Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number Seven

Η Αποκάλυψη του Ιησού Χριστού - Αριθμός Επτά

The Third Woe and the Rise of the Seventh Kingdom: The Prophetic Significance of the Sunday Law

Το Τρίτο Οὐαί και η Ανάδυση του Εβδόμου Βασιλείου: Η Προφητική Σημασία του Νόμου της Κυριακής

Author

Jeff Pippenger

Published

October 29, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

In chapter eleven of Revelation, the two witnesses are lifted up to heaven as an ensign in “the same hour” that a “tenth part of the city” falls. In that hour the “second woe is past; and behold, the third woe cometh quickly.” Islam is the seventh trumpet and the third woe that comes at the “hour” of the Sunday law “earthquake.”

Στο ενδέκατο κεφάλαιο της Αποκαλύψεως, οι δύο μάρτυρες υψώνονται στον ουρανό ως σημεῖον «ἐν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ» κατά την οποία πέφτει «τὸ δέκατον τῆς πόλεως». Κατά την ὥρα εκείνη «ἡ οὐαὶ ἡ δευτέρα ἀπῆλθεν· καὶ ἰδού, ἡ οὐαὶ ἡ τρίτη ἔρχεται ταχύ». Το Ισλάμ είναι η εβδόμη σάλπιγγα και η τρίτη οὐαί, η οποία έρχεται κατά την «ὥρα» τοῦ «σεισμοῦ» τοῦ νόμου τῆς Κυριακῆς.

> And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. The second woe is past; and, behold, the third woe cometh quickly. And the seventh angel sounded; and there were great voices in heaven, saying, The kingdoms of this world are become the kingdoms of our Lord, and of his Christ; and he shall reign for ever and ever. And the four and twenty elders, which sat before God on their seats, fell upon their faces, and worshipped God, Saying, We give thee thanks, O Lord God Almighty, which art, and wast, and art to come; because thou hast taken to thee thy great power, and hast reigned. And the nations were angry, and thy wrath is come, and the time of the dead, that they should be judged, and that thou shouldest give reward unto thy servants the prophets, and to the saints, and them that fear thy name, small and great; and shouldest destroy them which destroy the earth. And the temple of God was opened in heaven, and there was seen in his temple the ark of his testament: and there were lightnings, and voices, and thunderings, and an earthquake, and great hail. Revelation 11:12–19.

> Και ήκουσαν μεγάλη φωνή εκ του ουρανού, λέγουσαν προς αυτούς· Ανάβητε εδώ. Και ανέβησαν εις τον ουρανόν εν τη νεφέλη· και οι εχθροί αυτών εθεώρησαν αυτούς. Και εν εκείνη τη ώρα έγινε μέγας σεισμός, και το δέκατον της πόλεως έπεσε, και εφονεύθησαν εν τω σεισμώ από ανθρώπους επτά χιλιάδες· και οι λοιποί εφοβήθησαν, και έδωκαν δόξαν εις τον Θεόν του ουρανού. Η δευτέρα ουαί παρήλθε· ιδού, η τρίτη ουαί έρχεται ταχέως. Και ο έβδομος άγγελος εσάλπισε· και έγιναν μεγάλαι φωναί εν τω ουρανώ, λέγουσαι· Αι βασιλείαι του κόσμου τούτου έγιναν του Κυρίου ημών και του Χριστού αυτού, και θέλει βασιλεύσει εις τους αιώνας των αιώνων. Και οι είκοσι τέσσαρες πρεσβύτεροι, οι καθήμενοι ενώπιον του Θεού επί των θρόνων αυτών, έπεσαν επί τα πρόσωπα αυτών και προσεκύνησαν τον Θεόν, λέγοντες· Σε ευχαριστούμεν, Κύριε Θεέ Παντοκράτωρ, ο Ων και ο Ην και ο Ερχόμενος, διότι έλαβες την δύναμίν σου την μεγάλην και εβασίλευσας. Και τα έθνη ωργίσθησαν, και ήλθεν η οργή σου, και ο καιρός των νεκρών, δια να κριθώσι, και δια να δώσεις τον μισθόν εις τους δούλους σου τους προφήτας και εις τους αγίους και εις τους φοβουμένους το όνομά σου, τους μικρούς και τους μεγάλους, και δια να διαφθείρεις τους διαφθείροντας την γην. Και ηνοίγη ο ναός του Θεού εν τω ουρανώ, και εφάνη εν τω ναώ αυτού η κιβωτός της διαθήκης αυτού· και έγιναν αστραπαί και φωναί και βρονταί και σεισμός και χάλαζα μεγάλη. Αποκάλυψις 11:12–19.

The two witnesses ascend to heaven in a cloud, which prophetically represents a group of angels. As previously cited in these articles and as found in Habakkuk’s Tables, Sister White identifies that when the individual messages represented as the first, the second and the third angel arrive into prophetic history, they are portrayed as singular angels, but the message of the Midnight Cry, is represented by many angels. The two witnesses are lifted up into heaven as they proclaim the message of the Midnight Cry by an army of angels, thus they are taken into heaven “in a cloud.”

Οι δύο μάρτυρες αναβαίνουν στον ουρανό μέσα σε μία νεφέλη, η οποία προφητικώς αντιπροσωπεύει μία ομάδα αγγέλων. Όπως έχει ήδη παρατεθεί στα παρόντα άρθρα και όπως ευρίσκεται στους Πίνακες του Αββακούμ, η Αδελφή White προσδιορίζει ότι, όταν τα επιμέρους μηνύματα που αντιπροσωπεύονται ως ο πρώτος, ο δεύτερος και ο τρίτος άγγελος εισέρχονται στην προφητική ιστορία, παρουσιάζονται ως μεμονωμένοι άγγελοι, ενώ το μήνυμα της Κραυγής του Μεσονυκτίου αντιπροσωπεύεται από πολλούς αγγέλους. Οι δύο μάρτυρες υψώνονται στον ουρανό καθώς διακηρύττουν το μήνυμα της Κραυγής του Μεσονυκτίου διά στρατιάς αγγέλων· ούτως αναλαμβάνονται στον ουρανό «μέσα σε μία νεφέλη».

> “Near the close of the second angel’s message, I saw a great light from heaven shining upon the people of God. The rays of this light seemed bright as the sun. And I heard the voices of angels crying, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’

> «Πλησίον του τέλους του μηνύματος του δευτέρου αγγέλου, είδα ένα μεγάλο φως από τον ουρανό να λάμπει επάνω στον λαό του Θεού. Οι ακτίνες αυτού του φωτός φαίνονταν λαμπρές όπως ο ήλιος. Και άκουσα τις φωνές αγγέλων να κράζουν: “Ιδού, ο Νυμφίος έρχεται· εξέλθετε εις συνάντησιν Αυτού!”»

