Article

# Πάνειον — Αριθμός Δύο

Η Άνοδος και η Πτώση του Βασιλέως του Νότου

Author

Jeff Pippenger

Published

February 27, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

Ολοκληρώσαμε το προηγούμενο άρθρο γράφοντας: «Τα εδάφια 10–15 αντιπροσωπεύουν τρεις δι’ αντιπροσώπων πολέμους που πραγματοποιούνται από τον βασιλέα του βορρά, την παπική εξουσία, από το 1989 έως τον νόμο της Κυριακής». Αυτοί οι τρεις δι’ αντιπροσώπων πόλεμοι αρχίζουν με την ταυτοποίηση των Ηνωμένων Πολιτειών στο εδάφιο 40 ως «άρματα, πλοία και ιππείς».

Ο επόμενος πόλεμος δι’ αντιπροσώπων, ο οποίος παριστάνεται από το εδάφιο 11 και την ιστορική του εκπλήρωση στη Μάχη της Ραφίας το 217 π.Χ., διεξήχθη μεταξύ του Πτολεμαίου Δ΄ Φιλοπάτορος, του νοτίου βασιλέως της Αιγύπτου, και του Αντιόχου του Μεγάλου, καλουμένου επίσης Αντιόχου Μάγνου, της Σελευκιδικής Αυτοκρατορίας. Ο Αντίοχος είχε εκπληρώσει το εδάφιο 10, όταν ανταπέδωσε στην Αίγυπτο για την ήττα του βορείου βασιλείου του και την απώλεια των κτήσεών του, ανακαταλαμβάνοντας όλη τη γεωγραφική περιοχή την οποία το νότιο βασίλειο είχε προηγουμένως αποσπάσει από το βασίλειό του. Τούτο έπραξε, αλλά σταμάτησε στα σύνορα της Αιγύπτου, εκπληρώνοντας έτσι το εδάφιο 10 και προτυπώνοντας το 1989.

> Αλλ’ οι υιοί αυτού θέλουσι διεγερθή, και θέλουσι συναθροίσει πλήθος μεγάλων δυνάμεων· και ο εις εξάπαντος θέλει ελθεί, και υπερχειλίσει, και διαβή· έπειτα θέλει επιστρέψει, και διεγερθή, έως αυτού του οχυρώματος. Δανιήλ 11:10.

Ο δεύτερος πόλεμος δι’ αντιπροσώπων ήταν η Μάχη της Ραφίας. Ραφία σημαίνει η μεθόριος. Εκείνο το πεδίο μάχης σηματοδοτεί το σημείο όπου ο Αντίοχος είχε παύσει την προηγούμενη εισβολή του του εδαφίου 10. Οι τρεις πόλεμοι δι’ αντιπροσώπων διέπονται από την αλήθεια, υπό την έννοια ότι ο πρώτος πόλεμος δι’ αντιπροσώπων ευθυγραμμίζεται με τον τελευταίο πόλεμο δι’ αντιπροσώπων. Και οι τρεις πόλεμοι—το εδάφιο 10, το εδάφιο 11, και έπειτα ο τρίτος πόλεμος των εδαφίων 13–15—διεξάγονται από το ίδιο ιστορικό πρόσωπο κατά την αρχική τους εκπλήρωση. Ο Αντίοχος ο Μέγας είναι παρών σε καθεμία από τις τρεις μάχες, συνδέοντάς τες προφητικώς μεταξύ τους σε μία γραμμή. Ο Αντίοχος κερδίζει την πρώτη και την τελευταία μάχη, αλλά όχι τη μεσαία, όπου υπερισχύει ο βασιλεύς του νότου.

Όπως ακριβώς η Ραφία σημαίνει μεθόριος χώρα, έτσι σημαίνει και η Ουκρανία. Ο δεύτερος πόλεμος δι’ αντιπροσώπων, που εκπληρώθηκε πρώτα με τη Μάχη της Ραφίας, εκπληρώνεται τώρα στον ουκρανικό πόλεμο. Ο Βλαντίμιρ Πούτιν είναι ο βασιλεύς του νότου, ο προφητικός απόγονος του πρώτου σύγχρονου βασιλέως του νότου, του Βλαντίμιρ Λένιν. Ο Πούτιν έχει επανειλημμένως ισχυριστεί ότι η αντίδραση της Ρωσίας προς την Ουκρανία βασίζεται σε μια αμφισβητούμενη συμφωνία, σύμφωνα με την οποία, κατά την επανένωση της Γερμανίας, το ΝΑΤΟ δεν θα επεκτεινόταν περαιτέρω σε εδάφη της πρώην ΕΣΣΔ. Το κίνητρο του Πούτιν αντικατοπτρίζει εκείνο του Πτολεμαίου στα εδάφια 5–9 και εκείνο του Ναπολέοντος το 1797. Και οι τρεις βασιλείς του νότου δικαιολογούν τις ενέργειές τους εναντίον του βασιλέως του βορρά με βάση μία παραβιασμένη συνθήκη.

