Article

# The Book of Daniel - Number Twenty-Nine

Το Βιβλίο του Δανιήλ - Αριθμός Είκοσι Εννέα

Belshazzar’s Feast and the Prophetic Hour: Unveiling the Sunday Law, the Fall of Babylon, and the Final Crisis

Το Συμπόσιο του Βαλτάσαρ και η Προφητική Ώρα: Αποκάλυψη του Νόμου της Κυριακής, της Πτώσεως της Βαβυλώνος και της Τελικής Κρίσεως

Author

Jeff Pippenger

Published

December 24, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

Belshazzar’s feast identifies the “hour” of the Sunday law, but it places the emphasis upon the judgment of the Republican horn. Nebuchadnezzar’s golden image in Daniel chapter three, places the same history, in the context of God’s faithful people who are then lifted up as an ensign. Daniel chapter six, addresses the same line, but addresses the role of the Protestant horn. Belshazzar is representing the “state,” and he called one thousand of his “lords.”

Το συμπόσιο του Βαλτάσαρ προσδιορίζει την «ώρα» του νόμου της Κυριακής, αλλά θέτει την έμφαση επάνω στην κρίση του Ρεπουμπλικανικού κέρατος. Η χρυσή εικόνα του Ναβουχοδονόσορ στο τρίτο κεφάλαιο του Δανιήλ τοποθετεί την ίδια ιστορία στο πλαίσιο του πιστού λαού του Θεού, ο οποίος τότε υψώνεται ως σημείο. Το έκτο κεφάλαιο του Δανιήλ πραγματεύεται την ίδια γραμμή, αλλά εξετάζει τον ρόλο του Προτεσταντικού κέρατος. Ο Βαλτάσαρ εκπροσωπεί το «κράτος», και κάλεσε χίλιους από τους «άρχοντές» του.

> Belshazzar the king made a great feast to a thousand of his lords, and drank wine before the thousand. Belshazzar, whiles he tasted the wine, commanded to bring the golden and silver vessels which his father Nebuchadnezzar had taken out of the temple which was in Jerusalem; that the king, and his princes, his wives, and his concubines, might drink therein. Then they brought the golden vessels that were taken out of the temple of the house of God which was at Jerusalem; and the king, and his princes, his wives, and his concubines, drank in them. They drank wine, and praised the gods of gold, and of silver, of brass, of iron, of wood, and of stone. In the same hour came forth fingers of a man’s hand, and wrote over against the candlestick upon the plaster of the wall of the king’s palace: and the king saw the part of the hand that wrote. Daniel 5:1–5.

> Ο βασιλεὺς Βαλτάσαρ ἔκαμε μέγα συμπόσιον εἰς χιλίους ἀπὸ τοὺς μεγιστᾶνάς του, καὶ ἔπινε οἶνον ἐνώπιον τῶν χιλίων. Καὶ ὁ Βαλτάσαρ, ἐνῷ ἐγεύετο τὸν οἶνον, προσέταξε νὰ φέρουν τὰ χρυσᾶ καὶ ἀργυρᾶ σκεύη, τὰ ὁποῖα ὁ πατὴρ αὐτοῦ Ναβουχοδονόσορ εἶχε λάβει ἀπὸ τὸν ναὸν ποὺ ἦταν ἐν Ἰερουσαλήμ, διὰ νὰ πίνουν ἀπ’ αὐτὰ ὁ βασιλεὺς, οἱ ἄρχοντές του, αἱ γυναῖκές του καὶ αἱ παλλακίδες του. Τότε ἔφεραν τὰ χρυσᾶ σκεύη, τὰ ὁποῖα εἶχαν ληφθῆ ἀπὸ τὸν ναὸν τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ, τοῦ ἐν Ἰερουσαλήμ· καὶ ὁ βασιλεὺς, οἱ ἄρχοντές του, αἱ γυναῖκές του καὶ αἱ παλλακίδες του ἔπιον ἀπ’ αὐτά. Ἔπιναν οἶνον καὶ ἐδοξολογοῦσαν τοὺς θεοὺς τοῦ χρυσοῦ, τοῦ ἀργύρου, τοῦ χαλκοῦ, τοῦ σιδήρου, τοῦ ξύλου καὶ τοῦ λίθου. Κατὰ τὴν αὐτὴν ὥραν ἐξῆλθαν δάκτυλοι χειρὸς ἀνθρώπου καὶ ἔγραφαν ἀπέναντι τοῦ λυχνοστασίου, ἐπάνω εἰς τὸν ἀσβέστην τοῦ τοίχου τοῦ βασιλικοῦ παλατίου· καὶ ὁ βασιλεὺς εἶδε τὸ μέρος τῆς χειρὸς ποὺ ἔγραφε. Δανιήλ 5:1–5.

The number “ten” represents the dragon, and one hundred, and one thousand is simply a magnification of the same symbol. In chapter six, one hundred and twenty push the deceitful law, and one hundred and twenty is a symbol for priests. Considering “line upon line,” Belshazzar’s feast is illustrating the judgment upon a corrupted statecraft, and judgment of a corrupted churchcraft. Belshazzar was drunk with the Babylonian wine, and then determined to desecrate the sacred vessels of God’s temple in Jerusalem.

Ο αριθμός «δέκα» αντιπροσωπεύει τον δράκοντα, και το εκατό, και το χίλια είναι απλώς μεγέθυνση του ίδιου συμβόλου. Στο έκτο κεφάλαιο, εκατόν είκοσι προωθούν τον δόλιο νόμο, και το εκατόν είκοσι είναι σύμβολο για ιερείς. Λαμβάνοντας υπ’ όψιν το «γραμμή επί γραμμής», το συμπόσιο του Βαλτάσαρ απεικονίζει την κρίση επί μιας διεφθαρμένης κρατικής εξουσίας και την κρίση επί μιας διεφθαρμένης εκκλησιαστικής εξουσίας. Ο Βαλτάσαρ ήταν μεθυσμένος από τον βαβυλωνιακό οίνο, και κατόπιν αποφάσισε να βεβηλώσει τα ιερά σκεύη του ναού του Θεού στην Ιερουσαλήμ.

> “The prophet says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils’ (Revelation 18:1, 2). This is the same message that was given by the second angel. Babylon is fallen, ‘because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). What is that wine?—Her false doctrines. She has given to the world a false sabbath instead of the Sabbath of the fourth commandment, and has repeated the falsehood that Satan first told Eve in Eden—the natural immortality of the soul. Many kindred errors she has spread far and wide, ‘teaching for doctrines the commandments of men’ (Matthew 15:9).” Selected Messages, book 2, 118.

