Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Eighty-Seven

Το Βιβλίο του Δανιήλ - Εκατόν Ογδόντα Επτά

The Lion’s Revelation: From Panium to the Final Sealing

Η Αποκάλυψη του Λέοντος: Από το Πάνειον έως την Τελική Σφράγιση

Author

Jeff Pippenger

Published

April 17, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

When Jesus unseals a prophetic truth, He is represented as the Lion of the tribe of Judah, and at Caesarea Philippi, the Lion of the tribe of Judah began to unseal “that he must go unto Jerusalem, and suffer many things of the elders and chief priests and scribes, and be killed, and be raised again the third day.” Those truths align with the message that He unsealed at the beginning of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, and then again at the end of the very same period. Those truths align with the message represented in verses thirteen through fifteen of Daniel chapter eleven.

Όταν ο Ιησούς αποσφραγίζει μία προφητική αλήθεια, παρίσταται ως ο Λέων εκ της φυλής του Ιούδα, και στην Καισάρεια του Φιλίππου ο Λέων εκ της φυλής του Ιούδα άρχισε να αποσφραγίζει «ότι πρέπει να υπάγη εις Ιεροσόλυμα και να πάθη πολλά από των πρεσβυτέρων και αρχιερέων και γραμματέων και να θανατωθή και την τρίτην ημέραν να αναστηθή». Οι αλήθειες εκείνες ευθυγραμμίζονται με το μήνυμα το οποίο αποσφράγισε στην αρχή του καιρού της σφραγίσεως των εκατόν τεσσαράκοντα τεσσάρων χιλιάδων, και έπειτα πάλιν στο τέλος αυτής ακριβώς της ίδιας περιόδου. Οι αλήθειες εκείνες ευθυγραμμίζονται με το μήνυμα που παριστάνεται στα εδάφια δεκατρία έως δεκαπέντε του ενδεκάτου κεφαλαίου του Δανιήλ.

When He unseals that truth to the one hundred and forty-four thousand, He does so through the methodology of line upon line, for it is there that the “keys” to the kingdom of God are found. Those truths must be eaten for they are the keys to the kingdom of God, and the kingdom of God is to be within His people.

Όταν αποσφραγίζει εκείνη την αλήθεια στους εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες, το πράττει μέσω της μεθοδολογίας «γραμμή επί γραμμής», διότι εκεί ευρίσκονται τα «κλειδιά» της βασιλείας του Θεού. Αυτές οι αλήθειες πρέπει να φαγωθούν, διότι είναι τα κλειδιά της βασιλείας του Θεού, και η βασιλεία του Θεού πρέπει να είναι εντός του λαού Του.

> And when he was demanded of the Pharisees, when the kingdom of God should come, he answered them and said, The kingdom of God cometh not with observation: Neither shall they say, Lo here! or, lo there! for, behold, the kingdom of God is within you. Luke 17:20, 21.

> Και όταν ερωτήθηκε από τους Φαρισαίους πότε θα έλθει η βασιλεία του Θεού, τους απάντησε και είπε: Η βασιλεία του Θεού δεν έρχεται έτσι ώστε να παρατηρείται· ούτε θα πουν: Ιδού, εδώ! ή, Ιδού, εκεί! διότι, ιδού, η βασιλεία του Θεού είναι εντός υμών. Λουκάς 17:20, 21.

The devils believe, and yet tremble, for it is not enough to simply believe the “truth.” It must become part of you as is the physical food that is eaten. In the history of verses thirteen to fifteen the Lion of the tribe of Judah unseals the truths connected with the soon coming Sunday law, and those truths impress the seal upon the foreheads of the wise virgins, in advance of the coming crisis. The Lion of the tribe of Judah knew full well the testimony of Matthew chapter sixteen, and His visit to Caesarea Philippi aligned with Daniel’s testimony of Panium, and He knew the shadow of the cross which He and His disciple stood under in Caesarea Philippi, represented the shadow of the coming Sunday law in the history of His last-day people.

Καὶ τὰ δαιμόνια πιστεύουσι, καὶ φρίττουσι· διότι δὲν ἀρκεῖ νὰ πιστεύῃ κανείς ἀπλῶς τὴν «ἀλήθεια». Πρέπει αὕτη νὰ γίνῃ μέρος τοῦ εἶναι σου, ὅπως ἡ φυσικὴ τροφὴ ποὺ καταναλίσκεται. Στὴν ἱστορία τῶν ἐδαφίων δεκατρία ἕως δεκαπέντε, ὁ Λέων ἐκ τῆς φυλῆς Ἰούδα ἀποσφραγίζει τὶς ἀλήθειες ποὺ συνδέονται μὲ τὸν προσεχῶς ἐρχόμενον νόμον τῆς Κυριακῆς, καὶ αὐτὲς οἱ ἀλήθειες ἐντυπώνουν τὴν σφραγῖδα ἐπὶ τῶν μετώπων τῶν φρονίμων παρθένων, πρὸ τῆς ἐπερχομένης κρίσεως. Ὁ Λέων ἐκ τῆς φυλῆς Ἰούδα ἐγίνωσκε πλήρως τὴ μαρτυρία τοῦ κεφαλαίου δεκάτου ἕκτου τοῦ Ματθαίου, καὶ ἡ ἐπίσκεψίς Του εἰς τὴν Καισάρειαν τὴν Φιλίππου ἦτο ἐναρμονισμένη μὲ τὴ μαρτυρία τοῦ Δανιὴλ περὶ τοῦ Πανίου, καὶ Ἐκεῖνος ἐγίνωσκε ὅτι ἡ σκιὰ τοῦ σταυροῦ, ὑπὸ τὴν ὁποίαν ἵστατο μετὰ τοῦ μαθητοῦ Του στὴν Καισάρειαν τὴν Φιλίππου, ἀντιπροσώπευε τὴ σκιὰ τοῦ ἐπερχομένου νόμου τῆς Κυριακῆς στὴν ἱστορία τοῦ λαοῦ Του τῶν ἐσχάτων ἡμερῶν.

> From that time forth began Jesus to show unto his disciples, how that he must go unto Jerusalem, and suffer many things of the elders and chief priests and scribes, and be killed, and be raised again the third day. Then Peter took him, and began to rebuke him, saying, Be it far from thee, Lord: this shall not be unto thee. But he turned, and said unto Peter, Get thee behind me, Satan: thou art an offence unto me: for thou savourest not the things that be of God, but those that be of men. Then said Jesus unto his disciples, If any man will come after me, let him deny himself, and take up his cross, and follow me. For whosoever will save his life shall lose it: and whosoever will lose his life for my sake shall find it. For what is a man profited, if he shall gain the whole world, and lose his own soul? or what shall a man give in exchange for his soul? For the Son of man shall come in the glory of his Father with his angels; and then he shall reward every man according to his works. Verily I say unto you, There be some standing here, which shall not taste of death, till they see the Son of man coming in his kingdom. Matthew 16:21–28.

