Article

# Rome Establishes the Vision - Number One

Η Ρώμη Εδραιώνει το Όραμα - Αριθμός Ένα

A Private Interpretation

Μια Ιδιωτική Ερμηνεία

Author

Jeff Pippenger

Published

June 28, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

> And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. Daniel 11:14.

> Καὶ ἐν ἐκείνοις τοῖς καιροῖς πολλοὶ θέλουσιν ἐπαναστατεῖ κατὰ τοῦ βασιλέως τοῦ νότου· καὶ οἱ λῃσταὶ τοῦ λαοῦ σου θέλουσιν ὑψωθῆ, διὰ νὰ στηρίξωσι τὴν ὅρασιν· ἀλλὰ θέλουσι πέσει. Δανιήλ 11:14.

The word “doctrine” in the context of Christianity represents the established truths of the Bible. Various professedly Christian organizations possess different sets of what they define as biblical doctrines, but there is only one Truth. The distinction between “absolute truth” and “pluralism” is a subject outside our consideration at this juncture.

Η λέξη «δόγμα», στο πλαίσιο του Χριστιανισμού, αντιπροσωπεύει τις καθιερωμένες αλήθειες της Βίβλου. Διάφορες οργανώσεις που ομολογούν ότι είναι χριστιανικές κατέχουν διαφορετικά σύνολα από εκείνα που ορίζουν ως βιβλικά δόγματα, αλλά υπάρχει μόνο μία Αλήθεια. Η διάκριση μεταξύ «απόλυτης αλήθειας» και «πλουραλισμού» είναι ζήτημα που βρίσκεται εκτός της εξετάσεώς μας στην παρούσα φάση.

> Pilate therefore said unto him, Art thou a king then? Jesus answered, Thou sayest that I am a king. To this end was I born, and for this cause came I into the world, that I should bear witness unto the truth. Every one that is of the truth heareth my voice. Pilate saith unto him, What is truth? And when he had said this, he went out again unto the Jews, and saith unto them, I find in him no fault at all. John 18:37, 38.

> Ὁ Πιλᾶτος λοιπόν εἶπεν πρὸς αὐτόν· Σὺ εἶσαι βασιλεὺς λοιπόν; Ὁ Ἰησοῦς ἀπεκρίθη· Σὺ λέγεις ὅτι εἶμαι βασιλεύς. Ἐγὼ διὰ τοῦτο ἐγεννήθην, καὶ διὰ τοῦτο ἦλθον εἰς τὸν κόσμον, ἵνα μαρτυρήσω εἰς τὴν ἀλήθειαν. Πᾶς ὁ ὢν ἐκ τῆς ἀληθείας ἀκούει τῆς φωνῆς μου. Λέγει αὐτῷ ὁ Πιλᾶτος· Τί ἐστιν ἀλήθεια; Καὶ τοῦτο εἰπὼν ἐξῆλθεν πάλιν πρὸς τοὺς Ἰουδαίους, καὶ λέγει αὐτοῖς· Ἐγὼ οὐδεμίαν εὑρίσκω ἐν αὐτῷ αἰτίαν. Ἰωάννης 18:37, 38.

Truth is God’s Word; it is His voice and it is Christ Himself.

Η αλήθεια είναι ο Λόγος του Θεού· είναι η φωνή Του και είναι ο ίδιος ο Χριστός.

> “We should know for ourselves what constitutes Christianity, what is truth, what is the faith that we have received, what are the Bible rules—the rules given us from the highest authority. There are many who believe without a reason on which to base their faith, without sufficient evidence as to the truth of the matter. If an idea is presented that harmonizes with their own preconceived opinions, they are all ready to accept it. They do not reason from cause to effect, their faith has no genuine foundation, and in the time of trial they will find that they have built upon the sand.

> «Πρέπει να γνωρίζουμε οι ίδιοι τι συνιστά τον Χριστιανισμό, τι είναι η αλήθεια, ποια είναι η πίστη που έχουμε παραλάβει, ποιοι είναι οι βιβλικοί κανόνες — οι κανόνες που μας έχουν δοθεί από την ύψιστη εξουσία. Υπάρχουν πολλοί που πιστεύουν χωρίς λόγο πάνω στον οποίο να στηρίξουν την πίστη τους, χωρίς επαρκή απόδειξη ως προς την αλήθεια του πράγματος. Αν παρουσιαστεί μια ιδέα που εναρμονίζεται με τις δικές τους προειλημμένες απόψεις, είναι απολύτως έτοιμοι να την αποδεχθούν. Δεν συλλογίζονται από το αίτιο στο αποτέλεσμα· η πίστη τους δεν έχει αληθινό θεμέλιο, και στον καιρό της δοκιμασίας θα διαπιστώσουν ότι έχουν οικοδομήσει επάνω στην άμμο.

> “He who rests satisfied with his own present imperfect knowledge of the Scriptures, thinking this sufficient for his salvation, is resting in a fatal deception. There are many who are not thoroughly furnished with Scriptural arguments, that they may be able to discern error, and condemn all the tradition and superstition that has been palmed off as truth. Satan has introduced own ideas into the worship of God, that he might corrupt the simplicity of the gospel of Christ. A large number who claim to believe the present truth, know not what constitutes the faith that was once delivered to the saints—Christ in you the hope of glory. They think they are defending the old landmarks, but they are lukewarm and indifferent. They know not what it is to weave into their experience and to possess the real virtue of love and faith. They are not close Bible students, but are lazy and inattentive. When differences of opinion arise upon the passages of Scripture, these who have not studied to a purpose and are not decided as to what they believe, fall away from the truth. We ought to impress upon all the necessity of inquiring diligently into divine truth, that they may know that they do know what is truth. Some claim much knowledge, and feel satisfied with their condition, when they have no more zeal for the work, no more ardent love for God, and for souls for whom Christ died, than if they had never known God. They do not read the Bible [in order] to appropriate the marrow and fatness to their own souls. They do not feel that it is the voice of God speaking to them. But, if we would understand the way of salvation, if we would see the beams of the Sun of righteousness, we must study the Scriptures for a purpose, for the promises and prophecies of the Bible shed clear beams of glory upon the divine plan of redemption, which grand truths are not clearly comprehended.” The 1888 Materials, 403.

