Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Ten

Το Βιβλίο του Δανιήλ - Αριθμός Εκατόν Δέκα

The Threefold Alliance of Rome: Unveiling the Prophetic Significance of the Trumpets in Revelation

Η Τριμερής Συμμαχία της Ρώμης: Αποκαλύπτοντας την Προφητική Σημασία των Σαλπίγγων στην Αποκάλυψη

Author

Jeff Pippenger

Published

March 1, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

Islam of the first and second woes of Revelation chapter nine represented the judgment that was brought upon Rome. William Miller had called the trumpets, “the peculiar judgments” which were brought upon Rome, but Miller could not see Modern Rome, as the threefold alliance which leads the world to Armageddon. Uriah Smith recognized the trumpets represented God’s judgment upon Rome, and that the fifth and sixth trumpets (first and second Woes), were judgments upon the Catholic church.

Το Ισλάμ του πρώτου και του δεύτερου αλίμονο του ένατου κεφαλαίου της Αποκάλυψης αντιπροσώπευε την κρίση που επήλθε επί της Ρώμης. Ο William Miller είχε αποκαλέσει τις σάλπιγγες «τις ιδιαίτερες κρίσεις» που επιφέρθηκαν επί της Ρώμης, αλλά ο Miller δεν μπορούσε να διακρίνει τη Σύγχρονη Ρώμη ως την τριμερή συμμαχία που οδηγεί τον κόσμο στον Αρμαγεδδώνα. Ο Uriah Smith αναγνώρισε ότι οι σάλπιγγες αντιπροσώπευαν την κρίση του Θεού επί της Ρώμης, και ότι η πέμπτη και η έκτη σάλπιγγα (το πρώτο και το δεύτερο αλίμονο) ήταν κρίσεις επί της Καθολικής Εκκλησίας.

> “For an exposition of this trumpet, we shall again draw from the writings of Mr. Keith. This writer truthfully says: ‘There is scarcely so uniform an agreement among interpreters concerning any other part of the Apocalypse as respecting the application of the fifth and sixth trumpets, or the first and second woes, to the Saracens and Turks. It is so obvious that it can scarcely be misunderstood. Instead of a verse or two designating each, the whole of the ninth chapter of the Revelation in equal portions, is occupied with a description of both.

> «Για ερμηνεία αυτής της σάλπιγγας, θα αντλήσουμε και πάλι από τα συγγράμματα του κ. Keith. Ο συγγραφέας αυτός λέγει αληθινά: “Σπανίως υπάρχει τόσο ομόφωνη συμφωνία μεταξύ των ερμηνευτών σχετικά με οποιοδήποτε άλλο μέρος της Αποκαλύψεως, όσο ως προς την εφαρμογή της πέμπτης και της έκτης σάλπιγγας, ή της πρώτης και της δεύτερης ουαί, στους Σαρακηνούς και στους Τούρκους. Είναι τόσο προφανές, ώστε δύσκολα μπορεί να παρεξηγηθεί. Αντί μία ή δύο περικοπές να προσδιορίζουν καθεμιά από αυτές, ολόκληρο το ένατο κεφάλαιο της Αποκαλύψεως, σε ίσα μέρη, καταλαμβάνεται από την περιγραφή αμφοτέρων.”»

> “‘The Roman empire declined, as it arose, by conquest; but the Saracens and the Turks were the instruments by which a false religion became the scourge of an apostate church; and hence, instead of the fifth and sixth trumpets, like the former, being designated by that name alone, they are called woes.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 495.

> «Η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία παρήκμασε, καθώς ανεδείχθη, διά της κατακτήσεως· αλλά οι Σαρακηνοί και οι Τούρκοι υπήρξαν τα όργανα διά των οποίων μία ψευδής θρησκεία κατέστη η μάστιγα μιας αποστατημένης εκκλησίας· και γι’ αυτό, αντί η πέμπτη και η έκτη σάλπιγγα, όπως οι προηγούμενες, να προσδιορίζονται μόνο με εκείνο το όνομα, ονομάζονται ουαί». Uriah Smith, Daniel and Revelation, 495.

What Miller and Smith did not recognize about the trumpets as God’s judgment upon Rome, was that those judgments were brought about by the enforcement of the worship of the sun. In the year 321, Constantine passed the first Sunday law, and nine years later he moved the capital from the city of Rome, to the city of Constantinople, thus initiating the process of disintegration of the Roman Empire. In Daniel chapter eleven, pagan Rome was to rule supremely for a “time,” which represented the three hundred and sixty years, from the Battle of Actium, in the year 31 BC, unto the year 330, when Constantine divided the kingdom into the West and the East.

Εκείνο που ο Μίλλερ και ο Σμιθ δεν αναγνώρισαν σχετικά με τις σάλπιγγες ως κρίση του Θεού επάνω στη Ρώμη, ήταν ότι οι κρίσεις εκείνες επήλθαν μέσω της επιβολής της λατρείας του ήλιου. Κατά το έτος 321, ο Κωνσταντίνος θέσπισε τον πρώτο νόμο περί Κυριακής, και εννέα έτη αργότερα μετέφερε την πρωτεύουσα από την πόλη της Ρώμης στην πόλη της Κωνσταντινουπόλεως, εγκαινιάζοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο τη διαδικασία της αποσυνθέσεως της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Στο ενδέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ, η παγανιστική Ρώμη επρόκειτο να κυριαρχήσει απολύτως επί έναν «καιρό», ο οποίος αντιπροσώπευε τα τριακόσια εξήντα έτη, από τη Μάχη του Ακτίου, κατά το έτος 31 π.Χ., έως το έτος 330, όταν ο Κωνσταντίνος διαίρεσε το βασίλειο σε Δύση και Ανατολή.

> He shall enter peaceably even upon the fattest places of the province; and he shall do that which his fathers have not done, nor his fathers’ fathers; he shall scatter among them the prey, and spoil, and riches: yea, and he shall forecast his devices against the strong holds, even for a time. Daniel 11:24.

> Θα εισέλθει ειρηνικώς ακόμη και στους παχυτάτους τόπους της επαρχίας· και θα πράξει εκείνο το οποίον δεν έπραξαν οι πατέρες αυτού, ούτε οι πατέρες των πατέρων αυτού· θα διασκορπίσει μεταξύ αυτών το θήραμα, και τα λάφυρα, και τα πλούτη· μάλιστα, θα επινοήσει τας μηχανάς αυτού εναντίον των οχυρωμάτων, αλλά μόνον έως καιρόν. Δανιήλ 11:24.

