Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Twenty-Three

Το Βιβλίο του Δανιήλ - Εκατόν Εικοστό Τρίτο

Unveiling the Prophetic Significance of Daniel 11:40

Αποκαλύπτοντας την Προφητική Σημασία του Δανιήλ 11:40

Author

Jeff Pippenger

Published

March 8, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

Verse forty of Daniel eleven is one of the most profound verses in God’s Word, as is Daniel chapter eight, verse fourteen. Verse forty is represented by the Hiddekel River and the Ulai River represents Daniel chapter eight, verse fourteen.

Το εδάφιο σαράντα του Δανιήλ ένδεκα είναι ένα από τα πλέον βαθυστόχαστα εδάφια του Λόγου του Θεού, όπως και το Δανιήλ κεφάλαιο οκτώ, εδάφιο δεκατέσσερα. Το εδάφιο σαράντα παριστάνεται από τον ποταμό Τίγρη, και ο ποταμός Ουλαΐ παριστά το Δανιήλ κεφάλαιο οκτώ, εδάφιο δεκατέσσερα.

Verse forty begins with the words, “and at the time of the end,” thus specifically identifying that the beginning of the verse is 1798. The fifty-one words of the verse were unsealed in 1989, when they were recognized as identifying the collapse of the Soviet Union at that time. Those fifty-one words in the verse, represent both the time of the end in 1798, and then another the time of the end in 1989. Alpha and Omega placed His signature on the verse for all who are willing to see and hear. The time of the end for the movements of both the first and third angels are represented in that one verse.

Το εδάφιο σαράντα αρχίζει με τα λόγια «και εν τω καιρώ του τέλους», προσδιορίζοντας έτσι ρητώς ότι η αρχή του εδαφίου είναι το 1798. Οι πενήντα μία λέξεις του εδαφίου αποσφραγίστηκαν το 1989, όταν αναγνωρίστηκε ότι προσδιόριζαν την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης εκείνον τον καιρό. Αυτές οι πενήντα μία λέξεις του εδαφίου αντιπροσωπεύουν τόσο τον καιρό του τέλους το 1798 όσο και, κατόπιν, έναν ακόμη καιρό του τέλους το 1989. Ο Άλφα και το Ωμέγα έθεσε την υπογραφή Του επάνω στο εδάφιο για όλους όσοι είναι πρόθυμοι να δουν και να ακούσουν. Ο καιρός του τέλους για τα κινήματα τόσο του πρώτου όσο και του τρίτου αγγέλου αντιπροσωπεύεται σε εκείνο το ένα εδάφιο.

The following verse identifies when the papacy, represented as the king of the north, conquers the United States, represented as the glorious land, at the soon coming Sunday law in the United States. Therefore, though the words of verse forty identify the time of the end in 1798, as the beginning, and the time of the end in 1989, as the ending, the reality is that the prophetic history represented in verse forty does not finish until verse forty-one, when the king of the north conquers the glorious land. This means that the history from the collapse of the Soviet Union in 1989, until the soon-coming Sunday law in verse forty-one, represents the history of the United States from President Ronald Reagan until the soon coming Sunday law. That history includes September 11, 2001 and onward unto the hour of the great earthquake of Revelation chapter eleven.

Το ακόλουθο εδάφιο προσδιορίζει πότε ο παπισμός, ο οποίος παριστάνεται ως ο βασιλεύς του βορρά, κατακτά τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες παριστάνονται ως η ένδοξη γη, κατά τον προσεχή νόμο της Κυριακής στις Ηνωμένες Πολιτείες. Επομένως, μολονότι τα λόγια του εδαφίου σαράντα προσδιορίζουν τον καιρό του τέλους το 1798 ως την αρχή, και τον καιρό του τέλους το 1989 ως το τέλος, η πραγματικότητα είναι ότι η προφητική ιστορία που παριστάνεται στο εδάφιο σαράντα δεν ολοκληρώνεται παρά στο εδάφιο σαράντα ένα, όταν ο βασιλεύς του βορρά κατακτά την ένδοξη γη. Αυτό σημαίνει ότι η ιστορία από την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1989, έως τον προσεχή νόμο της Κυριακής στο εδάφιο σαράντα ένα, παριστάνει την ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών από τον Πρόεδρο Ronald Reagan έως τον προσεχή νόμο της Κυριακής. Η ιστορία αυτή περιλαμβάνει την 11η Σεπτεμβρίου 2001 και εξής έως την ώρα του μεγάλου σεισμού του ενδεκάτου κεφαλαίου της Αποκαλύψεως.

When the verse was initially unsealed, an argument was raised against the truth that “the claim by Pippenger, that the verse represents the history of 1798, unto the Sunday law was an absurd claim, for verses in the Bible never represent such long periods of history.” We had not thought about the concept of whether there is a limit upon a period of time that can be located in one verse, but we immediately remembered that Revelation chapter thirteen, verse eleven identifies the very same history, and it does so, in one verse. The history of the earth beast began in 1798, and the speaking of the earth beast as a dragon, is fulfilled at the soon coming Sunday law.

Όταν το εδάφιο αποσφραγίσθηκε αρχικώς, προβλήθηκε ένα επιχείρημα κατά της αλήθειας ότι «ο ισχυρισμός του Pippenger, ότι το εδάφιο παριστάνει την ιστορία από το 1798 έως τον νόμο της Κυριακής, ήταν ένας παράλογος ισχυρισμός, διότι τα εδάφια της Βίβλου ουδέποτε παριστάνουν τόσο μακρές περιόδους ιστορίας». Δεν είχαμε σκεφθεί την έννοια τού αν υπάρχει κάποιο όριο ως προς τη χρονική περίοδο που μπορεί να εντοπίζεται σε ένα εδάφιο, αλλά αμέσως θυμηθήκαμε ότι η Αποκάλυψη, κεφάλαιο δεκατρία, εδάφιο ένδεκα, προσδιορίζει την ίδια ακριβώς ιστορία, και το πράττει αυτό μέσα σε ένα εδάφιο. Η ιστορία του θηρίου της γης άρχισε το 1798, και το ότι το θηρίο της γης λαλεί ως δράκων εκπληρώνεται με τον νόμο της Κυριακής που πρόκειται σύντομα να έλθει.

> “And when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, was symbolized by a beast with lamblike horns.” Signs of the Times, November 1, 1899.

> «Και όταν ο Παπισμός, απογυμνωμένος από τη δύναμή του, εξαναγκάσθηκε να παύσει τον διωγμό, ο Ιωάννης είδε μια νέα εξουσία να αναδύεται, για να επαναλάβει τη φωνή του δράκοντος και να συνεχίσει το ίδιο σκληρό και βλάσφημο έργο. Αυτή η εξουσία, η τελευταία που πρόκειται να διεξαγάγει πόλεμο εναντίον της εκκλησίας και του νόμου του Θεού, συμβολιζόταν από ένα θηρίο με αρνίσια κέρατα». Signs of the Times, November 1, 1899.