> «Όποιος αναπαύεται αυτάρεσκα στη δική του παρούσα ατελή γνώση των Γραφών, νομίζοντας ότι αυτή αρκεί για τη σωτηρία του, αναπαύεται μέσα σε θανατηφόρα πλάνη. Υπάρχουν πολλοί που δεν είναι πλήρως εφοδιασμένοι με Γραφικά επιχειρήματα, ώστε να είναι σε θέση να διακρίνουν την πλάνη και να καταδικάζουν κάθε παράδοση και δεισιδαιμονία που έχει επιβληθεί ως αλήθεια. Ο Σατανάς έχει εισαγάγει τις δικές του ιδέες στη λατρεία του Θεού, ώστε να διαφθείρει την απλότητα του ευαγγελίου του Χριστού. Μεγάλος αριθμός από εκείνους που ισχυρίζονται ότι πιστεύουν την παρούσα αλήθεια δεν γνωρίζουν τι συνιστά την πίστη που άπαξ παραδόθηκε στους αγίους—Χριστός εν υμίν, η ελπίς της δόξης. Νομίζουν ότι υπερασπίζονται τα παλαιά ορόσημα, αλλά είναι χλιαροί και αδιάφοροι. Δεν γνωρίζουν τι σημαίνει να υφαίνουν στην εμπειρία τους και να κατέχουν την αληθινή αρετή της αγάπης και της πίστεως. Δεν είναι επιμελείς μελετητές της Βίβλου, αλλά οκνηροί και απρόσεκτοι. Όταν ανακύπτουν διαφορές γνώμης επάνω σε χωρία της Γραφής, εκείνοι που δεν έχουν μελετήσει με συγκεκριμένο σκοπό και δεν είναι βέβαιοι ως προς το τι πιστεύουν, αποπίπτουν από την αλήθεια. Οφείλουμε να εντυπώνουμε σε όλους την αναγκαιότητα να ερευνούν επιμελώς τη θεία αλήθεια, ώστε να γνωρίζουν ότι πράγματι γνωρίζουν τι είναι η αλήθεια. Μερικοί προβάλλουν πολλή γνώση και αισθάνονται ικανοποιημένοι με την κατάστασή τους, ενώ δεν έχουν περισσότερο ζήλο για το έργο, ούτε θερμότερη αγάπη για τον Θεό και για τις ψυχές για τις οποίες πέθανε ο Χριστός, απ’ ό,τι αν ποτέ δεν είχαν γνωρίσει τον Θεό. Δεν διαβάζουν τη Βίβλο [για να] οικειοποιηθούν τον μυελό και το πάχος της στην ίδια τους την ψυχή. Δεν αισθάνονται ότι είναι η φωνή του Θεού που τους μιλά. Αλλά, αν θέλουμε να κατανοήσουμε την οδό της σωτηρίας, αν θέλουμε να δούμε τις ακτίνες του Ηλίου της δικαιοσύνης, πρέπει να μελετούμε τις Γραφές με συγκεκριμένο σκοπό· διότι οι υποσχέσεις και οι προφητείες της Βίβλου χύνουν λαμπρές ακτίνες δόξας επάνω στο θείο σχέδιο της απολύτρωσης, τις οποίες μεγάλες αλήθειες δεν κατανοούνται καθαρά.» The 1888 Materials, 403.

We are required to know what those doctrines are, and how to present, establish and defend those truths.

Είμαστε υποχρεωμένοι να γνωρίζουμε ποιες είναι αυτές οι δοξασίες και πώς να παρουσιάζουμε, να θεμελιώνουμε και να υπερασπιζόμαστε αυτές τις αλήθειες.

> “It does not seem possible to us now that any should have to stand alone; but if God has ever spoken by me, the time will come when we shall be brought before councils and before thousands for his name’s sake, and each one will have to give the reason of his faith. Then will come the severest criticism upon every position that has been taken for the truth. We need, then, to study the word of God, that we may know why we believe the doctrines we advocate. We must critically search the living oracles of Jehovah.” Review and Herald, December 18, 1888.

> «Δεν φαίνεται τώρα δυνατό σε εμάς ότι κάποιοι θα πρέπει να σταθούν μόνοι· αλλά, αν ο Θεός μίλησε ποτέ μέσω εμού, θα έλθει ο καιρός κατά τον οποίο θα οδηγηθούμε ενώπιον συμβουλίων και ενώπιον χιλιάδων εξαιτίας του ονόματός Του, και ο καθένας θα πρέπει να δώσει τον λόγο της πίστεώς του. Τότε θα έλθει η αυστηρότερη κριτική επάνω σε κάθε θέση που έχει ληφθεί υπέρ της αληθείας. Έχουμε ανάγκη, λοιπόν, να μελετούμε τον λόγο του Θεού, ώστε να γνωρίζουμε γιατί πιστεύουμε τις διδασκαλίες τις οποίες υποστηρίζουμε. Πρέπει να ερευνούμε με κριτικό πνεύμα τα ζώντα λόγια του Ιεχωβά.» Review and Herald, 18 Δεκεμβρίου 1888.

In order to be brought before “thousands” it is evident that some of the defenders of truth in the last days will be forced to defend the truth in a medium such as television or web broadcasts. How else could thousands watch the testimony given by the one hundred and forty-four thousand? The doctrines we advocate identify the basis of our faith.

Για να οδηγηθούν ενώπιον «χιλιάδων», είναι φανερό ότι μερικοί από τους υπερασπιστές της αλήθειας κατά τις έσχατες ημέρες θα εξαναγκασθούν να υπερασπισθούν την αλήθεια μέσω κάποιου μέσου όπως η τηλεόραση ή οι διαδικτυακές μεταδόσεις. Πώς αλλιώς θα μπορούσαν χιλιάδες να παρακολουθήσουν τη μαρτυρία που δίδεται από τους εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες; Τα δόγματα που πρεσβεύουμε προσδιορίζουν τη βάση της πίστεώς μας.

> “The members of the church will individually be tested and proved. They will be placed in circumstances where they will be forced to bear witness for the truth. Many will be called to speak before councils and in courts of justice, perhaps separately and alone. The experience which would have helped them in this emergency they have neglected to obtain, and their souls are burdened with remorse for wasted opportunities and neglected privileges.” Testimonies, volume 5, 463.

> «Τα μέλη της εκκλησίας θα δοκιμαστούν και θα αποδειχθούν το καθένα ξεχωριστά. Θα τεθούν σε περιστάσεις στις οποίες θα εξαναγκαστούν να δώσουν μαρτυρία για την αλήθεια. Πολλοί θα κληθούν να μιλήσουν ενώπιον συμβουλίων και σε δικαστήρια, ίσως χωριστά και μόνοι. Την εμπειρία που θα τους είχε βοηθήσει σε αυτή την κρίσιμη περίσταση, αμέλησαν να αποκτήσουν, και οι ψυχές τους είναι φορτωμένες με τύψεις για ευκαιρίες που σπαταλήθηκαν και προνόμια που παραμελήθηκαν.» Testimonies, τόμος 5, 463.

God’s Word never fails, and therefore if we are to be numbered with the one hundred and forty-four thousand, we must know what believe based upon what is written in God’s Word. Before the testing time arrives when God’s people are forced to explain the doctrines they believe, God allows errors to be introduced in order to force God’s people to critically study His Word.

Ο Λόγος του Θεού ουδέποτε αποτυγχάνει, και επομένως, εάν πρόκειται να συγκαταριθμηθούμε μεταξύ των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, πρέπει να γνωρίζουμε τι πιστεύουμε, στηριζόμενοι σε ό,τι είναι γραμμένο στον Λόγο του Θεού. Πριν έλθει ο καιρός της δοκιμασίας, όταν ο λαός του Θεού θα εξαναγκασθεί να εξηγήσει τα δόγματα που πιστεύει, ο Θεός επιτρέπει να εισαχθούν πλάνες, ώστε να εξαναγκάσει τον λαό Του να μελετήσει κριτικά τον Λόγο Του.

> “The fact that there is no controversy or agitation among God’s people should not be regarded as conclusive evidence that they are holding fast to sound doctrine. There is reason to fear that they may not be clearly discriminating between truth and error. When no new questions are started by investigation of the Scriptures, when no difference of opinion arises which will set men to searching the Bible for themselves to make sure that they have the truth, there will be many now, as in ancient times, who will hold to tradition and worship they know not what.

