Article

# Laodicea - Number Three

Λαοδίκεια – Αριθμός Τρία

What are the Rules?

Ποιοι είναι οι Κανόνες;

Author

Jeff Pippenger

Published

August 30, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

> “We should know for ourselves what constitutes Christianity, what is truth, what is the faith that we have received, what are the Bible rules—the rules given us from the highest authority.” The 1888 Materials, 403.

> «Πρέπει να γνωρίζουμε οι ίδιοι τι συνιστά τον Χριστιανισμό, τι είναι η αλήθεια, ποια είναι η πίστη την οποία έχουμε παραλάβει, ποιοι είναι οι βιβλικοί κανόνες—οι κανόνες που μας έχουν δοθεί από την ύψιστη εξουσία». The 1888 Materials, 403.

For several years Future for America has identified that the seven churches of Revelation not only represent the history of modern Israel from the time of the apostles until the end of the world, but that the seven churches also represent ancient Israel from the time of Moses until the stoning of Stephen. The pioneers of Adventism did not teach this truth, but they understood and employed the principles that establish this truth. Jesus identifies the end from the beginning and ancient Israel represents modern Israel. Therefore, any truth that is part of the prophetic characteristics of modern Israel also existed in ancient Israel.

Επί σειρά ετών, το Future for America έχει επισημάνει ότι οι επτά εκκλησίες της Αποκάλυψης όχι μόνον αντιπροσωπεύουν την ιστορία του σύγχρονου Ισραήλ από τον καιρό των αποστόλων έως το τέλος του κόσμου, αλλά ότι οι επτά εκκλησίες αντιπροσωπεύουν επίσης το αρχαίο Ισραήλ από τον καιρό του Μωυσή έως τον λιθοβολισμό του Στεφάνου. Οι πρωτοπόροι του Αντβεντισμού δεν δίδαξαν αυτήν την αλήθεια, αλλά κατανόησαν και εφάρμοσαν τις αρχές που θεμελιώνουν αυτήν την αλήθεια. Ο Ιησούς προσδιορίζει το τέλος από την αρχή και το αρχαίο Ισραήλ αντιπροσωπεύει το σύγχρονο Ισραήλ. Επομένως, κάθε αλήθεια που αποτελεί μέρος των προφητικών χαρακτηριστικών του σύγχρονου Ισραήλ υπήρχε επίσης στο αρχαίο Ισραήλ.

Before Millerite history the traditional Christian view of the seven churches was that they represented the actual churches in Asia minor during the time of John. The traditional view also understood that the counsel to the individual churches may also be understood to represent specific counsel to various churches throughout Christian history, and also that the very same counsel and warnings is for individual Christians. They also understood that the seven churches represent seven periods of church history from the time of the disciples until the end of the world. These perspectives pre-dated the Millerite history. Those four recognitions of the seven churches that make up the traditional view that pre-dated William Miller were and are based upon the “historicist” interpretation of the Bible. It is that methodology that God’s angels led William Miller to adopt.

Πριν από την ιστορία του Μιλλεριτικού κινήματος, η παραδοσιακή χριστιανική άποψη περί των επτά εκκλησιών ήταν ότι αυτές αντιπροσώπευαν τις πραγματικές εκκλησίες της Μικράς Ασίας κατά τον καιρό του Ιωάννη. Η παραδοσιακή άποψη κατανοούσε επίσης ότι η συμβουλή προς τις επιμέρους εκκλησίες δύναται επίσης να νοηθεί ως ειδική συμβουλή προς διάφορες εκκλησίες σε όλη τη χριστιανική ιστορία, και ακόμη ότι η ίδια ακριβώς συμβουλή και οι ίδιες προειδοποιήσεις απευθύνονται σε μεμονωμένους χριστιανούς. Κατανοούσαν επίσης ότι οι επτά εκκλησίες αντιπροσωπεύουν επτά περιόδους της εκκλησιαστικής ιστορίας από την εποχή των αποστόλων έως το τέλος του κόσμου. Αυτές οι προσεγγίσεις προϋπήρχαν της ιστορίας του Μιλλεριτικού κινήματος. Αυτές οι τέσσερις αναγνωρίσεις σχετικά με τις επτά εκκλησίες, οι οποίες συγκροτούσαν και συγκροτούν την παραδοσιακή άποψη που προϋπήρχε του Ουίλλιαμ Μίλλερ, εδράζονταν και εδράζονται στην «ιστορικιστική» ερμηνεία της Βίβλου. Αυτή είναι η μεθοδολογία την οποία οι άγγελοι του Θεού οδήγησαν τον Ουίλλιαμ Μίλλερ να υιοθετήσει.

> “The seven churches of Asia is a history of the church of Christ in her seven forms, in all her windings and turnings, in all her prosperity and adversity, from the days of the apostles down to the end of the world. The seven seals are a history of the transactions of the powers and kings of the earth over the church, and God’s protection of his people during the same time. The seven trumpets are a history of seven peculiar and heavy judgments sent upon the earth, or Roman kingdom. And the seven vials are the seven last plagues sent upon Papal Rome. Mixed with these are many other events, woven in like tributary streams, and filling up the grand river of prophecy, until the whole ends us in the ocean of eternity.

> «Αἱ ἑπτὰ ἐκκλησίαι τῆς Ἀσίας ἀποτελοῦν ἱστορίαν τῆς ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ εἰς τὰς ἑπτὰ μορφὰς αὐτῆς, ἐν πάσαις ταῖς στροφὰς καὶ ταῖς μεταβολαῖς αὐτῆς, ἐν πάσῃ τῇ εὐημερίᾳ καὶ τῇ θλίψει αὐτῆς, ἀπὸ τῶν ἡμερῶν τῶν ἀποστόλων μέχρι τοῦ τέλους τοῦ κόσμου. Αἱ ἑπτὰ σφραγῖδες εἶναι ἱστορία τῶν πράξεων τῶν δυνάμεων καὶ τῶν βασιλέων τῆς γῆς ἐπὶ τὴν ἐκκλησίαν, καὶ τῆς προστασίας τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον. Αἱ ἑπτὰ σάλπιγγες εἶναι ἱστορία ἑπτὰ ἰδιαιτέρων καὶ βαρέων κρίσεων ἀποσταλεισῶν ἐπὶ τὴν γῆν, ἢ τὴν Ῥωμαϊκὴν βασιλείαν. Καὶ αἱ ἑπτὰ φιάλαι εἶναι αἱ ἑπτὰ ἔσχαται πληγαὶ ἀποσταλεῖσαι ἐπὶ τὴν Παπικὴν Ῥώμην. Μετὰ τούτων συμπλέκονται καὶ πολλὰ ἄλλα γεγονότα, ὑφαινόμενα ὡς παραπόταμοι ῥοαί, καὶ πληροῦντα τὸν μέγαν ποταμὸν τῆς προφητείας, ἕως οὗ τὸ σύνολον καταλήγει εἰς ἡμᾶς ἐν τῷ ὠκεανῷ τῆς αἰωνιότητος.»

> “This, to me, is the plan of John’s prophecy in the book of Revelation. And the man who wishes to understand this book, must have a thorough knowledge of other parts of the word of God. The figures and metaphors used in this prophecy, are not all explained in the same, but must be found in other prophets, and explained in other passages of Scripture. Therefore it is evident that God has designed the study of the whole, even to obtain a clear knowledge of any part.” William Miller, Miller’s Lectures, volume 2, lecture 12, 178.

