Article

# The Book of Daniel - Number Eighteen

Το Βιβλίο του Δανιήλ - Αριθμός Δεκαοκτώ

The Hour

Η Ώρα

Author

Jeff Pippenger

Published

December 13, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

Inspiration is clear that chapter three of Daniel, represents the Sunday law in the United States. In Isaiah chapter twenty-three, the whore of Tyre, who commits fornication with the kings of the earth, is the whore of Revelation that commits fornication with the kings of the earth. In Revelation seventeen, that whore has Babylon the Great written on her forehead.

Η έμπνευση είναι σαφής ότι το τρίτο κεφάλαιο του Δανιήλ αντιπροσωπεύει τον νόμο της Κυριακής στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στο εικοστό τρίτο κεφάλαιο του Ησαΐα, η πόρνη της Τύρου, η οποία πορνεύει με τους βασιλείς της γης, είναι η πόρνη της Αποκαλύψεως που πορνεύει με τους βασιλείς της γης. Στο δέκατο έβδομο κεφάλαιο της Αποκαλύψεως, εκείνη η πόρνη έχει γραμμένο επάνω στο μέτωπό της: Βαβυλών η Μεγάλη.

> And the woman was arrayed in purple and scarlet colour, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness of her fornication: And upon her forehead was a name written, MYSTERY, BABYLON THE GREAT, THE MOTHER OF HARLOTS AND ABOMINATIONS OF THE EARTH. Revelation 17:4, 5.

> Και η γυναίκα ήταν ενδεδυμένη πορφύρα και κόκκινο, και στολισμένη με χρυσάφι και πολύτιμους λίθους και μαργαρίτες, έχοντας στο χέρι της ένα χρυσό ποτήρι γεμάτο από βδελύγματα και τις ακαθαρσίες της πορνείας της· και επάνω στο μέτωπό της ήταν γραμμένο ένα όνομα: ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ, ΒΑΒΥΛΩΝ Η ΜΕΓΑΛΗ, Η ΜΗΤΗΡ ΤΩΝ ΠΟΡΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΒΔΕΛΥΓΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΓΗΣ. Αποκάλυψις 17:4, 5.

Before 1950, English dictionaries correctly identified the woman represented in these two verses, as the Roman Catholic church. The whole world knew after the Dark Ages of Catholic persecutions that were accomplished from 538 through 1798; that the Roman church was the whore who commits fornication with the kings of the earth. The Declaration of Independence was designed as a rejection of the rule of Catholicism and also the rule of the earthly kings that had formed unholy relationships with the whore. Isaiah chapter twenty-three, identifies that the whore would be forgotten. You would never find the definition of the whore of Revelation seventeen as the Catholic church in any modern search engines, for God’s Word never fails, and God’s Word states that she would be forgotten.

Πριν από το 1950, τα αγγλικά λεξικά προσδιόριζαν ορθά τη γυναίκα που παριστάνεται σε αυτά τα δύο εδάφια ως τη Ρωμαιοκαθολική εκκλησία. Ολόκληρος ο κόσμος γνώριζε, μετά τους Σκοτεινούς Αιώνες των καθολικών διωγμών που πραγματοποιήθηκαν από το 538 έως το 1798, ότι η Ρωμαϊκή εκκλησία ήταν η πόρνη που πορνεύει με τους βασιλείς της γης. Η Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας σχεδιάστηκε ως απόρριψη της κυριαρχίας του Καθολικισμού και επίσης της εξουσίας των επίγειων βασιλέων που είχαν συνάψει ανόσιες σχέσεις με την πόρνη. Το εικοστό τρίτο κεφάλαιο του Ησαΐα προσδιορίζει ότι η πόρνη θα λησμονηθεί. Δεν θα βρίσκατε ποτέ τον ορισμό της πόρνης της Αποκάλυψης δεκαεπτά ως της Καθολικής εκκλησίας σε καμία σύγχρονη μηχανή αναζήτησης, διότι ο Λόγος του Θεού ουδέποτε αποτυγχάνει, και ο Λόγος του Θεού δηλώνει ότι αυτή θα λησμονηθεί.

> And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. And her merchandise and her hire shall be holiness to the Lord: it shall not be treasured nor laid up; for her merchandise shall be for them that dwell before the Lord, to eat sufficiently, and for durable clothing. Isaiah 23:15–18.

> Και θέλει συμβεί εν εκείνη τη ημέρα, ότι η Τύρος θέλει λησμονηθή εβδομήκοντα έτη, κατά τας ημέρας ενός βασιλέως· μετά το τέλος των εβδομήκοντα ετών η Τύρος θέλει άδει ως πόρνη. Λάβε κιθάραν, περιέρχου την πόλιν, συ η λησμονημένη πόρνη· παίξον γλυκέως, άσον πολλά άσματα, διά να ενθυμηθώσιν εσέ. Και θέλει συμβεί μετά το τέλος των εβδομήκοντα ετών, ότι ο Κύριος θέλει επισκεφθή την Τύρον, και αυτή θέλει επιστρέψει εις τον μισθόν αυτής, και θέλει πορνεύσει μετά πάντων των βασιλείων του κόσμου επί προσώπου της γης. Και το εμπόριον αυτής και ο μισθός αυτής θέλουσιν είσθαι αγιότης εις τον Κύριον· δεν θέλουσι θησαυρισθή ουδέ αποταμιευθή· διότι το εμπόριον αυτής θέλει είσθαι διά τους κατοικούντας ενώπιον του Κυρίου, διά να τρώγωσιν εις χορτασμόν και διά ενδύματα διαρκή. Ησαΐας 23:15–18.

