Article

# Elijah - Number One

એલિયા — નંબર એક

The First and Last

પ્રથમ અને અંતિમ

Author

Jeff Pippenger

Published

July 31, 2023

Formats

PDF
Word

The closing statement of the Old Testament sets forth a promise of the prophet Elijah appearing with a message before the great and dreadful day of the Lord.

જૂના કરારનું સમાપન નિવેદન પ્રભુના મહાન અને ભયંકર દિવસ પહેલાં એલિયાહ પ્રભુતાવાણીકાર સંદેશ સાથે પ્રગટ થશે એવી એક પ્રતિજ્ઞા પ્રસ્થાપિત કરે છે.

> Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord: And he shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers, lest I come and smite the earth with a curse. Malachi 4:5, 6.

> જો, યહોવાના મહાન અને ભયાનક દિવસના આગમન પહેલાં હું તમારી પાસે ભવિષ્યવક્તા એલિયાહને મોકલીશ; અને તે પિતાઓનાં હૃદયોને સંતાનો તરફ અને સંતાનોનાં હૃદયોને તેમના પિતાઓ તરફ ફેરવશે, નહિંતર હું આવીને પૃથ્વીને શાપથી પ્રહાર કરીશ. માલાખી 4:5, 6.

The Bible is clear that “the great and dreadful day of the Lord” or the “curse” that God smites “the earth with” is also symbolically portrayed as “the seven last plagues” or “the wrath of God” in the book of Revelation. Chapter fifteen of Revelation introduces the prophetic setting that leads to the pouring out of the great and dreadful seven last plagues of chapter sixteen.

બાઇબલ સ્પષ્ટ રીતે દર્શાવે છે કે “પ્રભુનો મહાન અને ભયંકર દિવસ” અથવા “શાપ,” જેના દ્વારા દેવ “પૃથ્વીને પ્રહાર કરે છે,” તે જ પ્રતીકાત્મક રીતે પ્રકાશનના ગ્રંથમાં “સાત છેલ્લી મહામારીઓ” અથવા “દેવનો કોપ” તરીકે પણ રજૂ કરવામાં આવ્યો છે. પ્રકાશનનો પંદરમો અધ્યાય તે પ્રભુવાણીય પરિસ્થિતિનો પરિચય આપે છે, જે સોળમા અધ્યાયની મહાન અને ભયંકર સાત છેલ્લી મહામારીઓ ઢોળવામાં આવે તે તરફ દોરી જાય છે.

> And I saw another sign in heaven, great and marvellous, seven angels having the seven last plagues; for in them is filled up the wrath of God.

> અને મેં સ્વર્ગમાં બીજું એક ચિહ્ન જોયું, મહાન અને અદભુત: સાત દૂતો, જેમની પાસે સાત અંતિમ પ્રહારો હતા; કારણ કે તેમાં દેવનો કોપ પૂર્ણ થાય છે.

> And I saw as it were a sea of glass mingled with fire: and them that had gotten the victory over the beast, and over his image, and over his mark, and over the number of his name, stand on the sea of glass, having the harps of God. And they sing the song of Moses the servant of God, and the song of the Lamb, saying, Great and marvellous are thy works, Lord God Almighty; just and true are thy ways, thou King of saints. Who shall not fear thee, O Lord, and glorify thy name? for thou only art holy: for all nations shall come and worship before thee; for thy judgments are made manifest.

> અને મેં જાણે અગ્નિ સાથે ભળેલો કાચનો સમુદ્ર જોયો; અને જેમણે પશુ ઉપર, તેની પ્રતિમા ઉપર, તેના ચિહ્ન ઉપર, અને તેના નામના અંક ઉપર વિજય મેળવ્યો હતો, તેઓ દેવની વીણાઓ ધારણ કરીને તે કાચના સમુદ્ર પર ઊભા હતા. અને તેઓ દેવના દાસ મોસેએનું ગીત અને મેષશિશુનું ગીત ગાઈને કહે છે, હે સર્વશક્તિમાન પ્રભુ દેવ, તારાં કાર્યો મહાન અને અદ્ભુત છે; હે સંતોના રાજા, તારા માર્ગો ન્યાયી અને સત્ય છે. હે પ્રભુ, કોણ તારો ભય નહીં રાખે અને તારા નામને મહિમા નહીં આપે? કારણ કે તું જ એકલો પવિત્ર છે; કારણ કે સર્વ જાતિઓ આવીને તારી સમક્ષ ઉપાસના કરશે; કારણ કે તારાં ન્યાયો પ્રગટ કરવામાં આવ્યા છે.

> And after that I looked, and, behold, the temple of the tabernacle of the testimony in heaven was opened: And the seven angels came out of the temple, having the seven plagues, clothed in pure and white linen, and having their breasts girded with golden girdles. And one of the four beasts gave unto the seven angels seven golden vials full of the wrath of God, who liveth for ever and ever. And the temple was filled with smoke from the glory of God, and from his power; and no man was able to enter into the temple, till the seven plagues of the seven angels were fulfilled. Revelation 15:1–8.

> અને ત્યાર પછી મેં જોયું, અને જુઓ, સ્વર્ગમાં સાક્ષીના નિવાસમંડપનું મંદિર ખુલ્યું. અને તે મંદિરમાંથી સાત દૂતો બહાર આવ્યા, જેઓ પાસે સાત આફતો હતી; તેઓ શુદ્ધ અને શ્વેત સુક્ષ્મ વસ્ત્રોમાં પરિધાન કરેલા હતા, અને તેમની છાતીઓ ઉપર સુવર્ણ પટ્ટાઓ બંધાયેલા હતા. અને ચાર જીવંત પ્રાણીઓમાંના એકે તે સાત દૂતોને દેવના ક્રોધથી ભરેલા સાત સુવર્ણ પાત્રો આપ્યાં—તે દેવ, જે યુગાનુયુગ જીવિત છે. અને મંદિર દેવના મહિમાથી અને તેની શક્તિથી ધુમાડાથી ભરાઈ ગયું; અને જ્યાં સુધી તે સાત દૂતોની સાત આફતો પૂર્ણ ન થઈ, ત્યાં સુધી કોઈ મનુષ્ય મંદિરમાં પ્રવેશી શક્યો નહીં. પ્રકાશન 15:1–8.

The reason “no man was able to enter into the temple, till the seven plagues of the seven angels were fulfilled” is that the opportunity to secure salvation closes when the temple is filled with smoke in chapter fifteen. The probationary time that mankind was given to repent and find salvation is then over. When that point in time is reached “the great and dreadful day of the Lord” that John calls “the seven last plagues” are poured out in advance of Christ’s Second Coming. Malachi called that day “dreadful,” and Isaiah identifies it as God’s “strange act.”

“સાત દેવદૂતોની સાત આફતો પૂર્ણ થાય ત્યાં સુધી કોઈ માણસ મંદિરની અંદર પ્રવેશી શક્યો નહીં” તેનું કારણ એ છે કે પંદરમા અધ્યાયમાં જ્યારે મંદિર ધૂમ્રથી ભરાઈ જાય છે, ત્યારે ઉદ્ધાર પ્રાપ્ત કરવાની તક બંધ થઈ જાય છે. માનવજાતને પસ્તાવો કરીને ઉદ્ધાર મેળવવા માટે આપવામાં આવેલ પરીક્ષાકાળ ત્યાર પછી સમાપ્ત થઈ જાય છે. જ્યારે સમયનો તે બિંદુ આવે છે, ત્યારે ખ્રિસ્તના દ્વિતીય આગમન પહેલાં યોહાન જે દિવસને “સાત અંતિમ આફતો” કહે છે તે “યહોવાનો મહાન અને ભયંકર દિવસ” ઢોળવામાં આવે છે. માલાખીએ તે દિવસને “ભયંકર” કહ્યું હતું, અને યશાયા તેને દેવનું “વિચિત્ર કાર્ય” તરીકે ઓળખાવે છે.

> For the Lord shall rise up as in mount Perazim, he shall be wroth as in the valley of Gibeon, that he may do his work, his strange work; and bring to pass his act, his strange act. Now therefore be ye not mockers, lest your bands be made strong: for I have heard from the Lord God of hosts a consumption, even determined upon the whole earth. Isaiah 28:21, 22.

> કારણ કે યહોવા પેરાઝીમ પર્વત પર જેવું ઊભા થયા હતા તેમ ઊભા થશે; તે ગિબીઓનની ખીણમાં જેવો ક્રોધિત થયો હતો તેમ ક્રોધિત થશે, જેથી તે પોતાનું કાર્ય, પોતાનું અદ્દભુત કાર્ય, કરે; અને પોતાનો કૃત્ય, પોતાનું અજોડ કૃત્ય, પૂર્ણ કરે. તેથી હવે તમે ઠઠ્ઠાખોરો ન બનો, નહિંતર તમારા બંધનો વધુ દૃઢ કરવામાં આવશે; કારણ કે મેં સેનાઓના પ્રભુ યહોવા પાસેથી સમગ્ર પૃથ્વી પર નિર્ધારિત થયેલો વિનાશ સાંભળ્યો છે. યશાયા 28:21, 22.

Although God’s “strange act” encompasses “the whole earth,” Inspiration is clear that the outpouring of the plagues is associated with the rebellion of one nation.

જો કે ઈશ્વરનું “વિચિત્ર કાર્ય” “આખી પૃથ્વી”ને આવરી લે છે, તો પણ પ્રેરિત પ્રકાશન સ્પષ્ટ કરે છે કે આફતોનું ઢોળાવ એક રાષ્ટ્રના બળવા સાથે સંકળાયેલું છે।

> “Foreign nations will follow the example of the United States. Though she leads out, yet the same crisis will come upon our people in all parts of the world.” Testimonies, volume 6, 395.

> “વિદેશી રાષ્ટ્રો સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકાના ઉદાહરણને અનુસરશે. યદ્યપિ તે આગેવાની કરે છે, તો પણ એ જ સંકટ વિશ્વના સર્વ ભાગોમાં વસતા આપણા લોકો પર આવશે.” Testimonies, volume 6, 395.

> “As America, the land of religious liberty, shall unite with the Papacy in forcing the conscience and compelling men to honor the false sabbath, the people of every country on the globe will be led to follow her example.” Testimonies, volume 6, 18.

> “જ્યારે ધાર્મિક સ્વતંત્રતાની ભૂમિ અમેરિકા, અંતઃકરણ પર બળજબરી કરવામાં અને મનુષ્યોને ખોટા શનિવારનું સન્માન કરવા મજબૂર કરવામાં, પાપાશાહી સાથે એક થશે, ત્યારે વિશ્વના દરેક દેશમાં રહેલા લોકો તેના ઉદાહરણને અનુસરવા દોરવામાં આવશે.” Testimonies, volume 6, 18.

Every nation will fill their cup of their probationary time, but the “judgments of God” that Sister White identifies as “national ruin”, “the time of God’s destructive judgments” as she also calls the history that begins at the Sunday law in the United States, are not the seven last plagues.

દરેક રાષ્ટ્ર પોતાની પરીક્ષાકાળની પ્યાલી ભરી દેશે, પરંતુ જે “ઈશ્વરના ન્યાયપ્રદંડો”ને બહેન વ્હાઇટ “રાષ્ટ્રીય વિનાશ” તરીકે ઓળખાવે છે, અને જેને તે સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકામાં રવિવારના કાયદાથી આરંભ થતો ઇતિહાસ “ઈશ્વરના વિનાશક ન્યાયોના સમય” તરીકે પણ કહે છે, તે સાત અંતિમ આપત્તિઓ નથી.

> “A time is coming when the law of God is, in a special sense, to be made void in our land. The rulers of our nation will, by legislative enactments, enforce the Sunday law, and thus God’s people be brought into great peril. When our nation, in its legislative councils, shall enact laws to bind the consciences of men in regard to their religious privileges, enforcing Sunday observance, and bringing oppressive power to bear against those who keep the seventh-day Sabbath, the law of God will, to all intents and purposes, be made void in our land; and national apostasy will be followed by national ruin.” Review and Herald, December 18, 1888.

> “એક એવો સમય આવી રહ્યો છે જ્યારે દેવનો કાયદો અમારી ભૂમિમાં વિશેષ અર્થમાં નિષ્ફળ ઠરાવવામાં આવશે. આપણા રાષ્ટ્રના શાસકો વિધાનાત્મક અધિનિયમો દ્વારા રવિવારના કાયદાનો અમલ કરાવશે, અને આ રીતે દેવના લોકોને મહાન સંકટમાં મૂકવામાં આવશે. જ્યારે આપણું રાષ્ટ્ર, પોતાની વિધાનસભાકીય પરિષદોમાં, મનુષ્યોની ધાર્મિક સ્વતંત્રતાઓ અંગે તેમની અંતરાત્માને બાંધવા માટે કાયદાઓ બનાવશે, રવિવારના પાલનને બળપૂર્વક લાગુ કરશે, અને સાતમા દિવસના શબ્બાથને પાળનારાઓ વિરુદ્ધ દમનકારી સત્તાનો ઉપયોગ કરશે, ત્યારે દેવનો કાયદો અમારી ભૂમિમાં, સર્વ પ્રાયોગિક હેતુઓ માટે, નિષ્ફળ ઠરાવવામાં આવશે; અને રાષ્ટ્રીય ધર્મત્યાગ પછી રાષ્ટ્રીય વિનાશ આવશે.” Review and Herald, December 18, 1888.