> Το γεγονός ότι δεν υπάρχει καμία διαμάχη ή αναταραχή μεταξύ του λαού του Θεού δεν πρέπει να θεωρείται αδιάσειστη απόδειξη ότι προσκολλώνται σταθερά στην υγιαίνουσα διδασκαλία. Υπάρχει λόγος να φοβούμεθα ότι ενδέχεται να μη διακρίνουν καθαρά μεταξύ αλήθειας και πλάνης. Όταν δεν εγείρονται νέα ζητήματα μέσω της διερεύνησης των Γραφών, όταν δεν ανακύπτει διαφορά γνώμης η οποία θα ωθήσει τους ανθρώπους να ερευνούν τη Βίβλο μόνοι τους, ώστε να βεβαιωθούν ότι κατέχουν την αλήθεια, τότε θα υπάρχουν πολλοί, τώρα όπως και στην αρχαιότητα, οι οποίοι θα προσκολλώνται στην παράδοση και θα λατρεύουν χωρίς να γνωρίζουν τι.

> “I have been shown that many who profess to have a knowledge of present truth know not what they believe. They do not understand the evidences of their faith. They have no just appreciation of the work for the present time. When the time of trial shall come, there are men now preaching to others who will find, upon examining the positions they hold, that there are many things for which they can give no satisfactory reason. Until thus tested they knew not their great ignorance. And there are many in the church who take it for granted that they understand what they believe; but, until controversy arises, they do not know their own weakness. When separated from those of like faith and compelled to stand singly and alone to explain their belief, they will be surprised to see how confused are their ideas of what they had accepted as truth. Certain it is that there has been among us a departure from the living God and a turning to men, putting human in place of divine wisdom.

> «Μου εδείχθη ότι πολλοί οι οποίοι ομολογούν ότι έχουν γνώση της παρούσης αληθείας δεν γνωρίζουν τι πιστεύουν. Δεν κατανοούν τα τεκμήρια της πίστεώς τους. Δεν έχουν ορθή εκτίμηση του έργου για τον παρόντα καιρό. Όταν έλθει ο καιρός της δοκιμασίας, υπάρχουν άνδρες που τώρα κηρύττουν σε άλλους, οι οποίοι θα διαπιστώσουν, εξετάζοντας τις θέσεις που τηρούν, ότι υπάρχουν πολλά πράγματα για τα οποία δεν μπορούν να δώσουν καμία ικανοποιητική εξήγηση. Μέχρις ότου δοκιμασθούν κατ’ αυτόν τον τρόπο, δεν εγνώριζαν τη μεγάλη τους άγνοια. Και υπάρχουν πολλοί στην εκκλησία που θεωρούν δεδομένο ότι κατανοούν αυτό το οποίο πιστεύουν· αλλά, έως ότου ανακύψει αντιλογία, δεν γνωρίζουν τη δική τους αδυναμία. Όταν χωρισθούν από εκείνους που έχουν την ίδια πίστη και αναγκασθούν να σταθούν μεμονωμένοι και μόνοι, για να εξηγήσουν την πίστη τους, θα εκπλαγούν βλέποντας πόσο συγκεχυμένες είναι οι αντιλήψεις τους περί εκείνου που είχαν αποδεχθεί ως αλήθεια. Βέβαιον είναι ότι υπήρξε μεταξύ μας απομάκρυνση από τον ζώντα Θεό και στροφή προς ανθρώπους, θέτοντας το ανθρώπινο στη θέση της θείας σοφίας.»

> “God will arouse His people; if other means fail, heresies will come in among them, which will sift them, separating the chaff from the wheat. The Lord calls upon all who believe His word to awake out of sleep. Precious light has come, appropriate for this time. It is Bible truth, showing the perils that are right upon us. This light should lead us to a diligent study of the Scriptures and a most critical examination of the positions which we hold. God would have all the bearings and positions of truth thoroughly and perseveringly searched, with prayer and fasting. Believers are not to rest in suppositions and ill-defined ideas of what constitutes truth. Their faith must be firmly founded upon the word of God so that when the testing time shall come and they are brought before councils to answer for their faith they may be able to give a reason for the hope that is in them, with meekness and fear.

> «Ο Θεός θα εγείρει τον λαό Του· εάν αποτύχουν άλλα μέσα, θα παρεισφρήσουν ανάμεσά τους αιρέσεις, οι οποίες θα τους κοσκινίσουν, διαχωρίζοντας το άχυρο από το σιτάρι. Ο Κύριος καλεί όλους όσοι πιστεύουν τον λόγο Του να ξυπνήσουν από τον ύπνο. Πολύτιμο φως έχει έλθει, κατάλληλο για τον καιρό αυτόν. Είναι βιβλική αλήθεια, η οποία δείχνει τους κινδύνους που βρίσκονται ακριβώς μπροστά μας. Το φως αυτό θα πρέπει να μας οδηγεί σε επιμελή μελέτη των Γραφών και σε μία άκρως αυστηρή εξέταση των θέσεων που διακρατούμε. Ο Θεός θα ήθελε όλες οι όψεις και οι θέσεις της αλήθειας να ερευνώνται διεξοδικά και επίμονα, με προσευχή και νηστεία. Οι πιστοί δεν πρέπει να αναπαύονται σε υποθέσεις και ασαφώς καθορισμένες ιδέες περί του τι συνιστά την αλήθεια. Η πίστη τους πρέπει να είναι στερεά θεμελιωμένη επάνω στον λόγο του Θεού, ώστε, όταν έλθει ο καιρός της δοκιμασίας και οδηγηθούν ενώπιον συμβουλίων για να απολογηθούν για την πίστη τους, να είναι σε θέση να δώσουν λόγο για την ελπίδα που είναι μέσα τους, με πραότητα και φόβο.

> “Agitate, agitate, agitate. The subjects which we present to the world must be to us a living reality. It is important that in defending the doctrines which we consider fundamental articles of faith we should never allow ourselves to employ arguments that are not wholly sound. These may avail to silence an opposer, but they do not honor the truth. We should present sound arguments, that will not only silence our opponents, but will bear the closest and most searching scrutiny. With those who have educated themselves as debaters there is great danger that they will not handle the word of God with fairness. In meeting an opponent it should be our earnest effort to present subjects in such a manner as to awaken conviction in his mind, instead of seeking merely to give confidence to the believer.

> «Ανακινείτε, ανακινείτε, ανακινείτε. Τα θέματα τα οποία παρουσιάζουμε στον κόσμο πρέπει να είναι για εμάς ζώσα πραγματικότητα. Είναι σημαντικό, όταν υπερασπιζόμαστε τα δόγματα τα οποία θεωρούμε θεμελιώδη άρθρα πίστεως, να μη επιτρέπουμε ποτέ στον εαυτό μας να χρησιμοποιεί επιχειρήματα που δεν είναι απολύτως υγιή. Αυτά μπορεί να επαρκούν για να αποστομώσουν έναν αντιλέγοντα, αλλά δεν τιμούν την αλήθεια. Οφείλουμε να παρουσιάζουμε υγιή επιχειρήματα, τα οποία όχι μόνο θα αποστομώνουν τους αντιπάλους μας, αλλά και θα αντέχουν στην πλησιέστερη και πλέον διεισδυτική εξέταση. Με όσους έχουν εκπαιδεύσει τον εαυτό τους ως συζητητές υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να μη μεταχειρίζονται τον λόγο του Θεού με αμεροληψία. Όταν αντιμετωπίζουμε έναν αντίπαλο, πρέπει να είναι η ειλικρινής μας προσπάθεια να παρουσιάζουμε τα θέματα με τέτοιον τρόπο, ώστε να αφυπνίζεται πεποίθηση στη διάνοιά του, αντί να επιδιώκουμε απλώς να ενισχύσουμε την εμπιστοσύνη του πιστού.»

> “Whatever may be man’s intellectual advancement, let him not for a moment think that there is no need of thorough and continuous searching of the Scriptures for greater light. As a people we are called individually to be students of prophecy. We must watch with earnestness that we may discern any ray of light which God shall present to us. We are to catch the first gleamings of truth; and through prayerful study clearer light may be obtained, which can be brought before others.” Testimonies, volume 5, 708.

