Article

# Το Βιβλίο του Ιωήλ και η Λαοδικειακή Εκκλησία των Αντβεντιστών της Εβδόμης Ημέρας - Αριθμός Είκοσι Εννέα

Αριθμός Είκοσι Εννέα

Author

Jeff Pippenger

Published

January 14, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

Η πέμπτη Μεσσιανική προφητεία στο βιβλίο του Ματθαίου είναι το ορόσημο της απογοητεύσεως και του θανάτου. Στις 18 Ιουλίου 2020, η ψευδής πρόρρηση της καταστροφής του Νάσβιλ εθανάτωσε τον Ηλία και τον Μωυσή.

## Ο Πέμπτος Μεσσιανικός Δείκτης Οδού είναι η Απογοήτευση της 18ης Ιουλίου 2020

> Τότε επληρώθη το ρηθέν διά Ιερεμίου του προφήτου, λέγοντος· Φωνή ηκούσθη εν Ραμά, θρήνος και κλαυθμός και οδυρμός πολύς· η Ραχήλ κλαίουσα τα τέκνα αυτής, και δεν ήθελε να παρηγορηθή, διότι δεν υπάρχουν. Ματθαίος 2:17, 18.

## Πρόρρηση

> Οὕτως λέγει Κύριος· Φωνὴ ἠκούσθη ἐν Ῥαμά, θρῆνος καὶ κλαυθμὸς πικρός· ἡ Ῥαχὴλ κλαίουσα τὰ τέκνα αὐτῆς, καὶ οὐκ ἤθελε νὰ παρηγορηθῇ διὰ τὰ τέκνα αὐτῆς, διότι δὲν ὑπῆρχον. Ἰερεμίας 31:15.

Ο Μωυσής και ο Ηλίας θανατώνονται στους δρόμους των Σοδόμων και της Αιγύπτου. Η τελευταία δήλωση της Παλαιάς Διαθήκης προσδιορίζει ότι ο Ηλίας θα ερχόταν πριν από τη μεγάλη και φοβερή ημέρα του Κυρίου. Εκείνη η φοβερή ημέρα αρχίζει όταν ο Μιχαήλ εγείρεται στο δωδέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ και αναγγέλλεται στην Αποκάλυψη είκοσι δύο ότι «ο δίκαιος και ο άδικος» θα παραμείνουν σε εκείνη την κατάσταση στην αιωνιότητα.

> Και κατά τον καιρόν εκείνον θέλει εγερθή ο Μιχαήλ, ο άρχων ο μέγας, ο ιστάμενος υπέρ των υιών του λαού σου· και θέλει είσθαι καιρός θλίψεως, ο οποίος δεν υπήρξεν αφ’ ότου υπήρξεν έθνος έως του καιρού εκείνου· και κατά τον καιρόν εκείνον ο λαός σου θέλει σωθή, πας όστις ευρεθή γεγραμμένος εν τω βιβλίω. Δανιήλ 12:1.

> Όστις αδικεί, ας αδικήσει ακόμη· και όστις είναι μολυσμένος, ας μολυνθεί ακόμη· και όστις είναι δίκαιος, ας πράξει τη δικαιοσύνη ακόμη· και όστις είναι άγιος, ας αγιασθεί ακόμη. Αποκάλυψις 22:11.

Ο Ηλίας πρέπει να εμφανιστεί πριν κλείσει η περίοδος της δοκιμασίας, και φονεύεται και ανασταίνεται στην Αποκάλυψη ένδεκα, ακριβώς πριν κλείσει η περίοδος της δοκιμασίας. Ανασταίνεται και παρουσιάζει το μήνυμά του έως ότου κλείσει η περίοδος της δοκιμασίας, οπότε ακολουθεί άλλη μία ανάσταση, δικαίων και αδίκων.

> Και πολλοί από εκείνους που κοιμούνται στο χώμα της γης θα αναστηθούν, άλλοι για αιώνια ζωή και άλλοι για ντροπή και αιώνια καταφρόνηση. Δανιήλ 12:2.

Αυτή η ειδική ανάσταση ακολουθείται από τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού, κατά την οποία οι δίκαιοι νεκροί ανασταίνονται, και έπειτα από μία χιλιετία κατά την οποία οι άγιοι κρίνουν τους απολεσθέντες. Στο τέλος της χιλιετίας υπάρχει μία ακόμη ανάσταση και η τρίτη έλευση του Χριστού. Η σειρά των προφητικών αναστάσεων περιλαμβάνει και την ανάσταση του παπικού θηρίου, αλλά καθεμία από τις αναστάσεις αποτελεί ιδιαίτερο θέμα του προφητικού Λόγου του Θεού. Στις 18 Ιουλίου 2020, το Λαοδικειακό κίνημα των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων αυτοκτόνησε, επαναστατώντας εναντίον της εντολής του Χριστού που απαγορεύει χρονικές εφαρμογές πέραν του 1844.

Ἐν συνεχείᾳ ἠκούσθη φωνὴ ἐν Ῥαμᾷ, δηλονότι ὑπερηφανία καὶ αὐτοεξύψωσις. Ἡ Ῥαχήλ, ἥτις σημαίνει καλὴ ὁδοιπόρος, πενθεῖ, διότι ὁ Μωυσῆς καὶ ὁ Ἠλίας δὲν εἶναι, καὶ, τὸ σπουδαιότερον, δὲν δύνανται νὰ παρηγορηθοῦν. Δὲν ἔχουν παρηγορίαν, καὶ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα εἶναι ὁ Παράκλητος, ὁ ὁποῖος θὰ ἀπεστέλλετο ὅταν ἡ φωνὴ ἐν τῇ ἐρήμῳ ἤρξατο τὸν Ἰούλιον τοῦ 2023.

Αυτά τα πράγματα συμβαίνουν ακριβώς πριν κλείσει η δοκιμασία, και σύμφωνα με την Αποκάλυψη, ακριβώς πριν κλείσει η δοκιμασία, η Αποκάλυψη του Ιησού Χριστού αποσφραγίζεται. Αυτή η αποσφράγιση είναι εκείνη που ανασταίνει τον Μωυσή και τον Ηλία, οι οποίοι είναι επίσης η Ραχήλ, η καλή οδοιπόρος, η οποία έκλαιγε και θρηνούσε για τα παιδιά της και δεν μπορούσε να παρηγορηθεί. Ο θρήνος της μετατρέπεται σε χαρά όταν αυτά τα παιδιά ανασταίνονται.

> Και μου λέγει: Μη σφραγίσεις τους λόγους της προφητείας του βιβλίου τούτου· διότι ο καιρός είναι πλησίον. Αποκάλυψις 22:10.

Ο Μωυσής και ο Ηλίας ήσαν νεκροί στους δρόμους των Σοδόμων και της Αιγύπτου, και ακριβώς όπως με τον Χριστό, οι εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες θα εκαλούντο έξω από την Αίγυπτο, όταν η σύναξη άρχισε τον Ιούλιο του 2023.

