Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number Fourteen

Ἡ Ἀποκάλυψις τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ - Ἀριθμὸς Δεκατέσσαρα

The Seventh Seal

Η Έβδομη Σφραγίδα

Author

Jeff Pippenger

Published

November 11, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The probationary war of angels, that began with Lucifer in the third heaven represented in Revelation chapter twelve, typifies the probationary war of men and angels, that ends in the first heaven. When Satan and his angels were cast out of the third heaven, Satan opened a new battle front in the garden of Eden. As in the war of the third heaven with Lucifer, God also instituted a period of probation for mankind. The war in the first heaven that begins in earnest at the soon-coming Sunday law represents the end of probationary time for mankind.

Ο δοκιμαστικός πόλεμος των αγγέλων, που άρχισε με τον Εωσφόρο στον τρίτο ουρανό, όπως απεικονίζεται στο δωδέκατο κεφάλαιο της Αποκάλυψης, προτυπώνει τον δοκιμαστικό πόλεμο ανθρώπων και αγγέλων, που καταλήγει στον πρώτο ουρανό. Όταν ο Σατανάς και οι άγγελοί του εκβλήθηκαν από τον τρίτο ουρανό, ο Σατανάς άνοιξε ένα νέο μέτωπο μάχης στον κήπο της Εδέμ. Όπως στον πόλεμο του τρίτου ουρανού με τον Εωσφόρο, έτσι και για την ανθρωπότητα ο Θεός θέσπισε επίσης μία περίοδο δοκιμασίας. Ο πόλεμος στον πρώτο ουρανό, που αρχίζει κατ’ ουσίαν με τον επικείμενο νόμο της Κυριακής, αντιπροσωπεύει το τέλος του χρόνου δοκιμασίας για την ανθρωπότητα.

In Revelation chapters twelve and thirteen the dragon, the beast and the false prophet are represented. Customarily, those three powers are understood to represent primarily past history of those three powers, but John was told to write the “things that will be,” and the entire book of Revelation speaks of the “last days,” so we are employing the biblical principle that the end is illustrated by the beginning, and applying the symbols of Revelation as present, not past truth.

Στα κεφάλαια δώδεκα και δεκατρία της Αποκάλυψης παρουσιάζονται ο δράκων, το θηρίο και ο ψευδοπροφήτης. Κατά συνήθεια, οι τρεις αυτές δυνάμεις νοούνται ότι αντιπροσωπεύουν πρωτίστως την παρελθούσα ιστορία των τριών αυτών δυνάμεων· όμως στον Ιωάννη εδόθη εντολή να γράψει τα «μέλλοντα να γίνουν», και ολόκληρο το βιβλίο της Αποκάλυψης ομιλεί για τις «έσχατες ημέρες», γι’ αυτό εφαρμόζουμε τη βιβλική αρχή ότι το τέλος εικονίζεται από την αρχή και αποδίδουμε τα σύμβολα της Αποκάλυψης ως παρούσα, όχι παρελθούσα, αλήθεια.

Satan has been identified in both the war he began in the third heaven, and the first battle that he brought to men in the garden of Eden as employing “hypnotism” to convey his corrupted communications in order to accomplish his warfare.

Ο Σατανάς έχει ταυτοποιηθεί, τόσο στον πόλεμο που άρχισε στον τρίτο ουρανό όσο και στην πρώτη μάχη που έφερε στους ανθρώπους στον κήπο της Εδέμ, ως χρησιμοποιών τον «υπνωτισμό» για να μεταδώσει τις διεφθαρμένες επικοινωνίες του, προκειμένου να επιτύχει τον πολεμικό του σκοπό.

> “Satan tempted the first Adam in Eden, and Adam reasoned with the enemy, thus giving him the advantage. Satan exercised his power of hypnotism over Adam and Eve, and this power he strove to exercise over Christ. But after the word of Scripture was quoted, Satan knew that he had no chance of triumphing.

> Ο Σατανάς έθεσε σε πειρασμό τον πρώτο Αδάμ στην Εδέμ, και ο Αδάμ συλλογίσθηκε με τον εχθρό, δίνοντάς του έτσι το πλεονέκτημα. Ο Σατανάς άσκησε τη δύναμη του υπνωτισμού του επάνω στον Αδάμ και την Εύα, και αυτή τη δύναμη επεδίωξε να ασκήσει και επάνω στον Χριστό. Αλλά αφού παρατέθηκε ο λόγος της Γραφής, ο Σατανάς γνώρισε ότι δεν είχε καμία πιθανότητα να θριαμβεύσει.

> “Men and women are not to study the science of how to take captive the minds of those who associate with them. This is the science that Satan teaches. We are to resist everything of the kind. We are not to tamper with mesmerism and hypnotism—the science of the one who lost his first estate and was cast out of the heavenly courts.” Mind, Character and Personality, 713.

> «Άνδρες και γυναίκες δεν πρέπει να μελετούν την επιστήμη τού πώς να αιχμαλωτίζουν τον νου εκείνων που συναναστρέφονται μαζί τους. Αυτή είναι η επιστήμη που διδάσκει ο Σατανάς. Οφείλουμε να αντιστεκόμαστε σε καθετί αυτού του είδους. Δεν πρέπει να αναμιγνυόμαστε με τον μεσμερισμό και τον υπνωτισμό—την επιστήμη εκείνου που έχασε την αρχική του θέση και εκβλήθηκε από τις ουράνιες αυλές.» Mind, Character and Personality, 713.

The “science that Satan teaches” has been perfected by the globalist merchants, and is carried out through the “information super highway” in the “last days.” Satan is the father of lies, and the media giants, not only promote falsehoods, but they also screen out truth, they track those they deem as heretics, and they employ the most sophisticated form of hypnotism ever practiced in the history of planet earth. The war that began in the third heaven emphasizes this attribute of Satan’s warfare, in order that the faithful living when the war of the first heaven gets under way might be forewarned by foreknowledge. When we understand that the control center for the worldwide web, and the “information super highway” is managed and controlled in the United States, we have a view of what it means that the United States, calls fire down out of heaven and deceives the entire world. “Fire” in the book of Revelation represents a message.

Η «επιστήμη που διδάσκει ο Σατανάς» έχει τελειοποιηθεί από τους παγκοσμιοποιητές εμπόρους και εφαρμόζεται μέσω της «λεωφόρου ταχείας κυκλοφορίας της πληροφορίας» κατά τις «έσχατες ημέρες». Ο Σατανάς είναι ο πατέρας του ψεύδους, και οι γίγαντες των μέσων ενημέρωσης όχι μόνο προωθούν ψεύδη, αλλά και αποκλείουν την αλήθεια, παρακολουθούν εκείνους που θεωρούν αιρετικούς και χρησιμοποιούν την πλέον εξελιγμένη μορφή υπνωτισμού που εφαρμόστηκε ποτέ στην ιστορία του πλανήτη γη. Ο πόλεμος που άρχισε στον τρίτο ουρανό υπογραμμίζει αυτή την ιδιότητα του πολέμου του Σατανά, ώστε οι πιστοί που θα ζουν όταν ο πόλεμος του πρώτου ουρανού θα τεθεί σε εξέλιξη να έχουν προειδοποιηθεί εκ των προτέρων μέσω της πρόγνωσης. Όταν κατανοούμε ότι το κέντρο ελέγχου του παγκόσμιου ιστού και της «λεωφόρου ταχείας κυκλοφορίας της πληροφορίας» διοικείται και ελέγχεται στις Ηνωμένες Πολιτείες, διακρίνουμε τι σημαίνει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες κατεβάζουν φωτιά από τον ουρανό και πλανώνουν ολόκληρο τον κόσμο. Η «φωτιά» στο βιβλίο της Αποκάλυψης συμβολίζει ένα μήνυμα.