Σύμφωνα με το Ησαΐας 23, η πόρνη της Τύρου, η οποία αντιπροσωπεύει την παπική εξουσία, θα λησμονείτο επί εβδομήντα έτη, ως αι ημέραι ενός βασιλέως—περίοδος η οποία έχει επανειλημμένως καταδειχθεί ότι είναι ο καιρός κατά τον οποίον βασιλεύει το έκτο βασίλειο της βιβλικής προφητείας, το θηρίον της γης της Αποκαλύψεως 13 (οι Ηνωμένες Πολιτείες).

> Και θέλει συμβή εν εκείνη τη ημέρα, ώστε η Τύρος θέλει λησμονηθή εβδομήκοντα έτη, κατά τας ημέρας ενός βασιλέως· μετά το τέλος των εβδομήκοντα ετών η Τύρος θέλει άδει ως πόρνη. Λάβε κιθάραν, περιέρχου την πόλιν, συ πόρνη λησμονημένη· παίξον γλυκέως, άσον πολλά άσματα, διά να σε ενθυμηθούν. Και θέλει συμβή μετά το τέλος των εβδομήκοντα ετών, ότι ο Κύριος θέλει επισκεφθή την Τύρον, και αυτή θέλει επιστρέψει εις τον μισθόν αυτής, και θέλει πορνεύσει μετά πάντων των βασιλείων του κόσμου επί προσώπου της γης. Ησαΐας 23:15–17.

Η συμβολική περίοδος των εβδομήντα ετών εκτείνεται από το 1798 έως τον νόμο της Κυριακής, η οποία είναι η ιστορία που παριστάνεται από το εδάφιο 40. Μόνον κατά το τέλος των εβδομήντα ετών, ή κατά την προσέγγιση του νόμου της Κυριακής, επανεμφανίζεται η πόρνη. Για τον λόγο αυτό, ο πόλεμος των τριών μαχών στα εδάφια 10–15 διεξάγεται από έναν αντιπρόσωπο της παπικής εξουσίας, διότι αυτή είναι προφητικώς λησμονημένη κατά την περίοδο αυτή.

Στις πρώτη και τελευταία δι’ αντιπροσώπων μάχες, ο βασιλεύς του βορρά υπερισχύει του βασιλέως του νότου. Στη μεσαία μάχη, ο βασιλεύς του νότου υπερισχύει του βασιλέως του βορρά. Η Μάχη της Ραφίας υπήρξε η αρχική ιστορική εκπλήρωση του εδαφίου 11, και το εδάφιο αυτό μαζί με την ιστορική του εκπλήρωση συνιστούν δύο μάρτυρες, οι οποίοι πρέπει να συνδυασθούν με τα παράλληλα χωρία των τριάμισι προφητικών ημερών κυριαρχίας της παπικής Ρώμης. Έτσι, δύο περικοπές της Γραφής εντός του Δανιήλ 11, συνοδευόμενες από τις ιστορικές τους εκπληρώσεις, εκθέτουν τα προφητικά χαρακτηριστικά της μάχης της μεθορίου του εδαφίου 11, η οποία εκπληρώθηκε πρώτα στη Μάχη της Ραφίας και έπειτα εκ νέου στον καιρό του τέλους, το 1798.

Αυτές οι γραμμές μαρτυρίας υποστηρίζουν ότι ο Βλαντίμιρ Πούτιν είναι ο τελευταίος Βλαντίμιρ του σύγχρονου βασιλέως του νότου. Το «Βλαντίμιρ» ορίζεται συχνά ως σημαίνον «άρχων του κόσμου», αλλά η λέξη mir σημαίνει επίσης ορθώς «κοινότητα». Επομένως, το Βλαντίμιρ σημαίνει «άρχων της κοινότητας» ή «άρχων του κομμουνισμού». Ο Πούτιν προσδιορίζει την ανάμειξή του με την Ουκρανία ως στηριζόμενη σε μια παραβιασμένη συμφωνία που αφορούσε τις ανησυχίες του σχετικά με την επέκταση του ΝΑΤΟ πέρα από τα σύνορα που είχαν συμφωνηθεί μετά την ενοποίηση της Γερμανίας. Η κατεύθυνση του Πούτιν είναι στραμμένη τόσο εναντίον του ΝΑΤΟ και της ΕΕ όσο και εναντίον του Ζελένσκι και της Ουκρανίας. Η επέκταση του ΝΑΤΟ και της ΕΕ σε έδαφος για το οποίο ο Πούτιν επιμένει ότι έπρεπε να παραμείνει ελεύθερο από το ΝΑΤΟ παραλληλίζεται με την οργή του Πτολεμαίου, όταν ο Σελευκίδης βασιλεύς παραμέρισε την Αιγύπτια πριγκίπισσα-νύμφη για χάρη της πρώην συζύγου του. Εκείνη η παραβιασμένη συνθήκη προεικόνιζε την παραβιασμένη Συνθήκη του Τολεντίνο το 1797. Στο Δανιήλ 11, όταν ο βασιλεύς του νότου υπερισχύει του βασιλέως του βορρά, αυτό περιλαμβάνει μια παραβιασμένη συνθήκη.

