Article

# The Book of Daniel - Number Eighty-One

Το Βιβλίο του Δανιήλ - Αριθμός Ογδόντα Ένα

Unveiling the Historical Revisionism in Laodicean Adventism: Examining the Controversy Over the Daily

Αποκαλύπτοντας τον Ιστορικό Αναθεωρητισμό στον Λαοδικειακό Αντβεντισμό: Εξετάζοντας τη Διαμάχη περί του «Καθημερινού»

Author

Jeff Pippenger

Published

February 14, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

Reasoning from cause to effect is worthless if you define the effect incorrectly, as has been done by Laodicean Adventist historians who pontificate on the circumstances and personalities associated with the 1888 General Conference at Minneapolis. The inspired commentary identifies the event as a repetition of the rebellion of Korah, Dathan and Abiram, which was motivated by the judgment that assigned them to wander in the wilderness for forty years until they died. That same judgment had been pronounced upon Laodicean Adventism.

Η συλλογιστική από το αίτιο προς το αποτέλεσμα είναι άνευ αξίας, εάν ορίσετε εσφαλμένα το αποτέλεσμα, όπως έχουν πράξει οι Λαοδικείς Αντβεντιστές ιστορικοί, οι οποίοι δογματίζουν περί των περιστάσεων και των προσώπων που συνδέονται με τη Γενική Διάσκεψη του 1888 στη Μινεάπολη. Το θεόπνευστο σχόλιο ταυτοποιεί το γεγονός ως επανάληψη της ανταρσίας του Κορέ, του Δαθάν και του Αβιράμ, η οποία υποκινήθηκε από την κρίση που τους καταδίκασε να περιπλανώνται στην έρημο επί σαράντα έτη, έως ότου απέθαναν. Η ίδια εκείνη κρίση είχε εκφωνηθεί και επί του Λαοδικειανού Αντβεντισμού.

The rebellion included secret discussions where the rebels were in such extreme Laodicean blindness that it prevented them from understanding that God was aware of their closed-door planning and rebellion. As Korah, Dathan and Abiram hid in their tents and made their plans and spread their rebellion against Moses, so too did the ancient men of 1888, hide behind the closed doors of their houses, to plot against Sister White, her son and the chosen messengers. From that point Sister White, Jones and Waggoner were to be attacked.

Η ανταρσία περιλάμβανε μυστικές συζητήσεις, όπου οι στασιαστές βρίσκονταν σε τόσο ακραία Λαοδικειακή τύφλωση, ώστε αυτό τους εμπόδιζε να κατανοήσουν ότι ο Θεός είχε γνώση του σχεδιασμού τους πίσω από κλειστές θύρες και της ανταρσίας τους. Καθώς ο Κορέ, ο Δαθάν και ο Αβειρών κρύβονταν στις σκηνές τους και έκαναν τα σχέδιά τους και διέδιδαν την ανταρσία τους εναντίον του Μωυσή, έτσι και οι αρχαίοι άνδρες του 1888 κρύφτηκαν πίσω από τις κλειστές θύρες των οικιών τους, για να μηχανορραφήσουν εναντίον της Αδελφής Ουάιτ, του υιού της και των εκλεκτών αγγελιαφόρων. Από εκείνο το σημείο, η Αδελφή Ουάιτ, ο Τζόουνς και ο Ουάγκονερ επρόκειτο να γίνουν στόχος επιθέσεων.

The four generations of Adventism progressively grew in its rebellion, as illustrated in Ezekiel chapter eight. The chambers of imagery within the physical temple and human temple had become entrenched with wicked imaginations, and spiritualism settled upon the ancient men who were appointed to protect the people. Leading up to 1888, the ancient men both cast dispersions upon the authority of the Bible and then the Spirit of Prophecy, and in 1884, the open visions ceased. Kellogg’s pantheistic spiritualism began to make its way in the history preceding 1888, and 1888 marks the arrival of the second generation. The Adventist historians may have not recorded the actual historical testimony of the rebellion manifested at the meeting, but according to inspiration the heavenly Watchers “heard every word and registered” the “words in the books of heaven.”

Οι τέσσερις γενεές του Αντβεντισμού αυξάνονταν προοδευτικώς στην αποστασία τους, όπως απεικονίζεται στο όγδοο κεφάλαιο του Ιεζεκιήλ. Τα δωμάτια των απεικονίσεων μέσα στον υλικό ναό και στον ανθρώπινο ναό είχαν εδραιωθεί με πονηρές φαντασίες, και ο πνευματισμός εγκαταστάθηκε επάνω στους πρεσβυτέρους, οι οποίοι είχαν οριστεί να προστατεύουν τον λαό. Κατά την περίοδο που προηγήθηκε του 1888, οι πρεσβύτεροι αφ’ ενός διέβαλλαν την εξουσία της Αγίας Γραφής και έπειτα το Πνεύμα της Προφητείας, και το 1884 οι ανοικτές οράσεις έπαυσαν. Ο πανθεϊστικός πνευματισμός του Kellogg άρχισε να διεισδύει στην ιστορία που προηγήθηκε του 1888, και το 1888 σηματοδοτεί την έλευση της δεύτερης γενεάς. Οι ιστορικοί του Αντβεντισμού μπορεί να μην κατέγραψαν την πραγματική ιστορική μαρτυρία της αποστασίας που εκδηλώθηκε στη συνάθροιση, αλλά σύμφωνα με τη θεόπνευστη μαρτυρία οι ουράνιοι Φρουροί «άκουσαν κάθε λέξη και κατέγραψαν» τις «λέξεις στα βιβλία του ουρανού».

The rebellion represented by Ezekiel’s “secret chambers of imagery,” represented an attack upon the true foundations. It represented an attack upon the prophetess and the chosen messengers, and it marked the arrival of spiritualism. In that generation the next major attack was going to be carried out by Satan against the very foundation of William Miller’s foundations.

Η αποστασία που παριστάνεται από τα «κρυφά δωμάτια των εικόνων» του Ιεζεκιήλ αντιπροσώπευε επίθεση εναντίον των αληθινών θεμελίων. Αντιπροσώπευε επίθεση εναντίον της προφήτιδος και των εκλεκτών αγγελιαφόρων, και σηματοδοτούσε την έλευση του πνευματισμού. Σε εκείνη τη γενεά, η επόμενη μεγάλη επίθεση επρόκειτο να πραγματοποιηθεί από τον Σατανά εναντίον αυτού τούτου του θεμελίου των θεμελίων του Γουλιέλμου Μίλλερ.

Miller based the framework of all his prophetic applications upon the understanding that the two desolating powers in Daniel chapter eight, verse thirteen, represented paganism followed by papalism. In 1901, Lewis Conradi, a leader of Laodicean Adventism in Germany, re-introduced the fallen Protestant view that the “the daily” in the book of Daniel represented Christ’s sanctuary ministry.

Ο Μίλλερ θεμελίωσε το πλαίσιο όλων των προφητικών του εφαρμογών στην κατανόηση ότι οι δύο ερημωτικές δυνάμεις στο όγδοο κεφάλαιο του Δανιήλ, στο δέκατο τρίτο εδάφιο, αντιπροσώπευαν τον παγανισμό και κατόπιν τον παπισμό. Το 1901, ο Λιούις Κόνραντι, ηγετική μορφή του Λαοδικειανού Αντβεντισμού στη Γερμανία, επανεισήγαγε την πεπτωκυῖα προτεσταντική άποψη ότι «το διαπαντός» στο βιβλίο του Δανιήλ αντιπροσώπευε τη διακονία του Χριστού στο αγιαστήριο.