> «Ο προφήτης λέγει: “Εἶδον ἄλλον ἄγγελον καταβαίνοντα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, ἔχοντα μεγάλην ἐξουσίαν· καὶ ἡ γῆ ἐφωτίσθη ἐκ τῆς δόξης αὐτοῦ. Καὶ ἔκραξε δυνατὰ μετὰ φωνῆς ἰσχυρᾶς, λέγων, Ἔπεσεν, ἔπεσεν ἡ Βαβυλὼν ἡ μεγάλη, καὶ ἐγένετο κατοικητήριον δαιμόνων” (Αποκάλυψη 18:1, 2). Αὐτὸ εἶναι τὸ ἴδιο μήνυμα ποὺ ἐδόθη ἀπὸ τὸν δεύτερον ἄγγελον. Ἔπεσε ἡ Βαβυλών, “διότι ἐπότισε πάντα τὰ ἔθνη ἐκ τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τῆς πορνείας αὐτῆς” (Αποκάλυψη 14:8). Τί εἶναι αὐτὸς ὁ οἶνος;—Οἱ ψευδεῖς αὐτῆς διδασκαλίες. Ἔδωκε εἰς τὸν κόσμον ψευδὲς σάββατον ἀντὶ τοῦ Σαββάτου τῆς τετάρτης ἐντολῆς, καὶ ἐπανέλαβε τὸ ψεῦδος ποὺ ὁ Σατανᾶς πρῶτος εἶπε εἰς τὴν Εὔαν ἐν τῇ Ἐδέμ—τὴ φυσικὴ ἀθανασία τῆς ψυχῆς. Πολλὰ συγγενῆ σφάλματα διέσπειρε πλατέως καὶ μακράν, “διδάσκοντες ὡς διδασκαλίας ἐντάλματα ἀνθρώπων” (Ματθαῖος 15:9).» Selected Messages, βιβλίο 2, 118.

The wine Belshazzar was drinking was the papacy’s idol sabbath, for the feast represented the prophetic “hour” of the Sunday law. The sanctuary vessels he brought into the banquet hall represented not only rebellion against God, but sacred vessels also represent God’s people, for the literal represents the spiritual, and people are vessels.

Ο οίνος που έπινε ο Βαλτάσαρ ήταν το ειδωλολατρικό σάββατο του παπισμού, διότι το συμπόσιο παρίστανε την προφητική «ώρα» του νόμου της Κυριακής. Τα σκεύη του αγιαστηρίου που έφερε στην αίθουσα του συμποσίου παρίσταναν όχι μόνο εξέγερση κατά του Θεού, αλλά και τα ιερά σκεύη παριστάνουν επίσης τον λαό του Θεού, διότι το κυριολεκτικό παριστάνει το πνευματικό, και οι άνθρωποι είναι σκεύη.

> Nevertheless the foundation of God standeth sure, having this seal, The Lord knoweth them that are his. And, Let everyone that nameth the name of Christ depart from iniquity. But in a great house there are not only vessels of gold and of silver, but also of wood and of earth; and some to honour, and some to dishonour. If a man therefore purge himself from these, he shall be a vessel unto honour, sanctified, and meet for the master’s use, and prepared unto every good work. 2 Timothy 2:19–21.

> Ὅμως τὸ θεμέλιον τοῦ Θεοῦ μένει ἀσάλευτον, ἔχον τοῦτον τὸν σφραγῖδα: Ὁ Κύριος γνωρίζει τοὺς ὄντας αὐτοῦ. Καὶ: Ἀς ἀπομακρυνθῇ ἀπὸ τὴν ἀδικίαν πᾶς ὁ ὀνομάζων τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ. Ἐν δὲ μεγάλῃ οἰκίᾳ δὲν ὑπάρχουν μόνον σκεύη χρυσᾶ καὶ ἀργυρᾶ, ἀλλὰ καὶ ξύλινα καὶ πήλινα· καὶ ἄλλα μὲν εἰς τιμήν, ἄλλα δὲ εἰς ἀτιμίαν. Ἐὰν λοιπόν τις καθαρίσῃ ἑαυτὸν ἀπὸ τούτων, θὰ εἶναι σκεῦος εἰς τιμήν, ἡγιασμένον, εὔχρηστον διὰ τὸν δεσπότην, ἡτοιμασμένον διὰ πᾶν ἔργον ἀγαθόν. Β΄ Τιμόθεον 2:19–21.

In the midst of desecrating God’s people through enforced Sunday worship, the fiery handwriting spells out Belshazzar’s doom.

Εν μέσω της βεβηλώσεως του λαού του Θεού διά της επιβεβλημένης κυριακάτικης λατρείας, η πύρινη γραφή προαναγγέλλει την καταδίκη του Βαλτάσαρ.

> In the same hour came forth fingers of a man’s hand, and wrote over against the candlestick upon the plaster of the wall of the king’s palace: and the king saw the part of the hand that wrote. Then the king’s countenance was changed, and his thoughts troubled him, so that the joints of his loins were loosed, and his knees smote one against another. The king cried aloud to bring in the astrologers, the Chaldeans, and the soothsayers. And the king spake, and said to the wise men of Babylon, Whosoever shall read this writing, and show me the interpretation thereof, shall be clothed with scarlet, and have a chain of gold about his neck, and shall be the third ruler in the kingdom. Daniel 5:5–7.

> Κατ’ ἐκείνην αὐτὴν τὴν ὥραν ἐφάνησαν δάκτυλοι χειρὸς ἀνθρώπου καὶ ἔγραφαν ἀπέναντι τοῦ λυχνοστάτου ἐπὶ τοῦ κονιάματος τοῦ τοίχου τοῦ βασιλικοῦ παλατίου· καὶ ὁ βασιλεὺς ἔβλεπε τὸ μέρος τῆς χειρὸς ποὺ ἔγραφε. Τότε ἀλλοιώθηκε ἡ ὄψη τοῦ βασιλέως, καὶ οἱ διαλογισμοὶ αὐτοῦ τὸν ἐτάραξαν, ὥστε λύθηκαν οἱ ἀρθρώσεις τῶν ὀσφύων αὐτοῦ, καὶ τὰ γόνατά του προσέκρουαν τὸ ἓν εἰς τὸ ἄλλο. Ὁ βασιλεὺς ἐφώναξε δυνατὰ νὰ φέρουν μέσα τοὺς ἀστρολόγους, τοὺς Χαλδαίους καὶ τοὺς μάντεις. Καὶ ὁ βασιλεὺς ἐλάλησε καὶ εἶπε πρὸς τοὺς σοφοὺς τῆς Βαβυλῶνος· Ὅποιος ἀναγνώσει αὐτὴν τὴν γραφή καὶ μοι φανερώσει τὴν ἑρμηνείαν αὐτῆς, θὰ ἐνδυθεῖ πορφύρα, καὶ θὰ ἔχει χρυσὴ ἅλυση περὶ τὸν τράχηλόν του, καὶ θὰ εἶναι τρίτος ἄρχων ἐν τῷ βασιλείῳ. Δανιήλ 5:5–7.

