Article

# The Book of Daniel - Number Nine

Το Βιβλίο του Δανιήλ - Αριθμός Εννέα

The First Angels’ Message

Το Μήνυμα του Πρώτου Αγγέλου

Author

Jeff Pippenger

Published

December 4, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

Daniel chapter one, represents the first angel’s message of Revelation chapter fourteen. Jehoiakim symbolically identifies that it is the empowerment of the first angel’s message, not its arrival at the “time of the end.” All prophets are identifying the “last days” of the investigative judgment, so the chapter is representing September 11, 2001, when the testing process of the one hundred and forty-four thousand began. In Malachi chapter three, that process has been represented as a cleansing process when a messenger prepares the way for the messenger of the covenant to come suddenly to his temple. The messenger that prepares the way, who is also the “voice” that cries in the wilderness is also a test, which is part of the cleansing process. In Malachi chapter three, the hundred and forty-four thousand are represented as the sons of Levi. The sons of Levi represent those who stood with the messenger Moses, in the rebellion of the golden calf which represented the image of the beast.

Το πρώτο κεφάλαιο του Δανιήλ αντιπροσωπεύει το μήνυμα του πρώτου αγγέλου της Αποκάλυψης κεφάλαιο δεκατέσσερα. Ο Ιωακείμ προσδιορίζει συμβολικά ότι πρόκειται για την ενδυνάμωση του μηνύματος του πρώτου αγγέλου, και όχι για την άφιξή του στον «καιρό του τέλους». Όλοι οι προφήτες προσδιορίζουν τις «έσχατες ημέρες» της ερευνητικής κρίσεως, επομένως το κεφάλαιο αυτό αντιπροσωπεύει την 11η Σεπτεμβρίου 2001, όταν άρχισε η διαδικασία δοκιμασίας των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων. Στο τρίτο κεφάλαιο του Μαλαχία, η διαδικασία αυτή έχει παρασταθεί ως διαδικασία καθάρσεως, όταν ένας αγγελιαφόρος προετοιμάζει την οδό, ώστε ο αγγελιαφόρος της διαθήκης να έλθει αιφνιδίως στον ναό του. Ο αγγελιαφόρος που προετοιμάζει την οδό, ο οποίος είναι επίσης και η «φωνή» η βοώσα εν τη ερήμω, είναι επίσης μια δοκιμασία, η οποία αποτελεί μέρος της διαδικασίας καθάρσεως. Στο τρίτο κεφάλαιο του Μαλαχία, οι εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες παριστάνονται ως οι υιοί του Λευί. Οι υιοί του Λευί αντιπροσωπεύουν εκείνους που στάθηκαν με τον αγγελιαφόρο Μωυσή, στην ανταρσία του χρυσού μόσχου, η οποία αντιπροσώπευε την εικόνα του θηρίου.

Passing the test of the image of the beast, is another biblical illustration of the second of the three tests that make up the cleansing process. The sons of Levi must pass that test before they are sealed.

Η επιτυχής υποβολή στη δοκιμασία της εικόνας του θηρίου αποτελεί μια ακόμη βιβλική απεικόνιση της δεύτερης από τις τρεις δοκιμασίες που συνιστούν τη διαδικασία του καθαρισμού. Οι υιοί του Λευί πρέπει να περάσουν αυτή τη δοκιμασία προτού σφραγιστούν.

The sealing of Ezekiel chapters eight and nine, is another illustration of the cleansing process that began on September 11, 2001. In chapter eight, those in Jerusalem who ultimately bow down to the sun, represent the four generations of Laodicean Adventism. In chapter nine, those who receive the seal are sighing and crying for the abominations that are taking place within Jerusalem. Jerusalem is God’s church.

Η σφράγιση των κεφαλαίων οκτώ και εννέα του Ιεζεκιήλ αποτελεί μία ακόμη απεικόνιση της διαδικασίας καθαρισμού που άρχισε στις 11 Σεπτεμβρίου 2001. Στο όγδοο κεφάλαιο, εκείνοι στην Ιερουσαλήμ που τελικώς προσκυνούν τον ήλιο αντιπροσωπεύουν τις τέσσερις γενεές του Λαοδικειανού Αντβεντισμού. Στο ένατο κεφάλαιο, εκείνοι που λαμβάνουν τη σφραγίδα στενάζουν και θρηνούν για τα βδελύγματα που διαπράττονται μέσα στην Ιερουσαλήμ. Η Ιερουσαλήμ είναι η εκκλησία του Θεού.

The three angels’ messages are also an illustration of the cleansing process. The three messages represent a three-step testing process, and it is required that the sons of Levi pass the first test to even be involved with the second test. The third test is a different type of test, for it represents a test that identifies whether the sons of Levi successfully passed the first two tests. It is a prophetic litmus test. The first test is a dietary test (in spiritual terms), for it is passed or failed, based upon whether the sons of Levi accept the message provided by the Holy Spirit through Elijah, the messenger that prepares the way for the messenger of the covenant.

Τα αγγέλματα των τριών αγγέλων αποτελούν επίσης απεικόνιση της διαδικασίας του καθαρισμού. Τα τρία αγγέλματα αντιπροσωπεύουν μία διαδικασία δοκιμασίας τριών σταδίων, και απαιτείται οι υιοί του Λευί να περάσουν την πρώτη δοκιμασία προκειμένου έστω να εμπλακούν με τη δεύτερη δοκιμασία. Η τρίτη δοκιμασία είναι διαφορετικού τύπου δοκιμασία, διότι αντιπροσωπεύει μία δοκιμασία που προσδιορίζει εάν οι υιοί του Λευί πέρασαν επιτυχώς τις δύο πρώτες δοκιμασίες. Είναι μία προφητική λυδία λίθος. Η πρώτη δοκιμασία είναι μία διατροφική δοκιμασία (με πνευματικούς όρους), διότι περνάται ή αποτυγχάνεται, αναλόγως του εάν οι υιοί του Λευί αποδέχονται το μήνυμα που παρέχεται από το Άγιο Πνεύμα μέσω του Ηλία, του αγγελιοφόρου που προετοιμάζει την οδό για τον αγγελιοφόρο της διαθήκης.

The first verse of the book of Revelation emphasizes the seriousness of that message. It purposely identifies that the message which the human messenger, represented as John, sends to the churches, was given to him by Gabriel, who received it from Christ, who in turn received it from the Father. The message of Elijah possesses the authority of divinity, and to reject the message of John, or Elijah, or the “voice crying in the wilderness”, is to reject the Revelation of Jesus Christ.

Το πρώτο εδάφιο του βιβλίου της Αποκάλυψης τονίζει τη σοβαρότητα εκείνου του μηνύματος. Προσδιορίζει σκόπιμα ότι το μήνυμα το οποίο ο ανθρώπινος αγγελιοφόρος, που παριστάνεται ως Ιωάννης, αποστέλλει στις εκκλησίες, του δόθηκε από τον Γαβριήλ, ο οποίος το έλαβε από τον Χριστό, ο οποίος με τη σειρά Του το έλαβε από τον Πατέρα. Το μήνυμα του Ηλία φέρει την εξουσία της θεότητος, και το να απορρίπτει κανείς το μήνυμα του Ιωάννη, ή του Ηλία, ή της «φωνής βοώντος εν τη ερήμω», σημαίνει να απορρίπτει την Αποκάλυψη του Ιησού Χριστού.