During the period of history following the 1888 Minneapolis meeting, the spiritualism of the leader of the health work escalated, alienation continued between leaders as the fallout of the rejection of the message of Jones and Waggoner continued to take its toll. In the beginning of the new century W. W. Prescott, a Laodicean Adventist leader who had received theological credentials from the schools of apostate Protestantism, took up the satanic mantle to promote Conradi’s view of “the daily,” and as is always the case “the victors write the history.”

Κατά την ιστορική περίοδο που ακολούθησε τη συνάντηση της Μινεάπολης το 1888, ο πνευματισμός του ηγέτη του έργου της υγείας κλιμακώθηκε, και η αποξένωση μεταξύ των ηγετών συνεχίστηκε, καθώς οι συνέπειες της απόρριψης του μηνύματος του Jones και του Waggoner εξακολουθούσαν να επιφέρουν το βαρύ τους τίμημα. Στην αρχή του νέου αιώνα, ο W. W. Prescott, ένας Λαοδικαίος Αντβεντιστής ηγέτης, ο οποίος είχε λάβει θεολογικά διαπιστευτήρια από τις σχολές του αποστατημένου Προτεσταντισμού, ανέλαβε τον σατανικό μανδύα για να προωθήσει την άποψη του Conradi περί «του καθημερινού», και, όπως συμβαίνει πάντοτε, «οι νικητές γράφουν την ιστορία».

The holy angels recorded the true history, but Laodicean Adventism produced a historical position of the controversy over the rejection of the Millerite understanding of “the daily,” that leaves any of the “unlearned” in Laodicean Adventism to believe that the definition of “the daily,” which Sister White identified as coming from “angels that were expelled from heaven,” is actually a true doctrine. During the early years of the twentieth century W. W. Prescott led out in producing a publication titled, The Protestant. The entire premise of the publication was to teach that Miller’s understanding of “the daily” was incorrect, and that apostate Protestantism, where he had obtained his theological credentials, was correct in assigning a satanic symbol to Christ. In that history A. G. Daniells (General Conference President), joined forces with Prescott in the satanic attack against truth, in spite of the fact that Sister White had directly endorsed Miller’s view of “the daily” as correct.

Οι άγιοι άγγελοι κατέγραψαν την αληθινή ιστορία, αλλά ο Αντβεντισμός της Λαοδικείας παρήγαγε μια ιστορική θέση της διαμάχης σχετικά με την απόρριψη της μιλλεριτικής κατανόησης του «παντοτινού», η οποία αφήνει οποιονδήποτε από τους «αμαθείς» μέσα στον Αντβεντισμό της Λαοδικείας να πιστεύει ότι ο ορισμός του «παντοτινού», τον οποίο η Αδελφή White προσδιόρισε ως προερχόμενο από «αγγέλους που εκβλήθηκαν από τον ουρανό», είναι στην πραγματικότητα αληθινή διδασκαλία. Κατά τα πρώτα χρόνια του εικοστού αιώνα ο W. W. Prescott ηγήθηκε της έκδοσης μιας δημοσίευσης με τίτλο, The Protestant. Ολόκληρη η βασική προϋπόθεση της δημοσίευσης ήταν να διδάξει ότι η κατανόηση του Miller για το «παντοτινό» ήταν εσφαλμένη, και ότι ο αποστατημένος Προτεσταντισμός, όπου είχε αποκτήσει τα θεολογικά του διαπιστευτήρια, είχε δίκαιο αποδίδοντας ένα σατανικό σύμβολο στον Χριστό. Μέσα σε εκείνη την ιστορία ο A. G. Daniells (πρόεδρος της Γενικής Διάσκεψης) ένωσε τις δυνάμεις του με τον Prescott στη σατανική επίθεση εναντίον της αλήθειας, παρά το γεγονός ότι η Αδελφή White είχε επικυρώσει άμεσα την άποψη του Miller περί του «παντοτινού» ως ορθή.

> “The Lord showed me that the 1843 chart was directed by his hand, and that no part of it should be altered; that the figures were as he wanted them. That his hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until his hand was removed.

> «Ο Κύριος μού έδειξε ότι το διάγραμμα του 1843 είχε κατευθυνθεί από το χέρι Του, και ότι κανένα μέρος του δεν έπρεπε να μεταβληθεί· ότι οι αριθμοί ήταν όπως Αυτός τους ήθελε. Ότι το χέρι Του ήταν επάνω του και έκρυβε ένα λάθος σε μερικούς από τους αριθμούς, ώστε κανείς να μη δύναται να το δει, έως ότου αποσύρθηκε το χέρι Του.

> “Then I saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.” Review and Herald, November 1, 1850.

> «Τότε είδα, σε σχέση με το “Καθημερινόν”, ότι η λέξη “θυσία” προστέθηκε από την ανθρώπινη σοφία και δεν ανήκει στο κείμενο· και ότι ο Κύριος έδωσε την ορθή κατανόηση αυτού σε εκείνους που διακήρυξαν την κραυγή της ώρας της κρίσεως. Όταν υπήρχε ενότητα, πριν από το 1844, σχεδόν όλοι ήσαν ενωμένοι ως προς την ορθή κατανόηση του “Καθημερινού”· αλλά από το 1844 και έπειτα, μέσα στη σύγχυση, έχουν υιοθετηθεί άλλες απόψεις, και ακολούθησαν σκότος και σύγχυση.» Review and Herald, 1 Νοεμβρίου 1850.

At the time of Prescott and Daniells’ attack against the truth of “the daily,” Prescott and Daniells were representing a minority opinion on the subject, and Sister White’s counsel during the controversy towards the two men was that they should shut up, although she said it in more diplomatic terms, such as “in silence is your wisdom.” When she rebuked them for their false view she also emphasized that the subject of “the daily,” was not to be made a test question. The historical revisionists, which revisionism is a historical method that is credited with beginning with the Jesuit order of the Catholic church, have used her statements about “the daily” not being made a test question, in order to prevent an honest evaluation of the doctrine. They misrepresent her statements for they invariably leave out that when she counselled against agitating the subject of “the daily,” she always qualified her statements with statements such as, “at this time,” or “under current circumstances.”

Κατά τον καιρό της επιθέσεως του Πρέσκοτ και του Ντάνιελς εναντίον της αληθείας περί «του καθημερινού», ο Πρέσκοτ και ο Ντάνιελς εξέφραζαν μια μειοψηφική άποψη επί του ζητήματος, και η συμβουλή της Αδελφής Ουάιτ προς τους δύο άνδρες κατά τη διάρκεια της διαμάχης ήταν ότι έπρεπε να σιωπήσουν, αν και το εξέφρασε με πιο διπλωματικούς όρους, όπως «εν τη σιωπή είναι η σοφία σας». Όταν τους επέπληξε για την εσφαλμένη τους άποψη, τόνισε επίσης ότι το θέμα «του καθημερινού» δεν έπρεπε να καταστεί δοκιμαστικό ζήτημα. Οι ιστορικοί αναθεωρητές, των οποίων ο αναθεωρητισμός αποτελεί ιστορική μέθοδο που αποδίδεται ως έχουσα την απαρχή της στο τάγμα των Ιησουιτών της Καθολικής Εκκλησίας, έχουν χρησιμοποιήσει τις δηλώσεις της περί του ότι «το καθημερινό» δεν έπρεπε να καταστεί δοκιμαστικό ζήτημα, προκειμένου να εμποδίσουν μια έντιμη αξιολόγηση της διδασκαλίας. Παραποιούν τις δηλώσεις της, διότι αμετάβλητα παραλείπουν ότι, όταν συμβούλευε να μη διεγείρεται το ζήτημα «του καθημερινού», πάντοτε συνόδευε τις δηλώσεις της με επισημάνσεις όπως «κατά την παρούσα στιγμή» ή «υπό τις παρούσες περιστάσεις».

