Article

# The Book of Daniel - Number Forty-Four

Το Βιβλίο του Δανιήλ - Αριθμός Σαράντα Τέσσερα

Unveiling the Lost Foundations: William Miller’s Prophetic Truths and the Last Days of Adventism

Αποκαλύπτοντας τα Χαμένα Θεμέλια: Οι Προφητικές Αλήθειες του William Miller και οι Έσχατες Ημέρες του Αντβεντισμού

Author

Jeff Pippenger

Published

January 8, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

William Miller’s foundational truths were covered up over the four generations of Adventism. The restoration of those foundational truths are set forth in his second dream, and repeatedly identified in the Bible and Spirit of Prophecy as the work God’s last day people are to accomplish. Miller’s dream identifies that when the dirt brush man restores the jewels, they will shine ten times brighter than the sun.

Οι θεμελιώδεις αλήθειες του Ουίλλιαμ Μίλλερ καλύφθηκαν κατά τη διάρκεια των τεσσάρων γενεών του Αντβεντισμού. Η αποκατάσταση αυτών των θεμελιωδών αληθειών εκτίθεται στο δεύτερο όνειρό του και προσδιορίζεται επανειλημμένως στην Αγία Γραφή και στο Πνεύμα της Προφητείας ως το έργο που ο λαός του Θεού των εσχάτων ημερών καλείται να επιτελέσει. Το όνειρο του Μίλλερ προσδιορίζει ότι, όταν ο άνθρωπος με τη βούρτσα του χώματος αποκαταστήσει τα κοσμήματα, αυτά θα λάμψουν δέκα φορές λαμπρότερα από τον ήλιο.

Miller’s framework was based upon recognizing the two desolating powers of paganism followed by papalism, and the apostle Paul’s testimony in chapter two of Thessalonians, provided Miller with the anchor for his framework. There Paul identifies that pagan Rome had restrained the papacy from rising to power, until pagan Rome was taken away. In 2 Thessalonians, Paul also provided the anchor for the framework of Future for America, when Paul identified that the “man of sin” in the chapter was also represented as the king that exalted himself, in Daniel chapter eleven, and verse thirty-six.

Το πλαίσιο του Μίλλερ στηριζόταν στην αναγνώριση των δύο ερημωτικών δυνάμεων, του παγανισμού και κατόπιν του παπισμού, και η μαρτυρία του αποστόλου Παύλου στο δεύτερο κεφάλαιο της προς Θεσσαλονικείς επιστολής παρείχε στον Μίλλερ την άγκυρα για το πλαίσιό του. Εκεί ο Παύλος προσδιορίζει ότι η παγανιστική Ρώμη είχε συγκρατήσει την παποσύνη από το να ανυψωθεί στην εξουσία, έως ότου η παγανιστική Ρώμη αφαιρέθηκε. Στη Β΄ Θεσσαλονικείς, ο Παύλος παρείχε επίσης την άγκυρα για το πλαίσιο του Future for America, όταν προσδιόρισε ότι ο «άνθρωπος της αμαρτίας» του κεφαλαίου παριστάνεται επίσης ως ο βασιλεύς που υψώνει εαυτόν, στο ενδέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ και στο εδάφιο τριάντα έξι.

It is essential to see that the increase of knowledge in the movement of both the first and third angels, was directly connected with Paul’s testimony in chapter two of Thessalonians. At the time of the end in 1798, and also in 1989, the book of Daniel was unsealed, thus initiating a three-step testing process. The testing process always produces two classes of worshippers in the history where the book of Daniel is unsealed. It is essential to see Paul’s writings in connection with the increase of knowledge at the time of the end, for it is in that very chapter where Paul warns that those who do not receive the “love of the truth,” will receive strong delusion from God. The strong delusion is what is brought upon the wicked in Daniel chapter twelve, who reject the increase of knowledge. In both histories the strong delusion is most directly referring to Adventism.

Είναι ουσιώδες να διακρίνουμε ότι η αύξηση της γνώσεως στην κίνηση τόσο του πρώτου όσο και του τρίτου αγγέλου συνδεόταν άμεσα με τη μαρτυρία του Παύλου στο δεύτερο κεφάλαιο της προς Θεσσαλονικείς. Στον καιρό του τέλους, το 1798, και επίσης το 1989, το βιβλίο του Δανιήλ αποσφραγίσθηκε, εγκαινιάζοντας έτσι μια τριπλή διαδικασία δοκιμασίας. Η διαδικασία της δοκιμασίας παράγει πάντοτε δύο τάξεις προσκυνητών στην ιστορία όπου το βιβλίο του Δανιήλ αποσφραγίζεται. Είναι ουσιώδες να δούμε τα συγγράμματα του Παύλου σε συνάρτηση με την αύξηση της γνώσεως στον καιρό του τέλους, διότι ακριβώς σε εκείνο το κεφάλαιο ο Παύλος προειδοποιεί ότι όσοι δεν δέχονται την «αγάπη της αληθείας» θα λάβουν από τον Θεό ενέργεια πλάνης. Η ισχυρή πλάνη είναι εκείνο που επιφέρεται επί των ασεβών στο δωδέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ, οι οποίοι απορρίπτουν την αύξηση της γνώσεως. Και στις δύο ιστορίες, η ισχυρή πλάνη αναφέρεται κατά τον αμεσότερο τρόπο στον Αντβεντισμό.

> “One who sees beneath the surface, who reads the hearts of all men, says of those who have had great light: ‘They are not afflicted and astonished because of their moral and spiritual condition.’ Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before Mine eyes, and chose that in which I delighted not.’ ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie,’ because they received not the love of the truth, that they might be saved,’ ‘but had pleasure in unrighteousness.’ Isaiah 66:3, 4; 2 Thessalonians 2:11, 10, 12.

> «Εκείνος που βλέπει κάτω από την επιφάνεια, που διαβάζει τις καρδιές όλων των ανθρώπων, λέγει για εκείνους που έχουν λάβει μεγάλο φως: “Δεν θλίβονται ούτε καταλαμβάνονται από έκπληξη εξαιτίας της ηθικής και πνευματικής τους καταστάσεως.” Ναι, εξέλεξαν τις οδούς τους, και η ψυχή τους ευαρεστείται στα βδελύγματά τους. Και εγώ επίσης θα εκλέξω τις πλάνες τους, και θα επιφέρω επάνω τους εκείνα που φοβούνται· επειδή, όταν εκάλεσα, κανείς δεν απεκρίθη· όταν ελάλησα, δεν ήκουσαν· αλλά έπραξαν το κακό ενώπιον των οφθαλμών Μου, και εξέλεξαν εκείνο στο οποίο δεν ευαρεστήθηκα.” “Ο Θεός θα τους αποστείλει ενέργεια πλάνης, ώστε να πιστεύσουν στο ψεύδος,” επειδή “δεν εδέχθησαν την αγάπη της αληθείας, για να σωθούν,” “αλλά ευαρεστήθηκαν στην αδικία.” Ησαΐας 66:3, 4· 2 Θεσσαλονικείς 2:11, 10, 12.»