Αυτή η παραβιασμένη συνθήκη αφορά την απροθυμία της ΕΕ να περιορίσει την επέκταση του ΝΑΤΟ πέρα από τα σύνορά του όταν επανενώθηκε η Γερμανία. Υπό αυτή την έννοια, ο Πούτιν, ο βασιλεύς του νότου, βρίσκεται σε σύγκρουση εναντίον του βασιλέως του βορρά, ο οποίος αντιπροσωπεύεται από την πληρεξούσια δύναμή του. Ακριβώς όπως οι Ναζί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου υπήρξαν πληρεξούσιο όργανο της Καθολικής Εκκλησίας, έτσι και οι Ναζί της Ουκρανίας καθίστανται το σύμβολο του δεύτερου πολέμου δι’ αντιπροσώπων των εδαφίων 10–15. Τρεις παγκόσμιοι πόλεμοι και τρεις πόλεμοι δι’ αντιπροσώπων — και στις δύο γραμμές, οι Ναζί είναι ο πληρεξούσιος αντιπρόσωπος της Καθολικής Εκκλησίας κατά τη διάρκεια της μεσαίας σύγκρουσης.

Στις τρεις αρχικές ιστορικές εκπληρώσεις αυτών των πολέμων δι’ αντιπροσώπων, ο Ἀντίοχος ὁ Μέγας ήταν παρών σε κάθε μάχη. Έχει κατ’ επανάληψιν καταδειχθεί πώς η ετυμολογία του «Ἀντίοχος» και ο συμβολισμός που συνδέεται με το βασίλειο των Σελευκιδών ως τον βασιλέα του βορρᾶ ταυτοποιούν τον Ἀντίοχο ως σύμβολο τοῦ ἀντιχρίστου — τοῦ πάπα τῆς Ρώμης. Ἀλλὰ στην ιστορία των τριών πολέμων δι’ αντιπροσώπων, η πόρνη της Τύρου λησμονείται, ώστε το σύμβολο του «πάπα» που εκπροσωπείται στο όνομα «Ἀντίοχος» να υποδηλώνει την πληρεξούσια δύναμή του. Στην πρώτη και στην τελευταία μάχη, είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες που εκτελούν φανερά τις επιταγές της Ρώμης. Στο εδάφιο 11, η πληρεξούσια δύναμη είναι ο ναζισμός της Ουκρανίας, αλλά ήταν και εξακολουθούν να είναι τα πλοία και τα άρματα των Ηνωμένων Πολιτειών εκείνα που στήριξαν τον Ζελένσκι στον πόλεμο. Στην επιφάνεια του δεύτερου πολέμου δι’ αντιπροσώπων, οι Ηνωμένες Πολιτείες αποκρύπτονται, όπως και ο πάπας κατά τη διάρκεια των εβδομήκοντα ετών του Ησαΐα 23. Οι Ηνωμένες Πολιτείες αποκρύπτονται ακριβώς μέσα στην ίδια την ιστορία όπου αναπτύσσουν όλα τα χαρακτηριστικά του θηρίου, καθιστώντας προφητικώς εύλογο το ότι, μόλις ο δεύτερος πόλεμος δι’ αντιπροσώπων τεθεί σε εξέλιξη, οι Ηνωμένες Πολιτείες επισκιάζονται από την πληρεξούσια δύναμη του ναζισμού στην Ουκρανία, μολονότι παραμένει η στρατιωτική και οικονομική ισχύς του θηρίου της γης εκείνη που υποστηρίζει την Ουκρανία μέχρι τον αφανισμό τους.

