Article

# લાઓદિકિયા - નંબર ત્રણ

નિયમો શું છે?

Author

Jeff Pippenger

Published

August 30, 2023

Formats

PDF
Word

> “ખ્રિસ્તી ધર્મ શું છે, સત્ય શું છે, અમે પ્રાપ્ત કરેલો વિશ્વાસ શું છે, અને બાઇબલના નિયમો—અર્થાત્ સર્વોચ્ચ સત્તાથી અમને અપાયેલા નિયમો—શું છે, તે આપણે પોતાના માટે જાણવું જોઈએ.” The 1888 Materials, 403.

કેટલાક વર્ષોથી Future for America એ નિશ્ચિત રીતે ઓળખાવ્યું છે કે પ્રકાશનના સાત મંડળીઓ માત્ર પ્રેરિતોના સમયથી લઈને જગતના અંત સુધીના આધુનિક ઇઝરાયલના ઇતિહાસનું પ્રતિનિધિત્વ કરતી નથી, પરંતુ તે સાત મંડળીઓ મૂસાના સમયથી લઈને સ્ટીફન પર પથ્થરમારો કરવામાં આવ્યો ત્યાં સુધીના પ્રાચીન ઇઝરાયલનું પણ પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. એડવેન્ટિઝમના આગેવાનોએ આ સત્યનો ઉપદેશ આપ્યો ન હતો, પરંતુ તેમણે તે સિદ્ધાંતોને સમજ્યા અને તેનો ઉપયોગ કર્યો હતો, જે આ સત્યને સ્થાપિત કરે છે. યેશુ શરૂઆતથી અંતને ઓળખાવે છે, અને પ્રાચીન ઇઝરાયલ આધુનિક ઇઝરાયલનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. તેથી, જે કોઈ સત્ય આધુનિક ઇઝરાયલની ભવિષ્યવાણીય લાક્ષણિકતાઓનો એક ભાગ છે, તે પ્રાચીન ઇઝરાયલમાં પણ અસ્તિત્વમાં હતું.

મિલરાઈટ ઇતિહાસ પહેલાં સાત કલીસિયાઓ વિષે પરંપરાગત ખ્રિસ્તી દૃષ્ટિકોણ એવો હતો કે તેઓ યોહાનના સમયમાં એશિયા માઇનરમાં આવેલી વાસ્તવિક કલીસિયાઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરતી હતી. પરંપરાગત દૃષ્ટિકોણ એ પણ સમજતો હતો કે વ્યક્તિગત કલીસિયાઓને અપાયેલ પરામર્શને સમગ્ર ખ્રિસ્તી ઇતિહાસ દરમિયાન વિવિધ કલીસિયાઓ માટેના વિશિષ્ટ પરામર્શ તરીકે પણ સમજવામાં આવી શકે, અને એ જ પરામર્શ તથા ચેતવણીઓ વ્યક્તિગત ખ્રિસ્તીઓ માટે પણ છે. તેઓ એ પણ સમજતા હતા કે સાત કલીસિયાઓ શિષ્યોના સમયથી લઈને જગતના અંત સુધીના કલીસિયા-ઇતિહાસના સાત સમયગાળાઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. આ દૃષ્ટિકોણો મિલરાઈટ ઇતિહાસ કરતાં પહેલાંના હતા. સાત કલીસિયાઓ વિશેની આ ચાર માન્યતાઓ, જે વિલિયમ મિલર પહેલાંથી અસ્તિત્વમાં રહેલી પરંપરાગત દૃષ્ટિને રચે છે, બાઈબલની “ઐતિહાસિકવાદી” વ્યાખ્યા પર આધારિત હતી અને છે. એ જ પદ્ધતિ હતી જેને સ્વીકારવા માટે ઈશ્વરના દૂતો વિલિયમ મિલરને દોર્યા.

> “એશિયાની સાત કલીસિયાઓ એ ખ્રિસ્તની કલીસિયાનું તેના સાત સ્વરૂપોમાંનું ઇતિહાસ છે—તેના તમામ વળાંકો અને ફેરફારોમાં, તેની સર્વ સમૃદ્ધિ અને વિપત્તિમાં, પ્રેરિતોના દિવસોથી લઈને જગતના અંત સુધી. સાત મુદ્રાઓ પૃથ્વીના સત્તાધીશો અને રાજાઓ દ્વારા કલીસિયા વિષે થયેલી ઘટનાઓનો, અને એ જ સમયગાળામાં ઈશ્વરે પોતાના લોકોને આપેલા રક્ષણનો ઇતિહાસ છે. સાત તુરીઓ પૃથ્વી, અથવા રોમન રાજ્ય, પર મોકલવામાં આવેલા સાત વિશિષ્ટ અને ભારે ન્યાયપ્રહારનો ઇતિહાસ છે. અને સાત પાત્રો પાપલ રોમ પર મોકલવામાં આવેલી અંતિમ સાત મહામારીઓ છે. આ બધામાં બીજી ઘણી ઘટનાઓ પણ મિશ્રિત છે, જે ઉપનદીઓ જેવી તેમાં ગૂંથાઈ ગઈ છે અને ભવિષ્યવાણીની મહાન નદીને પરિપૂર્ણ કરે છે, જ્યાં સુધી આખું વર્ણન અનંતતાના મહાસાગરમાં જઈ સમાપ્ત થતું નથી.”

> “મારા મત મુજબ, પ્રકાશનના ગ્રંથમાં યોહાનની ભવિષ્યવાણીની આ યોજના છે. અને જે મનુષ્ય આ ગ્રંથને સમજવા ઇચ્છે છે, તેને દેવના વચનના અન્ય ભાગોનું સંપૂર્ણ જ્ઞાન હોવું આવશ્યક છે. આ ભવિષ્યવાણીમાં ઉપયોગમાં લેવાયેલા આલંકારિક રૂપો અને રૂપકોનું સમજૂતીકરણ તે જ ગ્રંથમાં સર્વત્ર કરવામાં આવ્યું નથી, પરંતુ તે અન્ય ભવિષ્યવક્તાઓમાં શોધવા પડે છે અને શાસ્ત્રના અન્ય અવતરણોમાં સમજાવવા પડે છે. તેથી સ્પષ્ટ થાય છે કે કોઈપણ એક ભાગનું નિર્વિવાદ જ્ઞાન પ્રાપ્ત કરવા માટે પણ, દેવે સમગ્રનો અભ્યાસ નિર્ધારિત કર્યો છે.” William Miller, Miller’s Lectures, volume 2, lecture 12, 178.