> Από τότε ήρχισε ο Ιησούς να δεικνύη εις τους μαθητάς αυτού ότι έπρεπε να υπάγη εις Ιεροσόλυμα και να πάθη πολλά από τους πρεσβυτέρους και αρχιερείς και γραμματείς, και να θανατωθή, και την τρίτην ημέραν να αναστηθή. Τότε ο Πέτρος, παραλαβών αυτόν, ήρχισε να επιτιμά αυτόν, λέγων· Γένοιτο έλεος εις σε, Κύριε· τούτο δεν θέλει γείνει εις σε. Εκείνος δε στραφείς, είπε προς τον Πέτρον· Ύπαγε οπίσω μου, Σατανά· σκάνδαλόν μου είσαι· διότι δεν φρονείς τα του Θεού, αλλά τα των ανθρώπων. Τότε είπε ο Ιησούς προς τους μαθητάς αυτού· Εάν τις θέλη να έλθη οπίσω μου, ας απαρνηθή εαυτόν, και ας σηκώση τον σταυρόν αυτού, και ας με ακολουθή. Διότι όστις θέλη να σώση την ζωήν αυτού, θέλει απολέσει αυτήν· και όστις απολέσει την ζωήν αυτού ένεκεν εμού, θέλει ευρεί αυτήν. Επειδή τι ωφελείται άνθρωπος, εάν τον κόσμον όλον κερδήση, την δε ψυχήν αυτού ζημιωθή; ή τι θέλει δώσει άνθρωπος εις αντάλλαγμα της ψυχής αυτού; Διότι μέλλει ο Υιός του ανθρώπου να έλθη εν τη δόξη του Πατρός αυτού μετά των αγγέλων αυτού, και τότε θέλει αποδώσει εις έκαστον κατά τα έργα αυτού. Αληθώς σας λέγω, είναι τινες των εδώ ισταμένων, οίτινες δεν θέλουσι γευθή θάνατον, εωσού ίδωσι τον Υιόν του ανθρώπου ερχόμενον εν τη βασιλεία αυτού. Ματθαίος 16:21–28.

The first, and therefore based upon the rule of first mention, the most important thing Jesus told His disciples about the sufferings of the cross, is that they would need to take up their own cross, if they chose to follow Him. Sister White clearly states that the cross is also the yoke. The yoke and the cross are symbols of man’s personal will, and it all depends upon the correct exercise of the will. The power which upholds God’s temple is a Lamb that had been slain and hung upon a “pillar”. The Lamb that is slain represents the crucifixion of the lower fleshly nature, and the “pillar” that the dead flesh is hung upon is the will. Christ provided His example of how to overcome by always keeping His will in submission to His Father’s will, and for accomplishing that work, He sat down on the throne with His Father. The symbol of overcoming is the slain Lamb hung upon the pillar. All these truths are directly associated with those represented as Peter.

Το πρώτο, και επομένως, βάσει του κανόνα της πρώτης μνείας, το σπουδαιότερο πράγμα που είπε ο Ιησούς στους μαθητές Του σχετικά με τα παθήματα του σταυρού, είναι ότι θα έπρεπε να σηκώσουν τον δικό τους σταυρό, εάν επέλεγαν να Τον ακολουθήσουν. Η αδελφή White δηλώνει σαφώς ότι ο σταυρός είναι επίσης ο ζυγός. Ο ζυγός και ο σταυρός είναι σύμβολα της προσωπικής θελήσεως του ανθρώπου, και τα πάντα εξαρτώνται από την ορθή άσκηση της θελήσεως. Η δύναμη που στηρίζει τον ναό του Θεού είναι ένα Αρνίον που είχε σφαγεί και κρεμαστεί επάνω σε έναν «στύλο». Το σφαγμένο Αρνίον αντιπροσωπεύει τη σταύρωση της κατώτερης σαρκικής φύσεως, και ο «στύλος» επάνω στον οποίο κρεμιέται η νεκρή σάρκα είναι η θέληση. Ο Χριστός έδωσε το παράδειγμά Του για το πώς να νικά κανείς, διατηρώντας πάντοτε τη θέλησή Του υποταγμένη στο θέλημα του Πατέρα Του, και, για την επιτέλεση αυτού του έργου, εκάθισε στον θρόνο μαζί με τον Πατέρα Του. Το σύμβολο της νίκης είναι το σφαγμένο Αρνίον, κρεμασμένο επάνω στον στύλο. Όλες αυτές οι αλήθειες συνδέονται άμεσα με εκείνους που παριστάνονται ως Πέτρος.

Unto Philadelphia, represented by the Exeter tent, it is stated:

Προς τη Φιλαδέλφεια, η οποία αντιπροσωπεύεται από τη σκηνή του Έξετερ, δηλώνεται:

> Him that overcometh will I make a pillar in the temple of my God, and he shall go no more out: and I will write upon him the name of my God, and the name of the city of my God, which is new Jerusalem, which cometh down out of heaven from my God: and I will write upon him my new name. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:12, 13.

> Τον νικώντα θέλω κάμει στύλο εν τω ναώ του Θεού μου, και δεν θέλει εξέλθει πλέον έξω· και θέλω γράψει επ’ αυτόν το όνομα του Θεού μου, και το όνομα της πόλεως του Θεού μου, της νέας Ιερουσαλήμ, η οποία καταβαίνει εκ του ουρανού από του Θεού μου· και το νέον μου όνομα θέλω γράψει επ’ αυτόν. Όστις έχει ους, ας ακούσει τι λέγει το Πνεύμα προς τας εκκλησίας. Αποκάλυψις 3:12, 13.

He that overcomes as Christ overcame will receive a new name, just as Simon Barjonah did, and they will become a pillar in God’s temple, just as Christ is the Lamb that was slain and hung upon a pillar in God’s temple. When they overcome as Christ overcame, they will also sit upon the throne in heavenly places, as did Christ.

Όποιος νικά, όπως νίκησε ο Χριστός, θα λάβει νέο όνομα, καθώς και ο Σίμων Βαριωνᾶς, και θα γίνει στύλος στον ναό του Θεού, όπως ο Χριστός είναι ο Αμνός ο εσφαγμένος και αναρτημένος επί στύλου στον ναό του Θεού. Όταν νικήσουν όπως νίκησε ο Χριστός, θα καθίσουν και αυτοί επί του θρόνου στους επουρανίους τόπους, καθώς και ο Χριστός.

Unto Laodicea, represented by the Watertown tent, it is stated:

Προς τη Λαοδίκεια, η οποία αντιπροσωπεύεται από τη σκηνή του Γουότερταουν, αναφέρεται:

> Behold, I stand at the door, and knock: if any man hear my voice, and open the door, I will come in to him, and will sup with him, and he with me. To him that overcometh will I grant to sit with me in my throne, even as I also overcame, and am set down with my Father in his throne. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:20–22.

> Ἰδοὺ, ἵσταμαι ἐπὶ τὴν θύραν καὶ κρούω· ἐάν τις ἀκούσῃ τῆς φωνῆς μου καὶ ἀνοίξῃ τὴν θύραν, θὰ εἰσέλθω πρὸς αὐτὸν καὶ θὰ δειπνήσω μετ’ αὐτοῦ, καὶ αὐτὸς μετ’ ἐμοῦ. Εἰς ὅποιον νικᾷ θὰ δώσω νὰ καθίσει μετ’ ἐμοῦ ἐν τῷ θρόνῳ μου, καθὼς καὶ ἐγὼ ἐνίκησα καὶ ἐκάθισα μετὰ τοῦ Πατρός μου ἐν τῷ θρόνῳ αὐτοῦ. Ὁ ἔχων οὖς, ἀς ἀκούσῃ τί λέγει τὸ Πνεῦμα πρὸς τὰς ἐκκλησίας. Ἀποκάλυψις 3:20–22.