The symbolism of Revelation chapter thirteen, and verse thirteen is drawn from the battle of mount Carmel where the prophets of Baal and the prophets of the groves, were unable to call fire down out of heaven to confirm that Baal and Ashtaroth were true gods. Baal, being a male deity and Ashtaroth a female deity represents the image of the beast, the unholy combination of church and state. They were the prophets of Jezebel, who was in an unholy relationship with Ahab. Those two prophetic witnesses of the image of the beast in the story of Mount Carmel, identify the role of the United States in first forming an image of the papal system in the United States, and thereafter in the world. The “fire” at Carmel was to be the evidence of who the true God really was. It represented a revelation from heaven identifying the true God, and the same issue exists when the United States calls fire down from heaven.

Ο συμβολισμός της Αποκάλυψης, κεφάλαιο δεκατρία και εδάφιο δεκατρία, αντλείται από τη μάχη στο όρος Κάρμηλος, όπου οι προφήτες του Βάαλ και οι προφήτες των αλσών δεν μπόρεσαν να καλέσουν φωτιά να κατέβει από τον ουρανό, ώστε να επιβεβαιωθεί ότι ο Βάαλ και η Αστάρωθ ήσαν αληθινοί θεοί. Ο Βάαλ, ως ανδρική θεότητα, και η Αστάρωθ, ως γυναικεία θεότητα, αντιπροσωπεύουν την εικόνα του θηρίου, τον ανίερο συνδυασμό εκκλησίας και κράτους. Αυτοί ήσαν οι προφήτες της Ιεζάβελ, η οποία βρισκόταν σε ανίερη σχέση με τον Αχαάβ. Αυτοί οι δύο προφητικοί μάρτυρες της εικόνας του θηρίου στην αφήγηση του όρους Κάρμηλος προσδιορίζουν τον ρόλο των Ηνωμένων Πολιτειών, πρώτον, στη διαμόρφωση μιας εικόνας του παπικού συστήματος στις Ηνωμένες Πολιτείες και, κατόπιν, στον κόσμο. Η «φωτιά» στον Κάρμηλο επρόκειτο να είναι η απόδειξη τού ποιος ήταν πράγματι ο αληθινός Θεός. Αντιπροσώπευε μια αποκάλυψη από τον ουρανό που προσδιόριζε τον αληθινό Θεό, και το ίδιο ζήτημα υφίσταται όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες καλούν φωτιά να κατέβει από τον ουρανό.

In the book of Isaiah, the God who identifies the end from the beginning, addresses the very setting of Mount Carmel of old, and also the prophetic setting that is represented when the United States calls down fire out of heaven.

Στο βιβλίο του Ησαΐα, ο Θεός που γνωστοποιεί το τέλος από την αρχή, απευθύνεται στο ίδιο το σκηνικό του όρους Κάρμηλος των παλαιών χρόνων, καθώς και στο προφητικό σκηνικό που αντιπροσωπεύεται όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες κατακαλούν φωτιά από τον ουρανό.

> Produce your cause, saith the Lord; bring forth your strong reasons, saith the King of Jacob. Let them bring them forth, and show us what shall happen: let them show the former things, what they be, that we may consider them, and know the latter end of them; or declare us things for to come. Show the things that are to come hereafter, that we may know that ye are gods: yea, do good, or do evil, that we may be dismayed, and behold it together. Behold, ye are of nothing, and your work of nought: an abomination is he that chooseth you. I have raised up one from the north, and he shall come: from the rising of the sun shall he call upon my name: and he shall come upon princes as upon mortar, and as the potter treadeth clay. Who hath declared from the beginning, that we may know? and beforetime, that we may say, He is righteous? yea, there is none that showeth, yea, there is none that declareth, yea, there is none that heareth your words. The first shall say to Zion, Behold, behold them: and I will give to Jerusalem one that bringeth good tidings. Isaiah 41:21–27.

> Παρουσιάσατε την υπόθεσίν σας, λέγει ο Κύριος· προβάλατε τους ισχυρούς σας λόγους, λέγει ο Βασιλεὺς τοῦ Ιακώβ. Ας τους προβάλουν, και ας μας δείξουν τι πρόκειται να συμβεί· ας δείξουν τα προηγούμενα πράγματα, ποια είναι, ώστε να τα εξετάσουμε και να γνωρίσουμε την έκβασή τους· ή αναγγείλατέ μας τα μέλλοντα. Δείξατε τα πράγματα που θα γίνουν στο εξής, για να γνωρίσουμε ότι είστε θεοί· ναι, πράξτε καλό ή πράξτε κακό, ώστε να εκπλαγούμε και να το δούμε μαζί. Ιδού, είστε εκ του μηδενός, και το έργο σας εκ του ουδενός· βδέλυγμα είναι εκείνος που σας εκλέγει. Εγώ ήγειρα έναν από βορρά, και θα έλθει· από ανατολών ηλίου θα επικαλείται το όνομά μου· και θα επέλθει επί άρχοντες όπως επί πηλού, και καθώς ο κεραμεὺς καταπατεί τον πηλό. Ποιος ανήγγειλε από την αρχή, ώστε να γνωρίζουμε; και από πριν, ώστε να πούμε, Είναι δίκαιος; Ναι, δεν υπάρχει κανείς που να δείχνει· ναι, δεν υπάρχει κανείς που να αναγγέλλει· ναι, δεν υπάρχει κανείς που να ακούει τους λόγους σας. Ο πρώτος θα πει προς τη Σιών, Ιδού, ιδού, αυτοί· και στην Ιερουσαλήμ θα δώσω έναν που φέρει αγαθές αγγελίες. Ησαΐας 41:21–27.

In the war of the first heaven that gets under way at the soon-coming Sunday law, the United States, and also Satan himself, will be allowed to “produce” their “cause,” and they will call fire down from heaven in an attempt to prove that the god of Jezebel is the true God. The world will be forced to accept the mark of that god’s day of worship. The fire that is brought down from heaven, through the “information super highway” to all mankind is a work of “nought,” and he that chooses the message conveyed through that medium is an “abomination.”

Στον πόλεμο του πρώτου ουρανού, που αρχίζει με τον επικείμενο νόμο της Κυριακής, οι Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς και ο ίδιος ο Σατανάς, θα λάβουν άδεια να «παρουσιάσουν» την «υπόθεσή» τους, και θα καλέσουν φωτιά να καταβεί από τον ουρανό, σε μια απόπειρα να αποδείξουν ότι ο θεός της Ιεζάβελ είναι ο αληθινός Θεός. Ο κόσμος θα εξαναγκαστεί να δεχθεί το χάραγμα της ημέρας λατρείας εκείνου του θεού. Η φωτιά που καταβιβάζεται από τον ουρανό, μέσω της «λεωφόρου υπερπληροφόρησης», προς όλη την ανθρωπότητα, είναι έργο «μηδενός», και εκείνος που επιλέγει το μήνυμα που μεταδίδεται μέσω αυτού του μέσου είναι «βδέλυγμα».

In that warfare the one hundred and forty-four thousand, and thereafter the great multitude, will be God’s witnesses in the argument of who is the true God. The messages conveyed from both sides of the war are represented as “fire.” All the nations will be gathered to determine who is the true God, and there will be two classes of witnesses in order to establish the “truth.”

