Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Thirty-One

Το Βιβλίο του Δανιήλ - Εκατόν Τριάντα Ένα

Unveiling the Prophetic Tapestry: Connecting the Dots from Revelation to Present Realities

Αποκαλύπτοντας το Προφητικό Υφαντό: Συνδέοντας τα Σημεία από την Αποκάλυψη με τις Παρούσες Πραγματικότητες

Author

Jeff Pippenger

Published

March 12, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

In previous articles we identified that the Millerites recognized that they were fulfilling the parable of the ten virgins, Habakkuk chapter two and Ezekiel chapter twelve, verses twenty-one through twenty-eight. The verses in Ezekiel identify that when these three prophetic passages are perfectly fulfilled in the last days, “the effect of every vision” will be fulfilled. Sister White also addresses this phenomenon.

Σε προηγούμενα άρθρα επισημάναμε ότι οι Μιλλεριτιστές αναγνώρισαν πως εκπλήρωναν την παραβολή των δέκα παρθένων, το δεύτερο κεφάλαιο του Αββακούμ και το δωδέκατο κεφάλαιο του Ιεζεκιήλ, εδάφια είκοσι ένα έως είκοσι οκτώ. Τα εδάφια στον Ιεζεκιήλ προσδιορίζουν ότι, όταν αυτά τα τρία προφητικά χωρία εκπληρωθούν τελείως κατά τις έσχατες ημέρες, «η εκπλήρωσις πάσης οράσεως» θα πραγματοποιηθεί. Η Αδελφή Ουάιτ αναφέρεται επίσης σε αυτό το φαινόμενο.

> “In the Revelation all the books of the Bible meet and end. Here is the complement of the book of Daniel. One is a prophecy; the other a revelation. The book that was sealed is not the Revelation, but that portion of the prophecy of Daniel relating to the last days. The angel commanded, ‘But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end.’ Daniel 12:4.” Acts of the Apostles, 585.

> «Στην Αποκάλυψη συναντώνται και καταλήγουν όλα τα βιβλία της Αγίας Γραφής. Εδώ βρίσκεται το συμπλήρωμα του βιβλίου του Δανιήλ. Το ένα είναι προφητεία· το άλλο είναι αποκάλυψη. Το βιβλίο που είχε σφραγιστεί δεν είναι η Αποκάλυψη, αλλά εκείνο το μέρος της προφητείας του Δανιήλ που αναφέρεται στις έσχατες ημέρες. Ο άγγελος πρόσταξε: “Σὺ δέ, Δανιήλ, κλείσον τοὺς λόγους καὶ σφράγισον τὸ βιβλίον, ἕως καιροῦ συντελείας.” Δανιήλ 12:4.» Πράξεις των Αποστόλων, 585.

The parable of the ten virgins is repeated to the very letter in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, which began on September 11, 2001 and ends when the door is closed upon the foolish virgins at the soon-coming Sunday law. In that period of history the effect of every vision represented in “all the books of the Bible meet and end.”

Η παραβολή των δέκα παρθένων επαναλαμβάνεται κατά γράμμα στον καιρό της σφράγισης των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, ο οποίος άρχισε στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 και τελειώνει όταν η θύρα κλείσει επί των μωρών παρθένων κατά τον προσεχώς ερχόμενο νόμο της Κυριακής. Κατά την περίοδο εκείνη της ιστορίας εκπληρώνεται η επίδραση κάθε οράματος που παριστάνεται στο «όλα τα βιβλία της Βίβλου συναντώνται και τελειώνουν».

We have been building a platform of understanding in the previous article to set forth the external line of history that is represented in verse forty of Daniel eleven, which represents the political history of the earth beast’s Republican horn. That history runs parallel with the religious history of the earth beast’s true Protestant horn. We have identified a handful of prophetic lines which address the Republican horn of the earth beast, and are placing those lines upon the prophetic history that began at the time of the end in 1989.

Στο προηγούμενο άρθρο οικοδομούσαμε μια βάση κατανόησης, προκειμένου να εκθέσουμε την εξωτερική γραμμή της ιστορίας που παριστάνεται στο εδάφιο σαράντα του Δανιήλ ένδεκα, το οποίο παριστάνει την πολιτική ιστορία του Ρεπουμπλικανικού κέρατος του θηρίου της γης. Αυτή η ιστορία εκτείνεται παραλλήλως προς τη θρησκευτική ιστορία του αληθινού Προτεσταντικού κέρατος του θηρίου της γης. Έχουμε εντοπίσει ορισμένες προφητικές γραμμές που αναφέρονται στο Ρεπουμπλικανικό κέρας του θηρίου της γης, και τοποθετούμε αυτές τις γραμμές επάνω στην προφητική ιστορία που άρχισε κατά τον καιρό του τέλους, το 1989.

The prophetic period of the earth beast that began in 1776, and concluded at the time of the end in 1798, is the line we intend to employ in an attempt to bring all of the lines which are now having their effect together. The period of 1776 to 1798 possesses the signature of Alpha and Omega, for it begins and ends with a legislative action, which is the speaking of a nation.

Η προφητική περίοδος του θηρίου της γης, η οποία άρχισε το 1776 και ολοκληρώθηκε στον καιρό του τέλους το 1798, είναι η γραμμή που προτιθέμεθα να χρησιμοποιήσουμε, σε μια προσπάθεια να συνενώσουμε όλες τις γραμμές που ασκούν τώρα την επιρροή τους. Η περίοδος από το 1776 έως το 1798 φέρει την υπογραφή του Άλφα και του Ωμέγα, διότι αρχίζει και τελειώνει με μια νομοθετική πράξη, η οποία είναι η ομιλία ενός έθνους.

> “The speaking of the nation is the action of its legislative and judicial authorities.” The Great Controversy, 443.

> «Η ομιλία του έθνους είναι η ενέργεια των νομοθετικών και δικαστικών αρχών του». The Great Controversy, 443.

A primary characteristic of the earth beast is its speaking. The Constitution of the United States was a divine document that opened the doors for religious and political freedom, and in so doing swallowed the “flood” of persecution that had been carried on for centuries by the kings of Europe and the Catholic church.

Ένα πρωτεύον χαρακτηριστικό του θηρίου της γης είναι η ομιλία του. Το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών ήταν ένα θεόπνευστο έγγραφο που άνοιξε τις θύρες για θρησκευτική και πολιτική ελευθερία, και, πράττοντας έτσι, κατέπιε την «πλημμύρα» του διωγμού που επί αιώνες ασκείτο από τους βασιλείς της Ευρώπης και την Καθολική εκκλησία.