સિસ્ટર વ્હાઇટ મિલરે ધારણ કરેલા “ઐતિહાસિકવાદી” દૃષ્ટિકોણ સાથે સંમત થાય છે અને તેને સમર્થન આપે છે, પરંતુ તેમણે પ્રકાશનના પુસ્તક વિષે મિલરને દેખાયું તે કરતાં વધુ ગહન અંતર્દષ્ટિ ઉમેરેલી, કારણ કે મિલરે પવિત્રસ્થાનને તેની સાચી સ્થિતિમાં ઓળખ્યું નહોતું. તેણે પવિત્રસ્થાન પૃથ્વી છે તેમ સમજ્યું હતું. સિસ્ટર વ્હાઇટે ઓળખ્યું કે જ્યારે યેશૂએ પ્રકાશનના પુસ્તકમાં દર્શાવવામાં આવેલી ભવિષ્યવાણીઓ રજૂ કરી, ત્યારે ખ્રિસ્ત સ્વર્ગીય મહાયાજક તરીકે પોતાના કાર્ય સાથે સંકળાઈને એવું કરી રહ્યા હતા.

જ્યારે યોહાન ફરીને ખ્રિસ્તને જુએ છે, ત્યારે તે યાજકીય વસ્ત્રોમાં દીવટીઓ વચ્ચે વિહાર કરતા દેખાય છે; અને દીવટીઓ પવિત્ર સ્થાનમાં સ્થિત છે, તેથી આ દૃશ્ય તેમના સ્વર્ગારોહણ પછીના ઇતિહાસમાં, પરંતુ 1844માં તેઓ પરમપવિત્ર સ્થાને પ્રવેશ્યા તે પહેલાંના સમયને સૂચવે છે. મિલર આ વાસ્તવિકતાના મહત્ત્વને સમજી શક્યા હોત નહીં. ટિન્ડેલ, લૂથર અથવા જ્હોન વાયક્લિફ, અથવા પ્રારંભિક સુધારકોમાંથી કોઈપણ, તેને સમજી શક્યા હોત નહીં. સત્ય ક્રમશઃ પ્રગટ થતું જાય છે, અને પૂર્ણ દિવસ સુધી વધુ તેજસ્વી અને હજુ વધુ તેજસ્વી રીતે પ્રકાશિત થાય છે.

> “સત્ય ક્રમશઃ પ્રગટ થતું જાય છે, અને ખ્રિસ્તીઓએ દેવના પવિત્ર વચનમાંથી જે કોઈ પ્રકાશ ચમકે તેને સ્વીકારવા સદા તૈયાર રહેવું જોઈએ” — આ મહાન સિદ્ધાંત, જેને રોબિન્સન અને રોજર વિલિયમ્સે એટલી ઉદ્દાત રીતે સમર્થન આપ્યું હતું, તેમના વંશજોની દૃષ્ટિમાંથી ઓઝલ થઈ ગયો. અમેરિકાની પ્રોટેસ્ટન્ટ ચર્ચો — અને તેમ જ યુરોપની પણ — જેમને સુધારણા આંદોલનની આશીર્વાદો પ્રાપ્ત કરવાનો વિશેષ સન્માન મળ્યો હતો, તેઓ સુધારણાના માર્ગમાં આગળ વધવામાં નિષ્ફળ રહ્યાં. જોકે થોડાક વિશ્વાસુ પુરુષો સમયાંતરે ઊભા થયા, નવા સત્યની ઘોષણા કરવા અને લાંબા સમયથી પોષાતી ભૂલોને પ્રગટ કરવા, તો પણ બહુમતી, ખ્રિસ્તના દિવસોમાંના યહૂદીઓની જેમ અથવા લૂથરના સમયમાંના પાપિસ્ટોની જેમ, તેમના પિતૃઓએ જે માન્યું હતું તે જ માનવામાં અને જેમ તેઓ જીવ્યા હતા તેમ જ જીવવામાં સંતોષ માનતી રહી. તેથી ધર્મ ફરીથી ઔપચારિકતામાં પતિત થયો; અને જે ભૂલો તથા અંધશ્રદ્ધાઓ ચર્ચે દેવના વચનના પ્રકાશમાં ચાલતી રહી હોત તો ત્યજી દીધી હોત, તે જાળવી રાખવામાં આવી અને લાડકવાઈ. આ રીતે સુધારણાથી પ્રેરિત આત્મા ધીમે ધીમે મરી ગયો, ત્યાં સુધી કે લૂથરના સમયમાં રોમન ચર્ચમાં જેટલી સુધારણાની જરૂર હતી, તેટલી જ પ્રોટેસ્ટન્ટ ચર્ચોમાં પણ લગભગ થઈ પડી. ત્યાં એ જ પ્રકારની દુન્યવી વૃત્તિ અને આધ્યાત્મિક જડતા હતી, માનવોના મતો પ્રત્યે સમાન આદરભાવ હતો, અને દેવના વચનના ઉપદેશોની જગ્યાએ માનવીય સિદ્ધાંતોને સ્થાન આપવામાં આવ્યું હતું.” ધ ગ્રેટ કોન્ટ્રોવર્સી, 297.

જો આ હકીકત માન્ય ન રાખવામાં આવે કે સત્ય ઇતિહાસભરમાં ક્રમશઃ વિકાસ પામે છે, તો આ અંતિમ પેઢીમાં પ્રગટ થનારા કોઈપણ નવા પ્રકાશનું મહત્ત્વ ઓળખવું અતિશય સંભવતઃ અશક્ય બની શકે છે. એકવાર વ્યક્તિ “સત્ય”ના આ ક્રમગત સ્વભાવને સમજવી બંધ કરે, ત્યારે તે આપમેળે પરંપરાઓ, રૂઢિઓ અને પતિત માનવીય માર્ગદર્શન પર આધાર રાખવા માંડે છે.

