Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Eighty-Five

Το Βιβλίο του Δανιήλ - Αριθμός Εκατόν Ογδόντα Πέντε

Divinity Embodied: The Profound Confession of Peter and Its Implications

Η Θεότητα Ενσαρκωμένη: Η Βαθιά Ομολογία του Πέτρου και οι Επιπτώσεις της

Author

Jeff Pippenger

Published

April 15, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

When Peter set forth his answer to Christ’s question of who the disciples say that Christ is he identified that Jesus was the anointed one, the Christ, the Messiah. He also said He was the Son of God.

Όταν ο Πέτρος εξέθεσε την απάντησή του στο ερώτημα του Χριστού ως προς το ποιον λέγουν οι μαθητές ότι είναι ο Χριστός, διακήρυξε ότι ο Ιησούς ήταν ο Κεχρισμένος, ο Χριστός, ο Μεσσίας. Είπε επίσης ότι ήταν ο Υιός του Θεού.

> When Jesus came into the coasts of Caesarea Philippi, he asked his disciples, saying, Whom do men say that I the Son of man am? And they said, Some say that thou art John the Baptist: some, Elias; and others, Jeremias, or one of the prophets. He saith unto them, But whom say ye that I am? And Simon Peter answered and said, Thou art the Christ, the Son of the living God. And Jesus answered and said unto him, Blessed art thou, Simon Barjona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but my Father which is in heaven. And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven. Matthew 16:13–19.

> Ότε δε ήλθεν ο Ιησούς εις τα μέρη της Καισαρείας της Φιλίππου, ηρώτα τους μαθητάς αυτού, λέγων· Τίνα με λέγουσιν οι άνθρωποι ότι είμαι εγώ, ο Υιός του ανθρώπου; Οι δε είπον· Άλλοι μεν λέγουσιν ότι είσαι Ιωάννης ο Βαπτιστής, άλλοι δε Ηλίας, έτεροι δε Ιερεμίας, ή εις των προφητών. Λέγει προς αυτούς· Σεις όμως τίνα με λέγετε ότι είμαι; Και αποκριθείς ο Σίμων Πέτρος είπε· Συ είσαι ο Χριστός, ο Υιός του Θεού του ζώντος. Και αποκριθείς ο Ιησούς είπε προς αυτόν· Μακάριος είσαι, Σίμων Βαριωνά· διότι σαρξ και αίμα δεν σοι απεκάλυψαν τούτο, αλλ’ ο Πατήρ μου ο εν τοις ουρανοίς. Και εγώ δε σοι λέγω, ότι συ είσαι Πέτρος, και επί ταύτης της πέτρας θέλω οικοδομήσει την εκκλησίαν μου· και πύλαι άδου δεν θέλουσι κατισχύσει αυτής. Και θέλω σοι δώσει τας κλείδας της βασιλείας των ουρανών· και ό,τι εάν δήσης επί της γης, θέλει είσθαι δεδεμένον εν τοις ουρανοίς· και ό,τι εάν λύσης επί της γης, θέλει είσθαι λελυμένον εν τοις ουρανοίς. Κατά Ματθαίον 16:13–19.

Through Peter the Holy Spirit presented the essential truth for the one hundred and forty-four thousand to understand. He did so at Panium, which was Caesarea Philippi. Panium is the most sacred temple site in the worship of the dragon, for Greece represents the world, and the world in the last days is the United Nations, who is the dragon’s earthly representative. The “gates of hell” is a name for the temple of Pan, the Greek goat-god. The temple was built in front of a cave that contained the Spring of Panium. The Spring of Panium fed the Jordan River, which is a symbol of Christ.

Διὰ τοῦ Πέτρου, τὸ Ἅγιον Πνεῦμα παρουσίασε τὴν οὐσιώδη ἀλήθεια, τὴν ὁποίαν ὄφειλαν νὰ κατανοήσουν οἱ ἑκατὸν τεσσαράκοντα τέσσαρες χιλιάδες. Τοῦτο ἔπραξε στὸ Πάνιον, τὸ ὁποῖον ἦταν ἡ Καισάρεια ἡ Φιλίππου. Τὸ Πάνιον εἶναι ὁ ἱερώτατος τόπος ναοῦ στὴ λατρεία τοῦ δράκοντος, διότι ἡ Ἑλλάς ἀντιπροσωπεύει τὸν κόσμον, καὶ ὁ κόσμος στὶς ἔσχατες ἡμέρες εἶναι τὰ Ἡνωμένα Ἔθνη, τὰ ὁποῖα εἶναι ὁ ἐπίγειος ἀντιπρόσωπος τοῦ δράκοντος. Αἱ «πύλαι τοῦ ᾅδου» εἶναι ὄνομα τοῦ ναοῦ τοῦ Πάνος, τοῦ ἑλληνικοῦ τραγόμορφου θεοῦ. Ὁ ναὸς οὗτος ἀνεγέρθη ἔμπροσθεν σπηλαίου, τὸ ὁποῖον περιεῖχε τὴν Πηγὴ τοῦ Πανίου. Ἡ Πηγὴ τοῦ Πανίου ἐτροφοδοτεῖ τὸν ποταμὸν Ἰορδάνην, ὁ ὁποῖος εἶναι σύμβολον τοῦ Χριστοῦ.

The name “Jordan” means “descender,” and it begins its course in the mountainous region of northern Israel, drawing its main source from the springs of Mount Hermon, the highest peak in the Hermon Range, where the spring called the “gates of hell” is located. Hermon means “sacred” and “Jordon” means “to descend.” The Jordan River flows from the highlands of Mount Hermon and descends through the Jordan Rift Valley, eventually reaching the Dead Sea, which is the lowest point on Earth’s surface.

Το όνομα «Ιορδάνης» σημαίνει «ο καταβαίνων» και αρχίζει την πορεία του στην ορεινή περιοχή του βόρειου Ισραήλ, αντλώντας την κύρια πηγή του από τις πηγές του Όρους Ερμών, της υψηλότερης κορυφής της οροσειράς Ερμών, όπου βρίσκεται η πηγή που αποκαλείται «πύλες του άδου». Το Ερμών σημαίνει «ιερός» και το «Ιορδάνης» σημαίνει «καταβαίνω». Ο ποταμός Ιορδάνης ρέει από τα υψίπεδα του Όρους Ερμών και κατέρχεται μέσω της Κοιλάδας του Ρήγματος του Ιορδάνη, καταλήγοντας τελικά στη Νεκρά Θάλασσα, η οποία είναι το χαμηλότερο σημείο της επιφάνειας της γης.

The waters that feed the Jordan River, that originate in the temple of Pan, and that ultimately arrive at the lowest point on earth represent the descent the Son of God made when He left the highest sacred mountain to descend to the lowest “dead sea” of this world. Christ’s descent from heaven to the death of the cross also represents that He took upon Himself the flesh of fallen man, for his journey from heaven to the cross was fed by the waters that originated in the “gates of hell.”

Τα ύδατα που τροφοδοτούν τον ποταμό Ιορδάνη, τα οποία πηγάζουν από τον ναό του Πανός και τελικώς καταλήγουν στο χαμηλότερο σημείο της γης, απεικονίζουν την κάθοδο που πραγματοποίησε ο Υιός του Θεού όταν άφησε το υψηλότερο ιερό όρος για να κατέλθει στη χαμηλότερη «νεκρά θάλασσα» αυτού του κόσμου. Η κάθοδος του Χριστού από τον ουρανό έως τον θάνατο του σταυρού δηλώνει επίσης ότι προσέλαβε επάνω Του τη σάρκα του πεσόντος ανθρώπου, διότι η πορεία Του από τον ουρανό έως τον σταυρό τροφοδοτήθηκε από τα ύδατα που πηγάζουν από τις «πύλες του άδου».