As a prophetess she was trying to rein in an escalating controversy that was on the verge of causing a great division in the church at large, by a minority of persons who thought that because they were leaders they had the authority to promote whatever they determined to be truth. And the Lord, through her influence, kept the satanic work in check, until she died. Then in 1931, a new push to reject the truth of “the daily” was attempted, and ultimately accomplished. Today the true understanding of the definition of “the daily” is the minority understanding in Laodicean Adventism, and under the current circumstances “the daily,” is now most certainly a test question.

Ως προφήτις, επιχειρούσε να χαλιναγωγήσει μία κλιμακούμενη διαμάχη, η οποία βρισκόταν στο χείλος τού να προκαλέσει μεγάλη διαίρεση στην εκκλησία ευρύτερα, από μια μειονότητα προσώπων που θεωρούσαν ότι, επειδή ήταν ηγέτες, είχαν την εξουσία να προωθούν οτιδήποτε οι ίδιοι έκριναν ως αλήθεια. Και ο Κύριος, μέσω της επιρροής της, συγκρατούσε το σατανικό έργο, έως ότου εκείνη πέθανε. Κατόπιν, το 1931, επιχειρήθηκε μία νέα ώθηση για την απόρριψη της αλήθειας περί «του καθημερινού», και τελικώς αυτή πραγματοποιήθηκε. Σήμερα, η αληθινή κατανόηση του ορισμού «το καθημερινό» αποτελεί τη μειοψηφική αντίληψη στον Λαοδικειακό Αντβεντισμό, και υπό τις παρούσες συνθήκες «το καθημερινό» είναι πλέον, ασφαλώς, ζήτημα δοκιμασίας.

When the majority opinion held the true understanding it was not a test, but when any truth is defined as error, it is then a test. When the compilation of manuscripts that is titled Manuscript Releases, was published in the 1980’s, or there about, there was then recognized an article that is as direct in its opposition to Prescott and Daniells’ view of “the daily,” as is her endorsement of Miller’s view.

Όταν η άποψη της πλειονότητας διακρατούσε την αληθινή κατανόηση, αυτό δεν αποτελούσε δοκιμασία· όταν όμως οποιαδήποτε αλήθεια ορίζεται ως πλάνη, τότε αποτελεί δοκιμασία. Όταν εκδόθηκε κατά τη δεκαετία του 1980, ή περίπου τότε, η συλλογή χειρογράφων που φέρει τον τίτλο Manuscript Releases, αναγνωρίστηκε τότε ένα άρθρο το οποίο είναι τόσο άμεσο στην αντίθεσή του προς την άποψη του Πρέσκοτ και του Ντάνιελς περί του «παντοτεινού», όσο είναι και η υποστήριξή της προς την άποψη του Μίλερ.

> “At this stage of our experience we are not to have our minds drawn away from the special light given [us] to consider at the important gathering of our conference. And there was Brother Daniells, whose mind the enemy was working; and your mind and Elder Prescott’s mind were being worked by the angels that were expelled from heaven. Satan’s work was to divert your minds that jots and tittles should be brought in which the Lord did not inspire you to bring in. They were not essential. But this meant much to the cause of truth. And the ideas of your minds, if you could be drawn away to jots or tittles, is a work of Satan’s devising. To correct little things in the books written, you suppose would be doing a great work. But I am charged, Silence is eloquence.

> «Σε αυτό το στάδιο της πείρας μας δεν πρέπει να επιτρέψουμε να αποσπασθεί ο νους μας από το ιδιαίτερο φως που μας δόθηκε να εξετάσουμε κατά τη σημαντική σύναξη της συνελεύσεώς μας. Και ήταν εκεί ο αδελφός Ντάνιελς, του οποίου ο νους δεχόταν την ενέργεια του εχθρού· και ο δικός σας νους και ο νους του πρεσβυτέρου Πρέσκοτ δέχονταν την ενέργεια των αγγέλων που εκβλήθηκαν από τον ουρανό. Το έργο του Σατανά ήταν να εκτρέψει τον νου σας, ώστε να εισαχθούν λεπτομέρειες και μικροζητήματα τα οποία ο Κύριος δεν σας ενέπνευσε να εισαγάγετε. Δεν ήταν ουσιώδη. Αλλά αυτό είχε μεγάλη σημασία για την υπόθεση της αλήθειας. Και οι συλλογισμοί του νου σας, αν μπορούσατε να παρασυρθείτε σε λεπτομέρειες ή μικροζητήματα, είναι έργο επινόησης του Σατανά. Νομίζετε ότι, διορθώνοντας μικρά πράγματα στα βιβλία που έχουν γραφεί, θα επιτελούσατε μεγάλο έργο. Αλλά μου έχει ανατεθεί να πω: Η σιωπή είναι ευγλωττία.»

> “I am to say, Stop your picking flaws. If this purpose of the devil could only be carried out, then [it] appears to you [that] your work would be considered as most wonderful in conception. It was the enemy’s plan to get all the supposed objectionable features where all classes of minds did not agree.

> «Οφείλω να είπω: Σταματήσατε την αναζήτησιν ελαττωμάτων. Εάν ο σκοπός αυτός του διαβόλου ηδύνατο μόνον να πραγματοποιηθή, τότε σας φαίνεται ότι το έργον σας θα εθεωρείτο ως θαυμασιώτατον εις σύλληψιν. Ήτο το σχέδιον του εχθρού να συγκεντρώση όλα τα υποτιθεμένως επιλήψιμα χαρακτηριστικά εκεί όπου δεν συνεφώνει πάσα τάξις διανοιών.»

> “And what then? The very work that pleases the devil would come to pass. There would be a representation given to the outsiders not of our faith just what would suit them, that would develop traits of character which would cause great confusion and occupy the golden moments which should be used zealously to bring the great message before the people. The presentations upon any subject we have worked upon could not all harmonize, and the results would be to confuse the minds of believers and unbelievers. This is the very thing that Satan had planned that should take place—anything that could be magnified as a disagreement.

> «Και τι τότε; Θα ελάμβανε χώραν αυτό ακριβώς το έργον που ευαρεστεί τον διάβολον. Θα εδίδετο εις τους εκτός μία παράστασις, όχι της πίστεώς μας, αλλά ακριβώς εκείνο που θα τους εξυπηρετούσε, η οποία θα ανέπτυσσε γνωρίσματα χαρακτήρος που θα προκαλούσαν μεγάλη σύγχυσιν και θα κατελάμβαναν τας χρυσάς στιγμάς που θα έπρεπε να χρησιμοποιούνται με ζήλον διά να τεθή το μέγα μήνυμα ενώπιον του λαού. Οι παρουσιάσεις επί οποιουδήποτε θέματος επεξεργασθήκαμε δεν θα ηδύναντο όλαι να εναρμονισθούν, και το αποτέλεσμα θα ήτο να συγχυθούν αι διάνοιαι πιστών και απίστων. Αυτό ακριβώς είναι εκείνο που είχε σχεδιάσει ο Σατανάς να συμβή—οτιδήποτε θα ηδύνατο να μεγεθυνθή ως διαφωνία.»