મિલરે જે પદ્ધતિ અપનાવી હતી તે એક એવો માઇલપથ્થર છે, જે સમગ્ર ભવિષ્યવાણીય રેખામાં પસાર થાય છે અને બાઇબલના સત્યના વિકાસ વિષે એવી સાક્ષી રજૂ કરે છે, જેનો આરંભ પ્રેરિતો સાથે થયો હતો. છતાં, મિલર દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામેલા આ માઇલપથ્થરમાં આપણે એવો પ્રારંભ જોવા મળે છે, જે અંતે તેના સમકક્ષની માંગ કરે છે. મોટાભાગના લોકો આ વાસ્તવિકતાઓને ક્યારેય સમજતા નથી, પરંતુ શૈતાન માટે એવું નથી.

સાતાને સ્વર્ગમાં પોતાના બળવા પછીથી જ સત્ય અને તેના વિકાસનો વિરોધ કર્યો છે. ઇતિહાસમાં જ્યારે તે સ્થિતિ આવી કે સુધારકોએ બાઇબલનો અભ્યાસ કેવી રીતે કરવો તે સ્પષ્ટપણે સમજવાનું આરંભ્યું, ત્યારે સાતાને હંમેશાની જેમ કર્યું અને ખોટી નકલીઓ રજૂ કરી. સત્યની નકલ કરી તેને વિકારિત કરવાની તેની કાર્યપદ્ધતિના ઐતિહાસિક પુરાવા દર્શાવે છે કે રિબેરા અને લૂઈસ દ અલકાસાર જેવા જેસુઇટોએ પોતાની આ ભ્રામક પદ્ધતિ ખાસ કરીને પ્રકાશનના પુસ્તક વિરુદ્ધ કેન્દ્રિત કરી. “પ્રિટેરિઝમ” તરીકે ઓળખાતી વિકારિત પદ્ધતિનો આરંભ બીજી અને ત્રીજી સદીમાં આ ખોટી પદ્ધતિના બે મુખ્ય પ્રતિનિધિઓ સાથે થયો. એક હતો કૈસરિયાનો યુસેબિયસ (260–339), અને વિક્ટોરિનસ ઑફ પેત્તાઉ (મૃત્યુ આશરે 304). આ બન્ને પ્રારંભિક ઐતિહાસિક વ્યક્તિત્વોએ એવી પદ્ધતિનું સમર્થન કર્યું કે જેના અનુસાર પ્રકાશનનું પુસ્તક રોમન સામ્રાજ્યના સમયગાળામાં કુપ્રસિદ્ધ સમ્રાટ નીરો જેવા ઐતિહાસિક પાત્રોના દિવસોમાં પૂર્ણ થયું હતું.

ઓગણીસમી સદીમાં યુનાઇટેડ કિંગડમના જૉન ડાર્બી (1800–1882) એ બીજી એક શૈતાની પદ્ધતિ રજૂ કરી, જેનો સમાવેશ અમે અગાઉ ઓળખાવેલી ટ્રોજન ઘોડા સમાન બાઇબલ, એટલે કે Scofield Reference Bible, ની પાદટિપ્પણીઓમાં પણ કરવામાં આવ્યો હતો. “Dispensationalism” એ એક ધર્મશાસ્ત્રીય માળખું છે, જે ઇતિહાસ તથા માનવજાત સાથે દેવના પરસ્પર સંબંધને અલગ-અલગ સમયગાળાઓ, અથવા ‘dispensations,’ માં વહેંચે છે, જેમાં દેવ પોતાની યોજનાનું સંચાલન ભિન્ન-ભિન્ન રીતોથી કરે છે. હું આ મુદ્દે અહીં નોંધ કરું છું, કારણ કે આ તે અસત્યોમાંનું એક છે, જે તે જ પ્રદેશમાંથી આવતા અવાજો દ્વારા Future for America આંદોલનમાં રજૂ કરવામાં આવ્યું હતું, જ્યાંથી ડાર્બીએ પોતાના શૈતાની વિચારોનો પ્રસાર કર્યો હતો. ડાર્બીના તે વિચારો, જેઓએ Future for America પર આક્રમણ કર્યું, તેઓ સાથે કહેવાતી આધુનિક “woke” ચળવળની તત્ત્વદૃષ્ટિ પણ જોડાયેલી હતી, જે ફ્રેન્ચ ક્રાંતિ દ્વારા પ્રતિનિધિત થતી એ જ અરાજકતાને અને સદોમ તથા ગોમોરાહ દ્વારા પ્રતિનિધિત થતી એ જ ઉચ્છૃંખલતાને પ્રોત્સાહિત કરે છે.

આજે આધુનિક એડવેન્ટિઝમના ધર્મશાસ્ત્રીઓ બાઈબલના સત્યોને વિભાજિત કરવાની એવી એક પદ્ધતિનો ઉપયોગ કરે છે, જે તેઓ બાઈબલ અને સ્પિરિટ ઑફ પ્રોફેસી—બન્નેને દુર્બળ બનાવવા અને નકારવા માટે અપનાવેલી બાઈબલ વ્યાખ્યાની દ્વિ-સ્તરીય પ્રણાલી પર આધારિત છે. તેઓ માણસોને ક્યારેક બાઈબલની ભાષાઓના નિષ્ણાત તરીકે, અથવા તો બાઈબલના ઇતિહાસના નિષ્ણાત તરીકે ઓળખાવે છે. આ રીતે, આજના એડવેન્ટિઝમના ધર્મશાસ્ત્રીઓ લાઓડિકેયન એડવેન્ટિઝમના મનને નિયંત્રિત કરે છે—કે તો ઈશ્વરના વચનનું અર્થઘટન પતિત માનવની ઇતિહાસ-સમજૂતીના આધારે કરીને, અથવા પતિત માનવની ભાષા-સમજૂતીના આધારે કરીને. ભૂલની આ આધુનિક પ્રગટતાઓ, જેઓનો વારંવાર ઉપયોગ તમે હાલમાં વાંચી રહેલા સંદેશા પર આક્રમણ કરવા માટે થયો છે, જ્યારે આપણે ફ્રેન્ચ ક્રાંતિના પ્રતીકવાદ પર વિચાર કરીશું ત્યારે આ લેખોમાં વધુ વિસ્તૃત રીતે ચર્ચાશે. શૈતાન જીવિત છે, અને તેને ખબર છે કે તેનો સમય ટૂંકો છે. મિલરના નિયમોમાંનો છેલ્લો નિયમ, એટલે કે નિયમ નંબર ચૌદ, નીચેના પરિચ્છેદ સાથે સમાપ્ત થાય છે.

