Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Ninety

Το Βιβλίο του Δανιήλ - Αριθμός Εκατόν Ενενήντα៘

The Prophetic Crescendo: Unveiling the Battle of Panium and the Prelude to the Sunday Law

Η Προφητική Κορύφωση: Αποκάλυψη της Μάχης του Πανίου και του Προοιμίου για τον Νόμο της Κυριακής

Author

Jeff Pippenger

Published

April 20, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The last article ended with a passage that included the paragraph that said, “Transgression has almost reached its limit. Confusion fills the world, and a great terror is soon to come upon human beings. The end is very near. We who know the truth should be preparing for what is soon to break upon the world as an overwhelming surprise.” “Transgression” reaches its limit when the cup of probationary time is filled, and that limit is reached for the United States at the Sunday law.

Το τελευταίο άρθρο έκλεισε με ένα απόσπασμα που περιλάμβανε την παράγραφο η οποία έλεγε: «Η παράβαση έχει σχεδόν φθάσει στο όριό της. Η σύγχυση γεμίζει τον κόσμο, και ένας μεγάλος τρόμος πρόκειται σύντομα να επέλθει στους ανθρώπους. Το τέλος είναι πολύ κοντά. Εμείς που γνωρίζουμε την αλήθεια θα πρέπει να ετοιμαζόμαστε για εκείνο που πρόκειται σύντομα να ξεσπάσει επάνω στον κόσμο ως μια συντριπτική έκπληξη.» Η «παράβαση» φθάνει στο όριό της όταν το ποτήριο του χρόνου της δοκιμασίας γεμίσει, και το όριο αυτό επιτυγχάνεται για τις Ηνωμένες Πολιτείες με τον νόμο της Κυριακής.

> “But Christ declared that not one jot or tittle of the law should fail until heaven and earth should pass away. The very work that he came to do was to exalt the law, and show to the created worlds and to heaven that God is just, and that his law need not be changed. But here is Satan’s right-hand man ready to carry on the work that Satan commenced in heaven, that of trying to amend the law of God. And the Christian world has sanctioned his efforts by adopting this child of the papacy,—the Sunday institution. They have nourished it, and will continue to nourish it, until Protestantism shall give the hand of fellowship to the Roman power. Then there will be a law against the Sabbath of God’s creation, and then it is that God ‘will do a strange work in the earth.’ He has borne long with the perversity of the race; he has tried to win them to himself. But the time will come when they shall have filled their measure of iniquity; and then it is that God will work. This time is almost reached. God keeps a record with the nations: the figures are swelling against them in the books of heaven; and when it shall have become a law that the transgression of the first day of the week shall be met with punishment, then their cup will be full.” Review and Herald, March 9, 1886.

> «Αλλ’ ο Χριστός διεκήρυξε ότι ούτε ένα ιώτα ή μία κεραία του νόμου δεν θα εκλείψει έως ότου παρέλθουν ο ουρανός και η γη. Το ίδιο το έργο που ήλθε να επιτελέσει ήταν να υψώσει τον νόμο και να δείξει στα δημιουργημένα σύμπαντα και στον ουρανό ότι ο Θεός είναι δίκαιος και ότι ο νόμος Του δεν χρειάζεται να μεταβληθεί. Αλλά εδώ βρίσκεται ο δεξιός άνθρωπος του Σατανά, έτοιμος να συνεχίσει το έργο που ο Σατανάς άρχισε στον ουρανό, δηλαδή να επιχειρήσει να τροποποιήσει τον νόμο του Θεού. Και ο χριστιανικός κόσμος έχει επικυρώσει τις προσπάθειές του υιοθετώντας αυτό το τέκνο του παπισμού,—τον θεσμό της Κυριακής. Το έχουν θρέψει και θα συνεχίσουν να το θρέφουν, έως ότου ο Προτεσταντισμός δώσει τη δεξιά της αδελφικής κοινωνίας στη ρωμαϊκή εξουσία. Τότε θα υπάρξει νόμος εναντίον του Σαββάτου της δημιουργίας του Θεού, και τότε είναι που ο Θεός «θα επιτελέσει έργο παράδοξο επί της γης». Έχει μακροθυμήσει πολύ με τη διαστροφή του ανθρωπίνου γένους· έχει προσπαθήσει να τους ελκύσει προς τον εαυτό Του. Αλλά θα έλθει ο καιρός όταν θα έχουν συμπληρώσει το μέτρο της ανομίας τους· και τότε είναι που ο Θεός θα ενεργήσει. Ο καιρός αυτός σχεδόν έχει φθάσει. Ο Θεός τηρεί λογαριασμό με τα έθνη· τα ποσά διογκώνονται εναντίον τους στα βιβλία του ουρανού· και όταν γίνει νόμος ότι η παράβαση της πρώτης ημέρας της εβδομάδος θα τιμωρείται με ποινή, τότε το ποτήριό τους θα είναι πλήρες.» Review and Herald, March 9, 1886.

At the Sunday law the United States will have filled its cup to the full, and national apostasy will be followed by national ruin. The paragraph we are considering says, “transgression has almost reached its limit,” “and a great terror is soon to come upon human beings.” At the Sunday law, which is the “hour of the great earthquake” in chapter eleven of Revelation, “the tenth part of the city fell,” and “behold, the third woe cometh quickly,” and the “seventh angel sounded.” The third woe is the seventh trumpet, and it arrives at the Sunday law bringing “great terror.” At that point “the end is very near,” and it comes as “an overwhelming surprise.” At the Sunday law the cup of probationary time is also filled up for the papacy, for then the second voice of Revelation eighteen proclaims, “Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double.”

