Article

# The Eighth is of the Seven - Number Two

Το Όγδοο είναι εκ των Επτά - Αριθμός Δύο

Kingdoms of Bible Prophecy

Βασίλεια της Βιβλικής Προφητείας

Author

Jeff Pippenger

Published

September 15, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

In the previous article we identified that the Millerites could not see Rome as more than pagan and papal Rome, though they did address the distinctions between those two powers. For the Millerites the distinctions between pagan and papal Rome did not lead them to recognize that papal Rome was the fifth kingdom that followed the fourth kingdom of pagan Rome. After the disappointment in 1844, Sister White identified the three powers of Revelation twelve and thirteen as the dragon in chapter twelve, then the papacy, as the beast that came from the sea in chapter thirteen that was followed by the United States as the beast that came out of the earth. After the foundation was laid, the Lord opened the light upon the three-fold union of the dragon, the beast and false prophet that in chapter sixteen of Revelation leads the world to Armageddon.

Στο προηγούμενο άρθρο διαπιστώσαμε ότι οι Μιλλεριτιστές δεν μπορούσαν να δουν τη Ρώμη ως κάτι περισσότερο από την ειδωλολατρική και την παπική Ρώμη, παρότι πράγματι πραγματεύθηκαν τις διακρίσεις μεταξύ αυτών των δύο δυνάμεων. Για τους Μιλλεριτιστές, οι διακρίσεις μεταξύ της ειδωλολατρικής και της παπικής Ρώμης δεν τους οδήγησαν να αναγνωρίσουν ότι η παπική Ρώμη ήταν το πέμπτο βασίλειο που ακολούθησε το τέταρτο βασίλειο της ειδωλολατρικής Ρώμης. Μετά την απογοήτευση του 1844, η αδελφή Γουάιτ προσδιόρισε τις τρεις δυνάμεις των κεφαλαίων δώδεκα και δεκατρία της Αποκάλυψης ως τον δράκοντα στο δωδέκατο κεφάλαιο, έπειτα τον παπισμό, ως το θηρίο που ανέβηκε από τη θάλασσα στο δέκατο τρίτο κεφάλαιο, τον οποίο ακολούθησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες ως το θηρίο που ανέβηκε από τη γη. Αφού τέθηκε το θεμέλιο, ο Κύριος άνοιξε το φως επάνω στην τριπλή ένωση του δράκοντος, του θηρίου και του ψευδοπροφήτου, η οποία στο δέκατο έκτο κεφάλαιο της Αποκάλυψης οδηγεί τον κόσμο στον Αρμαγεδδώνα.

> “The line of prophecy in which these symbols are found begins with Revelation 12, with the dragon that sought to destroy Christ at His birth. The dragon is said to be Satan (Revelation 12:9); he it was that moved upon Herod to put the Saviour to death. But the chief agent of Satan in making war upon Christ and His people during the first centuries of the Christian Era was the Roman Empire, in which paganism was the prevailing religion. Thus while the dragon, primarily, represents Satan, it is, in a secondary sense, a symbol of pagan Rome.

> Η προφητική ακολουθία μέσα στην οποία βρίσκονται αυτά τα σύμβολα αρχίζει με την Αποκάλυψη 12, με τον δράκοντα που επεδίωξε να καταστρέψει τον Χριστό κατά τη γέννησή Του. Ο δράκοντας λέγεται ότι είναι ο Σατανάς (Αποκάλυψη 12:9)· αυτός ήταν που υποκίνησε τον Ηρώδη να θανατώσει τον Σωτήρα. Αλλά ο κύριος παράγοντας του Σατανά στον πόλεμο εναντίον του Χριστού και του λαού Του κατά τους πρώτους αιώνες της Χριστιανικής Εποχής ήταν η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, στην οποία ο παγανισμός ήταν η επικρατούσα θρησκεία. Έτσι, ενώ ο δράκοντας, πρωτίστως, αντιπροσωπεύει τον Σατανά, είναι, κατά δευτερεύουσα έννοια, σύμβολο της παγανιστικής Ρώμης.

> “In chapter 13 ( verses 1–10) is described another beast, ‘like unto a leopard,’ to which the dragon gave ‘his power, and his seat, and great authority.’ This symbol, as most Protestants have believed, represents the papacy, which succeeded to the power and seat and authority once held by the ancient Roman empire. Of the leopardlike beast it is declared: ‘There was given unto him a mouth speaking great things and blasphemies…. And he opened his mouth in blasphemy against God, to blaspheme His name, and His tabernacle, and them that dwell in heaven. And it was given unto him to make war with the saints, and to overcome them: and power was given him over all kindreds, and tongues, and nations.’ This prophecy, which is nearly identical with the description of the little horn of Daniel 7, unquestionably points to the papacy.

> Στο 13ο κεφάλαιο (εδάφια 1–10) περιγράφεται ένα άλλο θηρίο, «όμοιο με πάρδαλη», στο οποίο ο δράκων έδωσε «την δύναμιν αυτού, και τον θρόνον αυτού, και εξουσίαν μεγάλην». Το σύμβολο αυτό, όπως έχουν πιστεύσει οι περισσότεροι Προτεστάντες, αντιπροσωπεύει τον παπισμό, ο οποίος διαδέχθηκε την δύναμη, τον θρόνο και την εξουσία που κάποτε κατείχε η αρχαία Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Για το θηρίο το όμοιο με πάρδαλη δηλώνεται: «Και εδόθη εις αυτό στόμα λαλούν μεγάλα και βλασφημίας…. Και ήνοιξε το στόμα αυτού εις βλασφημίαν κατά του Θεού, διά να βλασφημήση το όνομα αυτού, και την σκηνήν αυτού, και τους κατοικούντας εν τω ουρανώ. Και εδόθη εις αυτό να κάμη πόλεμον με τους αγίους, και να νικήση αυτούς· και εδόθη εις αυτό εξουσία επί πάσαν φυλήν, και γλώσσαν, και έθνος.» Η προφητεία αυτή, η οποία είναι σχεδόν ταυτόσημη με την περιγραφή του μικρού κέρατος του Δανιήλ 7, αναμφισβήτητα δείχνει προς τον παπισμό.