If a person needed to be technical, verse forty covers the history of 1798, to verse forty-one, and in verse forty-one the Sunday law is identified, so unlike the single verse in Revelation chapter thirteen, verse forty is actually a little bit shorter because the Sunday law is in the next verse, whereas, in Revelation chapter thirteen, 1798 to the Sunday law is in one verse. Sister White informs us the “same line of prophecy” that is in the book of Daniel is taken up in the book of Revelation, and Revelation chapter thirteen, verse eleven, easily goes right over the top of verse forty, if you choose to apply the principle of line upon line.

Εάν κάποιος ήθελε να είναι τεχνικά ακριβής, το εδάφιο σαράντα καλύπτει την ιστορία του 1798 έως το εδάφιο σαράντα ένα, και στο εδάφιο σαράντα ένα προσδιορίζεται ο νόμος της Κυριακής· έτσι, σε αντίθεση με το ένα και μόνο εδάφιο στο δέκατο τρίτο κεφάλαιο της Αποκάλυψης, το εδάφιο σαράντα είναι στην πραγματικότητα λίγο συντομότερο, επειδή ο νόμος της Κυριακής βρίσκεται στο επόμενο εδάφιο, ενώ, στο δέκατο τρίτο κεφάλαιο της Αποκάλυψης, το διάστημα από το 1798 έως τον νόμο της Κυριακής περιλαμβάνεται σε ένα εδάφιο. Η αδελφή White μάς πληροφορεί ότι η «ίδια γραμμή προφητείας» που βρίσκεται στο βιβλίο του Δανιήλ αναλαμβάνεται στο βιβλίο της Αποκάλυψης, και το δέκατο τρίτο κεφάλαιο της Αποκάλυψης, εδάφιο ένδεκα, μπορεί εύκολα να υπερβεί το εδάφιο σαράντα, εάν επιλέξετε να εφαρμόσετε την αρχή «γραμμή επί γραμμή».

When you do employ the principle of line upon line, you find that verse forty’s representation of Revelation thirteen’s earth beast (the United States), who in verse forty is represented by the “chariots, ships and horsemen,” changes from a lamblike beast with two horns in 1798 into a dragon-speaking beast at the soon coming Sunday law, and also that the lamblike-beast has two horns.

Όταν πράγματι εφαρμόζετε την αρχή του «γραμμήν επί γραμμής», διαπιστώνετε ότι η παράσταση του θηρίου της γης της Αποκαλύψεως δεκατρία (οι Ηνωμένες Πολιτείες), το οποίο στο εδάφιο σαράντα παριστάνεται με τα «άρματα, πλοία και ιππείς», μεταβάλλεται από θηρίο όμοιο με αρνί, με δύο κέρατα, το 1798, σε θηρίο λαλούν ως δράκων κατά τον επικείμενο νόμο της Κυριακής, και επίσης ότι το θηρίο το όμοιο με αρνί έχει δύο κέρατα.

Verse forty, also represents the symbolic seventy years when the whore of Tyre is forgotten, for the seventy symbolic years are as the days of one king, and a king is a kingdom. Based upon verse forty, and the line of Revelation chapter thirteen, the kingdom of Bible prophecy that rules for the seventy symbolic years of Isaiah chapter twenty-three is the earth beast, which has two horns of strength. The earth beast begins with two horns of strength representing Republicanism and Protestantism, but as the history of verse forty draws near its fulfillment in verse forty-one, its two prophetic strengths are then identified as “ships” (economic power), and “chariots and horsemen” (military might).

Ο στίχος σαράντα αντιπροσωπεύει επίσης τα συμβολικά εβδομήντα έτη κατά τα οποία λησμονείται η πόρνη της Τύρου, διότι τα εβδομήντα συμβολικά έτη είναι ως αι ημέραι ενός βασιλέως, και ο βασιλεύς είναι βασίλειον. Βάσει του στίχου σαράντα και της γραμμής της Αποκαλύψεως, κεφάλαιο δεκατρία, το βασίλειον της βιβλικής προφητείας που κυριαρχεί επί τα εβδομήντα συμβολικά έτη του Ησαΐου, κεφάλαιο είκοσι τρία, είναι το θηρίον της γης, το οποίον έχει δύο κέρατα ισχύος. Το θηρίον της γης αρχίζει με δύο κέρατα ισχύος, τα οποία αντιπροσωπεύουν τον Ρεπουμπλικανισμό και τον Προτεσταντισμό, αλλά καθώς η ιστορία του στίχου σαράντα πλησιάζει προς την εκπλήρωσή της στον στίχο σαράντα ένα, αι δύο προφητικαί του ισχείς ταυτοποιούνται τότε ως «πλοία» (οικονομική δύναμις) και «άρματα και ιππείς» (στρατιωτική ισχύς).

During the seventy symbolic years of Isaiah chapter twenty-three, the whore of Tyre, who in verse forty is the king of the north, is forgotten. But then at the end of the seventy symbolic years she will once again commit fornication with the kings of the earth, as was done in the history leading up to the collapse of the Soviet Union when all historians confirm that President Reagan secured a secret alliance with the antichrist of Bible prophecy for the purpose of bringing down the Soviet Union. In the period leading up to 1989 Reagan had already begun a secret illicit relationship with the man of sin, thus Nebuchadnezzar’s musicians began to practice the tune that the forgotten whore was beginning to sing. The unprecedented worldwide ministry of John Paull II, in that very history, was the beginning of the “song and dance” that caused “all the world” to “wonder after the beast”.

Κατὰ τὰ ἑβδομήκοντα συμβολικὰ ἔτη τοῦ εἰκοστοῦ τρίτου κεφαλαίου τοῦ Ἠσαΐου, ἡ πόρνη τῆς Τύρου, ἥτις στὸ τεσσαρακοστὸ ἐδάφιο εἶναι ὁ βασιλεὺς τοῦ βορρᾶ, λησμονεῖται. Ἀλλὰ τότε, στὸ τέλος τῶν ἑβδομήκοντα συμβολικῶν ἐτῶν, θὰ πορνεύσῃ γιὰ μίαν ἀκόμη φορὰ μὲ τοὺς βασιλεῖς τῆς γῆς, καθὼς ἔγινε στὴν ἱστορία ποὺ ὁδήγησε στὴν κατάρρευση τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως, ὅταν ὅλοι οἱ ἱστορικοὶ βεβαιώνουν ὅτι ὁ Πρόεδρος Ρήγκαν ἐξασφάλισε μία μυστικὴ συμμαχία μὲ τὸν ἀντίχριστο τῆς βιβλικῆς προφητείας, μὲ σκοπὸ τὴν πτῶση τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως. Κατὰ τὴν περίοδο ποὺ ὁδηγοῦσε στὸ 1989, ὁ Ρήγκαν εἶχε ἤδη ἀρχίσει μία μυστικὴ παράνομη σχέση μὲ τὸν ἄνθρωπο τῆς ἁμαρτίας· ἔτσι οἱ μουσικοὶ τοῦ Ναβουχοδονόσορος ἄρχισαν νὰ ἐξασκοῦνται στὸν σκοπὸ ποὺ ἡ λησμονημένη πόρνη ἄρχιζε νὰ ᾄδῃ. Ἡ ἄνευ προηγουμένου παγκόσμια διακονία τοῦ Ἰωάννη Παύλου Β΄, μέσα σ’ ἐκεῖνην ἀκριβῶς τὴν ἱστορία, ὑπῆρξε ἡ ἀρχὴ τοῦ «ᾄσματος καὶ χοροῦ» ποὺ ἔκαμεν «ὅλον τὸν κόσμον» νὰ «θαυμάσῃ ὀπίσω τοῦ θηρίου».

