Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Forty-Seven

Το Βιβλίο του Δανιήλ - Εκατόν Σαράντα Επτά

The Role of Religious Movements in Shaping American Politics: From Pat Robertson to the Christian Coalition

Ο Ρόλος των Θρησκευτικών Κινημάτων στη Διαμόρφωση της Αμερικανικής Πολιτικής: Από τον Pat Robertson στον Christian Coalition

Author

Jeff Pippenger

Published

March 20, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

We ended the last article with the following paragraph:

Τελειώσαμε το προηγούμενο άρθρο με την ακόλουθη παράγραφο:

> “The miracle-working power manifested through spiritualism will exert its influence against those who choose to obey God rather than men. Communications from the spirits will declare that God has sent them to convince the rejecters of Sunday of their error, affirming that the laws of the land should be obeyed as the law of God. They will lament the great wickedness in the world and second the testimony of religious teachers that the degraded state of morals is caused by the desecration of Sunday. Great will be the indignation excited against all who refuse to accept their testimony.” The Great Controversy, 589, 590.

> «Η θαυματουργός δύναμη που εκδηλώνεται μέσω του πνευματισμού θα ασκήσει την επιρροή της εναντίον εκείνων που επιλέγουν να υπακούουν στον Θεό μάλλον παρά στους ανθρώπους. Ανακοινώσεις από τα πνεύματα θα δηλώνουν ότι ο Θεός τα έστειλε για να πείσουν εκείνους που απορρίπτουν την Κυριακή για το σφάλμα τους, βεβαιώνοντας ότι οι νόμοι της χώρας πρέπει να υπακούονται όπως ο νόμος του Θεού. Θα θρηνούν για τη μεγάλη ανομία στον κόσμο και θα υποστηρίζουν τη μαρτυρία των θρησκευτικών διδασκάλων ότι η έκπτωση των ηθών οφείλεται στη βεβήλωση της Κυριακής. Μεγάλη θα είναι η αγανάκτηση που θα εγερθεί εναντίον όλων όσοι αρνούνται να δεχθούν τη μαρτυρία τους.» Η Μεγάλη Διαμάχη, 589, 590.

The “testimony of religious teachers that the degraded state of morals is caused by the desecration of Sunday,” is a waymark of the history that leads to the enforcement of the worship of the sun in the United States. Pat Robertson, the American televangelist and founder of the Christian Broadcasting Network (CBN) and the Christian Coalition, ran for President of the United States in the Republican primaries in 1988. Robertson’s campaign focused on mobilizing conservative Christian voters and advocating for social and moral issues aligned with his evangelical beliefs. At the time of the end in 1989, in the history of the first of the eight final presidents, the leader and founder of the Christian Coalition ran for president. The presidential history of Reagan, typifies the history of the last Republican president.

Η «μαρτυρία των θρησκευτικών διδασκάλων ότι η εκπεσμένη κατάσταση των ηθών προκαλείται από τη βεβήλωση της Κυριακής» αποτελεί ορόσημο της ιστορίας που οδηγεί στην επιβολή της λατρείας του ήλιου στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Πατ Ρόμπερτσον, ο Αμερικανός τηλεευαγγελιστής και ιδρυτής του Christian Broadcasting Network (CBN) και του Christian Coalition, έθεσε υποψηφιότητα για Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών στις προκριματικές εκλογές των Ρεπουμπλικανών το 1988. Η εκστρατεία του Ρόμπερτσον επικεντρώθηκε στην κινητοποίηση συντηρητικών χριστιανών ψηφοφόρων και στην προώθηση κοινωνικών και ηθικών ζητημάτων ευθυγραμμισμένων με τις ευαγγελικές του πεποιθήσεις. Κατά τον καιρό του τέλους, το 1989, στην ιστορία του πρώτου από τους οκτώ τελευταίους προέδρους, ο ηγέτης και ιδρυτής του Christian Coalition έθεσε υποψηφιότητα για πρόεδρος. Η προεδρική ιστορία του Ρήγκαν προτυπώνει την ιστορία του τελευταίου Ρεπουμπλικανού προέδρου.

The judgments of God are about to produce the environment that fulfills the previous passage from The Great Controversy, and which parallels the work of the Christian Coalition. The Christian Coalition came about to address the moral and social problems that Sister White identifies are unsolvable by those who hold the reins of government. The Christian Coalition in the history of Reagan, represents a similar movement in the very near future. Prophetically the Christian Coalition was typified by the National Reform Movement during the Sunday law crisis connected with the Blair Bills in the 1880’s and 1890’s. The National Reform Movement was formed in 1888, and Sister White specifically addressed that movement in her writings.

Οι κρίσεις του Θεού πρόκειται να διαμορφώσουν το περιβάλλον που εκπληρώνει το προηγούμενο απόσπασμα από το The Great Controversy και το οποίο παραλληλίζεται με το έργο του Christian Coalition. Το Christian Coalition προέκυψε για να αντιμετωπίσει τα ηθικά και κοινωνικά προβλήματα τα οποία η Αδελφή White προσδιορίζει ως αδύνατον να επιλυθούν από εκείνους που κρατούν τα ηνία της κυβερνήσεως. Το Christian Coalition, στην ιστορία του Reagan, αντιπροσωπεύει ένα παρόμοιο κίνημα στο πολύ εγγύς μέλλον. Προφητικώς, το Christian Coalition προτυπώθηκε από το National Reform Movement κατά την κρίση του νόμου της Κυριακής, η οποία συνδεόταν με τα Blair Bills στις δεκαετίες του 1880 και 1890. Το National Reform Movement συγκροτήθηκε το 1888, και η Αδελφή White απευθύνθηκε συγκεκριμένα σε εκείνο το κίνημα στα συγγράμματά της.

> “A great crisis awaits the people of God. A crisis awaits the world. The most momentous struggle of all the ages is just before us. Events which for more than forty years we have upon the authority of the prophetic word declared to be impending are now taking place before our eyes. Already the question of an amendment to the Constitution restricting liberty of conscience has been urged upon the legislators of the nation. The question of enforcing Sunday observance has become one of national interest and importance. We well know what the result of this movement will be. But are we ready for the issue? Have we faithfully discharged the duty which God has committed to us of giving the people warning of the danger before them?