The first truth Jesus told the disciples as He began to reveal the sufferings of the cross was the truth that men must overcome exactly as He had provided an example of overcoming. Men must crucify the flesh with the affections and lusts. When this is done they will be seated in heavenly places.

Η πρώτη αλήθεια που είπε ο Ιησούς στους μαθητές, καθώς άρχιζε να τους αποκαλύπτει τα παθήματα του σταυρού, ήταν η αλήθεια ότι οι άνθρωποι πρέπει να νικούν ακριβώς όπως Εκείνος είχε δώσει το παράδειγμα της νίκης. Οι άνθρωποι πρέπει να σταυρώσουν τη σάρκα μαζί με τα πάθη και τις επιθυμίες. Όταν αυτό γίνει, θα καθίσουν στα επουράνια μέρη.

> Even when we were dead in sins, hath quickened us together with Christ, (by grace ye are saved) And hath raised us up together, and made us sit together in heavenly places in Christ Jesus. Ephesians 2:5, 6.

> Και ενώ ήμεθα νεκροί εξαιτίας των αμαρτιών, μας εζωοποίησε μαζί με τον Χριστόν, (κατά χάριν είσθε σεσωσμένοι), και μας συνανέστησε, και μας συνεκάθισε εις τα επουράνια εν Χριστώ Ιησού. Εφεσίους 2:5, 6.

After presenting the truth of the crucifixion, in terms of personal responsibility, The Lion of the tribe of Judah added another truth which addresses the last days.

Αφού παρουσίασε την αλήθεια της σταυρώσεως υπό το πρίσμα της προσωπικής ευθύνης, ο Λέων της φυλής του Ιούδα πρόσθεσε μία ακόμη αλήθεια, η οποία αφορά τις έσχατες ημέρες.

> For what is a man profited, if he shall gain the whole world, and lose his own soul? or what shall a man give in exchange for his soul? For the Son of man shall come in the glory of his Father with his angels; and then he shall reward every man according to his works. Verily I say unto you, There be some standing here, which shall not taste of death, till they see the Son of man coming in his kingdom. Matthew 16:26–28.

> Διότι τι ωφελείται ο άνθρωπος, εάν κερδήσει όλον τον κόσμον, και ζημιωθεί την ψυχήν αυτού; ή τι θέλει δώσει ο άνθρωπος εις αντάλλαγμα της ψυχής αυτού; Επειδή ο Υιός του ανθρώπου μέλλει να έλθη εν τη δόξη του Πατρός αυτού μετά των αγγέλων αυτού· και τότε θέλει αποδώσει εις έκαστον κατά τα έργα αυτού. Αληθώς σας λέγω, ότι είναι τινές των εδώ ισταμένων, οίτινες δεν θέλουσι γευθή θάνατον, έως ου ίδωσι τον Υιόν του ανθρώπου ερχόμενον εν τη βασιλεία αυτού. Κατά Ματθαίον 16:26–28.

When the message of the Midnight Cry is unsealed by the Lion of the tribe of Judah in the concluding period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand there would be some who did not die. He then addressed specifically the one hundred and forty-four thousand, His last-day people who do not taste of death. Therefore, six days after His visit to Caesarea Philippi the Lion of the tribe of Judah unsealed a truth that was to strengthen His disciples for the coming crisis of the cross, but it more importantly spoke to the soon coming Sunday law.

Όταν το μήνυμα της Κραυγής του Μεσονυκτίου αποσφραγισθεί από τον Λέοντα εκ της φυλής του Ιούδα κατά την τελική περίοδο της σφραγίσεως των εκατόν τεσσαράκοντα τεσσάρων χιλιάδων, θα υπήρχαν μερικοί οι οποίοι δεν θα πέθαιναν. Κατόπιν απευθύνθηκε ειδικώς προς τους εκατόν τεσσαράκοντα τέσσερις χιλιάδες, τον λαό Του των εσχάτων ημερών, οι οποίοι δεν γεύονται θάνατο. Επομένως, έξι ημέρες μετά την επίσκεψή Του στην Καισάρεια Φιλίππου, ο Λέων εκ της φυλής του Ιούδα αποσφράγισε μία αλήθεια που επρόκειτο να ενισχύσει τους μαθητές Του για την επερχόμενη κρίση του σταυρού, αλλά, ακόμη σπουδαιότερα, αναφερόταν στον νόμο της Κυριακής που σύντομα έρχεται.

> And after six days Jesus taketh Peter, James, and John his brother, and bringeth them up into an high mountain apart, And was transfigured before them: and his face did shine as the sun, and his raiment was white as the light. And, behold, there appeared unto them Moses and Elias talking with him. Then answered Peter, and said unto Jesus, Lord, it is good for us to be here: if thou wilt, let us make here three tabernacles; one for thee, and one for Moses, and one for Elias. While he yet spake, behold, a bright cloud overshadowed them: and behold a voice out of the cloud, which said, This is my beloved Son, in whom I am well pleased; hear ye him. And when the disciples heard it, they fell on their face, and were sore afraid. And Jesus came and touched them, and said, Arise, and be not afraid. And when they had lifted up their eyes, they saw no man, save Jesus only. And as they came down from the mountain, Jesus charged them, saying, Tell the vision to no man, until the Son of man be risen again from the dead. And his disciples asked him, saying, Why then say the scribes that Elias must first come? And Jesus answered and said unto them, Elias truly shall first come, and restore all things. But I say unto you, That Elias is come already, and they knew him not, but have done unto him whatsoever they listed. Likewise shall also the Son of man suffer of them. Then the disciples understood that he spake unto them of John the Baptist. Matthew 17:1–13.

> Καὶ μεθ’ ἡμέρας ἓξ ὁ Ἰησοῦς παραλαμβάνει τὸν Πέτρον, τὸν Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, καὶ ἀναβιβάζει αὐτοὺς εἰς ὄρος ὑψηλὸν κατ’ ἰδίαν. Καὶ μετεμορφώθη ἔμπροσθεν αὐτῶν· καὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἔλαμψε ὡς ὁ ἥλιος, τὰ δὲ ἱμάτια αὐτοῦ ἐγένοντο λευκὰ ὡς τὸ φῶς. Καὶ ἰδού, ὤφθησαν εἰς αὐτοὺς Μωυσῆς καὶ Ἠλίας, συλλαλοῦντες μετ’ αὐτοῦ. Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Πέτρος εἶπε πρὸς τὸν Ἰησοῦν· Κύριε, καλόν ἐστιν ἡμᾶς ὧδε εἶναι· ἐὰν θέλῃς, ποιήσωμεν ἐνταῦθα τρεῖς σκηνάς, σοὶ μίαν, καὶ Μωυσῇ μίαν, καὶ μίαν Ἠλίᾳ. Ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος, ἰδού, νεφέλη φωτεινὴ ἐπεσκίασεν αὐτούς· καὶ ἰδού, φωνὴ ἐκ τῆς νεφέλης λέγουσα· Οὗτός ἐστιν ὁ Υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν ᾧ εὐδόκησα· αὐτοῦ ἀκούετε. Καὶ ἀκούσαντες οἱ μαθηταὶ ἔπεσαν ἐπὶ πρόσωπον αὐτῶν καὶ ἐφοβήθησαν σφόδρα. Καὶ προσελθὼν ὁ Ἰησοῦς ἥψατο αὐτῶν καὶ εἶπεν· Ἐγέρθητε καὶ μὴ φοβεῖσθε. Ἐπάραντες δὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν, οὐδένα εἶδον εἰ μὴ αὐτὸν τὸν Ἰησοῦν μόνον. Καὶ καταβαινόντων αὐτῶν ἀπὸ τοῦ ὄρους, ἐνετείλατο αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς λέγων· Μηδενὶ εἴπητε τὸ ὅραμα, ἕως οὗ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐκ νεκρῶν ἀναστῇ. Καὶ ἐπηρώτησαν αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες· Τί οὖν οἱ γραμματεῖς λέγουσιν ὅτι Ἠλίαν δεῖ ἐλθεῖν πρῶτον; Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς· Ἠλίας μὲν ἔρχεται πρῶτον καὶ ἀποκαταστήσει πάντα· λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι Ἠλίας ἤδη ἦλθε, καὶ οὐκ ἐπέγνωσαν αὐτόν, ἀλλ’ ἐποίησαν ἐν αὐτῷ ὅσα ἠθέλησαν· οὕτως καὶ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου μέλλει πάσχειν ὑπ’ αὐτῶν. Τότε συνῆκαν οἱ μαθηταὶ ὅτι περὶ Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ εἶπεν αὐτοῖς. Ματθαῖος 17:1–13.