> “‘Power was given unto him to continue forty and two months.’ And, says the prophet, ‘I saw one of his heads as it were wounded to death.’ And again: ‘He that leadeth into captivity shall go into captivity: he that killeth with the sword must be killed with the sword.’ The forty and two months are the same as the ‘time and times and the dividing of time,’ three years and a half, or 1260 days, of Daniel 7—the time during which the papal power was to oppress God’s people. This period, as stated in preceding chapters, began with the supremacy of the papacy, A.D. 538, and terminated in 1798. At that time the pope was made captive by the French army, the papal power received its deadly wound, and the prediction was fulfilled, ‘He that leadeth into captivity shall go into captivity.’

> «Καὶ ἐδόθη εἰς αὐτὸν ἐξουσία νὰ ποιήσῃ τεσσαράκοντα δύο μῆνας.» Καὶ, λέγει ὁ προφήτης, «εἶδον μίαν ἐκ τῶν κεφαλῶν αὐτοῦ ὡς πεπληγωμένην εἰς θάνατον.» Καὶ πάλιν· «Ἐὰν τις αἰχμαλωτίζῃ, εἰς αἰχμαλωσίαν ὑπάγει· ἐὰν τις ἀποκτείνῃ ἐν μαχαίρᾳ, δεῖ αὐτὸν ἐν μαχαίρᾳ ἀποκτανθῆναι.» Οἱ τεσσαράκοντα δύο μῆνες εἶναι τὸ αὐτὸ μὲ τὸ «καιρὸς καὶ καιροὶ καὶ ἥμισυ καιροῦ», τριάμισι ἔτη, ἢ 1260 ἡμέραι, τοῦ Δανιὴλ 7 — ὁ καιρὸς κατὰ τὸν ὁποῖον ἡ παπικὴ ἐξουσία ἔμελλε νὰ καταθλίβῃ τὸν λαὸν τοῦ Θεοῦ. Ἡ περίοδος αὕτη, ὅπως ἐδηλώθη εἰς τὰ προηγούμενα κεφάλαια, ἤρχισε μὲ τὴν ἐπικράτησιν τοῦ παπισμοῦ, τὸ 538 μ.Χ., καὶ ἔληξε τὸ 1798. Κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον ὁ πάπας ἐλήφθη αἰχμάλωτος ὑπὸ τοῦ γαλλικοῦ στρατοῦ, ἡ παπικὴ ἐξουσία ἔλαβε τὸ θανατηφόρον αὐτῆς τραῦμα, καὶ ἐπληρώθη ἡ προφητεία· «Ὁ αἰχμαλωτίζων εἰς αἰχμαλωσίαν θὰ ὑπάγῃ.»

> “At this point another symbol is introduced. Says the prophet: ‘I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb.’ Verse 11. Both the appearance of this beast and the manner of its rise indicate that the nation which it represents is unlike those presented under the preceding symbols. The great kingdoms that have ruled the world were presented to the prophet Daniel as beasts of prey, rising when ‘the four winds of the heaven strove upon the great sea.’ Daniel 7:2. In Revelation 17 an angel explained that waters represent ‘peoples, and multitudes, and nations, and tongues.’ Revelation 17:15. Winds are a symbol of strife. The four winds of heaven striving upon the great sea represent the terrible scenes of conquest and revolution by which kingdoms have attained to power.

> «Στο σημείο αυτό εισάγεται ένα άλλο σύμβολο. Λέγει ο προφήτης: “Και είδον άλλο θηρίον αναβαίνον εκ της γης· και είχε δύο κέρατα όμοια με αρνίον.” Εδάφιο 11. Τόσο η εμφάνιση αυτού του θηρίου όσο και ο τρόπος της αναβάσεώς του δείχνουν ότι το έθνος το οποίο αυτό αντιπροσωπεύει είναι ανόμοιο προς εκείνα που παρουσιάσθηκαν υπό τα προηγούμενα σύμβολα. Τα μεγάλα βασίλεια που έχουν κυβερνήσει τον κόσμο παρουσιάσθηκαν στον προφήτη Δανιήλ ως θηρία αρπακτικά, αναδυόμενα όταν “οι τέσσαρες άνεμοι του ουρανού εμάχοντο επί την θάλασσαν την μεγάλην.” Δανιήλ 7:2. Στην Αποκάλυψη 17 ένας άγγελος εξήγησε ότι τα ύδατα αντιπροσωπεύουν “λαούς, και όχλους, και έθνη, και γλώσσας.” Αποκάλυψη 17:15. Οι άνεμοι είναι σύμβολο διαμάχης. Οι τέσσαρες άνεμοι του ουρανού που μάχονται επί την μεγάλην θάλασσαν παριστούν τις φοβερές σκηνές κατακτήσεως και επαναστάσεως, διά των οποίων τα βασίλεια έφθασαν στην εξουσία.»

> “But the beast with lamblike horns was seen ‘coming up out of the earth.’ Instead of overthrowing other powers to establish itself, the nation thus represented must arise in territory previously unoccupied and grow up gradually and peacefully. It could not, then, arise among the crowded and struggling nationalities of the Old World—that turbulent sea of ‘peoples, and multitudes, and nations, and tongues.’ It must be sought in the Western Continent.

> «Αλλά το θηρίο με κέρατα όμοια με αρνίου εθεάθη “να αναβαίνη εκ της γης”. Αντί να ανατρέψει άλλες δυνάμεις για να εδραιωθεί, το έθνος που κατ’ αυτόν τον τρόπο παριστάνεται πρέπει να ανακύψει σε περιοχή προηγουμένως ακατοίκητη και να αναπτυχθεί βαθμιαία και ειρηνικά. Δεν θα μπορούσε, λοιπόν, να ανακύψει ανάμεσα στα πυκνοκατοικημένα και αγωνιζόμενα έθνη του Παλαιού Κόσμου—εκείνη την ταραγμένη θάλασσα των “λαών, και όχλων, και εθνών, και γλωσσών”. Πρέπει να αναζητηθεί στη Δυτική Ήπειρο.»