> “The heavenly Teacher inquired: ‘What stronger delusion can beguile the mind than the pretense that you are building on the right foundation and that God accepts your works, when in reality you are working out many things according to worldly policy and are sinning against Jehovah? Oh, it is a great deception, a fascinating delusion, that takes possession of minds when men who have once known the truth, mistake the form of godliness for the spirit and power thereof; when they suppose that they are rich and increased with goods and in need of nothing, while in reality they are in need of everything.’

> «Ο ουράνιος Διδάσκαλος ρώτησε: “Ποια ισχυρότερη πλάνη μπορεί να εξαπατήσει τον νου από την προσποίηση ότι οικοδομείτε επάνω στο ορθό θεμέλιο και ότι ο Θεός δέχεται τα έργα σας, ενώ στην πραγματικότητα πράττετε πολλά σύμφωνα με την κοσμική πολιτική και αμαρτάνετε εναντίον του Ιεχωβά; Ω, είναι μεγάλη απάτη, μια σαγηνευτική πλάνη, που κυριεύει τις διάνοιες όταν άνθρωποι που κάποτε γνώρισαν την αλήθεια εκλαμβάνουν τη μορφή της ευσέβειας ως το πνεύμα και τη δύναμή της· όταν υποθέτουν ότι είναι πλούσιοι και πεπλουτισμένοι και δεν έχουν χρεία ουδενός, ενώ στην πραγματικότητα έχουν ανάγκη από τα πάντα.”»

> “God has not changed toward His faithful servants who are keeping their garments spotless. But many are crying, ‘Peace and safety,’ while sudden destruction is coming upon them. Unless there is thorough repentance, unless men humble their hearts by confession and receive the truth as it is in Jesus, they will never enter heaven. When purification shall take place in our ranks, we shall no longer rest at ease, boasting of being rich and increased with goods, in need of nothing.

> «Ο Θεός δεν έχει αλλάξει απέναντι στους πιστούς δούλους Του, οι οποίοι διατηρούν τα ιμάτιά τους άσπιλα. Αλλ’ ενώ πολλοί κράζουν: “Ειρήνη και ασφάλεια”, αιφνίδια απώλεια έρχεται επάνω τους. Εάν δεν υπάρξει πλήρης μετάνοια, εάν οι άνθρωποι δεν ταπεινώσουν την καρδιά τους με εξομολόγηση και δεν δεχθούν την αλήθεια καθώς είναι εν τω Ιησού, δεν θα εισέλθουν ποτέ στον ουρανό. Όταν συντελεσθεί καθαρισμός στις τάξεις μας, δεν θα αναπαυόμαστε πλέον αμέριμνοι, καυχώμενοι ότι είμαστε πλούσιοι και πεπλουτισμένοι και ότι δεν έχουμε ανάγκη ουδενός.»

> “Who can truthfully say: ‘Our gold is tried in the fire; our garments are unspotted by the world’? I saw our Instructor pointing to the garments of so-called righteousness. Stripping them off, He laid bare the defilement beneath. Then He said to me: ‘Can you not see how they have pretentiously covered up their defilement and rottenness of character? ‘How is the faithful city become an harlot!’ My Father’s house is made a house of merchandise, a place whence the divine presence and glory have departed! For this cause there is weakness, and strength is lacking.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.

> «Ποιος μπορεί αληθινά να πει: “Το χρυσάφι μας είναι δοκιμασμένο στη φωτιά· τα ιμάτιά μας είναι αμόλυντα από τον κόσμο”; Είδα τον Διδάσκαλό μας να δείχνει τα ενδύματα της λεγόμενης δικαιοσύνης. Αφαιρώντας τα, αποκάλυψε τη μόλυνση που βρισκόταν από κάτω. Έπειτα μου είπε: “Δεν μπορείς να δεις πώς έχουν επιτηδευμένα καλύψει τη μόλυνσή τους και τη σαπρότητα του χαρακτήρα τους; ‘Πώς έγινε πόρνη η πιστή πόλη!’ Ο οίκος του Πατέρα Μου έγινε οίκος εμπορίου, τόπος από τον οποίο η θεία παρουσία και η δόξα έχουν αποχωρήσει! Γι’ αυτό υπάρχει αδυναμία, και λείπει η δύναμη.”» Testimonies, τόμος 8, 249, 250.

Adventism was “the faithful city” when it proclaimed the Midnight Cry in 1844. By 1863, it began the process of rejecting the “foundations” that were established through the ministry of William Miller. When they began to set aside the foundational truths, thus covering them with counterfeit jewels and coins, they were building a new foundation. Those that began, carried out and continue that work, are represented in the writing of the Spirit of Prophecy as “those who have had great light.”

Ο Αντβεντισμός ήταν «η πιστή πόλη» όταν διακήρυξε την Κραυγή του Μεσονυκτίου το 1844. Μέχρι το 1863, άρχισε τη διαδικασία της απόρριψης των «θεμελίων» που είχαν τεθεί μέσω της διακονίας του William Miller. Όταν άρχισαν να παραμερίζουν τις θεμελιώδεις αλήθειες, καλύπτοντάς τες έτσι με πλαστά κοσμήματα και νομίσματα, οικοδομούσαν ένα νέο θεμέλιο. Εκείνοι που άρχισαν, διεξήγαγαν και συνεχίζουν αυτό το έργο, παριστάνονται στα γραπτά του Πνεύματος της Προφητείας ως «εκείνοι που είχαν μεγάλο φως».

The “great light” they once had, was represented in Miller’s dream as the jewels in the casket, which Miller placed upon a table in the center of his room, that shone brighter than “the sun.” In the passage just cited Sister White identifies, “those who have had great light,” but who “have chosen their own ways.”

Το «μεγάλο φως» που κάποτε είχαν, παριστάνεται στο όνειρο του Μίλλερ ως τα πετράδια μέσα στο κιβώτιο, το οποίο ο Μίλλερ τοποθέτησε επάνω σε ένα τραπέζι στο κέντρο του δωματίου του, και τα οποία έλαμπαν λαμπρότερα από «τον ήλιο». Στο χωρίο που μόλις παρατέθηκε, η Αδελφή Ουάιτ προσδιορίζει «εκείνους που έχουν λάβει μεγάλο φως», αλλά που «έχουν εκλέξει τις δικές τους οδούς».

They chose a new way in 1863. She says it is “a fascinating delusion, that takes possession of minds when men who have once known the truth, mistake the form of godliness for the spirit and power thereof; when they suppose that they are rich and increased with goods and in need of nothing, while in reality they are in need of everything.”