> «Αυτό, κατά τη γνώμη μου, είναι το σχέδιο της προφητείας του Ιωάννη στο βιβλίο της Αποκαλύψεως. Και ο άνθρωπος που επιθυμεί να κατανοήσει αυτό το βιβλίο, πρέπει να έχει πλήρη γνώση άλλων μερών του λόγου του Θεού. Οι μορφές και οι μεταφορές που χρησιμοποιούνται σε αυτή την προφητεία δεν εξηγούνται όλες στην ίδια, αλλά πρέπει να αναζητηθούν σε άλλους προφήτες και να ερμηνευθούν σε άλλα χωρία της Γραφής. Επομένως, είναι φανερό ότι ο Θεός έχει ορίσει τη μελέτη του συνόλου, ακόμη και για να αποκτηθεί σαφής γνώση οποιουδήποτε μέρους.» William Miller, Miller’s Lectures, τόμος 2, διάλεξη 12, 178.

Sister White agrees with and upholds the “historicist” view held by Miller, but she added a deeper insight to the book of Revelation than Miller saw, for Miller had not recognized the sanctuary as it truly is. He understood the sanctuary to be the earth. Sister White recognized that when Jesus presented the predictions represented in the book of Revelation, that Christ was doing so in conjunction with His work as the heavenly High Priest.

Η Αδελφή Γουάιτ συμφωνεί με την «ιστορικιστική» άποψη που υποστήριζε ο Μίλλερ και την επικυρώνει, αλλά προσέθεσε στο βιβλίο της Αποκαλύψεως μία βαθύτερη κατανόηση από εκείνην που διέκρινε ο Μίλλερ, διότι ο Μίλλερ δεν είχε αναγνωρίσει το αγιαστήριο όπως αυτό πράγματι είναι. Εκείνος θεωρούσε ότι το αγιαστήριο ήταν η γη. Η Αδελφή Γουάιτ αναγνώρισε ότι, όταν ο Ιησούς παρουσίαζε τις προφητείες που απεικονίζονται στο βιβλίο της Αποκαλύψεως, ο Χριστός το έπραττε αυτό σε συνάφεια με το έργο Του ως του ουρανίου Αρχιερέως.

When John turns and sees Christ, He is walking among the candlesticks in priestly garments, and the candlesticks are located in the holy place, and therefore in the history after His ascension, but before He moved into the Most Holy Place in 1844. Miller could not have understood the significance of this reality. Neither would have Tyndale, Luther or John Wycliffe or any of the early reformers. Truth is progressive, shining brighter and still brighter unto the perfect day.

Όταν ο Ιωάννης στρέφεται και βλέπει τον Χριστό, Εκείνος περιπατεί ανάμεσα στις λυχνίες με ιερατικά ενδύματα, και οι λυχνίες βρίσκονται στα Άγια· επομένως, αυτό τοποθετείται στην ιστορία μετά την ανάληψή Του, αλλά πριν μεταβεί στα Άγια των Αγίων το 1844. Ο Μίλλερ δεν θα μπορούσε να είχε κατανοήσει τη σημασία αυτής της πραγματικότητας. Ούτε θα μπορούσαν ο Τύντεϊλ, ο Λούθηρος ή ο Ιωάννης Ουίκλιφ, ούτε και οποιοσδήποτε από τους πρώτους μεταρρυθμιστές. Η αλήθεια είναι προοδευτική, λάμπουσα ολοένα και περισσότερο μέχρι την τελεία ημέρα.

> “The great principle so nobly advocated by Robinson and Roger Williams, that truth is progressive, that Christians should stand ready to accept all the light which may shine from God’s holy word, was lost sight of by their descendants. The Protestant churches of America,—and those of Europe as well,—so highly favored in receiving the blessings of the Reformation, failed to press forward in the path of reform. Though a few faithful men arose, from time to time, to proclaim new truth and expose long-cherished error, the majority, like the Jews in Christ’s day or the papists in the time of Luther, were content to believe as their fathers had believed and to live as they had lived. Therefore religion again degenerated into formalism; and errors and superstitions which would have been cast aside had the church continued to walk in the light of God’s word, were retained and cherished. Thus the spirit inspired by the Reformation gradually died out, until there was almost as great need of reform in the Protestant churches as in the Roman Church in the time of Luther. There was the same worldliness and spiritual stupor, a similar reverence for the opinions of men, and substitution of human theories for the teachings of God’s word.” The Great Controversy, 297.

> «Η μεγάλη αρχή, την οποία τόσο ευγενώς υποστήριξαν ο Ρόμπινσον και ο Ρότζερ Ουίλλιαμς, ότι η αλήθεια είναι προοδευτική, ότι οι χριστιανοί πρέπει να στέκονται έτοιμοι να δεχθούν όλο το φως που μπορεί να λάμψει από τον άγιο λόγο του Θεού, χάθηκε από το οπτικό πεδίο των απογόνων τους. Οι Προτεσταντικές εκκλησίες της Αμερικής —και εκείνες της Ευρώπης επίσης—, τόσο ιδιαίτερα ευνοημένες με τη λήψη των ευλογιών της Μεταρρύθμισης, δεν προχώρησαν εμπρός στην οδό της μεταρρύθμισης. Αν και λίγοι πιστοί άνδρες εμφανίζονταν, από καιρό σε καιρό, για να κηρύξουν νέα αλήθεια και να εκθέσουν πλάνη που επί μακρόν ετρέφετο, η πλειονότητα, όπως οι Ιουδαίοι στις ημέρες του Χριστού ή οι παπικοί στον καιρό του Λούθηρου, αρκούνταν στο να πιστεύουν όπως είχαν πιστεύσει οι πατέρες τους και να ζουν όπως είχαν ζήσει εκείνοι. Γι’ αυτό η θρησκεία εκφυλίσθηκε και πάλι σε τυπολατρία· και πλάνες και δεισιδαιμονίες, οι οποίες θα είχαν απορριφθεί αν η εκκλησία είχε συνεχίσει να βαδίζει στο φως του λόγου του Θεού, διατηρήθηκαν και περιβλήθηκαν με στοργή. Έτσι το πνεύμα που ενέπνευσε η Μεταρρύθμιση βαθμηδόν εξέπνευσε, έως ότου υπήρχε σχεδόν τόσο μεγάλη ανάγκη μεταρρύθμισης στις Προτεσταντικές εκκλησίες όσο και στη Ρωμαϊκή Εκκλησία στον καιρό του Λούθηρου. Υπήρχε η ίδια κοσμικότητα και πνευματική νάρκη, παρόμοιος σεβασμός προς τις γνώμες των ανθρώπων και υποκατάσταση ανθρωπίνων θεωριών στη θέση των διδασκαλιών του λόγου του Θεού.» The Great Controversy, 297.

If the fact that truth develops progressively throughout history is not recognized, then the significance of any new light in this final generation may very well be impossible to recognize. Once a person ceases to understand the progressive nature of “truth,” they automatically begin to rely upon traditions, customs and fallen human guidance.

Εάν δεν αναγνωρισθεί το γεγονός ότι η αλήθεια αναπτύσσεται προοδευτικώς καθ’ όλη τη διάρκεια της ιστορίας, τότε η σημασία οποιουδήποτε νέου φωτός σε αυτή την τελική γενεά ενδέχεται κάλλιστα να είναι αδύνατον να αναγνωρισθεί. Μόλις κάποιος παύσει να κατανοεί την προοδευτική φύση της «αλήθειας», αυτομάτως αρχίζει να στηρίζεται σε παραδόσεις, έθιμα και πεπτωκυία ανθρώπινη καθοδήγηση.