> «Όποια κι αν είναι η διανοητική πρόοδος του ανθρώπου, ας μη νομίσει ούτε για μια στιγμή ότι δεν υπάρχει ανάγκη επιμελούς και συνεχούς έρευνας των Γραφών για μεγαλύτερο φως. Ως λαός καλούμαστε ατομικά να είμαστε σπουδαστές της προφητείας. Πρέπει να αγρυπνούμε με earnestness, ώστε να διακρίνουμε οποιαδήποτε ακτίνα φωτός μάς παρουσιάσει ο Θεός. Οφείλουμε να συλλαμβάνουμε τις πρώτες αναλαμπές της αλήθειας· και μέσω μελετής που συνοδεύεται από προσευχή μπορεί να αποκτηθεί καθαρότερο φως, το οποίο μπορεί να τεθεί ενώπιον άλλων». Testimonies, τόμος 5, σ. 708.

The “students of prophecy” that ultimately makeup the one hundred and forty-four thousand will be “individually tested and proved,” in advance of their confrontation with the earthly powers who bring about the soon-coming Sunday law crisis and persecution. The faithful will first be “aroused” by God. The sleeping virgins will be “aroused” from the slumber they have fallen into during the tarrying time. If they will not awaken by the message that God has presented through the articles that have been sent forth since July of 2023, then God will allow “heresies” to “come in among them” which will finish the separation of the wheat and tares through a sifting process. We are now in that sifting process.

Οι «σπουδαστές της προφητείας» που τελικώς συγκροτούν τις εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες θα «δοκιμαστούν και θα αποδειχθούν» ατομικώς, πριν από την αναμέτρησή τους με τις επίγειες εξουσίες που επιφέρουν την επικείμενη κρίση του νόμου της Κυριακής και τον διωγμό. Οι πιστοί θα «εγερθούν» πρώτα από τον Θεό. Οι κοιμώμενες παρθένες θα «εγερθούν» από τον ύπνο στον οποίο έχουν περιπέσει κατά τον χρόνο της καθυστέρησης. Εάν δεν αφυπνιστούν με το μήνυμα που ο Θεός έχει παρουσιάσει μέσω των άρθρων που έχουν αποσταλεί από τον Ιούλιο του 2023, τότε ο Θεός θα επιτρέψει να «εισέλθουν μεταξύ αυτών αιρέσεις», οι οποίες θα ολοκληρώσουν τον διαχωρισμό του σίτου και των ζιζανίων μέσω μιας διαδικασίας κοσκινίσματος. Τώρα βρισκόμαστε μέσα σε αυτήν τη διαδικασία κοσκινίσματος.

There are three options available to those who have been following in the controversy of the correct identification of Modern Rome. One option is that the United States is Modern Rome, the other is that the papal power is Modern Rome and the third option is that both of the previous positions are incorrect and some other power is represented by the robbers of Daniel’s people who exalt themselves, fall, and establish the vision in verse fourteen of Daniel chapter eleven.

Υπάρχουν τρεις διαθέσιμες επιλογές για εκείνους που έχουν παρακολουθήσει τη διαμάχη σχετικά με τη σωστή ταυτοποίηση της Σύγχρονης Ρώμης. Η μία επιλογή είναι ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι η Σύγχρονη Ρώμη, η άλλη είναι ότι η παπική εξουσία είναι η Σύγχρονη Ρώμη, και η τρίτη επιλογή είναι ότι και οι δύο προηγούμενες θέσεις είναι εσφαλμένες και ότι κάποια άλλη δύναμη παριστάνεται από τους ληστές του λαού του Δανιήλ, οι οποίοι υψώνουν τους εαυτούς τους, πέφτουν και καθιστούν βέβαιη την όραση στο εδάφιο δεκατέσσερα του ενδεκάτου κεφαλαίου του Δανιήλ.

I contend that the disagreement of whether Modern Rome is the papal power or the United States, has been allowed to be introduced into this movement for the purpose of forcing His people to study His prophetic word. God has brought about this controversy in a manifestation of His mercy. I contend the disagreement is more about preparing His people for the coming crisis than simply identifying who is right and who is wrong about Modern Rome. The disagreement was allowed and designed by God to demonstrate, for any who wish to see, that their own personal understanding of His prophetic word is incomplete or incorrect. The controversy is therefore evidence of God’s mercy.

Υποστηρίζω ότι η διαφωνία ως προς το αν η Σύγχρονη Ρώμη είναι η παπική εξουσία ή οι Ηνωμένες Πολιτείες, επετράπη να εισαχθεί μέσα σε αυτό το κίνημα με σκοπό να εξαναγκάσει τον λαό Του να μελετήσει τον προφητικό λόγο Του. Ο Θεός προκάλεσε αυτήν τη διαμάχη ως εκδήλωση του ελέους Του. Υποστηρίζω ότι η διαφωνία αφορά περισσότερο την προετοιμασία του λαού Του για την επερχόμενη κρίση, παρά απλώς τον προσδιορισμό του ποιος έχει δίκιο και ποιος έχει άδικο σχετικά με τη Σύγχρονη Ρώμη. Η διαφωνία επετράπη και σχεδιάστηκε από τον Θεό, ώστε να καταδείξει, για κάθε έναν που επιθυμεί να δει, ότι η δική του προσωπική κατανόηση του προφητικού λόγου Του είναι ελλιπής ή εσφαλμένη. Επομένως, η διαμάχη αποτελεί απόδειξη του ελέους του Θεού.

The controversy not only involves the identification of who is the power represented by the robbers of thy people, but also whether the methodology of line upon line that both sides of the controversy profess to uphold is being properly applied. The prophetic rules associated with the methodology of line upon line includes special prophetic principles which will be part of the sifting process of the wheat and tares. Three elements of the methodology of line upon line which I contend are being misunderstood in this current controversy are Christ as the Truth, and Christ as Alpha and Omega, and a triple application of prophecy.

Η διαμάχη δεν αφορά μόνο την ταυτοποίηση του ποια είναι η δύναμη που εκπροσωπείται από τους λῃστές τοῦ λαοῦ σου, αλλά και το εάν η μεθοδολογία τοῦ «γραμμή ἐπὶ γραμμή», την οποία και οι δύο πλευρές της διαμάχης ομολογούν ότι υποστηρίζουν, εφαρμόζεται ορθά. Οι προφητικοί κανόνες που συνδέονται με τη μεθοδολογία τοῦ «γραμμή ἐπὶ γραμμή» περιλαμβάνουν ιδιαίτερες προφητικές αρχές, οι οποίες θα αποτελέσουν μέρος της διαδικασίας τοῦ κοσκινίσματος τοῦ σίτου και των ζιζανίων. Τρία στοιχεία της μεθοδολογίας τοῦ «γραμμή ἐπὶ γραμμή», τα οποία υποστηρίζω ότι παρερμηνεύονται σε αυτή την παρούσα διαμάχη, είναι ο Χριστός ως η Αλήθεια, και ο Χριστός ως το Άλφα και το Ωμέγα, και η τριπλή εφαρμογή της προφητείας.

Ultimately those who hold to an incorrect understanding of verse fourteen of Daniel eleven will be found to be basing their doctrinal position upon a private interpretation.

Τελικώς, όσοι εμμένουν σε εσφαλμένη κατανόηση του δεκάτου τετάρτου εδαφίου του ενδεκάτου κεφαλαίου του Δανιήλ θα αποδειχθεί ότι θεμελιώνουν τη δογματική τους θέση επάνω σε ιδιωτική ερμηνεία.