Σε εκείνον τον πόλεμο, οι εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες, και κατόπιν το μεγάλο πλήθος, θα είναι οι μάρτυρες του Θεού στη διαμάχη σχετικά με το ποιος είναι ο αληθινός Θεός. Τα μηνύματα που μεταδίδονται και από τις δύο πλευρές του πολέμου παριστάνονται ως «πυρ». Όλα τα έθνη θα συγκεντρωθούν για να κριθεί ποιος είναι ο αληθινός Θεός, και θα υπάρχουν δύο τάξεις μαρτύρων, ώστε να εδραιωθεί η «αλήθεια».

> Let all the nations be gathered together, and let the people be assembled: who among them can declare this, and show us former things? let them bring forth their witnesses, that they may be justified: or let them hear, and say, It is truth. Ye are my witnesses, saith the Lord, and my servant whom I have chosen: that ye may know and believe me, and understand that I am he: before me there was no God formed, neither shall there be after me. I, even I, am the Lord; and beside me there is no saviour. I have declared, and have saved, and I have showed, when there was no strange god among you: therefore ye are my witnesses, saith the Lord, that I am God. Isaiah 43:9–12.

> Ας συναχθούν όλα τα έθνη μαζί, και ας συγκεντρωθούν οι λαοί· ποιος από αυτούς δύναται να αναγγείλει τούτο και να μας δείξει τα πρότερα; ας παρουσιάσουν τους μάρτυρές τους, για να δικαιωθούν· ή ας ακούσουν, και ας πουν, Είναι αλήθεια. Σεις είστε οι μάρτυρές μου, λέγει ο Κύριος, και ο δούλος μου, τον οποίον εξέλεξα· ώστε να γνωρίσετε και να πιστεύσετε εις εμέ, και να εννοήσετε ότι εγώ είμαι αυτός· πριν από εμέ δεν εσχηματίσθη Θεός, ούτε μετά από εμέ θέλει υπάρξει. Εγώ, εγώ είμαι ο Κύριος· και εκτός εμού δεν υπάρχει σωτήρ. Εγώ ανήγγειλα, και έσωσα, και έδειξα, όταν δεν υπήρχε μεταξύ σας ξένος θεός· διά τούτο σεις είστε οι μάρτυρές μου, λέγει ο Κύριος, ότι εγώ είμαι Θεός. Ησαΐας 43:9–12.

The final manifestation of Mount Carmel, has witnesses for Satan and witnesses for God. The demonstration is to prove who is the true God, but what are God’s faithful witnesses supposed to bear witness to?

Η τελική εκδήλωση του Όρους Καρμήλου έχει μάρτυρες για τον Σατανά και μάρτυρες για τον Θεό. Η επίδειξη αποσκοπεί στο να αποδείξει ποιος είναι ο αληθινός Θεός, αλλά σε τι υποτίθεται ότι πρέπει να μαρτυρούν οι πιστοί μάρτυρες του Θεού;

> Thus saith the Lord the King of Israel, and his redeemer the Lord of hosts; I am the first, and I am the last; and beside me there is no God. And who, as I, shall call, and shall declare it, and set it in order for me, since I appointed the ancient people? and the things that are coming, and shall come, let them show unto them. Fear ye not, neither be afraid: have not I told thee from that time, and have declared it? ye are even my witnesses. Is there a God beside me? yea, there is no God; I know not any. They that make a graven image are all of them vanity; and their delectable things shall not profit; and they are their own witnesses; they see not, nor know; that they may be ashamed. Isaiah 44:6–9.

> Οὕτως λέγει Κύριος, ὁ Βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ, καὶ ὁ λυτρωτὴς αὐτοῦ, ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων· ἐγώ εἰμι ὁ πρῶτος, καὶ ἐγώ εἰμι ὁ ἔσχατος· καὶ πλὴν ἐμοῦ δὲν ὑπάρχει Θεός. Καὶ τίς, ὡς ἐγώ, θέλει καλέσει, καὶ θέλει κηρύξει τοῦτο, καὶ θέλει θέσει αὐτὸ εἰς τάξιν ἐνώπιόν μου, ἀφ’ οὗ διώρισα τὸν ἀρχαῖον λαόν; καὶ τὰ ἐπερχόμενα καὶ ὅσα μέλλουν νὰ γίνουν, ἀς δείξουν εἰς αὐτούς. Μὴ φοβεῖσθε, μηδὲ ταράττεσθε· δὲν σοῦ τὸ εἶπα ἀπὸ τότε, καὶ δὲν τὸ ἐκήρυξα; σεῖς εἶσθε μάλιστα οἱ μάρτυρές μου. Μὴ ὑπάρχει Θεὸς πλὴν ἐμοῦ; ναί, δὲν ὑπάρχει ἄλλος Θεός· δὲν γνωρίζω οὐδένα. Ὅσοι κατασκευάζουν γλυπτὸ εἴδωλο, πάντες αὐτοὶ εἶναι ματαιότης· καὶ τὰ ποθητὰ αὐτῶν δὲν θέλουσιν ὠφελήσει· καὶ αὐτοὶ εἶναι μάρτυρες ἑαυτῶν· δὲν βλέπουν, οὐδὲ γνωρίζουν, διὰ νὰ καταισχυνθοῦν. Ἠσαΐας 44:6–9.

The faithful in the final confrontation of Mount Carmel are to witness to the truth that God is the first and the last. He is the God that “appointed the ancient people,” in order to identify the “things that are coming.” God’s witnesses are to present the Revelation of Jesus Christ that is unsealed just before the final battle of Mount Carmel.

Οι πιστοί κατά την τελική σύγκρουση του Όρους Καρμήλου καλούνται να μαρτυρήσουν την αλήθεια ότι ο Θεός είναι ο πρώτος και ο έσχατος. Αυτός είναι ο Θεός που «διώρισε τον αρχαίο λαό», ώστε να καταδείξει τα «επερχόμενα». Οι μάρτυρες του Θεού οφείλουν να παρουσιάσουν την Αποκάλυψη του Ιησού Χριστού, η οποία αποσφραγίζεται ακριβώς πριν από την τελική μάχη του Όρους Καρμήλου.

Satan’s Mount Carmel message is represented as fire that comes down out of heaven.

Το μήνυμα του Όρους Καρμήλου του Σατανά παριστάνεται ως πυρ που καταβαίνει από τον ουρανό.

> And he doeth great wonders, so that he maketh fire come down from heaven on the earth in the sight of men, Revelation 13:13.

> Καὶ ποιεῖ μεγάλα σημεῖα, ὥστε καὶ πῦρ νὰ καταβαίνῃ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ εἰς τὴν γῆν ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων, Ἀποκάλυψις 13:13.

The verse is describing the miracles that the United States accomplishes through the modern science of hypnotism that is conveyed to mankind on “the information super highway.” But the verse is also speaking to the appearance of Satan himself when he personates Christ.

Το εδάφιο περιγράφει τα θαύματα που επιτελούν οι Ηνωμένες Πολιτείες μέσω της σύγχρονης επιστήμης του υπνωτισμού, η οποία μεταδίδεται στην ανθρωπότητα μέσω της «λεωφόρου της πληροφορίας». Αλλά το εδάφιο αναφέρεται επίσης και στην εμφάνιση του ίδιου του Σατανά, όταν αυτός υποδύεται τον Χριστό.

> “The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.