> “અમારી શાળાઓમાં ભણાવવામાં આવતું દિવ્યશાસ્ત્ર હંમેશા કોઈક સાંપ્રદાયિક માન્યતાપત્ર પર આધારિત હોય છે. ખાલી મન લઈને તેના પર આ પ્રકારની છાપ મૂકવી ચાલે એવી વાત હોઈ શકે, પરંતુ તેનું અંત હંમેશા સંકુચિત સાંપ્રદાયિક અંધમતમાં જ થશે. સ્વતંત્ર મન કદી પણ અન્ય લોકોના મતોથી સંતોષ પામશે નહીં. જો હું યુવાઓને દિવ્યશાસ્ત્ર ભણાવતો શિક્ષક હોત, તો સૌપ્રથમ હું તેમની ગ્રહણક્ષમતા અને મનને જાણી લેતો. જો તે સારા હોત, તો હું તેમને પોતે બાઈબલનો અભ્યાસ કરવા દેત અને જગતનું કલ્યાણ કરવા માટે તેમને સ્વતંત્ર રીતે મોકલી દેત. પરંતુ જો તેમની પાસે પોતાનું મન જ ન હોત, તો હું તેમના પર બીજાના મનની છાપ મૂકતો, તેમના કપાળ પર ‘અંધમતવાદી’ લખતો, અને તેમને દાસો તરીકે બહાર મોકલી દેત!” William Miller, Miller’s Works, volume 1, 24.

યોહાન પ્રકટીકરણકર્તા જીવતા હતા તે સમય પછીના કાળમાં, અને સુધારણા-આંદોલનના દિવસોમાં, સાતાન સત્ય બાઇબલિય વિશ્લેષણને ગૂંચવવા અને નષ્ટ કરવા માટે ખોટી ભવિષ્યવાણી-પદ્ધતિશાસ્ત્ર સક્રિય રીતે ઉત્પન્ન કરી રહ્યો હતો. આ ઐતિહાસિક તથ્યોમાં ક્યારેક જે બાબત નજરમાંથી ચૂકી જાય છે તે એ છે કે સાતાનની આ તમામ પદ્ધતિઓનો નિશાન સીધો અન્ય કોઈ ગ્રંથ નહીં, પરંતુ માત્ર પ્રકટીકરણના ગ્રંથ પર જ હતો. સાતાનજન્ય ગૂંચવણના આ દરેક પ્રચારકોનો વિષય એ જ હતો. પ્રકટીકરણનો ગ્રંથ સદાયથી સાતાનનું લક્ષ્ય રહ્યો છે. સાતાન જાણે છે કે તેને જે ગ્રંથ સામે યુદ્ધ કરવું જ જોઈએ તે પ્રકટીકરણનો ગ્રંથ છે. જ્યારે આપણે આ હકીકતને ઓળખીએ છીએ, ત્યારે આપણે બીજી એક અદૃશ્ય વાસ્તવિકતાને પણ ઓળખી શકીએ છીએ, જે બીજી એક મહત્વપૂર્ણ સત્ય દ્વારા આવરી દેવાઈ છે.

જેસુઇટોની ખોટી પદ્ધતિનો હેતુ એ હતો કે રોમન ચર્ચનો પોપ જ બાઇબલની ભવિષ્યવાણીઓમાં દર્શાવાયેલ વિરોધી ખ્રિસ્ત છે—આ બાબતની સ્પષ્ટ સમજણ થવા ન દેવી. દરેક એક પ્રોટેસ્ટન્ટ સુધારકે આ સત્યને ઓળખ્યું અને તેની ઓળખ સ્પષ્ટ કરી. તેથી, જ્યારે ભૂતકાળમાં રિબેરા અને લૂઇસ દે અલ્કાઝાર જેવા પુરુષોની સાચી ઇતિહાસકથાઓ વાણી અને પ્રકાશન દ્વારા જાહેર રીતે રજૂ કરવામાં આવી, ત્યારે રિબેરા અને લૂઇસ દે અલ્કાઝાર જેવા પુરુષોની આ ઇતિહાસનો ઉપયોગ “પાપના પુરુષ” વિષેની યોગ્ય સમજણને અટકાવવા માટે કરાયેલા શૈતાની પ્રયત્નોને દર્શાવવાના હેતુથી કરવામાં આવ્યો હતો. આ શૈતાની પદ્ધતિઓના પ્રવેશના હેતુને ઉજાગર કરતી લખિત અથવા મૌખિક સાક્ષીઓ જ્યાં સુધી પહોંચે છે ત્યાં સુધી યોગ્ય છે, પરંતુ શૈતાન માત્ર એટલું જ ઢાંકી દેવાનો પ્રયત્ન કરતો ન હતો કે બાઇબલના પુરાવાઓ કેવી રીતે વિરોધી ખ્રિસ્તને રોમના પોપ તરીકે ઓળખાવે છે; તે તેની કરતાં વધુને છુપાવવાનો પ્રયત્ન કરતો હતો.

પ્રકટીકરણના પુસ્તકમાં એવા સત્યો છે, જેને આ ખોટી બાઇબલ-વ્યાખ્યા પદ્ધતિઓએ ઉત્પન્ન કરેલી ગૂંચવણથી ઢાંકી દેવાયા છે; આ પદ્ધતિઓ તે મનુષ્યના વિષયની બહારની છે, જેનો નંબર છસો છ્યાસી છે. એ સત્યોમાંનો એક સત્ય નિશ્ચિતપણે તે છે, જેનું પ્રતિનિધિત્વ ત્યારે થાય છે જ્યારે સાત કલીસિયાઓને તેમના સર્વાંગી વિકાસમાં સમજવામાં આવે છે. સાત કલીસિયાઓની અંદર એવા સત્યો સ્થિત છે, જે સીધા જ તે ઇતિહાસ વિશે કહે છે, જે 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ શરૂ થયો અને રવિવારના કાનૂનના સંકટમાં સમાપ્ત થાય છે. શૈતાન આ પ્રકાશને દટાયેલો રાખવા પ્રયત્નશીલ રહ્યો છે, અને તેણે શૈતાની પદ્ધતિઓનું આવિષ્કાર કર્યું કે જેથી પ્રકટીકરણના પુસ્તકમાં સ્થિત સત્યના કેટલાંક રત્નોને, માત્ર રોમના પોપને ખ્રિસ્તવિરોધી તરીકે ઓળખવાની બાબત જ નહીં, પરંતુ અન્યને પણ અસ્પષ્ટ કરી દેવામાં આવે.