> “Read Ezekiel, chapter 28. Now, here is a grand work, where strange spirits can figure. But the Lord has a work to [be] done to save perishing souls; and the places which Satan, disguised, could fill in, bringing confusion into our ranks, he will do to perfection, and all those little differences will become enlarged, prominent.

> «Διαβάστε τον Ιεζεκιήλ, κεφάλαιο 28. Τώρα, εδώ υπάρχει ένα μεγάλο έργο, όπου μπορούν να δράσουν παράξενα πνεύματα. Αλλά ο Κύριος έχει ένα έργο να επιτελεσθεί για να σώσει ψυχές που χάνονται· και τις θέσεις τις οποίες ο Σατανάς, μεταμφιεσμένος, θα μπορούσε να καταλάβει, φέρνοντας σύγχυση στις τάξεις μας, θα τις καταλάβει με τελειότητα, και όλες εκείνες οι μικρές διαφορές θα γίνουν διευρυμένες, εξέχουσες.»

> “And I was shown from the first that the Lord had given neither Elders Daniells nor Prescott the burden of this work. Should Satan’s wiles be brought in, should this “Daily” be such a great matter as to be brought in to confuse minds and hinder the advancement of the work at this important period of time? It should not, whatever may be. This subject should not be introduced, for the spirit that would be brought in would be forbidding, and Lucifer is watching every movement. Satanic agencies would commence his work and there would be confusion brought into our ranks. You have no call to hunt up the difference of opinion that is not a testing question; but your silence is eloquence. I have the matter all plainly before me. If the devil could involve any one of our own people on these subjects, as he has proposed to do, Satan’s cause would triumph. Now the work without delay is to be taken up and not a [difference] of opinion expressed.

> «Και μου εδείχθη εξαρχής ότι ο Κύριος δεν είχε αναθέσει ούτε στους Πρεσβυτέρους Daniells ούτε στον Prescott το βάρος αυτού του έργου. Πρέπει να εισαχθούν τα τεχνάσματα του Σατανά; Πρέπει αυτό το «Καθημερινόν» να γίνει τόσο μεγάλο ζήτημα, ώστε να εισαχθεί για να συγχύσει τους νοές και να εμποδίσει την πρόοδο του έργου κατά αυτή τη σπουδαία χρονική περίοδο; Δεν πρέπει, οτιδήποτε κι αν είναι. Το ζήτημα αυτό δεν πρέπει να εισαχθεί, διότι το πνεύμα που θα εισαγόταν θα ήταν απαγορευτικό, και ο Εωσφόρος παρακολουθεί κάθε κίνηση. Σατανικοί παράγοντες θα άρχιζαν το έργο του και θα εισαγόταν σύγχυση στις τάξεις μας. Δεν έχετε καμία κλήση να αναζητείτε τη διαφορά γνώμης, η οποία δεν είναι δοκιμαστικό ζήτημα· αλλά η σιωπή σας είναι ευγλωττία. Έχω όλο το ζήτημα καθαρά ενώπιόν μου. Εάν ο διάβολος μπορούσε να εμπλέξει οποιονδήποτε από τον ίδιο τον λαό μας σε αυτά τα θέματα, όπως έχει προτεθεί να πράξει, η υπόθεση του Σατανά θα θριάμβευε. Τώρα το έργο πρέπει να αναληφθεί χωρίς καθυστέρηση και να μη διατυπωθεί καμία [διαφορά] γνώμης.»

> “Satan would inspire those men who have gone out from us to unite with evil angels and retard our work on unimportant questions, and what rejoicing [there] would be in the camp of the enemy. Press together, press together. Let every difference be buried. Our work now is to devote all our physical and brain-nerve power to put these differences out of the way, and all harmonize. If Satan could with his great unsanctified wisdom be permitted to get the least hold, [he would rejoice].

> «Ο Σατανάς θα ενέπνεε εκείνους τους άνδρες που εξήλθαν από ανάμεσά μας να ενωθούν με πονηρούς αγγέλους και να παρεμποδίσουν το έργο μας με ασήμαντα ζητήματα· και τι αγαλλίαση [θα υπήρχε] στο στρατόπεδο του εχθρού. Συνταχθείτε στενά, συνταχθείτε στενά. Κάθε διαφορά ας ταφεί. Το έργο μας τώρα είναι να αφιερώσουμε όλη τη σωματική μας δύναμη και όλη τη νευρική δύναμη του εγκεφάλου μας, ώστε να παραμερίσουμε αυτές τις διαφορές και να εναρμονισθούν όλοι. Αν επιτρεπόταν στον Σατανά, με τη μεγάλη ακαθαγίαστη σοφία του, να αποκτήσει το ελάχιστο έρεισμα, [θα εχαιρόταν].»

> “Now, when I saw how you were working, my mind took in the whole situation and the results if you should go forward and give the parties that have left us the least chance to bring confusion into our ranks. Your lack of wisdom would be just what Satan would have it. Your loud proclamation was not under the inspiration of the Holy Spirit. I was instructed to say to you that your picking flaws in the writings of men that have been led of God is not inspired of God. And if this is the wisdom that Elder Daniells would give to the people, by no means give him an official position, for he cannot reason from cause to effect. Your silence on this subject is your wisdom. Now, everything like picking flaws in the publications of men who are not alive is not the work God has given any of you to do. For if these men—Elders Daniells and Prescott—had followed the directions given in working the cities, there would have been many, very many, convinced of the truth and converted, able men that [now] are in positions where they never will be reached.

> «Τώρα, όταν είδα πώς εργαζόσασταν, ο νους μου συνέλαβε ολόκληρη την κατάσταση και τα αποτελέσματα, εάν προχωρούσατε και δίνατε στα πρόσωπα που μας έχουν εγκαταλείψει την ελάχιστη ευκαιρία να επιφέρουν σύγχυση στις τάξεις μας. Η έλλειψη σοφίας σας θα ήταν ακριβώς εκείνο που θα ήθελε ο Σατανάς. Η δυνατή σας διακήρυξη δεν ήταν υπό την έμπνευση του Αγίου Πνεύματος. Μου δόθηκε εντολή να σας πω ότι η ανεύρεση σφαλμάτων από μέρους σας στα συγγράμματα ανδρών που έχουν οδηγηθεί από τον Θεό δεν είναι εμπνευσμένη από τον Θεό. Και αν αυτή είναι η σοφία που ο Πρεσβύτερος Daniells θα έδινε στον λαό, με κανέναν τρόπο μη του δώσετε επίσημη θέση, διότι δεν δύναται να συλλογισθεί από το αίτιο στο αποτέλεσμα. Η σιωπή σας επάνω σε αυτό το θέμα είναι η σοφία σας. Τώρα, κάθε τι όπως η ανεύρεση σφαλμάτων στις εκδόσεις ανδρών που δεν είναι εν ζωή δεν είναι το έργο που ο Θεός έχει δώσει σε οποιονδήποτε από εσάς να κάνει. Διότι εάν αυτοί οι άνδρες —οι Πρεσβύτεροι Daniells και Prescott— είχαν ακολουθήσει τις οδηγίες που δόθηκαν κατά το έργο στις πόλεις, θα υπήρχαν πολλοί, πάρα πολλοί, πεπεισμένοι για την αλήθεια και μεταστραφέντες, ικανοί άνδρες που [τώρα] βρίσκονται σε θέσεις όπου ποτέ δεν θα φθάσουν σε αυτούς.»

