Article

# The Book of Daniel - Number Eighty-Four

Το Βιβλίο του Δανιήλ - Αριθμός Ογδόντα Τέσσερα

Unveiling the Four Generations of Laodicean Adventism: A Journey Through Biblical Parallelism and Prophetic Testing

Αποκαλύπτοντας τις Τέσσερις Γενεές του Λαοδικειανού Αντβεντισμού: Ένα Ταξίδι μέσα από τον Βιβλικό Παραλληλισμό και την Προφητική Δοκιμασία

Author

Jeff Pippenger

Published

February 17, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

Truth is established upon the testimony of two or three, and the application of the four abominations of Ezekiel chapter eight, as the four generations of Laodicean Adventism, has several witnesses. In earlier articles it was identified that the seven churches of Revelation chapters two and three not only represented the history of modern Israel from the time of the apostles unto the end of the world, but also that those seven churches represented the history of ancient Israel from the time of Moses unto the time of Christ.

Η αλήθεια θεμελιώνεται επάνω στη μαρτυρία δύο ή τριών, και η εφαρμογή των τεσσάρων βδελυγμάτων του όγδοου κεφαλαίου του Ιεζεκιήλ, ως των τεσσάρων γενεών του Λαοδικειανού Αντβεντισμού, έχει πολλούς μάρτυρες. Σε προηγούμενα άρθρα επισημάνθηκε ότι οι επτά εκκλησίες των κεφαλαίων δύο και τρία της Αποκαλύψεως όχι μόνον αντιπροσώπευαν την ιστορία του σύγχρονου Ισραήλ από την εποχή των αποστόλων έως το τέλος του κόσμου, αλλά και ότι οι επτά αυτές εκκλησίες αντιπροσώπευαν την ιστορία του αρχαίου Ισραήλ από την εποχή του Μωυσή έως την εποχή του Χριστού.

The church of Ephesus represented both the early Christian church, and also ancient Israel from Moses unto the time of the Judges. The church of Smyrna represented the period of persecution from the time of the disciples, unto the Roman emperor Constantine, and also the period of the Judges, when every man did what was right in his own eyes. The church of Pergamos represented the period of compromise from Constantine unto the papacy in 538, but also the period when ancient Israel rejected God and chose a king, and continually compromised with the pagan kingdoms they were surrounded by. The fourth church of Thyatira represented by Jezebel, is the period of papal rule from the year 538 unto 1798, and also the seventy-year captivity of ancient Israel in Babylon.

Η εκκλησία της Εφέσου αντιπροσώπευε τόσο την πρώτη χριστιανική εκκλησία όσο και τον αρχαίο Ισραήλ από τον Μωυσή έως τον καιρό των Κριτών. Η εκκλησία της Σμύρνης αντιπροσώπευε την περίοδο των διωγμών από τον καιρό των μαθητών έως τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Κωνσταντίνο, καθώς και την περίοδο των Κριτών, όταν καθένας έπραττε ό,τι ήταν ορθό στα ίδια του τα μάτια. Η εκκλησία της Περγάμου αντιπροσώπευε την περίοδο του συμβιβασμού από τον Κωνσταντίνο έως την παποσύνη το 538, αλλά και την περίοδο κατά την οποία ο αρχαίος Ισραήλ απέρριψε τον Θεό και εξέλεξε βασιλιά, και συμβιβαζόταν διαρκώς με τα ειδωλολατρικά βασίλεια από τα οποία περιβαλλόταν. Η τέταρτη εκκλησία, τα Θυάτειρα, που αντιπροσωπεύεται από την Ιεζάβελ, είναι η περίοδος της παπικής κυριαρχίας από το έτος 538 έως το 1798, καθώς και η εβδομηκονταετής αιχμαλωσία του αρχαίου Ισραήλ στη Βαβυλώνα.

Those four churches also represent the four generations of Adventism, and provide a witness to applying Ezekiel’s four abominations to the four generations. The rebellion of 1863, was represented by the first generation of ancient Israel as illustrated by the rebellion of Aaron’s golden calf. The first generation includes the counsel given to the church of Ephesus, which identifies that God’s people had left their first love, and needed to repent and return to their first love. In 1863, the first love, as represented by William Miller’s jewels (the foundational truths, especially the “seven times”), were set aside, and God’s people were counselled to return.

Αυτές οι τέσσερις εκκλησίες αντιπροσωπεύουν επίσης τις τέσσερις γενεές του Αντβεντισμού και παρέχουν μαρτυρία για την εφαρμογή των τεσσάρων βδελυγμάτων του Ιεζεκιήλ στις τέσσερις γενεές. Η αποστασία του 1863 αντιπροσωπεύθηκε από την πρώτη γενεά του αρχαίου Ισραήλ, όπως εικονίζεται με την αποστασία του χρυσού μόσχου του Ααρών. Η πρώτη γενεά περιλαμβάνει τη συμβουλή που δόθηκε στην εκκλησία της Εφέσου, η οποία προσδιορίζει ότι ο λαός του Θεού είχε εγκαταλείψει την πρώτη του αγάπη και χρειαζόταν να μετανοήσει και να επιστρέψει στην πρώτη του αγάπη. Το 1863, η πρώτη αγάπη, όπως αντιπροσωπεύεται από τα κοσμήματα του William Miller (τις θεμελιώδεις αλήθειες, ιδιαιτέρως τους «επτά καιρούς»), παραμερίστηκε, και ο λαός του Θεού νουθετήθηκε να επιστρέψει.