Επέλεξαν μια νέα οδό το 1863. Εκείνη λέγει ότι είναι «μία γοητευτική πλάνη, η οποία κατακυριεύει τους νοῦς, όταν άνθρωποι που κάποτε γνώρισαν την αλήθεια συγχέουν τη μορφή της ευσεβείας με το πνεῦμα και τη δύναμή της· όταν νομίζουν ότι είναι πλούσιοι και πεπλουτισμένοι και ότι δεν έχουν χρείαν ουδενός, ενώ στην πραγματικότητα έχουν ανάγκη από τα πάντα».

She is identifying the Laodicean condition, which she and her husband identified occurred in 1856. They were then tested for seven years, but failed the test in 1863, and began erecting the false foundation that brings the strong delusion of Paul’s warning message in Thessalonians. Paul’s warning in Thessalonians is an anchor for both the movement at the beginning and ending of Adventism, and aligns perfectly with Miller’s dream, which addresses both the beginning and ending of Adventism. His dream identifies that when the work of restoring the original jewels of truth is accomplished, those truths will shine ten times brighter than when they first shone at the Midnight Cry in the beginning of Adventism. How is it that Miller’s understanding shines any brighter now, than when he first recognized the truth?

Αυτή προσδιορίζει τη Λαοδικειακή κατάσταση, την οποία η ίδια και ο σύζυγός της αναγνώρισαν ότι επήλθε το 1856. Έπειτα δοκιμάστηκαν επί επτά έτη, αλλά απέτυχαν στη δοκιμασία το 1863 και άρχισαν να ανεγείρουν το ψευδές θεμέλιο που επιφέρει την ισχυρή πλάνη του προειδοποιητικού μηνύματος του Παύλου στις Προς Θεσσαλονικείς. Η προειδοποίηση του Παύλου στις Προς Θεσσαλονικείς αποτελεί άγκυρα τόσο για το κίνημα στην αρχή όσο και στο τέλος του Αντβεντισμού και ευθυγραμμίζεται απολύτως με το όνειρο του Μίλλερ, το οποίο πραγματεύεται τόσο την αρχή όσο και το τέλος του Αντβεντισμού. Το όνειρό του καταδεικνύει ότι, όταν ολοκληρωθεί το έργο της αποκατάστασης των αρχικών κοσμημάτων της αλήθειας, εκείνες οι αλήθειες θα λάμψουν δέκα φορές λαμπρότερα απ’ ό,τι όταν έλαμψαν για πρώτη φορά κατά τη Μεσονύκτια Κραυγή στην αρχή του Αντβεντισμού. Πώς είναι δυνατόν η κατανόηση του Μίλλερ να λάμπει τώρα περισσότερο απ’ ό,τι όταν πρωτοαναγνώρισε την αλήθεια;

There are several truths represented upon the two sacred charts of Habakkuk chapter two. Those truths were represented in Miller’s dream as jewels that would ultimately be restored in the last days, just before the Midnight Cry. The counterfeit jewels that are carried out of the window in Miller’s dream represent both the false doctrines that were brought into Adventism to create a false foundation, and also to hide the true foundation; but they also represent those who refuse to turn loose of the false doctrines that make up the false foundation. “The daily” was the anchor for William Miller’s framework of truth that established the original foundation, and in the last days “the daily,” symbolizes not only paganism, as Miller correctly identified, but it is the symbol of the rebellion that produced the false foundation.

Υπάρχουν πολλές αλήθειες που παριστώνται επάνω στους δύο ιερούς χάρτες του δευτέρου κεφαλαίου του Αββακούμ. Οι αλήθειες αυτές παριστάνονταν στο όνειρο του Μίλλερ ως πολύτιμοι λίθοι, οι οποίοι επρόκειτο τελικώς να αποκατασταθούν στις έσχατες ημέρες, ακριβώς πριν από την Κραυγή του Μεσονυκτίου. Οι απομιμητικοί πολύτιμοι λίθοι που μεταφέρονται έξω από το παράθυρο στο όνειρο του Μίλλερ αντιπροσωπεύουν τόσο τις ψευδείς δοξασίες που εισήχθησαν στον Αντβεντισμό για να δημιουργήσουν ένα ψευδές θεμέλιο, όσο και για να αποκρύψουν το αληθινό θεμέλιο· αλλά αντιπροσωπεύουν επίσης και εκείνους που αρνούνται να αποχωρισθούν τις ψευδείς δοξασίες που συνιστούν το ψευδές θεμέλιο. «Το καθημερινόν» υπήρξε η άγκυρα για το πλαίσιο αλήθειας του Γουίλλιαμ Μίλλερ, το οποίο εγκαθίδρυσε το αρχικό θεμέλιο, και στις έσχατες ημέρες «το καθημερινόν» συμβολίζει όχι μόνον τον παγανισμό, όπως ορθώς προσδιόρισε ο Μίλλερ, αλλά είναι και το σύμβολο της ανταρσίας που παρήγαγε το ψευδές θεμέλιο.

The Bible, the Spirit of Prophecy and history all testify that the judgment-hour cry of 1798 through 1844, was the proclamation of the message discovered and presented by William Miller. This is why the movement is called the Millerite movement. Logically to reject that movement, is to reject the light that was produced in 1798, that Daniel identified as an increase of knowledge.

Η Αγία Γραφή, το Πνεύμα της Προφητείας και η ιστορία όλα μαρτυρούν ότι η κραυγή της ώρας της κρίσεως από το 1798 έως το 1844 ήταν η διακήρυξη του μηνύματος που ανακαλύφθηκε και παρουσιάσθηκε από τον William Miller. Γι’ αυτό το κίνημα ονομάζεται Μιλλεριτικό κίνημα. Λογικώς, το να απορρίψει κανείς εκείνο το κίνημα σημαίνει να απορρίψει το φως που παρήχθη το 1798, το οποίο ο Δανιήλ προσδιόρισε ως αύξηση της γνώσεως.

Isaiah speaks of the drunkards of Ephraim, and identifies those drunkards as the scornful men that rule the people of Jerusalem. Isaiah identifies that they are not drunk with literal wine, they are drunk with spiritual wine. Spiritual wine in the Bible is either true or false doctrine, depending upon the context. The drunkards of Ephraim are drunk on false doctrine, which is the wine of Babylon, as represented by the whore of Tyre in chapter seventeen, of Revelation and by Belshazzar in his last night of partying.