> We have also a more sure word of prophecy; whereunto ye do well that ye take heed, as unto a light that shineth in a dark place, until the day dawn, and the day star arise in your hearts: Knowing this first, that no prophecy of the scripture is of any private interpretation. For the prophecy came not in old time by the will of man: but holy men of God spake as they were moved by the Holy Ghost. 2 Peter 1:19–21.

> Καὶ ἔχομεν βεβαιότερον τὸν προφητικὸν λόγον· εἰς τὸν ὁποῖον καλῶς ποιεῖτε νὰ προσέχητε, ὡς εἰς λύχνον φέγγοντα ἐν αὐχμηρῷ τόπῳ, ἕως οὗ ἡ ἡμέρα διαυγάσῃ καὶ ὁ φωσφόρος ἀνατείλῃ ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν· γνωρίζοντες τοῦτο πρῶτον, ὅτι οὐδεμία προφητεία τῆς Γραφῆς γίνεται ἰδίας ἐπιλύσεως. Διότι οὐχὶ διὰ θελήματος ἀνθρώπου ἠνέχθη ποτέ προφητεία, ἀλλὰ ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος φερόμενοι ἐλάλησαν ἅγιοι ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ. 2 Πέτρου 1:19–21.

In the controversy over verse fourteen, an example of what I understand to be a “private interpretation” is found in The Great Controversy.

Στη διαμάχη σχετικά με το εδάφιο δεκατέσσερα, ένα παράδειγμα αυτού που θεωρώ ως «ιδιωτική ερμηνεία» βρίσκεται στο The Great Controversy.

> “As the Sabbath has become the special point of controversy throughout Christendom, and religious and secular authorities have combined to enforce the observance of the Sunday, the persistent refusal of a small minority to yield to the popular demand will make them objects of universal execration. It will be urged that the few who stand in opposition to an institution of the church and a law of the state ought not to be tolerated; that it is better for them to suffer than for whole nations to be thrown into confusion and lawlessness. The same argument many centuries ago was brought against Christ by the ‘rulers of the people.’ ‘It is expedient for us,’ said the wily Caiaphas, ‘that one man should die for the people, and that the whole nation perish not.’ John 11:50. This argument will appear conclusive; and a decree will finally be issued against those who hallow the Sabbath of the fourth commandment, denouncing them as deserving of the severest punishment and giving the people liberty, after a certain time, to put them to death. Romanism in the Old World and apostate Protestantism in the New will pursue a similar course toward those who honor all the divine precepts.” The Great Controversy, 615.

> «Καθώς το Σάββατο έχει καταστεί το ιδιαίτερο σημείο αντιπαράθεσης σε ολόκληρο τον χριστιανικό κόσμο, και οι θρησκευτικές και οι κοσμικές αρχές έχουν συμπράξει για να επιβάλουν την τήρηση της Κυριακής, η επίμονη άρνηση μιας μικρής μειονότητας να υποκύψει στη λαϊκή απαίτηση θα τους καταστήσει αντικείμενα καθολικού αποτροπιασμού. Θα προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι οι λίγοι που στέκονται σε αντίθεση προς έναν θεσμό της εκκλησίας και έναν νόμο του κράτους δεν πρέπει να γίνονται ανεκτοί· ότι είναι προτιμότερο να υποφέρουν αυτοί, παρά να ριφθούν ολόκληρα έθνη σε σύγχυση και ανομία. Το ίδιο επιχείρημα, πολλούς αιώνες πριν, προεβλήθη εναντίον του Χριστού από τους «άρχοντες του λαού». «Συμφέρει εις ημάς», είπε ο πανούργος Καϊάφας, «να αποθάνη εις άνθρωπος υπέρ του λαού, και να μη απολεσθή όλον το έθνος». Ιωάν. 11:50. Αυτό το επιχείρημα θα φανεί πειστικό· και τελικά θα εκδοθεί διάταγμα εναντίον εκείνων που αγιάζουν το Σάββατο της τέταρτης εντολής, καταγγέλλοντάς τους ως άξιους της αυστηρότατης τιμωρίας και παρέχοντας στον λαό την ελευθερία, μετά από ορισμένο χρόνο, να τους θανατώσει. Ο Ρωμαιοκαθολικισμός στον Παλαιό Κόσμο και ο αποστατημένος Προτεσταντισμός στον Νέο θα ακολουθήσουν παρόμοια πορεία απέναντι σε όσους τιμούν όλες τις θείες εντολές». Η Μεγάλη Διαμάχη, 615.

“Christendom” represents the worldwide community of Christians or the collective body of Christian-majority countries and cultures. The term is often used to denote the parts of the world where Christianity is the dominant religion and has significantly influenced the culture, laws, and social norms. Christendom encompasses the global expanse of Christianity in terms of its followers, cultural impact, and historical significance. Without removing the repetition that exists in the Ellen White CD-ROM, the word Christendom occurs one hundred and seventy-six times. Geographically Sister White identifies that Christendom in general represents Europe and the Americas. In the context of Sister White Europe is identified as the Old World and the Americas are the New world.

Η «Χριστιανοσύνη» αντιπροσωπεύει την παγκόσμια κοινότητα των Χριστιανών ή το συλλογικό σώμα χωρών και πολιτισμών με χριστιανική πλειονότητα. Ο όρος χρησιμοποιείται συχνά για να δηλώσει τα μέρη του κόσμου όπου ο Χριστιανισμός είναι η κυρίαρχη θρησκεία και έχει επηρεάσει σημαντικά τον πολιτισμό, τους νόμους και τις κοινωνικές νόρμες. Η Χριστιανοσύνη περιλαμβάνει την παγκόσμια έκταση του Χριστιανισμού ως προς τους οπαδούς του, την πολιτισμική του επίδραση και την ιστορική του σημασία. Χωρίς να αφαιρεθεί η επανάληψη που υπάρχει στο CD-ROM της Ellen White, η λέξη Christendom απαντά εκατόν εβδομήντα έξι φορές. Γεωγραφικά, η Αδελφή White προσδιορίζει ότι η Χριστιανοσύνη γενικά αντιπροσωπεύει την Ευρώπη και την Αμερική. Στο πλαίσιο της Αδελφής White, η Ευρώπη προσδιορίζεται ως ο Παλαιός Κόσμος και η Αμερική ως ο Νέος Κόσμος.

> “But the beast with lamblike horns was seen ‘coming up out of the earth.’ Instead of overthrowing other powers to establish itself, the nation thus represented must arise in territory previously unoccupied and grow up gradually and peacefully. It could not, then, arise among the crowded and struggling nationalities of the Old World—that turbulent sea of ‘peoples, and multitudes, and nations, and tongues.’ It must be sought in the Western Continent.

> «Αλλά το θηρίο με κέρατα όμοια με αρνιού εθεάθη “να αναβαίνει εκ της γης”. Αντί να ανατρέψει άλλες δυνάμεις για να εδραιωθεί, το έθνος που κατ’ αυτόν τον τρόπο παριστάνεται πρέπει να ανακύψει σε περιοχή προηγουμένως ακατοίκητη και να αναπτυχθεί βαθμιαία και ειρηνικά. Δεν θα μπορούσε, λοιπόν, να ανακύψει ανάμεσα στα πυκνοκατοικημένα και αγωνιζόμενα έθνη του Παλαιού Κόσμου—εκείνη την ταραχώδη θάλασσα των “λαών, και όχλων, και εθνών, και γλωσσών”. Πρέπει να αναζητηθεί στη Δυτική Ήπειρο.»