## Το Έκτο Μεσσιανικό Ορόσημο είναι το κάλεσμα εξόδου από την Αίγυπτο τον Ιούλιο του 2023

> Και παρέμεινε εκεί έως τον θάνατο του Ηρώδη, ώστε να εκπληρωθεί εκείνο που είχε λεχθεί από τον Κύριο διά του προφήτου, λέγοντος· Ἐξ Αἰγύπτου ἐκάλεσα τὸν υἱόν μου. Ματθαίος 2:15.

## Πρόρρηση

> Όταν ο Ισραήλ ήταν παιδί, τότε τον αγάπησα, και κάλεσα τον υιό μου από την Αίγυπτο. Ωσηέ 11:1.

Νεκροί στον αιγυπτιακό δρόμο, μια ουράνια φωνή από την έρημο καλεί την κοιλάδα των νεκρών οστών του Ιεζεκιήλ στη ζωή. Η φωνή αυτή άρχισε να ηχεί τον Ιούλιο του 2023.

> Καὶ μετὰ τρεῖς ἡμέρας καὶ ἥμισυ, πνεῦμα ζωῆς ἐκ τοῦ Θεοῦ εἰσῆλθεν εἰς αὐτούς, καὶ ἐστάθησαν ἐπὶ τοὺς πόδας αὐτῶν· καὶ φόβος μέγας ἐπέπεσεν ἐπὶ τοὺς θεωροῦντας αὐτούς. Καὶ ἤκουσαν φωνὴν μεγάλην ἐκ τοῦ οὐρανοῦ λέγουσαν πρὸς αὐτούς· Ἀνάβητε ὧδε. Καὶ ἀνέβησαν εἰς τὸν οὐρανὸν ἐν τῇ νεφέλῃ· καὶ ἐθεώρησαν αὐτοὺς οἱ ἐχθροὶ αὐτῶν. Ἀποκάλυψις 11:11, 12.

Ο Θεός καλεί τον Υιό Του έξω από την Αίγυπτο, και κάλεσε επίσης τον Μωυσή έξω από την Αίγυπτο· διότι ο Μωυσής ως το άλφα και ο Ιησούς ως το ωμέγα αντιπροσωπεύουν την εμπειρία των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, οι οποίοι ψάλλουν την ωδή του Μωυσή και του Αρνίου. Η ωδή εκείνη περιλαμβάνει την κλήση εξόδου από την Αίγυπτο. Στον Ιεζεκιήλ παριστάνονται δύο στάδια, τα οποία προεικονίσθηκαν από τα δύο στάδια στη δημιουργία του Αδάμ. Πρώτον, σχηματίζεται το σώμα, και έπειτα η πνοή της ζωής εμφυσάται στο σώμα και τότε αυτό ζει. Στην Αποκάλυψη ένδεκα το πρώτο στάδιο είναι η είσοδος του Πνεύματος του Θεού στους φονευμένους, και τότε αυτοί στάθηκαν στα πόδια τους. Όταν σταθούν, είναι το στράτευμα του Θεού. Εκείνο που μεταδίδει το Πνεύμα στο κεφάλαιο ένδεκα παριστάνεται από την πρώτη προφητεία του Ιεζεκιήλ. Η φωνή εν τη ερήμω είναι το προφητικό μήνυμα που συνοδεύεται από το Άγιο Πνεύμα.

Το βιβλίο του Ματθαίου περιέχει τα δώδεκα κεφάλαια που αποτελούν το ωμέγα των δώδεκα κεφαλαίων της Γένεσης, τα οποία παρέχουν δύο μάρτυρες που αντιπροσωπεύουν τη διαθήκη με τις εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες. Αυτοί οι άνδρες και οι γυναίκες σφραγίζονται για την αιωνιότητα σε μια σχέση Θεότητας ενωμένης με την ανθρωπινότητά τους. Καθίστανται το σημείο για τους εργάτες της ενδεκάτης ώρας.

> «Το έργο του Αγίου Πνεύματος είναι να ελέγξει τον κόσμο περί αμαρτίας, περί δικαιοσύνης και περί κρίσεως. Ο κόσμος μπορεί να προειδοποιηθεί μόνο βλέποντας εκείνους που πιστεύουν την αλήθεια να αγιάζονται διά της αληθείας, να ενεργούν βάσει υψηλών και αγίων αρχών, δείχνοντας, με υψηλή και εξυψωμένη έννοια, τη γραμμή διαχωρισμού μεταξύ εκείνων που τηρούν τις εντολές του Θεού και εκείνων που τις καταπατούν υπό τους πόδας τους. Ο αγιασμός του Πνεύματος επισημαίνει τη διαφορά μεταξύ εκείνων που έχουν τη σφραγίδα του Θεού και εκείνων που τηρούν μια νόθη ημέρα αναπαύσεως. Όταν έλθει η δοκιμασία, θα καταδειχθεί καθαρά ποιο είναι το χάραγμα του θηρίου. Είναι η τήρηση της Κυριακής. Εκείνοι οι οποίοι, αφού άκουσαν την αλήθεια, εξακολουθούν να θεωρούν την ημέρα αυτή αγία, φέρουν την υπογραφή του ανθρώπου της αμαρτίας, ο οποίος εστοχάσθη να αλλάξει καιρούς και νόμους». Bible Training School, 1 Δεκεμβρίου 1903.

Το λάβαρο των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, όταν ανακαλούνται στον ουρανό στο ενδέκατο κεφάλαιο της Αποκαλύψεως, συνίσταται στο ότι πρώτα καλούνται να εξέλθουν από την Αίγυπτο, όπου και εσφάγησαν. Μία φωνή από την έρημο τούς καλεί να εξέλθουν από την Αίγυπτο, ώστε να είναι το σημείο για τους εργάτες της ενδεκάτης ώρας. Η ανάστασή τους το 2024 παριστάνεται επίσης ως γέννηση, και ως αφύπνιση, αναλόγως με το ποια εικόνα προσδιορίζεται. Υπό την έννοια της γεννήσεως, είναι εκείνοι που εκπληρώνουν την παραβολή των δέκα παρθένων, και, υπό αυτή την έννοια, η γέννησή τους είναι παρθενική γέννηση, και αυτοί είναι το σημείο.

## Το έβδομο Μεσσιανικό Σημείο-Ορόσημο είναι το 2024

> Τοῦτο δὲ ὅλον ἔγεινεν, ἵνα πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν ὑπὸ τοῦ Κυρίου διὰ τοῦ προφήτου, λέγοντος· Ἰδοὺ, ἡ παρθένος θέλει συλλάβει καὶ γεννήσει υἱόν, καὶ θέλουσι καλέσει τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουήλ· τὸ ὁποῖον μεθερμηνευόμενον εἶναι, Μεθ’ ἡμῶν ὁ Θεός. Κατὰ Ματθαῖον 1:22, 23.