Ο Ησαΐας μιλά για τους μεθύστακες του Εφραΐμ και προσδιορίζει αυτούς τους μεθύστακες ως τους χλευαστές άνδρες που εξουσιάζουν τον λαό της Ιερουσαλήμ. Ο Ησαΐας διευκρινίζει ότι δεν είναι μεθυσμένοι από κυριολεκτικό οίνο, αλλά είναι μεθυσμένοι από πνευματικό οίνο. Ο πνευματικός οίνος στη Βίβλο είναι είτε αληθινή είτε ψευδής διδασκαλία, ανάλογα με τα συμφραζόμενα. Οι μεθύστακες του Εφραΐμ είναι μεθυσμένοι από ψευδή διδασκαλία, η οποία είναι ο οίνος της Βαβυλώνος, όπως παριστάνεται από την πόρνη της Τύρου στο δέκατο έβδομο κεφάλαιο της Αποκαλύψεως και από τον Βαλτάσαρ στην τελευταία νύχτα των συμποσίων του.

Isaiah identified the effects of the spiritual drunkenness that comes upon the scornful men that rule the people of Jerusalem.

Ο Ησαΐας προσδιόρισε τα αποτελέσματα της πνευματικής μέθης που επέρχεται επί των χλευαστών ανδρών, οι οποίοι κυβερνούν τον λαό της Ιερουσαλήμ.

> Stay yourselves, and wonder; cry ye out, and cry: they are drunken, but not with wine; they stagger, but not with strong drink. For the Lord hath poured out upon you the spirit of deep sleep, and hath closed your eyes: the prophets and your rulers, the seers hath he covered. And the vision of all is become unto you as the words of a book that is sealed, which men deliver to one that is learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I cannot; for it is sealed: And the book is delivered to him that is not learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I am not learned. Wherefore the Lord said, Forasmuch as this people draw near me with their mouth, and with their lips do honour me, but have removed their heart far from me, and their fear toward me is taught by the precept of men: Therefore, behold, I will proceed to do a marvellous work among this people, even a marvellous work and a wonder: for the wisdom of their wise men shall perish, and the understanding of their prudent men shall be hid. Woe unto them that seek deep to hide their counsel from the Lord, and their works are in the dark, and they say, Who seeth us? and who knoweth us? Surely your turning of things upside down shall be esteemed as the potter’s clay: for shall the work say of him that made it, He made me not? or shall the thing framed say of him that framed it, He had no understanding? Isaiah 29:9–16.

> Σταθείτε άναυδοι και θαυμάσατε· αναβοήσατε και βοήστε· είναι μεθυσμένοι, αλλά όχι από οίνο· παραπατούν, αλλά όχι από σίκερα. Διότι ο Κύριος εξέχεε επάνω σας πνεύμα βαθέος ύπνου, και έκλεισε τους οφθαλμούς σας· τους προφήτας και τους άρχοντές σας, τους βλέποντες, εσκέπασε. Και πάσα η όρασις έγινε εις εσάς ως οι λόγοι βιβλίου εσφραγισμένου, το οποίον δίδουν εις άνθρωπον εγγράμματον, λέγοντες· Ανάγνωθι τούτο, παρακαλώ· και εκείνος λέγει, Δεν δύναμαι· διότι είναι εσφραγισμένον· και το βιβλίον δίδεται εις τον αγράμματον, λέγοντες· Ανάγνωθι τούτο, παρακαλώ· και εκείνος λέγει, Δεν είμαι εγγράμματος. Διά τούτο είπε ο Κύριος· Επειδή ο λαός ούτος με πλησιάζει με το στόμα αυτού, και με τα χείλη αυτού με τιμά, αλλά την καρδίαν αυτού απεμάκρυνεν απ’ εμού, και ο φόβος αυτών προς εμέ διδάσκεται διά προστάγματος ανθρώπων· διά τούτο, ιδού, εγώ θέλω εξακολουθήσει να κάμω θαυμαστόν έργον μεταξύ του λαού τούτου, έργον θαυμαστόν και τεράστιον· διότι η σοφία των σοφών αυτού θέλει απολεσθή, και η σύνεσις των συνετών αυτού θέλει κρυβή. Ουαί εις τους βαθύτατα ζητούντας να κρύψουν την βουλήν αυτών από του Κυρίου, και τα έργα αυτών είναι εν τω σκότει, και λέγουν· Τίς μας βλέπει; και τίς μας γνωρίζει; Βεβαίως, η διαστροφή σας των πραγμάτων θέλει λογισθή ως ο πηλός του κεραμέως· διότι θέλει ειπεί το έργον περί του ποιήσαντος αυτό, Δεν με έκαμεν; ή το πεπλασμένον θέλει ειπεί περί του πλάσαντος αυτό, Δεν είχε σύνεσιν; Ησαΐας 29:9–16.

Sister White quotes these verses and then adds:

Η Αδελφή White παραθέτει αυτά τα εδάφια και κατόπιν προσθέτει:

> “Every word of this will be fulfilled. There are those who do not humble their hearts before God, and who will not walk uprightly. They hide their true purposes, and keep in fellowship with the fallen angel, who loveth and maketh a lie. The enemy puts his spirit upon the men whom he can use to deceive those who are partially in the dark. Some are becoming imbued with the darkness that prevails, and are setting the truth aside for error. The day pointed out by prophecy is come. Jesus Christ is not understood. Jesus Christ is to them a fable. At this stage of the earth’s history, many act like drunken men. ‘Stay yourselves, and wonder; cry ye out, and cry; they are drunken, but not with wine; they stagger, but not with strong drink. For the Lord hath poured out upon you the spirit of deep sleep, and hath closed your eyes. The prophets and your rulers, the seers hath he covered.’ A spiritual drunkenness is upon many who suppose they are the people who shall be exalted. Their religious faith is just as is represented in this Scripture. Under its influence, they cannot walk straight. They make crooked paths in their course of action. One and then another, they reel to and fro. They are looked upon by the Lord with great pity. The way of truth they have not known. They are scientific schemers, and those who could and should have helped, because of a clear spiritual eyesight, are themselves deceived, and are sustaining an evil work.

