Article

# Πάνιον - Αριθμός Επτά

Δανιήλ 11 Αποκαλυμμένο: Προφητικές Γραμμές από το 1989 έως τον Κυριακάτικο Νόμο

Author

Jeff Pippenger

Published

March 15, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

Εργαζόμαστε για να συνενώσουμε όλες τις γραμμές του Δανιήλ ένδεκα σε συνάρτηση με την κρυμμένη ιστορία του εδαφίου σαράντα, η οποία αντιπροσωπεύει το 1989 έως τον νόμο της Κυριακής στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η κλήση μας ως σπουδαστών της προφητείας είναι να ορθοτομούμε τον λόγο της αληθείας.

> Σπούδασον να παραστήσεις σεαυτόν δόκιμον εις τον Θεόν, εργάτην ανεπαίσχυντον, ορθοτομούντα τον λόγον της αληθείας. 2 Τιμόθεον 2:15.

Το ενδέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ μπορεί να διαιρεθεί σε δέκα προφητικές γραμμές. Τα εδάφια ένα έως τέσσερα αντιπροσωπεύουν μία προφητική γραμμή. Τα εδάφια πέντε έως εννέα αντιπροσωπεύουν μία δεύτερη γραμμή. Το εδάφιο δέκα αντιπροσωπεύει μία τρίτη γραμμή. Τα εδάφια ένδεκα και δώδεκα αντιπροσωπεύουν την τέταρτη γραμμή. Η πέμπτη γραμμή είναι τα εδάφια δεκατρία έως δεκαπέντε. Η έκτη γραμμή είναι τα εδάφια δεκαέξι έως είκοσι δύο. Η έβδομη γραμμή είναι τα εδάφια είκοσι τρία και είκοσι τέσσερα. Τα εδάφια είκοσι τέσσερα έως τριάντα ένα αποτελούν την όγδοη γραμμή. Τα εδάφια τριάντα ένα έως σαράντα αποτελούν την ένατη γραμμή, και η δέκατη και τελευταία γραμμή είναι τα εδάφια σαράντα έως σαράντα πέντε. Αυτές οι δέκα γραμμές πρέπει να συναρμολογηθούν, γραμμή επί γραμμή.

> Τίνα θέλει διδάξει γνώσιν; και τίνα θέλει κάμει να εννοήσει διδασκαλίαν; εκείνους που απογαλακτίσθησαν από το γάλα και απεσπάσθησαν από τους μαστούς.

> Διότι πρέπει να είναι εντολή επί εντολής, εντολή επί εντολής· γραμμή επί γραμμής, γραμμή επί γραμμής· εδώ ολίγον και εκεί ολίγον:

> Διότι με τραυλίζοντα χείλη και με άλλη γλώσσα θα λαλήσει προς τούτον τον λαόν. Προς τους οποίους είπε, Αύτη είναι η ανάπαυσις, με την οποίαν δύνασθε να αναπαύσετε τον κεκοπιασμένον· και αύτη είναι η αναψυχή· πλην όμως δεν ηθέλησαν να ακούσουν.

> Αλλ’ ο λόγος του Κυρίου ήτο προς αυτούς εντολή επί εντολής, εντολή επί εντολής· γραμμή επί γραμμής, γραμμή επί γραμμής· εδώ ολίγον, και εκεί ολίγον· διά να υπάγωσι, και να πέσωσι προς τα οπίσω, και να συντριφθώσι, και να παγιδευθώσι, και να συλληφθώσι. Ησαΐας 28:9–13.

Καθεμία από τις δέκα προφητικές γραμμές είναι, βεβαίως, αλληλένδετη με τις άλλες, αλλά μέσα σε κάθε γραμμή μπορεί να διακριθεί ένα συγκεκριμένο θέμα. Αν και κάθε γραμμή έχει ένα πρωτεύον θέμα, οι γραμμές φέρουν περισσότερες από μία μόνο μαρτυρίες. Προτίθεμαι να προσδιορίσω καθένα από τα θέματα στις δέκα γραμμές.

## Πρώτη Γραμμή

> Καὶ ἐγώ, κατά τὸ πρῶτον ἔτος Δαρείου τοῦ Μήδου, ἐστάθην διὰ νὰ τὸν στηρίξω καὶ νὰ τὸν ἐνισχύσω. Καὶ τώρα θέλω σοι δείξει τὴν ἀλήθειαν. Ἰδοὺ, ἔτι τρεῖς βασιλεῖς θέλουσιν ἀναστηθῆ ἐν Περσίᾳ· καὶ ὁ τέταρτος θέλει γίνῃ πολὺ πλουσιώτερος πάντων αὐτῶν· καὶ διὰ τῆς δυνάμεώς του, διὰ τοῦ πλούτου αὐτοῦ, θέλει διεγείρει πάντας ἐναντίον τοῦ βασιλείου τῆς Ἑλλάδος. Καὶ βασιλεὺς δυνατὸς θέλει ἀναστηθῆ, ὅστις θέλει κυριεύσει μετὰ μεγάλης ἐξουσίας, καὶ θέλει πράξει κατὰ τὸ θέλημα αὐτοῦ. Καὶ ὅταν ἀναστηθῇ, ἡ βασιλεία αὐτοῦ θέλει συντριφθῆ, καὶ θέλει διαιρεθῆ πρὸς τοὺς τέσσαρας ἀνέμους τοῦ οὐρανοῦ· καὶ οὐχὶ εἰς τοὺς ἀπογόνους αὐτοῦ, οὐδὲ κατὰ τὴν ἐξουσίαν αὐτοῦ, μεθ’ ἧς ἐκυβέρνησεν· διότι ἡ βασιλεία αὐτοῦ θέλει ἐκριζωθῆ, καὶ δοθῆ εἰς ἄλλους ἐκτὸς ἐκείνων. Δανιήλ 11:1–4.