> “What nation of the New World was in 1798 rising into power, giving promise of strength and greatness, and attracting the attention of the world? The application of the symbol admits of no question. One nation, and only one, meets the specifications of this prophecy; it points unmistakably to the United States of America.’ The Great Controversy, 441.

> «Ποιο έθνος του Νέου Κόσμου, το έτος 1798, ανερχόταν σε ισχύ, δίνοντας υπόσχεση δύναμης και μεγαλείου και προσελκύοντας την προσοχή του κόσμου; Η εφαρμογή του συμβόλου δεν επιδέχεται καμία αμφισβήτηση. Ένα έθνος, και ένα μόνον, ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές αυτής της προφητείας· αυτή καταδεικνύει αδιαμφισβήτητα τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.» The Great Controversy, 441.

The last sentence in the paragraph we are considering has been employed to suggest that “Romanism in the Old World and apostate Protestantism in the New” is identifying “Romanism of the Old World” as the papacy during the Dark Ages, and the United States (apostate Protestantism) as Modern Rome, represented by the phrase “apostate Protestantism in the New.” The “Old” is defined as past history, and the “New” is defined as modern or current history. That application wrest Sister White’s established understanding of both Christendom and the Old and New world.

Η τελευταία πρόταση της παραγράφου που εξετάζουμε έχει χρησιμοποιηθεί για να υποστηριχθεί ότι «ο Ρωμαιοκαθολικισμός στον Παλαιό Κόσμο και ο αποστατικός Προτεσταντισμός στον Νέο» ταυτοποιεί τον «Ρωμαιοκαθολικισμό του Παλαιού Κόσμου» ως το παπικό σύστημα κατά τους Σκοτεινούς Αιώνες, και τις Ηνωμένες Πολιτείες (τον αποστατικό Προτεσταντισμό) ως τη Σύγχρονη Ρώμη, που αντιπροσωπεύεται από τη φράση «αποστατικός Προτεσταντισμός στον Νέο». Ο «Παλαιός» ορίζεται ως παρελθούσα ιστορία, και ο «Νέος» ορίζεται ως σύγχρονη ή παρούσα ιστορία. Η εφαρμογή αυτή διαστρέφει την καθιερωμένη κατανόηση της Αδελφής White τόσο για τη Χριστιανοσύνη όσο και για τον Παλαιό και τον Νέο Κόσμο.

Those who apply the sentence in terms of past and future history, identify “a private interpretation” in direct contradiction to Sister White’s intended meaning. The claim is that the “Old World” represents past history and the “New” represents modern or current history (New).

Όσοι εφαρμόζουν τη δήλωση υπό το πρίσμα της παρελθούσας και της μελλοντικής ιστορίας, προσδίδουν μια «ιδιωτική ερμηνεία» σε άμεση αντίθεση προς το επιδιωκόμενο νόημα της Αδελφής White. Ο ισχυρισμός είναι ότι ο «Παλαιός Κόσμος» αντιπροσωπεύει την παρελθούσα ιστορία και ο «Νέος» αντιπροσωπεύει τη σύγχρονη ή την τρέχουσα ιστορία (Νέα).

The passage says, “will pursue.” Romanism and apostate Protestantism “will pursue a similar course toward those who honor all the divine precepts.” The Old World in the passage is Europe and the New world is the Americas. Sister White is teaching that the entire world is to be confronted by the Sunday law test, and that Romanism will lead out in the persecutions in Europe and apostate Protestantism will lead out in persecutions in the Americas. The Americas and Europe are what is defined as “Christendom.” Both Romanism and apostate Protestantism “will pursue a similar course toward those who honor all the divine precepts.”

Το απόσπασμα λέγει: «θα ακολουθήσουν». Ο Ρωμαιοκαθολικισμός και ο αποστατημένος Προτεσταντισμός «θα ακολουθήσουν παρόμοια πορεία έναντι εκείνων που τιμούν όλα τα θεία προστάγματα». Ο Παλαιός Κόσμος στο απόσπασμα είναι η Ευρώπη και ο Νέος Κόσμος είναι η Αμερική. Η Αδελφή White διδάσκει ότι ολόκληρος ο κόσμος πρόκειται να τεθεί ενώπιον της δοκιμασίας του νόμου της Κυριακής, και ότι ο Ρωμαιοκαθολικισμός θα ηγηθεί των διωγμών στην Ευρώπη και ο αποστατημένος Προτεσταντισμός θα ηγηθεί των διωγμών στην Αμερική. Η Αμερική και η Ευρώπη είναι εκείνα που ορίζονται ως «Χριστιανοσύνη». Τόσο ο Ρωμαιοκαθολικισμός όσο και ο αποστατημένος Προτεσταντισμός «θα ακολουθήσουν παρόμοια πορεία έναντι εκείνων που τιμούν όλα τα θεία προστάγματα».

“Will pursue” is identifying a future action by both powers, and it is grammatically impossible to suggest that Romanism of the Old World is the papal power of the Dark Ages. The persecution carried out by both powers is future tense. The definition of the phrase is “will pursue” and it means to follow or chase after something with the intention of achieving or attaining it. It implies a future action where an individual or group is committed to actively seeking a goal or objective.

Το «θα καταδιώξει» προσδιορίζει μια μελλοντική ενέργεια και των δύο εξουσιών, και είναι γραμματικώς αδύνατον να υποστηριχθεί ότι ο Ρωμαιοκαθολικισμός του Παλαιού Κόσμου είναι η παπική εξουσία του Μεσαίωνα. Ο διωγμός που θα ασκηθεί από αμφότερες τις εξουσίες βρίσκεται σε μέλλοντα χρόνο. Η σημασία της φράσεως είναι «θα καταδιώξει» και σημαίνει να ακολουθεί ή να καταδιώκει κανείς κάτι με την πρόθεση να το επιτύχει ή να το αποκτήσει. Υποδηλώνει μια μελλοντική ενέργεια κατά την οποία ένα άτομο ή μια ομάδα είναι προσηλωμένα στην ενεργό επιδίωξη ενός σκοπού ή στόχου.

The phrase can be applied in various contexts: “She will pursue a career in medicine,” meaning she plans to work towards becoming a medical professional. “He will pursue a degree in engineering,” indicating he intends to study engineering at a higher educational institution. “The team will pursue the project until completion,” suggesting the team will continue working on the project until it is finished. “They will pursue legal action against the company,” meaning they intend to take legal steps to address a grievance or seek justice. Overall, “will pursue” implies determination, commitment, and a clear intention to achieve a specific goal or outcome in the future.

Η φράση μπορεί να εφαρμοστεί σε διάφορα συμφραζόμενα: «Αυτή θα ακολουθήσει σταδιοδρομία στην ιατρική», δηλαδή σχεδιάζει να εργαστεί προς την κατεύθυνση τού να καταστεί επαγγελματίας τοῦ ιατρικοῦ κλάδου. «Αυτός θα επιδιώξει πτυχίο στη μηχανική», υποδηλώνοντας ότι προτίθεται να σπουδάσει μηχανική σε ίδρυμα ανώτερης εκπαίδευσης. «Η ομάδα θα συνεχίσει το έργο μέχρι την ολοκλήρωσή του», υποδηλώνοντας ότι η ομάδα θα εξακολουθήσει να εργάζεται στο έργο έως ότου αυτό τελειώσει. «Αυτοί θα επιδιώξουν νομική ενέργεια κατά της εταιρείας», δηλαδή προτίθενται να προβούν σε νομικά βήματα για να αντιμετωπίσουν μια αδικία ή να επιζητήσουν δικαιοσύνη. Συνολικά, το «θα επιδιώξει» υποδηλώνει αποφασιστικότητα, δέσμευση και σαφή πρόθεση να επιτευχθεί ένας συγκεκριμένος στόχος ή αποτέλεσμα στο μέλλον.