> “What nation of the New World was in 1798 rising into power, giving promise of strength and greatness, and attracting the attention of the world? The application of the symbol admits of no question. One nation, and only one, meets the specifications of this prophecy; it points unmistakably to the United States of America. Again and again the thought, almost the exact words, of the sacred writer has been unconsciously employed by the orator and the historian in describing the rise and growth of this nation. The beast was seen ‘coming up out of the earth;’ and, according to the translators, the word here rendered ‘coming up’ literally signifies ‘to grow or spring up as a plant.’ And, as we have seen, the nation must arise in territory previously unoccupied. A prominent writer, describing the rise of the United States, speaks of ‘the mystery of her coming forth from vacancy,’ and says: ‘Like a silent seed we grew into empire.’—G. A. Townsend, The New World Compared With the Old, page 462. A European journal in 1850 spoke of the United States as a wonderful empire, which was ‘emerging,’ and ‘amid the silence of the earth daily adding to its power and pride.’—The Dublin Nation. Edward Everett, in an oration on the Pilgrim founders of this nation, said: ‘Did they look for a retired spot, inoffensive for its obscurity, and safe in its remoteness, where the little church of Leyden might enjoy the freedom of conscience? Behold the mighty regions over which, in peaceful conquest, … they have borne the banners of the cross!’—Speech delivered at Plymouth, Massachusetts, Dec. 22, 1824, page 11.

> «Ποιο έθνος του Νέου Κόσμου, το 1798, ανερχόταν σε ισχύ, δίνοντας υπόσχεση δύναμης και μεγαλείου και προσελκύοντας την προσοχή του κόσμου; Η εφαρμογή του συμβόλου δεν επιδέχεται καμία αμφισβήτηση. Ένα έθνος, και ένα μόνο, ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές αυτής της προφητείας· αυτή δείχνει αδιαμφισβήτητα προς τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Επανειλημμένως η σκέψη, σχεδόν οι ακριβείς λέξεις, του ιερού συγγραφέα έχουν χρησιμοποιηθεί ασυνείδητα από τον ρήτορα και τον ιστορικό για να περιγράψουν την άνοδο και την ανάπτυξη αυτού του έθνους. Το θηρίο εθεάθη «να αναβαίνει εκ της γης»· και, σύμφωνα με τους μεταφραστές, η λέξη που εδώ αποδίδεται ως «αναβαίνει» σημαίνει κυριολεκτικά «να αυξάνεται ή να εκφύεται ως φυτό». Και, όπως είδαμε, το έθνος έπρεπε να αναδυθεί σε έδαφος προηγουμένως ακατοίκητο. Ένας εξέχων συγγραφέας, περιγράφοντας την άνοδο των Ηνωμένων Πολιτειών, μιλά για «το μυστήριο της αναδύσεώς της από το κενό» και λέει: «Σαν σιωπηλός σπόρος αναπτυχθήκαμε σε αυτοκρατορία».—G. A. Townsend, The New World Compared With the Old, σελίδα 462. Ένα ευρωπαϊκό περιοδικό το 1850 μιλούσε για τις Ηνωμένες Πολιτείες ως για μια θαυμαστή αυτοκρατορία, η οποία «αναδυόταν» και «εν μέσω της σιγής της γης προσέθετε καθημερινά στη δύναμή της και στην υπερηφάνειά της».—The Dublin Nation. Ο Edward Everett, σε έναν λόγο περί των προσκυνητών ιδρυτών αυτού του έθνους, είπε: «Μήπως αναζητούσαν έναν απόμερο τόπο, ακίνδυνο λόγω της αφάνειάς του και ασφαλή λόγω της απομακρύνσεώς του, όπου η μικρή εκκλησία του Leyden θα μπορούσε να απολαμβάνει την ελευθερία της συνείδησης; Ιδού οι ισχυρές περιοχές επάνω στις οποίες, με ειρηνική κατάκτηση, … έχουν φέρει τα λάβαρα του σταυρού!»—Λόγος εκφωνηθείς στο Plymouth, Massachusetts, 22 Δεκ. 1824, σελίδα 11.»

> “‘And he had two horns like a lamb.’ The lamblike horns indicate youth, innocence, and gentleness, fitly representing the character of the United States when presented to the prophet as ‘coming up’ in 1798. Among the Christian exiles who first fled to America and sought an asylum from royal oppression and priestly intolerance were many who determined to establish a government upon the broad foundation of civil and religious liberty. Their views found place in the Declaration of Independence, which sets forth the great truth that ‘all men are created equal’ and endowed with the inalienable right to ‘life, liberty, and the pursuit of happiness.’ And the Constitution guarantees to the people the right of self-government, providing that representatives elected by the popular vote shall enact and administer the laws. Freedom of religious faith was also granted, every man being permitted to worship God according to the dictates of his conscience. Republicanism and Protestantism became the fundamental principles of the nation. These principles are the secret of its power and prosperity. The oppressed and downtrodden throughout Christendom have turned to this land with interest and hope. Millions have sought its shores, and the United States has risen to a place among the most powerful nations of the earth.