> “This was the midnight cry, which was to give power to the second angel’s message. Angels were sent from heaven to arouse the discouraged saints and prepare them for the great work before them. The most talented men were not the first to receive this message. Angels were sent to the humble, devoted ones, and constrained them to raise the cry, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’ Those entrusted with the cry made haste, and in the power of the Holy Spirit sounded the message, and aroused their discouraged brethren. This work did not stand in the wisdom and learning of men, but in the power of God, and His saints who heard the cry could not resist it. The most spiritual received this message first, and those who had formerly led in the work were the last to receive and help swell the cry, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’” Early Writings, 238.

> «Αυτή ήταν η κραυγή του μεσονυκτίου, η οποία επρόκειτο να δώσει δύναμη στο μήνυμα του δευτέρου αγγέλου. Άγγελοι απεστάλησαν από τον ουρανό για να αφυπνίσουν τους αποθαρρυμένους αγίους και να τους προετοιμάσουν για το μεγάλο έργο που βρισκόταν ενώπιόν τους. Οι πλέον προικισμένοι άνθρωποι δεν ήσαν οι πρώτοι που έλαβαν αυτό το μήνυμα. Άγγελοι απεστάλησαν προς τους ταπεινούς, αφοσιωμένους, και τους ώθησαν να υψώσουν την κραυγή: “Ιδού, ο Νυμφίος έρχεται· εξέλθετε εις απάντησιν Αυτού!” Εκείνοι στους οποίους είχε εμπιστευθεί η κραυγή έσπευσαν και, με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος, ανήγγειλαν το μήνυμα και αφύπνισαν τους αποθαρρυμένους αδελφούς τους. Το έργο αυτό δεν στηριζόταν στη σοφία και τη μάθηση των ανθρώπων, αλλά στη δύναμη του Θεού, και οι άγιοί Του, οι οποίοι άκουσαν την κραυγή, δεν μπορούσαν να της αντισταθούν. Οι πλέον πνευματικοί έλαβαν πρώτοι αυτό το μήνυμα, και εκείνοι που προηγουμένως ηγούντο στο έργο ήσαν οι τελευταίοι που το έλαβαν και συνέβαλαν ώστε να ενισχυθεί η κραυγή: “Ιδού, ο Νυμφίος έρχεται· εξέλθετε εις απάντησιν Αυτού!”» Early Writings, 238.

In the hour of the earthquake, which destroys a tenth part of the city, seven thousand men are slain. The earthquake is the Sunday law in the United States. A city is a kingdom in prophecy, and the United States is one tenth of the kingdom of the ten kings of Revelation 17. The United States is overthrown at the earthquake of the Sunday law and ceases to be the sixth kingdom of Bible prophecy, and then transcends into the premier king of the ten kings, the seventh kingdom of Bible prophecy, who will agree to give their kingdom unto the papacy who is the eighth which is of the seven.

Κατά την ώρα του σεισμού, ο οποίος καταστρέφει το ένα δέκατο της πόλεως, φονεύονται επτά χιλιάδες άνθρωποι. Ο σεισμός είναι ο νόμος της Κυριακής στις Ηνωμένες Πολιτείες. Πόλις στην προφητεία είναι ένα βασίλειο, και οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι το ένα δέκατο του βασιλείου των δέκα βασιλέων της Αποκάλυψης 17. Οι Ηνωμένες Πολιτείες ανατρέπονται κατά τον σεισμό του νόμου της Κυριακής και παύουν να είναι το έκτο βασίλειο της Βιβλικής προφητείας, και τότε μεταβαίνουν στον ρόλο του εξέχοντος βασιλέως των δέκα βασιλέων, του εβδόμου βασιλείου της Βιβλικής προφητείας, οι οποίοι θα συμφωνήσουν να δώσουν το βασίλειό τους στον παπισμό, ο οποίος είναι ο όγδοος και είναι εκ των επτά.

> And the ten horns which thou sawest are ten kings, which have received no kingdom as yet; but receive power as kings one hour with the beast. These have one mind, and shall give their power and strength unto the beast. These shall make war with the Lamb, and the Lamb shall overcome them: for he is Lord of lords, and King of kings: and they that are with him are called, and chosen, and faithful. And he saith unto me, The waters which thou sawest, where the whore sitteth, are peoples, and multitudes, and nations, and tongues. And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:12–18.

> Καὶ τὰ δέκα κέρατα, ἃ εἶδες, εἶναι δέκα βασιλεῖς, οἵτινες βασιλείαν δὲν ἔλαβον ἔτι· ἀλλὰ ἐξουσίαν ὡς βασιλεῖς λαμβάνουσι μίαν ὥραν μετὰ τοῦ θηρίου. Οὗτοι μίαν γνώμην ἔχουσι, καὶ τὴν δύναμιν καὶ τὴν ἐξουσίαν αὐτῶν δίδουσιν εἰς τὸ θηρίον. Οὗτοι μετὰ τοῦ Ἀρνίου θὰ πολεμήσωσι, καὶ τὸ Ἀρνίον θὰ νικήσῃ αὐτούς· διότι εἶναι Κύριος κυρίων καὶ Βασιλεὺς βασιλέων· καὶ οἱ μετ’ αὐτοῦ εἶναι κλητοὶ καὶ ἐκλεκτοὶ καὶ πιστοί. Καὶ λέγει πρὸς ἐμέ· Τὰ ὕδατα, ἃ εἶδες, ὅπου κάθεται ἡ πόρνη, εἶναι λαοὶ καὶ ὄχλοι καὶ ἔθνη καὶ γλῶσσαι. Καὶ τὰ δέκα κέρατα, ἃ εἶδες ἐπὶ τοῦ θηρίου, οὗτοι θὰ μισήσωσι τὴν πόρνην, καὶ θὰ κάμωσιν αὐτὴν ἔρημον καὶ γυμνήν, καὶ θὰ φάγωσι τὰς σάρκας αὐτῆς, καὶ θὰ κατακάυσωσιν αὐτὴν ἐν πυρί. Διότι ὁ Θεὸς ἔδωκεν εἰς τὰς καρδίας αὐτῶν νὰ ἐκτελέσωσι τὸ θέλημα αὐτοῦ, καὶ νὰ συμφωνήσωσι, καὶ νὰ δώσωσι τὴν βασιλείαν αὐτῶν εἰς τὸ θηρίον, ἄχρις οὗ ἐκπληρωθῶσιν οἱ λόγοι τοῦ Θεοῦ. Καὶ ἡ γυνή, τὴν ὁποίαν εἶδες, εἶναι ἡ πόλις ἡ μεγάλη, ἡ ἔχουσα βασιλείαν ἐπὶ τῶν βασιλέων τῆς γῆς. Ἀποκάλυψις 17:12–18.

