Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Sixty-Seven

Το Βιβλίο του Δανιήλ - Εκατόν Εξηκοστό Έβδομο

Decoding Prophecy: Unveiling the Historical and Prophetic Significance of Daniel 11:10 and Beyond

Αποκωδικοποιώντας την Προφητεία: Αποκαλύπτοντας την Ιστορική και Προφητική Σημασία του Δανιήλ 11:10 και Πέραν Αυτού

Author

Jeff Pippenger

Published

March 30, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

Verse forty of Daniel chapter eleven, begins at the time of the end in 1798, when the king of the north is delivered his deadly wound at the hands of the king of the south. That history was typified by the year 246 BC, when Ptolemy brought revenge upon the northern kingdom, and also by Napoleonic France taking the pope captive in 1798. After the king of the south returns to Egypt in verse nine, then verse ten identifies that the king of the north would mount a counter-attack against the king of the south.

Ο τεσσαρακοστός στίχος του ενδέκατου κεφαλαίου του Δανιήλ αρχίζει κατά τον καιρό του τέλους, το 1798, όταν ο βασιλεύς του βορρά λαμβάνει το θανατηφόρο του πλήγμα από το χέρι του βασιλέως του νότου. Η ιστορία εκείνη προτυπώθηκε από το έτος 246 π.Χ., όταν ο Πτολεμαίος επέφερε εκδίκηση επί του βόρειου βασιλείου, καθώς και από τη Ναπολεόντεια Γαλλία, η οποία έλαβε τον πάπα αιχμάλωτο το 1798. Αφού ο βασιλεύς του νότου επιστρέφει στην Αίγυπτο στο εδάφιο εννέα, τότε το εδάφιο δέκα δηλώνει ότι ο βασιλεύς του βορρά θα εξαπέλυε αντεπίθεση εναντίον του βασιλέως του νότου.

> So the king of the south shall come into his kingdom, and shall return into his own land. But his sons shall be stirred up, and shall assemble a multitude of great forces: and one shall certainly come, and overflow, and pass through: then shall he return, and be stirred up, even to his fortress. Daniel 11:9, 10.

> Καὶ ὁ βασιλεὺς τοῦ νότου θὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν βασιλείαν αὐτοῦ καὶ θὰ ἐπιστρέψῃ εἰς τὴν γῆν αὐτοῦ. Οἱ δὲ υἱοὶ αὐτοῦ θὰ ἐξεγερθοῦν καὶ θὰ συνάξουν πλῆθος μεγάλων δυνάμεων· καὶ ὁ εἷς θὰ ἔλθῃ βεβαίως, καὶ θὰ πλημμυρίσῃ, καὶ θὰ διέλθῃ· τότε θὰ ἐπιστρέψῃ καὶ θὰ ἐξεγερθῇ, ἕως τοῦ ὀχυρώματος αὐτοῦ. Δανιήλ 11:9, 10.

Before we consider Uriah Smith’s commentary upon the history that fulfilled verse ten, we note the expression of “overflow, and pass through.” The Hebrew phrase that is translated in this fashion, is also translated in verse forty, as “overflow and pass over.” It is the same phrase in the original Hebrew. It is only found one other place in the Scriptures.

Προτού εξετάσουμε το σχόλιο του Ουρία Σμιθ επάνω στην ιστορία που εκπλήρωσε το δέκατο εδάφιο, σημειώνουμε την έκφραση «θα υπερχειλίσει και θα διέλθει». Η εβραϊκή φράση που μεταφράζεται κατ’ αυτόν τον τρόπο αποδίδεται επίσης στο τεσσαρακοστό εδάφιο ως «θα υπερχειλίσει και θα υπερβεί». Είναι η ίδια φράση στο πρωτότυπο εβραϊκό κείμενο. Απαντάται μόνο σε ένα ακόμη σημείο των Γραφών.

> And he shall pass through Judah; he shall overflow and go over, he shall reach even to the neck; and the stretching out of his wings shall fill the breadth of thy land, O Immanuel. Isaiah 8:8.

> Και θέλει διέλθει διά του Ιούδα· θέλει υπερχειλίσει και υπερβεί, θέλει φθάσει έως του τραχήλου· και το έκτασμα των πτερύγων αυτού θέλει πληρώσει το πλάτος της γης σου, ω Εμμανουήλ. Ησαΐας 8:8.

In Daniel chapter eleven, verse ten and verse forty, and then again in Isaiah chapter eight, verse eight, the identical Hebrew phrase is translated three different ways, though they represent the same meaning. The last word of the phrase, the Hebrew word “abar,” is either represented as “pass through,” in verse ten, “pass over,” in verse forty, and then as “go over,” in Isaiah. The meaning is essentially the same in each of the three references, but in Isaiah there is also another prophetic connection between the references.

Στο ενδέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ, στο δέκατο εδάφιο και στο τεσσαρακοστό εδάφιο, και έπειτα πάλι στο όγδοο κεφάλαιο του Ησαΐα, στο όγδοο εδάφιο, η ίδια ακριβώς εβραϊκή φράση αποδίδεται με τρεις διαφορετικούς τρόπους, μολονότι εκφράζουν το ίδιο νόημα. Η τελευταία λέξη της φράσεως, η εβραϊκή λέξη «abar», αποδίδεται είτε ως «διέλθει» στο δέκατο εδάφιο, είτε ως «υπερβεί» στο τεσσαρακοστό εδάφιο, και έπειτα ως «διαβεί» στον Ησαΐα. Το νόημα είναι κατ’ ουσίαν το ίδιο και στις τρεις αυτές παραπομπές, αλλά στον Ησαΐα υπάρχει επίσης και μία ακόμη προφητική σύνδεση μεταξύ των παραπομπών.

The verse in Isaiah, was fulfilled when the king of Assyria conquered Judah and came to Jerusalem, but never conquered the city itself. He came up “to the neck,” but he never conquered the “head.” In the very same prophecy, Isaiah sets forth a prophetic symbol of what a “head” represents, and he identifies a “head,” as the capital of the kingdom, and the king of the kingdom is also the “head.” He provides two witnesses of the prophetic truth that a head, is a king, and a kingdom, and then cryptically identifies that if the student of prophecy will not accept and understand this truth, he will not be established. The cryptic verse is part of the very same prophecy that identifies that the king of the north would overflow and go over, but only up “to the neck.”

Ο στίχος στον Ησαΐα εκπληρώθηκε όταν ο βασιλιάς της Ασσυρίας κατέκτησε τον Ιούδα και ήλθε στην Ιερουσαλήμ, αλλά δεν κατέκτησε ποτέ την ίδια την πόλη. Ανήλθε «έως τον τράχηλον», αλλά δεν κατέκτησε ποτέ την «κεφαλήν». Στην ίδια ακριβώς προφητεία, ο Ησαΐας εκθέτει ένα προφητικό σύμβολο του τι αντιπροσωπεύει μία «κεφαλή», και προσδιορίζει την «κεφαλήν» ως την πρωτεύουσα του βασιλείου, ενώ και ο βασιλιάς του βασιλείου είναι επίσης η «κεφαλή». Παρέχει δύο μάρτυρες της προφητικής αληθείας ότι η κεφαλή είναι βασιλεύς και βασίλειον, και κατόπιν δηλώνει αινιγματικώς ότι, εάν ο σπουδαστής της προφητείας δεν δεχθεί και δεν κατανοήσει αυτήν την αλήθεια, δεν θα στερεωθεί. Ο αινιγματικός αυτός στίχος αποτελεί μέρος της ίδιας ακριβώς προφητείας που προσδιορίζει ότι ο βασιλεύς του βορρά θα υπερχειλίσει και θα διαβεί, αλλά μόνον έως «τον τράχηλον».