The methodology that Miller employed is a waymark that runs through the entire prophetic line which presents a testimony of the development of biblical truth that began with the apostles. Yet in the waymark represented by Miller, we find a beginning that demands a counterpart at the end. Most never understand these realities, but not so with Satan.

Η μεθοδολογία που χρησιμοποίησε ο Μίλλερ αποτελεί ορόσημο που διατρέχει ολόκληρη την προφητική γραμμή, η οποία παρουσιάζει μαρτυρία για την ανάπτυξη της βιβλικής αλήθειας που άρχισε με τους αποστόλους. Ωστόσο, στο ορόσημο που αντιπροσωπεύεται από τον Μίλλερ, βρίσκουμε μια αρχή που απαιτεί ένα αντίστοιχο στο τέλος. Οι περισσότεροι δεν κατανοούν ποτέ αυτές τις πραγματικότητες, όχι όμως ο Σατανάς.

Satan has resisted the truth and its development from his rebellion in heaven onward. When it reached the point in history that the reformers began to distinctly understand how to study the Bible, Satan did as he always does and he introduced counterfeits. The historical evidence of his work of counterfeiting the truth identifies that Jesuits such as Ribera and Louis de Alcazar focused their counterfeit methodology specifically against the book of Revelation. The corrupted methodology that is called “preterism” began in the second and third centuries with two primary representatives of that false methodology. One was Eusebius of Caesarea (260–339), and Victorinus of Pettau (died circa 304). Both of these early historical figures promoted the methodology suggesting the book of Revelation was fulfilled during the time of the Roman Empire by such historical figures as the infamous emperor Nero.

Ο Σατανάς αντιστάθηκε στην αλήθεια και στην ανάπτυξή της από την ανταρσία του στον ουρανό και εξής. Όταν έφθασε το σημείο στην ιστορία κατά το οποίο οι Μεταρρυθμιστές άρχισαν να κατανοούν με σαφήνεια πώς να μελετούν τη Βίβλο, ο Σατανάς έπραξε ό,τι πράττει πάντοτε και εισήγαγε απομιμήσεις. Τα ιστορικά τεκμήρια του έργου του να παραχαράσσει την αλήθεια δείχνουν ότι Ιησουίτες όπως ο Ribera και ο Louis de Alcazar εστίασαν τη μεθοδολογία της παραχάραξής τους ειδικώς εναντίον του βιβλίου της Αποκάλυψης. Η διεφθαρμένη μεθοδολογία που ονομάζεται «προτερισμός» άρχισε κατά τον δεύτερο και τρίτο αιώνα με δύο κύριους εκπροσώπους αυτής της ψευδούς μεθοδολογίας. Ο ένας ήταν ο Ευσέβιος της Καισαρείας (260–339), και ο Victorinus of Pettau (πέθανε περί το 304). Αμφότερες αυτές οι πρώιμες ιστορικές μορφές προώθησαν τη μεθοδολογία που υποστήριζε ότι το βιβλίο της Αποκάλυψης εκπληρώθηκε κατά τον καιρό της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας μέσω ιστορικών προσώπων όπως ο διαβόητος αυτοκράτορας Νέρων.

In the nineteenth century John Darby (1800–1882) from the United Kingdom introduced another satanic methodology which was also inserted to the foot notes of the Trojan horse Bible called the Scofield Reference Bible which we have previously identified. “Dispensationalism” is a theological framework that divides history and God’s interaction with humanity into distinct periods, or ‘dispensations,’ in which God administers His plan in different ways. I note this at this point for this is one of the falsehoods that was introduced to the movement of Future for America by voices from the same area Darby had propagated his satanic ideas. Darby’s ideas that attacked Future for America were accompanied by the philosophy of the so-called modern-day “woke” movement which promotes the same anarchy represented by the French Revolution and the same licentiousness represented by Sodom and Gomorrah.

Κατά τον δέκατο ένατο αιώνα, ο John Darby (1800–1882) από το Ηνωμένο Βασίλειο εισήγαγε μία ακόμη σατανική μεθοδολογία, η οποία ενσωματώθηκε επίσης στις υποσημειώσεις της Βίβλου-Δούρειου Ίππου, καλούμενης Scofield Reference Bible, την οποία έχουμε προηγουμένως επισημάνει. Ο «Διαχωρισμός σε Οικονομίες» («Dispensationalism») είναι ένα θεολογικό πλαίσιο που διαιρεί την ιστορία και την αλληλεπίδραση του Θεού με την ανθρωπότητα σε διακεκριμένες περιόδους, ή «οικονομίες», στις οποίες ο Θεός διαχειρίζεται το σχέδιό Του με διαφορετικούς τρόπους. Το σημειώνω αυτό στο παρόν σημείο, διότι πρόκειται για ένα από τα ψεύδη που εισήχθησαν στο κίνημα Future for America από φωνές της ίδιας περιοχής από την οποία ο Darby είχε διαδώσει τις σατανικές του ιδέες. Οι ιδέες του Darby, οι οποίες επιτέθηκαν στο Future for America, συνοδεύονταν από τη φιλοσοφία του λεγόμενου σύγχρονου κινήματος «woke», το οποίο προωθεί την ίδια αναρχία που αντιπροσωπεύεται από τη Γαλλική Επανάσταση και την ίδια ακολασία που αντιπροσωπεύεται από τα Σόδομα και τα Γόμορρα.

Today the theologians of modern Adventism employ a system of dissecting the truths of the Bible based upon a two-fold system of biblical interpretation they employ to undermine and deny both the Bible and the Spirit of Prophecy. They identify men as either experts in biblical languages or as experts in biblical history. Thus, the theologians of Adventism today control the minds of Laodicean Adventism either by interpreting God’s Word based upon a fallen man’s understanding of history or fallen man’s understanding of language. These modern manifestations of error which have been often used to attack the message you are now reading will be addressed further in these articles when we consider the symbolism of the French Revolution. Satan is alive, and he knows his time is short. The last rule of Miller’s rules, number fourteen concludes with the following paragraph.

Σήμερα οι θεολόγοι του σύγχρονου Αντβεντισμού χρησιμοποιούν ένα σύστημα ανατομής των αληθειών της Βίβλου, βασισμένο σε ένα διττό σύστημα βιβλικής ερμηνείας, το οποίο επιστρατεύουν για να υποσκάψουν και να αρνηθούν τόσο τη Βίβλο όσο και το Πνεύμα της Προφητείας. Διακρίνουν τους ανθρώπους είτε ως ειδικούς στις βιβλικές γλώσσες είτε ως ειδικούς στη βιβλική ιστορία. Έτσι, οι θεολόγοι του Αντβεντισμού σήμερα ελέγχουν τη σκέψη του Λαοδικειανού Αντβεντισμού είτε ερμηνεύοντας τον Λόγο του Θεού με βάση την κατανόηση της ιστορίας από τον πεπτωκότα άνθρωπο είτε με βάση την κατανόηση της γλώσσας από τον πεπτωκότα άνθρωπο. Αυτές οι σύγχρονες εκδηλώσεις πλάνης, οι οποίες έχουν συχνά χρησιμοποιηθεί για να προσβάλουν το μήνυμα που τώρα διαβάζετε, θα εξεταστούν περαιτέρω στα παρόντα άρθρα, όταν θα μελετήσουμε τον συμβολισμό της Γαλλικής Επανάστασης. Ο Σατανάς είναι ζωντανός, και γνωρίζει ότι ο καιρός του είναι ολίγος. Ο τελευταίος κανόνας των κανόνων του Μίλλερ, ο αριθμός δεκατέσσερα, καταλήγει με την ακόλουθη παράγραφο.