## Πρόβλεψη

> Διὰ τοῦτο ὁ Κύριος αὐτὸς θέλει δώσει εἰς ἐσᾶς σημεῖον· Ἰδού, ἡ παρθένος θέλει συλλάβει καὶ θέλει γεννήσει υἱόν, καὶ θέλει καλέσει τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουήλ. Ησαΐας 7:14.

Υπήρχαν σημεία στην ιστορία του Μωυσή και του Χριστού, όπως υπήρχαν και στη Μιλλεριτική ιστορία. Στις έσχατες ημέρες, ο Λαοδικειακός Αντβεντισμός θα ζητεί σημείο, και το μόνο του σημείο είναι το σημείο του Ιωνά. Υπάρχει επίσης ένα σημείο για εκείνους που ανασταίνονται το 2024. Το σημείο τους είναι οι «επτά καιροί» του Λευιτικού είκοσι έξι.

> Και τούτο θα είναι εις σε σημείον: Κατά το έτος τούτο θα φάγετε όσα φυτρώνουν αφ’ εαυτών, και κατά το δεύτερον έτος ό,τι αναφύεται από τα ίδια· και κατά το τρίτον έτος σπείρατε, και θερίσατε, και φυτεύσατε αμπελώνας, και φάγετε τους καρπούς αυτών. Και το υπόλοιπον το διασωθέν του οίκου του Ιούδα πάλιν θα ριζώσει προς τα κάτω και θα φέρει καρπόν προς τα άνω. Διότι εξ Ιερουσαλήμ θα εξέλθει υπόλοιπον, και οι διασωθέντες εκ του όρους Σιών· ο ζήλος του Κυρίου των δυνάμεων θα πράξει τούτο. 2 Βασιλέων 19:29–31.

> Και εάν είπητε, Τι θέλομεν φάγει το έβδομον έτος; ιδού, δεν θέλομεν σπείρει, ουδέ θέλομεν συνάξει τα γεννήματά μας· τότε εγώ θέλω προστάξει την ευλογίαν μου επί σας κατά το έκτον έτος, και θέλει φέρει καρπόν διά τρία έτη. Και θέλετε σπείρει κατά το όγδοον έτος, και θέλετε τρώγει ακόμη από των παλαιών καρπών έως του ενάτου έτους· έως ότου έλθωσιν οι καρποί αυτής, θέλετε τρώγει από του παλαιού αποθέματος. Λευιτικόν 25:20–22.

Όσοι διαφεύγουν εκπροσωπούνται επίσης ως οι εξόριστοι του Ισραήλ, και εξεβλήθησαν από τους αδελφούς τους, οι οποίοι τους μισούσαν. Οι αδελφοί τους τούς εξέβαλαν, διότι τους μισούσαν, επειδή δεν μπορούσαν να αντικρούσουν την αλήθεια του σαββάτου, η οποία εκπροσωπείται από το «επτά φορές» του Μωυσή.

> Ο Κύριος οικοδομεί την Ιερουσαλήμ· συνάγει τους εξοστρακισμένους του Ισραήλ. Ψαλμοί 147:2.

Ο Κύριος άρχισε να συνάγει το υπόλοιπο τον Ιούλιο του 2023, και το υπόλοιπο είναι οι «εκβεβλημένοι» του Ισραήλ. Τον Ιούλιο του 2023, έθεσε την χείρα Του εκ δευτέρου για να συνάξει τους εκβεβλημένους Του. Έθεσε την χείρα Του εκ δευτέρου το 1849, προ της ωμέγα φωτός του Μωυσέως περί των επτά καιρών το 1856. Το άλφα φως αντιπροσωπεύθηκε από την πρώτη προφητική ανακάλυψη του Μίλλερ — τους επτά καιρούς του Μωυσέως.

> Καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ θὰ ὑπάρξῃ ἡ ῥίζα τοῦ Ἰεσσαί, ἥτις θὰ σταθῇ ὡς σημεῖον διὰ τοὺς λαούς· πρὸς αὐτὴν θὰ προστρέξουν τὰ ἔθνη· καὶ ἡ ἀνάπαυσίς του θὰ εἶναι ἔνδοξος. Καὶ θὰ συμβῇ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, ὅτι ὁ Κύριος θὰ ἐκτείνῃ πάλιν τὴν χεῖρά του διὰ δευτέραν φοράν, ὥστε νὰ ἀνακτήσῃ τὸ ὑπόλοιπον τοῦ λαοῦ αὐτοῦ, ὅσον θὰ ἔχῃ ἀπομείνει, ἀπὸ τὴν Ἀσσυρίαν, καὶ ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον, καὶ ἀπὸ τὴν Παθρὼς, καὶ ἀπὸ τὴν Χοὺς, καὶ ἀπὸ τὸ Αἰλάμ, καὶ ἀπὸ τὴν Σεναάρ, καὶ ἀπὸ τὴν Ἁμάθ, καὶ ἀπὸ τὰς νήσους τῆς θαλάσσης. Καὶ θὰ ὑψώσῃ σημεῖον διὰ τὰ ἔθνη, καὶ θὰ συνάξῃ τοὺς ἐξορίστους τοῦ Ἰσραήλ, καὶ θὰ συγκεντρώσῃ τοὺς διεσπαρμένους τοῦ Ἰούδα ἀπὸ τὰ τέσσερα πέρατα τῆς γῆς. Ἠσαΐας 11:10–12.

Όταν οι εξόριστοι υψωθούν ως το σημείο, τότε θα συνάξουν τους εργάτες της ενδεκάτης ώρας, οι οποίοι μπορούν «να προειδοποιηθούν μόνο βλέποντας» «τη διαφορά μεταξύ εκείνων που έχουν τη σφραγίδα του Θεού και εκείνων που τηρούν μία νόθη ημέρα αναπαύσεως». Το σημείο για τους εργάτες της ενδεκάτης ώρας είναι οι εξόριστοι, και το σημείο ΤΩΝ εξορίστων είναι το αίνιγμα του να τρώγουν «κατ’ αυτό το έτος όσα φυτρώνουν αφ’ εαυτών, και κατά το δεύτερον έτος ό,τι αναφύεται από τα αυτά· και κατά το τρίτον έτος σπείρατε, και θερίσατε, και φυτεύσατε αμπελώνας, και φάγετε τους καρπούς αυτών».

Το αίνιγμα του χωρίου είναι ότι αυτό αντιπροσωπεύει τους «επτά καιρούς» του Λευιτικού είκοσι πέντε και είκοσι έξι. Το Σάββατο της αναπαύσεως της γης είναι συστατικό στοιχείο της διαθήκης, το οποίο προσδιορίζει τόσο την ευλογία όσο και την κατάρα, είτε από την τήρηση είτε από την απόρριψη της αναπαύσεως του εβδόμου έτους για τη γη της επαγγελίας. Το σημείο των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων είναι το συστατικό στοιχείο της τριπλής υποσχέσεως της διαθήκης, η οποία αντιπροσωπεύεται από το Σάββατο του εβδόμου έτους της γης. Η θεμελιώδης αλήθεια των «επτά καιρών» προσδιορίζει ένα από τα τρία στοιχεία της διαθήκης, η οποία υπόσχεται νέα καρδιά και νέο νου, νέο σώμα, καθώς και γη για να κατοικεί κανείς.

