Article

# Το Βιβλίο του Δανιήλ - Εκατόν Σαράντα Πέντε

Ερμηνεία της Βιβλικής Προφητείας και των Τρεχόντων Γεγονότων: Μια Προοπτική επί της Σύγχρονης Πολιτικής και του Θρησκευτικού Συμβολισμού

Author

Jeff Pippenger

Published

March 19, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

Η θρησκεία του woke-ισμού (Σόδομα) και η πολιτική του Κομμουνισμού (Αίγυπτος) υψώθηκαν όταν ο πλουσιότερος πρόεδρος ανακοίνωσε την πρόθεσή του να θέσει υποψηφιότητα για την προεδρία το 2015, και, αφού έδωσε την πολιτική του μαρτυρία, εφονεύθη το 2020. Ο πάπας εφονεύθη προφητικώς το 1798, αφού έδωσε τη σατανική του μαρτυρία επί τρεις και ήμισυ προφητικές ημέρες. Πλην όμως ο προφητικός Λόγος του Θεού προσδιορίζει ότι ο πάπας υπερισχύει στον πόλεμό του με τον δράκοντα.

> Υἱὲ ἀνθρώπου, στρέψον τὸ πρόσωπόν σου ἐναντίον τοῦ Φαραὼ βασιλέως τῆς Αἰγύπτου καὶ προφήτευσον ἐναντίον αὐτοῦ καὶ ἐναντίον πάσης τῆς Αἰγύπτου· λάλει καὶ εἰπέ· Οὕτως λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἰδοὺ, ἐγὼ εἰμὶ ἐναντίον σου, Φαραὼ βασιλεῦ τῆς Αἰγύπτου, ὁ μέγας δράκων ὁ κείμενος ἐν μέσῳ τῶν ποταμῶν αὐτοῦ, ὃς εἶπεν· Ὁ ποταμός μου εἶναι ἐμός, καὶ ἐγὼ ἐποίησα αὐτὸν δι’ ἐμαυτόν. Ἰεζεκιὴλ 29:2, 3.

Η Αίγυπτος είναι ο μέγας δράκων, και η αθεΐα του Φαραώ προτυπώνει την αθεΐα της Γαλλικής Επανάστασης και τον παγκοσμιοποιητισμό του εικοστού πρώτου αιώνα. Αυτός ο παγκοσμιοποιητισμός, μέσα στα όρια του θηρίου της γης του εικοστού πρώτου αιώνα, εκπροσωπείται από το Δημοκρατικό κόμμα. Ο Ιεζεκιήλ προσδιορίζει ότι ο Θεός είναι εναντίον της Αιγύπτου, και παρακάτω στο κεφάλαιο ο Ιεζεκιήλ προσδιορίζει ότι ο Θεός θα παραδώσει την Αίγυπτο στον βασιλέα του βορρά, ο οποίος, στο χωρίο, προσδιορίζεται ως Ναβουχοδονόσορ, και ο οποίος αντιπροσωπεύει τον παραποιημένο βασιλέα του βορρά των εσχάτων ημερών. Ο παραποιημένος βασιλέας του βορρά είναι ο παπισμός, και ο Θεός προσδιορίζει, μέσω του Ιεζεκιήλ, ότι ο Θεός θα παραδώσει την Αίγυπτο στον βασιλέα του βορρά για την υπηρεσία που ο Ναβουχοδονόσορ είχε προσφέρει ως ράβδος της παίδευσής Του. Προσδιορίζει ότι θα παραδώσει την Αίγυπτο στον πάπα κατά την περίοδο κατά την οποία φθάνει η όψιμη βροχή.

> Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἑβδόμῳ καὶ εἰκοστῷ ἔτει, ἐν τῷ πρώτῳ μηνί, τῇ πρώτῃ τοῦ μηνός, ὁ λόγος τοῦ Κυρίου ἐγένετο πρὸς ἐμέ, λέγων· Υἱὲ ἀνθρώπου, ὁ Ναβουχοδονόσορ βασιλεὺς Βαβυλῶνος ἐποίησε τὸ στράτευμα αὐτοῦ νὰ ὑπηρετήσῃ μεγάλην ὑπηρεσίαν ἐναντίον τῆς Τύρου· πᾶσα κεφαλὴ ἐφαλακρώθη, καὶ πᾶς ὦμος ἐξεδάρθη· ἀλλ’ οὐδεὶς μισθὸς ἐδόθη εἰς αὐτόν, οὐδὲ εἰς τὸ στράτευμα αὐτοῦ, ἀπὸ τὴν Τύρον, διὰ τὴν ὑπηρεσίαν τὴν ὁποίαν ἐξετέλεσεν ἐναντίον αὐτῆς· διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἰδοὺ, ἐγὼ δίδω τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου εἰς τὸν Ναβουχοδονόσορ, βασιλέα Βαβυλῶνος· καὶ θέλει λάβει τὸ πλῆθος αὐτῆς, καὶ θέλει λάβει τὰ σκῦλα αὐτῆς, καὶ θέλει λάβει τὴν λείαν αὐτῆς· καὶ τοῦτο θέλει εἶναι ὁ μισθὸς τοῦ στρατεύματος αὐτοῦ. Ἔδωκα εἰς αὐτὸν τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου διὰ τὸν κόπον αὐτοῦ, μετὰ τοῦ ὁποίου ἐδούλευσεν ἐναντίον αὐτῆς, ἐπειδὴ ἐνήργησαν δι’ ἐμέ, λέγει Κύριος ὁ Θεός. Ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ θέλω κάμει τὸ κέρας τοῦ οἴκου Ἰσραὴλ νὰ ἐκβλαστήσῃ, καὶ εἰς σὲ θέλω δώσει ἄνοιγμα στόματος ἐν μέσῳ αὐτῶν· καὶ θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἰμὶ ὁ Κύριος. Ἰεζεκιὴλ 29:17–21.