The ten kings of the United Nations “agree” to “give their worldwide “kingdom unto the beast.” They have “one mind,” just as they “consulted together with one consent,” in Psalms eighty- three. Ahab was the king of the ten tribes, who committed the unlawful relationship of fornication with the whore of Tyre in Isaiah twenty-three. Ahab and Jezebel’s unlawful relationship typified the unlawful relationship of Herod and Herodias in the time of Elijah, represented as John the Baptist. Herod was a representative of the Roman Empire, which in Daniel seven, the Roman Empire consists of ten horns. The ten horns were typified by Ahab’s kingdom of ten tribes, and they both provide witnesses to the ten kings of the United Nations. With Ahab and Herod representing the state in the unlawful relationships, their role was to accomplish the persecution of heretics for the whore of Tyre, who sings her songs at the end of the symbolic seventy years.

Οἱ δέκα βασιλεῖς των Ηνωμένων Εθνών «συμφωνούν» να «δώσουν την παγκόσμια “βασιλεία” τους εις το θηρίον». Έχουν «μίαν γνώμην», καθώς «συνεβουλεύθησαν ομού με μίαν συγκατάθεσιν» στον Ψαλμόν ογδοηκοστόν τρίτον. Ο Αχαάβ ήτο ο βασιλεύς των δέκα φυλών, ο οποίος διέπραξε την παράνομον σχέσην της πορνείας με την πόρνην της Τύρου στον Ησαΐαν είκοσι τρία. Η παράνομος σχέσις του Αχαάβ και της Ιεζάβελ προετύπωνε την παράνομον σχέσιν του Ηρώδου και της Ηρωδιάδος στον καιρόν του Ηλία, ο οποίος παρίσταται ως Ιωάννης ο Βαπτιστής. Ο Ηρώδης ήτο αντιπρόσωπος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η οποία, στον Δανιήλ επτά, αποτελείται από δέκα κέρατα. Τα δέκα κέρατα προετυπώθησαν από τη βασιλεία των δέκα φυλών του Αχαάβ, και αμφότερα παρέχουν μαρτυρίας για τους δέκα βασιλείς των Ηνωμένων Εθνών. Καθώς ο Αχαάβ και ο Ηρώδης αντιπροσωπεύουν το κράτος εντός των παρανόμων σχέσεων, ο ρόλος τους ήτο να επιτελέσουν τον διωγμόν των αιρετικών υπέρ της πόρνης της Τύρου, η οποία άδει τα άσματά της στο τέλος των συμβολικών εβδομήκοντα ετών.

> “Kings and rulers and governors have placed upon themselves the brand of antichrist, and are represented as the dragon who goes to make war with the saints—with those who keep the commandments of God and who have the faith of Jesus.” Testimonies to Ministers, 38.

> «Βασιλεῖς καὶ ἄρχοντες καὶ κυβερνήτες ἔθεσαν ἐπάνω εἰς ἑαυτούς τὸ στίγμα τοῦ ἀντιχρίστου, καὶ παριστῶνται ὡς ὁ δράκων ὁ ὁποῖος ὑπάγει διὰ νὰ πολεμήσῃ μετὰ τῶν ἁγίων—μετὰ ἐκείνων οἵτινες τηροῦν τὰς ἐντολὰς τοῦ Θεοῦ καὶ ἔχουσι τὴν πίστιν τοῦ Ἰησοῦ.» Testimonies to Ministers, 38.

At the Sunday law the earth beast ceases to reign as the sixth kingdom of Bible prophecy, for it has just committed fornication with Jezebel, and then takes the leadership of the United Nations. It then forces the entire world to set up a worldwide image of the beast, as they had previously accomplished at the Sunday law in their nation.

Κατά τον νόμο της Κυριακής, το θηρίο της γης παύει να βασιλεύει ως η έκτη βασιλεία της βιβλικής προφητείας, διότι μόλις έχει διαπράξει πορνεία με την Ιεζάβελ, και κατόπιν αναλαμβάνει την ηγεσία των Ηνωμένων Εθνών. Έπειτα εξαναγκάζει ολόκληρο τον κόσμο να στήσει μια παγκόσμια εικόνα του θηρίου, όπως είχαν προηγουμένως κατορθώσει με τον νόμο της Κυριακής στο έθνος τους.

> And deceiveth them that dwell on the earth by the means of those miracles which he had power to do in the sight of the beast; saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live. And he had power to give life unto the image of the beast, that the image of the beast should both speak, and cause that as many as would not worship the image of the beast should be killed. And he causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads: And that no man might buy or sell, save he that had the mark, or the name of the beast, or the number of his name. Revelation 13:14–17.

> Και πλανᾷ τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς διὰ τῶν σημείων ἃ ἐδόθη αὐτῷ νὰ κάμῃ ἐνώπιον τοῦ θηρίου, λέγων εἰς τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς νὰ κάμωσιν εἰκόνα εἰς τὸ θηρίον, τὸ ὁποῖον εἶχε τὴν πληγὴν ἐκ μαχαίρας καὶ ἔζησε. Καὶ ἐδόθη εἰς αὐτὸν νὰ δώσῃ πνοὴν εἰς τὴν εἰκόνα τοῦ θηρίου, ὥστε καὶ νὰ λαλήσῃ ἡ εἰκὼν τοῦ θηρίου καὶ νὰ κάμῃ ὅσοι δὲν προσκυνήσωσι τὴν εἰκόνα τοῦ θηρίου νὰ θανατωθῶσι. Καὶ κάμνει πάντας, μικροὺς καὶ μεγάλους, πλουσίους καὶ πτωχούς, ἐλευθέρους καὶ δούλους, νὰ λάβωσι χάραγμα ἐπὶ τῆς δεξιᾶς χειρὸς αὐτῶν ἢ ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν· καὶ νὰ μὴ δύναται οὐδεὶς νὰ ἀγοράσῃ ἢ νὰ πωλήσῃ, εἰμὴ ὁ ἔχων τὸ χάραγμα, ἢ τὸ ὄνομα τοῦ θηρίου, ἢ τὸν ἀριθμὸν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ. Ἀποκάλυψις 13:14–17.