Το πρώτο έτος του Δαρείου σηματοδοτεί το τέλος εβδομήντα ετών, προσδιορίζοντας έτσι έναν προφητικό καιρό του τέλους. Έως το εδάφιο τρία ο Αλέξανδρος ο Μέγας εγκαθιδρύει την παγκόσμια βασιλεία του, και έως το εδάφιο τέσσερα η βασιλεία του επρόκειτο να εκριζωθεί και να διαιρεθεί προς τους τέσσερις ανέμους. Η χρήση του Δαρείου ως του καιρού του τέλους το 1989 μάς επιτρέπει να μετρήσουμε τους βασιλείς που παριστάνονται στο εδάφιο δύο. Όταν ο Γαβριήλ δηλώνει στο εδάφιο ένα: «Επίσης κατά το πρώτο έτος του Δαρείου», συνεχίζει ό,τι πληροφόρησε τον Δανιήλ στην αρχή του οράματος, το οποίο άρχισε στο κεφάλαιο δέκα.

> Κατὰ τὸ τρίτον ἔτος Κύρου βασιλέως τῆς Περσίας ἀπεκαλύφθη πρᾶγμα εἰς τὸν Δανιήλ, τοῦ οποίου τὸ ὄνομα ἐκλήθη Βαλτασάσαρ· καὶ τὸ πρᾶγμα ἦτο ἀληθινόν, ἀλλὰ ὁ ὡρισμένος καιρὸς ἦτο μακρός· καὶ ἐνόησε τὸ πρᾶγμα, καὶ εἶχεν σύνεσιν τῆς ὁράσεως. Δανιήλ 10:1.

Το ορόσημο που παριστάνει έναν «καιρό του τέλους» περιέχει δύο σύμβολα. Ο «καιρός του τέλους» για την προφητική γραμμή του Μωυσή ήταν η γέννηση του Ααρών, την οποία ακολούθησε τρία έτη αργότερα η γέννηση του Μωυσή. Ο Ααρών και ο Μωυσής είναι το διττό σύμβολο του «καιρού του τέλους» στην ιστορία τους και προτυπώνουν τη γέννηση του Ιωάννη του Βαπτιστή και, έξι μήνες έπειτα, του Ιησού. Ο «καιρός του τέλους» το 1798 σημείωσε τη σύλληψη του πάπα της Ρώμης, ο οποίος κατόπιν πέθανε σε αιχμαλωσία το 1799. Από «το πρώτο έτος του Δαρείου του Μήδου» έως «το τρίτο έτος του Κύρου βασιλέως της Περσίας»· ο Δαρείος και ο Κύρος παριστούν τον «καιρό του τέλους» το 1989, διότι όλοι οι προφήτες ομιλούν περισσότερο για τις έσχατες ημέρες παρά για τις ημέρες κατά τις οποίες έζησαν.

> Ταῦτα δὲ πάντα συνέβαινον εἰς αὐτοὺς παραδειγματικῶς, καὶ ἐγράφησαν πρὸς νουθεσίαν ἡμῶν, εἰς οὓς τὰ τέλη τῶν αἰώνων κατήντησαν. Α΄ Κορινθίους 10:11.

Ο Δαρείος και ο Κύρος αντιπροσωπεύουν τον Ρόναλντ Ρήγκαν και τον Τζορτζ Μπους τον πρεσβύτερο το 1989. Αμφότεροι ήσαν πρόεδροι κατά το έτος εκείνο. Το πρώτο εδάφιο του ενδεκάτου κεφαλαίου τοποθετεί το όραμα στο τρίτο έτος του Κύρου, το οποίο θα αντιπροσώπευε τον Τζορτζ Μπους τον πρεσβύτερο, ο οποίος ακολούθησε τον Ρήγκαν, καθώς ο Κύρος ακολούθησε τον Δαρείο. Το δεύτερο εδάφιο δηλώνει ότι τρεις βασιλείς θα εγερθούν ακόμη και ο τέταρτος είναι πολύ πλουσιότερος από όλους αυτούς. Ο τελικός «καιρός του τέλους» στο ενδέκατο κεφάλαιο αρχίζει το 1989 και προσδιορίζει ότι, μετά τον Τζορτζ Μπους τον πρεσβύτερο, τρεις βασιλείς θα εγερθούν ακόμη, προσδιορίζοντας έτσι τους τρεις προέδρους που ακολούθησαν τον Μπους τον πρεσβύτερο. Οι τρεις εκείνοι βασιλείς ήσαν ο Μπιλ Κλίντον, ο Τζορτζ Μπους ο νεότερος, ο Μπαράκ Ομπάμα, και έπειτα ο πλουσιότερος πρόεδρος, ο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος «διά της ισχύος αυτού» και «διά των πλούτων αυτού θέλει εξεγείρει πάντας εναντίον του βασιλείου της Ελλάδος».

Κατόπιν, το εδάφιο τρία εισάγει τον Μέγα Αλέξανδρο και, συνεπώς, τον προτυπώνει ως τον τελευταίο ηγέτη των Ηνωμένων Εθνών, ο οποίος ενώνεται με τον παπισμό στις έσχατες ημέρες, αλλά ο οποίος, όπως και ο παπισμός, έρχεται στο τέλος του. Τα Ηνωμένα Έθνη είναι η έβδομη βασιλεία, η οποία παριστάνεται ως δέκα βασιλείς στην Αποκάλυψη δεκαεπτά, και η συνομοσπονδία των δέκα βασιλέων συμφωνεί να δώσει την έβδομη βασιλεία της στο παπικό θηρίο για μία συμβολική ώρα.

