Spirit, and based upon his past experience with Daniel, he thought that “no secret” would trouble Daniel, but the secret of this dream did trouble Daniel.

Το δεύτερο όνειρο του Ναβουχοδονόσορος σηματοδοτεί τον «καιρό του τέλους», όταν δύο τάξεις προσκυνητών καλούνται να έλθουν και να ερευνήσουν την «αύξηση της γνώσεως» που αποσφραγίσθηκε το 1798. Τότε ο Δανιήλ προσδιορίζεται επίσης ως Βαλτασάρ, ταυτοποιούμενος έτσι ως ο λαός της διαθήκης του Θεού, διότι η αλλαγή ονόματος προφητικώς σηματοδοτεί σχέση διαθήκης. Ο Ναβουχοδονόσορ αναγνώρισε ότι ο Δανιήλ είχε την παρουσία του Αγίου Πνεύματος, και, βάσει της προηγούμενης εμπειρίας του με τον Δανιήλ, νόμιζε ότι «ουδέν μυστικόν» θα δυσκόλευε τον Δανιήλ· όμως το μυστικό αυτού του ονείρου πράγματι ετάραξε τον Δανιήλ.

> O Belteshazzar, master of the magicians, because I know that the spirit of the holy gods is in thee, and no secret troubleth thee, tell me the visions of my dream that I have seen, and the interpretation thereof. Thus were the visions of mine head in my bed; I saw, and behold, a tree in the midst of the earth, and the height thereof was great. The tree grew, and was strong, and the height thereof reached unto heaven, and the sight thereof to the end of all the earth: The leaves thereof were fair, and the fruit thereof much, and in it was meat for all: the beasts of the field had shadow under it, and the fowls of the heaven dwelt in the boughs thereof, and all flesh was fed of it. I saw in the visions of my head upon my bed, and, behold, a watcher and an holy one came down from heaven; He cried aloud, and said thus, Hew down the tree, and cut off his branches, shake off his leaves, and scatter his fruit: let the beasts get away from under it, and the fowls from his branches: Nevertheless leave the stump of his roots in the earth, even with a band of iron and brass, in the tender grass of the field; and let it be wet with the dew of heaven, and let his portion be with the beasts in the grass of the earth: Let his heart be changed from man’s, and let a beast’s heart be given unto him: and let seven times pass over him. This matter is by the decree of the watchers, and the demand by the word of the holy ones: to the intent that the living may know that the most High ruleth in the kingdom of men, and giveth it to whomsoever he will, and setteth up over it the basest of men. This dream I king Nebuchadnezzar have seen. Now thou, O Belteshazzar, declare the interpretation thereof, forasmuch as all the wise men of my kingdom are not able to make known unto me the interpretation: but thou art able; for the spirit of the holy gods is in thee. Then Daniel, whose name was Belteshazzar, was astonied for one hour, and his thoughts troubled him. The king spake, and said, Belteshazzar, let not the dream, or the interpretation thereof, trouble thee. Belteshazzar answered and said, My lord, the dream be to them that hate thee, and the interpretation thereof to thine enemies. Daniel 4:9–19.