> “All the world is to be regarded as one great family. And when you have such a fountain of knowledge to draw from, why have you left the world to perish for years with the testimonies given by our Lord Jesus Christ? True religion teaches us to regard every man and woman as a person to whom we can do good.

> «Όλος ο κόσμος πρέπει να θεωρείται ως μία μεγάλη οικογένεια. Και όταν έχετε μία τέτοια πηγή γνώσεως από την οποία να αντλείτε, γιατί αφήσατε τον κόσμο να χάνεται επί χρόνια, ενώ οι μαρτυρίες που δόθηκαν από τον Κύριό μας Ιησού Χριστό υπάρχουν; Η αληθινή θρησκεία μάς διδάσκει να θεωρούμε κάθε άνδρα και κάθε γυναίκα ως πρόσωπο στο οποίο μπορούμε να πράξουμε το καλό.

> “This has been in print many years: ‘A Balanced Mind,’ testimony to Elder Andrews. The mind may be cultivated to become a power to know when to speak and what burdens to take up and to bear, for Christ is your teacher. And I feared greatly for you [when I saw you] exalting your wisdom and pursuing a course to bring in differences of opinion. The Lord calls for wise men who can hold their peace when it [is] wisdom for them to do so. If you would be a whole man, you need sanctification through Jesus Christ. Now there is a work just started, and let wisdom be seen in every minister, in every president of [a] conference. But here was a work for you to take hold of years ago where you were needed to lift your voice for this very work. Christ gave all His people special directions what they shall do and the things they shall not do. And there is a little time left us to work out the righteousness of the Lord. You can understand the way of the Lord. I saw your purpose of carrying things after your own devising after you were placed as president. You had thought you would do wonderful things, which would be a work God had not placed in your hands to do. Now, your work is not to oppress but to release every necessity possible if the Lord has accepted you to serve. But you have very early given evidence that wisdom and sanctified judgment have not been manifested by you. You blazed out matters that would not be received unless the Lord should give light.

> «Αυτό έχει δημοσιευθεί επί πολλά έτη: “A Balanced Mind,” μαρτυρία προς τον Πρεσβύτερο Andrews. Ο νους δύναται να καλλιεργηθεί ώστε να καταστεί δύναμη, για να γνωρίζει πότε να ομιλεί και ποια βάρη να αναλαμβάνει και να βαστάζει, διότι ο Χριστός είναι ο διδάσκαλός σας. Και εφοβήθην πολύ για σας [όταν σας είδα] να υψώνετε τη σοφία σας και να ακολουθείτε πορεία που θα έφερνε διαφορές γνωμών. Ο Κύριος καλεί για σοφούς άνδρες, οι οποίοι μπορούν να τηρούν σιγήν όταν τούτο [είναι] σοφία γι’ αυτούς να πράττουν έτσι. Εάν θέλατε να είστε ολοκληρωμένος άνθρωπος, έχετε ανάγκη αγιασμού διά του Ιησού Χριστού. Τώρα έχει μόλις αρχίσει ένα έργο, και ας φανεί σοφία σε κάθε λειτουργό, σε κάθε πρόεδρο συνεδρίου. Αλλά εδώ υπήρχε για σας ένα έργο να αναλάβετε πριν από χρόνια, όπου ήσασταν αναγκαίος να υψώσετε τη φωνή σας ακριβώς γι’ αυτό το έργο. Ο Χριστός έδωσε σε όλον τον λαό Του ειδικές οδηγίες για το τι πρέπει να πράξουν και τα πράγματα που δεν πρέπει να πράξουν. Και μας απομένει ολίγος καιρός για να εργασθούμε τη δικαιοσύνη του Κυρίου. Μπορείτε να κατανοήσετε την οδό του Κυρίου. Είδα τον σκοπό σας να διευθύνετε τα πράγματα σύμφωνα με τις δικές σας επινοήσεις, αφού τοποθετηθήκατε ως πρόεδρος. Είχατε σκεφθεί ότι θα κάνατε θαυμαστά πράγματα, τα οποία θα ήσαν έργο που ο Θεός δεν είχε θέσει στα χέρια σας να πράξετε. Τώρα, το έργο σας δεν είναι να καταπιέζετε, αλλά να αποδεσμεύετε κάθε αναγκαία μέριμνα κατά το δυνατόν, εάν ο Κύριος σας έχει δεχθεί να υπηρετείτε. Αλλά πολύ ενωρίς δώσατε αποδείξεις ότι σοφία και αγιασμένη κρίση δεν έχουν εκδηλωθεί από εσάς. Διακηρύξατε έντονα ζητήματα που δεν θα γίνονταν δεκτά, εκτός εάν ο Κύριος έδιδε φως.»

> “I have been instructed that such hasty movements should not have [been] made [such] as selecting you as president of the conference even another year. But the Lord forbids any more such hasty transactions until the matter is brought before the Lord in prayer; and as you have had the message come to you that the work of the Lord resting upon the president is a most solemn responsibility, you had no moral right to blaze out as you did upon the subject of the ‘Daily’ and suppose your influence would decide the question. There was Elder Haskell, who has carried the heavy responsibilities, and there is Elder Irwin and several men I might mention who have the heavy responsibilities.

> «Μου έχει δοθεί η οδηγία ότι δεν έπρεπε να είχαν γίνει τέτοιες βιαστικές ενέργειες, όπως το να επιλεγείτε εσείς ως πρόεδρος της συνδιάσκεψης έστω και για έναν ακόμη χρόνο. Αλλά ο Κύριος απαγορεύει κάθε παρόμοια βιαστική ενέργεια από τούδε και στο εξής, έως ότου το ζήτημα τεθεί ενώπιον του Κυρίου με προσευχή· και καθώς σας έχει έλθει το μήνυμα ότι το έργο του Κυρίου που αναπαύεται επί του προέδρου αποτελεί υψίστης σοβαρότητας ευθύνη, δεν είχατε κανένα ηθικό δικαίωμα να εκραγείτε όπως εκραγήκατε επί του θέματος του “Daily” και να υποθέσετε ότι η επιρροή σας θα έκρινε το ζήτημα. Υπήρχε ο Πρεσβύτερος Haskell, ο οποίος έχει φέρει τις βαριές ευθύνες, και υπάρχει ο Πρεσβύτερος Irwin και αρκετοί άνδρες τους οποίους θα μπορούσα να μνημονεύσω, οι οποίοι φέρουν τις βαριές ευθύνες.»

> “Where was your respect for the men of age? What authority could you exercise without taking all the responsible men to weigh the matter? But let us now investigate the matter. We must now reconsider whether it is the Lord’s judgment, in the face of the work that has been neglected, of showing your zeal to carry the work even another year. If you should carry the work another year with the help that shall unite with you, there should be a change take place in you and Elder Prescott. And humble your own hearts before God. The Lord will have to see in you a showing of a different experience, for if ever men needed to be reconverted at this present [time], it [is] Elder Daniells and Elder Prescott.