> And the serpent cast out of his mouth water as a flood after the woman, that he might cause her to be carried away of the flood. And the earth helped the woman, and the earth opened her mouth, and swallowed up the flood which the dragon cast out of his mouth. Revelation 12:15, 16.

> Καὶ ὁ ὄφις ἔρριψε ἐκ τοῦ στόματός του ὕδωρ ὡς ποταμὸν ὀπίσω τῆς γυναικός, διὰ νὰ παρασυρθεῖ ἀπὸ τὸν ποταμόν. Καὶ ἡ γῆ ἐβοήθησε τὴν γυναῖκα, καὶ ἡ γῆ ἤνοιξε τὸ στόμα της καὶ κατέπιε τὸν ποταμὸν τὸν ὁποῖον ὁ δράκων ἔρριψε ἐκ τοῦ στόματός του. Ἀποκάλυψις 12:15, 16.

At the end of the earth beast’s reign as the sixth kingdom of Bible prophecy it will again speak, but then it will speak as a dragon, by enforcing the Sunday law.

Στο τέλος τῆς κυριαρχίας τοῦ θηρίου τῆς γῆς ὡς τῆς ἕκτης βασιλείας τῆς βιβλικῆς προφητείας, θὰ λαλήσῃ πάλιν, ἀλλὰ τότε θὰ λαλήσῃ ὡς δράκων, ἐπιβάλλοντας τὸν νόμον τῆς Κυριακῆς.

> And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. Revelation 13:11.

> Και είδα ένα άλλο θηρίο να αναβαίνει από τη γη· και είχε δύο κέρατα όμοια με αρνίου, και μιλούσε σαν δράκων. Αποκάλυψη 13:11.

The earth beast began as the sixth kingdom in 1798, when the papacy was robbed of its strength.

Το θηρίο της γης άρχισε ως η έκτη βασιλεία το 1798, όταν ο παπισμός απογυμνώθηκε από τη δύναμή του.

> “And when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, was symbolized by a beast with lamblike horns.” Signs of the Times, November 1, 1899.

> «Και όταν ο Παπισμός, απογυμνωμένος από τη δύναμή του, αναγκάστηκε να παύσει τον διωγμό, ο Ιωάννης είδε μια νέα δύναμη να αναδύεται, ώστε να επαναλάβει τη φωνή του δράκοντος και να συνεχίσει το ίδιο σκληρό και βλάσφημο έργο. Αυτή η δύναμη, η τελευταία που πρόκειται να πολεμήσει εναντίον της εκκλησίας και του νόμου του Θεού, συμβολιζόταν από ένα θηρίο με αρνίσια κέρατα». Signs of the Times, 1 Νοεμβρίου 1899.

In 1798, when the papacy received its deadly wound, the United States spoke, and as is always the case with Alpha and Omega, the speaking at the beginning prefigured the speaking at the end. The Alien and Sedition Acts were spoken into law in 1798, prefiguring the laws that are implemented at the end addressing illegal immigration, and the media.

Το 1798, όταν ο παπισμός δέχθηκε το θανατηφόρο τραύμα του, οι Ηνωμένες Πολιτείες μίλησαν, και όπως συμβαίνει πάντοτε με το Άλφα και το Ωμέγα, η ομιλία στην αρχή προεικόνιζε την ομιλία στο τέλος. Οι Νόμοι περί Αλλοδαπών και Στάσεως θεσπίστηκαν το 1798, προεικονίζοντας τους νόμους που εφαρμόζονται στο τέλος και αφορούν την παράνομη μετανάστευση και τα μέσα ενημέρωσης.

The period we are considering from 1776 to 1798 possesses the signature of Alpha and Omega, for it identifies the “speaking” of the Declaration of Independence in the beginning, which typifies the Alien and Sedition Acts of 1798. In the middle of that period, you find the Constitution of the United States. The period provides a prophetic representation of the earth beast’s reign, for it begins speaking as a lamb, but the period ends with legislation representing a dragon. But as is often the case the beginning and ending of a thing align with opposites. The first waymark of the period is represented in the last waymark, and the middle waymark was the Constitution of the United States, which was ratified by THIRTEEN states. The Hebrew word “truth” was created by the first letter, followed by the thirteenth letter, followed by the last letter of the Hebrew alphabet.

Η περίοδος που εξετάζουμε από το 1776 έως το 1798 φέρει τη σφραγίδα του Άλφα και του Ωμέγα, διότι προσδιορίζει το «λαλείν» της Διακηρύξεως της Ανεξαρτησίας στην αρχή, το οποίο προτυπώνει τους Νόμους περί Αλλοδαπών και Στάσεως του 1798. Στο μέσον εκείνης της περιόδου, ευρίσκεται το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών. Η περίοδος παρέχει μία προφητική αναπαράσταση της βασιλείας του θηρίου της γης, διότι αρχίζει να λαλεί ως αρνίον, αλλά η περίοδος τελειώνει με νομοθεσία που αντιπροσωπεύει δράκοντα. Πλην όμως, όπως συμβαίνει συχνά, η αρχή και το τέλος ενός πράγματος ευθυγραμμίζονται με αντίθετα. Ο πρώτος ορόσημος της περιόδου αναπαρίσταται στον τελευταίο ορόσημο, και ο μέσος ορόσημος ήταν το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών, το οποίο επικυρώθηκε από ΔΕΚΑΤΡΕΙΣ πολιτείες. Η εβραϊκή λέξη «αλήθεια» σχηματίσθηκε από το πρώτο γράμμα, ακολουθούμενο από το δέκατο τρίτο γράμμα, ακολουθούμενο από το τελευταίο γράμμα του εβραϊκού αλφαβήτου.

The period we are now considering bears the signature of the First and the Last, who is the Truth. The period represents a period that leads to the beginning of the earth beast’s reign as the sixth kingdom of Bible prophecy, and it therefore represents a period that leads to the end of the earth beast’s reign as the sixth kingdom of Bible prophecy. That period began at the time of the end in 1989. 1776 to 1798 is to be laid upon 1989 to the soon coming Sunday law when the earth beast speaks as a dragon, as represented by the Alien and Sedition Acts.

