Article

# The Book of Daniel - Number Eighty-Nine

Το Βιβλίο του Δανιήλ - Αριθμός Ογδόντα Εννέα

Unraveling the False Doctrines: A Historical Examination of the Daily in Adventism

Αποκαλύπτοντας τις Ψευδείς Διδασκαλίες: Μια Ιστορική Εξέταση του «Καθημερινού» στον Αντβεντισμό

Author

Jeff Pippenger

Published

February 22, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

In the eighty-first article in this series of articles on the book of Daniel we included a passage from Manuscript Releases, volume 20, 17–22, where Sister White clearly identifies that the teaching that “the daily,” represents Christ’s sanctuary had been given to Elders Prescott and Daniells by “angels that had been expelled from heaven.” She does not actually identify their false idea of “the daily,” as I have done, but the historical record is abundantly clear that this is what they were trying to establish as truth. They were seeking to rewrite portions of Uriah Smith’s book Daniel and the Revelation, that uphold the understanding of “the daily,” which she identifies in Early Writings, page seventy-four as the correct view.

Στο ογδοηκοστό πρώτο άρθρο αυτής της σειράς άρθρων σχετικά με το βιβλίο του Δανιήλ, συμπεριλάβαμε ένα απόσπασμα από το Manuscript Releases, τόμος 20, 17–22, όπου η Αδελφή White προσδιορίζει με σαφήνεια ότι η διδασκαλία σύμφωνα με την οποία «το παντοτινό» αντιπροσώπευε το αγιαστήριο του Χριστού είχε δοθεί στους Πρεσβυτέρους Prescott και Daniells από «αγγέλους που είχαν εκβληθεί από τον ουρανό». Στην πραγματικότητα δεν κατονομάζει ρητώς τη δική τους εσφαλμένη ιδέα περί «του παντοτινού», όπως έχω πράξει εγώ, αλλά το ιστορικό αρχείο είναι απολύτως σαφές ότι αυτό ακριβώς επιχειρούσαν να εγκαθιδρύσουν ως αλήθεια. Επιδίωκαν να αναθεωρήσουν τμήματα του βιβλίου του Uriah Smith Daniel and the Revelation, τα οποία υποστηρίζουν την κατανόηση του «παντοτινού», την οποία εκείνη προσδιορίζει στα Early Writings, σελίδα εβδομήντα τέσσερα, ως την ορθή άποψη.

W. W. Prescott had published a periodical magazine titled The Protestant, in which the sole theme was lifting up the false view of “the daily.” He and the General Conference president, A. G. Daniells became the satanic spearhead to continue Prescott’s efforts towards establishing the false doctrine as the orthodox view in Adventism, but while Ellen White was alive their success in the satanic effort was held in check. In 1931, Daniells reported that in the very year that the passage from Manuscript Releases was written (1910), that he (Daniells) had an interview with Sister White on the subject of “the daily,” and that she had led him to believe that he and Prescott’s view was correct.

Ο W. W. Prescott είχε εκδώσει ένα περιοδικό με τίτλο The Protestant, στο οποίο το μοναδικό θέμα ήταν η προώθηση της ψευδούς άποψης περί «του καθημερινού». Αυτός και ο πρόεδρος της Γενικής Διάσκεψης, A. G. Daniells, έγιναν η σατανική αιχμή του δόρατος για τη συνέχιση των προσπαθειών του Prescott προς εγκαθίδρυση της ψευδούς διδασκαλίας ως της ορθόδοξης άποψης στον Αντβεντισμό, αλλά όσο η Ellen White βρισκόταν εν ζωή, η επιτυχία τους σε αυτή τη σατανική προσπάθεια κρατούνταν υπό έλεγχο. Το 1931, ο Daniells ανέφερε ότι, στο ίδιο ακριβώς έτος κατά το οποίο γράφτηκε το απόσπασμα από το Manuscript Releases (1910), εκείνος (ο Daniells) είχε μία συνέντευξη με την Αδελφή White πάνω στο θέμα «του καθημερινού», και ότι εκείνη τον είχε οδηγήσει να πιστεύει πως η άποψη του ιδίου και του Prescott ήταν ορθή.

It is important to understand this history, for we are now beginning our consideration of the increase of knowledge that arrived in 1989, when the sacred reform lines and the last six verses of Daniel eleven were unsealed. To recognize the light that was produced with the collapse of the Soviet Union in fulfillment of verse forty of Daniel eleven, requires that “the daily,” and the prophetic history represented by “the daily” be correctly understood, for that history illustrates the repeat of that history in verses forty to forty-five of Daniel eleven. Those verses identify that the message that is unsealed in those verses are the “tidings of the east and north,” that bring about the final persecution of God’s people.

Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε αυτή την ιστορία, διότι τώρα αρχίζουμε την εξέτασή μας της αύξησης της γνώσης που έφθασε το 1989, όταν οι ιερές γραμμές μεταρρύθμισης και οι τελευταίοι έξι στίχοι του ενδεκάτου κεφαλαίου του Δανιήλ αποσφραγίσθηκαν. Για να αναγνωρισθεί το φως που παρήχθη με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, σε εκπλήρωση του τεσσαρακοστού στίχου του ενδεκάτου κεφαλαίου του Δανιήλ, απαιτείται να κατανοηθούν ορθώς «το καθημερινόν» και η προφητική ιστορία που παριστάνεται από «το καθημερινόν», διότι εκείνη η ιστορία εικονογραφεί την επανάληψη αυτής της ιστορίας στους στίχους σαράντα έως σαράντα πέντε του ενδεκάτου κεφαλαίου του Δανιήλ. Οι στίχοι εκείνοι προσδιορίζουν ότι το μήνυμα που αποσφραγίζεται σε αυτούς τους στίχους είναι τα «αγγέλματα της ανατολής και του βορρά», τα οποία επιφέρουν τον τελικό διωγμό του λαού του Θεού.