> «“Καὶ εἶχεν δύο κέρατα ὅμοια μὲ ἀρνίον.” Τὰ ἀρνιώδη κέρατα δηλοῦν νεότητα, ἀθωότητα καὶ πραότητα, ἀπεικονίζοντας ἐπακριβῶς τὸν χαρακτῆρα τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, ὅταν παρουσιάζονται στὸν προφήτη ὡς “ἀναβαίνουσαι” τὸ 1798. Μεταξὺ τῶν χριστιανῶν ἐξορίστων, οἵτινες πρῶτοι ἔφυγαν στὴν Ἀμερικήν καὶ ἀναζήτησαν ἄσυλον ἀπὸ βασιλικὴν καταπίεσιν καὶ ἱερατικὴν μισαλλοδοξίαν, ἦσαν πολλοὶ οἱ ὁποῖοι ἀπεφάσισαν νὰ ἐγκαθιδρύσουν κυβέρνησιν ἐπὶ τῆς εὐρείας βάσεως τῆς πολιτικῆς καὶ θρησκευτικῆς ἐλευθερίας. Αἱ ἀντιλήψεις των εὗραν θέσιν εἰς τὴν Διακήρυξιν τῆς Ἀνεξαρτησίας, ἥτις διακηρύσσει τὴν μεγάλην ἀλήθειαν ὅτι “πάντες οἱ ἄνθρωποι δημιουργοῦνται ἴσοι” καὶ εἶναι προικισμένοι μὲ τὸ ἀναφαίρετον δικαίωμα εἰς “ζωήν, ἐλευθερίαν καὶ τὴν ἐπιδίωξιν τῆς εὐτυχίας.” Καὶ τὸ Σύνταγμα ἐγγυᾶται εἰς τὸν λαὸν τὸ δικαίωμα τῆς αὐτοδιοικήσεως, ὁρίζον ὅτι ἀντιπρόσωποι ἐκλεγόμενοι διὰ τῆς λαϊκῆς ψήφου θὰ θεσπίζουν καὶ θὰ ἐφαρμόζουν τοὺς νόμους. Ἐχορηγήθη ἐπίσης ἐλευθερία θρησκευτικῆς πίστεως, ἐπιτρεπομένου εἰς ἕκαστον ἄνθρωπον νὰ λατρεύῃ τὸν Θεὸν συμφώνως πρὸς τὰς ἐπιταγὰς τῆς συνειδήσεώς του. Ὁ ρεπουμπλικανισμὸς καὶ ὁ Προτεσταντισμὸς κατέστησαν αἱ θεμελιώδεις ἀρχαὶ τοῦ ἔθνους. Αἱ ἀρχαὶ αὗται ἀποτελοῦν τὸ μυστικὸν τῆς δυνάμεως καὶ τῆς εὐημερίας του. Οἱ καταπιεσμένοι καὶ καταβαρυμένοι εἰς ὅλην τὴν Χριστιανοσύνην ἐστράφησαν πρὸς τὴν γῆν ταύτην μὲ ἐνδιαφέρον καὶ ἐλπίδα. Ἑκατομμύρια ἀνεζήτησαν τὰς ἀκτὰς της, καὶ αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι ἀνέβησαν εἰς θέσιν μεταξὺ τῶν ἰσχυροτάτων ἐθνῶν τῆς γῆς.»

> “But the beast with lamblike horns ‘spake as a dragon. And he exerciseth all the power of the first beast before him, and causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed; … saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live.’ Revelation 13:11–14.” The Great Controversy, 438–441.

> «Αλλά το θηρίον με κέρατα όμοια με αρνίου “ελάλησεν ως δράκων. Και εξουσιάζει πάσαν την εξουσίαν του πρώτου θηρίου ενώπιον αυτού, και ποιεί την γην και τους κατοικούντας εν αυτή να προσκυνήσωσι το πρώτον θηρίον, του οποίου η θανατηφόρος πληγή εθεραπεύθη· … λέγων προς τους κατοικούντας επί της γης να κάμωσιν εικόνα εις το θηρίον, το οποίον είχε την πληγήν εκ μαχαίρας και έζησε.” Αποκάλυψις 13:11–14.» Η Μεγάλη Διαμάχη, 438–441.

The passage identifies that chapters twelve and thirteen are identifying the dragon, the beast and the false prophet, the three powers in Revelation sixteen that lead the world to Armageddon. Those three powers each have their own special chapters that covers the identical prophetic history. The last six verses of Daniel eleven begin with the words, “And at the time of the end,” which was 1798. Then the six verses identify the final movements of the papacy until in verse one of Daniel twelve Michael stands up and human probation closes and ushers in the seven last plagues. In verse forty-four of chapter eleven the message of the hour that enrages the papacy and initiates the blood bath that takes place just before probation closes is represented as “tidings out of the east and out of the north.”

Το χωρίο επισημαίνει ότι τα κεφάλαια δώδεκα και δεκατρία προσδιορίζουν τον δράκοντα, το θηρίο και τον ψευδοπροφήτη, τις τρεις δυνάμεις της Αποκάλυψης δεκαέξι που οδηγούν τον κόσμο στον Αρμαγεδδώνα. Καθεμία από αυτές τις τρεις δυνάμεις έχει τα δικά της ιδιαίτερα κεφάλαια, τα οποία καλύπτουν την ίδια προφητική ιστορία. Οι τελευταίοι έξι στίχοι του Δανιήλ έντεκα αρχίζουν με τα λόγια: «Και εν τω καιρώ του τέλους», που ήταν το 1798. Κατόπιν, οι έξι αυτοί στίχοι προσδιορίζουν τις τελικές κινήσεις του παπισμού έως ότου, στο πρώτο εδάφιο του Δανιήλ δώδεκα, ο Μιχαήλ εγείρεται και η ανθρώπινη περίοδος δοκιμασίας λήγει, εισάγοντας τις επτά έσχατες πληγές. Στο εδάφιο σαράντα τέσσερα του ενδέκατου κεφαλαίου, το μήνυμα της ώρας, το οποίο εξοργίζει τον παπισμό και δρομολογεί τη σφαγή που λαμβάνει χώρα ακριβώς πριν από τη λήξη της δοκιμασίας, παριστάνεται ως «φήμαι εξ ανατολών και εκ βορρά».

The message east and north represents the final warning message, for it is proclaimed just before Michael stands up. It is the third angel’s message that is proclaimed during the outpouring of the Holy Spirit. Daniel represented the message as two-fold. The message of the “north” that enrages the papacy is the message identifying the “king of the north” as the papal power, and the message of the “east” is the message of the children of the east, which is Islam. Of course, it has other important meanings as well, but east is a symbol of Islam and the antichrist is the counterfeit of the true King of the North. The message of the third angel that warns against receiving the mark of the king of the north (the mark of the beast) also warns that Islam will strike at the point that the cup of iniquity is full for the United States, and the United States fills its cup of iniquity at the Sunday law.