> Ω Βαλτασάσαρ, άρχοντα των μάγων, επειδή γνωρίζω ότι το πνεύμα των αγίων θεών είναι εν σοί, και ουδέν μυστικόν σε δυσκολεύει, φανέρωσόν μοι τα οράματα του ονείρου μου, τα οποία είδον, και την ερμηνείαν αυτού. Ούτω ήσαν τα οράματα της κεφαλής μου επί της κλίνης μου· είδον, και ιδού, δένδρον εν μέσω της γης, και το ύψος αυτού ήτο μέγα. Το δένδρον ηυξήθη και εστερεώθη, και το ύψος αυτού έφθανεν έως του ουρανού, και η θέα αυτού έως των περάτων πάσης της γης· τα φύλλα αυτού ήσαν ωραία, και ο καρπός αυτού πολύς, και εν αυτώ ήτο τροφή διά πάντας· τα θηρία του αγρού είχον σκιάν υποκάτω αυτού, και τα πετεινά του ουρανού κατώκουν εν τοις κλάδοις αυτού, και πάσα σαρξ ετρέφετο εξ αυτού. Είδον εν τοις οράμασι της κεφαλής μου επί της κλίνης μου, και ιδού, φύλαξ και άγιος κατέβη εκ του ουρανού· εβόησε μετά ισχύος και είπε ούτως· Εκκόψατε το δένδρον, και αποκόψατε τους κλάδους αυτού, αποτινάξατε τα φύλλα αυτού, και διασκορπίσατε τον καρπόν αυτού· ας φύγωσι τα θηρία απ’ υποκάτω αυτού, και τα πετεινά από των κλάδων αυτού· πλην τον κορμόν των ριζών αυτού αφήσατε εν τη γη, και μάλιστα με δεσμόν σιδήρου και χαλκού, εν τω χλωρώ χόρτω του αγρού· και ας βρέχηται από της δρόσου του ουρανού, και η μερίς αυτού ας είναι μετά των θηρίων εν τω χόρτω της γης· η καρδία αυτού ας μεταβληθή από καρδίας ανθρώπου, και ας δοθή εις αυτόν καρδία θηρίου· και επτά καιροί ας παρέλθωσιν επ’ αυτόν. Το πράγμα τούτο είναι διά προστάγματος των φυλάκων, και το αίτημα διά του λόγου των αγίων· διά να γνωρίσωσιν οι ζώντες ότι ο Ύψιστος εξουσιάζει επί της βασιλείας των ανθρώπων, και δίδει αυτήν εις όντινα θέλει, και καθιστά επ’ αυτής τον ταπεινότερον των ανθρώπων. Τούτο το όνειρον είδον εγώ ο βασιλεύς Ναβουχοδονόσορ. Τώρα συ, ω Βαλτασάσαρ, φανέρωσον την ερμηνείαν αυτού, επειδή πάντες οι σοφοί της βασιλείας μου δεν δύνανται να μοι γνωρίσωσι την ερμηνείαν· αλλά συ δύνασαι· διότι το πνεύμα των αγίων θεών είναι εν σοί. Τότε ο Δανιήλ, του οποίου το όνομα ήτο Βαλτασάσαρ, έμεινεν εκστατικός επί μίαν ώραν, και οι διαλογισμοί αυτού ετάραττον αυτόν. Ο βασιλεύς ελάλησε και είπε· Βαλτασάσαρ, ας μη σε ταράττη το όνειρον ή η ερμηνεία αυτού. Ο Βαλτασάσαρ απεκρίθη και είπε· Κύριέ μου, το όνειρον ας είναι εις τους μισούντάς σε, και η ερμηνεία αυτού εις τους εχθρούς σου. Δανιήλ 4:9–19.

Daniel is “troubled” with the dream and interpretation, for he can understand how Nebuchadnezzar might be offended by the interpretation, but once Nebuchadnezzar encourages him to speak, Daniel provides Nebuchadnezzar with a warning of judgment to come. The warning of judgment to come, is symbolic of the warning of the first angel that arrived at the time of the end, in 1798.

Ο Δανιήλ «ταράσσεται» από το όνειρο και την ερμηνεία, διότι μπορεί να κατανοήσει πώς ο Ναβουχοδονόσορ θα μπορούσε να προσβληθεί από την ερμηνεία· αλλά, αφού ο Ναβουχοδονόσορ τον ενθαρρύνει να μιλήσει, ο Δανιήλ παρέχει στον Ναβουχοδονόσορα μια προειδοποίηση περί της επερχόμενης κρίσεως. Η προειδοποίηση περί της επερχόμενης κρίσεως είναι συμβολική της προειδοποιήσεως του πρώτου αγγέλου που έφθασε κατά τον καιρό του τέλους, το 1798.

> Then Daniel, whose name was Belteshazzar, was astonied for one hour, and his thoughts troubled him. The king spake, and said, Belteshazzar, let not the dream, or the interpretation thereof, trouble thee. Belteshazzar answered and said, My lord, the dream be to them that hate thee, and the interpretation thereof to thine enemies. Daniel 4:19.

> Τότε ο Δανιήλ, του οποίου το όνομα ήταν Βαλτασάσαρ, έμεινε εμβρόντητος επί μία ώρα, και οι σκέψεις του τον τάραζαν. Ο βασιλεύς μίλησε και είπε: Βαλτασάσαρ, ας μη σε ταράττουν το όνειρο ή η ερμηνεία αυτού. Ο Βαλτασάσαρ αποκρίθηκε και είπε: Κύριέ μου, το όνειρο ας είναι δι’ εκείνους που σε μισούν, και η ερμηνεία αυτού διά τους εχθρούς σου. Δανιήλ 4:19.

Daniel was “astonied for one hour.” The “hour” is one of five times that the word “hour,” occurs in the book of Daniel, and it is found nowhere else in the Old Testament. Here it represents the period of time that Daniel, representing the “wise” that understand the increase of knowledge, prepare to give the warning of the first angel, which announces the opening of the investigative judgment on October 22, 1844. Daniel’s interpretation of the dream includes, not only the announcement of a coming judgment, but also a call for Nebuchadnezzar to cease from sin, representing the everlasting gospel of the first angel. The “hour” would be prophetically located at the time of the end, in 1798, when the first angel arrived into history. The first angel arrived into history in 1798, at the conclusion of the “seven times” of God’s vengeance brought against the northern kingdom, beginning in 723 BC.