Ahab, Herod, the ten kings of the Roman Empire and the ten kings of the United Nations represent the dragon that goes to make war with the saints, for it is always Jezebel’s paramour that accomplishes the persecuting of those who Jezebel classifies as heretics.

Ο Αχαάβ, ο Ηρώδης, οι δέκα βασιλείς της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και οι δέκα βασιλείς των Ηνωμένων Εθνών αντιπροσωπεύουν τον δράκοντα που εξέρχεται για να πολεμήσει εναντίον των αγίων, διότι πάντοτε ο εραστής της Ιεζάβελ είναι εκείνος που επιτελεί τον διωγμό εκείνων τους οποίους η Ιεζάβελ χαρακτηρίζει ως αιρετικούς.

> “Thus while the dragon, primarily, represents Satan, it is, in a secondary sense, a symbol of pagan Rome.” The Great Controversy, 439.

> «Έτσι, ενώ ο δράκων, πρωτίστως, αντιπροσωπεύει τον Σατανά, είναι, σε δευτερεύουσα έννοια, σύμβολο της παγανιστικής Ρώμης». Η Μεγάλη Διαμάχη, 439.

At the earthquake of the Sunday law there are “seven thousand” men that are “slain.” In Daniel eleven and verse forty-one, “many are overthrown.” Those overthrown when the Sunday law arrives, are Laodicean Seventh-day Adventists who have not prepared for the crisis. The number “seven thousand” represents the remnant of God’s people. God told Elijah, at the crisis of mount Carmel, which represents the Sunday law crisis, that there were “seven thousand in Israel” who had not bowed a knee to Baal. The apostle Paul comments on this.

Κατά τον σεισμό του νόμου της Κυριακής υπάρχουν «επτά χιλιάδες» άνδρες που «φονεύονται». Στο Δανιήλ ένδεκα και εδάφιο σαράντα ένα, «πολλοί καταβάλλονται». Εκείνοι που καταβάλλονται όταν φθάνει ο νόμος της Κυριακής είναι Λαοδικείς Αντβεντιστές της Εβδόμης Ημέρας, οι οποίοι δεν έχουν προετοιμασθεί για την κρίση. Ο αριθμός «επτά χιλιάδες» αντιπροσωπεύει το υπόλοιπο του λαού του Θεού. Ο Θεός είπε στον Ηλία, κατά την κρίση του όρους Κάρμηλος, η οποία αντιπροσωπεύει την κρίση του νόμου της Κυριακής, ότι υπήρχαν «επτά χιλιάδες εν τω Ισραήλ» οι οποίοι δεν είχαν κάμψει γόνυ στον Βάαλ. Ο απόστολος Παύλος σχολιάζει επ’ αυτού.

> I say then, Hath God cast away his people? God forbid. For I also am an Israelite, of the seed of Abraham, of the tribe of Benjamin. God hath not cast away his people which he foreknew. Wot ye not what the scripture saith of Elias? how he maketh intercession to God against Israel, saying, Lord, they have killed thy prophets, and digged down thine altars; and I am left alone, and they seek my life. But what saith the answer of God unto him? I have reserved to myself seven thousand men, who have not bowed the knee to the image of Baal. Even so then at this present time also there is a remnant according to the election of grace. Romans 11:1–5.

> Λέγω λοιπόν: Μήπως ο Θεός απέρριψε τον λαό Του; Μη γένοιτο. Διότι και εγώ είμαι Ισραηλίτης, από το σπέρμα του Αβραάμ, από τη φυλή Βενιαμίν. Ο Θεός δεν απέρριψε τον λαό Του, τον οποίον προεγνώρισε. Ή δεν γνωρίζετε τι λέγει η Γραφή περί του Ηλία; πώς μεσιτεύει προς τον Θεό εναντίον του Ισραήλ, λέγοντας: Κύριε, εφόνευσαν τους προφήτες Σου και κατέσκαψαν τα θυσιαστήριά Σου· και εγώ έμεινα μόνος, και ζητούν τη ζωή μου. Αλλά τι λέγει προς αυτόν η απόκριση του Θεού; Εφύλαξα για τον εαυτό Μου επτά χιλιάδες άνδρες, οι οποίοι δεν έκλιναν γόνυ στην εικόνα του Βάαλ. Έτσι λοιπόν και κατά τον παρόντα καιρό υπάρχει υπόλειμμα κατά εκλογή χάριτος. Ρωμαίους 11:1–5.

The words “seven thousand” represent a remnant of God’s people, but the context where they are symbolically identified, must be factored in. The men overthrown at the earthquake of the Sunday law are the remnant of unfaithful Seventh-day Adventists who are there and then, taken captive by modern spiritual Babylon. In the prophetic history of ancient literal Israel, when Babylon desolated Jerusalem the second of three times, there was a remnant of “seven thousand” “mighty” men “of the land” taken captive.

Οι λέξεις «επτά χιλιάδες» αντιπροσωπεύουν ένα υπόλοιπο του λαού του Θεού, αλλά πρέπει να ληφθεί υπόψη το πλαίσιο μέσα στο οποίο ταυτοποιούνται συμβολικά. Οι άνδρες που καταβάλλονται κατά τον σεισμό του νόμου της Κυριακής είναι το υπόλοιπο των απίστων Αντβεντιστών της Εβδόμης Ημέρας, οι οποίοι εκεί και τότε αιχμαλωτίζονται από τη σύγχρονη πνευματική Βαβυλώνα. Στην προφητική ιστορία του αρχαίου κυριολεκτικού Ισραήλ, όταν η Βαβυλώνα ερήμωσε την Ιερουσαλήμ για δεύτερη από τις τρεις φορές, υπήρχε ένα υπόλοιπο «επτά χιλιάδων» «δυνατών» ανδρών «της γης», που οδηγήθηκαν σε αιχμαλωσία.

> And he carried away Jehoiachin to Babylon, and the king’s mother, and the king’s wives, and his officers, and the mighty of the land, those carried he into captivity from Jerusalem to Babylon. And all the men of might, even seven thousand, and craftsmen and smiths a thousand, all that were strong and apt for war, even them the king of Babylon brought captive to Babylon. And the king of Babylon made Mattaniah his father’s brother king in his stead, and changed his name to Zedekiah. 2 Kings 24:15–17.

