Article

# Rome Establishes the Vision - Number Fourteen

Η Ρώμη Εδραιώνει το Όραμα - Αριθμός Δεκατέσσερα

Reflections of Christ and the Formation of the Image of the Beast: A Prophetic Parallel in the Last Days

Αντανακλάσεις του Χριστού και ο Σχηματισμός της Εικόνας του Θηρίου: Ένας Προφητικός Παραλληλισμός στις Έσχατες Ημέρες

Author

Jeff Pippenger

Published

September 2, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The line of prophecy identifying when the United States forms an image to and of the beast occurs when the horn of Protestantism is forming the image of Christ. That formation is specifically identified in Daniel chapter ten, when Daniel beholds the causative looking-glass “marah,” vision. Daniel represents those who behold Christ, and in so doing they reflect Christ’s character. The one hundred and forty-four thousand, who are represented by Daniel in chapter ten, form the image of Christ within, only as they behold His character. By beholding they become changed.

Η προφητική γραμμή που προσδιορίζει πότε οι Ηνωμένες Πολιτείες σχηματίζουν εικόνα προς και της θηρίου εκτυλίσσεται όταν το κέρας του Προτεσταντισμού σχηματίζει την εικόνα του Χριστού. Ο σχηματισμός αυτός προσδιορίζεται συγκεκριμένα στο δέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ, όταν ο Δανιήλ αντικρίζει το αιτιώδες κάτοπτρο, «marah», όραμα. Ο Δανιήλ αντιπροσωπεύει εκείνους που ατενίζουν τον Χριστό, και πράττοντας τούτο αντανακλούν τον χαρακτήρα του Χριστού. Οι εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες, οι οποίοι αντιπροσωπεύονται από τον Δανιήλ στο δέκατο κεφάλαιο, σχηματίζουν την εικόνα του Χριστού εντός τους, μόνο καθώς ατενίζουν τον χαρακτήρα Του. Ατενίζοντας, μεταμορφώνονται.

The image of the beast reflects the beast, and the formation of the image of the beast is the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided. When the Protestant churches take control of the government of the United States, they will have formed an image of the church and state system that identifies the structure of control which the papal power employed before the political support was removed. In the same period of time the image of Christ will be produced in His last day people. Yet, there were those that were with Daniel who saw not the vision, for they fled from the vision. They failed the test of the formation of the image of the beast, by refusing to allow the image of Christ to be formed within them during the testing time.

Η εικόνα του θηρίου αντανακλά το θηρίο, και ο σχηματισμός της εικόνας του θηρίου αποτελεί τη μεγάλη δοκιμασία για τον λαό του Θεού, διά της οποίας θα κριθεί ο αιώνιος προορισμός τους. Όταν οι Προτεσταντικές εκκλησίες αποκτήσουν τον έλεγχο της κυβερνήσεως των Ηνωμένων Πολιτειών, θα έχουν σχηματίσει μια εικόνα του συστήματος εκκλησίας και κράτους, η οποία προσδιορίζει τη δομή ελέγχου που χρησιμοποίησε η παπική εξουσία προτού αφαιρεθεί η πολιτική υποστήριξη. Κατά την ίδια χρονική περίοδο, η εικόνα του Χριστού θα παραχθεί στον λαό Του των εσχάτων ημερών. Ωστόσο, υπήρχαν εκείνοι που ήσαν μαζί με τον Δανιήλ, οι οποίοι δεν είδαν το όραμα, διότι έφυγαν εξαιτίας του οράματος. Απέτυχαν στη δοκιμασία του σχηματισμού της εικόνας του θηρίου, επειδή αρνήθηκαν να επιτρέψουν να σχηματισθεί μέσα τους η εικόνα του Χριστού κατά τον καιρό της δοκιμασίας.

The spiritual principle of reflection is accomplished by looking into a mirror that represents Christ and because the “marah” vision is a causative vision, the image of Christ in the mirror, produces the image of Christ in humanity. A literal mirror reflects the image of the man who looks at the mirror, but the spiritual application of the principle has variables associated with the mirror. Those who are simply a “hearer of the word, and not a doer,” “beholdeth himself, and goeth his way, and straightway forgetteth what manner of man he was.” They look to the mirror and only see humanity.

Η πνευματική αρχή της αντανάκλασης πραγματοποιείται διά του βλέμματος σε έναν καθρέπτη που αντιπροσωπεύει τον Χριστό, και επειδή το όραμα «marah» είναι αιτιολογικό όραμα, η εικόνα του Χριστού μέσα στον καθρέπτη παράγει την εικόνα του Χριστού μέσα στην ανθρωπότητα. Ένας κυριολεκτικός καθρέπτης αντανακλά την εικόνα του ανθρώπου που κοιτάζει στον καθρέπτη, αλλά η πνευματική εφαρμογή της αρχής έχει μεταβλητές που συνδέονται με τον καθρέπτη. Εκείνοι που είναι απλώς «hearer of the word, and not a doer», «beholdeth himself, and goeth his way, and straightway forgetteth what manner of man he was.» Κοιτάζουν στον καθρέπτη και βλέπουν μόνο την ανθρωπότητα.