Το Σάββατο της εβδόμης ημέρας είναι το σημείο μεταξύ του Θεού και του λαού Του, αλλά αυτό το Σάββατο της εβδόμης ημέρας αντιπροσωπεύει επίσης τη διαθηκική ευθύνη που δόθηκε στον αρχαίο Ισραήλ. Έπρεπε να είναι οι φύλακες, οι θεματοφύλακες των Δέκα Εντολών. Η Αδελφή Ουάιτ δηλώνει σαφώς ότι ο σύγχρονος Ισραήλ το 1844, σε αντιστοιχία με τον αρχαίο Ισραήλ, κατέστη θεματοφύλακας όχι μόνο των Δέκα Εντολών, αλλά και του προφητικού Λόγου του Θεού.

> «Ο Θεός έχει καλέσει την εκκλησία Του στις ημέρες αυτές, όπως κάλεσε τον αρχαίο Ισραήλ, να σταθεί ως φως στη γη. Με τον ισχυρό διχοτόμο της αλήθειας, τα μηνύματα του πρώτου, του δεύτερου και του τρίτου αγγέλου, τους έχει διαχωρίσει από τις εκκλησίες και από τον κόσμο, για να τους φέρει σε ιερή εγγύτητα προς τον Ίδιο. Τους έχει καταστήσει θεματοφύλακες του νόμου Του και τους έχει εμπιστευθεί τις μεγάλες αλήθειες της προφητείας για τον παρόντα καιρό. Όπως τα ιερά λόγια που είχαν εμπιστευθεί στον αρχαίο Ισραήλ, αυτά αποτελούν ιερή παρακαταθήκη που πρέπει να μεταδοθεί στον κόσμο. Οι τρεις άγγελοι της Αποκάλυψης 14 αντιπροσωπεύουν τον λαό που δέχεται το φως των μηνυμάτων του Θεού και εξέρχεται ως όργανό Του, για να ηχήσει την προειδοποίηση σε όλο το μήκος και το πλάτος της γης.» Testimonies, τόμος 5, 455.

Οι Δέκα Εντολές αντιπροσωπεύονται από το σημείο του Σαββάτου της εβδόμης ημέρας, και οι νόμοι της προφητείας αντιπροσωπεύονται από το Σάββατο του εβδόμου έτους. Ο Λαοδικειακός Αντβεντισμός της Εβδόμης Ημέρας θα περιέλθει σε μεγάλη αμηχανία όταν αποστατήσει και αρχίσει να λατρεύει τον ήλιο, αλλά η εντολή του Σαββάτου, την οποία πρώτα απέρριψε, είναι το «επτά καιρούς» του Μωυσή.

Για να κερδίσει ο λαός του Θεού τη γη της επαγγελίας, πρέπει να κατανοεί και να τηρεί όχι μόνο το Σάββατο της έβδομης ημέρας, αλλά και το επταετές Σάββατο. Ο Λαοδικειακός Αντβεντισμός δεν μπορεί να αντικρούσει αυτήν τη βιβλική αλήθεια, αν και την καλύπτει με ψεύδη. Αυτή είναι η ρίζα του μίσους τους, που τους οδηγεί να εκβάλλουν εκείνους οι οποίοι θα είναι το σημαιοφόρο λάβαρο.

> «Οι περισσότεροι από την οικογένεια του πατέρα μου ήσαν πλήρεις πιστοί στην έλευση, και επειδή δίδαμε μαρτυρία υπέρ αυτής της ένδοξης διδασκαλίας, επτά από εμάς εκβλήθημεν κάποτε από τη Μεθοδιστική Εκκλησία. Τότε τα λόγια του προφήτη ήσαν υπερβολικά πολύτιμα για εμάς: “Οι αδελφοί σας, που σας εμίσησαν, που σας εξέβαλαν ένεκα του ονόματός Μου, είπαν, Ας δοξασθή ο Κύριος· αλλ’ Αυτός θα εμφανισθή προς χαρά σας, και εκείνοι θα καταισχυνθούν.” Ησαΐας 66:5.»

> «Από τον καιρό αυτόν έως τον Δεκέμβριο του 1844, οι χαρές, οι δοκιμασίες και οι απογοητεύσεις μου ήσαν όπως εκείνες των αγαπητών μου Αντβεντιστών φίλων γύρω μου. Κατά τον καιρό αυτόν επισκέφθηκα μία από τις Αντβεντίστριες αδελφές μας, και το πρωί γονυκλίναμε γύρω από το οικογενειακό θυσιαστήριο. Δεν ήταν μια συγκινησιακά φορτισμένη περίσταση, και παρούσες ήμασταν μόνον πέντε, όλες γυναίκες. Ενώ προσευχόμουν, η δύναμη του Θεού ήλθε επάνω μου όπως δεν την είχα αισθανθεί ποτέ πριν. Περιβλήθηκα από όραση της δόξης του Θεού και μου φαινόταν ότι υψωνόμουν ολοένα και περισσότερο από τη γη, και μου εδείχθη κάτι από την πορεία του λαού των Αντβεντιστών προς την Αγία Πόλη, όπως αφηγείται κατωτέρω.» Early Writings, 13.

Το πρώτο όραμα της Ellen White δόθηκε όταν πέντε γυναίκες (που αντιπροσώπευαν πέντε φρόνιμες παρθένες) ήταν συναγμένες μαζί, αφού είχαν εκδιωχθεί από τους αδελφούς τους, οι οποίοι τις μισούσαν. Τις μισούσαν εξαιτίας του δόγματος της Δευτέρας Παρουσίας, τυποποιώντας έτσι τους εκβεβλημένους των εσχάτων ημερών.

> «Είδα ότι η κατ’ όνομα εκκλησία και οι κατ’ όνομα Αντβεντιστές, όπως ο Ιούδας, θα μας πρόδιδαν στους Καθολικούς, για να αποκτήσουν την επιρροή τους ώστε να στραφούν εναντίον της αλήθειας. Οι άγιοι τότε θα είναι ένας αφανής λαός, ελάχιστα γνωστός στους Καθολικούς· όμως οι εκκλησίες και οι κατ’ όνομα Αντβεντιστές, που γνωρίζουν την πίστη μας και τα έθιμά μας (διότι μας μισούσαν εξαιτίας του Σαββάτου, επειδή δεν μπορούσαν να το ανασκευάσουν), θα προδώσουν τους αγίους και θα τους καταγγείλουν στους Καθολικούς ως εκείνους που περιφρονούν τα θεσπίσματα του λαού· δηλαδή, ότι τηρούν το Σάββατο και παραθεωρούν την Κυριακή.»