The second test is a visual test, for once the sons of Levi have eaten the message of Elijah, that was in the hand of the angel that descended to lighten the earth with his glory, they have accepted the biblical methodology that allows them to rightly discern the signs of the times. That methodology allows the sons of Levi to recognize that those signs of the times are demonstrating that church and state are coming together in the United States, in fulfillment of the image of the beast test. More importantly, those signs of the times, when placed within the context of the sacred reform lines, are the essence of Alpha and Omega, the beginning illustrating the ending. The sacred reform lines identify that God’s people must do all in their power to cooperate in the work of preparing themselves for the seal of God.

Η δεύτερη δοκιμασία είναι μια οπτική δοκιμασία, διότι, όταν οι υιοί του Λευί έχουν φάγει το μήνυμα του Ηλία, το οποίο ήταν στο χέρι του αγγέλου που κατέβηκε για να φωτίσει τη γη με τη δόξα του, έχουν αποδεχθεί τη βιβλική μεθοδολογία που τους επιτρέπει να διακρίνουν ορθώς τα σημεία των καιρών. Αυτή η μεθοδολογία επιτρέπει στους υιούς του Λευί να αναγνωρίσουν ότι εκείνα τα σημεία των καιρών καταδεικνύουν πως εκκλησία και κράτος ενώνονται στις Ηνωμένες Πολιτείες, σε εκπλήρωση της δοκιμασίας της εικόνας του θηρίου. Ακόμη σπουδαιότερο, αυτά τα σημεία των καιρών, όταν τοποθετούνται μέσα στο πλαίσιο των ιερών γραμμών μεταρρύθμισης, αποτελούν την ίδια την ουσία του Άλφα και του Ωμέγα, με την αρχή να απεικονίζει το τέλος. Οι ιερές γραμμές μεταρρύθμισης προσδιορίζουν ότι ο λαός του Θεού πρέπει να πράξει κάθε τι που είναι στην εξουσία του, ώστε να συνεργαστεί στο έργο της προετοιμασίας του εαυτού του για τη σφραγίδα του Θεού.

> Wherefore, my beloved, as ye have always obeyed, not as in my presence only, but now much more in my absence, work out your own salvation with fear and trembling. For it is God which worketh in you both to will and to do of his good pleasure. Do all things without murmurings and disputings: That ye may be blameless and harmless, the sons of God, without rebuke, in the midst of a crooked and perverse nation, among whom ye shine as lights in the world. Philippians 2:12–15.

> Ὥστε, ἀγαπητοί μου, καθώς πάντοτε ὑπηκούσατε, όχι μόνον όπως κατά την παρουσία μου, αλλά τώρα πολύ περισσότερο κατά την απουσία μου, να κατεργάζεσθε τη σωτηρία σας με φόβο και τρόμο. Διότι είναι ο Θεός ο ενεργών μέσα σας και το να θέλετε και το να πράττετε, σύμφωνα με την ευδοκία Του. Πράττετε τα πάντα χωρίς γογγυσμούς και αμφισβητήσεις· ώστε να γίνεσθε άμεμπτοι και ακέραιοι, τέκνα Θεού ακατηγόρητα, εν μέσω γενεάς σκολιάς και διεστραμμένης, μεταξύ των οποίων λάμπετε ως φωστήρες εν τῷ κόσμῳ. Φιλιππησίους 2:12–15.

Daniel, Hananiah, Mishael and Azariah, four in number, represent Seventh-day Adventists around the world, who recognize September 11, 2001 as the identification of the descent of the angel of Revelation eighteen, and they choose to take the hidden manna that is in his hand and eat it. The hidden manna that is to be eaten, as the apostle Paul just cited, represents God (the hidden manna), that works within His people to do His will and good pleasure. Paul represents the messenger to the Philadelphians, and to reject his message was death. Daniel, Hananiah, Mishael and Azariah represent those who choose to eat the hidden manna.

Ο Δανιήλ, ο Ανανίας, ο Μισαήλ και ο Αζαρίας, τέσσερις τον αριθμό, αντιπροσωπεύουν τους Αντβεντιστές της Εβδόμης Ημέρας ανά τον κόσμο, οι οποίοι αναγνωρίζουν την 11η Σεπτεμβρίου 2001 ως τον προσδιορισμό της καταβάσεως του αγγέλου της Αποκαλύψεως δεκαοκτώ, και επιλέγουν να λάβουν το κεκρυμμένο μάννα που βρίσκεται στο χέρι του και να το φάγουν. Το κεκρυμμένο μάννα που πρέπει να φαγωθεί, όπως μόλις ανέφερε ο απόστολος Παύλος, αντιπροσωπεύει τον Θεό (το κεκρυμμένο μάννα), ο οποίος ενεργεί μέσα στον λαό Του ώστε να πράττει το θέλημά Του και την ευδοκία Του. Ο Παύλος αντιπροσωπεύει τον αγγελιοφόρο προς τους Φιλαδελφείς, και η απόρριψη του μηνύματός του ήταν θάνατος. Ο Δανιήλ, ο Ανανίας, ο Μισαήλ και ο Αζαρίας αντιπροσωπεύουν εκείνους που επιλέγουν να φάγουν το κεκρυμμένο μάννα.

> Now among these were of the children of Judah, Daniel, Hananiah, Mishael, and Azariah: Unto whom the prince of the eunuchs gave names: for he gave unto Daniel the name of Belteshazzar; and to Hananiah, of Shadrach; and to Mishael, of Meshach; and to Azariah, of Abednego. But Daniel purposed in his heart that he would not defile himself with the portion of the king’s meat, nor with the wine which he drank: therefore he requested of the prince of the eunuchs that he might not defile himself. Daniel 1:6–8.

> Καὶ ἦσαν ἐκ τῶν υἱῶν τοῦ Ἰούδα, Δανιήλ, Ἁνανίας, Μισαήλ καὶ Ἀζαρίας· εἰς οὓς ὁ ἄρχων τῶν εὐνούχων ἔδωκεν ὀνόματα· καὶ ἐκάλεσε τὸν μὲν Δανιὴλ Βαλτασάρ, τὸν δὲ Ἁνανίαν Σεδράχ, τὸν δὲ Μισαὴλ Μισάχ, καὶ τὸν Ἀζαρίαν Ἀβδεναγώ. Ὁ δὲ Δανιὴλ ἔθετο ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ νὰ μὴ μιανθῇ ἀπὸ τὰ ἐδέσματα τοῦ βασιλέως, οὐδὲ ἀπὸ τὸν οἶνον τὸν ὁποῖον ἔπινεν· διὰ τοῦτο παρεκάλεσε τὸν ἄρχοντα τῶν εὐνούχων, ἵνα μὴ μιανθῇ. Δανιήλ 1:6–8.

Daniel determines that he desires to eat the message that was brought down out of heaven on September 11, 2001, and also to refuse the message represented as the diet and drink of Babylon. Ashpenaz had selected which of the Judean captives should be brought before the king.

Ο Δανιήλ αποφασίζει ότι επιθυμεί να φάγει το μήνυμα που κατέβηκε από τον ουρανό στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, και επίσης να αρνηθεί το μήνυμα που παριστάνεται ως η τροφή και το ποτό της Βαβυλώνος. Ο Ασφενάζ είχε επιλέξει ποιοι από τους αιχμαλώτους του Ιούδα έπρεπε να οδηγηθούν ενώπιον του βασιλέως.