During those three hundred and sixty years, the Roman Empire was essentially invincible, but once the capital was moved to the East, the ability to govern such a massive empire was no longer possible. Constantine tried to maintain control by dividing the kingdom between his three sons, but that only furthered the crumbling of the former empire.

Κατά τη διάρκεια εκείνων των τριακοσίων εξήντα ετών, η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ήταν ουσιαστικά ανίκητη· όμως, μόλις η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε στην Ανατολή, δεν ήταν πλέον δυνατή η διακυβέρνηση μιας τόσο απέραντης αυτοκρατορίας. Ο Κωνσταντίνος επιχείρησε να διατηρήσει τον έλεγχο διαιρώντας το βασίλειο μεταξύ των τριών υιών του, αλλά αυτό απλώς επέτεινε την κατάρρευση της άλλοτε αυτοκρατορίας.

When the papacy took the throne of the earth in the year 538, at the third Council of Orleans a Sunday law was passed. Thus, in the year 606, Mohammed began his prophetic ministry, and symbolically represented the trumpet that was to be what the historians identify as a “scourge of an apostate church.” The history of the first and second woes, beginning with the ministry of Mohammed in the year 606, concluded on October 22, 1844, when the seventh trumpet sounded.

Όταν ο παπισμός κατέλαβε τον θρόνο της γης κατά το έτος 538, στην τρίτη Σύνοδο της Ορλεάνης ψηφίσθηκε νόμος περί της Κυριακής. Έτσι, κατά το έτος 606, ο Μωάμεθ άρχισε την προφητική του διακονία και συμβόλιζε τη σάλπιγγα η οποία επρόκειτο να αποτελέσει εκείνο που οι ιστορικοί προσδιορίζουν ως «μάστιγα μιας αποστατημένης εκκλησίας». Η ιστορία του πρώτου και του δευτέρου αλίμονο, αρχίζοντας με τη διακονία του Μωάμεθ κατά το έτος 606, ολοκληρώθηκε στις 22 Οκτωβρίου 1844, όταν ήχησε η έβδομη σάλπιγγα.

> The second woe is past; and, behold, the third woe cometh quickly. And the seventh angel sounded; and there were great voices in heaven, saying, The kingdoms of this world are become the kingdoms of our Lord, and of his Christ; and he shall reign for ever and ever. Revelation 11:14, 15.

> Η δευτέρα συμφορά παρήλθεν· και ιδού, η τρίτη συμφορά έρχεται ταχέως. Και ο έβδομος άγγελος εσάλπισε· και έγιναν μεγάλες φωνές στον ουρανό, που έλεγαν: Τα βασίλεια του κόσμου τούτου έγιναν βασίλεια του Κυρίου ημών και του Χριστού αυτού· και θέλει βασιλεύσει εις τους αιώνας των αιώνων. Αποκάλυψις 11:14, 15.

During the history of the first two Woes, Constantinople, the capital of eastern Rome, was conquered in 1453, and papal Rome in the west was delivered its deadly wound in 1798. The “scourge of an apostate church,” had brought down both civil and religious Rome. The threefold union of Modern Rome is accomplished at the soon-coming Sunday law in the United States.

Κατά τη διάρκεια της ιστορίας των δύο πρώτων Οὐαί, η Κωνσταντινούπολη, η πρωτεύουσα της ανατολικής Ρώμης, κατακτήθηκε το 1453, και η παπική Ρώμη στη δύση έλαβε το θανατηφόρο τραύμα της το 1798. Η «μάστιγα μιας αποστατημένης εκκλησίας» είχε καταβάλει τόσο την πολιτική όσο και τη θρησκευτική Ρώμη. Η τριπλή ένωση της Σύγχρονης Ρώμης πραγματοποιείται με τον επικείμενο νόμο περί Κυριακής στις Ηνωμένες Πολιτείες.

> “The Protestants of the United States will be foremost in stretching their hands across the gulf to grasp the hand of Spiritualism; they will reach over the abyss to clasp hands with the Roman power; and under the influence of this threefold union, this country will follow in the steps of Rome in trampling on the rights of conscience.” The Great Controversy, 588.

> «Οι Προτεστάντες των Ηνωμένων Πολιτειών θα είναι οι πρώτοι που θα απλώσουν τα χέρια τους πέρα από το χάσμα, για να πιάσουν το χέρι του Πνευματισμού· θα εκταθούν πάνω από την άβυσσο, για να σφίξουν τα χέρια με τη Ρωμαϊκή εξουσία· και υπό την επιρροή αυτής της τριπλής ένωσης, η χώρα αυτή θα ακολουθήσει τα βήματα της Ρώμης, καταπατώντας τα δικαιώματα της συνείδησης». The Great Controversy, 588.

At that time, Islam of the third Woe will accomplish God’s judgment against Modern Rome for its enforcement of Sunday worship, as He did with pagan Rome, and papal Rome. With pagan Rome He employed the first four trumpets to bring an end to Roman rulership in the capital of western Rome by the year 476, for after the year 476, no ruler of the city was of Roman lineage. By 1453 the fifth trumpet of Islam brought Roman rulership of eastern Rome to an end. By 1798, papal rulership of the former tenfold division of the nations of Europe was brought to an end in the history of the sixth trumpet of Islam. The demise of the civil kingdom of Rome, both west and east, and the religious kingdom of Rome was brought about following the enforcement of the pagan worship of the sun.