> But tidings out of the east and out of the north shall trouble him: therefore he shall go forth with great fury to destroy, and utterly to make away many. And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. Daniel 11:44, 45.

> Ἀλλὰ ἀγγελίαι ἐκ τῆς ἀνατολῆς καὶ ἐκ τοῦ βορρᾶ θὰ ταράξουν αὐτόν· διὰ τοῦτο θὰ ἐξέλθῃ μετὰ μεγάλης μανίας διὰ νὰ καταστρέψῃ καὶ νὰ ἀφανίσῃ ἐξολοθρευτικῶς πολλούς. Καὶ θὰ φυτεύσῃ τὰς σκηνὰς τοῦ παλατίου αὐτοῦ ἀνὰ μέσον τῶν θαλασσῶν ἐν τῷ ἐνδόξῳ ἁγίῳ ὄρει· ὅμως θὰ φθάσῃ εἰς τὸ τέλος αὐτοῦ, καὶ οὐδεὶς θὰ βοηθήσῃ αὐτόν. Δανιήλ 11:44, 45.

The message of verse forty that was unsealed at the collapse of the Soviet Union in 1989, is the latter rain message that will cause the papacy (the king of the north), to “go forth with great fury to destroy, and utterly to make away many.” “Tidings” is prophetically a message.

Το μήνυμα του τεσσαρακοστού εδαφίου, το οποίο αποσφραγίστηκε κατά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1989, είναι το μήνυμα της όψιμης βροχής, το οποίο θα προκαλέσει τον παπισμό (τον βασιλέα του βορρά) να «εξέλθη με θυμόν μέγαν διά να αφανίση και να εξολοθρεύση πολλούς». Οι «αγγελίες» είναι προφητικώς ένα μήνυμα.

> And how shall they preach, except they be sent? as it is written, How beautiful are the feet of them that preach the gospel of peace, and bring glad tidings of good things! Romans 10:15.

> Και πώς θα κηρύξουν, αν δεν αποσταλούν; καθώς είναι γεγραμμένον· Πόσο ωραίοι είναι οι πόδες εκείνων που κηρύττουν το ευαγγέλιο της ειρήνης και ευαγγελίζονται αγαθά! Ρωμαίους 10:15.

The message of the latter rain is the message presented by God’s last-day watchmen, who sing the song of the vineyard and the song of Moses and the Lamb.

Το μήνυμα της όψιμης βροχής είναι το μήνυμα που παρουσιάζεται από τους φρουρούς των εσχάτων ημερών του Θεού, οι οποίοι ψάλλουν το άσμα του αμπελώνος και το άσμα του Μωυσέως και του Αρνίου.

> How beautiful upon the mountains are the feet of him that bringeth good tidings, that publisheth peace; that bringeth good tidings of good, that publisheth salvation; that saith unto Zion, Thy God reigneth! Thy watchmen shall lift up the voice; with the voice together shall they sing: for they shall see eye to eye, when the Lord shall bring again Zion. Isaiah 52:7, 8.

> Ως ωραίοι επί των ορέων είναι οι πόδες του ευαγγελιζομένου, του κηρύττοντος ειρήνην· του ευαγγελιζομένου τα αγαθά, του κηρύττοντος σωτηρίαν· του λέγοντος προς την Σιών, Ο Θεός σου βασιλεύει! Οι φύλακές σου θέλουσιν υψώσει την φωνήν· μετά της φωνής ομού θέλουσι ψάλλει· διότι θέλουσι ιδεί πρόσωπον προς πρόσωπον, όταν ο Κύριος επαναφέρει την Σιών. Ησαΐας 52:7, 8.

The “tidings” in verse forty-four of Daniel eleven enrage the man of sin, and the final papal bloodbath is accomplished. That message is the message of the third angel that swells to a loud cry at the soon coming Sunday law.

Οι «αγγελίες» του εδαφίου σαράντα τέσσερα του Δανιήλ ένδεκα εξοργίζουν τον άνθρωπο της αμαρτίας, και η τελική παπική αιματοχυσία ολοκληρώνεται. Το μήνυμα αυτό είναι το μήνυμα του τρίτου αγγέλου, το οποίο διογκώνεται σε δυνατή κραυγή κατά τον επικείμενο νόμο της Κυριακής.

> “None are condemned until they have had the light and have seen the obligation of the fourth commandment. But when the decree shall go forth enforcing the counterfeit sabbath, and the loud cry of ‘the third angel’ shall warn men against the worship of the beast and his image, the line will be clearly drawn between the false and the true. Then those who still continue in transgression will receive the mark of the beast.” Signs of the Times, November 8, 1899.

> «Κανείς δεν καταδικάζεται, μέχρις ότου λάβει το φως και δει την υποχρέωση της τέταρτης εντολής. Αλλά όταν εκδοθεί το διάταγμα που θα επιβάλλει το πλαστό σάββατο, και η δυνατή κραυγή του “τρίτου αγγέλου” θα προειδοποιεί τους ανθρώπους εναντίον της λατρείας του θηρίου και της εικόνας του, η διαχωριστική γραμμή μεταξύ του ψευδούς και του αληθούς θα χαραχθεί καθαρά. Τότε εκείνοι που εξακολουθούν ακόμη να παραμένουν στην παράβαση θα λάβουν το χάραγμα του θηρίου.» Signs of the Times, 8 Νοεμβρίου, 1899.