> «Πού ήταν ο σεβασμός σας προς τους πρεσβυτέρους; Ποια εξουσία μπορούσατε να ασκήσετε χωρίς να λάβετε μαζί σας όλους τους υπευθύνους άνδρες για να εξετάσουν το ζήτημα; Αλλά ας ερευνήσουμε τώρα το θέμα. Πρέπει τώρα να επανεξετάσουμε αν είναι κρίση του Κυρίου, εν όψει του έργου που έχει παραμεληθεί, να επιδείξετε τον ζήλο σας ώστε να συνεχισθεί το έργο ακόμη ένα έτος. Εάν συνεχίσετε το έργο ακόμη ένα έτος με τη βοήθεια εκείνων που θα ενωθούν μαζί σας, πρέπει να συντελεσθεί μεταβολή σε εσάς και στον Πρεσβύτερο Prescott. Και ταπεινώστε τις ίδιες σας τις καρδιές ενώπιον του Θεού. Ο Κύριος θα πρέπει να δει σε εσάς την εκδήλωση μιας διαφορετικής εμπειρίας, διότι αν ποτέ άνδρες χρειάζονταν να επαναστραφούν κατά τον παρόντα [καιρό], αυτοί [είναι] ο Πρεσβύτερος Daniells και ο Πρεσβύτερος Prescott.»

> “Seven men should be chosen that are men of wisdom and through the working of the grace of God [give] evidence [of] a reconversion. For any men who are so blinded that they cannot reason from cause to effect, that they would ignore the men who have borne the responsibilities of the work and these presidents of conferences, [that] men [who] carry the work for over two years should be disregarded and such an impulsive consequence take place that men would neglect the very work kept before them for years—work the cities—and no, or but very little, attention [be] given to the old men for counsel, but proclaim the things they choose to give the people, bears its own testimony of the unsafety of the men to be entrusted with such a grand and wonderful work.

> «Πρέπει να εκλεγούν επτά άνδρες που να είναι άνδρες σοφίας και να παρέχουν, μέσω της ενέργειας της χάριτος του Θεού, αποδείξεις επαναστροφής. Διότι όταν κάποιοι άνθρωποι είναι τόσο τυφλωμένοι ώστε να μην μπορούν να συλλογίζονται από το αίτιο στο αποτέλεσμα, ώστε να αγνοούν τους άνδρες που έχουν φέρει τις ευθύνες του έργου και αυτούς τους προέδρους των συνεδρίων, ώστε άνδρες που φέρουν το έργο επί περισσότερο από δύο έτη να παραθεωρούνται, και να επέρχεται μια τόσο παρορμητική συνέπεια ώστε οι άνθρωποι να παραμελούν αυτό το ίδιο έργο που επί χρόνια είχε τεθεί ενώπιόν τους —το έργο στις πόλεις— και να μη δίδεται καμία, ή ελάχιστη μόνο, προσοχή στους πρεσβυτέρους για συμβουλή, αλλά να διακηρύττουν εκείνα που οι ίδιοι επιλέγουν να δώσουν στον λαό, αυτό φέρει από μόνο του τη μαρτυρία περί της ανασφάλειας αυτών των ανθρώπων να τους εμπιστευθούν ένα τόσο μεγάλο και θαυμαστό έργο.»

> “Christ is not dead. He will never suffer His work to be carried on in this strange way. Let the books alone. If any change is essential, God will have the harmony in that change consistent, but when a message has been entrusted to men with the large responsibilities involved, [God] demands faithfulness that will work by love and purify the soul. Elders Daniells and Prescott both need reconversion. A strange work has come in, and it is not in harmony with the work Christ came to our world to do; and all who are truly converted will work the works of Christ.

> «Ο Χριστός δεν είναι νεκρός. Ποτέ δεν θα επιτρέψει το έργο Του να διεξάγεται με αυτόν τον παράδοξο τρόπο. Αφήστε τα βιβλία ήσυχα. Εάν κάποια αλλαγή είναι ουσιώδης, ο Θεός θα φροντίσει να υπάρχει στην αλλαγή αυτή αρμονία συνεπής· όταν όμως ένα μήνυμα έχει εμπιστευθεί σε ανθρώπους με τις μεγάλες ευθύνες που αυτό συνεπάγεται, [ο Θεός] απαιτεί πιστότητα, η οποία ενεργείται διά της αγάπης και καθαρίζει την ψυχή. Οι πρεσβύτεροι Daniells και Prescott έχουν και οι δύο ανάγκη επαναστροφής. Ένα παράδοξο έργο έχει εισέλθει, και δεν είναι σε αρμονία με το έργο που ο Χριστός ήλθε στον κόσμο μας να επιτελέσει· και όλοι όσοι είναι αληθινά μεταστραμμένοι θα πράττουν τα έργα του Χριστού.»

> “We are everyone [to] work out the work which shall glorify the Father. We have come to the crisis—either to conform to the character of Jesus Christ right in this preparatory time or not attempt [it]. Elder Daniells, [you are not] to feel at liberty to let your voice be heard on high as you have done under similar circumstances. And understand, the president of a conference is not a ruler. He works in connection with the wise men who occupy the position as presidents whom God has accepted. He has not liberty to meddle with the writings in printed books from the pens that God has accepted. They are no longer to bear sway unless they show less of the ruling, dominating power. The crisis has come, for God will be dishonored.

> «Ὅλοι μας ἐργαζόμεθα τὸ ἔργον ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ δοξάσῃ τὸν Πατέρα. Ἔχομεν φθάσει εἰς τὴν κρίσιν—ἢ νὰ συμμορφωθοῦμεν πρὸς τὸν χαρακτῆρα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀκριβῶς εἰς αὐτὸν τὸν προπαρασκευαστικὸν καιρόν, ἢ νὰ μὴν ἐπιχειρήσωμεν [τοῦτο]. Πρεσβύτερε Daniells, [δὲν εἶσθε] νὰ αἰσθάνεσθε ἐλεύθερος νὰ ἀφήνετε τὴν φωνήν σας νὰ ἀκούεται ἐν ὑψηλοῖς, καθὼς ἐπράξατε ὑπὸ παρομοίας περιστάσεις. Καὶ ἐννοήσατε τοῦτο, ὁ πρόεδρος μιᾶς διασκέψεως δὲν εἶναι ἄρχων. Ἐργάζεται ἐν συνδέσμῳ μετὰ τῶν σοφῶν ἀνδρῶν, οἵτινες κατέχουν τὴν θέσιν ὡς πρόεδροι, τοὺς ὁποίους ὁ Θεὸς ἔχει ἀποδεχθῇ. Δὲν ἔχει τὴν ἐλευθερίαν νὰ παρεμβαίνῃ εἰς τὰ κείμενα τῶν ἐντύπων βιβλίων, τὰ προερχόμενα ἀπὸ γραφίδας τὰς ὁποίας ὁ Θεὸς ἔχει ἀποδεχθῇ. Δὲν πρόκειται πλέον νὰ ἐξουσιάζουν, ἐὰν δὲν ἐπιδείξουν ὀλιγώτερον ἀπὸ τὴν ἄρχουσαν, δεσποτικὴν δύναμιν. Ἡ κρίσις ἦλθεν, διότι ὁ Θεὸς θὰ ἀτιμασθῇ.»

> “How does the Lord look upon the unworked cities? Christ is in heaven. Now its acknowledgment is to be, ‘There is no kingly rule. And now is the crisis of this world. Now I am the Power to save or to destroy. Now is the time when the destiny of all is in My hands. I have given My life to save the world. And “I, if I be lifted up,” the saving grace I shall impart will prove that all who will be fashioned after the divine similitude and will be one with Me shall work as I work with My power of redeeming grace.’ Whoever will, [let him] take hold with his brethren to do the work given them to do when in responsible places under the counsel the Lord gives, and seek most earnestly to work in complete harmony with Him who so loved the world He gave His life a full sacrifice for the saving of the world. I speak to our ministers, that as they enter upon the work in our cities let there be a calm sacredness attending the ministry of the Word. We cannot make the proper impression upon the minds of the people if we . . .