> Nevertheless I have somewhat against thee, because thou hast left thy first love. Remember therefore from whence thou art fallen, and repent, and do the first works; or else I will come unto thee quickly, and will remove thy candlestick out of his place, except thou repent. Revelation 2:4, 5.

> Ἀλλ’ ἔχω τι κατὰ σοῦ, διότι ἀφῆκας τὴν πρώτην σου ἀγάπην. Μνημόνευε, λοιπόν, πόθεν ἐξέπεσες, καὶ μετανόησον, καὶ ποίησον τὰ πρῶτα ἔργα· εἰ δὲ μή, ἔρχομαί σοι ταχέως, καὶ θέλω μετακινήσει τὴν λυχνίαν σου ἐκ τοῦ τόπου αὐτῆς, ἐὰν δὲν μετανοήσῃς. Ἀποκάλυψις 2:4, 5.

The Millerites had struggled with apostate Protestantism, who Jeremiah called the “assembly of mockers,” and waited patiently for the vision to arrive, for when it did arrive it would not lie. The “assembly of mockers” were represented by the old prophet that lied to the prophet of Judah, who had presented the rebuke upon Jeroboam’s counterfeit worship.

Οι Μιλλεριτιστές είχαν αγωνιστεί με τον αποστατημένο Προτεσταντισμό, τον οποίο ο Ιερεμίας ονόμασε «σύναξη χλευαστών», και ανέμεναν με υπομονή να έλθει το όραμα, διότι, όταν θα ερχόταν, δεν θα ψευδόταν. Η «σύναξη χλευαστών» παριστανόταν από τον γέροντα προφήτη που είπε ψεύδη προς τον προφήτη του Ιούδα, ο οποίος είχε παρουσιάσει τον έλεγχο κατά της κίβδηλης λατρείας του Ιεροβοάμ.

> I know thy works, and thy labour, and thy patience, and how thou canst not bear them which are evil: and thou hast tried them which say they are apostles, and are not, and hast found them liars: And hast borne, and hast patience, and for my name’s sake hast laboured, and hast not fainted. Revelation 2:2, 3.

> Γνωρίζω τα έργα σου, και τον κόπο σου, και την υπομονή σου, και ότι δεν δύνασαι να υποφέρεις τους κακούς· και εδοκίμασες εκείνους που λέγουν ότι είναι απόστολοι, και δεν είναι, και τους ευρήκες ψευδείς· και υπέμεινες, και έχεις υπομονή, και για το όνομά μου εκοπίασες, και δεν απέκαμες. Αποκάλυψη 2:2, 3.

The second church of Smyrna represented the period of persecution in the early Christian church, that consisted of genuine martyrs and some who brought persecution upon themselves for less than holy motivations. It also represented the time of the Judges when every man in ancient Israel did whatever seemed right in his own eyes. The generation of rebellion that began in 1888, identified a period of persecution against the Spirit of Prophecy, the chosen messengers of the hour, and the Holy Spirit. It introduced a period when the ancient men of Laodicean Adventism chose to do whatever seemed right in their own eyes, as witnessed by men such as Kellogg, Prescott and Daniells.

Η δεύτερη εκκλησία της Σμύρνης αντιπροσώπευε την περίοδο των διωγμών στην πρώιμη χριστιανική εκκλησία, η οποία αποτελούνταν από γνήσιους μάρτυρες και από ορισμένους που επέσυραν διωγμό επάνω τους για κίνητρα λιγότερο από άγια. Αντιπροσώπευε επίσης την εποχή των Κριτών, όταν κάθε άνθρωπος στον αρχαίο Ισραήλ έκανε ό,τι του φαινόταν ορθό στα ίδια του τα μάτια. Η γενεά της αποστασίας που άρχισε το 1888 προσδιόρισε μια περίοδο διωγμού εναντίον του Πνεύματος της Προφητείας, των εκλεκτών αγγελιαφόρων της ώρας και του Αγίου Πνεύματος. Εισήγαγε μια περίοδο κατά την οποία οι αρχαίοι άνδρες του Λαοδικειανού Αντβεντισμού επέλεξαν να κάνουν ό,τι φαινόταν ορθό στα ίδια τους τα μάτια, όπως μαρτυρείται από άνδρες όπως ο Kellogg, ο Prescott και ο Daniells.

The faithful few in that time were to be in mortal spiritual combat with a class that claimed to be Jews, but were not. Despite the positions of leadership, they were of the synagogue of Satan, as testified to by Sister White identifying that some were being directed “by angels that had been expelled from heaven.” They claimed to be wise, but were foolish. There was no condemnation placed upon the wise in that period of time, but an encouragement to be faithful unto death. In 1915, the last words Sister White ever spoke was, “I know in whom I have believed,” for she had been faithful unto death.