> “The divinity taught in our schools is always founded on some sectarian creed. It may do to take a blank mind and impress it with this kind, but it will always end in bigotry. A free mind will never be satisfied with the views of others. Were I a teacher of youth in divinity, I would first learn their capacity and mind. If these were good, I would make them study the Bible for themselves, and send them out free to do the world good. But if they had no mind, I would stamp them with another’s mind, write bigot on their forehead, and send them out as slaves!” William Miller, Miller’s Works, volume 1, 24.

> «Η θεολογία που διδάσκεται στα σχολεία μας βασίζεται πάντοτε σε κάποιο δογματικό σύμβολο ορισμένης αιρέσεως. Ίσως να αρκεί να πάρει κανείς έναν κενό νου και να τον αποτυπώσει με αυτού του είδους τις αντιλήψεις, αλλά αυτό θα καταλήγει πάντοτε σε φανατισμό. Ένας ελεύθερος νους δεν θα ικανοποιηθεί ποτέ με τις απόψεις των άλλων. Αν ήμουν διδάσκαλος νέων στη θεολογία, θα μάθαινα πρώτα την ικανότητα και τη διάνοιά τους. Αν αυτά ήταν καλά, θα τους έκανα να μελετούν μόνοι τους τη Βίβλο και θα τους απέστελλα ελεύθερους να πράττουν καλό στον κόσμο. Αν όμως δεν είχαν νου, θα τους εσφράγιζα με τον νου κάποιου άλλου, θα έγραφα “φανατικός” στο μέτωπό τους και θα τους έστελνα έξω ως δούλους!» William Miller, Miller’s Works, volume 1, 24.

In the period just after John the Revelator lived, and in the days of the Reformation, Satan was actively producing false prophetic methodology to confuse and destroy true biblical analysis. What is sometimes missed in these historical facts is that all those satanic methodologies were aimed directly at no other book than the book of Revelation. That was the subject of each of these promoters of satanic confusion. The book of Revelation has always been Satan’s target. Satan knows it is the book of Revelation that he must war against. When we recognize this fact, we can then recognize another unseen reality, that is obscured by another significant truth.

Κατά την περίοδο αμέσως μετά την εποχή κατά την οποία έζησε ο Ιωάννης ο Αποκαλυπτής, και κατά τις ημέρες της Μεταρρυθμίσεως, ο Σατανάς παρήγε ενεργώς ψευδή προφητική μεθοδολογία, προκειμένου να συγχύσει και να καταστρέψει την αληθινή βιβλική ανάλυση. Εκείνο που μερικές φορές διαφεύγει μέσα σε αυτά τα ιστορικά δεδομένα είναι ότι όλες εκείνες οι σατανικές μεθοδολογίες στρέφονταν άμεσα όχι εναντίον κάποιου άλλου βιβλίου, αλλά αποκλειστικά εναντίον του βιβλίου της Αποκαλύψεως. Αυτό ήταν το αντικείμενο καθενός από αυτούς τους προαγωγούς της σατανικής συγχύσεως. Το βιβλίο της Αποκαλύψεως υπήρξε ανέκαθεν ο στόχος του Σατανά. Ο Σατανάς γνωρίζει ότι το βιβλίο της Αποκαλύψεως είναι εκείνο εναντίον του οποίου πρέπει να πολεμήσει. Όταν αναγνωρίσουμε αυτό το γεγονός, τότε μπορούμε να αναγνωρίσουμε και μία άλλη αόρατη πραγματικότητα, η οποία συσκοτίζεται από μία άλλη σημαντική αλήθεια.

The false methodology of the Jesuits was intended to prevent a clear understanding that the pope of the Roman church is the antichrist of Bible prophecy. Every single Protestant reformer came to recognize and identify this truth. Therefore, when the accurate history of men such as Ribera and Louis de Alcazar have been publicly presented in the past through word and publication the history men such as Ribera and Louis de Alcazar was used for the purpose of demonstrating the satanic efforts to prevent a correct understanding of the “man of sin.” The written or spoken testimonies exposing the purpose of the introduction of these satanic methodologies are correct as far as they go, but Satan was attempting to cover up more than simply the biblical proofs that identify the antichrist as the pope of Rome.

Η ψευδής μεθοδολογία των Ιησουιτών αποσκοπούσε στο να αποτρέψει μια σαφή κατανόηση ότι ο πάπας της Ρωμαϊκής Εκκλησίας είναι ο αντίχριστος της βιβλικής προφητείας. Κάθε ένας από τους Προτεστάντες μεταρρυθμιστές έφθασε να αναγνωρίσει και να ταυτοποιήσει αυτήν την αλήθεια. Επομένως, όταν κατά το παρελθόν η ακριβής ιστορία ανδρών όπως ο Ribera και ο Louis de Alcazar παρουσιάσθηκε δημοσίως, προφορικώς και διά των δημοσιεύσεων, η ιστορία ανδρών όπως ο Ribera και ο Louis de Alcazar χρησιμοποιήθηκε με σκοπό να καταδείξει τις σατανικές προσπάθειες για να αποτραπεί μια ορθή κατανόηση του «ανθρώπου της αμαρτίας». Οι γραπτές ή προφορικές μαρτυρίες που εκθέτουν τον σκοπό της εισαγωγής αυτών των σατανικών μεθοδολογιών είναι ορθές μέχρι εκεί που φθάνουν, αλλά ο Σατανάς επιχειρούσε να συγκαλύψει κάτι περισσότερο από απλώς τις βιβλικές αποδείξεις που ταυτοποιούν τον αντίχριστο ως τον πάπα της Ρώμης.

There are truths in the book of Revelation that have been covered up with the confusion produced by these false systems of biblical interpretation that are outside the subject of the man whose number is six, six, six. One of those truths is most definitely the truth represented when the seven churches are understood in their fullest development. There are truths located within the seven churches that speak directly to the history that got under way on September 11, 2001 and ends in the Sunday law crisis. Satan has been seeking to keep this light buried, and he invented the satanic methodologies to obscure several gems of truth located in the book of Revelation, not only the identification of the pope of Rome as the antichrist.

Υπάρχουν αλήθειες στο βιβλίο της Αποκάλυψης που έχουν συγκαλυφθεί από τη σύγχυση που παρήγαγαν αυτά τα ψευδή συστήματα βιβλικής ερμηνείας, τα οποία βρίσκονται εκτός του θέματος του ανθρώπου του οποίου ο αριθμός είναι εξακόσια εξήκοντα έξι. Μία από αυτές τις αλήθειες είναι, αναμφίβολα, η αλήθεια που αντιπροσωπεύεται όταν οι επτά εκκλησίες γίνονται κατανοητές στην πληρέστερη ανάπτυξή τους. Υπάρχουν αλήθειες εντός των επτά εκκλησιών που μιλούν άμεσα για την ιστορία που άρχισε στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 και τελειώνει με την κρίση του νόμου της Κυριακής. Ο Σατανάς επιζητούσε να κρατήσει θαμμένο αυτό το φως, και επινόησε τις σατανικές μεθοδολογίες για να συσκοτίσει αρκετούς πολύτιμους λίθους αλήθειας που βρίσκονται στο βιβλίο της Αποκάλυψης, όχι μόνο την ταυτοποίηση του πάπα της Ρώμης ως του αντίχριστου.