Verse forty also represents the history of Laodicean Adventism, which began in 1798 as Sardis, then those in Sardis accepted the light that was unsealed, and then the Philadelphian movement came out of Sardis. When the Philadelphian movement rejected the light of 1856, they then transitioned from a movement unto the Laodicean church in 1863. That church is therefore destined to be spewed out of the mouth of the Lord in verse forty-one, which is the soon-coming Sunday law. Verse forty represents not only the history of the United States, but also the history of Laodicean Adventism.

Το εδάφιο σαράντα αντιπροσωπεύει επίσης την ιστορία του Λαοδικειανού Αντβεντισμού, ο οποίος άρχισε το 1798 ως Σάρδεις· έπειτα, εκείνοι που ήσαν στις Σάρδεις δέχθηκαν το φως που είχε αποσφραγιστεί, και κατόπιν το Φιλαδελφικό κίνημα προήλθε από τις Σάρδεις. Όταν το Φιλαδελφικό κίνημα απέρριψε το φως του 1856, τότε μεταβλήθηκε από κίνημα σε εκκλησία της Λαοδίκειας το 1863. Εκείνη η εκκλησία είναι, επομένως, προορισμένη να εξεμεσθεί από το στόμα του Κυρίου στο εδάφιο σαράντα ένα, το οποίο είναι ο επικείμενος νόμος της Κυριακής. Το εδάφιο σαράντα αντιπροσωπεύει όχι μόνο την ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά και την ιστορία του Λαοδικειανού Αντβεντισμού.

Laodicean Adventism was given the divine light of God’s Word for its anchor point and strength, and the government of the United States was given the divine light of the Constitution of the United States for its anchor point and strength. They both began prophetically as horns in 1798, and by the end of the seventy symbolic years, the apostate Republican horn and the apostate Protestant horn will come together as one horn and speak as a dragon.

Στον Λαοδικειακό Αντβεντισμό δόθηκε το θείο φως του Λόγου του Θεού ως σημείο αγκυρώσεώς του και δύναμή του, και στην κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών δόθηκε το θείο φως του Συντάγματος των Ηνωμένων Πολιτειών ως σημείο αγκυρώσεώς της και δύναμή της. Αμφότεροι άρχισαν προφητικώς ως κέρατα το 1798, και έως το τέλος των εβδομήντα συμβολικών ετών, το αποστατικό Ρεπουμπλικανικό κέρας και το αποστατικό Προτεσταντικό κέρας θα ενωθούν ως ένα κέρας και θα μιλήσουν ως δράκων.

Verse forty’s two horns are the government, and the chosen church, that represent two lines of prophecy which run together, for they are represented as two horns upon a single beast. Wherever the beast goes the two horns also go, and they do so in the same prophetic history. The horn of Protestantism has a twofold prophetic nature represented by Laodicea and Philadelphia. The horn of Republicanism also has a twofold prophetic nature represented by the Republican and Democratic political parties. The second of each of the horn’s twofold nature, comes up last and comes up higher, according to Daniel chapter eight.

Τα δύο κέρατα του εδαφίου σαράντα είναι η κυβέρνηση και η εκλεκτή εκκλησία, τα οποία αντιπροσωπεύουν δύο γραμμές προφητείας που πορεύονται μαζί, διότι παριστάνονται ως δύο κέρατα επάνω σε ένα και μόνο θηρίο. Όπου πηγαίνει το θηρίο, πηγαίνουν επίσης και τα δύο κέρατα, και το πράττουν αυτό μέσα στην ίδια προφητική ιστορία. Το κέρας του Προτεσταντισμού έχει διττή προφητική φύση, η οποία αντιπροσωπεύεται από τη Λαοδίκεια και τη Φιλαδέλφεια. Το κέρας του Ρεπουμπλικανισμού έχει επίσης διττή προφητική φύση, η οποία αντιπροσωπεύεται από τα πολιτικά κόμματα των Ρεπουμπλικανών και των Δημοκρατικών. Το δεύτερο στοιχείο καθεμιάς από τις δύο όψεις της διττής φύσεως του κέρατος εμφανίζεται τελευταίο και αναδύεται υψηλότερα, σύμφωνα με το όγδοο κεφάλαιο του Δανιήλ.

> Then I lifted up mine eyes, and saw, and, behold, there stood before the river a ram which had two horns: and the two horns were high; but one was higher than the other, and the higher came up last. Daniel 8:3.

> Κατόπιν ύψωσα τους οφθαλμούς μου, και είδα, και ιδού, έστεκε εμπρός από τον ποταμό ένας κριός, ο οποίος είχε δύο κέρατα· και τα δύο κέρατα ήσαν υψηλά· αλλ’ το ένα ήταν υψηλότερο από το άλλο, και το υψηλότερο ανέβηκε τελευταίο. Δανιήλ 8:3.

The twofold characteristics of each horn is illustrated in the line of Christ by the Sadducees and Pharisees, which in the Republican horn equates to liberalism (pro-slavery, democracy, woke-ism and globalism), and conservatism (anti-slavery, a Constitutional republic, traditionalists, MAGA). The twofold characteristics of the Protestant horn equates to Philadelphia and Laodicea. There is not a perfect parallel between the two horns’ division into a twofold symbol, for neither progressive liberalism or conservative MAGA-ism comes out on the right side of the Sunday law issue, for the Pharisees and Sadducees came together at the cross; but at the soon coming Sunday law, which was typified by the cross, Laodicea is spewed out of the mouth of the Lord, and the Philadelphian horn is then lifted up as an ensign. Still, the twofold nature of both horns is represented by the theological controversy between the Pharisees and Sadducees, and the messenger to the Gentiles (Paul), in the history of Christ, had formerly been a Pharisee of Pharisees.