> Καὶ τὰ δέκα κέρατα, τὰ ὁποῖα εἶδες, εἶναι δέκα βασιλεῖς, οἵτινες δὲν ἔλαβαν ἀκόμη βασιλεία· ἀλλὰ λαμβάνουν ἐξουσία ὡς βασιλεῖς μίαν ὥραν μετὰ τοῦ θηρίου. Οὗτοι ἔχουν μίαν γνώμην καὶ θὰ δώσουν τὴν δύναμιν καὶ τὴν ἐξουσίαν αὐτῶν εἰς τὸ θηρίον. Οὗτοι θὰ πολεμήσουν μετὰ τοῦ Ἀρνίου, καὶ τὸ Ἀρνίον θὰ νικήσῃ αὐτούς· διότι εἶναι Κύριος κυρίων καὶ Βασιλεὺς βασιλέων· καὶ οἱ μετ’ αὐτοῦ εἶναι κλητοί, καὶ ἐκλεκτοί, καὶ πιστοί. Ἀποκάλυψις 17:12–14.

Αυτοί οι δέκα βασιλείς παριστάνονται από τα εδάφια τρία και τέσσερα, καθώς και από την ιστορία της ανόδου και της πτώσεως του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ο οποίος εκπλήρωσε τα εδάφια κατά τον τέταρτο αιώνα. Η Ελλάδα είναι η τρίτη βασιλεία της βιβλικής προφητείας και αποτελεί σύμβολο του δράκοντος, του ενός τρίτου της τριπλής ενώσεως του δράκοντος, του θηρίου και του ψευδοπροφήτου. Κατά τον σταυρό, το μήνυμα «Βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων» καταγράφηκε στα εβραϊκά, στα λατινικά και στα ελληνικά, αντιπροσωπεύοντας τους Ιουδαίους, τους Ρωμαίους και το υπόλοιπο πλήθος από τα άλλα έθνη που θα βρίσκονταν στην Ιερουσαλήμ κατά το Πάσχα. Οι Έλληνες αντιπροσωπεύουν τον δράκοντα, οι Ρωμαίοι αντιπροσωπεύουν το θηρίο, και οι Ιουδαίοι ήταν ο ψευδοπροφήτης.

Τα πρώτα τέσσερα εδάφια του ενδέκατου κεφαλαίου προσδιορίζουν το τέλος της επίγειας εξουσίας τοῦ δράκοντος, η οποία πορνεύει με την παπική εξουσία, καθώς κλείνει η περίοδος της ανθρώπινης δοκιμασίας. Τα εδάφια τρία και τέσσερα προσδιορίζουν την τελική άνοδο και πτώση της τελευταίας εκδήλωσης μιας επίγειας εξουσίας τοῦ δράκοντος. Τα εδάφια αυτά επικαλύπτουν τα τελευταία έξι εδάφια, τα οποία προσδιορίζουν το τέλος του θηρίου που πορνεύει με τους βασιλείς της γης. Η αρχή και το τέλος του ενδέκατου κεφαλαίου προσδιορίζουν την ιστορία όπου οι εχθροί του Θεού φθάνουν στο τέλος τους χωρίς να υπάρχει κανείς να τους βοηθήσει. Τα πρώτα τέσσερα εδάφια, σε αντιστοιχία με τα τελευταία έξι εδάφια, φέρουν έτσι τον συμβολισμό των Δέκα Εντολών, με μία πλάκα των πρώτων τεσσάρων εντολών και μία πλάκα των τελευταίων έξι εντολών, ενώ συγχρόνως συμβολίζουν και μία δοκιμασία με τον αριθμό δέκα.

Οι πρώτοι τέσσερις στίχοι αντιπροσωπεύουν μία αρχή που απεικονίζει το τέλος, ενώ ταυτοχρόνως θεμελιώνουν το μήνυμα ως αρχόμενο κατά τον «καιρό του τέλους» το 1989. Οι στίχοι αντιπροσωπεύουν την περίοδο από το 1989 έως το κλείσιμο της ανθρώπινης δοκιμασίας, συνοψίζοντας έτσι το μήνυμα των τελευταίων έξι στίχων, οι οποίοι αποτελούν την αύξηση της γνώσεως που αποσφραγίσθηκε το 1989 και προσδιορίζουν τα γεγονότα που συνδέονται με το κλείσιμο της δοκιμασίας.

Οι στίχοι παρέχουν το προφητικό θεμέλιο για να αναγνωριστεί ότι, αρχίζοντας το 1989, θα υπήρχαν συνολικά οκτώ πρόεδροι, με τον όγδοο να είναι εκ των επτά προηγουμένων προέδρων, συνδέοντας έτσι το χωρίο με το αίνιγμα ότι ο όγδοος είναι εκ των επτά, το οποίο αποτελεί προφητικό γνώρισμα που είναι παρούσα αλήθεια στις έσχατες ημέρες.

Το θέμα που μπορεί να κατανοηθεί από τα εδάφια είναι η τελική καταστροφή της εξουσίας τοῦ δράκοντος, η οποία πορνεύει με την πόρνη της Τύρου. Η πόρνη πορνεύει με όλους τους βασιλείς της γης, αλλά όπως η αρχαία Γαλλία έγινε ο πρωτότοκος της Καθολικής εκκλησίας όταν ο Κλόβις αφιέρωσε τον θρόνο του στον παπισμό το 496, έτσι και το θηρίο της γης των Ηνωμένων Πολιτειών θα είναι επίσης το πρώτο από τους βασιλείς που θα πορνεύσει με την πόρνη κατά τον νόμο της Κυριακής. Όπως στα τελευταία έξι εδάφια τα πρώτα τέσσερα εδάφια προσδιορίζουν και τονίζουν και τις τρεις εξουσίες που οδηγούν τον κόσμο στον Αρμαγεδδώνα, όμως το θέμα στα πρώτα τέσσερα εδάφια είναι η εξουσία τοῦ δράκοντος, η οποία αντιπροσωπεύεται από την Ελλάδα και τον Μέγα Αλέξανδρο.