The other class who are “not a forgetful hearer, but a doer of the work” see the law of God, they see Christ in the mirror. The work is to understand that the principle of reflection has a “natural” reality and a spiritual reality. Daniel illustrates those who did the “work,” for in chapters nine and ten he illustrates the work that produces the spiritual principle of reflection.

Ἡ ἄλλη τάξις, οἱ ὁποῖοι «δὲν εἶναι ἀκροατὴς ἐπιλήσμων, ἀλλὰ ἐκτελεστὴς ἔργου», βλέπουν τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ, βλέπουν τὸν Χριστὸν μέσα στὸν καθρέπτη. Τὸ ἔργον εἶναι νὰ κατανοηθῇ ὅτι ἡ ἀρχὴ τῆς ἀνακλάσεως ἔχει μία «φυσικὴ» πραγματικότητα καὶ μία πνευματικὴ πραγματικότητα. Ὁ Δανιὴλ ἀπεικονίζει ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἔκαμαν τὸ «ἔργον», διότι στὰ κεφάλαια ἐννέα καὶ δέκα ἀπεικονίζει τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον παράγει τὴν πνευματικὴ ἀρχὴ τῆς ἀνακλάσεως.

> In those days I Daniel was mourning three full weeks. I ate no pleasant bread, neither came flesh nor wine in my mouth, neither did I anoint myself at all, till three whole weeks were fulfilled. Daniel 10:1, 2.

> Κατ’ ἐκείνας τὰς ἡμέρας ἐγώ, ὁ Δανιήλ, ἐπένθουν ἐπὶ τρεῖς ὁλόκληρες ἑβδομάδες. Ἄρτον ἐπιθυμητὸν δὲν ἔφαγα, οὔτε κρέας οὔτε οἶνος εἰσῆλθεν εἰς τὸ στόμα μου, οὐδὲ ἤλειψα ἐμαυτὸν καθόλου, ἕως ὅτου ἐπληρώθησαν τρεῖς ὁλόκληρες ἑβδομάδες. Δανιήλ 10:1, 2.

Gabriel had given a partial interpretation of the vision of chapter eight to Daniel, but Daniel had not understood it all.

Ο Γαβριήλ είχε δώσει στον Δανιήλ μια μερική ερμηνεία του οράματος του ογδόου κεφαλαίου, αλλά ο Δανιήλ δεν το είχε κατανοήσει πλήρως.

> And I Daniel fainted, and was sick certain days; afterward I rose up, and did the king’s business; and I was astonished at the vision, but none understood it. Daniel 8:27.

> Και εγώ, ο Δανιήλ, λιποθύμησα και ήμην άρρωστος επί τινας ημέρας· έπειτα εσηκώθην και έπραξα τας υποθέσεις του βασιλέως· και εξεπλάγην διά την όρασιν, αλλά ουδείς ενόησεν αυτήν. Δανιήλ 8:27.

Sister White informs us that Daniel was seeking to understand the interpretation of the message of Daniel chapter eight which Gabriel had brought to Daniel in chapter nine.

Η αδελφή White μάς πληροφορεί ότι ο Δανιήλ επιζητούσε να κατανοήσει την ερμηνεία του μηνύματος του ογδόου κεφαλαίου του Δανιήλ, το οποίο ο Γαβριήλ είχε φέρει στον Δανιήλ στο ένατο κεφάλαιο.

> “With a new and deeper earnestness, Miller continued the examination of the prophecies, whole nights as well as days being devoted to the study of what now appeared of such stupendous importance and all-absorbing interest. In the eighth chapter of Daniel he could find no clue to the starting point of the 2300 days; the angel Gabriel, though commanded to make Daniel understand the vision, gave him only a partial explanation. As the terrible persecution to befall the church was unfolded to the prophet’s vision, physical strength gave way. He could endure no more, and the angel left him for a time. Daniel ‘fainted, and was sick certain days.’ ‘And I was astonished at the vision,’ he says, ‘but none understood it.’

> «Με νέα και βαθύτερη σπουδαιότητα, ο Μίλλερ συνέχισε την εξέταση των προφητειών, αφιερώνοντας ολόκληρες νύχτες καθώς και ημέρες στη μελέτη εκείνου που τώρα φαινόταν να έχει τόσο καταπληκτική σπουδαιότητα και να απορροφά κάθε ενδιαφέρον. Στο όγδοο κεφάλαιο του Δανιήλ δεν μπορούσε να βρει κανένα στοιχείο για το σημείο ενάρξεως των 2300 ημερών· ο άγγελος Γαβριήλ, μολονότι είχε διαταχθεί να κάνει τον Δανιήλ να κατανοήσει την όραση, του έδωσε μόνο μερική εξήγηση. Καθώς ο φοβερός διωγμός που επρόκειτο να επέλθει στην εκκλησία ξεδιπλωνόταν ενώπιον της προφητικής οράσεως, οι σωματικές του δυνάμεις τον εγκατέλειψαν. Δεν μπορούσε πλέον να υπομείνει περισσότερο, και ο άγγελος τον άφησε για κάποιο διάστημα. Ο Δανιήλ «λιποθύμησε, και ήμην άρρωστος ημέρας τινάς». «Και εξεπλάγην διά την όρασιν», λέγει, «αλλ’ ουδείς ενόει αυτήν».