> «Μεγάλη κρίση αναμένει τον λαό του Θεού. Κρίση αναμένει τον κόσμο. Ο πλέον κοσμοϊστορικός αγώνας όλων των αιώνων βρίσκεται ακριβώς προ των πυλών. Γεγονότα τα οποία επί περισσότερο από σαράντα έτη, με βάση την αυθεντία του προφητικού λόγου, διακηρύσσαμε ότι επίκεινται, τώρα λαμβάνουν χώρα ενώπιον των οφθαλμών μας. Ήδη το ζήτημα μιας τροποποιήσεως του Συντάγματος, η οποία περιορίζει την ελευθερία της συνειδήσεως, έχει τεθεί ενώπιον των νομοθετών του έθνους. Το ζήτημα της επιβολής της τηρήσεως της Κυριακής έχει καταστεί θέμα εθνικού ενδιαφέροντος και σπουδαιότητος. Γνωρίζουμε πολύ καλά ποιο θα είναι το αποτέλεσμα αυτής της κινήσεως. Αλλά είμαστε έτοιμοι για την έκβαση; Έχουμε εκπληρώσει πιστά το καθήκον που ο Θεός μάς έχει αναθέσει, να προειδοποιήσουμε τον λαό για τον κίνδυνο που βρίσκεται ενώπιόν του;»

> “There are many, even of those engaged in this movement for Sunday enforcement, who are blinded to the results which will follow this action. They do not see that they are striking directly against religious liberty. There are many who have never understood the claims of the Bible Sabbath and the false foundation upon which the Sunday institution rests. Any movement in favor of religious legislation is really an act of concession to the papacy, which for so many ages has steadily warred against liberty of conscience. Sunday observance owes its existence as a so-called Christian institution to “the mystery of iniquity;” and its enforcement will be a virtual recognition of the principles which are the very cornerstone of Romanism. When our nation shall so abjure the principles of its government as to enact a Sunday law, Protestantism will in this act join hands with popery; it will be nothing else than giving life to the tyranny which has long been eagerly watching its opportunity to spring again into active despotism.

> «Υπάρχουν πολλοί, ακόμη και μεταξύ εκείνων που συμμετέχουν σε αυτό το κίνημα για την επιβολή της Κυριακής, οι οποίοι είναι τυφλωμένοι ως προς τα αποτελέσματα που θα ακολουθήσουν αυτή την ενέργεια. Δεν βλέπουν ότι στρέφονται ευθέως εναντίον της θρησκευτικής ελευθερίας. Υπάρχουν πολλοί που ποτέ δεν κατανόησαν τις αξιώσεις του βιβλικού Σαββάτου και το ψευδές θεμέλιο επάνω στο οποίο στηρίζεται ο θεσμός της Κυριακής. Κάθε κίνηση υπέρ της θρησκευτικής νομοθεσίας είναι στην πραγματικότητα πράξη παραχώρησης προς τον παπισμό, ο οποίος επί τόσους αιώνες πολεμούσε αδιάκοπα την ελευθερία της συνείδησης. Η τήρηση της Κυριακής οφείλει την ύπαρξή της ως λεγόμενος χριστιανικός θεσμός στο “μυστήριο της ανομίας·” και η επιβολή της θα αποτελεί έμπρακτη αναγνώριση των αρχών που είναι ο ίδιος ο ακρογωνιαίος λίθος του Ρωμαιοκαθολικισμού. Όταν το έθνος μας αποκηρύξει κατ’ αυτόν τον τρόπο τις αρχές της διακυβέρνησής του, ώστε να θεσπίσει νόμο περί Κυριακής, ο Προτεσταντισμός με αυτή την πράξη θα ενώσει τα χέρια με τον παπισμό· δεν θα είναι τίποτε άλλο παρά να δώσει ζωή στην τυραννία που επί μακρόν παρακολουθούσε με ζωηρή προσμονή την ευκαιρία της να ορμήσει και πάλι σε ενεργό δεσποτισμό.»

> “The National Reform movement, exercising the power of religious legislation, will, when fully developed, manifest the same intolerance and oppression that have prevailed in past ages. Human councils then assumed the prerogatives of Deity, crushing under their despotic power liberty of conscience; and imprisonment, exile, and death followed for those who opposed their dictates. If popery or its principles shall again be legislated into power, the fires of persecution will be rekindled against those who will not sacrifice conscience and the truth in deference to popular errors. This evil is on the point of realization.

> «Το κίνημα της Εθνικής Μεταρρυθμίσεως, ασκώντας την εξουσία της θρησκευτικής νομοθεσίας, όταν αναπτυχθεί πλήρως, θα εκδηλώσει την ίδια μισαλλοδοξία και καταπίεση που επικράτησαν κατά τους παρελθόντες αιώνες. Τα ανθρώπινα συμβούλια τότε οικειοποιήθηκαν τα προνόμια της Θεότητας, συντρίβοντας υπό τη δεσποτική τους ισχύ την ελευθερία της συνειδήσεως· και φυλάκιση, εξορία και θάνατος επακολούθησαν για όσους αντιτάχθηκαν στα προστάγματά τους. Εάν ο παπισμός ή οι αρχές του νομοθετηθούν και πάλι ώστε να αποκτήσουν εξουσία, οι πυρές του διωγμού θα αναζωπυρωθούν εναντίον εκείνων που δεν θα θυσιάσουν τη συνείδηση και την αλήθεια από υποταγή στις πλάνες του πλήθους. Το κακό αυτό βρίσκεται στο κατώφλι της πραγματώσεώς του.»

> “When God has given us light showing the dangers before us, how can we stand clear in His sight if we neglect to put forth every effort in our power to bring it before the people? Can we be content to leave them to meet this momentous issue unwarned?

> «Όταν ο Θεός μάς έχει δώσει φως που μας δείχνει τους κινδύνους που βρίσκονται μπροστά μας, πώς μπορούμε να σταθούμε καθαροί ενώπιόν Του, αν αμελούμε να καταβάλουμε κάθε προσπάθεια που είναι στην εξουσία μας, για να το θέσουμε ενώπιον του λαού; Μπορούμε να αρκεσθούμε στο να τους αφήσουμε να αντιμετωπίσουν αυτό το βαρυσήμαντο ζήτημα χωρίς προειδοποίηση;»

> “There is a prospect before us of a continued struggle, at the risk of imprisonment, loss of property, and even of life itself, to defend the law of God, which is made void by the laws of men. In this situation worldly policy will urge an outward compliance with the laws of the land, for the sake of peace and harmony. And there are some who will even urge such a course from the Scripture: ‘Let every soul be subject unto the higher powers…. The powers that be are ordained of God.’