Before “the man of sin” was revealed in 538, men such as Eusebius and Victorinus attacked the book of Revelation in an attempt to obscure the rise of the papal power. Later in history Christ fulfilled His promise to Thyatira and brought forth the morning star of the reformation (Wycliffe), and Satan thereafter brought forth two prominent historical figures to champion and carry on his satanic work. The long-drawn-out war over the development of truth that reaches its climax when the secret of the book of Revelation is unsealed, (just before the close of probation) includes light from the seven churches that Miller never recognized, nor did Sister White, but it can be easily shown that both Miller and the Spirit of Prophecy uphold the new light, for new light never contradicts old light.

Προτού αποκαλυφθεί «ο άνθρωπος της αμαρτίας» το 538, άνδρες όπως ο Ευσέβιος και ο Βικτωρίνος επιτέθηκαν στο βιβλίο της Αποκαλύψεως, επιχειρώντας να συσκοτίσουν την άνοδο της παπικής εξουσίας. Αργότερα στην ιστορία, ο Χριστός εκπλήρωσε την υπόσχεσή Του προς τα Θυάτειρα και ανέδειξε τον αυγερινό της Μεταρρυθμίσεως (Wycliffe), και κατόπιν ο Σατανάς ανέδειξε δύο εξέχουσες ιστορικές μορφές για να υποστηρίξουν και να συνεχίσουν το σατανικό του έργο. Ο παρατεταμένος πόλεμος γύρω από την ανάπτυξη της αληθείας, ο οποίος φθάνει στην κορύφωσή του όταν αποσφραγίζεται το μυστικό του βιβλίου της Αποκαλύψεως (λίγο πριν από τη λήξη της δοκιμασίας), περιλαμβάνει φως από τις επτά εκκλησίες, το οποίο ο Miller ουδέποτε αναγνώρισε, ούτε και η Αδελφή White· αλλά μπορεί ευκόλως να καταδειχθεί ότι τόσο ο Miller όσο και το Πνεύμα της Προφητείας υποστηρίζουν το νέο φως, διότι το νέο φως ουδέποτε αντιφάσκει προς το παλαιό φως.

> “It is a fact that we have the truth, and we must hold with tenacity to the positions that cannot be shaken; but we must not look with suspicion upon any new light which God may send, and say, Really, we cannot see that we need any more light than the old truth which we have hitherto received, and in which we are settled. While we hold to this position, the testimony of the True Witness applies to our cases its rebuke, ‘And knowest not that thou art wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked.’ Those who feel rich and increased with goods and in need of nothing, are in a condition of blindness as to their true condition before God, and they know it not.” Review and Herald, August 7, 1894.

> «Είναι γεγονός ότι έχουμε την αλήθεια, και πρέπει να κρατούμε με επιμονή στις θέσεις που δεν μπορούν να κλονιστούν· αλλά δεν πρέπει να αντιμετωπίζουμε με καχυποψία οποιοδήποτε νέο φως ο Θεός μπορεί να στείλει, και να λέμε: Πράγματι, δεν μπορούμε να δούμε ότι χρειαζόμαστε περισσότερο φως από την παλαιά αλήθεια την οποία μέχρι τώρα έχουμε λάβει και στην οποία είμαστε εδραιωμένοι. Ενόσω κρατούμε αυτή τη στάση, η μαρτυρία του Αληθινού Μάρτυρος εφαρμόζει στην περίπτωσή μας τον έλεγχό της: “Και δεν γνωρίζεις ότι είσαι ταλαίπωρος και αξιοθρήνητος και πτωχός και τυφλός και γυμνός.” Εκείνοι που αισθάνονται ότι είναι πλούσιοι και πεπλουτισμένοι και ότι δεν έχουν ανάγκη ουδενός, βρίσκονται σε κατάσταση τυφλότητας ως προς την αληθινή τους κατάσταση ενώπιον του Θεού, και δεν το γνωρίζουν.» Review and Herald, August 7, 1894.

The primary test for new light is whether it contradicts established truth, and whether it upholds the foundational truths.

Η πρωταρχική δοκιμασία για το νέο φως είναι αν αντιφάσκει προς την καθιερωμένη αλήθεια και αν υποστηρίζει τις θεμελιώδεις αλήθειες.

> “When the power of God testifies as to what is truth, that truth is to stand forever as the truth. No after suppositions, contrary to the light God has given are to be entertained. Men will arise with interpretations of Scripture which are to them truth, but which are not truth. The truth for this time, God has given us as a foundation for our faith. He Himself has taught us what is truth. One will arise, and still another, with new light which contradicts the light that God has given under the demonstration of His Holy Spirit.” Selected Messages, book 1, 162.

> «Όταν η δύναμη του Θεού μαρτυρεί ως προς το τι είναι αλήθεια, εκείνη η αλήθεια πρέπει να παραμένει για πάντα ως η αλήθεια. Δεν πρέπει να γίνονται δεκτές μεταγενέστερες υποθέσεις, αντίθετες προς το φως που ο Θεός έχει δώσει. Θα εγερθούν άνθρωποι με ερμηνείες της Γραφής οι οποίες είναι γι’ αυτούς αλήθεια, αλλά δεν είναι αλήθεια. Την αλήθεια για τον παρόντα καιρό ο Θεός μάς την έχει δώσει ως θεμέλιο για την πίστη μας. Αυτός ο Ίδιος μάς έχει διδάξει τι είναι αλήθεια. Θα εγερθεί ο ένας, και έπειτα άλλος, με νέο φως που αντιφάσκει προς το φως το οποίο ο Θεός έχει δώσει υπό την απόδειξη του Αγίου Του Πνεύματος.» Selected Messages, βιβλίο 1, 162.

Satan has had the book of Revelation as his target of attack from the time John recorded the messages contained therein. Jesus said:

Ο Σατανάς έχει θέσει ως στόχο των επιθέσεών του το βιβλίο της Αποκάλυψης από τότε που ο Ιωάννης κατέγραψε τα μηνύματα που περιέχονται σε αυτό. Ο Ιησούς είπε:

> But blessed are your eyes, for they see: and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them. Matthew 13:16, 17.

> Μακάριοι όμως είναι οι οφθαλμοί σας, διότι βλέπουν· και τα ώτα σας, διότι ακούουν. Διότι αληθώς σας λέγω, ότι πολλοί προφήτες και δίκαιοι άνδρες επεθύμησαν να ιδούν εκείνα τα οποία εσείς βλέπετε, και δεν τα είδαν· και να ακούσουν εκείνα τα οποία εσείς ακούετε, και δεν τα ήκουσαν. Κατά Ματθαίον 13:16, 17.

The blessing attached to seeing and hearing is the blessing of understanding the message of the Revelation of Jesus Christ. When John represented those in the “last days” who see and hear the message he fell down to worship the angel Gabriel, who immediately informed John not to do it.