The judgments of God, which Sister White identifies as “national ruin” begin at the national Sunday law and mark the beginning of God’s “strange act,” though God’s strange act is more specifically the seven last plagues. A more complete picture of the strange act of God appears when the deliverance from Egypt is added to the line of God’s executive judgments. The Egyptian plagues, though ten in number, were divided. The first three were distinguished from the last seven. Thus, the deliverance from Egypt identifies a period of time represented by the first three plagues that begins with the national ruin of the United States, and continues until Michael stands up and human probation closes.

દેવના ન્યાયવિચાર, જેને સિસ્ટર વ્હાઇટ “રાષ્ટ્રીય વિનાશ” તરીકે ઓળખાવે છે, તેઓ રાષ્ટ્રીય રવિવારના કાયદાથી આરંભે છે અને દેવના “વિચિત્ર કાર્ય”ની શરૂઆતને ચિહ્નિત કરે છે, જોકે દેવનું વિચિત્ર કાર્ય વધુ વિશિષ્ટ રીતે અંતિમ સાત ઉપદ્રવો છે. દેવના વિચિત્ર કાર્યનું વધુ પૂર્ણ ચિત્ર ત્યારે દેખાય છે જ્યારે મિસરમાંથી થયેલી મુક્તિને દેવના કાર્યકારી ન્યાયવિચારોની રેખામાં ઉમેરવામાં આવે છે. મિસરના ઉપદ્રવો, ભલે સંખ્યામાં દસ હતા, તો પણ તેઓ વિભાગિત હતા. પ્રથમ ત્રણને અંતિમ સાતથી ભિન્ન ઠરાવવામાં આવ્યા હતા. તેથી, મિસરમાંથી થયેલી મુક્તિ પ્રથમ ત્રણ ઉપદ્રવો દ્વારા પ્રતિનિધિત થતો એક સમયગાળો ઓળખાવે છે, જે સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકાના રાષ્ટ્રીય વિનાશથી શરૂ થાય છે, અને જ્યાં સુધી માઈકલ ઊભો થાય અને માનવીય પરીક્ષણકાળ પૂર્ણ થાય ત્યાં સુધી ચાલુ રહે છે.

> “God’s judgments will be visited upon those who are seeking to oppress and destroy His people. His long forbearance with the wicked emboldens men in transgression, but their punishment is nonetheless certain and terrible because it is long delayed. ‘The Lord shall rise up as in Mount Perazim, He shall be wroth as in the valley of Gibeon, that He may do His work, His strange work; and bring to pass His act, His strange act.’ Isaiah 28:21. To our merciful God the act of punishment is a strange act. ‘As I live, saith the Lord God, I have no pleasure in the death of the wicked.’ Ezekiel 33:11. The Lord is ‘merciful and gracious, long-suffering, and abundant in goodness and truth, … forgiving iniquity and transgression and sin.’ Yet He will ‘by no means clear the guilty.’ ‘The Lord is slow to anger, and great in power, and will not at all acquit the wicked.’ Exodus 34:6, 7; Nahum 1:3. By terrible things in righteousness He will vindicate the authority of His downtrodden law. The severity of the retribution awaiting the transgressor may be judged by the Lord’s reluctance to execute justice. The nation with which He bears long, and which He will not smite until it has filled up the measure of its iniquity in God’s account, will finally drink the cup of wrath unmixed with mercy.

> જેઓ તેમની પ્રજાને દમન કરવા અને નાશ કરવા પ્રયત્નશીલ છે, તેમના ઉપર ઈશ્વરના ન્યાયપ્રસંગો આવશે. દુષ્ટો પ્રત્યે તેમની દીર્ઘ સહનશીલતા મનુષ્યોને અપરાધમાં નિર્ભય બનાવે છે, છતાં તેમનો દંડ નિશ્ચિત અને ભયંકર છે, કારણ કે તે લાંબો મુલતવી રાખવામાં આવ્યો છે. “યહોવા પેરાઝીમ પર્વત પર જેમ ઉઠ્યા તેમ ઉઠશે; ગિબેઓનની ખીણમાં જેમ કોપ કર્યો તેમ કોપ કરશે; જેથી તે પોતાનું કાર્ય, પોતાનું અજોડ કાર્ય, પૂર્ણ કરે; અને પોતાનું કૃત્ય, પોતાનું વિચિત્ર કૃત્ય, સિદ્ધ કરે.” યશાયા 28:21. આપણા કૃપાળુ ઈશ્વર માટે દંડ આપવાનું કાર્ય એક અજોડ કાર્ય છે. “હું જીવતો છું, પ્રભુ યહોવા કહે છે, મને દુષ્ટના મરણમાં આનંદ નથી.” યહેઝ્કેલ 33:11. પ્રભુ “દયાળુ અને કૃપાળુ, દીર્ઘસહનશીલ, અને ભલાઈ તથા સત્યમાં સમૃદ્ધ, … અપરાધ, અતિક્રમણ અને પાપને ક્ષમા કરનાર” છે. છતાં તે “દોષીને કોઈ રીતે નિર્દોષ ઠેરવશે નહીં.” “યહોવા કોપ કરવામાં મંદ છે, અને પરાક્રમે મહાન છે, અને દુષ્ટને ક્યારેય નિર્દોષ ઠેરવશે જ નહીં.” નિર્ગમન 34:6, 7; નાહૂમ 1:3. ભયાનક ન્યાયકાર્યો દ્વારા તે પોતાની ત્રાસિત વ્યવસ્થાની સત્તાનું પ્રતિપાદન કરશે. અપરાધીને જે પ્રતિકારની કઠોરતા રાહ જોઈ રહી છે, તેનો અંદાજ પ્રભુની ન્યાય અમલમાં મૂકવાની અનિચ્છા પરથી લગાવી શકાય છે. જે જાતિને તે લાંબા સમય સુધી સહન કરે છે, અને જેને ઈશ્વરના હિસાબમાં તેની અધર્મતાનો પરિમાણ પૂર્ણ ન થાય ત્યાં સુધી તે દંડિત નહીં કરે, તે અંતે દયાવિહોણા ક્રોધના પ્યાલાને પીશે.

> “When Christ ceases His intercession in the sanctuary, the unmingled wrath threatened against those who worship the beast and his image and receive his mark (Revelation 14:9, 10), will be poured out. The plagues upon Egypt when God was about to deliver Israel were similar in character to those more terrible and extensive judgments which are to fall upon the world just before the final deliverance of God’s people. Says the revelator, in describing those terrific scourges: ‘There fell a noisome and grievous sore upon the men which had the mark of the beast, and upon them which worshiped his image.’ The sea ‘became as the blood of a dead man: and every living soul died in the sea.’ And ‘the rivers and fountains of waters … became blood.’ Terrible as these inflictions are, God’s justice stands fully vindicated. The angel of God declares: ‘Thou art righteous, O Lord, … because Thou hast judged thus. For they have shed the blood of saints and prophets, and Thou hast given them blood to drink; for they are worthy.’ Revelation 16:2–6. By condemning the people of God to death, they have as truly incurred the guilt of their blood as if it had been shed by their hands. In like manner Christ declared the Jews of His time guilty of all the blood of holy men which had been shed since the days of Abel; for they possessed the same spirit and were seeking to do the same work with these murderers of the prophets.

> “જ્યારે ખ્રિસ્ત પવિત્રસ્થાનમાં પોતાની મધ્યસ્થતા બંધ કરે છે, ત્યારે જે લોકો પશુ અને તેની પ્રતિમાની ઉપાસના કરે છે અને તેની છાપ ગ્રહણ કરે છે, તેમના વિરુદ્ધ ધમકાવવામાં આવેલો અમિશ્રિત ક્રોધ (પ્રકાશિતવાક્ય 14:9, 10) ઢોળવામાં આવશે. જ્યારે દેવ ઇઝરાયેલને છોડાવવા જતાં હતા, ત્યારે મિસર પર આવેલી મારો સ્વભાવમાં તે વધુ ભયંકર અને વ્યાપક ન્યાયસમ તાડનાઓ જેવી જ હતી, જે દેવના લોકોને અંતિમ છોડાવા પહેલાં જ વિશ્વ પર પડશે. પ્રગટ કરનાર તે ભયાનક આફતોનું વર્ણન કરતાં કહે છે: ‘પશુની છાપ ધરાવતા માણસો પર અને તેની પ્રતિમાની ઉપાસના કરનારાઓ પર એક દુર્ગંધિત અને ભારે ઘાવ પડ્યો.’ સમુદ્ર ‘મૃત માણસના રક્ત જેવો બની ગયો; અને સમુદ્રમાં રહેલો દરેક જીવતો પ્રાણી મરી ગયો.’ અને ‘નદીઓ અને જળનાં ઝરણાં … રક્ત બની ગયાં.’ આ પીડાઓ જેટલી ભયંકર હોય, તેટલું જ દેવનો ન્યાય સંપૂર્ણપણે નિર્દોષ ઠરે છે. દેવદૂત ઘોષણા કરે છે: ‘હે પ્રભુ, તું ધર્મી છે, … કારણ કે તું એમ જ ન્યાય કર્યો છે. કેમ કે તેમણે પવિત્રજનો અને ભવિષ્યવક્તાઓનું રક્ત વહાવ્યું છે, અને તું તેમને પીવા માટે રક્ત આપ્યું છે; કારણ કે તેઓ તે લાયક છે.’ પ્રકાશિતવાક્ય 16:2–6. દેવના લોકોને મૃત્યુદંડને સોંપીને, તેમણે જાણે પોતાના હાથથી તેમનું રક્ત વહાવ્યું હોય તેવો જ તેમનાં રક્તનો દોષ પોતાના ઉપર લીધો છે. એ જ રીતે ખ્રિસ્તે પોતાના સમયના યહૂદીઓને હાબેલના દિવસોથી લઈને અત્યાર સુધી વહાવવામાં આવેલા તમામ પવિત્ર મનુષ્યોના રક્તના દોષી ઠેરવ્યા હતા; કારણ કે તેઓ એ જ આત્મા ધરાવતા હતા અને ભવિષ્યવક્તાઓના આ હત્યારાઓ સાથે એ જ કાર્ય કરવાની કોશિશ કરતા હતા.”

> “In the plague that follows, power is given to the sun ‘to scorch men with fire. And men were scorched with great heat.’ Verses 8, 9. The prophets thus describe the condition of the earth at this fearful time: ‘The land mourneth; … because the harvest of the field is perished…. All the trees of the field are withered: because joy is withered away from the sons of men.’ ‘The seed is rotten under their clods, the garners are laid desolate…. How do the beasts groan! the herds of cattle are perplexed, because they have no pasture…. The rivers of water are dried up, and the fire hath devoured the pastures of the wilderness.’ ‘The songs of the temple shall be howlings in that day, saith the Lord God: there shall be many dead bodies in every place; they shall cast them forth with silence.’ Joel 1:10–12, 17–20; Amos 8:3.

> “પછી આવતી આ વિપત્તિમાં સૂર્યને ‘મનુષ્યોને અગ્નિથી દાઝાવવાની સત્તા આપવામાં આવે છે. અને મનુષ્યો ભારે ઉષ્માથી દાઝી ગયા.’ પદ 8, 9. ભવિષ્યવક્તાઓ આ ભયાનક સમયે પૃથ્વીની સ્થિતિનું વર્ણન આ રીતે કરે છે: ‘દેશ શોક કરે છે; … કારણ કે ખેતરની પાક નાશ પામી ગઈ છે…. ખેતરના સર્વ વૃક્ષો કુમળી ગયા છે; કારણ કે મનુષ્યપુત્રોથી આનંદ સુકાઈ ગયો છે.’ ‘બીજ તેમના ગાંઠિયાં નીચે સડી ગયું છે, કોઠારો ઉજ્જડ પડ્યા છે…. પશુઓ કેવી રીતે કરુણ ધ્વનિ કરે છે! ગાય-બળદના ઝુંડ ગભરાઈ ગયા છે, કારણ કે તેઓને ચરોતર નથી…. જળની નદીઓ સુકાઈ ગઈ છે, અને અગ્નિએ અરણ્યના ચરોતરો ભસ્મ કરી નાખ્યા છે.’ ‘તે દિવસે મંદિરના ગીતો હાહાકારમાં ફેરવાઈ જશે, પ્રભુ યહોવા કહે છે: દરેક સ્થાને ઘણી લાશો પડશે; તેઓ તેમને મૌન સાથે બહાર ફેંકી દેશે.’ યોએલ 1:10–12, 17–20; આમોસ 8:3.”

> “These plagues are not universal, or the inhabitants of the earth would be wholly cut off. Yet they will be the most awful scourges that have ever been known to mortals. All the judgments upon men, prior to the close of probation, have been mingled with mercy. The pleading blood of Christ has shielded the sinner from receiving the full measure of his guilt; but in the final judgment, wrath is poured out unmixed with mercy.

> “આ આફતો સર્વવ્યાપી નથી, નહિંતર પૃથ્વીના નિવાસીઓ સંપૂર્ણપણે નાશ પામ્યા હોત. છતાં પણ તે મનુષ્યોને ક્યારેય જાણી હોય એવી સર્વાંતકર ભીષણ સજાઓમાંની સૌથી ભયાનક હશે. કૃપાકાળના સમાપન પહેલાં મનુષ્યો પર આવેલા તમામ ન્યાયોમાં દયા મિશ્રિત રહી છે. ખ્રિસ્તના વિનંતી કરતાં રક્તે પાપીને તેના દોષના સંપૂર્ણ પરિમાણને પ્રાપ્ત કરવાથી બચાવ્યો છે; પરંતુ અંતિમ ન્યાયમાં ક્રોધ દયા વિનાનો, અમિશ્રિત રીતે ઢોળી દેવાશે.