Κατά τον κυριακάτικο νόμο οι Ηνωμένες Πολιτείες θα έχουν γεμίσει το ποτήρι τους έως επάνω, και η εθνική αποστασία θα ακολουθηθεί από εθνική καταστροφή. Η παράγραφος που εξετάζουμε λέει ότι «η παράβαση έχει σχεδόν φθάσει στο όριό της» και ότι «σύντομα πρόκειται να επέλθει μεγάλος τρόμος επάνω στους ανθρώπους». Κατά τον κυριακάτικο νόμο, ο οποίος είναι «η ώρα του μεγάλου σεισμού» στο ενδέκατο κεφάλαιο της Αποκάλυψης, «το δέκατο της πόλεως έπεσε» και «ιδού, η τρίτη ουαί έρχεται ταχέως», και «ο έβδομος άγγελος εσάλπισε». Η τρίτη ουαί είναι η έβδομη σάλπιγγα, και φθάνει κατά τον κυριακάτικο νόμο φέροντας «μεγάλο τρόμο». Στο σημείο εκείνο «το τέλος είναι πολύ κοντά», και έρχεται ως «συντριπτική έκπληξη». Κατά τον κυριακάτικο νόμο γεμίζει επίσης το ποτήρι του καιρού της δοκιμασίας για τον παπισμό, διότι τότε η δεύτερη φωνή της Αποκάλυψης δεκαοκτώ διακηρύσσει: «Εξέλθετε εξ αυτής, ο λαός μου, διά να μη γίνετε συγκοινωνοί των αμαρτιών αυτής, και διά να μη λάβητε εκ των πληγών αυτής· διότι αι αμαρτίαι αυτής έφθασαν έως του ουρανού, και ο Θεός ενεθυμήθη τας αδικίας αυτής. Ανταποδώσατε εις αυτήν καθώς και αυτή ανταπέδωκεν εις εσάς, και διπλασιάσατε εις αυτήν διπλά κατά τα έργα αυτής· εν τω ποτηρίω το οποίον εγέμισε γεμίσατε εις αυτήν διπλούν.»

That history opens up at the Sunday law, and marks a symbolic period of time when the papacy “shall go forth with great fury to destroy, and utterly to make away many,” for “in the last days there will be many martyrs.” That which enrages the papacy is the “tidings out of the east and out of the north” which “shall trouble him,” but “he will come to his end, and none shall help him.” From the Sunday law to the end of the papacy, the first phase of God’s executive judgment begins. It is followed by the second phase which is the seven last plagues, and finally the eternal destruction of the wicked at the close of the thousand year millennium. The history of God’s executive judgment is placed within the context of war.

Αυτή η ιστορία ανοίγεται με τον νόμο της Κυριακής και σηματοδοτεί μια συμβολική χρονική περίοδο κατά την οποία ο παπισμός «θα εξέλθη μετά μεγάλης μανίας διά να αφανίση και να εξολοθρεύση παντελώς πολλούς», διότι «εν ταις εσχάταις ημέραις θα υπάρξουν πολλοί μάρτυρες». Εκείνο που εξοργίζει τον παπισμό είναι τα «νέα εξ ανατολών και εκ βορρά» τα οποία «θέλουσι ταράξει αυτόν», αλλά «θέλει φθάσει εις το τέλος αυτού, και ουδείς θέλει βοηθήσει αυτόν». Από τον νόμο της Κυριακής έως το τέλος του παπισμού, αρχίζει η πρώτη φάση της εκτελεστικής κρίσεως του Θεού. Ακολουθείται από τη δεύτερη φάση, η οποία είναι οι επτά έσχατες πληγές, και τέλος η αιώνια καταστροφή των ασεβών κατά την ολοκλήρωση της χιλιετούς χιλιετηρίδος. Η ιστορία της εκτελεστικής κρίσεως του Θεού τίθεται μέσα στο πλαίσιο του πολέμου.

> “We are standing upon the threshold of great and solemn events. Prophecies are fulfilling. Strange, eventful history is being recorded in the books of heaven. Everything in our world is in agitation. There are wars, and rumors of wars. The nations are angry, and the time of the dead has come, that they should be judged. Events are changing to bring about the day of God which hasteth greatly. Only a moment of time, as it were, yet remains. But while already nation is rising against nation, and kingdom against kingdom, there is not now a general engagement. As yet the four winds are held until the servants of God shall be sealed in their foreheads. Then the powers of earth will marshal their forces for the last great battle.” Christian Service, 50, 51.

> «Βρισκόμαστε επάνω στο κατώφλι μεγάλων και επίσημων γεγονότων. Οι προφητείες εκπληρώνονται. Παράξενη, πολυσήμαντη ιστορία καταγράφεται στα βιβλία του ουρανού. Τα πάντα στον κόσμο μας βρίσκονται σε αναστάτωση. Υπάρχουν πόλεμοι και φήμες πολέμων. Τα έθνη οργίζονται, και ήλθε ο καιρός των νεκρών, ώστε να κριθούν. Τα γεγονότα μεταβάλλονται για να επιφέρουν την ημέρα του Θεού, η οποία σπεύδει πολύ. Μόνον μια στιγμή χρόνου, τρόπον τινά, απομένει ακόμη. Αλλά ενώ ήδη έθνος εγείρεται εναντίον έθνους, και βασίλειο εναντίον βασιλείου, δεν υπάρχει ακόμη γενική σύρραξη. Μέχρι τώρα οι τέσσερις άνεμοι συγκρατούνται, έως ότου οι δούλοι του Θεού σφραγισθούν στα μέτωπά τους. Τότε οι δυνάμεις της γης θα παρατάξουν τις δυνάμεις τους για την τελευταία μεγάλη μάχη.» Christian Service, 50, 51.

God seals the one hundred and forty-four thousand and then calls His other flock out of Babylon, and the other flock also receives the seal of God, though they are represented as the “great multitude” in contrast with the one hundred and forty-four thousand. The essential point to see in the previous quote is that “the four winds are held until the servants of God shall be sealed in their foreheads.” At the Sunday law the one hundred and forty-four thousand have been sealed, “and behold the third woe cometh quickly”, yet it is not until the last of God’s other flock have received the seal that the four winds are fully released.