God’s Word never fails, and since 1798, the whore has been forgotten, but in the last days she will be remembered. She is remembered when God’s seventh-day Sabbath is attacked, and it is the one commandment of the Ten Commandments, that was always to be remembered. She is remembered when she takes her harp, travels around the city and makes sweet melodies and many songs. She sings her songs at the end of seventy years, that are the days of one king. A king, according to Daniel chapter two, is a kingdom.

Ο Λόγος του Θεού ουδέποτε αποτυγχάνει, και από το 1798 η πόρνη έχει λησμονηθεί, αλλά στις έσχατες ημέρες θα ενθυμηθεί. Ενθυμείται όταν το Σάββατο της εβδόμης ημέρας του Θεού δέχεται επίθεση, και είναι αυτή η μία εντολή των Δέκα Εντολών, η οποία πάντοτε έπρεπε να ενθυμείται. Ενθυμείται όταν παίρνει την κιθάρα της, περιέρχεται την πόλη και παράγει γλυκείς μελωδίες και πολλά άσματα. Άδει τα άσματά της στο τέλος εβδομήκοντα ετών, που είναι οι ημέρες ενός βασιλέως. Βασιλεύς, σύμφωνα με το δεύτερο κεφάλαιο του Δανιήλ, είναι μία βασιλεία.

> And wheresoever the children of men dwell, the beasts of the field and the fowls of the heaven hath he given into thine hand, and hath made thee ruler over them all. Thou art this head of gold. Daniel 2:38.

> Καὶ πανταχοῦ ὅπου κατοικοῦσιν οἱ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων, τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ ἔδωκεν εἰς τὴν χεῖρά σου, καὶ σε κατέστησεν ἄρχοντα ἐπὶ πάντων αὐτῶν. Σὺ εἶσαι ἡ κεφαλὴ ἡ χρυσῆ. Δανιήλ 2:38.

A “head,” or a “king” are both symbols of a kingdom. The kingdom that is represented by the “days of one king,” is the United States. The United States began its prophetic rule as the earth beast when the deadly wound was delivered to the whore of Babylon in 1798. It continues as the sixth kingdom of Bible prophecy until the Sunday law. The literal kingdom of Bible prophecy that actually ruled for seventy years was Babylon.

Μία «κεφαλή», ή ένας «βασιλεύς», είναι αμφότερα σύμβολα ενός βασιλείου. Το βασίλειο που παριστάνεται από τις «ημέρες του ενός βασιλέως» είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες. Οι Ηνωμένες Πολιτείες άρχισαν την προφητική τους εξουσία ως το θηρίο της γης όταν το θανατηφόρο τραύμα επεβλήθη στην πόρνη Βαβυλώνα το 1798. Συνεχίζουν ως το έκτο βασίλειο της Βιβλικής προφητείας μέχρι τον νόμο της Κυριακής. Το κυριολεκτικό βασίλειο της Βιβλικής προφητείας που πράγματι κυβέρνησε επί εβδομήντα έτη ήταν η Βαβυλώνα.

> Behold, I will send and take all the families of the north, saith the Lord, and Nebuchadnezzar the king of Babylon, my servant, and will bring them against this land, and against the inhabitants thereof, and against all these nations round about, and will utterly destroy them, and make them an astonishment, and an hissing, and perpetual desolations. Moreover I will take from them the voice of mirth, and the voice of gladness, the voice of the bridegroom, and the voice of the bride, the sound of the millstones, and the light of the candle. And this whole land shall be a desolation, and an astonishment; and these nations shall serve the king of Babylon seventy years. And it shall come to pass, when seventy years are accomplished, that I will punish the king of Babylon, and that nation, saith the Lord, for their iniquity, and the land of the Chaldeans, and will make it perpetual desolations. Jeremiah 25:9–12.