Κατ’ ἐκεῖνον τὸν καιρό, τὸ Ἰσλάμ τοῦ τρίτου Οὐαί θὰ ἐκτελέσει τὴν κρίση τοῦ Θεοῦ ἐναντίον τῆς Σύγχρονης Ῥώμης ἐξαιτίας τῆς ἐπιβολῆς τῆς λατρείας τῆς Κυριακῆς, ὅπως ἔπραξε μὲ τὴν παγανιστικὴ Ῥώμη καὶ τὴν παπικὴ Ῥώμη. Μὲ τὴν παγανιστικὴ Ῥώμη χρησιμοποίησε τὶς τέσσερις πρῶτες σάλπιγγες γιὰ νὰ θέσει τέλος στὴ ρωμαϊκὴ κυριαρχία στὴν πρωτεύουσα τῆς δυτικῆς Ῥώμης μέχρι τὸ ἔτος 476, διότι μετὰ τὸ ἔτος 476 κανένας ἄρχοντας τῆς πόλεως δὲν ἦταν ρωμαϊκῆς καταγωγῆς. Μέχρι τὸ 1453, ἡ πέμπτη σάλπιγγα τοῦ Ἰσλάμ ἔθεσε τέλος στὴ ρωμαϊκὴ κυριαρχία τῆς ἀνατολικῆς Ῥώμης. Μέχρι τὸ 1798, ἡ παπικὴ κυριαρχία ἐπάνω στὴν πάλαι ποτέ δεκαπλῆ διαίρεση τῶν ἐθνῶν τῆς Εὐρώπης εἶχε τερματισθεῖ μέσα στὴν ἱστορία τῆς ἕκτης σάλπιγγας τοῦ Ἰσλάμ. Ὁ ἀφανισμὸς τοῦ πολιτικοῦ βασιλείου τῆς Ῥώμης, τόσο στὴ δύση ὅσο καὶ στὴν ἀνατολή, καὶ τοῦ θρησκευτικοῦ βασιλείου τῆς Ῥώμης, ἐπετεύχθη κατόπιν τῆς ἐπιβολῆς τῆς παγανιστικῆς λατρείας τοῦ ἡλίου.

> “The people of the United States have been a favored people; but when they restrict religious liberty, surrender Protestantism, and give countenance to popery, the measure of their guilt will be full, and ‘national apostasy’ will be registered in the books of heaven. The result of this apostasy will be national ruin.” Review and Herald, May 2, 1893.

> «Ο λαός των Ηνωμένων Πολιτειών υπήρξε λαός ευνοημένος· αλλά όταν περιορίσει τη θρησκευτική ελευθερία, εγκαταλείψει τον Προτεσταντισμό και παράσχει υποστήριξη στον παπισμό, το μέτρο της ενοχής του θα έχει πληρωθεί, και η “εθνική αποστασία” θα καταχωρισθεί στα βιβλία του ουρανού. Το αποτέλεσμα αυτής της αποστασίας θα είναι η εθνική καταστροφή.» Review and Herald, 2 Μαΐου 1893.

The triple application of prophecy establishes the characteristic of the final fulfillment of the prophecy based upon the characteristics of the first two fulfillments. On September 11, 2001 the third Woe arrived in history. It had initially arrived on October 22, 1844, for the third Woe is the seventh trumpet, and that trumpet began to sound at that time. But as with ancient Israel, modern Israel chose rebellion and brought about a period of wandering in the wilderness instead of finishing the work. The sealing time of the third angel was therefore delayed, until it began again on September 11, 2001.

Η τριπλή εφαρμογή της προφητείας καθιερώνει το γνώρισμα της τελικής εκπληρώσεως της προφητείας βάσει των γνωρισμάτων των δύο πρώτων εκπληρώσεων. Στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 το τρίτο Ουαί έφθασε στην ιστορία. Είχε αρχικώς φθάσει στις 22 Οκτωβρίου 1844, διότι το τρίτο Ουαί είναι η έβδομη σάλπιγγα, και εκείνη η σάλπιγγα άρχισε να ηχεί κατά τον χρόνο εκείνο. Αλλά, όπως και με τον αρχαίο Ισραήλ, ο σύγχρονος Ισραήλ επέλεξε την ανταρσία και επέφερε μία περίοδο περιπλανήσεως στην έρημο αντί να ολοκληρώσει το έργο. Ο καιρός της σφραγίσεως του τρίτου αγγέλου καθυστέρησε, επομένως, έως ότου άρχισε εκ νέου στις 11 Σεπτεμβρίου 2001.

> “For forty years did unbelief, murmuring, and rebellion shut out ancient Israel from the land of Canaan. The same sins have delayed the entrance of modern Israel into the heavenly Canaan. In neither case were the promises of God at fault. It is the unbelief, the worldliness, unconsecration, and strife among the Lord’s professed people that have kept us in this world of sin and sorrow so many years.” Selected Messages, book 2, 69.

> «Επί σαράντα έτη η απιστία, ο γογγυσμός και η ανταρσία απέκλεισαν τον αρχαίο Ισραήλ από τη γη της Χαναάν. Οι ίδιες αμαρτίες έχουν καθυστερήσει την είσοδο του σύγχρονου Ισραήλ στην ουράνια Χαναάν. Σε καμία από τις δύο περιπτώσεις δεν έφταιγαν οι υποσχέσεις του Θεού. Είναι η απιστία, η κοσμικότητα, η έλλειψη αφιερώσεως και οι έριδες ανάμεσα στον λαό του Κυρίου που ομολογεί το όνομά Του, που μας έχουν κρατήσει σε αυτόν τον κόσμο της αμαρτίας και της θλίψεως τόσα πολλά χρόνια». Selected Messages, βιβλίο 2, 69.

God does not change, and He judges according to the available light. Modern Israel had more available light than ancient Israel, and we are informed “the same sins have delayed the entrance of modern Israel into the heavenly Canaan.” If modern Israel was only held accountable to the light which ancient Israel was held accountable to, it would have been enough, but they had more light. Therefore, if it was the “same sins” that caused “ancient Israel” to wander in the wilderness for “forty years,” then not only was modern Israel banished to the “wilderness” in the rebellion of 1863, but they were just as certainly destined to die there. Their “sins” have delayed the work of the third angel until now.

Ο Θεός δεν αλλάζει και κρίνει σύμφωνα με το διαθέσιμο φως. Ο σύγχρονος Ισραήλ είχε περισσότερο διαθέσιμο φως από τον αρχαίο Ισραήλ, και πληροφορούμεθα ότι «οι ίδιες αμαρτίες έχουν καθυστερήσει την είσοδο του σύγχρονου Ισραήλ στην επουράνια Χαναάν». Εάν ο σύγχρονος Ισραήλ λογοδοτούσε μόνο για το φως για το οποίο λογοδοτούσε ο αρχαίος Ισραήλ, αυτό θα ήταν αρκετό, αλλά είχαν περισσότερο φως. Επομένως, εάν ήταν οι «ίδιες αμαρτίες» που προκάλεσαν τον «αρχαίο Ισραήλ» να περιπλανηθεί στην έρημο επί «σαράντα έτη», τότε όχι μόνο ο σύγχρονος Ισραήλ εξορίστηκε στην «έρημο» κατά την αποστασία του 1863, αλλά ήταν εξίσου βέβαια προορισμένος να πεθάνει εκεί. Οι «αμαρτίες» τους έχουν καθυστερήσει το έργο του τρίτου αγγέλου μέχρι τώρα.