Η περίοδος που εξετάζουμε τώρα φέρει την υπογραφή του Πρώτου και του Εσχάτου, ο οποίος είναι η Αλήθεια. Η περίοδος αυτή αντιπροσωπεύει μια περίοδο που οδηγεί στην έναρξη της βασιλείας του θηρίου της γης ως της έκτης βασιλείας της βιβλικής προφητείας, και συνεπώς αντιπροσωπεύει μια περίοδο που οδηγεί στο τέλος της βασιλείας του θηρίου της γης ως της έκτης βασιλείας της βιβλικής προφητείας. Η περίοδος εκείνη άρχισε στον καιρό του τέλους, το 1989. Το 1776 έως το 1798 πρέπει να επιτεθεί επί του 1989 έως τον προσεχώς ερχόμενο νόμο της Κυριακής, όταν το θηρίο της γης λαλεί ως δράκων, όπως παριστάνεται από τους Νόμους περί Αλλοδαπών και Στάσεως.

It is worthwhile to place another prophetic truth into our study. That truth is an element of the “time of the end” as a symbol that is often overlooked. Laodicean Adventism may very well know that 1798 was the “time of the end,” but their understanding generally ends there, for they have no clue that every reform line parallels the other reform lines. Every reform line begins with the “time of the end.”

Αξίζει να εντάξουμε στη μελέτη μας μία ακόμη προφητική αλήθεια. Η αλήθεια αυτή αποτελεί στοιχείο του «καιρού του τέλους» ως συμβόλου, το οποίο συχνά παραβλέπεται. Ο Λαοδικειακός Αντβεντισμός μπορεί κάλλιστα να γνωρίζει ότι το 1798 ήταν ο «καιρός του τέλους», αλλά η κατανόησή του γενικά σταματά εκεί, διότι δεν έχει καμία επίγνωση ότι κάθε γραμμή μεταρρύθμισης παραλληλίζεται με τις άλλες γραμμές μεταρρύθμισης. Κάθε γραμμή μεταρρύθμισης αρχίζει με τον «καιρό του τέλους».

Moses typified Christ, and Moses directly stated that fact, and Peter confirmed it in the book of Acts.

Ο Μωυσής προεικόνιζε τον Χριστό, και ο ίδιος ο Μωυσής δήλωσε ευθέως αυτό το γεγονός, και ο Πέτρος το επιβεβαίωσε στο βιβλίο των Πράξεων.

> The Lord thy God will raise up unto thee a Prophet from the midst of thee, of thy brethren, like unto me; unto him ye shall hearken. Deuteronomy 18:15.

> Ο Κύριος ο Θεός σου θα αναστήσει για σένα Προφήτη εκ μέσου σου, από τους αδελφούς σου, όμοιο με εμένα· αυτόν θα ακούσετε. Δευτερονόμιον 18:15.

Jesus was to be “like unto” Moses.

Ο Ιησούς επρόκειτο να είναι «όμοιος προς» τον Μωυσή.

> And now, brethren, I wot that through ignorance ye did it, as did also your rulers. But those things, which God before had showed by the mouth of all his prophets, that Christ should suffer, he hath so fulfilled. Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; And he shall send Jesus Christ, which before was preached unto you: Whom the heaven must receive until the times of restitution of all things, which God hath spoken by the mouth of all his holy prophets since the world began. For Moses truly said unto the fathers, A prophet shall the Lord your God raise up unto you of your brethren, like unto me; him shall ye hear in all things whatsoever he shall say unto you. And it shall come to pass, that every soul, which will not hear that prophet, shall be destroyed from among the people. Yea, and all the prophets from Samuel and those that follow after, as many as have spoken, have likewise foretold of these days. Acts 3:17–24.

> Και τώρα, αδελφοί, εξεύρω ότι το επράξατε κατά άγνοιαν, καθώς και οι άρχοντές σας. Όσα όμως ο Θεός προανήγγειλε διά του στόματος πάντων των προφητών αυτού, ότι ο Χριστός έμελλε να πάθη, τα επλήρωσε ούτω. Μετανοήσατε λοιπόν και επιστρέψατε, διά να εξαλειφθούν αι αμαρτίαι σας, όταν έλθωσι καιροί αναψυχής από της παρουσίας του Κυρίου· και θέλει αποστείλει τον Ιησούν Χριστόν, τον προκεκηρυγμένον εις εσάς· τον οποίον πρέπει να δεχθή ο ουρανός μέχρι των καιρών της αποκαταστάσεως πάντων, περί των οποίων ελάλησεν ο Θεός διά του στόματος πάντων των αγίων αυτού προφητών απ’ αιώνος. Διότι ο Μωυσής αληθώς είπε προς τους πατέρας· Προφήτην εκ των αδελφών σας, ως εμέ, θέλει αναστήσει εις εσάς Κύριος ο Θεός σας· αυτού θέλετε ακούει κατά πάντα όσα αν λαλήσει προς εσάς. Και πάσα ψυχή, ήτις δεν ακούσει εκείνον τον προφήτην, θέλει εξολοθρευθή εκ του λαού. Και πάντες δε οι προφήται από Σαμουήλ και των εξής, όσοι ελάλησαν, προανήγγειλαν ομοίως περί των ημερών τούτων. Πράξεις 3:17–24.

The time of the end in the history of Moses was his birth, and it typified the birth of Christ. At the births of both Christ and of Moses there was an increase of knowledge that would test that generation. The knowledge of both their births led both the dragon power of Egypt and of Rome to attempt to kill the promised ones of prophecy. The shepherds on the hills, the wise men from the east represent those who understood the increase of knowledge at the time of the end.

Ο καιρός του τέλους στην ιστορία του Μωυσή ήταν η γέννησή του, και αυτή προεικόνιζε τη γέννηση του Χριστού. Κατά τις γεννήσεις τόσο του Χριστού όσο και του Μωυσή υπήρξε αύξηση γνώσεως, η οποία θα δοκίμαζε εκείνη τη γενεά. Η γνώση αμφοτέρων των γεννήσεών τους οδήγησε αμφότερες τις δυνάμεις του δράκοντος, της Αιγύπτου και της Ρώμης, να επιχειρήσουν να θανατώσουν τους υποσχεμένους της προφητείας. Οι ποιμένες στους λόφους, οι μάγοι από την ανατολή, αντιπροσωπεύουν εκείνους που κατανόησαν την αύξηση της γνώσεως κατά τον καιρό του τέλους.

