Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Twelve

દાનિયેલનું પુસ્તક - એકસો બારમું

Unveiling the Prophetic Symbolism of Ishmael: From Archer to Sealer of the 144,000

ઇશ્માએલના ભવિષ્યવાણીપૂર્ણ પ્રતીકાત્મક અર્થનું ઉદ્ઘાટન: તીરંદાજથી લઈને 144,000 પર મુદ્રાંકન કરનાર સુધી

Author

Jeff Pippenger

Published

March 2, 2024

Formats

PDF
Word

> And God was with the lad; and he grew, and dwelt in the wilderness, and became an archer. Genesis 21:20.

> અને દેવ તે છોકરા સાથે હતા; અને તે વધ્યો, અને રણમાં નિવાસ કર્યો, અને ધનુર્ધર બન્યો. ઉત્પત્તિ 21:20.

Ishmael became an archer, which is a symbol of warfare, and a symbol of the executive judgment which is brought against Rome.

ઇશ્માએલ એક ધનુર્ધારી બન્યો, જે યુદ્ધનું પ્રતીક છે, તેમજ રોમના વિરુદ્ધ લાવવામાં આવતાં કાર્યકારી ન્યાયનું પણ પ્રતીક છે.

> The voice of them that flee and escape out of the land of Babylon, to declare in Zion the vengeance of the Lord our God, the vengeance of his temple. Call together the archers against Babylon: all ye that bend the bow, camp against it round about; let none thereof escape: recompense her according to her work; according to all that she hath done, do unto her: for she hath been proud against the Lord, against the Holy One of Israel. Jeremiah 50:28, 29.

> બાબેલના દેશમાંથી ભાગી નીકળનારાઓ અને બચી ગયેલાઓનો અવાજ—સિયોનમાં અમારા દેવ યહોવાના બદલો, તેના મંદિરનો બદલો જાહેર કરવા માટે. બાબેલ સામે ધનુર્ધારીઓને ભેગા બોલાવો: હે ધનુષ તાણનારાઓ સર્વે, તેની ચારે બાજુ છાવણી નાખો; તેમાંનું એકપણ નાસી ન જાય; તેના કાર્ય પ્રમાણે તેને પ્રતીફળ આપો; તેણે જે કંઈ કર્યું છે તે સર્વ પ્રમાણે તેના સાથે કરો; કારણ કે તેણે યહોવા સામે, ઇઝરાયલના પવિત્ર એક સામે ગર્વ કર્યો છે. યિરમિયા 50:28, 29.

The archers recompense Babylon according to her work, and that recompense begins at the soon-coming Sunday law, with the second voice of Revelation chapter eighteen, when the progressive executive judgment of Babylon begins.

તીરંદાજો બેબિલોનને તેના કાર્ય અનુસાર બદલો આપે છે, અને તે બદલો જલ્દી આવનારા રવિવારના કાયદા સમયે, પ્રકાશન અધ્યાય અઢારના બીજા સ્વર સાથે શરૂ થાય છે, જ્યારે બેબિલોનનો ક્રમશઃ કાર્યકારી ન્યાય શરૂ થાય છે.

> And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double. How much she hath glorified herself, and lived deliciously, so much torment and sorrow give her: for she saith in her heart, I sit a queen, and am no widow, and shall see no sorrow. Revelation 18:4–7.

> અને મેં સ્વર્ગમાંથી બીજો એક અવાજ સાંભળ્યો, જે કહેતો હતો, હે મારા લોકો, તેનામાંથી બહાર નીકળો, જેથી તમે તેના પાપોમાં ભાગીદાર ન બનો, અને તેની આફતોમાંથી તમારે ન મળે. કારણ કે તેના પાપો સ્વર્ગ સુધી પહોંચી ગયા છે, અને દેવે તેના અધર્મોને યાદ કર્યા છે. તેણે જેમ તમને પ્રતિફળ આપ્યું તેમ તેને આપો, અને તેના કાર્યો પ્રમાણે તેને બમણું બમણું આપો; જે પાત્રમાં તેણે ભર્યું છે, તે જ પાત્રમાં તેને બમણું ભરી આપો. જેટલું તેણે પોતાને મહિમાવંત બનાવ્યું છે, અને વૈભવી રીતે જીવન વિતાવ્યું છે, એટલું જ તેને યાતના અને શોક આપો; કારણ કે તે પોતાના હૃદયમાં કહે છે, હું રાણીની જેમ બેઠી છું, હું વિધવા નથી, અને હું કદી શોક જોઈશ નહીં. પ્રકટીકરણ 18:4–7.

Ishmael and his mother Hagar had been restrained from inheriting the right of the first born, and were cast out. Thus, jealousy became the prophetic motivation of Islam, and warfare their prophetic occupation. The first mention includes the restraint imposed upon Ishmael and his mother by Sarah, and their “restraint” became a primary prophetic characteristic of Islam throughout God’s Word, and history. Ishmael’s descendants were to be wild men, whose hand was against every man, and their wild attribute is represented by the wild Arabian ass, of the horse family. Thus, the Islamic warfare of the first and second woes, is represented as warriors riding upon angry horses.

ઇસ્માયલ અને તેની મા હાગરને પ્રથમજાતનો અધિકાર વારસામાં મેળવવાથી રોકવામાં આવ્યા હતા, અને તેમને બહાર કાઢી મૂકવામાં આવ્યા હતા. આ રીતે, ઈર્ષ્યા ઇસ્લામની ભવિષ્યવાણીય પ્રેરણા બની, અને યુદ્ધ તેમનો ભવિષ્યવાણીય વ્યવસાય બન્યો. પ્રથમ ઉલ્લેખમાં સારાએ ઇસ્માયલ અને તેની માતા પર મૂકેલ નિયંત્રણનો સમાવેશ થાય છે, અને તેમનું આ “નિયંત્રણ” દેવના વચન અને ઇતિહાસભરમાં ઇસ્લામનું એક મુખ્ય ભવિષ્યવાણીય લક્ષણ બની ગયું. ઇસ્માયલના વંશજ જંગલી મનુષ્યો થવાના હતા, જેમનો હાથ દરેક મનુષ્ય સામે હતો; અને તેમનું જંગલી સ્વરૂપ અશ્વકુળના જંગલી અરબી ગધેડા દ્વારા પ્રતીકરૂપે દર્શાવવામાં આવ્યું છે. તેથી, પ્રથમ અને બીજી હાયના ઇસ્લામી યુદ્ધનું પ્રતિનિધિત્વ ક્રોધિત ઘોડાઓ પર સવાર યુદ્ધાઓ તરીકે કરવામાં આવ્યું છે.