Το μήνυμα της ανατολής και του βορρά αντιπροσωπεύει το τελικό προειδοποιητικό μήνυμα, διότι κηρύσσεται αμέσως πριν ο Μιχαήλ αναλάβει να ενεργήσει. Είναι το μήνυμα του τρίτου αγγέλου που διακηρύσσεται κατά την έκχυση του Αγίου Πνεύματος. Ο Δανιήλ παρίστανε το μήνυμα ως δίπτυχο. Το μήνυμα του «βορρά» που εξοργίζει τον παπισμό είναι το μήνυμα που ταυτοποιεί τον «βασιλέα του βορρά» ως την παπική εξουσία, και το μήνυμα της «ανατολής» είναι το μήνυμα των τέκνων της ανατολής, δηλαδή του Ισλάμ. Βεβαίως, έχει και άλλες σημαντικές σημασίες, αλλά η ανατολή είναι σύμβολο του Ισλάμ και ο αντίχριστος είναι το παραχάραγμα του αληθινού Βασιλέως του Βορρά. Το μήνυμα του τρίτου αγγέλου, το οποίο προειδοποιεί εναντίον της λήψεως του χαράγματος του βασιλέως του βορρά (του χαράγματος του θηρίου), προειδοποιεί επίσης ότι το Ισλάμ θα πλήξει κατά το σημείο κατά το οποίο το ποτήρι της ανομίας έχει γεμίσει για τις Ηνωμένες Πολιτείες, και οι Ηνωμένες Πολιτείες γεμίζουν το ποτήρι της ανομίας τους με τον κυριακάτικο νόμο.

Revelation thirteen beginning with verse eleven and then onward identifies the very same prophetic history, and it also begins at the time of the end in 1798.

Η Αποκάλυψη δεκατρία, αρχίζοντας από το εδάφιο ένδεκα και κατόπιν, προσδιορίζει την ίδια ακριβώς προφητική ιστορία, και επίσης αρχίζει στον καιρό του τέλους, το 1798.

> “What nation of the New World was in 1798 rising into power, giving promise of strength and greatness, and attracting the attention of the world? The application of the symbol admits of no question. One nation, and only one, meets the specifications of this prophecy; it points unmistakably to the United States of America.” The Great Controversy, 440.

> «Ποιο έθνος του Νέου Κόσμου ανερχόταν το 1798 σε δύναμη, δίνοντας υπόσχεση ισχύος και μεγαλείου, και ελκύοντας την προσοχή του κόσμου; Η εφαρμογή του συμβόλου δεν επιδέχεται καμία αμφισβήτηση. Ένα έθνος, και μόνο ένα, ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές αυτής της προφητείας· αυτή δείχνει αδιαμφισβήτητα προς τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής». Η Μεγάλη Διαμάχη, 440.

The same prophetic history is covered in Revelation thirteen verses eleven through eighteen as is covered in Daniel eleven verse forty through forty-five. As with the verses in Daniel the story of the role of the United States ends with the close of probation as the United States forces the world to accept the mark of the beast. Then as in Daniel eleven the message of the hour is presented in chapter fourteen. It is the identical structure in both passages, with the exception that Daniel’s verses are describing the papal activities and Revelation thirteen is identifying the role of the United States. With those two lines we find that chapter seventeen of Revelation covers the same history, but emphasizes the role of the dragon, represented as ten kings, who are the United Nations. The three chapters considered line upon line identify the role of the dragon, the beast and false prophet which in chapter sixteen lead the world to Armageddon, so it is of significance that John informs us that when chapter seventeen begins it is one of the angels that had poured out the seven last plagues that comes to tell John of the judgment of the whore of Rome.

Η ίδια προφητική ιστορία παρουσιάζεται στην Αποκάλυψη 13:11–18, όπως παρουσιάζεται και στο Δανιήλ 11:40–45. Όπως συμβαίνει και με τα εδάφια του Δανιήλ, η αφήγηση του ρόλου των Ηνωμένων Πολιτειών καταλήγει με τη λήξη της δοκιμασίας, όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες εξαναγκάζουν τον κόσμο να δεχθεί το χάραγμα του θηρίου. Έπειτα, όπως και στο Δανιήλ 11, το μήνυμα της ώρας αυτής παρουσιάζεται στο κεφάλαιο 14. Πρόκειται για την ίδια ακριβώς δομή και στα δύο χωρία, με τη διαφορά ότι τα εδάφια του Δανιήλ περιγράφουν τις παπικές δραστηριότητες, ενώ η Αποκάλυψη 13 προσδιορίζει τον ρόλο των Ηνωμένων Πολιτειών. Με αυτές τις δύο γραμμές διαπιστώνουμε ότι το κεφάλαιο 17 της Αποκάλυψης καλύπτει την ίδια ιστορία, αλλά δίνει έμφαση στον ρόλο του δράκοντος, ο οποίος παριστάνεται ως δέκα βασιλείς, οι οποίοι είναι τα Ηνωμένα Έθνη. Τα τρία κεφάλαια που εξετάζονται, γραμμή επί γραμμής, προσδιορίζουν τον ρόλο του δράκοντος, του θηρίου και του ψευδοπροφήτη, οι οποίοι στο κεφάλαιο 16 οδηγούν τον κόσμο στον Αρμαγεδδώνα· γι’ αυτό έχει σημασία το ότι ο Ιωάννης μάς πληροφορεί πως, όταν αρχίζει το κεφάλαιο 17, ένας από τους αγγέλους που είχαν εκχέει τις επτά έσχατες πληγές έρχεται να πει στον Ιωάννη για την κρίση της πόρνης της Ρώμης.

> And there came one of the seven angels which had the seven vials, and talked with me, saying unto me, Come hither; I will shew unto thee the judgment of the great whore that sitteth upon many waters: With whom the kings of the earth have committed fornication, and the inhabitants of the earth have been made drunk with the wine of her fornication. Revelation 17:1, 2.

> Καὶ ἦλθεν εἷς ἐκ τῶν ἑπτὰ ἀγγέλων, οἵτινες εἶχον τὰς ἑπτὰ φιάλας, καὶ ἐλάλησε μετ’ ἐμοῦ, λέγων μοι· Δεῦρο, καὶ θέλω σοι δείξει τὴν κρίσιν τῆς μεγάλης πόρνης, τῆς καθημένης ἐπὶ ὑδάτων πολλῶν· μεθ’ ἧς ἐπόρνευσαν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς, καὶ ἐμεθύσθησαν οἱ κατοικοῦντες τὴν γῆν ἐκ τοῦ οἴνου τῆς πορνείας αὐτῆς. Ἀποκάλυψις 17:1, 2.