538માં “પાપના મનુષ્ય”ના પ્રગટ થવા પહેલાં, યૂસેબિયસ અને વિક્ટોરિનસ જેવા મનુષ્યોએ પાપલ સત્તાના ઉદયને ઢાંકી દેવાના પ્રયત્નરૂપે પ્રકાશિતવાક્યના ગ્રંથ પર આક્રમણ કર્યું. ઇતિહાસમાં ત્યારબાદ ખ્રિસ્તે થાયાતીરાને આપેલું પોતાનું વચન પૂર્ણ કર્યું અને સુધારણાનો પ્રભાતતારો (વિકલિફ) પ્રગટ કર્યો, અને ત્યાર પછી શેતાને પોતાના શૈતાની કાર્યનું સમર્થન અને આગળ વહન કરવા માટે બે પ્રખ્યાત ઐતિહાસિક વ્યક્તિઓને આગળ લાવ્યા. સત્યના વિકાસને લઈને ચાલેલું દીર્ઘ યુદ્ધ, જે તેનું પરાકાષ્ઠા-બિંદુ ત્યારે પ્રાપ્ત કરે છે જ્યારે પ્રકાશિતવાક્યના ગ્રંથનું રહસ્ય ઉદ્ઘાટિત થાય છે, (કૃપાકાળના સમાપનના અતિ નજીક) તેમાં સાત સભાઓમાંથી મળતો એવો પ્રકાશ સમાવેશ પામે છે જેને મિલરે ક્યારેય ઓળખ્યો નહોતો, અને ન જ સિસ્ટર વ્હાઇટે; છતાં સહેલાઈથી દર્શાવી શકાય છે કે મિલર અને ભવિષ્યવાણીનો આત્મા બન્ને આ નવા પ્રકાશનું સમર્થન કરે છે, કારણ કે નવો પ્રકાશ ક્યારેય જૂના પ્રકાશનો વિરોધ કરતો નથી.

> “આ એક હકીકત છે કે સત્ય આપણાં પાસે છે, અને જે સ્થાનો હલાવી શકાય એવા નથી, તેઓને આપણે દૃઢતાપૂર્વક પકડી રાખવા જ જોઈએ; પરંતુ ઈશ્વર જે કોઈ નવો પ્રકાશ મોકલે તેની તરફ આપણે શંકાની દૃષ્ટિથી જોવું નહીં, અને એવું કહેવું નહીં કે, ખરેખર, અત્યાર સુધી આપણે જે જૂનું સત્ય સ્વીકાર્યું છે અને જેમાં આપણે સ્થિર થયેલા છીએ, તેનાથી વધારે કોઈ પ્રકાશની આપણને જરૂર છે એમ અમે જોઈ શકતા નથી. જ્યાં સુધી આપણે આ સ્થિતિ ધારણ કરીએ છીએ, ત્યાં સુધી સચ્ચા સાક્ષીની સાક્ષી આપણા મામલાઓ પર પોતાનો ઠપકો લાગુ કરે છે, ‘અને તું જાણતો નથી કે તું દુર્દશાગ્રસ્ત, દયાજનક, ગરીબ, અંધ અને નિર્વસ્ત્ર છે.’ જે લોકો પોતાને ધનિક, સંપત્તિથી સમૃદ્ધ અને કશાની જરૂર વિનાના માને છે, તેઓ ઈશ્વર સમક્ષ પોતાની સાચી સ્થિતિ વિષે અંધતાની દશામાં છે, અને તેઓને તેનું જ્ઞાન નથી.” Review and Herald, August 7, 1894.

નવા પ્રકાશ માટેની મુખ્ય કસોટી એ છે કે તે સ્થાપિત સત્યનો વિરોધ કરે છે કે નહિ, અને શું તે મૂળભૂત સત્યોને યથાવત્ સમર્થન આપે છે.

> “જ્યારે દેવની શક્તિ સાક્ષી આપે છે કે સત્ય શું છે, ત્યારે તે સત્ય સદાકાળ માટે સત્ય તરીકે અડગ રહેવાનું છે. ત્યારબાદની એવી કોઈ કલ્પનાઓ, જે દેવએ આપેલા પ્રકાશના વિરુદ્ધ હોય, સ્વીકારવામાં આવવાની નથી. મનુષ્યો ઊભા થશે અને શાસ્ત્રના એવા અર્થઘટનો રજૂ કરશે, જે તેમના માટે સત્ય ગણાશે, પરંતુ જે સત્ય નથી. આ સમય માટેનું સત્ય દેવએ આપણને આપણા વિશ્વાસના પાયારૂપે આપ્યું છે. સત્ય શું છે તે તેમણે સ્વયં આપણને શીખવ્યું છે. કોઈ એક ઊભો થશે, અને પછી બીજો પણ, નવા પ્રકાશ સાથે, જે દેવએ પોતાના પવિત્ર આત્માના પ્રદર્શન હેઠળ આપેલા પ્રકાશનો વિરોધ કરે છે.” Selected Messages, book 1, 162.

જોનએ તેમાં સમાવાયેલ સંદેશાઓ લખ્યા ત્યારથી જ શેતાન માટે પ્રકાશનનું પુસ્તક તેના આક્રમણનું નિશાન રહ્યું છે. ઈસુએ કહ્યું:

> પરંતુ ધન્ય છે તમારી આંખો, કેમ કે તે જુએ છે; અને તમારા કાન, કેમ કે તે સાંભળે છે. કારણ કે હું તમને સત્ય કહું છું, કે ઘણાં પ્રભુવક્તાઓ અને ધર્મી મનુષ્યોએ તે વસ્તુઓ જોવા ઇચ્છી હતી, જે તમે જુઓ છો, છતાં તેમણે તેને જોઈ નથી; અને તે વસ્તુઓ સાંભળવા ઇચ્છી હતી, જે તમે સાંભળો છો, છતાં તેમણે તેને સાંભળી નથી. મત્તી 13:16, 17.