> Ἰδού, ἐγὼ θέλω ἀποστείλει καὶ λάβει πάσας τὰς φυλὰς τοῦ βορρᾶ, λέγει Κύριος, καὶ τὸν Ναβουχοδονόσορα, τὸν βασιλέα τῆς Βαβυλῶνος, τὸν δοῦλόν μου, καὶ θέλω φέρει αὐτοὺς ἐπὶ τὴν γῆν ταύτην καὶ ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας ἐν αὐτῇ καὶ ἐπὶ πάντα τὰ ἔθνη ταῦτα κύκλῳ, καὶ θέλω ἐξολοθρεύσει αὐτούς παντελῶς καὶ καταστήσει αὐτοὺς εἰς ἔκπληξιν καὶ εἰς συριγμόν καὶ εἰς ἐρημώσεις αἰωνίους. Ἔτι δὲ θέλω ἀφαιρέσει ἀπ’ αὐτῶν φωνὴν εὐφροσύνης καὶ φωνὴν χαρᾶς, φωνὴν νυμφίου καὶ φωνὴν νύμφης, τὸν ἦχον τῶν μυλολίθων καὶ τὸ φῶς τοῦ λύχνου. Καὶ πᾶσα αὕτη ἡ γῆ θέλει γίνεσθαι ἐρήμωσις καὶ ἔκπληξις· καὶ τὰ ἔθνη ταῦτα θέλουσι δουλεύσει τῷ βασιλεῖ τῆς Βαβυλῶνος ἑβδομήκοντα ἔτη. Καὶ θέλει γίνεσθαι, ὅταν συμπληρωθῶσι τὰ ἑβδομήκοντα ἔτη, ὅτι θέλω ἐπισκεφθῆ ἐπὶ τὸν βασιλέα τῆς Βαβυλῶνος καὶ ἐπὶ τὸ ἔθνος ἐκεῖνο, λέγει Κύριος, διὰ τὴν ἀνομίαν αὐτῶν, καὶ ἐπὶ τὴν γῆν τῶν Χαλδαίων, καὶ θέλω καταστήσει αὐτὴν εἰς ἐρημώσεις αἰωνίους. Ἰερεμίας 25:9–12.

Literal Babylon ruled for seventy years, typifying the kingdom in the last days which will reign for seventy symbolic years. Nebuchadnezzar, the king of Babylon, attacked Judah three times. The first attack was against Jehoiakim, and the seventy years of Jeremiah’s prophecy then began. It ended with the death of Belshazzar, when God punished “the king of Babylon,” as he had punished king Jehoiakim in the beginning of the seventy years. The prophetic kingdom that is represented as “days of one king” (one kingdom) as “seventy years” was Babylon, and the kingdom of Bible prophecy that rules for the seventy symbolic years during the time when the whore of Tyre is forgotten, is the earth beast of Revelation thirteen. The transition from the fifth to sixth kingdom of Bible prophecy in 1798, is part of the truth that John is illustrating in Revelation chapter thirteen.

Η κυριολεκτική Βαβυλώνα κυριάρχησε επί εβδομήντα έτη, προτυπώνοντας τη βασιλεία των εσχάτων ημερών, η οποία θα βασιλεύσει επί εβδομήντα συμβολικά έτη. Ο Ναβουχοδονόσορ, ο βασιλεύς της Βαβυλώνος, επιτέθηκε στον Ιούδα τρεις φορές. Η πρώτη επίθεση στράφηκε κατά του Ιωακείμ, και τότε άρχισαν τα εβδομήντα έτη της προφητείας του Ιερεμία. Αυτά έληξαν με τον θάνατο του Βαλτάσαρ, όταν ο Θεός τιμώρησε «τον βασιλέα της Βαβυλώνος», όπως είχε τιμωρήσει τον βασιλέα Ιωακείμ στην αρχή των εβδομήντα ετών. Η προφητική βασιλεία η οποία παριστάνεται ως «ημέραι ενός βασιλέως» (μία βασιλεία), ως «εβδομήντα έτη», ήταν η Βαβυλώνα, και η βασιλεία της βιβλικής προφητείας η οποία εξουσιάζει επί τα εβδομήντα συμβολικά έτη κατά τον καιρό κατά τον οποίον η πόρνη της Τύρου λησμονείται, είναι το θηρίο της γης της Αποκαλύψεως δεκατρία. Η μετάβαση από την πέμπτη στην έκτη βασιλεία της βιβλικής προφητείας, το 1798, αποτελεί μέρος της αλήθειας την οποία ο Ιωάννης παρουσιάζει στην Αποκάλυψη, κεφάλαιο δεκατρία.

> And I stood upon the sand of the sea, and saw a beast rise up out of the sea, having seven heads and ten horns, and upon his horns ten crowns, and upon his heads the name of blasphemy. . . . And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. Revelation 13:1, 11.

> Και εστάθην επί την άμμον της θαλάσσης, και είδον θηρίον αναβαίνον εκ της θαλάσσης, έχον κεφαλάς επτά και κέρατα δέκα, και επί των κεράτων αυτού δέκα διαδήματα, και επί τας κεφαλάς αυτού όνομα βλασφημίας.... Και είδον άλλο θηρίον αναβαίνον εκ της γης· και είχε κέρατα δύο όμοια με αρνίον, και ελάλει ως δράκων. Αποκάλυψις 13:1, 11.

The seashore which John stood upon in Revelation chapter thirteen, represents 1798.

Η θαλάσσια ακτή επάνω στην οποία στάθηκε ο Ιωάννης στο δέκατο τρίτο κεφάλαιο της Αποκαλύψεως αντιπροσωπεύει το 1798.

> “At the time when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, is represented by a beast with lamblike horns. The beasts preceding it had risen from the sea; but this came up out of the earth, representing the peaceful rise of the nation which it symbolized—the United States.” Signs of the Times, February 8, 1910.