The Dead Sea is not only the lowest place on earth, but it is the saltiest waters on earth, nine times saltier than the ocean. Christ’s death on the cross as typified by the Dead Sea is where He confirmed His covenant with many.

Η Νεκρά Θάλασσα δεν είναι μόνο το χαμηλότερο μέρος στη γη, αλλά και τα πιο αλμυρά νερά στη γη, εννέα φορές πιο αλμυρά από τον ωκεανό. Ο θάνατος του Χριστού επάνω στον σταυρό, όπως προτυπώνεται από τη Νεκρά Θάλασσα, είναι εκεί όπου Αυτός επικύρωσε τη διαθήκη Του με πολλούς.

> And every oblation of thy meat offering shalt thou season with salt; neither shalt thou suffer the salt of the covenant of thy God to be lacking from thy meat offering: with all thine offerings thou shalt offer salt. Leviticus 2:3.

> Καὶ πᾶσαν προσφορὰν τῆς θυσίας σου ἐξ ἀλεύρου θέλεις ἀρτύει με ἅλας· καὶ δὲν θέλεις ἀφήσει νὰ λείψῃ ἀπὸ τὴν προσφορὰν τῆς θυσίας σου ἐξ ἀλεύρου τὸ ἅλας τῆς διαθήκης τοῦ Θεοῦ σου· μετὰ πάντων τῶν προσφορῶν σου θέλεις προσφέρει ἅλας. Λευιτικόν 2:3.

On the way from the springs of Mount Hermon, the Jordan River passes through the sea of Galilee, which is also known as Lake Tiberius and Lake Kinneret. Galilee means a “hinge” or a “turning point.” Tiberius is the name of the Roman ruler who followed Augustus Caesar, and due to the shape of the lake, it is called Kinneret, which means “a harp” or “a lyre.” The turning point for mankind was when Tiberius Caesar ruled and Jesus was crucified, and every harp in heaven was silenced. The geographical testimony of the Jordan River in connection with the “gates of hell,” which is the temple of the Greek god Pan, speaks to the testimony which Peter proclaimed through the inspiration of the Holy Spirit.

Καθ’ οδόν από τις πηγές του όρους Ερμών, ο Ιορδάνης ποταμός διέρχεται μέσα από τη θάλασσα της Γαλιλαίας, η οποία είναι επίσης γνωστή ως λίμνη Τιβεριάς και λίμνη Κιννερέτ. Η Γαλιλαία σημαίνει «μεντεσές» ή «σημείο καμπής». Η Τιβεριάς είναι το όνομα του Ρωμαίου άρχοντος που διαδέχθηκε τον Αύγουστο Καίσαρα, και λόγω του σχήματος της λίμνης, ονομάζεται Κιννερέτ, που σημαίνει «άρπα» ή «λύρα». Το σημείο καμπής για την ανθρωπότητα ήταν όταν βασίλευε ο Τιβέριος Καίσαρας και ο Ιησούς σταυρώθηκε, και κάθε άρπα στον ουρανό εσίγησε. Η γεωγραφική μαρτυρία του Ιορδάνη ποταμού σε συνάρτηση με τις «πύλες του άδου», που είναι ο ναός του Έλληνα θεού Πανός, μιλά για τη μαρτυρία την οποία ο Πέτρος διακήρυξε διά της εμπνεύσεως του Αγίου Πνεύματος.

The incarnation of Christ was the combination of Divinity and humanity that occurred when the Divine Son of God took upon Himself human flesh, thus combining Divinity with humanity, as represented by the waters from the spring of Pan feeding the Jordan River. What fed the spring of Pan was the dew, rain and snow that fell upon the mountains of Hermon, Hermon representing the “sacred” mountain, which is Jerusalem above.

Η ενσάρκωση του Χριστού ήταν ο συνδυασμός της Θεότητας και της ανθρωπότητας που έλαβε χώρα όταν ο Θείος Υιός του Θεού προσέλαβε επάνω Του ανθρώπινη σάρκα, συνδυάζοντας έτσι τη Θεότητα με την ανθρωπότητα, όπως παριστάνεται από τα ύδατα της πηγής του Πανός που τροφοδοτούν τον ποταμό Ιορδάνη. Εκείνο που τροφοδοτούσε την πηγή του Πανός ήταν η δρόσος, η βροχή και το χιόνι που έπεφταν στα όρη του Ερμών, ο δε Ερμών παριστάνει το «ιερό» όρος, το οποίο είναι η άνω Ιερουσαλήμ.

> A Song of Degrees of David. Behold, how good and how pleasant it is for brethren to dwell together in unity! It is like the precious ointment upon the head, that ran down upon the beard, even Aaron’s beard: that went down to the skirts of his garments; As the dew of Hermon, and as the dew that descended upon the mountains of Zion: for there the Lord commanded the blessing, even life for evermore. Psalms 133:1–3.

> Ωδή των Αναβαθμών· του Δαβίδ. Ιδού, πόσον καλόν και πόσον τερπνόν είναι να κατοικούν οι αδελφοί ομού εν ομονοία! Είναι ως το πολύτιμον μύρον επί της κεφαλής, το καταβαίνον επί του πώγωνος, του πώγωνος του Ααρών· το καταβαίνον έως των παρυφών του ενδύματός αυτού· ως η δρόσος του Αερμών, και ως η δρόσος η καταβαίνουσα επί τα όρη της Σιών· διότι εκεί διέταξεν ο Κύριος την ευλογίαν, ζωήν εις τον αιώνα. Ψαλμοί 133:1–3.

The “precious ointment” that ran down Aaron’s beard was the oil that was used when he and his sons were anointed as God’s priests.

Το «πολύτιμον μύρον» που κατέβαινε επί της γενειάδος του Ααρών ήταν το έλαιον που χρησιμοποιήθηκε όταν αυτός και οι υιοί αυτού εχρίσθησαν ιερείς του Θεού.

> And thou shalt take of the blood that is upon the altar, and of the anointing oil, and sprinkle it upon Aaron, and upon his garments, and upon his sons, and upon the garments of his sons with him: and he shall be hallowed, and his garments, and his sons, and his sons’ garments with him. Exodus 29:21.

> Καὶ θέλεις λάβει ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ ἀπὸ τοῦ ἐλαίου τοῦ χρίσματος, καὶ ῥανεῖ αὐτὰ ἐπὶ τὸν Ααρών, καὶ ἐπὶ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, καὶ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ, καὶ ἐπὶ τὰ ἱμάτια τῶν υἱῶν αὐτοῦ μετ’ αὐτοῦ· καὶ αὐτὸς θέλει ἁγιασθῆ, καὶ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ, καὶ τὰ ἱμάτια τῶν υἱῶν αὐτοῦ μετ’ αὐτοῦ. Ἔξοδος 29:21.

Peter expressed the confession of all the disciples, and in so doing he expressed the confession of the one hundred and forty-four thousand, who are to be anointed as a unified priesthood that is lifted up as an ensign. The “oil” that anointed Aaron, was also as the dew of Mount Hermon and also the dew of the mountains of Zion. The “oil” and the “dew” are the message which represents the anointing of the Holy Spirit.

Ο Πέτρος εξέφρασε την ομολογία όλων των μαθητών, και με τούτο εξέφρασε την ομολογία των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, οι οποίοι πρόκειται να χρισθούν ως ενιαίο ιεράτευμα που υψώνεται ως λάβαρο. Το «έλαιον» που έχρισε τον Ααρών ήταν επίσης ως η δρόσος του όρους Ερμών και επίσης η δρόσος των ορέων της Σιών. Το «έλαιον» και η «δρόσος» είναι το μήνυμα που αντιπροσωπεύει το χρίσμα του Αγίου Πνεύματος.