> «Ενώπιόν μας ανοίγεται η προοπτική ενός παρατεταμένου αγώνα, με κίνδυνο φυλακίσεως, απώλειας περιουσίας, ακόμη δε και αυτής της ζωής, για την υπεράσπιση του νόμου του Θεού, ο οποίος καταργείται από τους νόμους των ανθρώπων. Στην περίσταση αυτή, η κοσμική πολιτική θα προτρέπει σε εξωτερική συμμόρφωση προς τους νόμους της χώρας, χάριν ειρήνης και αρμονίας. Και υπάρχουν μερικοί που θα προτρέπουν σε μια τέτοια πορεία ακόμη και από τη Γραφή: “Πᾶσα ψυχὴ ἐξουσίαις ὑπερεχούσαις ὑποτασσέσθω…. αἱ δὲ οὖσαι ἐξουσίαι ὑπὸ τοῦ Θεοῦ τεταγμέναι εἰσίν.”»

> “But what has been the course of God’s servants in ages past? When the disciples preached Christ and Him crucified, after His resurrection, the authorities commanded them not to speak any more nor to teach in the name of Jesus. ‘But Peter and John answered and said unto them, Whether it be right in the sight of God to hearken unto you more than unto God, judge ye. For we cannot but speak the things which we have seen and heard.’ They continued to preach the good news of salvation through Christ, and the power of God witnessed to the message.” Testimonies, volume 5, 711–713.

> «Αλλά ποια υπήρξε η πορεία των δούλων του Θεού κατά τους περασμένους αιώνες; Όταν οι μαθητές κήρυτταν τον Χριστό και τούτον εσταυρωμένον, μετά την ανάστασή Του, οι άρχοντες τούς διέταξαν να μη λαλούν πλέον ούτε να διδάσκουν στο όνομα του Ιησού. “Αλλά ο Πέτρος και ο Ιωάννης, αποκρινόμενοι, είπαν προς αυτούς· Εάν είναι δίκαιο ενώπιον του Θεού να ακούμε εσάς μάλλον παρά τον Θεό, κρίνετε. Διότι δεν μπορούμε να μη λαλούμε όσα είδαμε και ακούσαμε.” Εξακολούθησαν να κηρύττουν τα αγαθά νέα της σωτηρίας διά του Χριστού, και η δύναμη του Θεού έδιδε μαρτυρία στο μήνυμα.» Testimonies, τόμος 5, 711–713.

The judgments of God are about to produce an environment in the social, economic and religious sphere within the United States, that produces the logic for religious leaders to begin to call for a revival of public morality, as was typified in the 1880’s and 1890’s, and then again in the history of the president who marked the time of the end in 1989. “A great crisis awaits the people of God. A crisis awaits the world.” Sister White asks two questions, “When God has given us light showing the dangers before us, how can we stand clear in His sight if we neglect to put forth every effort in our power to bring it before the people? Can we be content to leave them to meet this momentous issue unwarned?”

Οι κρίσεις του Θεού πρόκειται να διαμορφώσουν, στις Ηνωμένες Πολιτείες, ένα περιβάλλον στην κοινωνική, οικονομική και θρησκευτική σφαίρα, το οποίο δημιουργεί τη λογική βάση ώστε οι θρησκευτικοί ηγέτες να αρχίσουν να καλούν σε αναβίωση της δημόσιας ηθικής, όπως προτυπώθηκε κατά τις δεκαετίες του 1880 και του 1890, και κατόπιν ξανά στην ιστορία του προέδρου ο οποίος επισήμανε τον καιρό του τέλους το 1989. «Μία μεγάλη κρίση αναμένει τον λαό του Θεού. Μία κρίση αναμένει τον κόσμο.» Η Αδελφή White θέτει δύο ερωτήματα: «Όταν ο Θεός μάς έχει δώσει φως που δείχνει τους κινδύνους που βρίσκονται ενώπιόν μας, πώς μπορούμε να σταθούμε καθαροί ενώπιόν Του, αν αμελήσουμε να καταβάλουμε κάθε προσπάθεια που είναι στην εξουσία μας για να το φέρουμε ενώπιον του λαού; Μπορούμε να αρκεσθούμε στο να τους αφήσουμε να αντιμετωπίσουν αυτό το βαρυσήμαντο ζήτημα χωρίς προειδοποίηση;»

What light has there been showing the dangers before us, and if there has been no light, how could a loving God hold His people accountable for not presenting a warning message, if they had never heard that warning message? Dear Reader, you will be held accountable for the light represented by these articles.

Ποιο φως έχει υπάρξει που να φανερώνει τους κινδύνους οι οποίοι βρίσκονται ενώπιόν μας, και αν δεν έχει υπάρξει κανένα φως, πώς θα μπορούσε ένας Θεός αγάπης να καταστήσει τον λαό Του υπόλογο επειδή δεν παρουσίασε ένα προειδοποιητικό μήνυμα, εάν δεν είχε ποτέ ακούσει αυτό το προειδοποιητικό μήνυμα; Αγαπητέ Αναγνώστη, θα λογοδοτήσετε για το φως που αντιπροσωπεύεται από αυτά τα άρθρα.

The specific descriptions of the characteristics of the Democrat dragon power, the Republican false prophet power, the papal power, Islam and the Laodicean Adventist church, as well as literal Israel in these articles will be considered as hate speech by the powers that be, but they are the message from God’s Word that is established by the methodology of line upon line, and those lines are crying out that the judgments of God are about to increase and escalate in frequency.

Οι συγκεκριμένες περιγραφές των χαρακτηριστικών τῆς δημοκρατικῆς δράκοντος ἐξουσίας, τῆς ρεπουμπλικανικῆς ψευδοπροφητικῆς ἐξουσίας, τῆς παπικῆς ἐξουσίας, τοῦ Ἰσλάμ καὶ τῆς Λαοδικειακῆς Ἐκκλησίας τῶν Ἀντβεντιστῶν, καθὼς καὶ τοῦ κυριολεκτικοῦ Ἰσραήλ, στὰ παρόντα ἄρθρα θὰ θεωρηθοῦν ἀπὸ τοὺς κατέχοντες τὴν ἐξουσίαν ὡς λόγος μίσους· ἀλλ’ αὐτὰ ἀποτελοῦν τὸ μήνυμα τοῦ Λόγου τοῦ Θεοῦ, τὸ ὁποῖο ἐδραιώνεται διὰ τῆς μεθοδολογίας τοῦ «γραμμὴ ἐπὶ γραμμήν», καὶ αὐταὶ οἱ γραμμὲς βοῶσιν ὅτι οἱ κρίσεις τοῦ Θεοῦ πρόκειται νὰ αὐξηθοῦν καὶ νὰ ἐνταθοῦν ὡς πρὸς τὴ συχνότητά τους.

Prophetically the Christian Coalition that came together in the history just prior to the time of the end in 1989, has a more significant application than simply the parallel to the 1880’s and the 1890’s. In the passage we just cited from Sister White she identifies spiritualism as one of two ways Satan takes the world captive, and then spends some words addressing the miracles that he will perform.