> Και μετέφερε τον Ιωαχίν στη Βαβυλώνα, και τη μητέρα του βασιλιά, και τις γυναίκες του βασιλιά, και τους αυλικούς του, και τους ισχυρούς της γης· αυτούς μετέφερε αιχμαλώτους από την Ιερουσαλήμ στη Βαβυλώνα. Και πάντας τους άνδρας της δυνάμεως, επτά χιλιάδες, και τεχνίτες και σιδηρουργούς, χίλιους, όλους όσοι ήσαν ισχυροί και επιτήδειοι για πόλεμο, αυτούς ο βασιλιάς της Βαβυλώνος έφερε αιχμαλώτους στη Βαβυλώνα. Και ο βασιλιάς της Βαβυλώνος κατέστησε τον Ματθανία, τον αδελφό του πατέρα του, βασιλιά αντ’ αυτού, και μετέβαλε το όνομά του σε Σεδεκία. Δ΄ Βασιλειών 24:15–17.

Once the mighty men of Jerusalem are overthrown at the earthquake of the Sunday law, “the third woe cometh quickly. And the seventh angel sounded.” The third woe is the seventh trumpet that the seventh angel sounds. In the “hour” of the “earthquake” of the Sunday law—Islam strikes!

Μόλις οι δυνατοί άνδρες της Ιερουσαλήμ καταβληθούν κατά τον σεισμό του νόμου της Κυριακής, «ἡ οὐαὶ ἡ τρίτη ἔρχεται ταχέως. Καὶ ὁ ἕβδομος ἄγγελος ἐσάλπισεν». Η τρίτη οὐαί είναι η έβδομη σάλπιγγα, την οποία σαλπίζει ο έβδομος άγγελος. Κατά την «ώρα» του «σεισμού» του νόμου της Κυριακής—το Ισλάμ πλήττει!

One of the primary characteristics of Islam in the first and second woes, was the historical fact that their mode of warfare was unlike the common tactics of war carried out in the history where they fulfilled their prophetic role. Their mode of warfare was to strike suddenly and unexpectedly. The word “assassin” is derived from the practices of the Islamic warriors in that period of history. Their attacks were as the Japanese Kamikazes of World War Two. The Islamic warriors expected to die when they assassinated their target. For this reason, a common practice for the warriors was to prepare for death by getting intoxicated on hashish, before their attack to help subdue the fear of death. When they struck their victims, it was sudden and unexpected, and their dependence upon hashish for the desired mental state, combined with the secret attack, formed the etymological basis of the word “assassin,” due to its connection with the word hashish.

Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά του Ισλάμ κατά το πρώτο και το δεύτερο ουαί ήταν το ιστορικό γεγονός ότι ο τρόπος του πολέμου τους διέφερε από τις συνήθεις τακτικές πολέμου που εφαρμόζονταν στην ιστορία κατά την οποία εκπλήρωσαν τον προφητικό τους ρόλο. Ο τρόπος του πολέμου τους ήταν να πλήττουν αιφνιδίως και απροσδοκήτως. Η λέξη «assassin» προέρχεται από τις πρακτικές των ισλαμιστών πολεμιστών εκείνης της περιόδου της ιστορίας. Οι επιθέσεις τους ήσαν όπως εκείνες των Ιαπώνων Καμικάζε του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Οι ισλαμιστές πολεμιστές ανέμεναν να πεθάνουν όταν δολοφονούσαν τον στόχο τους. Γι’ αυτόν τον λόγο, συνήθης πρακτική των πολεμιστών ήταν να προετοιμάζονται για τον θάνατο με το να περιπίπτουν σε μέθη από χασίς πριν από την επίθεσή τους, ώστε να καταπραΰνουν τον φόβο του θανάτου. Όταν έπλητταν τα θύματά τους, αυτό γινόταν αιφνιδίως και απροσδοκήτως, και η εξάρτησή τους από το χασίς για την επιθυμητή διανοητική κατάσταση, σε συνδυασμό με τη μυστική επίθεση, διαμόρφωσε την ετυμολογική βάση της λέξεως «assassin», λόγω της συνδέσεώς της με τη λέξη hashish.

The third woe and the seventh trumpet “cometh quickly.”

Η τρίτη οὐαί καὶ ἡ ἑβδόμη σάλπιγξ «ἔρχεται ταχέως».

Similarly, on October 22, 1844, the messenger of the covenant came “suddenly” to His temple. Sister White defined the “suddenness” of the arrival of the messenger of the covenant, representing that His coming was “unexpected.” Therefore all four “comings” that were fulfilled on October 22, 1844 were unexpected and sudden.

Ομοίως, στις 22 Οκτωβρίου 1844, ο αγγελιοφόρος της διαθήκης ήλθε «αιφνιδίως» εις τον ναόν Του. Η αδελφή White όρισε την «αιφνιδιότητα» της αφίξεως του αγγελιοφόρου της διαθήκης ως δηλωτική του ότι η έλευσή Του ήταν «απροσδόκητη». Επομένως, και οι τέσσερις «ελεύσεις» που εκπληρώθηκαν στις 22 Οκτωβρίου 1844 ήταν απροσδόκητες και αιφνίδιες.

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 426.

> «Η έλευση του Χριστού ως του αρχιερέως μας στα άγια των αγίων, για τον καθαρισμό του αγιαστηρίου, η οποία τίθεται ενώπιόν μας στο Δανιήλ 8:14· η έλευση του Υιού του ανθρώπου προς τον Παλαιό των Ημερών, όπως παρουσιάζεται στο Δανιήλ 7:13· και η έλευση του Κυρίου στον ναό Του, όπως προελέχθη από τον Μαλαχία, αποτελούν περιγραφές του αυτού γεγονότος· και τούτο παριστάνεται επίσης με την έλευση του νυμφίου στον γάμο, όπως περιγράφεται από τον Χριστό στην παραβολή των δέκα παρθένων, στο Κατά Ματθαίον 25.» Η Μεγάλη Διαμάχη, σ. 426.

The parable of the ten virgins is repeated to the very letter, thus all four “comings” that were fulfilled on October 22, 1844, are to be fulfilled to the very letter again at the earthquake that is the Sunday law. Commenting on the parable of the virgins, Sister White adds to the witness that identifies the suddenness and unexpectedness that is symbolized at the earthquake of the Sunday law, which is the perfect fulfillment of the Midnight Cry.