The “tidings of the east and north” that enrages the papacy, swells to a loud cry at the Sunday law, and that message is the message of the latter rain that began on September 11, 2001. The expression “loud voice” is a prophetic term that represents an increasing power.

Οι «ειδήσεις από ανατολών και βορρά» που εξοργίζουν τον παπισμό, διογκώνονται σε δυνατή κραυγή κατά τον νόμο της Κυριακής, και το μήνυμα αυτό είναι το μήνυμα της όψιμης βροχής, το οποίο άρχισε στις 11 Σεπτεμβρίου 2001. Η έκφραση «δυνατή φωνή» είναι ένας προφητικός όρος που αντιπροσωπεύει αυξανόμενη δύναμη.

> “The truth for this time, the third angel’s message, is to be proclaimed with a loud voice, meaning with increasing power, as we approach the great final test.” The 1888 Materials, 1710.

> «Η αλήθεια για τον παρόντα καιρό, το μήνυμα του τρίτου αγγέλου, πρέπει να διακηρύττεται με δυνατή φωνή, δηλαδή με αυξανόμενη δύναμη, καθώς πλησιάζουμε στη μεγάλη τελική δοκιμασία». The 1888 Materials, 1710.

The “tidings” of verse forty-four is the latter rain message just before human probation closes, as Michael stands up. It is the same latter rain message that arrived on September 11, 2001, but it swells to a loud cry, or a loud voice when the one hundred and forty-four thousand are sealed and the Holy Spirit is then poured out without measure. It is the same latter rain message that marked the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

Οι «αγγελίες» του σαραντατετάρτου εδαφίου είναι το μήνυμα της όψιμης βροχής ακριβώς πριν κλείσει η ανθρώπινη δοκιμασία, όταν ο Μιχαήλ εγείρεται. Είναι το ίδιο μήνυμα της όψιμης βροχής που έφθασε στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, αλλά διογκώνεται σε δυνατή κραυγή, ή σε μεγάλη φωνή, όταν οι εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες σφραγίζονται και τότε το Άγιο Πνεύμα εκχέεται χωρίς μέτρο. Είναι το ίδιο μήνυμα της όψιμης βροχής που σημάδεψε την περίοδο της σφράγισης των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων.

It is the latter rain message that has been counterfeited by a peace and safety message that is presented by Laodicean Adventism from the arrival of the “ass” until the arrival of the “lion”. The period between September 11, 2001, and the soon-coming Sunday law marks the spiritual death bed for Laodicean Adventism, and those that are judged after God’s house (Jerusalem) is judged, die in the same grave. The death bed for Laodicean Adventism is between the ass and the lion, and the message that is rejected and produces their death is the “tidings out of the “east” (a symbol of Islam) and the north (a symbol of the papacy). It is the same message, which is the third angel’s message.

Είναι το μήνυμα της όψιμης βροχής εκείνο που έχει παραχαραχθεί από ένα μήνυμα «ειρήνης και ασφάλειας», το οποίο προβάλλεται από τον Λαοδικειακό Αντβεντισμό από την άφιξη του «όνου» έως την άφιξη του «λέοντος». Η περίοδος μεταξύ της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 και του προσεχώς ερχόμενου νόμου της Κυριακής σηματοδοτεί την πνευματική επιθανάτια κλίνη του Λαοδικειακού Αντβεντισμού, και όσοι κρίνονται αφού κριθεί ο οίκος του Θεού (Ιερουσαλήμ), πεθαίνουν στον ίδιο τάφο. Η επιθανάτια κλίνη του Λαοδικειακού Αντβεντισμού βρίσκεται μεταξύ του όνου και του λέοντος, και το μήνυμα που απορρίπτεται και επιφέρει τον θάνατό τους είναι οι «ειδήσεις από την “ανατολή” (σύμβολο του Ισλάμ) και από τον βορρά (σύμβολο του παπισμού)». Είναι το ίδιο μήνυμα, το οποίο είναι το μήνυμα του τρίτου αγγέλου.

The last six verses of Daniel eleven, that were unsealed at the time of the end in 1989, is the message of the latter rain, which is proclaimed in a time when a false latter rain message of “peace and safety” is being proclaimed. The testing of the latter rain first confronts God’s house, for that is where judgment begins, and it then confronts the other flock outside of God’s house. For this reason, it is essential to understand the “lie” that was introduced into Laodicean Adventism in the third generation, for while God pours out His Holy Spirit on those He is sealing, He simultaneously pours out strong delusion upon those who receive not the love of the truth.

Τα τελευταία έξι εδάφια του ενδέκατου κεφαλαίου του Δανιήλ, τα οποία αποσφραγίσθηκαν στον καιρό του τέλους, το 1989, αποτελούν το μήνυμα της όψιμης βροχής, το οποίο κηρύσσεται σε καιρό κατά τον οποίο κηρύσσεται ένα ψευδές μήνυμα όψιμης βροχής περί «ειρήνης και ασφάλειας». Η δοκιμασία της όψιμης βροχής έρχεται πρώτα αντιμέτωπη με τον οίκο του Θεού, διότι από εκεί αρχίζει η κρίση, και έπειτα έρχεται αντιμέτωπη με το άλλο ποίμνιο που βρίσκεται έξω από τον οίκο του Θεού. Για τον λόγο αυτό, είναι ουσιώδες να κατανοηθεί το «ψεύδος» που εισήχθη στον Αντβεντισμό της Λαοδικείας κατά την τρίτη γενεά, διότι ενώ ο Θεός εκχέει το Άγιό Του Πνεύμα επάνω σε εκείνους τους οποίους σφραγίζει, συγχρόνως εκχέει ισχυρή πλάνη επάνω σε εκείνους που δεν εδέχθησαν την αγάπη της αληθείας.