Ο Θεός σφραγίζει τους εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες και κατόπιν καλεί από τη Βαβυλώνα το άλλο ποίμνιό Του, και το άλλο ποίμνιο λαμβάνει επίσης τη σφραγίδα του Θεού, αν και παριστάνεται ως ο «πολύς όχλος» σε αντιδιαστολή προς τους εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες. Το ουσιώδες σημείο που πρέπει να διακρίνει κανείς στο προηγούμενο παράθεμα είναι ότι «οι τέσσερις άνεμοι κρατούνται, έως ότου οι δούλοι του Θεού σφραγισθούν επί των μετώπων αυτών». Κατά τον νόμο της Κυριακής οι εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες έχουν σφραγισθεί, «και ιδού, η τρίτη ουαί έρχεται ταχέως», όμως δεν είναι παρά όταν και ο τελευταίος από το άλλο ποίμνιο του Θεού έχει λάβει τη σφραγίδα, που οι τέσσερις άνεμοι αφήνονται πλήρως ελεύθεροι.

> “The nations are now getting angry, but when our High Priest has finished his work in the Sanctuary, he will stand up, put on the garments of vengeance, and then the seven last plagues will be poured out. I saw that the four angels would hold the four winds until Jesus’ work was done in the Sanctuary, and then will come the seven last plagues.” Review and Herald, August 1, 1849.

> «Τώρα τα έθνη οργίζονται, αλλά όταν ο Αρχιερέας μας θα έχει τελειώσει το έργο Του στο Αγιαστήριο, θα εγερθεί, θα ενδυθεί τα ιμάτια της εκδικήσεως, και τότε θα εκχυθούν οι επτά τελευταίες πληγές. Είδα ότι οι τέσσερις άγγελοι θα συγκρατούν τους τέσσερις ανέμους μέχρις ότου τελειώσει το έργο του Ιησού στο Αγιαστήριο, και τότε θα έλθουν οι επτά τελευταίες πληγές.» Review and Herald, August 1, 1849.

The “great and solemn events” which we are “standing upon the threshold of,” are represented as “wars, and rumors of wars.” It is represented as occurring when “everything in our world is in agitation,” when nations are “already rising against nation.” Panium represents the “strange and eventful history,” in verse fifteen of Daniel chapter eleven, that leads into, and ushers in verse sixteen, which is the Sunday law, where the “general engagement,” that all “the powers of earth” marshal their forces for the last great battle. That “last great battle” is the third World War, and is represented by the Battle of Actium in 31 BC.

Τα «μεγάλα και επίσημα γεγονότα» επάνω στα οποία «στεκόμεθα επί του κατωφλίου» παρουσιάζονται ως «πόλεμοι και φήμαι πολέμων». Παρουσιάζονται ως συμβαίνοντα όταν «τα πάντα εις τον κόσμον μας ευρίσκονται εν αναστατώσει», όταν τα έθνη «ήδη εγείρονται έθνος κατά έθνους». Το Πάνιον αντιπροσωπεύει την «παράδοξη και πολυσήμαντη ιστορία», στο εδάφιο δεκαπέντε του ενδεκάτου κεφαλαίου του Δανιήλ, η οποία οδηγεί στο, και εισάγει το, εδάφιο δεκαέξι, το οποίο είναι ο νόμος της Κυριακής, όπου η «γενική σύρραξη», για την οποία «πάσαι αι δυνάμεις της γης» παρατάσσουν τα στρατεύματά τους για την τελευταία μεγάλη μάχη. Αυτή η «τελευταία μεγάλη μάχη» είναι ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος και αντιπροσωπεύεται από τη Μάχη του Ακτίου το 31 π.Χ.

Verses one and two, and verses ten through fifteen represent the hidden history of verse forty in Daniel eleven. Verse forty identifies the history of the United States and Adventism from 1798 unto 1989. It then is silent until the end of the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy and the spewing out of the Laodicean Seventh-day Adventist church in verse forty-one, which is the Sunday law, that is also verse sixteen. Verses one and two identify the time of the end in 1989, and the presidents of the United States from that point, until the sixth rich president who stirs up the satanic globalists. Verse two brings the history to the election of Donald Trump in 2016, and then verse three takes up the history of the ten kings, represented by Alexander the Great, who is the seventh kingdom of Bible prophecy, who give their kingdom to the papacy at the soon coming Sunday law crisis.

Τα εδάφια ένα και δύο, καθώς και τα εδάφια δέκα έως δεκαπέντε, αντιπροσωπεύουν την κρυμμένη ιστορία του εδαφίου σαράντα στο Δανιήλ ένδεκα. Το εδάφιο σαράντα προσδιορίζει την ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών και του Αντβεντισμού από το 1798 έως το 1989. Κατόπιν αποσιωπάται μέχρι το τέλος των Ηνωμένων Πολιτειών ως της έκτης βασιλείας της βιβλικής προφητείας και την απόρριψη της Λαοδικειακής Εκκλησίας των Αντβεντιστών της Εβδόμης Ημέρας στο εδάφιο σαράντα ένα, που είναι ο νόμος της Κυριακής, ο οποίος είναι επίσης το εδάφιο δεκαέξι. Τα εδάφια ένα και δύο προσδιορίζουν τον καιρό του τέλους το 1989, καθώς και τους προέδρους των Ηνωμένων Πολιτειών από εκείνο το σημείο, έως τον έκτο πλούσιο πρόεδρο που ξεσηκώνει τους σατανικούς παγκοσμιοποιητές. Το εδάφιο δύο φέρει την ιστορία έως την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ το 2016, και κατόπιν το εδάφιο τρία αναλαμβάνει την ιστορία των δέκα βασιλέων, οι οποίοι παριστάνονται από τον Μέγα Αλέξανδρο, ο οποίος είναι η έβδομη βασιλεία της βιβλικής προφητείας, οι οποίοι δίνουν τη βασιλεία τους στον παπισμό κατά την προσεχή κρίση του νόμου της Κυριακής.

Verse ten closes by identifying 1989 as the time of the end, and verses eleven and twelve set forth the war in the Ukraine, identifying that Putin, and Russia will win the war, but that they will not be benefitted by their victory. The Ukrainian War began in 2014, a year before Trump’s first campaign began. These verses lead into the resurrection (politically) of Donald Trump as he begins his third campaign to become the eighth president, that is of the seven. Verse thirteen identifies the political struggles of Trump that precedes his victory at Panium in verse fifteen, and verse fourteen addresses the history that occurs during the Battle of Panium until his victory in verse fifteen, the history when the man of sin begins to openly intrude into political history. When the papacy intrudes into prophetic history, the whore of Tyre begins to sing and the vision is established.