Οι πιστοί ολίγοι εκείνον τον καιρό επρόκειτο να ευρίσκονται σε θανάσιμη πνευματική σύγκρουση με μια τάξη που ισχυριζόταν ότι ήταν Ιουδαίοι, αλλά δεν ήταν. Παρά τις ηγετικές θέσεις που κατείχαν, ανήκαν στη συναγωγή του Σατανά, όπως μαρτυρείται από το γεγονός ότι η Αδελφή Γουάιτ προσδιόρισε πως ορισμένοι καθοδηγούνταν «από αγγέλους που είχαν εκβληθεί από τον ουρανό». Ισχυρίζονταν ότι ήσαν σοφοί, αλλά ήσαν μωροί. Καμία καταδίκη δεν αποδόθηκε στους σοφούς κατά την περίοδο εκείνη, αλλά δόθηκε ενθάρρυνση να είναι πιστοί μέχρι θανάτου. Το 1915, τα τελευταία λόγια που είπε ποτέ η Αδελφή Γουάιτ ήταν: «Εξεύρω εις τίνα επίστευσα», διότι είχε σταθεί πιστή μέχρι θανάτου.

> I know thy works, and tribulation, and poverty, (but thou art rich) and I know the blasphemy of them which say they are Jews, and are not, but are the synagogue of Satan. Fear none of those things which thou shalt suffer: behold, the devil shall cast some of you into prison, that ye may be tried; and ye shall have tribulation ten days: be thou faithful unto death, and I will give thee a crown of life. Revelation 2:9, 10.

> Γνωρίζω τα έργα σου, και τη θλίψη, και την πτωχεία, (πλην είσαι πλούσιος) και γνωρίζω τη βλασφημία εκείνων που λέγουν ότι είναι Ιουδαίοι, και δεν είναι, αλλά είναι συναγωγή του Σατανά. Μη φοβηθείς τίποτε από όσα πρόκειται να πάθεις· ιδού, ο διάβολος μέλλει να ρίψει μερικούς από εσάς στη φυλακή, για να δοκιμασθείτε· και θα έχετε θλίψη δέκα ημερών· γίνου πιστός μέχρι θανάτου, και θα σου δώσω τον στέφανο της ζωής. Αποκάλυψη 2:9, 10.

The church of Pergamos represented the compromise between truth and error, between paganism and Christianity, in the time of the emperor Constantine, and also the compromise of ancient Israel that occurred during the history of the kings. It represented the mixture of truth and error, which can only produce error. It was represented by the 1919 Bible conference where the publication of the book, “The Doctrine of Christ”, was brought about in order to create an Adventist message that more closely represented the false gospel of apostate Protestantism. It was in the third generation of Adventism where the great compromises of truth occurred.

Η εκκλησία της Περγάμου αντιπροσώπευε τον συμβιβασμό μεταξύ αλήθειας και πλάνης, μεταξύ παγανισμού και Χριστιανισμού, κατά τον καιρό του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου, καθώς και τον συμβιβασμό του αρχαίου Ισραήλ που έλαβε χώρα κατά την ιστορία των βασιλέων. Αντιπροσώπευε την ανάμειξη αλήθειας και πλάνης, η οποία μπορεί να παραγάγει μόνο πλάνη. Αντιπροσωπεύθηκε από τη Διάσκεψη της Βίβλου του 1919, κατά την οποία προέκυψε η έκδοση του βιβλίου «The Doctrine of Christ», με σκοπό να δημιουργηθεί ένα Αντβεντιστικό μήνυμα που να αντιπροσωπεύει πλησιέστερα το ψευδές ευαγγέλιο του αποστάτη Προτεσταντισμού. Ήταν στην τρίτη γενεά του Αντβεντισμού όπου έλαβαν χώρα οι μεγάλοι συμβιβασμοί της αλήθειας.

It was in that generation, beginning in 1919, that the church began the compromise that produced the Church Manual. It was in that generation, beginning in 1919, that the church began the compromise that required accreditation in both the schools of health and religion. It was in that generation that the move to the modern Catholic-based Bibles was initiated. It was in that history that the willingness of the leadership to establish relationships with regimes that were openly anti-Christian occurred.

Ήταν σε εκείνη τη γενεά, αρχίζοντας το 1919, που η εκκλησία άρχισε τον συμβιβασμό ο οποίος παρήγαγε το Εγχειρίδιο της Εκκλησίας. Ήταν σε εκείνη τη γενεά, αρχίζοντας το 1919, που η εκκλησία άρχισε τον συμβιβασμό ο οποίος κατέστησε αναγκαία τη διαπίστευση τόσο στις σχολές υγείας όσο και στις σχολές θρησκείας. Ήταν σε εκείνη τη γενεά που εγκαινιάσθηκε η στροφή προς τις σύγχρονες Βίβλους καθολικής βάσεως. Ήταν μέσα σε εκείνη την ιστορική πορεία που εκδηλώθηκε η προθυμία της ηγεσίας να συνάπτει σχέσεις με καθεστώτα τα οποία ήσαν ανοιχτά αντιχριστιανικά.

The practice had been born into infancy in the Civil War, when the Laodicean leadership formed a legal relationship with the government of the United States, in order to have a better outcome for the young men in the church that were to be drafted into the deadliest war in American history, was repeated at the outset of the First World War when the General Conference president, A. G. Daniells, interacted with the German government, giving his approval for Germany to draft and force young men to serve in the military, and to bear arms, and to disregard the Sabbath. That action by Daniells brought about a separation that produced the various splinters of the Seventh-day Adventist Reform movement that exist to this very day.