Η «ημέρα» κατά την οποία ο Θεός κάνει «το κέρας του οίκου του Ισραήλ να βλαστήσει» είναι η 11η Σεπτεμβρίου 2001, όταν η όψιμη βροχή άρχισε να ραντίζει. Κατά τον χρόνο εκείνο ο Κύριος ήγειρε σκοπούς, λέγοντας «ακούσατε τον ήχο της σάλπιγγος» του τρίτου αλίμονο, διότι προσδιόρισε ότι ο Θεός θα «σοι δώσει το άνοιγμα του στόματος εν τω μέσω αυτών». Το «εν τω μέσω» προσδιορίζει τη χρονική περίοδο μεταξύ του ραντίσματος της όψιμης βροχής, το οποίο άρχισε την 11η Σεπτεμβρίου 2001, και η οποία ολοκληρώνεται κατά τον νόμο της Κυριακής, όταν το Άγιο Πνεύμα εκχέεται άνευ μέτρου. Στο μέσον (εν τω μέσω) αυτών των δύο οροσήμων, δύο μάρτυρες, ή δύο κέρατα, θα έδιδαν τη μαρτυρία τους, έως ότου αμφότεροι εφονεύθησαν στην οδό το 2020.

Προτού θανατωθούν, έδωσαν τη μαρτυρία τους, και αφού θανατώθηκαν, αναβίωσαν ως ο όγδοος, ο οποίος είναι εκ των επτά. Θανατώθηκαν από τη δρακόντεια δύναμη της αθεΐας (Αίγυπτος) και της ανηθικότητας (Σόδομα). Για την υπηρεσία που είχαν προσφέρει στον Θεό, Εκείνος υποσχέθηκε να τους δώσει την Αίγυπτο ως ανταμοιβή τους. Όταν ο βασιλιάς του βορρά κυριεύσει την ένδοξη γη των Ηνωμένων Πολιτειών στο εδάφιο σαράντα ένα του ενδέκατου κεφαλαίου του Δανιήλ, τότε καταλαμβάνει την Αίγυπτο, διότι αυτή είναι η πληρωμή του για τις υπηρεσίες που προσέφερε στο προνοιακό έργο του Θεού.

> Ο Ασσύριος, η ράβδος της οργής μου, και η βακτηρία εν τη χειρί αυτών είναι η αγανάκτησίς μου. Θέλω αποστείλει αυτόν εναντίον έθνους υποκριτικού, και εναντίον του λαού της οργής μου θέλω δώσει εις αυτόν προσταγήν, διά να λάβη τα λάφυρα, και διά να αρπάξη την λείαν, και να καταπατήση αυτούς ως τον πηλόν των οδών. Ησαΐας 10:5, 6.

Ο Ασσύριος είναι ο βασιλεὺς τοῦ βορρᾶ, ὁ ὁποῖος ἀντιπροσωπεύει τὸ παπικὸ σύστημα, τὸν πλαστὸ βασιλέα τοῦ βορρᾶ ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις. Ἡ Ἀσσυρία καὶ ἡ Βαβυλὼν ἐχρησιμοποιήθησαν γιὰ νὰ φέρουν κρίση ἐπὶ τοῦ Ἰσραήλ, τόσον ἐπὶ τοῦ βορείου ὅσον καὶ ἐπὶ τοῦ νοτίου βασιλείου, ἐξαιτίας τῆς συνεχούς ἀποστασίας των.