જોવા અને સાંભળવા સાથે જોડાયેલું આશીર્વાદ એ યેશુ ખ્રિસ્તના પ્રકાશનના સંદેશને સમજવાનો આશીર્વાદ છે. જ્યારે યોહાને તે “અંતિમ દિવસોમાં” રહેનારાઓનું પ્રતિનિધિત્વ કર્યું જેઓ સંદેશને જુએ છે અને સાંભળે છે, ત્યારે તે દેવદૂત ગેબ્રિએલની ઉપાસના કરવા માટે તેના પગે પડી ગયો; પરંતુ ગેબ્રિએલે તરત જ યોહાનને એમ ન કરવાની ચેતવણી આપી.

> અને હું યોહાને આ વાતો જોઈ અને સાંભળી. અને જ્યારે મેં સાંભળ્યું અને જોયું, ત્યારે જે દૂતે મને આ વાતો બતાવી હતી તેના પગ આગળ હું નમવા માટે પડી ગયો. ત્યારે તેણે મને કહ્યું, “જુઓ, એવું ન કર; કારણ કે હું તારો સહસેવક છું, અને તારા ભાઈઓ ભવિષ્યવક્તાઓનો, તથા આ પુસ્તકના વચનોનું પાલન કરનારાઓનો પણ; દેવની ઉપાસના કર.” પ્રકાશિત વાક્ય 22:8, 9

ગેબ્રિએલ અને યોહાન બંને સર્જિત પ્રાણીઓ છે, અને તેઓએ માત્ર સર્જનહારની જ આરાધના કરવી જોઈએ. ઘણા ભવિષ્યવક્તાઓ અને ધર્મી પુરુષો, દૂતો સહિત, જગતના અંતે જ્યારે મધ્યરાત્રિના પોકારનો સંદેશ પુનરાવર્તિત કરવામાં આવશે ત્યારે તેને “જોવાની” અને “સાંભળવાની” ઇચ્છા રાખી છે.

> “ખ્રિસ્તે કહ્યું, ‘ધન્ય છે તમારી આંખો, કારણ કે તેઓ જુએ છે; અને તમારા કાન, કારણ કે તેઓ સાંભળે છે. કારણ કે હું તમને સત્ય કહી છું કે ઘણા ભવિષ્યવક્તાઓ અને ધર્મી પુરુષોએ તે વસ્તુઓ જોવા ઇચ્છી છે, જે તમે જુઓ છો, અને તેઓએ તેને જોઈ નથી; અને તે વસ્તુઓ સાંભળવા ઇચ્છી છે, જે તમે સાંભળો છો, અને તેઓએ તેને સાંભળી નથી’ [Matthew 13:16, 17]. ધન્ય છે તે આંખો જેઓએ 1843 અને 1844માં જોવામાં આવેલી વસ્તુઓ જોઈ.”

> “સંદેશ આપવામાં આવ્યો હતો. અને આ સંદેશને ફરીથી જાહેર કરવામાં કોઈ વિલંબ થવો જોઈએ નહીં, કારણ કે સમયનાં ચિહ્નો પૂર્ણ થઈ રહ્યાં છે; સમાપન કાર્ય પૂર્ણ થવું જ જોઈએ. થોડા સમયમાં એક મહાન કાર્ય કરવામાં આવશે. ટૂંક સમયમાં, દેવની નિયુક્તિથી એક સંદેશ આપવામાં આવશે, જે પ્રબળ ઘોષમાં વિસ્તરી જશે. ત્યારે દાનિયેલ પોતાના ભાગમાં ઊભો રહેશે, પોતાની સાક્ષી આપવા માટે.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

ધર્મી પુરુષો (યોહાન) અને તેમના સહસેવકો (દૂતો) જે જોવા ઇચ્છતા હતા તે હતું એડવેંટવાદના અંતે મધ્યરાત્રીની પોકારનું અંતિમ પૂર્ણતાપામવું, જ્યારે પૃથ્વી દેવના મહિમાથી પ્રકાશિત થવાની હતી. અંતિમ વર્ષામાં શક્તિનું તે અંતિમ પ્રગટીકરણ ઈસુ ખ્રિસ્તના પ્રકટીકરણના મુદ્રાવિમોચન દ્વારા સિદ્ધ થાય છે.

> જે ઉદ્ધાર વિષે ભવિષ્યવક્તાઓએ, જેમણે તમને મળનારી કૃપા વિષે ભવિષ્યવાણી કરી, તપાસપૂર્વક પૂછપરછ કરી અને ઉત્સુકતાપૂર્વક શોધખોળ કરી હતી; તેઓ શોધતા હતા કે તેમનામાં રહેલા ખ્રિસ્તના આત્માએ જ્યારે અગાઉથી ખ્રિસ્તનાં દુઃખો અને ત્યારપછી આવનાર મહિમાનું સાક્ષ્ય આપ્યું, ત્યારે તેણે કયા સમયનો અથવા કેવા પ્રકારના સમયનો સંકેત કર્યો હતો. તેમને પ્રગટ કરવામાં આવ્યું હતું કે તેઓ આ બાબતોમાં પોતાનો નહીં, પરંતુ આપણો સેવાકાર્ય કરતા હતા; આ જ બાબતો હવે તેઓ દ્વારા તમને જણાવવામાં આવી છે, જેઓએ સ્વર્ગમાંથી મોકલાયેલા પવિત્ર આત્મા દ્વારા તમને સુસમાચાર પ્રચાર કર્યો; એવી બાબતોમાં દેવદૂતો પણ ઝાંખી કરવાની ઇચ્છા રાખે છે. તેથી તમારા મનની કમર કસી લો, સંયમી બનો, અને ઈસુ ખ્રિસ્તના પ્રકાશનમાં તમને અપાવવામાં આવનાર કૃપા પર અંત સુધી પૂર્ણ આશા રાખો. 1 પીતર 1:10–13.