> “In that day, multitudes will desire the shelter of God’s mercy which they have so long despised. ‘Behold, the days come, saith the Lord God, that I will send a famine in the land, not a famine of bread, nor a thirst for water, but of hearing the words of the Lord: and they shall wander from sea to sea, and from the north even to the east, they shall run to and fro to seek the word of the Lord, and shall not find it.’ Amos 8:11, 12.” The Great Controversy, 627–629.

> “તે દિવસે, અણગણિત લોકો દેવની કરુણાના તે આશ્રયની ઇચ્છા કરશે, જેને તેમણે એટલા લાંબા સમયથી તિરસ્કાર કર્યો છે. ‘જોવો, એવા દિવસો આવે છે, પ્રભુ યહોવા કહે છે, કે હું દેશમાં દુષ્કાળ મોકલીશ—રોટલીનો દુષ્કાળ નહિ, કે પાણી માટે તરસ નહિ, પણ યહોવાના વચનો સાંભળવાનો દુષ્કાળ; અને તેઓ સમુદ્રથી સમુદ્ર સુધી, તથા ઉત્તરથી લઈને પૂર્વ સુધી, યહોવાનું વચન શોધવા માટે અહીંથી ત્યાં ભટકશે, દોડી ફરશે, પરંતુ તેને શોધી શકશે નહિ.’ આમોસ 8:11, 12.” ધ ગ્રેટ કોન્ટ્રોવર્સી, 627–629.

In the previous passage it stated, “The nation with which He bears long, and which He will not smite until it has filled up the measure of its iniquity in God’s account, will finally drink the cup of wrath unmixed with mercy.” She also penned in the same paragraph, “The plagues upon Egypt when God was about to deliver Israel were similar in character to those more terrible and extensive judgments which are to fall upon the world just before the final deliverance of God’s people.” The nation (the United States) that fills up “the measure of iniquity” will suffer plagues similar to the ten plagues in Egypt.

અગાઉના અવતરણમાં એવું જણાવવામાં આવ્યું હતું: “જે રાષ્ટ્ર પ્રત્યે તે દીર્ઘસહન કરે છે, અને જે સુધી તે દેવના હિસાબમાં પોતાની અધીર્મતાનો માપ પૂર્ણ ન કરે ત્યાં સુધી જેને તે દંડ નહીં કરે, તે અંતે દયા વિના મિશ્રિત કરાયેલ ક્રોધનો પ્યાલો પીશે.” એ જ પરિચ્છેદમાં તેમણે આ પણ લખ્યું: “ઇઝરાયલને મુક્ત કરવા ઈશ્વર તૈયાર હતા ત્યારે મિસર પર આવેલી મારો સ્વભાવમાં તેઓ કરતાં મળતી આવતી હતી, જે દેવના લોકોની અંતિમ મુક્તિ પહેલાં જલદી જ વિશ્વ પર પડનાર વધુ ભયંકર અને વ્યાપક દંડવિધિઓ હશે.” જે રાષ્ટ્ર (યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ) “અધીર્મતાનો માપ” પૂર્ણ કરે છે તે મિસરની દસ મારો જેવી મારીઓ ભોગવશે.

The plagues of Egypt were divided into two periods. The first three plagues fell on everyone, but the seven last plagues only fell upon the Egyptians.

મિસરના પ્રહાર બે અવધિઓમાં વિભાજિત હતા. પ્રથમ ત્રણ પ્રહાર સૌ પર પડ્યા હતા, પરંતુ અંતિમ સાત પ્રહાર માત્ર મિસરીઓ પર જ પડ્યા હતા.

> And I will sever in that day the land of Goshen, in which my people dwell, that no swarms of flies shall be there; to the end thou mayest know that I am the Lord in the midst of the earth. Exodus 8:22.

> અને હું તે દિવસે ગોશેન દેશને, જેમાં મારી પ્રજા વસે છે, અલગ કરી દઈશ, જેથી ત્યાં માખીઓના ઝુંડો ન હોય; આ માટે કે તું જાણે કે હું પૃથ્વીના મધ્યમાં યહોવા છું. નિર્ગમન 8:22.

The first three plagues in Egypt fell everywhere, but Goshen, where the Hebrews lived did not receive Egypt’s seven last plagues. The United States is the nation that fills up its cup of iniquity at the Sunday law. At that point national apostasy is followed by national ruin, but the judgments which produce national ruin are mixed with mercy until Michael stands up and probation closes for all mankind. At the Sunday law in the United States the majority of those who now profess to be Sabbath-keepers will bow to the powers that be and accept the mark of the beast. At that time the Sunday law issue becomes a spiritual test for those who have been outside of Adventism. From the Sunday law in the United States until Michael stands up is the great ingathering of eleventh-hour workers, but the door has already been closed upon those who are held accountable for the light of the seventh-day Sabbath before the Sunday law.

ઈજિપ્તમાં આવેલી પ્રથમ ત્રણ આફતો સર્વત્ર પડી હતી, પરંતુ જ્યાં હિબ્રીઓ વસતા હતા તે ગોશેન પર ઈજિપ્તની છેલ્લી સાત આફતો આવી નહોતી. યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ એ એવું રાષ્ટ્ર છે જે રવિવારના કાયદા સમયે પોતાના અધર્મનો પ્યાલો પૂર્ણ કરે છે. તે સમયે રાષ્ટ્રીય અધર્મત્યાગ પછી રાષ્ટ્રીય વિનાશ આવે છે, પરંતુ જે ન્યાયો રાષ્ટ્રીય વિનાશ ઉત્પન્ન કરે છે તેઓ મિખાયેલ ઊભો થાય અને સર્વ માનવજાત માટે કૃપાકાળ સમાપ્ત થાય ત્યાં સુધી દયાથી મિશ્રિત રહે છે. યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં રવિવારના કાયદા સમયે, જે લોકો હાલમાં શબ્બાથ પાળનારા હોવાનો સ્વીકાર કરે છે તેમાંથી બહુસંખ્યક સત્તાધીશો સમક્ષ નમી જશે અને પશુની છાપ સ્વીકારશે. તે સમયે, રવિવારના કાયદાનો પ્રશ્ન તેઓ માટે આત્મિક કસોટી બની જાય છે, જેઓ એડ્વેન્ટિઝમની બહાર રહ્યા છે. યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં રવિવારના કાયદાથી મિખાયેલ ઊભો થાય ત્યાં સુધીનો સમય અગિયારમા કલાકના કામદારોના મહાન સંકલનનો સમય છે, પરંતુ રવિવારના કાયદા પહેલાં સાતમા દિવસના શબ્બાથના પ્રકાશ માટે જવાબદાર ગણાતા લોકો માટે દ્વાર પહેલેથી જ બંધ થઈ ચૂક્યું છે.

> “More and more, as the days go by, it is becoming apparent that God’s judgments are in the world. In fire and flood and earthquake He is warning the inhabitants of this earth of His near approach. The time is nearing when the great crisis in the history of the world will have come, when every movement in the government of God will be watched with intense interest and inexpressible apprehension. In quick succession the judgments of God will follow one another—fire and flood and earthquake, with war and bloodshed.

> “દિવસો પસાર થતા જાય છે તેમ વધુ ને વધુ સ્પષ્ટ થતું જાય છે કે ઈશ્વરના ન્યાયવિચાર જગતમાં પ્રગટ થઈ રહ્યા છે. અગ્નિ, પૂર અને ભૂકંપની દ્વારા તે આ પૃથ્વીના નિવાસીઓને પોતાના નજીકના આગમન વિષે ચેતવણી આપી રહ્યો છે. તે સમય નજીક આવી રહ્યો છે જ્યારે વિશ્વના ઇતિહાસનો મહાસંકટ આવી પહોંચશે, જ્યારે ઈશ્વરના શાસનમાં થતી દરેક ગતિને તીવ્ર રસ અને અવર્ણનીય ભયભીતતાથી જોવામાં આવશે. ઝડપી અનુક્રમે ઈશ્વરના ન્યાયવિચારો એક પછી એક આવશે—અગ્નિ, પૂર અને ભૂકંપ, યુદ્ધ અને રક્તપાત સાથે.”

> “Oh, that the people might know the time of their visitation! There are many who have not yet heard the testing truth for this time. There are many with whom the Spirit of God is striving. The time of God’s destructive judgments is the time of mercy for those who have had no opportunity to learn what is truth. Tenderly will the Lord look upon them. His heart of mercy is touched; His hand is still stretched out to save, while the door is closed to those who would not enter.

> “હાય, કાશ લોકો પોતાના મુલાકાતના સમયને જાણી શકે! ઘણા એવા છે જેઓએ હજી સુધી આ સમય માટેનો પરીક્ષક સત્ય સાંભળ્યો નથી. ઘણા એવા છે જેઓ સાથે દેવનો આત્મા પ્રયત્નશીલ છે. દેવના વિનાશક દંડવિચારોનો સમય તેઓ માટે દયાનો સમય છે જેઓને સત્ય શું છે તે શીખવાની કોઈ તક મળી નથી. પ્રભુ તેમની તરફ કોમળતાપૂર્વક નજર કરશે. તેમના દયાભર્યા હૃદયને સ્પર્શ થાય છે; અને તેમનો હાથ હજી પણ બચાવવા માટે લંબાયેલો છે, જ્યારે બારણું તેઓ માટે બંધ છે જેઓ પ્રવેશવા ઇચ્છતા નહોતા.”

> “The mercy of God is shown in His long forbearance. He is holding back His judgments, waiting for the message of warning to be sounded to all. Oh, if our people would feel as they should the responsibility resting upon them to give the last message of mercy to the world, what a wonderful work would be done!” Testimonies, volume 9, 97.

> “ઈશ્વરની કરુણા તેમની દીર્ઘસહનશીલતામાં પ્રગટ થાય છે. તે પોતાના ન્યાયોને રોકી રાખે છે, ચેતવણીનો સંદેશ સર્વને સંભળાવવામાં આવે તેની રાહ જોતો રહે છે. ઓહ, જો અમારા લોકો વિશ્વને કરુણાનો છેલ્લો સંદેશ આપવા અંગે પોતાના ઉપર રહેલી જવાબદારીને જેમ તેમને અનુભવવી જોઈએ તેમ અનુભવે, તો કેટલું અદ્ભુત કાર્ય સંપન્ન થાય!” Testimonies, volume 9, 97.

In the previous passage she identified that “the time of God’s destructive judgments is the time of mercy for those who have had no opportunity to learn what is truth.” In the next passage she refers to that period of time as “the time of trouble.”

અગાઉના અંશમાં તેણીએ ઓળખાવ્યું હતું કે “દેવના વિનાશક ન્યાયનો સમય એ એવા લોકો માટે કૃપાનો સમય છે જેમને સત્ય શું છે તે શીખવાની કોઈ તક મળી નહોતી.” આગળના અંશમાં તે તે સમયગાળાને “કષ્ટનો સમય” તરીકે સંબોધે છે.

> “I saw that the holy Sabbath is, and will be, the separating wall between the true Israel of God and unbelievers; and that the Sabbath is the great question, to unite the hearts of God’s dear waiting saints. And if one believed, and kept the Sabbath, and received the blessing attending it, and then gave it up, and broke the holy commandment, they would shut the gates of the Holy City against themselves, as sure as there was a God that rules in heaven above. I saw that God had children, who do not see and keep the Sabbath. They had not rejected the light on it. And at the commencement of the time of trouble, we were filled with the Holy Ghost as we went forth and proclaimed the Sabbath more fully. This enraged the church, and nominal Adventists, as they could not refute the Sabbath truth. And at this time, God’s chosen, all saw clearly that we had the truth, and they came out and endured the persecution with us.” A Word to the Little Flock, 18, 19.

> “મેં જોયું કે પવિત્ર શબ્બાથ સચ્ચા દેવના ઇઝરાયલ અને અવિશ્વાસીઓ વચ્ચેની જુદાઈ પેદા કરનાર દીવાલ છે, અને રહેશે; અને શબ્બાથ એ મહાન પ્રશ્ન છે, જે દેવના પ્રિય પ્રતીક્ષારત પવિત્રજનોનાં હૃદયોને એક કરવા માટે છે. અને જો કોઈએ વિશ્વાસ કર્યો હોય, શબ્બાથનું પાલન કર્યું હોય, અને તેની સાથે જોડાયેલ આશીર્વાદ પ્રાપ્ત કર્યો હોય, અને પછી તેને ત્યજી દીધો હોય, અને પવિત્ર આજ્ઞાનો ભંગ કર્યો હોય, તો તેઓ પવિત્ર નગરના દ્વાર પોતાના વિરુદ્ધ બંધ કરી દેશે, એટલું જ નિશ્ચિત જેટલું ઉપર સ્વર્ગમાં શાસન કરનાર દેવ છે. મેં જોયું કે દેવને એવા સંતાનો હતા, જે શબ્બાથને ન તો સમજતા હતા અને ન તેનું પાલન કરતા હતા. તેમણે તેના વિષયક પ્રકાશનો અસ્વીકાર કર્યો ન હતો. અને સંકટના સમયની શરૂઆતમાં, જ્યારે અમે બહાર જઈને શબ્બાથને વધુ પૂર્ણ રીતે જાહેર કર્યો, ત્યારે અમે પવિત્ર આત્માથી પરિપૂર્ણ થઈ ગયા. આથી ચર્ચ અને નામમાત્ર એડવેન્ટિસ્ટો ક્રોધિત થઈ ઊઠ્યા, કારણ કે તેઓ શબ્બાથના સત્યનું ખંડન કરી શકતા ન હતા. અને આ સમયે, દેવના ચૂંટાયેલા સૌએ સ્પષ્ટપણે જોયું કે સત્ય અમારી પાસે હતું, અને તેઓ બહાર આવીને અમારી સાથે પીડા સહન કરવા લાગ્યા.” A Word to the Little Flock, 18, 19.