Η πρακτική αυτή είχε γεννηθεί στα σπάργανα κατά τον Εμφύλιο Πόλεμο, όταν η λαοδικειακή ηγεσία σύναψε νομική σχέση με την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών, προκειμένου να εξασφαλίσει καλύτερη έκβαση για τους νεαρούς άνδρες της εκκλησίας που επρόκειτο να στρατολογηθούν στον φονικότερο πόλεμο της αμερικανικής ιστορίας, και επαναλήφθηκε κατά την έναρξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, όταν ο πρόεδρος της Γενικής Διασκέψεως, A. G. Daniells, ήλθε σε επαφή με τη γερμανική κυβέρνηση, παρέχοντας την έγκρισή του ώστε η Γερμανία να στρατολογεί και να εξαναγκάζει νέους άνδρες να υπηρετούν στο στράτευμα, να φέρουν όπλα και να παραθεωρούν το Σάββατο. Εκείνη η ενέργεια του Daniells επέφερε έναν διαχωρισμό που παρήγαγε τις διάφορες αποσχίσεις του Μεταρρυθμιστικού κινήματος των Αντβεντιστών της Εβδόμης Ημέρας, οι οποίες υφίστανται μέχρι αυτήν ακριβώς την ημέρα.

That compromise continued with Hitler’s Nazi Germany, and thereafter with the nations that made up the Soviet Union, and it is still upheld today in regimes such as China. The compromise of the third generation in its relation to statecraft had been typified by the compromise of the ancient kings of Israel and Constantine as symbolized in the church of Pergamos. That period also represented the compromise of its churchcraft with the false gospel of peace and safety represented by Prescott’s “The Doctrine of Christ”.

Εκείνος ο συμβιβασμός συνεχίσθηκε με τη ναζιστική Γερμανία του Χίτλερ, και κατόπιν με τα έθνη που αποτελούσαν τη Σοβιετική Ένωση, και εξακολουθεί ακόμη και σήμερα να διατηρείται σε καθεστώτα όπως η Κίνα. Ο συμβιβασμός της τρίτης γενεάς στη σχέση της με την κρατική διακυβέρνηση είχε προτυπωθεί από τον συμβιβασμό των αρχαίων βασιλέων του Ισραήλ και του Κωνσταντίνου, όπως αυτός συμβολίζεται στην εκκλησία της Περγάμου. Εκείνη η περίοδος αντιπροσώπευε επίσης τον συμβιβασμό της εκκλησιαστικής της πολιτείας με το ψευδές ευαγγέλιο της ειρήνης και ασφάλειας, το οποίο αντιπροσωπεύεται από το «The Doctrine of Christ» του Prescott.

> I know thy works and where thou dwellest, even where Satan’s seat is: and thou holdest fast my name, and hast not denied my faith, even in those days wherein Antipas was my faithful martyr, who was slain among you, where Satan dwelleth. But I have a few things against thee, because thou hast there them that hold the doctrine of Balaam, who taught Balac to cast a stumblingblock before the children of Israel, to eat things sacrificed unto idols, and to commit fornication. Revelation 2:13, 14.

> Γνωρίζω τα έργα σου και πού κατοικείς, όπου είναι ο θρόνος του Σατανά· και κρατείς σταθερά το όνομά μου και δεν αρνήθηκες την πίστη μου, ακόμη και κατά τις ημέρες εκείνες κατά τις οποίες ο Αντίπας ήταν ο πιστός μου μάρτυς, ο οποίος θανατώθηκε ανάμεσά σας, όπου κατοικεί ο Σατανάς. Αλλά έχω ολίγα εναντίον σου, διότι έχεις εκεί εκείνους που κρατούν τη διδαχή του Βαλαάμ, ο οποίος εδίδαξε τον Βαλάκ να βάλει πρόσκομμα ενώπιον των υιών Ισραήλ, ώστε να φάγουν ειδωλόθυτα και να πορνεύσουν. Αποκάλυψις 2:13, 14.

The fornication identifies the work of the General Conference in aligning themselves with nations such as Nazi Germany, and the Soviet Union under the pretext of maintaining necessary working relationships with the corrupt governments, while disregarding the faithful in those nations that suffered persecution from the various regimes they had joined with. The food sacrificed to idols represented the false methodology of apostate Protestantism and Catholicism that was then firmly established in universities of Laodicean Adventism, that had agreed to be governed by the guidelines of apostate methodologies, both in religion and health.

Η πορνεία προσδιορίζει το έργο της Γενικής Διάσκεψης, καθώς ευθυγραμμίστηκαν με έθνη όπως η Ναζιστική Γερμανία και η Σοβιετική Ένωση, με το πρόσχημα της διατηρήσεως αναγκαίων σχέσεων συνεργασίας με τις διεφθαρμένες κυβερνήσεις, ενώ παραγνώριζαν τους πιστούς μέσα σε εκείνα τα έθνη, οι οποίοι υπέστησαν διωγμό από τα διάφορα καθεστώτα με τα οποία εκείνοι είχαν συμπαραταχθεί. Η τροφή που είχε θυσιασθεί στα είδωλα αντιπροσώπευε την ψευδή μεθοδολογία του αποστατημένου Προτεσταντισμού και του Καθολικισμού, η οποία τότε είχε εδραιωθεί στα πανεπιστήμια του Λαοδικειανού Αντβεντισμού, τα οποία είχαν συμφωνήσει να διοικούνται από τις κατευθυντήριες αρχές αποστατημένων μεθοδολογιών, τόσο στη θρησκεία όσο και στην υγεία.