Η παραβολή των δέκα παρθένων επαναλαμβάνεται κατά γράμμα· έτσι, και οι τέσσερις «ελεύσεις» που εκπληρώθηκαν στις 22 Οκτωβρίου 1844 πρόκειται να εκπληρωθούν και πάλι κατά γράμμα κατά τον σεισμό που είναι ο νόμος της Κυριακής. Σχολιάζοντας την παραβολή των παρθένων, η Αδελφή White προσθέτει στη μαρτυρία που προσδιορίζει την αιφνιδιότητα και το απροσδόκητο τα οποία συμβολίζονται στον σεισμό του νόμου της Κυριακής, ο οποίος αποτελεί την τέλεια εκπλήρωση της Κραυγής του Μεσονυκτίου.

> “Character is revealed by a crisis. When the earnest voice proclaimed at midnight, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ the sleeping virgins roused from their slumbers, and it was seen who had made preparation for the event. Both parties were taken unawares, but one was prepared for the emergency, and the other was found without preparation. Character is revealed by circumstances. Emergencies bring out the true metal of character. Some sudden and unlooked-for calamity, bereavement, or crisis, some unexpected sickness or anguish, something that brings the soul face to face with death, will bring out the true inwardness of the character. It will be made manifest whether or not there is any real faith in the promises of the word of God. It will be made manifest whether or not the soul is sustained by grace, whether there is oil in the vessel with the lamp.

> «Ο χαρακτήρας αποκαλύπτεται σε ώρα κρίσεως. Όταν η ένθερμη φωνή ανήγγειλε κατά τα μεσάνυχτα: “Ιδού, ο νυμφίος έρχεται· εξέλθετε εις συνάντησιν αυτού”, οι κοιμώμενες παρθένοι εξυπνήσαν από τον ύπνο τους, και φάνηκε ποιοι είχαν προβεί σε προετοιμασία για το γεγονός. Και οι δύο ομάδες αιφνιδιάσθηκαν, αλλά η μία ήταν προετοιμασμένη για την έκτακτη ανάγκη, ενώ η άλλη βρέθηκε απροετοίμαστη. Ο χαρακτήρας αποκαλύπτεται από τις περιστάσεις. Οι έκτακτες ανάγκες φέρνουν στην επιφάνεια το αληθινό μέταλλο του χαρακτήρα. Κάποια αιφνίδια και απροσδόκητη συμφορά, πένθος ή κρίση, κάποια αναπάντεχη ασθένεια ή οδύνη, κάτι που φέρνει την ψυχή πρόσωπο προς πρόσωπο με τον θάνατο, θα φανερώσει την αληθινή εσωτερική φύση του χαρακτήρα. Θα καταστεί φανερό αν υπάρχει ή όχι κάποια πραγματική πίστη στις υποσχέσεις του λόγου του Θεού. Θα καταστεί φανερό αν η ψυχή στηρίζεται ή όχι από τη χάρη, αν υπάρχει έλαιο στο αγγείο μαζί με τη λυχνία.»

> “Testing times come to all. How do we conduct ourselves under the test and proving of God? Do our lamps go out? or do we still keep them burning? Are we prepared for every emergency by our connection with Him who is full of grace and truth? The five wise virgins could not impart their character to the five foolish virgins. Character must be formed by us as individuals.” Review and Herald, October 17, 1895.

> «Περίοδοι δοκιμασίας έρχονται σε όλους. Πώς συμπεριφερόμαστε κάτω από τη δοκιμή και τη δοκιμασία του Θεού; Σβήνουν οι λαμπάδες μας; ή εξακολουθούμε να τις διατηρούμε αναμμένες; Είμαστε προετοιμασμένοι για κάθε έκτακτη ανάγκη μέσω της σύνδεσής μας με Εκείνον που είναι πλήρης χάριτος και αληθείας; Οι πέντε φρόνιμες παρθένες δεν μπορούσαν να μεταδώσουν τον χαρακτήρα τους στις πέντε μωρές παρθένες. Ο χαρακτήρας πρέπει να διαμορφωθεί από εμάς ως άτομα.» Review and Herald, 17 Οκτωβρίου 1895.

At the earthquake of the Sunday law, the United States ceases to be the sixth kingdom of Bible prophecy. The remnant of seven thousand Laodicean Adventists that have not prepared for the crisis, will manifest a character prepared for the mark of the beast. Then Islam suddenly and unexpectedly arrives, for “the third woe cometh quickly” as “the seventh angel” sounds!

Κατά τον σεισμό του νόμου της Κυριακής, οι Ηνωμένες Πολιτείες παύουν να είναι η έκτη βασιλεία της Βιβλικής προφητείας. Το υπόλοιπο των επτά χιλιάδων Λαοδικέων Αντβεντιστών, οι οποίοι δεν έχουν προετοιμασθεί για την κρίση, θα εκδηλώσει χαρακτήρα προετοιμασμένο για το χάραγμα του θηρίου. Τότε το Ισλάμ καταφθάνει αιφνιδίως και απροσδοκήτως, διότι «η ουαί η τρίτη έρχεται ταχέως», καθώς «ο έβδομος άγγελος» σαλπίζει!

The four ‘comings’ that were all fulfilled on October 22, 1844 are then repeated. The first coming identified the opening of the judgment, in fulfillment of Daniel eight verse fourteen. It confirmed the message of the first angel that announced that the “hour” of His judgment is come. That fulfillment typifies the “hour” of the earthquake, which begins at the Sunday law, and is the “hour” when Islam brings “His judgment” upon the United States for the passage of a Sunday law.

Οι τέσσερις «παρουσίες» που εκπληρώθηκαν όλες στις 22 Οκτωβρίου 1844 επαναλαμβάνονται κατόπιν. Η πρώτη παρουσία προσδιόρισε την έναρξη της κρίσεως, σε εκπλήρωση του Δανιήλ κεφάλαιο οκτώ, εδάφιο δεκατέσσερα. Επιβεβαίωσε το μήνυμα του πρώτου αγγέλου, ο οποίος ανήγγειλε ότι η «ώρα» της κρίσεώς Του ήλθε. Εκείνη η εκπλήρωση προτυπώνει την «ώρα» του σεισμού, η οποία αρχίζει με τον νόμο της Κυριακής, και είναι η «ώρα» κατά την οποία το Ισλάμ επιφέρει «την κρίση Του» επί των Ηνωμένων Πολιτειών εξαιτίας της θεσπίσεως νόμου της Κυριακής.