With the Millerites it was about pagan Rome and papal Rome, but at the end it is about the three-fold union. As with her identification of those three powers in chapters twelve and thirteen, she clearly identifies the woman of chapter seventeen as the papacy.

Με τους Μιλλερίτες επρόκειτο περί της ειδωλολατρικής Ρώμης και της παπικής Ρώμης, αλλά στο τέλος πρόκειται περί της τριπλής ενώσεως. Όπως και με την ταύτισή της των τριών εκείνων δυνάμεων στα κεφάλαια δώδεκα και δεκατρία, ταυτίζει σαφώς τη γυναίκα του δεκάτου εβδόμου κεφαλαίου με τον παπισμό.

> “The woman [Babylon] of Revelation 17 is described as ‘arrayed in purple and scarlet color, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness:…and upon her forehead was a name written, ‘Mystery, Babylon the Great, the mother of harlots.’ Says the prophet: ‘I saw the woman drunk with the blood of the saints, and with the blood of the martyrs of Jesus.’ Babylon is further declared to be ‘that great city, which reigneth over the kings of the earth.’ Revelation 17:4–6, 18. The power that for so many centuries maintained despotic sway over the monarchs of Christendom is Rome.” The Great Controversy, 382.

> Η γυναίκα [Βαβυλώνα] της Αποκάλυψης 17 περιγράφεται ως «ενδεδυμένη πορφύραν και κόκκινον, και κεκοσμημένη με χρυσόν και πολύτιμους λίθους και μαργαρίτας, έχουσα εν τη χειρί αυτής χρυσούν ποτήριον πλήρες βδελυγμάτων και ακαθαρσίας· …και επί του μετώπου αυτής ήτο γεγραμμένον όνομα, “Μυστήριον, Βαβυλών η Μεγάλη, η μήτηρ των πορνών.”» Λέγει ο προφήτης: «Είδον την γυναίκα μεθύουσαν εκ του αίματος των αγίων και εκ του αίματος των μαρτύρων του Ιησού.» Περαιτέρω, η Βαβυλών δηλούται ότι είναι «η πόλις η μεγάλη, ήτις βασιλεύει επί των βασιλέων της γης.» Αποκάλυψις 17:4–6, 18. Η εξουσία η οποία επί τόσους αιώνας διατήρησε δεσποτική κυριαρχία επί των μοναρχών της Χριστιανοσύνης είναι η Ρώμη.» Η Μεγάλη Διαμάχη, 382.

So, when does the prophetic history represented in chapter seventeen begin?

Πότε, λοιπόν, αρχίζει η προφητική ιστορία που παριστάνεται στο δέκατο έβδομο κεφάλαιο;

> So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. And the woman was arrayed in purple and scarlet colour, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness of her fornication: And upon her forehead was a name written, MYSTERY, BABYLON THE GREAT, THE MOTHER OF HARLOTS AND ABOMINATIONS OF THE EARTH. And I saw the woman drunken with the blood of the saints, and with the blood of the martyrs of Jesus: and when I saw her, I wondered with great admiration. Revelation 17:3–6.

> Και με μετέφερε εν πνεύματι στην έρημο· και είδα μια γυναίκα καθισμένη επάνω σε θηρίο κόκκινο, γεμάτο από ονόματα βλασφημίας, το οποίο είχε επτά κεφάλια και δέκα κέρατα. Και η γυναίκα ήταν ενδεδυμένη πορφύρα και κόκκινο, και στολισμένη με χρυσάφι και πολύτιμους λίθους και μαργαρίτες, έχοντας στο χέρι της χρυσό ποτήριο γεμάτο από βδελύγματα και τις ακαθαρσίες της πορνείας της· και επάνω στο μέτωπό της ήταν γραμμένο ένα όνομα: ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ, ΒΑΒΥΛΩΝ Η ΜΕΓΑΛΗ, Η ΜΗΤΗΡ ΤΩΝ ΠΟΡΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΒΔΕΛΥΓΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΓΗΣ. Και είδα τη γυναίκα μεθυσμένη από το αίμα των αγίων και από το αίμα των μαρτύρων του Ιησού· και όταν την είδα, θαύμασα με μεγάλη έκπληξη. Αποκάλυψη 17:3–6.

In order for John to see the woman he is prophetically carried into the wilderness which John himself has already identified with two witnesses as the twelve hundred and sixty years of papal rule in chapter twelve.

Για να δει ο Ιωάννης τη γυναίκα, μεταφέρεται προφητικώς στην έρημο, την οποία ο ίδιος ο Ιωάννης έχει ήδη ταυτοποιήσει στο δωδέκατο κεφάλαιο, σε συνάρτηση με τους δύο μάρτυρες, ως τα χίλια διακόσια εξήντα έτη της παπικής κυριαρχίας.

> And the woman fled into the wilderness, where she hath a place prepared of God, that they should feed her there a thousand two hundred and threescore days. . . . And to the woman were given two wings of a great eagle, that she might fly into the wilderness, into her place, where she is nourished for a time, and times, and half a time, from the face of the serpent. Revelation 12:6, 14.

> Και η γυναίκα έφυγε στην έρημο, όπου έχει τόπο ητοιμασμένο από τον Θεό, για να τη τρέφουν εκεί χίλιες διακόσιες εξήντα ημέρες.... Και στη γυναίκα δόθηκαν δύο πτέρυγες αετού μεγάλου, για να πετάξει στην έρημο, στον τόπο της, όπου τρέφεται επί καιρόν και καιρούς και ήμισυ καιρού, μακριά από το πρόσωπο του όφεως. Αποκάλυψη 12:6, 14.

John was prophetically transported into the wilderness time period, but verse three and onward specifies exactly where in the twelve hundred and sixty years John was taken to, for the woman had already become drunk with the blood of persecution, and she was already the “mother of harlots.” John was taken to the end of the wilderness period for the woman had already drunk of the blood of persecution and the Protestant churches were already returning to her fold and becoming her daughters, for she was identified in that period of time as the “mother of harlots.” She already had daughters. John’s testimony in chapter seventeen begins in 1798 as did the same prophetic history which represented the beast in Daniel eleven and the false prophet in Revelation thirteen.