Ο Ρήγκαν άρχισε τη διαδικασία των οκτώ προέδρων, η οποία οδήγησε τώρα στον τελευταίο από τους οκτώ προέδρους. Ο όγδοος πρόεδρος θα ανεγείρει την εικόνα του θηρίου και θα επιβάλει νόμο της Κυριακής στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ ταυτοχρόνως θα μεσολαβήσει σε μια διευθέτηση που θα τον καταστήσει επικεφαλής των Ηνωμένων Εθνών, τα οποία ακριβώς τότε θα εισέλθουν σε μια παγκόσμια σχέση εκκλησίας και κράτους, υπό το πρόσχημα της επίλυσης του ολοένα αυξανόμενου πολέμου του ριζοσπαστικού Ισλάμ.

Η μετάβαση των Ηνωμένων Πολιτειών, οι οποίες είναι το θηρίο της γης του δέκατου τρίτου κεφαλαίου της Αποκαλύψεως, από το να είναι η έκτη βασιλεία της βιβλικής προφητείας στο να γίνουν η κεφαλή της εβδόμης βασιλείας της βιβλικής προφητείας, ενώ συγχρόνως ολοκληρώνουν την παράνομη σχέση με την όγδοη βασιλεία της βιβλικής προφητείας, απεικονίζεται από το πρώτο εδάφιο, το οποίο προσδιορίζει το 1989, μέσω των προέδρων που οδηγούν στον νόμο της Κυριακής στις Ηνωμένες Πολιτείες, και αμέσως έπειτα προσδιορίζει τον ισχυρό βασιλέα που εγείρεται. Αυτός ο ισχυρός βασιλέας είναι ο Τραμπ, ο οποίος αναλαμβάνει τον έλεγχο των Ηνωμένων Εθνών, τα οποία βρίσκεται ήδη στη διαδικασία να διαλύσει εν όψει των απαιτήσεών του.

## Δεύτερη Γραμμή

Τα εδάφια πέντε έως εννέα αποτελούν την πρώτη μνεία και τη σημείο προς σημείο απεικόνιση της μάχης μεταξύ των βασιλέων του βορρά και του νότου, την οποία ολόκληρο το κεφάλαιο χρησιμοποιεί ως το πρωτεύον προφητικό υπόβαθρο. Το εδάφιο πέντε εκθέτει το θέμα του χωρίου.

> Καὶ ὁ βασιλεὺς τοῦ νότου θέλει ἰσχυροποιηθῆ, καὶ εἷς ἐκ τῶν ἀρχόντων αὐτοῦ· καὶ θέλει ἰσχυροποιηθῆ ὑπὲρ αὐτόν, καὶ θέλει ἐξουσιάζει· ἡ ἐξουσία αὐτοῦ θέλει εἶναι μεγάλη ἐξουσία. Δανιήλ 11:5.

Ο Πτολεμαίος Α΄ Σωτήρ και ο Σέλευκος Α΄ Νικάτωρ παριστάνονται στο εδάφιο. Αμφότεροι ήσαν το ένα τέταρτο των «Διαδόχων» (δηλαδή διαδόχων) του βασιλείου του Αλεξάνδρου. Ο Σέλευκος είναι ο πρώτος «βασιλεύς του βορρά» στο ενδέκατο κεφάλαιο, και σε συμφωνία με την παγανιστική Ρώμη, την παπική Ρώμη και τη σύγχρονη Ρώμη—ο Σέλευκος καθιερώθηκε ως ο προφητικός βασιλεύς του βορρά μόνον έπειτα από τρεις κύριες νίκες ή καίρια γεγονότα: την ανάκτηση της Βαβυλώνος το 312 π.Χ., τη Μάχη της Ιψού το 301 π.Χ., και τη Μάχη του Κουροπεδίου το 281 π.Χ. Οι κινήσεις αυτές κατέβαλαν τους κύριους αντιπάλους του, επέκτειναν την αυτοκρατορία του και εδραίωσαν την κυριαρχία του στην περιοχή.

Η δεύτερη γραμμή αρχίζει με την ταυτοποίηση των βασιλέων του βορρά και του νότου, σε διάκριση από οποιουσδήποτε άλλους διαδόχους (Διαδόχους) του διηρημένου βασιλείου του Αλεξάνδρου. Αρχίζει με τον προσδιορισμό ότι ο βασιλεύς του βορρά ενδυναμώνεται μόνον έπειτα από τρεις κατακτήσεις. Έπειτα, στην ιστορία του αγώνα για κυριαρχία που εκτυλίχθηκε μετά τον θάνατο του Αλεξάνδρου, στα εδάφια έξι έως εννέα, προσδιορίζεται μια περίοδος η οποία καταλήγει στην ανατροπή του βασιλέως του βορρά από τον βασιλέα του νότου. Αυτή είναι η πρώτη από τις τρεις φορές στο ενδέκατο κεφάλαιο κατά τις οποίες ο βασιλεύς του νότου υπερισχύει επί του βασιλέως του βορρά. Αυτές παρέχουν τρεις εσωτερικές μαρτυρίες εντός του κεφαλαίου, οι οποίες καθιστούν σαφώς εδραιωμένα τα ορόσημα της ιστορίας που οδηγεί σε έναν βασιλέα του νότου να νικήσει έναν βασιλέα του βορρά.