Το δέκατο εδάφιο ολοκληρώνεται προσδιορίζοντας το 1989 ως τον καιρό του τέλους, και τα εδάφια ένδεκα και δώδεκα εκθέτουν τον πόλεμο στην Ουκρανία, προσδιορίζοντας ότι ο Πούτιν και η Ρωσία θα νικήσουν στον πόλεμο, αλλά δεν θα ωφεληθούν από τη νίκη τους. Ο Ουκρανικός Πόλεμος άρχισε το 2014, ένα έτος πριν αρχίσει η πρώτη εκστρατεία του Τραμπ. Τα εδάφια αυτά οδηγούν στην ανάσταση (πολιτικά) του Ντόναλντ Τραμπ, καθώς αρχίζει την τρίτη του εκστρατεία για να γίνει ο όγδοος πρόεδρος, ο οποίος είναι εκ των επτά. Το δέκατο τρίτο εδάφιο προσδιορίζει τους πολιτικούς αγώνες του Τραμπ που προηγούνται της νίκης του στο Πάνιον στο δέκατο πέμπτο εδάφιο, και το δέκατο τέταρτο εδάφιο πραγματεύεται την ιστορία που διαδραματίζεται κατά τη διάρκεια της Μάχης του Πανίου έως τη νίκη του στο δέκατο πέμπτο εδάφιο, την ιστορία κατά την οποία ο άνθρωπος της αμαρτίας αρχίζει να παρεισφρέει ανοικτά στην πολιτική ιστορία. Όταν ο παπισμός παρεισφρέει στην προφητική ιστορία, η πόρνη της Τύρου αρχίζει να άδει και το όραμα εδραιώνεται.

The victory at Panium in 200 BC, was followed by the waymark of the Maccabees “revolt” at Modein (meaning protest) in 167 BC. In 164 BC the Maccabees rededicated the Temple, and Antiochus Epiphanes died marking the turning point in the Maccabean struggle against the Greek religious influence. In the period from 161 BC to 158 BC the work of entering into a league was initiated and finalized. The prophetic waymarks repeat in the Hasmonean Dynasty within the history of verses fifteen to verse twenty-three.

Η νίκη στο Πάνειον, το 200 π.Χ., ακολουθήθηκε από το προφητικό ορόσημο της «εξέγερσης» των Μακκαβαίων στη Μωδεΐν (που σημαίνει διαμαρτυρία), το 167 π.Χ. Το 164 π.Χ. οι Μακκαβαίοι επανακαθιέρωσαν τον Ναό, και ο Αντίοχος ο Επιφανής πέθανε, σηματοδοτώντας το σημείο καμπής στον αγώνα των Μακκαβαίων κατά της ελληνικής θρησκευτικής επιρροής. Κατά την περίοδο από το 161 π.Χ. έως το 158 π.Χ. άρχισε και ολοκληρώθηκε το έργο της σύναψης συμμαχίας. Τα προφητικά ορόσημα επαναλαμβάνονται στη Δυναστεία των Ασμοναίων μέσα στην ιστορία από το εδάφιο δεκαπέντε έως το εδάφιο είκοσι τρία.

The league with Rome in verse twenty-three is a direct reference, but in verse fifteen, the four Maccabean waymarks of 167 BC, 164 BC, 161 BC and 158 BC, are only seen when the history of the “league” is applied to the verse. When Pompey conquered Jerusalem in verse sixteen, he was confronted with a civil war that was taking place within the city, and the two opposing parties were both splinter groups of the Hasmonean Dynasty. The Maccabees are therefore also in the history of verse sixteen.

Η συμμαχία με τη Ρώμη στο εδάφιο είκοσι τρία αποτελεί άμεση αναφορά, αλλά στο εδάφιο δεκαπέντε, τα τέσσερα Μακκαβαϊκά ορόσημα του 167 π.Χ., 164 π.Χ., 161 π.Χ. και 158 π.Χ., διακρίνονται μόνον όταν η ιστορία της «συμμαχίας» εφαρμοσθεί στο εδάφιο. Όταν ο Πομπήιος κατέκτησε την Ιερουσαλήμ στο εδάφιο δεκαέξι, βρέθηκε αντιμέτωπος με έναν εμφύλιο πόλεμο που διεξαγόταν μέσα στην πόλη, και οι δύο αντίπαλες παρατάξεις ήσαν αμφότερες αποσχισθείσες ομάδες της Ασμοναϊκής Δυναστείας. Οι Μακκαβαίοι, επομένως, περιλαμβάνονται επίσης στην ιστορία του εδαφίου δεκαέξι.

Verse twenty identifies the birth of Christ and verses twenty-one and twenty-two identify the history of Christ’s death, therefore that history has the line of the Hasmonean Dynasty represented by the Pharisees. Verses fifteen through twenty-three are identifying the literal glorious land, and God’s Judean apostate people who professed to be the defenders of His truths, but were no more God’s representatives than is apostate Protestantism.

Ο εικοστός στίχος προσδιορίζει τη γέννηση του Χριστού και οι στίχοι είκοσι ένα και είκοσι δύο προσδιορίζουν την ιστορία του θανάτου του Χριστού· επομένως, η ιστορία εκείνη περιλαμβάνει τη γραμμή της Ασμοναϊκής Δυναστείας, η οποία εκπροσωπείται από τους Φαρισαίους. Οι στίχοι δεκαπέντε έως είκοσι τρία προσδιορίζουν την κατά γράμμα ένδοξη γη, καθώς και τον αποστατημένο λαό του Θεού στην Ιουδαία, οι οποίοι διατείνονταν ότι ήταν οι υπερασπιστές των αληθειών Του, αλλά δεν ήταν περισσότερο εκπρόσωποι του Θεού απ’ όσο είναι ο αποστατημένος Προτεσταντισμός.