In the passage the Lion of the tribe of Judah is unsealing the truths that seal the one hundred and forty-four thousand just before the close of probation, for the “time is at hand.” He first identified the suffering of the cross, and represented the experience as the defining difference between one class who would refuse to exercise their will in crucifying the flesh, and a class who would follow Christ’s example. Then He presented to them that they were representing the last generation of earth’s history, when there would be people who lived from the time of the unsealing that took place on September 11, 2001, until His return.

Στο χωρίο αυτό, ο Λέων της φυλής του Ιούδα αποσφραγίζει τις αλήθειες που σφραγίζουν τους εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες ακριβώς πριν από τη λήξη της δοκιμασίας, διότι «ο καιρός είναι εγγύς». Πρώτα προσδιόρισε το πάθημα του σταυρού και παρουσίασε την εμπειρία αυτή ως την καθοριστική διαφορά μεταξύ μιας τάξεως που θα αρνούνταν να ασκήσει τη θέλησή της για τη σταύρωση της σαρκός, και μιας τάξεως που θα ακολουθούσε το παράδειγμα του Χριστού. Έπειτα τους παρουσίασε ότι εκπροσωπούσαν την τελευταία γενεά της ιστορίας της γης, όταν θα υπήρχαν άνθρωποι που θα ζούσαν από τον χρόνο της αποσφράγισης που έλαβε χώρα στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, έως την επιστροφή Του.

Then He presented a vision of His glorified being, and with Him were Moses and Elijah. The sealing message that is unsealed is the Revelation of Jesus Christ, that is associated with Moses and Elijah, and that message began to be unsealed in July 2023, when the two witnesses of Revelation chapter eleven, who are Moses and Elijah, were established, line upon line, as the symbols that represented the sealing of the one hundred and forty-four thousand. When the three disciples saw the vision and heard God’s voice, “they fell on their face, and were sore afraid. And Jesus came and touched them, and said, Arise, and be not afraid.”

Κατόπιν παρουσίασε ένα όραμα της δεδοξασμένης υπάρξεώς Του, και μαζί Του ήσαν ο Μωυσής και ο Ηλίας. Το μήνυμα της σφραγίσεως, το οποίον αποσφραγίζεται, είναι η Αποκάλυψις του Ιησού Χριστού, η οποία συνδέεται με τον Μωυσή και τον Ηλία, και το μήνυμα εκείνο άρχισε να αποσφραγίζεται τον Ιούλιο του 2023, όταν οι δύο μάρτυρες του ενδεκάτου κεφαλαίου της Αποκαλύψεως, οι οποίοι είναι ο Μωυσής και ο Ηλίας, εθεμελιώθησαν, γραμμή επί γραμμής, ως τα σύμβολα που αντιπροσώπευαν τη σφράγιση των εκατόν τεσσαράκοντα τεσσάρων χιλιάδων. Όταν οι τρεις μαθητές είδαν το όραμα και ήκουσαν τη φωνή του Θεού, «έπεσαν κατά πρόσωπον, και εφοβήθησαν σφόδρα. Και ο Ιησούς προσελθών ήγγισεν αυτούς, και είπεν, Εγέρθητε, και μη φοβείσθε».

The vision which the three disciples saw, represents a vision of Christ’s glory in the last days, and it is therefore the same vision which Daniel saw in chapter ten.

Το όραμα το οποίο είδαν οι τρεις μαθητές αντιπροσωπεύει ένα όραμα της δόξας του Χριστού κατά τις έσχατες ημέρες, και επομένως είναι το ίδιο όραμα το οποίο είδε ο Δανιήλ στο δέκατο κεφάλαιο.

> And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves. Therefore I was left alone, and saw this great vision, and there remained no strength in me: for my comeliness was turned in me into corruption, and I retained no strength. Yet heard I the voice of his words: and when I heard the voice of his words, then was I in a deep sleep on my face, and my face toward the ground. And, behold, an hand touched me, which set me upon my knees and upon the palms of my hands. And he said unto me, O Daniel, a man greatly beloved, understand the words that I speak unto thee, and stand upright: for unto thee am I now sent. And when he had spoken this word unto me, I stood trembling. Then said he unto me, Fear not, Daniel: for from the first day that thou didst set thine heart to understand, and to chasten thyself before thy God, thy words were heard, and I am come for thy words. Daniel 10:7–12.

> Και εγώ, ο Δανιήλ, μόνος είδα την όραση· διότι οι άνδρες που ήσαν μαζί μου δεν είδαν την όραση· αλλά μέγας τρόμος έπεσε επ’ αυτούς, ώστε έφυγαν για να κρυφθούν. Και έμεινα εγώ μόνος, και είδα αυτήν τη μεγάλη όραση, και δεν απέμεινε δύναμη μέσα μου· διότι η ευπρέπειά μου μετεστράφη μέσα μου σε φθορά, και δεν διατήρησα δύναμη. Άκουσα όμως τη φωνή των λόγων αυτού· και όταν άκουσα τη φωνή των λόγων αυτού, τότε ήμουν σε βαθύ ύπνο επί του προσώπου μου, και το πρόσωπό μου προς τη γη. Και ιδού, χείρα με άγγιξε, η οποία με έστησε επάνω στα γόνατά μου και επάνω στις παλάμες των χεριών μου. Και μου είπε· Δανιήλ, άνθρωπε πολύ αγαπητέ, εννόησε τους λόγους που εγώ λαλώ προς σέ, και στάσου όρθιος· διότι προς σέ έχω τώρα αποσταλεί. Και όταν ελάλησε προς εμέ αυτόν τον λόγο, εστάθηκα τρέμων. Τότε μου είπε· Μη φοβού, Δανιήλ· διότι από την πρώτη ημέρα που έδωσες την καρδιά σου να εννοήσεις και να ταπεινώσεις τον εαυτό σου ενώπιον του Θεού σου, οι λόγοι σου εισακούσθηκαν, και εγώ ήλθα εξαιτίας των λόγων σου. Δανιήλ 10:7–12.