> «Κατά τον καιρό που ο Παπισμός, απογυμνωμένος από τη δύναμή του, εξαναγκάσθηκε να παύσει τους διωγμούς, ο Ιωάννης είδε να αναδύεται μια νέα δύναμη, για να επαναλάβει τη φωνή του δράκοντος και να συνεχίσει το ίδιο σκληρό και βλάσφημο έργο. Αυτή η δύναμη, η τελευταία που πρόκειται να πολεμήσει εναντίον της εκκλησίας και του νόμου του Θεού, παριστάνεται από ένα θηρίο με αρνίσια κέρατα. Τα θηρία που προηγήθηκαν είχαν αναβεί από τη θάλασσα· αλλά αυτό ανέβηκε από τη γη, υποδηλώνοντας την ειρηνική ανάδυση του έθνους που συμβόλιζε — τις Ηνωμένες Πολιτείες.» Signs of the Times, February 8, 1910.

The beast from the sea was divided by the sand of the sea from the beast of the earth. The fifth kingdom of Bible prophecy in 1798 (the seashore), represented past history, and the sixth kingdom was future history. The Millerites did not see this truth. William Miller was given insight into the dragon power of paganism and its relationship with the following kingdom represented as the beast of Catholicism. Revelation thirteen, opens up the story of the false prophet, that is the third of the three powers which lead the world to Armageddon. The story begins on the seashore of 1798.

Το θηρίο που ανέβαινε από τη θάλασσα χωριζόταν, δια της άμμου της θαλάσσης, από το θηρίο της γης. Η πέμπτη βασιλεία της βιβλικής προφητείας, το 1798 (η ακρογιαλιά), αντιπροσώπευε την παρελθούσα ιστορία, και η έκτη βασιλεία ήταν μελλοντική ιστορία. Οι Μιλλερίτες δεν διέκριναν αυτήν την αλήθεια. Στον William Miller δόθηκε διορατικότητα σχετικά με τη δρακόντεια δύναμη του παγανισμού και τη σχέση της με την ακόλουθη βασιλεία, η οποία παριστάνεται ως το θηρίο του Καθολικισμού. Το δέκατο τρίτο κεφάλαιο της Αποκάλυψης ανοίγει την ιστορία του ψευδοπροφήτη, δηλαδή της τρίτης από τις τρεις δυνάμεις που οδηγούν τον κόσμο στον Αρμαγεδδώνα. Η ιστορία αρχίζει στην ακρογιαλιά του 1798.

The United States begins its history with the symbolism of the lamb, but ends its history speaking as a dragon. The history of the symbolic seventy years of the reign of the earth beast is represented in one verse, in chapter thirteen of Revelation, for the verse identifies both the beginning and ending of the earth beast in the same sentence.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες αρχίζουν την ιστορία τους με τον συμβολισμό του αρνίου, αλλά ολοκληρώνουν την ιστορία τους μιλώντας ως δράκων. Η ιστορία των συμβολικών εβδομήντα ετών της κυριαρχίας του θηρίου της γης παρουσιάζεται σε ένα εδάφιο, στο δέκατο τρίτο κεφάλαιο της Αποκάλυψης, διότι το εδάφιο προσδιορίζει τόσο την αρχή όσο και το τέλος του θηρίου της γης μέσα στην ίδια πρόταση.

> And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. Revelation 13:11.

> Και είδα ένα άλλο θηρίο να ανεβαίνει από τη γη· και είχε δύο κέρατα όμοια με αρνιού, και μιλούσε σαν δράκων. Αποκάλυψις 13:11.

When the United States speaks as a dragon, it passes the Sunday law. Before it accomplishes the enforcement of Sunday worship the apostate churches of Protestantism will come together and take political control of the apostate government, as they form the image of the beast. When inspiration identifies (and it does so repeatedly), that Nebuchadnezzar’s dedication service of the golden image represents the Sunday law, it is marking the end of the seventy symbolic years of the earth beast. Daniel chapters one through three, represent the three angels’ messages of Revelation chapter fourteen. The third angel becomes a living truth at the Sunday law.

Όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες μιλούν ως δράκων, θεσπίζουν τον νόμο της Κυριακής. Πριν ολοκληρώσουν την επιβολή της λατρείας της Κυριακής, οι αποστατημένες εκκλησίες του Προτεσταντισμού θα συναχθούν μαζί και θα αναλάβουν πολιτικό έλεγχο της αποστατημένης κυβέρνησης, καθώς σχηματίζουν την εικόνα του θηρίου. Όταν η θεόπνευστη μαρτυρία προσδιορίζει (και το πράττει επανειλημμένως) ότι η τελετή εγκαινίων της χρυσής εικόνας από τον Ναβουχοδονόσορ αντιπροσωπεύει τον νόμο της Κυριακής, σηματοδοτεί το τέλος των εβδομήντα συμβολικών ετών του θηρίου της γης. Τα κεφάλαια ένα έως τρία του Δανιήλ αντιπροσωπεύουν τα μηνύματα των τριών αγγέλων της Αποκάλυψης, κεφάλαιο δεκατέσσερα. Ο τρίτος άγγελος καθίσταται ζώσα αλήθεια κατά τον νόμο της Κυριακής.

Prophetically, chapters one through three in the book of Daniel, represent the seventy symbolic years of the earth beast of Revelation thirteen. The dietary test represented in chapter one, and the symbolism of Jehoiakim, identify that chapter one, prophetically begins at the empowerment of the first angel, either on August 11, 1840, or on September 11, 2001, in the history of the third angel.