> «Ο άγγελος που ενώνεται με τη διακήρυξη του μηνύματος του τρίτου αγγέλου πρόκειται να φωτίσει ολόκληρη τη γη με τη δόξα του. Εδώ προλέγεται ένα έργο παγκόσμιας έκτασης και ασυνήθιστης δύναμης. Το κίνημα της παρουσίας των ετών 1840–44 υπήρξε ένδοξη εκδήλωση της δύναμης του Θεού· το μήνυμα του πρώτου αγγέλου μεταφέρθηκε σε κάθε ιεραποστολικό σταθμό του κόσμου, και σε μερικές χώρες σημειώθηκε το μεγαλύτερο θρησκευτικό ενδιαφέρον που έχει παρατηρηθεί σε οποιαδήποτε χώρα από την εποχή της Μεταρρύθμισης του δέκατου έκτου αιώνα· αλλά και αυτά πρόκειται να ξεπεραστούν από το ισχυρό κίνημα υπό την τελευταία προειδοποίηση του τρίτου αγγέλου.»

> “The work will be similar to that of the Day of Pentecost. As the ‘former rain’ was given, in the outpouring of the Holy Spirit at the opening of the gospel, to cause the upspringing of the precious seed, so the ‘latter rain’ will be given at its close for the ripening of the harvest. ‘Then shall we know, if we follow on to know the Lord: His going forth is prepared as the morning; and He shall come unto us as the rain, as the latter and former rain unto the earth.’ Hosea 6:3. ‘Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for He hath given you the former rain moderately, and He will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain.’ Joel 2:23. ‘In the last days, saith God, I will pour out of My Spirit upon all flesh.’ ‘And it shall come to pass, that whosoever shall call on the name of the Lord shall be saved.’ Acts 2:17, 21.

> «Το έργο θα είναι παρόμοιο με εκείνο της Ημέρας της Πεντηκοστής. Όπως δόθηκε η “πρώιμη βροχή”, με την έκχυση του Αγίου Πνεύματος κατά το άνοιγμα του ευαγγελίου, για να προκαλέσει τη βλάστηση του πολύτιμου σπόρου, έτσι και η “όψιμη βροχή” θα δοθεί κατά το κλείσιμό του για την ωρίμανση του θερισμού. “Τότε θέλομεν γνωρίζει, εάν εξακολουθώμεν να γνωρίζωμεν τον Κύριον· η έξοδός Αυτού είναι προετοιμασμένη ως η αυγή· και θέλει ελθεί προς ημάς ως βροχή, ως όψιμος και πρώιμος βροχή επί την γην.” Ωσηέ 6:3. “Χαίρετε, λοιπόν, υιοί της Σιών, και ευφραίνεσθε εις Κύριον τον Θεόν σας· διότι Αυτός έδωκεν εις εσάς την πρώιμον βροχήν κατά μέτρον, και θέλει καταβιβάσει εις εσάς βροχήν, την πρώιμον βροχήν, και την όψιμον βροχήν.” Ιωήλ 2:23. “Και εν ταις εσχάταις ημέραις, λέγει ο Θεός, θέλω εκχέει από του Πνεύματός Μου επί πάσαν σάρκα.” “Και πας όστις αν επικαλεσθή το όνομα του Κυρίου, θέλει σωθή.” Πράξεις 2:17, 21.»

> “The great work of the gospel is not to close with less manifestation of the power of God than marked its opening. The prophecies which were fulfilled in the outpouring of the former rain at the opening of the gospel are again to be fulfilled in the latter rain at its close. Here are ‘the times of refreshing’ to which the apostle Peter looked forward when he said: ‘Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and He shall send Jesus.’ Acts 3:19, 20.

> «Το μεγάλο έργο του ευαγγελίου δεν πρόκειται να ολοκληρωθεί με μικρότερη εκδήλωση της δυνάμεως του Θεού από εκείνη που χαρακτήρισε την έναρξή του. Οι προφητείες που εκπληρώθηκαν με την έκχυση της πρώιμης βροχής κατά το άνοιγμα του ευαγγελίου πρόκειται πάλι να εκπληρωθούν με την όψιμη βροχή κατά το κλείσιμό του. Εδώ είναι “οι καιροί της αναψυχής”, προς τους οποίους απέβλεπε ο απόστολος Πέτρος όταν είπε: “Μετανοήσατε λοιπόν και επιστρέψατε, διά να εξαλειφθώσιν αι αμαρτίαι σας, όταν έλθωσι καιροί αναψυχής από της παρουσίας του Κυρίου· και θέλει αποστείλει τον Ιησούν.” Πράξεις 3:19, 20.

> “Servants of God, with their faces lighted up and shining with holy consecration, will hasten from place to place to proclaim the message from heaven. By thousands of voices, all over the earth, the warning will be given. Miracles will be wrought, the sick will be healed, and signs and wonders will follow the believers. Satan also works, with lying wonders, even bringing down fire from heaven in the sight of men. Revelation 13:13. Thus the inhabitants of the earth will be brought to take their stand.” The Great Controversy, 611, 612.

> «Δούλοι τοῦ Θεοῦ, με τὰ πρόσωπά τους φωτισμένα καὶ λάμποντα ἀπὸ ἁγία ἀφιέρωση, θὰ σπεύδουν ἀπὸ τόπο σὲ τόπο γιὰ νὰ διακηρύξουν τὸ μήνυμα ἀπὸ τὸν οὐρανό. Μὲ χιλιάδες φωνές, σὲ ὅλη τὴ γῆ, θὰ δοθεῖ ἡ προειδοποίηση. Θαυματουργίες θὰ ἐπιτελοῦνται, οἱ ἀσθενεῖς θὰ θεραπεύονται, καὶ σημεῖα καὶ τέρατα θὰ ἀκολουθοῦν τοὺς πιστούς. Καὶ ὁ Σατανᾶς ἐπίσης ἐνεργεῖ, μὲ ψευδῆ τέρατα, φθάνοντας μάλιστα νὰ καταβιβάζει φωτιὰ ἀπὸ τὸν οὐρανό μπροστὰ στὰ μάτια τῶν ἀνθρώπων. Ἀποκάλυψις 13:13. Ἔτσι οἱ κάτοικοι τῆς γῆς θὰ ὁδηγηθοῦν νὰ λάβουν τὴ θέση τους». Ἡ Μεγάλη Διαμάχη, 611, 612.

When we reach the time when Satan calls fire down out of heaven, “the inhabitants of earth will be brought to take their stand.” In that time, God’s witness “will hasten from place to place to proclaim the message from heaven. By thousands of voices, all over the earth, the warning will be given.” The work God’s witnesses accomplish “will be similar to that of the Day of Pentecost,” when the “angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory.” At Pentecost, fire was the symbol of the outpouring of the Holy Spirit, and fire is also the symbol of the outpouring of Satan’s unholy spirit.

Όταν φθάσουμε στον καιρό κατά τον οποίο ο Σατανάς καλεί φωτιά να κατεβεί από τον ουρανό, «οι κάτοικοι της γης θα οδηγηθούν να λάβουν θέση». Κατά τον καιρό εκείνο, η μαρτυρία του Θεού «θα σπεύσει από τόπο σε τόπο για να διακηρύξει το μήνυμα από τον ουρανό. Με χιλιάδες φωνές, σε ολόκληρη τη γη, θα δοθεί η προειδοποίηση». Το έργο που θα επιτελέσουν οι μάρτυρες του Θεού «θα είναι παρόμοιο με εκείνο της Ημέρας της Πεντηκοστής», όταν ο «άγγελος που ενώνεται στη διακήρυξη του μηνύματος του τρίτου αγγέλου πρόκειται να φωτίσει ολόκληρη τη γη με τη δόξα του». Κατά την Πεντηκοστή, η φωτιά ήταν το σύμβολο της εκχύσεως του Αγίου Πνεύματος, και η φωτιά είναι επίσης το σύμβολο της εκχύσεως του ακάθαρτου πνεύματος του Σατανά.