The vision of the transfiguration in Matthew chapter seventeen, is the looking-glass vision of Daniel chapter ten, that takes place when the dead dry bones of Ezekiel are resurrected. The vision, and the associated message, manifests two classes of worshippers, one in the Exeter tent, and the other in the Watertown tent, which is Jeremiah’s assembly of mockers, and John’s synagogue of Satan. As with the effects of the vision in Daniel’s testimony, so too “when the disciples heard it, they fell on their face, and were sore afraid. And Jesus came and touched them, and said, Arise, and be not afraid.” The vision was audible and visual in both cases, and it produced fear, in both examples. A “touch” was required to strengthen in both testimonies.

Το όραμα της μεταμορφώσεως στο δέκατο έβδομο κεφάλαιο του Ματθαίου είναι το κατοπτρικό όραμα του δεκάτου κεφαλαίου του Δανιήλ, το οποίο λαμβάνει χώρα όταν τα νεκρά ξηρά οστά του Ιεζεκιήλ ανασταίνονται. Το όραμα, και το συναφές μήνυμα, φανερώνει δύο τάξεις προσκυνητών, τη μία στη σκηνή του Exeter, και την άλλη στη σκηνή του Watertown, η οποία είναι η σύναξη των εμπαικτών του Ιερεμία και η συναγωγή του Σατανά του Ιωάννη. Όπως με τα αποτελέσματα του οράματος στη μαρτυρία του Δανιήλ, έτσι και εδώ, «όταν δε ήκουσαν οι μαθηταί, έπεσαν κατά πρόσωπον αυτών, και εφοβήθησαν σφόδρα. Και προσελθών ο Ιησούς ήγγισεν αυτούς, και είπεν, Εγέρθητε, και μη φοβείσθε». Το όραμα ήταν ακουστό και ορατό και στις δύο περιπτώσεις, και προκάλεσε φόβο και στα δύο παραδείγματα. Μία «επαφή» απαιτήθηκε προς ενδυνάμωσιν και στις δύο μαρτυρίες.

The vision of the transfiguration was evidence, among other things that the Word of God never fails, for in chapter sixteen of Matthew, in the final verse, Jesus had stated that “There be some standing here, which shall not taste of death, till they see the Son of man coming in his kingdom.” The transfiguration was an illustration of the coming of “the Son of man” in His kingdom.

Το όραμα της μεταμορφώσεως αποτελούσε απόδειξη, μεταξύ άλλων, ότι ο Λόγος του Θεού ουδέποτε αστοχεί· διότι στο δέκατο έκτο κεφάλαιο του Ματθαίου, στον τελευταίο στίχο, ο Ιησούς είχε δηλώσει ότι «Είναι τινὲς τῶν ἐδῶ ἑστώτων, οἵτινες δὲν θέλουσι γευθῇ θάνατον, ἕως οὗ ἴδωσι τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐν τῇ βασιλείᾳ αὐτοῦ». Η μεταμόρφωση ήταν μια απεικόνιση του ερχομού του «Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου» μέσα στη βασιλεία Του.

> “Moses upon the mount of transfiguration was a witness to Christ’s victory over sin and death. He represented those who shall come forth from the grave at the resurrection of the just. Elijah, who had been translated to heaven without seeing death, represented those who will be living upon the earth at Christ’s second coming, and who will be ‘changed, in a moment, in the twinkling of an eye, at the last trump;’ when ‘this mortal must put on immortality,’ and ‘this corruptible must put on incorruption.’ 1 Corinthians 15:51–53. Jesus was clothed with the light of heaven, as He will appear when He shall come ‘the second time without sin unto salvation.’ For He will come ‘in the glory of His Father with the holy angels.’ Hebrews 9:28; Mark 8:38. The Saviour’s promise to the disciples was now fulfilled. Upon the mount the future kingdom of glory was represented in miniature,—Christ the King, Moses a representative of the risen saints, and Elijah of the translated ones.” The Desire of Ages, 421.

> «Ο Μωυσής επάνω στο όρος της μεταμορφώσεως ήταν μάρτυρας της νίκης του Χριστού επί της αμαρτίας και του θανάτου. Αντιπροσώπευε εκείνους που θα εξέλθουν από τον τάφο κατά την ανάσταση των δικαίων. Ο Ηλίας, ο οποίος είχε μετατεθεί στον ουρανό χωρίς να δει θάνατο, αντιπροσώπευε εκείνους που θα είναι ζωντανοί επάνω στη γη κατά τη δεύτερη έλευση του Χριστού, και οι οποίοι θα «μεταμορφωθούν, εν μιά στιγμή, εν ριπή οφθαλμού, εν τη εσχάτη σάλπιγγι·» όταν «το θνητόν τούτο πρέπει να ενδυθή αθανασίαν» και «το φθαρτόν τούτο πρέπει να ενδυθή αφθαρσίαν». Α΄ Κορινθίους 15:51–53. Ο Ιησούς ήταν περιβεβλημένος με το φως του ουρανού, όπως θα εμφανισθεί όταν θα έλθει «εκ δευτέρου χωρίς αμαρτίας εις σωτηρίαν». Διότι θα έλθει «εν τη δόξη του Πατρός αυτού μετά των αγίων αγγέλων». Εβραίους 9:28· Μάρκος 8:38. Η υπόσχεση του Σωτήρος προς τους μαθητές είχε τώρα εκπληρωθεί. Επάνω στο όρος η μέλλουσα βασιλεία της δόξης παριστάνετο σε μικρογραφία,—ο Χριστός ο Βασιλεύς, ο Μωυσής εκπρόσωπος των αναστημένων αγίων, και ο Ηλίας των μετατεθειμένων». Η Ζωή του Ιησού, 421.

The sealing truth includes an identification that the one hundred and forty-four thousand are those represented in Revelation chapter seven, who do not die, and are represented by Elijah, and that the great multitude in Revelation chapter seven, are those represented by Moses, that do die. The one group is called at the first voice of Revelation chapter eighteen, and the other group is called at the second voice of Revelation chapter eighteen.

Η αλήθεια της σφραγίσεως περιλαμβάνει την αναγνώριση ότι οι εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες είναι εκείνοι που παριστάνονται στην Αποκάλυψη κεφάλαιο επτά, οι οποίοι δεν πεθαίνουν, και παριστάνονται από τον Ηλία, και ότι το μεγάλο πλήθος στην Αποκάλυψη κεφάλαιο επτά είναι εκείνοι που παριστάνονται από τον Μωυσή, οι οποίοι πεθαίνουν. Η μία ομάδα καλείται με την πρώτη φωνή της Αποκαλύψεως κεφάλαιο δεκαοκτώ, και η άλλη ομάδα καλείται με τη δεύτερη φωνή της Αποκαλύψεως κεφάλαιο δεκαοκτώ.

After the touch, Jesus gave further instruction to the disciples when He said, “Tell the vision to no man, until the Son of man be risen again from the dead.” The vision of the transfiguration, which is the vision of the looking-glass, and the vision of Isaiah in chapter six, and Paul’s vision while in the third heaven, and Ezekiel’s vision of the wheels within the wheels was sealed up by the Lion of the tribe of Judah, until after the resurrection of Christ.