Though modified a little, the same passage just cited is found in the book Early Writings. In that book she includes commentary on her statement about “the time of trouble.” A Word to the Little Flock was the first publication of the disappointed faithful Millerites after the Great Disappointment of October 22, 1844, and decades later, when editors used portions of that pamphlet to include in the book Early Writings, they clarified that “the time of trouble” that was referred to was not the seven last plagues, for when the seven last plagues are poured out there is no mercy mixed with the judgments.

થોડીક ફેરફાર સાથે, હમણાં જ ઉલ્લેખિત એ જ અવતરણ Early Writings પુસ્તકમાં મળે છે. તે પુસ્તકમાં તે “કષ્ટના સમય” વિષેના પોતાના નિવેદન પર ટિપ્પણી ઉમેરે છે. A Word to the Little Flock એ 22 ઓક્ટોબર, 1844ની મહાન નિરાશા પછી નિરાશ થયેલા, પરંતુ વિશ્વાસુ Milleritesનું પ્રથમ પ્રકાશન હતું; અને દાયકાઓ પછી, જ્યારે સંપાદકોએ તે પત્રિકાના કેટલાક ભાગો લઈને તેમને Early Writings પુસ્તકમાં સામેલ કર્યા, ત્યારે તેમણે સ્પષ્ટ કર્યું કે જેમાં “કષ્ટનો સમય” ઉલ્લેખિત હતો તે સાત છેલ્લી મરકીઓ નહોતો, કારણ કે જ્યારે સાત છેલ્લી મરકીઓ ઢોળવામાં આવે છે ત્યારે ન્યાયવિચારણાઓમાં દયા જરા પણ ભળેલી હોતી નથી.

> “1. On page 33 is given the following: ‘I saw that the holy Sabbath is, and will be, the separating wall between the true Israel of God and unbelievers; and that the Sabbath is the great question to unite the hearts of God’s dear, waiting saints. I saw that God had children who do not see and keep the Sabbath. They have not rejected the light upon it. And at the commencement of the time of trouble, we were filled with the Holy Ghost as we went forth and proclaimed the Sabbath more fully.’

> “1. પૃષ્ઠ 33 પર નીચેનું આપવામાં આવ્યું છે: ‘મેં જોયું કે પવિત્ર શબ્બાથ સત્ય ઈશ્વરીય ઇઝરાયલ અને અવિશ્વાસીઓ વચ્ચે જુદાઈ પાડી આપતી ભીત છે, અને રહેશે; અને શબ્બાથ એ ઈશ્વરના પ્રિય, પ્રતીક્ષારત પવિત્રજનોના હૃદયો એક કરવા માટેનો મહાન પ્રશ્ન છે. મેં જોયું કે ઈશ્વરના એવા સંતાનો પણ છે, જેઓ શબ્બાથને જોતા અને પાળતા નથી. તેઓએ તેના વિષેનો પ્રકાશ નકારી કાઢ્યો નથી. અને સંકટના સમયના આરંભે, જ્યારે અમે આગળ વધીને શબ્બાથને વધુ પૂર્ણ રીતે પ્રખાપિત કર્યો, ત્યારે અમે પવિત્ર આત્માથી પરિપૂર્ણ કરવામાં આવ્યા.’”

> “This view was given in 1847 when there were but very few of the Advent brethren observing the Sabbath, and of these but few supposed that its observance was of sufficient importance to draw a line between the people of God and unbelievers. Now the fulfillment of that view is beginning to be seen. ‘The commencement of that time of trouble,’ here mentioned does not refer to the time when the plagues shall begin to be poured out, but to a short period just before they are poured out, while Christ is in the sanctuary. At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.

> “આ દર્શન 1847માં આપવામાં આવ્યું હતું, જ્યારે શબ્બાથનું પાલન કરતા એડ્વેન્ટ ભાઈઓ બહુ થોડા હતા; અને તેમામાંથી પણ થોડાક જ એવું માનતા હતા કે તેનું પાલન એટલું પૂરતું મહત્વ ધરાવે છે કે તે દેવના લોક અને અવિશ્વાસીઓ વચ્ચે ભેદરેખા દોરી શકે. હવે તે દર્શનની પરિપૂર્ણતા દેખાવા લાગી છે. અહીં ઉલ્લેખિત ‘તે સંકટકાળનો આરંભ’નો અર્થ એ સમય નથી જ્યારે વિપત્તિઓ ઢોળાવા શરૂ થશે, પરંતુ તે પહેલાંનો એક ટૂંકો સમય છે, જ્યારે ખ્રિસ્ત પવિત્રસ્થાનમાં છે. તે સમયે, જ્યારે ઉદ્ધારનું કાર્ય સમાપ્ત થવા આવે છે, ત્યારે પૃથ્વી પર સંકટ આવતું હશે, અને રાષ્ટ્રો ક્રોધિત થશે, તેમ છતાં તેઓ એટલા અંકુશમાં રાખવામાં આવશે કે ત્રીજા દૂતના કાર્યને રોકી ન શકે. તે સમયે ‘અંતિમ વરસાદ,’ અથવા પ્રભુની હાજરીમાંથી આવતું તાજગીદાન, આવશે, જેથી ત્રીજા દૂતની ઊંચી ધ્વનિને શક્તિ મળે અને સંતોને તે સમયગાળા દરમિયાન અડગ રહેવા તૈયાર કરવામાં આવે જ્યારે સાત છેલ્લી વિપત્તિઓ ઢોળાવામાં આવશે.” Early Writings, 85.

At the Sunday law in the United States national apostasy will be followed by national ruin. At that Sunday law Adventism in the United States will be divided into two classes, one will receive the mark of the beast the other the seal of God. The national ruin of the United States is represented by the first three plagues of Egypt. Those judgments continue until the close of human probation, then the seven last plagues that are unmixed with mercy are poured out.

યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં રવિવારના કાયદા સમયે રાષ્ટ્રીય ધર્મત્યાગ પછી રાષ્ટ્રીય વિનાશ આવશે. તે રવિવારના કાયદા સમયે યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં એડ્વેન્ટિઝમ બે વર્ગોમાં વહેંચાઈ જશે; એક પશુની છાપ સ્વીકારશે, અને બીજો દેવની મુહર પ્રાપ્ત કરશે. યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સનો રાષ્ટ્રીય વિનાશ મિસરની પ્રથમ ત્રણ આફતો દ્વારા પ્રતિનિધિત થાય છે. તે ન્યાયો માનવ પરીક્ષાકાળના અંત સુધી ચાલુ રહે છે; ત્યારબાદ કૃપાથી અમિશ્રિત અંતિમ સાત આફતો ઢોળવામાં આવે છે.

My point is less about the prophetic history of Egypt and more about the fact that Ellen White identifies Egypt as the symbol of the nation that forces the entire world to receive the mark of the beast, for in doing so she is using the beginning to illustrate the end, which is the prophetic signature of Jesus as the Alpha and Omega. In the Exodus story when the Lord is entering into covenant with ancient Israel, He introduces Himself with a new name.

મારો મુદ્દો ઇજિપ્તના ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસ વિશે ઓછો છે અને વધુ તો એ હકીકત વિશે છે કે એલેન વ્હાઇટ ઇજિપ્તને તે રાષ્ટ્રના પ્રતીક તરીકે ઓળખાવે છે, જે સમગ્ર વિશ્વને પશુની મુદ્રા સ્વીકારવા માટે બળજબરી કરે છે; કારણ કે આમ કરતાં તે અંતને દર્શાવવા માટે આરંભનો ઉપયોગ કરે છે, અને આ યેશુના અલ્ફા અને ઓમેગા તરીકેના ભવિષ્યવાણીય હસ્તાક્ષર છે. નિર્ગમની કથામાં, જ્યારે પ્રભુ પ્રાચીન ઇઝરાયલ સાથે વાચામાં પ્રવેશી રહ્યા છે, ત્યારે તેઓ પોતાનો પરિચય એક નવા નામથી આપે છે.

> Then the Lord said unto Moses, Now shalt thou see what I will do to Pharaoh: for with a strong hand shall he let them go, and with a strong hand shall he drive them out of his land.

> પછી યહોવાએ મોસાને કહ્યું, હવે હું ફરાઉન સાથે શું કરીશ તે તું જોશે; કારણ કે બળવાન હાથથી તે તેઓને જવા દેશે, અને બળવાન હાથથી તે તેઓને પોતાના દેશમાંથી કાઢી મૂકશે.

> And God spake unto Moses, and said unto him, I am the Lord: And I appeared unto Abraham, unto Isaac, and unto Jacob, by the name of God Almighty, but by my name JEHOVAH was I not known to them.

> અને દેવે મૂસાને કહ્યું, અને તેને કહ્યું, હું યહોવા છું; અને હું અબ્રાહામને, ઇસહાકને, અને યાકોબને સર્વશક્તિમાન દેવના નામે પ્રગટ થયો હતો, પરંતુ મારા યહોવા નામે હું તેઓને જાણીતો થયો નહોતો.

> And I have also established my covenant with them, to give them the land of Canaan, the land of their pilgrimage, wherein they were strangers. And I have also heard the groaning of the children of Israel, whom the Egyptians keep in bondage; and I have remembered my covenant. Wherefore say unto the children of Israel, I am the Lord, and I will bring you out from under the burdens of the Egyptians, and I will rid you out of their bondage, and I will redeem you with a stretched out arm, and with great judgments: And I will take you to me for a people, and I will be to you a God: and ye shall know that I am the Lord your God, which bringeth you out from under the burdens of the Egyptians. And I will bring you in unto the land, concerning the which I did swear to give it to Abraham, to Isaac, and to Jacob; and I will give it you for an heritage: I am the Lord.

> અને મેં તેમની સાથે મારી વાચા પણ સ્થિર કરી છે, કે તેમને કનાનનો દેશ આપું, તેમની પરદેશવાસનો દેશ, જેમાં તેઓ પરદેશી હતા. અને ઇઝરાયેલના સંતાનોને મિસરીઓ દાસત્વમાં રાખે છે તેમનો કરુણ વિલાપ મેં પણ સાંભળ્યો છે; અને મેં મારી વાચા સ્મરણમાં લીધી છે. તેથી ઇઝરાયેલના સંતાનોને કહો: હું યહોવા છું, અને હું તમને મિસરીઓના ભાર નીચેમાંથી બહાર કાઢીશ, અને હું તમને તેમના દાસત્વમાંથી છોડાવીશ, અને લંબાવેલી ભુજા તથા મહાન ન્યાયદંડોથી હું તમારો ઉદ્ધાર કરીશ; અને હું તમને મારા માટે પ્રજા તરીકે ગ્રહણ કરીશ, અને હું તમારો દેવ બનીશ; અને તમે જાણશો કે હું યહોવા તમારો દેવ છું, જે તમને મિસરીઓના ભાર નીચેમાંથી બહાર કાઢે છે. અને જે દેશ વિષે મેં અબ્રાહામને, ઇસહાકને અને યાકૂબને તેને આપવાની શપથ લીધી હતી, તેમાં હું તમને લઈ જઈશ; અને હું તે તમને વારસામાં આપીશ: હું યહોવા છું.

> And Moses spake so unto the children of Israel: but they hearkened not unto Moses for anguish of spirit, and for cruel bondage. Exodus 6:1–9.

> અને મૂસાએ ઇઝરાયેલના સંતાનોને એમ જ કહ્યું; પરંતુ મનના ક્લેશ અને કઠોર દાસત્વના કારણે તેઓએ મૂસાની વાત સાંભળી નહીં. નિર્ગમન 6:1–9.

The Lord here is identifying Moses as the representative of His covenant as were Jacob, Isaac and Abraham. Until the history of Moses the name JEHOVAH was unknown to Abraham and his descendants, and in the history of the renewing of Abraham’s covenant when the Hebrews were to be delivered from Egyptian bondage the Lord introduces a new revelation of His character, for a name represents character prophetically. When Abram entered into covenant with the Lord, the Lord changed his name to Abraham. At the beginning of the prophecy of Egyptian bondage the human representative of the covenant had his name changed and at the end of that prophecy God introduced a new name for Himself.

અહીં પ્રભુ મોસેને પોતાના કરારના પ્રતિનિધિ તરીકે ઓળખાવે છે, જેમ યાકૂબ, ઇસહાક અને અબ્રાહામ હતા. મોસેના ઇતિહાસ સુધી JEHOVAH નામ અબ્રાહામ અને તેની સંતતિને અજાણ્યું હતું; અને જ્યારે હિબ્રૂઓને મિસરી ગુલામીમાંથી છોડાવવામાં આવવાનું હતું, ત્યારે અબ્રાહામના કરારના નવોકરણના ઇતિહાસમાં પ્રભુ પોતાના સ્વભાવનું એક નવું પ્રકાશન પ્રસ્તુત કરે છે, કારણ કે ભવિષ્યવાણીના અર્થમાં નામ સ્વભાવનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. જ્યારે અબ્રામે પ્રભુ સાથે કરારમાં પ્રવેશ કર્યો, ત્યારે પ્રભુએ તેનું નામ બદલીને અબ્રાહામ કર્યું. મિસરી ગુલામીની ભવિષ્યવાણીના આરંભે કરારના માનવીય પ્રતિનિધિનું નામ બદલાયું હતું, અને તે ભવિષ્યવાણીના અંતે દેવે પોતાનાં માટે એક નવું નામ રજૂ કર્યું.