Islam is the message of the latter rain, and it is only fitting that the three woes represent three specific prophetic lines, for the methodology of the latter rain is “line upon line.” When the prophetic characteristics of the first two lines are brought together, they establish the line of the third woe. All three prophetic lines illustrate the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. Those three lines represent the period of the pouring out of the latter rain, for the latter rain began to sprinkle when the third Woe arrived on September 11, 2001.

ઇસ્લામ ઉત્તરવર્ષાનો સંદેશ છે, અને તે સંપૂર્ણ રીતે યોગ્ય છે કે ત્રણ શાપો ત્રણ નિશ્ચિત ભવિષ્યવાણીય રેખાઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે, કારણ કે ઉત્તરવર્ષાની પદ્ધતિ “રેખા પર રેખા” છે. જ્યારે પ્રથમ બે રેખાઓની ભવિષ્યવાણીય લક્ષણોને એક સાથે લાવવામાં આવે છે, ત્યારે તે ત્રીજા શાપની રેખાને સ્થાપિત કરે છે. ત્રણેય ભવિષ્યવાણીય રેખાઓ એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારના મુદ્રણના સમયગાળાને દર્શાવે છે. આ ત્રણ રેખાઓ ઉત્તરવર્ષા વરસાવવાના સમયગાળાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, કારણ કે જ્યારે 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના દિવસે ત્રીજો શાપ આવ્યો, ત્યારે ઉત્તરવર્ષા છાંટાવા લાગી હતી.

> “The latter rain is to fall upon the people of God. A mighty angel is to come down from heaven, and the whole earth is to be lighted with his glory.” Review and Herald, April 21, 1891.

> “અંતિમ વરસાદ દેવના લોકો પર વરસવાનો છે. એક શક્તિશાળી દેવદૂત સ્વર્ગમાંથી નીચે ઉતરવાનો છે, અને સમગ્ર પૃથ્વી તેની મહિમાથી પ્રકાશિત થવાની છે.” Review and Herald, April 21, 1891.

The period of the sealing was also represented by the period that began on August 11, 1840 and ended with the arrival of the third angel on October 22, 1844. That period of time was also represented in Habakkuk chapter two. The Millerite history fulfilled Habakkuk chapter two, and in so doing it began when the angel descended on August 11, 1840, and it ended when the third angel arrived on October 22, 1844.

મુદ્રાંકનની અવધિનું પ્રતિનિધિત્વ તે સમયગાળાએ પણ કર્યું હતું, જે 11 ઓગસ્ટ, 1840એ શરૂ થયો અને 22 ઓક્ટોબર, 1844એ ત્રીજા દૂતના આગમન સાથે સમાપ્ત થયો. તે સમયગાળાનું પ્રતિનિધિત્વ હબક્કૂકના બીજા અધ્યાયમાં પણ કરવામાં આવ્યું હતું. મિલરાઇટ ઇતિહાસે હબક્કૂકના બીજા અધ્યાયને પૂર્ણ કર્યો, અને તે કરતાં તે 11 ઓગસ્ટ, 1840એ દૂતના અવતરણ સાથે શરૂ થયો અને 22 ઓક્ટોબર, 1844એ ત્રીજા દૂતના આગમન સાથે સમાપ્ત થયો.

Habakkuk chapter two identifies that at the end of the vision, the vision would “speak.” In verse three of Revelation chapter ten, the angel cried (spoke) with a loud voice, and on October 22, 1844 the same angel swore (spoke) that “time should be no longer.” Habakkuk’s watchman in verse one of chapter two, is located at August 11, 1840, for it is then that the watchmen lift up their voices.

હબક્કૂકના બીજા અધ્યાયમાં દર્શાવવામાં આવે છે કે દર્શનના અંતે તે દર્શન “બોલશે.” પ્રકાશનના દસમા અધ્યાયની ત્રીજી કલમમાં દૂતે ઊંચા સ્વરે રડ્યું (બોલ્યું), અને 22 ઑક્ટોબર, 1844ના દિવસે એ જ દૂતે શપથ કર્યો (બોલ્યો) કે “સમય હવે વધુ ન રહેશે.” હબક્કૂકના બીજા અધ્યાયની પ્રથમ કલમનો પ્રહરી 11 ઑગસ્ટ, 1840 પર સ્થિત છે, કેમ કે ત્યારે જ પ્રહરીઓ પોતાનો સ્વર ઊંચો કરે છે.

In the rebellion of 1888, which Sister White identifies as representing the angel of Revelation eighteen that was to lighten the earth with His glory, the watchmen (Jones and Waggoner) lifted up their “voices” as a trumpet, to show God’s people their transgressions, for their message was the message to Laodicea. On September 11, 2001, which was typified by the history of 1888, the Lord led His last day people back to Jeremiah’s old paths, where the watchmen were not hearkened to. The descent of the angel marks the prophetic arrival of the watchmen.

1888ની બળવાખોરીમાં, જેને સિસ્ટર વ્હાઇટે પ્રકાશન અઢારના તે દૂતનું પ્રતિનિધિત્વ કરતી તરીકે ઓળખાવી છે, જે પોતાની મહિમાથી પૃથ્વીને પ્રકાશિત કરવાનું હતું, પહેરેદારોએ (જોન્સ અને વેગનર) પોતાની “આવાજ” તૂર્ય સમાન ઊંચો કર્યો, જેથી તેઓ દેવના લોકોને તેમના અપરાધો બતાવે; કારણ કે તેમનો સંદેશ લાઉદિકેયાને અપાયેલો સંદેશ હતો. 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ, જે 1888ના ઇતિહાસ દ્વારા પ્રતિરૂપિત કરવામાં આવ્યું હતું, પ્રભુએ પોતાની અંતિમ દિવસોની પ્રજાને યર્મિયાહના પ્રાચીન માર્ગો તરફ પાછા દોર્યા, જ્યાં પહેરેદારોની વાત સાંભળવામાં આવી નહોતી. દૂતનું અવતરણ પહેરેદારોના ભવિષ્યવાણીય આગમનને ચિહ્નિત કરે છે.