Προφητικώς, τα κεφάλαια ένα έως τρία στο βιβλίο του Δανιήλ αντιπροσωπεύουν τα εβδομήντα συμβολικά έτη του θηρίου της γης της Αποκάλυψης δεκατρία. Η δοκιμασία της διατροφής που παρουσιάζεται στο κεφάλαιο ένα, και ο συμβολισμός του Ιωακείμ, καταδεικνύουν ότι το κεφάλαιο ένα, προφητικώς, αρχίζει κατά την ενδυνάμωση του πρώτου αγγέλου, είτε στις 11 Αυγούστου 1840, είτε στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, στην ιστορία του τρίτου αγγέλου.

Babylon is the nation that ruled for seventy years, and those years, represents the history of the United States. Babylon’s seventy years did not conclude until well after Nebuchadnezzar’s dedication of the golden image, but prophetically the seventy symbolic years that Isaiah employs in chapter twenty-three, ends in chapter three of Daniel. When Nebuchadnezzar’s orchestra plays the music for the dedication ceremony, the mark of the beast is enforced, and at that time the whore of Tyre and of Babylon begins to sing her songs to the kings of the earth, while apostate Israel bows and dances.

Η Βαβυλώνα είναι το έθνος που κυριάρχησε επί εβδομήντα έτη, και αυτά τα έτη αντιπροσωπεύουν την ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών. Τα εβδομήντα έτη της Βαβυλώνας δεν ολοκληρώθηκαν παρά πολύ μετά την αφιέρωση της χρυσής εικόνας από τον Ναβουχοδονόσορ, αλλά προφητικώς τα εβδομήντα συμβολικά έτη που χρησιμοποιεί ο Ησαΐας στο εικοστό τρίτο κεφάλαιο λήγουν στο τρίτο κεφάλαιο του Δανιήλ. Όταν η ορχήστρα του Ναβουχοδονόσορ παίζει τη μουσική για την τελετή αφιερώσεως, επιβάλλεται το χάραγμα του θηρίου, και τότε η πόρνη της Τύρου και της Βαβυλώνας αρχίζει να άδει τα άσματά της προς τους βασιλείς της γης, ενώ ο αποστάτης Ισραήλ υποκλίνεται και χορεύει.

> Nebuchadnezzar the king made an image of gold, whose height was threescore cubits, and the breadth thereof six cubits: he set it up in the plain of Dura, in the province of Babylon. Then Nebuchadnezzar the king sent to gather together the princes, the governors, and the captains, the judges, the treasurers, the counsellors, the sheriffs, and all the rulers of the provinces, to come to the dedication of the image which Nebuchadnezzar the king had set up. Then the princes, the governors, and captains, the judges, the treasurers, the counsellors, the sheriffs, and all the rulers of the provinces, were gathered together unto the dedication of the image that Nebuchadnezzar the king had set up; and they stood before the image that Nebuchadnezzar had set up. Then an herald cried aloud, To you it is commanded, O people, nations, and languages, That at what time ye hear the sound of the cornet, flute, harp, sackbut, psaltery, dulcimer, and all kinds of musick, ye fall down and worship the golden image that Nebuchadnezzar the king hath set up: And whoso falleth not down and worshippeth shall the same hour be cast into the midst of a burning fiery furnace. Therefore at that time, when all the people heard the sound of the cornet, flute, harp, sackbut, psaltery, and all kinds of musick, all the people, the nations, and the languages, fell down and worshipped the golden image that Nebuchadnezzar the king had set up. Daniel 3:1–7.