> «Έτσι ο Ισραήλ μεταφέρθηκε αιχμάλωτος από τη γη του στην Ασσυρία», «διότι δεν υπάκουσαν στη φωνή του Κυρίου, του Θεού τους, αλλά παρέβησαν τη διαθήκη Του και όλα όσα διέταξε ο Μωυσής, ο δούλος του Κυρίου». Β΄ Βασιλέων 17:7, 11, 14–16, 20, 23· 18:12.

> «Στις φοβερές κρίσεις που επήλθαν επί των δέκα φυλών ο Κύριος είχε έναν σοφό και ελεήμονα σκοπό. Εκείνο το οποίο δεν μπορούσε πλέον να επιτελέσει μέσω αυτών στη γη των πατέρων τους, θα επεδίωκε να το πραγματοποιήσει διασκορπίζοντάς τους μεταξύ των εθνικών. Το σχέδιό Του για τη σωτηρία όλων όσοι θα επέλεγαν να επωφεληθούν της συγχωρήσεως μέσω του Σωτήρος του ανθρωπίνου γένους έπρεπε ακόμη να εκπληρωθεί· και μέσα από τις θλίψεις που επήλθαν επί τον Ισραήλ, προετοίμαζε την οδό ώστε η δόξα Του να αποκαλυφθεί στα έθνη της γης. Δεν ήταν αμετανόητοι όλοι όσοι οδηγήθηκαν στην αιχμαλωσία. Ανάμεσά τους υπήρχαν μερικοί που είχαν παραμείνει πιστοί στον Θεό, και άλλοι που είχαν ταπεινωθεί ενώπιόν Του. Μέσω αυτών, “οι υιοί του ζώντος Θεού” (Ωσηέ 1:10), θα έφερνε πλήθη μέσα στην ασσυριακή επικράτεια σε γνώση των ιδιοτήτων του χαρακτήρος Του και της ευεργετικότητας του νόμου Του.» Prophets and Kings, 292.

Ο Κύριος χρησιμοποίησε τους βασιλείς του βορρά ως όργανό Του για κρίση, και η αρχή της Αγίας Γραφής την οποία εφάρμοσε απέναντι σε εκείνους τους βόρειους βασιλείς ήταν ότι έπρεπε να αμειφθούν για τις υπηρεσίες που προσέφεραν.

> Καὶ εἰς τὴν αὐτὴν οἰκίαν μένετε, τρώγοντες καὶ πίνοντες ὅσα σᾶς δίδουν· διότι ὁ ἐργάτης εἶναι ἄξιος τοῦ μισθοῦ αὐτοῦ. Μὴ μεταβαίνετε ἀπὸ οἰκίας εἰς οἰκίαν. Λουκᾶς 10:7.

Ο Κύριος χρησιμοποιεί τον παπισμό για να τιμωρήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες όταν αυτές συμπληρώσουν το ποτήρι του δοκιμαστικού τους χρόνου με τον προσεχώς ερχόμενο νόμο της Κυριακής, και η ανταπόδοσή Του είναι ότι παραδίδει την Αίγυπτο στον παπισμό για τις υπηρεσίες που προσφέρθηκαν. Ο προφητικός Λόγος του Θεού είναι σαφής ότι η Αίγυπτος δίδεται στον παπισμό, και τα εδάφια σαράντα δύο και σαράντα τρία του ενδέκατου κεφαλαίου του Δανιήλ επιβεβαιώνουν αυτό το γεγονός. Η πληρωμή του πάπα για τις υπηρεσίες που προσφέρθηκαν είναι ότι γίνεται η κεφαλή την οποία οι δέκα βασιλείς υψώνουν και η οποία εξουσιάζει επάνω στην παγκόσμια εικόνα του θηρίου.

Ο Τραμπ υπερισχύει των δρακοντείων εξουσιών, διότι είναι η όγδοη κεφαλή, η οποία είναι εκ των επτά, στον καιρό της εικόνας του θηρίου στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η κατάρρευση του Δημοκρατικού κόμματος, της δρακοντείας εξουσίας που θανάτωσε τον Τραμπ το 2020, λαμβάνει τώρα χώρα. Ο λόγος του Θεού ουδέποτε αποτυγχάνει. Η «σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι» για το Δημοκρατικό κόμμα είναι ο ψευδοπροφήτης του Ισλάμ. Η επίθεση της 7ης Οκτωβρίου 2023 επέφερε ρήγμα εντός της βάσεως της υποστηρίξεώς του, το οποίο δύναται να αποδοθεί μόνον στον ρόλο του Ισλάμ, που εξοργίζει και θλίβει τα έθνη. Τούτο θα συνοδευθεί από περαιτέρω επιθέσεις, οι οποίες θα επιφέρουν μεγαλύτερη διαίρεση, ενώ συγχρόνως θα ενώσουν μία τάξη πολιτών του θηρίου της γης, οι οποίοι αναγνωρίζουν την αφροσύνη του κατακλυσμού της παράνομης μετανάστευσης που εξαπολύθηκε από τις δυνάμεις του δράκοντος. Θα επιφέρει επίσης και οικονομική κρίση, αν και η κρίση αυτή είναι ήδη εδώ.