> «Κάθε λέξη τούτου θα εκπληρωθεί. Υπάρχουν εκείνοι που δεν ταπεινώνουν την καρδιά τους ενώπιον του Θεού και που δεν θέλουν να περπατούν ευθέως. Αποκρύπτουν τους αληθινούς τους σκοπούς και διατηρούν κοινωνία με τον πεσμένο άγγελο, ο οποίος αγαπά και πράττει το ψεύδος. Ο εχθρός επιθέτει το πνεύμα του επάνω στους ανθρώπους τους οποίους μπορεί να χρησιμοποιήσει για να εξαπατήσει εκείνους που βρίσκονται εν μέρει στο σκοτάδι. Μερικοί διαποτίζονται από το σκότος που επικρατεί και παραμερίζουν την αλήθεια χάριν της πλάνης. Η ημέρα που υπεδείχθη από την προφητεία έχει έλθει. Ο Ιησούς Χριστός δεν γίνεται κατανοητός. Ο Ιησούς Χριστός είναι γι’ αυτούς μύθος. Σε αυτό το στάδιο της ιστορίας της γης, πολλοί ενεργούν σαν μεθυσμένοι άνθρωποι. «Σταθήτε έκθαμβοι και θαυμάσατε· κράξατε και βοήσατε· είναι μεθυσμένοι, αλλά όχι από οίνον· κλονίζονται, αλλά όχι από σίκερα. Διότι ο Κύριος εξέχεεν επάνω σας πνεύμα βαθέος ύπνου και έκλεισε τους οφθαλμούς σας· τους προφήτας και τους άρχοντάς σας, τους βλέποντας, εκάλυψε.» Μια πνευματική μέθη είναι επάνω σε πολλούς που νομίζουν ότι είναι ο λαός ο οποίος θα υψωθεί. Η θρησκευτική τους πίστη είναι ακριβώς όπως παρουσιάζεται σε αυτή τη Γραφή. Υπό την επιρροή της, δεν μπορούν να βαδίζουν ευθέως. Κάνουν στραβούς δρόμους στην πορεία των πράξεών τους. Ένας και έπειτα άλλος, παραπαίουν εδώ και εκεί. Ο Κύριος τούς βλέπει με μεγάλη συμπόνια. Την οδό της αληθείας δεν τη γνώρισαν. Είναι τεχνάζοντες με επιστημονική μεθοδευτικότητα, και εκείνοι που μπορούσαν και όφειλαν να είχαν βοηθήσει, λόγω καθαράς πνευματικής οράσεως, είναι οι ίδιοι εξαπατημένοι και υποστηρίζουν ένα πονηρό έργο.

> “The developments of these last days will soon become decided. When these spiritualistic deceptions are revealed to be what they really are,—the secret workings of evil spirits,—those who have acted a part in them will become as men who have lost their minds.

> «Τα γεγονότα των εσχάτων αυτών ημερών θα λάβουν σύντομα καθοριστική μορφή. Όταν αυτές οι πνευματιστικές πλάνες αποκαλυφθούν ως αυτό που πραγματικά είναι,—οι κρυφές ενέργειες πονηρών πνευμάτων,—εκείνοι που έλαβαν μέρος σε αυτές θα γίνουν ως άνθρωποι που έχουν χάσει τα λογικά τους.

> “‘Wherefore the Lord saith, Forasmuch as this people draw near me with their mouth, and with their lips do honor me, but have removed their hearts far from me, and their fear toward me is taught by the precept of men therefore, behold I will proceed to do a marvelous work among this people, even a marvelous work and a wonder for the wisdom of their wise men shall perish, and the understanding of their prudent men shall be hid. Woe unto them that seek deep to hide their counsel from the Lord, and their works are in the dark, and they say, who seeth us, and who knoweth us? Surely your turning of things upside down shall be esteemed as the potter’s clay; for shall the work say of him that made it, He made me not? or shall the thing framed say of him that framed it. He had no understanding?’

> «Διὰ τοῦτο λέγει ὁ Κύριος· Ἐπειδὴ ὁ λαὸς οὗτος ἐγγίζει εἰς ἐμὲ μὲ τὸ στόμα αὐτοῦ καὶ μὲ τὰ χείλη αὐτοῦ μὲ τιμᾷ, ἀλλὰ ἀπεμάκρυνεν τὴν καρδίαν αὐτοῦ μακρὰν ἀπ’ ἐμοῦ, καὶ ὁ φόβος αὐτοῦ πρὸς ἐμὲ εἶναι διδαγμένος ἀπὸ ἐντάλματα ἀνθρώπων, διὰ τοῦτο, ἰδοὺ, ἐγὼ θέλω ἐξακολουθήσει νὰ κάμω ἐν τῷ λαῷ τούτῳ ἔργον θαυμαστὸν, μάλιστα ἔργον θαυμαστὸν καὶ τέρας· διότι ἡ σοφία τῶν σοφῶν αὐτοῦ θέλει ἀπολεσθῇ, καὶ ἡ σύνεσις τῶν συνετῶν αὐτοῦ θέλει κρυφθῇ. Οὐαὶ εἰς τοὺς ζητοῦντας βαθέως νὰ κρύψωσι τὴν βουλὴν αὐτῶν ἀπὸ τοῦ Κυρίου, καὶ τὰ ἔργα αὐτῶν γίνονται ἐν τῷ σκότει, καὶ λέγουσιν· Τίς μᾶς βλέπει; καὶ τίς μᾶς γνωρίζει; Βεβαίως ἡ διαστροφή σας τῶν πραγμάτων θέλει λογισθῇ ὡς ὁ πηλὸς τοῦ κεραμέως· διότι θέλει εἰπεῖ τὸ ποίημα περὶ τοῦ ποιήσαντος αὐτό· Δὲν μὲ ἔκαμεν; ἢ θέλει εἰπεῖ τὸ πλάσμα περὶ τοῦ πλάσαντος αὐτό· Δὲν εἶχεν σύνεσιν;»

> “It is presented to me that in our experience we have been and are meeting this very condition of things. Men who have had great light and wonderful privileges have taken the word of leaders who think themselves wise, who have been greatly favored and blessed by the Lord, but who have taken themselves out of the hands of God and placed themselves in the ranks of the enemy. The world is to be flooded with specious fallacies. One human mind, accepting these fallacies, will work upon other human minds, who have been turning the precious evidence of God’s truth into a lie. These men will be deceived by fallen angels, when they should have stood as faithful guardians, watching for souls, as they that must give an account. They have laid down the weapons of their warfare, and have given heed to seducing spirits. They make of no effect the counsel of God and set aside his warnings and reproofs, and are positively on Satan’s side, giving heed to seducing spirits and doctrines of devils.

> «Μου παρουσιάζεται ότι στην εμπειρία μας έχουμε βρεθεί και βρισκόμαστε ακριβώς ενώπιον αυτής της κατάστασης πραγμάτων. Άνδρες που έλαβαν μεγάλο φως και θαυμαστά προνόμια έχουν δεχθεί τον λόγο ηγετών που νομίζουν τους εαυτούς τους σοφούς, οι οποίοι έχουν ευνοηθεί και ευλογηθεί πολύ από τον Κύριο, αλλά έχουν αποσπάσει τον εαυτό τους από τα χέρια του Θεού και έχουν ταχθεί στις τάξεις του εχθρού. Ο κόσμος πρόκειται να κατακλυσθεί από εύηχες πλάνες. Ένας ανθρώπινος νους, αποδεχόμενος αυτές τις πλάνες, θα επιδράσει επάνω σε άλλους ανθρώπινους νούς, οι οποίοι μετέτρεπαν σε ψεύδος τα πολύτιμα τεκμήρια της αλήθειας του Θεού. Οι άνθρωποι αυτοί θα εξαπατηθούν από πεπτωκότες αγγέλους, ενώ θα έπρεπε να είχαν σταθεί ως πιστοί φύλακες, αγρυπνώντας υπέρ ψυχών, ως εκείνοι που πρόκειται να δώσουν λόγο. Έχουν αποθέσει τα όπλα του πολέμου τους και έχουν προσέξει πνεύματα πλάνης. Ακυρώνουν τη βουλή του Θεού και παραμερίζουν τις προειδοποιήσεις και τους ελέγχους Του, και βρίσκονται θετικά με το μέρος του Σατανά, δίνοντας προσοχή σε πνεύματα πλάνης και σε διδασκαλίες δαιμονίων.»