> “Yet God had bidden His messenger: ‘Make this man to understand the vision.’ That commission must be fulfilled. In obedience to it, the angel, sometime afterward, returned to Daniel, saying: ‘I am now come forth to give thee skill and understanding;’ ‘therefore understand the matter, and consider the vision.’ Daniel 8:27, 16; 9:22, 23, 25–27. There was one important point in the vision of chapter 8 which had been left unexplained, namely, that relating to time—the period of the 2300 days; therefore the angel, in resuming his explanation, dwells chiefly upon the subject of time.” The Great Controversy, 325.

> «Ωστόσο ο Θεός είχε προστάξει τον αγγελιαφόρο Του: “Κάμε τον άνθρωπον τούτον να εννοήση την όρασιν.” Η εντολή εκείνη έπρεπε να εκπληρωθή. Σε υπακοή προς αυτήν, ο άγγελος, λίγο αργότερα, επέστρεψε στον Δανιήλ, λέγοντας: “Τώρα εξήλθον διά να σοι δώσω σοφίαν και σύνεσιν·” “συ λοιπόν νόησον τον λόγον και εννόησον την όρασιν.” Δανιήλ 8:27, 16· 9:22, 23, 25–27. Υπήρχε ένα σημαντικό σημείο στην όραση του 8ου κεφαλαίου το οποίο είχε μείνει ανεξήγητο, δηλαδή εκείνο που αφορούσε τον χρόνο — την περίοδο των 2300 ημερών· γι’ αυτό ο άγγελος, επανερχόμενος στην εξήγησή του, επιμένει κυρίως στο θέμα του χρόνου.» Η Μεγάλη Διαμάχη, 325.

In chapter ten we are informed that Daniel had understanding of the “vision” and the “thing,” but Daniel wanted more light, so he set his heart to find that understanding and he fasted for twenty-one days. In so doing he represents those of the last days who understand the spiritual principle of reflection that is typified by the natural principle of reflection. That understanding is illustrated by their works, and their works are represented by Daniel as seeking a correct understanding of God’s prophetic word. The obvious contrast of those who fled from the vision, is that they were not seeking for a correct understanding of God’s prophetic word.

Στο δέκατο κεφάλαιο πληροφορούμαστε ότι ο Δανιήλ είχε κατανόηση του «οράματος» και του «πράγματος», όμως ο Δανιήλ επιθυμούσε περισσότερο φως· γι’ αυτό έθεσε την καρδιά του να βρει εκείνη την κατανόηση και νήστεψε επί είκοσι μία ημέρες. Ενεργώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο, αντιπροσωπεύει εκείνους των εσχάτων ημερών οι οποίοι κατανοούν την πνευματική αρχή της αντανάκλασης, η οποία προτυπώνεται από τη φυσική αρχή της αντανάκλασης. Η κατανόηση αυτή εικονογραφείται από τα έργα τους, και τα έργα τους παριστάνονται από τον Δανιήλ ως αναζήτηση ορθής κατανόησης του προφητικού λόγου του Θεού. Η προφανής αντίθεση προς εκείνους που έφυγαν από το όραμα είναι ότι εκείνοι δεν αναζητούσαν ορθή κατανόηση του προφητικού λόγου του Θεού.

The truth of God’s prophetic word that Daniel is represented as hungering to understand is the light of the last days, for Daniel typifies the one hundred and forty-four thousand. Daniel is therefore representing a class who are seeking to understand the light of God’s prophetic word that is represented as the final test before probation closes. In this regard, it is the Revelation of Jesus Christ that is unsealed just before probation closes, but it is also the test that is represented as the formation of the image of the beast.

Η αλήθεια του προφητικού λόγου του Θεού, την οποία ο Δανιήλ παρουσιάζεται ότι λαχταρά να κατανοήσει, είναι το φως των εσχάτων ημερών, διότι ο Δανιήλ προτυπώνει τις εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες. Ο Δανιήλ, επομένως, εκπροσωπεί μια τάξη ανθρώπων που επιζητούν να κατανοήσουν το φως του προφητικού λόγου του Θεού, το οποίο παρουσιάζεται ως η τελική δοκιμασία πριν κλείσει η δοκιμασία. Από την άποψη αυτή, είναι η Αποκάλυψη του Ιησού Χριστού που αποσφραγίζεται λίγο πριν κλείσει η δοκιμασία, αλλά είναι επίσης και η δοκιμασία που παρουσιάζεται ως ο σχηματισμός της εικόνας του θηρίου.

