Article

# The Book of Daniel - Number Six

Το Βιβλίο του Δανιήλ - Αριθμός Έξι

Jehoiakim

Ιωακείμ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 1, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The books of Daniel and Revelation are the same book, in the same sense that the Bible is one book, consisting of the Old Testament and the New Testament.

Τα βιβλία του Δανιήλ και της Αποκαλύψεως είναι το ίδιο βιβλίο, με την ίδια έννοια κατά την οποία η Βίβλος είναι ένα βιβλίο, αποτελούμενο από την Παλαιά Διαθήκη και την Καινή Διαθήκη.

> “The history of the life, death, and resurrection of Jesus, as that of the Son of God, cannot be fully demonstrated without the evidence contained in the Old Testament. Christ is revealed in the Old Testament as clearly as in the New. The one testifies of a Saviour to come, while the other testifies of a Saviour that has come in the manner predicted by the prophets. In order to appreciate the plan of redemption, the Scripture of the Old Testament must be thoroughly understood. It is the glorified light from the prophetic past that brings out the life of Christ and the teachings of the New Testament with clearness and beauty. The miracles of Jesus are a proof of his divinity; but the strongest proofs that he is the world’s Redeemer are found in the prophecies of the Old Testament compared with the history of the New. Jesus said to the Jews ‘Search the Scriptures; for in them ye think ye have eternal life, and they are they which testify of me.’ At that time there was no other scripture in existence save that of the Old Testament; so the injunction of the Saviour is plain.” Spirit of Prophecy, volume 3, 211.

> «Η ιστορία της ζωής, του θανάτου και της αναστάσεως του Ιησού, ως εκείνη του Υιού του Θεού, δεν μπορεί να αποδειχθεί πλήρως χωρίς τη μαρτυρία που περιέχεται στην Παλαιά Διαθήκη. Ο Χριστός αποκαλύπτεται στην Παλαιά Διαθήκη τόσο καθαρά όσο και στην Καινή. Η μία μαρτυρεί περί ενός Σωτήρος που επρόκειτο να έλθει, ενώ η άλλη μαρτυρεί περί ενός Σωτήρος που έχει έλθει κατά τον τρόπο που προελέχθη από τους προφήτες. Για να εκτιμηθεί το σχέδιο της απολυτρώσεως, η Γραφή της Παλαιάς Διαθήκης πρέπει να κατανοηθεί πλήρως. Είναι το δοξασμένο φως από το προφητικό παρελθόν που αναδεικνύει με σαφήνεια και ωραιότητα τη ζωή του Χριστού και τις διδασκαλίες της Καινής Διαθήκης. Τα θαύματα του Ιησού αποτελούν απόδειξη της θεότητάς Του· αλλά οι ισχυρότερες αποδείξεις ότι Αυτός είναι ο Λυτρωτής του κόσμου βρίσκονται στις προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης, όταν συγκρίνονται με την ιστορία της Καινής. Ο Ιησούς είπε στους Ιουδαίους: “Ερευνάτε τας Γραφάς· διότι σεις νομίζετε ότι εν αυταίς έχετε ζωήν αιώνιον, και εκείναι είναι αι μαρτυρούσαι περί εμού.” Κατά τον καιρό εκείνο δεν υπήρχε άλλη Γραφή παρά μόνον εκείνη της Παλαιάς Διαθήκης· έτσι, η προτροπή του Σωτήρος είναι σαφής.» Spirit of Prophecy, τόμος 3, 211.

The strongest evidence of who and what Christ is, is when the prophecies of the Old Testament are compared with the fulfillment of those prophecies in the history of the New Testament. So too, with the relationship of the books of Daniel and Revelation.

Η ισχυρότερη απόδειξη για το ποιος και τι είναι ο Χριστός προκύπτει όταν οι προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης συγκρίνονται με την εκπλήρωση αυτών των προφητειών στην ιστορία της Καινής Διαθήκης. Κατά τον ίδιο τρόπο συμβαίνει και με τη σχέση των βιβλίων του Δανιήλ και της Αποκάλυψης.

> “In the Revelation all the books of the Bible meet and end. Here is the complement of the book of Daniel. One is a prophecy; the other a revelation.” Acts of the Apostles, 585.

> «Στην Αποκάλυψη συναντώνται και ολοκληρώνονται όλα τα βιβλία της Βίβλου. Εδώ βρίσκεται το συμπλήρωμα του βιβλίου του Δανιήλ. Το ένα είναι προφητεία· το άλλο αποκάλυψη». Πράξεις των Αποστόλων, 585.

The word “complement” means to bring to perfection. The fulfillment of the prophecies of the Old Testament were “the strongest” “proof” of Christ’s “divinity.” The strongest evidence of the divinity of the prophecies in the book of Daniel, are the fulfillment of those prophecies as represented in the book of Revelation. The prophecies in Daniel are continued in the book of Revelation, and they are brought to perfection in the last days, when the Revelation of Jesus Christ is unsealed.

Η λέξη «συμπλήρωμα» σημαίνει να φέρει εις τελείωσιν. Η εκπλήρωση των προφητειών της Παλαιάς Διαθήκης υπήρξε η «ισχυροτάτη» «απόδειξις» της «θεότητος» του Χριστού. Η ισχυροτάτη απόδειξις της θείας προελεύσεως των προφητειών του βιβλίου του Δανιήλ είναι η εκπλήρωση εκείνων των προφητειών, όπως αυτή παρίσταται στο βιβλίο της Αποκαλύψεως. Οι προφητείες του Δανιήλ συνεχίζονται στο βιβλίο της Αποκαλύψεως και φέρονται εις τελείωσιν κατά τις έσχατες ημέρες, όταν αποσφραγισθεί η Αποκάλυψις του Ιησού Χριστού.