> “Said the angel, ‘The third angel is binding, or sealing, them in bundles for the heavenly garner.’ This little company looked careworn, as if they had passed through severe trials and conflicts. And it appeared as if the sun had just risen from behind a cloud and shone upon their countenances, causing them to look triumphant, as if their victories were nearly won.” Early Writings, 88.

> «Είπε ο άγγελος: “Ο τρίτος άγγελος τούς δένει, ή τούς σφραγίζει, σε δεμάτια για την επουράνια αποθήκη.” Η μικρή αυτή ομάδα έδειχνε καταπονημένη από τις μέριμνες, σαν να είχε περάσει μέσα από σφοδρές δοκιμασίες και συγκρούσεις. Και φαινόταν σαν ο ήλιος μόλις να είχε ανατείλει πίσω από ένα σύννεφο και να έλαμψε επάνω στα πρόσωπά τους, κάνοντάς τους να φαίνονται θριαμβευτικοί, σαν οι νίκες τους να είχαν σχεδόν κερδηθεί». Early Writings, 88.

The same sins that banished ancient Israel to die in the wilderness have delayed the work of the third angel who arrived on October 22, 1844.

Οι ίδιες αμαρτίες που εξόρισαν τον αρχαίο Ισραήλ για να πεθάνει στην έρημο έχουν καθυστερήσει το έργο του τρίτου αγγέλου, ο οποίος έφθασε στις 22 Οκτωβρίου 1844.

> “After Jesus opened the door of the most holy, the light of the Sabbath was seen, and the people of God were tested, as the children of Israel were tested anciently, to see if they would keep God’s law. I saw the third angel pointing upward, showing the disappointed ones the way to the holiest of the heavenly sanctuary. As they by faith enter the most holy, they find Jesus, and hope and joy spring up anew. I saw them looking back, reviewing the past, from the proclamation of the second advent of Jesus, down through their experience to the passing of the time in 1844. They see their disappointment explained, and joy and certainty again animate them. The third angel has lighted up the past, the present, and the future, and they know that God has indeed led them by His mysterious providence.” Early Writings, 254.

> «Αφού ο Ιησούς άνοιξε τη θύρα των αγίων των αγίων, φάνηκε το φως του Σαββάτου, και ο λαός του Θεού δοκιμάστηκε, όπως οι υιοί Ισραήλ δοκιμάστηκαν κατά τους αρχαίους χρόνους, για να φανεί αν θα τηρούσαν τον νόμο του Θεού. Είδα τον τρίτο άγγελο να δείχνει προς τα άνω, υποδεικνύοντας στους απογοητευμένους τον δρόμο προς τα άγια των αγίων του επουρανίου αγιαστηρίου. Καθώς εισέρχονται διά της πίστεως στα άγια των αγίων, βρίσκουν τον Ιησού, και η ελπίδα και η χαρά αναβλύζουν εκ νέου. Τους είδα να στρέφουν το βλέμμα προς τα πίσω, ανασκοπώντας το παρελθόν, από τη διακήρυξη της δευτέρας παρουσίας του Ιησού, καθ’ όλη την εμπειρία τους, έως την παρέλευση του χρόνου το 1844. Βλέπουν την απογοήτευσή τους να εξηγείται, και η χαρά και η βεβαιότητα τους ζωογονούν και πάλι. Ο τρίτος άγγελος έχει φωτίσει το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, και γνωρίζουν ότι ο Θεός πράγματι τούς οδήγησε με τη μυστηριώδη πρόνοιά Του». Early Writings, 254.

The third angel is the sealing angel, and he arrived on October 22, 1844, but his work was delayed by the same sins that caused ancient Israel to die in the wilderness. The delay caused by the rebellion of 1863, was a delaying of the work of the third angel, and therefore the sealing has been hindered and delayed for over one hundred years.

Ο τρίτος άγγελος είναι ο άγγελος της σφραγίσεως, και έφθασε στις 22 Οκτωβρίου 1844, αλλά το έργο του καθυστέρησε εξαιτίας των ίδιων αμαρτιών που προκάλεσαν τον θάνατο του αρχαίου Ισραήλ στην έρημο. Η καθυστέρηση που προκλήθηκε από την ανταρσία του 1863 ήταν καθυστέρηση του έργου του τρίτου αγγέλου, και επομένως η σφράγιση έχει παρεμποδιστεί και καθυστερήσει επί περισσότερο από εκατό χρόνια.

> “[Numbers 32:6–15, quoted.] The Lord God is a jealous God, yet He bears long with the sins and transgressions of His people in this generation. If the people of God had walked in His counsel, the work of God would have advanced, the messages of truth would have been borne to all people that dwell on the face of the whole earth. Had the people of God believed Him and been doers of His word, had they kept His commandments, the angel would not have come flying through heaven with the message to the four angels that were to let loose the winds that they should blow upon the earth crying, Hold, hold the four winds that they blow not upon the earth until I have sealed the servants of God in their foreheads. But because the people are disobedient, unthankful, unholy, as were ancient Israel, time is prolonged that all may hear the last message of mercy proclaimed with a loud voice. The Lord’s work has been hindered, the sealing time delayed. Many have not heard the truth. But the Lord will give them a chance to hear and be converted, and the great work of God will go forward.” Manuscript Releases, volume 15, 292.