During the controversy of the first decade and a half of the twentieth century over “the daily,” one of the men who defended the correct Millerite position that “the daily” is a symbol of paganism, was F. C. Gilbert. Gilbert was a convert from Judaism and read and spoke perfect Hebrew. He defended the pioneer position in the book of Daniel based upon his understanding of the Hebrew language. In 1910, the very year that Sister White wrote the manuscript that was going to be buried for decades, which identified that Daniells’ and Prescott’s view of “the daily,” came from Satan’s angels, Gilbert had a personal interview with Sister White over the issue of “the daily.”

Κατά τη διάρκεια της διαμάχης της πρώτης δεκαπενταετίας του εικοστού αιώνα σχετικά με «το παντοτινό», ένας από τους άνδρες που υπερασπίσθηκαν τη σωστή Μιλλεριτική θέση ότι «το παντοτινό» είναι σύμβολο του παγανισμού ήταν ο F. C. Gilbert. Ο Gilbert ήταν προσήλυτος από τον Ιουδαϊσμό και διάβαζε και μιλούσε άψογα εβραϊκά. Υπερασπίσθηκε τη θέση των πρωτοπόρων στο βιβλίο του Δανιήλ, βασιζόμενος στην κατανόησή του της εβραϊκής γλώσσας. Το 1910, το ίδιο ακριβώς έτος κατά το οποίο η Αδελφή White έγραψε το χειρόγραφο που επρόκειτο να παραμείνει θαμμένο επί δεκαετίες, το οποίο προσδιόριζε ότι η άποψη των Daniells και Prescott περί «του παντοτινού» προερχόταν από τους αγγέλους του Σατανά, ο Gilbert είχε προσωπική συνέντευξη με την Αδελφή White σχετικά με το ζήτημα «του παντοτινού».

We know he had an interview, for he immediately (the next day) wrote out a summary of the interview he had with Sister White. In 1931, A. G. Daniells made a claim that he had an interview with Sister White on the subject of “the daily” in the same year—1910. Daniells claimed Sister White left him no conclusion but that “the daily” was a symbol of Christ’s sanctuary ministry. But Daniells’ claim of an interview, was not only a “lie,” it is the “lie” of prophecy which produces strong delusion.

Γνωρίζουμε ότι είχε μία συνάντηση, διότι αμέσως (την επόμενη ημέρα) κατέγραψε περίληψη της συνάντησης που είχε με την Αδελφή White. Το 1931, ο A. G. Daniells προέβαλε τον ισχυρισμό ότι είχε συνάντηση με την Αδελφή White σχετικά με το θέμα του «καθημερινού» κατά το ίδιο έτος—το 1910. Ο Daniells ισχυρίστηκε ότι η Αδελφή White δεν του άφησε κανένα άλλο συμπέρασμα παρά ότι το «καθημερινό» ήταν σύμβολο της διακονίας του Χριστού στο αγιαστήριο. Αλλά ο ισχυρισμός του Daniells περί συνάντησης δεν ήταν μόνο ένα «ψεύδος»· είναι το «ψεύδος» της προφητείας που παράγει ισχυρή πλάνη.

For those who may not have access to the 1843 and 1850 charts, it is important to understand that when the 1843 chart was published in 1842, the Millerites still believed the sanctuary that was to be cleansed in fulfillment of the twenty-three-hundred-year prophecy was the earth. When they published the 1850 chart, they then knew the sanctuary to be cleansed was the heavenly sanctuary. For this reason the 1843 chart has NO illustration of God’s sanctuary, but the 1850 chart DOES have an illustration of God’s sanctuary. This is important, for Daniells claimed that in his interview with Sister White that he showed her the 1843 chart, and he pointed out the sanctuary on the chart. That would have been impossible, for there is no sanctuary on the 1843 chart. His claim of an interview was a “lie.”

Για όσους ενδέχεται να μην έχουν πρόσβαση στα διαγράμματα του 1843 και του 1850, είναι σημαντικό να κατανοηθεί ότι, όταν το διάγραμμα του 1843 δημοσιεύθηκε το 1842, οι Μιλλερίτες εξακολουθούσαν να πιστεύουν ότι το αγιαστήριο που επρόκειτο να καθαρισθεί, σε εκπλήρωση της προφητείας των δύο χιλιάδων τριακοσίων ετών, ήταν η γη. Όταν δημοσίευσαν το διάγραμμα του 1850, τότε ήδη γνώριζαν ότι το αγιαστήριο που επρόκειτο να καθαρισθεί ήταν το επουράνιο αγιαστήριο. Για τον λόγο αυτό, το διάγραμμα του 1843 ΔΕΝ έχει καμία απεικόνιση του αγιαστηρίου του Θεού, αλλά το διάγραμμα του 1850 ΕΧΕΙ απεικόνιση του αγιαστηρίου του Θεού. Αυτό είναι σημαντικό, διότι ο Daniells ισχυρίσθηκε ότι, κατά τη συνέντευξή του με την Αδελφή White, της έδειξε το διάγραμμα του 1843 και της υπέδειξε το αγιαστήριο επάνω στο διάγραμμα. Αυτό θα ήταν αδύνατον, διότι δεν υπάρχει αγιαστήριο στο διάγραμμα του 1843. Ο ισχυρισμός του περί συνέντευξης ήταν ένα «ψεύδος».

