Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Twenty

Το Βιβλίο του Ιωήλ και η Λαοδικειακή Εκκλησία των Αντβεντιστών της Εβδόμης Ημέρας - Αριθμός Είκοσι

Number Twenty

Αριθμός Είκοσι

Author

Jeff Pippenger

Published

December 26, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

The book of Joel identifies that the destruction of God’s vineyard occurs in the fourth generation.

Το βιβλίο του Ιωήλ επισημαίνει ότι η καταστροφή του αμπελώνος του Θεού λαμβάνει χώρα κατά την τέταρτη γενεά.

> The word of the Lord that came to Joel the son of Pethuel.

> Ο λόγος τοῦ Κυρίου ὁ ὁποῖος ἐγένετο πρὸς τὸν Ἰωὴλ τὸν υἱὸν τοῦ Φαθουήλ.

> Hear this, ye old men, and give ear, all ye inhabitants of the land. Hath this been in your days, or even in the days of your fathers? Tell ye your children of it, and let your children tell their children, and their children another generation.

> Ακούσατε τούτο, πρεσβύτεροι, και προσέξατε, πάντες οι κάτοικοι της γης. Έγινε τοιούτο πράγμα στις ημέρες σας, ή ακόμη και στις ημέρες των πατέρων σας; Διηγηθήτε το στα τέκνα σας, και ας το διηγηθούν τα τέκνα σας στα τέκνα τους, και τα τέκνα τους σε άλλη γενεά.

> That which the palmerworm hath left hath the locust eaten; and that which the locust hath left hath the cankerworm eaten; and that which the cankerworm hath left hath the caterpiller eaten.

> Ὃ,τι ἀφῆκεν ὁ παλμεροσκώληξ, ἔφαγεν ἡ ἀκρίς· καὶ Ὃ,τι ἀφῆκεν ἡ ἀκρίς, ἔφαγεν ὁ βροῦχος· καὶ Ὃ,τι ἀφῆκεν ὁ βροῦχος, ἔφαγεν ἡ ἐρυσίβη.

> Awake, ye drunkards, and weep; and howl, all ye drinkers of wine, because of the new wine; for it is cut off from your mouth. Joel 1:1–5.

> Ξυπνήστε, εσείς οι μέθυσοι, και κλάψτε· και ολολύξτε, όλοι εσείς οι πότες του οίνου, εξαιτίας του νέου οίνου· διότι αφαιρέθηκε από το στόμα σας. Ιωήλ 1:1–5.

The parable of the ten virgins is the parable of Adventism, and the awakening in the parable occurs when the wheat and tares are separated, at which point, the tares awaken to the fact that they have been “cut off” from the “new wine.” The word “cut off” represents Abram’s first covenant step where a heifer, she-goat and ram were cut into two pieces in the ritual to ratify the covenant with blood. In that very same covenant passage, God identifies that He will visit His people in judgment during the fourth generation.

Η παραβολή των δέκα παρθένων είναι η παραβολή του Αντβεντισμού, και η αφύπνιση στην παραβολή λαμβάνει χώρα όταν ο σίτος και τα ζιζάνια χωρίζονται, οπότε τα ζιζάνια αφυπνίζονται ως προς το γεγονός ότι έχουν «αποκοπεί» από τον «νέο οίνο». Η λέξη «αποκοπεί» αντιπροσωπεύει το πρώτο βήμα της διαθήκης του Άβραμ, κατά το οποίο μία δαμάλα, μία αίγα και ένας κριός κατακόπηκαν σε δύο μέρη στο τελετουργικό για την επικύρωση της διαθήκης με αίμα. Στο ίδιο ακριβώς χωρίο της διαθήκης, ο Θεός δηλώνει ότι θα επισκεφθεί τον λαό Του με κρίση κατά την τέταρτη γενεά.

> And he said unto Abram, Know of a surety that thy seed shall be a stranger in a land that is not theirs, and shall serve them; and they shall afflict them four hundred years; And also that nation, whom they shall serve, will I judge: and afterward shall they come out with great substance. And thou shalt go to thy fathers in peace; thou shalt be buried in a good old age. But in the fourth generation they shall come hither again: for the iniquity of the Amorites is not yet full. Genesis 15:13–16.

> Καὶ εἶπε πρὸς τὸν Ἄβραμ· Γίνωσκε μετὰ βεβαιότητος ὅτι τὸ σπέρμα σου θὰ εἶναι πάροικος ἐν γῇ οὐχὶ ἰδίᾳ αὐτῶν, καὶ θὰ δουλεύσῃ εἰς αὐτούς· καὶ ἐκεῖνοι θὰ θλίψωσιν αὐτοὺς τετρακόσια ἔτη· ἀλλὰ καὶ τὸ ἔθνος, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ δουλεύσωσι, ἐγὼ θὰ κρίνω· καὶ μετὰ ταῦτα θὰ ἐξέλθωσι μετὰ μεγάλων ὑπαρχόντων. Σὺ δὲ θὰ ἀπελεύσῃ πρὸς τοὺς πατέρας σου ἐν εἰρήνῃ· θὰ ταφῇς ἐν γήρει καλῷ. Ἀλλὰ ἐν τῇ τετάρτῃ γενεᾷ θὰ ἐπιστρέψωσιν ἐνθάδε· διότι ἡ ἀνομία τῶν Ἀμορραίων δὲν ἐπληρώθη ἔτι. Γένεσις 15:13–16.

When the prophecy was fulfilled in the fourth generation, in the generation of Moses, the Lord set forth the Ten Commandments as a symbol of the covenant with God and His chosen people. In the second of those ten laws the light of Abram’s four generations was magnified.

Όταν η προφητεία εκπληρώθηκε κατά την τετάρτη γενεά, κατά τη γενεά του Μωυσέως, ο Κύριος έθεσε ενώπιον τους Δέκα Εντολές ως σύμβολο της διαθήκης με τον Θεό και τον εκλεκτό λαό Του. Στη δεύτερη από εκείνες τις δέκα εντολές το φως των τεσσάρων γενεών του Άβραμ μεγεθύνθηκε.

> Thou shalt not make unto thee any graven image, or any likeness of anything that is in heaven above, or that is in the earth beneath, or that is in the water under the earth: Thou shalt not bow down thyself to them, nor serve them: for I the Lord thy God am a jealous God, visiting the iniquity of the fathers upon the children unto the third and fourth generation of them that hate me; And shewing mercy unto thousands of them that love me, and keep my commandments. Exodus 20:4–6.

> Οὐ θέλεις κάμει εἰς σεαυτόν οὐδεμίαν γλυπτὴν εἰκόνα, οὐδὲ ὁμοίωμα τινὸς ὅσα εἶναι ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω, ἢ ὅσα ἐν τῇ γῇ κάτω, ἢ ὅσα ἐν τοῖς ὕδασιν ὑποκάτω τῆς γῆς· οὐ θέλεις προσκυνήσει αὐτά, οὐδὲ λατρεύσει αὐτά· διότι ἐγώ, Κύριος ὁ Θεός σου, εἰμὶ Θεὸς ζηλότυπος, ἀνταποδιδούς τὴν ἀνομίαν τῶν πατέρων ἐπὶ τὰ τέκνα μέχρι τρίτης καὶ τετάρτης γενεᾶς τῶν μισούντων με, καὶ ποιῶν ἔλεος εἰς χιλιάδας τῶν ἀγαπώντων με καὶ φυλαττόντων τὰς ἐντολάς μου. Ἔξοδος 20:4–6.

The four generations of Abram’s covenant was incorporated into the magnification of God’s character as a jealous God. His jealousy is contrasted with graven images. With Abram’s fourth generation we also find a progressive judgment. The judgment was upon the nation where God’s people were in bondage, as well as upon God’s people, and after that, the Amorites would be judged. Abram identifies a progressive judgment process that begins with God’s house and moves through the world progressively, and the second commandment identifies that the judgment process divides mankind into a class of those who hate God, and a class of those who love God, thus typifying the Sunday law which shouts out, “If you love me, keep my commandments.”