> And the king spake unto Ashpenaz the master of his eunuchs, that he should bring certain of the children of Israel, and of the king’s seed, and of the princes; Children in whom was no blemish, but well favoured, and skilful in all wisdom, and cunning in knowledge, and understanding science, and such as had ability in them to stand in the king’s palace, and whom they might teach the learning and the tongue of the Chaldeans. Daniel 1:4, 5.

> Και ο βασιλιάς είπε προς τον Ασφενάζ, τον αρχιευνούχο αυτού, να φέρει από τους υιούς του Ισραήλ, και από το βασιλικό γένος, και από τους άρχοντες, νεανίσκους στους οποίους δεν υπήρχε κανένα ελάττωμα, αλλά ευειδείς, και επιτηδείους σε κάθε σοφία, και έμπειρους στη γνώση, και νοήμονες στην επιστήμη, και τέτοιους που είχαν μέσα τους την ικανότητα να στέκονται στο παλάτι του βασιλιά, και τους οποίους να διδάξουν τα γράμματα και τη γλώσσα των Χαλδαίων. Δανιήλ 1:4, 5.

If we follow the chain of command identified in Revelation chapter one, and verse one, Nebuchadnezzar had instructed Ashpenaz to select the children who fulfilled the prediction that Isaiah had proclaimed to Hezekiah. Ashpenaz took the message and then gave it to Melzar, the prince of the eunuchs. Nebuchadnezzar represents the heavenly father; Ashpenaz represents Christ and Melzar represents Gabriel. Ashpenaz knew which children to select, and he knew Daniel would make the right dietary decision, before he brought him before the king.

Εάν ακολουθήσουμε την αλυσίδα της εξουσίας που προσδιορίζεται στην Αποκάλυψη, κεφάλαιο πρώτο και εδάφιο πρώτο, ο Ναβουχοδονόσορ είχε διατάξει τον Ασφενάζ να επιλέξει τα παιδιά που εκπλήρωναν την προφητεία την οποία είχε διακηρύξει ο Ησαΐας προς τον Εζεκία. Ο Ασφενάζ έλαβε το μήνυμα και κατόπιν το παρέδωσε στον Μελσάρ, τον άρχοντα των ευνούχων. Ο Ναβουχοδονόσορ αντιπροσωπεύει τον ουράνιο Πατέρα· ο Ασφενάζ αντιπροσωπεύει τον Χριστό και ο Μελσάρ αντιπροσωπεύει τον Γαβριήλ. Ο Ασφενάζ γνώριζε ποια παιδιά έπρεπε να επιλέξει, και γνώριζε ότι ο Δανιήλ θα ελάμβανε τη σωστή διατροφική απόφαση, προτού τον φέρει ενώπιον του βασιλέως.

> Now God had brought Daniel into favour and tender love with the prince of the eunuchs. And the prince of the eunuchs said unto Daniel, I fear my lord the king, who hath appointed your meat and your drink: for why should he see your faces worse liking than the children which are of your sort? then shall ye make me endanger my head to the king. Daniel 1:9, 10.

> Καὶ ὁ Θεὸς ἔδωκεν εἰς τὸν Δανιήλ χάριν καὶ εὔνοιαν ἐνώπιον τοῦ ἀρχιευνούχου. Καὶ εἶπεν ὁ ἀρχιευνοῦχος πρὸς τὸν Δανιήλ· Φοβοῦμαι τὸν κύριόν μου τὸν βασιλέα, ὃς διώρισε τὴν τροφὴν ὑμῶν καὶ τὸ πόμα ὑμῶν· διὰ τί νὰ ἴδῃ τὰ πρόσωπά σας ἀθλιωτέρα ἀπὸ τὰ παιδία τὰ ὄντα τῆς ἡλικίας σας; τότε θέλετε καταστήσει τὴν κεφαλήν μου ἔνοχον ἐνώπιον τοῦ βασιλέως. Δανιήλ 1:9, 10.

Melzar here identifies the first step of the three angels’ messages. The first step is to fear God, as illustrated by Melzar’s fear of Nebuchadnezzar. The Hebrew word “truth” that was created by bringing together the first, thirteenth and last letter of the Hebrew alphabet has previously been demonstrated in these articles to represent the three-step testing process of the three angels. In doing so, it was established upon several witnesses that the first angel’s message contained all three of the three tests that are represented by the three angels’ messages. The first angel’s message is identified as the everlasting gospel, defining it as the same gospel from the days of Adam through to the Second Coming of Christ.

Ο Μελζάρ εδώ προσδιορίζει το πρώτο βήμα των αγγελμάτων των τριών αγγέλων. Το πρώτο βήμα είναι να φοβηθούμε τον Θεό, όπως απεικονίζεται από τον φόβο του Μελζάρ απέναντι στον Ναβουχοδονόσορ. Η εβραϊκή λέξη «αλήθεια», η οποία σχηματίσθηκε με τη συνένωση του πρώτου, του δέκατου τρίτου και του τελευταίου γράμματος του εβραϊκού αλφαβήτου, έχει ήδη καταδειχθεί στα παρόντα άρθρα ότι αντιπροσωπεύει την τριμερὴ διαδικασία δοκιμασίας των τριών αγγέλων. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, εδραιώθηκε επί πολλών μαρτύρων ότι το άγγελμα του πρώτου αγγέλου περιείχε και τις τρεις δοκιμασίες που αντιπροσωπεύονται από τα αγγέλματα των τριών αγγέλων. Το άγγελμα του πρώτου αγγέλου προσδιορίζεται ως το αιώνιο ευαγγέλιο, ορίζοντάς το ως το ίδιο ευαγγέλιο από τις ημέρες του Αδάμ έως και τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού.

> And I saw another angel fly in the midst of heaven, having the everlasting gospel to preach unto them that dwell on the earth, and to every nation, and kindred, and tongue, and people, Saying with a loud voice, Fear God, and give glory to him; for the hour of his judgment is come: and worship him that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters. Revelation 14:6, 7.

> Και είδα άλλον άγγελο να πετά στο μεσουράνημα, έχοντας το αιώνιο ευαγγέλιο, για να κηρύξει προς τους κατοικούντας επί της γης, και προς κάθε έθνος και φυλή και γλώσσα και λαό, λέγοντας με δυνατή φωνή· Φοβήθητε τον Θεό και δώστε δόξα σ’ Αυτόν, διότι ήλθε η ώρα της κρίσεώς Του· και προσκυνήστε Αυτόν που έκανε τον ουρανό και τη γη και τη θάλασσα και τις πηγές των υδάτων. Αποκάλυψη 14:6, 7.

The first step of the first angel’s message is the fear of God. The second step is to give him glory and the third is the arrival of the hour of his judgment. In relation to the other two angels’ messages, the first angel’s message is, “fear God.” The second angel’s message then announces the fall of Babylon, and whether in the Millerite movement of the first angel, or the movement of the third angel the call out of Babylon is where the manifestation of the outpouring of the Holy Spirit is accomplished. In that period of time, whether it is represented as the Midnight Cry, the loud cry, or the latter rain those proclaiming the message glorify God. The second angel’s message is where God is given glory, and that period of time leads to a point in time where the investigative judgment began in the Millerite history, or the judgment of the whore of Babylon which takes place in the Sunday law crisis.