Ο Δανιήλ «ἐξεπλήττετο ἐπὶ μίαν ὥραν». Ἡ «ὥρα» εἶναι μία ἀπὸ πέντε φορὰς ποὺ ἡ λέξη «ὥρα» ἐμφανίζεται στὸ βιβλίο τοῦ Δανιήλ, καὶ δὲν βρίσκεται πουθενὰ ἀλλοῦ στὴν Παλαιὰ Διαθήκη. Ἐδῶ ἀντιπροσωπεύει τὴ χρονικὴ περίοδο κατὰ τὴν ὁποία ὁ Δανιήλ, ἐκπροσωπώντας τοὺς «σοφούς» ποὺ κατανοοῦν τὴν αὔξηση τῆς γνώσεως, προετοιμάζονται νὰ δώσουν τὴν προειδοποίηση τοῦ πρώτου ἀγγέλου, ἡ ὁποία ἀναγγέλλει τὴν ἔναρξη τῆς ἐρευνητικῆς κρίσεως στὶς 22 Ὀκτωβρίου 1844. Ἡ ἐρμηνεία τοῦ ὀνείρου ἀπὸ τὸν Δανιήλ περιλαμβάνει ὄχι μόνον τὴν ἀναγγελία μιᾶς μέλλουσας κρίσεως, ἀλλὰ καὶ μία κλήση πρὸς τὸν Ναβουχοδονόσορα νὰ παύσῃ ἀπὸ τὴν ἁμαρτία, ἀντιπροσωπεύοντας τὸ αἰώνιο εὐαγγέλιο τοῦ πρώτου ἀγγέλου. Ἡ «ὥρα» θὰ τοποθετεῖτο προφητικῶς στὸν καιρὸ τοῦ τέλους, τὸ 1798, ὅταν ὁ πρῶτος ἄγγελος εἰσῆλθε στὴν ἱστορία. Ὁ πρῶτος ἄγγελος εἰσῆλθε στὴν ἱστορία τὸ 1798, κατὰ τὴ λήξη τῶν «ἑπτὰ καιρῶν» τῆς ἐκδικήσεως τοῦ Θεοῦ ποὺ ἐπεβλήθησαν ἐναντίον τοῦ βορείου βασιλείου, ἀρχίζοντας ἀπὸ τὸ 723 π.Χ.

> For these be the days of vengeance, that all things which are written may be fulfilled. But woe unto them that are with child, and to them that give suck, in those days! for there shall be great distress in the land, and wrath upon this people. And they shall fall by the edge of the sword, and shall be led away captive into all nations: and Jerusalem shall be trodden down of the Gentiles, until the times of the Gentiles be fulfilled. Luke 21:22–24.

> Διότι αυταί είναι ημέραι εκδικήσεως, διά να πληρωθώσι πάντα τα γεγραμμένα. Αλλοίμονον δε εις τας εγκύους και εις τας θηλαζούσας κατά τας ημέρας εκείνας! διότι θέλει είσθαι μεγάλη στενοχωρία επί της γης και οργή επί τον λαόν τούτον. Και θέλουσι πέσει διά στόματος μαχαίρας και θέλουσι φερθή αιχμάλωτοι εις πάντα τα έθνη· και η Ιερουσαλήμ θέλει είσθαι πατουμένη υπό των εθνών, εωσού πληρωθώσιν οι καιροί των εθνών. Λουκάς 21:22–24.

Nebuchadnezzar was to live with the heart of a beast for the period of God’s vengeance, that was brought upon the northern kingdom of Israel, for Nebuchadnezzar was the king of the north. Luke identifies that same period as “times” (“times of the Gentiles”), in the plural, when he marks the ending point of the trampling down of Jerusalem.

Ο Ναβουχοδονόσορ επρόκειτο να ζήσει με καρδιά θηρίου κατά την περίοδο της εκδικήσεως του Θεού, η οποία επήλθε επί του βόρειου βασιλείου του Ισραήλ, διότι ο Ναβουχοδονόσορ ήταν ο βασιλεύς του βορρά. Ο Λουκάς προσδιορίζει την ίδια εκείνη περίοδο ως «καιρούς» («καιροί των Εθνών»), στον πληθυντικό, όταν σημειώνει το τελικό σημείο της καταπατήσεως της Ιερουσαλήμ.

> And they shall fall by the edge of the sword, and shall be led away captive into all nations: and Jerusalem shall be trodden down of the Gentiles, until the times of the Gentiles be fulfilled. Luke 21:24.

> Και θα πέσουν διά στόματος μαχαίρας, και θα οδηγηθούν αιχμάλωτοι σε όλα τα έθνη· και η Ιερουσαλήμ θα καταπατείται από τους εθνικούς, έως ότου εκπληρωθούν οι καιροί των εθνών. Λουκάς 21:24.