Η ευλογία που συνδέεται με το να βλέπει και να ακούει κανείς είναι η ευλογία της κατανόησης του μηνύματος της Αποκάλυψης του Ιησού Χριστού. Όταν ο Ιωάννης αντιπροσώπευσε εκείνους των «εσχάτων ημερών» που βλέπουν και ακούουν το μήνυμα, έπεσε κάτω για να προσκυνήσει τον άγγελο Γαβριήλ, ο οποίος αμέσως πληροφόρησε τον Ιωάννη να μην το κάνει.

> And I John saw these things, and heard them. And when I had heard and seen, I fell down to worship before the feet of the angel which showed me these things. Then saith he unto me, See thou do it not: for I am thy fellowservant, and of thy brethren the prophets, and of them which keep the sayings of this book: worship God. Revelation 22:8, 9.

> Και εγώ, ο Ιωάννης, είδα ταύτα και ήκουσα αυτά. Και όταν ήκουσα και είδα, έπεσα να προσκυνήσω εμπρός εις τους πόδας του αγγέλου, ο οποίος μου έδειξεν ταύτα. Και μου λέγει: Πρόσεχε, μη το κάμεις· διότι εγώ είμαι σύνδουλός σου, και των αδελφών σου των προφητών, και εκείνων που φυλάττουν τους λόγους του βιβλίου τούτου· τον Θεόν προσκύνησον. Αποκάλυψις 22:8, 9.

Gabriel and John are both created beings, who are only to worship the Creator. Many prophets and righteous men, including angels have desired to “see” and “hear” the message of the Midnight Cry when it is repeated at the end of the world.

Ο Γαβριήλ και ο Ιωάννης είναι αμφότεροι κτιστά όντα, τα οποία οφείλουν να λατρεύουν μόνο τον Δημιουργό. Πολλοί προφήτες και δίκαιοι άνδρες, συμπεριλαμβανομένων και αγγέλων, έχουν επιθυμήσει να «δουν» και να «ακούσουν» το μήνυμα της Κραυγής του Μεσονυκτίου όταν αυτό επαναληφθεί στο τέλος του κόσμου.

> “Christ said, ‘Blessed are your eyes, for they see; and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them’ [Matthew 13:16, 17]. Blessed are the eyes which saw the things that were seen in 1843 and 1844.

> Ο Χριστός είπε: «Μακάριοι οι οφθαλμοί σας, διότι βλέπουν· και τα ώτα σας, διότι ακούουν. Διότι αληθώς σας λέγω, ότι πολλοί προφήτες και δίκαιοι άνδρες επεθύμησαν να ιδούν εκείνα τα οποία σεις βλέπετε, και δεν τα είδαν· και να ακούσουν εκείνα τα οποία σεις ακούετε, και δεν τα ήκουσαν» [Matthew 13:16, 17]. Μακάριοι οι οφθαλμοί οι οποίοι είδαν τα πράγματα που εθεάθησαν κατά τα έτη 1843 και 1844.

> “The message was given. And there should be no delay in repeating the message, for the signs of the times are fulfilling; the closing work must be done. A great work will be done in a short time. A message will soon be given by God’s appointment that will swell into a loud cry. Then Daniel will stand in his lot, to give his testimony.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

> «Το μήνυμα εδόθη. Και δεν πρέπει να υπάρξει καμία καθυστέρηση στην επανάληψη του μηνύματος, διότι τα σημεία των καιρών εκπληρούνται· το τελικό έργο πρέπει να επιτελεσθεί. Ένα μεγάλο έργο θα γίνει σε σύντομο χρόνο. Ένα μήνυμα θα δοθεί σύντομα, κατά τον διορισμό του Θεού, το οποίο θα διογκωθεί σε δυνατή κραυγή. Τότε ο Δανιήλ θα σταθεί στον κλήρο του, για να δώσει τη μαρτυρία του». Manuscript Releases, τόμος 21, 437.

What righteous men (John) and their fellow servants (angels) desired to see was the final fulfillment of the Midnight Cry at the end of Adventism when the earth would be lightened by God’s glory. That final manifestation of power in the latter rain is brought about by the unsealing of the Revelation of Jesus Christ.

Εκείνο που επιθυμούσαν να δουν οι δίκαιοι άνθρωποι (Ιωάννης) και οι σύνδουλοί τους (άγγελοι) ήταν η τελική εκπλήρωση της Κραυγής του Μεσονυκτίου στο τέλος του Αντβεντισμού, όταν η γη θα φωτιζόταν από τη δόξα του Θεού. Αυτή η τελική εκδήλωση δυνάμεως κατά την όψιμη βροχή επιτελείται διά της αποσφραγίσεως της Αποκαλύψεως του Ιησού Χριστού.

> Of which salvation the prophets have inquired and searched diligently, who prophesied of the grace that should come unto you: Searching what, or what manner of time the Spirit of Christ which was in them did signify, when it testified beforehand the sufferings of Christ, and the glory that should follow. Unto whom it was revealed, that not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into. Wherefore gird up the loins of your mind, be sober, and hope to the end for the grace that is to be brought unto you at the revelation of Jesus Christ. 1 Peter 1:10–13.

> Περὶ ταύτης τῆς σωτηρίας ἐξεζήτησαν καὶ ἐξερεύνησαν μετὰ ἐπιμελείας οἱ προφῆται, οἵτινες προεφήτευσαν περὶ τῆς χάριτος τῆς μέλλουσας νὰ ἔλθῃ εἰς ἐσᾶς· ἐρευνῶντες εἰς τίνα ἢ ποῖον καιρὸν ἐδήλου τὸ Πνεῦμα τοῦ Χριστοῦ τὸ ἐν αὐτοῖς, ὅτε προεμαρτύρει τὰ εἰς τὸν Χριστὸν παθήματα καὶ τὴν δόξαν τὴν μετὰ ταῦτα. Εἰς τοὺς ὁποίους ἀπεκαλύφθη ὅτι οὐχὶ εἰς ἑαυτούς, ἀλλ’ εἰς ἡμᾶς ὑπηρέτουν ταῦτα, τὰ ὁποῖα τώρα ἀνηγγέλησαν εἰς ἐσᾶς διὰ τῶν κηρυξάντων εἰς ἐσᾶς τὸ εὐαγγέλιον ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ ἀποσταλέντι ἀπ’ οὐρανοῦ· εἰς τὰ ὁποῖα ἐπιθυμοῦσιν ἄγγελοι νὰ παρακύψουν. Διὸ ἀναζωσθέντες τὰς ὀσφύας τῆς διανοίας σας, ἐγκρατεύεσθε, καὶ ἐλπίσατε τελείως εἰς τὴν χάριν, ἥτις μέλλει νὰ φερθῇ εἰς ἐσᾶς ἐν τῇ ἀποκαλύψει τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Α΄ Πέτρου 1:10–13.

The prophets, righteous men and angels have desired to live in the time when the “grace” or the power of God, is poured out during the final fulfillment of the Midnight Cry. That “grace,” which is God’s creative power is brought to men when the Revelation of Jesus Christ is unsealed. Satan knows that the avenue to convey the creative power of God unto His people is accomplished by the message that is unsealed in the book of Revelation, and it has therefore been his supreme effort to confuse, suppress and cover up the light contained in the book of Revelation. That light is not simply the identification of the man of sin, for that truth has been fully documented by all the Protestant reformers centuries ago.