Το πρώτο βήμα του αγγέλματος του πρώτου αγγέλου είναι ο φόβος του Θεού. Το δεύτερο βήμα είναι να του δώσουμε δόξα, και το τρίτο είναι η έλευση της ώρας της κρίσεώς του. Σε σχέση με τα αγγέλματα των άλλων δύο αγγέλων, το άγγελμα του πρώτου αγγέλου είναι: «φοβήθητε τὸν Θεόν». Κατόπιν, το άγγελμα του δευτέρου αγγέλου αναγγέλλει την πτώση της Βαβυλώνος, και είτε στο Μιλλεριτικό κίνημα του πρώτου αγγέλου είτε στο κίνημα του τρίτου αγγέλου, η πρόσκληση εξόδου από τη Βαβυλώνα είναι το σημείο όπου συντελείται η εκδήλωση της εκχύσεως του Αγίου Πνεύματος. Κατά τη χρονική εκείνη περίοδο, είτε αυτή παριστάνεται ως η Κραυγή του Μεσονυκτίου, είτε ως η δυνατή κραυγή, είτε ως η όψιμη βροχή, εκείνοι που κηρύττουν το μήνυμα δοξάζουν τον Θεό. Το άγγελμα του δευτέρου αγγέλου είναι εκεί όπου δίδεται δόξα στον Θεό, και εκείνη η χρονική περίοδος οδηγεί σε ένα χρονικό σημείο κατά το οποίο άρχισε η ανακριτική κρίση στην ιστορία των Μιλλεριτών, ή στην κρίση της πόρνης της Βαβυλώνος, η οποία λαμβάνει χώρα στην κρίση του νόμου της Κυριακής.

Melzar’s fear represents the first angel’s message, and it begins the dietary testing of ten days, which the number ten also signifies a test. Melzar’s expression of fearing the king, was the same as Daniel fearing God more than the king, and purposing in his heart not to be defiled with the diet of Babylon. The period of time that the testing of Daniel and the three worthies was three years, thus representing the three steps of the three angels’ messages.

Ο φόβος του Μελσάρ αντιπροσωπεύει το μήνυμα του πρώτου αγγέλου, και αρχίζει τη δεκαήμερη δοκιμασία της διατροφής, ενώ και ο αριθμός δέκα επίσης δηλώνει δοκιμή. Η έκφραση του Μελσάρ, ότι φοβόταν τον βασιλιά, ήταν η ίδια με το ότι ο Δανιήλ φοβόταν τον Θεό περισσότερο από τον βασιλιά και έθεσε στην καρδιά του να μη μολυνθεί από τη διατροφή της Βαβυλώνας. Η χρονική περίοδος της δοκιμασίας του Δανιήλ και των τριών αξίων ήταν τρία έτη, αντιπροσωπεύοντας έτσι τα τρία βήματα των μηνυμάτων των τριών αγγέλων.

> And the king appointed them a daily provision of the king’s meat, and of the wine which he drank: so nourishing them three years, that at the end thereof they might stand before the king. Daniel 1:5.

> Καὶ ὁ βασιλεὺς διώρισε δι’ αὐτοὺς καθημερινὴ μερίδα ἀπὸ τὰ ἐδέσματα τοῦ βασιλέως καὶ ἀπὸ τὸν οἶνον τὸν ὁποῖον ἔπινεν· οὕτως ἔτρεφεν αὐτοὺς τρία ἔτη, ὥστε στὸ τέλος αὐτῶν νὰ παρασταθοῦν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως. Δανιήλ 1:5.

Daniel chapter one represents the empowerment of the first angel’s message, and there marks the beginning of the dietary test, which in Millerite history was represented by the eating of the little book. The testing period for Daniel and the three worthies was accomplished in the initial ten days, of those three years. Ten is a symbol of a testing process as represented by ancient Israel when they rejected the tenth test represented by the message of Joshua and Caleb. It is also represented in the time of persecution in the church of Smyrna.

Το πρώτο κεφάλαιο του Δανιήλ αντιπροσωπεύει την ενδυνάμωση του μηνύματος του πρώτου αγγέλου, και εκεί σηματοδοτείται η έναρξη της δοκιμασίας περί της διατροφής, η οποία στη Μιλλεριτική ιστορία αντιπροσωπευόταν από το φάγωμα του μικρού βιβλίου. Η περίοδος της δοκιμασίας για τον Δανιήλ και τους τρεις άξιους ολοκληρώθηκε κατά τις αρχικές δέκα ημέρες εκείνων των τριών ετών. Το δέκα είναι σύμβολο μιας διαδικασίας δοκιμασίας, όπως αντιπροσωπεύεται από τον αρχαίο Ισραήλ, όταν απέρριψαν τη δέκατη δοκιμασία που αντιπροσωπευόταν από το μήνυμα του Ιησού του Ναυή και του Χάλεβ. Αντιπροσωπεύεται επίσης στον καιρό του διωγμού στην εκκλησία της Σμύρνης.

> Fear none of those things which thou shalt suffer: behold, the devil shall cast some of you into prison, that ye may be tried; and ye shall have tribulation ten days: be thou faithful unto death, and I will give thee a crown of life. Revelation 2:10.

> Μη φοβού κανένα από όσα μέλλεις να πάθεις· ιδού, ο διάβολος πρόκειται να ρίψει μερικούς από εσάς στη φυλακή, για να δοκιμασθείτε· και θα έχετε θλίψη δέκα ημερών· γίνου πιστός μέχρι θανάτου, και θα σου δώσω τον στέφανο της ζωής. Αποκάλυψις 2:10.

The counsel to the church of Smyrna was to not fear the testing process, for if they feared God, He would reward their godly fear with a crown of life. That godly fear is represented by Daniel’s desire to eat the heavenly manna.

Η συμβουλή προς την εκκλησία της Σμύρνης ήταν να μη φοβηθεί τη διαδικασία της δοκιμασίας, διότι, αν φοβούνταν τον Θεό, Εκείνος θα αντάμειβε τον θεοσεβή τους φόβο με στέφανο ζωής. Αυτός ο θεοσεβής φόβος αντιπροσωπεύεται από την επιθυμία του Δανιήλ να φάγει το ουράνιο μάννα.

> Then said Daniel to Melzar, whom the prince of the eunuchs had set over Daniel, Hananiah, Mishael, and Azariah, Prove thy servants, I beseech thee, ten days; and let them give us pulse to eat, and water to drink. Then let our countenances be looked upon before thee, and the countenance of the children that eat of the portion of the king’s meat: and as thou seest, deal with thy servants. So he consented to them in this matter, and proved them ten days. Daniel 1:10–14.

> Τότε ο Δανιήλ είπε προς τον Μελσάρ, τον οποίον ο αρχιευνούχος είχε καταστήσει επάνω στον Δανιήλ, τον Ανανία, τον Μισαήλ και τον Αζαρία: Δοκίμασε, σε παρακαλώ, τους δούλους σου επί δέκα ημέρες· και ας μας δώσουν όσπρια να τρώμε και νερό να πίνουμε. Έπειτα ας παρατηρηθεί ενώπιόν σου η όψη μας και η όψη των παιδιών που τρώνε από το μέρος του φαγητού του βασιλιά· και όπως δεις, έτσι κάνε με τους δούλους σου. Και εκείνος συγκατένευσε σ’ αυτούς στο πράγμα αυτό και τους δοκίμασε επί δέκα ημέρες. Δανιήλ 1:10–14.