> Καὶ ὁ βασιλεὺς τοῦ νότου θέλει ἰσχυροῦσθαι, καὶ εἷς ἐκ τῶν ἀρχόντων αὐτοῦ· καὶ θέλει ἰσχυροῦσθαι ὑπὲρ αὐτόν, καὶ θέλει ἐξουσιάζει· ἡ ἐξουσία αὐτοῦ θέλει εἶναι μεγάλη ἐξουσία. Καὶ μετὰ τὸ τέλος ἐτῶν θέλουσι συνάψει συμμαχίαν· διότι ἡ θυγάτηρ τοῦ βασιλέως τοῦ νότου θέλει ἐλθεῖ πρὸς τὸν βασιλέα τοῦ βορρᾶ διὰ νὰ κάμῃ συμφωνίαν· ἀλλ’ αὕτη δὲν θέλει διατηρήσει τὴν δύναμιν τοῦ βραχίονος· οὔτε αὐτὸς θέλει σταθῇ, οὔτε ὁ βραχίων αὐτοῦ· ἀλλὰ θέλει παραδοθῆ αὕτη, καὶ οἱ φέροντες αὐτήν, καὶ ὁ γεννήσας αὐτήν, καὶ ὁ ἐνισχύσας αὐτὴν ἐν τοῖς καιροῖς ἐκείνοις. Ἀλλ’ ἐκ βλαστοῦ τῶν ῥιζῶν αὐτῆς θέλει ἀναστηθῇ εἷς εἰς τὴν θέσιν αὐτοῦ, ὅστις θέλει ἐλθεῖ μετὰ στρατεύματος, καὶ θέλει εἰσέλθει εἰς τὸ ὀχύρωμα τοῦ βασιλέως τοῦ βορρᾶ, καὶ θέλει ἐνεργήσει κατ’ αὐτῶν, καὶ θέλει ὑπερισχύσει· καὶ θέλει μεταφέρει αἰχμαλώτους εἰς τὴν Αἴγυπτον καὶ τοὺς θεοὺς αὐτῶν, μετὰ τῶν ἀρχόντων αὐτῶν, καὶ μετὰ τῶν πολυτίμων σκευῶν αὐτῶν, ἀργυρῶν καὶ χρυσῶν· καὶ αὐτὸς θέλει διαμείνει πλείω ἔτη παρὰ τὸν βασιλέα τοῦ βορρᾶ. Οὕτως ὁ βασιλεὺς τοῦ νότου θέλει ἐλθεῖ εἰς τὸ βασίλειον αὐτοῦ, καὶ θέλει ἐπιστρέψει εἰς τὴν γῆν αὐτοῦ. Δανιήλ 11:5–9.

Η ιστορική εκπλήρωση των εδαφίων παρέχει το υπόδειγμα για την προφητική εκπλήρωση των χιλίων διακοσίων εξήντα ετών της παπικής κυριαρχίας που προσδιορίζεται στα εδάφια τριάντα ένα έως σαράντα, καθώς και το προφητικό υπόδειγμα για την εκπλήρωση του εδαφίου ένδεκα, το οποίο εκπληρώθηκε πρώτα το 217 π.Χ. στη Μάχη της Ραφίας. Αυτοί οι τρεις μάρτυρες προσδιορίζουν τα χαρακτηριστικά του Ουκρανικού Πολέμου, όπου ο Πούτιν, ο τελικός βασιλιάς του νότου, θα υπερισχύσει επί του στρατού-αντιπροσώπου του παπικού βασιλέως του βορρά.

Το θέμα της δεύτερης γραμμής της προφητικής ιστορίας είναι το πώς το θανατηφόρο τραύμα επιφέρεται στον παπισμό το 1798, όπως παριστάνεται από τα εδάφια πέντε έως εννέα και από τη μάχη της Ραφίας στο εδάφιο ένδεκα. Ο βασιλιάς του νότου, που είναι η Αίγυπτος, είναι η δύναμη του δράκοντος.

> Υἱὲ ἀνθρώπου, στρέψον τὸ πρόσωπόν σου ἐναντίον τοῦ Φαραώ, βασιλέως τῆς Αἰγύπτου, καὶ προφήτευσον ἐναντίον αὐτοῦ καὶ ἐναντίον πάσης τῆς Αἰγύπτου· λάλησον καὶ εἰπὲ, Οὕτως λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἰδοὺ, ἐγὼ εἶμαι ἐναντίον σου, Φαραώ βασιλεῦ τῆς Αἰγύπτου, ὁ μέγας δράκων ὁ κείμενος ἐν μέσῳ τῶν ποταμῶν αὐτοῦ, ὃς εἶπεν, Ὁ ποταμός μου εἶναι ἰδικός μου, καὶ ἐγὼ ἔκαμα αὐτὸν δι’ ἐμαυτόν. Ἰεζεκιὴλ 29:2, 3.

Οι τρεις απεικονίσεις της επικράτησης του βασιλέως του νότου επί του βασιλέως του βορρά στο ενδέκατο κεφάλαιο συνδυάζονται ώστε να προσδιορίσουν την τελική πτώση του βασιλέως του βορρά στο εδάφιο σαράντα πέντε.

> Καὶ θέλει φυτεύσει τὰς σκηνὰς τοῦ παλατίου αὐτοῦ ἀναμέσον τῶν θαλασσῶν, ἐν τῷ ἐνδόξῳ ἁγίῳ ὄρει· ἀλλὰ θέλει ἐλθεῖ εἰς τὸ τέλος αὐτοῦ, καὶ οὐδεὶς θέλει βοηθήσει αὐτόν. Δανιήλ 11:45.