The private interpretation that is employed to teach that Romanism of the Old World is past history, is thereafter employed as a plank to uphold an incorrect application of a triple application of prophecy. It argues that the triple application of Rome represents pagan Rome, followed by papal Rome and then the United States as the third of the three Rome’s. A very similar flawed application was employed shortly after September 11, 2001, when a group separated from the movement over the book of Joel.

Η ιδιωτική ερμηνεία που χρησιμοποιείται για να διδάξει ότι ο Ρωμαισμός του Παλαιού Κόσμου αποτελεί παρελθούσα ιστορία, χρησιμοποιείται κατόπιν ως στήριγμα για να υποστηρίξει μια εσφαλμένη εφαρμογή μιας τριπλής εφαρμογής της προφητείας. Υποστηρίζει ότι η τριπλή εφαρμογή της Ρώμης αντιπροσωπεύει την ειδωλολατρική Ρώμη, ακολουθούμενη από την παπική Ρώμη και έπειτα τις Ηνωμένες Πολιτείες ως την τρίτη από τις τρεις Ρώμες. Μια πολύ παρόμοια εσφαλμένη εφαρμογή χρησιμοποιήθηκε λίγο μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001, όταν μια ομάδα αποσχίσθηκε από το κίνημα εξαιτίας του βιβλίου του Ιωήλ.

The controversy then began at a camp meeting in Canada where the triple application of the three woes was incorporated into the book of Joel to teach that Islam of the third woe was the nation that came against the land in verse six of chapter one. That nation is papal Rome, but a private interpretation was introduced claiming the nation was Islam. The triple application of three woes had established Islam as the power of September 11, 2001, and the new private interpretation insisted the papal power of Joel chapter one was actually Islam. A private interpretation that rejected the correct identification of papal power in the book of Joel was bolstered up by an incorrect application of the three woes. Now a private interpretation setting aside the papal power for the United States is being introduced.

Η διαμάχη, λοιπόν, άρχισε σε μια συγκέντρωση κατασκήνωσης στον Καναδά, όπου η τριπλή εφαρμογή των τριών αλίμονο ενσωματώθηκε στο βιβλίο του Ιωήλ, ώστε να διδάξει ότι το Ισλάμ του τρίτου αλίμονο ήταν το έθνος που ήλθε εναντίον της γης στο έκτο εδάφιο του πρώτου κεφαλαίου. Το έθνος εκείνο είναι η παπική Ρώμη, αλλά εισήχθη μια ιδιωτική ερμηνεία που ισχυριζόταν ότι το έθνος ήταν το Ισλάμ. Η τριπλή εφαρμογή των τριών αλίμονο είχε εδραιώσει το Ισλάμ ως τη δύναμη της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, και η νέα ιδιωτική ερμηνεία επέμενε ότι η παπική δύναμη του πρώτου κεφαλαίου του Ιωήλ ήταν στην πραγματικότητα το Ισλάμ. Μια ιδιωτική ερμηνεία, η οποία απέρριπτε τη σωστή ταυτοποίηση της παπικής δύναμης στο βιβλίο του Ιωήλ, ενισχύθηκε από μια εσφαλμένη εφαρμογή των τριών αλίμονο. Τώρα εισάγεται μια ιδιωτική ερμηνεία που παραμερίζει την παπική δύναμη υπέρ των Ηνωμένων Πολιτειών.

> The thing that hath been, it is that which shall be; and that which is done is that which shall be done: and there is no new thing under the sun. Is there anything whereof it may be said, See, this is new? it hath been already of old time, which was before us. Ecclesiastes 1:9, 10.

> Εκείνο το οποίο υπήρξε, αυτό είναι που θα υπάρξει· και εκείνο το οποίο έγινε, αυτό είναι που θα γίνει· και δεν υπάρχει κανένα νέο πράγμα κάτω από τον ήλιο. Υπάρχει άραγε κάτι για το οποίο μπορεί να λεχθεί: «Ιδού, αυτό είναι νέο»; Αυτό έχει ήδη υπάρξει από παλαιού χρόνου, πριν από εμάς. Εκκλησιαστής 1:9, 10.

The controversies of the last days include the repetition of old controversies, and Daniel chapter eleven has the controversy of Uriah Smith placing his private interpretation upon the symbol of the king of the north. In so doing he manufactured an understanding of Daniel chapter eleven that only produced darkness. In these last days the controversies that are repeated are especially identifying the fruit of applying private interpretations to established truth. This is what Smith did in his book, Daniel and the Revelation. This is what was done in the controversy in the book of Joel, and it is the same dynamics that are being employed when one paragraph from The Great Controversy avoids the definition within the world and within the writings of Ellen White as to what “Christendom” represents, along with the rejection of the basic rules of grammar that identify the phrase “will pursue” identifies a future event. From that point of reference, the flawed concept that the “Old World” is the history of the papal power from 538 unto 1798, is then used to argue against the established understanding of the definition of a triple application of prophecy.

Οι διαμάχες των εσχάτων ημερών περιλαμβάνουν την επανάληψη παλαιών διαμαχών, και το ενδέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ περιέχει τη διαμάχη του Uriah Smith, ο οποίος επέβαλε την ιδιωτική του ερμηνεία στο σύμβολο του βασιλέως του βορρά. Πράττοντας τούτο, κατασκεύασε μία κατανόηση του ενδεκάτου κεφαλαίου του Δανιήλ που παρήγαγε μόνο σκότος. Κατά τις έσχατες αυτές ημέρες, οι διαμάχες που επαναλαμβάνονται αφορούν ιδιαιτέρως τον προσδιορισμό του καρπού της εφαρμογής ιδιωτικών ερμηνειών επί της εδραιωμένης αλήθειας. Αυτό ακριβώς έπραξε ο Smith στο βιβλίο του, Daniel and the Revelation. Αυτό ακριβώς έγινε στη διαμάχη σχετικά με το βιβλίο του Ιωήλ, και πρόκειται για την ίδια δυναμική που εφαρμόζεται όταν μία παράγραφος από το The Great Controversy παρακάμπτει τον ορισμό, τόσο μέσα στον κόσμο όσο και μέσα στα γραπτά της Ellen White, ως προς το τι αντιπροσωπεύει η «Χριστιανοσύνη», μαζί με την απόρριψη των βασικών κανόνων της γραμματικής που προσδιορίζουν ότι η φράση «will pursue» ταυτοποιεί ένα μελλοντικό γεγονός. Από αυτό το σημείο αναφοράς, η εσφαλμένη αντίληψη ότι ο «Παλαιός Κόσμος» είναι η ιστορία της παπικής εξουσίας από το 538 έως το 1798 χρησιμοποιείται κατόπιν για να επιχειρηματολογήσει εναντίον της εδραιωμένης κατανόησης του ορισμού μιας τριπλής εφαρμογής της προφητείας.

> “All that God has in prophetic history specified to be fulfilled in the past has been, and all that is yet to come in its order will be. Daniel, God’s prophet, stands in his place. John stands in his place. In the Revelation the Lion of the tribe of Judah has opened to the students of prophecy the book of Daniel, and thus is Daniel standing in his place. He bears his testimony, that which the Lord revealed to him in vision of the great and solemn events which we must know as we stand on the very threshold of their fulfillment.