Προφητικώς, ο Χριστιανικός Συνασπισμός που συγκροτήθηκε στην ιστορία ακριβώς πριν από τον καιρό του τέλους, το 1989, έχει σπουδαιότερη εφαρμογή από μια απλή παραλληλία προς τη δεκαετία του 1880 και τη δεκαετία του 1890. Στο χωρίο που μόλις παραθέσαμε από την Αδελφή White, προσδιορίζει τον πνευματισμό ως έναν από τους δύο τρόπους με τους οποίους ο Σατανάς αιχμαλωτίζει τον κόσμο, και κατόπιν αφιερώνει ορισμένα λόγια για να αναφερθεί στα θαύματα που θα επιτελέσει.

After the election of 1988, thus after the arrival of the Christian Coalition, there was a tremendous manifestation of satanic miracles in the realm of the dragon, the realm of the beast and the realm of the false prophet. It is important to align these phenomenon’s correctly, for they typify the arrival of Satan personating Christ after the soon coming Sunday law in the United States.

Μετά τις εκλογές του 1988, δηλαδή μετά την έλευση του Christian Coalition, υπήρξε μια τεράστια εκδήλωση σατανικών θαυμάτων στη σφαίρα του δράκοντος, στη σφαίρα του θηρίου και στη σφαίρα του ψευδοπροφήτη. Είναι σημαντικό να ευθυγραμμισθούν ορθώς τα φαινόμενα αυτά, διότι προτυπώνουν την έλευση του Σατανά, ο οποίος θα υποδυθεί τον Χριστό, μετά τον νόμο της Κυριακής που πρόκειται σύντομα να επιβληθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες.

In the realm of Catholicism, in the 1990’s the world watched as the apparitions of the so-called virgin Mary, with the accompanying miracles of bleeding statues of saints, miracles of apparitions in the sky, raining of flower petals from cloudless skies, and other absurd satanic miracles. Pilgrimages of thousands of people all around the world were carried out by the masses during those times, drawn into the delusions accomplished by these events. Books were written about them, journalists investigated, magazines such as Time and Newsweek illustrated these things on their front page.

Στον χώρο του Καθολικισμού, κατά τη δεκαετία του 1990 ο κόσμος παρακολουθούσε τις εμφανίσεις της λεγόμενης παρθένου Μαρίας, μαζί με τα συνοδευτικά θαύματα αιμορραγουσών αγαλμάτων αγίων, θαύματα εμφανίσεων στον ουρανό, βροχή από πέταλα λουλουδιών από ανέφελους ουρανούς, και άλλα παράλογα σατανικά θαύματα. Προσκυνήματα χιλιάδων ανθρώπων από όλον τον κόσμο πραγματοποιούνταν μαζικά κατά την περίοδο εκείνη, καθώς παρασύρονταν στις πλάνες που επιτελούνταν μέσω αυτών των γεγονότων. Βιβλία γράφτηκαν γι’ αυτά, δημοσιογράφοι τα διερεύνησαν, περιοδικά όπως το Time και το Newsweek παρουσίασαν αυτά τα πράγματα στο εξώφυλλό τους.

In the realm of the dragon the Hindu statues of India manifested satanic miracles by the statues drinking spoons or glasses of drink offerings that were placed upon the statue’s mouths. The phenomenon that began in one small village in India spread, like the frogs of Egypt, across the whole country. The BBC television news did a commentary on the phenomenon, and as an afterthought the BBC reporter on television raised the question, “I wonder what would happen if we went to the London Museum tomorrow and offered one of the Hindu statues a glass of milk?” The next days evening news showed the very same reporter at the London Museum, and while the cameras rolled, he offered the large Hindu statue a glass of milk. When the glass touched the lips of the statue the milk was immediately sucked into the statue.

Στη σφαίρα του δράκοντος, τα ινδουιστικά αγάλματα της Ινδίας εκδήλωσαν σατανικά θαύματα, καθώς τα αγάλματα έπιναν με κουτάλια ή ποτήρια τις σπονδές ποτών που τοποθετούνταν στα στόματά τους. Το φαινόμενο, που άρχισε σε ένα μικρό χωριό της Ινδίας, εξαπλώθηκε, όπως οι βάτραχοι της Αιγύπτου, σε ολόκληρη τη χώρα. Οι τηλεοπτικές ειδήσεις του BBC έκαναν σχολιασμό πάνω στο φαινόμενο και, ως υστερόβουλη σκέψη, ο τηλεοπτικός ανταποκριτής του BBC έθεσε το ερώτημα: «Αναρωτιέμαι τι θα συνέβαινε αν πηγαίναμε αύριο στο Μουσείο του Λονδίνου και προσφέραμε σε ένα από τα ινδουιστικά αγάλματα ένα ποτήρι γάλα;» Οι βραδινές ειδήσεις της επόμενης ημέρας έδειξαν τον ίδιο ακριβώς ανταποκριτή στο Μουσείο του Λονδίνου και, ενώ οι κάμερες κατέγραφαν, προσέφερε στο μεγάλο ινδουιστικό άγαλμα ένα ποτήρι γάλα. Όταν το ποτήρι άγγιξε τα χείλη του αγάλματος, το γάλα αναρροφήθηκε αμέσως μέσα στο άγαλμα.

Within the spiritualism of the American Indian prophecies, the white buffalo known as “Miracle,” was born on August 20, 1994, on the farm of Dave and Valerie Heider near Janesville, Wisconsin. Miracle was born with white fur, and her birth was considered by some to be a fulfillment of a Native American prophecy. In various Native American traditions, the birth of a white buffalo is seen as a sacred and significant event, symbolizing unity, peace, and spiritual renewal. Miracle gained widespread attention and became a symbol of hope and spiritual significance for many people. The prophecy of the white buffalo is traced back, and directly associated with the most sacred relic of the native American’s spiritualistic religion, for it is in the initial story of the white buffalo, that the “piece pipe” was introduced into the culture.

Εντός του πνευματισμού των προφητειών των Αμερικανών Ινδιάνων, ο λευκός βούβαλος γνωστός ως «Miracle» γεννήθηκε στις 20 Αυγούστου 1994, στη φάρμα των Dave και Valerie Heider κοντά στο Janesville του Wisconsin. Η Miracle γεννήθηκε με λευκό τρίχωμα, και η γέννησή της θεωρήθηκε από ορισμένους ως εκπλήρωση μιας προφητείας των Ιθαγενών Αμερικανών. Σε διάφορες παραδόσεις των Ιθαγενών Αμερικανών, η γέννηση ενός λευκού βουβάλου θεωρείται ιερό και εξέχουσας σημασίας γεγονός, συμβολίζοντας την ενότητα, την ειρήνη και την πνευματική ανανέωση. Η Miracle προσέλκυσε ευρεία προσοχή και έγινε σύμβολο ελπίδας και πνευματικής σημασίας για πολλούς ανθρώπους. Η προφητεία του λευκού βουβάλου ανάγεται στο παρελθόν και συνδέεται άμεσα με το ιερότερο κειμήλιο της πνευματιστικής θρησκείας των ιθαγενών Αμερικανών, διότι στην αρχική αφήγηση περί του λευκού βουβάλου εισήχθη στον πολιτισμό η «πίπα της ειρήνης».