Όταν ο βασιλεὺς τοῦ νότου μετέβη εἰς τὴν Βαβυλῶνα καὶ ἔλαβε αἰχμάλωτον τὸν βασιλέα τοῦ βορρᾶ, καὶ ὁμοίως ὅταν ὁ Στρατηγὸς Berthier ἔλαβε αἰχμάλωτον τὸν πάπαν, εἰσῆλθε κατευθείαν εἰς τὸ Βατικανό, ὑποδεικνύοντας ὅτι ὁ οὐκρανικὸς πόλεμος θὰ λήξῃ μὲ νίκην τοῦ Putin, σε χρονικὸ σημείο κατὰ τὸ ὁποῖο πᾶσα ἀντίστασις ἐκ μέρους τῆς Οὐκρανίας θὰ ἔχῃ ἀρθῇ. Τὸ βασίλειον ποὺ κατέλαβε ὁ Πτολεμαῖος ἦταν ἡ Βαβυλών, καὶ τὸ βασίλειον ποὺ κατέλαβε ὁ Napoleon ἦταν ἡ πνευματικὴ Βαβυλών. Ἐπομένως, τὸ βασίλειον τοῦ Zelenskyy ἀντιπροσωπεύεται ἀπὸ ἐκείνους τοὺς ὑπηκόους οἵτινες τοῦ παρέχουν στήριξη. Τώρα ποὺ ὁ Trump ἀπέσυρε τὴν ὑποστήριξη τῶν ἁρμάτων, ἱππέων καὶ πλοίων τοῦ θηρίου τῆς γῆς, ἡ στήριξη τῆς Οὐκρανίας εἶναι ἡ ΕΕ, αὐτὴ ἀκριβῶς ἡ ὁμάδα ἡ ὁποία δὲν ἔχει θελήσει νὰ ἀκούσῃ τοὺς ἰσχυρισμοὺς τοῦ Putin περὶ τῆς παραβιασθείσης συνθήκης σχετικῶς μὲ τὴν προέλασιν τοῦ NATO.

Η φιλοσοφία που καθοδηγεί τους ευρωκράτες της ΕΕ είναι το κίνημα της Greenpeace. Γι’ αυτόν τον λόγο, ο Zelenskyy σημαίνει «πράσινος». Ο Zelenskyy είναι η συμβολική κεφαλή των πολεμοκάπηλων της ΕΕ, οι οποίοι καθοδηγούνται από την ανόητη παγκόσμια ατζέντα του περιβαλλοντισμού. Όταν ολοκληρωθεί ο πόλεμος στην Ουκρανία, ο Putin θα πανηγυρίσει όχι μόνο μια νίκη επί της Ουκρανίας, αλλά επί ολόκληρης της ΕΕ και του NATO.

Οι τρεις πόλεμοι δι’ αντιπροσώπων φέρουν, επομένως, τη σφραγίδα της αλήθειας. Στον πρώτο και στον τελευταίο πόλεμο δι’ αντιπροσώπων, ο βασιλεὺς τοῦ νότου νικᾶται μέσω συμμαχίας μεταξύ τοῦ θηρίου τῆς θαλάσσης και τοῦ θηρίου τῆς γῆς της Αποκάλυψης δεκατρία. Στην αρχή, η νίκη τοῦ βασιλέως τοῦ βορρᾶ επετεύχθη μέσω συμμαχίας με έναν συντηρητικό πάπα του Βατικανού Α΄, ο οποίος, στο πλαίσιο των μυστικών της Φάτιμα κατά την καθολική παράδοση, είναι ο λευκός ή καλός πάπας. Ο σημερινός πάπας, ο οποίος, καθώς γράφω τούτο, βρίσκεται στην επιθανάτια κλίνη του, είναι πάπας του Βατικανού Β΄, φιλελεύθερος, ο οποίος, στο πλαίσιο των μυστικών της Φάτιμα, είναι ο μαύρος ή κακός πάπας.

Το δέκατο τέταρτο εδάφιο προσδιορίζει ότι, όταν οι «λησταὶ τοῦ λαοῦ σου», οι οποίοι υψώνουν εαυτούς και πίπτουν, εισέρχονται στην προφητική ιστορία, το όραμα εδραιώνεται. Κατά την εκπλήρωση των εδαφίων δεκατρία έως δεκαπέντε στη Μάχη του Πανίου το 200 π.Χ., η παγανιστική Ρώμη παρενέβαλε τον εαυτό της στα ζητήματα που αφορούσαν εκείνη ακριβώς τη μάχη. Στα τρία εδάφια που αναφέρονται στη Μάχη του Πανίου, το δέκατο τέταρτο εδάφιο προσδιορίζει ότι το όραμα εδραιώνεται από τη Ρώμη.