> «[Αριθμοί 32:6–15, παρατίθενται.] Ο Κύριος ο Θεός είναι Θεός ζηλότυπος, όμως μακροθυμεί απέναντι στις αμαρτίες και τις παραβάσεις του λαού Του σε αυτή τη γενεά. Εάν ο λαός του Θεού είχε πορευθεί κατά τη βουλή Του, το έργο του Θεού θα είχε προχωρήσει, τα μηνύματα της αλήθειας θα είχαν μεταφερθεί σε όλους τους λαούς που κατοικούν επάνω στο πρόσωπο όλης της γης. Εάν ο λαός του Θεού Τον είχε πιστεύσει και είχε γίνει εκτελεστής του λόγου Του, εάν είχε τηρήσει τις εντολές Του, ο άγγελος δεν θα είχε έλθει πετώντας μέσω του ουρανού με το μήνυμα προς τους τέσσερις αγγέλους που επρόκειτο να εξαπολύσουν τους ανέμους, ώστε να πνεύσουν επάνω στη γη, κράζοντας: Κρατήστε, κρατήστε τους τέσσερις ανέμους, για να μην πνεύσουν επάνω στη γη, έως ότου σφραγίσω τους δούλους του Θεού στα μέτωπά τους. Επειδή όμως ο λαός είναι απειθής, αχάριστος, ανόσιος, όπως ήταν ο αρχαίος Ισραήλ, ο χρόνος παρατείνεται, ώστε όλοι να ακούσουν το τελευταίο μήνυμα ελέους που κηρύσσεται με δυνατή φωνή. Το έργο του Κυρίου έχει παρεμποδιστεί, ο καιρός της σφράγισης έχει καθυστερήσει. Πολλοί δεν έχουν ακούσει την αλήθεια. Αλλά ο Κύριος θα τους δώσει ευκαιρία να ακούσουν και να επιστρέψουν, και το μεγάλο έργο του Θεού θα προχωρήσει.» Manuscript Releases, τόμος 15, σ. 292.

On September 11, 2001 the third angel arrived again, and the sealing time which had been delayed since the rebellion of 1863, began again. It was the arrival of Islam of the third Woe, which is also the seventh trumpet that marks the beginning of the sealing time. The sealing time began with the arrival of the third angel on October 22, 1844, when the seventh trumpet began to sound, but that trumpet was hindered and delayed.

Στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 ο τρίτος άγγελος έφθασε εκ νέου, και ο καιρός της σφράγισης, ο οποίος είχε καθυστερήσει από την αποστασία του 1863, άρχισε πάλι. Ήταν η έλευση του Ισλάμ του τρίτου Ουαί, το οποίο είναι επίσης η έβδομη σάλπιγγα που σηματοδοτεί την αρχή του καιρού της σφράγισης. Ο καιρός της σφράγισης άρχισε με την έλευση του τρίτου αγγέλου στις 22 Οκτωβρίου 1844, όταν η έβδομη σάλπιγγα άρχισε να ηχεί, αλλά εκείνη η σάλπιγγα παρεμποδίστηκε και καθυστέρησε.

> And the angel which I saw stand upon the sea and upon the earth lifted up his hand to heaven, And sware by him that liveth for ever and ever, who created heaven, and the things that therein are, and the earth, and the things that therein are, and the sea, and the things which are therein, that there should be time no longer: But in the days of the voice of the seventh angel, when he shall begin to sound, the mystery of God should be finished, as he hath declared to his servants the prophets. Revelation 10:5–7.

> Και ο άγγελος, τον οποίον είδα να στέκεται επάνω στη θάλασσα και επάνω στη γη, ύψωσε το χέρι αυτού προς τον ουρανό, και ώμοσε εις τον ζώντα εις τους αιώνας των αιώνων, όστις έκτισε τον ουρανό και τα εν αυτώ, και την γη και τα εν αυτή, και την θάλασσα και τα εν αυτή, ότι χρόνος δεν θέλει υπάρχει πλέον· αλλά εν ταις ημέραις της φωνής του εβδόμου αγγέλου, όταν μέλλη να σαλπίζη, το μυστήριον του Θεού θέλει τελειωθή, καθώς ευηγγέλισεν εις τους δούλους αυτού τους προφήτας. Αποκάλυψις 10:5–7.

The “voice” of the seventh angel, is the voice of the angel of Revelation chapter eighteen, which descended when the great buildings of New York City were thrown down.

Η «φωνή» του εβδόμου αγγέλου είναι η φωνή του αγγέλου της Αποκαλύψεως, κεφαλαίου δεκάτου ογδόου, ο οποίος κατήλθε όταν τα μεγάλα κτίρια της Νέας Υόρκης κατεδαφίσθηκαν.

> And after these things I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. For all nations have drunk of the wine of the wrath of her fornication, and the kings of the earth have committed fornication with her, and the merchants of the earth are waxed rich through the abundance of her delicacies. Revelation 18:1–3.

> Και μετά ταῦτα εἶδα ἄλλον ἄγγελο να καταβαίνει ἀπὸ τὸν οὐρανόν, ἔχοντας μεγάλη ἐξουσία· καὶ ἡ γῆ ἐφωτίσθη ἀπὸ τὴ δόξα του. Καὶ ἔκραξε δυνατὰ μὲ ἰσχυρὴ φωνή, λέγοντας· Ἔπεσε, ἔπεσε ἡ Βαβυλὼν ἡ μεγάλη, καὶ ἔγινε κατοικητήριο δαιμονίων, καὶ φυλακὴ κάθε ἀκαθάρτου πνεύματος, καὶ κλωβὸς κάθε ἀκαθάρτου καὶ μισητοῦ πτηνοῦ. Διότι πάντα τὰ ἔθνη ἔπιαν ἀπὸ τὸ κρασὶ τοῦ θυμοῦ τῆς πορνείας της, καὶ οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς ἐπόρνευσαν μὲ αὐτήν, καὶ οἱ ἔμποροι τῆς γῆς ἐπλούτησαν ἀπὸ τὴν ἀφθονία τῆς πολυτελείας της. Ἀποκάλυψις 18:1–3.

The “voice” of the mighty angel who descends, commands the angels to hold the four winds, that are represented as an “angry horse” seeking to break loose and bring death and destruction in its path.

Η «φωνή» του ισχυρού αγγέλου που καταβαίνει, προστάζει τους αγγέλους να συγκρατήσουν τους τέσσερις ανέμους, οι οποίοι παριστάνονται ως «έξαλλο άλογο» που επιδιώκει να ξεσπάσει και να επιφέρει θάνατο και καταστροφή στο πέρασμά του.