In the book of Revelation, the times of the Gentiles trampling down the sanctuary and host was simply identified as twelve hundred and sixty years, for it was simply emphasizing the period of papal persecution.

Στο βιβλίο της Αποκαλύψεως, ο καιρός κατά τον οποίο οι εθνικοί καταπατούσαν το αγιαστήριο και το στράτευμα προσδιορίσθηκε απλώς ως χίλια διακόσια εξήντα έτη, διότι απλώς ετόνιζε την περίοδο του παπικού διωγμού.

> But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. And I will give power unto my two witnesses, and they shall prophesy a thousand two hundred and threescore days, clothed in sackcloth. Revelation 11:2, 3.

> Αλλὰ τὴν αὐλὴν τὴν ἔξωθεν τοῦ ναοῦ ἄφες ἔξω, καὶ μὴ αὐτὴν μετρήσῃς· διότι ἐδόθη εἰς τὰ ἔθνη· καὶ τὴν πόλιν τὴν ἁγίαν θέλουσι καταπατεῖ τεσσαράκοντα δύο μῆνας. Καὶ θέλω δώσει δύναμιν εἰς τοὺς δύο μάρτυράς μου, καὶ θέλουσι προφητεύσει χιλίες διακόσιες ἑξήκοντα ἡμέρας, ἐνδεδυμένοι σάκκους. Ἀποκάλυψις 11:2, 3.

The warning message given by Daniel to Nebuchadnezzar, represents the warning of judgment to come. The arrival of that warning message is symbolically located in 1798, which is when the first angel arrived to warn of the approaching investigative judgment. The predicted judgment upon Nebuchadnezzar occurred in the second use of the word “hour” in chapter four.

Το προειδοποιητικό μήνυμα που δόθηκε από τον Δανιήλ προς τον Ναβουχοδονόσορα αντιπροσωπεύει την προειδοποίηση της επερχόμενης κρίσεως. Η άφιξη εκείνου του προειδοποιητικού μηνύματος τοποθετείται συμβολικώς στο 1798, όταν έφθασε ο πρώτος άγγελος για να προειδοποιήσει περί της προσεγγίζουσας διερευνητικής κρίσεως. Η προειπωμένη κρίση επί του Ναβουχοδονόσορος έλαβε χώρα κατά τη δεύτερη χρήση της λέξεως «ώρα» στο τέταρτο κεφάλαιο.

> All this came upon the king Nebuchadnezzar. At the end of twelve months he walked in the palace of the kingdom of Babylon. The king spake, and said, Is not this great Babylon, that I have built for the house of the kingdom by the might of my power, and for the honour of my majesty? While the word was in the king’s mouth, there fell a voice from heaven, saying, O king Nebuchadnezzar, to thee it is spoken; The kingdom is departed from thee. And they shall drive thee from men, and thy dwelling shall be with the beasts of the field: they shall make thee to eat grass as oxen, and seven times shall pass over thee, until thou know that the most High ruleth in the kingdom of men, and giveth it to whomsoever he will. The same hour was the thing fulfilled upon Nebuchadnezzar: and he was driven from men, and did eat grass as oxen, and his body was wet with the dew of heaven, till his hairs were grown like eagles’ feathers, and his nails like birds’ claws. Daniel 4:28–33.

> Όλα αυτά ήλθαν επάνω στον βασιλέα Ναβουχοδονόσορ. Στο τέλος δώδεκα μηνών περιεπάτει στο ανάκτορο του βασιλείου της Βαβυλώνος. Ο βασιλεύς ελάλησε και είπε: Δεν είναι αυτή η μεγάλη Βαβυλών, την οποία εγώ ωκοδόμησα για οίκο του βασιλείου με τη δύναμη της ισχύος μου και για τη δόξα της μεγαλοπρεπείας μου; Ενώ ο λόγος ήταν ακόμη στο στόμα του βασιλέως, έπεσε φωνή από τον ουρανό, λέγοντας: Σε σένα λέγεται, βασιλεύ Ναβουχοδονόσορ· η βασιλεία αφαιρέθηκε από σένα. Και θα σε εκδιώξουν από τους ανθρώπους, και η κατοικία σου θα είναι με τα θηρία του αγρού· θα σε κάνουν να τρως χόρτο όπως οι βόες, και επτά καιροί θα περάσουν επάνω σου, έως ότου γνωρίσεις ότι ο Ύψιστος εξουσιάζει επί του βασιλείου των ανθρώπων και το δίδει σε όποιον θέλει. Την ίδια ώρα εκπληρώθηκε το πράγμα επάνω στον Ναβουχοδονόσορ· και εκδιώχθηκε από τους ανθρώπους, και έτρωγε χόρτο όπως οι βόες, και το σώμα του βρεχόταν από τη δρόσο του ουρανού, έως ότου οι τρίχες του μεγάλωσαν σαν φτερά αετών και τα νύχια του σαν γαμψά νύχια πτηνών. Δανιήλ 4:28–33.