> Give ear, O ye heavens, and I will speak; and hear, O earth, the words of my mouth. My doctrine shall drop as the rain, my speech shall distil as the dew, as the small rain upon the tender herb, and as the showers upon the grass: Because I will publish the name of the Lord: ascribe ye greatness unto our God. Deuteronomy 32:1–3.

> Ἄκουε, οὐρανέ, καὶ λαλῶ· καὶ ἀκροώ, γῆ, τὰ ῥήματα τοῦ στόματός μου. Ἡ διδασκαλία μου θέλει στάξει ὡς ἡ βροχή, ὁ λόγος μου θέλει ἀποστάξει ὡς ἡ δρόσος, ὡς ψιχάλα ἐπὶ τὴν τρυφερὰν χλόην, καὶ ὡς ὄμβροι ἐπὶ τὸν χόρτον· διότι θέλω κηρύξει τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου· ἀποδώσατε μεγαλωσύνην εἰς τὸν Θεὸν ἡμῶν. Δευτερονόμιον 32:1–3.

The “dew” is the “doctrine” that falls on the mountains of Zion, and it is the “oil” of anointing that unifies the one hundred and forty-four thousand, who are God’s priests in the last days. The doctrine drops as rain, and distills as dew because it is “published”. It is published because heaven and earth are to give ear and hear the words of His mouth, through a unified priesthood that is the ensign who proclaim the messages of the Midnight Cry and Loud Cry.

Η «δρόσος» είναι η «διδαχή» που πέφτει επάνω στα όρη της Σιών, και είναι το «έλαιον» του χρίσματος που ενοποιεί τις εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες, οι οποίοι είναι οι ιερείς του Θεού στις έσχατες ημέρες. Η διδαχή καταπίπτει ως βροχή και αποστάζει ως δρόσος, διότι «δημοσιεύεται». Δημοσιεύεται, επειδή ο ουρανός και η γη πρέπει να προσέξουν και να ακούσουν τους λόγους του στόματός Του, διά μέσου ενός ενοποιημένου ιερατείου, το οποίο είναι το λάβαρο που διακηρύσσει τα μηνύματα της Κραυγής του Μεσονυκτίου και της Ισχυράς Κραυγής.

> How beautiful upon the mountains are the feet of him that bringeth good tidings, that publisheth peace; that bringeth good tidings of good, that publisheth salvation; that saith unto Zion, Thy God reigneth! Thy watchmen shall lift up the voice; with the voice together shall they sing: for they shall see eye to eye, when the Lord shall bring again Zion. Break forth into joy, sing together, ye waste places of Jerusalem: for the Lord hath comforted his people, he hath redeemed Jerusalem. The Lord hath made bare his holy arm in the eyes of all the nations; and all the ends of the earth shall see the salvation of our God. Isaiah 52:7–10.

> Πόσον ωραίοι επάνω εις τα όρη είναι οι πόδες του ευαγγελιζομένου, του κηρύττοντος ειρήνην, του ευαγγελιζομένου αγαθά, του κηρύττοντος σωτηρίαν, του λέγοντος προς την Σιών· Ο Θεός σου βασιλεύει! Οι φύλακές σου θέλουσιν υψώσει την φωνήν· μετά φωνής ομού θέλουσι ψάλλει· διότι θέλουσιν ιδεί οφθαλμόν προς οφθαλμόν, όταν ο Κύριος επαναφέρη την Σιών. Εκρήγνυσθε εις χαράν, ψάλλετε ομού, ερείπια της Ιερουσαλήμ· διότι ο Κύριος παρηγόρησε τον λαόν αυτού, ελύτρωσε την Ιερουσαλήμ. Ο Κύριος εγύμνωσε τον άγιον αυτού βραχίονα ενώπιον πάντων των εθνών· και πάντα τα πέρατα της γης θέλουσιν ιδεί την σωτηρίαν του Θεού ημών. Ησαΐας 52:7–10.

The last-day watchmen, represented by Peter, publish salvation and peace, and they shall be unified, for they will see eye to eye. This happens when “the Lord brings again Zion.” The Hebrew word translated as “bring again” means to “reverse.” When the Lord reverses Zion, it means that Zion had been in captivity, as represented by the scattering, and it is reversed when the captivity ceases.

Οι φύλακες των εσχάτων ημερών, οι οποίοι αντιπροσωπεύονται από τον Πέτρο, διακηρύττουν σωτηρία και ειρήνη, και θα είναι ενωμένοι, διότι θα βλέπουν πρόσωπο προς πρόσωπο. Αυτό συμβαίνει όταν «ο Κύριος επαναφέρει τη Σιών». Η εβραϊκή λέξη που αποδίδεται ως «επαναφέρει» σημαίνει «αντιστρέφει». Όταν ο Κύριος αντιστρέφει τη Σιών, αυτό σημαίνει ότι η Σιών είχε βρεθεί σε αιχμαλωσία, όπως παριστάνεται από τη διασπορά, και αυτό αντιστρέφεται όταν η αιχμαλωσία παύει.

> For thus saith the Lord, That after seventy years be accomplished at Babylon I will visit you, and perform my good word toward you, in causing you to return to this place. For I know the thoughts that I think toward you, saith the Lord, thoughts of peace, and not of evil, to give you an expected end. Then shall ye call upon me, and ye shall go and pray unto me, and I will hearken unto you. And ye shall seek me, and find me, when ye shall search for me with all your heart. And I will be found of you, saith the Lord: and I will turn away your captivity, and I will gather you from all the nations, and from all the places whither I have driven you, saith the Lord; and I will bring you again into the place whence I caused you to be carried away captive. Jeremiah 29:10–14.

> Διότι οὕτω λέγει ὁ Κύριος, Ὅταν συμπληρωθοῦν ἑβδομήκοντα ἔτη ἐν Βαβυλῶνι, θέλω σᾶς ἐπισκεφθῇ καὶ ἐκτελέσει πρὸς ἐσᾶς τὸν ἀγαθὸν μου λόγον, ἐπαναφέροντάς σας εἰς τοῦτον τὸν τόπον. Διότι ἐγὼ γνωρίζω τοὺς λογισμοὺς τοὺς ὁποίους λογίζομαι περὶ ὑμῶν, λέγει ὁ Κύριος, λογισμοὺς εἰρήνης καὶ οὐχὶ κακοῦ, διὰ νὰ σᾶς δώσω μέλλον καὶ ἐλπίδα. Τότε θέλετε με ἐπικαλεσθῆ, καὶ θέλετε ὑπάγει καὶ προσεύχεσθαι πρὸς ἐμέ, καὶ ἐγὼ θέλω σᾶς εἰσακούει. Καὶ θέλετε με ζητεῖ, καὶ θέλετε με εὑρίσκει, ὅταν με ἐκζητήσητε ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σας. Καὶ θέλω εὑρεθῇ ἀπὸ σᾶς, λέγει ὁ Κύριος· καὶ θέλω ἀποστρέψει τὴν αἰχμαλωσίαν σας, καὶ θέλω σᾶς συνάξει ἀπὸ πάντα τὰ ἔθνη καὶ ἀπὸ πάντας τοὺς τόπους, ὅπου σᾶς ἐξώρισα, λέγει ὁ Κύριος· καὶ θέλω σᾶς ἐπαναφέρει εἰς τὸν τόπον ἀπὸ τὸν ὁποῖον σᾶς ἔκαμα νὰ μεταφερθῆτε αἰχμάλωτοι. Ἰερεμίας 29:10–14.