Sister White informs us that “much of the history that has taken place in fulfillment of” “the eleventh of Daniel” “will be repeated.” The line of prophecy represented by the Hasmonean Dynasty represents the line of prophecy illustrating the apostate horn of Protestantism beginning at the third presidential campaign that is taken up by the sixth richest president. Trump runs for president three times, the first and the last time he runs he is victorious, but the second time the rebellion represented by the number thirteen, identifies the stolen election of 2020. The world is then being divided into two classes, one class can see 2020, and the other class is blind. It symbolizes the great test which precedes the close of probation for Adventists in the formation of the image of the beast.

Η αδελφή White μάς πληροφορεί ότι «πολύ από την ιστορία που έχει λάβει χώρα σε εκπλήρωση του» «ενδεκάτου κεφαλαίου του Δανιήλ» «θα επαναληφθεί». Η γραμμή προφητείας που αντιπροσωπεύεται από τη Δυναστεία των Ασμοναίων αντιπροσωπεύει τη γραμμή προφητείας που απεικονίζει το αποστατημένο κέρας του Προτεσταντισμού, αρχίζοντας από την τρίτη προεδρική εκστρατεία, η οποία αναλαμβάνεται από τον έκτο πλουσιότερο πρόεδρο. Ο Trump θέτει τρεις φορές υποψηφιότητα για την προεδρία· την πρώτη και την τελευταία φορά που θέτει υποψηφιότητα είναι νικητής, αλλά τη δεύτερη φορά η εξέγερση που αντιπροσωπεύεται από τον αριθμό δεκατρία προσδιορίζει την κλεμμένη εκλογή του 2020. Ο κόσμος τότε διαιρείται σε δύο τάξεις· η μία τάξη μπορεί να διακρίνει το 2020, και η άλλη τάξη είναι τυφλή. Αυτό συμβολίζει τη μεγάλη δοκιμασία η οποία προηγείται του κλεισίματος της θύρας της χάριτος για τους Αντβεντιστές κατά τη διαμόρφωση της εικόνας του θηρίου.

> “Already preparations are advancing, and movements are in progress, which will result in making an image to the beast. Events will be brought about in the earth’s history that will fulfill the predictions of prophecy for these last days.” Review and Herald, April 23, 1889.

> «Ήδη οι προετοιμασίες προχωρούν και κινήσεις βρίσκονται σε εξέλιξη, οι οποίες θα έχουν ως αποτέλεσμα τη δημιουργία μιας εικόνας του θηρίου. Γεγονότα θα επέλθουν στην ιστορία της γης, τα οποία θα εκπληρώσουν τις προρρήσεις της προφητείας για αυτές τις έσχατες ημέρες.» Review and Herald, 23 Απριλίου 1889.

The advancing “preparations,” the “movements” that are now “in progress, and the “events” “which will result in making an image to the beast”, and “that will fulfill the predictions of prophecy for these last days,” include the waymarks of the Hasmonean Dynasty from verses fifteen to twenty-three in Daniel chapter eleven. The apostate Hasmonean Dynasty, representing apostate Protestantism, is woven into the testimony of Donald Trump, the sixth and eighth Republican president who stirs up and engages his MAGA-ism against the woke-ism of the new world order.

Οι προχωρούσες «προετοιμασίες», οι «κινήσεις» που τώρα «βρίσκονται σε εξέλιξη», και τα «γεγονότα» «τα οποία θα καταλήξουν στη δημιουργία μιας εικόνας προς το θηρίο», και «τα οποία θα εκπληρώσουν τις προρρήσεις της προφητείας για αυτές τις έσχατες ημέρες», περιλαμβάνουν τα ορόσημα της Δυναστείας των Ασμοναίων από τα εδάφια δεκαπέντε έως είκοσι τρία του ενδέκατου κεφαλαίου του Δανιήλ. Η αποστατημένη Δυναστεία των Ασμοναίων, που αντιπροσωπεύει τον αποστατημένο Προτεσταντισμό, είναι υφασμένη μέσα στη μαρτυρία του Ντόναλντ Τραμπ, του έκτου και όγδοου Ρεπουμπλικανού προέδρου, ο οποίος διεγείρει και κινητοποιεί τον MAGA-ισμό του εναντίον του woke-ισμού της νέας παγκόσμιας τάξης.

The testimony of Trump reaches to 2020 in verse two of Daniel eleven, and it includes his campaign and first term, then verses thirteen through fifteen identify his third and last campaign, victory, and his last term. Between the two terms, Revelation chapter eleven, identifies that the Republican horn was slain, and laid dead in the street for three and a half days. That line of Trump’s history ties together the beginning and ending of his presidencies in Daniel chapter eleven. Thus, the testimony of Donald Trump is located in both the books of Daniel and the Revelation, and it is located in both books in chapter eleven.

Η μαρτυρία του Trump εκτείνεται έως το 2020 στο εδάφιο 2 του ενδέκατου κεφαλαίου του Δανιήλ, και περιλαμβάνει την προεκλογική του εκστρατεία και την πρώτη του θητεία· κατόπιν, τα εδάφια 13 έως 15 προσδιορίζουν την τρίτη και τελευταία του εκστρατεία, τη νίκη του και την τελευταία του θητεία. Ανάμεσα στις δύο θητείες, το ενδέκατο κεφάλαιο της Αποκάλυψης προσδιορίζει ότι το Ρεπουμπλικανικό κέρας εσφάγη και έκειτο νεκρό στην οδό επί τρεισήμισι ημέρες. Εκείνη η γραμμή της ιστορίας του Trump συνδέει την αρχή και το τέλος των προεδριών του στο ενδέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ. Έτσι, η μαρτυρία του Donald Trump βρίσκεται τόσο στο βιβλίο του Δανιήλ όσο και στην Αποκάλυψη, και βρίσκεται και στα δύο βιβλία στο ενδέκατο κεφάλαιο.

The three partial lines, when brought together identify Trump’s complete history as the sixth and the eighth president, and they are structured upon the signature of “Truth”. They come from the books of Daniel and Revelation, and produce a line of history which aligns with that “portion of the book of Daniel that relates to the last days.”