Τα διττά χαρακτηριστικά κάθε κέρατος απεικονίζονται στη γραμμή του Χριστού από τους Σαδδουκαίους και τους Φαρισαίους, πράγμα που, στο Ρεπουμπλικανικό κέρας, αντιστοιχεί στον φιλελευθερισμό (υπέρ της δουλείας, δημοκρατία, woke-ism και παγκοσμιοποίηση) και στον συντηρητισμό (κατά της δουλείας, συνταγματική δημοκρατία, παραδοσιακοί, MAGA). Τα διττά χαρακτηριστικά του Προτεσταντικού κέρατος αντιστοιχούν στη Φιλαδέλφεια και στη Λαοδίκεια. Δεν υπάρχει τέλειος παραλληλισμός μεταξύ της διαίρεσης των δύο κεράτων σε ένα δίπτυχό σύμβολο, διότι ούτε ο προοδευτικός φιλελευθερισμός ούτε ο συντηρητικός MAGA-ισμός εξέρχονται στη σωστή πλευρά του ζητήματος του νόμου της Κυριακής, επειδή οι Φαρισαίοι και οι Σαδδουκαίοι ενώθηκαν στον σταυρό· αλλά κατά τον σύντομα επερχόμενο νόμο της Κυριακής, ο οποίος προτυπώθηκε από τον σταυρό, η Λαοδίκεια εκχέεται από το στόμα του Κυρίου, και τότε το Φιλαδελφικό κέρας υψώνεται ως σημαία. Εντούτοις, η διττή φύση αμφοτέρων των κεράτων παριστάνεται από τη θεολογική διαμάχη μεταξύ των Φαρισαίων και των Σαδδουκαίων, και ο αγγελιαφόρος προς τα Έθνη (Παύλος), στην ιστορία του Χριστού, υπήρξε προηγουμένως Φαρισαίος εκ Φαρισαίων.

The methodology of the latter rain, being line upon line, produces great light in verse forty when it is applied. Revelation chapters two through eighteen, are all in alignment with verse forty. Isaiah chapter twenty three’s testimony of the whore of Tyre aligns with the verse. Of course, there are several other passages that are to be laid over the top of verse forty, but perhaps the most significant line upon line application of verse forty is verse forty itself.

Η μεθοδολογία της όψιμης βροχής, όντας γραμμή επί γραμμής, παράγει μεγάλο φως στο εδάφιο σαράντα όταν εφαρμόζεται. Τα κεφάλαια δύο έως δεκαοκτώ της Αποκάλυψης είναι όλα σε πλήρη αρμονία με το εδάφιο σαράντα. Η μαρτυρία του εικοστού τρίτου κεφαλαίου του Ησαΐα περί της πόρνης της Τύρου ευθυγραμμίζεται με το εδάφιο. Βεβαίως, υπάρχουν και αρκετές άλλες περικοπές που πρέπει να τοποθετηθούν επάνω στο εδάφιο σαράντα, αλλά ίσως η σημαντικότερη εφαρμογή, γραμμή επί γραμμής, του εδαφίου σαράντα είναι το ίδιο το εδάφιο σαράντα.

In verse forty the time of the end in 1798 and the time of the end in 1989, are both set forth. This directs a student of prophecy to lay the time of the end in 1798 over the top of the time of the end in 1989. When that is done, the history of verse forty produces two lines that each begin in 1798, and continue until the soon coming Sunday law of verse forty-one. The line that begins in 1798 identifies the internal message of God’s last day people, and the line that begins in 1989 identifies the external message of God’s last day people during the very same history. Verse forty therefore possesses within itself the symbolism represented by the same internal and external prophetic relationship of the seven churches and the seven seals in the book of Revelation. And this prophetic phenomenon is represented in one verse, made up of fifty-one words!

Στο εδάφιο σαράντα παρουσιάζονται τόσο ο καιρός του τέλους το 1798 όσο και ο καιρός του τέλους το 1989. Αυτό κατευθύνει τον σπουδαστή της προφητείας να επιθέσει τον καιρό του τέλους του 1798 επάνω στον καιρό του τέλους του 1989. Όταν αυτό γίνει, η ιστορία του εδαφίου σαράντα παράγει δύο γραμμές, καθεμιά από τις οποίες αρχίζει το 1798 και συνεχίζεται έως τον προσεχή νόμο της Κυριακής του εδαφίου σαράντα ένα. Η γραμμή που αρχίζει το 1798 προσδιορίζει το εσωτερικό μήνυμα του λαού του Θεού των εσχάτων ημερών, και η γραμμή που αρχίζει το 1989 προσδιορίζει το εξωτερικό μήνυμα του λαού του Θεού των εσχάτων ημερών κατά την ίδια ακριβώς ιστορία. Το εδάφιο σαράντα, λοιπόν, εμπεριέχει εντός εαυτού τον συμβολισμό που παριστάνεται από την ίδια εσωτερική και εξωτερική προφητική σχέση των επτά εκκλησιών και των επτά σφραγίδων στο βιβλίο της Αποκάλυψης. Και αυτό το προφητικό φαινόμενο παριστάνεται σε ένα εδάφιο, αποτελούμενο από πενήντα μία λέξεις!

The Millerites recognized the internal-external message of the seven churches and seven seals, but they also recognized that the seven trumpets also represented a third line of truth which was an element of the history represented by the seven churches and seven seals. The trumpets were, as Miller states, “the peculiar judgments” that were brought upon Rome. The Millerites understood the judgments of God represented by the seven trumpets were connected with the history of the seven churches and the parallel history of the seven seals.

Οι Μιλλερίτες αναγνώρισαν το εσωτερικό-εξωτερικό μήνυμα των επτά εκκλησιών και των επτά σφραγίδων, αλλά αναγνώρισαν επίσης ότι οι επτά σάλπιγγες αντιπροσώπευαν και μια τρίτη γραμμή αλήθειας, η οποία αποτελούσε στοιχείο της ιστορίας που παριστάνεται από τις επτά εκκλησίες και τις επτά σφραγίδες. Οι σάλπιγγες ήταν, όπως δηλώνει ο Μίλλερ, «οι ιδιαίτερες κρίσεις» που επιφέρθηκαν επί της Ρώμης. Οι Μιλλερίτες κατανοούσαν ότι οι κρίσεις του Θεού, όπως παριστάνονται από τις επτά σάλπιγγες, συνδέονταν με την ιστορία των επτά εκκλησιών και με την παράλληλη ιστορία των επτά σφραγίδων.

Verse forty includes the history of September 11, 2001, and in verse forty the prophetic line of the seven trumpets is therefore, also aligned. The first angel arrived in 1798, in order to announce the opening of the judgment in 1844. That judgment breaks down into an investigative and executive judgment. The history of verse forty is the history of the investigative judgment and the history of verse forty-one onward until Michael stands up and the seven last plagues are poured out is the history of the executive judgment.

Το τεσσαρακοστό εδάφιο περιλαμβάνει την ιστορία της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, και στο τεσσαρακοστό εδάφιο, επομένως, ευθυγραμμίζεται επίσης η προφητική γραμμή των επτά σαλπίγγων. Ο πρώτος άγγελος έφθασε το 1798, προκειμένου να αναγγείλει την έναρξη της κρίσεως το 1844. Η κρίση αυτή διακρίνεται σε ανακριτική και εκτελεστική κρίση. Η ιστορία του τεσσαρακοστού εδαφίου είναι η ιστορία της ανακριτικής κρίσεως, και η ιστορία από το τεσσαρακοστό πρώτο εδάφιο και εξής, έως ότου ο Μιχαήλ εγερθεί και εκχυθούν οι επτά τελευταίες πληγές, είναι η ιστορία της εκτελεστικής κρίσεως.