> For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:8, 9.

> Διότι η κεφαλή της Συρίας είναι η Δαμασκός, και η κεφαλή της Δαμασκού ο Ρασίν· και μέσα σε εξήντα πέντε έτη ο Εφραΐμ θα συντριβεί, ώστε να μην είναι πλέον λαός. Και η κεφαλή του Εφραΐμ είναι η Σαμάρεια, και η κεφαλή της Σαμαρείας ο υιός του Ρεμαλία. Εάν δεν πιστεύσητε, βεβαίως δεν θέλετε στερεωθή. Ησαΐας 7:8, 9.

The “head” of the nation of Syria was its capital city “Damascus,” and the “head” of “Damascus” (the capital city) was “Rezin,” the king of Syria. Also, the “head” of the nation of Ephraim was its capital city “Samaria,” and the “head” of “Samaria” (the capital city) was “Remaliah’s son” (Pekah), the king of Samaria. In the same prophecy, in the next chapter, in verse eight, King Sennacherib of Assyria surrounded Jerusalem, and in verse eight, it identifies his surrounding of Jerusalem as coming up to the neck.

Η «κεφαλή» τοῦ ἔθνους τῆς Συρίας ἦταν ἡ πρωτεύουσά του, ἡ «Δαμασκός», καὶ ἡ «κεφαλή» τῆς «Δαμασκοῦ» (τῆς πρωτευούσης) ἦταν ὁ «Ρεσίν», ὁ βασιλεὺς τῆς Συρίας. Ἐπίσης, ἡ «κεφαλή» τοῦ ἔθνους τοῦ Ἐφραὶμ ἦταν ἡ πρωτεύουσά του, ἡ «Σαμάρεια», καὶ ἡ «κεφαλή» τῆς «Σαμαρείας» (τῆς πρωτευούσης) ἦταν ὁ «υἱὸς τοῦ Ρεμαλία» (Φεκά), ὁ βασιλεὺς τῆς Σαμαρείας. Στὴν ἴδια προφητεία, στὸ ἐπόμενο κεφάλαιο, στὸ ἐδάφιο 8, ὁ βασιλεὺς Σενναχηρὶμ τῆς Ἀσσυρίας περικύκλωσε τὴν Ἰερουσαλήμ, καὶ στὸ ἐδάφιο 8 ἀναγνωρίζεται ὅτι ἡ περικύκλωσή του τῆς Ἰερουσαλὴμ ἔφθανε μέχρι τοῦ τραχήλου.

Verses seven and eight, which set forth upon two witnesses, the prophetic symbol of a “head,” representing both the king and the capital of the king’s nation is the prophecy of sixty-five years that identifies the starting point of both prophecies of twenty-five hundred and twenty years against the northern and southern kingdoms of Israel. It is therefore, a very complex verse, for it connects with verse ten, and forty, of chapter eleven of Daniel, which both also identify engagements of a northern king attacking a southern king, just as Sennacherib, a king of the north, attacked Judah, a southern king in verse eight, of Isaiah chapter eight.

Τα εδάφια επτά και οκτώ, τα οποία, επί τη βάσει δύο μαρτύρων, εκθέτουν το προφητικό σύμβολο μιας «κεφαλής», που αντιπροσωπεύει τόσο τον βασιλέα όσο και την πρωτεύουσα του έθνους του βασιλέως, αποτελούν την προφητεία των εξήντα πέντε ετών, η οποία προσδιορίζει το σημείο αφετηρίας αμφοτέρων των προφητειών των δύο χιλιάδων πεντακοσίων είκοσι ετών κατά των βόρειου και νότιου βασιλείων του Ισραήλ. Πρόκειται, επομένως, για ένα πολύ σύνθετο εδάφιο, διότι συνδέεται με το εδάφιο δέκα και το εδάφιο σαράντα του ενδέκατου κεφαλαίου του Δανιήλ, τα οποία επίσης προσδιορίζουν συγκρούσεις κατά τις οποίες ένας βόρειος βασιλεύς επιτίθεται εναντίον ενός νότιου βασιλέως, ακριβώς όπως ο Σενναχειρείμ, ένας βασιλεύς του βορρά, επιτέθηκε στον Ιούδα, έναν νότιο βασιλέα, στο εδάφιο οκτώ του ογδόου κεφαλαίου του Ησαΐα.

The key that connects these engagements of northern and southern kings together is the “head,” and the “overflowing and passing over.” When the king of the north retaliates against the king of the south in verse ten, of chapter eleven, he wins the battle, but he leaves the “head,” for he “comes, and overflows, and passes through” “to” the king of the south’s “fortress.” The history of verse ten represents the northern king’s victory over the southern king, but he does not enter into Egypt (the fortress), the capital—the “head.”

Το κλειδί που συνδέει μεταξύ τους αυτές τις συρράξεις των βασιλέων του βορρά και του νότου είναι η «κεφαλή» και το «υπερχείλισμα και διάβασις». Όταν ο βασιλεύς του βορρά αντεπιτίθεται εναντίον του βασιλέως του νότου στο δέκατο εδάφιο του ενδεκάτου κεφαλαίου, κερδίζει τη μάχη, αλλά αφήνει την «κεφαλή», διότι «έρχεται, και υπερχειλίζει, και διέρχεται» «έως» το «οχύρωμα» του βασιλέως του νότου. Η ιστορία του δεκάτου εδαφίου παριστάνει τη νίκη του βασιλέως του βορρά επί του βασιλέως του νότου, αλλά δεν εισέρχεται στην Αίγυπτο (το οχύρωμα), την πρωτεύουσα—την «κεφαλή».

When the southern king previously defeated the northern king in verses seven and eight, he “entered into the fortress of the king of the north, and” “prevailed and” “carried captives” back to “Egypt.” In the king of the north’s retaliatory victory, he did not enter into Egypt, thus typifying that when the Soviet Union was swept away in 1989, Russia, its capital—its head was left standing. “If ye will not believe, surely ye shall not be established.” It is Russia, represented as the king of the south in verses eleven and twelve, that wins the battle of the borderland, which in antiquity was Raphia, and today is Ukraine.