In 1994, in the realm of the false prophet of apostate Protestantism, the Holy Laughter movement, also known as the Toronto Blessing, began in January 1994 at the Toronto Airport Vineyard Church (now known as Catch The Fire Toronto) in Toronto, Ontario, Canada. It was during a series of revival meetings led by pastors John and Carol Arnott that the phenomenon of uncontrollable laughter, along with other manifestations such as shaking, crying, and falling down, or imitating animals and the animals sounds (often referred to as being “slain in the Spirit” or “drunk in the Lord”), began to occur among congregants.

Το 1994, στον χώρο του ψευδοπροφήτη της αποστατημένης Προτεσταντικής πίστης, το κίνημα του «Αγίου Γέλωτος», γνωστό και ως «Η Ευλογία του Τορόντο», άρχισε τον Ιανουάριο του 1994 στην εκκλησία Toronto Airport Vineyard Church (σήμερα γνωστή ως Catch The Fire Toronto) στο Τορόντο, Οντάριο, Καναδάς. Κατά τη διάρκεια μιας σειράς συναθροίσεων αναζωπύρωσης υπό την ηγεσία των ποιμένων John και Carol Arnott, το φαινόμενο του ανεξέλεγκτου γέλωτος, μαζί με άλλες εκδηλώσεις όπως τρέμουλο, κλάμα και πτώση στο έδαφος, ή η μίμηση ζώων και των φωνών των ζώων (συχνά αναφερόμενο ως το να είναι κανείς «θανατωμένος εν Πνεύματι» ή «μεθυσμένος εν Κυρίω»), άρχισε να εκδηλώνεται μεταξύ των παρευρισκομένων.

The laughter and other manifestations were attributed by participants to the presence and work of the Holy Spirit, leading to the term “Holy Laughter” being used to describe the phenomenon. The revival meetings at the Toronto Airport Vineyard Church attracted attention and visitors from around the world, leading to the spread of the movement to other churches and communities. People came from around the world to experience the laughter, and when they returned to their home churches, those churches would often then begin to manifest the same demonic manifestations.

Το γέλιο και οι άλλες εκδηλώσεις αποδίδονταν από τους συμμετέχοντες στην παρουσία και στο έργο του Αγίου Πνεύματος, γεγονός που οδήγησε στη χρήση του όρου «Άγιο Γέλιο» για την περιγραφή του φαινομένου. Οι αναζωπυρωτικές συναθροίσεις στην εκκλησία Toronto Airport Vineyard προσέλκυσαν την προσοχή και επισκέπτες από ολόκληρο τον κόσμο, οδηγώντας στη διάδοση του κινήματος σε άλλες εκκλησίες και κοινότητες. Άνθρωποι έρχονταν από κάθε μέρος του κόσμου για να βιώσουν το γέλιο, και όταν επέστρεφαν στις εκκλησίες τους, οι εκκλησίες εκείνες συχνά άρχιζαν τότε να εκδηλώνουν τις ίδιες δαιμονικές εκδηλώσεις.

Pat Robertson founded the Christian Broadcasting Network (CBN) in 1960. CBN was one of the first television networks dedicated to Christian programming, and it played a significant role in the growth of the Christian broadcasting industry in the United States. Over the years, CBN has expanded its reach and influence through television, radio, and digital media, becoming one of the largest Christian media organizations in the world.

Ο Πατ Ρόμπερτσον ίδρυσε το Christian Broadcasting Network (CBN) το 1960. Το CBN υπήρξε ένα από τα πρώτα τηλεοπτικά δίκτυα αφιερωμένα σε χριστιανικό πρόγραμμα και διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της βιομηχανίας χριστιανικών ραδιοτηλεοπτικών μεταδόσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Με την πάροδο των ετών, το CBN διεύρυνε την εμβέλειά του και την επιρροή του μέσω της τηλεόρασης, του ραδιοφώνου και των ψηφιακών μέσων, καθιστάμενο έναν από τους μεγαλύτερους χριστιανικούς οργανισμούς μέσων ενημέρωσης στον κόσμο.

In 1988, he founded the Christian Coalition, and ran for the presidency of the United States. His beliefs are traced back to the National Reform Movement and the Lord’s Day Alliance. Both of those organizations began in 1888, and advocated for various social reforms based on Christian principles, including the prohibition of alcohol, women’s suffrage, and the observance of the Sabbath (Sunday) as a day of rest and worship. The movement was influenced by evangelical Protestantism and sought to establish a “Christian nation” guided by biblical principles. Robertson represented the same principles as both the National Reform Movement, and the Lord’s Day Alliance. For that reason, he also established Regent University.

Το 1988, ίδρυσε τον Christian Coalition και έθεσε υποψηφιότητα για την προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι πεποιθήσεις του ανάγονται στο National Reform Movement και στο Lord’s Day Alliance. Αμφότερες αυτές οι οργανώσεις άρχισαν το 1888 και υποστήριξαν διάφορες κοινωνικές μεταρρυθμίσεις βασισμένες σε χριστιανικές αρχές, περιλαμβανομένων της απαγόρευσης του αλκοόλ, του δικαιώματος ψήφου των γυναικών και της τήρησης του Σαββάτου (Κυριακής) ως ημέρας αναπαύσεως και λατρείας. Το κίνημα επηρεάστηκε από τον ευαγγελικό Προτεσταντισμό και επιδίωκε να εγκαθιδρύσει ένα «χριστιανικό έθνος» καθοδηγούμενο από βιβλικές αρχές. Ο Robertson εκπροσωπούσε τις ίδιες αρχές τόσο με το National Reform Movement όσο και με το Lord’s Day Alliance. Για τον λόγο αυτόν, ίδρυσε επίσης το Regent University.

Pat Robertson established Regent University in 1977, in agreement with the Catholic doctrine which William Miller so boldly opposed. Catholicism and apostate Protestantism employ a satanic biblical methodology that among other unsanctified fruits, produces the belief that there will be a thousand years of peace before Jesus actually returns. Robertson believes his university trains men and women to be those who will run Christ’s thousand-year government during the biblical Millennium. The term “regent” means, someone who acts as a representative or deputy for a ruler or monarch, who is out of the country.