The executive judgment begins when the United States speaks as a dragon.

Η εκτελεστική κρίση αρχίζει όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες μιλούν ως δράκων.

> ““The lamblike horns and dragon voice of the symbol point to a striking contradiction between the professions and the practice of the nation thus represented. The ‘speaking’ of the nation is the action of its legislative and judicial authorities. By such action it will give the lie to those liberal and peaceful principles which it has put forth as the foundation of its policy. The prediction that it will speak ‘as a dragon’ and exercise ‘all the power of the first beast’ plainly foretells a development of the spirit of intolerance and persecution that was manifested by the nations represented by the dragon and the leopardlike beast. And the statement that the beast with two horns ‘causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast’ indicates that the authority of this nation is to be exercised in enforcing some observance which shall be an act of homage to the papacy.” The Great Controversy, 443.

> «Τα όμοια με αρνί κέρατα και η φωνή δράκοντος του συμβόλου υποδεικνύουν μια εντυπωσιακή αντίφαση μεταξύ των διακηρύξεων και της πράξεως του έθνους που παριστάνεται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Η “ομιλία” του έθνους είναι η ενέργεια των νομοθετικών και δικαστικών του αρχών. Με μια τέτοια ενέργεια θα διαψεύσει εκείνες τις φιλελεύθερες και ειρηνικές αρχές τις οποίες έχει προβάλλει ως θεμέλιο της πολιτικής του. Η προφητεία ότι θα μιλήσει “ως δράκων” και θα ασκήσει “όλην την εξουσίαν του πρώτου θηρίου” προλέγει σαφώς την ανάπτυξη του πνεύματος της μισαλλοδοξίας και του διωγμού, το οποίο εκδηλώθηκε από τα έθνη που παριστάνονται από τον δράκοντα και το θηρίο το όμοιο με λεοπάρδαλη. Και η δήλωση ότι το θηρίο με τα δύο κέρατα “κάμνει την γην και τους κατοικούντας εν αυτή να προσκυνήσωσι το πρώτον θηρίον” υποδηλώνει ότι η εξουσία αυτού του έθνους πρόκειται να ασκηθεί για την επιβολή κάποιας τηρήσεως η οποία θα αποτελεί πράξη φόρου τιμής προς τον παπισμό». Η Μεγάλη Διαμάχη, 443.

When the United States “speaks,” and enforces the soon coming Sunday law, the “second voice” of Revelation chapter eighteen, “speaks,” by calling men and women out of Babylon.

Όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες «λαλούν» και επιβάλλουν τον προσεχώς ερχόμενο νόμο της Κυριακής, η «δεύτερη φωνή» του κεφαλαίου δεκαοκτώ της Αποκαλύψεως «λαλεί», καλώντας άνδρες και γυναίκες να εξέλθουν από τη Βαβυλώνα.

> And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double. Revelation 18:4–6.

> Και ήκουσα άλλην φωνήν εκ του ουρανού, λέγουσαν· Εξέλθετε εξ αυτής, λαέ μου, διά να μη συγκοινωνήσητε εις τας αμαρτίας αυτής, και διά να μη λάβητε εκ των πληγών αυτής· διότι αι αμαρτίαι αυτής έφθασαν έως του ουρανού, και ο Θεός ενεθυμήθη τας ανομίας αυτής. Απόδοτε εις αυτήν καθώς και αυτή απέδωκεν εις εσάς, και διπλασιάσατε εις αυτήν διπλά κατά τα έργα αυτής· εν τω ποτηρίω, το οποίον εγέμισεν, γεμίσατε εις αυτήν διπλούν. Αποκάλυψις 18:4–6.

In verse forty-one, when the United States speaks, those who are still in the threefold environment of modern Babylon are called out when the “second voice” of Revelation chapter eighteen speaks. Those that are then called out are represented in verse forty-one as “Edom, Moab and the chief of the children of Ammon.” In the verse, those represented in the threefold symbol of modern Babylon, escape the hand of the king of the north (the papacy). The Hebrew word “escape,” means to escape by slipperiness, and its inherent meaning is that the escape is accomplished from something that had previous to the escape held those that escape in captivity.

Στο τεσσαρακοστό πρώτο εδάφιο, όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες ομιλούν, εκείνοι που εξακολουθούν να βρίσκονται μέσα στο τριπλό περιβάλλον της σύγχρονης Βαβυλώνας καλούνται να εξέλθουν όταν ο «δεύτερος φωνή» του δέκατου ογδόου κεφαλαίου της Αποκαλύψεως ομιλεί. Εκείνοι που τότε καλούνται να εξέλθουν παριστάνονται στο τεσσαρακοστό πρώτο εδάφιο ως «ο Εδώμ, ο Μωάβ και η κεφαλή των υιών Αμμών». Στο εδάφιο, εκείνοι που παριστάνονται στο τριπλό σύμβολο της σύγχρονης Βαβυλώνας διαφεύγουν από το χέρι του βασιλέως του βορρά (του παπισμού). Η εβραϊκή λέξη «διαφεύγω» σημαίνει διαφυγή διά ολισθηρότητος, και η έμφυτη σημασία της είναι ότι η διαφυγή επιτυγχάνεται από κάτι το οποίο, πριν από τη διαφυγή, κρατούσε εκείνους που διαφεύγουν σε αιχμαλωσία.

> He shall enter also into the glorious land, and many [countries] shall be overthrown: but these shall escape out of his hand, even Edom, and Moab, and the chief of the children of Ammon. He shall stretch forth his hand also upon the countries: and the land of Egypt shall not escape. Daniel 11:41, 42.

> Και θέλει εισέλθει και εις την ένδοξον γην, και πολλαί χώραι θέλουσι καταστραφή· πλην ούτοι θέλουσι διαφύγει εκ της χειρός αυτού, ο Εδώμ και ο Μωάβ και οι πρώτοι των υιών Αμμών. Και θέλει εκτείνει την χείρα αυτού επί τας χώρας· και η γη της Αιγύπτου δεν θέλει διαφύγει. Δανιήλ 11:41, 42.

In verse forty-two the papacy (the king of the north), conquers its third geographical obstacle when it takes Egypt, which is a symbol of the United Nations, as typified by Herod’s birthday, when he succumbs to the deceptive dance of Salome (the United States), the daughter of Herodias (the papacy). This identifies when the United Nations (the “ten kings” of Revelation seventeen), agree to give their kingdom to the beast for one hour. The one hour is the hour of Revelation eleven’s “great earthquake”, and the “hour” when the whore of Babylon is judged. In verse forty-two, Egypt (the United Nations), “shall not escape.”