> «Και τότε ο μέγας πλάνος θα πείσει τους ανθρώπους ότι εκείνοι που υπηρετούν τον Θεό προκαλούν αυτά τα κακά. Η τάξη εκείνη που έχει επισύρει τη δυσμένεια του Ουρανού θα επιρρίψει όλες τις θλίψεις της σε όσους η υπακοή στις εντολές του Θεού αποτελεί διαρκή έλεγχο για τους παραβάτες. Θα διακηρυχθεί ότι οι άνθρωποι προσβάλλουν τον Θεό με την παραβίαση του σαββάτου της Κυριακής· ότι αυτή η αμαρτία επέφερε συμφορές οι οποίες δεν θα παύσουν έως ότου η τήρηση της Κυριακής επιβληθεί αυστηρά· και ότι εκείνοι που προβάλλουν τις αξιώσεις της τετάρτης εντολής, καταστρέφοντας έτσι τον σεβασμό προς την Κυριακή, είναι ταραχοποιοί του λαού, εμποδίζοντας την αποκατάστασή του στη θεϊκή εύνοια και στην πρόσκαιρη ευημερία. Έτσι θα επαναληφθεί η κατηγορία που προβλήθηκε παλαιά εναντίον του δούλου του Θεού, και μάλιστα με εξίσου βάσιμους λόγους: «Και όταν ο Αχαάβ είδε τον Ηλία, ο Αχαάβ είπε προς αυτόν, Συ είσαι εκείνος που ταράσσει τον Ισραήλ; Και εκείνος απάντησε, Εγώ δεν ετάραξα τον Ισραήλ· αλλά εσύ και ο οίκος του πατέρα σου, επειδή εγκαταλείψατε τις εντολές του Κυρίου, και ακολούθησες τους Βααλίμ». 1 Βασιλέων 18:17, 18. Καθώς η οργή του λαού θα διεγείρεται από ψευδείς κατηγορίες, θα ακολουθήσουν πορεία απέναντι στους πρέσβεις του Θεού πολύ παρόμοια με εκείνη που ακολούθησε ο αποστατημένος Ισραήλ απέναντι στον Ηλία». Η Μεγάλη Διαμάχη, 590.

Οι τηρητές του Σαββάτου πρόκειται να ταυτοποιηθούν ως η αιτία για την οποία «η θεία εύνοια και η πρόσκαιρη ευημερία» έχουν αποσυρθεί. Περιγράφοντας αυτή την περίοδο που βρίσκεται ακριβώς ενώπιόν μας, εκείνη αναφέρεται στον Ηλία και στην αλληλεπίδρασή του με τον Αχαάβ. Οι αμοιβαίες κατηγορίες τους, του ενός εναντίον του άλλου, έλαβαν χώρα ενώπιον του Όρους Κάρμηλος. Η πρόσκαιρη ευημερία και η θεία εύνοια αποσύρονται μέσω κλιμακούμενων κρίσεων, πριν από τον επικείμενο νόμο της Κυριακής. Το χωρίο που μόλις παρατέθηκε αναφέρεται σε μια σειρά γεγονότων που λαμβάνουν χώρα κατά τον χρόνο της δοκιμασίας του νόμου της Κυριακής, αλλά υπάρχουν δύο χρόνοι δοκιμασίας. Η δοκιμασία της εικόνας του θηρίου, η οποία λαμβάνει χώρα εντός των ορίων των Ηνωμένων Πολιτειών, κατόπιν επαναλαμβάνεται σε ολόκληρο τον κόσμο. Όλα τα γεγονότα που περιγράφονται στο χωρίο βρίσκουν προφητική εκπλήρωση στην ιστορία που οδηγεί έως τον επικείμενο νόμο της Κυριακής και στην ιστορία της παγκόσμιας κρίσεως του νόμου της Κυριακής που ακολουθεί κατόπιν.