> «Τότε οι Καθολικοί θα προτρέψουν τους Προτεστάντες να προχωρήσουν, και θα εκδοθεί διάταγμα ότι όλοι όσοι δεν θα τηρούν την πρώτη ημέρα της εβδομάδος, αντί της εβδόμης ημέρας, θα θανατώνονται. Και οι Καθολικοί, των οποίων ο αριθμός είναι μεγάλος, θα σταθούν στο πλευρό των Προτεσταντών. Οι Καθολικοί θα δώσουν τη δύναμή τους στην εικόνα του θηρίου. Και οι Προτεστάντες θα ενεργήσουν όπως ενήργησε η μητέρα τους πριν από αυτούς, για να εξολοθρεύσουν τους αγίους. Αλλά προτού το διάταγμά τους αποφέρει ή παραγάγει καρπό, οι άγιοι θα ελευθερωθούν με τη Φωνή του Θεού.» Spalding and Magan, 1, 2.

Οι «κατ’ όνομα» (δηλαδή μόνο κατ’ όνομα) «Αντβεντιστές, όπως ο Ιούδας, θα μας παρέδιδαν στους Καθολικούς». Το έπραξαν αυτό επειδή «εμίσησαν» τους απόβλητους «εξαιτίας του Σαββάτου». Οι κατ’ όνομα Αντβεντιστές ομολογούν ότι τηρούν το Σάββατο της εβδόμης ημέρας, επομένως αυτό δεν μπορεί να είναι το Σάββατο στο οποίο γίνεται αναφορά. Μισούν τους απόβλητους, διότι γνωρίζουν ότι δεν μπορούν να ανατρέψουν τη θεμελιώδη αλήθεια των επτά καιρών του Μωυσή, η οποία ήταν η άλφα κατανόηση του Ηλία στο πρόσωπο του William Miller.

> «Ο Θεός δεν μας δίνει ένα νέο μήνυμα. Οφείλουμε να κηρύξουμε το μήνυμα που, το 1843 και το 1844, μας έβγαλε από τις άλλες εκκλησίες.» Review and Herald, 19 Ιανουαρίου 1905.

> «Όλα τα μηνύματα που δόθηκαν από το 1840–1844 πρέπει τώρα να καταστούν ισχυρά, διότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που έχουν χάσει τον προσανατολισμό τους. Τα μηνύματα πρέπει να απευθυνθούν σε όλες τις εκκλησίες.» Manuscript Releases, τόμος 21, 437.

> «Οι αλήθειες που λάβαμε το 1841, το ’42, το ’43 και το ’44 πρέπει τώρα να μελετηθούν και να διακηρυχθούν.» Manuscript Releases, τόμος 15, 371.

> «Η προειδοποίηση έχει δοθεί: Δεν πρέπει να επιτραπεί να εισέλθει τίποτε που θα διαταράξει το θεμέλιο της πίστεως επάνω στο οποίο οικοδομούμε από τότε που το μήνυμα ήλθε το 1842, το 1843 και το 1844. Ήμουν μέσα σε αυτό το μήνυμα, και από τότε στέκομαι ενώπιον του κόσμου, πιστή στο φως που ο Θεός μάς έχει δώσει. Δεν προτιθέμεθα να αποσύρουμε τα πόδια μας από την εξέδρα επάνω στην οποία τοποθετήθηκαν, καθώς ημέρα με την ημέρα εκζητούσαμε τον Κύριο με ένθερμη προσευχή, αναζητώντας φως. Νομίζετε ότι θα μπορούσα να εγκαταλείψω το φως που ο Θεός μού έχει δώσει; Πρέπει να είναι ως ο Βράχος των Αιώνων. Αυτό με καθοδηγεί από τότε που μου δόθηκε». Review and Herald, 14 Απριλίου 1903.

Ο Ιούδας δεν είναι σύμβολο του Συνεδρίου, το οποίο αποτελούνταν από Σαδδουκαίους και Φαρισαίους· ο Ιούδας ήταν ένας από τους δώδεκα μαθητές. Ήταν ένας από τη νύμφη της διαθήκης, την οποία ο Χριστός επρόκειτο να νυμφευθεί κατά την Πεντηκοστή. Η προδοσία εναντίον των εκβεβλημένων προέρχεται από τον Ιούδα, τη Λαοδικειακή Εκκλησία των Αντβεντιστών της Εβδόμης Ημέρας. Αυτοί παριστάνονται με πολλά σύμβολα, όπως οι Λευίτες, οι οποίοι απορρίπτονται από τον Άγγελο της Διαθήκης στο Μαλαχία τρία. Οι Λευίτες διαχωρίζονται κατά εκείνη την εκκαθάριση, και ο αριθμός τους είναι 25, είτε πιστοί είτε άπιστοι. Οι Λευίτες καθαίρονται εκ των προτέρων προτού ανυψωθούν ως προσφορά, όπως στα πρότερα έτη.

> Και θέλει καθίσει ως χωνευτής και καθαριστής του αργύρου· και θέλει καθαρίσει τους υιούς του Λευί, και θέλει εξαγνίσει αυτούς ως τον χρυσόν και ως τον άργυρον, διά να προσφέρωσιν εις τον Κύριον προσφοράν εν δικαιοσύνη. Τότε η προσφορά του Ιούδα και της Ιερουσαλήμ θέλει είσθαι ευάρεστος εις τον Κύριον, καθώς εν ταις ημέραις ταις αρχαίαις και καθώς εν τοις προτέροις έτεσιν. Μαλαχίας 3:3, 4.

Οι Λευίτες είναι η προσφορά, διότι αντανακλούν τελείως τον χαρακτήρα του Χριστού, ο οποίος είναι η μεγάλη προσφορά. Όταν εκείνοι οι είκοσι πέντε Λευίτες υψώνονται ως προσφορά, οι είκοσι πέντε ψευδείς Λευίτες προσκυνούν τον ήλιο στο Ιεζεκιήλ 8.

Ο Ιούδας δεν αντιπροσωπεύει μόνο έναν πονηρό Λευίτη, αλλά είναι επίσης ένας πονηρός ιερέας που έχει προετοιμαστεί επί τριάντα έτη, όπως συμβολίζεται από τα τριάντα αργύρια του Ιούδα.

> Τότε ο Ιούδας, αυτός που Τον είχε προδώσει, όταν είδε ότι καταδικάστηκε, μεταμελήθηκε, και επέστρεψε τα τριάντα αργύρια στους αρχιερείς και στους πρεσβυτέρους, λέγοντας: Ήμαρτον, επειδή παρέδωκα αθώο αίμα. Και εκείνοι είπαν: Τι μας αφορά αυτό; συ φρόντισε γι’ αυτό. Και ρίχνοντας τα αργύρια μέσα στον ναό, αναχώρησε, και πήγε και κρεμάστηκε. Ματθαίος 27:3–5.