All the prophets are addressing the last days, and in the last days His people are in a captivity that is to be reversed, in order to fulfill the testimony of prophecy.

Όλοι οι προφήτες αναφέρονται στις έσχατες ημέρες, και κατά τις έσχατες ημέρες ο λαός Του βρίσκεται σε αιχμαλωσία, η οποία πρόκειται να ανατραπεί, ώστε να εκπληρωθεί η μαρτυρία της προφητείας.

> The word that came to Jeremiah from the Lord, saying, Thus speaketh the Lord God of Israel, saying, Write thee all the words that I have spoken unto thee in a book. For, lo, the days come, saith the Lord, that I will bring again the captivity of my people Israel and Judah, saith the Lord: and I will cause them to return to the land that I gave to their fathers, and they shall possess it. Jeremiah 30:1–3.

> Ο λόγος που ήλθε προς τον Ιερεμία από τον Κύριο, λέγων· Ούτω λέγει Κύριος ο Θεός του Ισραήλ, λέγων· Γράψον εις σεαυτόν πάντας τους λόγους τους οποίους ελάλησα προς σε εν βιβλίω. Διότι, ιδού, έρχονται ημέραι, λέγει ο Κύριος, καθ’ ας θέλω αποκαταστήσει την αιχμαλωσίαν του λαού μου, του Ισραήλ και του Ιούδα, λέγει ο Κύριος· και θέλω επιστρέψει αυτούς εις την γην την οποίαν έδωκα εις τους πατέρας αυτών, και θέλουσιν αυτήν κατέχει. Ιερεμίας 30:1–3.

After three and a half days of sleeping, just as Lazarus slept for four days, and Daniel mourned for twenty-one days, Michael resurrects the two witnesses, who are His last-day people and brings them into unity and also anoints them through a message that is published around the world. That message is the “dew” of Mount Hermon (the sacred mountain), that feeds the spring of Pan, which thereafter feeds the Jordan River. The anointing that is accomplished by that message represents the anointing of Jesus, that marked when He became the Christ, which Peter identified.

Μετά από τρεισήμισι ημέρες ύπνου, καθώς ο Λάζαρος κοιμήθηκε τέσσερις ημέρες και ο Δανιήλ πένθησε επί είκοσι μία ημέρες, ο Μιχαήλ ανασταίνει τους δύο μάρτυρες, οι οποίοι είναι ο λαός Του των εσχάτων ημερών, και τους φέρνει σε ενότητα, και επίσης τους χρίει μέσω ενός μηνύματος που δημοσιεύεται σε όλον τον κόσμο. Το μήνυμα εκείνο είναι η «δρόσος» του όρους Ερμών (του ιερού όρους), η οποία τρέφει την πηγή του Πανός, που κατόπιν τρέφει τον Ιορδάνη ποταμό. Το χρίσμα που επιτελείται μέσω εκείνου του μηνύματος αντιπροσωπεύει το χρίσμα του Ιησού, το οποίο σημάδεψε πότε έγινε ο Χριστός, όπως το προσδιόρισε ο Πέτρος.

When Peter identified Christ as the Son of God, he represented Christ as both the Son of God and the Son of man, as represented by the waters of the “gates of hell” feeding the Jordan River. The confession of Peter was produced by the inspiration of the Holy Spirit, and it was that truth, that Jesus was the Christ, the Anointed One, and that He was both God and man which was identified by Jesus as the truth which would be the focus of the battle against God’s last-day people, who Christ promised would be victorious, for the “gates of hell,” will not prevail against this truth.

Όταν ο Πέτρος αναγνώρισε τον Χριστό ως τον Υιό του Θεού, παρουσίασε τον Χριστό ως και τον Υιό του Θεού και τον Υιό του ανθρώπου, όπως παριστάνεται από τα ύδατα των «πυλών του άδου» που τροφοδοτούν τον ποταμό Ιορδάνη. Η ομολογία του Πέτρου παρήχθη από την έμπνευση του Αγίου Πνεύματος, και αυτή η αλήθεια, ότι ο Ιησούς ήταν ο Χριστός, ο Κεχρισμένος, και ότι ήταν και Θεός και άνθρωπος, ήταν εκείνη την οποία ο Ιησούς προσδιόρισε ως την αλήθεια που θα αποτελούσε το επίκεντρο της μάχης εναντίον του λαού του Θεού των εσχάτων ημερών, τον οποίο ο Χριστός υποσχέθηκε ότι θα καταστεί νικηφόρος, διότι οι «πύλες του άδου» δεν θα υπερισχύσουν εναντίον αυτής της αλήθειας.

The truth is that on September 11, 2001, just as Jesus was anointed at His baptism, the sealing of the one hundred and forty-four thousand began, and in that history there would be a disappointment which would slay His last-day people, until He resurrected them and reversed their captivity. The process of resurrection includes the unifying of His people into a mighty army that is lifted up as an ensign. The work of resurrecting, purifying, unifying and lifting up, after the death in the streets, is illustrated in verses ten through fifteen of Daniel chapter eleven, as well as other biblical passages. But in verses thirteen through fifteen Christ has once again brought His disciples to Caesarea Philippi, to Panium, and it is there that the seal of God is impressed for eternity.

Η αλήθεια είναι ότι, στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, ακριβώς όπως ο Ιησούς χρίστηκε κατά το βάπτισμά Του, άρχισε η σφράγιση των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, και μέσα σε αυτή την ιστορία θα υπήρχε μια απογοήτευση η οποία θα θανάτωνε τον λαό Του των εσχάτων ημερών, έως ότου Αυτός τους ανέσταινε και αντέστρεφε την αιχμαλωσία τους. Η διαδικασία της αναστάσεως περιλαμβάνει την ενοποίηση του λαού Του σε ένα ισχυρό στράτευμα, το οποίο υψώνεται ως λάβαρο. Το έργο του να ανασταίνει, να καθαρίζει, να ενοποιεί και να υψώνει, μετά τον θάνατο στους δρόμους, απεικονίζεται στα εδάφια δέκα έως δεκαπέντε του ενδεκάτου κεφαλαίου του Δανιήλ, καθώς και σε άλλα βιβλικά χωρία. Αλλά στα εδάφια δεκατρία έως δεκαπέντε ο Χριστός έχει για μία ακόμη φορά φέρει τους μαθητές Του στην Καισάρεια τη Φιλίππου, στο Πάνειον, και εκεί είναι που η σφραγίδα του Θεού εντυπώνεται για την αιωνιότητα.

Only when we understand the profundity of these facts, can we recognize the revelations of truth located in the witness of Caesarea Philippi. In verse eighteen of chapter sixteen of Matthew, Simon Barjonah’s name is changed to Peter, which symbolizes the one hundred and forty-four thousand as previously noted in a recent article. The mathematical revelation established in the verse magnifies Jesus as the Wonderful Numberer, for not only can Peter be understood to represent one hundred and forty-four thousand, but Mathew 16:18 is also the mathematical symbol of “phi”.

Μόνον όταν κατανοήσουμε το βάθος αυτών των γεγονότων, μπορούμε να αναγνωρίσουμε τις αποκαλύψεις της αλήθειας που βρίσκονται στη μαρτυρία της Καισαρείας Φιλίππου. Στο δέκατο όγδοο εδάφιο του δέκατου έκτου κεφαλαίου του Ματθαίου, το όνομα του Σίμωνος Βαριωνᾶ μεταβάλλεται σε Πέτρο, πράγμα που συμβολίζει τις εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες, όπως σημειώθηκε προηγουμένως σε πρόσφατο άρθρο. Η μαθηματική αποκάλυψη που εδραιώνεται στο εδάφιο μεγεθύνει τον Ιησού ως τον Θαυμαστό Αριθμητή, διότι όχι μόνον μπορεί ο Πέτρος να νοηθεί ότι αντιπροσωπεύει τις εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες, αλλά και το Ματθαίος 16:18 είναι επίσης το μαθηματικό σύμβολο του «phi».