Όταν ο νότιος βασιλιάς προηγουμένως κατανίκησε τον βόρειο βασιλιά στα εδάφια επτά και οκτώ, «εισήλθεν εις το οχύρωμα του βασιλέως του βορρά, και» «επικράτησε και» «έφερεν αιχμαλώτους» πίσω εις την «Αίγυπτον». Κατά την ανταποδοτική νίκη του βασιλέως του βορρά, δεν εισήλθε εις την Αίγυπτον, προτυπώνοντας έτσι ότι, όταν η Σοβιετική Ένωση παραμερίσθηκε το 1989, η Ρωσία, η πρωτεύουσά της—η κεφαλή της—έμεινε όρθια. «Εάν δεν πιστεύσητε, βεβαίως δεν θέλετε στερεωθή.» Είναι η Ρωσία, η οποία παριστάνεται ως ο βασιλεύς του νότου στα εδάφια ένδεκα και δώδεκα, που κερδίζει τη μάχη της μεθορίου, η οποία στην αρχαιότητα ήταν η Ραφία, και σήμερα είναι η Ουκρανία.

> “‘VERSE 10. But his sons shall be stirred up, and shall assemble a multitude of great forces: and one shall certainly come, and overflow, and pass through: then shall he return, and be stirred up, even to his fortress.’

> «ΣΤΙΧΟΣ 10. Αλλά οι υιοί αυτού θέλουσιν εξεγερθή, και θέλουσι συναθροίσει πλήθος μεγάλων δυνάμεων· και ο εις θέλει βεβαίως ελθεί, και υπερχειλίσει, και διαβή· τότε θέλει επιστρέψει, και εξεγερθή, έως και αυτού του οχυρώματος αυτού.»

> “The first part of this verse speaks of sons, in the plural; the last part, of one, in the singular. The sons of Seleucus Callinicus were Seleucus Ceraunus and Antiochus Magnus. These both entered with zeal upon the work of vindicating and avenging the cause of their father and their country. The elder of these, Seleucus, first took the throne. He assembled a great multitude to recover his father’s dominions; but being a weak and pusillanimous prince, both in body and estate, destitute of money, and unable to keep his army in obedience, he was poisoned by two of his generals after an inglorious reign of two or three years. His more capable brother, Antiochus Magnus, was thereupon proclaimed king, who, taking charge of the army, retook Seleucia and recovered Syria, making himself master of some places by treaty, and of others by force of arms. A truce followed, wherein both sides treated for peace, yet prepared for war; after which Antiochus returned and overcame in battle Nicolas, the Egyptian general, and had thoughts of invading Egypt itself. Here is the ‘one’ who should certainly overflow and pass through.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 253.

> «Το πρώτο μέρος αυτού του εδαφίου ομιλεί περί υιών, εις τον πληθυντικόν· το δε τελευταίον μέρος, περί ενός, εις τον ενικόν. Οι υιοί του Σελεύκου Καλλινίκου ήσαν ο Σέλευκος Κεραυνός και ο Αντίοχος ο Μέγας. Αμφότεροι ούτοι επιδόθηκαν με ζήλον εις το έργον της δικαιώσεως και εκδικήσεως της υποθέσεως του πατρός αυτών και της πατρίδος των. Ο πρεσβύτερος εξ αυτών, ο Σέλευκος, κατέλαβε πρώτος τον θρόνον. Συνήθροισε μέγα πλήθος διά να ανακτήσει τας κυριαρχίας του πατρός αυτού· αλλ’ επειδή ήτο ασθενής και δειλόψυχος ηγεμών, τόσον κατά το σώμα όσον και κατά την περιουσίαν, στερούμενος χρημάτων και ανίκανος να διατηρήσει τον στρατόν αυτού εις υπακοήν, εδηλητηριάσθη υπό δύο εκ των στρατηγών αυτού, ύστερα από άδοξον βασιλείαν δύο ή τριών ετών. Ο ικανότερος αδελφός αυτού, ο Αντίοχος ο Μέγας, ανηγορεύθη τότε βασιλεύς, όστις, αναλαμβάνων την αρχηγίαν του στρατού, ανέκτησε την Σελεύκειαν και επανέφερε την Συρίαν, καθιστάμενος κύριος ορισμένων τόπων διά συνθήκης και άλλων διά της ισχύος των όπλων. Ηκολούθησεν ανακωχή, κατά την οποίαν αμφότερα τα μέρη διεπραγματεύοντο περί ειρήνης, ενόσω όμως παρεσκευάζοντο διά πόλεμον· μετά ταύτα ο Αντίοχος επέστρεψε και ενίκησε κατά μάχην τον Νικόλαον, τον Αιγύπτιον στρατηγόν, και εστοχάζετο να εισβάλει εις αυτήν την Αίγυπτον. Ούτος είναι ο ‘εις’ όστις βεβαίως ήθελε πλημμυρίσει και παρέλθει.» Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 253.

The collapse of the Soviet Union in 1989, marked the “time of the end,” and the two sons in the verse, represent the two waymarks of Reagan and Bush the first. Since the “time of the end,” in 1798, which is where verse forty of Daniel eleven began, the whore of Rome has been forgotten, for she, as Jezebel, remains behind in Samaria, while her husband Ahab addresses Elijah at Mount Carmel. She was in hiding, but secretly pulling the strings, as she was in World War One and World War Two. Her husband is her proxy army against the king of the south. When she retaliated in 1989, she, as the king of the north, brought chariots, ships and horsemen.

Η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1989 εσήμανε τον «καιρόν του τέλους», και οι δύο υιοί στο εδάφιο αντιπροσωπεύουν τους δύο σταθμούς, του Reagan και του πρώτου Bush. Από τον «καιρόν του τέλους», το 1798, όπου ήρχισε το τεσσαρακοστό εδάφιο του ενδεκάτου κεφαλαίου του Δανιήλ, η πόρνη της Ρώμης έχει λησμονηθεί, διότι αυτή, ως Ιεζάβελ, παραμένει όπισθεν στη Σαμάρεια, ενώ ο σύζυγός της Αχαάβ απευθύνεται στον Ηλία στο Όρος Κάρμηλος. Ήταν κρυμμένη, αλλά μυστικώς εκινούσε τα νήματα, όπως έπραττε και στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο σύζυγός της είναι το πληρεξούσιο στράτευμά της εναντίον του βασιλέως του νότου. Όταν αντεπεξήλθε το 1989, αυτή, ως ο βασιλεύς του βορρά, έφερε άρματα, πλοία και ιππείς.

> And at the time of the end shall the king of the south push at him: and the king of the north shall come against him like a whirlwind, with chariots, and with horsemen, and with many ships; and he shall enter into the countries, and shall overflow and pass over. Daniel 11:40.

> Και κατά τον καιρό του τέλους ο βασιλεύς του νότου θέλει συγκρουσθή μετ’ αυτού· και ο βασιλεύς του βορρά θέλει επέλθει εναντίον αυτού ως ανεμοστρόβιλος, με άρματα, και με ιππείς, και με πολλά πλοία· και θέλει εισέλθει εις τας χώρας, και θέλει υπερχειλίσει και διαβή. Δανιήλ 11:40.