What is commonly missed is that there are two waymarks in the time of the end. It was not only Moses that was born, but three years prior his brother Aaron was born. Six months before Christ was born his cousin John was born. 1798 is the most common recognition of the “time of the end,” and in 1798 the beast (the political apparatus) (the whore) had ridden upon through the Dark Ages was killed, and a year later the “woman” who had ridden that beast also died.

Αυτό που συνήθως διαφεύγει είναι ότι υπάρχουν δύο ορόσημα στον καιρό του τέλους. Δεν γεννήθηκε μόνον ο Μωυσής, αλλά τρία έτη νωρίτερα γεννήθηκε ο αδελφός του, ο Ααρών. Έξι μήνες πριν γεννηθεί ο Χριστός, γεννήθηκε ο εξάδελφός Του, ο Ιωάννης. Το 1798 είναι η συνηθέστερα αναγνωριζόμενη χρονολογία του «καιρού του τέλους», και το 1798 το θηρίο (ο πολιτικός μηχανισμός), επάνω στο οποίο είχε ιππεύσει κατά τους Σκοτεινούς Αιώνες η πόρνη, θανατώθηκε, και ένα έτος αργότερα πέθανε και η «γυναίκα» που είχε ιππεύσει εκείνο το θηρίο.

In 1989 there were two presidents. Reagan ruled until the inauguration in 1989, and then Bush the first began his reign. The end of the twelve hundred and sixty years had been typified by the seventy years of captivity in Babylon, and when General Cyrus, the nephew of Darius, executed Belshazzar on the night of the feast, Darius was the actual king. Darius and Cyrus represent the two waymarks of that time of the end.

Το 1989 υπήρχαν δύο πρόεδροι. Ο Ρήγκαν κυβέρνησε έως την ορκωμοσία το 1989, και έπειτα ο πρώτος Μπους άρχισε τη βασιλεία του. Το τέλος των χιλίων διακοσίων εξήντα ετών είχε προτυπωθεί από τα εβδομήντα έτη της αιχμαλωσίας στη Βαβυλώνα, και όταν ο στρατηγός Κύρος, ο ανεψιός του Δαρείου, εκτέλεσε τον Βαλτάσαρ τη νύχτα του συμποσίου, ο Δαρείος ήταν ο πραγματικός βασιλιάς. Ο Δαρείος και ο Κύρος αντιπροσωπεύουν τα δύο ορόσημα εκείνης της εποχής του τέλους.

The prophetic relationship between Moses and Aaron, John and Jesus, Darius and Cyrus, the papacy and the pope and Reagan and Bush are all sources of prophetic light when studied with the correct methodology. What we would point to here is that John, Jesus’ cousin, was the voice in the wilderness, which had been typified by Moses’ brother Aaron, who travelled into the wilderness to meet Moses, in order to be his voice.

Η προφητική σχέση μεταξύ του Μωυσή και του Ααρών, του Ιωάννη και του Ιησού, του Δαρείου και του Κύρου, του παπισμού και του πάπα, καθώς και του Ρήγκαν και του Μπους, αποτελούν όλες πηγές προφητικού φωτός όταν μελετώνται με τη σωστή μεθοδολογία. Εκείνο στο οποίο θα θέλαμε να επιστήσουμε εδώ την προσοχή είναι ότι ο Ιωάννης, ο εξάδελφος του Ιησού, ήταν η φωνή εν τη ερήμω, η οποία είχε προτυπωθεί από τον Ααρών, τον αδελφό του Μωυσή, ο οποίος πορεύθηκε στην έρημο για να συναντήσει τον Μωυσή, προκειμένου να γίνει η φωνή του.

In the thirty-year period preceding Christ’s anointing, and for the thirty years preceding the antichrist, there is a waymark identifying a “voice.” For Christ it was the voice of John crying in the wilderness. In 533 Justinian made a decree identifying the antichrist as the corrector of heretics and the head of the church. Justinian’s decree was the “voice” that prepared for the Sunday law “decree” at the Council of Orleans in 538.

Κατά την τριακονταετή περίοδο που προηγήθηκε του χρίσματος του Χριστού, και κατά την τριακονταετία που προηγείται του αντιχρίστου, υπάρχει ένα ορόσημο που προσδιορίζει μία «φωνή». Για τον Χριστό, αυτή ήταν η φωνή του Ιωάννη που βοούσε εν τη ερήμω. Το 533 ο Ιουστινιανός εξέδωσε ένα διάταγμα που προσδιόριζε τον αντίχριστο ως διορθωτή των αιρετικών και κεφαλή της εκκλησίας. Το διάταγμα του Ιουστινιανού ήταν η «φωνή» που προετοίμασε για το «διάταγμα» του νόμου της Κυριακής στη Σύνοδο της Ορλεάνης το 538.

General Cyrus’ army was the voice identifying that Darius’ conquering of Babylon was imminent.

Ο στρατός του στρατηγού Κύρου ήταν η φωνή που προσδιόριζε ότι η κατάκτηση της Βαβυλώνας από τον Δαρείο ήταν επικείμενη.

> “The advent of the army of Cyrus before the walls of Babylon was to the Jews a sign that their deliverance from captivity was drawing nigh. More than a century before the birth of Cyrus, Inspiration had mentioned him by name, and had caused a record to be made of the actual work he should do in taking the city of Babylon unawares, and in preparing the way for the release of the children of the captivity. Through Isaiah the word had been spoken:

> Η εμφάνιση του στρατού του Κύρου εμπρός στα τείχη της Βαβυλώνας ήταν για τους Ιουδαίους σημείο ότι η απελευθέρωσή τους από την αιχμαλωσία πλησίαζε. Περισσότερο από έναν αιώνα πριν από τη γέννηση του Κύρου, η Θεία Έμπνευση τον είχε μνημονεύσει ονομαστικά και είχε φροντίσει να καταγραφεί το ακριβές έργο που επρόκειτο να επιτελέσει, καταλαμβάνοντας αιφνιδίως την πόλη της Βαβυλώνας και προετοιμάζοντας την οδό για την απελευθέρωση των τέκνων της αιχμαλωσίας. Διά του Ησαΐα είχε λεχθεί ο λόγος:

> “‘Thus saith the Lord to His anointed, to Cyrus, whose right hand I have holden, to subdue nations before him; … to open before him the two-leaved gates; and the gates shall not be shut; I will go before thee, and make the crooked places straight: I will break in pieces the gates of brass, and cut in sunder the bars of iron: and I will give thee the treasures of darkness, and hidden riches of secret places, that thou mayest know that I, the Lord, which call thee by thy name, am the God of Israel.’ Isaiah 45:1–3.” Prophets and Kings, 551.