> “The angels of God do His bidding, holding back the winds of the earth, that the winds should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree, until the servants of God should be sealed in their foreheads. The mighty angel is seen ascending from the east (or sunrising). This mightiest of angels has in his hand the seal of the living God, or of Him who alone can give life, who can inscribe upon the foreheads the mark or inscription, to whom shall be granted immortality, eternal life. It is the voice of this highest angel that had authority to command the four angels to keep in check the four winds until this work was performed, and until he should give the summons to let them loose.” Testimonies to Ministers, 445.

> «Οι άγγελοι του Θεού εκτελούν το θέλημά Του, συγκρατώντας τους ανέμους της γης, ώστε να μη πνέουν οι άνεμοι ούτε επάνω στη γη, ούτε επάνω στη θάλασσα, ούτε επάνω σε οποιοδήποτε δέντρο, έως ότου σφραγιστούν οι δούλοι του Θεού επί των μετώπων αυτών. Ο ισχυρός άγγελος φαίνεται να αναβαίνει από ανατολών ηλίου. Αυτός ο ισχυρότατος των αγγέλων έχει στο χέρι του τη σφραγίδα του ζώντος Θεού, ή Εκείνου ο Οποίος μόνος δύναται να δώσει ζωή, ο Οποίος δύναται να εγγράψει επάνω στα μέτωπα το σημείο ή την επιγραφή εκείνων στους οποίους θα δοθεί η αθανασία, η αιώνια ζωή. Είναι η φωνή αυτού του υπέρτατου αγγέλου που είχε την εξουσία να προστάξει τους τέσσερις αγγέλους να συγκρατούν τους τέσσερις ανέμους, έως ότου επιτελεστεί αυτό το έργο, και έως ότου δώσει το πρόσταγμα να αφεθούν ελεύθεροι.» Testimonies to Ministers, 445.

The angel who commands the four angels to hold the winds, is the angel of Revelation chapter eighteen who lightens the earth with His glory, and his “strong voice” is the voice of the seventh angel.

Ο άγγελος που προστάζει τους τέσσερις αγγέλους να συγκρατήσουν τους ανέμους είναι ο άγγελος του δέκατου όγδοου κεφαλαίου της Αποκάλυψης, ο οποίος φωτίζει τη γη με τη δόξα Του, και η «ισχυρή φωνή» του είναι η φωνή του έβδομου αγγέλου.

> “And what a representation is given in Revelation 7 for our consideration and comfort and encouragement! The four angels are commissioned to do a work upon the earth. But One who purchased the world by giving Himself for its ransom has a chosen few. Who? Those who are keeping all of the commandments of God and have the faith of Jesus.

> «Και τι θαυμαστή παράσταση δίδεται στην Αποκάλυψη 7 προς σκέψιν, παρηγορίαν και ενθάρρυνσίν μας! Οι τέσσερις άγγελοι έχουν λάβει εντολή να επιτελέσουν ένα έργο επάνω στη γη. Αλλ’ Εκείνος που εξηγόρασε τον κόσμο δίδοντας τον Εαυτόν Του ως λύτρον γι’ αυτόν, έχει ολίγους εκλεκτούς. Ποιοι είναι; Εκείνοι που τηρούν όλας τας εντολάς του Θεού και έχουν την πίστιν του Ιησού.»

> “John’s attention was called to another scene: ‘And I saw another angel ascending from the east, having the seal of the living God’ (Revelation 7:2). Who is this? The Angel of the covenant. He comes from the sunrising. He is the Dayspring from on high. He is the Light of the world. ‘In Him was life; and the life was the light of men’ (John 1:4). This is the One Isaiah describes: ‘Unto us a Child is born, unto us a Son is given: and the government shall be upon His shoulder; and His name shall be called Wonderful, Counselor, The mighty God, The everlasting Father, The Prince of Peace’ (Isaiah 9:6). He cried, as One who had superiority over the hosts of angels in heaven ‘to whom it was given to hurt the earth, and the sea, saying, “hurt not the earth, neither the sea, nor the trees, till we have sealed the servants of our God in their foreheads” (Revelation 7:2, 3).

> Η προσοχή του Ιωάννη στράφηκε σε μία άλλη σκηνή: «Και είδα άλλον άγγελον αναβαίνοντα από ανατολής ηλίου, έχοντα τη σφραγίδα του Θεού του ζώντος» (Αποκάλυψις 7:2). Ποιος είναι αυτός; Ο Άγγελος της διαθήκης. Έρχεται από την ανατολή του ηλίου. Αυτός είναι η εξ ύψους Ανατολή. Είναι το Φως του κόσμου. «Εν αυτώ ήτο ζωή, και η ζωή ήτο το φως των ανθρώπων» (Ιωάννης 1:4). Αυτός είναι Εκείνος τον οποίον περιγράφει ο Ησαΐας: «Διότι παιδίον εγεννήθη εις ημάς, υιός εδόθη εις ημάς· και η εξουσία θέλει είσθαι επί του ώμου αυτού· και το όνομα αυτού θέλει κληθή Θαυμαστός, Σύμβουλος, Θεός ισχυρός, Πατήρ του μέλλοντος αιώνος, Άρχων ειρήνης» (Ησαΐας 9:6). Αυτός έκραξε, ως Ένας που είχε υπεροχή επί των στρατευμάτων των αγγέλων στον ουρανό, «προς τους οποίους εδόθη να βλάψωσι τη γη και τη θάλασσα, λέγων· “Μη βλάψετε τη γη, μήτε τη θάλασσα, μήτε τα δένδρα, έως σφραγίσωμεν τους δούλους του Θεού ημών επί των μετώπων αυτών”» (Αποκάλυψις 7:2, 3).

> “Here is the divine and human united. The command is given to the four angels to hold in check the four winds until they receive His summons. Read the entire chapter. The cry, ‘Hurt not,’ is uttered by the Restorer, the Redeemer.

> «Εδώ το θείο και το ανθρώπινο είναι ενωμένα. Δίνεται η εντολή στους τέσσερις αγγέλους να κρατούν υπό έλεγχο τους τέσσερις ανέμους έως ότου λάβουν το πρόσταγμά Του. Διαβάστε ολόκληρο το κεφάλαιο. Η κραυγή, “Μη βλάψετε”, εκφέρεται από τον Αποκαταστάτη, τον Λυτρωτή.