Ο Ιωάννης μεταφέρθηκε προφητικώς στη χρονική περίοδο της ερήμου, αλλά το εδάφιο τρία και εξής προσδιορίζει ακριβώς σε ποιο σημείο μέσα στα χίλια διακόσια εξήντα έτη μεταφέρθηκε ο Ιωάννης, διότι η γυναίκα είχε ήδη μεθύσει από το αίμα του διωγμού και ήταν ήδη η «μητέρα των πορνών». Ο Ιωάννης μεταφέρθηκε στο τέλος της περιόδου της ερήμου, διότι η γυναίκα είχε ήδη πιει από το αίμα του διωγμού και οι Προτεσταντικές εκκλησίες ήδη επέστρεφαν στην αγκάλη της και γίνονταν θυγατέρες της, διότι κατά τη χρονική εκείνη περίοδο προσδιοριζόταν ως η «μητέρα των πορνών». Είχε ήδη θυγατέρες. Η μαρτυρία του Ιωάννη στο δέκατο έβδομο κεφάλαιο αρχίζει το 1798, όπως και η ίδια προφητική ιστορία που παρέστησε το θηρίο στο Δανιήλ ένδεκα και τον ψευδοπροφήτη στην Αποκάλυψη δεκατρία.

Just as with the other two lines, when chapter seventeen concludes, chapter eighteen then identifies the message of the hour. Three prophetic lines, one for each of the three-fold union. They are all illustrated upon the same historical structure beginning in 1798 and continuing until the close of probation, and all three emphasize the final warning message.

Όπως και με τις άλλες δύο γραμμές, όταν ολοκληρώνεται το δέκατο έβδομο κεφάλαιο, το δέκατο όγδοο κεφάλαιο προσδιορίζει κατόπιν το μήνυμα της ώρας. Τρεις προφητικές γραμμές, μία για καθεμία από τις τρεις συνιστώσες της τριπλής ένωσης. Όλες απεικονίζονται επάνω στην ίδια ιστορική δομή, η οποία αρχίζει το 1798 και συνεχίζεται έως τη λήξη της δοκιμασίας, και όλες οι τρεις δίνουν έμφαση στο τελικό προειδοποιητικό μήνυμα.

Habakkuk’s Tables addresses the subject of Revelation seventeen in much greater detail, so I will now jump to the riddle that is represented in the chapter that sets forth eight kingdoms of Bible prophecy.

Οι Πίνακες του Αββακούμ πραγματεύονται το θέμα του δέκατου εβδόμου κεφαλαίου της Αποκάλυψης με πολύ μεγαλύτερη λεπτομέρεια, γι’ αυτό τώρα θα προχωρήσω στο αίνιγμα που παρουσιάζεται στο κεφάλαιο το οποίο εκθέτει οκτώ βασίλεια της βιβλικής προφητείας.

> And here is the mind which hath wisdom. The seven heads are seven mountains, on which the woman sitteth. And there are seven kings: five are fallen, and one is, and the other is not yet come; and when he cometh, he must continue a short space. And the beast that was, and is not, even he is the eighth, and is of the seven, and goeth into perdition. Revelation 17:9–11.

> Και εδώ είναι ο νους που έχει σοφία. Οι επτά κεφαλές είναι επτά όρη, επάνω στα οποία κάθεται η γυναίκα. Και είναι επτά βασιλείς· οι πέντε έπεσαν, και ο ένας είναι, και ο άλλος δεν ήλθε ακόμη· και όταν έλθει, πρέπει να μείνει ολίγον καιρό. Και το θηρίο, το οποίο ήταν, και δεν είναι, αυτό είναι και ο όγδοος, και είναι εκ των επτά, και υπάγει εις απώλειαν. Αποκάλυψις 17:9–11.

Daniel told Nebuchadnezzar, “Thou art this head of gold.”

Ο Δανιήλ είπε προς τον Ναβουχοδονόσορα: «Σὺ εἶσαι αὕτη ἡ κεφαλὴ τοῦ χρυσίου».

> And wheresoever the children of men dwell, the beasts of the field and the fowls of the heaven hath he given into thine hand, and hath made thee ruler over them all. Thou art this head of gold. Daniel 2:38.

> Και όπου κατοικούν οι υιοί των ανθρώπων, τα θηρία του αγρού και τα πετεινά του ουρανού τα έδωκε στο χέρι σου, και σε κατέστησε άρχοντα επάνω σε όλα αυτά. Συ είσαι αυτή η κεφαλή η χρυσή. Δανιήλ 2:38.

Daniel also told Nebuchadnezzar, “Thou, O king, art a king of kings.”

Ο Δανιήλ είπε επίσης προς τον Ναβουχοδονόσορα: «Σὺ, βασιλεῦ, εἶ βασιλεὺς βασιλέων».

> Thou, O king, art a king of kings: for the God of heaven hath given thee a kingdom, power, and strength, and glory. Daniel 2:37.

> Σὺ, ὦ βασιλεῦ, εἶ βασιλεὺς βασιλέων· διότι ὁ Θεὸς τοῦ οὐρανοῦ σοι ἔδωκε βασιλείαν, δύναμιν, ἰσχύν καὶ δόξαν. Δανιήλ 2:37.

Nebuchadnezzar was the “head” and he was a king, and he was a king of kings for he represented the first of the kingdoms represented in the image. Nebuchadnezzar was the king represented by gold, and other kingdoms and kings would be represented by the other metals in the image, but Nebuchadnezzar was first and therefore the king of the kings. Another level which we will not address right now is that the kingdom of Babylon represents the kingdom that seeks to counterfeit Christ, who is the true King of kings.