Abram entered into covenant in chapter fifteen and there set forth the prophecy of Egyptian bondage for four hundred years. In chapter seventeen Abram was given the rite of circumcision and his and Sarah’s names were changed.

પંદરમા અધ્યાયમાં અબ્રામે કરારમાં પ્રવેશ કર્યો અને ત્યાં મિસરી બંધનની ચારસો વર્ષની ભવિષ્યવાણી રજૂ કરવામાં આવી. સત્તરમા અધ્યાયમાં અબ્રામને સુન્નતની વિધિ આપવામાં આવી અને તેનું તથા સારાહનું નામ બદલવામાં આવ્યું.

Four hundred years later Moses was raised up to fulfill Abraham’s four-hundred-year prophecy. Abraham, Isaac, Jacob and Moses all represent the one hundred and forty-four thousand who enter into covenant with the Lord in the last days.

ચારસો વર્ષ પછી અબ્રાહામની ચારસો વર્ષની ભવિષ્યવાણી પૂર્ણ કરવા માટે મૂસાને ઊભો કરવામાં આવ્યો. અબ્રાહામ, ઇસહાક, યાકૂબ અને મૂસા—આ બધા અંતિમ દિવસોમાં પ્રભુ સાથે કરારમાં પ્રવેશ કરનારા એક લાખ ચુમ્માલીસ હજાર લોકોનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

> “In the last days of this earth’s history, God’s covenant with his commandment-keeping people is to be renewed.” Review and Herald, February 26, 1914.

> “આ પૃથ્વીના ઇતિહાસના અંતિમ દિવસોમાં, પરમેશ્વરે પોતાની આજ્ઞાઓ પાળનાર પોતાની પ્રજા સાથે કરેલો પોતાનો કરાર નવેસરથી સ્થાપિત થવાનો છે.” Review and Herald, February 26, 1914.

The separation of the Sabbath-keepers who accept the mark of the beast from the Sabbath-keepers who receive the seal of God is accomplished at the Sunday law. The separation is represented in the parable of the ten virgins.

જે શબ્બાથ પાળનારાઓ પશુની છાપ સ્વીકારે છે અને જે શબ્બાથ પાળનારાઓ દેવની મુદ્રા પ્રાપ્ત કરે છે, તેમની વચ્ચેનું વિભાજન રવિવારના કાયદા સમયે પૂર્ણ થાય છે. આ વિભાજન દસ કન્યાઓના દૃષ્ટાંતમાં પ્રતિનિધિત્વ પામે છે.

> “The parable of the ten virgins of Matthew 25 also illustrates the experience of the Adventist people.” The Great Controversy, 393.

> “મથિ 25ની દસ કન્યાઓનું દૃષ્ટાંત પણ એડવેન્ટિસ્ટ લોકોને થયેલા અનુભવનું દૃષ્ટાંતરૂપે ચિત્રણ કરે છે.” The Great Controversy, 393.

> “I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.

> “મને ઘણીવાર દસ કન્યાઓના દૃષ્ટાંત તરફ સંદર્ભિત કરવામાં આવે છે, જેમાંથી પાંચ બુદ્ધિમાન હતી અને પાંચ મૂર્ખ. આ દૃષ્ટાંત અક્ષરશઃ પૂર્ણ થયો છે અને થશે, કારણ કે તેનો આ સમય માટે વિશેષ પ્રયોગ છે, અને ત્રીજા દેવદૂતના સંદેશની જેમ, તે પૂર્ણ થયો છે અને સમયના અંત સુધી વર્તમાન સત્ય તરીકે સતત રહેશે.” Review and Herald, August 19, 1890.

The parable was fulfilled on October 22, 1844 when the wise and foolish virgins of Millerite history were separated. The beginning of Adventism represents the end of Adventism, and the separation at the end is a fulfillment of the parable of the ten virgins and the separation at the end is produced by the Sunday law.

રૂપક 22 ઑક્ટોબર, 1844ના રોજ પૂર્ણ થયું, જ્યારે મીલરાઇટ ઇતિહાસની બુદ્ધિશાળી અને મૂર્ખ કન્યાઓને અલગ કરવામાં આવી. એડ્વેન્ટિઝમની શરૂઆત એડ્વેન્ટિઝમના અંતનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને અંતે થતું વિભાજન દસ કન્યાઓના રૂપકની પૂર્ણતા છે, અને અંતે થતું આ વિભાજન રવિવારના કાયદા દ્વારા ઉત્પન્ન થાય છે.

> “Again, these parables teach that there is to be no probation after the judgment. When the work of the gospel is completed, there immediately follows the separation between the good and the evil, and the destiny of each class is forever fixed.” Christ’s Object Lessons, 123.

> “ફરીથી, આ દૃષ્ટાંતો શીખવે છે કે ન્યાય પછી કોઈ પરીક્ષાકાળ રહેવાનો નથી. જ્યારે સુસમાચારનું કાર્ય પૂર્ણ થાય છે, ત્યારે તરત જ સારા અને દુષ્ટ વચ્ચે વિભાજન થાય છે, અને દરેક વર્ગનું ભાગ્ય સદાકાળ માટે નિશ્ચિત થઈ જાય છે.” Christ’s Object Lessons, 123.

The parable of the ten virgins identifies that it is the wise virgins of Adventism that receive the seal of God and the foolish virgins of Adventism that receive the mark of the beast at the Sunday law in the United States. The foolish virgins are also represented as Laodiceans.

દસ કુમારીઓનું દૃષ્ટાંત દર્શાવે છે કે એડવેંટિઝમની બુદ્ધિમાન કુમારીઓને દેવની મુદ્રા પ્રાપ્ત થાય છે, અને એડવેંટિઝમની મૂર્ખ કુમારીઓને સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકામાં રવિવારના કાયદા સમયે પશુની છાપ પ્રાપ્ત થાય છે. મૂર્ખ કુમારીઓનું પ્રતિનિધિત્વ લાઓદિકેયાઓ તરીકે પણ કરવામાં આવ્યું છે.

> “The state of the Church represented by the foolish virgins, is also spoken of as the Laodicean state.” Review and Herald, August 19, 1890.

> “મૂર્ખ કન્યાઓ દ્વારા પ્રતિનિધિત થયેલી ચર્ચની સ્થિતિને લાઉદિકીયાની સ્થિતિ તરીકે પણ વર્ણવવામાં આવી છે.” Review and Herald, August 19, 1890.

In the last days, when God renews His covenant with His commandment-keeping people, God will reveal a new name of Himself as He did when He renewed the covenant in the time of Moses. The condition of the foolish virgins is that they have no oil, and the condition of the Laodiceans is that they are too blind to see they have no oil. It is obvious that if the foolish virgins are Laodiceans, then the wise virgins are Philadelphians.

અંતિમ દિવસોમાં, જ્યારે દેવ પોતાનો કરાર પોતાની આજ્ઞાઓનું પાલન કરનાર પ્રજાજનો સાથે નવીકરણ કરશે, ત્યારે દેવ પોતાનું એક નવું નામ પ્રકાશિત કરશે, જેમ તેણે મૂસાના સમયમાં કરારનું નવીકરણ કર્યું ત્યારે કર્યું હતું. મૂર્ખ કન્યાઓની સ્થિતિ એવી છે કે તેમની પાસે તેલ નથી, અને લાઓદિકેયાઓની સ્થિતિ એવી છે કે તેઓ એટલા અંધ છે કે તેમની પાસે તેલ નથી તે જોઈ શકતા નથી. સ્પષ્ટ છે કે જો મૂર્ખ કન્યાઓ લાઓદિકેયાઓ છે, તો બુદ્ધિશાળી કન્યાઓ ફિલાડેલ્ફિયાઓ છે.

> And to the angel of the church in Philadelphia write; These things saith he that is holy, he that is true, he that hath the key of David, he that openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth; I know thy works: behold, I have set before thee an open door, and no man can shut it: for thou hast a little strength, and hast kept my word, and hast not denied my name.

> ફિલાદેલ્ફિયામાં આવેલી કલીસિયાના દેવદૂતને લખ: જે પવિત્ર છે, જે સત્ય છે, જે દાવીદની કુંજી ધરાવે છે, જે ખોલે છે અને કોઈ મનુષ્ય બંધ કરી શકતો નથી, અને જે બંધ કરે છે અને કોઈ મનુષ્ય ખોલી શકતો નથી, તે આ વાતો કહે છે; હું તારા કાર્યો જાણું છું: જો, મેં તારા સમક્ષ એક ખુલ્લું દ્વાર મૂક્યું છે, અને કોઈ તેને બંધ કરી શકતું નથી; કેમ કે તારી પાસે અલ્પ શક્તિ છે, અને તું મારું વચન પાળ્યું છે, અને મારા નામનો ઇનકાર કર્યો નથી.

> Behold, I will make them of the synagogue of Satan, which say they are Jews, and are not, but do lie; behold, I will make them to come and worship before thy feet, and to know that I have loved thee. Because thou hast kept the word of my patience, I also will keep thee from the hour of temptation, which shall come upon all the world, to try them that dwell upon the earth.

> જો, હું શેતાનની સભાના તેઓને—જેઓ કહે છે કે તેઓ યહૂદી છે, અને નથી, પરંતુ જૂઠું બોલે છે—એમ કરાવીશ કે તેઓ આવે અને તારા પગ આગળ નમન કરે, અને જાણી લે કે મેં તને પ્રેમ કર્યો છે. કારણ કે તું મારી ધીરજના વચનને પાલન કર્યું છે, તેથી હું પણ તને પરીક્ષાની તે ઘડીથી રાખીશ, જે પૃથ્વી પર વસનારાઓને કસોટીમાં મૂકવા માટે આખા જગત પર આવનાર છે.

> Behold, I come quickly: hold that fast which thou hast, that no man take thy crown. Him that overcometh will I make a pillar in the temple of my God, and he shall go no more out: and I will write upon him the name of my God, and the name of the city of my God, which is new Jerusalem, which cometh down out of heaven from my God: and I will write upon him my new name. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:7–13.

> જો, હું જલ્દી આવું છું; તારે જે છે તેને દૃઢતાથી પકડી રાખ, જેથી કોઈ તારો મુકુટ લઈ ન જાય. જે જીતે છે તેને હું મારા દેવના મંદિરમાં એક સ્તંભ બનાવીશ, અને તે ત્યાંથી ફરી કદી બહાર નહીં જાય; અને હું તેના ઉપર મારા દેવનું નામ, અને મારા દેવના શહેરનું નામ, એટલે કે નવા યેરૂશાલેમનું નામ, જે મારા દેવ પાસેથી સ્વર્ગમાંથી નીચે ઉતરે છે, તે લખીશ; અને હું તેના ઉપર મારું નવું નામ પણ લખીશ. જેને કાન હોય, તે આત્મા સભાઓને શું કહે છે તે સાંભળે. પ્રકાશિત વાક્ય 3:7–13.

The Philadelphians represent the one hundred and forty-four thousand and they are promised that God would write His new name upon them. When the Lord enters into covenant with the one hundred and forty-four thousand, He will introduce a new name of Himself. Abraham was told by the Lord that He was God Almighty.

ફિલાદેલ્ફિયાઓ એક લાખ ચુંમાલીસ હજારનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને તેમને એ વચન આપવામાં આવ્યું છે કે દેવ પોતાનું નવું નામ તેમના ઉપર લખશે. જ્યારે પ્રભુ એક લાખ ચુંમાલીસ હજાર સાથે કરારમાં પ્રવેશ કરશે, ત્યારે તે પોતાનું એક નવું નામ પ્રગટ કરશે. પ્રભુએ અબ્રાહામને કહ્યું હતું કે તે સર્વશક્તિમાન દેવ છે.

> And when Abram was ninety years old and nine, the Lord appeared to Abram, and said unto him, I am the Almighty God; walk before me, and be thou perfect. And I will make my covenant between me and thee, and will multiply thee exceedingly. And Abram fell on his face: and God talked with him, saying, As for me, behold, my covenant is with thee, and thou shalt be a father of many nations. Neither shall thy name any more be called Abram, but thy name shall be Abraham; for a father of many nations have I made thee. Genesis 17:1–5.

> અને જ્યારે અબ્રામને નેવું વર્ષ અને નવ વર્ષ થયાં, ત્યારે યહોવા અબ્રામને પ્રગટ થયા અને તેને કહ્યું, હું સર્વશક્તિમાન દેવ છું; મારા સમક્ષ ચાલ, અને નિર્દોષ થા. અને હું મારી વાચા મારી અને તારી વચ્ચે સ્થાપીશ, અને તને અતિશય વધારીશ. ત્યારે અબ્રામ મુખે પડી ગયો; અને દેવે તેની સાથે વાત કરી, એમ કહીને, જ્યાં સુધી મારું પ્રશ્ન છે, જો, મારી વાચા તારી સાથે છે, અને તું અનેક જાતિઓનો પિતા થાશે. અને તારું નામ હવે પછી અબ્રામ કહેવાશે નહિ, પરંતુ તારું નામ અબ્રાહામ હશે; કારણ કે મેં તને અનેક જાતિઓનો પિતા બનાવ્યો છે. ઉત્પત્તિ 17:1–5.

When the Lord first entered into covenant with a chosen people in the time of Abraham, He identified Himself as the Almighty God. When He furthered His covenant relationship in the time of Moses, for the first time he identified Himself as JEHOVAH. When Jesus came to confirm the covenant with many for one week, He introduced a new name of God that had only been expressed one time in the Old Testament and that was by a Babylonian.