Η πρώτη παράγραφος του ένατου τόμου των Testimonies, η οποία αρχίζει στη σελίδα έντεκα, προσδιορίζοντας έτσι το NINE-ELEVEN, δηλώνει: «Ζούμε στον καιρό του τέλους. Τα ταχέως εκπληρούμενα σημεία των καιρών διακηρύττουν ότι η έλευση του Χριστού είναι πλησίον. Οι ημέρες στις οποίες ζούμε είναι επίσημες και σπουδαίες. Το Πνεύμα του Θεού βαθμιαίως αλλά ασφαλώς αποσύρεται από τη γη. Πληγές και κρίσεις ήδη πέφτουν επάνω σε εκείνους που καταφρονούν τη χάρη του Θεού. Οι συμφορές στην ξηρά και στη θάλασσα, η ασταθής κατάσταση της κοινωνίας, οι συναγερμοί του πολέμου, είναι δυσοίωνα προμηνύματα. Προαναγγέλλουν επερχόμενα γεγονότα υψίστης σπουδαιότητας.» Καθώς η αφήγηση συνεχίζεται, βρίσκουμε στη σελίδα δεκατέσσερα: «Δεν είναι πολλοί, ακόμη και μεταξύ εκπαιδευτικών και πολιτικών ανδρών, που κατανοούν τα αίτια τα οποία υποβόσκουν κάτω από την παρούσα κατάσταση της κοινωνίας. Εκείνοι που κρατούν τα ηνία της διακυβέρνησης δεν είναι σε θέση να λύσουν το πρόβλημα της ηθικής διαφθοράς, της φτώχειας, της εξαθλιώσεως και της αυξανόμενης εγκληματικότητας. Μάταια αγωνίζονται να θέσουν τις επιχειρηματικές δραστηριότητες επάνω σε ασφαλέστερη βάση. Αν οι άνθρωποι έδιναν περισσότερη προσοχή στη διδασκαλία του λόγου του Θεού, θα έβρισκαν λύση στα προβλήματα που τους φέρνουν σε αμηχανία.»

> «Οι Γραφές περιγράφουν την κατάσταση του κόσμου ακριβώς πριν από τη δευτέρα παρουσία του Χριστού. Για τους ανθρώπους που με ληστεία και εκμετάλλευση συσσωρεύουν μεγάλα πλούτη, είναι γραμμένο: “Εμαζεύσατε θησαυρόν διά τας εσχάτας ημέρας. Ιδού, ο μισθός των εργατών των θερισάντων τα χωράφιά σας, τον οποίον εστερήσατε από αυτούς με δόλον, κράζει· και αι κραυγαί των θερισάντων εισήλθον εις τα ώτα του Κυρίου Σαβαώθ. Εζήσατε εν τρυφή επί της γης και εσπαταλήσατε· εθρέψατε τας καρδίας σας ως εν ημέρα σφαγής. Κατεδικάσατε, εφονεύσατε τον δίκαιον· δεν σας αντιστέκεται.” Ιακώβου 5:3–6.»

Κατά τις έσχατες ημέρες οι άνθρωποι «αγωνίζονται ματαίως να θέσουν τις επιχειρηματικές δραστηριότητες σε ασφαλέστερη βάση». Οι Δημοκρατικοί, ο μηχανισμός της προπαγάνδας τους και οι παγκοσμιοποιητές τραπεζίτες αγωνίζονται ματαίως, και ψεύδονται σχετικά με την πραγματική οικονομική σταθερότητα την οποία ισχυρίζονται ότι επέτυχε η κυβέρνηση Biden. Ένα από τα σύμβολα «του κόσμου λίγο πριν από τη δευτέρα παρουσία του Χριστού» είναι «άνθρωποι οι οποίοι διά ληστείας και εκβιασμού» έχουν «συσσωρεύσει μεγάλα πλούτη». Τα τρία εδάφια που προηγούνται των εδαφίων από την επιστολή του Ιακώβου, τα οποία παρέθεσε η αδελφή White, είναι:

> Ελάτε τώρα, σεις οι πλούσιοι, κλάψτε και ολολύξτε για τις συμφορές σας που πρόκειται να έλθουν επάνω σας. Τα πλούτη σας εσαπίσθησαν, και τα ενδύματά σας έγιναν σκόροβρωτα. Ο χρυσός σας και ο άργυρός σας κατεσκωριάσθησαν· και η σκουριά τους θα είναι μαρτυρία εναντίον σας και θα καταφάγη τις σάρκες σας ως πυρ. Εθησαυρίσατε θησαυρό για τις έσχατες ημέρες. Ιακώβου 5:1–3.

Προφητικό γνώρισμα των «εσχάτων ημερών» είναι ότι υπάρχουν άνδρες οι οποίοι αναγνωρίζονται για τον εκπληκτικό πλούτο τους, ο οποίος έχει αποκτηθεί με απάτη. Οι άνδρες αυτοί βρίσκονται καθημερινά στις ειδήσεις. Εκείνος ο καιρός είναι εδώ. Κατά τον καιρό αυτόν, ο πλούτος εκείνων των παγκοσμίων τραπεζιτών και δισεκατομμυριούχων παριστάνεται ως χρυσός και άργυρος, που σκουριάζει. Ο άργυρος και ο χρυσός δεν σκουριάζουν, επομένως οι Γραφές προσδιορίζουν κάτι εντελώς απροσδόκητο που συμβαίνει στον πλούτο των πλουσίων ανδρών κατά τις έσχατες ημέρες, διότι ο χρυσός και ο άργυρός τους πρόκειται να σκουριάσουν. Ο προάγγελος εκείνης της οικονομικής καταρρεύσεως συνέβη με την έλευση του τρίτου αλίμονο, στις 11 Σεπτεμβρίου 2001. Το Ισλάμ του τρίτου Αλίμονο είναι ο ανατολικός άνεμος της βιβλικής προφητείας, και στις έσχατες ημέρες ο ανατολικός άνεμος είναι εκείνος που βυθίζει την οικονομία, όπως παριστάνεται από τα πλοία της Θαρσείς.