After John represents the one hundred and forty-four thousand and the great multitude in Revelation chapter seven, he identifies the opening of the seventh and final seal. The final or seventh seal represents the unsealing of the Revelation of Jesus Christ, and the only prophecy in the book of Revelation that was to be unsealed just before probation closes. The seventh seal, the seven thunders and the Revelation of Jesus Christ are all symbols of the same truth, that is opened up just before probation closes. The Revelation of Jesus Christ emphasizes Christ’s character and creative power as the Alpha and Omega. The seven thunders identify the history where the one hundred and forty-four thousand are sealed, and the seventh seal identifies the outpouring of the Holy Spirit during the history when the two witnesses are resurrected and receive the creative power of the “truth” of God, that is conveyed from the Father, to the Son, to Gabriel, to the prophet unto those who choose to read, hear and keep the power contained therein.

Αφού ο Ιωάννης παρουσιάζει τις εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες και το μεγάλο πλήθος στο έβδομο κεφάλαιο της Αποκάλυψης, κατόπιν προσδιορίζει το άνοιγμα της έβδομης και τελικής σφραγίδας. Η τελική, ή έβδομη, σφραγίδα αντιπροσωπεύει την αποσφράγιση της Αποκάλυψης του Ιησού Χριστού, και της μόνης προφητείας στο βιβλίο της Αποκάλυψης που επρόκειτο να αποσφραγισθεί αμέσως πριν κλείσει ο καιρός της δοκιμασίας. Η έβδομη σφραγίδα, οι επτά βροντές και η Αποκάλυψη του Ιησού Χριστού είναι όλα σύμβολα της ίδιας αλήθειας, η οποία ανοίγεται ακριβώς πριν κλείσει ο καιρός της δοκιμασίας. Η Αποκάλυψη του Ιησού Χριστού τονίζει τον χαρακτήρα και τη δημιουργική δύναμη του Χριστού ως το Άλφα και το Ωμέγα. Οι επτά βροντές προσδιορίζουν την ιστορία κατά την οποία σφραγίζονται οι εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες, και η έβδομη σφραγίδα προσδιορίζει την έκχυση του Αγίου Πνεύματος κατά την ιστορία κατά την οποία οι δύο μάρτυρες ανασταίνονται και λαμβάνουν τη δημιουργική δύναμη της «αλήθειας» του Θεού, η οποία μεταβιβάζεται από τον Πατέρα, στον Υιό, στον Γαβριήλ, στον προφήτη, προς εκείνους που επιλέγουν να αναγινώσκουν, να ακούν και να τηρούν τη δύναμη που περιέχεται σε αυτήν.

> And when he had opened the seventh seal, there was silence in heaven about the space of half an hour. And I saw the seven angels which stood before God; and to them were given seven trumpets. And another angel came and stood at the altar, having a golden censer; and there was given unto him much incense, that he should offer it with the prayers of all saints upon the golden altar which was before the throne. And the smoke of the incense, which came with the prayers of the saints, ascended up before God out of the angel’s hand. And the angel took the censer, and filled it with fire of the altar, and cast it into the earth: and there were voices, and thunderings, and lightnings, and an earthquake. Revelation 8:1–5.

> Και όταν ήνοιξε την εβδόμη σφραγίδα, έγινε σιωπή εν τω ουρανώ έως ημίωρον. Και είδον τους επτά αγγέλους, οίτινες ίσταντο ενώπιον του Θεού· και εδόθησαν εις αυτούς επτά σάλπιγγες. Και ήλθεν άλλος άγγελος και εστάθη εις το θυσιαστήριον, έχων χρυσούν θυμιατήριον· και εδόθη εις αυτόν πολύ θυμίαμα, διά να προσφέρη αυτό μετά των προσευχών πάντων των αγίων επί το θυσιαστήριον το χρυσούν το ενώπιον του θρόνου. Και ανέβη ο καπνός του θυμιάματος μετά των προσευχών των αγίων εκ της χειρός του αγγέλου ενώπιον του Θεού. Και έλαβεν ο άγγελος το θυμιατήριον, και εγέμισεν αυτό εκ του πυρός του θυσιαστηρίου, και έρριψεν εις την γην· και έγιναν φωναί, και βρονταί, και αστραπαί, και σεισμός. Αποκάλυψις 8:1–5.

In the verses, “seven angels” “stood before God” with “seven trumpets.” Those seven trumpet angels have been correctly understood customarily to represent God’s judgments against Rome for the enforcement of Sunday worship. Pagan Rome, under Constantine, passed the first Sunday law in the year 321, and by the year 330, his empire was divided into east and west. From that point on the first four trumpets began to sound, and they represented the historical forces which were brought against his empire, and which by the year 476, left the city of Rome where it never again had another Roman ruling over the city, which was the symbol of Rome’s strength and glory. When the papacy passed the Sunday law at the Council of Orleans in the year 538, Mohammed was raised up to bring judgment against the Roman church, as represented by the fifth and sixth trumpets, which were also the first and second woe, and represented Islam. As correct as the traditional understanding of those trumpets are, they are defined in the passage where they are presented in Revelation nine as “plagues.”

Στα εδάφια, «επτά άγγελοι» «εστάθησαν ενώπιον του Θεού» έχοντας «επτά σάλπιγγες». Οι επτά εκείνοι άγγελοι των σαλπίγγων έχουν ορθώς γίνει κατά παράδοση κατανοητοί ως αντιπροσωπεύοντες τις κρίσεις του Θεού εναντίον της Ρώμης για την επιβολή της κυριακάτικης λατρείας. Η ειδωλολατρική Ρώμη, υπό τον Κωνσταντίνο, εξέδωσε τον πρώτο νόμο περί Κυριακής το έτος 321, και έως το έτος 330 η αυτοκρατορία του είχε διαιρεθεί σε ανατολή και δύση. Από εκείνο το σημείο και έπειτα οι πρώτες τέσσερις σάλπιγγες άρχισαν να ηχούν, και αντιπροσώπευαν τις ιστορικές δυνάμεις που εξαπολύθηκαν εναντίον της αυτοκρατορίας του, και οι οποίες, έως το έτος 476, άφησαν την πόλη της Ρώμης σε κατάσταση όπου ποτέ πλέον δεν είχε άλλον Ρωμαίο άρχοντα να κυβερνά την πόλη, η οποία ήταν το σύμβολο της ισχύος και της δόξας της Ρώμης. Όταν ο παπισμός θέσπισε τον νόμο περί Κυριακής στη Σύνοδο της Ορλεάνης το έτος 538, ο Μωάμεθ εγέρθηκε για να επιφέρει κρίση εναντίον της ρωμαϊκής εκκλησίας, όπως παριστάνεται από την πέμπτη και την έκτη σάλπιγγα, οι οποίες ήταν επίσης το πρώτο και το δεύτερο αλίμονο, και αντιπροσώπευαν το Ισλάμ. Όσο ορθές κι αν είναι οι παραδοσιακές αντιλήψεις περί εκείνων των σαλπίγγων, αυτές ορίζονται στο χωρίο όπου παρουσιάζονται στην Αποκάλυψη εννέα ως «πληγές».

> And the rest of the men which were not killed by these plagues yet repented not of the works of their hands, that they should not worship devils, and idols of gold, and silver, and brass, and stone, and of wood: which neither can see, nor hear, nor walk: Neither repented they of their murders, nor of their sorceries, nor of their fornication, nor of their thefts. Revelation 9:20, 21.