Οι τέσσερις γενεές της διαθήκης του Άβραμ ενσωματώθηκαν στη μεγέθυνση του χαρακτήρα του Θεού ως Θεού ζηλότυπου. Η ζηλοτυπία Του αντιπαρατίθεται προς τα γλυπτά είδωλα. Με την τέταρτη γενεά του Άβραμ βρίσκουμε επίσης μια προοδευτική κρίση. Η κρίση ήταν επάνω στο έθνος όπου ο λαός του Θεού βρισκόταν σε δουλεία, καθώς και επάνω στον λαό του Θεού, και έπειτα οι Αμορραίοι θα κρίνονταν. Ο Άβραμ προσδιορίζει μια προοδευτική διαδικασία κρίσεως που αρχίζει με τον οίκο του Θεού και διατρέχει προοδευτικά τον κόσμο, και η δεύτερη εντολή προσδιορίζει ότι η διαδικασία της κρίσεως διαιρεί την ανθρωπότητα σε μία τάξη εκείνων που μισούν τον Θεό και σε μία τάξη εκείνων που αγαπούν τον Θεό, προτυπώνοντας έτσι τον νόμο της Κυριακής, ο οποίος διακηρύσσει δυνατά: «Εάν με αγαπάτε, τας εντολάς μου τηρήσατε.»

In the same period that the Law is being delivered at Sinai, Moses is shown God’s character.

Κατά την ίδια περίοδο κατά την οποία ο Νόμος παραδίδεται στο Σινά, στον Μωυσή αποκαλύπτεται ο χαρακτήρας του Θεού.

> And the Lord said unto Moses, Hew thee two tables of stone like unto the first: and I will write upon these tables the words that were in the first tables, which thou brakest. And be ready in the morning, and come up in the morning unto mount Sinai, and present thyself there to me in the top of the mount. And no man shall come up with thee, neither let any man be seen throughout all the mount; neither let the flocks nor herds feed before that mount.

> Καὶ εἶπεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωυσῆν· Λάξευσον εἰς σεαυτὸν δύο πλάκας λιθίνους ὁμοίας πρὸς τὰς πρώτας· καὶ ἐγὼ θὰ γράψω ἐπὶ τῶν πλακῶν τούτων τοὺς λόγους οἵτινες ἦσαν ἐπὶ τῶν πρώτων πλακῶν, τὰς ὁποίας συνέτριψας. Καὶ γίνου ἕτοιμος τὸ πρωί, καὶ ἀνάβηθι τὸ πρωί εἰς τὸ ὄρος Σινᾶ, καὶ παράστηθι ἐκεῖ ἐνώπιόν μου ἐπὶ τῆς κορυφῆς τοῦ ὄρους. Καὶ μηδεὶς ἀναβήτω μετὰ σοῦ, μηδὲ ἀς φανῇ τις καθ’ ὅλου τοῦ ὄρους· μηδὲ τὰ πρόβατα ἢ τὰ βόδια βοσκέτωσαν ἔμπροσθεν τοῦ ὄρους ἐκείνου.

> And he hewed two tables of stone like unto the first; and Moses rose up early in the morning, and went up unto mount Sinai, as the Lord had commanded him, and took in his hand the two tables of stone. And the Lord descended in the cloud, and stood with him there, and proclaimed the name of the Lord. And the Lord passed by before him, and proclaimed,

> Καὶ πελέκησε δύο πλάκες λίθινες όμοιες με τις πρώτες· και ο Μωυσής σηκώθηκε νωρίς το πρωί και ανέβηκε στο όρος Σινά, καθώς τον είχε προστάξει ο Κύριος, και πήρε στο χέρι του τις δύο λίθινες πλάκες. Και ο Κύριος κατέβηκε μέσα στη νεφέλη και στάθηκε εκεί μαζί του και διακήρυξε το όνομα του Κυρίου. Και ο Κύριος πέρασε μπροστά του και διακήρυξε,

> The Lord, The Lord God, merciful and gracious, longsuffering, and abundant in goodness and truth, Keeping mercy for thousands, forgiving iniquity and transgression and sin, and that will by no means clear the guilty; visiting the iniquity of the fathers upon the children, and upon the children’s children, unto the third and to the fourth generation.

> Ο Κύριος, ο Κύριος ο Θεός, οικτίρμων και ελεήμων, μακρόθυμος και πολυέλεος και αληθινός, που διατηρεί το έλεος σε χιλιάδες, συγχωρεί ανομία και παράβαση και αμαρτία, και δεν αθωώνει με κανέναν τρόπο τον ένοχο· επισκέπτεται την ανομία των πατέρων επάνω στα τέκνα και επάνω στα τέκνα των τέκνων, έως την τρίτη και την τετάρτη γενεά.

> And Moses made haste, and bowed his head toward the earth, and worshipped. And he said, If now I have found grace in thy sight, O Lord, let my Lord, I pray thee, go among us; for it is a stiffnecked people; and pardon our iniquity and our sin, and take us for thine inheritance. Exodus 34:1–9.

> Καὶ ὁ Μωυσῆς ἔσπευσεν, καὶ ἔκλινε τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ πρὸς τὴν γῆν, καὶ προσεκύνησεν. Καὶ εἶπεν· Ἐὰν τώρα εὗρον χάριν ἐνώπιόν σου, Κύριε, ἀς πορευθῇ, δέομαί σου, ὁ Κύριός μου ἐν μέσῳ ἡμῶν· διότι λαὸς σκληροτράχηλός ἐστιν· καὶ συγχώρησον τὴν ἀνομίαν ἡμῶν καὶ τὴν ἁμαρτίαν ἡμῶν, καὶ λάβε ἡμᾶς εἰς κληρονομίαν σου. Ἔξοδος 34:1–9.

The second giving of the law, aligns with the 1850 pioneer chart. The first tables were broken, and the first table had an error in the figures. Ancient Israel was then made the depositaries of the law, and modern Israel was then made the depositaries of the law of God and the laws of God’s prophetic Word. When the two tables were first introduced, there was literal rebellion in the camp, and when the 1850 chart was introduced, there was spiritual rebellion brewing in the camp. Abram’s prophecy of the fourth generation was fulfilled by Moses in the fourth generation, where God expanded the revelation of judgment in the fourth generation in the second commandment. Graven images became the counterfeit to the true worship of God, and the jealousy of God’s character was attached to the judgment. Then Moses viewed God’s glory. He saw God’s jealousy as an element of God’s character, as represented by His “name,” and the relationship between the worshipper and the sins of their fathers is set forth.

Η δεύτερη παράδοση του νόμου αντιστοιχεί στο διάγραμμα των πρωτοπόρων του 1850. Οι πρώτες πλάκες συντρίφθηκαν, και η πρώτη πλάκα είχε σφάλμα στους αριθμούς. Τότε ο αρχαίος Ισραήλ κατέστη θεματοφύλακας του νόμου, και ο σύγχρονος Ισραήλ κατέστη τότε θεματοφύλακας του νόμου του Θεού και των νόμων του προφητικού Λόγου του Θεού. Όταν οι δύο πλάκες παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά, υπήρξε κυριολεκτική ανταρσία στο στρατόπεδο, και όταν εισήχθη το διάγραμμα του 1850, υπέβοσκε πνευματική ανταρσία στο στρατόπεδο. Η προφητεία του Άβραμ περί της τέταρτης γενεάς εκπληρώθηκε από τον Μωυσή στην τέταρτη γενεά, όπου ο Θεός διεύρυνε την αποκάλυψη της κρίσεως στην τέταρτη γενεά, μέσα στη δεύτερη εντολή. Τα γλυπτά είδωλα έγιναν το απομίμημα της αληθινής λατρείας του Θεού, και η ζηλοτυπία του χαρακτήρα του Θεού συνδέθηκε με την κρίση. Κατόπιν ο Μωυσής αντίκρισε τη δόξα του Θεού. Είδε τη ζηλοτυπία του Θεού ως στοιχείο του χαρακτήρα του Θεού, όπως αυτός παριστάνεται διά του «ονόματός» Του, και εκτίθεται η σχέση μεταξύ του λατρευτή και των αμαρτιών των πατέρων τους.