Ο Ναβουχοδονόσορ ήταν η «κεφαλή», και ήταν βασιλιάς, και ήταν βασιλεὺς βασιλέων, διότι εκπροσωπούσε το πρώτο από τα βασίλεια που παριστάνονταν στην εικόνα. Ο Ναβουχοδονόσορ ήταν ο βασιλιάς που παριστανόταν από τον χρυσό, και άλλα βασίλεια και βασιλείς θα παριστάνονταν από τα άλλα μέταλλα της εικόνας, αλλά ο Ναβουχοδονόσορ ήταν πρώτος και, επομένως, ο βασιλιάς των βασιλέων. Ένα άλλο επίπεδο, το οποίο δεν θα εξετάσουμε προς το παρόν, είναι ότι το βασίλειο της Βαβυλώνος εκπροσωπεί το βασίλειο που επιδιώκει να παραποιήσει τον Χριστό, ο οποίος είναι ο αληθινός Βασιλεὺς βασιλέων.

In the beginning of Isaiah’s testimony of the twenty-five hundred and twenty year prophecies (Leviticus twenty-six’s seven times) Isaiah identifies kings as heads.

Στην αρχή της μαρτυρίας του Ησαΐα σχετικά με τις προφητείες των δύο χιλιάδων πεντακοσίων είκοσι ετών (τα επτά καιροί του Λευιτικού είκοσι έξι), ο Ησαΐας προσδιορίζει τους βασιλείς ως κεφαλές.

> For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:7, 8.

> Διότι κεφαλή της Συρίας είναι η Δαμασκός, και κεφαλή της Δαμασκού ο Ρασίν· και εντός εξήκοντα πέντε ετών ο Εφραΐμ θα συντριβεί, ώστε να μη είναι λαός. Και κεφαλή του Εφραΐμ είναι η Σαμάρεια, και κεφαλή της Σαμαρείας ο υιός του Ρεμαλία. Εάν δεν πιστεύσητε, βεβαίως δεν θέλετε στερεωθή. Ησαΐας 7:7, 8.

Isaiah is just setting forth the starting point for the two twenty-five hundred and twenty year time periods against the northern kingdom of Samaria and the southern kingdom of Judah and as he does so he includes two witnesses that the capitol city of a nation is its head, and that the king is the head of the capitol city. A “head” is a king and a kingdom. In the Revelation the same line of prophecy is taken up as in Daniel.

Ο Ησαΐας απλώς εκθέτει το σημείο αφετηρίας για τις δύο χρονικές περιόδους των δύο χιλιάδων πεντακοσίων είκοσι ετών εναντίον του βόρειου βασιλείου της Σαμάρειας και του νότιου βασιλείου του Ιούδα, και, καθώς το πράττει αυτό, περιλαμβάνει δύο μάρτυρες ότι η πρωτεύουσα πόλη ενός έθνους είναι η κεφαλή του, και ότι ο βασιλιάς είναι η κεφαλή της πρωτεύουσας πόλεως. Μια «κεφαλή» είναι ένας βασιλιάς και ένα βασίλειο. Στην Αποκάλυψη η ίδια γραμμή προφητείας επαναλαμβάνεται όπως και στον Δανιήλ.

Therefore, when John is taken to 1798 and presented with the riddle that identifies that there are seven “heads,” he is identifying that there are seven kingdoms. He is then told that five of the heads or kingdoms have fallen. In 1798 the fifth kingdom of Bible prophecy had just fallen as it received a deadly wound that would eventually be healed.

Επομένως, όταν ο Ιωάννης μεταφέρεται στο 1798 και του παρουσιάζεται το αίνιγμα που προσδιορίζει ότι υπάρχουν επτά «κεφαλές», προσδιορίζει ότι υπάρχουν επτά βασίλεια. Έπειτα του λέγεται ότι πέντε από τις κεφαλές ή τα βασίλεια έχουν πέσει. Το 1798 το πέμπτο βασίλειο της βιβλικής προφητείας μόλις είχε πέσει, καθώς είχε λάβει μια θανατηφόρα πληγή, η οποία τελικά θα θεραπευόταν.

John who is standing in the history of the time of the end in 1798, is also told that one of the heads “is.” The sixth kingdom of Bible prophecy began in 1798, so when John was prophetically conveyed to 1798, the kingdom that then was, is the United States, and he was further informed that the seventh kingdom was still future to 1798, for it had not yet come. The seventh kingdom that was still future to 1798, is the United Nations who are represented by ten kings, and are the subject of Revelation seventeen. But there is also an eighth, who is of the seven. Rome always comes up eighth and is of the seven.

Ο Ιωάννης, ο οποίος στέκεται στην ιστορία του καιρού του τέλους το 1798, πληροφορείται επίσης ότι μία από τις κεφαλές «είναι». Το έκτο βασίλειο της βιβλικής προφητείας άρχισε το 1798· επομένως, όταν ο Ιωάννης μεταφέρθηκε προφητικώς στο 1798, το βασίλειο που τότε ήταν, είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες, και επιπλέον πληροφορήθηκε ότι το έβδομο βασίλειο ήταν ακόμη μελλοντικό ως προς το 1798, διότι δεν είχε ακόμη έλθει. Το έβδομο βασίλειο, το οποίο ήταν ακόμη μελλοντικό ως προς το 1798, είναι τα Ηνωμένα Έθνη, τα οποία παριστάνονται από δέκα βασιλείς και αποτελούν το θέμα του δέκατου εβδόμου κεφαλαίου της Αποκαλύψεως. Υπάρχει όμως και όγδοο, το οποίο είναι εκ των επτά. Η Ρώμη πάντοτε ανακύπτει ως όγδοη και είναι εκ των επτά.

There is much to say about the contents of chapter seventeen, but we are simply identifying the eight kingdoms of Bible prophecy represented in chapter seventeen in order to see how the Millerite understanding of four kingdoms squares up with the eight kingdoms of Revelation seventeen.

Υπάρχουν πολλά να ειπωθούν σχετικά με το περιεχόμενο του δέκατου εβδόμου κεφαλαίου, αλλά εδώ απλώς προσδιορίζουμε τα οκτώ βασίλεια της βιβλικής προφητείας που αντιπροσωπεύονται στο δέκατο έβδομο κεφάλαιο, προκειμένου να δούμε πώς η Μιλλεριτική κατανόηση των τεσσάρων βασιλείων συμφωνεί με τα οκτώ βασίλεια της Αποκάλυψης δεκαεπτά.

We will address this in the next article.

Θα εξετάσουμε αυτό το ζήτημα στο επόμενο άρθρο.

Back to Articles