> “Judgment and wrath were to be repressed only for a little space until a certain work was done. The message, the last message of warning and mercy, has been retarded in doing its work by the selfish love of money, the selfish love of ease, and the unfitness of man to do a work that needs to be done. The angel that is to lighten the earth with His glory has waited for human instrumentalities through whom the light of heaven could shine, and they thus cooperate to give, in its sacred, solemn importance, the message which is to decide the destiny of the world.” Manuscript Releases, volume 15, 222.

> «Η κρίση και η οργή επρόκειτο να συγκρατηθούν μόνο για λίγο, έως ότου επιτελεσθεί ένα ορισμένο έργο. Το μήνυμα, το τελευταίο μήνυμα προειδοποιήσεως και ελέους, έχει καθυστερήσει στην επιτέλεση του έργου του εξαιτίας της εγωιστικής αγάπης προς το χρήμα, της εγωιστικής αγάπης προς την άνεση και της ακαταλληλότητας του ανθρώπου να επιτελέσει ένα έργο που πρέπει να γίνει. Ο άγγελος που πρόκειται να φωτίσει τη γη με τη δόξα Του έχει αναμείνει ανθρώπινα όργανα, μέσω των οποίων το φως του ουρανού θα μπορούσε να λάμψει, ώστε αυτά να συνεργασθούν έτσι για να δοθεί, με την ιερή και επίσημη σπουδαιότητά του, το μήνυμα που πρόκειται να αποφασίσει το πεπρωμένο του κόσμου». Manuscript Releases, volume 15, 222.

The third angel, who is Christ, is also the sealing angel who arrived on October 22, 1844, but due to the disobedience of God’s people, His work of sealing the one hundred and forty-four thousand has been delayed until September 11, 2001. Then Islam of the third Woe, brought down the great buildings of New York, and the sealing process began. At that point the nations became “angry, yet held in check”. The first voice of Revelation chapter eighteen, is the voice that commands the four angels to hold, while God’s people are sealed.

Ο τρίτος άγγελος, ο οποίος είναι ο Χριστός, είναι επίσης ο άγγελος της σφράγισης, ο οποίος έφθασε στις 22 Οκτωβρίου 1844· αλλά, εξαιτίας της ανυπακοής του λαού του Θεού, το έργο Του της σφράγισης των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων έχει καθυστερήσει έως τις 11 Σεπτεμβρίου 2001. Τότε το Ισλάμ του τρίτου Οὐαί κατέβαλε τα μεγάλα κτίρια της Νέας Υόρκης, και η διαδικασία της σφράγισης άρχισε. Στο σημείο εκείνο τα έθνη έγιναν «οργισμένα, πλην όμως συγκρατημένα». Η πρώτη φωνή του δέκατου ογδόου κεφαλαίου της Αποκάλυψης είναι η φωνή που προστάζει τους τέσσερις αγγέλους να κρατούν, ενώ ο λαός του Θεού σφραγίζεται.

Jesus always illustrates the ending with the beginning, and on February 26, 1993, Islam of the third Woe detonated a truck bomb in the underground parking garage of the North Tower of the World Trade Center. The explosion resulted in significant damage to the building, killing six people and injuring over a thousand others. While the attack did not bring down the towers, it was a significant act of terrorism on U.S. soil and foreshadowed the events of September 11, 2001.

Ο Ιησούς πάντοτε απεικονίζει το τέλος με την αρχή, και στις 26 Φεβρουαρίου 1993, το Ισλάμ του τρίτου Ουαί προκάλεσε την έκρηξη βόμβας σε φορτηγό στον υπόγειο χώρο στάθμευσης του Βόρειου Πύργου του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου. Η έκρηξη προκάλεσε σημαντικές ζημιές στο κτίριο, σκοτώνοντας έξι ανθρώπους και τραυματίζοντας περισσότερους από χίλιους άλλους. Αν και η επίθεση δεν κατέρριψε τους πύργους, υπήρξε μια σημαντική πράξη τρομοκρατίας επί αμερικανικού εδάφους και προεικόνισε τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001.

The sealing time began on September 11, 2001, but it included a forewarning eight years before. The Islamic attack on Israel on October 7, 2023 is a forewarning of the ending of the sealing time. The prophetic characteristics of the third Woe have been established with the prophetic characteristics of the first two Woes. In the opening verses of chapter nine of Revelation the sealing of the one hundred and forty-four thousand is illustrated.

Ο καιρός της σφράγισης άρχισε στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, αλλά περιλάμβανε μια προειδοποιητική προαναγγελία οκτώ έτη νωρίτερα. Η ισλαμική επίθεση εναντίον του Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου 2023 αποτελεί προειδοποιητική προαναγγελία της λήξεως του καιρού της σφράγισης. Τα προφητικά χαρακτηριστικά του τρίτου Ουαί έχουν εδραιωθεί μαζί με τα προφητικά χαρακτηριστικά των δύο πρώτων Ουαί. Στα εναρκτήρια εδάφια του ενάτου κεφαλαίου της Αποκαλύψεως απεικονίζεται η σφράγιση των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων.

We will consider that subject in the next article.

Θα εξετάσουμε το θέμα αυτό στο επόμενο άρθρο.

> “If such scenes as this are to come, such tremendous judgments on a guilty world, where will be the refuge for God’s people? How will they be sheltered until the indignation be overpast? John sees the elements of nature—earthquake, tempest, and political strife—represented as being held by four angels. These winds are under control until God gives the word to let them go. There is the safety of God’s church. The angels of God do His bidding, holding back the winds of the earth, that the winds should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree, until the servants of God should be sealed in their foreheads. The mighty angel is seen ascending from the east (or sunrising). This mightiest of angels has in his hand the seal of the living God, or of Him who alone can give life, who can inscribe upon the foreheads the mark or inscription, to whom shall be granted immortality, eternal life. It is the voice of this highest angel that had authority to command the four angels to keep in check the four winds until this work was performed, and until he should give the summons to let them loose.