The “voice” that arrived on August 11, 1840, was delivered through the watchmen, and Jeremiah was told that if he would return to his faith and trust in God after his disappointment that he would become God’s mouth. When the vision that had tarried finally arrived on October 22, 1844, it “spoke.” The period of Habakkuk chapter two, which was fulfilled in Millerite history, illustrates the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

૧૮૪૦ના ઓગસ્ટ ૧૧ના દિવસે પહોંચેલો “અવાજ” પહેરેદારો દ્વારા પહોંચાડવામાં આવ્યો હતો, અને યિરમિયાને કહેવામાં આવ્યું હતું કે જો તે પોતાની નિરાશા પછી પોતાની શ્રદ્ધા અને દેવ પરનો વિશ્વાસ ફરી પ્રાપ્ત કરશે, તો તે દેવનું મુખ બનશે. જે દર્શન વિલંબિત થયું હતું તે જ્યારે અંતે ૧૮૪૪ના ઓક્ટોબર ૨૨ના દિવસે આવ્યું, ત્યારે તેણે “બોલ્યું.” હબક્કૂકના બીજા અધ્યાયનો સમયખંડ, જેનું પૂર્ણ થવું મિલરાઈટ ઇતિહાસમાં થયું, તે એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારના મુદ્રાંકનના સમયખંડને દૃષ્ટાંતરૂપે દર્શાવે છે.

It is essential, to recognize that August 11, 1840 through to October 22, 1844, illustrates the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which is the period where the latter rain is poured out. It is essential for the latter rain message is to be identified by the methodology of “line upon line.” The special period which is the sealing of the one hundred and forty-four thousand is repeatedly represented in the prophetic lines, and this is so in Habakkuk two, which Sister White directly identifies as being fulfilled in Millerite history. She also repeatedly teaches that Millerite history is repeated in the history of the one hundred and forty-four thousand.

આ બાબત ઓળખવી અતિઆવશ્યક છે કે 11 ઑગસ્ટ, 1840થી 22 ઑક્ટોબર, 1844 સુધીનો સમયગાળો એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારનાં મુદ્રાંકનને દર્શાવે છે, જે તે સમય છે જેમાં ઉત્તરવર્ષા વરસાવવામાં આવે છે. આ વાત અતિઆવશ્યક છે, કારણ કે ઉત્તરવર્ષાનો સંદેશ “પંક્તિ ઉપર પંક્તિ”ની પદ્ધતિ દ્વારા ઓળખવાનો છે. તે વિશેષ સમયગાળો, જે એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારનું મુદ્રાંકન છે, ભવિષ્યવાણીની રેખાઓમાં વારંવાર પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, અને હબક્કૂક બેમાં પણ એવું જ છે, જેને સિસ્ટર વ્હાઈટ સીધે જ મિલરાઇટ ઇતિહાસમાં પૂર્ણ થયેલ તરીકે ઓળખાવે છે. તે વારંવાર આ પણ શીખવે છે કે મિલરાઇટ ઇતિહાસ એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારના ઇતિહાસમાં પુનરાવર્તિત થાય છે.

> “Interwoven with prophecies which they had regarded as applying to the time of the second advent was instruction specially adapted to their state of uncertainty and suspense, and encouraging them to wait patiently in the faith that what was now dark to their understanding would in due time be made plain.

> “જે ભવિષ્યવાણીઓને તેઓ બીજા આગમનના સમય પર લાગુ પડતી માની રહ્યા હતા, તે ભવિષ્યવાણીઓ સાથે ગૂંથાયેલી એવી શિક્ષા હતી, જે તેમની અનિશ્ચિતતા અને આતુર અપેક્ષાની સ્થિતિને વિશેષરૂપે અનુરૂપ હતી, અને તેમને વિશ્વાસમાં ધીરજપૂર્વક રાહ જોવાની પ્રેરણા આપતી હતી કે જે વાતો હાલમાં તેમની સમજણને અંધકારમય લાગતી હતી, તે યોગ્ય સમયે સ્પષ્ટ કરવામાં આવશે.”

> “Among these prophecies was that of Habakkuk 2:1–4: ‘I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what He will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. And the Lord answered me, and said, Write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith.’

> “આ ભવિષ્યવાણીઓમાં હબક્કૂક 2:1–4 ની ભવિષ્યવાણી પણ હતી: ‘હું મારી ચૌકી ઉપર ઊભો રહીશ, અને મને મીનાર પર સ્થાપિત કરીશ, અને તે મને શું કહેશે તે જોવા માટે, તથા જ્યારે મને ઠપકો આપવામાં આવશે ત્યારે હું શું ઉત્તર આપીશ તે જાણવા માટે જોતો રહીશ. અને યહોવાએ મને ઉત્તર આપ્યો અને કહ્યું, આ દર્શન લખ, અને તેને પાટિયાં ઉપર સ્પષ્ટ રીતે લખ, જેથી જે તેને વાંચે તે દોડી શકે. કારણ કે આ દર્શન હજી નિર્ધારિત સમય માટે છે, પરંતુ અંતે તે બોલશે અને ખોટું ઠરશે નહીં: ભલે તે વિલંબ કરે, તોય તેની રાહ જો; કારણ કે તે નિશ્ચિતપણે આવશે, તે મોડું નહીં થાય. જો, જેની આત્મા ઘમંડથી ફૂલી ઊઠી છે તે તેની અંદર સીધી નથી: પરંતુ ધર્મી પોતાના વિશ્વાસથી જીવશે.’”

> “As early as 1842 the direction given in this prophecy to ‘write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it,’ had suggested to Charles Fitch the preparation of a prophetic chart to illustrate the visions of Daniel and the Revelation. The publication of this chart was regarded as a fulfillment of the command given by Habakkuk. No one, however, then noticed that an apparent delay in the accomplishment of the vision—a tarrying time—is presented in the same prophecy. After the disappointment, this scripture appeared very significant: ‘The vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. . . . The just shall live by his faith.’