Στο τεσσαρακοστό δεύτερο εδάφιο ο παπισμός (ο βασιλεύς του βορρά) κατακτά το τρίτο γεωγραφικό του εμπόδιο όταν καταλαμβάνει την Αίγυπτο, η οποία αποτελεί σύμβολο των Ηνωμένων Εθνών, όπως προτυπώνεται από τα γενέθλια του Ηρώδη, όταν αυτός ενδίδει στον απατηλό χορό της Σαλώμης (των Ηνωμένων Πολιτειών), της θυγατρός της Ηρωδιάδος (του παπισμού). Αυτό προσδιορίζει το πότε τα Ηνωμένα Έθνη (οι «δέκα βασιλείς» της Αποκαλύψεως δεκαεπτά) συμφωνούν να δώσουν τη βασιλεία τους εις το θηρίον επί μίαν ώραν. Η μία ώρα είναι η ώρα του «μεγάλου σεισμού» της Αποκαλύψεως ένδεκα, και η «ώρα» κατά την οποία κρίνεται η πόρνη της Βαβυλώνος. Στο τεσσαρακοστό δεύτερο εδάφιο, η Αίγυπτος (τα Ηνωμένα Έθνη), «δεν θέλει διαφύγει».

The Hebrew word translated as “escape” in verse forty-two is different than the Hebrew word in verse forty-one. In verse forty-two the word “escape” means “finding no deliverance”, but verse forty-one is identifying when those previous to the soon coming Sunday law have been holding hands with the papacy, then escape as if by slipperiness. Prior to the hour of the Sunday law crisis those in the communion of modern Babylon have been accepting the satanic idea that Sunday is God’s day of worship. When the mark of the beast is enforced, a person can either accept it for whatever reason, or actually believe it to be so. To believe it is to receive the mark in the forehead, and to simply accept it, is to receive the mark in your hand.

Η εβραϊκή λέξη που αποδίδεται ως «θα διαφύγουν» στο εδάφιο σαράντα δύο είναι διαφορετική από την εβραϊκή λέξη στο εδάφιο σαράντα ένα. Στο εδάφιο σαράντα δύο η λέξη «θα διαφύγουν» σημαίνει «μη ευρίσκοντες λύτρωση», ενώ το εδάφιο σαράντα ένα προσδιορίζει ότι, όταν εκείνοι που πριν από τον επικείμενο νόμο της Κυριακής κρατούσαν τα χέρια με τον παπισμό, τότε διαφεύγουν ως εκ γλισχρότητος. Πριν από την ώρα της κρίσεως του νόμου της Κυριακής, όσοι ανήκουν στην κοινωνία της συγχρόνου Βαβυλώνος δέχονταν τη σατανική ιδέα ότι η Κυριακή είναι η ημέρα λατρείας του Θεού. Όταν επιβληθεί το χάραγμα του θηρίου, ο άνθρωπος μπορεί είτε να το αποδεχθεί για οποιονδήποτε λόγο είτε πράγματι να πιστεύει ότι είναι έτσι. Το να το πιστεύει κανείς σημαίνει ότι λαμβάνει το χάραγμα στο μέτωπο, ενώ το απλώς να το αποδέχεται σημαίνει ότι λαμβάνει το χάραγμα στο χέρι του.

Those who escape the hand of the papacy at the Sunday law, reject the satanic idea that God’s day of worship is the day of the sun at the very time when the United States and the United Nations are joining hands with the whore of Rome, the papal power, the king of the north.

Εκείνοι που διαφεύγουν από το χέρι του παπισμού κατά τον κυριακάτικο νόμο απορρίπτουν τη σατανική ιδέα ότι η ημέρα λατρείας του Θεού είναι η ημέρα του ήλιου, ακριβώς την ώρα που οι Ηνωμένες Πολιτείες και τα Ηνωμένα Έθνη ενώνουν τα χέρια τους με την πόρνη της Ρώμης, την παπική εξουσία, τον βασιλιά του βορρά.

> “The Protestants of the United States will be foremost in stretching their hands across the gulf to grasp the hand of Spiritualism; they will reach over the abyss to clasp hands with the Roman power; and under the influence of this threefold union, this country will follow in the steps of Rome in trampling on the rights of conscience.” The Great Controversy, 588.

> «Οι Προτεστάντες των Ηνωμένων Πολιτειών θα πρωτοστατήσουν στο να εκτείνουν τα χέρια τους πέρα από το χάσμα για να πιάσουν το χέρι του Πνευματισμού· θα απλώσουν το χέρι τους πάνω από την άβυσσο για να σφίξουν τα χέρια με τη ρωμαϊκή εξουσία· και υπό την επιρροή αυτής της τριπλής ένωσης, η χώρα αυτή θα ακολουθήσει στα βήματα της Ρώμης, καταπατώντας τα δικαιώματα της συνείδησης». The Great Controversy, 588.

It is important to take the time to set forth the structure of the last six verses of Daniel eleven as we proceed in our considerations of verse forty. The king of the north, which is Modern Rome conquers three geographical obstacles in order to be established on the throne of the earth. Pagan Rome conquered three geographical obstacles, as did papal Rome, so Modern Rome conquers the king of the south (the former Soviet Union) in verse forty, and then conquers the glorious land (the United States) in verse forty-one, and then Egypt (the United Nations) in verses forty-two and forty-three.

Είναι σημαντικό να αφιερώσουμε τον αναγκαίο χρόνο, ώστε να εκθέσουμε τη δομή των τελευταίων έξι εδαφίων του ενδέκατου κεφαλαίου του Δανιήλ, καθώς προχωρούμε στις εξετάσεις μας του τεσσαρακοστού εδαφίου. Ο βασιλιάς του βορρά, ο οποίος είναι η Σύγχρονη Ρώμη, κατακτά τρία γεωγραφικά εμπόδια προκειμένου να εγκαθιδρυθεί στον θρόνο της γης. Η ειδωλολατρική Ρώμη κατέκτησε τρία γεωγραφικά εμπόδια, όπως και η παπική Ρώμη· έτσι και η Σύγχρονη Ρώμη κατακτά τον βασιλιά του νότου (την πρώην Σοβιετική Ένωση) στο τεσσαρακοστό εδάφιο, και έπειτα κατακτά την ένδοξη γη (τις Ηνωμένες Πολιτείες) στο τεσσαρακοστό πρώτο εδάφιο, και κατόπιν την Αίγυπτο (τα Ηνωμένα Έθνη) στα εδάφια σαράντα δύο και σαράντα τρία.

But as the previous quote of Sister White identifies, the United States joins hands with the papacy and the United Nations at the same time. The threefold union of the dragon, the beast and false prophet is accomplished at the soon-coming Sunday law, though Daniel chapter eleven verses forty-one through forty-three identify the simultaneous conquering sequentially. The sequence that is illustrated is representing the flow of events, but they are all accomplished at the soon-coming Sunday law.