> Και οι λοιποί των ανθρώπων, όσοι δεν εφονεύθησαν από τας πληγάς ταύτας, δεν μετενόησαν εκ των έργων των χειρών αυτών, ώστε να μη προσκυνώσι τα δαιμόνια και τα είδωλα τα χρυσά και τα αργυρά και τα χάλκινα και τα λίθινα και τα ξύλινα, τα οποία ούτε να βλέπωσι δύνανται ούτε να ακούωσιν ούτε να περιπατώσιν· και δεν μετενόησαν εκ των φόνων αυτών ούτε εκ των φαρμακειών αυτών ούτε εκ της πορνείας αυτών ούτε εκ των κλοπών αυτών. Αποκάλυψις 9:20, 21.

The perfect and final fulfillment of the seven trumpets is the seven last plagues of Revelation chapter sixteen. Even a casual survey of the prophetic characteristics of the seven trumpets of Revelation chapter nine demonstrates they possess parallel characteristics of the seven last plagues. The opening of the seventh seal takes place in the history when probation is about to close and the wrath of God, as represented by the seven last plagues, is about to be poured out.

Η τέλεια και τελική εκπλήρωση των επτά σαλπίγγων είναι οι επτά τελευταίες πληγές του δέκατου έκτου κεφαλαίου της Αποκάλυψης. Ακόμη και μια επιφανειακή εξέταση των προφητικών χαρακτηριστικών των επτά σαλπίγγων του ένατου κεφαλαίου της Αποκάλυψης καταδεικνύει ότι αυτές έχουν παράλληλα χαρακτηριστικά με τις επτά τελευταίες πληγές. Το άνοιγμα της έβδομης σφραγίδας λαμβάνει χώρα στην ιστορική περίοδο κατά την οποία η δοκιμασία πρόκειται να λήξει και η οργή του Θεού, όπως παριστάνεται από τις επτά τελευταίες πληγές, πρόκειται να εκχυθεί.

When Christ, as the Lion of the tribe of Judah, “opened the seventh seal” an angel came and stood at the altar, having a golden censer; and there was given unto him much incense, that he should offer it with the prayers of all saints upon the golden altar which was before the throne. And the smoke of the incense, which came with the prayers of the saints, ascended up before God out of the angel’s hand.” The outpouring of the Holy Spirit on Pentecost was preceded by the unified prayer of the believers that were assembled in Jerusalem.

Όταν ο Χριστός, ως ο Λέων της φυλής του Ιούδα, «ήνοιξε την σφραγίδα την εβδόμην», άγγελος ήλθε και εστάθη στο θυσιαστήριο, κρατώντας χρυσούν θυμιατήριον· και εδόθη εις αυτόν πολύ θυμίαμα, διά να προσφέρη αυτό μετά των προσευχών πάντων των αγίων επί του χρυσού θυσιαστηρίου, το οποίον ήτο ενώπιον του θρόνου. «Και ο καπνός του θυμιάματος, όστις ανέβαινε μετά των προσευχών των αγίων, ανέβη ενώπιον του Θεού εκ της χειρός του αγγέλου.» Η έκχυσις του Αγίου Πνεύματος κατά την Πεντηκοστή προηγήθη από την ομόθυμον προσευχήν των πιστών, οι οποίοι ήσαν συνηγμένοι εν Ιερουσαλήμ.

> “A revival of true godliness among us is the greatest and most urgent of all our needs. To seek this should be our first work. There must be earnest effort to obtain the blessing of the Lord, not because God is not willing to bestow His blessing upon us, but because we are unprepared to receive it. Our heavenly Father is more willing to give His Holy Spirit to them that ask Him, than are earthly parents to give good gifts to their children. But it is our work, by confession, humiliation, repentance, and earnest prayer, to fulfill the conditions upon which God has promised to grant us His blessing. A revival need be expected only in answer to prayer.” Selected Messages, book 1, 121.

> «Μια αναζωπύρωση της αληθινής ευσέβειας ανάμεσά μας είναι η μεγαλύτερη και επιγονέστερη από όλες τις ανάγκες μας. Η επιδίωξη αυτής πρέπει να είναι το πρώτο μας έργο. Πρέπει να καταβληθεί ειλικρινής προσπάθεια για να αποκτηθεί η ευλογία του Κυρίου, όχι επειδή ο Θεός δεν είναι πρόθυμος να απονείμει την ευλογία Του επάνω μας, αλλά επειδή εμείς δεν είμαστε προετοιμασμένοι να τη δεχθούμε. Ο ουράνιος Πατέρας μας είναι περισσότερο πρόθυμος να δώσει το Άγιο Πνεύμα Του σε εκείνους που Του το ζητούν, απ’ όσο είναι οι επίγειοι γονείς να δώσουν καλά δώρα στα παιδιά τους. Αλλά είναι δικό μας έργο, με εξομολόγηση, ταπείνωση, μετάνοια και ένθερμη προσευχή, να εκπληρώσουμε τους όρους υπό τους οποίους ο Θεός έχει υποσχεθεί να μας χορηγήσει την ευλογία Του. Αναζωπύρωση πρέπει να αναμένεται μόνο ως απάντηση στην προσευχή.» Selected Messages, βιβλίο 1, 121.

The opening of the seventh seal is identifying the sealing of the one hundred and forty-four thousand. The sealing is initiated by prayer, but not simply by the activity of prayer, but by a specific prayer. The specific prayer is identified in the book of Daniel, which is of course, also the book of Revelation.

Το άνοιγμα της έβδομης σφραγίδας ταυτοποιεί τη σφράγιση των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων. Η σφράγιση αρχίζει με προσευχή, όχι όμως απλώς με την πράξη της προσευχής, αλλά με μια συγκεκριμένη προσευχή. Η συγκεκριμένη προσευχή προσδιορίζεται στο βιβλίο του Δανιήλ, το οποίο είναι, βεβαίως, και το βιβλίο της Αποκάλυψης.

John in the Revelation and Daniel in his book, represent the one hundred and forty-four thousand in the “last days.” In the “last days” those who are to be God’s witnesses during the battle of the first heaven will bear witness to the prophecy that is unsealed just before probation closes. This is represented as the seventh seal in the verses we are now considering. The prayers that come to the angel with the “golden censer” are represented by Daniel’s prayer in chapter nine of his book. That prayer is a specific prayer, which was outlined by Moses in connection with the prophecy of the “seven times.” The prayer is two-fold, and Daniel places the context of his two-fold prayer in the terms of “the curse” and “the oath” of Moses. The books of Daniel and Revelation are the same book, and the same lines of prophecy that are in the book of Daniel are taken up in the book of Revelation.

Ο Ιωάννης στην Αποκάλυψη και ο Δανιήλ στο βιβλίο του αντιπροσωπεύουν τις εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες κατά τις «έσχατες ημέρες». Στις «έσχατες ημέρες» εκείνοι που πρόκειται να είναι μάρτυρες του Θεού κατά τη διάρκεια της μάχης του πρώτου ουρανού θα δώσουν μαρτυρία στην προφητεία που αποσφραγίζεται ακριβώς πριν κλείσει η δοκιμαστική περίοδος. Αυτό παριστάνεται ως η έβδομη σφραγίδα στα εδάφια που εξετάζουμε τώρα. Οι προσευχές που έρχονται προς τον άγγελο με το «χρυσούν θυμιατήριον» παριστάνονται από την προσευχή του Δανιήλ στο ένατο κεφάλαιο του βιβλίου του. Εκείνη η προσευχή είναι μια συγκεκριμένη προσευχή, η οποία είχε σκιαγραφηθεί από τον Μωυσή σε συνάφεια με την προφητεία των «επτά καιρών». Η προσευχή είναι διττή, και ο Δανιήλ θέτει το πλαίσιο της διττής του προσευχής με τους όρους «η κατάρα» και «ο όρκος» του Μωυσή. Τα βιβλία του Δανιήλ και της Αποκαλύψεως είναι το ίδιο βιβλίο, και οι ίδιες γραμμές προφητείας που βρίσκονται στο βιβλίο του Δανιήλ επαναλαμβάνονται στο βιβλίο της Αποκαλύψεως.