Her proxy in the retaliation is represented by “ships,” which are economic power, and by “chariots and horsemen,” which are military might. Military might and economic power are the two prophetic attributes of the United States in the prophecies of the last days, for the United States will forbid those who will not bow to Jezebel from buying and selling, and if they still refuse Jezebel’s mark of authority, they will be put to death. It was the economic power and military strength of the United States that was employed in cooperation with the papacy that brought about the dissolution of the Soviet Union in 1989, though Russia was left standing.

Ο πληρεξούσιός της στην ανταπόδοση παριστάνεται με τα «πλοία», τα οποία είναι οικονομική ισχύς, και με τα «άρματα και ιππείς», τα οποία είναι στρατιωτική δύναμη. Η στρατιωτική δύναμη και η οικονομική ισχύς είναι τα δύο προφητικά γνωρίσματα των Ηνωμένων Πολιτειών στις προφητείες των εσχάτων ημερών, διότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα απαγορεύσουν σε όσους δεν θα προσκυνήσουν την Ιεζάβελ να αγοράζουν και να πωλούν, και αν εξακολουθήσουν να αρνούνται το σημάδι εξουσίας της Ιεζάβελ, θα θανατωθούν. Ήταν η οικονομική ισχύς και η στρατιωτική δύναμη των Ηνωμένων Πολιτειών που χρησιμοποιήθηκαν σε συνεργασία με τον παπισμό και επέφεραν τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1989, αν και η Ρωσία παρέμεινε όρθια.

The history which fulfilled verse ten of Daniel chapter eleven is repeated in the history of the second part of verse forty which identifies the time of the end in 1989. The history of verses six through nine represent the history that led to the time of the end, which is identified in the first part of verse forty. Verses five through ten of Daniel chapter eleven perfectly illustrate the history of verse forty of Daniel eleven, for as Sister White recorded, “much of the history that has been fulfilled in the eleventh of Daniel will be repeated.”

Η ιστορία που εκπλήρωσε το δέκατο εδάφιο του ενδεκάτου κεφαλαίου του Δανιήλ επαναλαμβάνεται στην ιστορία του δευτέρου μέρους του τεσσαρακοστού εδαφίου, το οποίο προσδιορίζει τον καιρό του τέλους στο 1989. Η ιστορία των εδαφίων έξι έως εννέα αντιπροσωπεύει την ιστορία που οδήγησε στον καιρό του τέλους, ο οποίος προσδιορίζεται στο πρώτο μέρος του τεσσαρακοστού εδαφίου. Τα εδάφια πέντε έως δέκα του ενδεκάτου κεφαλαίου του Δανιήλ απεικονίζουν τελείως την ιστορία του τεσσαρακοστού εδαφίου του Δανιήλ 11, διότι, όπως κατέγραψε η Αδελφή White, «μεγάλο μέρος της ιστορίας που έχει εκπληρωθεί στο ενδέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ θα επαναληφθεί».

Verses one through four of Daniel eleven identify Cyrus, the second king of the two-horn nation at the time of the end in the last days. The “time of the end” in the last days was 1989, and the second president, represented by Cyrus, establishes a prophetic sequence that allows a student of prophecy to count to the sixth president after 1989, who would be the richest president, and who would stir up (awaken), the globalist dragon powers whether they be the globalists of the world, or those in the United States. That prophetic history then jumps to the seventh kingdom of Bible prophecy, the ten kings of the United Nations, and identifies its primary and first king, as represented by Alexander the Great (meaning “The Warrior of Men”), and the ultimate dissolution of his kingdom when the four winds of Islam are fully released at the close of human probation.

Τα εδάφια ένα έως τέσσερα του Δανιήλ ένδεκα ταυτοποιούν τον Κύρο, τον δεύτερο βασιλέα του έθνους με τα δύο κέρατα κατά τον καιρό του τέλους στις έσχατες ημέρες. Ο «καιρός του τέλους» στις έσχατες ημέρες ήταν το 1989, και ο δεύτερος πρόεδρος, ο οποίος παρίσταται από τον Κύρο, εγκαθιδρύει μια προφητική ακολουθία που επιτρέπει σε έναν σπουδαστή της προφητείας να μετρήσει έως τον έκτο πρόεδρο μετά το 1989, ο οποίος θα ήταν ο πλουσιότερος πρόεδρος και ο οποίος θα ξεσήκωνε (θα αφύπνιζε) τις παγκοσμιοποιητικές δρακοντικές δυνάμεις, είτε πρόκειται για τους παγκοσμιοποιητές του κόσμου είτε για εκείνους στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έπειτα, αυτή η προφητική ιστορία μεταπηδά στο έβδομο βασίλειο της βιβλικής προφητείας, στους δέκα βασιλείς των Ηνωμένων Εθνών, και ταυτοποιεί τον κύριο και πρώτο βασιλέα του, όπως παρίσταται από τον Μέγα Αλέξανδρο (που σημαίνει «Ο Πολεμιστής των Ανθρώπων»), καθώς και την τελική διάλυση του βασιλείου του όταν οι τέσσερις άνεμοι του Ισλάμ θα έχουν αφεθεί πλήρως ελεύθεροι κατά το κλείσιμο της ανθρώπινης δοκιμασίας.

Then verses five through nine illustrate the history represented by the period that preceded the establishment of the papacy upon the throne in 538, for first the power who is to become the king of the north must overcome three geographical obstacles, as did Seleucus, who then was established as the king of the north. Thereafter for three and a half years, as represented by thirty-five actual years, the king of the north ruled, until the king of the south entered into his fortress and took him captive, where he later died in Egypt from falling off a horse. Thus, the verses identify the history that concluded at the time of the end in 1798.

Τότε τα εδάφια πέντε έως εννέα απεικονίζουν την ιστορία την οποία αντιπροσώπευε η περίοδος που προηγήθηκε της εγκαθιδρύσεως του παπισμού επί του θρόνου το 538, διότι πρώτα η δύναμη που πρόκειται να γίνει ο βασιλιάς του βορρά πρέπει να υπερνικήσει τρία γεωγραφικά εμπόδια, όπως έκανε ο Σέλευκος, ο οποίος τότε εγκαθιδρύθηκε ως ο βασιλιάς του βορρά. Έπειτα, επί τριάμισι έτη, όπως αυτά παριστάνονται από τριάντα πέντε κυριολεκτικά έτη, ο βασιλιάς του βορρά εξουσίαζε, έως ότου ο βασιλιάς του νότου εισήλθε στο οχύρωμά του και τον αιχμαλώτισε, όπου αργότερα πέθανε στην Αίγυπτο πέφτοντας από άλογο. Έτσι, τα εδάφια προσδιορίζουν την ιστορία που ολοκληρώθηκε κατά τον καιρό του τέλους το 1798.

Verse ten identifies the history of the time of the end in 1989, and together with verses five through nine, they represent the history of verse forty, as does the history of verses thirty to thirty-six. Therefore, from verse one to verse ten, line upon line, there are two prophetic lines. The first addresses the leaders of the sixth and seventh kingdoms, though there is an empty space between the sixth and richest president of the sixth kingdom and the seventh kingdom.