> «Εάν πρόκειται να έλθουν τέτοιες σκηνές όπως αυτή, τέτοιες φοβερές κρίσεις επάνω σε έναν ένοχο κόσμο, πού θα είναι το καταφύγιο για τον λαό του Θεού; Πώς θα προστατευθούν έως ότου παρέλθει η αγανάκτηση; Ο Ιωάννης βλέπει τα στοιχεία της φύσεως—σεισμό, θύελλα και πολιτική διαμάχη—να παριστάνονται ως συγκρατούμενα από τέσσερις αγγέλους. Οι άνεμοι αυτοί βρίσκονται υπό έλεγχο έως ότου ο Θεός δώσει τον λόγο να αφεθούν. Εκεί βρίσκεται η ασφάλεια της εκκλησίας του Θεού. Οι άγγελοι του Θεού εκτελούν τις διαταγές Του, συγκρατώντας τους ανέμους της γης, ώστε να μη φυσήξουν οι άνεμοι ούτε επάνω στη γη ούτε επάνω στη θάλασσα ούτε επάνω σε κανένα δένδρο, μέχρις ότου οι δούλοι του Θεού σφραγισθούν επί των μετώπων αυτών. Ο ισχυρός άγγελος φαίνεται να αναβαίνει από ανατολών (ή από την ανατολή του ηλίου). Αυτός ο ισχυρότατος των αγγέλων έχει στο χέρι του τη σφραγίδα του ζώντος Θεού, ή Εκείνου ο Οποίος μόνος δύναται να δώσει ζωή, ο Οποίος μπορεί να εγγράψει επάνω στα μέτωπα το σημείο ή την επιγραφή εκείνων στους οποίους θα χορηγηθεί αθανασία, αιώνια ζωή. Είναι η φωνή αυτού του υπέρτατου αγγέλου που είχε εξουσία να προστάξει τους τέσσερις αγγέλους να κρατούν υπό έλεγχο τους τέσσερις ανέμους έως ότου επιτελεσθεί αυτό το έργο, και έως ότου αυτός δώσει το πρόσταγμα να αφεθούν.»

> “Those that overcome the world, the flesh, and the devil, will be the favored ones who shall receive the seal of the living God. Those whose hands are not clean, whose hearts are not pure, will not have the seal of the living God. Those who are planning sin and acting it will be passed by. Only those who, in their attitude before God, are filling the position of those who are repenting and confessing their sins in the great anti-typical Day of Atonement, will be recognized and marked as worthy of God’s protection. The names of those who are steadfastly looking and waiting and watching for the appearing of their Saviour—more earnestly and wishfully than they who wait for the morning—will be numbered with those who are sealed. Those who, while having all the light of truth flashing upon their souls, should have works corresponding to their avowed faith, but are allured by sin, setting up idols in their hearts, corrupting their souls before God, and polluting those who unite with them in sin, will have their names blotted out of the book of life, and be left in midnight darkness, having no oil in their vessels with their lamps. ‘Unto you that fear My name shall the Sun of Righteousness arise with healing in His wings.’

> «Εκείνοι που νικούν τον κόσμο, τη σάρκα και τον διάβολο, θα είναι οι ευνοημένοι οι οποίοι θα λάβουν τη σφραγίδα του ζώντος Θεού. Εκείνοι των οποίων τα χέρια δεν είναι καθαρά, των οποίων οι καρδιές δεν είναι καθαρές, δεν θα έχουν τη σφραγίδα του ζώντος Θεού. Εκείνοι που σχεδιάζουν την αμαρτία και την εκτελούν θα παρακαμφθούν. Μόνον εκείνοι που, στη στάση τους ενώπιον του Θεού, καταλαμβάνουν τη θέση των μετανοούντων και εξομολογουμένων τις αμαρτίες τους κατά τη μεγάλη αντιτυπική Ημέρα του Εξιλασμού, θα αναγνωρισθούν και θα σημειωθούν ως άξιοι της προστασίας του Θεού. Τα ονόματα εκείνων που ατενίζουν σταθερά, περιμένουν και αγρυπνούν για την εμφάνιση του Σωτήρος τους—με ζήλο και λαχτάρα μεγαλύτερα από εκείνων που περιμένουν την αυγή—θα συγκαταριθμηθούν μεταξύ εκείνων που είναι σφραγισμένοι. Εκείνοι οι οποίοι, ενώ έχουν όλο το φως της αλήθειας να αστράφτει επάνω στις ψυχές τους, θα έπρεπε να έχουν έργα που να αντιστοιχούν στην ομολογούμενη πίστη τους, αλλά δελεάζονται από την αμαρτία, στήνοντας είδωλα στις καρδιές τους, διαφθείροντας τις ψυχές τους ενώπιον του Θεού και μολύνοντας εκείνους που ενώνονται μαζί τους στην αμαρτία, θα έχουν τα ονόματά τους εξαλειφθεί από το βιβλίο της ζωής και θα αφεθούν στο σκοτάδι του μεσονυκτίου, χωρίς να έχουν έλαιο στα αγγεία τους μαζί με τις λαμπάδες τους. “Εἰς ὑμᾶς τοὺς φοβουμένους τὸ ὄνομά Μου θέλει ἀνατείλει ὁ Ἥλιος τῆς Δικαιοσύνης με θεραπεία ἐν ταῖς πτέρυξιν αὐτοῦ.”»

> “This sealing of the servants of God is the same that was shown to Ezekiel in vision. John also had been a witness of this most startling revelation. He saw the sea and the waves roaring, and men’s hearts failing them for fear. He beheld the earth moved, and the mountains carried into the midst of the sea (which is literally taking place), the water thereof roaring and troubled, and the mountains shaking with the swelling thereof. He was shown plagues, pestilence, famine, and death performing their terrible mission.” Testimonies to Ministers, 445.

> «Αυτή η σφράγιση των δούλων του Θεού είναι η ίδια που εδείχθη στον Ιεζεκιήλ σε όραμα. Και ο Ιωάννης επίσης υπήρξε μάρτυς αυτής της πλέον συγκλονιστικής αποκαλύψεως. Είδε τη θάλασσα και τα κύματα να βρυχώνται, και τις καρδιές των ανθρώπων να αποκάμνουν από φόβο. Εθεάθη τη γη να σαλεύεται, και τα όρη να μετακινούνται στο μέσον της θαλάσσης (πράγμα το οποίον λαμβάνει χώρα κυριολεκτικώς), τα ύδατά της να βρυχώνται και να ταράσσονται, και τα όρη να σείονται από το φούσκωμά της. Του εδείχθησαν πληγές, λοιμός, πείνα και θάνατος να επιτελούν τη φοβερή αποστολή τους.» Testimonies to Ministers, 445.

Back to Articles