The judgment that had been predicted came in the very “hour” that Nebuchadnezzar lifted up his heart to pride. The investigative judgment that had been predicted, came when the “hour” of God’s investigative judgment commenced.

Η κρίση που είχε προλεχθεί ήλθε ακριβώς κατά την ίδια «ώρα» κατά την οποία ο Ναβουχοδονόσορ ύψωσε την καρδιά του σε υπερηφάνεια. Η ανακριτική κρίση που είχε προλεχθεί ήλθε όταν άρχισε η «ώρα» της ανακριτικής κρίσεως του Θεού.

The “hour” of God’s judgment on October 22, 1844, had produced two classes of worshippers, represented as the “wise” and the “wicked” in Daniel chapter twelve, and who were also represented as “wise” or “foolish” in the parable of the ten virgins, and who were also represented as those who were justified by faith in Habakkuk chapter two, who were contrasted with those that manifested the same character as had Nebuchadnezzar in the “hour” his judgment came.

Η «ώρα» της κρίσεως του Θεού στις 22 Οκτωβρίου 1844 είχε παραγάγει δύο τάξεις προσκυνητών, οι οποίες παριστάνονται ως οι «σοφοί» και οι «ασεβείς» στο δωδέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ, και οι οποίες επίσης παριστάνονται ως «φρόνιμοι» ή «μωροί» στην παραβολή των δέκα παρθένων, και οι οποίες επίσης παριστάνονται ως εκείνοι που εδικαιώθησαν διά της πίστεως στο δεύτερο κεφάλαιο του Αββακούμ, οι οποίοι αντιπαραβάλλονται προς εκείνους που εφανέρωσαν τον ίδιο χαρακτήρα με εκείνον που είχε ο Ναβουχοδονόσορ κατά την «ώρα» κατά την οποία ήλθε η κρίση του.

> Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Habakkuk 2:4.

> Ἰδοὺ, ἡ ψυχὴ αὐτοῦ ἡ ἐπαιρομένη δὲν εἶναι εὐθεῖα ἐν αὐτῷ· ὁ δὲ δίκαιος θὰ ζήσῃ διὰ τῆς πίστεώς του. Ἀββακοὺμ 2:4.

The two classes in each of the three lines were manifested when the “hour” of his judgment arrived on October 22, 1844, which is what Nebuchadnezzar’s “hour” of judgment represents. 1798 was the conclusion of the “first” indignation of “seven times,” when the papacy ceased to prosper, for she was delivered a deadly wound.

Οι δύο τάξεις σε καθεμία από τις τρεις γραμμές φανερώθηκαν όταν η «ώρα» της κρίσεώς του έφθασε στις 22 Οκτωβρίου 1844, πράγμα το οποίο αντιπροσωπεύει η «ώρα» της κρίσεως του Ναβουχοδονόσορ. Το 1798 ήταν η κατάληξη της «πρώτης» αγανακτήσεως των «επτά καιρών», όταν ο παπισμός έπαυσε να ευημερεί, διότι της επιφέρθηκε θανάσιμο πλήγμα.

> And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvellous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished: for that that is determined shall be done. Daniel 11:36.

> Καὶ ὁ βασιλεὺς θέλει πράττει κατὰ τὸ θέλημά του· καὶ θέλει ὑψωθῆ καὶ μεγαλυνθῆ ὑπὲρ πάντα θεόν, καὶ θέλει λαλήσει θαυμαστὰ πράγματα κατὰ τοῦ Θεοῦ τῶν θεῶν, καὶ θέλει εὐοδωθῆ ἕως οὗ συντελεσθῇ ἡ ἀγανάκτησις· διότι τὸ ὡρισμένον θέλει γίνῃ. Δανιήλ 11:36.

1844, was the end of the “last” indignation:

Το 1844 ήταν το τέλος της «τελευταίας» αγανακτήσεως:

> And he said, Behold, I will make thee know what shall be in the last end of the indignation: for at the time appointed the end shall be. Daniel 8:19.

> Καὶ εἶπεν· Ἰδού, θέλω σε κάμει να γνωρίσεις τί θέλει συμβῆ εἰς τὸ ἔσχατον τέλος τῆς ὀργῆς· διότι εἰς τὸν ὡρισμένον καιρὸν θέλει εἶσθαι τὸ τέλος. Δανιήλ 8:19.

The first use of the word “hour,” in Daniel chapter four, represents 1798; which was the end of the “first” of God’s indignation of “seven times” against the northern kingdom of Israel; the arrival of the first angel’s message at the time of the end; and the end of Nebuchadnezzar’s “seven times” at the “end of the days.”