Historically the passage is understood to be identifying that Belshazzar’s father, had left the political throne to Belshazzar, and for this reason the best his son could offer for an interpretation of the handwriting was a position of being the third ruler. Leading up to the Sunday law in the United States, the political leadership will be in a subservient position to the religious leadership who will be working to introduce a new form of worship. The image of the beast represents the combination of church and state with the church in control of the relationship, and at the Sunday law Belshazzar was the political king, thus symbolizing the state, but he was only the second in command to his father’s religious authority. The best he could offer Daniel was to be third.

Ιστορικώς, το χωρίο νοείται ως δηλωτικό ότι ο πατέρας του Βαλτάσαρ είχε παραχωρήσει στον Βαλτάσαρ τον πολιτικό θρόνο, και γι’ αυτό ο ανώτατος τίτλος που μπορούσε ο υιός του να προσφέρει για την ερμηνεία της γραφής ήταν η θέση του τρίτου άρχοντος. Ενόψει του νόμου της Κυριακής στις Ηνωμένες Πολιτείες, η πολιτική ηγεσία θα βρίσκεται σε υποτελή θέση έναντι της θρησκευτικής ηγεσίας, η οποία θα εργάζεται για την εισαγωγή μιας νέας μορφής λατρείας. Η εικόνα του θηρίου αντιπροσωπεύει τον συνδυασμό εκκλησίας και κράτους, με την εκκλησία να ελέγχει τη σχέση, και κατά τον νόμο της Κυριακής ο Βαλτάσαρ ήταν ο πολιτικός βασιλιάς, συμβολίζοντας έτσι το κράτος, αλλά ήταν μόνον ο δεύτερος στην εξουσία υπό τη θρησκευτική αυθεντία του πατέρα του. Το καλύτερο που μπορούσε να προσφέρει στον Δανιήλ ήταν να γίνει τρίτος.

> “When the early church became corrupted by departing from the simplicity of the gospel and accepting heathen rites and customs, she lost the Spirit and power of God; and in order to control the consciences of the people, she sought the support of the secular power. The result was the papacy, a church that controlled the power of the state and employed it to further her own ends, especially for the punishment of ‘heresy.’ In order for the United States to form an image of the beast, the religious power must so control the civil government that the authority of the state will also be employed by the church to accomplish her own ends. . . .

> «Όταν η αρχαία εκκλησία διεφθάρη, επειδή απομακρύνθηκε από την απλότητα του ευαγγελίου και δέχθηκε ειδωλολατρικές τελετές και έθιμα, έχασε το Πνεύμα και τη δύναμη του Θεού· και, προκειμένου να ελέγχει τις συνειδήσεις του λαού, επεζήτησε την υποστήριξη της κοσμικής εξουσίας. Το αποτέλεσμα ήταν ο παπισμός, μια εκκλησία που ήλεγχε την εξουσία του κράτους και τη χρησιμοποιούσε για την προώθηση των δικών της σκοπών, ιδιαίτερα για την τιμωρία της “αίρεσης”. Για να σχηματίσουν οι Ηνωμένες Πολιτείες εικόνα του θηρίου, η θρησκευτική εξουσία πρέπει να ελέγξει σε τέτοιο βαθμό την πολιτική κυβέρνηση, ώστε και η εξουσία του κράτους να χρησιμοποιηθεί από την εκκλησία για την επίτευξη των δικών της σκοπών....»

> “The enforcement of Sundaykeeping on the part of Protestant churches is an enforcement of the worship of the papacy—of the beast. Those who, understanding the claims of the fourth commandment, choose to observe the false instead of the true Sabbath are thereby paying homage to that power by which alone it is commanded. But in the very act of enforcing a religious duty by secular power, the churches would themselves form an image to the beast; hence the enforcement of Sundaykeeping in the United States would be an enforcement of the worship of the beast and his image.” The Great Controversy, 443, 448, 449.

> «Η επιβολή της τηρήσεως της Κυριακής εκ μέρους των Προτεσταντικών εκκλησιών είναι επιβολή της λατρείας του παπισμού — του θηρίου. Εκείνοι οι οποίοι, κατανοώντας τις αξιώσεις της τετάρτης εντολής, επιλέγουν να τηρούν το ψευδές αντί του αληθινού Σαββάτου, αποδίδουν έτσι τιμή σε εκείνη τη δύναμη από την οποία και μόνον αυτό επιτάσσεται. Αλλ’ εν αυτή τη πράξει της επιβολής ενός θρησκευτικού καθήκοντος διά της κοσμικής εξουσίας, οι εκκλησίες θα σχημάτιζαν οι ίδιες μια εικόνα προς το θηρίο· ως εκ τούτου, η επιβολή της τηρήσεως της Κυριακής στις Ηνωμένες Πολιτείες θα ήταν επιβολή της λατρείας του θηρίου και της εικόνος αυτού.» The Great Controversy, 443, 448, 449.

It is in a crisis that character is revealed, and the mysterious message on the wall produced a crisis in Belshazzar’s experience and marked the end of his kingdom, thus symbolizing the end of the kingdom of the earth beast. Belshazzar died that very night, representing the Sunday law, when the United States is overthrown as the sixth kingdom of Bible prophecy at the Sunday law, but the United States immediately transitions into the premier king of the ten kings. The ten kings are the seventh kingdom of Bible prophecy, and they immediately agree to give their seventh kingdom to the beast.

Μέσα σε μια κρίση αποκαλύπτεται ο χαρακτήρας, και το μυστηριώδες μήνυμα επάνω στον τοίχο προκάλεσε μια κρίση στην εμπειρία του Βαλτάσαρ και σήμανε το τέλος του βασιλείου του, συμβολίζοντας έτσι το τέλος του βασιλείου του θηρίου της γης. Ο Βαλτάσαρ πέθανε εκείνη ακριβώς τη νύχτα, εκπροσωπώντας τον νόμο της Κυριακής, όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες ανατρέπονται ως το έκτο βασίλειο της βιβλικής προφητείας κατά τον νόμο της Κυριακής, αλλά οι Ηνωμένες Πολιτείες μεταβαίνουν αμέσως στον πρωτεύοντα βασιλιά των δέκα βασιλέων. Οι δέκα βασιλείς είναι το έβδομο βασίλειο της βιβλικής προφητείας, και συμφωνούν αμέσως να δώσουν το έβδομο βασίλειό τους στο θηρίο.

> For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. Revelation 17:17.

> Διότι ὁ Θεὸς ἔβαλε εἰς τὰς καρδίας αὐτῶν νὰ ἐκτελέσωσι τὸ θέλημά του, καὶ νὰ συμφωνήσωσι, καὶ νὰ δώσωσι τὴν βασιλείαν αὐτῶν εἰς τὸ θηρίον, ἕως οὗ πληρωθῶσιν οἱ λόγοι τοῦ Θεοῦ. Ἀποκάλυψις 17:17.