When Christ cleansed the temple the first time, then the disciples remembered that the zeal of His house had eaten Him up. The “zeal” is the word “jealousy.” The character of God that expresses His jealousy, is the motivation that lead Christ to cleanse His temple, and the prophetic attribute of the need to confess those sins of your fathers, would later become an essential element of the call for repentance in the “seven times” judgment of Leviticus twenty-six. Abram’s “fourth generation” develops greater and greater weight as it continues through covenant history. The book of Joel represents the time of the latter rain, which occurs in the latter days. The book of Joel sets forth its message upon its introduction of the message of four generations, as the theme that was recorded in the very first step of Abram’s threefold covenant with God. That theme reaches its conclusion in the book of Joel.

Όταν ο Χριστός καθάρισε τον ναό την πρώτη φορά, τότε οι μαθητές ενθυμήθηκαν ότι ο ζήλος του οίκου Του Τον είχε καταφάγει. Ο «ζήλος» είναι η λέξη «ζηλοτυπία». Ο χαρακτήρας του Θεού που εκφράζει τη ζηλοτυπία Του είναι το κίνητρο που οδήγησε τον Χριστό να καθαρίσει τον ναό Του, και το προφητικό γνώρισμα της ανάγκης να εξομολογηθείς εκείνες τις αμαρτίες των πατέρων σου επρόκειτο αργότερα να καταστεί ουσιώδες στοιχείο της κλήσεως σε μετάνοια μέσα στην κρίση των «επτά καιρών» του Λευιτικού εικοστού έκτου. Η «τέταρτη γενεά» του Άβραμ αναπτύσσει ολοένα και μεγαλύτερη βαρύτητα καθώς συνεχίζεται διαμέσου της ιστορίας της διαθήκης. Το βιβλίο του Ιωήλ αντιπροσωπεύει τον καιρό της όψιμης βροχής, η οποία λαμβάνει χώρα στις έσχατες ημέρες. Το βιβλίο του Ιωήλ εκθέτει το μήνυμά του στηριζόμενο στην εισαγωγή του μηνύματος των τεσσάρων γενεών, ως το θέμα που καταγράφηκε στο πρώτο κιόλας βήμα της τριπλής διαθήκης του Άβραμ με τον Θεό. Το θέμα αυτό φθάνει στην ολοκλήρωσή του στο βιβλίο του Ιωήλ.

Once in the Promised Land, the Ark of the covenant was located at Shiloh, where wicked and foolish Eli, the high priest and his two corrupt sons are contrasted with the calling of Samuel. Shiloh would become a step in the journey of the Ark, which was the symbol of the covenant. After the Ark was used as the symbol of bringing down the walls of Jericho, it was located in Shiloh for around four hundred years, until the death of Eli and his wicked sons. It was then captured by the Philistines, and thereafter when David moved the Ark to Jerusalem, the first illustration of the triumphal entry into Jerusalem was accomplished. The stated purpose of moving the covenant symbol to Jerusalem, was that God chose to place His name in Jerusalem, and His name is associated with His jealousy, which is associated with His jealous judgment in the fourth generation.

Αφού εισήλθαν στη Γη της Επαγγελίας, η Κιβωτός της διαθήκης βρισκόταν στη Σηλώ, όπου ο πονηρός και άφρων Ηλεί, ο αρχιερεύς, και οι δύο διεφθαρμένοι υιοί του αντιπαρατίθενται προς την κλήση του Σαμουήλ. Η Σηλώ θα αποτελούσε ένα στάδιο στην πορεία της Κιβωτού, η οποία ήταν το σύμβολο της διαθήκης. Αφού η Κιβωτός χρησιμοποιήθηκε ως το σύμβολο της καθαιρέσεως των τειχών της Ιεριχούς, βρισκόταν στη Σηλώ επί περίπου τετρακόσια έτη, έως τον θάνατο του Ηλεί και των πονηρών υιών του. Έπειτα αιχμαλωτίσθηκε από τους Φιλισταίους, και κατόπιν, όταν ο Δαβίδ μετέφερε την Κιβωτό στην Ιερουσαλήμ, πραγματοποιήθηκε η πρώτη απεικόνιση της θριαμβευτικής εισόδου στην Ιερουσαλήμ. Ο δηλωμένος σκοπός της μεταφοράς του συμβόλου της διαθήκης στην Ιερουσαλήμ ήταν ότι ο Θεός εξέλεξε να θέσει το όνομά Του στην Ιερουσαλήμ, και το όνομά Του συνδέεται με τη ζηλοτυπία Του, η οποία συνδέεται με τη ζηλότυπη κρίση Του έως τετάρτης γενεάς.

At the Sunday law the Lord will lift up the church triumphant above all the hills and mountains, and the Gentiles will say, “come and lets us go to the house of God.”

Κατά τον κυριακάτικο νόμο ο Κύριος θα υψώσει την θριαμβεύουσα εκκλησία υπεράνω πάντων των λόφων και των ορέων, και τα έθνη θα είπουν: «Έλθετε, και ας αναβώμεν εις τον οίκον του Θεού».

> And it shall come to pass in the last days, that the mountain of the Lord’s house shall be established in the top of the mountains, and shall be exalted above the hills; and all nations shall flow unto it. And many people shall go and say, Come ye, and let us go up to the mountain of the Lord, to the house of the God of Jacob; and he will teach us of his ways, and we will walk in his paths: for out of Zion shall go forth the law, and the word of the Lord from Jerusalem. Isaiah 2:2, 3.

> Καὶ θέλει συμβῆ ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις, ὅτι τὸ ὄρος τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου θέλει στηριχθῆ ἐπὶ τῆς κορυφῆς τῶν ὀρέων καὶ θέλει ὑψωθῆ ὑπεράνω τῶν λόφων· καὶ πάντα τὰ ἔθνη θέλουσι συρρεύσει εἰς αὐτό. Καὶ πολλοὶ λαοὶ θέλουσιν ὑπάγει καὶ ἐρεῖ, Δεῦτε, καὶ ἀς ἀναβῶμεν εἰς τὸ ὄρος τοῦ Κυρίου, εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ τοῦ Ἰακώβ· καὶ θέλει διδάξει ἡμᾶς τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ, καὶ θέλομεν περιπατεῖ ἐν ταῖς τρίβοις αὐτοῦ· διότι ἐκ τῆς Σιών θέλει ἐξέλθει ὁ νόμος, καὶ ὁ λόγος τοῦ Κυρίου ἐξ Ἱερουσαλήμ. Ἠσαΐας 2:2, 3.

The word of the Lord goes forth from Jerusalem, for that is where He chose to place His “name.” With Moses, “the Lord descended in the cloud, and stood with him there, and proclaimed the name of the Lord. And the Lord passed by before him, and proclaimed,

Ο λόγος του Κυρίου εξέρχεται από την Ιερουσαλήμ, διότι εκείνος επέλεξε να θέσει εκεί το «όνομά» Του. Με τον Μωυσή, «κατέβη ο Κύριος εν νεφέλη, και εστάθη μετ’ αυτού εκεί, και εκήρυξε το όνομα του Κυρίου. Και παρήλθε ο Κύριος έμπροσθεν αυτού, και εκήρυξε,

> The Lord, The Lord God, merciful and gracious, longsuffering, and abundant in goodness and truth, Keeping mercy for thousands, forgiving iniquity and transgression and sin, and that will by no means clear the guilty; visiting the iniquity of the fathers upon the children, and upon the children’s children, unto the third and to the fourth generation. Exodus 34:6, 7.