The first test was to fear God, as illustrated by Melzar and Daniel purposing in his heart to not defile himself with Babylonian food and drink. The second element of the first angel’s message is to give God glory, which represents a visual manifestation of the effects of the diet. At the end of ten days, Daniel and the three worthies glorified God by their physical appearance.

Η πρώτη δοκιμασία ήταν να φοβούνται τον Θεό, όπως αυτό καταδεικνύεται από τον Μελζάρ και τον Δανιήλ, ο οποίος έθεσε στην καρδιά του να μη μολυνθεί με τα φαγητά και τα ποτά της Βαβυλώνας. Το δεύτερο στοιχείο του αγγέλματος του πρώτου αγγέλου είναι να δοθεί δόξα στον Θεό, πράγμα που αντιπροσωπεύει ορατή εκδήλωση των αποτελεσμάτων της διατροφής. Στο τέλος των δέκα ημερών, ο Δανιήλ και οι τρεις άξιοι δόξασαν τον Θεό με τη σωματική τους εμφάνιση.

> And at the end of ten days their countenances appeared fairer and fatter in flesh than all the children which did eat the portion of the king’s meat. Thus Melzar took away the portion of their meat, and the wine that they should drink; and gave them pulse. As for these four children, God gave them knowledge and skill in all learning and wisdom: and Daniel had understanding in all visions and dreams. Daniel 1:15–17.

> Καὶ ἐν τῷ τέλει τῶν δέκα ἡμερῶν τὰ πρόσωπα αὐτῶν ἐφάνησαν εὐπρεπέστερα καὶ παχύτερα τῇ σαρκὶ παρὰ πάντας τοὺς παῖδας οἵτινες ἔτρωγον τὸ μέρος τῶν ἐδεσμάτων τοῦ βασιλέως. Τότε ὁ Μελζὰρ ἀφῄρει τὸ μέρος τῶν ἐδεσμάτων αὐτῶν καὶ τὸν οἶνον ὃν ἔδει νὰ πίνωσι, καὶ ἔδιδεν εἰς αὐτοὺς ὄσπρια. Περὶ δὲ τῶν τεσσάρων τούτων παίδων, ὁ Θεὸς ἔδωκεν εἰς αὐτοὺς γνῶσιν καὶ σύνεσιν εἰς πᾶσαν μάθησιν καὶ σοφίαν· καὶ ὁ Δανιὴλ εἶχεν κατανόησιν ἐν πάσαις ταῖς ὁράσεσι καὶ τοῖς ἐνυπνίοις. Δανιήλ 1:15–17.

The four children passed the first test of diet, which is where Adam and Eve fell, and which represented the first test Christ addressed immediately after His baptism. Christ’s baptism was the empowerment of the first message in his prophetic line. It empowered and endorsed the message proclaimed by the “voice in the wilderness”. Then, as with Daniel and the three worthies, Christ was tested upon diet for forty days, as was Daniel for ten days. Daniel and Christ were typifying the test of the hidden manna in the angel’s hand that descended on September 11, 2001. Two tests would follow for Christ, and for Daniel. The second test was where Daniel and the three worthies glorified God by their countenances. The test that followed the dietary test for Christ also represented glory.

Τα τέσσερα παιδιά πέρασαν την πρώτη δοκιμασία της διατροφής, εκεί όπου έπεσαν ο Αδάμ και η Εύα, και η οποία αντιπροσώπευε την πρώτη δοκιμασία στην οποία ο Χριστός ανταποκρίθηκε αμέσως μετά το βάπτισμά Του. Το βάπτισμα του Χριστού ήταν η ενδυνάμωση του πρώτου μηνύματος στην προφητική Του γραμμή. Ενδυνάμωσε και επικύρωσε το μήνυμα που διακηρύχθηκε από τη «φωνή βοώντος εν τη ερήμω». Έπειτα, όπως με τον Δανιήλ και τους τρεις άξιους, ο Χριστός δοκιμάσθηκε ως προς τη διατροφή επί σαράντα ημέρες, όπως ο Δανιήλ επί δέκα ημέρες. Ο Δανιήλ και ο Χριστός προτυποποιούσαν τη δοκιμασία του κεκρυμμένου μάννα στο χέρι του αγγέλου που κατέβηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2001. Δύο δοκιμασίες θα ακολουθούσαν για τον Χριστό και για τον Δανιήλ. Η δεύτερη δοκιμασία ήταν εκεί όπου ο Δανιήλ και οι τρεις άξιοι δόξασαν τον Θεό με την όψη τους. Η δοκιμασία που ακολούθησε τη δοκιμασία της διατροφής για τον Χριστό αντιπροσώπευε επίσης δόξα.

> And the devil said unto him, If thou be the Son of God, command this stone that it be made bread. And Jesus answered him, saying, It is written, That man shall not live by bread alone, but by every word of God. And the devil, taking him up into an high mountain, showed unto him all the kingdoms of the world in a moment of time. And the devil said unto him, All this power will I give thee, and the glory of them: for that is delivered unto me; and to whomsoever I will I give it. If thou therefore wilt worship me, all shall be thine. And Jesus answered and said unto him, Get thee behind me, Satan: for it is written, Thou shalt worship the Lord thy God, and him only shalt thou serve. Matthew 4:3–8.

> Και ο διάβολος είπε προς αυτόν: Εάν είσαι Υιός του Θεού, πρόσταξε αυτή την πέτρα να γίνει άρτος. Και ο Ιησούς αποκρίθηκε προς αυτόν, λέγοντας: Είναι γεγραμμένον ότι ο άνθρωπος δεν θέλει ζήσει μόνον με άρτον, αλλά με κάθε λόγο του Θεού. Και ο διάβολος, αφού τον ανέβασε επάνω σε υψηλό όρος, του έδειξε όλα τα βασίλεια της οικουμένης εν μιά στιγμή χρόνου. Και ο διάβολος είπε προς αυτόν: Εις σε θέλω δώσει όλην αυτήν την εξουσίαν και τη δόξαν αυτών· διότι εις εμέ είναι παραδεδομένη, και εις όποιον θέλω τη δίδω. Εσύ, λοιπόν, εάν με προσκυνήσεις, όλα θέλουν είναι δικά σου. Και ο Ιησούς αποκρίθηκε και είπε προς αυτόν: Ύπαγε οπίσω μου, Σατανά· διότι είναι γεγραμμένον: Τον Κύριον τον Θεόν σου θέλεις προσκυνήσει, και αυτόν μόνον θέλεις λατρεύσει. Ματθαίος 4:3–8.

After Christ passed the test of diet, Satan then offered the “glory” of all the kingdoms of the world, and Christ instead chose to glorify the King of all kings. Adam and Eve failed the first test, and immediately sought to hide their countenances with fig leaves, for they no longer demonstrated the glory of God, as represented by the robe of light they had previously worn. When Daniel and the three worthies passed the dietary test, they were then given “knowledge and skill in all learning and wisdom: and Daniel had understanding in all visions and dreams.”

Αφού ο Χριστός πέρασε τη δοκιμασία της διατροφής, ο Σατανάς τότε Του πρόσφερε τη «δόξα» όλων των βασιλείων του κόσμου, και ο Χριστός αντ’ αυτού επέλεξε να δοξάσει τον Βασιλέα των βασιλέων. Ο Αδάμ και η Εύα απέτυχαν στην πρώτη δοκιμασία και αμέσως επιζήτησαν να καλύψουν τα πρόσωπά τους με φύλλα συκής, διότι δεν φανέρωναν πλέον τη δόξα του Θεού, όπως αυτή παριστανόταν με τον χιτώνα του φωτός τον οποίο προηγουμένως φορούσαν. Όταν ο Δανιήλ και οι τρεις άξιοι πέρασαν τη δοκιμασία της διατροφής, τότε τους δόθηκαν «γνώση και σύνεση εις πάσαν μάθησιν και σοφίαν· και ο Δανιήλ είχε κατανόησιν εις πάσας οράσεις και ενύπνια».