Η δέκατη εδάφιο προσδιορίζει την ιστορία του καιρού του τέλους το 1989, και μαζί με τα εδάφια πέντε έως εννέα, αντιπροσωπεύουν την ιστορία του εδαφίου σαράντα, όπως επίσης και η ιστορία των εδαφίων τριάντα έως τριάντα έξι. Επομένως, από το εδάφιο ένα έως το εδάφιο δέκα, γραμμή επί γραμμής, υπάρχουν δύο προφητικές γραμμές. Η πρώτη απευθύνεται στους ηγέτες του έκτου και του έβδομου βασιλείου, αν και υπάρχει ένα κενό διάστημα μεταξύ του έκτου και πλουσιοτάτου προέδρου του έκτου βασιλείου και του έβδομου βασιλείου.

The second line covers the history of the removal of the three obstacles, the period the king of the north reigned, and who was then removed in 1798, and up to 1989, and the second president, represented in the previous line by Cyrus.

Η δεύτερη γραμμή καλύπτει την ιστορία της απομάκρυνσης των τριών εμποδίων, την περίοδο κατά την οποία βασίλευσε ο βασιλιάς του βορρά, καθώς και ποιος απομακρύνθηκε τότε, το 1798, και μέχρι το 1989, και τον δεύτερο πρόεδρο, ο οποίος παριστάνεται στην προηγούμενη γραμμή από τον Κύρο.

Verses eleven and twelve represent a third line of history that occurs after the rich president of verse two, but sometime after the collapse of the Soviet Union at the time of the end in 1989, and somewhere before the Sunday law in the United States as represented in verse sixteen.

Οι στίχοι ένδεκα και δώδεκα αντιπροσωπεύουν μια τρίτη γραμμή ιστορίας, η οποία λαμβάνει χώρα μετά τον πλούσιο πρόεδρο του εδαφίου δύο, αλλά κάποια στιγμή μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης κατά τον καιρό του τέλους το 1989, και κάπου πριν από τον νόμο της Κυριακής στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπως αυτός αντιπροσωπεύεται στο εδάφιο δεκαέξι.

The history after the time of the end in 1989, is taken to the sixth and richest president who stirs up the globalists beginning in 2016, in the first line. The prophetic history is taken to 1989, in the second line. The Battle of Raphia (“The Borderline”) in verses eleven and twelve, precedes verse thirteen, where the recently defeated king of the north restores his army and then defeats the king of the south, just before the Sunday law of verse sixteen. The king of the north’s proxy power in verse thirteen, is the last of the eight presidents that reign from 1989 to the Sunday law. Verse thirteen must therefore take place at or after the election of the eighth president, who is of the seven. Verses eleven and twelve begin just before the sixth, richest president, and likely ends just before the election of that very same president, who becomes the eighth that is of the seven, and is victorious in the third battle of the proxy war, in verses thirteen to fifteen.

Η ιστορία μετά τον καιρό τοῦ τέλους, το 1989, μεταφέρεται, στην πρώτη γραμμή, στον έκτο και πλουσιότερο πρόεδρο, ο οποίος ξεσηκώνει τούς παγκοσμιοποιητές αρχίζοντας από το 2016. Στη δεύτερη γραμμή, η προφητική ιστορία μεταφέρεται στο 1989. Η Μάχη τῆς Ραφίας («Το Μεθόριο») στα εδάφια ένδεκα και δώδεκα προηγείται τοῦ εδαφίου δεκατρία, όπου ο προσφάτως ηττημένος βασιλέας τοῦ βορρά αποκαθιστά τον στρατό του και κατόπιν νικά τον βασιλέα τοῦ νότου, ακριβώς πριν από τον κυριακάτικο νόμο τοῦ εδαφίου δεκαέξι. Η πληρεξούσια δύναμη τοῦ βασιλέως τοῦ βορρά στο εδάφιο δεκατρία είναι ο τελευταίος από τούς οκτώ προέδρους που βασιλεύουν από το 1989 έως τον κυριακάτικο νόμο. Το εδάφιο δεκατρία πρέπει, επομένως, να λαμβάνει χώρα κατά ή μετά την εκλογή τοῦ όγδοου προέδρου, ο οποίος είναι εκ των επτά. Τα εδάφια ένδεκα και δώδεκα αρχίζουν ακριβώς πριν από τον έκτο, πλουσιότερο πρόεδρο και, πιθανότατα, τελειώνουν ακριβώς πριν από την εκλογή αυτού τού ιδίου προέδρου, ο οποίος γίνεται ο όγδοος, ο εκ των επτά, και είναι νικητής στην τρίτη μάχη τοῦ πολέμου δι’ αντιπροσώπων, στα εδάφια δεκατρία έως δεκαπέντε.

The retaliation of the king of the south in verses eleven and twelve, is in response to the defeat the king of the south suffered in verse ten. Verse ten identifies the victory of the king of the north in 1989, which was brought about by the secret alliance of the United States and the Vatican. The victory for the northern army was the first battle of the proxy war. The literal hot war that was fulfilled in antiquity typified a proxy war in the last days, and the victory of verse eleven and twelve will therefore be a victory for the southern king, in the second battle of the proxy wars.

Η αντεκδίκηση του βασιλέως του νότου στα εδάφια ένδεκα και δώδεκα αποτελεί απάντηση στην ήττα που υπέστη ο βασιλεύς του νότου στο εδάφιο δέκα. Το εδάφιο δέκα προσδιορίζει τη νίκη του βασιλέως του βορρά το 1989, η οποία επήλθε μέσω της μυστικής συμμαχίας των Ηνωμένων Πολιτειών και του Βατικανού. Η νίκη του βόρειου στρατού υπήρξε η πρώτη μάχη του πολέμου δι’ αντιπροσώπων. Ο κυριολεκτικός θερμός πόλεμος που εκπληρώθηκε στην αρχαιότητα προεικόνιζε έναν πόλεμο δι’ αντιπροσώπων στις έσχατες ημέρες, και συνεπώς η νίκη των εδαφίων ένδεκα και δώδεκα θα είναι νίκη του βασιλέως του νότου, στη δεύτερη μάχη των πολέμων δι’ αντιπροσώπων.

There are three battles in verses ten through fifteen, and they were all fulfilled in antiquity by literal hot wars, but they represent three battles in the proxy wars in the last days. The first battle was won by the secret alliance of the beast and false prophet, against the dragon in 1989. The second battle of the proxy wars will be won by the atheistic dragon power of the king of the south, against the alliance of the pope and his proxy army. The third battle of the proxy wars will be won by the proxy army of the king of the north, as represented in verses thirteen through fifteen.