Before we address the mathematics associated with “phi,” it should be noted that “phi” is part of the word “Philippi,” the second of the two names of the town of Panium. Verse eighteen identifies that Jesus spoke to Peter in Hebrew, which was recorded in Greek, and later translated into English. Those three steps address Christ’s control over His Word. When the word is considered with the mathematical system of multiplying the numbered positions, it identifies that the name Peter equates to one hundred and forty-four thousand, thus emphasizing Jesus as the Wonderful Numberer. In the very same verse, where Jesus proclaims that He will build His church the Wonderful Numberer controlled the translation process to ensure that the truth represented in verse eighteen in chapter sixteen, would represent the mathematical symbol of “phi.”

Προτού εξετάσουμε τα μαθηματικά που συνδέονται με το «φι», πρέπει να σημειωθεί ότι το «φι» αποτελεί μέρος της λέξεως «Φίλιπποι», του δευτέρου από τα δύο ονόματα της πόλεως Πανίου. Το δέκατο όγδοο εδάφιο δηλώνει ότι ο Ιησούς μίλησε προς τον Πέτρο στα εβραϊκά, πράγμα που καταγράφηκε στα ελληνικά και αργότερα μεταφράστηκε στα αγγλικά. Αυτά τα τρία στάδια καταδεικνύουν τον έλεγχο του Χριστού επί του Λόγου Του. Όταν η λέξη εξετάζεται με το μαθηματικό σύστημα του πολλαπλασιασμού των αριθμημένων θέσεων, προσδιορίζει ότι το όνομα Πέτρος ισούται με εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες, τονίζοντας έτσι τον Ιησού ως τον Θαυμαστό Αριθμητή. Στο ίδιο ακριβώς εδάφιο, όπου ο Ιησούς διακηρύσσει ότι θα οικοδομήσει την εκκλησία Του, ο Θαυμαστός Αριθμητής ήλεγξε τη διαδικασία της μεταφράσεως, ώστε η αλήθεια που εκπροσωπείται στο δέκατο όγδοο εδάφιο του δεκάτου έκτου κεφαλαίου να αντιπροσωπεύει το μαθηματικό σύμβολο του «φι».

> And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. Matthew 16:18.

> Και εγώ δε σου λέγω ότι συ είσαι Πέτρος, και επί ταύτη τη πέτρα θέλω οικοδομήσει την εκκλησίαν μου· και πύλαι άδου δεν θέλουσιν ισχύσει κατ’ αυτής. Ματθαίος 16:18.

His church is not simply built upon the doctrine that Jesus is the Christ, and that He is the Son of God, but also the fact that He is the Word, and the Word created and controls all things, including mathematics, grammar and the works of men.

Η Εκκλησία Του δεν είναι απλώς οικοδομημένη επάνω στο δόγμα ότι ο Ιησούς είναι ο Χριστός και ότι Αυτός είναι ο Υιός του Θεού, αλλά και επάνω στο γεγονός ότι Αυτός είναι ο Λόγος, και ο Λόγος δημιούργησε και ελέγχει τα πάντα, συμπεριλαμβανομένων των μαθηματικών, της γραμματικής και των έργων των ανθρώπων.

> In whom also we have obtained an inheritance, being predestinated according to the purpose of him who worketh all things after the counsel of his own will. Ephesians 1:11.

> ἐν ᾧ καὶ ἐκληρώθημεν, προορισθέντες κατὰ τὴν πρόθεσιν τοῦ τὰ πάντα ἐνεργοῦντος κατὰ τὴν βουλὴν τοῦ θελήματος αὐτοῦ. Ἐφεσίους 1:11.

Phi, often represented by the Greek letter φ (phi), is a mathematical constant approximately equal to 1.618033988749895. This number is known as the golden ratio or the divine proportion. It is an “irrational number”, meaning it cannot be expressed as a simple fraction, and its decimal representation goes on infinitely without repeating.

Το Φι, που συχνά παριστάνεται με το ελληνικό γράμμα φ (φι), είναι μία μαθηματική σταθερά περίπου ίση με 1,618033988749895. Ο αριθμός αυτός είναι γνωστός ως η χρυσή αναλογία ή η θεία αναλογία. Είναι ένας «άρρητος αριθμός», πράγμα που σημαίνει ότι δεν μπορεί να εκφραστεί ως απλό κλάσμα και ότι η δεκαδική του παράσταση συνεχίζεται επ’ άπειρον χωρίς να επαναλαμβάνεται.

The golden ratio has many remarkable properties and appears in various contexts in mathematics, art, architecture, nature, and other fields. It is often found in geometric shapes, such as rectangles, pentagons, and dodecahedrons, where the ratio of the longer side to the shorter side is equal to phi.

Η χρυσή αναλογία έχει πολλές αξιοσημείωτες ιδιότητες και εμφανίζεται σε ποικίλα συμφραζόμενα στα μαθηματικά, στην τέχνη, στην αρχιτεκτονική, στη φύση και σε άλλους τομείς. Συχνά απαντάται σε γεωμετρικά σχήματα, όπως ορθογώνια, πεντάγωνα και δωδεκάεδρα, όπου ο λόγος της μεγαλύτερης πλευράς προς τη μικρότερη πλευρά είναι ίσος με το φ.

In art and architecture, the golden ratio is believed to create aesthetically pleasing proportions. It has been used by artists and architects throughout history, from ancient civilizations to the Renaissance and beyond, to design compositions, buildings, and artworks. In mathematics, the golden ratio appears in various mathematical equations and sequences, including the Fibonacci sequence, where each term is the sum of the two preceding terms. As the terms of the Fibonacci sequence increase, the ratio of consecutive terms approaches phi.

Στην τέχνη και την αρχιτεκτονική, η χρυσή τομή θεωρείται ότι δημιουργεί αισθητικώς ευχάριστες αναλογίες. Έχει χρησιμοποιηθεί από καλλιτέχνες και αρχιτέκτονες καθ’ όλη τη διάρκεια της ιστορίας, από τους αρχαίους πολιτισμούς έως την Αναγέννηση και πέραν αυτής, για τον σχεδιασμό συνθέσεων, κτιρίων και έργων τέχνης. Στα μαθηματικά, η χρυσή τομή εμφανίζεται σε διάφορες μαθηματικές εξισώσεις και ακολουθίες, συμπεριλαμβανομένης της ακολουθίας Fibonacci, όπου κάθε όρος είναι το άθροισμα των δύο προηγουμένων όρων. Καθώς οι όροι της ακολουθίας Fibonacci αυξάνονται, ο λόγος διαδοχικών όρων προσεγγίζει το φ.

In verse 16:18, we find the mathematical phi (1.618…). Jesus, the God “who worketh all things after the counsel of his own will,” determined to place His signature of being Palmoni, the Wonderful Number, or the Numberer of Secrets in the prophetic geography that identifies the battleground of His church against the gates of hell in the last days. At that prophetic battleground, through His control of numbers, He represented the one hundred and forty-four thousand with “Peter”, who had his name changed from “Simon” the one who hears the message of the dove, to “Peter”, thus marking the one hundred and forty-four thousand as His last days covenant people.