The formation of the image of the beast is directly identifying the process of how the image of the beast is developed. That reality cannot be correctly determined without first identifying the primary subject of the test, the beast. It is the beast that establishes and identifies how the image is formed.

Η διαμόρφωση της εικόνας του θηρίου προσδιορίζει άμεσα τη διαδικασία με την οποία αναπτύσσεται η εικόνα του θηρίου. Αυτή η πραγματικότητα δεν μπορεί να προσδιοριστεί ορθά, χωρίς πρώτα να προσδιοριστεί το πρωτεύον υποκείμενο της δοκιμασίας, το θηρίο. Το θηρίο είναι εκείνο που καθορίζει και προσδιορίζει τον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνεται η εικόνα.

> “But what is the ‘image to the beast’? and how is it to be formed? The image is made by the two-horned beast, and is an image to the beast. It is also called an image of the beast. Then to learn what the image is like and how it is to be formed we must study the characteristics of the beast itself—the papacy.

> «Αλλά τι είναι η “εικόνα προς το θηρίο”; και πώς πρόκειται να σχηματισθεί; Η εικόνα κατασκευάζεται από το θηρίο με τα δύο κέρατα και είναι εικόνα προς το θηρίο. Ονομάζεται επίσης εικόνα του θηρίου. Για να μάθουμε, λοιπόν, πώς είναι η εικόνα και πώς πρόκειται να σχηματισθεί, πρέπει να μελετήσουμε τα χαρακτηριστικά του ίδιου του θηρίου — του παπισμού.

> “When the early church became corrupted by departing from the simplicity of the gospel and accepting heathen rites and customs, she lost the Spirit and power of God; and in order to control the consciences of the people, she sought the support of the secular power. The result was the papacy, a church that controlled the power of the state and employed it to further her own ends, especially for the punishment of ‘heresy.’ In order for the United States to form an image of the beast, the religious power must so control the civil government that the authority of the state will also be employed by the church to accomplish her own ends.” The Great Controversy, 443.

> «Όταν η αρχαία εκκλησία διεφθάρη, απομακρυνόμενη από την απλότητα του ευαγγελίου και αποδεχόμενη ειδωλολατρικές τελετές και συνήθειες, έχασε το Πνεύμα και τη δύναμη του Θεού· και, προκειμένου να ελέγχει τις συνειδήσεις του λαού, επιζήτησε την υποστήριξη της κοσμικής εξουσίας. Το αποτέλεσμα ήταν ο παπισμός, μια εκκλησία που έλεγχε την εξουσία του κράτους και τη χρησιμοποιούσε για την προώθηση των δικών της σκοπών, ιδιαιτέρως για την τιμωρία της “αίρεσης”. Για να σχηματίσουν οι Ηνωμένες Πολιτείες εικόνα του θηρίου, η θρησκευτική εξουσία πρέπει να ελέγχει σε τέτοιο βαθμό την πολιτική κυβέρνηση, ώστε και η εξουσία του κράτους να χρησιμοποιείται από την εκκλησία για την επίτευξη των δικών της σκοπών». Η Μεγάλη Διαμάχη, 443.

In order “to learn what the image is like and how it is to be formed we must study the characteristics of the beast itself—the papacy.” It is the beast that establishes the vision that is the test of the last days that is brought about just before probation closes. Daniel understood the vision and the thing.

Για να «μάθουμε ποια είναι η εικόνα και πώς πρέπει να σχηματισθεί, πρέπει να μελετήσουμε τα χαρακτηριστικά του ίδιου του θηρίου — του παπισμού». Είναι το θηρίο εκείνο που θεσπίζει το όραμα το οποίο αποτελεί τη δοκιμασία των εσχάτων ημερών και το οποίο πραγματοποιείται ακριβώς πριν κλείσει ο καιρός της χάριτος. Ο Δανιήλ κατανόησε το όραμα και το πράγμα.

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.

> Κατὰ τὸ τρίτον ἔτος Κύρου βασιλέως τῆς Περσίας ἀπεκαλύφθη λόγος πρὸς τὸν Δανιήλ, τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα ἐκαλεῖτο Βαλτασάσαρ· καὶ ὁ λόγος ἦτο ἀληθινός, ἀλλὰ ὁ προσδιορισμένος καιρὸς ἦτο μακρός· καὶ ἐνόησε τὸν λόγον καὶ εἶχεν σύνεσιν τῆς ὁράσεως. Δανιήλ 10:1.

The vision is the “mareh” vision of the twenty-three hundred years. The “thing” is the Hebrew word “dabar,” meaning “word.” The same word (“dabar”) which is translated as “thing” in verse one is translated as “matter” in chapter nine verse twenty-three.

Το όραμα είναι το όραμα «mareh» των δύο χιλιάδων τριακοσίων ετών. Το «πράγμα» είναι η εβραϊκή λέξη «dabar», που σημαίνει «λόγος». Η ίδια λέξη («dabar»), η οποία μεταφράζεται ως «πράγμα» στο εδάφιο ένα, αποδίδεται ως «υπόθεση» στο κεφάλαιο εννέα, εδάφιο είκοσι τρία.