Jesus illustrated the end of the third generation as he did with the beginning, for He marked the arrival of the fourth generation with the publication of the book, Questions on Doctrine published in 1957, which fully rejected the primary salvation distinction that exists between truth and the erroneous ideas of apostate Protestantism and Catholicism. The book of course has several erroneous teachings, but essentially it teaches that it is impossible to live victorious in Christ, until after a person is miraculously changed at the Second Coming. The book marked the beginning of the generation where the twenty-five ancient men were to bow down to the sun. The political and religious elements necessary to allow the Laodicean Adventist church to accept the worship of Sunday at the soon coming Sunday law had arrived.

Ο Ιησούς απεικόνισε το τέλος της τρίτης γενεάς όπως και την αρχή της, διότι σημείωσε την έλευση της τετάρτης γενεάς με τη δημοσίευση του βιβλίου *Questions on Doctrine*, που εκδόθηκε το 1957, το οποίο απέρριψε πλήρως την πρωταρχική διάκριση της σωτηρίας που υφίσταται μεταξύ της αλήθειας και των εσφαλμένων ιδεών του αποστατικού Προτεσταντισμού και του Καθολικισμού. Το βιβλίο, βεβαίως, περιέχει αρκετές εσφαλμένες διδασκαλίες, αλλά κατ’ ουσίαν διδάσκει ότι είναι αδύνατον να ζήσει κανείς νικηφόρα εν Χριστώ, έως ότου, κατά τη Δευτέρα Παρουσία, μεταβληθεί θαυματουργικά. Το βιβλίο αυτό σηματοδότησε την αρχή της γενεάς κατά την οποία οι είκοσι πέντε αρχαίοι άνδρες επρόκειτο να προσκυνήσουν τον ήλιο. Τα πολιτικά και θρησκευτικά στοιχεία που ήσαν αναγκαία ώστε η Λαοδικειακή Εκκλησία των Αντβεντιστών να αποδεχθεί τη λατρεία της Κυριακής κατά τον προσεχώς ερχόμενο νόμο της Κυριακής είχαν πλέον εμφανισθεί.

The fourth abomination of Ezekiel occurs when the faithful few in chapter nine are receiving a seal upon their foreheads, just before the destroying angels begin their work. The vision begins in verse one, of chapter eight on the fifth day, of the sixth month, of the sixth year. The vision begins the day before the execution of the judgment upon those who bow down to the sun, which is the mark of papal authority, and the number of his name is “666.”

Το τέταρτο βδέλυγμα του Ιεζεκιήλ λαμβάνει χώρα όταν οι πιστοί ολίγοι στο ένατο κεφάλαιο λαμβάνουν σφραγίδα επί των μετώπων αυτών, ακριβώς προτού οι άγγελοι της εξολοθρεύσεως αρχίσουν το έργον αυτών. Το όραμα αρχίζει στο εδάφιο 1 του ογδόου κεφαλαίου, κατά την πέμπτην ημέραν, του έκτου μηνός, του έκτου έτους. Το όραμα αρχίζει την ημέραν προ της εκτελέσεως της κρίσεως επί εκείνων οι οποίοι προσκυνούν τον ήλιον, το οποίον είναι το σημείον της παπικής εξουσίας, και ο αριθμός του ονόματος αυτού είναι «666».

The work of the sealing of the one hundred and forty-four thousand began on September 11, 2001 with the attack upon the earth beast carried out by the third woe of Islam. That attack made the nations angry, and marked the arrival of the latter rain. But the latter rain would only be recognized by those who would be led back to the foundations of Adventism to see that the three Woes of Islam are a foundational truth. At that point in time, those who were led back to the old paths that Jeremiah identifies as “the rest” (which is the latter rain), would either become watchmen that blew the trumpet of the third Woe, or they would be those who refused to hearken to the sound of the trumpet, and thus refusing to walk in the old paths.

Το έργο της σφραγίσεως των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων άρχισε στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 με την επίθεση κατά του θηρίου της γης, η οποία εκτελέσθηκε από το τρίτο Οὐαί του Ισλάμ. Η επίθεση εκείνη έκανε τα έθνη να οργισθούν και σημάδεψε την άφιξη της όψιμης βροχής. Αλλά η όψιμη βροχή θα αναγνωριζόταν μόνο από εκείνους οι οποίοι θα οδηγούνταν πίσω στα θεμέλια του Αντβεντισμού, ώστε να διακρίνουν ότι τα τρία Οὐαί του Ισλάμ αποτελούν θεμελιώδη αλήθεια. Κατά το χρονικό εκείνο σημείο, όσοι οδηγούνταν πίσω στις αρχαίες τρίβους, τις οποίες ο Ιερεμίας προσδιορίζει ως «την ανάπαυση» (η οποία είναι η όψιμη βροχή), είτε θα γίνονταν φύλακες που θα σάλπιζαν με τη σάλπιγγα του τρίτου Οὐαί, είτε θα ήσαν από εκείνους που αρνούνταν να υπακούσουν στον ήχο της σάλπιγγος, και έτσι αρνούνταν να περπατήσουν στις αρχαίες τρίβους.