> Διότι, ιδού, οι βασιλείς συνήχθησαν, διήλθον ομού. Είδον, και έτσι εθαύμασαν· εταράχθησαν και έσπευσαν να φύγουν. Φόβος τους κατέλαβε εκεί, και πόνος, ως ωδίν γυναίκας τικτούσης. Συντρίβεις τα πλοία της Θαρσείς με ανατολικόν άνεμον. Ψαλμοί 48:4–7.

Οι βασιλείς των παγκοσμιοποιητών, οι δισεκατομμυριούχοι και οι τραπεζίτες ταράσσονται από φόβο και οδύνη όταν ο ανατολικός άνεμος, ο οποίος αντιπροσωπεύει την κλιμακούμενη εξαγρίωση των εθνών (ως γυνή ωδίνουσα), η οποία παράγεται από το Ισλάμ του τρίτου αλίμονο, βυθίζει τα πλοία της Θαρσείς. Το Ισλάμ πρόκειται να διαρρήξει την τοπική και την παγκόσμια οικονομία και να δημιουργήσει ένα οικονομικό και πολιτικό περιβάλλον που εξυπηρετεί απολύτως τα ισχυρά σημεία του Trump, όχι των Δημοκρατικών και των παγκοσμιοποιητών, διότι η εξουσία του δράκοντος δίδεται στην όγδοη κεφαλή, η οποία είναι εκ των επτά, για «υπηρεσίες παρασχεθείσες». Ο Θεός χρησιμοποίησε τον Trump για να διεγείρει ολόκληρη την επικράτεια των Ελλήνων, διότι ο Θεός τώρα επιφέρει τις περιστάσεις κατά τις οποίες ολόκληρος ο κόσμος πρόκειται να διαιρεθεί σε δύο τάξεις.

Το οικονομικό σύστημα που τώρα λειτουργείται από τους παγκοσμιοποιητές εισήχθη για πρώτη φορά κατά την προεδρία του Γούντροου Ουίλσον, ενός Δημοκρατικού που εξελέγη υποσχόμενος να κρατήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες εκτός του επικείμενου Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά κατέληξε να είναι ο πρόεδρος υπό την ηγεσία του οποίου διεξήχθη ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος. Ο Ουίλσον είναι περισσότερο γνωστός για την προώθηση της Κοινωνίας των Εθνών, του προδρόμου των Ηνωμένων Εθνών. Κατά την προεδρία του, η χρηματοοικονομική δομή των Ηνωμένων Πολιτειών παραδόθηκε στα χέρια των παγκοσμιοποιητών, όταν ο Ουίλσον παρέδωσε την οικονομική κατεύθυνση του έθνους υπό την αιγίδα του Συστήματος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας το 1913.

Τα προφητικά χαρακτηριστικά του προέδρου του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου ήταν η υπόσχεσή του ότι δεν θα οδηγούσε τη χώρα σε πόλεμο, πράγμα που ήταν ψεύδος. Υπήρξε η κορυφαία ιστορική μορφή που προώθησε την παγκόσμια κυβέρνηση της Κοινωνίας των Εθνών, και προήδρευσε στην παράδοση των οικονομικών των Ηνωμένων Πολιτειών στους τραπεζίτες του κόσμου. Βασίλευσε από το 1913 έως το 1921. Το 1919, η τρίτη γενεά του Αντβεντισμού, η οποία συμβολίζεται από συμβιβασμό με τον κόσμο, έτρεχε παράλληλα με τον συμβιβασμό του Ουίλσον με τον κόσμο, διότι τα δύο κέρατα τρέχουν παράλληλα το ένα με το άλλο. Στην τρίτη γενεά του Λαοδικειανού Αντβεντισμού παρέδωσαν τον έλεγχο των ιατρικών και εκπαιδευτικών τους συστημάτων στα χέρια εκείνων που βρίσκονταν εκτός της πνευματικής τους κυριαρχίας. Ταυτοχρόνως, ο Ουίλσον παρέδωσε τη χρηματοοικονομική κυριαρχία των Ηνωμένων Πολιτειών στους παγκοσμιοποιητές τραπεζίτες, και εργάσθηκε ακαταπαύστως, αλλά απέτυχε, να παραδώσει την πολιτική κυριαρχία των Ηνωμένων Πολιτειών στους παγκοσμιοποιητές.