Οἱ προφήτες, δίκαιοι άνδρες και άγγελοι επιθύμησαν να ζήσουν στον καιρό κατά τον οποίο η «χάρις», ή η δύναμις του Θεού, εκχέεται κατά την τελική εκπλήρωση της Κραυγής του Μεσονυκτίου. Αυτή η «χάρις», η οποία είναι η δημιουργική δύναμις του Θεού, μεταφέρεται στους ανθρώπους όταν η Αποκάλυψις του Ιησού Χριστού αποσφραγίζεται. Ο Σατανάς γνωρίζει ότι η οδός διά της οποίας μεταδίδεται η δημιουργική δύναμις του Θεού προς τον λαό Του πραγματοποιείται μέσω του μηνύματος που αποσφραγίζεται στο βιβλίο της Αποκαλύψεως, και γι’ αυτό η ύψιστη προσπάθειά του υπήρξε να συγχύσει, να καταπνίξει και να συγκαλύψει το φως που περιέχεται στο βιβλίο της Αποκαλύψεως. Αυτό το φως δεν είναι απλώς η ταυτοποίηση του ανθρώπου της αμαρτίας, διότι αυτή η αλήθεια είχε ήδη τεκμηριωθεί πλήρως από όλους τους Προτεστάντες μεταρρυθμιστές αιώνες πριν.

> I was in the Spirit on the Lord’s day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet, Saying, I am Alpha and Omega, the first and the last: and, What thou seest, write in a book, and send it unto the seven churches which are in Asia; unto Ephesus, and unto Smyrna, and unto Pergamos, and unto Thyatira, and unto Sardis, and unto Philadelphia, and unto Laodicea. And I turned to see the voice that spake with me. And being turned, I saw seven golden candlesticks; And in the midst of the seven candlesticks one like unto the Son of man, clothed with a garment down to the foot, and girt about the paps with a golden girdle. His head and his hairs were white like wool, as white as snow; and his eyes were as a flame of fire; And his feet like unto fine brass, as if they burned in a furnace; and his voice as the sound of many waters. And he had in his right hand seven stars: and out of his mouth went a sharp twoedged sword: and his countenance was as the sun shineth in his strength. And when I saw him, I fell at his feet as dead. And he laid his right hand upon me, saying unto me, Fear not; I am the first and the last: I am he that liveth, and was dead; and, behold, I am alive for evermore, Amen; and have the keys of hell and of death. Write the things which thou hast seen, and the things which are, and the things which shall be hereafter. Revelation 1:10–19.

> Ἐγενόμην ἐν Πνεύματι ἐν τῇ κυριακῇ ἡμέρᾳ, καὶ ἤκουσα ὀπίσω μου φωνὴν μεγάλην, ὡς σάλπιγγος, λεγούσης· Ἐγώ εἰμι τὸ Ἄλφα καὶ τὸ Ὦ, ὁ πρῶτος καὶ ὁ ἔσχατος· καὶ, Ὃ βλέπεις, γράψον εἰς βιβλίον, καὶ πέμψον αὐτὸ εἰς τὰς ἑπτὰ ἐκκλησίας τὰς ἐν τῇ Ἀσίᾳ· εἰς Ἔφεσον, καὶ εἰς Σμύρναν, καὶ εἰς Πέργαμον, καὶ εἰς Θυάτειρα, καὶ εἰς Σάρδεις, καὶ εἰς Φιλαδέλφειαν, καὶ εἰς Λαοδίκειαν. Καὶ ἐστράφην διὰ νὰ ἴδω τὴν φωνὴν ἥτις ἐλάλει μετ’ ἐμοῦ. Καὶ στραφεὶς, εἶδον ἑπτὰ λυχνίας χρυσᾶς· καὶ ἐν μέσῳ τῶν ἑπτὰ λυχνιῶν, ἕνα ὅμοιον μὲ Υἱὸν ἀνθρώπου, ἐνδεδυμένον ποδήρη χιτῶνα, καὶ περιεζωσμένον περὶ τοὺς μαστοὺς μὲ ζώνην χρυσᾶν. Ἡ δὲ κεφαλὴ αὐτοῦ καὶ αἱ τρίχες ἦσαν λευκαὶ ὡς ἔριον, λευκαὶ ὡς χιών· καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ὡς φλὸξ πυρός· καὶ οἱ πόδες αὐτοῦ ὅμοιοι μὲ χαλκολίβανον, ὡς πεπυρωμένοι ἐν καμίνῳ· καὶ ἡ φωνὴ αὐτοῦ ὡς φωνὴ ὑδάτων πολλῶν. Καὶ εἶχεν ἐν τῇ δεξιᾷ αὐτοῦ χειρὶ ἑπτὰ ἀστέρας· καὶ ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ ἐξῆρχετο ῥομφαία δίστομος ὀξεῖα· καὶ ἡ ὄψις αὐτοῦ ἦτο ὡς ὁ ἥλιος φαίνει ἐν τῇ δυνάμει αὐτοῦ. Καὶ ὅτε εἶδον αὐτόν, ἔπεσα πρὸς τοὺς πόδας αὐτοῦ ὡς νεκρός. Καὶ ἔθηκεν τὴν δεξιὰν αὐτοῦ χεῖρα ἐπ’ ἐμέ, λέγων μοι· Μὴ φοβοῦ· ἐγώ εἰμι ὁ πρῶτος καὶ ὁ ἔσχατος· καὶ ὁ ζῶν, καὶ ἐγενόμην νεκρός· καὶ ἰδού, ζῶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, ἀμήν· καὶ ἔχω τὰς κλεῖς τοῦ ᾅδου καὶ τοῦ θανάτου. Γράψον ἃ εἶδες, καὶ ἃ εἰσίν, καὶ ἃ μέλλει νὰ γείνωσι μετὰ ταῦτα. Ἀποκάλυψις 1:10–19.

While Adventism upheld the “historicist” methodology they recognized that all the churches of Revelation two and three are repeated in the final church. Unfortunately, at the end of the nineteenth century Satan was already closing Adventism’s eyes to the sacred methodology, the protection of, and the practice of being an essential part of their responsibility as “the depositaries of the great truths of prophecy.” Even as the methodology was being set aside in Adventism, there were still those who applied the sacred methodology. We use the book, Story of the Seer of Patmos as a witness to the fact that applying all the churches to the history of Laodicea is a valid application of prophecy. The following are excerpts from that book that make the point I am referring to.

Ενόσω ο Αντβεντισμός διατηρούσε τη «ιστορικιστική» μεθοδολογία, αναγνώριζαν ότι όλες οι εκκλησίες της Αποκάλυψης δύο και τρία επαναλαμβάνονται στην τελική εκκλησία. Δυστυχώς, στο τέλος του δέκατου ενάτου αιώνα ο Σατανάς ήδη έκλεινε τα μάτια του Αντβεντισμού απέναντι στην ιερή μεθοδολογία, στην προστασία της και στην άσκησή της ως ουσιώδους μέρους της ευθύνης τους ως «θεματοφυλάκων των μεγάλων αληθειών της προφητείας». Ακόμη και ενώ η μεθοδολογία παραμεριζόταν στον Αντβεντισμό, υπήρχαν ακόμη εκείνοι που εφάρμοζαν την ιερή μεθοδολογία. Χρησιμοποιούμε το βιβλίο, Story of the Seer of Patmos, ως μαρτυρία του γεγονότος ότι η εφαρμογή όλων των εκκλησιών στην ιστορία της Λαοδίκειας αποτελεί έγκυρη εφαρμογή της προφητείας. Τα ακόλουθα είναι αποσπάσματα από εκείνο το βιβλίο που καταδεικνύουν το σημείο στο οποίο αναφέρομαι.