Αλλά, όπως επισημαίνει το προηγούμενο παράθεμα της Αδελφής White, οι Ηνωμένες Πολιτείες ενώνουν τα χέρια με τον παπισμό και τα Ηνωμένα Έθνη ταυτοχρόνως. Η τριπλή ένωση του δράκοντος, του θηρίου και του ψευδοπροφήτη πραγματοποιείται με τον επικείμενο νόμο της Κυριακής, αν και το ενδέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ, εδάφια σαράντα ένα έως σαράντα τρία, προσδιορίζει τη σύγχρονη κατάκτηση κατά διαδοχική σειρά. Η ακολουθία που απεικονίζεται αντιπροσωπεύει τη ροή των γεγονότων, αλλά όλα αυτά πραγματοποιούνται με τον επικείμενο νόμο της Κυριακής.

At that point the “second voice” of Revelation eighteen “speaks,” right where the United States “speaks.” God speaks where and when Satan speaks. In verse forty-four, tidings out of the east and the north trouble the king of the north and the final papal bloodbath is initiated. Verse forty-four, as like unto verses forty-two and forty-three, begins in verse forty-one, when the mighty angel of Revelation eighteen, begins His call for His other flock to come out of Babylon.

Σε εκείνο το σημείο, η «δεύτερη φωνή» της δέκατης όγδοης κεφαλαίου της Αποκαλύψεως «λαλεί», ακριβώς εκεί όπου «λαλεί» και οι Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Θεός λαλεί όπου και όταν λαλεί ο Σατανάς. Στο εδάφιο σαράντα τέσσερα, αγγελίες από την ανατολή και από τον βορρά ταράσσουν τον βασιλέα του βορρά, και αρχίζει το τελικό παπικό λουτρό αίματος. Το εδάφιο σαράντα τέσσερα, όπως ακριβώς και τα εδάφια σαράντα δύο και σαράντα τρία, αρχίζει στο εδάφιο σαράντα ένα, όταν ο ισχυρός άγγελος της Αποκαλύψεως δεκαοκτώ αρχίζει την κλήση Του προς τα άλλα πρόβατά Του να εξέλθουν από τη Βαβυλώνα.

The message He presents is the message which identifies Islam of the third woe as His instrument of judgment, and the punishment of the whore of Babylon. Islam is represented as the “tidings of the east”, and the papacy (the counterfeit king of the north) is the “tidings of the north”. Daniel eleven verse forty identifies the investigative judgment, and verse forty-one through forty-five identifies the executive judgment.

Το μήνυμα που παρουσιάζει είναι το μήνυμα το οποίο προσδιορίζει το Ισλάμ του τρίτου οὐαί ως το όργανό Του της κρίσεως, και την τιμωρία της πόρνης της Βαβυλώνος. Το Ισλάμ παριστάνεται ως οι «αγγελίες εκ της ανατολής», και ο παπισμός (ο πλαστός βασιλεύς του βορρά) είναι οι «αγγελίες εκ του βορρά». Το ενδέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ, εδάφιο σαράντα, προσδιορίζει την ανακριτική κρίση, και τα εδάφια σαράντα ένα έως σαράντα πέντε προσδιορίζουν την εκτελεστική κρίση.

We will continue our consideration of verse forty of Daniel eleven in the next article.

Θα συνεχίσουμε την εξέτασή μας του τεσσαρακοστού εδαφίου του ενδέκατου κεφαλαίου του Δανιήλ στο επόμενο άρθρο.

> “On one occasion, when in New York City, I was in the night season called upon to behold buildings rising story after story toward heaven. These buildings were warranted to be fireproof, and they were erected to glorify their owners and builders. Higher and still higher these buildings rose, and in them the most costly material was used. Those to whom these buildings belonged were not asking themselves: ‘How can we best glorify God?’ The Lord was not in their thoughts.

> «Σε κάποια περίσταση, όταν βρισκόμουν στη Νέα Υόρκη, κατά τη νυχτερινή ώρα εκλήθην να ιδώ κτίρια να ανυψώνονται όροφο επί ορόφου προς τον ουρανό. Τα κτίρια αυτά εβεβαιώνοντο ως πυράντοχα, και ανηγέρθησαν για να δοξάσουν τους ιδιοκτήτες και τους οικοδόμους τους. Όλο και υψηλότερα υψώνονταν τα κτίρια αυτά, και σε αυτά χρησιμοποιήθηκε το πλέον δαπανηρό υλικό. Εκείνοι στους οποίους ανήκαν τα κτίρια αυτά δεν ερωτούσαν τον εαυτό τους: “Πώς μπορούμε να δοξάσουμε κατά τον καλύτερο τρόπο τον Θεό;” Ο Κύριος δεν ήταν στις σκέψεις τους.»

> “I thought: ‘Oh, that those who are thus investing their means could see their course as God sees it! They are piling up magnificent buildings, but how foolish in the sight of the Ruler of the universe is their planning and devising. They are not studying with all the powers of heart and mind how they may glorify God. They have lost sight of this, the first duty of man.’

> Σκέφθηκα: «Αχ, να μπορούσαν όσοι έτσι επενδύουν τα μέσα τους να δουν την πορεία τους όπως τη βλέπει ο Θεός! Συσσωρεύουν μεγαλοπρεπή κτίρια, αλλά πόσο ανόητος είναι, στα μάτια του Κυβερνήτη του σύμπαντος, ο σχεδιασμός και οι επινοήσεις τους. Δεν μελετούν με όλες τις δυνάμεις της καρδιάς και του νου πώς μπορούν να δοξάσουν τον Θεό. Έχουν χάσει από τα μάτια τους αυτό, το πρώτο καθήκον του ανθρώπου.»

> “As these lofty buildings went up, the owners rejoiced with ambitious pride that they had money to use in gratifying self and provoking the envy of their neighbors. Much of the money that they thus invested had been obtained through exaction, through grinding down the poor. They forgot that in heaven an account of every business transaction is kept; every unjust deal, every fraudulent act, is there recorded. The time is coming when in their fraud and insolence men will reach a point that the Lord will not permit them to pass, and they will learn that there is a limit to the forbearance of Jehovah.

> «Καθώς ανεγείρονταν αυτά τα επιβλητικά οικοδομήματα, οι ιδιοκτήτες καυχώνταν με φιλόδοξη υπερηφάνεια ότι διέθεταν χρήματα για να ικανοποιούν τον εαυτό τους και να προκαλούν τον φθόνο των γειτόνων τους. Μεγάλο μέρος των χρημάτων που έτσι επένδυαν είχε αποκτηθεί με εκβιαστικές απαιτήσεις, με τη συντριβή των φτωχών. Λησμόνησαν ότι στον ουρανό τηρείται λογαριασμός κάθε εμπορικής συναλλαγής· κάθε άδικη συμφωνία, κάθε δόλια πράξη, καταγράφεται εκεί. Έρχεται ο καιρός κατά τον οποίο, με την απάτη και την αλαζονεία τους, οι άνθρωποι θα φθάσουν σε σημείο που ο Κύριος δεν θα τους επιτρέψει να υπερβούν, και θα μάθουν ότι υπάρχει όριο στη μακροθυμία του Ιεχωβά.»