Οι τρεις μερικές γραμμές, όταν συναχθούν μαζί, προσδιορίζουν την πλήρη ιστορία του Τραμπ ως του έκτου και του όγδοου προέδρου, και είναι δομημένες επάνω στην υπογραφή της «Αλήθειας». Προέρχονται από τα βιβλία του Δανιήλ και της Αποκάλυψης και παράγουν μία γραμμή ιστορίας η οποία ευθυγραμμίζεται με εκείνο το «τμήμα του βιβλίου του Δανιήλ που σχετίζεται με τις έσχατες ημέρες».

That portion of Daniel is what is unsealed by the Lion of the tribe of Judah, just before the close of probation, and is therefore an element of the sealing message of the one hundred and forty-four thousand. But it requires spiritual twenty-twenty vision to see the prophetic waymarks of the two witnesses being slain in 2020.

Αυτό το τμήμα του Δανιήλ είναι εκείνο που αποσφραγίζεται από τον Λέοντα της φυλής του Ιούδα, ακριβώς πριν από τη λήξη του χρόνου της χάριτος, και επομένως αποτελεί στοιχείο του μηνύματος της σφραγίσεως των εκατόν τεσσαράκοντα τεσσάρων χιλιάδων. Αλλά απαιτείται πνευματική όραση είκοσι-είκοσι για να διακρίνει κανείς τα προφητικά ορόσημα της θανατώσεως των δύο μαρτύρων το 2020.

Verse fifteen of Daniel eleven, represents the Battle of Panium and the line of the Hasmonean Dynasty, which was fulfilled by a literal battle, thus symbolizing a prophetic illustration of a spiritual war between the religion of apostate Protestantism and the religion of the globalist’s new age. The Battle of Panium, which occurred in 200 BC, represents the battle of the Republican horn, and the struggle represented by the Maccabean Revolt represents the battle of the apostate Protestant horn. Though the revolt of the Maccabees occurred in 167 BC, it aligns prophetically with the Battle of the Republican horn in 200 BC, for prophetically the horns parallel each other’s histories.

Ο δέκατος πέμπτος στίχος του ενδέκατου κεφαλαίου του Δανιήλ παριστάνει τη Μάχη του Πανείου και τη γραμμή της Δυναστείας των Ασμοναίων, η οποία εκπληρώθηκε μέσω κυριολεκτικής μάχης, συμβολίζοντας έτσι μια προφητική απεικόνιση πνευματικού πολέμου μεταξύ της θρησκείας του αποστάτη Προτεσταντισμού και της θρησκείας της νέας εποχής των παγκοσμιοποιητών. Η Μάχη του Πανείου, η οποία έλαβε χώρα το 200 π.Χ., παριστάνει τη μάχη του Δημοκρατικού κέρατος, και ο αγώνας που παριστάνεται από την Επανάσταση των Μακκαβαίων παριστάνει τη μάχη του κέρατος του αποστάτη Προτεσταντισμού. Μολονότι η εξέγερση των Μακκαβαίων έλαβε χώρα το 167 π.Χ., ευθυγραμμίζεται προφητικώς με τη Μάχη του Δημοκρατικού κέρατος το 200 π.Χ., διότι προφητικώς τα κέρατα παραλληλίζουν τις ιστορίες αλλήλων.

Verse fifteen represents the prophetic history which immediately precedes and leads into the soon coming Sunday law. It therefore represents the very point in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand when the power within the sealing message eternally impresses the seal upon God’s last-day people.

Ο δέκατος πέμπτος στίχος παριστάνει την προφητική ιστορία που αμέσως προηγείται και οδηγεί στον επικείμενο νόμο της Κυριακής. Επομένως, παριστάνει το ακριβές εκείνο σημείο μέσα στον καιρό της σφραγίσεως των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, κατά το οποίο η δύναμη που εμπεριέχεται στο μήνυμα της σφραγίσεως εντυπώνει αιωνίως τη σφραγίδα επάνω στον λαό του Θεού των εσχάτων ημερών.

It is the Lion of the tribe of Judah who unseals that truth, and that truth is the Revelation of Jesus Christ. The one hundred and forty-four thousand are those who “follow the Lamb whithersoever He goeth,” and when He unseals verse fifteen, the Lion of the tribe of Judah has led His last-day people to Panium. Jesus illustrated this very point in the sealing process when He took His disciples to Panium, just before the cross.

Είναι ο Λέων εκ της φυλής του Ιούδα που αποσφραγίζει εκείνη την αλήθεια, και εκείνη η αλήθεια είναι η Αποκάλυψις του Ιησού Χριστού. Οι εκατόν τεσσαράκοντα τέσσαρες χιλιάδες είναι εκείνοι που «ακολουθούν το Αρνίον όπου αν υπάγη», και όταν Αυτός αποσφραγίζει το εδάφιον δεκαπέντε, ο Λέων εκ της φυλής του Ιούδα έχει οδηγήσει τον λαόν Του των εσχάτων ημερών εις το Πάνειον. Ο Ιησούς εικονογράφησε ακριβώς αυτό το σημείον κατά την διαδικασίαν της σφραγίσεως, όταν έλαβε τους μαθητάς Του εις το Πάνειον, ολίγον πριν από τον σταυρόν.

The war of Panium is specifically addressed by Christ, when He was standing in Panium with His disciples and there instructed them that His church would be built upon the confession of Peter, and that “the gates of hell” would not prevail against it. Jesus identified the warfare that is represented by the Battle of Panium. The Battle of Panium is verse fifteen, and verse sixteen is the Battle of Actium. Christ stood at Panium, just before the act of His death played out.

Ο πόλεμος του Πανίου εξετάζεται ειδικώς από τον Χριστό, όταν στεκόταν στο Πάνιο μαζί με τους μαθητές Του και εκεί τους δίδαξε ότι η Εκκλησία Του θα οικοδομηθεί επάνω στην ομολογία του Πέτρου, και ότι «αι πύλαι του άδου» δεν θα υπερισχύσουν αυτής. Ο Ιησούς προσδιόρισε τον πόλεμο που παριστάνεται από τη Μάχη του Πανίου. Η Μάχη του Πανίου είναι το εδάφιο δεκαπέντε, και το εδάφιο δεκαέξι είναι η Μάχη του Ακτίου. Ο Χριστός στεκόταν στο Πάνιο, ακριβώς πριν εκτυλιχθεί η πράξη του θανάτου Του.