Υπάρχουν τρεις μάχες στα εδάφια δέκα έως δεκαπέντε, και όλες εκπληρώθηκαν στην αρχαιότητα μέσω κυριολεκτικών θερμών πολέμων, αλλά αντιπροσωπεύουν τρεις μάχες στους πολέμους δι’ αντιπροσώπων των εσχάτων ημερών. Η πρώτη μάχη κερδήθηκε από τη μυστική συμμαχία του θηρίου και του ψευδοπροφήτη εναντίον του δράκοντος το 1989. Η δεύτερη μάχη των πολέμων δι’ αντιπροσώπων θα κερδηθεί από την αθεϊστική δύναμη του δράκοντος, του βασιλέως του νότου, εναντίον της συμμαχίας του πάπα και του στρατεύματός του δι’ αντιπροσώπων. Η τρίτη μάχη των πολέμων δι’ αντιπροσώπων θα κερδηθεί από το στράτευμα δι’ αντιπροσώπων του βασιλέως του βορρά, όπως παριστάνεται στα εδάφια δεκατρία έως δεκαπέντε.

Prophetically there are three hot world wars, three proxy wars, consisting of three battles, and the warfare of the three woes of Islam. There is also a Civil War and a Revolutionary war. The second battle of the proxy wars is now under way in the Ukraine, “The Borderline”, as represented by Raphia, which was the borderline between the king of the south and the king of the north, when verses eleven and twelve were first fulfilled in history.

Προφητικώς υπάρχουν τρεις θερμοί παγκόσμιοι πόλεμοι, τρεις πόλεμοι δι’ αντιπροσώπων, αποτελούμενοι από τρεις μάχες, και ο πόλεμος των τριών οὐαί του Ισλάμ. Υπάρχει επίσης ένας Εμφύλιος Πόλεμος και ένας Επαναστατικός Πόλεμος. Η δεύτερη μάχη των πολέμων δι’ αντιπροσώπων βρίσκεται τώρα σε εξέλιξη στην Ουκρανία, «Το Μεθόριο», όπως παριστάνεται από τη Ραφία, η οποία ήταν το μεθόριο μεταξύ του βασιλέως του νότου και του βασιλέως του βορρά, όταν τα εδάφια ένδεκα και δώδεκα εκπληρώθηκαν για πρώτη φορά στην ιστορία.

At the very same time that the second battle of the proxy wars in the Ukraine is being carried out, the second of three attacks of Islam against the glorious land is also occurring. The first attack of the third woe arrived on September 11, 2001, and the sealing of the one hundred and forty-four thousand began. The sealing time ends at the soon coming Sunday law in the United States, when Islam of the third woe will once again strike the United States. The first and last strikes are the same, and they both mark a voice of the angel of Revelation eighteen, which is also the voice of the third angel, which is also the sounding of the seventh trumpet, which is also the third woe.

Ακριβώς κατά τον ίδιο χρόνο που διεξάγεται η δεύτερη μάχη των πολέμων δι’ αντιπροσώπων στην Ουκρανία, λαμβάνει επίσης χώρα και η δεύτερη από τις τρεις επιθέσεις του Ισλάμ εναντίον της ενδόξου γης. Η πρώτη επίθεση του τρίτου αλίμονο έφθασε στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, και άρχισε η σφράγιση των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων. Ο καιρός της σφραγίσεως τελειώνει με τον σύντομα επερχόμενο νόμο της Κυριακής στις Ηνωμένες Πολιτείες, όταν το Ισλάμ του τρίτου αλίμονο θα πλήξει εκ νέου τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το πρώτο και το τελευταίο πλήγμα είναι το ίδιο, και αμφότερα σηματοδοτούν μία φωνή του αγγέλου της Αποκαλύψεως δεκαοκτώ, η οποία είναι επίσης η φωνή του τρίτου αγγέλου, η οποία είναι επίσης ο ήχος της εβδόμης σάλπιγγος, η οποία είναι επίσης το τρίτο αλίμονο.

In the middle of those two attacks, which are two voices, which are the sound of the seventh trumpet, Islam of the third woe attacked, not the modern spiritual glorious land, but the ancient literal glorious land on October 7, 2023.

Στο μέσον εκείνων των δύο επιθέσεων, οι οποίες είναι δύο φωνές, οι οποίες είναι ο ήχος της εβδόμης σάλπιγγας, το Ισλάμ του τρίτου αλίμονο επιτέθηκε, όχι στη σύγχρονη πνευματική ένδοξη γη, αλλά στην αρχαία κυριολεκτική ένδοξη γη, στις 7 Οκτωβρίου 2023.

The warfare that then began, is now taking place in the exact area where the Battle of Raphia occurred as described in verses eleven and twelve. The Gaza strip is the borderline between the southern kingdom of Judah and Egypt. October 7, 2023, is a wheel within the other wheels that marks the rebellion, or thirteenth letter in the Hebrew alphabet that together with the first and the last letters creates the word “truth.”

Ο πόλεμος που τότε άρχισε, διεξάγεται τώρα ακριβώς στην περιοχή όπου έλαβε χώρα η Μάχη της Ραφίας, όπως περιγράφεται στα εδάφια ένδεκα και δώδεκα. Η Λωρίδα της Γάζας αποτελεί το μεθόριο μεταξύ του νοτίου βασιλείου του Ιούδα και της Αιγύπτου. Η 7η Οκτωβρίου 2023 είναι ένας τροχός εντός των άλλων τροχών, που σηματοδοτεί την εξέγερση, ή το δέκατο τρίτο γράμμα του εβραϊκού αλφαβήτου, το οποίο μαζί με το πρώτο και το τελευταίο γράμμα σχηματίζει τη λέξη «αλήθεια».

The second attack against the glorious land by Islam of the third woe, took place on October 7, 2023, and it took place in the exact area that the ancient Battle of Raphia occurred in fulfillment of verses eleven and twelve. The second attack upon the glorious land, is through prophetic geographic symbolism, connected to the second battle of the proxy wars, as represented by the war in Ukraine.

Η δεύτερη επίθεση εναντίον της ένδοξης γης από το Ισλάμ του τρίτου αλίμονο έλαβε χώρα στις 7 Οκτωβρίου 2023, και έλαβε χώρα στην ακριβή περιοχή όπου συνέβη η αρχαία Μάχη της Ραφίας, σε εκπλήρωση των εδαφίων ένδεκα και δώδεκα. Η δεύτερη επίθεση εναντίον της ένδοξης γης συνδέεται, μέσω προφητικού γεωγραφικού συμβολισμού, με τη δεύτερη μάχη των πολέμων δι’ αντιπροσώπων, όπως αυτή παριστάνεται από τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Line upon line, the second battle of the proxy wars that is now under way in the Ukraine (The Borderland), includes the second note of the trumpet of the third woe (October 7, 2023), that is accomplished in the final period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. That sealing experience is illustrated by Daniel in chapter ten, when he sees the “marah” vision after the twenty-one day period of mourning, which is the three and a half days that the two prophets were dead in the street. The vision was interpreted as the explanation of “what was to befall God’s people in the last days.”