> “Revelation is a sealed book, but it is also an opened book. It records marvelous events that are to take place in the last days of this earth’s history. The teachings of this book are definite, not mystical and unintelligible. In it the same line of prophecy is taken up as in Daniel. Some prophecies God has repeated, thus showing that importance must be given to them. The Lord does not repeat things that are of no great consequence.” Manuscript Releases, volume 9, 8.

> «Η Αποκάλυψη είναι ένα σφραγισμένο βιβλίο, αλλά είναι επίσης και ένα ανοιγμένο βιβλίο. Καταγράφει θαυμαστά γεγονότα που πρόκειται να λάβουν χώρα στις έσχατες ημέρες της ιστορίας αυτής της γης. Οι διδασκαλίες αυτού του βιβλίου είναι σαφείς, όχι μυστικιστικές και ακατανόητες. Σε αυτό επαναλαμβάνεται η ίδια γραμμή προφητείας όπως και στον Δανιήλ. Ορισμένες προφητείες ο Θεός τις έχει επαναλάβει, δείχνοντας έτσι ότι πρέπει να τους δοθεί σημασία. Ο Κύριος δεν επαναλαμβάνει πράγματα που δεν έχουν μεγάλη σπουδαιότητα.» Manuscript Releases, τόμος 9, 8.

> In the third year of the reign of Jehoiakim king of Judah came Nebuchadnezzar king of Babylon unto Jerusalem, and besieged it. Daniel 1:1.

> Κατὰ τὸ τρίτον ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ Ἰωακείμ, βασιλέως τοῦ Ἰούδα, ἦλθεν ὁ Ναβουχοδονόσορ, βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος, εἰς Ἱερουσαλήμ καὶ ἐπολιόρκησεν αὐτήν. Δανιήλ 1:1.

The first verse of the book of Daniel has a wealth of prophetic information when rightly considered. We will begin our consideration with Jehoiakim.

Το πρώτο εδάφιο του βιβλίου του Δανιήλ περιέχει πλούτο προφητικών πληροφοριών, όταν εξετάζεται ορθώς. Θα αρχίσουμε την εξέτασή μας με τον Ιωακείμ.

Jehoiakim was the first of the last three kings of Judah. As such, he represents the first angel’s message. His son Jehoiachin, who was also known as Jeconiah or Coniah, represented the second angel’s message. Jehoiachin was followed by Zedekiah, the last of the three final kings of Judah. Zedekiah represents the third angel’s message. There are several prophetic witnesses that uphold that Jehoiakim is a symbol of the first angel’s message. It is important to understand these proofs, for it identifies that the first verse of chapter one of Daniel is identifying the first angel’s message, and that fact is an anchor that allows the first chapter to be understood as the first angel’s message of Revelation fourteen. We will begin in second Chronicles.

Ο Ιωακείμ ήταν ο πρώτος από τους τρεις τελευταίους βασιλείς του Ιούδα. Ως εκ τούτου, αντιπροσωπεύει το μήνυμα του πρώτου αγγέλου. Ο υιός του, ο Ιωαχείν, ο οποίος ήταν επίσης γνωστός ως Ιεχονίας ή Χονίας, αντιπροσώπευε το μήνυμα του δευτέρου αγγέλου. Τον Ιωαχείν διαδέχθηκε ο Σεδεκίας, ο τελευταίος από τους τρεις τελικούς βασιλείς του Ιούδα. Ο Σεδεκίας αντιπροσωπεύει το μήνυμα του τρίτου αγγέλου. Υπάρχουν αρκετοί προφητικοί μάρτυρες που βεβαιώνουν ότι ο Ιωακείμ είναι σύμβολο του μηνύματος του πρώτου αγγέλου. Είναι σημαντικό να κατανοηθούν αυτές οι αποδείξεις, διότι προσδιορίζουν ότι το πρώτο εδάφιο του πρώτου κεφαλαίου του Δανιήλ προσδιορίζει το μήνυμα του πρώτου αγγέλου, και αυτό το γεγονός αποτελεί άγκυρα που επιτρέπει να κατανοηθεί το πρώτο κεφάλαιο ως το μήνυμα του πρώτου αγγέλου της Αποκάλυψης δεκατέσσερα. Θα αρχίσουμε από το Β΄ Χρονικών.

> And them that had escaped from the sword carried he away to Babylon; where they were servants to him and his sons until the reign of the kingdom of Persia: To fulfil the word of the Lord by the mouth of Jeremiah, until the land had enjoyed her sabbaths: for as long as she lay desolate she kept sabbath, to fulfil threescore and ten years. 2 Chronicles 36:20, 21.

> Και όσους είχαν διαφύγει από τη μάχαιρα τούς μετέφερε αιχμαλώτους στη Βαβυλώνα, όπου ήσαν δούλοι σε αυτόν και στους υιούς του, μέχρι τη βασιλεία του βασιλείου της Περσίας· για να εκπληρωθεί ο λόγος του Κυρίου διά στόματος Ιερεμία, έως ότου η γη απολαύσει τα σάββατά της· όλες τις ημέρες που έμεινε έρημη ετήρησε σάββατο, ώστε να συμπληρωθούν εβδομήντα έτη. Β΄ Χρονικών 36:20, 21.