> Ο Κύριος, ο Κύριος ο Θεός, οικτίρμων και ελεήμων, μακρόθυμος και πολυέλεος και αληθινός, που διατηρεί το έλεος εις χιλιάδας, συγχωρεί ανομία και παράβαση και αμαρτία, και δεν αθωώνει διόλου τον ένοχο· επισκέπτεται την ανομία των πατέρων επί τα τέκνα και επί τα τέκνα των τέκνων, έως τρίτης και τετάρτης γενεάς. Έξοδος 34:6, 7.

His “name” is His character, and God’s character is profoundly complex and profoundly simple. God is love, is His character perfectly, but simply expressed. Abram’s covenant truth of “the fourth generation of judgment” was expanded “line upon line” with the second commandment’s additional light upon the fourth generation. Then Moses’ experience expands the light of the fourth generation’s connection with God’s character, by adding the light of His jealousy. Inspiration has defined character as “thoughts and feelings combined,” but inspiration has also informed us our thoughts are not as God’s thoughts. His character is His thoughts and feelings combined, and His character has so many facets beyond our simple human thoughts and feelings, that the difference is that his thoughts are higher than heaven in relation to the earth.

Το «όνομά» Του είναι ο χαρακτήρας Του, και ο χαρακτήρας του Θεού είναι βαθύτατα σύνθετος και βαθύτατα απλός. Ο Θεός είναι αγάπη· αυτό εκφράζει τελείως τον χαρακτήρα Του, αλλά με απλό τρόπο. Η διαθηκική αλήθεια του Άβραμ περί «της τετάρτης γενεάς της κρίσεως» διευρύνθηκε «γραμμή επί γραμμήν» με το πρόσθετο φως της δεύτερης εντολής σχετικά με την τετάρτη γενεά. Κατόπιν, η εμπειρία του Μωυσή επεκτείνει το φως της συνδέσεως της τετάρτης γενεάς με τον χαρακτήρα του Θεού, προσθέτοντας το φως της ζηλοτυπίας Του. Η Έμπνευση έχει ορίσει τον χαρακτήρα ως «σκέψεις και αισθήματα συνδυασμένα», αλλά η Έμπνευση μάς έχει επίσης πληροφορήσει ότι οι σκέψεις μας δεν είναι ως οι σκέψεις του Θεού. Ο χαρακτήρας Του είναι οι σκέψεις και τα αισθήματά Του συνδυασμένα, και ο χαρακτήρας Του έχει τόσες πολλές όψεις πέρα από τις απλές ανθρώπινες σκέψεις και αισθήματά μας, ώστε η διαφορά είναι ότι οι σκέψεις Του είναι υψηλότερες από τον ουρανό σε σχέση με τη γη.

> For my thoughts are not your thoughts, neither are your ways my ways, saith the Lord. For as the heavens are higher than the earth, so are my ways higher than your ways, and my thoughts than your thoughts. Isaiah 55:8, 9.

> Διότι αἱ βουλαί μου δὲν εἶναι αἱ βουλαί σας, οὐδὲ αἱ ὁδοί σας αἱ ὁδοί μου, λέγει Κύριος. Ἀλλ᾽ ὅσον οἱ οὐρανοὶ εἶναι ὑψηλότεροι ἀπὸ τὴν γῆν, τόσον αἱ ὁδοί μου εἶναι ὑψηλότεραι ἀπὸ τὰς ὁδοὺς σας, καὶ αἱ βουλαί μου ἀπὸ τὰς βουλὰς σας. Ἠσαΐας 55:8, 9.

So, here is a human thought to ponder; if God’s character is represented by His name, then every manifestation of God’s name is a manifestation of His character. The Lion of the tribe of Judah seals and unseals His prophetic Word, Palmoni is the Wonderful Numberer of Secrets, who is also the Root out of dry ground, and also the burning bush, a pillar of fire, the archangel Michael and on, and on. The attributes of God’s character as represented by His various names are endless. The ‘human thought to ponder’ is this. With all the various expressions of God’s character that are known to exist, what is the significance—that in the very first covenant step of the threefold covenant process with Abram—the “fourth generation judgment” is the foundational statement in the covenant—that reflects His name?

Έτσι, ιδού ένας ανθρώπινος συλλογισμός προς εξέταση· εάν ο χαρακτήρας του Θεού αντιπροσωπεύεται από το όνομά Του, τότε κάθε εκδήλωση του ονόματος του Θεού είναι εκδήλωση του χαρακτήρα Του. Ο Λέων της φυλής του Ιούδα σφραγίζει και αποσφραγίζει τον προφητικό Του Λόγο, ο Palmoni είναι ο Θαυμαστός Αριθμητής των Μυστηρίων, ο οποίος είναι επίσης η Ρίζα εκ ξηράς γης, και επίσης η καιομένη βάτος, στύλος πυρός, ο αρχάγγελος Μιχαήλ, και ούτω καθεξής. Τα γνωρίσματα του χαρακτήρα του Θεού, όπως αντιπροσωπεύονται από τα διάφορα ονόματά Του, είναι ατελεύτητα. Ο «ανθρώπινος συλλογισμός προς εξέταση» είναι ο εξής: Με όλες τις διάφορες εκφράσεις του χαρακτήρα του Θεού που είναι γνωστό ότι υπάρχουν, ποια είναι η σημασία του γεγονότος ότι, στο πρώτο κιόλας βήμα διαθήκης της τριμερούς διαδικασίας της διαθήκης με τον Άβραμ, η «κρίση της τετάρτης γενεάς» αποτελεί τη θεμελιώδη δήλωση μέσα στη διαθήκη, η οποία αντανακλά το όνομά Του;

> And he said unto Abram, Know of a surety that thy seed shall be a stranger in a land that is not theirs, and shall serve them; and they shall afflict them four hundred years; And also that nation, whom they shall serve, will I judge: and afterward shall they come out with great substance. And thou shalt go to thy fathers in peace; thou shalt be buried in a good old age. But in the fourth generation they shall come hither again: for the iniquity of the Amorites is not yet full. Genesis 15:13–16.

> Και είπε προς τον Άβραμ: Γνώριζε βεβαίως ότι το σπέρμα σου θα είναι πάροικος σε γη που δεν θα είναι δική τους, και θα τους υπηρετήσει· και εκείνοι θα τους καταθλίψουν τετρακόσια έτη. Και επίσης το έθνος εκείνο, το οποίο θα υπηρετήσουν, εγώ θα κρίνω· και έπειτα θα εξέλθουν με μεγάλη περιουσία. Και εσύ θα απέλθεις προς τους πατέρες σου εν ειρήνη· θα ταφείς σε καλό γήρας. Αλλά στην τέταρτη γενεά θα επιστρέψουν εδώ πάλι· διότι η ανομία των Αμορραίων δεν έχει ακόμη συμπληρωθεί. Γένεσις 15:13–16.

The character of God as the judge of men and nations allows men a period of probation that is represented by four generations. God is the judge, He is merciful, He is patient and He brings judgment of men and nations to a conclusion in the fourth generation. God’s foundational statement in His covenant with a chosen people includes the fourth generational judgment. Just as the message of the first angel possesses all the characteristics of each of the three individual angels’ messages, so too, the first step of Abram’s covenant possesses the characteristics of the entire threefold covenant. God’s name is that He is the merciful judge, who judges in the fourth generation. Every other step in the covenant history of a chosen people, builds upon that foundation.