Ο Ουίλσον, ως πρόεδρος κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, αντιπροσωπεύει προφητικά χαρακτηριστικά τα οποία προσδιορίζουν τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Αντιπροσωπεύει μια ιστορία στην οποία η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των Ηνωμένων Πολιτειών εμπλέκεται στον έλεγχο της παγκόσμιας οικονομίας προς την κατεύθυνση που εξυπηρετεί καλύτερα τη παγκοσμιοποιητική ατζέντα, και όχι την κυριαρχία της Αμερικής. Αντιπροσωπεύει έναν πρόεδρο που βρίσκεται στην εξουσία όταν η Νέα Παγκόσμια Τάξη επιτυγχάνει τελικά τον στόχο της, καθιστάμενη η έβδομη βασιλεία της βιβλικής προφητείας, αν και η κυριαρχία τους είναι βραχύβια. Το γεγονός αυτό εδραιώνεται επί δύο μαρτύρων, διότι η αποτυχημένη απόπειρα του Ουίλσον να ενταχθεί στην Κοινωνία των Εθνών μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο προτυπώνει την ένταξη των Ηνωμένων Πολιτειών στα Ηνωμένα Έθνη αμέσως μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Επί των δύο αυτών μαρτύρων, ο προσεχώς ερχόμενος νόμος της Κυριακής, ο οποίος επιφέρει εθνική καταστροφή στο πέρασμά του, οδηγεί στην εγκαθίδρυση των Ηνωμένων Εθνών ως της παγκόσμιας κυβέρνησης την οποία οι παγκοσμιοποιητές προωθούν από την προεδρία του Γούντροου Ουίλσον.

Αυτά τα προφητικά χαρακτηριστικά πρέπει να υπάρχουν στην προεδρία του όγδοου και τελευταίου προέδρου, ο οποίος είναι εκ των επτά. Τον Wilson διαδέχθηκε ο Warren Harding, Ρεπουμπλικανός, ο οποίος εγκαινίασε την περίοδο που ονομάστηκε «τα βρυχώμενα είκοσι», η οποία οδήγησε στο κραχ του 1929, το οποίο οδήγησε στη Μεγάλη Ύφεση, η οποία οδήγησε στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η πρώτη προεδρία του Trump ήταν τα «βρυχώμενα είκοσι», και ο Biden πρόκειται να εγκαινιάσει τη μεγαλύτερη ύφεση στην ιστορία του θηρίου της γης. Εκείνη η ύφεση προτυπώθηκε από το κραχ του 1929, αλλά και από τον «πανικό του 1837» στις ημέρες της Ellen White.

Η ύφεση της δεκαετίας του 1830 στις Ηνωμένες Πολιτείες αναφέρεται συνήθως ως «Πανικός του 1837». Ήταν μια σοβαρή οικονομική κάμψη που διήρκεσε από το 1837 έως τα μέσα της δεκαετίας του 1840, περιλαμβάνοντας μεγάλο μέρος της δεκαετίας του 1830. Ο Πανικός του 1837 χαρακτηρίστηκε από χρηματοπιστωτική κρίση, τραπεζικές πτωχεύσεις, εκτεταμένη ανεργία και παρατεταμένη περίοδο οικονομικής δυσχέρειας.

Ο Πανικός του 1837 προκλήθηκε από μια «Κερδοσκοπική Φούσκα», όπως και η κατάρρευση του 1929. Το 1837, όταν η φούσκα έσκασε, οδήγησε σε εκτεταμένες πτωχεύσεις και οικονομικές απώλειες. Μια σειρά τραπεζικών καταρρεύσεων σημειώθηκε στον απόηχο της κερδοσκοπικής φούσκας, οδηγώντας σε απώλεια εμπιστοσύνης προς το τραπεζικό σύστημα και σε εκτεταμένο οικονομικό πανικό. Μια παγκόσμια οικονομική ύφεση, η οποία επιδεινώθηκε από τη μείωση του διεθνούς εμπορίου και από την πτώση της ζήτησης για τις αμερικανικές εξαγωγές, συνέβαλε στα οικονομικά δεινά στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η χρηματιστηριακή κατάρρευση του 1929, η οποία σηματοδότησε την έναρξη της Μεγάλης Ύφεσης, προηγήθηκε από μια κερδοσκοπική φούσκα στο Χρηματιστήριο. Κατά τη δεκαετία του 1920, στις Ηνωμένες Πολιτείες επικρατούσε μια περίοδος οικονομικής ευημερίας, γνωστή ως τα Βρυχώμενα Είκοσι, η οποία χαρακτηριζόταν από ταχεία βιομηχανική ανάπτυξη, τεχνολογική καινοτομία και εκτεταμένη αισιοδοξία. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η κερδοσκοπία στο Χρηματιστήριο εκτοξεύθηκε, τροφοδοτούμενη από την εύκολη πίστωση, τις αγορές επί περιθωρίου (αγορά μετοχών με δανεισμένα χρήματα) και την κερδοσκοπική αγορά μετοχών με βάση την προσδοκία μελλοντικών αυξήσεων των τιμών και όχι την υποκείμενη αξία. Οι τιμές των μετοχών ανήλθαν σε μη βιώσιμα επίπεδα, υπερβαίνοντας κατά πολύ την εγγενή αξία των εταιρειών που εκπροσωπούσαν.