When I was working through this history in 2009, and became aware that the men on both sides of the issue both claimed to have had an interview with Sister White on the subject of “the daily,” I emailed the Ellen White Estate and asked if they had access to the log book that recorded Sister White’s interviews in 1910. They replied that they still had the log book. The following is my email and the response from the Ellen White Estate.

Όταν μελετούσα αυτή την ιστορία το 2009 και αντιλήφθηκα ότι οι άνδρες και από τις δύο πλευρές του ζητήματος ισχυρίζονταν αμφότεροι ότι είχαν έχει συνέντευξη με την Αδελφή White σχετικά με το θέμα του «the daily», έστειλα ηλεκτρονικό μήνυμα στο Ellen White Estate και ρώτησα αν είχαν πρόσβαση στο βιβλίο καταγραφής που κατέγραφε τις συνεντεύξεις της Αδελφής White το 1910. Μου απάντησαν ότι εξακολουθούσαν να έχουν το βιβλίο καταγραφής. Ακολουθεί το ηλεκτρονικό μου μήνυμα και η απάντηση από το Ellen White Estate.

Monday, January 19, 2009

Δευτέρα, 19 Ιανουαρίου 2009

To whom it may concern:

Πρὸς πᾶσαν ἀρμόδιαν ἀρχήν:

I have heard that there is a log-book that recorded who had interviews with Sister White and what the interviews concerned. I am trying to verify or repudiate whether A. G. Daniells had an interview with Sister White in 1910 concerning the subject of the “daily.” I am aware that there is historical testimony that the interview took place, but I am wondering if there is any record in an official log-book that actually records this. At the same time, I have been told that F. C. Gilbert also had an interview with Sister White in 1910 on the subject of the “daily,” and would like to know if that can be confirmed by a log-book that was kept by her staff during that period. Perhaps there was no log-book, or perhaps if there was you do not release that information, or perhaps it may be beyond your ability to check it out for me even if it does exist. So, in any case I wanted to ask. Any help you could provide would be greatly appreciated.

Έχω ακούσει ότι υπήρχε ένα βιβλίο καταγραφής στο οποίο σημειωνόταν ποιοι είχαν συνεντεύξεις με την Αδελφή White και ποια ήταν τα θέματα αυτών των συνεντεύξεων. Προσπαθώ να εξακριβώσω ή να αντικρούσω αν ο A. G. Daniells είχε συνέντευξη με την Αδελφή White το 1910 σχετικά με το ζήτημα του «daily». Γνωρίζω ότι υπάρχει ιστορική μαρτυρία πως η συνέντευξη αυτή έλαβε χώρα, αλλά αναρωτιέμαι αν υπάρχει κάποια καταχώριση σε επίσημο βιβλίο καταγραφής που να το τεκμηριώνει πράγματι. Ταυτοχρόνως, μου έχει λεχθεί ότι και ο F. C. Gilbert είχε επίσης συνέντευξη με την Αδελφή White το 1910 σχετικά με το θέμα του «daily», και θα ήθελα να γνωρίζω αν αυτό μπορεί να επιβεβαιωθεί από κάποιο βιβλίο καταγραφής που τηρούνταν από το προσωπικό της κατά την εν λόγω περίοδο. Ίσως να μην υπήρχε κανένα τέτοιο βιβλίο καταγραφής, ή ίσως, εάν υπήρχε, να μη διαθέτετε αυτές τις πληροφορίες, ή ίσως να υπερβαίνει τις δυνατότητές σας να το ελέγξετε για λογαριασμό μου, ακόμη κι αν πράγματι υπάρχει. Έτσι, σε κάθε περίπτωση, θέλησα να ρωτήσω. Κάθε βοήθεια που θα μπορούσατε να παράσχετε θα εκτιμηθεί ιδιαιτέρως.

Dear Jeff,

Αγαπητέ Jeff,

Thank you for your email. We do have a fairly complete account of Ellen White’s itinerary, based upon her letters, diaries, and published appointments, but no “log-book” as such.

Σας ευχαριστώ για το ηλεκτρονικό σας μήνυμα. Διαθέτουμε πράγματι μια αρκετά πλήρη καταγραφή του δρομολογίου της Ellen White, βασισμένη στις επιστολές, τα ημερολόγια και τις δημοσιευμένες ανακοινώσεις των εμφανίσεών της, αλλά όχι κάποιο «ημερολόγιο καταστρώματος» ως τέτοιο.

You have no doubt read about A G Daniells’ visit with Ellen White in vol. 6 of the EGW Biography, The Later Elmshaven Years, pp. 256, 257. We have found no independent record of this interview. We do have a letter from Elder Gilbert on June 1, 1910, indicating his plan to be in St. Helena (where Ellen White lived) on June 6-9. That is the extent of the supporting documentation that I am aware of.

Αναμφίβολα έχετε διαβάσει για την επίσκεψη του A. G. Daniells στην Ellen White στον τόμο 6 της Βιογραφίας της EGW, The Later Elmshaven Years, σσ. 256, 257. Δεν έχουμε εντοπίσει κανένα ανεξάρτητο αρχείο αυτής της συνέντευξης. Έχουμε, όμως, μία επιστολή του πρεσβύτερου Gilbert, με ημερομηνία 1 Ιουνίου 1910, στην οποία αναφέρει το σχέδιό του να βρίσκεται στην St. Helena (όπου κατοικούσε η Ellen White) από τις 6 έως τις 9 Ιουνίου. Αυτό είναι το σύνολο της υποστηρικτικής τεκμηρίωσης που γνωρίζω.