> “૧૮૪૨ જેટલા વહેલા જ, આ ભવિષ્યવાણીમાં અપાયેલો આ નિર્દેશ—‘દર્શનને લખ અને તેને પાટિયાં પર સ્પષ્ટ કર, જેથી જે તેને વાંચે તે દોડી શકે’—એ ચાર્લ્સ ફિચને દાનિયેલ અને પ્રકટીકરણનાં દર્શનોને સમજાવવા માટે એક ભવિષ્યવાણીય ચાર્ટ તૈયાર કરવાની સૂચના આપી હતી. આ ચાર્ટનું પ્રકાશન હબક્કૂકને આપવામાં આવેલ આજ્ઞાની પૂર્ણતા તરીકે માનવામાં આવ્યું હતું. તેમ છતાં, તે સમયે કોઈએ ધ્યાન આપ્યું નહોતું કે એ જ ભવિષ્યવાણીમાં દર્શનની પૂર્ણતામાં એક દેખાતો વિલંબ—એક થંભી રહેવાનો સમય—પણ રજૂ કરવામાં આવ્યો છે. નિરાશા પછી, આ શાસ્ત્રવચન બહુ જ અર્થસભર જણાયું: ‘કારણ કે દર્શન હજુ નિર્ધારિત સમય માટે છે, પરંતુ અંતે તે બોલશે અને ખોટું ઠરશે નહીં; ભલે તે વિલંબ કરે, તોય તેની રાહ જો; કારણ કે તે નિશ્ચિત આવશે, તે વિલંબ નહીં કરે.... ધર્મી તો પોતાના વિશ્વાસથી જીવશે.’”

> “A portion of Ezekiel’s prophecy also was a source of strength and comfort to believers: ‘The word of the Lord came unto me, saying, Son of man, what is that proverb that ye have in the land of Israel, saying, The days are prolonged, and every vision faileth? Tell them therefore, Thus saith the Lord God. . . . The days are at hand, and the effect of every vision. . . . I will speak, and the word that I shall speak shall come to pass; it shall be no more prolonged.’ ‘They of the house of Israel say, The vision that he seeth is for many days to come, and he prophesieth of the times that are far off. Therefore say unto them, Thus saith the Lord God; There shall none of My words be prolonged any more, but the word which I have spoken shall be done.’ Ezekiel 12:21–25, 27, 28.” The Great Controversy, 391–393.

> યહેજ્કેલની ભવિષ્યવાણીનો એક ભાગ વિશ્વાસીઓ માટે શક્તિ અને સાંત્વનનો સ્ત્રોત પણ હતો: “યહોવાનું વચન મારી પાસે આવ્યું, એમ કહીને, હે મનુષ્યપુત્ર, ઇઝરાયલની ભૂમિમાં તમારે પાસે આ કઈ કહેવત છે, જે કહે છે, દિવસો લાંબા ખેંચાઈ રહ્યા છે, અને દરેક દર્શન નિષ્ફળ જાય છે? તેથી તેમને કહો, પ્રભુ યહોવા એમ કહે છે.... દિવસો નજીક આવી ગયા છે, અને દરેક દર્શનનું પરિણામ પણ.... હું બોલીશ, અને જે વચન હું બોલીશ તે પૂર્ણ થશે; તે હવે વધુ લાંબું ખેંચાશે નહિ.” “ઇઝરાયલના ઘરાનાં લોકો કહે છે, તે જે દર્શન જુએ છે તે હજુ ઘણા દિવસો પછી માટે છે, અને તે બહુ દૂરના સમયોની ભવિષ્યવાણી કરે છે. તેથી તેમને કહો, પ્રભુ યહોવા એમ કહે છે; મારા કોઈ પણ વચનો હવે વધુ લાંબા ખેંચાશે નહિ, પરંતુ જે વચન મેં કહ્યું છે તે સિદ્ધ થશે.” યહેજ્કેલ 12:21–25, 27, 28.” ધ ગ્રેટ કોન્ટ્રોવર્સી, 391–393.

The Millerites not only saw themselves fulfilling the parable of the ten virgins, and Habakkuk chapter two, but they were also led to see that the history where they were fulfilling these prophecies, was also Ezekiel’s identification of that very same history, where “the effect of every vision,” was to be fulfilled. The line of history that represents the sealing of the one hundred and forty-four thousand is where the effect of every vision is fulfilled!

મિલરાઇટોએ માત્ર દસ કન્યાઓના દૃષ્ટાંત અને હબક્કૂક અધ્યાય બેને પોતામાં પૂર્ણ થતું જોયું એટલું જ નહીં, પરંતુ તેઓને એ પણ સમજવામાં માર્ગદર્શન મળ્યું કે જે ઇતિહાસમાં તેઓ આ ભવિષ્યવાણીઓ પૂર્ણ કરી રહ્યા હતા, તે જ ઇતિહાસની ઓળખ યહેઝ્કેલે પણ કરી છે, જ્યાં “દરેક દર્શનનો પ્રભાવ” પૂર્ણ થવાનો હતો. જે ઇતિહાસરેખા એક લાખ ચુંમાલીસ હજારના મુદ્રાંકનનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, ત્યાં જ દરેક દર્શનનો પ્રભાવ પૂર્ણ થાય છે!

The lines which represent the period of the latter rain and the sealing of the one hundred and forty-four thousand are brought together to establish that prophetic history invariably possess the signature of Alpha and Omega.

અંતિમ વરસાદના સમયગાળાને અને એક લાખ ચુમાલીસ હજારના મુહરબંધીકરણને પ્રતિનિધિત્વ આપતી રેખાઓને એકત્ર લાવવામાં આવે છે, જેથી આ સ્થાપિત થાય કે આગાહીનો ઇતિહાસ અચૂક અલ્ફા અને ઓમેગાની મુદ્રા ધારણ કરે છે.

Millerite history begins with the voice of the angel of Revelation ten, and ends with the same voice. September 11, 2001 begins with the first voice of Revelation chapter eighteen, and ends with the second voice of Revelation chapter eighteen. Habakkuk chapter two, begins with the voice of the watchmen, and ends with the voice of Jeremiah’s watchman. The first woe begins with Mohammed, and ends with Mohammed II. The second woe begins with the release of the four angels of Islam and ends with the restraint of Islam.

મિલરાઈટ ઇતિહાસ પ્રકટીકરણ દસમો અધ્યાયના દેવદૂતના સ્વરથી આરંભે છે અને તે જ સ્વરથી સમાપ્ત થાય છે. 11 સપ્ટેમ્બર, 2001 પ્રકટીકરણ અઢારમા અધ્યાયના પ્રથમ સ્વરથી આરંભે છે અને પ્રકટીકરણ અઢારમા અધ્યાયના બીજા સ્વરથી સમાપ્ત થાય છે. હબક્કૂક બીજો અધ્યાય ચોકીદારોના સ્વરથી આરંભે છે અને યિરમિયાના ચોકીદારના સ્વરથી સમાપ્ત થાય છે. પ્રથમ વિપત્તિ મહંમદથી આરંભે છે અને મહંમદ દ્વિતીયથી સમાપ્ત થાય છે. બીજી વિપત્તિ ઇસ્લામના ચાર દેવદૂતોના મુક્ત થવાથી આરંભે છે અને ઇસ્લામના સંયમ સાથે સમાપ્ત થાય છે.