Από τον Μάρτιο του 2000 έως τον Οκτώβριο του 2002, η «φούσκα των dot-com» έσκασε. Η 11η Σεπτεμβρίου 2001 ήταν ενσωματωμένη μέσα σε εκείνη την οικονομική κατάρρευση. Κατόπιν, το 2008 έσκασε η φούσκα της αγοράς κατοικίας, γεγονός που ονομάστηκε Παγκόσμια Χρηματοπιστωτική Κρίση ή Μεγάλη Ύφεση.

Κατά το χρονικό διάστημα που οδηγεί προς τον νόμο της Κυριακής, η πρόσκαιρη ευημερία των πολιτών των Ηνωμένων Πολιτειών αφαιρείται. Η αφαίρεση της πρόσκαιρης ευημερίας λαμβάνει χώρα κατά τον καιρό της σφραγίσεως των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων. Το πρώτο ορόσημο του καιρού της σφραγίσεως ήταν ενσωματωμένο σε μια οικονομική κατάρρευση. Η 11η Σεπτεμβρίου 2001 ήταν η ενδυνάμωση του τρίτου αγγέλου, και όταν αυτός ο ίδιος άγγελος έφθασε το 1844, εκείνη η ιστορία ήταν ενσωματωμένη σε μια οικονομική κατάρρευση. Το 1844 προτυπώνει τον προσεχώς ερχόμενο νόμο της Κυριακής, και η 11η Σεπτεμβρίου 2001 είναι η αρχή της περιόδου της σφραγίσεως. Ο Ιησούς πάντοτε εικονογραφεί το τέλος ενός πράγματος με την αρχή ενός πράγματος. Η κατάρρευση του 1929 προηγήθηκε του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και οδήγησε σε αυτόν.

Θα συνεχίσουμε αυτή τη μελέτη στο επόμενο άρθρο.

> «Υπήρξε ανάμεσά μας ως λαό μία οκνηρή αμέλεια και μία εγκληματική απιστία, οι οποίες μας κράτησαν πίσω από το να επιτελέσουμε το έργο που ο Θεός μάς άφησε να κάνουμε, αφήνοντας το φως μας να λάμψει προς εκείνους των άλλων εθνών. Υπάρχει ένας φόβος να εξέλθουμε και να αναλάβουμε κινδύνους σε αυτό το μεγάλο έργο, από τον φόβο μήπως η δαπάνη των μέσων δεν αποφέρει ανταπόδοση. Τι θα γίνει, εάν χρησιμοποιηθούν μέσα και όμως δεν μπορούμε να δούμε ότι ψυχές σώθηκαν δι’ αυτών; Τι θα γίνει, εάν υπάρξει πλήρης απώλεια ενός μέρους των μέσων μας; Καλύτερα να εργαζόμαστε και να επιμένουμε στο έργο παρά να μην κάνουμε τίποτε. Δεν γνωρίζετε ποιο θα ευδοκιμήσει, αυτό ή εκείνο. Οι άνθρωποι επενδύουν σε δικαιώματα ευρεσιτεχνίας και υφίστανται βαριές ζημίες, και αυτό θεωρείται ως κάτι το αυτονόητο. Όμως, στο έργο και στην υπόθεση του Θεού, οι άνθρωποι φοβούνται να τολμήσουν. Το χρήμα τους φαίνεται νεκρή απώλεια όταν, επενδυόμενο στο έργο της σωτηρίας ψυχών, δεν φέρνει άμεσες αποδόσεις. Αυτά ακριβώς τα μέσα, τα οποία τώρα επενδύονται τόσο φειδωλά στην υπόθεση του Θεού και κατακρατούνται εγωιστικά, σε λίγο θα ριφθούν μαζί με όλα τα είδωλα στους τυφλοπόντικες και στις νυχτερίδες. Το χρήμα σύντομα θα υποτιμηθεί πολύ απότομα, όταν η πραγματικότητα των αιωνίων σκηνών ανοιχθεί στις αισθήσεις του ανθρώπου.» The True Missionary, January 1, 1874.

Back to Articles