The messenger of the covenant in Malachi chapter three, came suddenly to the temple He had raised up in forty-six years from 1798 to 1844, to enter into a covenant with the “Levites” of the Millerite history. At the earthquake of the Sunday law, the messenger of the covenant suddenly comes to enter into the temple of resurrected dead dry bones, to enter into covenant with the “Levites” of the history of the one hundred and forty-four thousand.

Ο αγγελιαφόρος της διαθήκης, στο τρίτο κεφάλαιο του Μαλαχία, ήλθε αιφνιδίως στον ναό τον οποίο είχε ανεγείρει σε σαράντα έξι έτη, από το 1798 έως το 1844, για να εισέλθει σε διαθήκη με τους «Λευίτες» της Μιλλεριτικής ιστορίας. Κατά τον σεισμό του νόμου της Κυριακής, ο αγγελιαφόρος της διαθήκης έρχεται αιφνιδίως για να εισέλθει στον ναό των αναστημένων νεκρών ξηρών οστών, για να εισέλθει σε διαθήκη με τους «Λευίτες» της ιστορίας των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων.

At the earthquake of the Sunday law the Son of man comes to the Father to receive a kingdom in fulfillment of Daniel seven verse thirteen, as He did on October 22, 1844, for at the “hour” of the earthquake there are “voices in heaven,” who proclaim, that the “kingdoms of this world are become the kingdoms of our Lord, and of his Christ; and he shall reign for ever and ever. And the four and twenty elders, which sat before God on their seats, fell upon their faces, and worshipped God, Saying, We give thee thanks, O Lord God Almighty, which art, and wast, and art to come; because thou hast taken to thee thy great power, and hast reigned.”

Κατά τον σεισμό του νόμου της Κυριακής, ο Υιός του ανθρώπου έρχεται προς τον Πατέρα για να λάβει βασιλεία, σε εκπλήρωση του εδαφίου δεκατρία του εβδόμου κεφαλαίου του Δανιήλ, όπως έπραξε στις 22 Οκτωβρίου 1844· διότι κατά την «ώρα» του σεισμού ακούγονται «φωνές εν τω ουρανώ», οι οποίες διακηρύττουν ότι «αι βασιλείαι του κόσμου εγένοντο βασιλείαι του Κυρίου ημών και του Χριστού αυτού, και θέλει βασιλεύσει εις τους αιώνας των αιώνων. Και οι είκοσι τέσσαρες πρεσβύτεροι, οι ενώπιον του Θεού καθήμενοι επί των θρόνων αυτών, έπεσαν επί τα πρόσωπα αυτών και προσεκύνησαν τω Θεώ, λέγοντες· Ευχαριστούμέν σοι, Κύριε Θεέ Παντοκράτωρ, ο ων και ο ην και ο ερχόμενος· διότι έλαβες την δύναμίν σου την μεγάλην και εβασίλευσας.»

In the hour of the earthquake, when His judgment is come, and the two witnesses who have been previously resurrected from the street where they had been murdered stand up. Then, as a mighty army, they are lifted up to heaven while the remnant of seven thousand Laodicean Adventist are overthrown. The wise wheat has there and then been separated from the foolish tares. Christ then receives His kingdom and the seventh trumpet sounds, which is also the third woe, which arrives suddenly and unexpectedly, and then “the nations” are “angry, and thy wrath is come.”

Την ώρα του σεισμού, όταν ήλθε η κρίσις Αυτού, και οι δύο μάρτυρες, οι οποίοι είχαν προηγουμένως αναστηθεί από την οδό όπου είχαν φονευθεί, εγείρονται. Τότε, ως ισχυρόν στράτευμα, αναλαμβάνονται στον ουρανό, ενώ το υπόλοιπον των επτά χιλιάδων Λαοδικέων Αντβεντιστών καταβάλλεται. Το φρόνιμον σίτος έχει εκεί και τότε διαχωρισθεί από τα μωρά ζιζάνια. Κατόπιν ο Χριστός λαμβάνει την βασιλείαν Αυτού και η εβδόμη σάλπιγξ ηχεί, η οποία είναι επίσης το τρίτον ουαί, το οποίον έρχεται αιφνιδίως και απροσδοκήτως, και τότε «τα έθνη» «ωργίσθησαν, και ήλθεν η οργή σου».

The angering of the nations is the prophetic role of Islam, and it begins at the hour of the earthquake and continues until the close of human probation and the seven last plagues, which are presented by the words, “thy wrath has come.” Between the Sunday law in the United States and the close of probation, where God’s wrath is manifested in the seven last plagues—the third woe, a symbol of Islam; the seventh trumpet, a symbol of Islam; and the angering of the nations, a symbol of Islam; provides three symbolic witnesses that the message of the Midnight Cry is a fulfillment of Islam’s arrival at the Sunday law.

Ο εξοργισμός των εθνών είναι ο προφητικός ρόλος του Ισλάμ, και αρχίζει κατά την ώρα του σεισμού και συνεχίζεται μέχρι το κλείσιμο της ανθρώπινης δοκιμασίας και τις επτά τελευταίες πληγές, οι οποίες παρουσιάζονται με τα λόγια: «ήλθεν η οργή σου». Ανάμεσα στον νόμο της Κυριακής στις Ηνωμένες Πολιτείες και το κλείσιμο της δοκιμασίας, όπου η οργή του Θεού εκδηλώνεται στις επτά τελευταίες πληγές — το τρίτο αλίμονο, σύμβολο του Ισλάμ· η έβδομη σάλπιγγα, σύμβολο του Ισλάμ· και ο εξοργισμός των εθνών, σύμβολο του Ισλάμ — παρέχονται τρεις συμβολικοί μάρτυρες ότι το μήνυμα της Κραυγής του Μεσονυκτίου είναι εκπλήρωση της άφιξης του Ισλάμ κατά τον νόμο της Κυριακής.

As with the Millerite movement at the beginning, the Midnight Cry message was a correction of a failed prediction. In the Millerite history it was a failure of the event that was predicted to take place. In Millerite history at the beginning, the Philadelphians presented their failed prediction, because God held His hand over a mistake in the 1843 chart.

Όπως και με το Μιλλεριτικό κίνημα στην αρχή, το μήνυμα της Μεσονύκτιας Κραυγής ήταν μια διόρθωση μιας αποτυχημένης πρόβλεψης. Στη Μιλλεριτική ιστορία επρόκειτο για αποτυχία του γεγονότος που είχε προβλεφθεί να λάβει χώρα. Στη Μιλλεριτική ιστορία, στην αρχή, οι Φιλαδελφείς παρουσίασαν την αποτυχημένη τους πρόβλεψη, επειδή ο Θεός κράτησε το χέρι Του επάνω σε ένα λάθος στο διάγραμμα του 1843.