Η πρώτη χρήση της λέξεως «ώρα», στο τέταρτο κεφάλαιο του Δανιήλ, αντιπροσωπεύει το 1798· το οποίο ήταν το τέλος της «πρώτης» από τις «επτά φορές» της αγανακτήσεως του Θεού εναντίον του βόρειου βασιλείου του Ισραήλ· η έλευση του αγγέλματος του πρώτου αγγέλου κατά τον καιρό του τέλους· και το τέλος των «επτά καιρών» του Ναβουχοδονόσορα στο «τέλος των ημερών».

The second use of the word “hour,” in Daniel chapter four, represents 1844; which was the end of the “last” indignation of “seven times,” against the southern kingdom of Judah. It was also the arrival of the investigative judgment, and Nebuchadnezzar’s personal judgment.

Η δεύτερη χρήση της λέξεως «ὥρα», στο τέταρτο κεφάλαιο του Δανιήλ, αντιπροσωπεύει το 1844· το οποίο ήταν το τέλος της «εσχάτης» αγανακτήσεως των «επτά καιρών» εναντίον του νοτίου βασιλείου του Ιούδα. Ήταν επίσης η έλευση της ανακριτικής κρίσεως και η προσωπική κρίση του Ναβουχοδονόσορος.

Chapter one identifies the history of the three-step testing process, and marks the empowerment of the first angel’s message on August 11, 1840. Chapter four represents the arrival of the first angel’s message at the time of the end in 1798, and is to be laid over chapter one. Chapter four emphasizes the message of the first angel and its warning of approaching judgment, and marks October 22, 1844, and the arrival of the third angel’s message.

Το πρώτο κεφάλαιο προσδιορίζει την ιστορία της τριπλής διαδικασίας δοκιμασίας και σημειώνει την ενδυνάμωση του αγγέλματος του πρώτου αγγέλου στις 11 Αυγούστου 1840. Το τέταρτο κεφάλαιο απεικονίζει την άφιξη του αγγέλματος του πρώτου αγγέλου κατά τον καιρό του τέλους, το 1798, και πρέπει να τοποθετηθεί πάνω από το πρώτο κεφάλαιο. Το τέταρτο κεφάλαιο δίνει έμφαση στο άγγελμα του πρώτου αγγέλου και στην προειδοποίησή του περί της επερχόμενης κρίσεως, και σημειώνει την 22α Οκτωβρίου 1844 και την άφιξη του αγγέλματος του τρίτου αγγέλου.

Together they represent the beginning of not only Adventism, but also of the United States. Chapters one through three also address the history at the end of Adventism, and the end of the United States. Chapter five, and the testimony of Belshazzar also aligns with those first three chapters.

Μαζί αντιπροσωπεύουν την αρχή όχι μόνο του Αντβεντισμού, αλλά και των Ηνωμένων Πολιτειών. Τα κεφάλαια ένα έως τρία αναφέρονται επίσης στην ιστορία κατά το τέλος του Αντβεντισμού, και στο τέλος των Ηνωμένων Πολιτειών. Το πέμπτο κεφάλαιο, καθώς και η μαρτυρία του Βαλτάσαρ, ευθυγραμμίζεται επίσης με εκείνα τα τρία πρώτα κεφάλαια.

Chapter one, aligned with chapter four, represent the movement of the first angel, and the history when the book of Daniel was unsealed at the time of the end in 1798. The message that was then unsealed is symbolized with the vision of the Ulai River, that represents the increase of knowledge contained within chapters seven, eight and nine of Daniel.

Το πρώτο κεφάλαιο, σε αντιστοιχία με το τέταρτο κεφάλαιο, αντιπροσωπεύει την κίνηση του πρώτου αγγέλου και την ιστορία της περιόδου κατά την οποία το βιβλίο του Δανιήλ αποσφραγίσθηκε στον καιρό του τέλους, το 1798. Το μήνυμα που τότε αποσφραγίσθηκε συμβολίζεται με το όραμα του ποταμού Ουλάι, το οποίο αντιπροσωπεύει την αύξηση της γνώσεως που περιέχεται στα κεφάλαια επτά, οκτώ και εννέα του Δανιήλ.

> In the third year of the reign of king Belshazzar a vision appeared unto me, even unto me Daniel, after that which appeared unto me at the first. And I saw in a vision; and it came to pass, when I saw, that I was at Shushan in the palace, which is in the province of Elam; and I saw in a vision, and I was by the river of Ulai. Daniel 8:1, 2.