Τα τριάντα αργύρια που έρριψε ο Ιούδας αντιπροσωπεύουν τον Αγγελιοφόρο της Διαθήκης, ο οποίος εκβάλλει (εκκαθαρίζει) τη σκωρία (το κίβδηλο ασήμι) στο τρίτο κεφάλαιο του Μαλαχία. Εκείνη η ασεβής ιερατεία αντιπροσωπευόταν από την ανταρσία του Κορέ, του Δαθάν και του Αβειρών και από τους στασιαστές του 1888. Η ασεβής ιερατεία καταπίνεται όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες, το θηρίο της γης, ανοίγουν το στόμα τους. Έπειτα φωτιά καταστρέφει τους ακολούθους τους, κατά την πλήρη έκχυση της όψιμης βροχής, η οποία αρχίζει με τον νόμο της Κυριακής.

Η παρθενική γέννηση ως σημείο κατά τις ημέρες του Χριστού, αντιπροσωπεύει το σημείο των φρονίμων παρθένων κατά τις έσχατες ημέρες. Κατά την περίοδο εκείνη το Σανχεδρίν, η Λαοδικειακή Εκκλησία των Αντβεντιστών της Εβδόμης Ημέρας, θα ζητήσει σημείο, αλλά δεν θα μπορέσει να διακρίνει το μόνο σημείο που δόθηκε στη Λαοδίκεια. Το σημείο για το μεγάλο πλήθος, τους εργάτες της ενδεκάτης ώρας, είναι το να βλέπουν άνδρες και γυναίκες να τηρούν το Σάββατο της εβδόμης ημέρας κατά την περίοδο της δοκιμασίας του νόμου της Κυριακής. Το σημείο του υπολοίπου στην αντιπαράθεσή τους με τον λαό της προτέρας διαθήκης είναι το Σάββατο του εβδόμου έτους, το οποίο αντιπροσωπεύει τα θεμέλια του Αντβεντισμού, όπως προσδιορίζονται ως ο κεντρικός στύλος και των δύο ιερών πινάκων του Αββακούμ. Το σημείο που δόθηκε στον Λαοδικειακό Αντβεντισμό είναι το σημείο του Ιωνά, το οποίο πραγματεύεται ο διάλογος μεταξύ του Χριστού και του Πέτρου.

> Όταν ο Ιησούς ήλθε στα μέρη της Καισαρείας Φιλίππου, ερώτησε τους μαθητές αυτού, λέγων· Τίνα λέγουσιν οι άνθρωποι ότι είμαι εγώ, ο Υιός του ανθρώπου; Και εκείνοι είπον· Άλλοι μεν λέγουσιν ότι είσαι Ιωάννης ο Βαπτιστής· άλλοι δε, Ηλίας· και άλλοι, Ιερεμίας, ή εις εκ των προφητών. Λέγει προς αυτούς· Σεις δε τίνα λέγετε ότι είμαι;

> Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Σίμων Πέτρος εἶπε· Σὺ εἶ ὁ Χριστός, ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος. Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ· Μακάριος εἶ, Σίμων Βαριωνᾶ· διότι σὰρξ καὶ αἷμα δὲν σοὶ ἀπεκάλυψαν τοῦτο, ἀλλ᾽ ὁ Πατήρ μου ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς. Καὶ ἐγὼ δέ σοι λέγω, ὅτι σὺ εἶ Πέτρος, καὶ ἐπὶ ταύτῃ τῇ πέτρᾳ θέλω οἰκοδομήσει τὴν ἐκκλησίαν μου, καὶ πύλαι ᾅδου δὲν θέλουσιν κατισχύσει αὐτῆς. Καὶ θέλω σοι δώσει τὰς κλεῖδας τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν· καὶ ὅ,τι ἐὰν δήσῃς ἐπὶ τῆς γῆς, θέλει εἶσθαι δεδεμένον ἐν τοῖς οὐρανοῖς· καὶ ὅ,τι ἐὰν λύσῃς ἐπὶ τῆς γῆς, θέλει εἶσθαι λελυμένον ἐν τοῖς οὐρανοῖς.

> Τότε παρήγγειλε στους μαθητές του να μη πουν σε κανέναν ότι αυτός ήταν ο Ιησούς ο Χριστός. Ματθαίος 16:13–20.

Το σημείο για το Σανχεντρίν, και επομένως για τον Αντβεντισμό, είναι το σημείο του Ιωνά. Ο Σίμων Βαριωνᾶς εισάγεται στο χωρίο ως σύμβολο ανθρώπου της διαθήκης, διότι το όνομά του πρόκειται να αλλάξει. Το όνομα του Άβραμ άλλαξε κατά τη διαθήκη. Το όνομα του Σαούλ άλλαξε σε Παύλο. Το όνομα του Ιακώβ άλλαξε σε Ισραήλ. Αυτοί οι τρεις μάρτυρες θεμελιώνουν ότι, όταν το όνομα ενός βιβλικού προσώπου αλλάζει, αυτός αντιπροσωπεύει άνθρωπο της διαθήκης και, επομένως, προτυπώνει τον τελευταίο λαό της διαθήκης, ο οποίος είναι οι εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες. Αυτοί οι τρεις μάρτυρες θεμελιώνουν επίσης ότι το όνομα ενός ανθρώπου της διαθήκης αντιπροσωπεύει τον προφητικό συμβολισμό που συνδέεται με το πρόσωπο του οποίου το όνομα αλλάζει. Σαούλ σημαίνει «εκλεκτός», διότι είχε εκλεγεί να μεταφέρει το ευαγγέλιο στους Εθνικούς. Το όνομά του άλλαξε σε Παύλο, που σημαίνει μικρός, διότι στα ίδια του τα μάτια ήταν ο ελάχιστος από τους αποστόλους, επειδή είχε διώξει την εκκλησία του Θεού. Ο Ιακώβ, ο σφετεριστής, μεταβλήθηκε τόσο στο όνομα όσο και στην εμπειρία σε νικητή, όπως σημαίνει το Ισραήλ. Το όνομα του Πέτρου ήταν Σίμων, που σημαίνει εκείνος που ακούει· και Βαριωνᾶς, που σημαίνει ο υιός του Ιωνά.

Ο Πέτρος αντιπροσωπεύει την τελευταία γενεά του Ιωνά, διότι ήταν υιός του Ιωνά. Ιωνάς σημαίνει «περιστερά», και ο Σίμων είναι εκείνος που άκουσε το μήνυμα της περιστεράς· και ο Σίμων Βαριωνάς είχε ακούσει το μήνυμα του χρίσματος του Ιησού, όταν Αυτός βαπτίσθηκε και έγινε Ιησούς Χριστός, και το Άγιο Πνεύμα κατήλθε με μορφή περιστεράς. Το μήνυμα του Ιωνά ήταν το μήνυμα της περιστεράς, η οποία αντιπροσώπευε το χρίσμα του Ιησού με δύναμη κατά το βάπτισμά Του. Το μήνυμα του Ιωνά παριστάνετο με τον Ιωνά να βρίσκεται τρεις ημέρες στην κοιλία κήτους. Αυτές οι τρεις ημέρες είναι οι τρεις ημέρες από το Πάσχα έως την εορτή των απαρχών, οι οποίες προτυπώνονται από το βάπτισμα του Χριστού και από τον χρόνο του Ιωνά στην κοιλία του κήτους.