Ο χαρακτήρας του Θεού ως Κριτού ανθρώπων και εθνών παραχωρεί στους ανθρώπους μία περίοδο δοκιμασίας, η οποία παριστάνεται με τέσσερις γενεές. Ο Θεός είναι ο Κριτής, είναι ελεήμων, είναι μακρόθυμος, και φέρει την κρίση ανθρώπων και εθνών στο τέλος της κατά την τετάρτη γενεά. Η θεμελιώδης διακήρυξη του Θεού στη διαθήκη Του με έναν εκλεκτό λαό περιλαμβάνει την κρίση της τετάρτης γενεάς. Όπως ακριβώς το μήνυμα του πρώτου αγγέλου κατέχει όλα τα χαρακτηριστικά εκάστου από τα τρία επιμέρους αγγελικά μηνύματα, έτσι και το πρώτο βήμα της διαθήκης του Άβραμ κατέχει τα χαρακτηριστικά ολόκληρης της τριμερούς διαθήκης. Το όνομα του Θεού είναι ότι είναι ο ελεήμων Κριτής, ο οποίος κρίνει κατά την τετάρτη γενεά. Κάθε άλλο βήμα στην ιστορία της διαθήκης ενός εκλεκτού λαού οικοδομεί επάνω σε αυτό το θεμέλιο.

When the book of Joel is placed at the Midnight Cry’s awakening in verse five, and the “new wine” is “cut off” from their mouths, the introduction to that final covenant separation of a chosen covenant people is the foundational message of the covenant that lays out the rebellion of the covenant people who are then “cut off” as being accomplished in the fourth generation. They are “cut off,” for not understanding the foundational message of the covenant.

Όταν το βιβλίο του Ιωήλ τοποθετείται στην αφύπνιση της Κραυγής του Μεσονυκτίου στο εδάφιο πέντε, και ο «νέος οίνος» «αποκόπτεται» από το στόμα τους, η εισαγωγή σε εκείνον τον τελικό διαχωρισμό της διαθήκης ενός εκλεκτού λαού της διαθήκης είναι το θεμελιώδες μήνυμα της διαθήκης, το οποίο εκθέτει την αποστασία του λαού της διαθήκης, ο οποίος κατόπιν «αποκόπτεται», ως γεγονός που συντελείται στην τέταρτη γενεά. «Αποκόπτονται», επειδή δεν κατανοούν το θεμελιώδες μήνυμα της διαθήκης.

That foundational message of the covenant in Genesis fifteen’s four verses, is the measuring rod—the line of judgment that is used when the capstone message of the covenant is presented as “new wine” in the latter days. The gravity which is associated with the awakening of the drunkards of Ephraim, when the “new wine” is “cut off” is only truly understood—when it is set within the context of a pronouncement of judgment against the final fourth generation of a rebellious chosen people, during the testing period of the latter rain.

Εκείνο το θεμελιώδες μήνυμα της διαθήκης, το οποίο περιέχεται στα τέσσερα εδάφια του δεκάτου πέμπτου κεφαλαίου της Γενέσεως, είναι η ράβδος της μετρήσεως—η γραμμή της κρίσεως που χρησιμοποιείται όταν το ακρογωνιαίο μήνυμα της διαθήκης παρουσιάζεται ως «νέος οίνος» στις έσχατες ημέρες. Η βαρύτητα που συνδέεται με την αφύπνιση των μεθυσμένων του Εφραΐμ, όταν ο «νέος οίνος» «αποκόπτεται», γίνεται αληθινά κατανοητή μόνον όταν τοποθετηθεί μέσα στο πλαίσιο μιας εξαγγελίας κρίσεως εναντίον της τελικής τετάρτης γενεάς ενός ανυπότακτου εκλεκτού λαού, κατά την περίοδο της δοκιμασίας της όψιμης βροχής.

In Genesis seventeen, we find the second step of the threefold covenant with Abraham:

Στη Γένεση δεκαεπτά, βρίσκουμε το δεύτερο βήμα της τριμερούς διαθήκης με τον Αβραάμ:

> And God said unto Abraham, Thou shalt keep my covenant therefore, thou, and thy seed after thee in their generations. This is my covenant, which ye shall keep, between me and you and thy seed after thee;

> Και είπε ο Θεός προς τον Αβραάμ· Συ λοιπόν θέλεις φυλάττει την διαθήκην μου, συ και το σπέρμα σου μετά σε εις τας γενεάς αυτών. Αύτη είναι η διαθήκη μου, την οποίαν θέλετε φυλάττει, αναμέσον εμού και υμών και του σπέρματός σου μετά σε·

> Every man child among you shall be circumcised. And ye shall circumcise the flesh of your foreskin; and it shall be a token of the covenant betwixt me and you. And he that is eight days old shall be circumcised among you, every man child in your generations, he that is born in the house, or bought with money of any stranger, which is not of thy seed. He that is born in thy house, and he that is bought with thy money, must needs be circumcised: and my covenant shall be in your flesh for an everlasting covenant. And the uncircumcised man child whose flesh of his foreskin is not circumcised, that soul shall be cut off from his people; he hath broken my covenant. Genesis 17:9–14.

> Πᾶν ἀρσενικὸν παιδίον μεταξύ σας θέλει περιτέμνεσθαι. Καὶ θέλετε περιτέμνει τὴν σάρκα τῆς ἀκροβυστίας σας· καὶ τοῦτο θέλει εἶσθαι σημεῖον τῆς διαθήκης μεταξὺ ἐμοῦ καὶ ὑμῶν. Καὶ ὁ ὀκταήμερος μεταξύ σας θέλει περιτέμνεσθαι, πᾶν ἀρσενικὸν εἰς τὰς γενεὰς σας, ὁ γεννηθεὶς ἐν τῇ οἰκίᾳ, ἢ ἀγορασθεὶς διὰ χρημάτων ἀπὸ παντὸς ξένου, ὅστις δὲν εἶναι ἐκ τοῦ σπέρματός σου. Ὁ γεννηθεὶς ἐν τῇ οἰκίᾳ σου, καὶ ὁ ἀγορασθεὶς διὰ τῶν χρημάτων σου, ἐξάπαντος πρέπει νὰ περιτέμνηται· καὶ ἡ διαθήκη μου θέλει εἶσθαι ἐν τῇ σαρκί σας διαθήκη αἰώνιος. Καὶ τὸ ἀπερίτμητον ἀρσενικόν, τοῦ ὁποίου ἡ σὰρξ τῆς ἀκροβυστίας δὲν περιετμήθη, ἐκείνη ἡ ψυχὴ θέλει ἐξολοθρευθῆ ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς· παρεβίασε τὴν διαθήκην μου. Γένεσις 17:9–14.

The second step provides a second witness to the symbol of being “cut off.” The word translated as “cut off,” finds its root in the animals Abram cut in halves in chapter fifteen, and in the passage, anyone who is not circumcised shall be “cut off” from the covenant. Circumcision was replaced by baptism in the covenant history where Christ was confirming these very truths, and for this reason, He, as our example was resurrected on the eighth day.

Το δεύτερο βήμα παρέχει μια δεύτερη μαρτυρία στο σύμβολο του ότι κάποιος είναι «εκκομμένος». Η λέξη που μεταφράζεται ως «εκκομμένος» έχει τη ρίζα της στα ζώα που ο Άβραμ κατέκοψε στα δύο στο δέκατο πέμπτο κεφάλαιο, και στο σχετικό χωρίο, όποιος δεν είναι περιτετμημένος θα είναι «εκκομμένος» από τη διαθήκη. Η περιτομή αντικαταστάθηκε από το βάπτισμα στην ιστορία της διαθήκης, όπου ο Χριστός επικύρωνε αυτές ακριβώς τις αλήθειες, και για τον λόγο αυτόν Αυτός, ως το παράδειγμά μας, αναστήθηκε την όγδοη ημέρα.

That sign was to be accomplished on the eighth day, as represented by the eight souls in the ark. It is in the second step where the visual test is represented, whether it was Israel choosing between Jezebel’s prophets of Elijah in advance of the judgment carried out by Elijah, or Daniel, Shadrach, Meshach and Abednego countenance appearing fairer and fatter than those who ate the king’s diet; the second test is visual. Circumcision is a sign of life, and the eight souls upon the ark, represent those who lived in contrast with those who died.