> Yea, whiles I was speaking in prayer, even the man Gabriel, whom I had seen in the vision at the beginning, being caused to fly swiftly, touched me about the time of the evening oblation. And he informed me, and talked with me, and said, O Daniel, I am now come forth to give thee skill and understanding. At the beginning of thy supplications the commandment came forth, and I am come to show thee; for thou art greatly beloved: therefore understand the matter, and consider the vision. Daniel 9:21–23.

> Ναι, ενώ ακόμη μιλούσα προσευχόμενος, ο άνδρας Γαβριήλ, τον οποίον είχα δει στο όραμα στην αρχή, πετώντας ταχέως, με άγγιξε κατά τον καιρό της εσπερινής προσφοράς. Και με πληροφόρησε, και μίλησε μαζί μου, και είπε: Ω Δανιήλ, τώρα εξήλθα για να σου δώσω σοφία και σύνεση. Στην αρχή των ικεσιών σου εξήλθε η προσταγή, και ήλθα για να σου το φανερώσω· διότι είσαι πολύ αγαπητός· γι’ αυτό εννόησε το πράγμα και κατανόησε το όραμα. Δανιήλ 9:21–23.

Gabriel comes to Daniel in response to Daniel’s prayer, which is associated with the enlightenment Daniel had received when he had understood that he was in a captivity represented by the scattering of Leviticus twenty-six.

Ο Γαβριήλ έρχεται προς τον Δανιήλ ως απάντηση στην προσευχή του Δανιήλ, η οποία συνδέεται με τη διαφώτιση που είχε λάβει ο Δανιήλ όταν είχε κατανοήσει ότι βρισκόταν σε αιχμαλωσία, η οποία παριστάνεται από τη διασπορά του Λευιτικού είκοσι έξι.

> In the first year of his reign I Daniel understood by books the number of the years, whereof the word of the Lord came to Jeremiah the prophet, that he would accomplish seventy years in the desolations of Jerusalem. Daniel 9:2.

> Κατὰ τὸ πρῶτον ἔτος τῆς βασιλείας αὐτοῦ, ἐγὼ, ὁ Δανιήλ, ἐνόησα ἐν ταῖς γραφαῖς τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐτῶν, περὶ ὧν ἐγένετο ὁ λόγος τοῦ Κυρίου πρὸς Ἰερεμίαν τὸν προφήτην, ὅτι ἤμελλε νὰ συμπληρώσῃ ἑβδομήκοντα ἔτη ἐπὶ τῶν ἐρημώσεων τῆς Ἱερουσαλήμ. Δανιήλ 9:2.

The captivity identified by Jeremiah led Daniel to the captivity of the “seven times” recorded by Moses, which was both an “oath” and a “curse.”

Η αιχμαλωσία που προσδιόρισε ο Ιερεμίας οδήγησε τον Δανιήλ στην αιχμαλωσία των «επτά καιρών» που κατέγραψε ο Μωυσής, η οποία ήταν τόσο «όρκος» όσο και «κατάρα».

> Yea, all Israel have transgressed thy law, even by departing, that they might not obey thy voice; therefore the curse is poured upon us, and the oath that is written in the law of Moses the servant of God, because we have sinned against him. And he hath confirmed his words, which he spake against us, and against our judges that judged us, by bringing upon us a great evil: for under the whole heaven hath not been done as hath been done upon Jerusalem. As it is written in the law of Moses, all this evil is come upon us: yet made we not our prayer before the Lord our God, that we might turn from our iniquities, and understand thy truth. Daniel 9:11–13.

> Ναι, πᾶς ὁ Ἰσραὴλ παρέβη τὸν νόμον σου, ἀπομακρυνόμενος, ὥστε νὰ μὴν ὑπακούῃ εἰς τὴν φωνήν σου· διὰ τοῦτο ἐξεχύθη ἐφ’ ἡμᾶς ἡ κατάρα καὶ ὁ ὅρκος ὁ γεγραμμένος ἐν τῷ νόμῳ Μωϋσέως, τοῦ δούλου τοῦ Θεοῦ, διότι ἡμαρτήσαμεν εἰς αὐτόν. Καὶ ἐβεβαίωσεν τοὺς λόγους αὐτοῦ, τοὺς ὁποίους ἐλάλησε κατὰ ἡμῶν καὶ κατὰ τῶν κριτῶν ἡμῶν, οἵτινες ἔκριναν ἡμᾶς, ἐπιφέροντας ἐφ’ ἡμᾶς μέγα κακόν· διότι ὑπὸ ὅλον τὸν οὐρανὸν δὲν ἔγινεν ὅ,τι ἔγινεν ἐπὶ τὴν Ἱερουσαλήμ. Καθὼς εἶναι γεγραμμένον ἐν τῷ νόμῳ Μωϋσέως, ὅλον τοῦτο τὸ κακὸν ἦλθεν ἐφ’ ἡμᾶς· ὅμως δὲν ἐκάμαμεν τὴν δέησίν μας ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, διὰ νὰ ἐπιστρέψωμεν ἀπὸ τὰς ἀνομίας ἡμῶν καὶ νὰ ἐννοήσωμεν τὴν ἀλήθειάν σου. Δανιήλ 9:11–13.