Το σημείο τοῦ Ἰωνᾶ εἶναι τὸ σημείο τοῦ χρίσματος τοῦ Χριστοῦ κατὰ τὸ βάπτισμά Του, τὸ ὁποῖο προτυπώνει τὴν κάθοδο τοῦ ἀγγέλου τῆς Ἀποκαλύψεως δεκαοκτώ στὶς 9/11. Ἡ 9/11 ἤρχισε μία δοκιμαστικὴ διαδικασία τριῶν σταδίων, ὅπως ἀντιπροσωπεύεται ἀπὸ τὶς τρεῖς ἡμέρες τοῦ Ἰωνᾶ. Αὐτὰ τὰ τρία στάδια ἀπεικονίζονται ἐπίσης στὴ Μιλλεριτικὴ ἱστορία. Ἡ 11η Αὐγούστου 1840 ἐσήμανε τὴ δοκιμασία τοῦ πρώτου ἀγγέλου, ἡ 19η Ἀπριλίου 1844 τὴ δοκιμασία τοῦ δευτέρου ἀγγέλου, καὶ ἡ 22α Ὀκτωβρίου 1844 τὴν τρίτη δοκιμασία. Αὐτὰ τὰ τρία στάδια ἀντιπροσωπεύουν τὴν 9/11, τὴν 18η Ἰουλίου 2020 καὶ τὸν νόμο τῆς Κυριακῆς.

Κατά τον κυριακάτικο νόμο, ο Ιωνάς εκβάλλεται από το στόμα ενός κήτους, ακριβώς εκεί όπου ο Χριστός μέλλει να εξεμέσει τη Λαοδίκεια από το στόμα Του, το οποίο είναι ακριβώς εκεί όπου η όνος του Βαλαάμ ανοίγει το στόμα της και μιλεί, το οποίο είναι ακριβώς εκεί όπου ο Ζαχαρίας, ο πατέρας του Ιωάννη του Βαπτιστή, μιλεί, και το οποίο είναι επίσης εκεί όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες λαλούν ως δράκων. Έπειτα ο Ιωνάς δίδει την τελική προειδοποίηση προς τον κόσμο ως το σύμβολο εκείνων που αναστήθηκαν μαζί με τον Μωυσή και τον Ηλία το 2024. Οι ψυχές αυτές απέθαναν στους δρόμους των Σοδόμων και της Αιγύπτου, και κατόπιν ανασταίνονται ως το ισχυρό στράτευμα του Ιεζεκιήλ. Κατά την ανάστασή τους γίνονται το σημείο του Ιωνά, διότι αυτός αντιπροσωπεύει εκείνους που απέθαναν και ανασταίνονται για να δώσουν το τελικό μήνυμα προς τη Νινευή. Ο Ιωνάς στην κοιλία του κήτους, ο Δανιήλ στον λάκκο των λεόντων, ο Ιωάννης στον λέβητα του ζέοντος ελαίου, αντιπροσωπεύουν τις εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες που έχουν βιώσει έναν συμβολικό θάνατο και ανάσταση. Το χρίσμα κατά την 11η Σεπτεμβρίου προς την ανάσταση του ισχυρού στρατεύματος του Ιεζεκιήλ αντιπροσωπεύει το βάπτισμα του Χριστού προς την ανάστασή Του.

> Καὶ οἱ Φαρισαῖοι μετὰ τῶν Σαδδουκαίων προσῆλθον, καὶ πειράζοντες ἐζήτησαν ἀπ’ αὐτοῦ νὰ τοὺς δείξῃ σημεῖον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ. Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς· Ὅταν γίνη ἑσπέρα, λέγετε, Εὐδία· διότι ὁ οὐρανὸς κοκκινίζει. Καὶ τὸ πρωί, Σήμερον χειμών· διότι ὁ οὐρανὸς κοκκινίζει καὶ συννεφιάζει. Ὑποκριταί, τὸ μὲν πρόσωπον τοῦ οὐρανοῦ δύνασθε νὰ διακρίνητε, τὰ δὲ σημεῖα τῶν καιρῶν δὲν δύνασθε νὰ διακρίνητε; Γενεὰ πονηρὰ καὶ μοιχαλίς ζητεῖ σημεῖον, καὶ σημεῖον δὲν θὰ δοθῇ εἰς αὐτήν, εἰ μὴ τὸ σημεῖον Ἰωνᾶ τοῦ προφήτου. Καὶ ἀφήσας αὐτούς, ἀνεχώρησεν. Ματθαῖος 16:1–4.

Το κορυφαίο θαύμα ήταν η ανάσταση του Λαζάρου.

> «Καθυστερώντας να έλθει προς τον Λάζαρο, ο Χριστός είχε έναν σκοπό ελέους προς εκείνους που δεν Τον είχαν δεχθεί. Παρέμεινε, ώστε, ανασταίνοντας τον Λάζαρο από τους νεκρούς, να δώσει στον πεισματώδη, άπιστο λαό Του μία ακόμη απόδειξη ότι Αυτός ήταν πράγματι “η ανάσταση και η ζωή”. Δυσκολευόταν να εγκαταλείψει κάθε ελπίδα για τον λαό, τα φτωχά, περιπλανώμενα πρόβατα του οίκου του Ισραήλ. Η καρδιά Του συντριβόταν εξαιτίας της αμετανοησίας τους. Μέσα στο έλεός Του είχε σκοπό να τους δώσει μία ακόμη απόδειξη ότι Αυτός ήταν ο Αποκαταστάτης, Εκείνος που μόνος μπορούσε να φέρει στο φως τη ζωή και την αθανασία. Αυτό επρόκειτο να είναι μια απόδειξη που οι ιερείς δεν θα μπορούσαν να παρερμηνεύσουν. Αυτός ήταν ο λόγος της καθυστέρησής Του να μεταβεί στη Βηθανία. Το κορυφαίο αυτό θαύμα, η ανάσταση του Λαζάρου, επρόκειτο να επισφραγίσει το έργο Του και τον ισχυρισμό Του περί θεότητας με τη σφραγίδα του Θεού.» Η Ζωή του Ιησού, 528, 529.

Ο Χριστός καθυστέρησε προτού αναστήσει τον Λάζαρο, και ο Λάζαρος δεν ήταν μόνο το «κορυφαίο θαύμα», αλλά ήταν επίσης και η «σφραγίδα» επάνω στο έργο του Θεού. Στο χωρίο, το σημείο του Ιωνά είναι το μόνο σημείο για τη μοιχαλίδα και πονηρή γενεά. Είναι σημαντικό να διακρίνουμε ότι ο χρονισμός της διαδικασίας της σφραγίσεως είναι πολύ συγκεκριμένος. Στο χωρίο που εξετάζουμε, όπου το όνομα του Πέτρου αλλάζει, πληροφορούμεθα ότι από εκείνο το σημείο και έπειτα ο Ιησούς άρχισε να αποκαλύπτει ότι επρόκειτο να θανατωθεί· όμως, στο τελευταίο εδάφιο ο Ματθαίος καταγράφει: «Then charged he his disciples that they should tell no man that he was Jesus the Christ.» Έπειτα, στον αμέσως επόμενο στίχο, καταγράφει: «From that time forth began Jesus to shew unto his disciples, how that he must go unto Jerusalem, and suffer many things of the elders and chief priests and scribes, and be killed, and be raised again the third day.»