Εκείνο το σημείο επρόκειτο να εκπληρωθεί κατά την όγδοη ημέρα, όπως παριστάνεται από τις οκτώ ψυχές μέσα στην κιβωτό. Στο δεύτερο βήμα είναι που παριστάνεται η οπτική δοκιμασία, είτε επρόκειτο για τον Ισραήλ που επέλεγε μεταξύ των προφητών της Ιεζάβελ και του Ηλία πριν από την κρίση που εκτελέσθηκε από τον Ηλία, είτε για τον Δανιήλ, τον Σεδράχ, τον Μισάχ και τον Αβδεναγώ, των οποίων η όψη εφαίνετο ωραιοτέρα και παχυτέρα από εκείνων που έτρωγαν την τροφή του βασιλέως· η δεύτερη δοκιμασία είναι οπτική. Η περιτομή είναι σημείο ζωής, και οι οκτώ ψυχές επάνω στην κιβωτό παριστάνουν εκείνους που έζησαν, σε αντίθεση προς εκείνους που απέθαναν.

In the history of Christ, when the sign of the covenant transitioned to baptism the apostle Paul employed the very covenant history of these verses to demonstrate the major shift in covenant history. He used the flesh that is cut off in circumcision, as a symbol of man in relation to divinity, and as a symbol of man’s lower nature in relation to man’s higher nature. Paul taught his students by employing Gods’ prophetic Word, and his purpose as “one who was selected,” (as his name Saul means) was to identify the major shift in covenant history represented by the transition from literal to spiritual Israel as God’s covenant people. In accomplishing his assigned work, he presented his prophetic message in the context of covenant history.

Στην ιστορία του Χριστού, όταν το σημείο της διαθήκης μεταβλήθηκε στο βάπτισμα, ο απόστολος Παύλος χρησιμοποίησε αυτήν ακριβώς τη διαθηκική ιστορία των εδαφίων τούτων, για να καταδείξει τη μεγάλη μεταβολή στη διαθηκική ιστορία. Χρησιμοποίησε τη σάρκα που αποκόπτεται στην περιτομή ως σύμβολο του ανθρώπου σε σχέση προς τη θεότητα, και ως σύμβολο της κατώτερης φύσεως του ανθρώπου σε σχέση προς την ανώτερη φύση του ανθρώπου. Ο Παύλος δίδασκε τους μαθητές του χρησιμοποιώντας τον προφητικό Λόγο του Θεού, και ο σκοπός του ως «εκλεκτού» (όπως σημαίνει το όνομα Σαούλ) ήταν να προσδιορίσει τη μεγάλη μεταβολή στη διαθηκική ιστορία, η οποία εκπροσωπείται από τη μετάβαση από τον κατά γράμμα στο πνευματικό Ισραήλ ως τον λαό της διαθήκης του Θεού. Κατά την εκπλήρωση του έργου που του είχε ανατεθεί, παρουσίασε το προφητικό του μήνυμα μέσα στο πλαίσιο της διαθηκικής ιστορίας.

Genesis seventeen represents the second step of the three foundational covenant steps that find their omega fulfillment in the three angels of Revelation fourteen. Step two is represented by the sign of circumcision, typifying the seal of God upon the one hundred and forty-four thousand, who are the ensign, which represents the visual test. The three angels are the omega of Abraham’s alpha covenant. The third step for Abraham was chapter twenty-two.

Η Γένεσις δεκαεπτά αντιπροσωπεύει το δεύτερο βήμα των τριών θεμελιωδών βημάτων της διαθήκης, τα οποία βρίσκουν την ωμέγα εκπλήρωσή τους στους τρεις αγγέλους της Αποκαλύψεως δεκατέσσερα. Το δεύτερο βήμα αντιπροσωπεύεται από το σημείο της περιτομής, το οποίο προτυπώνει τη σφραγίδα του Θεού επάνω στις εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες, οι οποίοι είναι το λάβαρο, το οποίο αντιπροσωπεύει την οπτική δοκιμασία. Οι τρεις άγγελοι είναι το ωμέγα της άλφα διαθήκης του Αβραάμ. Το τρίτο βήμα για τον Αβραάμ ήταν το κεφάλαιο είκοσι δύο.

> And the angel of the Lord called unto Abraham out of heaven the second time, And said, By myself have I sworn, saith the Lord, for because thou hast done this thing, and hast not withheld thy son, thine only son: That in blessing I will bless thee, and in multiplying I will multiply thy seed as the stars of the heaven, and as the sand which is upon the sea shore; and thy seed shall possess the gate of his enemies; And in thy seed shall all the nations of the earth be blessed; because thou hast obeyed my voice. Genesis 22:15–18.

> Καὶ ἐκάλεσεν ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου πρὸς τὸν Ἀβραὰμ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐκ δευτέρου, καὶ εἶπεν· Ἐμαυτῷ ὤμοσα, λέγει Κύριος, ἐπειδὴ ἐποίησας τὸ πρᾶγμα τοῦτο καὶ οὐκ ἐφείσω τοῦ υἱοῦ σου, τοῦ ἀγαπητοῦ σου, δι’ ἐμέ, ἦ μὴν εὐλογῶν εὐλογήσω σε, καὶ πληθύνων πληθυνῶ τὸ σπέρμα σου ὡς τοὺς ἀστέρας τοῦ οὐρανοῦ καὶ ὡς τὴν ἄμμον τὴν παρὰ τὸ χεῖλος τῆς θαλάσσης· καὶ κληρονομήσει τὸ σπέρμα σου τὰς πόλεις τῶν ὑπεναντίων· καὶ ἐνευλογηθήσονται ἐν τῷ σπέρματί σου πάντα τὰ ἔθνη τῆς γῆς, ἀνθ’ ὧν ὑπήκουσας τῆς ἐμῆς φωνῆς. Γένεσις 22:15–18.

Verse one of the chapter states, “And it came to pass after these things, that God did tempt Abraham, and said unto him, Abraham: and he said, Behold, here I am.” God tempted Abraham, thus identifying a final test, before the third covenant pronouncement. When Abraham passed the test, then the final four verses of Abraham’s threefold covenant were set forth. Because Abraham “obeyed” God’s voice, which in this passage is His “covenant voice,” Abraham would be blessed as the father of nations. The third angel is a test, which like Abraham represents a test that demonstrates character, and character is based upon whether you believe God, as did Abraham, or not. Those who pass the test, as did Abraham will be used to gather in all the nations of the world. The seventeen verses, from three chapters identify the covenant between God and a chosen people; and in so doing they represent the alpha of the covenant history of a chosen people, and in so doing, those verses also represent the omega of covenant history as represented with the raising up of the one hundred and forty-four thousand.

Το πρώτο εδάφιο του κεφαλαίου δηλώνει: «Καὶ ἐγένετο μετὰ τὰ πράγματα ταῦτα, ὅτι ὁ Θεὸς ἐδοκίμασε τὸν Ἀβραάμ, καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἀβραάμ· καὶ ἐκεῖνος εἶπεν, Ἰδοὺ, ἐγώ.» Ο Θεός εδοκίμασε τον Αβραάμ, προσδιορίζοντας έτσι μία τελική δοκιμασία, πριν από την τρίτη διακήρυξη της διαθήκης. Όταν ο Αβραάμ πέρασε τη δοκιμασία, τότε εκτέθηκαν τα τελευταία τέσσερα εδάφια της τριπλής διαθήκης του Αβραάμ. Επειδή ο Αβραάμ «υπήκουσε» στη φωνή του Θεού, η οποία στο παρόν χωρίο είναι η «φωνή της διαθήκης» Του, ο Αβραάμ θα ευλογούνταν ως πατέρας εθνών. Ο τρίτος άγγελος είναι μία δοκιμασία, η οποία, όπως και ο Αβραάμ, αντιπροσωπεύει μία δοκιμασία που καταδεικνύει τον χαρακτήρα, και ο χαρακτήρας βασίζεται στο αν πιστεύεις τον Θεό, όπως έκανε ο Αβραάμ, ή όχι. Εκείνοι που περνούν τη δοκιμασία, όπως ο Αβραάμ, θα χρησιμοποιηθούν για να συγκεντρώσουν όλα τα έθνη του κόσμου. Τα δεκαεπτά εδάφια, από τρία κεφάλαια, προσδιορίζουν τη διαθήκη μεταξύ του Θεού και ενός εκλεκτού λαού· και πράττοντας τούτο αντιπροσωπεύουν το άλφα της ιστορίας της διαθήκης ενός εκλεκτού λαού, και πράττοντας τούτο, τα εδάφια αυτά αντιπροσωπεύουν επίσης το ωμέγα της ιστορίας της διαθήκης, όπως αυτό παριστάνεται με την έγερση των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων.