Στη Μάχη του Πανίου, η ιστορία θα επαναληφθεί: ένας συντηρητικός λευκός πάπας του Βατικανού Α΄ θα ενώσει τις δυνάμεις του με τον τελευταίο από τους οκτώ προέδρους που άρχισαν κατά την περίοδο του Ρήγκαν, ο οποίος προηγουμένως είχε συνάψει συμμαχία με έναν συντηρητικό πάπα του Βατικανού Α΄. Το έπραξαν αυτό το 1989 για να καταβάλουν την πρώην ΕΣΣΔ, και στο τέλος θα το πράξουν για να καταβάλουν τον τελευταίο άρχοντα εκείνης ακριβώς της βασιλείας.

Κατά τα έτη του Ρήγκαν και με τη συμμαχία του πάπα Ιωάννη Παύλου Β΄ και των ΗΠΑ, ο Ιωάννης Παύλος Β΄ έφθασε να πιστεύει ότι ήταν ο αγαθός πάπας των προφητειών της Φάτιμα. Κινούμενος από εκείνη την πεποίθηση, άρχισε να ταξιδεύει σε ολόκληρο τον κόσμο για να προωθήσει εκείνο που θεωρούσε ως εκπλήρωση των προρρήσεων της Φάτιμα. Με τον τρόπο αυτόν έγινε ο πλέον πολυταξιδεμένος πάπας στην ιστορία, καθώς και ο πλέον αναγνωρίσιμος πάπας όλων των εποχών, καθώς εκπλήρωνε την πρόρρηση του δέκατου τρίτου κεφαλαίου της Αποκάλυψης ότι θα ερχόταν καιρός κατά τον οποίο όλος ο κόσμος θα θαύμαζε το θηρίο. Η δημόσια εικόνα του πάπα Ιωάννη Παύλου Β΄ τυποποιεί τον συντηρητικό πάπα της Α΄ Βατικανής Συνόδου, ο οποίος συνάπτει συμμαχία με τον τελευταίο πρόεδρο των ΗΠΑ.

Επομένως, ένα από τα προφητικά χαρακτηριστικά του σύγχρονου προς τον Reagan πάπα είναι ότι υπάρχει ένα σημείο όπου η δημόσια εικόνα του σημειώνεται ως οδόσημο. Αυτό το σημάδι βρίσκεται στο εδάφιο δεκατέσσερα, όταν οι λησταί του λαού σου θα υψωθούν για να στερεώσουν την όραση. Ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄ εκπληρώνει ένα προφητικό χαρακτηριστικό, ως ο πάπας τον οποίο όλος ο κόσμος εθαύμασε και ακολούθησε, υποδεικνύοντας έτσι εκ των προτέρων τον συντηρητικό πάπα του Βατικανού Α΄ των εσχάτων καιρών, ο οποίος συνέρχεται σε συμμαχία με τον Trump. Όταν αυτό συμβεί, η όραση στερεώνεται, και εκείνο που στερεώνει την όραση είναι ότι ο πάπας παρεμβάλλει τον εαυτό του στην ιστορία του Panium και στο έτος 200 π.Χ.

Η αρχή των οκτώ προέδρων απεικονίζει το τέλος των οκτώ προέδρων, και ακριβώς πριν από τον νόμο της Κυριακής του εδαφίου δεκαέξι, η πόρνη της Τύρου, η οποία είχε λησμονηθεί, επιστρέφει στην ανοικτή ιστορία, καθώς συνάπτει συμμαχία με το αντίστοιχο του Ρήγκαν, τον Ντόναλντ Τραμπ. Μαζί, όπως παριστάνεται από τη συμμαχία του Αντιόχου και του Φιλίππου της Μακεδονίας, καταβάλλουν την τελική γενεά του νοτίου βασιλείου, όπως αυτή παριστάνεται από τον παιδί-βασιλέα Πτολεμαίο. Ένα παιδί στη βιβλική προφητεία είναι σύμβολο της τελικής γενεάς, και μετά τον πόλεμο της Ουκρανίας ο Πούτιν θα επαναλάβει την ιστορία των νοτίων βασιλέων, οι οποίοι υψώνονται εξαιτίας στρατιωτικών νικών και χάνουν την οδό τους μέσα σε κάποιο είδος διλήμματος μεταξύ εκκλησίας και κράτους.