They passed the second test, which was a visual test that had been administered by Melzar. In Millerite history, the second angel’s message marked the distinction between those who accepted and those who rejected the message of the “voice” crying in the wilderness, as represented by William Miller. Prophetically the Millerite movement then became the visible and only true horn of Protestantism, and those who rejected the message and movement became the daughters of Rome. They had chosen to eat the diet and drink the wine of Babylon, as opposed to the little book. At the end of three years, Daniel and the worthies were brought in to be judged by Nebuchadnezzar.

Πέρασαν τη δεύτερη δοκιμασία, η οποία ήταν μια οπτική δοκιμασία που είχε διενεργηθεί από τον Μελσάρ. Στη Μιλλεριτική ιστορία, το μήνυμα του δευτέρου αγγέλου σηματοδότησε τη διάκριση μεταξύ εκείνων που αποδέχθηκαν και εκείνων που απέρριψαν το μήνυμα της «φωνής» που βοούσε στην έρημο, όπως αυτή εκπροσωπήθηκε από τον Γουίλλιαμ Μίλλερ. Προφητικώς, το Μιλλεριτικό κίνημα κατόπιν έγινε το ορατό και μοναδικό αληθινό κέρας του Προτεσταντισμού, και όσοι απέρριψαν το μήνυμα και το κίνημα έγιναν οι θυγατέρες της Ρώμης. Είχαν επιλέξει να τραφούν με τη δίαιτα και να πιουν τον οίνο της Βαβυλώνος, σε αντιδιαστολή προς το μικρό βιβλίο. Στο τέλος τριών ετών, ο Δανιήλ και οι άξιοι εκείνοι οδηγήθηκαν ενώπιον του Ναβουχοδονόσορος για να κριθούν από αυτόν.

> Now at the end of the days that the king had said he should bring them in, then the prince of the eunuchs brought them in before Nebuchadnezzar. And the king communed with them; and among them all was found none like Daniel, Hananiah, Mishael, and Azariah: therefore stood they before the king. And in all matters of wisdom and understanding, that the king enquired of them, he found them ten times better than all the magicians and astrologers that were in all his realm. And Daniel continued even unto the first year of king Cyrus. Daniel 1:18–21.

> Και στο τέλος των ημερών που ο βασιλιάς είχε ορίσει να τους εισαγάγουν, ο αρχιευνούχος τούς εισήγαγε ενώπιον του Ναβουχοδονόσορα. Και ο βασιλιάς συνωμίλησε μαζί τους· και μεταξύ όλων αυτών δεν βρέθηκε κανείς όμοιος με τον Δανιήλ, τον Ανανία, τον Μισαήλ και τον Αζαρία· γι’ αυτό και στάθηκαν ενώπιον του βασιλιά. Και σε κάθε ζήτημα σοφίας και συνέσεως, για το οποίο ο βασιλιάς τους ερωτούσε, τους βρήκε δέκα φορές ανωτέρους από όλους τους μάγους και τους αστρολόγους που υπήρχαν σε ολόκληρο το βασίλειό του. Και ο Δανιήλ παρέμεινε έως το πρώτο έτος του βασιλιά Κύρου. Δανιήλ 1:18–21.

Daniel and the three worthies passed the test of “ten” days, and then were found to be “ten” times wiser than all the others when they passed their final exam/test.

Ο Δανιήλ και οι τρεις άξιοι άνδρες πέρασαν τη δοκιμασία των «δέκα» ημερών, και κατόπιν βρέθηκαν να είναι «δέκα» φορές σοφότεροι από όλους τους άλλους, όταν υπεβλήθησαν στην τελική τους εξέταση/δοκιμασία.

Daniel chapter one, is the first reference to the first angel’s message in the book that consists of the books of Daniel and Revelation. It possesses the identical characteristics as the first angel of Revelation chapter fourteen. It upholds the truth first mentioned in Revelation’s first verse, for Nebuchadnezzar gave a message to Ashpenaz, who in turn gave the message to Melzar, who then interacted with Daniel. The Father gave a message to Christ, who in turn gave the message to Gabriel, who then interacted with John.

Το πρώτο κεφάλαιο του Δανιήλ αποτελεί την πρώτη αναφορά στο μήνυμα του πρώτου αγγέλου στο βιβλίο που αποτελείται από τα βιβλία του Δανιήλ και της Αποκάλυψης. Διαθέτει ταυτόσημα χαρακτηριστικά με τον πρώτο άγγελο του δέκατου τετάρτου κεφαλαίου της Αποκάλυψης. Υπερασπίζεται την αλήθεια που μνημονεύεται πρώτα στο πρώτο εδάφιο της Αποκάλυψης, διότι ο Ναβουχοδονόσορ έδωσε ένα μήνυμα στον Ασφενάζ, ο οποίος με τη σειρά του έδωσε το μήνυμα στον Μελσάρ, ο οποίος κατόπιν συναναστράφηκε με τον Δανιήλ. Ο Πατέρας έδωσε ένα μήνυμα στον Χριστό, ο οποίος με τη σειρά του έδωσε το μήνυμα στον Γαβριήλ, ο οποίος κατόπιν συναναστράφηκε με τον Ιωάννη.

The message that is conveyed, which is the message that is now being unsealed, identifies the communication process of the Father to His church. The first thing the Father chooses to identify for His church, is the three-step testing process of the three angels. God’s prophetic Word has very carefully detailed the process with several lines of prophecy, and also with the history of the Millerites. These truths are an essential element of the hidden manna that was in the angel’s hand, when he descended on September 11, 2001.

Το μήνυμα που μεταδίδεται, το οποίο είναι το μήνυμα που τώρα αποσφραγίζεται, προσδιορίζει τη διαδικασία επικοινωνίας του Πατέρα προς την εκκλησία Του. Το πρώτο πράγμα που ο Πατέρας επιλέγει να προσδιορίσει για την εκκλησία Του είναι η τριπλή διαδικασία δοκιμασίας των τριών αγγέλων. Ο προφητικός Λόγος του Θεού έχει περιγράψει με μεγάλη ακρίβεια αυτή τη διαδικασία μέσω πολλών γραμμών προφητείας, καθώς και μέσω της ιστορίας των Μιλλεριτών. Αυτές οι αλήθειες αποτελούν ουσιώδες στοιχείο του κεκρυμμένου μάννα που βρισκόταν στο χέρι του αγγέλου, όταν κατέβηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2001.

It is impossible to participate, and therefore to pass the second test, if you have not passed the first test. This truth was clearly represented in the history of Christ and the Millerites. Daniel chapter two is the second test, by which as Sister White states, “our eternal destiny will be decided.” She further states that it is the test we must “pass, before we are sealed.” That test is now almost finished.