They were then tested by the sin of their father’s rebellion of 1863. At the very same point in time, a message arrived of the righteousness of Christ, which is “justification by faith in verity”. It was the Laodicean message of Jones and Waggoner, and it was the message of Ezekiel to the dead dry bones that came from the “four winds”, which are a symbol of Islam of the third woe (the “angry horse” seeking to break loose). Those faithful few were then tested by the sin of their father’s rebellion of 1888, as the mighty angel of Revelation eighteen descended when the great buildings of New York City were thrown down, and Revelation chapter eighteen, verses one through three was fulfilled.

Τότε δοκιμάσθηκαν με την αμαρτία της αποστασίας του πατέρα τους του 1863. Κατά το ίδιο ακριβώς χρονικό σημείο, έφθασε ένα μήνυμα περί της δικαιοσύνης του Χριστού, το οποίο είναι «δικαίωσις διά πίστεως εν αληθεία». Ήταν το Λαοδικειακό μήνυμα των Jones και Waggoner, και ήταν το μήνυμα του Ιεζεκιήλ προς τα νεκρά ξηρά οστά, το οποίο ήλθε από τους «τέσσερις ανέμους», οι οποίοι είναι σύμβολο του Ισλάμ του τρίτου αλίμονο (το «οργισμένο άλογο» που επιζητεί να απολυθεί). Εκείνοι οι ολίγοι πιστοί δοκιμάσθηκαν τότε με την αμαρτία της αποστασίας του πατέρα τους του 1888, καθώς ο ισχυρός άγγελος της Αποκαλύψεως δεκαοκτώ κατέβη όταν τα μεγάλα κτίρια της Νέας Υόρκης κατεβλήθησαν, και εκπληρώθηκε η Αποκάλυψις κεφάλαιο δεκαοκτώ, εδάφια ένα έως τρία.

They were then tested by the identification of the message of the latter rain. Was the latter rain a manifestation of the power of God as in past ages, or were the manifestations of God’s power only in the past? The faithful few were then tested by the rebellion of their father’s rebellion in 1919. How the faithful few navigate through those three tests determines whether they will receive the seal of God in their foreheads, or find themselves bowing down to the sun with the twenty-five elders of Laodicean Adventism.

Κατόπιν δοκιμάσθηκαν με την ταύτιση του μηνύματος της όψιμης βροχής. Ήταν η όψιμη βροχή μια εκδήλωση της δυνάμεως του Θεού όπως κατά τους παρελθόντες αιώνες, ή μήπως οι εκδηλώσεις της δυνάμεως του Θεού ανήκαν μόνο στο παρελθόν; Οι ολίγοι πιστοί δοκιμάσθηκαν τότε από την αποστασία της αποστασίας των πατέρων τους το 1919. Το πώς οι ολίγοι πιστοί θα διαπλεύσουν μέσα από εκείνες τις τρεις δοκιμασίες καθορίζει εάν θα λάβουν τη σφραγίδα του Θεού στα μέτωπά τους ή εάν θα βρεθούν να προσκυνούν τον ήλιο μαζί με τους είκοσι πέντε πρεσβυτέρους του Λαοδικειακού Αντβεντισμού.

All the rebellions of the four generations of Laodicean Adventism find their counterpart in September 11, 2001. That date, which Isaiah identified as the “day of the east wind,” marks the beginning of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, and the sealing time is a period of time. The ending of the period has been illustrated by the beginning, for Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing. In the final movements of the sealing process the tests that were represented at the beginning of the period are once again repeated.

Όλες οι αποστασίες των τεσσάρων γενεών του Λαοδικειανού Αντβεντισμού βρίσκουν το αντίστοιχό τους στην 11η Σεπτεμβρίου 2001. Η ημερομηνία εκείνη, την οποία ο Ησαΐας προσδιόρισε ως την «ημέρα του ανατολικού ανέμου», σηματοδοτεί την έναρξη του καιρού της σφράγισης των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, και ο καιρός της σφράγισης είναι μια χρονική περίοδος. Το τέλος της περιόδου έχει απεικονισθεί διά της αρχής, διότι ο Ιησούς πάντοτε απεικονίζει το τέλος ενός πράγματος διά της αρχής ενός πράγματος. Στις τελικές κινήσεις της διαδικασίας της σφράγισης, οι δοκιμασίες που αντιπροσωπεύθηκαν κατά την αρχή της περιόδου επαναλαμβάνονται εκ νέου.

On September 11, 2001, the tests which were failed by the rebels of Laodicean Adventism as represented by the four abominations of Ezekiel, and by the first four churches of Revelation chapters two and three, arrived, marking the beginning of a testing process that leads either to the mark of the beast, or the seal of God, for those who profess to be Seventh-day Adventists.

Στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, έφθασαν οι δοκιμασίες στις οποίες απέτυχαν οι αποστάτες του Λαοδικειανού Αντβεντισμού, όπως αυτοί απεικονίζονται από τα τέσσερα βδελύγματα του Ιεζεκιήλ και από τις τέσσερις πρώτες εκκλησίες των κεφαλαίων δύο και τρία της Αποκάλυψης, σηματοδοτώντας την έναρξη μιας διαδικασίας δοκιμασίας που οδηγεί είτε στο χάραγμα του θηρίου είτε στη σφραγίδα του Θεού, για όσους ομολογούν ότι είναι Αντβεντιστές της Εβδόμης Ημέρας.