The captivity in Babylon for seventy years was so the land could enjoy the sabbaths that had not been fulfilled in agreement with Leviticus twenty-five. Seventy years of sabbaths amounts to four hundred and ninety years, that ancient Israel had disregarded the direction of Leviticus twenty-five. Four hundred and ninety years of rebellion preceded seventy years of captivity. At the ending of the four hundred and ninety years, three kings would be placed into subjection by Nebuchadnezzar.

Η αιχμαλωσία στη Βαβυλώνα επί εβδομήντα έτη έγινε ώστε η γη να απολαύσει τα σάββατα που δεν είχαν τηρηθεί, σύμφωνα με το εικοστό πέμπτο κεφάλαιο του Λευιτικού. Εβδομήντα έτη σαββάτων αντιστοιχούν σε τετρακόσια ενενήντα έτη, κατά τα οποία ο αρχαίος Ισραήλ είχε παραμελήσει την εντολή του Λευιτικού 25. Τετρακόσια ενενήντα έτη ανταρσίας προηγήθηκαν των εβδομήντα ετών αιχμαλωσίας. Στο τέλος των τετρακοσίων ενενήντα ετών, τρεις βασιλείς θα υποτάσσονταν στον Ναβουχοδονόσορα.

At the end of the seventy years of captivity, the Lord raised up Cyrus, who was the first of the three kings that would decree that Israel could return and rebuild Jerusalem. Artaxerxes was the third of those three kings and he made the third decree in 457 BC. The third decree began the twenty-three hundred years of Daniel chapter eight, and verse fourteen. In 1798, the first end of the indignation ended, the book of Daniel was unsealed and the first of the three angels arrived. The third angel arrived on October 22, 1844.

Στο τέλος των εβδομήντα ετών της αιχμαλωσίας, ο Κύριος ανέγειρε τον Κύρο, ο οποίος ήταν ο πρώτος από τους τρεις βασιλείς που θα εξέδιδαν διάταγμα ότι ο Ισραήλ μπορούσε να επιστρέψει και να ανοικοδομήσει την Ιερουσαλήμ. Ο Αρταξέρξης ήταν ο τρίτος από εκείνους τους τρεις βασιλείς και εξέδωσε το τρίτο διάταγμα το 457 π.Χ. Το τρίτο διάταγμα άρχισε τις δύο χιλιάδες τριακόσιες ημέρες του όγδοου κεφαλαίου του Δανιήλ και του δεκάτου τετάρτου εδαφίου. Το 1798, το πρώτο τέλος της αγανακτήσεως έληξε, το βιβλίο του Δανιήλ αποσφραγίσθηκε και ο πρώτος από τους τρεις αγγέλους έφθασε. Ο τρίτος άγγελος έφθασε στις 22 Οκτωβρίου 1844.

The three last kings of Judah were all confronted by Nebuchadnezzar, and at Jehoiakim’s captivity, the seventy years began. It continued until Babylon was destroyed, and the general (Cyrus) that had destroyed Babylon, and who shortly thereafter became the king, passed the first of three decrees. The third decree began the prophecy of the evenings and mornings that ended with the arrival of the third of three angels. Christ always identifies the end with the beginning.

Οι τρεις τελευταίοι βασιλείς του Ιούδα ήλθαν όλοι αντιμέτωποι με τον Ναβουχοδονόσορ, και με την αιχμαλωσία του Ιωακείμ άρχισαν τα εβδομήντα έτη. Αυτό συνεχίσθηκε έως ότου καταστράφηκε η Βαβυλώνα, και ο στρατηγός (Κύρος) που είχε καταστρέψει τη Βαβυλώνα, και ο οποίος λίγο αργότερα έγινε βασιλεύς, εξέδωσε το πρώτο από τρία διατάγματα. Το τρίτο διάταγμα εγκαινίασε την προφητεία των εσπερινών και πρωινών, η οποία έληξε με την άφιξη του τρίτου από τρεις αγγέλους. Ο Χριστός πάντοτε ταυτίζει το τέλος με την αρχή.

The beginning of the seventy years took place with Nebuchadnezzar’s first attack against Jerusalem. The ending of the seventy years was marked by the destruction of Babylon. The final and complete destruction of Jerusalem was brought upon the third of three kings who had all been attacked by Nebuchadnezzar. The destruction of Jerusalem was progressive. The last three kings represent one prophetic symbol, in the sense that they all had been attacked by Nebuchadnezzar. They typified the three decrees that were all one symbol, as were the three angels at the end of the twenty-three hundred days.

Η αρχή των εβδομήντα ετών έλαβε χώρα με την πρώτη επίθεση του Ναβουχοδονόσορος εναντίον της Ιερουσαλήμ. Το τέλος των εβδομήντα ετών σηματοδοτήθηκε από την καταστροφή της Βαβυλώνας. Η τελική και πλήρης καταστροφή της Ιερουσαλήμ επήλθε επί του τρίτου από τρεις βασιλείς, οι οποίοι όλοι είχαν δεχθεί επίθεση από τον Ναβουχοδονόσορα. Η καταστροφή της Ιερουσαλήμ ήταν προοδευτική. Οι τελευταίοι τρεις βασιλείς αντιπροσωπεύουν ένα προφητικό σύμβολο, με την έννοια ότι όλοι είχαν δεχθεί επίθεση από τον Ναβουχοδονόσορα. Προτυπώνουν τα τρία διατάγματα, τα οποία αποτελούσαν όλα ένα σύμβολο, όπως και οι τρεις άγγελοι στο τέλος των δύο χιλιάδων τριακοσίων ημερών.