Γραμμή επί γραμμής, η δεύτερη μάχη των πολέμων δι’ αντιπροσώπων, η οποία διεξάγεται τώρα στην Ουκρανία (τη Μεθόριο), περιλαμβάνει τη δεύτερη νότα της σάλπιγγας του τρίτου αλίμονο (7 Οκτωβρίου 2023), η οποία εκπληρώνεται κατά την τελική περίοδο της σφραγίσεως των εκατόν τεσσαράκοντα τεσσάρων χιλιάδων. Η εμπειρία εκείνης της σφραγίσεως απεικονίζεται από τον Δανιήλ στο δέκατο κεφάλαιο, όταν βλέπει το όραμα «marah» έπειτα από την περίοδο των είκοσι μίας ημερών πένθους, η οποία είναι οι τρεισήμισι ημέρες κατά τις οποίες οι δύο προφήτες ήσαν νεκροί στον δρόμο. Το όραμα ερμηνεύθηκε ως η εξήγηση του «τι επρόκειτο να συμβεί στον λαό του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες».

The truth that is represented by the vision of the Hiddekel River, which is the sealing truth, is fulfilled in the prophetic history of verses eleven through fifteen. It is the history of verse forty that begins in 1989, and continues to verse forty-one and the soon coming Sunday law. It is the history of the sixth, richest president in verse two that is represented until the seventh kingdom of “Alexander the Great” as noted in verse three.

Η αλήθεια που παριστάνεται από το όραμα του ποταμού Ιδδεκέλ, η οποία είναι η αλήθεια της σφράγισης, εκπληρώνεται στην προφητική ιστορία των εδαφίων ένδεκα έως δεκαπέντε. Είναι η ιστορία του εδαφίου σαράντα που αρχίζει το 1989 και συνεχίζεται έως το εδάφιο σαράντα ένα και τον προσεχώς ερχόμενο νόμο της Κυριακής. Είναι η ιστορία του έκτου, πλουσιότερου βασιλέως στο εδάφιο δύο, η οποία παριστάνεται έως το έβδομο βασίλειο του «Μεγάλου Αλεξάνδρου», όπως σημειώνεται στο εδάφιο τρία.

The history which began at the commencement of the second battle of the proxy wars in 2014, that was followed by the richest president beginning his campaign in 2015, is the empty area of verse forty, from 1989 unto the Sunday law in verse forty-one, and it is also the empty area from the sixth, richest president in verse two, unto the seventh kingdom. It is the history that began with the first voice of Revelation chapter eighteen on September 11, 2001, and ends with the second voice at the hour of the great earthquake in chapter eleven of Revelation. That history is also the period of history identified by Ezekiel in chapter twelve, where every vision is fulfilled. That period of time is the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. The sanctification of God’s people is accomplished through His word.

Η ιστορία που άρχισε με την έναρξη της δεύτερης μάχης των πολέμων δι’ αντιπροσώπων το 2014, και την οποία ακολούθησε ο πλουσιότερος πρόεδρος αρχίζοντας την εκστρατεία του το 2015, είναι το κενό διάστημα του εδαφίου σαράντα, από το 1989 έως τον νόμο της Κυριακής στο εδάφιο σαράντα ένα, και είναι επίσης το κενό διάστημα από τον έκτο, πλουσιότερο πρόεδρο στο εδάφιο δύο, έως το έβδομο βασίλειο. Είναι η ιστορία που άρχισε με την πρώτη φωνή του κεφαλαίου δεκαοκτώ της Αποκάλυψης στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, και τελειώνει με τη δεύτερη φωνή κατά την ώρα του μεγάλου σεισμού στο κεφάλαιο ένδεκα της Αποκάλυψης. Αυτή η ιστορία είναι επίσης η χρονική περίοδος που προσδιορίζεται από τον Ιεζεκιήλ στο κεφάλαιο δώδεκα, όπου κάθε όραμα εκπληρώνεται. Αυτή η χρονική περίοδος είναι ο καιρός της σφράγισης των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων. Ο αγιασμός του λαού του Θεού επιτελείται διά του λόγου Του.

> Sanctify them through thy truth: thy word is truth. John 17:17.

> Ἁγίασον αὐτοὺς διὰ τῆς ἀληθείας σου· ὁ λόγος ὁ σὸς ἀλήθειά ἐστιν. Ἰωάννης 17:17.

We will continue this study in the next article.

Θα συνεχίσουμε αυτή τη μελέτη στο επόμενο άρθρο.

> “This vision was given to Ezekiel at a time when his mind was filled with gloomy forebodings. He saw the land of his fathers lying desolate. The city that was once full of people was no longer inhabited. The voice of mirth and the song of praise were no more heard within her walls. The prophet himself was a stranger in a strange land, where boundless ambition and savage cruelty reigned supreme. That which he saw and heard of human tyranny and wrong distressed his soul, and he mourned bitterly day and night. But the wonderful symbols presented before him beside the river Chebar revealed an overruling power mightier than that of earthly rulers. Above the proud and cruel monarchs of Assyria and Babylon the God of mercy and truth was enthroned.

> «Αυτό το όραμα δόθηκε στον Ιεζεκιήλ σε καιρό κατά τον οποίο ο νους του ήταν γεμάτος από ζοφερές προαισθήσεις. Έβλεπε τη γη των πατέρων του να κείται έρημη. Η πόλη, που άλλοτε ήταν γεμάτη από λαό, δεν κατοικούνταν πλέον. Η φωνή της ευφροσύνης και ο ύμνος της αίνεσης δεν ακούγονταν πια μέσα στα τείχη της. Ο ίδιος ο προφήτης ήταν ξένος σε ξένη γη, όπου η αχαλίνωτη φιλοδοξία και η άγρια σκληρότητα κυριαρχούσαν απολύτως. Όσα έβλεπε και άκουγε από την ανθρώπινη τυραννία και αδικία καταθλίβαν την ψυχή του, και θρηνούσε πικρά ημέρα και νύχτα. Αλλά τα θαυμαστά σύμβολα που παρουσιάστηκαν ενώπιόν του πλησίον του ποταμού Χεβάρ αποκάλυπταν μια υπέρτατη εξουσία, ισχυρότερη από εκείνη των επίγειων αρχόντων. Υπεράνω των υπερήφανων και σκληρών μοναρχών της Ασσυρίας και της Βαβυλώνας ήταν ενθρονισμένος ο Θεός του ελέους και της αλήθειας.»

> “The wheellike complications that appeared to the prophet to be involved in such confusion were under the guidance of an infinite hand. The Spirit of God, revealed to him as moving and directing these wheels, brought harmony out of confusion; so the whole world was under His control. Myriads of glorified beings were ready at His word to overrule the power and policy of evil men, and bring good to His faithful ones.

> «Οι τροχοειδείς περιπλοκές που φάνηκαν στον προφήτη να εμπλέκονται σε τέτοια σύγχυση τελούσαν υπό την καθοδήγηση απείρου χειρός. Το Πνεύμα του Θεού, που του αποκαλύφθηκε ότι κινούσε και κατηύθυνε αυτούς τους τροχούς, έφερε αρμονία από τη σύγχυση· έτσι, ολόκληρος ο κόσμος τελούσε υπό τον έλεγχό Του. Μυριάδες δοξασμένων όντων ήταν έτοιμες, με τον λόγο Του, να υπερκυριαρχήσουν επί της δυνάμεως και της πολιτικής των πονηρών ανθρώπων και να φέρουν αγαθό στους πιστούς Του.»