જ્યારે પ્રભુએ પ્રથમ વખત અબ્રાહામના સમયમાં પસંદ કરાયેલા લોકો સાથે વાચામાં પ્રવેશ કર્યો, ત્યારે તેમણે પોતાને સર્વશક્તિમાન દેવ તરીકે ઓળખાવ્યા. જ્યારે તેમણે મૂસાના સમયમાં પોતાની વાચાસંબંધિત સંબંધને વધુ આગળ વધાર્યો, ત્યારે પ્રથમ વખત તેમણે પોતાને JEHOVAH તરીકે ઓળખાવ્યા. જ્યારે યેશુ ઘણા લોકો સાથે એક અઠવાડિયા માટે વાચાની પુષ્ટિ કરવા આવ્યા, ત્યારે તેમણે દેવનું એક નવું નામ પ્રગટ કર્યું, જેનું વ્યક્તીકરણ જૂના કરારમાં માત્ર એક જ વખત થયું હતું, અને તે પણ એક બેબિલોનીયન દ્વારા.

> Then Nebuchadnezzar the king was astonied, and rose up in haste, and spake, and said unto his counsellors, Did not we cast three men bound into the midst of the fire? They answered and said unto the king, True, O king. He answered and said, Lo, I see four men loose, walking in the midst of the fire, and they have no hurt; and the form of the fourth is like the Son of God. Daniel 3:24, 25.

> પછી રાજા નેબૂખદનેઝર આશ્ચર્યચકિત થયો, અને ઉતાવળે ઊભો થઈ બોલ્યો અને પોતાના મંત્રીઓને કહ્યું, શું અમે ત્રણ માણસોને બાંધીને અગ્નિના મધ્યમાં નાખ્યા નહોતા? તેમણે રાજાને ઉત્તર આપ્યો અને કહ્યું, હા, હે રાજા. તેણે ઉત્તર આપ્યો અને કહ્યું, જુઓ, હું ચાર માણસોને છૂટેલા, અગ્નિના મધ્યમાં ચાલતા જોઉં છું, અને તેમને કંઈ ઇજા નથી; અને ચોથાના સ્વરૂપ દેવપુત્ર સમાન છે. દાનિયેલ 3:24, 25.

It is very easy to establish that chapter three of Daniel is identifying the Sunday law in the United States. In Daniel three Shadrach, Meshach and Abednego represent the one-hundred and forty-four thousand. The one hundred and forty-four thousand are those that renew the covenant for the final time. In Daniel three we see a prophetic illustration of the Sunday law and latter rain history. Christ was and will be in the fires of persecution with his three worthies, representing not only the one hundred and forty-four thousand, but also the three angels messages. In the fire, which is typifying the Sunday law crisis, He is identified with one of His names, and it’s a name that would not be introduced into history until Christ arrived as the Son of God. In the illustration of chapter three we see those that renew the covenant at the end of the world interacting with Christ during the final crisis, and He has a name that no man knew.

દાન્યેલના ત્રીજા અધ્યાયમાં યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં રવિવાર કાનૂન ઓળખાવવામાં આવ્યું છે, આ સ્થાપિત કરવું અત્યંત સરળ છે. દાન્યેલના ત્રીજા અધ્યાયમાં શદ્રક, મેશક અને અબેદનેગો એક લાખ ચુંમાલીસ હજારનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. એક લાખ ચુંમાલીસ હજાર તેઓ છે, જેઓ અંતિમ વખત કરારનું નવીકરણ કરે છે. દાન્યેલના ત્રીજા અધ્યાયમાં આપણે રવિવાર કાનૂન અને ઉત્તરવર્ષાની ઇતિહાસની એક ભવિષ્યવાણીય દૃષ્ટાંત જોઈએ છીએ. ખ્રિસ્ત પોતાના ત્રણ યોગ્ય સેવકો સાથે પીડાની અગ્નિઓમાં હતો અને રહેશે; તેઓ માત્ર એક લાખ ચુંમાલીસ હજારનું જ નહીં, પરંતુ ત્રણ દૂતોના સંદેશાઓનું પણ પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. અગ્નિમાં, જે રવિવાર કાનૂનની સંકટસ્થિતિનું પ્રતીક છે, તે પોતાના નામોમાંના એક દ્વારા ઓળખાવવામાં આવે છે, અને તે એવું નામ છે જે ખ્રિસ્ત દેવપુત્ર તરીકે આવ્યા ત્યાં સુધી ઇતિહાસમાં રજૂ થવાનું ન હતું. ત્રીજા અધ્યાયના આ દૃષ્ટાંતમાં આપણે તેઓને જોઈએ છીએ, જેઓ જગતના અંતે કરારનું નવીકરણ કરે છે અને અંતિમ સંકટ દરમિયાન ખ્રિસ્ત સાથે સંપર્કમાં આવે છે, અને તેની પાસે એવું નામ છે, જે કોઈ મનુષ્ય જાણતો ન હતો.

Before I stray too far away from our consideration of the Egyptian deliverance representing the Sunday law in the United States, we should remind ourselves that before the first of the ten plagues began in Egypt there was genuine Sabbath agitation.

યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં રવિવારના કાયદાનું પ્રતિનિધિત્વ કરતી મિસરી મુક્તિ વિષેના આપણા વિચારથી હું બહુ દૂર ભટકી જાઉં તે પહેલાં, આપણે પોતાને આ વાત યાદ અપાવવી જોઈએ કે મિસરમાં દસ આફતોમાંથી પ્રથમ આફત શરૂ થાય તે પહેલાં સાચી શબ્બાથ-ઉત્તેજના હતી.

> And Pharaoh said, Behold, the people of the land now are many, and ye make them rest from their burdens. And Pharaoh commanded the same day the taskmasters of the people, and their officers, saying, Ye shall no more give the people straw to make brick, as heretofore: let them go and gather straw for themselves. And the tale of the bricks, which they did make heretofore, ye shall lay upon them; ye shall not diminish ought thereof: for they be idle; therefore they cry, saying, Let us go and sacrifice to our God. Let there more work be laid upon the men, that they may labour therein; and let them not regard vain words. And the taskmasters of the people went out, and their officers, and they spake to the people, saying, Thus saith Pharaoh, I will not give you straw. Go ye, get you straw where ye can find it: yet not ought of your work shall be diminished. So the people were scattered abroad throughout all the land of Egypt to gather stubble instead of straw. And the taskmasters hasted them, saying, Fulfil your works, your daily tasks, as when there was straw. And the officers of the children of Israel, which Pharaoh’s taskmasters had set over them, were beaten, and demanded, Wherefore have ye not fulfilled your task in making brick both yesterday and today, as heretofore? Then the officers of the children of Israel came and cried unto Pharaoh, saying, Wherefore dealest thou thus with thy servants? There is no straw given unto thy servants, and they say to us, Make brick: and, behold, thy servants are beaten; but the fault is in thine own people. But he said, Ye are idle, ye are idle: therefore ye say, Let us go and do sacrifice to the Lord. Go therefore now, and work; for there shall no straw be given you, yet shall ye deliver the tale of bricks. And the officers of the children of Israel did see that they were in evil case, after it was said, Ye shall not minish ought from your bricks of your daily task. Exodus 5:5–19.

> અને ફેરોએ કહ્યું, જુઓ, હવે દેશના લોકો બહુ થયા છે, અને તમે તેમને તેમના ભારોથી આરામ કરાવો છો. અને એ જ દિવસે ફેરોએ લોકોના કામચાલકોને અને તેમના અધિકારીઓને આ આજ્ઞા આપી કે, જેમ પહેલાં હતું તેમ હવે પછી તમે લોકો에게 ઈંટ બનાવવા માટે વણો આપશો નહીં; તેઓ પોતે જઈને પોતાના માટે વણો ભેગા કરે. અને તેઓ પહેલાં જેટલી ઈંટો બનાવતા હતા, એટલી જ સંખ્યા તમે તેમના પર મૂકશો; તેમાં કશું ઓછું કરશો નહીં; કારણ કે તેઓ આળસુ છે; તેથી તેઓ બૂમો પાડે છે કે, અમને જવા દો, જેથી અમે અમારા દેવને બલિ અર્પણ કરીએ. પુરુષો પર વધુ કામ મૂકવામાં આવે, જેથી તેઓ તેમાં મહેનત કરે; અને તેઓ વ્યર્થ વચનો પર ધ્યાન ન આપે. પછી લોકોના કામચાલકો અને તેમના અધિકારીઓ બહાર ગયા, અને તેમણે લોકોને કહ્યું, ફેરો એમ કહે છે: હું તમને વણો આપવાનો નથી. તમે જાઓ, જ્યાંથી તમને વણો મળે ત્યાંથી ભેગો કરો; તેમ છતાં તમારા કામમાંથી કશી પણ ઘટ કરવામાં આવશે નહીં. તેથી લોકો વણાની જગ્યાએ ડાંઠા ભેગા કરવા માટે સમગ્ર મિસરના દેશમાં છૂટી ગયા. અને કામચાલકો તેમને ઉતાવળ કરાવતા કહેતા, જ્યારે વણો હતો ત્યારે જેમ તમારું રોજનું કામ પૂરું કરતા હતા, તેમ હવે પણ તમારાં કામો, તમારાં દૈનિક હિસ્સા પૂરાં કરો. અને ઇઝરાયલના સંતાનોના અધિકારીઓને, જેમને ફેરોના કામચાલકોએ તેમના ઉપર મુકી રાખ્યા હતા, માર પડ્યો; અને એમ પૂછવામાં આવ્યું કે, પહેલાં જેમ તમે ગઈકાલે અને આજે ઈંટ બનાવવાનો તમારો હિસ્સો શા માટે પૂર્ણ કર્યો નથી? ત્યારે ઇઝરાયલના સંતાનોના અધિકારીઓએ આવીને ફેરોને પોકારીને કહ્યું, તું તારા દાસો સાથે આવું કેમ કરે છે? તારા દાસોને વણો આપવામાં આવતો નથી, અને તેઓ અમને કહે છે, ઈંટો બનાવો; અને જુઓ, તારા દાસોને માર પડે છે; પરંતુ દોષ તો તારા પોતાના લોકોમાં છે. પણ તેણે કહ્યું, તમે આળસુ છો, આળસુ છો; તેથી તમે કહો છો, અમને જવા દો, જેથી અમે યહોવાને બલિ અર્પણ કરીએ. તેથી હવે જાઓ, કામ કરો; કારણ કે તમને વણો આપવામાં આવશે નહીં, તોય તમે ઈંટોની નિર્ધારિત સંખ્યા આપશો. અને ઇઝરાયલના સંતાનોના અધિકારીઓએ જોયું કે તેઓ વિકટ સ્થિતિમાં છે, કારણ કે એવું કહેવામાં આવ્યું હતું: તમારાં દૈનિક હિસ્સાની ઈંટોમાંથી કશી પણ ઘટ કરશો નહીં. નિર્ગમન 5:5–19.

Before the Sunday law there will be escalating agitation against those who keep the seventh-day Sabbath, just as there was leading up to the Egyptian plagues. Moses was the one that was identified by both the Egyptians and the Hebrews as the one who was causing all the trouble, just as Ahab accused Elijah of.

રવિવારના કાયદા પહેલાં સાતમા દિવસના શબ્બાથને પાળનારા લોકો વિરુદ્ધ વધતી જતી ઉશ્કેરણા થશે, જેમ મિસરની આફતો પહેલાં થયું હતું. જેમ આહાબે એલિયાહ પર આક્ષેપ કર્યો હતો, તેમ મોસે જ એ વ્યક્તિ તરીકે ઓળખાયો હતો જેને મિસરીઓ અને ઇબ્રીઓ બન્નેએ બધી મુશ્કેલી ઊભી કરનાર ગણાવ્યો હતો.

> And it came to pass, when Ahab saw Elijah, that Ahab said unto him, Art thou he that troubleth Israel? And he answered, I have not troubled Israel; but thou, and thy father’s house, in that ye have forsaken the commandments of the Lord, and thou hast followed Baalim. 1 Kings 18:17, 18.

> અને એમ થયું કે, જ્યારે આહાબે એલિયાહને જોયો, ત્યારે આહાબે તેને કહ્યું, “શું તું જ ઇઝરાયેલને કષ્ટ આપનાર છે?” અને તેણે ઉત્તર આપ્યો, “મેં ઇઝરાયેલને કષ્ટ આપ્યો નથી; પરંતુ તું અને તારા પિતાનું ઘરાણું, કારણ કે તમે યહોવાના આજ્ઞાઓનો ત્યાગ કર્યો છે, અને તું બઆલીમના પંથે ચાલ્યો છે.” 1 રાજાઓ 18:17, 18.

The story of Moses illustrates the Sunday law history and the story of Elijah illustrates the Sunday law history. Together, or apart Moses and Elijah are symbols. At the Transfiguration of Christ, they together represented the one hundred and forty-four thousand who do not die and those who die in the Lord. Moses was resurrected, Elijah never died. They are also the two prophets who are the tormentors of the people in Revelation eleven. Much truth is represented by Moses and Elijah as symbols, and we hope to address that later.