> «Πώς βλέπει ο Κύριος τις ακαλλιέργητες πόλεις; Ο Χριστός είναι στον ουρανό. Τώρα η αναγνώρισή Του πρέπει να είναι: “Δεν υπάρχει βασιλική εξουσία. Και τώρα είναι η κρίση του κόσμου τούτου. Τώρα εγώ είμαι η Δύναμη να σώζω ή να καταστρέφω. Τώρα είναι ο καιρός κατά τον οποίο το πεπρωμένο όλων βρίσκεται στα χέρια Μου. Έδωσα τη ζωή Μου για να σώσω τον κόσμο. Και “εγώ, εάν υψωθώ”, η σωτήρια χάρη που θα μεταδώσω θα αποδείξει ότι όλοι όσοι θα μορφωθούν κατά τη θεία ομοιότητα και θα είναι ένα με Εμένα θα εργάζονται όπως εργάζομαι Εγώ, με τη δύναμή Μου της λυτρωτικής χάριτος.” Όποιος θέλει, ας προσκολληθεί μαζί με τους αδελφούς του για να εκτελέσει το έργο που τους έχει δοθεί να πράξουν, όταν βρίσκονται σε θέσεις ευθύνης υπό τη συμβουλή που δίνει ο Κύριος, και ας επιδιώκει με τη μεγαλύτερη earnestness να εργάζεται σε πλήρη αρμονία με Εκείνον ο οποίος τόσο αγάπησε τον κόσμο, ώστε έδωσε τη ζωή Του ως πλήρη θυσία για τη σωτηρία του κόσμου. Μιλώ προς τους λειτουργούς μας, ώστε, καθώς εισέρχονται στο έργο στις πόλεις μας, να συνοδεύει τη διακονία του Λόγου μια ήρεμη ιερότητα. Δεν μπορούμε να κάνουμε την πρέπουσα εντύπωση στη διάνοια του λαού, εάν εμείς...»

> “I copy from my Diary. The truth as it is in Jesus—talk it, pray it, believe every word in its simplicity. What would you gain if mistakes are brought before the men who have departed from the faith and given heed to seducing spirits, men who were not long ago with us in the faith? Will you stand on the devil’s side? Give your attention to the unworked fields. A world-wide work is before us. I was given representations of John Kellogg.

> «Αντιγράφω από το Ημερολόγιό μου. Η αλήθεια καθώς είναι εν τω Ιησού—να την λαλείτε, να προσεύχεστε γι’ αυτήν, να πιστεύετε κάθε λέξη της μέσα στην απλότητά της. Τι θα κερδίζατε, εάν σφάλματα φέρονταν ενώπιον των ανδρών που έχουν αποστατήσει από την πίστη και έχουν δώσει προσοχή σε πνεύματα πλάνα, άνδρες οι οποίοι όχι προ πολλού ήσαν μαζί μας στην πίστη; Θα σταθείτε στο πλευρό του διαβόλου; Στρέψτε την προσοχή σας στους αγρούς που δεν έχουν ακόμη εργασθεί. Ένα παγκόσμιο έργο βρίσκεται ενώπιόν μας. Μου δόθηκαν παραστάσεις σχετικά με τον John Kellogg.»

> “A very attractive personage was representing the ideas of the specious arguments that he was presenting, sentiments different from the genuine Bible truth. And those who are hungering and thirsting after something new were advancing ideas [so specious] that Elder Prescott was in great danger. Elder Daniells was in great danger [of] becoming wrapped in a delusion that if these sentiments could be spoken everywhere it would be as a new world.

> «Ένα πολύ ελκυστικό πρόσωπο αντιπροσώπευε τις ιδέες των απατηλά πειστικών επιχειρημάτων που παρουσίαζε, αισθήματα διαφορετικά από τη γνήσια αλήθεια της Αγίας Γραφής. Και εκείνοι που πεινούσαν και διψούσαν για κάτι νέο προωθούσαν ιδέες [τόσο απατηλά πειστικές], ώστε ο Πρεσβύτερος Πρέσκοτ διέτρεχε πολύ μεγάλο κίνδυνο. Ο Πρεσβύτερος Ντάνιελς διέτρεχε πολύ μεγάλο κίνδυνο να περιπλακεί σε μια πλάνη, ότι, αν αυτά τα αισθήματα μπορούσαν να διακηρυχθούν παντού, αυτό θα ήταν ως ένας νέος κόσμος.»

> “Yes, it would, but while their minds were thus absorbed I was shown that Brother Daniells and Brother Prescott were weaving into their experience sentiments of a spiritual[istic] appearance and drawing our people to beautiful sentiments that would deceive, if possible, the very elect. I have to trace with my pen [the fact] that these brethren would see defects in their delusive ideas that would place the truth in an uncertainty; and [yet] they [would] stand out as [if they had] great spiritual discernment. Now I am to tell them [that] when I was shown this matter, when Elder Daniells was lifting up his voice like a trumpet in advocating his ideas of the ‘Daily,’ the after results were presented. Our people were becoming confused. I saw the result, and then there were given me cautions that if Elder Daniells without respect to the outcome should thus be impressed and let himself believe he was under the inspiration of God, skepticism would be sown among our ranks everywhere, and we should be where Satan would carry his messages. Set unbelief and skepticism would be sown in human minds, and strange crops of evil would take the place of truth.” Manuscript Releases, volume 20, 17–22.

> «Ναι, θα το έκαναν· αλλά ενώ ο νους τους ήταν έτσι απορροφημένος, μου εδείχθη ότι ο αδελφός Daniells και ο αδελφός Prescott ύφαιναν μέσα στην πείρα τους αισθήματα πνευματικής[ιστικής] όψεως και έσυραν τον λαό μας προς ωραία αισθήματα που θα απατούσαν, ει δυνατόν, και αυτούς τους ίδιους τους εκλεκτούς. Οφείλω να χαράξω με την πένα μου [το γεγονός] ότι αυτοί οι αδελφοί θα έβλεπαν ελαττώματα στις απατηλές τους ιδέες, τα οποία θα έθεταν την αλήθεια σε αβεβαιότητα· και [όμως] αυτοί [θα] προβάλλονταν ως [να είχαν] μεγάλη πνευματική διάκριση. Τώρα πρέπει να τους πω [ότι] όταν μου εδείχθη αυτό το ζήτημα, όταν ο πρεσβύτερος Daniells ύψωνε τη φωνή του σαν σάλπιγγα υπερασπιζόμενος τις ιδέες του περί του “Daily”, παρουσιάσθηκαν τα μεταγενέστερα αποτελέσματα. Ο λαός μας γινόταν συγκεχυμένος. Είδα το αποτέλεσμα, και τότε μου δόθηκαν προειδοποιήσεις ότι, εάν ο πρεσβύτερος Daniells, χωρίς σεβασμό προς την έκβαση, επρόκειτο έτσι να εντυπωσιάζεται και να αφήνει τον εαυτό του να πιστεύει ότι βρισκόταν υπό την έμπνευση του Θεού, σκεπτικισμός θα εσπείρετο παντού ανάμεσα στις τάξεις μας, και θα βρισκόμασταν εκεί όπου ο Σατανάς θα μετέφερε τα μηνύματά του. Παγιωμένη απιστία και σκεπτικισμός θα εσπείροντο στους ανθρώπινους νους, και παράξενες σοδειές κακού θα έπαιρναν τη θέση της αλήθειας.» Manuscript Releases, τόμος 20, 17–22.