The methodology that is the latter rain is Isaiah’s “line upon line” methodology, and the lines that are brought together to identify and establish the message of the latter rain invariably contain the signature of Alpha and Omega. The first woe of Revelation chapter nine, begins with Mohammed and ends with Mohammed II. The period is divided into two types of warfare, the first being disorganized attacks upon Rome that began in earnest with Abubakar, and then a period of one hundred and fifty years where the first organized warfare of Islam was accomplished.

જે પદ્ધતિશાસ્ત્ર ઉત્તરવર્ષા છે તે યશાયાહની “પંક્તિ પર પંક્તિ” પદ્ધતિશાસ્ત્ર છે, અને ઉત્તરવર્ષાના સંદેશને ઓળખવા અને સ્થાપિત કરવા માટે જે પંક્તિઓને એકત્ર લાવવામાં આવે છે તેમાં અચૂક રીતે આલ્ફા અને ઓમેગાની છાપ સમાયેલ હોય છે. પ્રકાશનના નવમા અધ્યાયનું પ્રથમ શાપ મહંમદથી શરૂ થાય છે અને મહંમદ દ્વિતીય પર સમાપ્ત થાય છે. આ અવધિ યુદ્ધના બે પ્રકારોમાં વિભાજિત છે: પ્રથમ, રોમ પરના અસંઘટિત આક્રમણો, જે અબૂબકર સાથે ગંભીરતાપૂર્વક શરૂ થયા; અને ત્યારબાદ એકસો પચાસ વર્ષનો એવો સમયગાળો, જેમાં ઇસ્લામનું પ્રથમ સંઘટિત યુદ્ધ પૂર્ણ કરવામાં આવ્યું.

The one hundred and fifty years is represented by the time prophecy of “five months”. The second woe also possesses a time prophecy which is three hundred and ninety-one years and fifteen days. Therefore, since the prophetic structure of the first and second woes identify the ending with the beginning, it contains a division between the sealing, and a specific period of time, The sealing process is represented at the beginning of the history of the first woe, and it is represented at the ending of the second woe.

એકસો પચાસ વર્ષ “પાંચ મહિના”ની સમયભવિષ્યવાણી દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે. બીજા અફસોસમાં પણ એક સમયભવિષ્યવાણી છે, જે ત્રણસો એકાણું વર્ષ અને પંદર દિવસ છે. તેથી, કારણ કે પ્રથમ અને બીજા અફસોસની ભવિષ્યવાણીય રચના અંતને શરૂઆત સાથે ઓળખાવે છે, તેમાં મુદ્રાંકન અને એક નિશ્ચિત સમયગાળા વચ્ચેનો વિભાગ સમાવાયેલો છે. મુદ્રાંકનની પ્રક્રિયા પ્રથમ અફસોસના ઇતિહાસની શરૂઆતમાં પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, અને તે બીજા અફસોસના અંતે પ્રતિનિધિત્વ પામે છે.

What follows the sealing of verse four, in the first woe, is the “five months” (one hundred and fifty years). The five months is identified twice, once in verse five and again in verse ten. What precedes the sealing process of August 11, 1840 to October 22, 1844 in the second woe is the prophecy of the “hour, day, month, and year” (three hundred and ninety-one years and fifteen days), of verse fifteen. Together in one continuous line the fifth and sixth trumpets begin and end with an illustration of the sealing process.

ચોથી પંક્તિમાં ઉલ્લેખિત મુદ્રાંકન પછી, પ્રથમ શાપમાં, “પાંચ મહિના” (એકસો પચાસ વર્ષ) આવે છે. આ પાંચ મહિનાનો ઉલ્લેખ બે વખત કરવામાં આવ્યો છે—એક વાર પાંચમી પંક્તિમાં અને ફરી દસમી પંક્તિમાં. બીજા શાપમાં, 11 ઑગસ્ટ, 1840 થી 22 ઑક્ટોબર, 1844 સુધીની મુદ્રાંકન પ્રક્રિયા પહેલાં, પંદરમી પંક્તિની “કલાક, દિવસ, મહિનો અને વર્ષ” (ત્રણસો એકાણું વર્ષ અને પંદર દિવસ) ની ભવિષ્યવાણી આવે છે. એક અખંડ ક્રમમાં મળીને, પાંચમી અને છઠ્ઠી તુરીઓ મુદ્રાંકન પ્રક્રિયાના દૃષ્ટાંતથી આરંભે છે અને પૂર્ણ થાય છે.

As two lines, applied “line upon line” they identify a beginning and ending marked by Mohammed the first and Mohammed the second. “Line upon line,” they identify two distinct periods in each line, that is produced by each line possessing a time prophecy. In the history of the first woe, Islam was to “hurt” Rome, and in the second woe, it was to “kill” Rome. The first woe was a warfare of spears, swords and arrows, and the second woe introduced gunpowder as the weaponry.

બે રેખાઓ તરીકે, “રેખા પર રેખા” લાગુ કરવામાં આવે ત્યારે તેઓ આરંભ અને અંતને ઓળખાવે છે, જે પ્રથમ મહંમદ અને બીજા મહંમદ દ્વારા ચિહ્નિત થયેલા છે. “રેખા પર રેખા,” તેઓ દરેક રેખામાં બે ભિન્ન અવધિઓને ઓળખાવે છે, જે દરેક રેખામાં સમય-ભવિષ્યવાણી રહેલી હોવાને કારણે ઉત્પન્ન થાય છે. પ્રથમ શોકના ઇતિહાસમાં, ઇસ્લામે રોમને “હાનિ પહોંચાડવાની” હતી, અને બીજા શોકમાં, તેને રોમને “મારી નાખવાની” હતી. પ્રથમ શોક ભાલા, તલવારો અને બાણોના યુદ્ધનો સમય હતો, અને બીજા શોકે શસ્ત્રસામગ્રી તરીકે દારૂગોળાનો પરિચય કરાવ્યો.