Upon the two witnesses of Jeremiah and Moses, Daniel understood the desolation which had been brought upon Jerusalem was “the curse” “of Moses” that had been “poured upon” ancient Israel. Sister White refers to Jeremiah’s witness as “testimonies to the church,” and in this regard it is identifying Jeremiah as the Spirit of Prophecy of the last days, for the “testimonies to the church” in the last days is this very thing. Jeremiah represents the Spirit of Prophecy and Moses represents the Bible.

Επάνω στις δύο μαρτυρίες του Ιερεμία και του Μωυσή, ο Δανιήλ κατανόησε ότι η ερήμωση η οποία είχε επέλθει επί της Ιερουσαλήμ ήταν «η κατάρα» «του Μωυσή» που είχε «εκχυθεί επί» τον αρχαίο Ισραήλ. Η αδελφή White αναφέρεται στη μαρτυρία του Ιερεμία ως «μαρτυρίες προς την εκκλησία», και υπό την έννοια αυτή προσδιορίζει τον Ιερεμία ως το Πνεύμα της Προφητείας των εσχάτων ημερών, διότι οι «μαρτυρίες προς την εκκλησία» κατά τις έσχατες ημέρες είναι ακριβώς αυτό το πράγμα. Ο Ιερεμίας αντιπροσωπεύει το Πνεύμα της Προφητείας και ο Μωυσής αντιπροσωπεύει την Αγία Γραφή.

Daniel represents those of the last days that understand from those two witnesses that they have been scattered, and that understand from the Bible and Spirit of Prophecy that they have been awakened, as was Daniel to the fact that he (they) had been in captivity, and that the captivity was represented in God’s prophetic word.

Ο Δανιήλ αντιπροσωπεύει εκείνους των εσχάτων ημερών οι οποίοι κατανοούν, από εκείνους τους δύο μάρτυρες, ότι έχουν διασκορπιστεί, και οι οποίοι κατανοούν, από την Αγία Γραφή και το Πνεύμα της Προφητείας, ότι έχουν αφυπνιστεί, όπως αφυπνίστηκε ο Δανιήλ στο γεγονός ότι αυτός (αυτοί) βρισκόταν σε αιχμαλωσία, και ότι η αιχμαλωσία αυτή αντιπροσωπευόταν στον προφητικό λόγο του Θεού.

The experience of God’s last-day people is the experience of the ten virgins.

Η εμπειρία του λαού του Θεού των εσχάτων ημερών είναι η εμπειρία των δέκα παρθένων.

> “The parable of the ten virgins of Matthew 25 also illustrates the experience of the Adventist people.” The Great Controversy, 393.

> «Η παραβολή των δέκα παρθένων του Ματθαίου 25 απεικονίζει επίσης την εμπειρία του λαού των Αντβεντιστών». Η Μεγάλη Διαμάχη, 393.

The tarrying time of the parable of the ten virgins represents the same awakening of Daniel in chapter nine. Based upon the two sanctified witnesses Daniel realized that his entire life was a fulfillment of a specific prophecy within God’s Word. That prophecy directed Daniel to the remedy that was needed if Daniel was to be prepared for what was going to happen to him in the very next chapter. So too, when the Millerites fulfilled the parable of the ten virgins, they also had to be awakened to the fact that the first disappointment and delay had led them to fall asleep. All the prophets represent the last days.

Ο χρόνος της καθυστέρησης στην παραβολή των δέκα παρθένων αντιπροσωπεύει την ίδια αφύπνιση του Δανιήλ στο ένατο κεφάλαιο. Βάσει των δύο αγιασμένων μαρτύρων, ο Δανιήλ συνειδητοποίησε ότι ολόκληρη η ζωή του αποτελούσε εκπλήρωση μιας συγκεκριμένης προφητείας μέσα στον Λόγο του Θεού. Εκείνη η προφητεία κατηύθυνε τον Δανιήλ προς το θεραπευτικό μέσο που ήταν αναγκαίο, εάν επρόκειτο να είναι προετοιμασμένος για ό,τι επρόκειτο να του συμβεί στο αμέσως επόμενο κεφάλαιο. Κατά τον ίδιο τρόπο, όταν οι Μιλλεριτιστές εκπλήρωσαν την παραβολή των δέκα παρθένων, έπρεπε και αυτοί να αφυπνισθούν στο γεγονός ότι η πρώτη απογοήτευση και η καθυστέρηση τούς είχαν οδηγήσει στο να αποκοιμηθούν. Όλοι οι προφήτες αντιπροσωπεύουν τις έσχατες ημέρες.

The awakening of Daniel and the Millerites are two witnesses of an awakening of the one hundred and forty-four thousand in the last days.