Υπάρχουν τρεις γραμμές στο ενδέκατο κεφάλαιο που απεικονίζουν έναν βασιλέα του νότου να νικά έναν βασιλέα του βορρά, αλλά όταν ο βασιλέας του βορρά φθάνει στο τέλος του χωρίς να υπάρχει βοηθός γι’ αυτόν, το γεγονός αυτό δεν είναι τόσο εμφανές. Όμως το βιβλίο της Αποκάλυψης προσδιορίζει ότι είναι η δύναμη του δράκοντος εκείνη που την καταβάλλει, τρώγοντας τις σάρκες της και καίγοντάς την με φωτιά. Μόλις η δύναμη του δράκοντος αναγνωριστεί από το βιβλίο της Αποκάλυψης, μπορούμε να διακρίνουμε τους βασιλείς, οι οποίοι είναι επίσης ο δράκων και επίσης ο βασιλέας του νότου, οι οποίοι πρόκειται να καταβάλουν τον βασιλέα του βορρά στο εδάφιο σαράντα πέντε. Τρεις άμεσοι μάρτυρες στο κεφάλαιο, οι οποίοι όλοι μαρτυρούν την τέλεια εκπλήρωσή τους, όπως παριστάνεται μέσω της συνδέσεως των βιβλίων του Δανιήλ και της Αποκάλυψης.

Ο σύγχρονος παπικός βασιλέας τοῦ βορρᾶ ἔρχεται στὸ τέλος του χωρὶς κανέναν νὰ τὸν βοηθήσει στὸ ἐδάφιο σαράντα πέντε, καὶ τὸ βιβλίο τῆς Ἀποκαλύψεως προσδιορίζει πῶς ἡ παπική ἐξουσία ἔρχεται στὸ τέλος της ἀπὸ τὸ χέρι τῆς δυνάμεως τοῦ δράκοντος.

> Και τα δέκα κέρατα, τα οποία είδες επάνω στο θηρίο, αυτά θα μισήσουν την πόρνη, και θα την καταστήσουν έρημη και γυμνή, και θα φάγουν τις σάρκες της, και θα την κατακάψουν με πυρ. Διότι ο Θεός έβαλε στις καρδιές τους να εκτελέσουν το θέλημά του, και να έχουν μία γνώμη, και να δώσουν τη βασιλεία τους στο θηρίο, έως ότου εκπληρωθούν οι λόγοι του Θεού. Αποκάλυψη 17:16, 17.

Οι δέκα βασιλείς καίνε με φωτιά τον παπικό βασιλέα του βορρά και κατατρώγουν τη σάρκα της. Οι βασιλείς των εσχάτων ημερών είναι η δύναμη του δράκοντος.

> «Βασιλεῖς καὶ ἄρχοντες καὶ διοικηταὶ ἔθεσαν ἐπάνω εἰς ἑαυτοὺς τὸ στίγμα τοῦ ἀντιχρίστου, καὶ παριστῶνται ὡς ὁ δράκων ὁ ὑπάγων νὰ κάμῃ πόλεμον μετὰ τῶν ἁγίων—μετὰ ἐκείνων οἵτινες τηροῦν τὰς ἐντολὰς τοῦ Θεοῦ καὶ ἔχουσι τὴν πίστιν τοῦ Ἰησοῦ. Ἐν τῇ ἔχθρᾳ αὐτῶν κατὰ τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ, ἀποδεικνύουσιν ἑαυτοὺς ἐνόχους καὶ διὰ τῆς ἐκλογῆς τοῦ Βαραββᾶ ἀντὶ τοῦ Χριστοῦ.» Testimonies to Ministers, 38.

Οι δέκα βασιλείς είναι η δύναμη του δράκοντος, η οποία παριστάνεται επίσης από το βασίλειο της Ελλάδος και τον Αλέξανδρο. Οι βασιλείς εκείνοι είναι νότιοι βασιλείς, διότι παριστάνονται από τον Φαραώ, βασιλέα της Αιγύπτου. Θα φάγουν τις σάρκες της, διότι είναι επίσης οι προφητικοί «κύνες», τους οποίους ο Ψαλμωδός αποκαλεί «σύναξη πονηρευομένων».

> Διότι κύνες με περιεκύκλωσαν· σύναξις πονηρευομένων με περικύκλωσε· διεπέρασαν τας χείρας μου και τους πόδας μου. Δύναμαι να απαριθμήσω πάντα τα οστά μου· αυτοί με θεωρούν και με ατενίζουν. Διηράσθησαν τα ιμάτιά μου μεταξύ των, και επί τον ιματισμόν μου έβαλον κλήρον. Ψαλμοί 22:16–18.

Η παποσύνη είναι ο βασιλεὺς τοῦ βορρᾶ στο εδάφιο σαράντα πέντε, και η παποσύνη αντιπροσωπεύεται από την Ιεζάβελ στην εκκλησία των Θυατείρων.

> Πλην έχω ολίγα κατά σου, διότι ανέχεσαι τη γυναίκα Ιεζάβελ, η οποία ονομάζει τον εαυτό της προφήτιδα, να διδάσκει και να πλανά τους δούλους μου, ώστε να πορνεύουν και να τρώγουν ειδωλόθυτα. Και της έδωσα καιρό να μετανοήσει από την πορνεία της, και δεν μετανόησε. Ιδού, θα τη ρίψω σε κλίνη, και εκείνους που μοιχεύουν μαζί της σε μεγάλη θλίψη, εκτός εάν μετανοήσουν από τα έργα τους. Αποκάλυψη 2:20–22.

Η κρίση της Ιεζάβελ ολοκληρώνεται όταν καταβροχθίζεται από τα σκυλιά.