The final movements are rapid ones, and the transition from the sixth kingdom to the seventh, and then to the eighth is rapid, for the world is then in a great crisis. The overthrow of the earth beast causes Belshazzar to fear, and as the premier king of the ten kings, he represents the fear that all the kings of the earth will experience at the overthrow of the United States. In Revelation chapter eleven, the “hour” that the handwriting appears upon the wall, is the “hour” of the great earthquake. At that point three symbols of Islam are marked, and it is Islam that causes the kings to fear in the last days.

Οι τελικές κινήσεις είναι ταχείες, και η μετάβαση από το έκτο βασίλειο στο έβδομο, και έπειτα στο όγδοο είναι ταχεία, διότι τότε ο κόσμος βρίσκεται σε μεγάλη κρίση. Η ανατροπή του θηρίου της γης προκαλεί φόβο στον Βαλτάσαρ, και ως ο πρώτος βασιλιάς των δέκα βασιλέων, αντιπροσωπεύει τον φόβο που θα βιώσουν όλοι οι βασιλείς της γης κατά την ανατροπή των Ηνωμένων Πολιτειών. Στην Αποκάλυψη, κεφάλαιο ένδεκα, η «ώρα» κατά την οποία η γραφή εμφανίζεται επάνω στον τοίχο, είναι η «ώρα» του μεγάλου σεισμού. Σε εκείνο το σημείο επισημαίνονται τρία σύμβολα του Ισλάμ, και το Ισλάμ είναι εκείνο που προκαλεί φόβο στους βασιλείς κατά τις έσχατες ημέρες.

> For, lo, the kings were assembled, they passed by together. They saw it, and so they marvelled; they were troubled, and hasted away. Fear took hold upon them there, and pain, as of a woman in travail. Thou breakest the ships of Tarshish with an east wind. As we have heard, so have we seen in the city of the Lord of hosts, in the city of our God: God will establish it forever. Selah. Psalm 48:4–8.

> Διότι, ιδού, οι βασιλείς συνήχθησαν, διήλθον ομού. Είδον, και ούτως εθαύμασαν· εταράχθησαν, και έσπευσαν να φύγωσιν. Φόβος κατέλαβεν αυτούς εκεί, και πόνος, ως γυναικός τικτούσης. Συντρίβεις τα πλοία της Θαρσείς με άνεμον ανατολικόν. Καθώς ηκούσαμεν, ούτως είδομεν εν τη πόλει του Κυρίου των δυνάμεων, εν τη πόλει του Θεού ημών· ο Θεός θέλει στερεώσει αυτήν εις τον αιώνα. Διάψαλμα. Ψαλμός 48:4–8.

The lords, or kings were assembled at Belshazzar’s feast, drinking the wine of Babylon and handling and looking upon the sacred vessels of God’s sanctuary, when fear took hold of them, as represented by Belshazzar’s fear when the handwriting appeared upon the wall. Belshazzar’s fear began an escalating fear that is represented by a woman in travail, and Revelation eleven’s “hour” leads into chapter twelve, where the ensign is represented as a woman about to give birth. The first labor pain is the handwriting on the wall of the banquet hall. The fear is caused by the “east wind” of Islam, that “breakest the ships of Tarshish.”

Οἱ άρχοντες, ή βασιλείς, ήσαν συναγμένοι στο συμπόσιο του Βαλτάσαρ, πίνοντες τον οίνον της Βαβυλώνος και μεταχειριζόμενοι και ατενίζοντες τα ιερά σκεύη του αγιαστηρίου του Θεού, όταν φόβος τούς κατέλαβε, όπως παριστάνεται από τον φόβο του Βαλτάσαρ όταν η γραφή ενεφανίσθη επί του τοίχου. Ο φόβος του Βαλτάσαρ ήρξατο μιας κλιμακουμένης φοβέρας, η οποία παριστάνεται ως γυνή ωδίνουσα, και η «ώρα» του ενδεκάτου κεφαλαίου της Αποκαλύψεως οδηγεί στο δωδέκατο κεφάλαιο, όπου το σημείον παριστάνεται ως γυνή μέλλουσα να γεννήσει. Η πρώτη ωδίνη είναι η γραφή επί του τοίχου της αιθούσης του συμποσίου. Ο φόβος προκαλείται από τον «ανατολικόν άνεμον» του Ισλάμ, «ὅστις συντρίβεις τὰ πλοῖα τῆς Θαρσείς».

In Belshazzar’s banquet hall, “one thousand lords” are consuming the wine of Babylon, which represents Sunday enforcement. At that time, Nebuchadnezzar’s orchestra begins to play the music, as Belshazzar has the ornaments of the sanctuary brought in. The whore of Tyre begins to sing, and apostate Israel begins to dance around Nebuchadnezzar’s golden idol. But the party is crashed by the “east wind,” which is the “third woe” that comes quickly, and is the “seventh trumpet.” When Islam crashes the party, the “nations are angered.” They are angered, for the ships of Tarshish, the symbol of the economic structure of planet earth is then sank in the midst of the sea.

Στην αίθουσα του συμποσίου του Βαλτάσαρ, «χίλιοι άρχοντες» καταναλώνουν τον οίνο της Βαβυλώνας, ο οποίος αντιπροσωπεύει την επιβολή της Κυριακής. Εκείνον τον καιρό, η ορχήστρα του Ναβουχοδονόσορος αρχίζει να παίζει τη μουσική, καθώς ο Βαλτάσαρ διατάσσει να φέρουν μέσα τα σκεύη του αγιαστηρίου. Η πόρνη της Τύρου αρχίζει να άδει, και ο αποστάτης Ισραήλ αρχίζει να χορεύει γύρω από το χρυσό είδωλο του Ναβουχοδονόσορος. Αλλά το συμπόσιο διακόπτεται βιαίως από τον «ανατολικό άνεμο», ο οποίος είναι το «τρίτο αλλοίμονο» που έρχεται ταχέως, και είναι η «έβδομη σάλπιγγα». Όταν το Ισλάμ διακόπτει βιαίως το συμπόσιο, «τα έθνη ωργίσθησαν». Ωργίσθησαν, διότι τότε τα πλοία της Θαρσείς, το σύμβολο της οικονομικής δομής του πλανήτη γη, βυθίζονται εν μέσω της θαλάσσης.