Η αφύπνιση του Δανιήλ και των Μιλλεριτών είναι δύο μάρτυρες μιας αφύπνισης των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων κατά τις έσχατες ημέρες.

> “Jesus and all the heavenly host looked with sympathy and love upon those who had with sweet expectation longed to see Him whom their souls loved. Angels were hovering around them, to sustain them in the hour of their trial. Those who had neglected to receive the heavenly message were left in darkness, and God’s anger was kindled against them, because they would not receive the light which He had sent them from heaven. Those faithful, disappointed ones, who could not understand why their Lord did not come, were not left in darkness. Again they were led to their Bibles to search the prophetic periods. The hand of the Lord was removed from the figures, and the mistake was explained. They saw that the prophetic periods reached to 1844, and that the same evidence which they had presented to show that the prophetic periods closed in 1843, proved that they would terminate in 1844. Light from the Word of God shone upon their position, and they discovered a tarrying time—‘Though it [the vision] tarry, wait for it.’ In their love for Christ’s immediate coming, they had overlooked the tarrying of the vision, which was calculated to manifest the true waiting ones. Again they had a point of time. Yet I saw that many of them could not rise above their severe disappointment to possess that degree of zeal and energy which had marked their faith in 1843.” Early Writings, 236.

> «Ο Ιησούς και όλο το ουράνιο στράτευμα έβλεπαν με συμπάθεια και αγάπη εκείνους που, με γλυκιά προσδοκία, είχαν λαχταρήσει να δουν Αυτόν τον οποίον αγαπούσαν οι ψυχές τους. Άγγελοι αιωρούνταν γύρω τους, για να τους στηρίξουν κατά την ώρα της δοκιμασίας τους. Εκείνοι που είχαν παραμελήσει να δεχθούν το ουράνιο μήνυμα αφέθηκαν στο σκοτάδι, και η οργή του Θεού εξήφθη εναντίον τους, επειδή δεν θέλησαν να δεχθούν το φως το οποίο τους είχε στείλει από τον ουρανό. Εκείνοι οι πιστοί, απογοητευμένοι άνθρωποι, οι οποίοι δεν μπορούσαν να κατανοήσουν γιατί ο Κύριός τους δεν ήλθε, δεν αφέθηκαν στο σκοτάδι. Και πάλι οδηγήθηκαν στις Γραφές τους για να ερευνήσουν τις προφητικές περιόδους. Το χέρι του Κυρίου απομακρύνθηκε από τους αριθμούς, και το σφάλμα εξηγήθηκε. Είδαν ότι οι προφητικές περίοδοι έφθαναν έως το 1844, και ότι η ίδια απόδειξη την οποία είχαν παρουσιάσει για να δείξουν ότι οι προφητικές περίοδοι έληγαν το 1843, αποδείκνυε ότι θα τερματίζονταν το 1844. Φως από τον Λόγο του Θεού έλαμψε επάνω στη θέση τους, και ανακάλυψαν έναν χρόνο καθυστέρησης—«Αν και αργοπορεί [το όραμα], περίμενε αυτό». Μέσα στην αγάπη τους για την άμεση έλευση του Χριστού, είχαν παραβλέψει την καθυστέρηση του οράματος, η οποία ήταν υπολογισμένη να φανερώσει τους αληθινούς αναμένοντες. Και πάλι είχαν ένα χρονικό σημείο. Ωστόσο, είδα ότι πολλοί από αυτούς δεν μπορούσαν να υπερβούν τη βαριά απογοήτευσή τους, ώστε να κατέχουν εκείνον τον βαθμό ζήλου και ενεργητικότητας που είχε χαρακτηρίσει την πίστη τους το 1843». Early Writings, 236.

In fulfillment of the parable, the Millerites “had overlooked the tarrying of the vision,” but they were “again” “led to their Bibles to search the prophetic periods. The hand of the Lord was removed from the figures, and the mistake was explained.” Daniel was led to the Bible and the “hand of the Lord” was removed from “the prophetic periods,” and when Daniel as a doer, not simply a hearer, by active faith proved that he understood the message of Jeremiah and Moses by fulfilling the directions given in Leviticus twenty-six as well as the remedy and resolution of the scattered condition of God’s people, then the “explanation,” was given to Daniel.

Σε εκπλήρωση της παραβολής, οι Μιλλεριτιστές «είχαν παραβλέψει την καθυστέρηση της οράσεως», αλλά «εκ νέου» «οδηγήθηκαν στις Γραφές τους για να ερευνήσουν τις προφητικές περιόδους. Το χέρι του Κυρίου απεσύρθη από τους αριθμούς, και το σφάλμα εξηγήθηκε». Ο Δανιήλ οδηγήθηκε στη Γραφή και το «χέρι του Κυρίου» απεσύρθη από «τις προφητικές περιόδους», και όταν ο Δανιήλ, ως εκτελεστής και όχι απλώς ακροατής, με ενεργό πίστη απέδειξε ότι κατανοούσε το μήνυμα του Ιερεμία και του Μωυσή, εκπληρώνοντας τις δοθείσες οδηγίες στο εικοστό έκτο κεφάλαιο του Λευιτικού, καθώς και τη θεραπεία και τη λύση της διασκορπισμένης καταστάσεως του λαού του Θεού, τότε δόθηκε στον Δανιήλ η «εξήγηση».