> Κατὰ τὸ τρίτον ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ βασιλέως Βαλτάσαρ, ὤφθη εἰς ἐμὲ ὅρασις, εἰς ἐμὲ Δανιήλ, μετὰ ἐκείνην ἥτις μοι ὤφθη κατὰ τὴν πρώτην φοράν. Καὶ εἶδον ἐν ὁράματι· καὶ συνέβη, ὅτε εἶδον, ὅτι ἤμην ἐν Σούσοις, ἐν τῷ παλατίῳ, τῷ ὄντι ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ Αἰλάμ· καὶ εἶδον ἐν ὁράματι, καὶ ἤμην παρὰ τὸν ποταμὸν Οὐλαΐ. Δανιήλ 8:1, 2.

Chapters one through three, aligned with chapter five; represent the movement of the third angel, and the history when the book of Daniel was unsealed in 1989. The message that was unsealed then is symbolized with the vision of the Hiddekel River, that represents the increase of knowledge contained within chapters ten, eleven and twelve.

Τα κεφάλαια ένα έως τρία, σε αντιστοιχία με το κεφάλαιο πέντε, αντιπροσωπεύουν την κίνηση του τρίτου αγγέλου και την ιστορία του καιρού κατά τον οποίο το βιβλίο του Δανιήλ αποσφραγίσθηκε το 1989. Το μήνυμα που αποσφραγίσθηκε τότε συμβολίζεται με το όραμα του ποταμού Χιδδέκελ, το οποίο αντιπροσωπεύει την αύξηση της γνώσεως που περιέχεται στα κεφάλαια δέκα, ένδεκα και δώδεκα.

> And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel. Daniel 10:4.

> Και την εικοστή τετάρτη ημέρα του πρώτου μηνός, ενώ ήμουν πλησίον του μεγάλου ποταμού, ο οποίος είναι ο Τίγρης. Δανιήλ 10:4.

We will continue our consideration of the line of Nebuchadnezzar and Belshazzar in the next article.

Θα συνεχίσουμε την εξέτασή μας της γραμμής του Ναβουχοδονόσορος και του Βαλτάσαρ στο επόμενο άρθρο.

> “There is need of a much closer study of the Word of God. Especially should Daniel and the Revelation have attention as never before in the history of our work. We may have less to say in some lines, in regard to the Roman power and the papacy, but we should call attention to what the prophets and the apostles have written under the inspiration of the Spirit of God. The Holy Spirit has so shaped matters, both in the giving of the prophecy, and in the events portrayed, as to teach that the human agent is to be kept out of sight, hid in Christ, and the Lord God of heaven and His law are to be exalted.

> «Χρειάζεται πολύ στενότερη μελέτη του Λόγου του Θεού. Ιδιαιτέρως δε πρέπει να δοθεί προσοχή στον Δανιήλ και στην Αποκάλυψη, όπως ποτέ άλλοτε στην ιστορία του έργου μας. Ίσως έχουμε λιγότερα να πούμε σε ορισμένες γραμμές αναφορικά με τη ρωμαϊκή εξουσία και τον παπισμό, αλλά οφείλουμε να επιστήσουμε την προσοχή σε όσα έχουν γράψει οι προφήτες και οι απόστολοι υπό την έμπνευση του Πνεύματος του Θεού. Το Άγιο Πνεύμα έχει διαμορφώσει τα πράγματα κατά τέτοιον τρόπο, τόσο στη χορήγηση της προφητείας όσο και στα γεγονότα που απεικονίζονται, ώστε να διδάσκεται ότι ο ανθρώπινος παράγοντας πρέπει να μένει εκτός οράσεως, κεκρυμμένος εν Χριστώ, και ότι ο Κύριος ο Θεός του ουρανού και ο νόμος Του πρέπει να υψώνονται.»

> “Read the book of Daniel. Call up, point by point, the history of the kingdoms there represented. Behold statesmen, councils, powerful armies, and see how God wrought to abase the pride of men, and lay human glory in the dust. God alone is represented as great. In the vision of the prophet He is seen casting down one mighty ruler and setting up another. He is revealed as the monarch of the universe, about to set up His everlasting kingdom—the Ancient of days, the living God, the Source of all wisdom, the Ruler of the present, the Revealer of the future. Read and understand how poor, how frail, how short-lived, how erring, how guilty, is man in lifting up his soul unto vanity.

> «Διαβάστε το βιβλίο του Δανιήλ. Ανακαλέστε, σημείο προς σημείο, την ιστορία των βασιλείων που εκεί παριστάνονται. Ιδού πολιτικούς άνδρες, συμβούλια, ισχυρά στρατεύματα, και δείτε πώς ο Θεός εργάστηκε για να ταπεινώσει την υπερηφάνεια των ανθρώπων και να ρίψει την ανθρώπινη δόξα στο χώμα. Μόνον ο Θεός παρουσιάζεται ως μέγας. Στο όραμα του προφήτη φαίνεται να καταβάλλει έναν ισχυρό άρχοντα και να ανυψώνει έναν άλλον. Αποκαλύπτεται ως ο Μονάρχης του σύμπαντος, έτοιμος να εγκαθιδρύσει την αιώνια βασιλεία Του — ο Παλαιός των ημερών, ο ζωντανός Θεός, η Πηγή πάσης σοφίας, ο Κυβερνήτης του παρόντος, ο Αποκαλύπτων το μέλλον. Διαβάστε και κατανοήστε πόσο πτωχός, πόσο εύθραυστος, πόσο βραχύβιος, πόσο πλανώμενος, πόσο ένοχος είναι ο άνθρωπος, όταν υψώνει την ψυχή του στη ματαιότητα.»