> Καὶ περὶ τῆς Ἰεζάβελ ἐλάλησεν ὁ Κύριος, λέγων· Οἱ κύνες θέλουσι καταφάγει τὴν Ἰεζάβελ παρὰ τὸ τεῖχος τῆς Ἰεζραέλ. Αʹ Βασιλειῶν 21:23.

Οι κύνες είναι η ειδωλολατρική Ρώμη, η δύναμη του δράκοντος, διότι η ειδωλολατρική Ρώμη ήταν εκείνη που σταύρωσε τον Χριστό.

> «Μέσα στα παθήματα του Χριστού επάνω στον σταυρό εκπληρώθηκε η προφητεία. Αιώνες πριν από τη σταύρωση, ο Σωτήρας είχε προείπει τη μεταχείριση που επρόκειτο να λάβει. Είπε: “Με περιεκύκλωσαν κύνες· σύναξις πονηρευομένων με περιέκλεισε· διεπέρασαν τας χείρας Μου και τους πόδας Μου. Δύναμαι να απαριθμήσω πάντα τα οστά Μου· αυτοί με θεωρούν και με ατενίζουν. Διεμοιράσθησαν τα ιμάτιά Μου εις εαυτούς, και επί τον ιματισμόν Μου έβαλον κλήρον.” Ψαλμός 22:16–18. Η προφητεία σχετικά με τα ιμάτιά Του εκπληρώθηκε χωρίς συμβουλή ή επέμβαση ούτε από τους φίλους ούτε από τους εχθρούς του Εσταυρωμένου. Στους στρατιώτες που Τον είχαν τοποθετήσει επάνω στον σταυρό δόθηκαν τα ενδύματά Του. Ο Χριστός άκουγε τη φιλονικία των ανδρών καθώς διεμοίραζαν μεταξύ τους τα ιμάτια. Ο χιτώνας Του ήταν υφασμένος ολόκληρος, χωρίς ραφή, και είπαν: “Ας μη τον σχίσωμεν, αλλά ας βάλομεν κλήρον δι’ αυτόν, τίνος θέλει είσθαι.”» Η Ζωή του Χριστού, 746.

Οι δέκα βασιλεῖς, οἵτινες εἰσὶν οἱ κύνες, οἵτινες εἰσὶν ἡ σύναξις τῶν πονηρευομένων, οἵτινες εἰσὶν ἡ Ἑλλάς καὶ ἡ Αἴγυπτος, θέλουσιν ἐπίσης κατακαύσει τὴν πόρνην ἐν πυρί.

> Και η θυγατέρα οποιουδήποτε ιερέα, εάν βεβηλώσει τον εαυτό της εκπορνευομένη, βεβηλώνει τον πατέρα της· με πυρ θέλει κατακαυθή. Λευιτικόν 21:9.

Οι δέκα βασιλεῖς κατακαίουσι τὴν πόρνην διὰ πυρός, διότι ὁμολογεῖ ὅτι εἶναι ἱέρεια, ἀλλὰ εἶναι πόρνη.

> Καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἡ Τύρος θέλει λησμονηθῆ ἑβδομήκοντα ἔτη, κατὰ τὰς ἡμέρας ἑνὸς βασιλέως· μετὰ δὲ τὸ τέλος τῶν ἑβδομήκοντα ἐτῶν ἡ Τύρος θέλει ᾄσει ὡς πόρνη. Λάβε κιθάραν, περιέλθε τὴν πόλιν, σὺ πόρνη λησμονημένη· παῖζε γλυκέως, ᾆδε πολλὰ ᾄσματα, διὰ νὰ σε ἐνθυμηθῶσιν. Καὶ μετὰ τὸ τέλος τῶν ἑβδομήκοντα ἐτῶν, ὁ Κύριος θέλει ἐπισκεφθῆ τὴν Τύρον, καὶ αὕτη θέλει ἐπιστρέψει εἰς τὸν μισθὸν αὐτῆς, καὶ θέλει πορνεύσει μετὰ πάντων τῶν βασιλείων τοῦ κόσμου ἐπὶ προσώπου τῆς γῆς. Ἠσαΐας 23:15–17.

Στα εδάφια πέντε έως εννέα, και στα εδάφια τριάντα ένα έως σαράντα, βρίσκουμε μαρτυρία ότι ο παπισμός έρχεται στο τέλος του από το χέρι της δύναμης τοῦ δράκοντος. Αυτή η αρχή εκπληρώνεται επίσης κατά την παρούσα περίοδο στον Ουκρανικό Πόλεμο. Αυτοί οι τρεις μάρτυρες μάς πληροφορούν ότι, όταν ο βασιλεύς του βορρᾶ έλθει στο τέλος του χωρίς να υπάρχει κανείς να τον βοηθήσει στο εδάφιο σαράντα πέντε, ο δράκων θα φάγει τις σάρκες της και θα κατακαύσει αυτήν με πυρ. Επί στόματος τριών μαρτύρων, το κίνητρο για την ενέργεια του δράκοντος θα περιλαμβάνει και μία παραβιασμένη συνθήκη.

Στα εδάφια πέντε έως εννέα, ο δεύτερος Συριακός Πόλεμος έληξε με συνθήκη το 253 π.Χ. Ο πόλεμος είχε αρχίσει το 260 π.Χ., και επτά χρόνια μετά την έναρξη του δεύτερου Συριακού Πολέμου συνήφθη συνθήκη ειρήνης, όταν ο βασιλιάς του νότου έδωσε μια θυγατέρα στον βασιλιά του βορρά, ώστε αυτός να νυμφευθεί τη θυγατέρα του βασιλιά του νότου και να επέλθει ειρήνη μέσω της συμμαχίας του γάμου. Επτά χρόνια μετά τον γάμο, το 246 π.Χ., ο βασιλιάς του βορρά παραμέρισε τη νότια νύμφη και αποκατέστησε την αρχική του σύζυγο, την οποία είχε παραμερίσει όταν νυμφεύθηκε την Αιγύπτια πριγκίπισσα. Το κίνητρο για την εισβολή του βασιλιά του νότου στο βόρειο βασίλειο και για τη σύλληψη του βόρειου βασιλιά ήταν η παραβίαση της συνθήκης.