> “VERSE 10. And they had tails like unto scorpions, and there were stings in their tails: and their power was to hurt men five months. 11. And they had a king over them, which is the angel of the bottomless pit, whose name in the Hebrew tongue is Abaddon, but in the Greek tongue hath his name Apollyon.

> “પદ 10. અને તેમની પૂંછડીઓ વીંછી જેવી હતી, અને તેમની પૂંછડીઓમાં ડંખ હતા; અને તેમની શક્તિ મનુષ્યોને પાંચ મહિના સુધી પીડા પહોંચાડવાની હતી. 11. અને તેમના ઉપર એક રાજા હતો, જે અગાધ ખાડાના દૂત છે, જેનું નામ હિબ્રૂ ભાષામાં અબદ્દોન છે, પરંતુ ગ્રીક ભાષામાં તેનું નામ અપોલ્લ્યોન છે.”

> “Thus far, Keith has furnished us with illustrations of the sounding of the first five trumpets. But we must now take leave of him, and proceed to the application of the new feature of the prophecy here introduced; namely, the prophetic periods.

> “અત્યાર સુધી, કીથે પ્રથમ પાંચ તૂરિયાંના નાદના દૃષ્ટાંતો આપણને પૂરા પાડ્યા છે. પરંતુ હવે આપણે તેને અહીં વિદાય આપવી જોઈએ, અને અહીં રજૂ કરાયેલા ભવિષ્યવાણીના નવા લક્ષણના પ્રયોગ તરફ આગળ વધવું જોઈએ; અર્થાત્, ભવિષ્યવાણીય સમયગાળાઓ.”

> “Their Power Was to Hurt Men Five Months.—1. The question arises, What men were they to hurt five months?—Undoubtedly the same they were afterward to slay (see verse 15); ‘The third part of men,’ or third of the Roman empire,—the Greek division of it.

> “તેમની શક્તિ મનુષ્યોને પાંચ મહિના સુધી પીડા પહોંચાડવાની હતી.—1. પ્રશ્ન ઊભો થાય છે કે તેઓએ કયા મનુષ્યોને પાંચ મહિના સુધી પીડા પહોંચાડવાની હતી?—નિઃસંદેહ એ જ મનુષ્યોને, જેમને તેઓ પછી મારવાના હતા (જુઓ પદ 15); ‘મનુષ્યોનો તૃતીય ભાગ,’ અથવા રોમન સામ્રાજ્યનો તૃતીય ભાગ,—એનો ગ્રીક વિભાગ.

> “2. When were they to begin their work of torment? The 11th verse answers the question.

> “2. તેઓએ પોતાની યાતના આપવાની કામગીરી ક્યારે શરૂ કરવાની હતી? 11મો શ્લોક આ પ્રશ્નનો ઉત્તર આપે છે.

> “(1) ‘They had a king over them.’ From the death of Mohammed until near the close of the thirteenth century, the Mohammedans were divided into various factions under several leaders, with no general civil government extending over them all. Near the close of the thirteenth century, Othman founded a government which has since been known as the Ottoman government, or empire, which grew until it extended over all the principal Mohammedan tribes, consolidating them into one grand monarchy.

> “(1) ‘તેમના ઉપર એક રાજા હતો.’ મહંમદના અવસાનથી લઈને તેરમી સદીના અંત સમય સુધી, મહંમદીઓ ઘણા નેતાઓના અધિન અનેક વિવિધ પક્ષોમાં વિભાજિત રહ્યા, અને તેઓ સર્વ પર વ્યાપતું કોઈ સામાન્ય નાગરિક શાસન નહોતું. તેરમી સદીના અંત સમયની આસપાસ, ઓથમે એક એવી સરકાર સ્થાપી કે જે ત્યારથી ઓટોમન સરકાર, અથવા સામ્રાજ્ય, તરીકે જાણીતી बनी, અને જે વધતી ગઈ ત્યાં સુધી કે તે તમામ મુખ્ય મહંમદી જાતિઓ પર વ્યાપ્ત થઈ, અને તેમને એક મહાન રાજતંત્રમાં એકત્રિત કરી દીધા.”

> “(2) The character of the king. ‘Which is the angel of the bottomless pit.’ An angel signifies a messenger, a minister, either good or bad, and not always a spiritual being. ‘The angel of the bottomless pit,’ or chief minister of the religion which came from thence when it was opened. That religion is Mohammedanism, and the sultan is its chief minister. ‘The Sultan, or grand Seignior, as he is indifferently called, is also Supreme Caliph, or high priest, uniting in his person the highest spiritual dignity with the supreme secular authority.’—World As It Is, p.361.

> “(૨) રાજાનો સ્વભાવ. ‘જે અબીસના ખાડાના દૂત છે.’ દૂતનો અર્થ સંદેશવાહક, સેવક અથવા મંત્રી થાય છે, સારો હોય કે દુષ્ટ, અને તે હંમેશા આધ્યાત્મિક સત્ત્વ જ હોય એવું નથી. ‘અબીસના ખાડાનો દૂત,’ એટલે જ્યારે તે ખાડો ખુલ્યો ત્યારે ત્યાંથી નીકળેલા ધર્મનો મુખ્ય મંત્રી. તે ધર્મ મહંમદી ધર્મ છે, અને સુલતાન તેનો મુખ્ય મંત્રી છે. ‘સુલતાન, અથવા ગ્રાન્ડ સૈન્યોર, જેમ તેને ભેદભાવ વિના કહેવામાં આવે છે, તે સર્વોચ્ચ ખલીફા, અથવા મહાયાજક પણ છે, જે પોતાની વ્યક્તિમાં સર્વોચ્ચ આધ્યાત્મિક ગૌરવને સર્વોચ્ચ લૌકિક સત્તા સાથે એકીકૃત કરે છે.’—World As It Is, p.361.

> “(3) His name. In Hebrew, ‘Abaddon,’ the destroyer; in Greek, ‘Apollyon,’ one that exterminates, or destroys. Having two different names in two languages, it is evident that the character, rather than the name of the power, is intended to be represented. If so, as expressed in both languages, he is a destroyer. Such has always been the character of the Ottoman government.