> “In the seventh chapter of Ezra the decree is found. Verses 12-26. In its completest form it was issued by Artaxerxes, king of Persia, 457 BC. But in Ezra 6:14 the house of the Lord at Jerusalem is said to have been built ‘according to the commandment [‘decree,’ margin] of Cyrus, and Darius, and Artaxerxes king of Persia.’ These three kings, in originating, reaffirming, and completing the decree, brought it to the perfection required by the prophecy to mark the beginning of the 2300 years. Taking 457 BC, the time when the decree was completed, as the date of the commandment, every specification of the prophecy concerning the seventy weeks was seen to have been fulfilled.” The Great Controversy, 326.

> «Στο έβδομο κεφάλαιο του Έσδρα βρίσκεται το διάταγμα. Εδάφια 12-26. Στην πληρέστερη μορφή του εκδόθηκε από τον Αρταξέρξη, βασιλιά της Περσίας, το 457 π.Χ. Αλλά στο Έσδρας 6:14 λέγεται ότι ο οίκος του Κυρίου στην Ιερουσαλήμ οικοδομήθηκε “σύμφωνα με την εντολή [«διάταγμα», περιθώριο] του Κύρου, και του Δαρείου, και του Αρταξέρξη, βασιλιά της Περσίας.” Αυτοί οι τρεις βασιλείς, με το να θεσπίσουν, να επιβεβαιώσουν εκ νέου και να ολοκληρώσουν το διάταγμα, το έφεραν στην τελειότητα που απαιτούσε η προφητεία, ώστε να σημειωθεί η αρχή των 2300 ετών. Λαμβάνοντας το 457 π.Χ., τον χρόνο κατά τον οποίο το διάταγμα ολοκληρώθηκε, ως τη χρονολογία της εντολής, φάνηκε ότι είχε εκπληρωθεί κάθε επιμέρους προσδιορισμός της προφητείας σχετικά με τις εβδομήντα εβδομάδες.» Η Μεγάλη Διαμάχη, 326.

Sister White identifies that the three decrees were necessary for the perfection of the prophecy. She defines their relation to each other, and in so doing, identifies the grammatical characteristics of the Hebrew word “truth.” She says the first decree originated, the second decree reaffirmed, and the third decree completed “every specification of the prophecy concerning the seventy weeks.” The Hebrew word “truth” is created by the combination of the first, thirteenth and last letters of the Hebrew alphabet. The first decree originated, the second reaffirmed and the last decree completed the prophecy. The three decrees contain the signature of Alpha and Omega, and they were fulfilled at the end of the seventy-year prophecy of the captivity in Babylon, even though the third decree arrived well after the seventy years ended. The three decrees were progressive, and though they were three decrees, they were still one prophetic symbol.

Η αδελφή Γουάιτ επισημαίνει ότι τα τρία διατάγματα ήταν αναγκαία για την τελείωση της προφητείας. Καθορίζει τη μεταξύ τους σχέση και, πράττοντας τούτο, προσδιορίζει τα γραμματικά χαρακτηριστικά της εβραϊκής λέξεως «αλήθεια». Λέγει ότι το πρώτο διάταγμα έθεσε την αρχή, το δεύτερο διάταγμα επαναβεβαίωσε, και το τρίτο διάταγμα ολοκλήρωσε «κάθε λεπτομέρεια της προφητείας περί των εβδομήκοντα εβδομάδων». Η εβραϊκή λέξη «αλήθεια» σχηματίζεται από τον συνδυασμό του πρώτου, του δέκατου τρίτου και του τελευταίου γράμματος του εβραϊκού αλφαβήτου. Το πρώτο διάταγμα έθεσε την αρχή, το δεύτερο επαναβεβαίωσε και το τελευταίο διάταγμα ολοκλήρωσε την προφητεία. Τα τρία διατάγματα φέρουν την υπογραφή του Άλφα και του Ωμέγα, και εκπληρώθηκαν στο τέλος της προφητείας των εβδομήκοντα ετών της αιχμαλωσίας στη Βαβυλώνα, παρότι το τρίτο διάταγμα εκδόθηκε πολύ μετά τη λήξη των εβδομήκοντα ετών. Τα τρία διατάγματα ήταν προοδευτικά, και μολονότι ήταν τρία διατάγματα, παρέμεναν εντούτοις ένα προφητικό σύμβολο.

The first angel arrived in 1798, the second angel arrived in the spring of 1844, and the third angel arrived on October 22, 1844. Those three angels are one prophetic symbol, representing the everlasting gospel of Revelation chapter fourteen.

Ο πρώτος άγγελος εμφανίσθηκε το 1798, ο δεύτερος άγγελος εμφανίσθηκε την άνοιξη του 1844, και ο τρίτος άγγελος εμφανίσθηκε στις 22 Οκτωβρίου 1844. Αυτοί οι τρεις άγγελοι αποτελούν ένα προφητικό σύμβολο, που αντιπροσωπεύει το αιώνιο ευαγγέλιο της Αποκάλυψης, κεφάλαιο δεκατέσσερα.

> “The first and second messages were given in 1843 and 1844, and we are now under the proclamation of the third; but all three of the messages are still to be proclaimed. It is just as essential now as ever before that they shall be repeated to those who are seeking for the truth. By pen and voice we are to sound the proclamation, showing their order, and the application of the prophecies that bring us to the third angel’s message. There cannot be a third without the first and second. These messages we are to give to the world in publications, in discourses, showing in the line of prophetic history the things that have been and the things that will be.” Selected Messages, book 2, 104, 105.