The leadership of Laodicean Adventism has been trapped by the cords of their own deceits, and it is virtually impossible for them to “recognize” a repetition of the manifestation of the power of God as represented by previous reformatory movements, including the reform movement that brought Adventism into existence. The ancient men scattered and covered up the doctrines that are represented by Miller’s jewels with counterfeit coins and jewels. The casket of the King James Bible has been relegated to the times of archaic language and replaced with modern language Bibles that are expressed in the terminology of the man of sin.

Η ηγεσία του Λαοδικειανού Αντβεντισμού έχει παγιδευθεί από τα δεσμά των ίδιων της των απατών, και είναι ουσιαστικά αδύνατον γι’ αυτούς να «αναγνωρίσουν» μια επανάληψη της εκδήλωσης της δύναμης του Θεού, όπως αυτή παριστάνεται από προηγούμενα μεταρρυθμιστικά κινήματα, περιλαμβανομένου του μεταρρυθμιστικού κινήματος που έφερε τον Αντβεντισμό στην ύπαρξη. Οι πρεσβύτεροι άνδρες διασκόρπισαν και συγκάλυψαν τα δόγματα που παριστάνονται από τα κοσμήματα του Μίλλερ με κίβδηλα νομίσματα και κοσμήματα. Η θήκη της Βίβλου του Βασιλέως Ιακώβου έχει παραπεμφθεί στους καιρούς της αρχαϊκής γλώσσας και έχει αντικατασταθεί από Βίβλους στη σύγχρονη γλώσσα, οι οποίες εκφράζονται με την ορολογία του ανθρώπου της αμαρτίας.

Were any of the ancient men willing to consider the possibility that the latter rain message is not a peace and safety message, it would be virtually impossible for them to recognize that the manifestations of the power of God in past sacred histories are what specifically identify the sealing of the one hundred and forty-four thousand. More difficult yet for them to recognize is that the sacred histories that most directly identify the sealing of the one hundred and forty-four thousand are the sacred histories that fulfill Malachi chapter three, for Malachi chapter three establishes that there is always a messenger who prepares the way for the sudden arrival of the Messenger of the Covenant. That messenger was represented by the prophet Elijah who boldly proclaimed that there would be no rain in his history, except if it comes through his ministry.

Εάν κάποιοι από τους αρχαίους άνδρες ήταν πρόθυμοι να εξετάσουν το ενδεχόμενο ότι το μήνυμα της όψιμης βροχής δεν είναι μήνυμα ειρήνης και ασφάλειας, θα ήταν σχεδόν αδύνατον γι’ αυτούς να αναγνωρίσουν ότι οι εκδηλώσεις της δυνάμεως του Θεού στις ιερές ιστορίες του παρελθόντος είναι εκείνες που προσδιορίζουν συγκεκριμένα τη σφράγιση των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων. Ακόμη δυσκολότερο γι’ αυτούς είναι να αναγνωρίσουν ότι οι ιερές ιστορίες που προσδιορίζουν αμεσότερα τη σφράγιση των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων είναι οι ιερές ιστορίες που εκπληρώνουν το τρίτο κεφάλαιο του Μαλαχία, διότι το τρίτο κεφάλαιο του Μαλαχία καταδεικνύει ότι υπάρχει πάντοτε ένας αγγελιοφόρος που προετοιμάζει την οδό για την αιφνίδια άφιξη του Αγγελιοφόρου της Διαθήκης. Εκείνος ο αγγελιοφόρος αντιπροσωπευόταν από τον προφήτη Ηλία, ο οποίος διακήρυξε με παρρησία ότι δεν θα υπήρχε βροχή στην ιστορία του, παρά μόνον εάν ερχόταν μέσω της διακονίας του.

Ezekiel’s seventy elders would find it ridiculous to accept that their claim to be the temple of the Lord, was unfounded, and actually represented the claim of a people who were being passed by, just as the vineyard was given to those who bear the fruits worthy of the vineyard. The message of the third Woe, the messenger that prepares the way, the song of the vineyard, all testify against the traditions and customs which they had placed their confidence in, and represents an almost insurmountable obstacle to recognizing the latter rain.

Οι εβδομήντα πρεσβύτεροι του Ιεζεκιήλ θα θεωρούσαν γελοίο να δεχθούν ότι ο ισχυρισμός τους πως είναι ο ναός του Κυρίου ήταν αβάσιμος και ότι στην πραγματικότητα εξέφραζε τον ισχυρισμό ενός λαού που παραμεριζόταν, όπως ακριβώς ο αμπελώνας δόθηκε σε εκείνους που φέρουν τους καρπούς άξιους του αμπελώνος. Το μήνυμα του τρίτου Ουαί, ο αγγελιοφόρος που ετοιμάζει την οδό, το άσμα του αμπελώνος, όλα μαρτυρούν εναντίον των παραδόσεων και των εθίμων στα οποία είχαν εναποθέσει την εμπιστοσύνη τους, και αποτελούν ένα σχεδόν ανυπέρβλητο εμπόδιο για την αναγνώριση της όψιμης βροχής.

The conclusion of the sealing of the one hundred and forty-four thousand manifests the same tests for those who have claimed to “recognize” the role of Islam of the third Woe. The “increase of knowledge” which launched the movement of the Millerites began at the end of “seven times” in 1798. The “increase of knowledge” which launched the movement of the one hundred and forty-four thousand began at the end of a symbolic “seven times” (one hundred and twenty-six years) in 1989. During those one hundred and twenty-six years of escalating apostasy, Laodicean Adventism has reached its fourth and final generation.