The prayer that brings about the outpouring of holy fire in the movement of the mighty angel of Revelation eighteen, is Daniel’s prayer of the “seven times.” It is the prayer that brought the angel Gabriel down from heaven to explain the prophecies to Daniel. At the conclusion of his prayer, which covers the first twenty verses of Daniel nine, Gabriel came down about the time of the evening oblation. The prayers that ascend that the angel with the golden censer receives are prayers that ascend as the sun is setting, in the evening of “the last days.”

Η προσευχή που επιφέρει την έκχυση του αγίου πυρός κατά την κίνηση του ισχυρού αγγέλου της Αποκάλυψης δεκαοκτώ, είναι η προσευχή του Δανιήλ περί των «επτά καιρών». Είναι η προσευχή που έφερε τον άγγελο Γαβριήλ κάτω από τον ουρανό, για να εξηγήσει τις προφητείες στον Δανιήλ. Στο τέλος της προσευχής του, η οποία καλύπτει τα πρώτα είκοσι εδάφια του Δανιήλ εννέα, ο Γαβριήλ κατέβηκε περί τον καιρό της εσπερινής προσφοράς. Οι προσευχές που ανέρχονται, τις οποίες λαμβάνει ο άγγελος με το χρυσό θυμιατήρι, είναι προσευχές που ανέρχονται καθώς δύει ο ήλιος, στο εσπέρας των «εσχάτων ημερών».

> And whiles I was speaking, and praying, and confessing my sin and the sin of my people Israel, and presenting my supplication before the Lord my God for the holy mountain of my God; Yea, whiles I was speaking in prayer, even the man Gabriel, whom I had seen in the vision at the beginning, being caused to fly swiftly, touched me about the time of the evening oblation. Daniel 9:20, 21.

> Και ενώ ελάλουν, και προσηυχόμην, και εξωμολογούμην την αμαρτίαν μου και την αμαρτίαν του λαού μου Ισραήλ, και παρουσίαζα την δέησίν μου ενώπιον του Κυρίου του Θεού μου υπέρ του αγίου όρους του Θεού μου· ναι, ενώ ακόμη ελάλουν εν τη προσευχή, ο ανήρ Γαβριήλ, τον οποίον είχον ιδεί εν τη οράσει κατ’ αρχάς, πετόμενος ταχέως, με ήγγισε περί την ώραν της εσπερινής προσφοράς. Δανιήλ 9:20, 21.

Daniel’s prayer was a confession of not only his sins, but also the sins of God’s people. His prayer is the blueprint of the prayer of repentance connected with the “seven times” of Leviticus twenty-six.

Η προσευχή του Δανιήλ ήταν εξομολόγηση όχι μόνο των δικών του αμαρτιών, αλλά και των αμαρτιών του λαού του Θεού. Η προσευχή του αποτελεί το υπόδειγμα της προσευχής της μετανοίας που συνδέεται με τους «επτά καιρούς» του Λευιτικού 26.

> And they that are left of you shall pine away in their iniquity in your enemies’ lands; and also in the iniquities of their fathers shall they pine away with them. If they shall confess their iniquity, and the iniquity of their fathers, with their trespass which they trespassed against me, and that also they have walked contrary unto me; And that I also have walked contrary unto them, and have brought them into the land of their enemies; if then their uncircumcised hearts be humbled, and they then accept of the punishment of their iniquity: Then will I remember my covenant with Jacob, and also my covenant with Isaac, and also my covenant with Abraham will I remember; and I will remember the land. Leviticus 26:39–42.

> Και όσοι απομείνουν από εσάς θα καταφθείρονται εξαιτίας της ανομίας τους στις χώρες των εχθρών σας· και επίσης εξαιτίας των ανομιών των πατέρων τους θα καταφθείρονται μαζί με αυτούς. Εάν ομολογήσουν την ανομία τους και την ανομία των πατέρων τους, με την παράβασή τους με την οποία παρέβησαν εναντίον μου, και επίσης ότι περιεπάτησαν εναντίον μου· και ότι και εγώ περιεπάτησα εναντίον τους και τους έφερα στη χώρα των εχθρών τους· εάν τότε οι απερίτμητες καρδιές τους ταπεινωθούν, και τότε δεχθούν την τιμωρία της ανομίας τους· τότε θα ενθυμηθώ τη διαθήκη μου με τον Ιακώβ, και επίσης τη διαθήκη μου με τον Ισαάκ, και επίσης τη διαθήκη μου με τον Αβραάμ θα ενθυμηθώ· και θα ενθυμηθώ τη γη. Λευιτικόν 26:39–42.

After Moses sets forth the punishment associated with the “seven times,” which he calls the “quarrel of” God’s “covenant,” he identifies what God’s people are to do if and when they become aware that they are slaves in the enemy’s land, such as Daniel was. They needed, as Daniel represented, to confess their sins, and also the sins of their fathers.

Αφού ο Μωυσής εκθέτει την τιμωρία που συνδέεται με τους «επτά καιρούς», την οποία αποκαλεί «τη διαμάχη» της «διαθήκης» του Θεού, προσδιορίζει τι πρέπει να πράξει ο λαός του Θεού εάν και όταν αντιληφθεί ότι είναι δούλοι στη γη του εχθρού, όπως ήταν ο Δανιήλ. Έπρεπε, όπως εκπροσώπησε ο Δανιήλ, να εξομολογηθούν τις αμαρτίες τους, καθώς και τις αμαρτίες των πατέρων τους.

When this specific prayer is offered by those called to be the one hundred and forty-four thousand, the angel with the golden censer will take “the censer, and” fill “it with fire of the altar, and cast it into the earth: and there were voices, and thunderings, and lightnings, and an earthquake.” The holy fire that represents the message of “truth” in contrast with the counterfeit message of “fire”, that the United States and Satan call down out of heaven, takes place in the hour of the “earthquake” that is the Sunday law.

Ὅταν αὐτὴ ἡ συγκεκριμένη προσευχὴ προσφέρεται ἀπὸ ἐκείνους ποὺ ἔχουν κληθεῖ νὰ εἶναι οἱ ἑκατὸν τεσσεράκοντα τέσσαρες χιλιάδες, ὁ ἄγγελος μὲ τὸ χρυσὸ θυμιατήριον θὰ λάβῃ «τὸ θυμιατήριον, καὶ» θὰ τὸ γεμίσει «ἐκ τοῦ πυρὸς τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ ἔβαλεν εἰς τὴν γῆν· καὶ ἐγένοντο φωναί, καὶ βρονταί, καὶ ἀστραπαί, καὶ σεισμός». Τὸ ἅγιον πῦρ, τὸ ὁποῖον ἀντιπροσωπεύει τὸ μήνυμα τῆς «ἀληθείας» σὲ ἀντίθεση πρὸς τὸ παραποιημένο μήνυμα τοῦ «πυρός», τὸ ὁποῖο οἱ Ἡνωμένες Πολιτεῖες καὶ ὁ Σατανᾶς καταβιβάζουν ἐξ οὐρανοῦ, λαμβάνει χώραν κατὰ τὴν ὥραν τοῦ «σεισμοῦ», ὅστις εἶναι ὁ νόμος τῆς Κυριακῆς.