> Tarshish was thy merchant by reason of the multitude of all kind of riches; with silver, iron, tin, and lead, they traded in thy fairs. Javan, Tubal, and Meshech, they were thy merchants: they traded the persons of men and vessels of brass in thy market. They of the house of Togarmah traded in thy fairs with horses and horsemen and mules. The men of Dedan were thy merchants; many isles were the merchandise of thine hand: they brought thee for a present horns of ivory and ebony. Syria was thy merchant by reason of the multitude of the wares of thy making: they occupied in thy fairs with emeralds, purple, and broidered work, and fine linen, and coral, and agate. Judah, and the land of Israel, they were thy merchants: they traded in thy market wheat of Minnith, and Pannag, and honey, and oil, and balm. Damascus was thy merchant in the multitude of the wares of thy making, for the multitude of all riches; in the wine of Helbon, and white wool. Dan also and Javan going to and fro occupied in thy fairs: bright iron, cassia, and calamus, were in thy market. Dedan was thy merchant in precious clothes for chariots. Arabia, and all the princes of Kedar, they occupied with thee in lambs, and rams, and goats: in these were they thy merchants. The merchants of Sheba and Raamah, they were thy merchants: they occupied in thy fairs with chief of all spices, and with all precious stones, and gold. Haran, and Canneh, and Eden, the merchants of Sheba, Asshur, and Chilmad, were thy merchants. These were thy merchants in all sorts of things, in blue clothes, and broidered work, and in chests of rich apparel, bound with cords, and made of cedar, among thy merchandise. The ships of Tarshish did sing of thee in thy market: and thou wast replenished, and made very glorious in the midst of the seas. Thy rowers have brought thee into great waters: the east wind hath broken thee in the midst of the seas. Thy riches, and thy fairs, thy merchandise, thy mariners, and thy pilots, thy calkers, and the occupiers of thy merchandise, and all thy men of war, that are in thee, and in all thy company which is in the midst of thee, shall fall into the midst of the seas in the day of thy ruin. Ezekiel 27:12–26.

> Η Θαρσείς ήτο έμπορός σου εξαιτίας του πλήθους παντός είδους πλούτου· με άργυρον, σίδηρον, κασσίτερον και μόλυβδον ενεπορεύοντο εις τας αγοράς σου. Ο Ιαυάν, ο Θουβάλ και ο Μεσέχ, αυτοί ήσαν οι έμποροί σου· ενεπορεύοντο εις την αγοράν σου ψυχάς ανθρώπων και σκεύη χαλκού. Οι εκ του οίκου του Θογαρμά ενεπορεύοντο εις τας αγοράς σου ίππους και ιππείς και ημιόνους. Οι άνδρες της Δεδάν ήσαν οι έμποροί σου· πολλαί νήσοι ήσαν το εμπόριον της χειρός σου· σου έφερνον ως δώρον κέρατα ελεφαντίνης και έβενον. Η Συρία ήτο έμπορός σου εξαιτίας του πλήθους των κατασκευασμάτων σου· ενεπορεύοντο εις τας αγοράς σου σμαράγδια, πορφύραν και κεντήματα, και βύσσινον λινόν, και κοράλλιον, και αχάτην. Ο Ιούδας και η γη του Ισραήλ, αυτοί ήσαν οι έμποροί σου· ενεπορεύοντο εις την αγοράν σου σίτον της Μιννίθ, και Πάνναγ, και μέλι, και έλαιον, και βάλσαμον. Η Δαμασκός ήτο έμπορός σου διά το πλήθος των κατασκευασμάτων σου, διά το πλήθος παντός πλούτου· με οίνον της Χελβών και λευκόν μαλλίον. Ο Δαν επίσης και ο Ιαυάν, περιερχόμενοι, ενεπορεύοντο εις τας αγοράς σου· λαμπρόν σίδηρον, κασσία και κάλαμος ήσαν εις την αγοράν σου. Η Δεδάν ήτο έμπορός σου εις πολυτίμους στολάς διά άρματα. Η Αραβία και πάντες οι άρχοντες του Κηδάρ ενεπορεύοντο μετά σου με αρνία και κριούς και τράγους· εις ταύτα ήσαν οι έμποροί σου. Οι έμποροι της Σεβά και της Ρααμά, αυτοί ήσαν οι έμποροί σου· ενεπορεύοντο εις τας αγοράς σου με τα εκλεκτότερα πάντων των αρωμάτων, και με πάντας τους πολυτίμους λίθους, και χρυσόν. Ο Χαράν και η Καννή και η Εδέμ, οι έμποροι της Σεβά, της Ασσούρ και της Χιλμάδ, ήσαν οι έμποροί σου. Αυτοί ήσαν οι έμποροί σου εις παν είδος πραγμάτων, εις κυανά ενδύματα και κεντήματα, και εις κιβώτια πολυτελών ενδυμάτων, δεδεμένα με σχοινία και κατασκευασμένα από κέδρον, μεταξύ των εμπορευμάτων σου. Τα πλοία της Θαρσείς έψαλλον περί σου εις την αγοράν σου· και ήσουν πλήρης, και κατέστης υπερβαλλόντως ένδοξος εν μέσω των θαλασσών. Οι κωπηλάται σου σε έφεραν εις μεγάλα ύδατα· ο ανατολικός άνεμος σε συνέτριψεν εν μέσω των θαλασσών. Ο πλούτος σου, και αι αγοραί σου, τα εμπορεύματά σου, οι ναύται σου και οι κυβερνήται σου, οι καλαφάται σου, και οι πραγματευταί των εμπορευμάτων σου, και πάντες οι άνδρες του πολέμου σου, οι ευρισκόμενοι εντός σου, και άπασα η συνοδεία σου η εν μέσω σου, θέλουσι πέσει εις το μέσον των θαλασσών εν τη ημέρα της πτώσεώς σου. Ιεζεκιήλ 27:12–26.

The “ships of Tarshish” are the symbol of the economic structure of planet earth, and they are sunk in the midst of the sea by the “east wind.” Ezekiel informs us this takes place in the “day of thy ruin,” and the subject of Ezekiel chapter twenty-seven, is the lamentation for Tyrus.

Τα «πλοία της Θαρσείς» αποτελούν το σύμβολο της οικονομικής δομής του πλανήτη γη, και βυθίζονται στο μέσον της θαλάσσης από τον «ανατολικό άνεμο». Ο Ιεζεκιήλ μάς πληροφορεί ότι αυτό λαμβάνει χώρα κατά την «ημέρα της καταστροφής σου», και το θέμα του εικοστού εβδόμου κεφαλαίου του Ιεζεκιήλ είναι ο θρήνος για την Τύρο.

> The word of the Lord came again unto me, saying, Now, thou son of man, take up a lamentation for Tyrus; And say unto Tyrus, O thou that art situate at the entry of the sea, which art a merchant of the people for many isles, Thus saith the Lord God; O Tyrus, thou hast said, I am of perfect beauty. Ezekiel 27:1–3.

> Και ήλθε πάλιν προς εμέ ο λόγος του Κυρίου, λέγων· Τώρα, υιέ ανθρώπου, λάβε θρήνον περί της Τύρου· και ειπέ προς την Τύρον· Ω συ, η κειμένη εις την είσοδον της θαλάσσης, η εμπορευομένη με τους λαούς προς πολλάς νήσους, ούτω λέγει Κύριος ο Θεός· Ω Τύρος, συ είπας, Εγώ είμαι τελεία εις κάλλος. Ιεζεκιήλ 27:1–3.

The day of the ruin of Tyrus is the subject of the lamentation. The day of the ruin of Tyrus is the Sunday law, for Tyrus is a symbol of the papacy, whose judgment begins in the “hour” that the second voice of Revelation eighteen begins to call people out of Babylon.