Panium to the Sunday law is the history of the political and religious struggle of the earth beast’s two horns of Protestantism and Republicanism. They were both attacked by the atheistic beast from the bottomless pit in 2020, and the warfare of the two horns against the political and religious gods of globalism is represented within the history of verses eleven through sixteen.

Από το Πανεάς έως τον νόμο της Κυριακής εκτείνεται η ιστορία του πολιτικού και θρησκευτικού αγώνα των δύο κεράτων του θηρίου της γης, του Προτεσταντισμού και του Ρεπουμπλικανισμού. Αμφότερα δέχθηκαν επίθεση από το αθεϊστικό θηρίο εκ της αβύσσου το 2020, και ο πόλεμος των δύο κεράτων εναντίον των πολιτικών και θρησκευτικών θεών του παγκοσμιοποιητισμού παριστάνεται μέσα στην ιστορία των εδαφίων ένδεκα έως δεκαέξι.

From the Ukrainian War that began in 2014, to the first presidential campaign of Donald Trump beginning in 2015, unto the death of the two horns in 2020, unto the resurrection of 2023, to the third campaign of Trump which began on November 15, 2022, the history leads to verses thirteen to fifteen. In those verses the history that is revealed by God’s prophetic Word represents the prophetic truths which seal the one hundred and forty-four thousand.

Από τον Ουκρανικό Πόλεμο που άρχισε το 2014, έως την πρώτη προεδρική εκστρατεία του Donald Trump που άρχισε το 2015, έως τον θάνατο των δύο κεράτων το 2020, έως την ανάσταση του 2023, έως την τρίτη εκστρατεία του Trump που άρχισε στις 15 Νοεμβρίου 2022, η ιστορία οδηγεί στα εδάφια δεκατρία έως δεκαπέντε. Σε εκείνα τα εδάφια, η ιστορία που αποκαλύπτεται από τον προφητικό Λόγο του Θεού αντιπροσωπεύει τις προφητικές αλήθειες οι οποίες σφραγίζουν τις εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες.

Those truths were illustrated in Christ’s visit to Caesarea Philippi in Matthew chapters sixteen and seventeen. In those verses, the man of sin returns to prophetic history singing the songs of the whore of Tyre, and in so doing establishes the vision, thus placing those verses in the context of the Midnight Cry, for where there is no vision the people perish.

Αυτές οι αλήθειες απεικονίσθηκαν κατά την επίσκεψη του Χριστού στην Καισάρεια Φιλίππου, στα κεφάλαια δεκαέξι και δεκαεπτά του Ματθαίου. Στα εδάφια εκείνα, ο άνθρωπος της αμαρτίας επανέρχεται στην προφητική ιστορία άδων τα άσματα της πόρνης της Τύρου, και πράττοντας τούτο εγκαθιδρύει το όραμα, τοποθετώντας έτσι τα εδάφια εκείνα στο πλαίσιο της Κραυγής του Μεσονυκτίου, διότι όπου δεν υπάρχει όραμα, ο λαός αφανίζεται.

> Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.

> Όπου δεν υπάρχει όραση, ο λαός αφανίζεται· αλλ’ εκείνος που τηρεί τον νόμο, μακάριος είναι. Παροιμίαι 29:18.

Those who have eyes, but will not see, and ears, but refuse to hear are the foolish Laodicean virgins that do not have the “oil.” The “oil” is the increase of knowledge that is produced when the Revelation of Jesus Christ is unsealed just before probation closes, and according to Hosea, God’s people who refuse and reject knowledge are to be destroyed.

Εκείνοι που έχουν οφθαλμούς, αλλά δεν θέλουν να δουν, και ώτα, αλλά αρνούνται να ακούσουν, είναι οι μωρές παρθένες της Λαοδίκειας που δεν έχουν το «έλαιον». Το «έλαιον» είναι η αύξηση της γνώσεως που παράγεται όταν η Αποκάλυψη του Ιησού Χριστού αποσφραγίζεται ακριβώς πριν κλείσει η δοκιμασία, και σύμφωνα με τον Ωσηέ, ο λαός του Θεού που αρνείται και απορρίπτει τη γνώση πρόκειται να καταστραφεί.

> My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children. Hosea 4:6.

> Ο λαός μου αφανίζεται διὰ ἔλλειψιν γνώσεως· ἐπειδὴ ἀπέρριψες τὴ γνώση, καὶ ἐγὼ θὰ σε ἀπορρίψω, ὥστε νὰ μὴν εἶσαι ἱερεὺς δι’ ἐμέ· ἐπειδὴ ἐλησμόνησες τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ σου, καὶ ἐγὼ θὰ λησμονήσω τὰ τέκνα σου. Ὡσηέ 4:6.

> The word of the Lord also came unto me, saying, Son of man, thou dwellest in the midst of a rebellious house, which have eyes to see, and see not; they have ears to hear, and hear not: for they are a rebellious house. Ezekiel 12:1, 2.

> Και ήλθε προς εμέ ο λόγος του Κυρίου, λέγων· Υιέ ανθρώπου, κατοικείς εν μέσω οίκου αποστατικού, οι οποίοι έχουν οφθαλμούς διά να βλέπωσι, και δεν βλέπουσι· έχουν ώτα διά να ακούωσι, και δεν ακούουσι· διότι είναι οίκος αποστατικός. Ιεζεκιήλ 12:1, 2.

> And he said, Go, and tell this people, Hear ye indeed, but understand not; and see ye indeed, but perceive not. Make the heart of this people fat, and make their ears heavy, and shut their eyes; lest they see with their eyes, and hear with their ears, and understand with their heart, and convert, and be healed. Isaiah 6:9, 10.

> Και είπε· Ύπαγε και ειπέ προς τον λαόν τούτον· Με την ακοήν θέλετε ακούσει, και δεν θέλετε εννοήσει· και βλέποντες θέλετε ιδεί, και δεν θέλετε καταλάβει. Πάχυνον την καρδίαν του λαού τούτου, και βάρυνον τα ώτα αυτών, και κλείσον τους οφθαλμούς αυτών· μήποτε ίδωσι με τους οφθαλμούς αυτών, και ακούσωσι με τα ώτα αυτών, και νοήσωσι με την καρδίαν αυτών, και επιστρέψωσι, και ιατρευθώσι. Ησαΐας 6:9, 10.