Η παραβιασθείσα συνθήκη προεικόνιζε την παραβιασθείσα Συνθήκη του Τολεντίνο το 1797, η οποία παρείχε στον Ναπολέοντα το κίνητρο να αιχμαλωτίσει τον πάπα το 1798, όπως είχε πράξει ο Πτολεμαίος προς τον Σέλευκο το 246 π.Χ. Όταν ο Πτολεμαίος Γ΄ επέστρεψε στην Αίγυπτο από τη νίκη του επί της βόρειας Σελευκιδικής αυτοκρατορίας του Σελεύκου Β΄, έφερε πίσω στην Αίγυπτο τόσους πολλούς θησαυρούς, ώστε οι Αιγύπτιοι έδωσαν στον Πτολεμαίο Γ΄ τον τίτλο «Ευεργέτης» (που σημαίνει Benefactor), επειδή αποκατέστησε τους «αιχμάλωτους θεούς» τους έπειτα από πολλά χρόνια.

> Αλλά από έναν βλαστό των ριζών της θέλει αναστηθεί ένας στη θέση του, ο οποίος θα έλθει με στρατό, και θα εισέλθει στο οχύρωμα του βασιλέως του βορρά, και θα ενεργήσει εναντίον αυτών, και θα υπερισχύσει· και θέλει επίσης μεταφέρει αιχμαλώτους στην Αίγυπτο τους θεούς αυτών, μαζί με τους άρχοντές τους, και με τα πολύτιμα σκεύη αυτών από άργυρο και από χρυσό· και αυτός θα διατηρηθεί περισσότερα έτη παρά ο βασιλεύς του βορρά. Δανιήλ 11:7, 8.

Όταν ο Ναπολέων αιχμαλώτισε τον πάπα το 1798, άρπαξε τους θησαυρούς του Βατικανού και τους έφερε πίσω στη Γαλλία, όπως προτυπώθηκε από τον Πτολεμαίο Γ΄, ο οποίος πήρε θησαυρούς και επίσης τον Σέλευκο Β΄ πίσω στην Αίγυπτο, όπου ο Σέλευκος Β΄ πέθανε πέφτοντας από άλογο. Αυτό προτύπωνε την απομάκρυνση του παπισμού από το θηρίο από τον Ναπολέοντα το 1798, και τον θάνατο του πάπα το 1799. Ο παπισμός στην Αποκάλυψη δεκαεπτά είναι η γυναίκα που κάθεται επάνω στο θηρίο, και η ήττα, η αιχμαλωσία και ο επακόλουθος θάνατος του Σελεύκου, πέφτοντας από άλογο, προτυπώνουν την αφαίρεση από τον Ναπολέοντα της πολιτικής εξουσίας του παπισμού (η οποία παριστάνεται ως θηρίο στην Αποκάλυψη δεκαεπτά).

> Καὶ με μετέφερε ἐν πνεύματι εἰς τὴν ἔρημον· καὶ εἶδον γυναῖκα καθημένην ἐπάνω εἰς θηρίον κόκκινον, γέμον ὀνομάτων βλασφημίας, ἔχον ἑπτὰ κεφαλὰς καὶ δέκα κέρατα. … Καὶ εἶπέν μοι ὁ ἄγγελος· Διὰ τί ἐθαύμασες; ἐγώ θέλω σοι εἰπεῖ τὸ μυστήριον τῆς γυναικὸς καὶ τοῦ θηρίου τοῦ βαστάζοντος αὐτήν, τοῦ ἔχοντος τὰς ἑπτὰ κεφαλὰς καὶ τὰ δέκα κέρατα. … Καὶ ἡ γυνὴ ἣν εἶδες εἶναι ἡ πόλις ἡ μεγάλη, ἡ ἔχουσα βασιλείαν ἐπὶ τῶν βασιλέων τῆς γῆς. Ἀποκάλυψις 17:3, 7, 18.

Τα εδάφια πέντε έως εννέα εισάγουν τον πόλεμο μεταξύ του βασιλέως του βορρά και του νότου στο ενδέκατο κεφάλαιο. Το εδάφιο πέντε παρέχει το σημείο αγκυρώσεως προς τη Ρώμη ως τον βασιλέα του βορρά, διότι προσδιορίζει ότι ο βασιλεύς του βορρά θα κατακτούσε τρεις γεωγραφικές περιοχές προτού κυριαρχήσει υπέρτατα. Τα εδάφια παρέχουν την προφητική δομή η οποία εκθέτει μια περίοδο κατά την οποία ο βασιλεύς του βορρά εξουσιάζει, αλλά έρχεται στο τέλος του. Αυτή είναι η ίδια η προκείμενη θέση και η υπόσχεση του ενδεκάτου κεφαλαίου. Το θέμα της γραμμής είναι το θανατηφόρο πλήγμα του παπικού βασιλέως του βορρά, ή όπως δηλώνει το εδάφιο σαράντα πέντε, «έρχεται στο τέλος του, και δεν υπάρχει κανείς να τον βοηθήσει». Αυτή η αλήθεια είναι παρούσα αλήθεια στις έσχατες ημέρες.

Θα συνεχίσουμε στο επόμενο άρθρο.

Back to Articles