> «Το πρώτο και το δεύτερο μήνυμα δόθηκαν το 1843 και το 1844, και τώρα βρισκόμαστε υπό τη διακήρυξη του τρίτου· αλλά και τα τρία μηνύματα πρέπει ακόμη να διακηρύττονται. Είναι τώρα εξίσου ουσιώδες όσο ποτέ άλλοτε να επαναλαμβάνονται σε εκείνους που αναζητούν την αλήθεια. Με την πένα και με τη φωνή οφείλουμε να ηχούμε τη διακήρυξη, δείχνοντας τη σειρά τους και την εφαρμογή των προφητειών που μας φέρνουν στο μήνυμα του τρίτου αγγέλου. Δεν μπορεί να υπάρξει τρίτο χωρίς το πρώτο και το δεύτερο. Αυτά τα μηνύματα πρέπει να τα δώσουμε στον κόσμο μέσω εκδόσεων, με ομιλίες, παρουσιάζοντας, μέσα στη γραμμή της προφητικής ιστορίας, τα πράγματα που υπήρξαν και τα πράγματα που θα γίνουν». Selected Messages, βιβλίο 2, 104, 105.

The last three kings of Judah were one symbol, for they were all brought into various degrees of subjection by the king of Babylon. The last three kings of Judah, the three decrees and the three angels, though distinctly three are also represented as one prophetic symbol.

Οι τρεις τελευταίοι βασιλείς του Ιούδα αποτελούσαν ένα σύμβολο, διότι όλοι υποτάχθηκαν σε διάφορους βαθμούς στον βασιλέα της Βαβυλώνος. Οι τρεις τελευταίοι βασιλείς του Ιούδα, τα τρία διατάγματα και οι τρεις άγγελοι, μολονότι διακεκριμένως τρεις, παριστάνονται επίσης ως ένα προφητικό σύμβολο.

The last three kings are part of the prophetic setting of the beginning of the prophecy of seventy years of captivity, and as such they become part of the beginning that illustrates the end of the seventy years of captivity. The captivity began with the progressive subjection of three kings, ending with the destruction of the kingdom and its capital city. The end of the prophecy marks the destruction of the nation and capital of Babylon, which marks the arrival of the three progressive decrees. The beginning of the twenty-three-hundred-year prophecy is marked by three progressive decrees, and it illustrates the ending of the twenty-three hundred year prophecy, which consists of three progressive messages.

Οι τρεις τελευταίοι βασιλείς αποτελούν μέρος του προφητικού πλαισίου της αρχής της προφητείας των εβδομήντα ετών της αιχμαλωσίας, και ως εκ τούτου καθίστανται μέρος της αρχής που απεικονίζει το τέλος των εβδομήντα ετών της αιχμαλωσίας. Η αιχμαλωσία άρχισε με την προοδευτική υποταγή τριών βασιλέων, καταλήγοντας στην καταστροφή του βασιλείου και της πρωτεύουσάς του. Το τέλος της προφητείας σηματοδοτεί την καταστροφή του έθνους και της πρωτεύουσας της Βαβυλώνας, γεγονός που σηματοδοτεί την έλευση των τριών προοδευτικών διαταγμάτων. Η αρχή της προφητείας των δύο χιλιάδων τριακοσίων ετών σηματοδοτείται από τρία προοδευτικά διατάγματα, και απεικονίζει το τέλος της προφητείας των δύο χιλιάδων τριακοσίων ετών, το οποίο αποτελείται από τρία προοδευτικά μηνύματα.

The three angels, and their respective three messages, had been typified by three kings and their three progressive decrees. The three kings that proclaimed their respective three decrees had been typified by three progressive kings, who had each presented their messages of rebellion against Nebuchadnezzar. Three messages of rebellion, typified three decrees, that in turn typified three messages. One begins the prophecy of seventy years, that in turn ends with the beginning of the twenty-three-hundred-year prophecy, that ends at the arrival of the third angel in 1844. The seventy years that the land was to enjoy its Sabbath cannot be separated from October 22, 1844.

Οι τρεις άγγελοι, και τα αντίστοιχα τρία μηνύματά τους, είχαν προτυπωθεί από τρεις βασιλείς και τα τρία διαδοχικά διατάγματά τους. Οι τρεις βασιλείς που εξέδωσαν τα αντίστοιχα τρία διατάγματά τους είχαν προτυπωθεί από τρεις διαδοχικούς βασιλείς, οι οποίοι ο καθένας είχε παρουσιάσει τα μηνύματά του περί ανταρσίας εναντίον του Ναβουχοδονόσορος. Τρία μηνύματα ανταρσίας προτύπωσαν τρία διατάγματα, τα οποία με τη σειρά τους προτύπωσαν τρία μηνύματα. Το ένα αρχίζει την προφητεία των εβδομήντα ετών, η οποία με τη σειρά της καταλήγει στην αρχή της προφητείας των δύο χιλιάδων τριακοσίων ετών, που λήγει με την άφιξη του τρίτου αγγέλου το 1844. Τα εβδομήντα έτη κατά τα οποία η γη επρόκειτο να απολαύσει το Σάββατό της δεν μπορούν να διαχωριστούν από την 22α Οκτωβρίου 1844.

Jehoiakim represents Cyrus’ first decree and also the first angel’s message of Revelation chapter fourteen. Beyond this, the three witnesses of the last three Judean kings, the three decrees and the three angel’s messages, provide precise information of the symbol of Jehoiakim, for the prophetic history of the three angels has been very carefully marked by inspiration. All three messages have a historical arrival and thereafter a historical empowerment.