Είναι αδύνατον να συμμετάσχει κανείς, και επομένως να περάσει τη δεύτερη δοκιμασία, εάν δεν έχει περάσει την πρώτη δοκιμασία. Αυτή η αλήθεια παραστάθηκε με σαφήνεια στην ιστορία του Χριστού και των Μιλλεριτών. Το δεύτερο κεφάλαιο του Δανιήλ είναι η δεύτερη δοκιμασία, διά της οποίας, όπως δηλώνει η Αδελφή Ουάιτ, «η αιώνια μοίρα μας θα αποφασισθεί». Περαιτέρω δηλώνει ότι είναι η δοκιμασία που πρέπει να «περάσουμε, προτού σφραγισθούμε». Η δοκιμασία αυτή τώρα σχεδόν έχει ολοκληρωθεί.

Daniel chapter two, is about the test of the image of the beast, and it is only fitting that the chapter is about a great image, and that it was only because Daniel had passed the dietary test, and been blessed with “ten times” more “understanding” and “wisdom” that he could recognize that test. As with the warning of the test in the writings of Ellen White, the image test in Daniel chapter two is a test representing life or death consequences.

Το δεύτερο κεφάλαιο του Δανιήλ αφορά τη δοκιμασία της εικόνας του θηρίου, και είναι απολύτως εύλογο το ότι το κεφάλαιο αναφέρεται σε μια μεγάλη εικόνα, και ότι μόνο επειδή ο Δανιήλ είχε περάσει τη δοκιμασία της διατροφής και είχε ευλογηθεί με «δέκα φορές» περισσότερη «σύνεση» και «σοφία» μπόρεσε να αναγνωρίσει εκείνη τη δοκιμασία. Όπως και με την προειδοποίηση περί της δοκιμασίας στα συγγράμματα της Ellen White, η δοκιμασία της εικόνας στο δεύτερο κεφάλαιο του Δανιήλ είναι μια δοκιμασία που αντιπροσωπεύει συνέπειες ζωής ή θανάτου.

> For this cause the king was angry and very furious, and commanded to destroy all the wise men of Babylon. And the decree went forth that the wise men should be slain; and they sought Daniel and his fellows to be slain. Daniel 2:12, 13.

> Διὰ τοῦτο ὁ βασιλεὺς ὠργίσθη καὶ ἐθυμώθη σφόδρα, καὶ διέταξε νὰ ἀφανισθοῦν πάντες οἱ σοφοὶ τῆς Βαβυλῶνος. Καὶ ἐξεδόθη τὸ διάταγμα ἵνα οἱ σοφοὶ θανατωθοῦν· καὶ ἀνεζήτουν τὸν Δανιὴλ καὶ τοὺς συντρόφους αὐτοῦ, διὰ νὰ θανατωθοῦν. Δανιήλ 2:12, 13.

There are a few other prophetic issues in Daniel chapter one we need to address, and we will continue with those issues in the next article.

Υπάρχουν ακόμη μερικά άλλα προφητικά ζητήματα στο πρώτο κεφάλαιο του Δανιήλ που πρέπει να εξετάσουμε, και θα συνεχίσουμε με αυτά τα ζητήματα στο επόμενο άρθρο.

> “I saw a company who stood well-guarded and firm, giving no countenance to those who would unsettle the established faith of the body. God looked upon them with approbation. I was shown three steps—the first, second, and third angels’ messages. Said my accompanying angel, ‘Woe to him who shall move a block or stir a pin of these messages. The true understanding of these messages is of vital importance. The destiny of souls hangs upon the manner in which they are received.’ I was again brought down through these messages, and saw how dearly the people of God had purchased their experience. It had been obtained through much suffering and severe conflict. God had led them along step by step, until He had placed them upon a solid, immovable platform. I saw individuals approach the platform and examine the foundation. Some with rejoicing immediately stepped upon it. Others commenced to find fault with the foundation. They wished improvements made, and then the platform would be more perfect, and the people much happier. Some stepped off the platform to examine it and declared it to be laid wrong. But I saw that nearly all stood firm upon the platform and exhorted those who had stepped off to cease their complaints; for God was the Master Builder, and they were fighting against Him. They recounted the wonderful work of God, which had led them to the firm platform, and in union raised their eyes to heaven and with a loud voice glorified God. This affected some of those who had complained and left the platform, and they with humble look again stepped upon it.

> «Είδα ένα σώμα ανθρώπων που στεκόταν καλά περιφρουρημένο και σταθερό, μη δίνοντας καμία υποστήριξη σε εκείνους που θα επιχειρούσαν να κλονίσουν την εδραιωμένη πίστη του σώματος. Ο Θεός τούς έβλεπε με επιδοκιμασία. Μου εδείχθησαν τρία βήματα—τα μηνύματα του πρώτου, του δευτέρου και του τρίτου αγγέλου. Είπε ο άγγελος που με συνόδευε: “Ουαί εις εκείνον που θα μετακινήσει έναν λίθο ή θα σαλεύσει μία περόνη από αυτά τα μηνύματα. Η αληθινή κατανόηση αυτών των μηνυμάτων είναι ζωτικής σπουδαιότητας. Η αιώνια τύχη των ψυχών εξαρτάται από τον τρόπο με τον οποίο γίνονται δεκτά.” Πάλι οδηγήθηκα διαμέσου αυτών των μηνυμάτων προς τα κάτω, και είδα πόσο ακριβά είχε αποκτήσει ο λαός του Θεού την πείρα του. Είχε αποκτηθεί μέσω πολλών παθημάτων και σφοδρής σύγκρουσης. Ο Θεός τούς είχε οδηγήσει βήμα προς βήμα, έως ότου τους είχε τοποθετήσει επάνω σε μία στερεή, ακλόνητη εξέδρα. Είδα άτομα να πλησιάζουν την εξέδρα και να εξετάζουν το θεμέλιο. Μερικοί, με χαρά, ανέβηκαν αμέσως επάνω της. Άλλοι άρχισαν να βρίσκουν σφάλματα στο θεμέλιο. Επιθυμούσαν να γίνουν βελτιώσεις, και τότε η εξέδρα θα ήταν τελειότερη και ο λαός πολύ ευτυχέστερος. Μερικοί κατέβηκαν από την εξέδρα για να την εξετάσουν και διακήρυτταν ότι είχε τεθεί λανθασμένα. Αλλά είδα ότι σχεδόν όλοι στέκονταν σταθεροί επάνω στην εξέδρα και προέτρεπαν εκείνους που είχαν κατέβει να παύσουν τα παράπονά τους· διότι ο Θεός ήταν ο Αρχιτέκτων, και εκείνοι μάχονταν εναντίον Του. Επαναλάμβαναν το θαυμαστό έργο του Θεού, το οποίο τούς είχε οδηγήσει στη στερεή εξέδρα, και ενωμένοι ύψωσαν τα μάτια τους προς τον ουρανό και με δυνατή φωνή δόξασαν τον Θεό. Αυτό επηρέασε μερικούς από εκείνους που είχαν παραπονεθεί και εγκαταλείψει την εξέδρα, και εκείνοι, με ταπεινό βλέμμα, ανέβηκαν πάλι επάνω της.»