> Ο βασιλεὺς Ναβουχοδονόσορ ἔκαμεν εἰκόνα χρυσῆν, τῆς ὁποίας τὸ ὕψος ἦτο ἑξήκοντα πῆχαι, καὶ τὸ πλάτος αὐτῆς ἓξ πῆχαι· ἔστησεν αὐτὴν εἰς τὴν πεδιάδα Δουρά, ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ Βαβυλῶνος. Τότε ὁ βασιλεὺς Ναβουχοδονόσορ ἀπέστειλε νὰ συναχθῶσιν οἱ σατράπαι, οἱ διοικηταί, καὶ οἱ ἔπαρχοι, οἱ κριταί, οἱ ταμίαι, οἱ σύμβουλοι, οἱ ὕπατοι, καὶ πάντες οἱ ἄρχοντες τῶν ἐπαρχιῶν, διὰ νὰ ἔλθωσιν εἰς τὰ ἐγκαίνια τῆς εἰκόνος, τὴν ὁποίαν ὁ βασιλεὺς Ναβουχοδονόσορ ἔστησεν. Τότε συνήχθησαν οἱ σατράπαι, οἱ διοικηταί, καὶ οἱ ἔπαρχοι, οἱ κριταί, οἱ ταμίαι, οἱ σύμβουλοι, οἱ ὕπατοι, καὶ πάντες οἱ ἄρχοντες τῶν ἐπαρχιῶν, εἰς τὰ ἐγκαίνια τῆς εἰκόνος, τὴν ὁποίαν ὁ βασιλεὺς Ναβουχοδονόσορ ἔστησε· καὶ ἵσταντο ἔμπροσθεν τῆς εἰκόνος, τὴν ὁποίαν ὁ Ναβουχοδονόσορ ἔστησε. Καὶ κῆρυξ ἐβόησε μεγαλοφώνως, Πρὸς ἐσᾶς προστάσσεται, λαοί, ἔθνη, καὶ γλῶσσαι, ὅτι καθ’ ἣν ὥραν ἀκούσητε τὸν ἦχον τῆς σάλπιγγος, τοῦ αὐλοῦ, τῆς κιθάρας, τοῦ σαμβύκου, τοῦ ψαλτηρίου, τοῦ συμφώνου, καὶ παντὸς εἴδους μουσικῆς, νὰ πέσητε κάτω καὶ νὰ προσκυνήσητε τὴν χρυσῆν εἰκόνα, τὴν ὁποίαν ὁ βασιλεὺς Ναβουχοδονόσορ ἔστησε· καὶ ὅστις δὲν πέσῃ κάτω καὶ δὲν προσκυνήσῃ, αὐτὴν τὴν ὥραν θὰ ῥιφθῇ εἰς τὸ μέσον καμίνου πυρὸς καιομένης. Διὰ τοῦτο, κατ’ ἐκεῖνον τὸν καιρόν, ὅτε πάντες οἱ λαοὶ ἤκουσαν τὸν ἦχον τῆς σάλπιγγος, τοῦ αὐλοῦ, τῆς κιθάρας, τοῦ σαμβύκου, τοῦ ψαλτηρίου, καὶ παντὸς εἴδους μουσικῆς, πάντες οἱ λαοί, τὰ ἔθνη, καὶ αἱ γλῶσσαι, ἔπεσαν κάτω καὶ προσεκύνησαν τὴν χρυσῆν εἰκόνα, τὴν ὁποίαν ὁ βασιλεὺς Ναβουχοδονόσορ ἔστησε. Δανιήλ 3:1–7.

At that “time,” or in that same “hour,” which is the Sunday law in the United States, anyone who refuses to worship the golden image will “be cast into the midst of a burning fiery furnace.” The only book in the Old Testament that contains the word translated as “hour,” is the book of Daniel. The word “hour” in chapter three, represents the arrival of the mark of the beast. The word “hour” also represents the message of the first angel in chapter four, for it there symbolizes the warning to Nebuchadnezzar of the coming “hour” of God’s judgment.

Κατ’ ἐκείνον τον «καιρό», ή κατά την ίδια εκείνη «ώρα», η οποία είναι ο νόμος της Κυριακής στις Ηνωμένες Πολιτείες, όποιος αρνηθεί να προσκυνήσει τη χρυσή εικόνα θα «ριφθεί στο μέσον καμίνου πυρός καιομένης». Το μόνο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης που περιέχει τη λέξη η οποία μεταφράζεται ως «ώρα» είναι το βιβλίο του Δανιήλ. Η λέξη «ώρα» στο τρίτο κεφάλαιο αντιπροσωπεύει την έλευση του χαράγματος του θηρίου. Η λέξη «ώρα» αντιπροσωπεύει επίσης το μήνυμα του πρώτου αγγέλου στο τέταρτο κεφάλαιο, διότι εκεί συμβολίζει την προειδοποίηση προς τον Ναβουχοδονόσορ για την επερχόμενη «ώρα» της κρίσεως του Θεού.

> Then Daniel, whose name was Belteshazzar, was astonied for one hour, and his thoughts troubled him. The king spake, and said, Belteshazzar, let not the dream, or the interpretation thereof, trouble thee. Belteshazzar answered and said, My lord, the dream be to them that hate thee, and the interpretation thereof to thine enemies. Daniel 4:19.

> Τότε ο Δανιήλ, του οποίου το όνομα ήταν Βαλτασάσαρ, έμεινε έκθαμβος επί μία ώρα, και οι διαλογισμοί του τον τάραζαν. Ο βασιλεύς μίλησε και είπε: Βαλτασάσαρ, ας μη σε ταράττει το όνειρο, ούτε η ερμηνεία αυτού. Και ο Βαλτασάσαρ αποκρίθηκε και είπε: Κύριέ μου, το όνειρο ας είναι για εκείνους που σε μισούν, και η ερμηνεία αυτού για τους εχθρούς σου. Δανιήλ 4:19.

Daniel presented the warning to Nebuchadnezzar of his coming hour of God’s judgment, that Nebuchadnezzar later rejected. The “hour” in chapter four, when used again in the chapter, then represents the “hour” that the judgment arrived. In Millerite history the first “hour” in chapter four, would represent the arrival of the first angel in 1798. That message was fulfilled when the investigative judgment began on October 22, 1844. The “hour” in chapter four, is first a symbol of a message of coming judgment and then it is employed as the symbol that the judgment has arrived. The first use of the word “hour” represents 1798, and the arrival of the first angel, and the second use represents October 22, 1844, and the arrival of the third angel.