> “Spiritual drunkenness is now upon men who ought not to be staggering as men under the influence of strong drink. Crimes and irregularities, fraud, deceit, and unfair dealing fill the world, in accordance with the teaching of the leader who rebelled in the heavenly courts.

> «Πνευματική μέθη έχει τώρα καταλάβει ανθρώπους οι οποίοι δεν θα έπρεπε να παραπατούν ως άνθρωποι υπό την επήρεια ισχυρού ποτού. Εγκλήματα και αταξίες, απάτη, δόλος και άδικη συναλλαγή γεμίζουν τον κόσμο, σύμφωνα με τη διδασκαλία του αρχηγού που επαναστάτησε στις ουράνιες αυλές.

> “History is to be repeated. I could specify what will be in the near future, but the time is not yet. The forms of the dead will appear, through the cunning device of Satan, and many will link up with the one who loveth and maketh a lie. I warn our people that right among us some will turn away from the faith, and give heed to seducing spirits and doctrines of devils, and by them the truth will be evil spoken of.” Battle Creek Letters, 123–125.

> «Η ιστορία πρόκειται να επαναληφθεί. Θα μπορούσα να προσδιορίσω τι θα υπάρξει στο εγγύς μέλλον, αλλά ο καιρός δεν είναι ακόμη. Οι μορφές των νεκρών θα εμφανιστούν, μέσω του πανούργου τεχνάσματος του Σατανά, και πολλοί θα συνδεθούν με εκείνον που αγαπά και πράττει το ψεύδος. Προειδοποιώ τον λαό μας ότι ακριβώς ανάμεσά μας μερικοί θα απομακρυνθούν από την πίστη και θα δώσουν προσοχή σε πνεύματα πλάνης και σε διδασκαλίες δαιμονίων, και εξαιτίας αυτών η αλήθεια θα κακολογηθεί.» Battle Creek Letters, 123–125.

All the prophets, including Isaiah and Sister White are identifying the last days. In these days the leaders of Adventism “are positively on Satan’s side, giving heed to seducing spirits and doctrines of devils.” Sister White sets forth a prediction when she says, “When these spiritualistic deceptions are revealed to be what they really are,—the secret workings of evil spirits,—those who have acted a part in them will become as men who have lost their minds.” The leadership of Adventism will become as men who have lost their minds, at the point in the history of the last days when their drunkenness is revealed to be “the secret workings of evil spirits.”

Όλοι οι προφήτες, περιλαμβανομένων του Ησαΐα και της Αδελφής White, προσδιορίζουν τις έσχατες ημέρες. Κατά τις ημέρες αυτές, οι ηγέτες του Αντβεντισμού «βρίσκονται σαφώς με το μέρος του Σατανά, δίνοντας προσοχή σε πνεύματα πλάνης και σε διδασκαλίες δαιμονίων». Η Αδελφή White διατυπώνει μία πρόρρηση όταν λέγει: «Όταν αυτές οι πνευματιστικές απάτες αποκαλυφθούν ως αυτό που πραγματικά είναι,—οι μυστικές ενέργειες πονηρών πνευμάτων,—εκείνοι που έλαβαν μέρος σε αυτές θα γίνουν ως άνθρωποι που έχουν χάσει τα λογικά τους.» Η ηγεσία του Αντβεντισμού θα γίνει ως άνθρωποι που έχουν χάσει τα λογικά τους, στο σημείο της ιστορίας των εσχάτων ημερών κατά το οποίο η μέθη τους θα αποκαλυφθεί ότι είναι «οι μυστικές ενέργειες πονηρών πνευμάτων».

There is an unsealing of the work of the scornful men that rule the people in Jerusalem in the last days. That unsealing was illustrated in Miller’s dream, when Miller prayed and then there was a door opened. It takes place just before he closed his eyes for a moment, identifying the very end of the sealing process of the one hundred and forty-four thousand. The opening of a door identifies a change of dispensations, and at that point the Laodicean movement of the third angel transitions into the Philadelphian movement of the third angel.

Υπάρχει μία αποσφράγιση του έργου των χλευαστών ανδρών που άρχουν επί του λαού στην Ιερουσαλήμ κατά τις έσχατες ημέρες. Αυτή η αποσφράγιση απεικονίσθηκε στο όνειρο του Μίλλερ, όταν ο Μίλλερ προσευχήθηκε και κατόπιν ανοίχθηκε μία θύρα. Αυτό λαμβάνει χώρα ακριβώς πριν κλείσει τα μάτια του για μια στιγμή, προσδιορίζοντας το ίδιο το τέλος της διαδικασίας της σφράγισης των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων. Το άνοιγμα μιας θύρας δηλώνει αλλαγή οικονομιών, και σε εκείνο το σημείο το Λαοδικειακό κίνημα του τρίτου αγγέλου μεταβαίνει στο Φιλαδελφειακό κίνημα του τρίτου αγγέλου.

In the passage in Isaiah, there is a summary of the evil work of the drunkards of Ephraim, who are the men who “should have stood as faithful guardians.” The summary is expressed as, “‘Surely your turning of things upside down shall be esteemed as the potter’s clay; for shall the work say of him that made it, He made me not? or shall the thing framed say of him that framed it. He had no understanding?’”

Στο χωρίο του Ησαΐα υπάρχει μία σύνοψη του πονηρού έργου των μεθυσμένων του Εφραΐμ, οι οποίοι είναι οι άνδρες που «έπρεπε να είχαν σταθεί ως πιστοί φύλακες». Η σύνοψη εκφράζεται ως εξής: «Βεβαίως, η ανατροπή σας θα λογαριασθεί ως ο πηλός του κεραμέως· διότι θέλει ειπεί το έργον περί εκείνου που το έκαμεν, Δεν με έκαμεν; ή θέλει ειπεί το πλάσμα περί εκείνου που το έπλασεν, Δεν είχε σύνεσιν;»

Miller’s identification of “the daily,” as either the religion of paganism or pagan Rome is ultimately a symbol of Satan, for Satan and pagan Rome are both represented as the dragon.

Η ταύτιση εκ μέρους του Μίλλερ τοῦ «καθημερινοῦ» είτε με τη θρησκεία του παγανισμού είτε με την ειδωλολατρική Ρώμη αποτελεί, εν τέλει, σύμβολο του Σατανά, διότι τόσο ο Σατανάς όσο και η ειδωλολατρική Ρώμη παριστάνονται ως ο δράκων.