God bless—Tim Poirier Vice Director Ellen G. White Estate

Ο Θεός να ευλογεί — Τιμ Πουαριέ, Αντιδιευθυντής, Ellen G. White Estate

There is no independent record of Daniells ever having an interview on the subject of “the daily,” but there is a letter from Gilbert identifying his intent to be at her home from the sixth to ninth of June, 1910.

Δεν υπάρχει καμία ανεξάρτητη καταγραφή ότι ο Daniells είχε ποτέ κάποια συνέντευξη σχετικά με το θέμα του «καθημερινού», αλλά υπάρχει μία επιστολή του Gilbert που προσδιορίζει την πρόθεσή του να βρίσκεται στην οικία της από την έκτη έως την ενάτη Ιουνίου, 1910.

In the biography of Sister White, that the Ellen White estate references, where her grandson addresses the issue of Daniells’ interview he recorded Daniells’ claim concerning the fabricated interview of 1910:

Στη βιογραφία της Αδελφής White, στην οποία παραπέμπει το Ellen White Estate, όπου ο εγγονός της πραγματεύεται το ζήτημα της συνέντευξης του Daniells, κατέγραψε τον ισχυρισμό του Daniells σχετικά με την κατασκευασμένη συνέντευξη του 1910:

> “At one point a little later in the discussions, Elder Daniells, accompanied by W. C. White and C. C. Crisler, eager to get from Ellen White herself just what the meaning was of her Early Writings statement, went to her and laid the matter before her. Daniells took with him Early Writings and the 1843 chart. He sat down close to Ellen White and plied her with questions. His report of this interview was confirmed by W. C. White:

> «Σε κάποιο μεταγενέστερο σημείο των συζητήσεων, ο Πρεσβύτερος Ντάνιελς, συνοδευόμενος από τον W. C. White και τον C. C. Crisler, επιθυμώντας ζωηρά να λάβει από την ίδια την Έλεν Γουάιτ ακριβώς ποια ήταν η σημασία της δηλώσεώς της στο Early Writings, πήγε σε εκείνη και της εξέθεσε το ζήτημα. Ο Ντάνιελς πήρε μαζί του το Early Writings και τον χάρτη του 1843. Κάθισε κοντά στην Έλεν Γουάιτ και την υπέβαλε σε αλλεπάλληλες ερωτήσεις. Η αναφορά του για αυτή τη συνέντευξη επιβεβαιώθηκε από τον W. C. White:»

> “‘I first read to Sister White the statement given above in Early Writings. Then I placed before her our prophetic chart used by our ministers in expounding the prophecies of Daniel and Revelation. I called her attention to the picture of the sanctuary and also to the 2300-year period as they appeared on the chart.

> «Πρώτα διάβασα στην Αδελφή White τη δήλωση που παρατίθεται ανωτέρω στα Early Writings. Κατόπιν έθεσα ενώπιόν της την προφητική μας χάρτα, την οποία χρησιμοποιούσαν οι λειτουργοί μας κατά την ερμηνεία των προφητειών του Δανιήλ και της Αποκαλύψεως. Επέστησα την προσοχή της στην εικόνα του αγιαστηρίου, καθώς και στην περίοδο των 2300 ετών, όπως εμφανίζονταν στη χάρτα.

> “‘I then asked if she could recall what was shown her regarding this subject.

> «Κατόπιν τη ρώτησα αν μπορούσε να ανακαλέσει στη μνήμη της εκείνο που της είχε δειχθεί σχετικά με αυτό το θέμα.»

> “‘As I recall her answer, she began by telling how some of the leaders who had been in the 1844 movement endeavored to find new dates for the termination of the 2300-year period. This endeavor was to fix new dates for the coming of the Lord. This was causing confusion among those who had been in the Advent Movement.

> «Καθώς ανακαλώ την απάντησή της, άρχισε λέγοντας πώς μερικοί από τους ηγέτες που είχαν συμμετάσχει στο κίνημα του 1844 προσπάθησαν να βρουν νέες χρονολογίες για τη λήξη της περιόδου των 2300 ετών. Αυτή η προσπάθεια απέβλεπε στον καθορισμό νέων χρονολογιών για την έλευση του Κυρίου. Αυτό προκαλούσε σύγχυση μεταξύ εκείνων που είχαν συμμετάσχει στο Αντβεντικό Κίνημα.»

> “‘In this confusion the Lord revealed to her, she said, that the view that had been held and presented regarding the dates was correct, and that there must never be another time set, nor another time message.

> «Μέσα σε αυτή τη σύγχυση, ο Κύριος τής αποκάλυψε, είπε, ότι η άποψη που είχε διακρατηθεί και παρουσιαστεί σχετικά με τις χρονολογίες ήταν ορθή, και ότι δεν πρέπει ποτέ πλέον να ορισθεί άλλος χρόνος, ούτε να δοθεί άλλο χρονικό μήνυμα.».

> “‘I then asked her to tell what had been revealed to her about the rest of the “daily”—the Prince, the host, the taking away of the “daily,” and the casting down of the sanctuary.

> «Έπειτα της ζήτησα να διηγηθεί όσα είχαν αποκαλυφθεί σ’ αυτήν σχετικά με το υπόλοιπο του “καθημερινού” —τον Άρχοντα, το στράτευμα, την αφαίρεση του “καθημερινού” και την καταρρίψη του αγιαστηρίου.