Ο Δανιήλ παρουσίασε στον Ναβουχοδονόσορα την προειδοποίηση για την επερχόμενη ώρα της κρίσεως του Θεού, την οποία ο Ναβουχοδονόσορ αργότερα απέρριψε. Η «ώρα» στο τέταρτο κεφάλαιο, όταν χρησιμοποιείται εκ νέου μέσα στο κεφάλαιο, αντιπροσωπεύει τότε την «ώρα» κατά την οποία έφθασε η κρίση. Στη Μιλλεριτική ιστορία η πρώτη «ώρα» στο τέταρτο κεφάλαιο θα αντιπροσώπευε την άφιξη του πρώτου αγγέλου το 1798. Εκείνο το μήνυμα εκπληρώθηκε όταν άρχισε η ανακριτική κρίση στις 22 Οκτωβρίου 1844. Η «ώρα» στο τέταρτο κεφάλαιο είναι αρχικώς σύμβολο ενός μηνύματος περί επερχομένης κρίσεως και κατόπιν χρησιμοποιείται ως το σύμβολο ότι η κρίση έχει φθάσει. Η πρώτη χρήση της λέξεως «ώρα» αντιπροσωπεύει το 1798 και την άφιξη του πρώτου αγγέλου, και η δεύτερη χρήση αντιπροσωπεύει την 22α Οκτωβρίου 1844 και την άφιξη του τρίτου αγγέλου.

> The same hour was the thing fulfilled upon Nebuchadnezzar: and he was driven from men, and did eat grass as oxen, and his body was wet with the dew of heaven, till his hairs were grown like eagles’ feathers, and his nails like birds’ claws. Daniel 4:33.

> Κατ’ ἐκείνην τὴν ὥραν ἐκπληρώθη τὸ πράγμα ἐπὶ τοῦ Ναβουχοδονόσορος· καὶ ἐξεδιώχθη ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων, καὶ ἔτρωγε χόρτον ὡς οἱ βόες, καὶ τὸ σῶμα αὐτοῦ ἐβρέχετο ἀπὸ τὴν δρόσον τοῦ οὐρανοῦ, ἕως οὗ αἱ τρίχες αὐτοῦ ἐμακρύνθησαν ὡς πτερὰ ἀετῶν, καὶ οἱ ὄνυχες αὐτοῦ ὡς νύχια ὀρνέων. Δανιήλ 4:33.

The “hour” in chapter four is therefore a symbol of both 1798 and 1844, which are the ending points for the two curses of “seven times,” against the northern (beginning in 723 BC) and southern (beginning in 677 BC) kingdoms of Israel. Those two curses, representing twenty-five hundred and twenty years of scattering and slavery, represent the execution of God’s first and last indignation against His apostate people. They both started with God’s judgment, and their respective endings represent the warning message of God’s approaching investigative judgment, or the arrival of the investigative judgment. Both of the judgments represented by the ending of the two judgments of “seven times” are represented by the word “hour,” in Daniel chapter four.

Η «ώρα» στο τέταρτο κεφάλαιο είναι, επομένως, σύμβολο τόσο του 1798 όσο και του 1844, τα οποία αποτελούν τα καταληκτικά σημεία των δύο κατάρων των «επτά καιρών» εναντίον του βόρειου (με αρχή το 723 π.Χ.) και του νότιου (με αρχή το 677 π.Χ.) βασιλείου του Ισραήλ. Αυτές οι δύο κατάρες, που αντιπροσωπεύουν δύο χιλιάδες πεντακόσια είκοσι έτη διασκορπισμού και δουλείας, αντιπροσωπεύουν την εκτέλεση της πρώτης και της τελευταίας αγανακτήσεως του Θεού εναντίον του αποστατημένου λαού Του. Αμφότερες άρχισαν με την κρίση του Θεού, και οι αντίστοιχες λήξεις τους αντιπροσωπεύουν το προειδοποιητικό μήνυμα της επικείμενης διερευνητικής κρίσεως του Θεού, ή την άφιξη της διερευνητικής κρίσεως. Αμφότερες οι κρίσεις που αντιπροσωπεύονται από το τέλος των δύο κρίσεων των «επτά καιρών» αντιπροσωπεύονται από τη λέξη «ώρα» στο τέταρτο κεφάλαιο του Δανιήλ.

In Millerite history the “hour” represents the beginning of the movement at the time of the end in 1798, when the first angel arrived, and the second “hour” in chapter four represents the end of the movement, when the third angel arrived on October 22, 1844. The Millerite movement of the first angel is repeated in the movement of the third angel, so the two usages of “hour” in chapter four, also mark the time of the end in 1989, and also the soon-coming Sunday law. The Millerite movement of the first angel announced the opening of the investigative judgment, and the movement of the third angel announces the opening of God’s executive judgment, which is progressive, beginning at the Sunday law, and continuing and escalating until the Second Coming of Christ.