Στο εδάφιο 16:18 βρίσκουμε το μαθηματικό φ (1.618…). Ο Ιησούς, ο Θεός «ὁ ἐνεργῶν τὰ πάντα κατὰ τὴν βουλὴν τοῦ θελήματος αὐτοῦ», όρισε να θέσει την υπογραφή Του ως Παλμωνί, ο Θαυμαστός Αριθμός, ή ο Αριθμητής των Μυστικών, στην προφητική γεωγραφία που προσδιορίζει το πεδίο μάχης της εκκλησίας Του εναντίον των πυλών του άδη κατά τις έσχατες ημέρες. Σε εκείνο το προφητικό πεδίο μάχης, μέσω του ελέγχου Του επί των αριθμών, εκπροσώπησε τις εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες με τον «Πέτρο», του οποίου το όνομα μεταβλήθηκε από «Σίμων», εκείνον που ακούει το μήνυμα της περιστεράς, σε «Πέτρο», σημαδεύοντας έτσι τις εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες ως τον λαό της διαθήκης Του των εσχάτων ημερών.

The “rock” that He chose to build His church on, is the foundation rock, the foundation and chief cornerstone of the “seven times” of Leviticus twenty-six, for there is no true foundation that is not Christ. From the baptism of Christ, when Simon “heard” the message of the dove unto the cross of the Dead Sea, for twelve hundred and sixty days, twice each day, there was a morning and evening sacrifice, except on the final day of the twelve hundred and sixty days, for on that day, the evening sacrifice escaped from the priest, and on the cross Christ died as the twenty-five hundred and twentieth offering.

Ο «βράχος» επάνω στον οποίο Εκείνος επέλεξε να οικοδομήσει την εκκλησία Του είναι ο θεμέλιος βράχος, το θεμέλιο και ο ακρογωνιαίος λίθος των «επτά καιρών» του Λευιτικού είκοσι έξι, διότι δεν υπάρχει αληθινό θεμέλιο που να μην είναι ο Χριστός. Από το βάπτισμα του Χριστού, όταν ο Σίμων «άκουσε» το μήνυμα του περιστεριού, έως τον σταυρό της Νεκράς Θαλάσσης, επί χίλιες διακόσιες εξήντα ημέρες, δύο φορές κάθε ημέρα, υπήρχε πρωινή και εσπερινή θυσία, εκτός από την τελική ημέρα των χιλίων διακοσίων εξήντα ημερών· διότι εκείνη την ημέρα, η εσπερινή θυσία διέφυγε από τον ιερέα, και επί του σταυρού ο Χριστός απέθανε ως η δισχιλιοστή πεντακοσιοστή εικοστή προσφορά.

> “All is terror and confusion. The priest is about to slay the victim; but the knife drops from his nerveless hand, and the lamb escapes. Type has met antitype in the death of God’s Son. The great sacrifice has been made. The way into the holiest is laid open. A new and living way is prepared for all. No longer need sinful, sorrowing humanity await the coming of the high priest.” The Desire of Ages, 757.

> «Τα πάντα είναι τρόμος και σύγχυση. Ο ιερέας είναι έτοιμος να σφάξει το θύμα· αλλά το μαχαίρι πέφτει από το άτονο χέρι του, και το αρνί διαφεύγει. Ο τύπος συνήντησε το ἀντίτυπο στον θάνατο του Υιού του Θεού. Η μεγάλη θυσία έχει προσφερθεί. Η οδός προς τα Άγια των Αγίων έχει ανοιχθεί. Μια νέα και ζώσα οδός έχει ετοιμασθεί για όλους. Δεν χρειάζεται πλέον η αμαρτωλή, θλιμμένη ανθρωπότητα να αναμένει την έλευση του αρχιερέα». Ο Ζωή του Χριστού, σ. 757.

The “rock” He would build His church upon is the foundation stone that the builders rejected, its number is “twenty-five hundred and twenty.” In one short verse Christ presents Himself as the Master of all things, and when He does so He is standing and speaking in verses thirteen through fifteen of Daniel chapter eleven.

Ο «βράχος» επάνω στον οποίο θα οικοδομούσε την εκκλησία Του είναι ο ακρογωνιαίος λίθος που απέρριψαν οι οικοδόμοι· ο αριθμός του είναι «δύο χιλιάδες πεντακόσια είκοσι». Σε ένα σύντομο εδάφιο, ο Χριστός παρουσιάζει τον εαυτό Του ως τον Κύριο των πάντων, και όταν το πράττει αυτό στέκεται και ομιλεί στα εδάφια δεκατρία έως δεκαπέντε του ενδεκάτου κεφαλαίου του Δανιήλ.

> And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. Matthew 16:18.

> Και εγώ δε σου λέγω, ότι συ είσαι Πέτρος, και επί ταύτης της πέτρας θέλω οικοδομήσει την εκκλησίαν μου· και πύλαι άδου δεν θέλουσιν ισχύσει κατ’ αυτής. Κατά Ματθαίον 16:18.

We will continue this study in the next article.

Θα συνεχίσουμε αυτή τη μελέτη στο επόμενο άρθρο.

> “‘The secret things belong unto the Lord our God: but those things which are revealed belong unto us and to our children forever.’ Deuteronomy 29:29. Just how God accomplished the work of creation He has never revealed to men; human science cannot search out the secrets of the Most High. His creative power is as incomprehensible as His existence.

> «Τὰ κρυπτὰ ἀνήκουσιν εἰς Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν· τὰ δὲ ἀποκεκαλυμμένα εἰς ἡμᾶς καὶ εἰς τὰ τέκνα ἡμῶν εἰς τὸν αἰῶνα.» Δευτερονόμιον 29:29. Το πώς ακριβώς ὁ Θεὸς ἐπετέλεσε τὸ ἔργον τῆς δημιουργίας δὲν τὸ ἀπεκάλυψε ποτέ εἰς τοὺς ἀνθρώπους· ἡ ἀνθρωπίνη ἐπιστήμη δὲν δύναται νὰ ἐξιχνιάσῃ τὰ μυστήρια τοῦ Ὑψίστου. Ἡ δημιουργικὴ αὐτοῦ δύναμις εἶναι τόσον ἀκατανόητος ὅσον καὶ ἡ ὕπαρξίς Του.

> “God has permitted a flood of light to be poured upon the world in both science and art; but when professedly scientific men treat upon these subjects from a merely human point of view, they will assuredly come to wrong conclusions. It may be innocent to speculate beyond what God’s word has revealed, if our theories do not contradict facts found in the Scriptures; but those who leave the word of God, and seek to account for His created works upon scientific principles, are drifting without chart or compass upon an unknown ocean. The greatest minds, if not guided by the word of God in their research, become bewildered in their attempts to trace the relations of science and revelation. Because the Creator and His works are so far beyond their comprehension that they are unable to explain them by natural laws, they regard Bible history as unreliable. Those who doubt the reliability of the records of the Old and New Testaments, will be led to go a step further, and doubt the existence of God; and then, having lost their anchor, they are left to beat about upon the rocks of infidelity.