મૂસાની વાર્તા રવિવારના કાયદાના ઇતિહાસને દર્શાવે છે અને એલિયાહની વાર્તા પણ રવિવારના કાયદાના ઇતિહાસને દર્શાવે છે. સાથે હોય કે અલગ, મૂસા અને એલિયાહ પ્રતીકો છે. ખ્રિસ્તના રૂપાંતર સમયે, તેઓએ મળીને તે એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારનો પ્રતિનિધિત્વ કર્યો, જેઓ મરતા નથી, અને તેઓનો પણ, જેઓ પ્રભુમાં મરે છે. મૂસાને પુનરુત્થિત કરવામાં આવ્યો હતો; એલિયાહ ક્યારેય મર્યો નહોતો. તેઓ પ્રકાશન અગિયારના તે બે ભવિષ્યવક્તાઓ પણ છે, જેઓ લોકો માટે પીડાકારક છે. મૂસા અને એલિયાહ પ્રતીકો તરીકે ઘણું સત્ય રજૂ કરે છે, અને અમે આશા રાખીએ છીએ કે પછીથી તે વિષયને સ્પર્શીશું.

> Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord: And he shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers, lest I come and smite the earth with a curse. Malachi 4:5, 6.

> જો, યહોવાના મહાન અને ભયાનક દિવસના આગમન પહેલાં હું તમારી પાસે ભવિષ્યવક્તા એલિયાહને મોકલીશ; અને તે પિતાઓનાં હૃદયોને સંતાનો તરફ અને સંતાનોનાં હૃદયોને તેમના પિતાઓ તરફ ફેરવશે, નહિંતર હું આવીને પૃથ્વીને શાપથી પ્રહાર કરીશ. માલાખી 4:5, 6.

Just before human probation closes “Elijah the prophet” is to appear with a special message that turns “the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers.” The prophets all testify of the end of the world, and they all agree with each other.

માનવીય અજમાયશનો અવકાશ પૂર્ણ થાય તે પહેલાં જ “એલિયાહ ભવિષ્યવક્તા” એક વિશેષ સંદેશા સાથે પ્રગટ થવાનો છે, જે “પિતાઓના હૃદયને સંતાનો તરફ, અને સંતાનોના હૃદયને તેમના પિતાઓ તરફ” ફેરવે છે. બધા ભવિષ્યવક્તાઓ જગતના અંત વિષે સાક્ષી આપે છે, અને તેઓ બધા પરસ્પર સહમત છે.

> And the spirits of the prophets are subject to the prophets. For God is not the author of confusion, but of peace, as in all churches of the saints. 1 Corinthians 14:32, 33.

> અને પ્રેરિતોના આત્માઓ પ્રેરિતોને આધીન છે. કારણ કે દેવ ગૂંચવણનો નહિ, પરંતુ શાંતિનો કર્તા છે, જેમ સંતોની સર્વ સભાઓમાં છે. 1 કરિંથીઓ 14:32, 33.

Elijah’s message arrives just before the great and dreadful day of the Lord; therefore, it is the very same special message in the book of Revelation which is represented as “the Revelation of Jesus Christ.” When “the time is at hand” Elijah’s special message shows God’s “servants things which must shortly come to pass.”

એલિયાહનો સંદેશ પ્રભુના મહાન અને ભયાનક દિવસથી અતિ થોડા પહેલાં આવે છે; તેથી, પ્રકાશિતવાક્યના પુસ્તકમાં જે વિશેષ સંદેશને “ઈસુ ખ્રિસ્તનું પ્રકાશન” તરીકે રજૂ કરવામાં આવ્યો છે, એ જ એ સમાન વિશેષ સંદેશ છે. જ્યારે “સમય નજીક છે,” ત્યારે એલિયાહનો વિશેષ સંદેશ દેવના “દાસોને તે બાબતો બતાવે છે, જે જલદી જ બનવાની છે.”

> The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:1–3.

> ઈસુ ખ્રિસ્તનું પ્રકટીકરણ, જે દેવએ તેને આપ્યું, જેથી તે પોતાના સેવકોને તે વાતો બતાવે જે ટૂંક સમયમાં થવાની જ છે; અને તેણે પોતાના દૂત દ્વારા પોતાના સેવક યોહાનને તે મોકલી અને સૂચિત કરી: જેમણે દેવના વચનનો, અને ઈસુ ખ્રિસ્તની સાક્ષીનો, તથા જે કંઈ તેણે જોયું તે સર્વનો સાક્ષ્ય આપ્યો. ધન્ય છે તે જે વાંચે છે, અને તેઓ જે આ ભવિષ્યવાણીના વચનો સાંભળે છે, અને તેમાં લખેલી વાતોનું પાલન કરે છે: કેમ કે સમય નજીક છે. પ્રકટીકરણ 1:1–3.

Notice that when Malachi employs Elijah as a symbol, he includes a direct reference to commandment keeping.

ધ્યાન આપો કે જ્યારે માલાખી એલિયાહને પ્રતીક તરીકે ઉપયોગ કરે છે, ત્યારે તે આજ્ઞાઓનું પાલન કરવા અંગેનો સીધો ઉલ્લેખ પણ સમાવેશ કરે છે।

> Remember ye the law of Moses my servant, which I commanded unto him in Horeb for all Israel, with the statutes and judgments. Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord: And he shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers, lest I come and smite the earth with a curse. Malachi 4:4–6.

> મારા સેવક મૂસાની વ્યવસ્થા યાદ રાખો, જે મેં હોરેબમાં સર્વ ઇઝરાયલ માટે તેને વિધિઓ અને નિયમો સહિત આજ્ઞાપિત કરી હતી. જોવો, પ્રભુના મહાન અને ભયંકર દિવસના આગમન પહેલાં હું તમારી પાસે ભવિષ્યવક્તા એલિયાહને મોકલીશ; અને તે પિતૃઓના હૃદયોને સંતાનો તરફ, અને સંતાનોના હૃદયોને તેમના પિતૃઓ તરફ ફેરવશે, નહિતર હું આવીને પૃથ્વીને શાપથી ઘાયલ કરી દઈશ. માલાખી 4:4–6.

These three verses are the last of the Old Testament, and contain the final promise of the Old Testament as well as an emphasis on keeping the ten commandments. There are seven “blessings” in the book of Revelation and the final one is a blessing upon those who keep the ten commandments.

આ ત્રણ વાક્યો જૂના કરારના અંતિમ છે, અને તેમાં જૂના કરારનું અંતિમ વચન તેમજ દસ આજ્ઞાઓનું પાલન રાખવા પર ભાર સમાયેલો છે. પ્રકટીકરણના પુસ્તકમાં સાત “આશીર્વાદો” છે, અને અંતિમ આશીર્વાદ તેઓ પર છે જેઓ દસ આજ્ઞાઓનું પાલન કરે છે.

> I am Alpha and Omega, the beginning and the end, the first and the last. Blessed are they that do his commandments, that they may have right to the tree of life, and may enter in through the gates into the city. Revelation 22:13, 14.

> હું આલ્ફા અને ઓમેગા છું, આદિ અને અંત, પ્રથમ અને અંતિમ. ધન્ય છે તેઓ, જે તેની આજ્ઞાઓ પાળે છે, જેથી તેમને જીવનના વૃક્ષ પર અધિકાર મળે, અને તેઓ દ્વારોમાંથી થઈને શહેરમાં પ્રવેશ કરે. પ્રકટીકરણ 22:13, 14.

The last promise in the Old Testament informs us to “Remember” the ten commandments, but in so doing it emphasizes the one commandment that includes the command to “remember.”

જૂના કરારમાંની અંતિમ પ્રતિજ્ઞા આપણને દસ આજ્ઞાઓને “યાદ રાખવા” કહે છે, પરંતુ એવું કરતા તે ખાસ કરીને તે એક આજ્ઞા પર ભાર મૂકે છે જેમાં “યાદ રાખવાની” આજ્ઞા સમાવિષ્ટ છે.

> Remember the sabbath day, to keep it holy. Six days shalt thou labour, and do all thy work: But the seventh day is the sabbath of the Lord thy God: in it thou shalt not do any work, thou, nor thy son, nor thy daughter, thy manservant, nor thy maidservant, nor thy cattle, nor thy stranger that is within thy gates: For in six days the Lord made heaven and earth, the sea, and all that in them is, and rested the seventh day: wherefore the Lord blessed the sabbath day, and hallowed it. Exodus 20:8–11.

> શબ્બાથના દિવસને યાદ રાખ, જેથી તેને પવિત્ર માનશો. છ દિવસ તું પરિશ્રમ કરજે અને તારું બધું કામ પૂરું કરજે; પરંતુ સાતમો દિવસ યહોવા તારાં દેવનો શબ્બાથ છે; તેમાં તું કોઈ કામ ન કરજે, તું, કે તારો દીકરો, કે તારી દીકરી, તારો નોકર, કે તારી દાસી, કે તારું પશુધન, કે તારા દ્વારની અંદર રહેલો પરદેશી; કારણ કે છ દિવસમાં યહોવાએ આકાશ અને પૃથ્વી, સમુદ્ર અને તેમાં જે કંઈ છે તે બધું બનાવ્યું, અને સાતમા દિવસે વિશ્રામ કર્યો; તેથી યહોવાએ શબ્બાથના દિવસને આશીર્વાદ આપ્યો અને તેને પવિત્ર ઠેરવ્યો. નિર્ગમન 20:8–11.

The last promise in both the Old and New Testaments emphasizes the commandments of God with a special emphasis on the seventh-day Sabbath. Malachi says to “remember” and John informs us you are blessed for doing so. The seventh-day Sabbath commemorates God’s creation and his creative power. The Sabbath also becomes the point of controversy in the last days of earth’s history. When John records the “blessing” upon those who do his commandments, he is simply recording what Jesus, the Alpha and Omega, the beginning and ending, the first and the last proclaimed. Therefore, the last promise of the New Testament has to do with the Seventh-day Sabbath and also the attribute of divinity that identifies the end by the beginning.

જૂના અને નવા બંને કરારોમાં અંતિમ વચન ઈશ્વરના આજ્ઞાઓ પર ભાર મૂકે છે, જેમાં સાતમા દિવસના શબ્બાથ પર વિશેષ ભાર આપવામાં આવ્યો છે. માલાખી “યાદ રાખવા” કહે છે, અને યોહાન અમને જાણ કરે છે કે એવું કરનાર તમે ધન્ય છો. સાતમા દિવસનો શબ્બાથ ઈશ્વરની સર્જનક્રિયા અને તેની સર્જનશક્તિનું સ્મરણ કરાવે છે. પૃથ્વીના ઇતિહાસના અંતિમ દિવસોમાં શબ્બાથ વિવાદનો કેન્દ્રબિંદુ પણ બને છે. જ્યારે યોહાન તેઓ પરના “આશીર્વાદ”નો ઉલ્લેખ કરે છે, જેઓ તેની આજ્ઞાઓનું પાલન કરે છે, ત્યારે તે માત્ર એટલું જ નોંધે છે જે ઈસુએ—આલ્ફા અને ઓમેગા, આદિ અને અંત, પ્રથમ અને અંતિમે—જાહેર કર્યું હતું. તેથી, નવા કરારનું અંતિમ વચન સાતમા દિવસના શબ્બાથ વિષે છે અને તે દેવત્વના તે ગુણ વિષે પણ છે, જે અંતને આદિ દ્વારા ઓળખે છે.

The first truth mentioned in Genesis, which means beginnings identifies the Creator, the creation and a special emphasis on the Sabbath. Taken together, line upon line the beginning of the Old Testament and the end of the both the Old and New Testaments emphasize God as the Creator, the Ten Commandments, the Sabbath commandment and that Jesus is the beginning and end.

ઉત્પત્તિમાં—જેનો અર્થ “આરંભો” થાય છે—ઉલ્લેખિત પ્રથમ સત્ય સર્જનહાર, સર્જન અને વિશેષરૂપે શનિવાર પર ભારને ઓળખાવે છે. એક સાથે લઈએ ત્યારે, પંક્તિ ઉપર પંક્તિ, જૂના કરારના આરંભમાં અને જૂના તથા નવા બંને કરારોના અંતે દેવને સર્જનહાર તરીકે, દસ આજ્ઞાઓને, શનિવારની આજ્ઞાને, અને ઈસુ આરંભ તથા અંત છે તે વાતને ભારપૂર્વક દર્શાવવામાં આવે છે.

Elijah the prophet is employed by Malachi as a symbol in the last promise of the Old Testament and he was the prophet who confronted Jezebel and Ahab. The book of Revelation employs Jezebel as a symbol of the papacy and ten kings as a symbol of the United Nations. Elijah’s confrontation with Ahab and Jezebel represents the one hundred and forty-four thousand’s confrontation with the United Nations, empowered by the United States and directed by the papacy. As king of the ten northern tribes of Israel Ahab represented the ruling power over ten tribes, thus typifying the United States (Ahab) empowering the United Nations (ten tribes or ten kings in Revelation seventeen) to do the persecution of Sabbath-keepers for the Papacy (Jezebel). When Malachi uses Elijah to represent a message that comes before the great and dreadful day of the Lord, Elijah represents those who are persecuted by modern Rome (the dragon, the beast and the false prophet) as he was persecuted by Jezebel for three and a half years. Emphasizing the Sabbath by employing the word “remember” in Malachi 4:4 adds the Sunday law crisis to the prophetic scenario illustrated by Malachi.