ભવિષ્યવક્તાઓ, ધર્મી પુરુષો અને દેવદૂતો એ સમય દરમિયાન જીવવાની ઇચ્છા રાખતા આવ્યા છે, જ્યારે “કૃપા,” અથવા દેવની શક્તિ, મધ્યરાત્રિના ઘોષણાના અંતિમ પરિપૂર્ણતામાં ઉંડેલવામાં આવે છે. તે “કૃપા,” જે દેવની સર્જનશીલ શક્તિ છે, મનુષ્યો સુધી ત્યારે પહોંચાડવામાં આવે છે જ્યારે ઈસુ ખ્રિસ્તનું પ્રકટીકરણ ઉઘાડવામાં આવે છે. શૈતાન જાણે છે કે દેવની સર્જનશીલ શક્તિ તેના લોકો સુધી પહોંચાડવાનો માર્ગ પ્રકટીકરણના પુસ્તકમાં ઉઘાડવામાં આવેલ સંદેશ દ્વારા પૂર્ણ થાય છે, અને તેથી પ્રકટીકરણના પુસ્તકમાં રહેલ પ્રકાશને ગૂંચવવા, દબાવી દેવા અને ઢાંકી રાખવા માટે તેનો સર્વોચ્ચ પ્રયાસ રહ્યો છે. તે પ્રકાશ માત્ર પાપના મનુષ્યની ઓળખ પૂરતો નથી, કારણ કે તે સત્ય તો શતાબ્દીઓ પહેલાં જ સર્વ પ્રોટેસ્ટન્ટ સુધારકો દ્વારા સંપૂર્ણ રીતે દસ્તાવેજીકૃત કરવામાં આવ્યું હતું.

> હું પ્રભુના દિવસે આત્મામાં હતો; અને મારા પાછળથી રણશિંગડાના સ્વર જેવો એક મહાન અવાજ સાંભળ્યો, જે કહેતો હતો, હું આલ્ફા અને ઓમેગા છું, પ્રથમ અને છેલ્લો; અને, તું જે જુએ છે તે એક પુસ્તકમાં લખ, અને એશિયામાં આવેલી સાત કલીસિયાઓને મોકલ: એફેસસને, અને સ્મીરનાને, અને પર્ગામોસને, અને થાયાતીરાને, અને સાર્દિસને, અને ફિલાડેલ્ફિયાને, અને લાઓદિકિયાને. અને જે અવાજ મારી સાથે બોલતો હતો તેને જોવા હું ફરી વળ્યો. અને ફરીને મેં સાત સોનાના દીવટાં જોયાં; અને તે સાત દીવટાંની વચ્ચે મનુષ્યપુત્ર જેવો એક જણ હતો, જે પગ સુધી પહોંચતા વસ્ત્રથી પરિધાન કરેલો હતો, અને છાતી ઉપર સોનાનો પટ્ટો બાંધેલો હતો. તેનું માથું અને તેના વાળ ઊન જેવા, હિમ જેવા સફેદ હતા; અને તેની આંખો અગ્નિજ્વાળા જેવી હતી; અને તેના પગ ભઠ્ઠીમાં તપાવેલા ચમકતા પીતળ જેવા હતા; અને તેનો અવાજ ઘણી નદીઓના પ્રવાહના ઘોષ જેવો હતો. અને તેના જમણા હાથમાં સાત તારાઓ હતા; અને તેના મુખમાંથી તીક્ષ્ણ દ્વિધારી તલવાર નીકળતી હતી; અને તેનો મુખમંડળ તેના પ્રભાવે તેજ આપતા સૂર્ય સમાન હતું. અને જ્યારે મેં તેને જોયો, ત્યારે હું તેના પગે મરેલા સમાન પડી ગયો. અને તેણે પોતાનો જમણો હાથ મારા પર મૂકી મને કહ્યું, ભય ન રાખ; હું પ્રથમ અને છેલ્લો છું: હું જ તે જીવતો છું, અને મરેલો હતો; અને જુઓ, હું સર્વદા સર્વકાળ જીવતો છું, આમેન; અને મારા પાસે નરક અને મૃત્યુની ચાવીઓ છે. તેથી, તું જે બાબતો જોઈ છે, અને જે છે, અને જે આ પછી થવાની છે, તે લખ. પ્રકટીકરણ 1:10–19.

જ્યાં સુધી એડ્વેન્ટિઝમે “historicist” પદ્ધતિશાસ્ત્રને જાળવી રાખ્યું, ત્યાં સુધી તેઓએ માન્યું કે પ્રકાશનગ્રંથના બીજા અને ત્રીજા અધ્યાયની બધી જ કળીસિયાઓ અંતિમ કળીસિયામાં ફરી પ્રગટ થાય છે. દુર્ભાગ્યે, ઓગણીસમી સદીના અંતે શેતાન પહેલેથી જ એડ્વેન્ટિઝમની આંખો તે પવિત્ર પદ્ધતિશાસ્ત્ર, તેના રક્ષણ, અને “the depositaries of the great truths of prophecy” તરીકે તેમની જવાબદારીનો અનિવાર્ય ભાગ બનેલી તેની આચરણ-પ્રણાલી તરફથી બંધ કરી રહ્યો હતો. એડ્વેન્ટિઝમમાં આ પદ્ધતિશાસ્ત્રને બાજુએ મૂકવામાં આવતું હોવા છતાં, હજુ પણ એવા કેટલાક હતા જેઓ આ પવિત્ર પદ્ધતિશાસ્ત્રનો અમલ કરતા હતા. અમે Story of the Seer of Patmos નામના પુસ્તકને એ હકીકતના સાક્ષી તરીકે ઉપયોગમાં લઈએ છીએ કે લાઉદિકિયાના ઇતિહાસ પર બધી જ કળીસિયાઓનો અમલ કરવો ભવિષ્યવાણીનો માન્ય ઉપયોગ છે. નીચે તે પુસ્તકમાંથી લેવામાં આવેલા અવતરણો છે, જે હું જે મુદ્દાનો સંદર્ભ આપું છું તેને સ્પષ્ટ કરે છે.