> «Οὕτω λέγει ο Κύριος προς τον κεχρισμένον Αυτού, προς τον Κύρον, του οποίου την δεξιάν χείρα εκράτησα, διά να υποτάξω έθνη ενώπιόν του· … διά να ανοίξω ενώπιόν του τα δίφυλλα πύλας· και αι πύλαι δεν θέλουσι κλεισθή· εγώ θέλω υπάγει έμπροσθέν σου και θέλω ισιώσει τα σκολιά μέρη· θέλω συντρίψει τας χάλκινας πύλας και κατακόψει τους μοχλούς του σιδήρου· και θέλω σοι δώσει τους θησαυρούς του σκότους και τα κεκρυμμένα πλούτη των απορρήτων τόπων, διά να γνωρίσης ότι εγώ, ο Κύριος, ο καλών σε με το όνομά σου, είμαι ο Θεός του Ισραήλ.» Ησαΐας 45:1–3.» Προφήτες και Βασιλείς, 551.

When it is recognized that it is two witnesses or two waymarks by which a prophetic “time of the end,” is established, it can also be recognized that one of the two waymarks represents an identification, announcement or warning of the approaching history. Aaron, John, Cyrus, and Justinian represent a waymark that precedes the time of the end. The time of the end in 1798 is the end of the period represented from 1776 through to 1798. The waymark in the middle of that history is the voice crying in the wilderness for the approaching history. That history began with a publication rejecting the dictatorial rule of either a king or pope, and it ended with a publication representing the character of a dictator. The publication in the middle represented the “warning” of the coming history, and the warning was that the Constitution of the United States would be overturned at the end of the history.

Όταν αναγνωρίζεται ότι είναι δύο μάρτυρες ή δύο ορόσημα μέσω των οποίων καθιερώνεται ένας προφητικός «καιρός του τέλους», τότε μπορεί επίσης να αναγνωρισθεί ότι το ένα από τα δύο ορόσημα αντιπροσωπεύει μία ταυτοποίηση, ανακοίνωση ή προειδοποίηση της επερχόμενης ιστορίας. Ο Ααρών, ο Ιωάννης, ο Κύρος και ο Ιουστινιανός αντιπροσωπεύουν ένα ορόσημο που προηγείται του καιρού του τέλους. Ο καιρός του τέλους το 1798 είναι το τέλος της περιόδου που αντιπροσωπεύεται από το 1776 έως το 1798. Το ορόσημο στο μέσον αυτής της ιστορίας είναι η φωνή του βοώντος εν τη ερήμω για την επερχόμενη ιστορία. Εκείνη η ιστορία άρχισε με μία δημοσίευση που απέρριπτε τη δικτατορική εξουσία είτε βασιλέως είτε πάπα, και έληξε με μία δημοσίευση που αντιπροσώπευε τον χαρακτήρα ενός δικτάτορα. Η δημοσίευση στο μέσον αντιπροσώπευε την «προειδοποίηση» της επερχόμενης ιστορίας, και η προειδοποίηση ήταν ότι το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών θα ανατρεπόταν στο τέλος της ιστορίας.

That line of history began to be repeated in 1989, and it ends at the Sunday law when the warning from the wilderness two hundred years earlier in 1789 is rejected. 1989 was the time of the end at the end of verse forty, and it aligns with the time of the end in 1798. 1989 aligns with 1776, and the Sunday law represents 1798. In the middle of the history where the effect of every vision is accomplished, the history that began on September 11, 2001, and continues until the warning of 1789, is fulfilled and the Constitution is overturned. There must be a waymark in the middle, for God never changes. That waymark would represent a warning for the prophetic history that begins at the soon-coming Sunday law.

Αυτή η γραμμή της ιστορίας άρχισε να επαναλαμβάνεται το 1989, και καταλήγει στον νόμο της Κυριακής, όταν απορρίπτεται η προειδοποίηση από την έρημο διακόσια έτη νωρίτερα, το 1789. Το 1989 ήταν ο καιρός του τέλους στο τέλος του εδαφίου σαράντα, και αντιστοιχεί με τον καιρό του τέλους το 1798. Το 1989 αντιστοιχεί με το 1776, και ο νόμος της Κυριακής αντιπροσωπεύει το 1798. Στο μέσον της ιστορίας, όπου εκπληρώνεται το αποτέλεσμα κάθε οράματος, η ιστορία που άρχισε στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 και συνεχίζεται έως την προειδοποίηση του 1789, ολοκληρώνεται και το Σύνταγμα ανατρέπεται. Πρέπει να υπάρχει ένα ορόσημο στο μέσον, διότι ο Θεός δεν αλλάζει ποτέ. Αυτό το ορόσημο θα αντιπροσώπευε μια προειδοποίηση για την προφητική ιστορία που αρχίζει με τον επικείμενο νόμο της Κυριακής.

1989 marks the time of the end in verse forty that leads to the Sunday law in verse forty-one. The warning message that arrived after the time of the end, but before the Sunday law was September 11, 2001. It warns that at the conclusion of that period of history, the third Woe that arrived on September 11, 2001, and was immediately restrained, would strike again as an unexpected surprise, and thousands of cities would be destroyed. When that destruction arrives Satan would begin his marvelous work, and that work begins at the soon coming Sunday law.

Το 1989 σηματοδοτεί τον καιρό του τέλους στο εδάφιο σαράντα, ο οποίος οδηγεί στον νόμο της Κυριακής στο εδάφιο σαράντα ένα. Το προειδοποιητικό μήνυμα που έφθασε μετά τον καιρό του τέλους, αλλά πριν από τον νόμο της Κυριακής, ήταν η 11η Σεπτεμβρίου 2001. Προειδοποιεί ότι, κατά τη λήξη εκείνης της ιστορικής περιόδου, το τρίτο Αλλοίμονο, το οποίο ήλθε στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 και αμέσως συγκρατήθηκε, θα πλήξει εκ νέου ως απροσδόκητη έκπληξη, και χιλιάδες πόλεις θα καταστραφούν. Όταν έλθει εκείνη η καταστροφή, ο Σατανάς θα αρχίσει το θαυμαστό του έργο, και το έργο εκείνο αρχίζει με τον επικείμενο νόμο της Κυριακής.