Ο Ιωακείμ αντιπροσωπεύει το πρώτο διάταγμα του Κύρου και επίσης το μήνυμα του πρώτου αγγέλου της Αποκάλυψης, κεφάλαιο δεκατέσσερα. Πέραν τούτου, οι τρεις μάρτυρες των τριών τελευταίων βασιλέων του Ιούδα, τα τρία διατάγματα και τα τρία αγγελικά μηνύματα, παρέχουν ακριβείς πληροφορίες σχετικά με το σύμβολο του Ιωακείμ, διότι η προφητική ιστορία των τριών αγγέλων έχει επισημανθεί με μεγάλη προσοχή από τη Θεία έμπνευση. Και τα τρία μηνύματα έχουν μια ιστορική άφιξη και, κατόπιν, μια ιστορική ενδυνάμωση.

The first angel arrived in 1798, and was empowered on August 11, 1840, with the confirmation of the day for a year principle.

Ο πρώτος άγγελος έφθασε το 1798 και έλαβε ισχύ στις 11 Αυγούστου 1840, με την επιβεβαίωση της αρχής ότι μία ημέρα λογίζεται ως ένα έτος.

> “In the year 1840 another remarkable fulfillment of prophecy excited widespread interest. two years before, Josiah Litch, one of the leading ministers preaching the second advent, published an exposition of Revelation 9, predicting the fall of the Ottoman Empire. According to his calculations, this power was to be overthrown . . . on the 11th of August, 1840, when the Ottoman power in Constantinople may be expected to be broken. And this, I believe, will be found to be the case.’

> «Κατὰ τὸ ἔτος 1840, ἄλλη μία ἀξιοσημείωτη ἐκπλήρωση προφητείας προκάλεσε εκτεταμένο ενδιαφέρον. Δύο έτη νωρίτερα, ο Ιωσίας Λιτς, ένας εκ των ηγετικών κηρύκων του δευτέρου ερχομού, είχε δημοσιεύσει ερμηνεία της Αποκαλύψεως 9, προλέγοντας την πτώση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του, η δύναμη αυτή επρόκειτο να ανατραπεί... στις 11 Αυγούστου 1840, οπότε δύναται να αναμένεται ότι η οθωμανική εξουσία στην Κωνσταντινούπολη θα συντριβεί. Και τούτο, πιστεύω, θα αποδειχθεί ότι είναι πράγματι η περίπτωση.»

> “At the very time specified, Turkey, through her ambassadors, accepted the protection of the allied powers of Europe, and thus placed herself under the control of Christian nations. The event exactly fulfilled the prediction. When it became known, multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement. Men of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” The Great Controversy, 334, 335.

> «Κατά τον ακριβώς καθορισμένο χρόνο, η Τουρκία, μέσω των πρεσβευτών της, αποδέχθηκε την προστασία των συμμαχικών δυνάμεων της Ευρώπης, και έτσι τέθηκε υπό τον έλεγχο χριστιανικών εθνών. Το γεγονός εκπλήρωσε ακριβώς την προφητεία. Όταν αυτό έγινε γνωστό, πλήθη πείσθηκαν για την ορθότητα των αρχών της προφητικής ερμηνείας που είχαν υιοθετήσει ο Μίλλερ και οι συνεργάτες του, και δόθηκε μια θαυμαστή ώθηση στο κίνημα της παρουσίας. Άνδρες μορφώσεως και κύρους ενώθηκαν με τον Μίλλερ, τόσο στο κήρυγμα όσο και στη δημοσίευση των απόψεών του, και από το 1840 έως το 1844 το έργο επεκτάθηκε ταχέως.» The Great Controversy, 334, 335.

The first angel arrived announcing the opening of the judgment in 1798, but the message was premised on the validity of William Miller’s identification that a day in Bible prophecy represents a year. That principle was confirmed “on the 11th of August, 1840,” and the first message was empowered. With the failure of the prediction of Christ’s return in the biblical year of 1843, which extended into the year 1844, the second angel of Revelation chapter fourteen arrived. With the failure of the prediction in the spring of 1844, the Protestant churches rejected Miller’s rule of a day for a year, and became the daughters of Babylon. That message was thereafter empowered in the summer of 1844, when it was joined by the message of the Midnight Cry. With the fulfillment of the message of the Midnight Cry on October 22, 1844, the third angel arrived with his message.

Ο πρώτος άγγελος ήλθε αναγγέλλοντας την έναρξη της κρίσεως το 1798, αλλά το μήνυμα εδράζετο επί της εγκυρότητας της ταυτοποιήσεως του William Miller ότι μία ημέρα στη βιβλική προφητεία αντιπροσωπεύει ένα έτος. Η αρχή εκείνη επιβεβαιώθηκε «την 11η Αυγούστου, 1840», και το πρώτο μήνυμα ενδυναμώθηκε. Με τη διάψευση της προβλέψεως περί της επιστροφής του Χριστού εντός του βιβλικού έτους 1843, η οποία επεξετάθη στο έτος 1844, ο δεύτερος άγγελος του δεκάτου τετάρτου κεφαλαίου της Αποκαλύψεως ήλθε. Με τη διάψευση της προβλέψεως κατά την άνοιξη του 1844, οι Προτεσταντικές εκκλησίες απέρριψαν τον κανόνα του Miller περί μίας ημέρας αντί ενός έτους και έγιναν θυγατέρες της Βαβυλώνος. Το μήνυμα εκείνο κατόπιν ενδυναμώθηκε το θέρος του 1844, όταν ενώθηκε με το μήνυμα της Κραυγής του Μεσονυκτίου. Με την εκπλήρωση του μηνύματος της Κραυγής του Μεσονυκτίου στις 22 Οκτωβρίου 1844, ο τρίτος άγγελος ήλθε με το μήνυμά του.