Έτσι, το δέκατο εδάφιο, που αντιπροσωπεύει το 1989 και τον πρώτο πόλεμο δι’ αντιπροσώπων, είναι η αρχή, ή το πρώτο γράμμα του εβραϊκού αλφαβήτου. Η Μάχη της Ραφίας στο ενδέκατο εδάφιο, η οποία αντιπροσωπεύει τον πόλεμο στην Ουκρανία, είναι το δέκατο τρίτο γράμμα του εβραϊκού αλφαβήτου. Ο αριθμός 13 είναι σύμβολο ανταρσίας, και ο στρατός δι’ αντιπροσώπων στον ουκρανικό πόλεμο είναι οι Ναζί, το κατεξοχήν σύμβολο ανταρσίας στον σύγχρονο κόσμο. Το Πάνειον είναι το τελευταίο γράμμα του εβραϊκού αλφαβήτου, το οποίο αποτελείται από είκοσι δύο γράμματα. Έτσι, η εβραϊκή λέξη αλήθεια, η οποία σχηματίζεται με τη συνένωση του πρώτου, του δέκατου τρίτου και του εικοστού δεύτερου γράμματος του αλφαβήτου ώστε να σχηματισθεί η εβραϊκή λέξη «αλήθεια», προσδιορίζει τη δομή αυτών των τριών πολέμων δι’ αντιπροσώπων ως αλήθεια. Το εικοστό δεύτερο και τελευταίο γράμμα του εβραϊκού αλφαβήτου είναι σύμβολο της θεότητας που συνδυάζεται με την ανθρωπότητα, και η εκπλήρωση της Μάχης του Πανείου στο εγγύς μέλλον λαμβάνει χώρα κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Τραμπ. Ο Τραμπ είναι ο εικοστός δεύτερος πρόεδρος που υπηρέτησε δύο θητείες.

Το Πάνιον φέρει διπλή μαρτυρία για μία διττή συμμαχία, και στις δύο αναφορές η συμμαχία δηλώνει έναν ιεραρχικό δεσμό μεταξύ δύο μερών. Η συμμαχία μεταξύ του Φιλίππου και του Αντιόχου ήταν στρατηγική, αποβλέποντας στην αντιμετώπιση της Πτολεμαϊκής και της ρωμαϊκής επιρροής στην ανατολική Μεσόγειο. Ωστόσο, η συνεργασία τους δεν επικεντρωνόταν στην ίδια τη Μάχη του Πανίου· ο Αντίοχος διεξήγαγε αυτή την εκστρατεία ανεξάρτητα, χωρίς την άμεση στρατιωτική εμπλοκή του Φιλίππου. Ο ρόλος του Φιλίππου ήταν μάλλον έμμεσος, παρέχοντας πολιτική και στρατηγική υποστήριξη, καθηλώνοντας τους ρωμαϊκούς και πτολεμαϊκούς συμμάχους στην Ελλάδα και στο Αιγαίο, ώστε να επιτραπεί στον Αντίοχο να επικεντρωθεί στην Κοίλη Συρία. Όλοι οι ιστορικοί αναγνωρίζουν ότι ο Αντίοχος ήταν ο ισχυρότερος στη συμμαχία και ότι μόνο ο Αντίοχος πολέμησε πράγματι στη μάχη. Η συμμαχία τους αφορούσε την ευρύτερη περιοχή που συνδεόταν με το πρώην βασίλειο του Αλεξάνδρου. Έτσι, η συμμαχία έχει έναν πρωτεύοντα ηγέτη και έναν κατώτερο υποτελή, όπως παριστάνεται από το όνομα Καισάρεια-Φιλίππου, το όνομα του Πανίου όταν ο Χριστός περιεπάτησε μεταξύ των ανθρώπων. Η Καισάρεια-Φιλίππου, επομένως, αντιστοιχεί προς τον Αντίοχο και τον Φίλιππο, διότι ο Καίσαρ ήταν ο ισχυρότερος στη συμμαχία που συμβολίζεται τόσο από τον Καίσαρα Αύγουστο όσο και από τον Ηρώδη Φίλιππο τον τετράρχη.

Η λέξη «Τετράρχης» σημαίνει άρχων επί του ενός τετάρτου. Ο Καίσαρ εξουσίαζε ολόκληρο το βασίλειο, και ο Φίλιππος εξουσίαζε επί του ενός τετάρτου μιας επικράτειας, θέτοντας έτσι το σύμβολο του Φιλίππου σε υποκειμενική σχέση μέσα στις συμμαχίες του Πανίου και της Καισαρείας Φιλίππου. Με τον Ηρώδη Φίλιππο βλέπουμε το σύμβολο δύο γραμμών αίματος, οι οποίες αμφότερες είναι σύμβολα μιας διαρρηγμένης σχέσεως διαθήκης με τον Θεό. Βλέπουμε επίσης απηχήσεις του ενός τετάρτου της διαίρεσης του βασιλείου του Αλεξάνδρου σε τέσσερα μέρη, ή τέσσερις τετράρχες. Το όνομα Φίλιππος σημαίνει φίλος των ίππων.