> “In like manner, when God was about to open to the beloved John the history of the church for future ages, He gave him an assurance of the Saviour’s interest and care for His people by revealing to him ‘One like unto the Son of man,’ walking among the candlesticks, which symbolized the seven churches. While John was shown the last great struggles of the church with earthly powers, he was also permitted to behold the final victory and deliverance of the faithful. He saw the church brought into deadly conflict with the beast and his image, and the worship of that beast enforced on pain of death. But looking beyond the smoke and din of the battle, he beheld a company upon Mount Zion with the Lamb, having, instead of the mark of the beast, the ‘Father’s name written in their foreheads.’ And again he saw ‘them that had gotten the victory over the beast, and over his image, and over his mark, and over the number of his name, stand on the sea of glass, having the harps of God’ and singing the song of Moses and the Lamb.

> «Κατά τον ίδιο τρόπο, όταν ο Θεός επρόκειτο να ανοίξει στον αγαπημένο Ιωάννη την ιστορία της εκκλησίας για τους μέλλοντες αιώνες, του έδωσε μια διαβεβαίωση για το ενδιαφέρον και τη φροντίδα του Σωτήρος προς τον λαό Του, αποκαλύπτοντάς του “Κάποιον όμοιο με Υιό ανθρώπου”, να περιπατεί ανάμεσα στις λυχνίες, οι οποίες συμβόλιζαν τις επτά εκκλησίες. Ενώ στον Ιωάννη παρουσιάστηκαν οι τελευταίοι μεγάλοι αγώνες της εκκλησίας με τις επίγειες εξουσίες, του επετράπη επίσης να δει την τελική νίκη και απελευθέρωση των πιστών. Είδε την εκκλησία να οδηγείται σε θανατηφόρα σύγκρουση με το θηρίο και την εικόνα του, και την προσκύνηση εκείνου του θηρίου να επιβάλλεται επί ποινή θανάτου. Αλλά, κοιτάζοντας πέρα από τον καπνό και τον αλαλαγμό της μάχης, είδε ένα πλήθος επάνω στο Όρος Σιών μαζί με το Αρνίο, που είχαν, αντί για το χάραγμα του θηρίου, το “όνομα του Πατρός γραμμένο επάνω στα μέτωπά τους”. Και πάλι είδε “εκείνους που είχαν νικήσει το θηρίο, και την εικόνα του, και το χάραγμά του, και τον αριθμό του ονόματός του, να στέκονται επάνω στη γυάλινη θάλασσα, έχοντας τις κιθάρες του Θεού” και να ψάλλουν την ωδή του Μωυσή και του Αρνίου.»

> “These lessons are for our benefit. We need to stay our faith upon God, for there is just before us a time that will try men’s souls. Christ, upon the Mount of Olives, rehearsed the fearful judgments that were to precede His second coming: ‘Ye shall hear of wars and rumors of wars.’ ‘Nation shall rise against nation, and kingdom against kingdom: and there shall be famines, and pestilences, and earthquakes, in divers places. All these are the beginning of sorrows.’ While these prophecies received a partial fulfillment at the destruction of Jerusalem, they have a more direct application to the last days.

> «Αυτά τα μαθήματα είναι προς όφελός μας. Χρειαζόμαστε να στηρίζουμε την πίστη μας στον Θεό, διότι ακριβώς μπροστά μας βρίσκεται καιρός που θα δοκιμάσει τις ψυχές των ανθρώπων. Ο Χριστός, επάνω στο Όρος των Ελαιών, επανέλαβε τις φοβερές κρίσεις που επρόκειτο να προηγηθούν της δευτέρας παρουσίας Του: “Θέλετε ακούσει πολέμους και φήμας πολέμων.” “Θέλει εγερθή έθνος επί έθνος, και βασιλεία επί βασιλεία· και θέλουσι γείνει πείναι, και λοιμοί, και σεισμοί κατά τόπους. Πάντα δε ταύτα είναι αρχή ωδίνων.” Ενώ αυτές οι προφητείες έλαβαν μερική εκπλήρωση κατά την καταστροφή της Ιερουσαλήμ, έχουν αμεσώτερη εφαρμογή στις έσχατες ημέρες.»

> “We are standing on the threshold of great and solemn events. Prophecy is fast fulfilling. The Lord is at the door. There is soon to open before us a period of overwhelming interest to all living. The controversies of the past are to be revived; new controversies will arise. The scenes to be enacted in our world are not yet even dreamed of. Satan is at work through human agencies. Those who are making an effort to change the Constitution and secure a law enforcing Sunday observance little realize what will be the result. A crisis is just upon us.

> «Στεκόμαστε στο κατώφλι μεγάλων και σοβαρών γεγονότων. Η προφητεία εκπληρώνεται ταχέως. Ο Κύριος είναι προ των θυρών. Συντόμως πρόκειται να ανοιχθεί ενώπιόν μας μία περίοδος συντριπτικού ενδιαφέροντος για όλους τους ζωντανούς. Οι διαμάχες του παρελθόντος πρόκειται να αναζωπυρωθούν· νέες διαμάχες θα ανακύψουν. Οι σκηνές που πρόκειται να εκτυλιχθούν στον κόσμο μας δεν έχουν ακόμη ούτε καν ονειρευτεί. Ο Σατανάς εργάζεται μέσω ανθρωπίνων παραγόντων. Εκείνοι που καταβάλλουν προσπάθεια να μεταβάλουν το Σύνταγμα και να εξασφαλίσουν έναν νόμο που να επιβάλλει την τήρηση της Κυριακής ελάχιστα αντιλαμβάνονται ποιο θα είναι το αποτέλεσμα. Μία κρίση είναι ήδη επί θύραις.»

> “But God’s servants are not to trust to themselves in this great emergency. In the visions given to Isaiah, to Ezekiel, and to John we see how closely heaven is connected with the events taking place upon the earth and how great is the care of God for those who are loyal to Him. The world is not without a ruler. The program of coming events is in the hands of the Lord. The Majesty of heaven has the destiny of nations, as well as the concerns of His church, in His own charge.” Testimonies, volume 5, 752, 753.

> «Αλλά οι δούλοι του Θεού δεν πρέπει να εμπιστεύονται στον εαυτό τους μέσα σε αυτή τη μεγάλη κρίση. Στα οράματα που δόθηκαν στον Ησαΐα, στον Ιεζεκιήλ και στον Ιωάννη, βλέπουμε πόσο στενά συνδέεται ο ουρανός με τα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα επάνω στη γη και πόσο μεγάλη είναι η μέριμνα του Θεού για εκείνους που είναι πιστοί σ’ Αυτόν. Ο κόσμος δεν είναι χωρίς άρχοντα. Το σχέδιο των μελλόντων γεγονότων βρίσκεται στα χέρια του Κυρίου. Η Μεγαλειότητα του ουρανού έχει υπό τη δική της επιμέλεια το πεπρωμένο των εθνών, καθώς και τις υποθέσεις της Εκκλησίας Του.» Testimonies, τόμος 5, 752, 753.

Back to Articles