How many of us would by a home, or a vehicle without first reviewing the terms of the contract? How many Laodicean Seventh-day Adventists know that the very first term of their covenant contract with God consists of God identifying that He is the merciful God that passes judgment in the fourth generation? The tragedy is that they know not the foundational truths of the Millerite history, nor do they know the foundational truths of their professed covenant relationship, and because of this they, like ancient Israel, know not the time of their visitation. That conclusion of that period of visitation, that began at 9/11, is when they are awakened at midnight only to realize they are cut off.

Πόσοι από εμάς θα αγόραζαν μια κατοικία ή ένα όχημα χωρίς πρώτα να εξετάσουν τους όρους του συμβολαίου; Πόσοι Λαοδικείς Αντβεντιστές της Εβδόμης Ημέρας γνωρίζουν ότι ο πρώτος κιόλας όρος της διαθηκικής τους συμβάσεως με τον Θεό συνίσταται στο ότι ο Θεός αυτοπροσδιορίζεται ως ο ελεήμων Θεός, ο οποίος εκτελεί κρίση έως την τετάρτη γενεά; Η τραγωδία είναι ότι δεν γνωρίζουν ούτε τις θεμελιώδεις αλήθειες της Μιλλεριτικής ιστορίας, ούτε τις θεμελιώδεις αλήθειες της ομολογούμενης διαθηκικής τους σχέσεως, και εξαιτίας αυτού, όπως ο αρχαίος Ισραήλ, δεν γνωρίζουν τον καιρό της επισκέψεώς τους. Το τέλος εκείνης της περιόδου επισκέψεως, η οποία άρχισε την 11η Σεπτεμβρίου, είναι όταν αφυπνίζονται κατά το μεσονύκτιο μόνο και μόνο για να συνειδητοποιήσουν ότι έχουν αποκοπεί.

We will continue in the next article.

Θα συνεχίσουμε στο επόμενο άρθρο.

> “On April 18, two days after the scene of falling buildings had passed before me, I went to fill an appointment in the Carr Street Church, Los Angeles. As we neared the church we heard the newsboys crying: ‘San Francisco destroyed by an earthquake!’ With a heavy heart I read the first hastily printed news of the terrible disaster.

> «Στις 18 Απριλίου, δύο ημέρες αφού η σκηνή των καταρρεόντων κτιρίων είχε περάσει εμπρός μου, πήγα για να εκπληρώσω ένα προκαθορισμένο ραντεβού στην Εκκλησία της οδού Carr, στο Λος Άντζελες. Καθώς πλησιάζαμε στην εκκλησία, ακούσαμε τους εφημεριδοπώλες να φωνάζουν: “Το Σαν Φρανσίσκο καταστράφηκε από σεισμό!” Με βαριά καρδιά διάβασα τις πρώτες, βιαστικά τυπωμένες ειδήσεις της τρομερής καταστροφής.»

> “Two weeks later, on our homeward journey, we passed through San Francisco and, hiring a carriage, spent an hour and a half in viewing the destruction wrought in that great city. Buildings that were thought to be proof against disaster were lying in ruins. In some instances buildings were partially sunken in the ground. The city presented a most dreadful picture of the inefficiency of human ingenuity to frame fireproof and earthquake-proof structures.

> «Δύο εβδομάδες αργότερα, κατά την επιστροφή μας προς την πατρίδα, περάσαμε από το Σαν Φρανσίσκο και, μισθώνοντας άμαξα, αφιερώσαμε μιάμιση ώρα παρατηρώντας την καταστροφή που είχε επιφέρει εκείνη η μεγάλη πόλη. Κτήρια που θεωρούνταν ασφαλή απέναντι στη συμφορά κείτονταν σε ερείπια. Σε ορισμένες περιπτώσεις, κτήρια είχαν βυθιστεί μερικώς στο έδαφος. Η πόλη παρουσίαζε μια φρικτότατη εικόνα της ανεπάρκειας της ανθρώπινης επινοητικότητας να κατασκευάζει οικοδομές πυράντοχες και ανθεκτικές στους σεισμούς.»

> “Through His prophet Zephaniah the Lord specifies the judgments that He will bring upon evildoers: ‘I will utterly consume all things from off the land, saith the Lord. I will consume man and beast; I will consume the fowls of the heaven, and the fishes of the sea, and the stumbling blocks with the wicked; and I will cut off man from off the land, saith the Lord.’

> «Μέσω του προφήτη Του Σοφονία, ο Κύριος προσδιορίζει τις κρίσεις που θα επιφέρει επάνω στους κακοποιούς: “Θέλω εξολοθρεύσει ολοτελώς τα πάντα από προσώπου της γης, λέγει ο Κύριος. Θέλω εξολοθρεύσει άνθρωπον και κτήνος· θέλω εξολοθρεύσει τα πτηνά του ουρανού και τους ιχθύας της θαλάσσης, και τα σκάνδαλα μετά των ασεβών· και θέλω εκκόψει τον άνθρωπον από προσώπου της γης, λέγει ο Κύριος.”»

> “‘And it shall come to pass in the day of the Lord’s sacrifice, that I will punish the princes, and the king’s children, and all such as are clothed with strange apparel. In the same day also will I punish all those that leap on the threshold, which fill their masters’ houses with violence and deceit….

> «Και θα συμβεί κατά την ημέρα της θυσίας του Κυρίου, ότι θα τιμωρήσω τους άρχοντες και τους υιούς του βασιλέως και όλους όσοι είναι ενδεδυμένοι με ξένη ενδυμασία. Κατά την αυτήν ημέρα θα τιμωρήσω επίσης όλους όσοι υπερπηδούν το κατώφλι, οι οποίοι γεμίζουν τους οίκους των κυρίων τους με βία και δόλο….»

> “‘And it shall come to pass at that time, that I will search Jerusalem with candles, and punish the men that are settled on their lees: that say in their heart, The Lord will not do good, neither will He do evil. Therefore their goods shall become a booty, and their houses a desolation: they shall also build houses, but not inhabit them; and they shall plant vineyards, but not drink the wine thereof.

> «Και θέλει συμβεί εν εκείνω τω καιρώ, ότι θέλω ερευνήσει την Ιερουσαλήμ με λύχνους και θέλω τιμωρήσει τους άνδρας τους καθημένους επί την οινολάσπην αυτών, τους λέγοντας εν τη καρδία αυτών, Ο Κύριος δεν θέλει κάμει καλόν, ουδέ θέλει κάμει κακόν. Διά τούτο τα υπάρχοντα αυτών θέλουσι γίνει εις διαρπαγήν, και οι οικίαι αυτών εις ερήμωσιν· και θέλουσιν οικοδομήσει οικίας, αλλά δεν θέλουσι κατοικήσει εν αυταίς· και θέλουσι φυτεύσει αμπελώνας, αλλά δεν θέλουσι πίει τον οίνον αυτών.»