Η ημέρα της καταστροφής της Τύρου αποτελεί το θέμα του θρήνου. Η ημέρα της καταστροφής της Τύρου είναι ο νόμος της Κυριακής, διότι η Τύρος είναι σύμβολο του παπισμού, του οποίου η κρίση αρχίζει κατά την «ώρα» κατά την οποία η δεύτερη φωνή του δέκατου όγδοου κεφαλαίου της Αποκάλυψης αρχίζει να καλεί τους ανθρώπους να εξέλθουν από τη Βαβυλώνα.

> And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double. How much she hath glorified herself, and lived deliciously, so much torment and sorrow give her: for she saith in her heart, I sit a queen, and am no widow, and shall see no sorrow. Therefore shall her plagues come in one day, death, and mourning, and famine; and she shall be utterly burned with fire: for strong is the Lord God who judgeth her. And the kings of the earth, who have committed fornication and lived deliciously with her, shall bewail her, and lament for her, when they shall see the smoke of her burning, Standing afar off for the fear of her torment, saying, Alas, alas that great city Babylon, that mighty city! for in one hour is thy judgment come. And the merchants of the earth shall weep and mourn over her; for no man buyeth their merchandise any more. Revelation 18:4–11.

> Και ήκουσα άλλην φωνήν εκ του ουρανού, λέγουσαν· Εξέλθετε εξ αυτής, λαέ μου, διά να μη γείνητε συμμέτοχοι των αμαρτιών αυτής, και διά να μη λάβητε εκ των πληγών αυτής· διότι αι αμαρτίαι αυτής έφθασαν έως του ουρανού, και ο Θεός ενεθυμήθη τας ανομίας αυτής. Απόδοτε εις αυτήν καθώς και αυτή απέδωκεν εις εσάς, και διπλασιάσατε εις αυτήν διπλά κατά τα έργα αυτής· εν τω ποτηρίω το οποίον εγέμισεν, γεμίσατε εις αυτήν διπλούν. Όσον εδόξασε τον εαυτόν αυτής και έζησεν εν τρυφή, τοσούτον δότε εις αυτήν βασανισμόν και πένθος· διότι λέγει εν τη καρδία αυτής, Κάθημαι βασίλισσα, και χήρα δεν είμαι, και πένθος δεν θέλω ιδεί. Διά τούτο, εν μία ημέρα θέλουσιν έλθει αι πληγαί αυτής, θάνατος και πένθος και πείνα· και θέλει κατακαυθή ολοτελώς εν πυρί· διότι ισχυρός είναι Κύριος ο Θεός ο κρίνων αυτήν. Και οι βασιλείς της γης, οι πορνεύσαντες και ζήσαντες εν τρυφή μετ’ αυτής, θέλουσι κλαύσει και θρηνήσει δι’ αυτήν, όταν βλέπωσι τον καπνόν της πυρπολήσεως αυτής, ιστάμενοι από μακρόθεν διά τον φόβον του βασανισμού αυτής, λέγοντες· Ουαί, ουαί, η πόλις η μεγάλη Βαβυλών, η πόλις η ισχυρά! διότι εν μία ώρα ήλθεν η κρίσις σου. Και οι έμποροι της γης θέλουσι κλαύσει και πενθήσει δι’ αυτήν· διότι ουδείς αγοράζει πλέον τα εμπορεύματα αυτών. Αποκάλυψις 18:4–11.

The word that is used five times as “hour,” in the book of Daniel, always represents some type of judgment. The type of judgment is determined by the context of the passage where it is employed. In Daniel chapter four, the word “hour” is used first to announce the coming of judgment, whether it was the investigative judgment that began on October 22, 1844, or the executive judgment that begins at the Sunday law. In both cases, the investigative or executive judgments are progressive. The executive judgment of the papacy begins at the Sunday law in the United States. That marks the “hour” that the papacy’s executive judgment begins, and that “hour” is the “hour” of the great earthquake of Revelation eleven, when the two witnesses, represented by Shadrach, Meshach and Abednego are cast into the furnace as the ensign that is lifted up as Ezekiel’s mighty army. That “hour” is when the handwriting appears upon Belshazzar’s wall.

Η λέξη που χρησιμοποιείται πέντε φορές ως «ώρα» στο βιβλίο του Δανιήλ αντιπροσωπεύει πάντοτε κάποιο είδος κρίσεως. Το είδος της κρίσεως καθορίζεται από τα συμφραζόμενα του χωρίου όπου χρησιμοποιείται. Στο τέταρτο κεφάλαιο του Δανιήλ, η λέξη «ώρα» χρησιμοποιείται πρώτον για να αναγγείλει την επερχόμενη κρίση, είτε επρόκειτο για την ανακριτική κρίση που άρχισε στις 22 Οκτωβρίου 1844 είτε για την εκτελεστική κρίση που αρχίζει με τον νόμο της Κυριακής. Και στις δύο περιπτώσεις, η ανακριτική ή η εκτελεστική κρίση είναι προοδευτικές. Η εκτελεστική κρίση του παπισμού αρχίζει με τον νόμο της Κυριακής στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό σηματοδοτεί την «ώρα» κατά την οποία αρχίζει η εκτελεστική κρίση του παπισμού, και εκείνη η «ώρα» είναι η «ώρα» του μεγάλου σεισμού της Αποκαλύψεως ένδεκα, όταν οι δύο μάρτυρες, οι οποίοι αντιπροσωπεύονται από τον Σεδράχ, τον Μισάχ και τον Αβδέ-Νεγώ, ρίπτονται μέσα στην κάμινο ως το λάβαρο που υψώνεται ως το ισχυρό στράτευμα του Ιεζεκιήλ. Εκείνη η «ώρα» είναι όταν η γραφή εμφανίζεται επάνω στον τοίχο του Βαλτάσαρ.

The “ships of Tarshish”, which represent the structure of the economic supply-lines of planet earth are sunk in the midst of the seas at that time, and it causes the merchants and kings of the earth to fear as represented by Belshazzar.

Τα «πλοία της Θαρσείς», τα οποία αντιπροσωπεύουν τη δομή των οικονομικών γραμμών ανεφοδιασμού του πλανήτη γη, βυθίζονται τότε στο μέσον των θαλασσών, και αυτό προκαλεί φόβο στους εμπόρους και στους βασιλείς της γης, όπως απεικονίζεται από τον Βαλτάσαρ.

In Revelation eleven, the “hour” is when the “third Woe” of Islam comes quickly, and the Seventh Trumpet sounds, and the nations are made angry. All three of those symbols point to Islam as the providential tool the Lord uses to accomplish the slaying of Belshazzar at that very “hour.” Belshazzar was slain by enemies that secretly came into his kingdom through the gates that had been carelessly left open, just as the border wall between Mexico and the United States has been carelessly left open, as the “hour” of the “great earthquake” approaches.