> “આ વાત સ્મરણમાં રાખવી જોઈએ કે, જેમ ઇફેસસ, સ્મુર્ના, અને પર્ગમોસનો અનુભવ ખ્રિસ્તના બીજા આગમન પહેલાંની અંતિમ કલીસિયામાં ફરીથી પુનરાવર્તિત થશે, તેમ થુઆતેરાનો ઇતિહાસ પણ અંતિમ પેઢીમાં પોતાનો સમકક્ષ પ્રતિરૂપ ધરાવશે.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 69.

હાસ્કેલ યોગ્ય રીતે નિર્દેશ કરે છે કે પ્રથમ ચાર કલીસિયાઓનો અનુભવ ફરી આવર્તિત થાય છે, અથવા જેમ તે કહે છે, “અંતિમ પેઢીમાં તેનું સમકક્ષ જોવા મળશે.”

> “તેમણે પરીક્ષણ લાગુ કર્યું, પરંતુ બધાં સંકેતો 1843ના વર્ષ તરફ જ સૂચવતા હતા કે એ જ સમય હતો જ્યારે વિશ્વે પોતાના તારણહારનું સ્વાગત કરવું જોઈએ. ખ્રિસ્તના પ્રથમ આગમન સમયે લોકોની જે સ્થિતિ હતી, તે હવે ફરીથી પુનરાવર્તિત થઈ હતી.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 75.

હેસ્કેલ વિલિયમ મિલરે 1843ને ખ્રિસ્તના દ્વિતીય આગમન તરીકે ઓળખાવ્યા વિષે બોલી રહ્યા હતા, અને તેઓ દર્શાવે છે કે પ્રથમ આગમનની પરિસ્થિતિઓ મિલરાઈટોના સમયમાં ફરીથી પુનરાવર્તિત થઈ હતી. હેસ્કેલ સાચા હતા, અને સિસ્ટર વ્હાઇટ પુષ્ટિ કરે છે કે મિલર પોતે યોહાન બાપ્તિસ્મા આપનાર દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામ્યા હતા.

> “જેમ યોહાન બાપ્તિસ્તે ઈસુના પ્રથમ આગમનની ઘોષણા કરી અને તેમના આવવા માટે માર્ગ તૈયાર કર્યો, તેમ જ વિલિયમ મિલર અને જેઓ તેમની સાથે જોડાયા તેમણે દેવના પુત્રના બીજા આગમનની ઘોષણા કરી.” Early Writings, 229.

હાસ્કેલ તો એ પણ નિર્ધારિત કરે છે કે પર્ગામોસના ઇતિહાસ દરમ્યાન (મૂર્તિપૂજા સાથે ખ્રિસ્તીધર્મના સમાધાનનું પ્રતિનિધિત્વ કરતી ત્રીજી કલીશિયા), પાંચમી કલીશિયા સારદીસનો ઇતિહાસ પુનરાવર્તિત થયો હતો.

> “પર્ગમોસના ઇતિહાસમાં એવો એક સમય હતો, જ્યારે ખ્રિસ્તી ધર્મે એવું માન્યું કે મૂર્તિપૂજા મૃત્યુ પામી ગઈ હતી; પરંતુ વાસ્તવમાં, જે ધર્મ દેખીતી રીતે પરાજિત થયો હતો, તેણે જ વિજય મેળવ્યો હતો. બાપ્તિસ્મા લીધેલી મૂર્તિપૂજા ચર્ચમાં પ્રવેશી ગઈ. સાર્દિસના દિવસોમાં આ ઇતિહાસ ફરીથી દોહરાયો.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 75, 76.

સારદીસ સુધારણાકાળની તે ચર્ચ હતી, જે જાગી ઊઠી અને પાપાસત્તાના શૈતાની ભ્રમોના વિરોધમાં પ્રતિકાર કર્યો; પરંતુ તેમનું કાર્ય પૂર્ણ થાય તે પહેલાં જ તેઓ પહેલેથી જ રોમ તરફ પાછા ફરવા લાગ્યા હતા. તેઓએ, પર્ગામોસની ચર્ચની જેમ, એવું માન્યું કે પાપવાદ મરી ગયો છે; પરંતુ વાસ્તવમાં, તે હજી જીવંત હતો. હાસ્કેલ એ પણ ઓળખાવે છે કે અવશેષ ચર્ચ પર “બધા ભૂતકાળના યુગોની સંચિત કિરણરશ્મિઓ” પ્રકાશિત થાય છે.

> “આ છેલ્લી કલીસિયા—અવશેષ—પર ભૂતકાળના સર્વ યુગોના સંચિત કિરણો ઝળહળે છે.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 69.

હું એવો સૂચન કરતો નથી કે હાસ્કેલે ઓળખ્યું હતું કે સાત કલીસિયાઓ દ્વારા પ્રતિનિધિત પ્રગતિશીલ ઇતિહાસ પ્રાચીન ઇઝરાયેલના ઇતિહાસમાં પણ પૂર્ણ થયો હતો; પરંતુ જ્યારે તે લખે છે કે “ગત તમામ યુગોની સંચિત કિરણો” “અંતિમ કલીસિયા” પર “પ્રકાશિત થાય છે,” ત્યારે તે નિશ્ચિતરૂપે તે સત્યને સમર્થન આપે છે. પ્રાચીન ઇઝરાયેલ “ગત યુગોની” “કિરણો”માં સમાવેશ પામે છે. અને જો કે તે પ્રાચીન ઇઝરાયેલના ઇતિહાસમાં સાત કલીસિયાઓના પ્રતીકવાદને ઓળખવા માટે આવશ્યક સિદ્ધાંતોને સમર્થન આપે છે, છતાં તે પ્રતીકોમાં દર્શાવવામાં આવેલા સમાનાંતરોને તેણે કેટલી ઊંડાઈથી ઓળખ્યા હતા તે અંગે હું નિશ્ચિત નથી. હું આ બાબતમાં પણ નિશ્ચિત છું કે સાત કલીસિયાઓ દ્વારા પ્રતિનિધિત ઇતિહાસોના એક વધુ મહત્વપૂર્ણ પાસાને તેણે ઓળખ્યો નહોતો—એક એવો પાસો, જેના તરફ અમે હવે આગળ વધી રહ્યા છીએ.

આ સત્ય વિષે અમે અમારા આગામી લેખમાં ચર્ચા કરીશું.

Back to Articles