Ο Πατ Ρόμπερτσον ίδρυσε το Πανεπιστήμιο Regent το 1977, σε συμφωνία με την καθολική διδασκαλία την οποία ο Ουίλλιαμ Μίλλερ αντιτάχθηκε τόσο τολμηρά. Ο Καθολικισμός και ο αποστάτης Προτεσταντισμός χρησιμοποιούν μια σατανική βιβλική μεθοδολογία, η οποία, μεταξύ άλλων ακαθαγίαστων καρπών, παράγει την πεποίθηση ότι θα υπάρξουν χίλια έτη ειρήνης προτού ο Ιησούς πράγματι επιστρέψει. Ο Ρόμπερτσον πιστεύει ότι το πανεπιστήμιό του εκπαιδεύει άνδρες και γυναίκες ώστε να είναι εκείνοι που θα διοικήσουν τη χιλιετή κυβέρνηση του Χριστού κατά τη διάρκεια της βιβλικής Χιλιετίας. Ο όρος «regent» σημαίνει κάποιον που ενεργεί ως αντιπρόσωπος ή αναπληρωτής ενός άρχοντος ή μονάρχη, ο οποίος βρίσκεται εκτός της χώρας.

Before the time of the end in 1989, beginning at least by 1960, the modern counterparts of the organizations who were pushing for Sunday legislation in 1888, arrived into history. After 1989, satanic manifestations rocked all three elements of the religious realm of the dragon, the beast, and the false prophet. Jesus always identifies the end of a thing with the beginning of a thing, and 1989, “the time of the end” in verse forty of Daniel eleven, begins a prophetic period that ends at the soon-coming Sunday law of verse forty-one. When that Sunday law arrives, Satan appears to “personate” Christ, and his crowning act of deception begins, with miracles and healings.

Πριν από τον καιρό του τέλους, το 1989, αρχίζοντας τουλάχιστον ήδη από το 1960, εμφανίσθηκαν στην ιστορία τα σύγχρονα αντίστοιχα των οργανώσεων που προωθούσαν τη νομοθεσία της Κυριακής το 1888. Μετά το 1989, σατανικές εκδηλώσεις συγκλόνισαν και τα τρία στοιχεία του θρησκευτικού βασιλείου του δράκοντος, του θηρίου και του ψευδοπροφήτη. Ο Ιησούς ταυτίζει πάντοτε το τέλος ενός πράγματος με την αρχή ενός άλλου, και το 1989, «ο καιρός του τέλους» στο εδάφιο σαράντα του ενδεκάτου κεφαλαίου του Δανιήλ, σηματοδοτεί την έναρξη μιας προφητικής περιόδου που καταλήγει στον προσεχή νόμο της Κυριακής του εδαφίου σαράντα ενός. Όταν αυτός ο νόμος της Κυριακής επιβληθεί, ο Σατανάς εμφανίζεται να «πλαστοπροσωπεί» τον Χριστό, και αρχίζει η κορυφαία πράξη της απάτης του, με θαύματα και θεραπείες.

The history that begins that prophetic period identifies a work of an apostate Protestant movement, that leads to the Sunday law, which was typified by 1989, the beginning of that period. In 1989, the “wall” of “the iron curtain” came down, and at the end of this period the “wall of separation of Church and State” comes down. The beginning of the period marks the first two presidents of the eight final presidents. The beginning marks the papacy overcoming its enemy of atheism in the Soviet Union, and the last marks the papacy overcoming its enemy of Protestantism in the United States. The beginning identifies the first of those eight presidents (a Republican), joining hands with the antichrist of Bible prophecy, and the ending marks the last of those eight presidents joining hands with the antichrist of Bible prophecy. That first president is understood to be responsible for bringing down the wall, and the last is the one who will build the wall.

Η ιστορία που αρχίζει εκείνη την προφητική περίοδο προσδιορίζει ένα έργο ενός αποστάτου Προτεσταντικού κινήματος, το οποίο οδηγεί στον κυριακάτικο νόμο, που προτυπώθηκε από το 1989, την αρχή εκείνης της περιόδου. Το 1989, το «τείχος» του «σιδηρού παραπετάσματος» κατέρρευσε, και στο τέλος αυτής της περιόδου καταρρέει το «τείχος του διαχωρισμού Εκκλησίας και Κράτους». Η αρχή της περιόδου σηματοδοτεί τους δύο πρώτους προέδρους των οκτώ τελικών προέδρων. Η αρχή σηματοδοτεί τον παπισμό να υπερνικά τον εχθρό του, την αθεΐα, στη Σοβιετική Ένωση, και το τέλος σηματοδοτεί τον παπισμό να υπερνικά τον εχθρό του, τον Προτεσταντισμό, στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η αρχή προσδιορίζει τον πρώτο από εκείνους τους οκτώ προέδρους (έναν Ρεπουμπλικανό), να ενώνει τα χέρια με τον αντίχριστο της βιβλικής προφητείας, και το τέλος σηματοδοτεί τον τελευταίο από εκείνους τους οκτώ προέδρους να ενώνει τα χέρια με τον αντίχριστο της βιβλικής προφητείας. Εκείνος ο πρώτος πρόεδρος θεωρείται υπεύθυνος για την πτώση του τείχους, και ο τελευταίος είναι εκείνος που θα οικοδομήσει το τείχος.

In 1960, through to the time of the end in 1989, the modern National Reform Movement began. After the election, satanic miracles began. Before the Sunday law the final manifestation of the national reformers will raise their political head again. At the Sunday law, the time has come for the marvelous working of Satan. In advance of the Sunday law there will, of prophetic necessity, need to be judgments which not only remove the national prosperity of the United States, but those judgments will of prophetic necessity need to be so severe and fearful that the logic is put in place that allows for those in the final national reform movement, the Christian Nationalists, to be identifying the reason for those judgments, as the citizens who are desecrating what they call the Lord’s Day.

Το 1960, έως και τον καιρό του τέλους το 1989, άρχισε το σύγχρονο Εθνικό Μεταρρυθμιστικό Κίνημα. Μετά την εκλογή, άρχισαν σατανικά θαύματα. Πριν από τον νόμο της Κυριακής, η τελική εκδήλωση των εθνικών μεταρρυθμιστών θα υψώσει και πάλι την πολιτική της κεφαλή. Κατά τον νόμο της Κυριακής, έχει έλθει ο καιρός για τη θαυμαστή ενέργεια του Σατανά. Πριν από τον νόμο της Κυριακής, θα υπάρξουν, από προφητική αναγκαιότητα, κρίσεις οι οποίες όχι μόνον θα αφαιρέσουν την εθνική ευημερία των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά οι κρίσεις αυτές, από προφητική αναγκαιότητα, θα πρέπει να είναι τόσο σφοδρές και φοβερές, ώστε να τεθεί σε ισχύ η λογική που επιτρέπει σε εκείνους του τελικού εθνικού μεταρρυθμιστικού κινήματος, τους Χριστιανούς Εθνικιστές, να προσδιορίζουν ως αιτία αυτών των κρίσεων τους πολίτες που βεβηλώνουν εκείνο που αυτοί αποκαλούν Ημέρα του Κυρίου.