> “The Holy Spirit through Isaiah points us to God, the living God, as the chief object of attention—to God as revealed in Christ. ‘Unto us a child is born, unto us a son is given: and the government shall be upon His shoulder: and His name shall be called Wonderful, Counsellor, The mighty God, The everlasting Father, The Prince of Peace’ [Isaiah 9:6].

> «Το Άγιο Πνεύμα, διά του Ησαΐα, στρέφει την προσοχή μας προς τον Θεό, τον ζώντα Θεό, ως το κύριο αντικείμενο προσοχής—προς τον Θεό όπως αποκαλύπτεται εν Χριστώ. “Διότι παιδίον εγεννήθη εις ημάς, υιός εδόθη εις ημάς· και η εξουσία θέλει είσθαι επί του ώμου αυτού· και το όνομα αυτού θέλει κληθή Θαυμαστός, Σύμβουλος, Θεός ισχυρός, Πατήρ του μέλλοντος αιώνος, Άρχων ειρήνης” [Ησαΐας 9:6].»

> “The light that Daniel received direct from God was given especially for these last days. The visions he saw by the banks of the Ulai and the Hiddekel, the great rivers of Shinar, are now in process of fulfillment, and all the events foretold will soon have come to pass.

> «Το φως που έλαβε ο Δανιήλ απευθείας από τον Θεό δόθηκε ιδιαιτέρως για αυτές τις έσχατες ημέρες. Τα οράματα που είδε στις όχθες του Ουλαΐ και του Χιδδέκελ, των μεγάλων ποταμών της Σινάρ, βρίσκονται τώρα σε πορεία εκπληρώσεως, και όλα τα προειπωμένα γεγονότα σύντομα θα έχουν λάβει χώρα.

> “Consider the circumstances of the Jewish nation when the prophecies of Daniel were given. The Israelites were in captivity, their temple had been destroyed, their temple service suspended. Their religion had centered in the ceremonies of the sacrificial system. They had made the outward forms all-important, while they had lost the spirit of true worship. Their services were corrupted with the traditions and practices of heathenism, and in the performance of the sacrificial rites they did not look beyond the shadow to the substance. They did not discern Christ, the true offering for the sins of men. The Lord wrought to bring the people into captivity, and to suspend the services in the temple, in order that the outward ceremonies might not become the sum total of their religion. Their principles and practices must be purged from heathenism. The ritual service ceased in order that heart service might be revived. The outward glory was removed that the spiritual might be revealed.” Manuscript Releases, volume 16, 333, 334.

> «Σκεφθείτε τις συνθήκες του ιουδαϊκού έθνους όταν δόθηκαν οι προφητείες του Δανιήλ. Οι Ισραηλίτες βρίσκονταν σε αιχμαλωσία, ο ναός τους είχε καταστραφεί, η υπηρεσία του ναού τους είχε ανασταλεί. Η θρησκεία τους είχε επικεντρωθεί στις τελετές του θυσιαστικού συστήματος. Είχαν καταστήσει τις εξωτερικές μορφές το παν, ενώ είχαν χάσει το πνεύμα της αληθινής λατρείας. Οι λατρευτικές τους υπηρεσίες είχαν διαφθαρεί από τις παραδόσεις και τις πρακτικές του ειδωλολατρισμού, και κατά την τέλεση των θυσιωδών τελετουργιών δεν έβλεπαν πέρα από τη σκιά προς την ουσία. Δεν διέκριναν τον Χριστό, την αληθινή προσφορά για τις αμαρτίες των ανθρώπων. Ο Κύριος ενήργησε ώστε να οδηγηθεί ο λαός σε αιχμαλωσία και να ανασταλούν οι υπηρεσίες του ναού, προκειμένου οι εξωτερικές τελετές να μη γίνουν το σύνολο της θρησκείας τους. Οι αρχές και οι πρακτικές τους έπρεπε να καθαρθούν από τον ειδωλολατρισμό. Η τελετουργική υπηρεσία έπαυσε, ώστε να αναζωπυρωθεί η λατρεία της καρδιάς. Η εξωτερική δόξα αφαιρέθηκε, ώστε να αποκαλυφθεί η πνευματική.» Manuscript Releases, τόμος 16, 333, 334.

Back to Articles