When the one hundred and forty-four thousand fulfill the tarrying time of the parable in its final and most perfect fulfillment in the last days, they will do so in a period of time when the “formation of the image of the beast” is their great test.

Όταν οι εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες εκπληρώσουν τον χρόνο της αναμονής της παραβολής στην τελική και τελειοτάτη εκπλήρωσή της κατά τις έσχατες ημέρες, θα το πράξουν σε μια χρονική περίοδο κατά την οποία η «διαμόρφωση της εικόνας του θηρίου» θα αποτελεί τη μεγάλη δοκιμασία τους.

We will continue these thoughts in the next article.

Θα συνεχίσουμε αυτές τις σκέψεις στο επόμενο άρθρο.

> “‘When the fruit is brought forth, immediately he putteth in the sickle, because the harvest is come.’ Christ is waiting with longing desire for the manifestation of Himself in His church. When the character of Christ shall be perfectly reproduced in His people, then He will come to claim them as His own.” Christ’s Object Lessons 69.

> «“Όταν δε ο καρπός παραδοθή, ευθύς αποστέλλει το δρέπανον, διότι ήλθεν ο θερισμός.” Ο Χριστός αναμένει με πόθο την εκδήλωση του εαυτού Του μέσα στην εκκλησία Του. Όταν ο χαρακτήρας του Χριστού αναπαραχθεί τελείως μέσα στον λαό Του, τότε θα έλθει για να τους διεκδικήσει ως δικούς Του.» Παραβολές του Χριστού, σ. 69.

> “It is the darkness of misapprehension of God that is enshrouding the world. Men are losing their knowledge of His character. It has been misunderstood and misinterpreted. At this time a message from God is to be proclaimed, a message illuminating in its influence and saving in its power. His character is to be made known. Into the darkness of the world is to be shed the light of His glory, the light of His goodness, mercy, and truth.

> «Το σκότος της εσφαλμένης αντίληψης περί του Θεού είναι εκείνο που περιβάλλει τον κόσμο. Οι άνθρωποι χάνουν τη γνώση του χαρακτήρα Του. Έχει παρεξηγηθεί και παρερμηνευθεί. Κατά τον παρόντα καιρό πρέπει να κηρυχθεί ένα μήνυμα από τον Θεό, μήνυμα φωτιστικό ως προς την επίδρασή του και σωτήριο ως προς τη δύναμή του. Ο χαρακτήρας Του πρέπει να γίνει γνωστός. Μέσα στο σκότος του κόσμου πρέπει να λάμψει το φως της δόξας Του, το φως της αγαθότητός Του, του ελέους και της αλήθειας Του.»

> “This is the work outlined by the prophet Isaiah in the words, ‘O Jerusalem, that bringest good tidings, lift up thy voice with strength; lift it up, be not afraid; say unto the cities of Judah, Behold your God! Behold, the Lord God will come with strong hand, and His arm shall rule for Him; behold, His reward is with Him, and His work before Him.” Isaiah 40:9, 10.

> «Αυτό είναι το έργο που περιγράφεται από τον προφήτη Ησαΐα με τα λόγια: “Ω Ιερουσαλήμ, η ευαγγελιζομένη, ύψωσε τη φωνή σου με δύναμη· ύψωσέ την, μη φοβηθείς· πες προς τις πόλεις του Ιούδα, Ιδού ο Θεός σας! Ιδού, ο Κύριος ο Θεός θα έλθει με ισχυρά χείρα, και ο βραχίων Αυτού θα κυριεύσει δι’ Αυτόν· ιδού, ο μισθός Αυτού είναι μετ’ Αυτού, και το έργο Αυτού ενώπιον Αυτού.” Ησαΐας 40:9, 10.»

> “Those who wait for the Bridegroom’s coming are to say to the people, ‘Behold your God.’ The last rays of merciful light, the last message of mercy to be given to the world, is a revelation of His character of love. The children of God are to manifest His glory. In their own life and character they are to reveal what the grace of God has done for them.” Christ’s Object Lessons, 415.

> «Εκείνοι που προσμένουν την έλευση του Νυμφίου οφείλουν να πουν προς τον λαό: “Ιδού ο Θεός σας.” Οι τελευταίες ακτίνες του ελέους φωτός, το τελευταίο μήνυμα ελέους που πρόκειται να δοθεί στον κόσμο, είναι μια αποκάλυψη του χαρακτήρα της αγάπης Του. Τα τέκνα του Θεού οφείλουν να φανερώσουν τη δόξα Του. Στη δική τους ζωή και στον χαρακτήρα τους οφείλουν να αποκαλύψουν τι έχει επιτελέσει γι’ αυτούς η χάρη του Θεού». Christ’s Object Lessons, 415.

Back to Articles