> “‘She replied that these features were not placed before her in vision as the time part was. She would not be led out to make an explanation of those points of the prophecy.

> «Απάντησε ότι αυτά τα χαρακτηριστικά δεν της παρουσιάστηκαν σε όραμα όπως το χρονικό μέρος. Δεν θα οδηγείτο στο να δώσει εξήγηση εκείνων των σημείων της προφητείας.

> “‘The interview made a deep impression upon my mind. Without hesitation she talked freely, clearly, and at length about the 2300-year period, but regarding the other part of the prophecy she was silent.

> «Η συνάντηση άφησε βαθιά εντύπωση στη διάνοιά μου. Χωρίς δισταγμό μίλησε ελεύθερα, με σαφήνεια και εκτενώς για την περίοδο των 2300 ετών, αλλά όσον αφορά το άλλο μέρος της προφητείας παρέμεινε σιωπηλή.

> “‘The only conclusion I could draw from her free explanation of the time and her silence as to the taking away of the “daily” and the casting down of the sanctuary was that the vision given her was regarding the time, and that she received no explanation as to the other parts of the prophecy.—DF 201b, AGD statement, Sept. 25, 1931.” Arthur White, Ellen G. White, volume 6, 257.

> «“Το μόνο συμπέρασμα που μπορούσα να αντλήσω από την ελεύθερη εξήγησή της σχετικά με τον χρόνο και από τη σιωπή της ως προς την αφαίρεση του «διαπαντός» και την καταρρίψη του αγιαστηρίου ήταν ότι το όραμα που της δόθηκε αφορούσε τον χρόνο, και ότι δεν έλαβε καμία εξήγηση ως προς τα άλλα μέρη της προφητείας.—DF 201b, δήλωση AGD, 25 Σεπτεμβρίου 1931.” Arthur White, Ellen G. White, τόμος 6, 257.»

Daniells claimed he showed her the 1843 chart and asked her about the sanctuary that is not represented on the chart. He claimed he also took the book Early Writings and plied her with questions about what she meant when she clearly endorsed the pioneer understanding of the “the daily” and that the chart was directed by the hand of the Lord. Ellen White’s son, who was the father of Arthur L. White, the biographer that wrote the overview of this supposed event, had accepted Daniells’ and Prescott’s satanic view of “the daily,” and gave witness to Daniells’ claim of what he had heard in the interview. They were simply not careful with their fabricated story, for the 1843 chart does not represent a sanctuary that Daniells could have pointed to.

Ο Ντάνιελς ισχυρίσθηκε ότι της έδειξε το διάγραμμα του 1843 και τη ρώτησε σχετικά με το αγιαστήριο που δεν παριστάνεται στο διάγραμμα. Ισχυρίσθηκε επίσης ότι πήρε το βιβλίο Early Writings και την υπέβαλε σε πιεστικές ερωτήσεις σχετικά με το τι εννοούσε όταν σαφώς επικύρωνε την κατανόηση των πρωτοπόρων περί του «the daily» και ότι το διάγραμμα είχε κατευθυνθεί από το χέρι του Κυρίου. Ο γιος της Έλλεν Γουάιτ, ο οποίος ήταν ο πατέρας του Άρθουρ Λ. Γουάιτ, του βιογράφου που έγραψε την επισκόπηση αυτού του υποτιθέμενου γεγονότος, είχε αποδεχθεί τη σατανική άποψη του Ντάνιελς και του Πρέσκοτ περί του «the daily» και κατέθεσε ως μάρτυρας υπέρ του ισχυρισμού του Ντάνιελς σχετικά με όσα είχε ακούσει στη συνέντευξη. Απλώς δεν ήταν προσεκτικοί με την κατασκευασμένη ιστορία τους, διότι το διάγραμμα του 1843 δεν παριστάνει κάποιο αγιαστήριο στο οποίο θα μπορούσε να είχε δείξει ο Ντάνιελς.

Another falsehood that is represented in the interview is the lie that the passage from Early Writings was a warning against “time setting.” The passage Daniells supposedly asked about is as follows:

Μία ακόμη ψευδής δήλωση που παρουσιάζεται στη συνέντευξη είναι το ψεύδος ότι το χωρίο από τα Πρώιμα Γραπτά ήταν μια προειδοποίηση κατά του «καθορισμού χρόνου». Το χωρίο για το οποίο υποτίθεται ότι ρώτησε ο Ντάνιελς είναι το εξής:

> “I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.

> «Είδα ότι ο πίνακας του 1843 είχε κατευθυνθεί από το χέρι του Κυρίου και ότι δεν έπρεπε να μεταβληθεί· ότι οι αριθμοί ήταν όπως Εκείνος τους ήθελε· ότι το χέρι Του ήταν επάνω του και έκρυψε ένα σφάλμα σε μερικούς από τους αριθμούς, ώστε κανείς να μην μπορεί να το δει, έως ότου το χέρι Του αποσύρθηκε.

> “Then I saw in relation to the ‘daily’ (Daniel 8:12) that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text, and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘daily’; but in the confusion since 1844, other views have been embraced, and darkness and confusion have followed. Time has not been a test since 1844, and it will never again be a test.” Early Writings, 74, 75.