> «Όλα όσα ο Θεός έχει ορίσει στην προφητική ιστορία να εκπληρωθούν στο παρελθόν, εκπληρώθηκαν· και όλα όσα απομένουν ακόμη να έλθουν, κατά τη δική τους τάξη, θα εκπληρωθούν. Ο Δανιήλ, ο προφήτης του Θεού, στέκεται στη θέση του. Ο Ιωάννης στέκεται στη θέση του. Στην Αποκάλυψη, ο Λέων από τη φυλή του Ιούδα έχει ανοίξει στους σπουδαστές της προφητείας το βιβλίο του Δανιήλ, και έτσι ο Δανιήλ στέκεται στη θέση του. Φέρει τη μαρτυρία του, εκείνο το οποίο ο Κύριος του αποκάλυψε σε όραση σχετικά με τα μεγάλα και επίσημα γεγονότα, τα οποία πρέπει να γνωρίζουμε καθώς στεκόμαστε ακριβώς στο κατώφλι της εκπλήρωσής τους.»

> “In history and prophecy the Word of God portrays the long continued conflict between truth and error. That conflict is yet in progress. Those things which have been, will be repeated. Old controversies will be revived, and new theories will be continually arising. But God’s people, who in their belief and fulfillment of prophecy have acted a part in the proclamation of the first, second, and third angels’ messages, know where they stand. They have an experience that is more precious than fine gold. They are to stand firm as a rock, holding the beginning of their confidence steadfast unto the end.” Selected Message, book 2, 109.

> «Στην ιστορία και στην προφητεία ο Λόγος του Θεού απεικονίζει τη μακρόχρονη σύγκρουση μεταξύ αλήθειας και πλάνης. Η σύγκρουση αυτή εξακολουθεί ακόμη να βρίσκεται σε εξέλιξη. Εκείνα τα οποία υπήρξαν, θα επαναληφθούν. Παλαιές αντιπαραθέσεις θα αναζωπυρωθούν, και νέες θεωρίες θα αναφύονται συνεχώς. Αλλά ο λαός του Θεού, ο οποίος με την πίστη του και στην εκπλήρωση της προφητείας έχει διαδραματίσει ρόλο στην κήρυξη των μηνυμάτων του πρώτου, του δευτέρου και του τρίτου αγγέλου, γνωρίζει πού στέκεται. Έχει μια εμπειρία πολυτιμότερη από το καθαρό χρυσάφι. Πρέπει να σταθεί σταθερός ως βράχος, κρατώντας ακλόνητη μέχρι τέλους την αρχή της πεποιθήσεώς του». Selected Message, βιβλίο 2, 109.

It can be easily demonstrated that Sister White identifies Paul’s “beginning of their confidence,” as the foundational truths of Adventism. The Millerites taught the robbers of thy people was the papal power, and from 1989 onward the movement of the one hundred and forty-four thousand has repeatedly identified the same understanding of the symbol as did the Millerites. There is now a “new theory” as to who the robbers of thy people are, and it has revived an old controversy in the sense that it uses an incorrect identification of an established prophetic symbol to build a prophetic model that is erected upon sand. Whether it was Smith’s private interpretation, or the false application of the nation in Joel chapter one, or the identification of the United States as Modern Rome; all three fallacies attack the correct understanding of papal Rome in the last days, and in so doing they attack the symbol that establishes the prophetic vision that identifies whether God’s people perish or live.

Είναι εύκολο να αποδειχθεί ότι η Αδελφή Ουάιτ ταυτοποιεί την «αρχή της πεποιθήσεώς των» του Παύλου με τις θεμελιώδεις αλήθειες του Αντβεντισμού. Οι Μιλλεριτές δίδασκαν ότι οι λησταί του λαού σου ήταν η παπική εξουσία, και από το 1989 και εξής το κίνημα των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων έχει επανειλημμένως ταυτοποιήσει την ίδια κατανόηση του συμβόλου όπως και οι Μιλλεριτές. Υπάρχει τώρα μία «νέα θεωρία» ως προς το ποιοι είναι οι λησταί του λαού σου, και αυτή έχει αναβιώσει μία παλαιά διαμάχη, υπό την έννοια ότι χρησιμοποιεί μία εσφαλμένη ταυτοποίηση ενός καθιερωμένου προφητικού συμβόλου για να οικοδομήσει ένα προφητικό υπόδειγμα που είναι ανεγερμένο επάνω στην άμμο. Είτε επρόκειτο για την ιδιωτική ερμηνεία του Σμιθ, είτε για την ψευδή εφαρμογή του έθνους στο πρώτο κεφάλαιο του Ιωήλ, είτε για την ταυτοποίηση των Ηνωμένων Πολιτειών ως Σύγχρονης Ρώμης· και οι τρεις πλάνες προσβάλλουν την ορθή κατανόηση της παπικής Ρώμης κατά τις έσχατες ημέρες, και, πράττοντας τούτο, προσβάλλουν το σύμβολο που εδραιώνει την προφητική όραση η οποία προσδιορίζει εάν ο λαός του Θεού αφανίζεται ή ζει.

In the future Romanism in Europe and apostate Protestantism in the Americas “will pursue” persecution of Sabbath-keepers as has been done throughout sacred history.

Στο μέλλον, ο Ρωμαιοκαθολικισμός στην Ευρώπη και ο αποστατημένος Προτεσταντισμός στην Αμερική «θα επιδοθούν» στον διωγμό των τηρούντων το Σάββατο, όπως έχει συμβεί σε όλη τη διάρκεια της ιερής ιστορίας.

> “God will arouse His people; if other means fail, heresies will come in among them, which will sift them, separating the chaff from the wheat. The Lord calls upon all who believe His word to awake out of sleep. Precious light has come, appropriate for this time. It is Bible truth, showing the perils that are right upon us. This light should lead us to a diligent study of the Scriptures and a most critical examination of the positions which we hold. God would have all the bearings and positions of truth thoroughly and perseveringly searched, with prayer and fasting. Believers are not to rest in suppositions and ill-defined ideas of what constitutes truth.” Gospel Workers, 299.

> «Ο Θεός θα αφυπνίσει τον λαό Του· αν αποτύχουν άλλα μέσα, θα εισχωρήσουν ανάμεσά τους αιρέσεις, οι οποίες θα τους κοσκινίσουν, διαχωρίζοντας το άχυρο από το σιτάρι. Ο Κύριος καλεί όλους όσοι πιστεύουν στον λόγο Του να ξυπνήσουν από τον ύπνο. Πολύτιμο φως έχει έρθει, κατάλληλο για τον παρόντα καιρό. Είναι βιβλική αλήθεια, η οποία δείχνει τους κινδύνους που βρίσκονται ακριβώς μπροστά μας. Αυτό το φως θα πρέπει να μας οδηγήσει σε επιμελή μελέτη των Γραφών και σε εξόχως αυστηρή εξέταση των θέσεων που διακρατούμε. Ο Θεός θα ήθελε όλες οι όψεις και οι θέσεις της αλήθειας να ερευνηθούν πλήρως και επίμονα, με προσευχή και νηστεία. Οι πιστοί δεν πρέπει να επαναπαύονται σε υποθέσεις και σε ασαφώς διατυπωμένες αντιλήψεις περί του τι συνιστά την αλήθεια». Gospel Workers, 299.

We will continue these thoughts in the next article.

Θα συνεχίσουμε αυτές τις σκέψεις στο επόμενο άρθρο.

Back to Articles