> And the disciples came, and said unto him, Why speakest thou unto them in parables? He answered and said unto them, Because it is given unto you to know the mysteries of the kingdom of heaven, but to them it is not given. For whosoever hath, to him shall be given, and he shall have more abundance: but whosoever hath not, from him shall be taken away even that he hath. Therefore speak I to them in parables: because they seeing see not; and hearing they hear not, neither do they understand. And in them is fulfilled the prophecy of Esaias, which saith, By hearing ye shall hear, and shall not understand; and seeing ye shall see, and shall not perceive: For this people’s heart is waxed gross, and their ears are dull of hearing, and their eyes they have closed; lest at any time they should see with their eyes, and hear with their ears, and should understand with their heart, and should be converted, and I should heal them. But blessed are your eyes, for they see: and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them. Matthew 13:10–17.

> Και προσελθόντες οι μαθηταί είπαν προς αυτόν· Διατί λαλείς προς αυτούς διά παραβολών; Ο δε αποκριθείς είπε προς αυτούς· Επειδή εις εσάς εδόθη να γνωρίσητε τα μυστήρια της βασιλείας των ουρανών, εις εκείνους όμως δεν εδόθη. Διότι όστις έχει, εις αυτόν θέλει δοθή, και θέλει περισσευθή· όστις όμως δεν έχει, και εκείνο το οποίον έχει θέλει αφαιρεθή απ’ αυτού. Διά τούτο λαλώ προς αυτούς διά παραβολών· διότι βλέποντες δεν βλέπουν, και ακούοντες δεν ακούουν, ουδέ εννοούν. Και εν αυτοίς εκπληρούται η προφητεία του Ησαΐου, η λέγουσα· Με την ακοή θέλετε ακούσει, και δεν θέλετε εννοήσει· και βλέποντες θέλετε ιδεί, και δεν θέλετε καταλάβει· διότι επαχύνθη η καρδία του λαού τούτου, και με τα ώτα βαρέως ήκουσαν, και τους οφθαλμούς αυτών έκλεισαν· μήποτε ίδωσι με τους οφθαλμούς, και ακούσωσι με τα ώτα, και εννοήσωσι με την καρδία, και επιστρέψωσι, και ιατρεύσω αυτούς. Μακάριοι όμως είναι οι οφθαλμοί σας, διότι βλέπουν, και τα ώτα σας, διότι ακούν. Διότι αληθώς σας λέγω, ότι πολλοί προφήται και δίκαιοι επεθύμησαν να ίδωσιν εκείνα τα οποία σεις βλέπετε, και δεν είδον· και να ακούσωσιν εκείνα τα οποία σεις ακούετε, και δεν ήκουσαν. Ματθαίος 13:10–17.

> “All the messages given from 1840–1844 are to be made forcible now, for there are many people who have lost their bearings. The messages are to go to all the churches.

> «Όλα τα μηνύματα που δόθηκαν από το 1840 έως το 1844 πρέπει τώρα να προβληθούν με δύναμη, διότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που έχουν χάσει τον προσανατολισμό τους. Τα μηνύματα πρέπει να μεταδοθούν σε όλες τις εκκλησίες.

> “Christ said, ‘Blessed are your eyes, for they see; and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them’ [Matthew 13:16, 17]. Blessed are the eyes which saw the things that were seen in 1843 and 1844.

> «Ο Χριστός είπε: “Μακάριοι οι οφθαλμοί σας, διότι βλέπουν· και τα ώτα σας, διότι ακούουν. Διότι αληθώς σας λέγω, ότι πολλοί προφήτες και δίκαιοι επεθύμησαν να ιδούν εκείνα τα οποία σεις βλέπετε, και δεν τα είδαν· και να ακούσουν εκείνα τα οποία σεις ακούετε, και δεν τα ήκουσαν” [Matthew 13:16, 17]. Μακάριοι οι οφθαλμοί οι οποίοι είδαν τα πράγματα που εθεάθησαν κατά τα έτη 1843 και 1844.»

> “The message was given. And there should be no delay in repeating the message, for the signs of the times are fulfilling; the closing work must be done. A great work will be done in a short time. A message will soon be given by God’s appointment that will swell into a loud cry. Then Daniel will stand in his lot, to give his testimony.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

> «Το μήνυμα δόθηκε. Και δεν θα πρέπει να υπάρξει καμία καθυστέρηση στην επανάληψη του μηνύματος, διότι τα σημεία των καιρών εκπληρώνονται· το τελικό έργο πρέπει να γίνει. Ένα μεγάλο έργο θα επιτελεστεί μέσα σε σύντομο χρόνο. Ένα μήνυμα θα δοθεί σύντομα, με τον διορισμό του Θεού, το οποίο θα διογκωθεί σε δυνατή κραυγή. Τότε ο Δανιήλ θα σταθεί στον κλήρο του, για να δώσει τη μαρτυρία του.» Manuscript Releases, τόμος 21, 437.

We will continue this study in the next article.

Θα συνεχίσουμε αυτή τη μελέτη στο επόμενο άρθρο.

> The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:1–3.

> Η Αποκάλυψη του Ιησού Χριστού, την οποία έδωκεν εις αυτόν ο Θεός, διά να δείξη εις τους δούλους αυτού όσα πρέπει να γίνωσι ταχέως· και απέστειλε και εφανέρωσεν αυτήν διά του αγγέλου αυτού προς τον δούλον αυτού Ιωάννην· όστις εμαρτύρησε τον λόγον του Θεού και την μαρτυρίαν του Ιησού Χριστού και όσα είδε. Μακάριος ο αναγινώσκων και οι ακούοντες τους λόγους της προφητείας ταύτης και φυλάττοντες τα γεγραμμένα εν αυτή· διότι ο καιρός είναι πλησίον. Αποκάλυψις 1:1–3.

Back to Articles