In the book of Zechariah, we are informed that Zerubbabel laid both the foundation and the headstone of the temple in the history of the rebuilding of the temple and Jerusalem after the return from the slavery that Daniel was part of.

Στο βιβλίο του Ζαχαρία πληροφορούμαστε ότι ο Ζοροβάβελ έθεσε τόσο το θεμέλιο όσο και τον ακρογωνιαίο λίθο του ναού, στην ιστορία της ανοικοδομήσεως του ναού και της Ιερουσαλήμ μετά την επιστροφή από τη δουλεία, της οποίας ο Δανιήλ υπήρξε μέρος.

> Then he answered and spake unto me, saying, This is the word of the Lord unto Zerubbabel, saying, Not by might, nor by power, but by my spirit, saith the Lord of hosts. Who art thou, O great mountain? before Zerubbabel thou shalt become a plain: and he shall bring forth the headstone thereof with shoutings, crying, Grace, grace unto it. Moreover the word of the Lord came unto me, saying, The hands of Zerubbabel have laid the foundation of this house; his hands shall also finish it; and thou shalt know that the Lord of hosts hath sent me unto you. For who hath despised the day of small things? for they shall rejoice, and shall see the plummet in the hand of Zerubbabel with those seven; they are the eyes of the Lord, which run to and fro through the whole earth. Zechariah 4:6–10.

> Καὶ ἀπεκρίθη καὶ ἐλάλησε πρὸς ἐμέ, λέγων· Τοῦτο εἶναι ὁ λόγος τοῦ Κυρίου πρὸς τὸν Ζοροβάβελ, λέγων· Οὐχὶ διὰ δυνάμεως, οὐδὲ διὰ ἰσχύος, ἀλλὰ διὰ τοῦ Πνεύματός μου, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων. Τίς εἶ σύ, ὦ ὄρος μέγα; ἔμπροσθεν τοῦ Ζοροβάβελ θέλεις γίνε πεδιάς· καὶ αὐτὸς θέλει ἐξενέγκει τὸν ἀκρογωνιαῖον λίθον αὐτοῦ μετὰ ἀλαλαγμῶν, βοώντων· Χάρις, χάρις εἰς αὐτόν. Καὶ ἦλθε πρὸς ἐμέ λόγος Κυρίου, λέγων· Αἱ χεῖρες τοῦ Ζοροβάβελ ἔθεσαν τὸ θεμέλιον τοῦ οἴκου τούτου, καὶ αἱ χεῖρες αὐτοῦ θέλουσι καὶ τελειώσει αὐτόν· καὶ θέλεις γνωρίσει ὅτι ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων με ἀπέστειλε πρὸς ὑμᾶς. Διότι τίς κατεφρόνησε τὴν ἡμέραν τῶν μικρῶν πραγμάτων; Διότι αὐτοὶ θέλουσι χαρῆ καὶ θέλουσι ἰδεῖ τὴν σταθμῖδα ἐν τῇ χειρὶ τοῦ Ζοροβάβελ μετὰ τῶν ἑπτὰ· οὗτοι εἶναι οἱ ὀφθαλμοὶ τοῦ Κυρίου, οἵτινες περιτρέχουσιν ἐν ὅλῃ τῇ γῇ. Ζαχαρίας 4:6–10.

Zerubbabel means “offspring of Babylon”, and is a symbol of the second angel’s message, which when combined with the message of the Midnight Cry, laid the “foundation” in the beginning movement of Adventism. Zerubbabel also represents the repetition of the second angel’s message in the ending movement of Adventism in the movement of Future for America, when the “headstone” is placed.

Ο Ζοροβάβελ σημαίνει «απόγονος της Βαβυλώνας» και αποτελεί σύμβολο του αγγέλματος του δευτέρου αγγέλου, το οποίο, όταν συνδυάσθηκε με το άγγελμα της Μεσονυκτίου Κραυγής, έθεσε το «θεμέλιον» στην αρχική κίνηση του Αντβεντισμού. Ο Ζοροβάβελ επίσης αντιπροσωπεύει την επανάληψη του αγγέλματος του δευτέρου αγγέλου στην τελική κίνηση του Αντβεντισμού, στο κίνημα του Future for America, όταν τοποθετείται ο «ακρογωνιαίος λίθος».

The world rejoiced over the two witnesses that had been slain in the valley of dead bones in the street that is the “information super highway.” When those two witnesses were brought back to life the world feared, and the heavens rejoiced. Zechariah, like all prophets, is identifying the “last days” when God’s people rejoice. Zechariah informs us that they rejoice at the resurrection of the two witnesses, when they see “those seven.” “Those seven” is the same Hebrew word translated as “seven times” in Leviticus twenty-six. The movement of the first angel placed the foundation stone of Moses’ seven times, and that “truth” is also to be the headstone of the movement of the third angel, in spite of its rejection in 1863.

Ὁ κόσμος ἐχάρη ἐπὶ τοῖς δύο μάρτυσιν οἵτινες ἐφονεύθησαν ἐν τῇ κοιλάδι τῶν ξηρῶν ὀστέων, ἐν τῇ ὁδῷ ἥτις εἶναι ἡ «ὑπερλεωφόρος τῆς πληροφορίας». Ὅτε οἱ δύο οὗτοι μάρτυρες ἀνεκλήθησαν εἰς ζωήν, ὁ κόσμος ἐφοβήθη, καὶ οἱ οὐρανοὶ ἠγάλλοντο. Ὁ Ζαχαρίας, καθὼς πάντες οἱ προφῆται, προσδιορίζει τὰς «ἐσχάτας ἡμέρας», ὅτε ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ χαίρει. Ὁ Ζαχαρίας μᾶς πληροφορεῖ ὅτι χαίρουσιν ἐπὶ τῇ ἀναστάσει τῶν δύο μαρτύρων, ὅτε βλέπωσι «ἐκεῖνα τὰ ἑπτά». Τὸ «ἐκεῖνα τὰ ἑπτά» εἶναι ἡ αὐτὴ Ἑβραϊκὴ λέξις ἡ μεταφρασθεῖσα ὡς «ἑπτά καιρούς» ἐν τῷ Λευιτικῷ εἴκοσι ἕξ. Ἡ κίνησις τοῦ πρώτου ἀγγέλου ἔθεσε τὸν θεμέλιον λίθον τῶν ἑπτὰ καιρῶν τοῦ Μωυσέως, καὶ ἡ «ἀλήθεια» ἐκείνη μέλλει νὰ εἶναι καὶ ὁ ἀκρογωνιαῖος λίθος τῆς κινήσεως τοῦ τρίτου ἀγγέλου, παρὰ τὴν ἀπόρριψίν της τὸ 1863.

When it is recognized and fulfilled, and acted upon with the appropriate two-fold prayer, the true fire will be cast to the earth, as it was at Pentecost.

Όταν αναγνωρισθεί και εκπληρωθεί, και τεθεί σε εφαρμογή με την κατάλληλη διττή προσευχή, το αληθινό πυρ θα ριφθεί στη γη, όπως συνέβη κατά την Πεντηκοστή.

We will continue to address the opening of the seventh seal in the next article.

Θα συνεχίσουμε να εξετάζουμε το άνοιγμα της έβδομης σφραγίδας στο επόμενο άρθρο.

Back to Articles