Μετὰ τὴν ἐπαφήν, ὁ Ἰησοῦς ἔδωκε περαιτέρω ὁδηγίαν εἰς τοὺς μαθητὰς, ὅταν εἶπεν· «Μηδεὶς εἴπῃ τὸ ὅραμα, ἕως οὗ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀναστῇ ἐκ νεκρῶν». Τὸ ὅραμα τῆς μεταμορφώσεως, τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ ὅραμα τοῦ κατόπτρου, καὶ τὸ ὅραμα τοῦ Ἠσαΐου ἐν τῷ ἕκτῳ κεφαλαίῳ, καὶ τὸ ὅραμα τοῦ Παύλου ὅτε ἦτο ἐν τῷ τρίτῳ οὐρανῷ, καὶ τὸ ὅραμα τοῦ Ἰεζεκιὴλ περὶ τῶν τροχῶν ἐντὸς τῶν τροχῶν, ἐσφραγίσθησαν ὑπὸ τοῦ Λέοντος τῆς φυλῆς Ἰούδα, ἕως μετὰ τὴν ἀνάστασιν τοῦ Χριστοῦ.

The resurrection of Christ represents the resurrection of the two witnesses that were with Christ in that very vision, and they were to be resurrected in July of 2023. At that point the sealing message would be unsealed to the two witnesses of Revelation eleven and the two groups of faithful, and it would be placed in the context of the looking-glass vision of Christ’s glory at the end of the world.

Η ανάσταση του Χριστού αντιπροσωπεύει την ανάσταση των δύο μαρτύρων που ήσαν με τον Χριστό σε εκείνη ακριβώς την όραση, και επρόκειτο να αναστηθούν τον Ιούλιο του 2023. Σε εκείνο το σημείο, το μήνυμα της σφραγίσεως θα αποσφραγιζόταν προς τους δύο μάρτυρες της Αποκαλύψεως ένδεκα και προς τις δύο ομάδες των πιστών, και θα ετίθετο στο πλαίσιο της οράσεως του κατόπτρου της δόξης του Χριστού στο τέλος του κόσμου.

The sealing message will also be placed within the context of the first three verses of Revelation chapter one, where the chain of communication, that represents the combination of divinity with humanity is set forth in the step-by-step process of how the sealing message is presented to those who are candidates to be among the one hundred and forty-four thousand.

Το μήνυμα της σφράγισης θα τοποθετηθεί επίσης μέσα στο πλαίσιο των τριών πρώτων εδαφίων του πρώτου κεφαλαίου της Αποκάλυψης, όπου εκτίθεται η αλυσίδα της επικοινωνίας, η οποία αντιπροσωπεύει τον συνδυασμό της θεότητας με την ανθρωπότητα, στη βήμα προς βήμα διαδικασία με την οποία το μήνυμα της σφράγισης παρουσιάζεται σε εκείνους που είναι υποψήφιοι να συγκαταλεχθούν μεταξύ των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων.

The step-by-step process was from the Father, to the Son, to the angel Gabriel, to John, to the churches. From the Divine Father, to the Divine and human Son, to an unfallen creature (Gabriel), to a fallen creature (John) to the churches which are in Asia (the world.) The five steps are specifically identified at the very first mention of the Revelation of Jesus Christ, and to deny any step is to deny them all.

Η σταδιακή διαδικασία ήταν από τον Πατέρα, προς τον Υιό, προς τον άγγελο Γαβριήλ, προς τον Ιωάννη, προς τις εκκλησίες. Από τον Θείο Πατέρα, προς τον θείο και ανθρώπινο Υιό, προς ένα αδιάπτωτο κτίσμα (τον Γαβριήλ), προς ένα πεπτωκός κτίσμα (τον Ιωάννη), προς τις εκκλησίες που είναι στην Ασία (τον κόσμο). Τα πέντε αυτά βήματα προσδιορίζονται ρητώς ήδη κατά την πρώτη μνεία της Αποκαλύψεως του Ιησού Χριστού, και το να αρνείται κανείς οποιοδήποτε από αυτά ισοδυναμεί με άρνηση όλων.

In agreement with that revelation the disciples then asked Jesus “Why then say the scribes that Elias must first come? And Jesus answered and said unto them, Elias truly shall first come, and restore all things. But I say unto you, That Elias is come already, and they knew him not, but have done unto him whatsoever they listed. Likewise shall also the Son of man suffer of them. Then the disciples understood that he spake unto them of John the Baptist.”

Σε συμφωνία με εκείνη την αποκάλυψη, οι μαθητές τότε ρώτησαν τον Ιησού: «Διὰ τί λοιπόν λέγουσιν οἱ γραμματεῖς ὅτι ὁ Ἠλίας πρέπει πρῶτον νὰ ἔλθῃ;» Καὶ ὁ Ἰησοῦς ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς: «Ὁ Ἠλίας μὲν ἔρχεται πρῶτον καὶ θὰ ἀποκαταστήσῃ πάντα· ἀλλὰ σᾶς λέγω ὅτι ὁ Ἠλίας ἤδη ἦλθεν, καὶ δὲν τὸν ἀνεγνώρισαν, ἀλλὰ ἔπραξαν εἰς αὐτὸν ὅσα ἠθέλησαν. Ὁμοίως καὶ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου μέλλει νὰ πάθῃ ἀπ’ αὐτῶν.» Τότε οἱ μαθηταὶ ἐνόησαν ὅτι περὶ τοῦ Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ ἐλάλησε πρὸς αὐτούς.

The prophetic role of John the Baptist and John the Revelator is an element of the sealing message, and those in the Watertown tent who chose to disregard the message of Samuel Snow, represent those who are unwilling to acknowledge that the Lord selects the men He chooses to select. The voice that was selected in 1989, who first published its message two hundred and twenty years after 1776, in 1996, who was the watchman who identified that the third woe had arrived on September 11, 2001, who presented the sinful message of July 18, 2020, is part of the sealing message, and his role is represented by John the Baptist.

Ο προφητικός ρόλος του Ιωάννη του Βαπτιστή και του Ιωάννη του Αποκαλυπτή αποτελεί στοιχείο του μηνύματος της σφράγισης, και εκείνοι στη σκηνή του Watertown που επέλεξαν να παραβλέψουν το μήνυμα του Samuel Snow, αντιπροσωπεύουν εκείνους που δεν είναι πρόθυμοι να αναγνωρίσουν ότι ο Κύριος εκλέγει τους άνδρες τους οποίους επιλέγει να εκλέξει. Η φωνή που επιλέχθηκε το 1989, η οποία δημοσίευσε για πρώτη φορά το μήνυμά της διακόσια είκοσι χρόνια μετά το 1776, το 1996, που ήταν ο φύλακας ο οποίος αναγνώρισε ότι το τρίτο αλίμονο είχε φθάσει στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, που παρουσίασε το αμαρτωλό μήνυμα της 18ης Ιουλίου 2020, αποτελεί μέρος του μηνύματος της σφράγισης, και ο ρόλος του αντιπροσωπεύεται από τον Ιωάννη τον Βαπτιστή.

We shall continue this study in the next article.

Θα συνεχίσουμε αυτή τη μελέτη στο επόμενο άρθρο.