> «Τότε είδα, σε σχέση με το “παντοτινόν” (Δανιήλ 8:12), ότι η λέξη “θυσία” προστέθηκε από τη σοφία των ανθρώπων και δεν ανήκει στο κείμενο, και ότι ο Κύριος έδωσε τη σωστή κατανόησή του σε εκείνους που διακήρυξαν την αγγελία της ώρας της κρίσεως. Όταν υπήρχε ενότητα, πριν από το 1844, σχεδόν όλοι ήταν ενωμένοι ως προς τη σωστή κατανόηση του “παντοτινού”· αλλά μέσα στη σύγχυση μετά το 1844, έγιναν δεκτές άλλες απόψεις, και ακολούθησαν σκότος και σύγχυση. Ο χρόνος δεν υπήρξε δοκιμασία από το 1844, και δεν θα είναι ποτέ πλέον δοκιμασία.» Early Writings, 74, 75.

Willie C. White, Sister White’s son, had accepted the false view of “the daily,” and his son Arthur sought to perpetuate the “lie” associated with the interview that never happened by attempting to suggest that the warning in the passage from Early Writings, was simply and exclusively a warning against time setting. That argument was invented in the 1930’s and becomes a primary part of the “lie.”

Ο Willie C. White, υἱὸς τῆς Αδελφής White, είχε αποδεχθεί την ψευδή άποψη περί του «καθημερινού», και ο υἱὸς του Arthur επιζήτησε να διαιωνίσει το «ψεύδος» που συνδεόταν με τη συνέντευξη η οποία ουδέποτε έλαβε χώρα, επιχειρώντας να υποβάλει ότι η προειδοποίηση στο απόσπασμα από τα Early Writings ήταν απλώς και αποκλειστικώς προειδοποίηση κατά του καθορισμού χρόνων. Το επιχείρημα εκείνο επινοήθηκε κατά τη δεκαετία του 1930 και καθίσταται πρωτεύον μέρος του «ψεύδους».

We will take up that argument in the next article.

Θα εξετάσουμε εκείνο το επιχείρημα στο επόμενο άρθρο.

> “September 23d, the Lord showed me that he had stretched out his hand the second time to recover the remnant of his people, and that efforts must be redoubled in this gathering time. In the scattering time Israel was smitten and torn; but now in the gathering time God will heal and bind up his people. In the scattering, efforts made to spread the truth had but little effect, accomplished but little or nothing; but in the gathering when God has set his hand to gather his people, efforts to spread the truth will have their designed effect. All should be united and zealous in the work. I saw that it was a shame for any to refer to the scattering for examples to govern us now in the gathering; for if God does no more for us now than he did then, Israel would never be gathered. It is as necessary that the truth should be published in a paper, as preached.

> «Την 23η Σεπτεμβρίου, ο Κύριος μού έδειξε ότι είχε εκτείνει το χέρι του για δεύτερη φορά, για να ανακτήσει το υπόλοιπο του λαού του, και ότι οι προσπάθειες πρέπει να διπλασιαστούν σε αυτόν τον καιρό της συνάξεως. Στον καιρό της διασποράς ο Ισραήλ επλήγη και κατασχίσθηκε· τώρα όμως, στον καιρό της συνάξεως, ο Θεός θα θεραπεύσει και θα επιδέσει τον λαό του. Στη διασπορά, οι προσπάθειες που καταβάλλονταν για τη διάδοση της αλήθειας είχαν πολύ μικρό αποτέλεσμα, πετύχαιναν ελάχιστα ή και τίποτε· αλλά στη σύναξη, όταν ο Θεός έχει θέσει το χέρι του για να συνάξει τον λαό του, οι προσπάθειες για τη διάδοση της αλήθειας θα έχουν το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Όλοι πρέπει να είναι ενωμένοι και ζηλωτές στο έργο. Είδα ότι ήταν ντροπή για οποιονδήποτε να επικαλείται τη διασπορά ως παράδειγμα για να μας κατευθύνει τώρα στη σύναξη· διότι, αν ο Θεός δεν κάνει περισσότερα για μας τώρα απ’ ό,τι έκανε τότε, ο Ισραήλ δεν θα συναχθεί ποτέ. Είναι εξίσου αναγκαίο η αλήθεια να δημοσιεύεται σε ένα έντυπο, όσο και να κηρύττεται.»

> “The Lord showed me that the 1843 chart was directed by his hand, and that no part of it should be altered; that the figures were as he wanted them. That his hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until his hand was removed.

> «Ο Κύριος μού έδειξε ότι το διάγραμμα του 1843 είχε καθοδηγηθεί από το χέρι Του, και ότι κανένα μέρος του δεν έπρεπε να αλλοιωθεί· ότι οι αριθμοί ήταν όπως τους ήθελε Αυτός. Ότι το χέρι Του ήταν επάνω και έκρυβε ένα λάθος σε μερικούς από τους αριθμούς, ώστε κανείς να μη μπορεί να το δει, έως ότου αποσύρθηκε το χέρι Του.

> “Then I saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.” Review and Herald, November 1, 1850.

> «Τότε είδα, σε σχέση με το “Καθημερινόν”, ότι η λέξη “θυσία” προστέθηκε από τη σοφία του ανθρώπου και δεν ανήκει στο κείμενο· και ότι ο Κύριος έδωσε τη σωστή κατανόηση αυτού σε εκείνους που διακήρυξαν την κραυγή της ώρας της κρίσεως. Όταν υπήρχε ενότητα, πριν από το 1844, σχεδόν όλοι ήσαν ενωμένοι ως προς τη σωστή κατανόηση του “Καθημερινού”· αλλά από το 1844, μέσα στη σύγχυση, υιοθετήθηκαν άλλες απόψεις, και ακολούθησαν σκότος και σύγχυση.» Review and Herald, 1 Νοεμβρίου 1850.

Back to Articles