Due to the disobedience of Laodicean Adventism in 1863, God’s people were assigned to repeat the history of ancient Israel’s wandering in the wilderness. The empowerment of the third message would wait until September 11, 2001. Each of the three messages arrive in history and are thereafter empowered.

Λόγω της ανυπακοής του Λαοδικειανού Αντβεντισμού το 1863, στον λαό του Θεού ανατέθηκε να επαναλάβει την ιστορία της περιπλάνησης του αρχαίου Ισραήλ στην έρημο. Η ενδυνάμωση του τρίτου αγγέλματος θα ανέμενε έως την 11η Σεπτεμβρίου 2001. Καθένα από τα τρία αγγέλματα εισέρχεται στην ιστορία και κατόπιν ενδυναμώνεται.

Jehoiakim and Cyrus represent the empowerment of the first angel, not its arrival. Though Jehoiakim was the first of the last three kings of Judah, and though he represents the first angel’s message, the prophetic characteristics that he, and also Cyrus, demonstrate that they are both symbols of the empowerment of the first angel, and not symbols of the arrival of the first angel. The arrival of the first message in the history of Jehoiakim was Manasseh, the first of the last seven kings of Judah.

Ο Ιωακείμ και ο Κύρος αντιπροσωπεύουν την ενδυνάμωση του πρώτου αγγέλου, όχι την άφιξή του. Παρότι ο Ιωακείμ ήταν ο πρώτος από τους τελευταίους τρεις βασιλείς του Ιούδα, και παρότι αντιπροσωπεύει το μήνυμα του πρώτου αγγέλου, τα προφητικά χαρακτηριστικά που επιδεικνύει εκείνος, καθώς και ο Κύρος, καταδεικνύουν ότι αμφότεροι είναι σύμβολα της ενδυνάμωσης του πρώτου αγγέλου, και όχι σύμβολα της άφιξης του πρώτου αγγέλου. Η άφιξη του πρώτου μηνύματος στην ιστορία του Ιωακείμ ήταν ο Μανασσής, ο πρώτος από τους τελευταίους επτά βασιλείς του Ιούδα.

Seven kings preceded the complete and final destruction of Jerusalem. Those seven kings represent a progressive history, as was the history they typified from 1798 to 1844. The first angel arrived in 1798, and the third arrived on October 22, 1844. The history of 1798 to 1844, is the history of the first and second angels. The history of the third angel began in 1844. When Sister White identifies the symbolism of the seven thunders of Revelation chapter ten, she says the seven thunders represent the history of the first and second angels, but not the third angel.

Επτά βασιλείς προηγήθηκαν της πλήρους και τελικής καταστροφής της Ιερουσαλήμ. Οι επτά αυτοί βασιλείς αντιπροσωπεύουν μια προοδευτική ιστορία, καθώς τέτοια ήταν και η ιστορία την οποία προτυποποιούσαν από το 1798 έως το 1844. Ο πρώτος άγγελος ήλθε το 1798, και ο τρίτος ήλθε στις 22 Οκτωβρίου 1844. Η ιστορία από το 1798 έως το 1844 είναι η ιστορία του πρώτου και του δευτέρου αγγέλου. Η ιστορία του τρίτου αγγέλου άρχισε το 1844. Όταν η Αδελφή Γουάιτ προσδιορίζει τον συμβολισμό των επτά βροντών του δεκάτου κεφαλαίου της Αποκαλύψεως, λέγει ότι οι επτά βροντές αντιπροσωπεύουν την ιστορία του πρώτου και του δευτέρου αγγέλου, αλλά όχι του τρίτου αγγέλου.

> “The special light given to John which was expressed in the seven thunders was a delineation of events which would transpire under the first and second angels’ messages.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> «Το ιδιαίτερο φως που δόθηκε στον Ιωάννη και εκφράστηκε με τις επτά βροντές ήταν μια σκιαγράφηση γεγονότων που θα λάμβαναν χώρα υπό τα αγγέλματα του πρώτου και του δεύτερου αγγέλου». The Seventh-day Adventist Bible Commentary, τόμος 7, 971.

The history of the seven thunders of Revelation chapter ten, emphasize the history of the empowerment of the first angel on August 11, 1840 through to the great disappointment on October 22, 1844, but it none-the-less, includes the entire history of the first and second angels. The general application of the seven thunders is that it represents 1798 through to October 22, 1844. The history of the arrival of the first angel from 1798 to the great disappointment is the history of the first and second angels, and it is prophetically represented as seven thunders. The seven thunders were also typified by the last seven kings of Judah. The last three of those kings were not only identifying sequential kings, but together they are one symbol made up of a first, middle and last.

Η ιστορία των επτά βροντών του δεκάτου κεφαλαίου της Αποκάλυψης δίνει έμφαση στην ιστορία της ενδυναμώσεως του πρώτου αγγέλου από την 11η Αυγούστου 1840 έως τη μεγάλη απογοήτευση της 22ας Οκτωβρίου 1844· παρ’ όλα αυτά, περιλαμβάνει ολόκληρη την ιστορία του πρώτου και του δευτέρου αγγέλου. Η γενική εφαρμογή των επτά βροντών είναι ότι αντιπροσωπεύουν την περίοδο από το 1798 έως την 22α Οκτωβρίου 1844. Η ιστορία της ελεύσεως του πρώτου αγγέλου από το 1798 έως τη μεγάλη απογοήτευση είναι η ιστορία του πρώτου και του δευτέρου αγγέλου, και προφητικώς παριστάνεται ως επτά βροντές. Οι επτά βροντές προτυπώνονταν επίσης από τους τελευταίους επτά βασιλείς του Ιούδα. Οι τελευταίοι τρεις από εκείνους τους βασιλείς δεν προσδιόριζαν μόνον διαδοχικούς βασιλείς, αλλά μαζί αποτελούν ένα σύμβολο, συγκροτούμενο από πρώτο, μέσο και τελευταίο.