> “(3) તેનું નામ. હિબ્રૂમાં, ‘અબદ્દોન,’ વિનાશક; ગ્રીકમાં, ‘અપોલ્યોન,’ એવો જે સંહાર કરે છે, અથવા નાશ કરે છે. બે ભાષાઓમાં બે ભિન્ન નામો હોવાથી, સ્પષ્ટ થાય છે કે અહીં તે શક્તિના નામ કરતાં તેના સ્વભાવનું પ્રતિનિધિત્વ કરવાનું ઉદ્દેશિત છે. જો એવું હોય, તો બંને ભાષાઓમાં દર્શાવ્યા મુજબ, તે વિનાશક છે. ઓટોમન સરકારનું સ્વરૂપ સદાય એવું જ રહ્યું છે.

> “But when did Othman make his first assault on the Greek empire?—According to Gibbon, Decline and Fall, etc., ‘Othman first entered the territory of Nicomedia on the 27th day of July, 1299.’

> “પરંતુ ઓથમાને ગ્રીક સામ્રાજ્ય પર પોતાનો પ્રથમ આક્રમણ ક્યારે કર્યો?—ગિબન, Decline and Fall, વગેરે અનુસાર, ‘ઓથમાને પ્રથમ વખત 27 જુલાઈ, 1299ના દિવસે નિકોમિડિયાના પ્રદેશમાં પ્રવેશ કર્યો.’”

> “The calculations of some writers have gone upon the supposition that the period should begin with the foundation of the Ottoman empire; but this is evidently an error; for they were not only to have a king over them, but were to torment men five months. But the period of torment could not begin before the first attack of the tormentors, which was, as above stated, July 27, 1299.

> “કેટલાક લેખકોની ગણતરીઓ આ અનુમાન પર આધારિત રહી છે કે આ સમયગાળો ઓટોમન સામ્રાજ્યની સ્થાપનાથી શરૂ થવો જોઈએ; પરંતુ આ સ્પષ્ટપણે એક ભૂલ છે; કારણ કે તેઓ પર માત્ર એક રાજા જ હોવો હતો એટલું જ નહીં, પરંતુ તેઓ પાંચ મહિના સુધી માણસોને પીડા આપવાના હતા. પરંતુ પીડાના આ સમયગાળાનો આરંભ પીડા આપનારાઓના પ્રથમ આક્રમણ પહેલાં થઈ શકતો નહોતો, જે, ઉપર જણાવ્યા મુજબ, 27 જુલાઈ, 1299 હતો.”

> “The calculation which follows, founded on this starting-point, was made and published in a work entitled, Christ’s Second Coming, etc., by J. Litch, in 1838.

> આ પ્રારંભબિંદુ પર આધારિત જે ગણતરી આગળ આવે છે, તે 1838માં J. Litch દ્વારા Christ’s Second Coming, etc. નામક કૃતિમાં કરવામાં આવી અને પ્રકાશિત કરવામાં આવી હતી.

> “‘And their power was to hurt men five months.’ Thus far their commission extended, to torment by constant depredations, but not politically to kill them. ‘Five months,’ thirty days to a month, give us one hundred and fifty days; and these days, being symbolic, signify one hundred and fifty years. Commencing July 27, 1299, the one hundred and fifty years reach to 1449. During that whole period the Turks were engaged in an almost perpetual warfare with the Greek empire, but yet without conquering it. They seized upon and held several of the Greek provinces, but still Greek independence was maintained in Constantinople. But in 1449, the termination of the one hundred and fifty years, a change came, the history of which will be found under the succeeding trumpet.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 505–507.

> “‘અને તેઓની શક્તિ મનુષ્યોને પાંચ મહિના સુધી પીડા પહોંચાડવાની હતી.’ આટલી હદ સુધી જ તેમની સોંપણી વિસ્તરતી હતી—સતત લૂંટફાટ દ્વારા પીડા આપવા સુધી, પરંતુ રાજકીય રીતે તેમને મારી નાખવા સુધી નહીં. ‘પાંચ મહિના,’ પ્રતિ મહિનો ત્રીસ દિવસ ગણીએ તો, એકસો પચાસ દિવસ થાય; અને આ દિવસો, પ્રતીકાત્મક હોવાથી, એકસો પચાસ વર્ષ સૂચવે છે. 27 જુલાઈ, 1299થી આરંભ કરતાં, આ એકસો પચાસ વર્ષ 1449 સુધી પહોંચે છે. આ સમગ્ર અવધિ દરમિયાન તુર્કો ગ્રીક સામ્રાજ્ય સાથે લગભગ અવિરત યુદ્ધમાં પ્રવૃત્ત રહ્યા, છતાં પણ તેને જીતી શક્યા નહીં. તેમણે ગ્રીકના અનેક પ્રાંતો કબજે કર્યા અને પોતાના અંકુશ હેઠળ રાખ્યા, છતાં કોન્સ્ટાન્ટિનોપલમાં ગ્રીક સ્વતંત્રતા યથાવત્ રહી. પરંતુ 1449માં, આ એકસો પચાસ વર્ષના અંતે, એક પરિવર્તન આવ્યું, જેના ઇતિહાસનો ઉલ્લેખ અનુગામી તૂર્ય હેઠળ મળશે.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 505–507.

Uriah Smith is citing Josiah Litch’s calculation of the one hundred and fifty years, which when concluded, represents a starting point for the three hundred and ninety-one year and fifteen-day prophecy in the next Trumpet. Commenting on Litch’s prediction concerning these two connected time prophecies Sister White recorded:

ઉરૈયા સ્મિથ, જોસાયા લિચની એકસો પચાસ વર્ષની ગણતરીનો ઉલ્લેખ કરે છે, જે પૂર્ણ થતા, આગળની તુરાઈમાં આવનારી ત્રણસો એકાણું વર્ષ અને પંદર દિવસની ભવિષ્યવાણી માટેનો પ્રારંભબિંદુ દર્શાવે છે. આ બંને પરસ્પર જોડાયેલી સમય-ભવિષ્યવાણીઓને લગતી લિચની આગાહી વિષે ટિપ્પણી કરતાં સિસ્ટર વ્હાઇટે નોંધ્યું:

> “In the year 1840 another remarkable fulfillment of prophecy excited widespread interest. two years before, Josiah Litch, one of the leading ministers preaching the second advent, published an exposition of Revelation 9, predicting the fall of the Ottoman Empire. According to his calculations, this power was to be overthrown . . . on the 11th of August, 1840, when the Ottoman power in Constantinople may be expected to be broken. And this, I believe, will be found to be the case.’