> “It should be remembered that, as the experience of Ephesus, Smyrna, and Pergamos, will be repeated in the last church before the second coming of Christ, so the history of Thyatira will have its counterpart in the last generation.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 69.

> «Πρέπει να ενθυμούμεθα ότι, καθώς η εμπειρία της Εφέσου, της Σμύρνης και της Περγάμου θα επαναληφθεί στην έσχατη εκκλησία πριν από τη δεύτερη έλευση του Χριστού, έτσι και η ιστορία των Θυατείρων θα έχει το αντίστοιχό της στην τελευταία γενεά». Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 69.

Haskell correctly points out that the experience of the first four churches is repeated, or as he says, “will have its counterpart in the last generation.”

Ο Haskell επισημαίνει ορθώς ότι η εμπειρία των τεσσάρων πρώτων εκκλησιών επαναλαμβάνεται ή, όπως λέγει, «θα έχει το αντίστοιχό της στην τελευταία γενεά».

> “He applied the test, but all pointed forward to the year 1843 as the time when the world must welcome its Saviour. The condition of the people at the first advent of Christ was now repeated.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 75.

> «Εφάρμοσε τη δοκιμασία, αλλά όλα έδειχναν προς το έτος 1843 ως τον καιρό κατά τον οποίο ο κόσμος έπρεπε να υποδεχθεί τον Σωτήρα του. Η κατάσταση του λαού κατά την πρώτη έλευση του Χριστού επαναλαμβανόταν τώρα.» Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 75.

Haskell was speaking of William Miller identifying 1843 as the Second Coming of Christ, and identifies that the conditions of the first advent was repeated in the time of the Millerites. Haskell was correct, and Sister White confirms that Miller himself was represented by John the Baptist.

Ο Haskell μιλούσε για το ότι ο William Miller προσδιόρισε το 1843 ως το έτος της Δευτέρας Παρουσίας του Χριστού, και επισημαίνει ότι οι συνθήκες της πρώτης παρουσίας επαναλήφθηκαν κατά την εποχή των Μιλλεριτών. Ο Haskell είχε δίκιο, και η Αδελφή White επιβεβαιώνει ότι ο ίδιος ο Miller αντιπροσωπευόταν από τον Ιωάννη τον Βαπτιστή.

> “As John the Baptist heralded the first advent of Jesus and prepared the way for His coming, so William Miller and those who joined with him proclaimed the second advent of the Son of God.” Early Writings, 229.

> «Καθώς ο Ιωάννης ο Βαπτιστής προανήγγειλε την πρώτη έλευση του Ιησού και προετοίμασε την οδό για τον ερχομό Του, έτσι και ο Γουίλλιαμ Μίλλερ και όσοι ενώθηκαν μαζί του διακήρυξαν τη δεύτερη έλευση του Υιού του Θεού». Early Writings, 229.

Haskel even identifies that during the history of Pergamos, (the third church representing the compromise of Christianity with idolatry), the history of Sardis, the fifth church was repeated.

Ο Haskell επισημαίνει ακόμη ότι κατά την ιστορία της Περγάμου (της τρίτης εκκλησίας που αντιπροσωπεύει τον συμβιβασμό του Χριστιανισμού με την ειδωλολατρία), επαναλήφθηκε η ιστορία των Σάρδεων, της πέμπτης εκκλησίας.

> “There was a time in the history of Pergamos, when Christianity thought Paganism was dead; but in reality, the religion which was apparently vanquished, had conquered. Paganism baptized, stepped into the church. In the days of Sardis this history was repeated.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 75, 76.

> «Υπήρξε μια εποχή στην ιστορία της Περγάμου, όταν ο Χριστιανισμός νόμιζε ότι ο Παγανισμός είχε πεθάνει· αλλά στην πραγματικότητα, η θρησκεία που φαινομενικά είχε ηττηθεί, είχε νικήσει. Ο Παγανισμός, αφού βαπτίστηκε, εισήλθε στην εκκλησία. Κατά τις ημέρες των Σάρδεων η ιστορία αυτή επαναλήφθηκε.» Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 75, 76.

Sardis was the church of the Reformation that woke up and protested against the satanic fallacies of the papacy, but before their work was finished, they had already began returning to Rome. They thought as did the church of Pergamos that papalism was dead, but in reality, it was still living. Haskell also identifies that upon the remnant church shines “the accumulated rays of all past ages.”

Οι Σάρδεις ήταν η εκκλησία της Μεταρρύθμισης, η οποία αφυπνίστηκε και διαμαρτυρήθηκε εναντίον των σατανικών πλανών του παπισμού· αλλά προτού ολοκληρωθεί το έργο τους, είχαν ήδη αρχίσει να επιστρέφουν στη Ρώμη. Νόμιζαν, όπως και η εκκλησία της Περγάμου, ότι ο παπισμός ήταν νεκρός, αλλά στην πραγματικότητα ήταν ακόμη ζωντανός. Ο Haskell επίσης επισημαίνει ότι επάνω στην εκκλησία του υπολοίπου λάμπουν «οι συσσωρευμένες ακτίνες όλων των παρελθουσών αιώνων».

> “Upon this last church—the remnant,—shine the accumulated rays of all past ages.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 69.

> «Επάνω σ’ αυτή την τελευταία εκκλησία —το υπόλοιπο— λάμπουν οι συσσωρευμένες ακτίνες όλων των περασμένων αιώνων.» Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 69.

I am not suggesting that Haskell recognized that the progressive history represented by the seven churches, was also fulfilled in the history of ancient Israel, but he certainly upholds that truth when he writes that “the accumulated rays of all past ages” “shine” upon “the last church.” Ancient Israel is included in the “rays of” “past ages.” And though he upholds the principles necessary to recognize the symbolism of the seven churches in ancient Israel’s history, I am uncertain how deeply he recognized the parallels represented in those symbols. I am also certain he did not recognize an even more important aspect of the histories represented by the seven churches, an aspect we are leading to.

Δεν υπονοώ ότι ο Haskell αναγνώριζε πως η προοδευτική ιστορία που παριστάνεται από τις επτά εκκλησίες εκπληρώθηκε επίσης στην ιστορία του αρχαίου Ισραήλ· όμως ασφαλώς υποστηρίζει αυτή την αλήθεια όταν γράφει ότι «οι συσσωρευμένες ακτίνες όλων των παρελθόντων αιώνων» «λάμπουν» επάνω στην «τελευταία εκκλησία». Ο αρχαίος Ισραήλ περιλαμβάνεται στις «ακτίνες» των «παρελθόντων αιώνων». Και, μολονότι υποστηρίζει τις αρχές που είναι αναγκαίες για να αναγνωρισθεί ο συμβολισμός των επτά εκκλησιών στην ιστορία του αρχαίου Ισραήλ, δεν είμαι βέβαιος πόσο σε βάθος αναγνώριζε τους παραλληλισμούς που παριστάνονται μέσα σε εκείνα τα σύμβολα. Είμαι επίσης βέβαιος ότι δεν αναγνώριζε μια ακόμη σημαντικότερη πτυχή των ιστοριών που παριστάνονται από τις επτά εκκλησίες, μια πτυχή προς την οποία κατευθυνόμαστε.

We will address this truth in our next article.

Θα πραγματευθούμε αυτήν την αλήθεια στο επόμενο άρθρο μας.

Back to Articles