> “Thus while the dragon, primarily, represents Satan, it is, in a secondary sense, a symbol of pagan Rome.” The Great Controversy, 439.

> «Οὕτως, ενώ ο δράκων, πρωτίστως, αντιπροσωπεύει τον Σατανά, είναι, υπό δευτερεύουσα έννοια, σύμβολο της ειδωλολατρικής Ρώμης». The Great Controversy, 439.

Speaking of the men who rule Jerusalem in the last days, Sister White states: “Some are becoming imbued with the darkness that prevails, and are setting the truth aside for error. The day pointed out by prophecy is come. Jesus Christ is not understood. Jesus Christ is to them a fable.” In 1901, a leader of Adventism from Germany began to introduce apostate Protestantism’s false view of “the daily” in the book of Daniel. That view identifies that “the daily” represents Christ’s sanctuary work, or some variation of that thought. I say some variation for there have been different emphasis placed upon the falsehood through the history that followed 1901, but those false views always manifest a conclusion that “the daily” represents some type of Christ’s work.

Αναφερόμενη στους άνδρες που κυβερνούν την Ιερουσαλήμ κατά τις έσχατες ημέρες, η αδελφή White δηλώνει: «Μερικοί εμποτίζονται με το σκότος που επικρατεί και παραμερίζουν την αλήθεια χάριν της πλάνης. Η ημέρα που υπεδείχθη από την προφητεία έχει έλθει. Ο Ιησούς Χριστός δεν γίνεται κατανοητός. Ο Ιησούς Χριστός είναι γι’ αυτούς ένας μύθος.» Το 1901, ένας ηγέτης του Αντβεντισμού από τη Γερμανία άρχισε να εισάγει την ψευδή άποψη του αποστατημένου Προτεσταντισμού περί του «παντοτεινού» στο βιβλίο του Δανιήλ. Η άποψη εκείνη ταυτίζει το ότι «το παντοτεινόν» αντιπροσωπεύει το έργο του Χριστού στο αγιαστήριο, ή κάποια παραλλαγή αυτής της σκέψεως. Λέγω κάποια παραλλαγή, διότι, κατά την ιστορία που ακολούθησε μετά το 1901, δόθηκαν διαφορετικές έμφασεις στην πλάνη αυτή· όμως εκείνες οι ψευδείς απόψεις εκδηλώνουν πάντοτε το συμπέρασμα ότι «το παντοτεινόν» αντιπροσωπεύει κάποιο είδος έργου του Χριστού.

The jewel that was the doctrine of “the daily,” which Miller identified as a satanic symbol, in the Adventism of the last days, is a symbol of Christ. When introduced in 1901, very few accepted the view that “the daily” was a symbol of Christ, and not a symbol of Satan, but by the 1930’s the jewel of the doctrine of “the daily,” which Miller had dug out of the vein of truth found in 2 Thessalonians, chapter two, was rejected as had the “seven times” of Leviticus twenty-six been rejected in 1863. Somewhere in the history of 1863 unto the 1930’s Adventism had changed leaders, without recognizing it.

Το πολύτιμο πετράδι που ήταν το δόγμα του «καθημερινού», το οποίο ο Μίλλερ προσδιόρισε ως σατανικό σύμβολο, στον Αντβεντισμό των εσχάτων ημερών είναι σύμβολο του Χριστού. Όταν εισήχθη το 1901, ελάχιστοι αποδέχθηκαν την άποψη ότι το «καθημερινό» ήταν σύμβολο του Χριστού και όχι σύμβολο του Σατανά· αλλά έως τη δεκαετία του 1930 το πολύτιμο πετράδι του δόγματος του «καθημερινού», το οποίο ο Μίλλερ είχε εξορύξει από τη φλέβα της αλήθειας που βρίσκεται στη Β΄ Θεσσαλονικείς, κεφάλαιο δύο, είχε απορριφθεί, όπως είχαν απορριφθεί και οι «επτά καιροί» του Λευιτικού είκοσι έξι το 1863. Κάπου μέσα στην ιστορία από το 1863 έως τη δεκαετία του 1930 ο Αντβεντισμός είχε αλλάξει ηγέτες, χωρίς να το αναγνωρίσει.

> “Brethren, I see your peril, and again I ask, Do you who err make any effort to correct the wrong? Souls may be stumbling along, walking in darkness, because you have not made straight paths for your feet. If you are in positions of trust, I appeal the more earnestly to you, for your own souls’ sake and for the sake of those who look to you as guides, repent before God for every mistake made, and confess your error.

> «Αδελφοί, βλέπω τον κίνδυνό σας, και πάλι ερωτώ: Εσείς που σφάλλετε καταβάλλετε άραγε οποιαδήποτε προσπάθεια να επανορθώσετε το κακό; Ψυχές μπορεί να παραπατούν στην πορεία τους, βαδίζοντας στο σκοτάδι, επειδή δεν καταστήσατε ευθείες τις οδούς των ποδών σας. Εάν κατέχετε θέσεις εμπιστοσύνης, σας παρακαλώ με ακόμη μεγαλύτερη earnestness, για χάρη των ιδίων των ψυχών σας και για χάρη εκείνων που αποβλέπουν σε εσάς ως οδηγούς, μετανοήστε ενώπιον του Θεού για κάθε σφάλμα που έγινε και ομολογήστε το λάθος σας.»

> “If you indulge stubbornness of heart, and through pride and self-righteousness do not confess your faults, you will be left subject to Satan’s temptations. If when the Lord reveals your errors you do not repent or make confession, his providence will bring you over the ground again and again. You will be left to make mistakes of a similar character, you will continue to lack wisdom, and will call sin righteousness, and righteousness sin. The multitude of deceptions that will prevail in these last days will encircle you, and you will change leaders, and not know that you have done so.” Review and Herald, December 16, 1890.

> «Εάν ενδίδετε στην πείσμονα σκληρότητα της καρδιάς, και διά της υπερηφανίας και της αυτοδικαιώσεως δεν ομολογείτε τα σφάλματά σας, θα αφεθείτε υποκείμενοι στους πειρασμούς του Σατανά. Εάν, όταν ο Κύριος σας αποκαλύπτει τα σφάλματά σας, δεν μετανοείτε ούτε προβαίνετε σε εξομολόγηση, η πρόνοιά Του θα σας επαναφέρει στο ίδιο έδαφος ξανά και ξανά. Θα αφεθείτε να διαπράττετε σφάλματα παρομοίου χαρακτήρος, θα εξακολουθήσετε να στερείσθε σοφίας, και θα αποκαλείτε την αμαρτία δικαιοσύνη, και τη δικαιοσύνη αμαρτία. Το πλήθος των πλανών που θα επικρατήσουν κατά τις έσχατες αυτές ημέρες θα σας περικυκλώσει, και θα αλλάξετε ηγέτες, χωρίς να γνωρίζετε ότι το έχετε πράξει.» Review and Herald, December 16, 1890.