The history of the second generation identifies an escalation of rebellion. The spiritualism represented by Ezekiel’s chambers of imagery illustrate that “Brother Daniells and Brother Prescott were weaving into their experience sentiments of a spiritualistic appearance and drawing our people to beautiful sentiments that would deceive, if possible, the very elect.” The spiritualism associated with the false view of “the daily,” is the symbol of what, if possible, would deceive the very elect. She ties together the spiritualism of pantheism that was being promoted by Kellogg with Prescott and Daniells’ push to define “the daily” as Christ’s sanctuary ministry.

Η ιστορία της δεύτερης γενεάς προσδιορίζει μια κλιμάκωση της ανταρσίας. Ο πνευματισμός που παριστάνεται από τα θαλάμια των εικόνων του Ιεζεκιήλ καταδεικνύει ότι «ο αδελφός Ντάνιελς και ο αδελφός Πρέσκοτ ύφαιναν μέσα στην εμπειρία τους αισθήματα πνευματιστικής εμφανίσεως και οδηγούσαν τον λαό μας σε ωραία αισθήματα που θα εξαπατούσαν, αν ήταν δυνατόν, και αυτούς ακόμη τους εκλεκτούς». Ο πνευματισμός που συνδέεται με την εσφαλμένη άποψη περί «του καθημερινού» αποτελεί το σύμβολο εκείνου που, αν ήταν δυνατόν, θα εξαπατούσε και αυτούς ακόμη τους εκλεκτούς. Εκείνη συνδέει τον πνευματισμό του πανθεϊσμού, ο οποίος προωθούνταν από τον Κέλλογκ, με την ώθηση των Πρέσκοτ και Ντάνιελς να ορίσουν «το καθημερινό» ως τη διακονία του Χριστού στο αγιαστήριο.

She informs them to leave the books alone, by which she was addressing the push by Prescott and Daniells to re-write Uriah Smith’s book, Daniel and the Revelation, in order to remove his teaching that identified “the daily,” just as Miller identified it. The historical revisionists of Laodicea, who Isaiah identifies as “the learned”, have accomplished a wonderful work upon the unlearned of Adventism, for they have misrepresented the testimony of the history to lead those with itching ears and shallow study habits to think that the subject of “the daily,” is unimportant, and that Miller was incorrect on the subject. That work of revision is part of the rubbish Miller was shown that was to be swept away by the dirt brush man, in the time when the manifestation of the power of God in the Midnight Cry is repeated.

Τους πληροφορεί να αφήσουν τα βιβλία ήσυχα, με το οποίο απευθυνόταν στην προσπάθεια των Prescott και Daniells να ξαναγράψουν το βιβλίο του Uriah Smith, Daniel and the Revelation, προκειμένου να αφαιρέσουν τη διδασκαλία του που προσδιόριζε «το καθημερινόν», ακριβώς όπως το είχε προσδιορίσει ο Miller. Οι ιστορικοί αναθεωρητές της Λαοδικείας, τους οποίους ο Ησαΐας προσδιορίζει ως «τους μορφωμένους», έχουν επιτελέσει ένα θαυμαστό έργο επάνω στους αμόρφωτους του Αντβεντισμού, διότι έχουν παραποιήσει τη μαρτυρία της ιστορίας ώστε να οδηγήσουν εκείνους που έχουν κνηθόμενη ακοή και επιπόλαιες συνήθειες μελέτης να νομίζουν ότι το θέμα του «καθημερινού» είναι ασήμαντο και ότι ο Miller έσφαλλε επ’ αυτού του ζητήματος. Αυτό το έργο της αναθεώρησης αποτελεί μέρος των απορριμμάτων που ο Miller είδε ότι επρόκειτο να σαρωθούν από τον άνθρωπο με τη βούρτσα της σκόνης, κατά τον καιρό που η εκδήλωση της δύναμης του Θεού στην Κραυγή του Μεσονυκτίου επαναλαμβάνεται.

We will continue our consideration of the second generation of Laodicean Adventism in the next article.

Θα συνεχίσουμε την εξέταση της δεύτερης γενεάς του Λαοδικειανού Αντβεντισμού στο επόμενο άρθρο.

> “The message ‘Go forward’ is still to be heard and respected. The varying circumstances taking place in our world call for labor which will meet these peculiar developments. The Lord has need of men who are spiritually sharp and clear-sighted, men worked by the Holy Spirit, who are certainly receiving manna fresh from heaven. Upon the minds of such, God’s Word flashes light, revealing to them more than ever before the safe path. The Holy Spirit works upon mind and heart. The time has come when through God’s messengers the scroll is being unrolled to the world. Instructors in our schools should never be bound about by being told that they are to teach only what has been taught hitherto. Away with these restrictions. There is a God to give the message His people shall speak. Let not any minister feel under bonds or be gauged by men’s measurement. The gospel must be fulfilled in accordance with the messages God sends. That which God gives His servants to speak today would not perhaps have been present truth twenty years ago, but it is God’s message for this time.” The 1888 Materials, 133.

> Το μήνυμα «Προχώρατε» πρέπει ακόμη να ακούγεται και να γίνεται σεβαστό. Οι ποικίλες περιστάσεις που εκτυλίσσονται στον κόσμο μας απαιτούν έργο το οποίο θα ανταποκρίνεται σε αυτές τις ιδιάζουσες εξελίξεις. Ο Κύριος έχει ανάγκη από άνδρες πνευματικώς οξυδερκείς και διορατικούς, άνδρες που κινούνται από το Άγιο Πνεύμα, οι οποίοι ασφαλώς λαμβάνουν μάννα νωπό από τον ουρανό. Επάνω στη διάνοια τέτοιων ανθρώπων ο λόγος του Θεού αστράπτει φως, αποκαλύπτοντάς τους περισσότερο από ποτέ άλλοτε την ασφαλή οδό. Το Άγιο Πνεύμα εργάζεται επάνω στον νου και στην καρδιά. Έχει έλθει ο καιρός κατά τον οποίο, μέσω των αγγελιοφόρων του Θεού, ο κύλινδρος εκτυλίσσεται ενώπιον του κόσμου. Οι διδάσκαλοι στα σχολεία μας δεν πρέπει ποτέ να περιορίζονται με το να τους λέγεται ότι οφείλουν να διδάσκουν μόνο όσα έχουν διδαχθεί έως τώρα. Μακριά τέτοιοι περιορισμοί. Υπάρχει Θεός για να δώσει το μήνυμα που ο λαός Του πρέπει να λαλήσει. Κανένας λειτουργός ας μη θεωρεί ότι είναι δεσμευμένος ή ότι πρέπει να μετριέται με το μέτρο των ανθρώπων. Το ευαγγέλιο πρέπει να εκπληρωθεί σύμφωνα με τα μηνύματα που αποστέλλει ο Θεός. Εκείνο που ο Θεός δίνει στους δούλους Του να λαλήσουν σήμερα ίσως να μην ήταν παρούσα αλήθεια πριν από είκοσι χρόνια, αλλά είναι το μήνυμα του Θεού για τον παρόντα καιρό.» The 1888 Materials, 133.

Back to Articles