We will continue this study in the next article.

Θα συνεχίσουμε αυτή τη μελέτη στο επόμενο άρθρο.

> “If our people continue in the listless attitude in which they have been, God cannot pour upon them His Spirit. They are unprepared to co-operate with Him. They are not awake to the situation and do not realize the threatened danger. They should feel now, as never before, their need of vigilance and concerted action.

> «Εάν ο λαός μας εξακολουθήσει να βρίσκεται στην άτονη στάση στην οποία υπήρξε, ο Θεός δεν μπορεί να εκχύσει επ’ αυτούς το Πνεύμα Του. Είναι απροετοίμαστοι να συνεργαστούν μαζί Του. Δεν έχουν αφυπνιστεί ως προς την κατάσταση και δεν αντιλαμβάνονται τον απειλούμενο κίνδυνο. Θα έπρεπε τώρα, όπως ποτέ άλλοτε, να αισθάνονται την ανάγκη τους για επαγρύπνηση και συντονισμένη δράση.»

> “The peculiar work of the third angel has not been seen in its importance. God meant that His people should be far in advance of the position which they occupy today. But now, when the time has come for them to spring into action, they have the preparation to make. When the National Reformers began to urge measures to restrict religious liberty, our leading men should have been alive to the situation and should have labored earnestly to counteract these efforts. It is not in the order of God that light has been kept from our people—the very present truth which they needed for this time. Not all our ministers who are giving the third angel’s message really understand what constitutes that message. The National Reform movement has been regarded by some as of so little importance that they have not thought it necessary to give much attention to it and have even felt that in so doing they would be giving time to questions distinct from the third angel’s message. May the Lord forgive our brethren for thus interpreting the very message for this time.

> «Το ιδιάζον έργο του τρίτου αγγέλου δεν έχει εκτιμηθεί στη σπουδαιότητά του. Ο Θεός ήθελε ο λαός Του να βρίσκεται πολύ πιο μπροστά από τη θέση που κατέχει σήμερα. Τώρα όμως, όταν έχει έλθει ο καιρός να προχωρήσουν σε δράση, έχουν προετοιμασία να κάνουν. Όταν οι Εθνικοί Μεταρρυθμιστές άρχισαν να προωθούν μέτρα για τον περιορισμό της θρησκευτικής ελευθερίας, οι ηγέτες μας θα έπρεπε να έχουν επίγνωση της κατάστασης και να έχουν εργαστεί με ζήλο για να εξουδετερώσουν αυτές τις προσπάθειες. Δεν είναι κατά την τάξη του Θεού να έχει αποκρυβεί από τον λαό μας το φως—η ίδια η παρούσα αλήθεια που είχαν ανάγκη γι’ αυτόν τον καιρό. Δεν κατανοούν πραγματικά όλοι οι λειτουργοί μας που κηρύττουν το μήνυμα του τρίτου αγγέλου τι συνιστά αυτό το μήνυμα. Το κίνημα της Εθνικής Μεταρρύθμισης έχει θεωρηθεί από μερικούς ως τόσο μικρής σημασίας, ώστε δεν έκριναν αναγκαίο να του δώσουν πολλή προσοχή και μάλιστα αισθάνθηκαν ότι, πράττοντας έτσι, θα αφιέρωναν χρόνο σε ζητήματα διακριτά από το μήνυμα του τρίτου αγγέλου. Είθε ο Κύριος να συγχωρήσει τους αδελφούς μας που έτσι ερμήνευσαν το ίδιο το μήνυμα γι’ αυτόν τον καιρό.»

> “The people need to be aroused in regard to the dangers of the present time. The watchmen are asleep. We are years behind. Let the chief watchmen feel the urgent necessity of taking heed to themselves, lest they lose the opportunities given them to see the dangers.

> Ο λαός πρέπει να αφυπνισθεί σχετικά με τους κινδύνους του παρόντος καιρού. Οι φύλακες κοιμούνται. Είμεθα χρόνια πίσω. Ας αισθανθούν οι επικεφαλής φύλακες την επείγουσα ανάγκη να προσέχουν τον εαυτό τους, μήπως χάσουν τις ευκαιρίες που τους δίδονται να διακρίνουν τους κινδύνους.

> “If the leading men in our conferences do not now accept the message sent them by God, and fall into line for action, the churches will suffer great loss. When the watchman, seeing the sword coming, gives the trumpet a certain sound, the people along the line will echo the warning, and all will have opportunity to make ready for the conflict. But too often the leader has stood hesitating, seeming to say: ‘Let us not be in too great haste. There may be a mistake. We must be careful not to raise a false alarm.’ The very hesitancy and uncertainty on his part is crying: “‘Peace and safety.” Do not get excited. Be not alarmed. There is a great deal more made of this religious amendment question than is demanded. This agitation will all die down.’ Thus he virtually denies the message sent from God, and the warning which was designed to stir the churches fails to do its work. The trumpet of the watchman gives no certain sound, and the people do not prepare for the battle. Let the watchman beware lest, through his hesitancy and delay, souls shall be left to perish, and their blood shall be required at his hand.

> «Εάν οι ηγέτες άνδρες στις συνδιασκέψεις μας δεν δεχθούν τώρα το μήνυμα που τους εστάλη από τον Θεό και δεν ευθυγραμμισθούν για δράση, οι εκκλησίες θα υποστούν μεγάλη απώλεια. Όταν ο σκοπός, βλέποντας την ρομφαία να έρχεται, δίδει με τη σάλπιγγα έναν καθορισμένο ήχο, ο λαός σε όλη τη γραμμή θα ανταποδώσει την προειδοποίηση, και όλοι θα έχουν την ευκαιρία να ετοιμασθούν για τη σύγκρουση. Αλλά πολύ συχνά ο ηγέτης έχει σταθεί διστακτικός, σαν να λέγει: “Ας μη σπεύδωμεν υπερβολικά. Μπορεί να υπάρχει κάποιο λάθος. Πρέπει να προσέξωμεν να μη σημάνωμεν ψευδή συναγερμό.” Αυτή ακριβώς η διστακτικότητα και η αβεβαιότητα εκ μέρους του κραυγάζει: “Ειρήνη και ασφάλεια.” Μη διεγείρεσθε. Μη θορυβείσθε. Έχει δοθεί πολύ μεγαλύτερη έκταση σ’ αυτό το ζήτημα της θρησκευτικής τροπολογίας απ’ όση απαιτείται. Όλη αυτή η αναταραχή θα καταλαγιάσει.” Έτσι, κατ’ ουσίαν αρνείται το μήνυμα που εστάλη από τον Θεό, και η προειδοποίηση, η οποία είχε σκοπό να αφυπνίσει τις εκκλησίες, αποτυγχάνει να επιτελέσει το έργο της. Η σάλπιγγα του σκοπού δεν δίδει καθορισμένο ήχο, και ο λαός δεν προετοιμάζεται για τη μάχη. Ας προσέξει ο σκοπός μήπως, εξαιτίας της διστακτικότητος και της καθυστερήσεώς του, ψυχές αφεθούν να απολεσθούν, και το αίμα τους ζητηθεί από το χέρι του.»