> «Ο Θεός επέτρεψε να εκχυθεί επάνω στον κόσμο κατακλυσμός φωτός τόσο στην επιστήμη όσο και στην τέχνη· αλλά όταν άνθρωποι που ομολογούν ότι είναι επιστημονικοί πραγματεύονται αυτά τα θέματα από καθαρά ανθρώπινη σκοπιά, ασφαλώς θα καταλήξουν σε εσφαλμένα συμπεράσματα. Μπορεί να είναι αβλαβές να εικάζει κανείς πέρα από όσα έχει αποκαλύψει ο λόγος του Θεού, εφόσον οι θεωρίες μας δεν αντιφάσκουν προς τα γεγονότα που βρίσκονται στις Γραφές· αλλά όσοι εγκαταλείπουν τον λόγο του Θεού και επιζητούν να εξηγήσουν τα έργα της δημιουργίας Του με επιστημονικές αρχές, παρασύρονται χωρίς χάρτη ή πυξίδα επάνω σε άγνωστο ωκεανό. Οι μεγαλύτερες διάνοιες, εάν δεν καθοδηγούνται από τον λόγο του Θεού στις έρευνές τους, περιέρχονται σε σύγχυση στις προσπάθειές τους να ανιχνεύσουν τις σχέσεις μεταξύ επιστήμης και αποκάλυψης. Επειδή ο Δημιουργός και τα έργα Του υπερβαίνουν τόσο πολύ την κατανόησή τους, ώστε αδυνατούν να τα εξηγήσουν με φυσικούς νόμους, θεωρούν την ιστορία της Βίβλου αναξιόπιστη. Εκείνοι που αμφιβάλλουν για την αξιοπιστία των αφηγήσεων της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης θα οδηγηθούν να προχωρήσουν ένα βήμα ακόμη παραπέρα και να αμφισβητήσουν την ύπαρξη του Θεού· και τότε, έχοντας χάσει την άγκυρά τους, αφήνονται να προσκρούουν στους βράχους της απιστίας.»

> “These persons have lost the simplicity of faith. There should be a settled belief in the divine authority of God’s Holy Word. The Bible is not to be tested by men’s ideas of science. Human knowledge is an unreliable guide. Skeptics who read the Bible for the sake of caviling, may, through an imperfect comprehension of either science or revelation, claim to find contradictions between them; but rightly understood, they are in perfect harmony. Moses wrote under the guidance of the Spirit of God, and a correct theory of geology will never claim discoveries that cannot be reconciled with his statements. All truth, whether in nature or in revelation, is consistent with itself in all its manifestations.

> «Αυτοί οι άνθρωποι έχουν απολέσει την απλότητα της πίστεως. Πρέπει να υπάρχει σταθερή πεποίθηση στη θεία αυθεντία του αγίου Λόγου του Θεού. Η Βίβλος δεν πρέπει να κρίνεται με βάση τις ανθρώπινες αντιλήψεις περί επιστήμης. Η ανθρώπινη γνώση είναι αναξιόπιστος οδηγός. Οι σκεπτικιστές, οι οποίοι διαβάζουν τη Βίβλο με σκοπό να αντιλέγουν, είναι δυνατόν, εξαιτίας ατελούς κατανοήσεως είτε της επιστήμης είτε της αποκαλύψεως, να ισχυρισθούν ότι ανακαλύπτουν αντιφάσεις μεταξύ τους· αλλά, όταν ορθώς νοηθούν, βρίσκονται σε τέλεια αρμονία. Ο Μωυσής έγραψε υπό την καθοδήγηση του Πνεύματος του Θεού, και μία ορθή θεωρία της γεωλογίας ουδέποτε θα ισχυρισθεί ανακαλύψεις που δεν δύνανται να συμφιλιωθούν με τις δηλώσεις του. Κάθε αλήθεια, είτε στη φύση είτε στην αποκάλυψη, είναι συνεπής προς τον εαυτό της σε όλες τις εκδηλώσεις της.»

> “In the word of God many queries are raised that the most profound scholars can never answer. Attention is called to these subjects to show us how much there is, even among the common things of everyday life, that finite minds, with all their boasted wisdom, can never fully understand.

> «Στον λόγο του Θεού εγείρονται πολλά ερωτήματα, στα οποία ούτε οι πλέον βαθυστόχαστοι λόγιοι δύνανται ποτέ να δώσουν απάντηση. Η προσοχή μας εφίσταται σε αυτά τα θέματα, για να μας δείξει πόσα υπάρχουν, ακόμη και ανάμεσα στα συνήθη πράγματα της καθημερινής ζωής, τα οποία οι πεπερασμένοι νους, με όλη την καυχωμένη σοφία τους, δεν μπορούν ποτέ να κατανοήσουν πλήρως.

> “Yet men of science think that they can comprehend the wisdom of God, that which He has done or can do. The idea largely prevails that He is restricted by His own laws. Men either deny or ignore His existence, or think to explain everything, even the operation of His Spirit upon the human heart; and they no longer reverence His name or fear His power. They do not believe in the supernatural, not understanding God’s laws or His infinite power to work His will through them. As commonly used, the term ‘laws of nature’ comprises what men have been able to discover with regard to the laws that govern the physical world; but how limited is their knowledge, and how vast the field in which the Creator can work in harmony with His own laws and yet wholly beyond the comprehension of finite beings!

> «Ωστόσο, οι άνθρωποι της επιστήμης νομίζουν ότι μπορούν να κατανοήσουν τη σοφία του Θεού, εκείνο το οποίο Εκείνος έχει πράξει ή δύναται να πράξει. Η ιδέα επικρατεί σε μεγάλο βαθμό ότι Αυτός περιορίζεται από τους ίδιους Του τους νόμους. Οι άνθρωποι είτε αρνούνται είτε αγνοούν την ύπαρξή Του, είτε νομίζουν ότι μπορούν να εξηγήσουν τα πάντα, ακόμη και την ενέργεια του Πνεύματός Του επάνω στην ανθρώπινη καρδιά· και δεν ευλαβούνται πλέον το όνομά Του ούτε φοβούνται τη δύναμή Του. Δεν πιστεύουν στο υπερφυσικό, επειδή δεν κατανοούν τους νόμους του Θεού ούτε την άπειρη δύναμή Του να εκπληρώνει το θέλημά Του μέσω αυτών. Όπως χρησιμοποιείται συνήθως, ο όρος “νόμοι της φύσεως” περιλαμβάνει όσα οι άνθρωποι κατόρθωσαν να ανακαλύψουν σχετικά με τους νόμους που διέπουν τον φυσικό κόσμο· αλλά πόσο περιορισμένη είναι η γνώση τους, και πόσο απέραντο το πεδίο μέσα στο οποίο ο Δημιουργός μπορεί να ενεργεί σε αρμονία με τους ίδιους Του τους νόμους και όμως εντελώς πέρα από την κατανόηση των πεπερασμένων όντων!»

> “Many teach that matter possesses vital power—that certain properties are imparted to matter, and it is then left to act through its own inherent energy; and that the operations of nature are conducted in harmony with fixed laws, with which God Himself cannot interfere. This is false science, and is not sustained by the word of God. Nature is the servant of her Creator. God does not annul His laws or work contrary to them, but He is continually using them as His instruments. Nature testifies of an intelligence, a presence, an active energy, that works in and through her laws. There is in nature the continual working of the Father and the Son. Christ says, ‘My Father worketh hitherto, and I work.’ John 5:17.

> «Πολλοί διδάσκουν ότι η ύλη κατέχει ζωτική δύναμη — ότι ορισμένες ιδιότητες μεταδίδονται στην ύλη, και έπειτα αυτή αφήνεται να ενεργεί μέσω της δικής της έμφυτης ενέργειας· και ότι οι λειτουργίες της φύσεως διεξάγονται σε αρμονία με σταθερούς νόμους, στους οποίους ούτε ο Ίδιος ο Θεός δεν μπορεί να επέμβει. Αυτή είναι ψευδής επιστήμη και δεν υποστηρίζεται από τον λόγο του Θεού. Η φύση είναι η υπηρέτρια του Δημιουργού της. Ο Θεός δεν ακυρώνει τους νόμους Του ούτε ενεργεί αντίθετα προς αυτούς, αλλά τους χρησιμοποιεί αδιαλείπτως ως όργανά Του. Η φύση μαρτυρεί για μια νοημοσύνη, μια παρουσία, μια ενεργό δύναμη, που ενεργεί μέσα και διά των νόμων της. Στη φύση υπάρχει η αδιάκοπη ενέργεια του Πατρός και του Υιού. Ο Χριστός λέγει: “Ο Πατήρ μου εργάζεται έως τώρα, και εγώ εργάζομαι.” Ιωάννην 5:17.»