> “The scene that next passed before me was an alarm of fire. Men looked at the lofty and supposedly fire-proof buildings and said: ‘They are perfectly safe.’ But these buildings were consumed as if made of pitch. The fire engines could do nothing to stay the destruction. The firemen were unable to operate the engines.

> «Η σκηνή που κατόπιν πέρασε μπροστά μου ήταν ένας συναγερμός πυρκαγιάς. Οι άνθρωποι κοίταζαν τα υψηλά και υποτίθεται πυρίμαχα κτίρια και έλεγαν: “Είναι απολύτως ασφαλή.” Αλλά αυτά τα κτίρια καταναλώθηκαν σαν να ήταν φτιαγμένα από πίσσα. Οι πυροσβεστικές αντλίες δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτε για να αναχαιτίσουν την καταστροφή. Οι πυροσβέστες δεν ήταν σε θέση να θέσουν σε λειτουργία τις αντλίες.»

> “I am instructed that when the Lord’s time comes, should no change have taken place in the hearts of proud, ambitious human beings, men will find that the hand that had been strong to save will be strong to destroy. No earthly power can stay the hand of God. No material can be used in the erection of buildings that will preserve them from destruction when God’s appointed time comes to send retribution on men for their disregard of His law and for their selfish ambition.

> «Μου έχει δοθεί η οδηγία ότι, όταν έλθει ο καιρός του Κυρίου, εάν δεν έχει συντελεσθεί καμία μεταβολή στις καρδιές υπερηφάνων και φιλόδοξων ανθρώπων, οι άνθρωποι θα διαπιστώσουν ότι η χείρ η οποία ήταν ισχυρή να σώζει θα είναι ισχυρή να καταστρέφει. Καμία επίγεια δύναμη δεν μπορεί να αναχαιτίσει τη χείρα του Θεού. Κανένα υλικό δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην ανέγερση κτιρίων κατά τρόπο που να τα διαφυλάξει από την καταστροφή, όταν έλθει ο προσδιορισμένος από τον Θεό καιρός να αποστείλει ανταπόδοση στους ανθρώπους για την περιφρόνηση του νόμου Του και για τη φιλάυτη φιλοδοξία τους.

> “There are not many, even among educators and statesmen, who comprehend the causes that underlie the present state of society. Those who hold the reins of government are not able to solve the problem of moral corruption, poverty, pauperism, and increasing crime. They are struggling in vain to place business operations on a more secure basis. If men would give more heed to the teaching of God’s word, they would find a solution of the problems that perplex them.

> «Δεν είναι πολλοί, ακόμη και μεταξύ εκπαιδευτικών και πολιτικών ανδρών, εκείνοι που κατανοούν τα αίτια τα οποία βρίσκονται στη βάση της παρούσας κατάστασης της κοινωνίας. Εκείνοι που κρατούν τα ηνία της διακυβέρνησης δεν είναι σε θέση να επιλύσουν το πρόβλημα της ηθικής διαφθοράς, της φτώχειας, της ένδειας και της αυξανόμενης εγκληματικότητας. Αγωνίζονται μάταια να θέσουν τις επιχειρηματικές δραστηριότητες σε ασφαλέστερη βάση. Αν οι άνθρωποι έδιναν μεγαλύτερη προσοχή στη διδασκαλία του λόγου του Θεού, θα έβρισκαν λύση στα προβλήματα που τους ταλανίζουν.»

> “The Scriptures describe the condition of the world just before Christ’s second coming. Of the men who by robbery and extortion are amassing great riches, it is written: ‘Ye have heaped treasure together for the last days. Behold, the hire of the laborers who have reaped down your fields, which is of you kept back by fraud, crieth: and the cries of them which have reaped are entered into the ears of the Lord of Sabaoth. Ye have lived in pleasure on the earth, and been wanton; ye have nourished your hearts, as in a day of slaughter. Ye have condemned and killed the just; and he doth not resist you.’ James 5:3–6.

> «Οι Γραφές περιγράφουν την κατάσταση του κόσμου λίγο πριν από τη δευτέρα παρουσία του Χριστού. Για τους ανθρώπους που με ληστεία και εκβιασμό συσσωρεύουν μεγάλα πλούτη, είναι γραμμένο: “Εθησαυρίσατε θησαυρούς διά τας εσχάτας ημέρας. Ιδού, ο μισθός των εργατών των θερισάντων τας χώρας σας, τον οποίον απεστερήσατε, κράζει· και αι βοαί των θερισάντων εισήλθον εις τα ώτα του Κυρίου Σαβαώθ. Εζήσατε εν τρυφή επί της γης και εσπαταλήσατε· εθρέψατε τας καρδίας σας ως εν ημέρα σφαγής. Κατεδικάσατε, εφονεύσατε τον δίκαιον· δεν αντιστέκεται εις εσάς.” Ιακώβου 5:3–6.»

> “But who reads the warnings given by the fast-fulfilling signs of the times? What impression is made upon worldlings? What change is seen in their attitude? No more than was seen in the attitude of the inhabitants of the Noachian world. Absorbed in worldly business and pleasure, the antediluvians ‘knew not until the Flood came, and took them all away.’ Matthew 24:39. They had heaven-sent warnings, but they refused to listen. And today the world, utterly regardless of the warning voice of God, is hurrying on to eternal ruin.

> «Αλλά ποιος διαβάζει τις προειδοποιήσεις που δίνονται από τα ταχέως εκπληρούμενα σημεία των καιρών; Ποια εντύπωση ασκείται επάνω στους κοσμικούς; Ποια μεταβολή διακρίνεται στη στάση τους; Καμία περισσότερη από εκείνη που φάνηκε στη στάση των κατοίκων του Νοεμικού κόσμου. Απορροφημένοι από τις κοσμικές ασχολίες και ηδονές, οι προ του κατακλυσμού άνθρωποι “δεν ενόησαν, εωσού ήλθεν ο κατακλυσμός και εσήκωσεν άπαντας.” Ματθαίον 24:39. Είχαν ουρανόσταλτες προειδοποιήσεις, αλλά αρνήθηκαν να ακούσουν. Και σήμερα ο κόσμος, τελείως αδιάφορος προς την προειδοποιητική φωνή του Θεού, σπεύδει προς την αιώνια απώλεια.»

> “The world is stirred with the spirit of war. The prophecy of the eleventh chapter of Daniel has nearly reached its complete fulfillment. Soon the scenes of trouble spoken of in the prophecies will take place.”

> «Ο κόσμος αναταράσσεται από το πνεύμα του πολέμου. Η προφητεία του ενδέκατου κεφαλαίου του Δανιήλ έχει σχεδόν φθάσει στην πλήρη εκπλήρωσή της. Σύντομα θα λάβουν χώρα οι σκηνές θλίψεως για τις οποίες γίνεται λόγος στις προφητείες.»

> Testimonies to the Church, volume NINE, page ELEVEN.

> Μαρτυρίες πρὸς τὴν Ἐκκλησίαν, τόμος ἘΝΑΤΟΣ, σελίς ἙΝΔΕΚΑ.

Back to Articles