Το χωρίο αρχίζει με τον Ιησού να ρωτά ποιος λένε οι άνθρωποι ότι είναι, και κατόπιν με μια επακόλουθη ερώτηση, με την οποία ρώτησε τους μαθητές ποιος νόμιζαν ότι ήταν.

> Καθώς ο Ιησούς ήλθε στα μέρη της Καισαρείας της Φιλίππου, ερώτησε τους μαθητές αυτού, λέγων: Τίνα λέγουσιν οι άνθρωποι ότι είμαι εγώ, ο Υιός του ανθρώπου; Και εκείνοι είπον: Άλλοι λέγουσιν ότι είσαι ο Ιωάννης ο Βαπτιστής· άλλοι, ο Ηλίας· και άλλοι, ο Ιερεμίας, ή εις εκ των προφητών. Λέγει προς αυτούς: Σεις δε τίνα λέγετε ότι είμαι; Ματθαίος 16:13–15.

Όταν απαντά ο Πέτρος, αναγνωρίζει ότι ο Ιησούς ήταν ο Χριστός και ο Υιός του ζώντος Θεού. Η λέξη «Χριστός» είναι η ελληνική λέξη που αντιστοιχεί στην εβραϊκή λέξη «Μεσσίας». Ο Ιησούς θέτει το ερώτημα περί του ποιος είναι, και οδηγεί τους μαθητές στο γεγονός ότι είναι ο Μεσσίας, αλλά αμέσως τους πληροφορεί ότι δεν πρέπει να το πουν σε κανέναν. Από τότε άρχισε να διδάσκει ότι θα εκπλήρωνε τους είκοσι τρεις οδοδείκτες στα τρία τελευταία κεφάλαια του Ματθαίου, αλλά ήταν αναγκαίο οι αλήθειες που συνδέονται με τον Χριστό να αποκαλύπτονται κατά τρόπο σταδιακό, βήμα προς βήμα.

Θα συνεχίσουμε αυτά τα Μεσσιανικά ορόσημα στο επόμενο άρθρο.

## Άλφα φως του τρίτου αγγέλου

> «Το φθινόπωρο του 1846 αρχίσαμε να τηρούμε το βιβλικό Σάββατο και να το διδάσκουμε και να το υπερασπιζόμαστε. Η προσοχή μου στράφηκε για πρώτη φορά στο Σάββατο όταν βρισκόμουν σε επίσκεψη στο Νιου Μπέντφορντ της Μασαχουσέτης, νωρίτερα μέσα στο ίδιο έτος. Εκεί γνώρισα τον πρεσβύτερο Joseph Bates, ο οποίος είχε από νωρίς ασπασθεί την πίστη της παρουσίας και ήταν δραστήριος εργάτης στο έργο. Ο πρεσβύτερος B. τηρούσε το Σάββατο και τόνιζε τη σπουδαιότητά του. Εγώ δεν αισθανόμουν τη σπουδαιότητά του και νόμιζα ότι ο πρεσβύτερος B. έσφαλλε, δίνοντας μεγαλύτερη έμφαση στην τέταρτη εντολή απ’ ό,τι στις άλλες εννέα. Αλλά ο Κύριος μου έδωσε μια όραση του επουρανίου αγιαστηρίου. Ο ναός του Θεού ανοίχθηκε στον ουρανό, και μου δείχθηκε η κιβωτός του Θεού, σκεπασμένη με το ιλαστήριο. Δύο άγγελοι στέκονταν, ένας σε κάθε άκρο της κιβωτού, με τις πτέρυγές τους απλωμένες πάνω από το ιλαστήριο και τα πρόσωπά τους στραμμένα προς αυτό. Ο άγγελος που με συνόδευε με πληροφόρησε ότι αυτοί παρίσταναν όλη την ουράνια στρατιά, η οποία ατένιζε με ευλαβικό δέος προς τον άγιο νόμο που είχε γραφεί από το δάκτυλο του Θεού. Ο Ιησούς σήκωσε το κάλυμμα της κιβωτού, και είδα τις πλάκες από λίθο, επάνω στις οποίες ήταν γραμμένες οι Δέκα Εντολές. Έμεινα κατάπληκτη καθώς έβλεπα την τέταρτη εντολή στο ακριβές κέντρο των δέκα εντολών, με μια απαλή άλω φωτός να την περιβάλλει. Ο άγγελος είπε: “Είναι η μόνη από τις δέκα που ορίζει τον ζώντα Θεό, ο οποίος δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη και όλα όσα είναι μέσα σε αυτά. Όταν τέθηκαν τα θεμέλια της γης, τότε τέθηκε και το θεμέλιο του Σαββάτου επίσης.”» Testimonies, τόμος 1, σ. 75.

## Το φως Ωμέγα του τρίτου αγγέλου

> «Όσοι κοινωνούν με τον Θεό περιπατούν στο φως του Ηλίου της Δικαιοσύνης. Δεν ατιμάζουν τον Λυτρωτή τους, διαφθείροντας την οδό τους ενώπιον του Θεού. Επουράνιο φως λάμπει επάνω τους. Καθώς πλησιάζουν στο τέλος της ιστορίας αυτής της γης, η γνώση τους για τον Χριστό και για τις προφητείες που αναφέρονται σε Αυτόν αυξάνει πολύ. Είναι ανεκτίμητης αξίας στα μάτια του Θεού· διότι είναι ενωμένοι με τον Υιό Του. Σε αυτούς ο λόγος του Θεού είναι απαράμιλλης ωραιότητας και χάριτος. Βλέπουν τη σπουδαιότητά του. Η αλήθεια αποκαλύπτεται σε αυτούς. Το δόγμα της ενανθρωπήσεως περιβάλλεται από απαλή ακτινοβολία. Βλέπουν ότι η Γραφή είναι το κλειδί που ξεκλειδώνει όλα τα μυστήρια και επιλύει όλες τις δυσκολίες. Εκείνοι που δεν ήταν πρόθυμοι να δεχθούν το φως και να περιπατήσουν στο φως δεν θα μπορέσουν να κατανοήσουν το μυστήριο της ευσεβείας, αλλά εκείνοι που δεν δίστασαν να σηκώσουν τον σταυρό και να ακολουθήσουν τον Ιησού, θα δουν φως μέσα στο φως του Θεού». The Southern Watchman, 4 Απριλίου 1905.

Back to Articles