> “We have been looking many years for a Sunday law to be enacted in our land; and, now that the movement is right upon us, we ask: Will our people do their duty in the matter? Can we not assist in lifting the standard and in calling to the front those who have a regard for their religious rights and privileges? The time is fast approaching when those who choose to obey God rather than man will be made to feel the hand of oppression. Shall we then dishonor God by keeping silent while His holy commandments are trodden underfoot?

> «Επί πολλά έτη αναμέναμε να θεσπισθεί στη χώρα μας ένας νόμος περί Κυριακής· και τώρα που το κίνημα αυτό βρίσκεται πλέον ακριβώς ενώπιόν μας, διερωτώμεθα: Θα πράξει ο λαός μας το καθήκον του στο ζήτημα αυτό; Δεν μπορούμε να συμβάλουμε στην ανύψωση του λαβάρου και στο να καλέσουμε στην πρώτη γραμμή εκείνους που σέβονται τα θρησκευτικά τους δικαιώματα και προνόμια; Ο καιρός ταχέως πλησιάζει, όταν όσοι επιλέγουν να υπακούουν στον Θεό μάλλον παρά στους ανθρώπους θα γίνουν να αισθανθούν τη χείρα της καταπίεσης. Θα ατιμάσουμε, λοιπόν, τον Θεό παραμένοντας σιωπηλοί, ενώ οι άγιες εντολές Του καταπατούνται;»

> “While the Protestant world is by her attitude making concessions to Rome, let us arouse to comprehend the situation and view the contest before us in its true bearings. Let the watchmen now lift up their voice and give the message which is present truth for this time. Let us show the people where we are in prophetic history and seek to arouse the spirit of true Protestantism, awaking the world to a sense of the value of the privileges of religious liberty so long enjoyed.

> «Ενώ ο Προτεσταντικός κόσμος, με τη στάση του, προβαίνει σε παραχωρήσεις προς τη Ρώμη, ας εγερθούμε ώστε να κατανοήσουμε την κατάσταση και να δούμε την ενώπιόν μας σύγκρουση στις αληθινές της διαστάσεις. Ας υψώσουν τώρα οι σκοποί τη φωνή τους και ας μεταδώσουν το μήνυμα που αποτελεί παρούσα αλήθεια για τον καιρό αυτόν. Ας δείξουμε στους ανθρώπους πού βρισκόμαστε στην προφητική ιστορία και ας επιδιώξουμε να αφυπνίσουμε το πνεύμα του αληθινού Προτεσταντισμού, ξυπνώντας τον κόσμο ώστε να συναισθανθεί την αξία των προνομίων της θρησκευτικής ελευθερίας, τα οποία απολάμβανε επί τόσο μακρό χρόνο.»

> “God calls upon us to awake, for the end is near. Every passing hour is one of activity in the heavenly courts to make ready a people upon the earth to act a part in the great scenes that are soon to open upon us. These passing moments, that seem of so little value to us, are weighty with eternal interests. They are molding the destiny of souls for everlasting life or eternal death. The words we utter today in the ears of the people, the works we are doing, the spirit of the message we are bearing, will be a savor of life unto life or of death unto death.

> «Ο Θεός μάς καλεί να αφυπνισθούμε, διότι το τέλος είναι πλησίον. Κάθε ώρα που παρέρχεται είναι ώρα δραστηριότητας στις ουράνιες αυλές, για να ετοιμασθεί επί της γης ένας λαός ώστε να διαδραματίσει τον ρόλο του στις μεγάλες σκηνές που σύντομα πρόκειται να εκτυλιχθούν ενώπιόν μας. Αυτές οι φευγαλέες στιγμές, που μας φαίνονται τόσο μικρής αξίας, είναι βεβαρημένες με αιώνια συμφέροντα. Διαμορφώνουν το πεπρωμένο των ψυχών για αιώνια ζωή ή αιώνιο θάνατο. Τα λόγια που προφέρουμε σήμερα στα ώτα του λαού, τα έργα που επιτελούμε, το πνεύμα του μηνύματος που μεταφέρουμε, θα είναι οσμή ζωής προς ζωήν ή θανάτου προς θάνατον.»

> “My brethren, do you realize that your own salvation, as well as the destiny of other souls, depends upon the preparation you now make for the trial before us? Have you that intensity of zeal, that piety and devotion, which will enable you to stand when opposition shall be brought against you? If God has ever spoken by me, the time will come when you will be brought before councils, and every position of truth which you hold will be severely criticized. The time that so many are now allowing to go to waste should be devoted to the charge that God has given us of preparing for the approaching crisis.” Testimonies, volume 5, 714–716.

> «Αδελφοί μου, συνειδητοποιείτε ότι η δική σας σωτηρία, καθώς και η μοίρα άλλων ψυχών, εξαρτάται από την προετοιμασία που κάνετε τώρα για τη δοκιμασία που βρίσκεται ενώπιόν μας; Έχετε εκείνη την ένταση ζήλου, εκείνη την ευσέβεια και αφοσίωση, που θα σας καταστήσουν ικανούς να σταθείτε όταν θα εγερθεί εναντίον σας αντίσταση; Εάν ο Θεός μίλησε ποτέ μέσω εμού, θα έρθει ο καιρός όταν θα οδηγηθείτε ενώπιον συμβουλίων, και κάθε θέση αλήθειας την οποία κρατείτε θα υποβληθεί σε αυστηρό έλεγχο. Ο χρόνος που τόσοι πολλοί αφήνουν τώρα να χάνεται θα έπρεπε να αφιερώνεται στην εντολή που μας έχει δώσει ο Θεός, να προετοιμαστούμε για την επερχόμενη κρίση.» Testimonies, τόμος 5, 714–716.

Back to Articles