Στη Μάχη του Πανίου, η οποία εκπληρώνεται κατά την ολοκλήρωση του ουκρανικού πολέμου, ο Αντίοχος ο Μέγας, δηλαδή οι Ηνωμένες Πολιτείες, θα νικήσει τη Ρωσία και θα εισέλθει σε συμμαχία με έναν ασθενέστερο παράγοντα, ο οποίος παριστάνεται από τον Φίλιππο. Εκείνος ο ασθενέστερος παράγων θα εμπλακεί, αλλά όχι άμεσα, στη μάχη. Η μάχη θα διεξαχθεί μεταξύ των ΗΠΑ και του Πούτιν, προφανώς σε άμεση σύνδεση με μια θρησκευτική διαμάχη που θα προκληθεί από τον εκνευρισμό και την υπερηφάνεια του Πούτιν, όπως καταδεικνύεται τόσο από τον Πτολεμαίο Δ΄ Φιλοπάτορα μετά τη Μάχη της Ραφίας, όσο και από τον βασιλέα Οζία του Ιούδα. Ο Πτολεμαίος και ο Οζίας ήσαν νότιοι βασιλείς, οι οποίοι, υψωμένοι από υπερηφάνεια εξαιτίας της στρατιωτικής τους επιτυχίας, επιθύμησαν κατόπιν να αναλάβουν ιερό έργο που έπρεπε να επιτελείται μόνο από τους ιερείς. Ο Οζίας έλαβε λέπρα για την πράξη του, και ο Πτολεμαίος, μέσα στην οργή του, κατέσφαξε 50.000 Ιουδαίους στην Αλεξάνδρεια.

Το δέκατο τρίτο εδάφιο προσδιορίζει τη μάχη μεταξύ της τελικής γενεάς τού σύγχρονου βασιλέως της κοινότητας, ή του κομμουνισμού, της Ρωσίας τού Βλαντίμιρ Πούτιν, και των ΗΠΑ. Ο Τραμπ επικρατεί στη μάχη, αλλά το πράττει με έναν σύμμαχο από το τέταρτο μέρος της βασιλείας, ο οποίος στην πραγματικότητα δεν βρίσκεται στη μάχη. Βρισκόμαστε πλησίον της κατακλείσεως του ενδεκάτου εδαφίου, όπως μαρτυρούν τα τρέχοντα γεγονότα. Ο Πούτιν θα εξέλθει νικητής επί της Ουκρανίας, όπως παριστάνεται από τη Ραφία. Έπειτα θα αρχίσει η προϊούσα παρακμή του, όπως παριστάνεται από τον Οζία, ο οποίος τοποθετήθηκε σε οικία έως τον θάνατό του, εξαιτίας λέπρας. Μετά τη νίκη του στη Ραφία το 217 π.Χ., η βασιλεία τού Πτολεμαίου Δ΄ Φιλοπάτορος παρήκμασε εξαιτίας διαφθοράς, πολυτελείας και εξαρτήσεως από αδίστακτους συμβούλους. Πέθανε το 204 π.Χ., πιθανότατα δολοφονημένος ή δηλητηριασμένος από τους υπουργούς του, τον Σωσίβιο και τον Αγαθοκλή, στο πλαίσιο συνωμοσίας για τη διασφάλιση της εξουσίας υπέρ του νεαρού υιού του, Πτολεμαίου Ε΄. Αυτό το ταραχώδες τέλος αντανακλά την αστάθεια και την ίντριγκα που ήταν συνήθεις στις ελληνιστικές βασιλικές αυλές, σηματοδοτώντας ένα σημαντικό σημείο καμπής στην παρακμή της Πτολεμαϊκής Αιγύπτου.

Χαρακτηριστικό της πνευματικής εκπλήρωσης του βασιλέως του νότου, η οποία προτυπώθηκε από τις κυριολεκτικές εκπληρώσεις που έλαβαν χώρα στον αγώνα για παγκόσμια κυριαρχία μετά τον θάνατο του Αλεξάνδρου, είναι η «επανάσταση». Η Γαλλία καθίσταται ο πνευματικός βασιλεύς του νότου κατά την περίοδο της Γαλλικής Επανάστασης. Ο σύγχρονος βασιλεύς του νότου, η Ρωσία, γεννήθηκε στη Ρωσική Επανάσταση. Καθώς η φιλοσοφία που εισήχθη στη Γαλλική Επανάσταση ωρίμασε από την αναρχία της Γαλλικής Επανάστασης έως τον κομμουνισμό της Σοβιετικής επανάστασης, αυτό αποτελεί χαρακτηριστικό του βασιλέως του νότου. Ο κομμουνισμός εξαπλώθηκε σε όλον τον κόσμο μέσω επαναστάσεων.