> “ઈ.સ. 1840ના વર્ષમાં ભવિષ્યવાણીની બીજી એક નોંધપાત્ર પરિપૂર્ણતાએ વ્યાપક રસ જગાવ્યો. તેનાથી બે વર્ષ પહેલાં, બીજા આગમનનો પ્રચાર કરનાર અગ્રણીઓમાંના એક સેવક જોશિયા લિચે, પ્રકાશન 9નું એક વ્યાખ્યાત્મક નિરૂપણ પ્રકાશિત કર્યું, જેમાં ઑટોમન સામ્રાજ્યના પતનની આગાહી કરવામાં આવી હતી. તેમની ગણતરી મુજબ, આ સત્તા... 11 ઑગસ્ટ, 1840ના રોજ ઉથલાવી દેવામાં આવવાની હતી, જ્યારે કૉન્સ્ટાન્ટિનોપલમાં ઑટોમન સત્તા ભંગ થવાની અપેક્ષા રાખી શકાય. અને હું માનું છું કે એવું જ બન્યું હોવાનું સાબિત થશે.”

> “At the very time specified, Turkey, through her ambassadors, accepted the protection of the allied powers of Europe, and thus placed herself under the control of Christian nations. The event exactly fulfilled the prediction. When it became known, multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement. Men of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” The Great Controversy, 334, 335.

> “બરાબર નિર્ધારિત કરાયેલ તે જ સમયે, તુર્કીએ પોતાના રાજદૂતો દ્વારા યૂરોપની સંયુક્ત શક્તિઓનું રક્ષણ સ્વીકાર્યું, અને આ રીતે પોતાને ખ્રિસ્તી રાષ્ટ્રોના નિયંત્રણ હેઠળ મૂકી દીધું. આ ઘટના આગાહીનું બરાબર પૂર્ણ થવું હતી. જ્યારે આ વાત જાણીતી થઈ, ત્યારે અસંખ્ય લોકો મિલર અને તેના સહકારીઓએ અપનાવેલા ભવિષ્યવાણીના અર્થઘટનના સિદ્ધાંતોની શાસ્ત્રીયતાથી વિશ્વાસ પામ્યા, અને આગમન આંદોલનને અદ્ભુત પ્રેરણા મળી. વિદ્યાવંત અને પ્રતિષ્ઠિત પુરુષો ઉપદેશ આપવા તથા તેના મતોનું પ્રકાશન કરવા બંનેમાં મિલર સાથે જોડાયા, અને 1840 થી 1844 સુધી આ કાર્ય ઝડપથી વિસ્તરતું ગયું.” The Great Controversy, 334, 335.

The first and second woes are connected by two interconnected time prophecies. The first woe, begins with an illustration of the sealing and the second woe, ends with the history of August 11, 1840 until the sounding of the seventh trumpet on October 22, 1844, which is also an illustration of the sealing. The beginning and ending bear the signature of Alpha and Omega, because, as with the history in which Christ confirmed the covenant for a week, the period is divided into two parts. The first period begins with the first Mohammed, and ends with the second Mohammed. The second period begins with “a voice from the four horns of the golden altar which is before God,” and it ends with the “voice” of Christ, swearing “by him that liveth for ever and ever, who created heaven, and the things that therein are, and the earth, and the things that therein are, and the sea, and the things which are therein, that there should be time no longer.”

પ્રથમ અને દ્વિતીય આફતો બે પરસ્પર સંબંધિત સમયસંબંધિત ભવિષ્યવાણીઓ દ્વારા જોડાયેલ છે. પ્રથમ આફત મુદ્રાંકનના એક દૃષ્ટાંત સાથે આરંભે છે, અને દ્વિતીય આફત 11 ઓગસ્ટ, 1840ના ઇતિહાસથી લઈને 22 ઓક્ટોબર, 1844ના રોજ સાતમી તુરીના નાદ સુધી સમાપ્ત થાય છે, જે મુદ્રાંકનનો પણ એક દૃષ્ટાંત છે. આરંભ અને અંત અલ્ફા અને ઓમેગાની મુદ્રા ધરાવે છે, કારણ કે, જેમ તે ઇતિહાસમાં જેમાં ખ્રિસ્તે એક સપ્તાહ માટે કરારને દૃઢ કર્યો હતો, તેમ આ સમયગાળો બે ભાગોમાં વહેંચાયેલો છે. પ્રથમ સમયગાળો પ્રથમ મહંમદથી શરૂ થાય છે અને દ્વિતીય મહંમદ પર સમાપ્ત થાય છે. દ્વિતीय સમયગાળો “દેવની સમક્ષ રહેલી સુવર્ણ વેદીની ચાર શીંગડીઓમાંથી આવેલી એક વાણી”થી શરૂ થાય છે, અને તે ખ્રિસ્તની “વાણી” પર સમાપ્ત થાય છે, જે “તેના નામે, જે યુગાનુયુગ જીવિત છે, જેણે સ્વર્ગ અને તેમાં રહેલી વસ્તુઓને, પૃથ્વી અને તેમાં રહેલી વસ્તુઓને, અને સમુદ્ર અને તેમાં રહેલી વસ્તુઓને સર્જી છે,” એવી શપથ લે છે કે “હવે પછી સમય રહેશે નહીં.”

We will continue this study in the next article.

આ અભ્યાસને અમે આગામી લેખમાં આગળ ચાલુ રાખીશું.

> “Any question that Satan can arouse in the mind to create doubt in regard to the grand history of the past travels of the people of God will please his satanic majesty and is an offense to God. The tidings of the Lord’s soon coming in power and great glory to our world is truth, and in 1840 many voices were raised in its proclamation.” Manuscript Releases, volume 9, 134.

> “ઈશ્વરના પ્રજાજનોના ભૂતકાળના મહાન ઇતિહાસસમાન પ્રવાસોને લગતી બાબતમાં શંકા ઉભી થાય તે માટે શેતાન મનમાં જે કોઈ પ્રશ્ન ઉદ્ભવિત કરી શકે, તે તેની શૈતાની મહિમાને પ્રસન્ન કરશે અને તે ઈશ્વર સામે અપરાધ છે. પ્રભુ શક્તિ અને મહાન મહિમા સાથે જલ્દી જ આપણા જગતમાં આવવાના છે તે સમાચાર સત્ય છે, અને 1840માં તેની ઘોષણામાં અનેક અવાજો ઉઠાવવામાં આવ્યા હતા.” Manuscript Releases, volume 9, 134.

Back to Articles