The scornful men that rule over the people of Jerusalem, who are men “in positions of trust,” will “call sin righteousness and righteousness sin,” and “Surely your turning of things upside down shall be esteemed as the potter’s clay; for shall the work say of him that made it, He made me not? or shall the thing framed say of him that framed it. He had no understanding?’” In the progressive rebellion over the four generations of Adventism, those who are positions of trust change leaders, and don’t know it. They do not know it, for they progressively and consistently rejected evidence of their errors. In that progressive rebellion “the wisdom of their wise men shall perish, and the understanding of their prudent men shall be hid.”

Οι χλευασταί άνδρες που άρχουν επί του λαού της Ιερουσαλήμ, οι οποίοι είναι άνδρες «εν θέσεσιν εμπιστοσύνης», θα «ονομάζουν την αμαρτία δικαιοσύνην και την δικαιοσύνην αμαρτίαν», και «Βεβαίως, η ανατροπή των πραγμάτων από μέρους σας θέλει λογισθή ως πηλός του κεραμέως· διότι θέλει είπει το έργον προς τον ποιήσαντα αυτό, Δεν με έκαμεν; ή το πλάσμα προς τον πλάσαντα αυτό, Δεν είχε σύνεσιν;» Κατά την προοδευτικήν αποστασίαν διαμέσου των τεσσάρων γενεών του Αντβεντισμού, εκείνοι που είναι εν θέσεσιν εμπιστοσύνης αλλάζουν ηγέτας, και δεν το γνωρίζουν. Δεν το γνωρίζουν, διότι προοδευτικώς και σταθερώς απέρριψαν τα αποδεικτικά στοιχεία των σφαλμάτων των. Εν εκείνη τη προοδευτική αποστασία «η σοφία των σοφών αυτών θέλει αφανισθή, και η σύνεσις των συνετών αυτών θέλει κρυβή».

They will turn things upside down, and call sin righteousness and righteousness sin. The symbol of this rebellion is the doctrine of “the daily,” which for Miller was a satanic symbol, and which Adventism today identifies as a symbol of Christ. What once was the anchor that established the framework of William Miller’s prophetic applications, is now become a symbol of the drunkenness of the scornful men that rule over the people of Jerusalem. The symbolism associated with “the daily,” in the book of Daniel shone bright as the sun when recognized in Miller’s casket at the beginning of Adventism, but in the last days that truth shines ten times brighter, for the number ten is a symbol of a test, and for ancient Israel the tenth test was the final test.

Θα ανατρέψουν τα πάντα και θα ονομάσουν την αμαρτία δικαιοσύνη και τη δικαιοσύνη αμαρτία. Το σύμβολο αυτής της ανταρσίας είναι το δόγμα του «καθημερινού», το οποίο για τον Μίλλερ ήταν σατανικό σύμβολο, και το οποίο ο Αντβεντισμός σήμερα αναγνωρίζει ως σύμβολο του Χριστού. Εκείνο που κάποτε ήταν η άγκυρα που θεμελίωνε το πλαίσιο των προφητικών εφαρμογών του William Miller, έχει τώρα καταστεί σύμβολο της μέθης των χλευαστών ανδρών που άρχουν επί του λαού της Ιερουσαλήμ. Ο συμβολισμός που συνδεόταν με το «καθημερινόν», στο βιβλίο του Δανιήλ, έλαμπε φωτεινός ως ο ήλιος όταν αναγνωρίστηκε στη λειψανοθήκη του Μίλλερ κατά την αρχή του Αντβεντισμού, αλλά κατά τις έσχατες ημέρες εκείνη η αλήθεια λάμπει δέκα φορές λαμπρότερα, διότι ο αριθμός δέκα είναι σύμβολο δοκιμασίας, και για τον αρχαίο Ισραήλ η δέκατη δοκιμασία ήταν η τελική δοκιμασία.

Modern Pharisees have “attributed” “the works of Christ” “to satanic agencies” identifying paganism as “the holy power of God.”

Οι σύγχρονοι Φαρισαίοι έχουν «αποδώσει» «τα έργα του Χριστού» «σε σατανικές δυνάμεις», αναγνωρίζοντας τον παγανισμό ως «την άγια δύναμη του Θεού».

> “The Pharisees sinned against the Holy Ghost. Their talent of speech was used to abuse the world’s Redeemer, and the recording angel wrote their words in the books of heaven. They attributed to satanic agencies the holy power of God, manifested in the works of Christ. They could not evade His wonderful works, or attribute them to natural causes, so they said, ‘They are the works of the devil.’ In unbelief they spoke of the Son of God as a human being. The works of healing done before them, works which no man had done or could do, were a manifestation of the power of God, but they charged Christ with being in league with hell. Stubborn, sullen, ironhearted, they determined to close their eyes to all evidence, and thus they committed the unpardonable sin.” Manuscript Releases, volume 4, 360.

> «Οι Φαρισαίοι αμάρτησαν κατά του Αγίου Πνεύματος. Το χάρισμα του λόγου τους χρησιμοποιήθηκε για να κακολογήσουν τον Λυτρωτή του κόσμου, και ο καταγράφων άγγελος έγραψε τα λόγια τους στα βιβλία του ουρανού. Απέδωσαν σε σατανικά όργανα την αγία δύναμη του Θεού, η οποία φανερώθηκε στα έργα του Χριστού. Δεν μπορούσαν να παρακάμψουν τα θαυμαστά έργα Του ούτε να τα αποδώσουν σε φυσικά αίτια, κι έτσι είπαν: “Είναι έργα του διαβόλου.” Μέσα στην απιστία τους μίλησαν για τον Υιό του Θεού ως για έναν άνθρωπο. Τα έργα θεραπείας που έγιναν ενώπιόν τους, έργα που κανένας άνθρωπος δεν είχε κάνει ούτε μπορούσε να κάνει, ήσαν φανέρωση της δύναμης του Θεού· αυτοί όμως κατηγόρησαν τον Χριστό ότι ήταν σε συμμαχία με την κόλαση. Πεισματάρηδες, σκυθρωποί, σιδηρόκαρδοι, αποφάσισαν να κλείσουν τα μάτια τους σε κάθε απόδειξη, και έτσι διέπραξαν την ασυγχώρητη αμαρτία.» Manuscript Releases, τόμος 4, 360.

We will continue our consideration of the increase of knowledge, that was unsealed in the movement of the first angel, in the next article.

Θα συνεχίσουμε την εξέταση της αύξησης της γνώσης, η οποία αποσφραγίστηκε στο κίνημα του πρώτου αγγέλου, στο επόμενο άρθρο.

Back to Articles