Κατά τους νεότερους χρόνους, η CIA, μέσω της χρήσεως Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, έχει εργασθεί για την ανατροπή εθνών ανά την υφήλιο, και το βήμα προς βήμα σχέδιο το οποίο έχει επανειλημμένως εφαρμόσει είναι εκείνο που ονομάζεται έγχρωμες επαναστάσεις. Ο βασιλεύς του νότου είναι δύναμις του δράκοντος, και οι παγκοσμιοποιητές είναι επίσης η δύναμις του δράκοντος, και οι έγχρωμες επαναστάσεις της CIA αποτελούν δείκτες μιας δυνάμεως του δράκοντος. Η ιστορία της Γαλλίας ως του πνευματικού βασιλέως του νότου κατέχει μια μοναδική ιστορία, η οποία σηματοδοτεί μια κατάληξη εκείνης της συγκεκριμένης γραμμής προφητείας.

Αυτό το συμπέρασμα αντιπροσωπεύεται από τον Ναπολέοντα. Η Γαλλική Επανάσταση σηματοδοτεί την αρχή της Γαλλίας ως του βασιλέως του νότου, και ο Ναπολέων σηματοδοτεί το τέλος της. Οι ιστορικοί προσδιορίζουν μια σειρά από βήματα που οδήγησαν τον Ναπολέοντα στο Βατερλώ του, προσδιορίζοντας έτσι ένα προοδευτικό τέλος του πρώτου πνευματικού βασιλέως του νότου, σε αντίθεση με τη Βαβυλώνα και τον Βαλτάσαρ, που καταλήφθηκαν μέσα σε μία νύχτα. Ο πρώτος Βλαντίμιρ του σύγχρονου βασιλέως του νότου, ο Βλαντίμιρ Λένιν, πέθανε μέσα σε μια διετία από σειρά εγκεφαλικών επεισοδίων. Μερικοί εικάζουν ότι ο Ιωσήφ Στάλιν τον δηλητηρίασε, όπως ακριβώς μερικοί εικάζουν ότι ο Πτολεμαίος Δ΄ δηλητηριάστηκε από τους συμβούλους του. Το τέλος του σύγχρονου βασιλέως του νότου, όπως αντιπροσωπεύεται από τη Σοβιετική Ένωση, επιτελέστηκε επίσης μέσω επαναστάσεως.

Η διαμαρτυρία στη Μόσχα που συνέβαλε στην παρακμή της ΕΣΣΔ ήταν η μαζική δημόσια αντίσταση κατά τη διάρκεια του Πραξικοπήματος του Αυγούστου 1991 (19–21 Αυγούστου 1991). Το γεγονός αυτό, με επίκεντρο την υπεράσπιση του Λευκού Οίκου και την ηγεσία του Μπόρις Γέλτσιν, υπέσκαψε άμεσα τους σοβιετικούς σκληροπυρηνικούς, αποκάλυψε την ευθραυστότητα του καθεστώτος και επιτάχυνε την κατάρρευση της ΕΣΣΔ. Ενώ προγενέστερες διαμαρτυρίες στη Μόσχα (π.χ. 1987–1990) και η Βαλτική Οδός (1989) είχαν δημιουργήσει δυναμική, οι διαμαρτυρίες του Αυγούστου 1991 υπήρξαν το κρίσιμο σημείο καμπής στη Μόσχα, οδηγώντας στη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης έως το τέλος του 1991. Η αρχή της Ρωσίας ως βασιλέως του νότου αρχίζει και τελειώνει με επανάσταση. Το τέλος της ΕΣΣΔ ήταν μια προοδευτική αποσύνθεση του βασιλείου, όπως συνέβη και με τον Πτολεμαίο, τον Οζία, τον Ναπολέοντα και ακόμη και τον Βλαντίμιρ Λένιν. Το τέλος του Πούτιν είναι μια προοδευτική πτώση, η οποία αρχίζει μόλις τελειώσει ο πόλεμος στην Ουκρανία. Το τέλος του επέρχεται στη Μάχη του Πανίου, όταν οι ΗΠΑ λαμβάνουν τον έλεγχο του βασιλείου, ενώ συγχρόνως δέχονται υποστήριξη από έναν σύμμαχο που δεν βρίσκεται στην πραγματικότητα στη μάχη.

Θα συνεχίσουμε αυτές τις σκέψεις στο επόμενο άρθρο.

Back to Articles