> “O that God’s people had a sense of the impending destruction of thousands of cities, now almost given to idolatry! But many of those who should be proclaiming the truth are accusing and condemning their brethren. When the converting power of God comes upon minds, there will be a decided change. Men will have no inclination to criticize and tear down. They will not stand in a position that hinders the light from shining to the world. Their criticism, their accusing, will cease. The powers of the enemy are mustering for battle. Stern conflicts are before us. Press together, my brethren and sisters, press together. Bind up with Christ. ‘Say ye not, A confederacy, . . . neither fear ye their fear, nor be afraid. Sanctify the Lord of hosts himself; and let him be your fear, and let him be your dread. And he shall be for a sanctuary; but for a stone of stumbling and for a rock of offense to both the houses of Israel, for a gin and for a snare to the inhabitants of Jerusalem. And many among them shall stumble, and fall, and be broken, and be snared, and be taken.’

> «Ω, να είχε ο λαός του Θεού επίγνωση της επερχόμενης καταστροφής χιλιάδων πόλεων, οι οποίες τώρα είναι σχεδόν παραδομένες στην ειδωλολατρία! Αλλ’ όμως πολλοί από εκείνους που θα έπρεπε να κηρύττουν την αλήθεια κατηγορούν και καταδικάζουν τους αδελφούς τους. Όταν η μεταστρεπτική δύναμη του Θεού επέλθει επί των διανοιών, θα υπάρξει αποφασιστική μεταβολή. Οι άνθρωποι δεν θα έχουν καμία ροπή να επικρίνουν και να κατεδαφίζουν. Δεν θα στέκονται σε θέση που εμποδίζει το φως να λάμψει προς τον κόσμο. Η επικριτικότητά τους, οι κατηγορίες τους, θα παύσουν. Οι δυνάμεις του εχθρού παρατάσσονται για μάχη. Σφοδρές συγκρούσεις βρίσκονται εμπρός μας. Συσπειρωθείτε, αδελφοί και αδελφές μου, συσπειρωθείτε. Συνδεθείτε με τον Χριστό. «Μη είπητε, Συνωμοσία, περί παντός περί του οποίου ούτος ο λαός θέλει ειπεί, Συνωμοσία· και μη φοβηθήτε τον φόβον αυτού, μηδέ ταραχθήτε. Τον Κύριον των δυνάμεων, αυτόν αγιάσατε· και αυτός έσται ο φόβος σας, και αυτός έσται ο τρόμος σας. Και θέλει είσθαι εις αγιαστήριον· αλλά και εις λίθον προσκόμματος και εις πέτραν σκανδάλου εις τους δύο οίκους του Ισραήλ, εις παγίδα και εις θηλιά εις τους κατοίκους της Ιερουσαλήμ. Και πολλοί εξ αυτών θέλουσι προσκόψει, και πέσει, και συντριφθή, και παγιδευθή, και πιασθή».

> “The world is a theater. The actors, its inhabitants, are preparing to act their part in the last great drama. God is lost sight of. With the great masses of mankind there is no unity, except as men confederate to accomplish their selfish purposes. God is looking on. His purposes in regard to his rebellious subjects will be fulfilled. The world has not been given into the hands of men, though God is permitting the elements of confusion and disorder to bear sway for a season. A power from beneath is working to bring about the last great scenes in the drama,—Satan coming as Christ, and working with all deceivableness of unrighteousness in those who are binding themselves together in secret societies. Those who are yielding to the passion for confederation are working out the plans of the enemy. The cause will be followed by the effect.

> «Ο κόσμος είναι ένα θέατρο. Οι ηθοποιοί, οι κάτοικοί του, προετοιμάζονται να διαδραματίσουν τον ρόλο τους στο τελευταίο μεγάλο δράμα. Ο Θεός χάνεται από το οπτικό πεδίο. Με τις μεγάλες μάζες της ανθρωπότητας δεν υπάρχει ενότητα, παρά μόνον καθώς οι άνθρωποι συνασπίζονται για να επιτύχουν τους ιδιοτελείς σκοπούς τους. Ο Θεός παρατηρεί. Οι σκοποί Του αναφορικά με τους στασιαστικούς υπηκόους Του θα εκπληρωθούν. Ο κόσμος δεν έχει παραδοθεί στα χέρια των ανθρώπων, μολονότι ο Θεός επιτρέπει στα στοιχεία της σύγχυσης και της αταξίας να επικρατούν για μια περίοδο. Μια δύναμη από κάτω εργάζεται για να επιφέρει τις τελευταίες μεγάλες σκηνές στο δράμα,—τον Σατανά να έρχεται ως Χριστός και να ενεργεί με κάθε απάτη της αδικίας ανάμεσα σε εκείνους που συνδέονται μεταξύ τους σε μυστικές εταιρείες. Εκείνοι που ενδίδουν στο πάθος για συνομοσπονδία εκτελούν τα σχέδια του εχθρού. Το αίτιο θα ακολουθηθεί από το αποτέλεσμα.»

> “Transgression has almost reached its limit. Confusion fills the world, and a great terror is soon to come upon human beings. The end is very near. We who know the truth should be preparing for what is soon to break upon the world as an overwhelming surprise.” Review and Herald, September 10, 1903.

> «Η παράβαση έχει σχεδόν φθάσει στο όριό της. Σύγχυση πληροί τον κόσμο, και ένας μεγάλος τρόμος πρόκειται σύντομα να επέλθει επάνω στους ανθρώπους. Το τέλος είναι πολύ πλησίον. Εμείς που γνωρίζουμε την αλήθεια θα πρέπει να προετοιμαζόμαστε για εκείνο που σύντομα θα ξεσπάσει επάνω στον κόσμο ως συντριπτική αιφνιδίαση.» Review and Herald, 10 Σεπτεμβρίου, 1903.

The warning that was typified by the introduction of the Constitution in 1789, is the warning of the third angel, which returns to the second Kadesh, when the sealing of the one hundred and forty-four thousand begins. That warning is the warning of the first voice of Revelation chapter eighteen, and not only did the great buildings of New York City come down at that time, but the very essence of the Constitution was changed. The Constitution was written and based upon English law, whose basic philosophy can be simply defined as “a person is innocent, until proven guilty.” The Constitution was written for the purpose of rejecting what is known as Roman law, whose basic philosophy can be simply defined as “a person is guilty, until proven innocent.”