In the history of the three angels, the first message was empowered on August 11, 1840, and both Jehoiakim and Cyrus typified that event.

Στην ιστορία των τριών αγγέλων, το πρώτο μήνυμα έλαβε δύναμη στις 11 Αυγούστου 1840, και τόσο ο Ιωακείμ όσο και ο Κύρος προεικόνιζαν εκείνο το γεγονός.

We will continue to identify these most important truths in the next article.

Θα συνεχίσουμε να προσδιορίζουμε αυτές τις σπουδαιότατες αλήθειες στο επόμενο άρθρο.

> “Strict integrity should be cherished by every student. Every mind should turn with reverent attention to the revealed word of God. Light and grace will be given to those who thus obey God. They will behold wondrous things out of his law. Great truths that have lain unheeded and unseen since the day of Pentecost, are to shine from God’s word in their native purity. To those who truly love God the Holy Spirit will reveal truths that have faded from the mind, and will also reveal truths that are entirely new. Those who eat the flesh and drink the blood of the Son of God will bring from the books of Daniel and Revelation truth that is inspired by the Holy Spirit. They will start into action forces that cannot be repressed. The lips of children will be opened to proclaim the mysteries that have been hidden from the minds of men. The Lord has chosen the foolish things of this world to confound the wise, and the weak things of the world to confound the mighty.

> «Η αυστηρή ακεραιότητα πρέπει να εκτιμάται από κάθε σπουδαστή. Κάθε νους πρέπει να στρέφεται με ευλαβική προσοχή προς τον αποκεκαλυμμένο λόγο του Θεού. Φως και χάρη θα δοθούν σε εκείνους που υπακούουν έτσι στον Θεό. Θα ιδούν θαυμαστά πράγματα εκ του νόμου αυτού. Μεγάλες αλήθειες, οι οποίες έχουν παραμείνει απρόσεκτες και αθέατες από την ημέρα της Πεντηκοστής, πρόκειται να λάμψουν από τον λόγο του Θεού με τη γνήσια καθαρότητά τους. Σε όσους αγαπούν αληθινά τον Θεό, το Άγιο Πνεύμα θα αποκαλύψει αλήθειες που έχουν ξεθωριάσει από τη διάνοια, και θα αποκαλύψει επίσης αλήθειες που είναι εντελώς νέες. Εκείνοι που τρώγουν τη σάρκα και πίνουν το αίμα του Υιού του Θεού θα αντλήσουν από τα βιβλία του Δανιήλ και της Αποκαλύψεως αλήθεια εμπνευσμένη από το Άγιο Πνεύμα. Θα θέσουν σε κίνηση δυνάμεις που δεν μπορούν να κατασταλούν. Τα χείλη των παιδιών θα ανοιχθούν για να διακηρύξουν τα μυστήρια που έχουν αποκρυβεί από τις διάνοιες των ανθρώπων. Ο Κύριος εξέλεξε τα μωρά του κόσμου τούτου για να καταισχύνει τους σοφούς, και τα ασθενή του κόσμου για να καταισχύνει τα ισχυρά.»

> “The Bible should not be brought into our schools to be sandwiched in between infidelity. The Bible must be made the groundwork and subject-matter of education. It is true that we know much more of the word of the living God than we knew in the past, but there is still much more to be learned. It should be used as the word of the living God, and esteemed as first, and last, and best in everything. Then will be seen true spiritual growth. The students will develop healthy religious characters, because they eat the flesh and drink the blood of the Son of God. But unless watched and nurtured, the health of the soul decays. Keep in the channel of light. Study the Bible. Those who serve God faithfully will be blessed. He who permits no faithful work to go unrewarded will crown every act of loyalty and integrity with special tokens of his love and approbation.” Review and Herald, August 17, 1897.

> «Η Βίβλος δεν πρέπει να εισάγεται στα σχολεία μας για να παρεμβάλλεται ανάμεσα στην απιστία. Η Βίβλος πρέπει να καταστεί το θεμέλιο και το περιεχόμενο της εκπαίδευσης. Είναι αλήθεια ότι γνωρίζουμε πολύ περισσότερα από τον λόγο του ζώντος Θεού απ’ όσα γνωρίζαμε στο παρελθόν, αλλά υπάρχει ακόμη πολύ περισσότερα να μάθουμε. Πρέπει να χρησιμοποιείται ως ο λόγος του ζώντος Θεού και να εκτιμάται ως πρώτη, και τελευταία, και άριστη σε καθετί. Τότε θα φανεί αληθινή πνευματική αύξηση. Οι σπουδαστές θα αναπτύξουν υγιείς θρησκευτικούς χαρακτήρες, επειδή τρώγουν τη σάρκα και πίνουν το αίμα του Υιού του Θεού. Αλλά, αν δεν επιτηρούνται και δεν τρέφονται, η υγεία της ψυχής φθείρεται. Παραμένετε στην οδό του φωτός. Μελετάτε τη Βίβλο. Εκείνοι που υπηρετούν πιστά τον Θεό θα ευλογηθούν. Αυτός που δεν επιτρέπει να μείνει αμισθί κανένα πιστό έργο θα στεφανώσει κάθε πράξη αφοσίωσης και ακεραιότητας με ιδιαίτερα τεκμήρια της αγάπης και της επιδοκιμασίας Του». Review and Herald, 17 Αυγούστου 1897.

Back to Articles