Στην ιστορία των Μιλλεριτών, η «ώρα» αντιπροσωπεύει την αρχή του κινήματος στον καιρό του τέλους, το 1798, όταν έφθασε ο πρώτος άγγελος, και η δεύτερη «ώρα» στο τέταρτο κεφάλαιο αντιπροσωπεύει το τέλος του κινήματος, όταν έφθασε ο τρίτος άγγελος, στις 22 Οκτωβρίου 1844. Το μιλλεριτικό κίνημα του πρώτου αγγέλου επαναλαμβάνεται στο κίνημα του τρίτου αγγέλου, ώστε οι δύο χρήσεις της «ώρας» στο τέταρτο κεφάλαιο να σηματοδοτούν επίσης τον καιρό του τέλους το 1989, καθώς και τον επικείμενο νόμο της Κυριακής. Το μιλλεριτικό κίνημα του πρώτου αγγέλου ανήγγειλε την έναρξη της ανακριτικής κρίσεως, και το κίνημα του τρίτου αγγέλου αναγγέλλει την έναρξη της εκτελεστικής κρίσεως του Θεού, η οποία είναι προοδευτική, αρχίζοντας με τον νόμο της Κυριακής και συνεχίζοντας και κλιμακούμενη έως τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού.

We will continue our study of Daniel chapter three, and conclude our consideration of the word “hour” in the next article.

Θα συνεχίσουμε τη μελέτη μας στο τρίτο κεφάλαιο του Δανιήλ και θα ολοκληρώσουμε την εξέτασή μας της λέξεως «ώρα» στο επόμενο άρθρο.

> Behold, I send you forth as sheep in the midst of wolves: be ye therefore wise as serpents, and harmless as doves. But beware of men: for they will deliver you up to the councils, and they will scourge you in their synagogues; And ye shall be brought before governors and kings for my sake, for a testimony against them and the Gentiles. But when they deliver you up, take no thought how or what ye shall speak: for it shall be given you in that same hour what ye shall speak. For it is not ye that speak, but the Spirit of your Father which speaketh in you. And the brother shall deliver up the brother to death, and the father the child: and the children shall rise up against their parents, and cause them to be put to death. And ye shall be hated of all men for my name’s sake: but he that endureth to the end shall be saved. But when they persecute you in this city, flee ye into another: for verily I say unto you, Ye shall not have gone over the cities of Israel, till the Son of man be come. The disciple is not above his master, nor the servant above his lord. It is enough for the disciple that he be as his master, and the servant as his lord. If they have called the master of the house Beelzebub, how much more shall they call them of his household? Fear them not therefore: for there is nothing covered, that shall not be revealed; and hid, that shall not be known. What I tell you in darkness, that speak ye in light: and what ye hear in the ear, that preach ye upon the housetops. And fear not them which kill the body, but are not able to kill the soul: but rather fear him which is able to destroy both soul and body in hell. Matthew 10:16–28.

> Ιδού, σας αποστέλλω ως πρόβατα εν μέσω λύκων· γίνεσθε λοιπόν φρόνιμοι ως οι όφεις και ακέραιοι ως αι περιστεραί. Προσέχετε δε από τους ανθρώπους· διότι θα σας παραδώσουν εις συνέδρια και θα σας μαστιγώσουν εις τας συναγωγάς των· και θα οδηγηθείτε ενώπιον ηγεμόνων και βασιλέων εξαιτίας μου, προς μαρτυρίαν εις αυτούς και εις τα έθνη. Όταν δε σας παραδώσουν, μη μεριμνήσετε πώς ή τι θα λαλήσετε· διότι θα σας δοθεί κατά την ώραν εκείνην τι θα λαλήσετε. Επειδή δεν είσθε σεις οι λαλούντες, αλλά το Πνεύμα του Πατρός σας, το οποίον λαλεί εν υμίν. Και θα παραδώσει αδελφός αδελφόν εις θάνατον, και πατήρ τέκνον· και θα επαναστατήσουν τέκνα κατά γονέων και θα τους θανατώσουν. Και θα είσθε μισούμενοι από πάντων διά το όνομά μου· εκείνος όμως που θα υπομείνει έως τέλους, αυτός θα σωθεί. Όταν δε σας διώκουν εις την πόλιν ταύτην, φεύγετε εις την άλλην· διότι αληθώς σας λέγω, δεν θα έχετε διέλθει τας πόλεις του Ισραήλ, έως ότου έλθει ο Υιός του ανθρώπου. Δεν είναι ο μαθητής υπεράνω του διδασκάλου αυτού, ουδέ ο δούλος υπεράνω του κυρίου αυτού. Αρκεί εις τον μαθητήν να γίνει ως ο διδάσκαλός του, και εις τον δούλον ως ο κύριός του. Εάν τον οικοδεσπότην εκάλεσαν Βεελζεβούλ, πόσον μάλλον τους οικείους αυτού; Μη φοβηθείτε λοιπόν αυτούς· διότι δεν υπάρχει τίποτε καλυμμένον, το οποίον δεν θα αποκαλυφθεί, και κρυπτόν, το οποίον δεν θα γνωσθεί. Ό,τι σας λέγω εν τω σκότει, λαλήσατε εν τω φωτί· και ό,τι ακούετε εις το ους, κηρύξατε επί των δωμάτων. Και μη φοβείσθε από εκείνους που αποκτείνουν το σώμα, την δε ψυχήν δεν δύνανται να αποκτείνουν· αλλά μάλλον φοβείσθε εκείνον που δύναται και ψυχήν και σώμα να απολέσει εν τη γεέννη. Κατά Ματθαίον 10:16–28.

Back to Articles