> “‘The great day of the Lord is near, it is near, and hasteth greatly, even the voice of the day of the Lord: the mighty man shall cry there bitterly. That day is a day of wrath, a day of trouble and distress, a day of wasteness and desolation, a day of darkness and gloominess, a day of clouds and thick darkness, a day of the trumpet and alarm against the fenced cities, and against the high towers. And I will bring distress upon men, that they shall walk like blind men, because they have sinned against the Lord: and their blood shall be poured out as dust, and their flesh as the dung. Neither their silver nor their gold shall be able to deliver them in the day of the Lord’s wrath; but the whole land shall be devoured by the fire of His jealousy: for He shall make even a speedy riddance of all them that dwell in the land.’ Zephaniah 1:2, 3, 8–18.

> «Η μεγάλη ημέρα του Κυρίου είναι πλησίον, είναι πλησίον και σπεύδει σφόδρα, ακόμη και η φωνή της ημέρας του Κυρίου· ο ισχυρός άνδρας θα κραυγάσει εκεί πικρώς. Εκείνη η ημέρα είναι ημέρα οργής, ημέρα θλίψεως και στενοχωρίας, ημέρα ερημώσεως και αφανισμού, ημέρα σκότους και ζόφου, ημέρα νεφών και πυκνού γνόφου, ημέρα σάλπιγγος και συναγερμού εναντίον των οχυρωμένων πόλεων και εναντίον των υψηλών πύργων. Και θα επιφέρω θλίψη επί τους ανθρώπους, ώστε να περιπατούν ως τυφλοί, επειδή αμάρτησαν εναντίον του Κυρίου· και το αίμα τους θα χυθεί ως χώμα, και η σάρκα τους ως κόπρος. Ούτε το ασήμι τους ούτε το χρυσάφι τους θα μπορέσουν να τους λυτρώσουν κατά την ημέρα της οργής του Κυρίου· αλλά ολόκληρη η γη θα καταναλωθεί από το πυρ της ζηλοτυπίας Του· διότι θα επιφέρει ταχεία και πλήρη εξόντωση σε όλους όσοι κατοικούν στη γη». Σοφονίας 1:2, 3, 8–18.

> “God cannot forbear much longer. Already His judgments are beginning to fall on some places, and soon His signal displeasure will be felt in other places.

> «Ο Θεός δεν μπορεί να μακροθυμεί για πολύ ακόμη. Ήδη οι κρίσεις Του αρχίζουν να πλήττουν ορισμένους τόπους, και σύντομα η έκδηλη δυσαρέσκειά Του θα γίνει αισθητή και σε άλλους τόπους.

> “There will be a series of events revealing that God is master of the situation. The truth will be proclaimed in clear, unmistakable language. As a people we must prepare the way of the Lord under the overruling guidance of the Holy Spirit. The gospel is to be given in its purity. The stream of living water is to deepen and widen in its course. In all fields, nigh and afar off, men will be called from the plow and from the more common commercial business vocations that largely occupy the mind, and will be educated in connection with men of experience. As they learn to labor effectively they will proclaim the truth with power. Through most wonderful workings of divine providence, mountains of difficulty will be removed and cast into the sea. The message that means so much to the dwellers upon the earth will be heard and understood. Men will know what is truth. Onward and still onward the work will advance until the whole earth shall have been warned, and then shall the end come.

> «Θα υπάρξει μια σειρά γεγονότων που θα φανερώσουν ότι ο Θεός είναι κύριος της καταστάσεως. Η αλήθεια θα διακηρυχθεί με σαφή, αδιαμφισβήτητη γλώσσα. Ως λαός, πρέπει να ετοιμάσουμε την οδό του Κυρίου υπό την υπερισχύουσα καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος. Το ευαγγέλιο πρέπει να δοθεί στην καθαρότητά του. Το ρεύμα του ζώντος ύδατος πρέπει να βαθαίνει και να πλαταίνει στην πορεία του. Σε όλα τα πεδία, εγγύς και μακράν, άνθρωποι θα κληθούν από το άροτρο και από τα πλέον συνήθη επαγγέλματα του εμπορίου, που καταλαμβάνουν σε μεγάλο βαθμό τη διάνοια, και θα εκπαιδευθούν σε σύνδεση με άνδρες πείρας. Καθώς θα μαθαίνουν να εργάζονται αποτελεσματικά, θα διακηρύττουν την αλήθεια με δύναμη. Διά των πλέον θαυμαστών ενεργειών της θείας προνοίας, όρη δυσκολιών θα μετακινηθούν και θα ριφθούν στη θάλασσα. Το μήνυμα που σημαίνει τόσα πολλά για τους κατοίκους της γης θα ακουσθεί και θα κατανοηθεί. Οι άνθρωποι θα γνωρίσουν τι είναι αλήθεια. Εμπρός, και πάντοτε εμπρός, το έργο θα προχωρεί έως ότου ολόκληρη η γη θα έχει προειδοποιηθεί, και τότε θα έλθει το τέλος.»

> “More and more, as the days go by, it is becoming apparent that God’s judgments are in the world. In fire and flood and earthquake He is warning the inhabitants of this earth of His near approach. The time is nearing when the great crisis in the history of the world will have come, when every movement in the government of God will be watched with intense interest and inexpressible apprehension. In quick succession the judgments of God will follow one another—fire and flood and earthquake, with war and bloodshed.

> «Όλο και περισσότερο, καθώς περνούν οι ημέρες, γίνεται φανερό ότι οι κρίσεις του Θεού βρίσκονται στον κόσμο. Με πυρκαγιά και κατακλυσμό και σεισμό προειδοποιεί τους κατοίκους της γης αυτής για την επικείμενη έλευσή Του. Πλησιάζει ο καιρός κατά τον οποίο θα έχει επέλθει η μεγάλη κρίση στην ιστορία του κόσμου, όταν κάθε ενέργεια στη διακυβέρνηση του Θεού θα παρακολουθείται με έντονο ενδιαφέρον και ανέκφραστη αγωνία. Με ταχεία διαδοχή οι κρίσεις του Θεού θα ακολουθούν η μία την άλλη—πυρκαγιά και κατακλυσμός και σεισμός, μαζί με πόλεμο και αιματοχυσία.»

> “Oh, that the people might know the time of their visitation! There are many who have not yet heard the testing truth for this time. There are many with whom the Spirit of God is striving. The time of God’s destructive judgments is the time of mercy for those who have had no opportunity to learn what is truth. Tenderly will the Lord look upon them. His heart of mercy is touched; His hand is still stretched out to save, while the door is closed to those who would not enter.

> «Ω, είθε ο λαός να γνώριζε τον καιρό της επισκέψεώς του! Υπάρχουν πολλοί που δεν έχουν ακόμη ακούσει τη δοκιμαστική αλήθεια για τον παρόντα καιρό. Υπάρχουν πολλοί με τους οποίους αγωνίζεται το Πνεύμα του Θεού. Ο καιρός των καταστρεπτικών κρίσεων του Θεού είναι καιρός ελέους για εκείνους που δεν είχαν καμία ευκαιρία να μάθουν ποια είναι η αλήθεια. Με τρυφερότητα θα τους επιβλέψει ο Κύριος. Η καρδιά του ελέους Του συγκινείται· το χέρι Του είναι ακόμη απλωμένο για να σώσει, ενώ η θύρα είναι κλειστή για εκείνους που δεν θέλησαν να εισέλθουν.»

> “The mercy of God is shown in His long forbearance. He is holding back His judgments, waiting for the message of warning to be sounded to all. Oh, if our people would feel as they should the responsibility resting upon them to give the last message of mercy to the world, what a wonderful work would be done!” Testimonies, volume 9, 94–97.

> «Το έλεος του Θεού φανερώνεται στη μακρά μακροθυμία Του. Συγκρατεί τις κρίσεις Του, αναμένοντας να ηχήσει προς όλους το μήνυμα της προειδοποίησης. Ω, αν ο λαός μας αισθανόταν όπως θα έπρεπε την ευθύνη που αναπαύεται επάνω του να δώσει στον κόσμο το τελευταίο μήνυμα ελέους, τι θαυμαστό έργο θα επιτελείτο!» Μαρτυρίες, τόμος 9, 94–97.

Back to Articles