> “I saw a company who stood well-guarded and firm, giving no countenance to those who would unsettle the established faith of the body. God looked upon them with approbation. I was shown three steps—the first, second, and third angels’ messages. Said my accompanying angel, ‘Woe to him who shall move a block or stir a pin of these messages. The true understanding of these messages is of vital importance. The destiny of souls hangs upon the manner in which they are received.’ I was again brought down through these messages, and saw how dearly the people of God had purchased their experience. It had been obtained through much suffering and severe conflict. God had led them along step by step, until He had placed them upon a solid, immovable platform. I saw individuals approach the platform and examine the foundation. Some with rejoicing immediately stepped upon it. Others commenced to find fault with the foundation. They wished improvements made, and then the platform would be more perfect, and the people much happier. Some stepped off the platform to examine it and declared it to be laid wrong. But I saw that nearly all stood firm upon the platform and exhorted those who had stepped off to cease their complaints; for God was the Master Builder, and they were fighting against Him. They recounted the wonderful work of God, which had led them to the firm platform, and in union raised their eyes to heaven and with a loud voice glorified God. This affected some of those who had complained and left the platform, and they with humble look again stepped upon it.

> «Είδα ένα σώμα ανθρώπων που στεκόταν καλά φρουρούμενο και ακλόνητο, χωρίς να παρέχει καμία ενίσχυση σε εκείνους που θα επιδίωκαν να κλονίσουν την εδραιωμένη πίστη του σώματος. Ο Θεός τούς έβλεπε με επιδοκιμασία. Μου δείχθηκαν τρία βήματα — τα μηνύματα του πρώτου, του δευτέρου και του τρίτου αγγέλου. Είπε ο άγγελος που με συνόδευε: “Αλίμονο σε εκείνον που θα μετακινήσει έναν λίθο ή θα κινήσει μία καρφίδα από αυτά τα μηνύματα. Η αληθινή κατανόηση αυτών των μηνυμάτων είναι ζωτικής σημασίας. Η αιώνια τύχη των ψυχών εξαρτάται από τον τρόπο με τον οποίο γίνονται δεκτά.” Και πάλι οδηγήθηκα μέσα από αυτά τα μηνύματα και είδα πόσο ακριβά είχε αποκτήσει ο λαός του Θεού την εμπειρία του. Είχε αποκτηθεί μέσα από πολλή οδύνη και σφοδρό αγώνα. Ο Θεός τούς είχε οδηγήσει βήμα προς βήμα, έως ότου τους έθεσε επάνω σε μία στερεή, αμετακίνητη εξέδρα. Είδα άτομα να πλησιάζουν την εξέδρα και να εξετάζουν το θεμέλιο. Μερικοί, με αγαλλίαση, ανέβηκαν αμέσως επάνω της. Άλλοι άρχισαν να βρίσκουν ελαττώματα στο θεμέλιο. Επιθυμούσαν να γίνουν βελτιώσεις, και τότε η εξέδρα θα ήταν τελειότερη και ο λαός πολύ ευτυχέστερος. Μερικοί κατέβηκαν από την εξέδρα για να την εξετάσουν και δήλωσαν ότι είχε τεθεί εσφαλμένα. Αλλά είδα ότι σχεδόν όλοι στέκονταν ακλόνητοι επάνω στην εξέδρα και προέτρεπαν εκείνους που είχαν κατέβει να παύσουν τα παράπονά τους· διότι ο Θεός ήταν ο Αρχιτέκτων, και εκείνοι πολεμούσαν εναντίον Του. Ανακαλούσαν το θαυμαστό έργο του Θεού, το οποίο τους είχε οδηγήσει στη στερεή εξέδρα, και ενωμένοι ύψωσαν τα μάτια τους προς τον ουρανό και με δυνατή φωνή δόξασαν τον Θεό. Αυτό επηρέασε μερικούς από εκείνους που είχαν παραπονεθεί και εγκαταλείψει την εξέδρα, και αυτοί, με ταπεινό βλέμμα, ανέβηκαν και πάλι επάνω της.»

> “I was pointed back to the proclamation of the first advent of Christ. John was sent in the spirit and power of Elijah to prepare the way of Jesus. Those who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus. Their opposition to the message that foretold His coming placed them where they could not readily receive the strongest evidence that He was the Messiah. Satan led on those who rejected the message of John to go still farther, to reject and crucify Christ. In doing this they placed themselves where they could not receive the blessing on the day of Pentecost, which would have taught them the way into the heavenly sanctuary. The rendering of the veil of the temple showed that the Jewish sacrifices and ordinances would no longer be received. The great Sacrifice had been offered and had been accepted, and the Holy Spirit which descended on the day of Pentecost carried the minds of the disciples from the earthly sanctuary to the heavenly, where Jesus had entered by His own blood, to shed upon His disciples the benefits of His atonement. But the Jews were left in total darkness. They lost all the light which they might have had upon the plan of salvation, and still trusted in their useless sacrifices and offerings. The heavenly sanctuary had taken the place of the earthly, yet they had no knowledge of the change. Therefore they could not be benefited by the mediation of Christ in the holy place.

> «Μου εδείχθη εκ νέου η διακήρυξη της πρώτης παρουσίας του Χριστού. Ο Ιωάννης απεστάλη με το πνεύμα και τη δύναμη του Ηλία, για να ετοιμάσει την οδό του Ιησού. Εκείνοι που απέρριψαν τη μαρτυρία του Ιωάννη δεν ωφελήθηκαν από τις διδασκαλίες του Ιησού. Η αντίθεσή τους προς το μήνυμα που προανήγγελλε την έλευσή Του τούς έθεσε σε θέση όπου δεν μπορούσαν εύκολα να δεχθούν τις ισχυρότερες αποδείξεις ότι Αυτός ήταν ο Μεσσίας. Ο Σατανάς οδήγησε εκείνους που απέρριψαν το μήνυμα του Ιωάννη να προχωρήσουν ακόμη περισσότερο, ώστε να απορρίψουν και να σταυρώσουν τον Χριστό. Πράττοντας τούτο, έθεσαν τους εαυτούς τους σε θέση όπου δεν μπορούσαν να λάβουν την ευλογία κατά την ημέρα της Πεντηκοστής, η οποία θα τους είχε διδάξει την οδό προς το επουράνιο αγιαστήριο. Το καταπέτασμα του ναού που εσχίσθη έδειξε ότι οι Ιουδαϊκές θυσίες και τελετές δεν θα γίνονταν πλέον δεκτές. Η μεγάλη Θυσία είχε προσφερθεί και είχε γίνει αποδεκτή, και το Άγιο Πνεύμα, το οποίο κατήλθε κατά την ημέρα της Πεντηκοστής, έστρεψε τη διάνοια των μαθητών από το επίγειο αγιαστήριο στο επουράνιο, όπου ο Ιησούς είχε εισέλθει με το ίδιο Του το αίμα, για να εκχύσει επάνω στους μαθητές Του τα οφέλη της εξιλέωσής Του. Αλλά οι Ιουδαίοι αφέθηκαν σε πλήρες σκότος. Έχασαν όλο το φως που θα μπορούσαν να είχαν σχετικά με το σχέδιο της σωτηρίας, και εξακολουθούσαν να εμπιστεύονται στις ανώφελες θυσίες και προσφορές τους. Το επουράνιο αγιαστήριο είχε λάβει τη θέση του επιγείου, όμως εκείνοι δεν είχαν καμία γνώση της αλλαγής. Επομένως, δεν μπορούσαν να ωφεληθούν από τη μεσιτεία του Χριστού στα Άγια.»