Η προειδοποίηση η οποία προτυπώθηκε με την εισαγωγή του Συντάγματος το 1789, είναι η προειδοποίηση του τρίτου αγγέλου, η οποία επιστρέφει στο δεύτερο Κάδης, όταν αρχίζει το σφράγισμα των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων. Εκείνη η προειδοποίηση είναι η προειδοποίηση της πρώτης φωνής του δέκατου όγδοου κεφαλαίου της Αποκάλυψης, και όχι μόνο κατέρρευσαν τότε τα μεγάλα κτίρια της Νέας Υόρκης, αλλά μεταβλήθηκε και η ίδια η ουσία του Συντάγματος. Το Σύνταγμα συντάχθηκε και βασίστηκε στο αγγλικό δίκαιο, του οποίου η θεμελιώδης φιλοσοφία μπορεί να οριστεί απλά ως εξής: «ένας άνθρωπος είναι αθώος, έως ότου αποδειχθεί ένοχος». Το Σύνταγμα συντάχθηκε με σκοπό να απορρίψει εκείνο που είναι γνωστό ως ρωμαϊκό δίκαιο, του οποίου η θεμελιώδης φιλοσοφία μπορεί να οριστεί απλά ως εξής: «ένας άνθρωπος είναι ένοχος, έως ότου αποδειχθεί αθώος».

The warning from the wilderness in 1789, represented by the Constitution, represents the warning of September 11, 2001, and not only did the burning buildings mark that history with a literal fulfillment, but the passage (speaking) of the Patriot Act also represented the warning.

Η προειδοποίηση από την έρημο το 1789, η οποία εκπροσωπείται από το Σύνταγμα, αντιπροσωπεύει την προειδοποίηση της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, και όχι μόνο τα φλεγόμενα κτίρια σημάδεψαν εκείνη την ιστορία με μια κυριολεκτική εκπλήρωση, αλλά και η ψήφιση του Patriot Act αντιπροσώπευσε την προειδοποίηση.

The Patriot Act (Uniting and Strengthening America by Providing Appropriate Tools Required to Intercept and Obstruct Terrorism Act of 2001) was introduced in the United States Congress shortly after the terrorist attacks on September 11, 2001. The bill was introduced in the House of Representatives on October 23, 2001, and in the Senate on October 24, 2001. It was signed into law by President George W. Bush on October 26, 2001. The Patriot Act aimed to enhance the government’s ability to investigate and prevent acts of terrorism and expand surveillance and law enforcement powers, and it rejected the basic and fundamental principle of English law that identifies that a man is innocent, until proven guilty. It is still used today by the elite within the government to circumvent due process of law, privacy and fair trials.

Ο Νόμος Patriot (Uniting and Strengthening America by Providing Appropriate Tools Required to Intercept and Obstruct Terrorism Act of 2001) εισήχθη στο Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών λίγο μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001. Το νομοσχέδιο κατατέθηκε στη Βουλή των Αντιπροσώπων στις 23 Οκτωβρίου 2001 και στη Γερουσία στις 24 Οκτωβρίου 2001. Υπογράφηκε και έγινε νόμος από τον Πρόεδρο George W. Bush στις 26 Οκτωβρίου 2001. Ο Νόμος Patriot αποσκοπούσε στην ενίσχυση της δυνατότητας της κυβέρνησης να διερευνά και να προλαμβάνει πράξεις τρομοκρατίας και στη διεύρυνση των εξουσιών επιτήρησης και επιβολής του νόμου, και απέρριψε τη βασική και θεμελιώδη αρχή του αγγλικού δικαίου σύμφωνα με την οποία ο άνθρωπος είναι αθώος, έως ότου αποδειχθεί ένοχος. Εξακολουθεί να χρησιμοποιείται έως σήμερα από την ελίτ εντός της κυβέρνησης για την καταστρατήγηση της προσήκουσας νομικής διαδικασίας, της ιδιωτικότητας και της δίκαιης δίκης.

We will continue this study in our next article.

Θα συνεχίσουμε αυτή τη μελέτη στο επόμενο άρθρο μας.

> “What is our condition in this fearful and solemn time? Alas, what pride is prevailing in the church, what hypocrisy, what deception, what love of dress, frivolity, and amusement, what desire for the supremacy! All these sins have clouded the mind, so that eternal things have not been discerned. Shall we not search the Scripture, that we may know where we are in this world’s history? Shall we not become intelligent in regard to the work that is being accomplished for us at this time, and the position that we as sinners should occupy while this work of atonement is going forward? If we have any regard for our souls’ salvation, we must make a decided change. We must seek the Lord with true penitence; we must with deep contrition of soul confess our sins, that they may be blotted out.

> «Ποια είναι η κατάστασή μας σε αυτόν τον φοβερό και επίσημο καιρό; Αλλοίμονο, πόση υπερηφάνεια επικρατεί στην εκκλησία, πόση υποκρισία, πόση πλάνη, πόση αγάπη για την ενδυμασία, τη ματαιότητα και τις διασκεδάσεις, πόση επιθυμία για υπεροχή! Όλες αυτές οι αμαρτίες έχουν σκοτίσει τον νου, ώστε τα αιώνια πράγματα να μη έχουν διακριθεί. Δεν θα ερευνήσουμε τη Γραφή, ώστε να γνωρίσουμε πού βρισκόμαστε στην ιστορία αυτού του κόσμου; Δεν θα καταστούμε νοήμονες ως προς το έργο που επιτελείται για εμάς αυτή τη στιγμή, και ως προς τη θέση που εμείς ως αμαρτωλοί οφείλουμε να κατέχουμε ενώ αυτό το έργο του εξιλασμού προχωρεί; Αν έχουμε κάποια μέριμνα για τη σωτηρία των ψυχών μας, πρέπει να προβούμε σε αποφασιστική αλλαγή. Πρέπει να εκζητήσουμε τον Κύριο με αληθινή μετάνοια· πρέπει, με βαθιά συντριβή ψυχής, να εξομολογηθούμε τις αμαρτίες μας, ώστε να εξαλειφθούν.»