In the Laodicean movement at the end of Future for America, God never held His hand over the mistake. It was human hands that covered the truth that time was to be no longer used in prophetic application. Human hands represent human works.

Στο κίνημα της Λαοδίκειας στο τέλος του Future for America, ο Θεός ουδέποτε κράτησε το χέρι Του επάνω από το σφάλμα. Ήταν ανθρώπινα χέρια που κάλυψαν την αλήθεια ότι ο χρόνος δεν επρόκειτο πλέον να χρησιμοποιείται στην προφητική εφαρμογή. Τα ανθρώπινα χέρια αντιπροσωπεύουν ανθρώπινα έργα.

In the ending movement of the one hundred and forty-four thousand, the error of applying time was sin, for the application of prophetic time was to be no longer used. The sinful application of time was typified by Moses disregarding God’s command to circumcise his son, and it was typified by Uzzah disregarding God’s command that only the priests could handle the ark. It was not the Lord’s will for either of those sinful actions or inactions to be accomplished by God’s people. Sin has only one definition and it is the transgression of the law. Moses transgressed God’s law of circumcision, Uzzah transgressed God’s law of the sanctuary and this movement transgressed God’s prophetic law. Ancient Israel was made the depositaries of God’s law and the Advent movement in its beginning and end were also made the depositaries of God’s prophetic truths.

Στην τελική κίνηση των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, το σφάλμα της εφαρμογής χρόνου ήταν αμαρτία, διότι η εφαρμογή του προφητικού χρόνου δεν έπρεπε πλέον να χρησιμοποιείται. Η αμαρτωλή εφαρμογή χρόνου προτυπώθηκε από τον Μωυσή, όταν παρέβλεψε την εντολή του Θεού να περιτμήσει τον υιό του, και προτυπώθηκε από τον Ουζζά, όταν παρέβλεψε την εντολή του Θεού ότι μόνον οι ιερείς μπορούσαν να αγγίζουν την κιβωτό. Δεν ήταν θέλημα του Κυρίου να πραγματοποιηθεί από τον λαό του Θεού καμία από εκείνες τις αμαρτωλές πράξεις ή παραλείψεις. Η αμαρτία έχει μόνο έναν ορισμό, και αυτός είναι η παράβαση του νόμου. Ο Μωυσής παρέβη τον νόμο της περιτομής του Θεού, ο Ουζζάς παρέβη τον νόμο του αγιαστηρίου του Θεού, και αυτό το κίνημα παρέβη τον προφητικό νόμο του Θεού. Ο αρχαίος Ισραήλ κατεστάθη θεματοφύλακας του νόμου του Θεού, και το Κίνημα της Έλευσης, στην αρχή και στο τέλος του, κατεστάθη επίσης θεματοφύλακας των προφητικών αληθειών του Θεού.

In her distress, Zipporah immediately accomplished the act of circumcising their son herself, thus representing the repentance those who were involved in this movement were to immediately manifest for the sinful inaction of allowing the application of time to be associated with the message. David likewise manifests severe repentance for Uzzah’s action. For the movement to argue that the application of time in the prediction of July 18, 2020 was in some way correct, that somehow that it was God’s will, is to argue that Moses and Zipporah didn’t truly need to uphold God’s explicit commands, and that God did not really care whether Uzzah touched the ark. July 18, 2020 was a false prediction, and the element that was false was the element of time.

Μέσα στη θλίψη της, η Σεπφώρα αμέσως επιτέλεσε η ίδια την πράξη της περιτομής του γιου τους, εκπροσωπώντας έτσι τη μετάνοια την οποία όσοι συμμετείχαν σε αυτό το κίνημα όφειλαν να εκδηλώσουν αμέσως για την αμαρτωλή αδράνεια του ότι επέτρεψαν να συσχετισθεί η εφαρμογή χρόνου με το μήνυμα. Ο Δαβίδ ομοίως εκδηλώνει βαθιά μετάνοια για την πράξη του Οζά. Το να υποστηρίζει το κίνημα ότι η εφαρμογή χρόνου στην πρόβλεψη της 18ης Ιουλίου 2020 ήταν κατά κάποιον τρόπο ορθή, ότι κάπως ήταν το θέλημα του Θεού, ισοδυναμεί με το να υποστηρίζει ότι ο Μωυσής και η Σεπφώρα δεν χρειάζονταν πραγματικά να τηρήσουν τις ρητές εντολές του Θεού, και ότι ο Θεός δεν ενδιαφερόταν πραγματικά για το αν ο Οζά άγγιξε την κιβωτό. Η 18η Ιουλίου 2020 ήταν μια ψευδής πρόβλεψη, και το στοιχείο που ήταν ψευδές ήταν το στοιχείο του χρόνου.

These truths will be explored further in the next article.

Αυτές οι αλήθειες θα εξεταστούν περαιτέρω στο επόμενο άρθρο.

> “The Lord has shown me that the message of the third angel must go, and be proclaimed to the scattered children of the Lord, and that it should not be hung on time; for time never will be a test again. I saw that some were getting a false excitement arising from preaching time; that the third angel’s message was stronger than time can be. I saw that this message can stand on its own foundation, and that it needs not time to strengthen it, and that it will go in mighty power, and do its work, and will be cut short in righteousness.” Experience and Views, 48.

> «Ο Κύριος μου έδειξε ότι το μήνυμα του τρίτου αγγέλου πρέπει να προχωρήσει και να κηρυχθεί στα διεσκορπισμένα τέκνα του Κυρίου, και ότι δεν πρέπει να εξαρτηθεί από χρονικούς προσδιορισμούς· διότι ο χρόνος δεν θα αποτελέσει πλέον ποτέ δοκιμασία. Είδα ότι μερικοί αποκτούσαν έναν ψευδή ενθουσιασμό, ο οποίος προερχόταν από το κήρυγμα περί χρόνου· ότι το μήνυμα του τρίτου αγγέλου ήταν ισχυρότερο απ’ όσο μπορεί να είναι ο χρόνος. Είδα ότι το μήνυμα αυτό μπορεί να σταθεί πάνω στο ίδιο του το θεμέλιο, και ότι δεν έχει ανάγκη από χρόνο για να ενισχυθεί, και ότι θα προχωρήσει με μεγάλη δύναμη, και θα επιτελέσει το έργο του, και θα συντμηθεί εν δικαιοσύνη.» Experience and Views, 48.

Back to Articles