> “The Levites, in their hymn recorded by Nehemiah, sang, ‘Thou, even Thou, art Lord alone; Thou hast made heaven, the heaven of heavens, with all their host, the earth, and all things therein, … and Thou preservest them all.’ Nehemiah 9:6. As regards this world, God’s work of creation is completed. For ‘the works were finished from the foundation of the world.’ Hebrews 4:3. But His energy is still exerted in upholding the objects of His creation. It is not because the mechanism that has once been set in motion continues to act by its own inherent energy that the pulse beats and breath follows breath; but every breath, every pulsation of the heart, is an evidence of the all-pervading care of Him in whom ‘we live, and move, and have our being.’ Acts 17:28. It is not because of inherent power that year by year the earth produces her bounties and continues her motion around the sun. The hand of God guides the planets and keeps them in position in their orderly march through the heavens. He ‘bringeth out their host by number: He calleth them all by names by the greatness of His might, for that He is strong in power; not one faileth.’ Isaiah 40:26. It is through His power that vegetation flourishes, that the leaves appear and the flowers bloom. He ‘maketh grass to grow upon the mountains’ (Psalm 147:8), and by Him the valleys are made fruitful. ‘All the beasts of the forest … seek their meat from God,’ and every living creature, from the smallest insect up to man, is daily dependent upon His providential care. In the beautiful words of the psalmist, ‘These wait all upon Thee…. That Thou givest them they gather: Thou openest Thine hand, they are filled with good.’ Psalm 104:20, 21, 27, 28. His word controls the elements; He covers the heavens with clouds and prepares rain for the earth. ‘He giveth snow like wool: He scattereth the hoarfrost like ashes.’ Psalm 147:16. ‘When He uttereth His voice, there is a multitude of waters in the heavens, and He causeth the vapors to ascend from the ends of the earth; He maketh lightnings with rain, and bringeth forth the wind out of His treasuries.’ Jeremiah 10:13.

> «Οι Λευίτες, στον ύμνο τους που καταγράφεται από τον Νεεμία, έψαλαν: “Σὺ, αὐτὸς μόνος, εἶσαι Κύριος· σὺ ἐποίησας τὸν οὐρανόν, τὸν οὐρανὸν τῶν οὐρανῶν, καὶ πᾶσαν τὴν στρατιὰν αὐτῶν, τὴν γῆν καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτῇ, … καὶ σὺ ζωοποιεῖς ταῦτα πάντα.” Νεεμίας 9:6. Όσον αφορά αυτόν τον κόσμο, το έργο της δημιουργίας του Θεού έχει ολοκληρωθεί. Διότι “τὰ ἔργα ἀπὸ καταβολῆς κόσμου ἐγενήθησαν.” Εβραίους 4:3. Αλλά η ενέργειά Του εξακολουθεί να ασκείται για τη διατήρηση των δημιουργημάτων Του. Δεν είναι επειδή ο μηχανισμός που κάποτε τέθηκε σε κίνηση συνεχίζει να ενεργεί με τη δική του εγγενή ενέργεια ώστε ο σφυγμός να πάλλεται και η μία αναπνοή να ακολουθεί την άλλη· αλλά κάθε αναπνοή, κάθε παλμός της καρδιάς, αποτελεί απόδειξη της πανταχού παρούσας φροντίδας Εκείνου εν τω οποίω “ζῶμεν καὶ κινούμεθα καὶ ἐσμέν.” Πράξεις 17:28. Δεν είναι εξαιτίας εγγενούς δύναμης που χρόνο με τον χρόνο η γη παράγει τους καρπούς της και συνεχίζει την πορεία της γύρω από τον ήλιο. Το χέρι του Θεού καθοδηγεί τους πλανήτες και τους διατηρεί στη θέση τους στην εύτακτη πορεία τους διαμέσου των ουρανών. “Ἐξάγει κατ’ ἀριθμὸν τὸν κόσμον αὐτῶν, καὶ πάντας ὀνομαστὶ καλέσει· ἀπὸ πολλῆς δόξης καὶ ἐν κράτει ἰσχύος, οὐδὲν σὲ ἔλαθεν.” Ησαΐας 40:26. Δια της δυνάμεώς Του η βλάστηση ευδοκιμεί, τα φύλλα προβάλλουν και τα άνθη ανθίζουν. “Ὁ ἐξανατέλλων χόρτον ἐπὶ τὰ ὄρη” (Ψαλμός 147:8), και δι’ Αυτού οι κοιλάδες γίνονται εύφορες. “Πάντα τὰ θηρία τοῦ δρυμοῦ … προσδοκῶσι παρὰ σοῦ τὴν τροφὴν αὐτοῖς,” και κάθε ζωντανό πλάσμα, από το μικρότερο έντομο έως τον άνθρωπο, εξαρτάται καθημερινά από την προνοητική Του μέριμνα. Με τα ωραία λόγια του ψαλμωδού, “Πάντα πρὸς σὲ προσδοκῶσι…. δόντος σου αὐτοῖς συλλέξουσιν· ἀνοίξαντός σου τὴν χεῖρα, τὰ σύμπαντα πλησθήσονται χρηστότητος.” Ψαλμός 104:20, 21, 27, 28. Ο λόγος Του εξουσιάζει τα στοιχεία της φύσεως· καλύπτει τους ουρανούς με σύννεφα και ετοιμάζει βροχή για τη γη. “Διδόντος χιόνα ὡσεὶ ἔριον, ὁμίχλην ὡσεὶ σποδὸν πάσσοντος.” Ψαλμός 147:16. “Ἐν φωνῇ αὐτοῦ πλήθος ὕδατος ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ ἀνήγαγεν νεφέλας ἐξ ἐσχάτου τῆς γῆς· ἀστραπὰς εἰς ὑετὸν ἐποίησεν, καὶ ἐξήγαγεν ἀνέμους ἐκ θησαυρῶν αὐτοῦ.” Ιερεμίας 10:13.»

> “God is the foundation of everything. All true science is in harmony with His works; all true education leads to obedience to His government. Science opens new wonders to our view; she soars high, and explores new depths; but she brings nothing from her research that conflicts with divine revelation. Ignorance may seek to support false views of God by appeals to science, but the book of nature and the written word shed light upon each other. We are thus led to adore the Creator and to have an intelligent trust in His word.” Patriarchs and Prophets, 113–115.

> «Ο Θεός είναι το θεμέλιο των πάντων. Κάθε αληθινή επιστήμη βρίσκεται σε αρμονία με τα έργα Του· κάθε αληθινή εκπαίδευση οδηγεί στην υπακοή προς τη διακυβέρνησή Του. Η επιστήμη ανοίγει νέες θαυμασιότητες ενώπιόν μας· ανέρχεται σε μεγάλα ύψη και εξερευνά νέα βάθη· αλλά δεν φέρει από τις έρευνές της τίποτε που να συγκρούεται με τη θεία αποκάλυψη. Η άγνοια μπορεί να επιδιώκει να υποστηρίξει εσφαλμένες αντιλήψεις περί Θεού με επίκληση στην επιστήμη, αλλά το βιβλίο της φύσεως και ο γραπτός λόγος ρίχνουν φως το ένα επάνω στο άλλο. Έτσι οδηγούμαστε να λατρεύουμε τον Δημιουργό και να έχουμε νοήμονα εμπιστοσύνη στον λόγο Του». Πατριάρχαι και Προφήται, 113–115.

Back to Articles