> “We must no longer remain upon the enchanted ground. We are fast approaching the close of our probation. Let every soul inquire, How do I stand before God? We know not how soon our names may be taken into the lips of Christ, and our cases be finally decided. What, oh, what will these decisions be! Shall we be counted with the righteous, or shall we be numbered with the wicked?

> «Δεν πρέπει πλέον να παραμένουμε επάνω στο μαγεμένο έδαφος. Πλησιάζουμε ταχέως στο τέλος της δοκιμασίας μας. Ας ερευνήσει κάθε ψυχή: Ποια είναι η κατάστασή μου ενώπιον του Θεού; Δεν γνωρίζουμε πόσο σύντομα τα ονόματά μας μπορεί να έλθουν στα χείλη του Χριστού και οι υποθέσεις μας να κριθούν οριστικά. Ω, τι θα είναι αυτές οι αποφάσεις; Θα καταταγούμε μεταξύ των δικαίων ή θα αριθμηθούμε με τους ασεβείς;»

> “Let the church arise, and repent of her back-slidings before God. Let the watchmen awake, and give the trumpet a certain sound. It is a definite warning that we have to proclaim. God commands his servants, ‘Cry aloud, spare not, lift up thy voice like a trumpet, and show my people their transgression, and the house of Jacob their sins.’ The attention of the people must be gained; unless this can be done, all effort is useless; though an angel from heaven should come down and speak to them, his words would do no more good than if he were speaking into the cold ear of death. The church must arouse to action. The Spirit of God can never come in until she prepares the way. There should be earnest searching of heart. There should be united, persevering prayer, and through faith a claiming of the promises of God. There should be, not a clothing of the body with sackcloth, as in ancient times, but a deep humiliation of soul. We have not the first reason for self-congratulation and self exaltation. We should humble ourselves under the mighty hand of God. He will appear to comfort and bless the true seekers.

> «Ας εγερθεί η εκκλησία και ας μετανοήσει ενώπιον του Θεού για τις αποστασίες της. Ας αφυπνισθούν οι φύλακες και ας δώσουν στη σάλπιγγα καθαρό ήχο. Είναι σαφής η προειδοποίηση που οφείλουμε να κηρύξουμε. Ο Θεός προστάζει τους δούλους Του: “Βόησον μεγαλοφώνως, μη φεισθής, ύψωσον την φωνήν σου ως σάλπιγγα, και ανάγγειλον εις τον λαόν μου την παράβασιν αυτών και εις τον οίκον Ιακώβ τας αμαρτίας αυτών.” Πρέπει να κερδηθεί η προσοχή του λαού· αν αυτό δεν κατορθωθεί, κάθε προσπάθεια είναι μάταιη· και αν ακόμη ένας άγγελος από τον ουρανό κατέβαινε και τους μιλούσε, τα λόγια του δεν θα ωφελούσαν περισσότερο απ’ ό,τι αν μιλούσε στο ψυχρό αυτί του θανάτου. Η εκκλησία πρέπει να εγερθεί σε δράση. Το Πνεύμα του Θεού δεν μπορεί ποτέ να έλθει, έως ότου εκείνη προετοιμάσει την οδό. Πρέπει να υπάρχει ειλικρινής εξέταση καρδιάς. Πρέπει να υπάρχει ενωμένη, επίμονη προσευχή και, διά της πίστεως, διεκδίκηση των υποσχέσεων του Θεού. Πρέπει να υπάρχει, όχι ένδυση του σώματος με σάκκο, όπως στους αρχαίους χρόνους, αλλά βαθιά ταπείνωση ψυχής. Δεν έχουμε τον παραμικρό λόγο για αυτοσυγχαρητισμό και αυτοϋψώση. Πρέπει να ταπεινωθούμε υπό την κραταιάν χείρα του Θεού. Αυτός θα εμφανισθεί για να παρηγορήσει και να ευλογήσει τους αληθινούς εκζητητές.»

> “The work is before us; will we engage in it? We must work fast, we must go steadily forward. We must be preparing for the great day of the Lord. We have no time to lose, no time to be engaged in selfish purposes. The world is to be warned. What are we doing as individuals to bring the light before others? God has left to every man his work; everyone has a part to act, and we cannot neglect this work except at the peril of our souls.

> «Το έργο βρίσκεται ενώπιόν μας· θα επιδοθούμε σε αυτό; Πρέπει να εργαζόμαστε ταχέως, πρέπει να προχωρούμε σταθερά εμπρός. Πρέπει να προετοιμαζόμαστε για τη μεγάλη ημέρα του Κυρίου. Δεν έχουμε καιρό για χάσιμο, ούτε καιρό να ασχολούμαστε με ιδιοτελείς σκοπούς. Ο κόσμος πρέπει να προειδοποιηθεί. Τι κάνουμε ως άτομα για να φέρουμε το φως ενώπιον των άλλων; Ο Θεός έχει αναθέσει σε κάθε άνθρωπο το έργο του· ο καθένας έχει έναν ρόλο να επιτελέσει, και δεν μπορούμε να παραμελήσουμε αυτό το έργο παρά μόνο με κίνδυνο για τις ψυχές μας.»

> “O my brethren, will you grieve the Holy Spirit, and cause it to depart? Will you shut out the blessed Saviour, because you are unprepared for his presence? Will you leave souls to perish without the knowledge of the truth, because you love your ease too well to bear the burden that Jesus bore for you? Let us awake out of sleep. ‘Be sober, be vigilant; because your adversary the Devil, as a roaring lion, walketh about, seeking whom he may devour.’” Review and Herald, March 22, 1887.

> «Ω αδελφοί μου, θα λυπήσετε το Άγιο Πνεύμα και θα το κάνετε να αποχωρήσει; Θα αποκλείσετε τον ευλογημένο Σωτήρα, επειδή είστε απροετοίμαστοι για την παρουσία του; Θα αφήσετε ψυχές να απολεσθούν χωρίς τη γνώση της αλήθειας, επειδή αγαπάτε υπερβολικά την άνεσή σας, ώστε να βαστάσετε το φορτίο που ο Ιησούς βάστασε για εσάς; Ας αφυπνισθούμε από τον ύπνο. “Νήψατε, αγρυπνήσατε· διότι ο αντίδικός σας ο Διάβολος, ως λέων ωρυόμενος, περιπατεί, ζητών τίνα να καταπίη.”» Review and Herald, 22 Μαρτίου 1887.

Back to Articles