Στην Αποκάλυψη ένδεκα, η «ώρα» είναι όταν το «τρίτο Ουαί» του Ισλάμ έρχεται ταχέως, και η Έβδομη Σάλπιγγα ηχεί, και τα έθνη εξοργίζονται. Και τα τρία αυτά σύμβολα υποδεικνύουν το Ισλάμ ως το προνοιακό εργαλείο που χρησιμοποιεί ο Κύριος για να επιτελέσει τη θανάτωση του Βαλτάσαρ ακριβώς κατά την ίδια εκείνη «ώρα». Ο Βαλτάσαρ θανατώθηκε από εχθρούς που εισήλθαν κρυφά στο βασίλειό του μέσω των πυλών που είχαν αμελώς αφεθεί ανοικτές, ακριβώς όπως το συνοριακό τείχος μεταξύ του Μεξικού και των Ηνωμένων Πολιτειών έχει αμελώς αφεθεί ανοικτό, καθώς πλησιάζει η «ώρα» του «μεγάλου σεισμού».

The healing of the deadly wound of the papacy is set forth in the last six verses of Daniel chapter eleven. In those verses three obstacles are identified that are overcome as the papacy’s deadly wound is healed. The King of the North always conquers three obstacles on his way to supreme power, and always in the order of: first his enemy, second his ally, and then finally his victim. The first to be conquered was the King of the South, representing the Soviet Union, the last enemy of Rome, that was swept away in 1989. The second obstacle is the glorious land, which is Rome’s ally who conquered the USSR for Rome, the United States, which is conquered in the “hour” we are now considering. Thereafter the third obstacle, represented as Egypt, represents when the papacy takes control of its victim, the United Nations.

Η ίαση της θανατηφόρου πληγής του παπισμού εκτίθεται στους τελευταίους έξι στίχους του ενδέκατου κεφαλαίου του Δανιήλ. Στους στίχους αυτούς προσδιορίζονται τρία εμπόδια, τα οποία υπερνικώνται καθώς ιάται η θανατηφόρος πληγή του παπισμού. Ο Βασιλεύς του Βορρά πάντοτε κατακτά τρία εμπόδια στην πορεία του προς την υπέρτατη εξουσία, και πάντοτε με την εξής σειρά: πρώτον τον εχθρό του, δεύτερον τον σύμμαχό του, και έπειτα τέλος το θύμα του. Ο πρώτος που κατακτήθηκε ήταν ο Βασιλεύς του Νότου, ο οποίος αντιπροσώπευε τη Σοβιετική Ένωση, τον τελευταίο εχθρό της Ρώμης, η οποία παραμερίσθηκε το 1989. Το δεύτερο εμπόδιο είναι η ένδοξη γη, η οποία είναι ο σύμμαχος της Ρώμης που κατέκτησε για λογαριασμό της τη Σοβιετική Ένωση, οι Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες κατακτώνται κατά την «ώρα» που τώρα εξετάζουμε. Κατόπιν, το τρίτο εμπόδιο, που παριστάνεται ως Αίγυπτος, αντιπροσωπεύει τον καιρό κατά τον οποίο ο παπισμός αποκτά τον έλεγχο του θύματός του, των Ηνωμένων Εθνών.

In 1989, when the unsealing of those verses occurred, and there was thereafter an increase of knowledge of those verses, it was recognized that pagan Rome, papal Rome and then modern Rome (represented as the King of the North in the last six verses of Daniel chapter eleven), each needed to overcome three geographical obstacles before they were established as a kingdom. For pagan Rome, those three obstacles were represented as three directions.

Το 1989, όταν έλαβε χώρα η αποσφράγιση εκείνων των εδαφίων και ακολούθησε αύξηση της γνώσεως σχετικά με αυτά, αναγνωρίσθηκε ότι η ειδωλολατρική Ρώμη, η παπική Ρώμη και κατόπιν η σύγχρονη Ρώμη (η οποία παρουσιάζεται ως ο Βασιλεύς του Βορρά στα τελευταία έξι εδάφια του ενδέκατου κεφαλαίου του Δανιήλ), έπρεπε καθεμία να υπερνικήσει τρία γεωγραφικά εμπόδια προτού εδραιωθεί ως βασίλειο. Για την ειδωλολατρική Ρώμη, τα τρία αυτά εμπόδια παριστάνονταν ως τρεις κατευθύνσεις.

> And out of one of them came forth a little horn, which waxed exceeding great, toward the south, and toward the east, and toward the pleasant land. Daniel 8:9.

> Και από έναν από αυτούς εξήλθε ένα μικρό κέρας, το οποίο αυξήθηκε υπερβολικά προς τον νότο, και προς την ανατολή, και προς την ένδοξη γη. Δανιήλ 8:9.

For papal Rome they were three horns that needed to be plucked up.

Διότι για την παπική Ρώμη ήσαν τρία κέρατα που έπρεπε να εκριζωθούν.

> I considered the horns, and, behold, there came up among them another little horn, before whom there were three of the first horns plucked up by the roots: and, behold, in this horn were eyes like the eyes of man, and a mouth speaking great things. Daniel 7:8.

> Παρατηρούσα τα κέρατα, και ιδού, ανέβηκε ανάμεσά τους ένα άλλο μικρό κέρας, ενώπιον του οποίου τρία από τα πρώτα κέρατα ξεριζώθηκαν· και ιδού, στο κέρας αυτό υπήρχαν μάτια σαν μάτια ανθρώπου και στόμα που λαλούσε μεγάλα πράγματα. Δανιήλ 7:8.

For modern Rome (the king of the north), represented in the last six verses of Daniel eleven, the three obstacles were the king of the south, the glorious land, and Egypt. As with pagan Rome and papal Rome the three obstacles represented geographic obstacles. Modern Rome, represented as the king of the north in the last six verses of Daniel eleven, needed to overcome three “walls”, and with the first wall there was a philosophical “wall” that was removed at the same time a literal wall was removed. In 1989, when the king of the north brought down the Soviet Union (the king of the south), the philosophical “wall” of the “iron curtain” was removed, as the Berlin wall was dismantled.

Για τη σύγχρονη Ρώμη (τον βασιλιά του βορρά), η οποία απεικονίζεται στα τελευταία έξι εδάφια του Δανιήλ ένδεκα, τα τρία εμπόδια ήταν ο βασιλιάς του νότου, η ένδοξη γη και η Αίγυπτος. Όπως στην ειδωλολατρική Ρώμη και στην παπική Ρώμη, τα τρία εμπόδια αντιπροσώπευαν γεωγραφικά εμπόδια. Η σύγχρονη Ρώμη, η οποία παρουσιάζεται ως ο βασιλιάς του βορρά στα τελευταία έξι εδάφια του Δανιήλ ένδεκα, χρειαζόταν να υπερνικήσει τρία «τείχη», και με το πρώτο τείχος υπήρχε ένα φιλοσοφικό «τείχος» που αφαιρέθηκε την ίδια στιγμή που αφαιρέθηκε ένα κυριολεκτικό τείχος. Το 1989, όταν ο βασιλιάς του βορρά κατέβαλε τη Σοβιετική Ένωση (τον βασιλιά του νότου), αφαιρέθηκε το φιλοσοφικό «τείχος» του «σιδηρού παραπετάσματος», καθώς το Τείχος του Βερολίνου κατεδαφιζόταν.