Το συμπέρασμα της σφραγίσεως των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων φανερώνει τις ίδιες δοκιμασίες για εκείνους που έχουν ισχυρισθεί ότι «αναγνωρίζουν» τον ρόλο του Ισλάμ του τρίτου Αλλοίμονο. Η «αύξησις της γνώσεως», η οποία εγκαινίασε το κίνημα των Μιλλεριτών, άρχισε στο τέλος των «επτά καιρών» το 1798. Η «αύξησις της γνώσεως», η οποία εγκαινίασε το κίνημα των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων, άρχισε στο τέλος ενός συμβολικού «επτά καιρών» (εκατόν είκοσι έξι ετών) το 1989. Κατά τη διάρκεια αυτών των εκατόν είκοσι έξι ετών κλιμακούμενης αποστασίας, ο Λαοδικειακός Αντβεντισμός έχει φθάσει στην τετάρτη και τελική του γενεά.

It is the third and fourth generation that a nation or people fill their cup of probationary time, and that time has now arrived. The “increase of knowledge” from the book of Daniel that is represented by the Hiddekel River is also the knowledge that is increased, when the Revelation of Jesus Christ is unsealed just before probation closes.

Είναι η τρίτη και η τετάρτη γενεά κατά τις οποίες ένα έθνος ή ένας λαός γεμίζει το ποτήριον του χρόνου της δοκιμασίας του, και ο καιρός εκείνος έχει τώρα φθάσει. Η «αύξησις της γνώσεως» από το βιβλίο του Δανιήλ, η οποία παριστάνεται από τον ποταμό Χιδδέκελ, είναι επίσης η γνώσις που αυξάνεται όταν η Αποκάλυψις του Ιησού Χριστού αποσφραγίζεται λίγο πριν κλείσει η δοκιμασία.

We will take up the last three chapters of the book of Daniel in the next article.

Θα εξετάσουμε τα τρία τελευταία κεφάλαια του βιβλίου του Δανιήλ στο επόμενο άρθρο.

> “The days are fast approaching when there will be great perplexity and confusion. Satan, clothed in angel robes, will deceive, if possible, the very elect. There will be gods many and lords many. Every wind of doctrine will be blowing. Those who have rendered supreme homage to ‘science falsely so called’ will not be the leaders then. Those who have trusted to intellect, genius, or talent will not then stand at the head of rank and file. They did not keep pace with the light. Those who have proved themselves unfaithful will not then be entrusted with the flock. In the last solemn work few great men will be engaged. They are self-sufficient, independent of God, and He cannot use them. The Lord has faithful servants, who in the shaking, testing time will be disclosed to view. There are precious ones now hidden who have not bowed the knee to Baal. They have not had the light which has been shining in a concentrated blaze upon you. But it may be under a rough and uninviting exterior the pure brightness of a genuine Christian character will be revealed. In the day time we look toward heaven but do not see the stars. They are there, fixed in the firmament, but the eye cannot distinguish them. In the night we behold their genuine luster.” Testimonies, volume 5, 80, 81.

> «Πλησιάζουν ταχέως οι ημέρες κατά τις οποίες θα υπάρξει μεγάλη αμηχανία και σύγχυση. Ο Σατανάς, ενδεδυμένος αγγελικά ενδύματα, θα πλανήσει, ει δυνατόν, και αυτούς τους εκλεκτούς. Θα υπάρχουν θεοί πολλοί και κύριοι πολλοί. Κάθε άνεμος διδασκαλίας θα πνέει. Όσοι απέδωσαν ύψιστη τιμή στην “ψευδωνύμως λεγομένη επιστήμη” δεν θα είναι τότε οι ηγέτες. Όσοι εμπιστεύθηκαν στη διάνοια, στη μεγαλοφυΐα ή στο ταλέντο δεν θα στέκονται τότε επικεφαλής των τάξεων. Δεν βάδισαν σε αρμονία με το φως. Όσοι απέδειξαν τους εαυτούς τους άπιστους δεν θα τους εμπιστευθούν τότε το ποίμνιο. Στο τελευταίο αυτό επίσημο έργο ολίγοι μεγάλοι άνδρες θα συμμετάσχουν. Είναι αυτάρκεις, ανεξάρτητοι από τον Θεό, και Εκείνος δεν μπορεί να τους χρησιμοποιήσει. Ο Κύριος έχει πιστούς δούλους, οι οποίοι στον καιρό του κλονισμού και της δοκιμασίας θα φανερωθούν στην όραση. Υπάρχουν πολύτιμες ψυχές τώρα κρυμμένες, οι οποίες δεν έκλιναν το γόνυ στον Βάαλ. Δεν είχαν το φως που έλαμπε επάνω σας με συγκεντρωμένη λάμψη. Αλλά ίσως κάτω από ένα τραχύ και μη ελκυστικό εξωτερικό να αποκαλυφθεί η καθαρή λαμπρότητα ενός γνήσιου χριστιανικού χαρακτήρα. Την ημέρα στρέφουμε το βλέμμα προς τον ουρανό, αλλά δεν βλέπουμε τα άστρα. Είναι εκεί, στερεωμένα στο στερέωμα, αλλά ο οφθαλμός δεν μπορεί να τα διακρίνει. Τη νύχτα αντικρίζουμε την αληθινή τους λάμψη.» Testimonies, τόμος 5, 80, 81.

Back to Articles