> “I was pointed back to the proclamation of the first advent of Christ. John was sent in the spirit and power of Elijah to prepare the way of Jesus. Those who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus. Their opposition to the message that foretold His coming placed them where they could not readily receive the strongest evidence that He was the Messiah. Satan led on those who rejected the message of John to go still farther, to reject and crucify Christ. In doing this they placed themselves where they could not receive the blessing on the day of Pentecost, which would have taught them the way into the heavenly sanctuary. The [rending] of the veil of the temple showed that the Jewish sacrifices and ordinances would no longer be received. The great Sacrifice had been offered and had been accepted, and the Holy Spirit which descended on the day of Pentecost carried the minds of the disciples from the earthly sanctuary to the heavenly, where Jesus had entered by His own blood, to shed upon His disciples the benefits of His atonement. But the Jews were left in total darkness. They lost all the light which they might have had upon the plan of salvation, and still trusted in their useless sacrifices and offerings. The heavenly sanctuary had taken the place of the earthly, yet they had no knowledge of the change. Therefore they could not be benefited by the mediation of Christ in the holy place.

> «Η προσοχή μου εστράφη πάλιν στην αναγγελία της πρώτης ελεύσεως του Χριστού. Ο Ιωάννης απεστάλη με το πνεύμα και τη δύναμη του Ηλία, για να ετοιμάσει την οδό του Ιησού. Εκείνοι που απέρριψαν τη μαρτυρία του Ιωάννη δεν ωφελήθηκαν από τις διδασκαλίες του Ιησού. Η αντίθεσή τους προς το μήνυμα που προανήγγελλε την έλευσή Του τούς έθεσε σε θέση όπου δεν μπορούσαν εύκολα να δεχθούν τις ισχυρότερες αποδείξεις ότι Αυτός ήταν ο Μεσσίας. Ο Σατανάς οδήγησε εκείνους που απέρριψαν το μήνυμα του Ιωάννη να προχωρήσουν ακόμη περισσότερο, ώστε να απορρίψουν και να σταυρώσουν τον Χριστό. Πράττοντας τούτο, έθεσαν τους εαυτούς τους σε θέση όπου δεν μπορούσαν να λάβουν την ευλογία κατά την ημέρα της Πεντηκοστής, η οποία θα τους εδίδασκε την οδό προς τα επουράνια Άγια. Το σχίσιμο του καταπετάσματος του ναού έδειξε ότι οι ιουδαϊκές θυσίες και τελετές δεν θα γίνονταν πλέον δεκτές. Η μεγάλη Θυσία είχε προσφερθεί και είχε γίνει δεκτή, και το Άγιο Πνεύμα, το οποίο κατήλθε κατά την ημέρα της Πεντηκοστής, έστρεψε τις διάνοιες των μαθητών από το επίγειο αγιαστήριο στο επουράνιο, όπου ο Ιησούς είχε εισέλθει διά του ιδίου Του αίματος, για να εκχύσει επάνω στους μαθητές Του τα αγαθά της εξιλεώσεώς Του. Αλλά οι Ιουδαίοι αφέθηκαν σε πλήρες σκότος. Έχασαν όλο το φως που θα μπορούσαν να είχαν σχετικά με το σχέδιο της σωτηρίας, και εξακολουθούσαν να εμπιστεύονται στις άχρηστες θυσίες και προσφορές τους. Το επουράνιο αγιαστήριο είχε λάβει τη θέση του επιγείου, όμως εκείνοι δεν είχαν καμία γνώση της μεταβολής. Γι’ αυτό δεν μπορούσαν να ωφεληθούν από τη μεσιτεία του Χριστού στα Άγια.॥

> “Many look with horror at the course of the Jews in rejecting and crucifying Christ; and as they read the history of His shameful abuse, they think they love Him, and would not have denied Him as did Peter, or crucified Him as did the Jews. But God who reads the hearts of all, has brought to the test that love for Jesus which they professed to feel. All heaven watched with the deepest interest the reception of the first angel’s message. But many who professed to love Jesus, and who shed tears as they read the story of the cross, derided the good news of His coming. Instead of receiving the message with gladness, they declared it to be a delusion. They hated those who loved His appearing and shut them out of the churches. Those who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary. And by rejecting the two former messages, they have so darkened their understanding that they can see no light in the third angel’s message, which shows the way into the most holy place. I saw that as the Jews crucified Jesus, so the nominal churches had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the way into the most holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there. Like the Jews, who offered their useless sacrifices, they offer up their useless prayers to the apartment which Jesus has left; and Satan, pleased with the deception, assumes a religious character, and leads the minds of these professed Christians to himself, working with his power, his signs and lying wonders, to fasten them in his snare.” Early Writings, 258–261.

> «Πολλοί βλέπουν με φρίκη την πορεία των Ιουδαίων, καθώς απέρριψαν και σταύρωσαν τον Χριστό· και όταν διαβάζουν την ιστορία της αισχρής κακοποιήσεώς Του, νομίζουν ότι Τον αγαπούν και ότι δεν θα Τον είχαν αρνηθεί όπως ο Πέτρος, ούτε θα Τον είχαν σταυρώσει όπως οι Ιουδαίοι. Αλλ’ ο Θεός, ο Οποίος αναγιγνώσκει τις καρδιές όλων, έθεσε σε δοκιμασία εκείνη την αγάπη προς τον Ιησού, την οποία ομολογούσαν ότι αισθάνονταν. Όλος ο ουρανός παρακολουθούσε με το βαθύτερο ενδιαφέρον την υποδοχή του μηνύματος του πρώτου αγγέλου. Όμως πολλοί, οι οποίοι ομολογούσαν ότι αγαπούσαν τον Ιησού και οι οποίοι έχυναν δάκρυα καθώς διάβαζαν την ιστορία του σταυρού, χλεύασαν την αγαθή αγγελία της ελεύσεώς Του. Αντί να δεχθούν το μήνυμα με χαρά, το διακήρυξαν ως πλάνη. Εμίσησαν εκείνους που αγαπούσαν την επιφάνειά Του και τους απέκλεισαν από τις εκκλησίες. Εκείνοι που απέρριψαν το πρώτο μήνυμα δεν μπορούσαν να ωφεληθούν από το δεύτερο· ούτε ωφελήθηκαν από την κραυγή του μεσονυκτίου, η οποία επρόκειτο να τους προετοιμάσει ώστε να εισέλθουν με τον Ιησού, διά της πίστεως, στα Άγια των Αγίων του επουρανίου αγιαστηρίου. Και επειδή απέρριψαν τα δύο προηγούμενα μηνύματα, έχουν τόσο σκοτίσει τη διάνοιά τους, ώστε δεν μπορούν να δουν κανένα φως στο μήνυμα του τρίτου αγγέλου, το οποίο δείχνει την οδό προς τα Άγια των Αγίων. Είδα ότι, όπως οι Ιουδαίοι σταύρωσαν τον Ιησού, έτσι και οι κατ’ όνομα εκκλησίες είχαν σταυρώσει αυτά τα μηνύματα· και γι’ αυτό δεν έχουν καμία γνώση της οδού προς τα Άγια των Αγίων, ούτε μπορούν να ωφεληθούν από τη μεσιτεία του Ιησού εκεί. Όπως οι Ιουδαίοι, οι οποίοι προσέφεραν τις ανώφελες θυσίες τους, έτσι και αυτοί αναπέμπουν τις ανώφελες προσευχές τους προς το διαμέρισμα το οποίο ο Ιησούς έχει εγκαταλείψει· και ο Σατανάς, ευαρεστημένος από την απάτη, προσλαμβάνει θρησκευτικό χαρακτήρα και κατευθύνει προς τον εαυτό του τις διάνοιες αυτών των ομολογουμένων χριστιανών, ενεργώντας με τη δύναμή του, τα σημεία του και τα ψευδή τέρατα, για να τους στερεώσει στην παγίδα του.» Early Writings, 258–261.

Back to Articles