In the “hour” of Belshazzar’s judgment, when the handwriting is on the wall, and his enemies are secretly entering in through the unguarded gates, the philosophical “wall” of the separation of church and state is removed, while Islam of the third Woe has secretly entered through the unattended “wall” on the southern border of the glorious land.

Κατά την «ώρα» της κρίσεως του Βαλτάσαρ, όταν η γραφή είναι επί του τοίχου και οι εχθροί του εισέρχονται κρυφίως διά των αφυλάκτων πυλών, το φιλοσοφικό «τείχος» του διαχωρισμού Εκκλησίας και κράτους καταργείται, ενώ το Ισλάμ του τρίτου Οὐαί έχει εισέλθει κρυφίως διά του αφρουρήτου «τείχους» στα νότια σύνορα της ενδόξου γης.

When “Egypt”, representing the United Nations, is conquered, and the philosophical “wall of national sovereignty” is removed, as every nation is forced to accept the one-world government that is directed by the whore of Tyre. At that time, a financial crash will occur that produces the martial law and despotism of the last days. Something may very well happen on a street that is called “Wall Street”.

Όταν η «Αίγυπτος», η οποία αντιπροσωπεύει τα Ηνωμένα Έθνη, κατακτηθεί και το φιλοσοφικό «τείχος της εθνικής κυριαρχίας» απομακρυνθεί, καθώς κάθε έθνος θα εξαναγκασθεί να αποδεχθεί την παγκόσμια κυβέρνηση που κατευθύνεται από την πόρνη της Τύρου, τότε θα επέλθει μια οικονομική κατάρρευση, η οποία θα επιφέρει τον στρατιωτικό νόμο και τον δεσποτισμό των εσχάτων ημερών. Κάτι ενδέχεται πράγματι να συμβεί σε έναν δρόμο που αποκαλείται «Wall Street».

> “The very means that is now so sparingly invested in the cause of God, and that is selfishly retained, will, in a little while, be cast with all idols to the moles and to the bats. Money will soon depreciate in value very suddenly when the reality of eternal scenes opens to the senses of man.” Welfare Ministry, 266.

> «Αυτά ακριβώς τα μέσα, τα οποία τώρα επενδύονται τόσο φειδωλά στο έργο του Θεού και κατακρατούνται εγωιστικά, σε λίγο θα ριφθούν μαζί με όλα τα είδωλα στους ασπάλακες και στις νυχτερίδες. Το χρήμα σύντομα θα υποτιμηθεί στην αξία του πολύ αιφνιδίως, όταν η πραγματικότητα των αιωνίων σκηνών ανοιχθεί στις αισθήσεις του ανθρώπου.» Welfare Ministry, 266.

We continue our study of Belshazzar in the next article.

Συνεχίζουμε τη μελέτη μας για τον Βαλτάσαρ στο επόμενο άρθρο.

> “Today, as in the days of Elijah, the line of demarcation between God’s commandment-keeping people and the worshipers of false gods is clearly drawn. ‘How long halt ye between two opinions?’ Elijah cried; ‘if the Lord be God, follow Him: but if Baal, then follow him.’ 1 Kings 18:21. And the message for today is: ‘Babylon the great is fallen, is fallen…. Come out of her, My people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities.’ Revelation 18:2, 4, 5.

> «Σήμερα, όπως και στις ημέρες του Ηλία, η διαχωριστική γραμμή μεταξύ του λαού του Θεού που τηρεί τις εντολές Του και των προσκυνητών ψευδών θεών είναι σαφώς χαραγμένη. “Έως πότε χωλανετε μεταξύ δύο φρονημάτων;” ανέκραξε ο Ηλίας· “εάν ο Κύριος είναι ο Θεός, ακολουθείτε Αυτόν· εάν όμως ο Βάαλ, τότε ακολουθείτε αυτόν.” Α΄ Βασιλέων 18:21. Και το μήνυμα για σήμερα είναι: “Έπεσεν, έπεσεν η Βαβυλών η μεγάλη…. Εξέλθετε εξ αυτής, λαέ Μου, δια να μη γίνητε συμμέτοχοι των αμαρτιών αυτής και δια να μη λάβητε εκ των πληγών αυτής· διότι αι αμαρτίαι αυτής έφθασαν έως του ουρανού, και ο Θεός ενεθυμήθη τα αδικήματα αυτής.” Αποκάλυψις 18:2, 4, 5.»

> “The time is not far distant when the test will come to every soul. The observance of the false sabbath will be urged upon us. The contest will be between the commandments of God and the commandments of men. Those who have yielded step by step to worldly demands and conformed to worldly customs will then yield to the powers that be, rather than subject themselves to derision, insult, threatened imprisonment, and death. At that time the gold will be separated from the dross. True godliness will be clearly distinguished from the appearance and tinsel of it. Many a star that we have admired for its brilliance will then go out in darkness. Those who have assumed the ornaments of the sanctuary, but are not clothed with Christ’s righteousness, will then appear in the shame of their own nakedness.” Prophets and Kings, 187, 188.

> «Δεν απέχει πολύ ο καιρός κατά τον οποίο η δοκιμασία θα έλθει επάνω σε κάθε ψυχή. Η τήρηση του ψευδούς σαββάτου θα επιβληθεί επάνω μας. Η σύγκρουση θα είναι μεταξύ των εντολών του Θεού και των εντολών των ανθρώπων. Εκείνοι που έχουν υποχωρήσει βήμα προς βήμα στις απαιτήσεις του κόσμου και έχουν συμμορφωθεί προς τα κοσμικά έθιμα, τότε θα υποταχθούν στις κατεστημένες εξουσίες, μάλλον παρά να υποβάλουν τους εαυτούς τους σε χλευασμό, ύβρη, απειλούμενη φυλάκιση και θάνατο. Εκείνον τον καιρό ο χρυσός θα χωριστεί από τη σκουριά. Η αληθινή ευσέβεια θα διακριθεί καθαρά από την επίφαση και το ψεύτικο στολίδι της. Πολλοί αστέρες, τους οποίους θαυμάσαμε για τη λαμπρότητά τους, τότε θα σβήσουν μέσα στο σκοτάδι. Εκείνοι που έχουν περιβληθεί τα στολίδια του αγιαστηρίου, αλλά δεν είναι ενδεδυμένοι με τη δικαιοσύνη του Χριστού, τότε θα εμφανιστούν μέσα στην αισχύνη της ίδιας τους της γυμνότητας». Prophets and Kings, 187, 188.

Back to Articles