> “Many look with horror at the course of the Jews in rejecting and crucifying Christ; and as they read the history of His shameful abuse, they think they love Him, and would not have denied Him as did Peter, or crucified Him as did the Jews. But God who reads the hearts of all, has brought to the test that love for Jesus which they professed to feel. All heaven watched with the deepest interest the reception of the first angel’s message. But many who professed to love Jesus, and who shed tears as they read the story of the cross, derided the good news of His coming. Instead of receiving the message with gladness, they declared it to be a delusion. They hated those who loved His appearing and shut them out of the churches. Those who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary. And by rejecting the two former messages, they have so darkened their understanding that they can see no light in the third angel’s message, which shows the way into the most holy place. I saw that as the Jews crucified Jesus, so the nominal churches had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the way into the most holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there. Like the Jews, who offered their useless sacrifices, they offer up their useless prayers to the apartment which Jesus has left; and Satan, pleased with the deception, assumes a religious character, and leads the minds of these professed Christians to himself, working with his power, his signs and lying wonders, to fasten them in his snare. Some he deceives in one way, and some in another. He has different delusions prepared to affect different minds. Some look with horror upon one deception, while they readily receive another. Satan deceives some with Spiritualism. He also comes as an angel of light and spreads his influence over the land by means of false reformations. The churches are elated, and consider that God is working marvelously for them, when it is the work of another spirit. The excitement will die away and leave the world and the church in a worse condition than before.

> «Πολλοί ατενίζουν με φρίκη την πορεία των Ιουδαίων, καθώς απέρριψαν και σταύρωσαν τον Χριστό· και όταν διαβάζουν την ιστορία της ατιμωτικής κακομεταχειρίσεώς Του, νομίζουν ότι Τον αγαπούν, και ότι δεν θα Τον είχαν αρνηθεί, όπως ο Πέτρος, ούτε θα Τον είχαν σταυρώσει, όπως οι Ιουδαίοι. Αλλά ο Θεός, ο Οποίος ερευνά τις καρδιές όλων, έφερε σε δοκιμασία εκείνη την αγάπη προς τον Ιησού, την οποία ομολογούσαν ότι αισθάνονταν. Όλος ο ουρανός παρακολουθούσε με το βαθύτερο ενδιαφέρον την υποδοχή του μηνύματος του πρώτου αγγέλου. Αλλά πολλοί, οι οποίοι ομολογούσαν ότι αγαπούσαν τον Ιησού, και οι οποίοι έχυναν δάκρυα όταν διάβαζαν την ιστορία του σταυρού, χλεύασαν τα αγαθά νέα της ελεύσεώς Του. Αντί να δεχθούν το μήνυμα με χαρά, το διακήρυξαν ως πλάνη. Μίσησαν εκείνους που αγαπούσαν την επιφάνειά Του και τους απέκλεισαν από τις εκκλησίες. Εκείνοι που απέρριψαν το πρώτο μήνυμα δεν μπορούσαν να ωφεληθούν από το δεύτερο· ούτε ωφελήθηκαν από την κραυγή του μεσονυκτίου, η οποία επρόκειτο να τους προετοιμάσει ώστε να εισέλθουν μαζί με τον Ιησού, διά της πίστεως, στα άγια των αγίων του επουρανίου αγιαστηρίου. Και, απορρίπτοντας τα δύο προηγούμενα μηνύματα, έχουν τόσο συσκοτίσει τη διάνοιά τους, ώστε δεν μπορούν να δουν κανένα φως στο μήνυμα του τρίτου αγγέλου, το οποίο δείχνει την οδό προς τα άγια των αγίων. Είδα ότι, καθώς οι Ιουδαίοι σταύρωσαν τον Ιησού, έτσι και οι κατ’ όνομα εκκλησίες είχαν σταυρώσει αυτά τα μηνύματα, και γι’ αυτό δεν έχουν καμία γνώση της οδού προς τα άγια των αγίων, ούτε μπορούν να ωφεληθούν από τη μεσιτεία του Ιησού εκεί. Όπως οι Ιουδαίοι, που πρόσφεραν τις μάταιες θυσίες τους, έτσι και αυτοί αναπέμπουν τις μάταιες προσευχές τους προς το διαμέρισμα το οποίο ο Ιησούς έχει εγκαταλείψει· και ο Σατανάς, ευχαριστημένος με την απάτη, προσλαμβάνει θρησκευτικό χαρακτήρα και στρέφει προς τον εαυτό του τις διάνοιες αυτών των ομολογούντων χριστιανών, ενεργώντας με τη δύναμή του, με τα σημεία του και με τερατουργίες ψεύδους, για να τους στερεώσει στην παγίδα του. Άλλους τους εξαπατά με τον έναν τρόπο και άλλους με άλλον. Έχει ετοιμάσει διαφορετικές πλάνες, για να επηρεάζει διαφορετικές διάνοιες. Μερικοί ατενίζουν με φρίκη μια πλάνη, ενώ δέχονται πρόθυμα μια άλλη. Ο Σατανάς εξαπατά μερικούς μέσω του Πνευματισμού. Έρχεται επίσης ως άγγελος φωτός και εξαπλώνει την επιρροή του σε όλη τη χώρα μέσω ψευδών αναμορφώσεων. Οι εκκλησίες υπερηφανεύονται και θεωρούν ότι ο Θεός εργάζεται θαυμαστά υπέρ αυτών, ενώ πρόκειται για το έργο άλλου πνεύματος. Ο ενθουσιασμός θα σβήσει και θα αφήσει τον κόσμο και την εκκλησία σε χειρότερη κατάσταση από πριν.»

> “I saw that God has honest children among the nominal Adventists and the fallen churches, and before the plagues shall be poured out, ministers and people will be called out from these churches and will gladly receive the truth. Satan knows this; and before the loud cry of the third angel is given, he raises an excitement in these religious bodies, that those who have rejected the truth may think that God is with them. He hopes to deceive the honest and lead them to think that God is still working for the churches. But the light will shine, and all who are honest will leave the fallen churches, and take their stand with the remnant.” Early Writings, 258–261.

> «Είδα ότι ο Θεός έχει ειλικρινή τέκνα μεταξύ των κατ’ όνομα Αντβεντιστών και των πεπτωκυιών εκκλησιών, και προτού εκχυθούν οι πληγές, λειτουργοί και λαός θα κληθούν να εξέλθουν από αυτές τις εκκλησίες και θα δεχθούν με χαρά την αλήθεια. Ο Σατανάς το γνωρίζει αυτό· και προτού δοθεί η μεγάλη κραυγή του τρίτου αγγέλου, εγείρει μια διέγερση μέσα σε αυτά τα θρησκευτικά σώματα, ώστε εκείνοι που έχουν απορρίψει την αλήθεια να νομίσουν ότι ο Θεός είναι μαζί τους. Ελπίζει να εξαπατήσει τους ειλικρινείς και να τους οδηγήσει να νομίσουν ότι ο Θεός εξακολουθεί ακόμη να εργάζεται υπέρ των εκκλησιών. Αλλά το φως θα λάμψει, και όλοι όσοι είναι ειλικρινείς θα εγκαταλείψουν τις πεπτωκυίες εκκλησίες και θα λάβουν τη θέση τους μαζί με το υπόλοιπο». Early Writings, 258–261.

Back to Articles