મલાખી જૂના કરારના અંતિમ વચનમાં એલિયાહ ભવિષ્યવક્તાનો ઉપયોગ પ્રતીકરૂપે કરે છે, અને તે જ તે ભવિષ્યવક્તા હતો જેણે યેઝેબેલ અને આહાબનો સામનો કર્યો હતો. પ્રકાશનનું પુસ્તક યેઝેબેલનો ઉપયોગ પાપાસત્તાના પ્રતીક તરીકે કરે છે અને દસ રાજાઓનો ઉપયોગ સંયુક્ત રાષ્ટ્રોના પ્રતીક તરીકે કરે છે. આહાબ અને યેઝેબેલ સામે એલિયાહનો સામનો, સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકાથી સશક્ત બનાવવામાં આવેલ અને પાપાસત્તા દ્વારા દિશાનિર્દેશિત સંયુક્ત રાષ્ટ્રો સાથે એક લાખ ચુંમાલીસ હજારનો સામનો દર્શાવે છે. ઇઝરાયલની ઉત્તર દસ જાતિઓના રાજા તરીકે આહાબ દસ જાતિઓ ઉપરની શાસક સત્તાનું પ્રતિનિધિત્વ કરતો હતો; તેથી તે સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકા (આહાબ) દ્વારા સંયુક્ત રાષ્ટ્રોને (પ્રકાશન સત્તરનાં દસ જાતિઓ અથવા દસ રાજાઓ) પાપાસત્તા (યેઝેબેલ) માટે શનિવારપાલકો પર થતા સતામણાં અમલમાં મૂકવા સશક્ત બનાવવાના પ્રતીકરૂપે ઊભો રહે છે. જ્યારે મલાખી એલિયાહનો ઉપયોગ પ્રભુના મહાન અને ભયંકર દિવસ પહેલાં આવનાર સંદેશના પ્રતિનિધિત્વ માટે કરે છે, ત્યારે એલિયાહ તેઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે જેઓ આધુનિક રોમ (અજગર, પશુ અને ખોટા ભવિષ્યવક્તા) દ્વારા સતાવવામાં આવે છે, જેમ તે યેઝેબેલ દ્વારા સાડા ત્રણ વર્ષ સુધી સતાવવામાં આવ્યો હતો. મલાખી 4:4 માં “સ્મરણ કર” શબ્દનો ઉપયોગ કરીને શનિવાર પર ભાર મૂકવામાં આવે છે, જે મલાખી દ્વારા દર્શાવવામાં આવેલા ભવિષ્યવાણીય દૃશ્યમાં રવિવાર કાનૂનના સંકટને ઉમેરે છે.

Much more needs to be added to the consideration of the truths that are conveyed by comparing the beginning of the Old Testament with the end of the Old Testament, and then comparing the beginning of the Bible with the end of the Bible. In Genesis we have the Creator, creation and the Sabbath that commemorates the creation. In Malachi we have the Sabbath commandment identified as the crisis issue that leads to the close of human probation and the seven last plagues, or as Malachi calls it, “the great and dreadful day of the Lord.” Elijah represents God’s people who present the third angel’s message to a dying world.

જૂના નિયમના આરંભની તેના અંત સાથે તુલના કરીને, અને પછી બાઇબલના આરંભની તેના અંત સાથે તુલના કરીને પ્રગટ થતી સત્યોના વિચારમાં હજુ ઘણું વધુ ઉમેરવાનું આવશ્યક છે. ઉત્પત્તિગ્રંથમાં આપણે સર્જનહાર, સર્જન અને તે સર્જનનું સ્મરણ કરાવતો શબ્બાથ પામીએ છીએ. માલાખીમાં આપણે શબ્બાથની આજ્ઞાને તે સંકટમય મુદ્દા તરીકે ઓળખાતી જોઈએ છીએ, જે માનવજાતના પરીક્ષાકાળના સમાપન અને છેલ્લી સાત મહામારીઓ તરફ દોરી જાય છે, અથવા માલાખી જેને કહે છે તેમ, “યહોવાનો મહાન અને ભયાનક દિવસ.” એલિયાહ દેવના તે લોકોને પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે મરતી દુનિયાને ત્રીજા દૂતનો સંદેશ રજૂ કરે છે.

> “Today, in the spirit and power of Elias and of John the Baptist, messengers of God’s appointment are calling the attention of a judgment-bound world to the solemn events soon to take place in connection with the closing hours of probation and the appearance of Christ Jesus as King of kings and Lord of lords.” Prophets and Kings, 715, 716.

> “આજે, એલિયાસ તથા યોહાન બાપ્તિસ્માના આત્મા અને શક્તિમાં, દેવની નિમણૂકના સંદેશવાહકો ન્યાય માટે નિર્ધારિત વિશ્વનું ધ્યાન, કૃપાકાળના સમાપનના અંતિમ ક્ષણો અને રાજાઓના રાજા તથા પ્રભુઓના પ્રભુ તરીકે ખ્રિસ્ત ઈસુના પ્રગટ થવા સાથે સંબંધિત, ટૂંક સમયમાં બનનાર ગૌરવમય ઘટનાઓ તરફ દોરી રહ્યા છે.” Prophets and Kings, 715, 716.

The beginning of the Bible which is also the beginning of the Old Testament identifies the same story as the end of both Testaments, but each beginning and ending has its own truth to emphasize and contribute to the message. In Genesis the focus is on the activities of God, in Malachi the focus is on the message that warns of the coming crisis. The end of Revelation identifies the Alpha and Omega. In the first book of the New Testament, we read the following.

બાઇબલનો આરંભ, જે જૂના કરારનો પણ આરંભ છે, તે બંને કરારોના અંતમાં રહેલી એ જ કથાની ઓળખ આપે છે; છતાં દરેક આરંભ અને અંત પાસે એવો પોતાનો સત્ય છે, જેને વિશેષરૂપે ઉદ્ઘાટિત કરીને સંદેશમાં પોતાનું યોગદાન આપવાનું છે. ઉત્પત્તિમાં ધ્યાન ઈશ્વરના કાર્યકલાપો પર કેન્દ્રિત છે; માલાખીમાં ધ્યાન એ સંદેશ પર કેન્દ્રિત છે, જે આવનારા સંકટની ચેતવણી આપે છે. પ્રકાશન ગ્રંથનો અંત આલ્ફા અને ઓમેગાની ઓળખ આપે છે. નવા કરારના પ્રથમ ગ્રંથમાં આપણે નીચેનું વાંચીએ છીએ.

> The book of the generation of Jesus Christ, the son of David, the son of Abraham.

> ઈસુ ખ્રિસ્તની વંશાવળીનું પુસ્તક—દાવીદનો પુત્ર, અબ્રાહામનો પુત્ર.

> Abraham begat Isaac; and Isaac begat Jacob; and Jacob begat Judas and his brethren; And Judas begat Phares and Zara of Thamar; and Phares begat Esrom; and Esrom begat Aram; And Aram begat Aminadab; and Aminadab begat Naasson; and Naasson begat Salmon; And Salmon begat Booz of Rachab; and Booz begat Obed of Ruth; and Obed begat Jesse; And Jesse begat David the king; and David the king begat Solomon of her that had been the wife of Urias; And Solomon begat Roboam; and Roboam begat Abia; and Abia begat Asa; And Asa begat Josaphat; and Josaphat begat Joram; and Joram begat Ozias; And Ozias begat Joatham; and Joatham begat Achaz; and Achaz begat Ezekias; And Ezekias begat Manasses; and Manasses begat Amon; and Amon begat Josias; And Josias begat Jechonias and his brethren, about the time they were carried away to Babylon: And after they were brought to Babylon, Jechonias begat Salathiel; and Salathiel begat Zorobabel; And Zorobabel begat Abiud; and Abiud begat Eliakim; and Eliakim begat Azor; And Azor begat Sadoc; and Sadoc begat Achim; and Achim begat Eliud; And Eliud begat Eleazar; and Eleazar begat Matthan; and Matthan begat Jacob; And Jacob begat Joseph the husband of Mary, of whom was born Jesus, who is called Christ.

> અબ્રાહામે ઇસહાકને જન્મ આપ્યો; અને ઇસહાકે યાકોબને જન્મ આપ્યો; અને યાકોબે યહૂદા અને તેના ભાઈઓને જન્મ આપ્યો; અને યહૂદાએ થામારથી ફારેઝ અને ઝારાને જન્મ આપ્યો; અને ફારેઝે એસ્રોમને જન્મ આપ્યો; અને એસ્રોમે આરામને જન્મ આપ્યો; અને આરામે અમીનાદાબને જન્મ આપ્યો; અને અમીનાદાબે નાસ્સોનને જન્મ આપ્યો; અને નાસ્સોને સાલ્મોનને જન્મ આપ્યો; અને સાલ્મોને રાખાબથી બોઆઝને જન્મ આપ્યો; અને બોઆઝે રૂથથી ઓબેદને જન્મ આપ્યો; અને ઓબેદે યિશૈને જન્મ આપ્યો; અને યિશૈએ દાવીદ રાજાને જન્મ આપ્યો; અને દાવીદ રાજાએ ઉરિયાની પત્ની રહી હતી તેનાથી સોલોમોનને જન્મ આપ્યો; અને સોલોમોને રહોબઆમને જન્મ આપ્યો; અને રહોબઆમે અબિયાને જન્મ આપ્યો; અને અબિયાએ આસાને જન્મ આપ્યો; અને આસાએ યહોશાફાટને જન્મ આપ્યો; અને યહોશાફાટે યોરામને જન્મ આપ્યો; અને યોરામે ઉઝિયાને જન્મ આપ્યો; અને ઉઝિયાએ યોથામને જન્મ આપ્યો; અને યોથામે આહાઝને જન્મ આપ્યો; અને આહાઝે હિઝકિયાને જન્મ આપ્યો; અને હિઝકિયાએ મનાશ્શેને જન્મ આપ્યો; અને મનાશ્શેએ આમોનને જન્મ આપ્યો; અને આમોને યોશિયાને જન્મ આપ્યો; અને યોશિયાએ યેખોનિયા અને તેના ભાઈઓને જન્મ આપ્યો, તે સમયે જ્યારે તેઓ બાબેલમાં લઈ જવામાં આવ્યા હતા; અને તેઓ બાબેલમાં લઈ જવામાં આવ્યા પછી, યેખોનિયાએ શાલથીએલને જન્મ આપ્યો; અને શાલથીએલે ઝોરોબાબેલને જન્મ આપ્યો; અને ઝોરોબાબેલે અબીહૂદને જન્મ આપ્યો; અને અબીહૂદે એલિયાકીમને જન્મ આપ્યો; અને એલિયાકીમે અઝોરને જન્મ આપ્યો; અને અઝોરે સાદોકને જન્મ આપ્યો; અને સાદોકે આખીમને જન્મ આપ્યો; અને આખીમે એલીઉદને જન્મ આપ્યો; અને એલીઉદે એલેઆઝારને જન્મ આપ્યો; અને એલેઆઝારે મત્તાનને જન્મ આપ્યો; અને મત્તાને યાકોબને જન્મ આપ્યો; અને યાકોબે મરિયમના પતિ યુસફને જન્મ આપ્યો, જેણીમાંથી ઈસુનો જન્મ થયો, જેને ખ્રિસ્ત કહેવાય છે.

> So all the generations from Abraham to David are fourteen generations; and from David until the carrying away into Babylon are fourteen generations; and from the carrying away into Babylon unto Christ are fourteen generations.

> અથવા, અબ્રાહામથી દાવીદ સુધી સર્વ પેઢીઓ ચૌદ પેઢીઓ છે; અને દાવીદથી બેબિલોનમાં લઈ જવામાં આવવા સુધી ચૌદ પેઢીઓ છે; અને બેબિલોનમાં લઈ જવામાં આવવાથી ખ્રિસ્ત સુધી ચૌદ પેઢીઓ છે.

> Now the birth of Jesus Christ was on this wise: When as his mother Mary was espoused to Joseph, before they came together, she was found with child of the Holy Ghost. Then Joseph her husband, being a just man, and not willing to make her a publick example, was minded to put her away privily. But while he thought on these things, behold, the angel of the Lord appeared unto him in a dream, saying, Joseph, thou son of David, fear not to take unto thee Mary thy wife: for that which is conceived in her is of the Holy Ghost.

> હવે ઈસુ ખ્રિસ્તનો જન્મ આ રીતે થયો: જ્યારે તેમની માતા મરિયમનું જોશેફ સાથે વરમાળાપણું થયું હતું, ત્યારે તેઓ એકત્ર રહેવા આવ્યા તે પહેલાં જ તે પવિત્ર આત્માથી ગર્ભવતી હોવાનું જાણવા મળ્યું. ત્યારે તેનો પતિ જોશેફ, ધર્મી પુરુષ હોવાને કારણે અને તેને જાહેર ઉપહાસનો વિષય બનાવવાનું ઇચ્છતો ન હોવાથી, તેને ગુપ્ત રીતે ત્યજી દેવાનો વિચાર કર્યો. પરંતુ જ્યારે તે આ બાબતો વિષે વિચારતો હતો, ત્યારે જુઓ, પ્રભુનો દૂત તેને સ્વપ્નમાં દેખાયો અને કહ્યું, હે દાવિદના પુત્ર જોશેફ, મરિયમને તારી પત્ની તરીકે સ્વીકારતાં ભય ન રાખ; કારણ કે જે તેના ગર્ભમાં રચાયું છે તે પવિત્ર આત્માથી છે.

> And she shall bring forth a son, and thou shalt call his name JESUS: for he shall save his people from their sins. Now all this was done, that it might be fulfilled which was spoken of the Lord by the prophet, saying, Behold, a virgin shall be with child, and shall bring forth a son, and they shall call his name Emmanuel, which being interpreted is, God with us. Then Joseph being raised from sleep did as the angel of the Lord had bidden him, and took unto him his wife: And knew her not till she had brought forth her firstborn son: and he called his name JESUS. Matthew 1:1–25.

> અને તે એક પુત્રને જન્મ આપશે, અને તું તેનું નામ યેસુ રાખજે; કારણ કે તે પોતાના લોકોને તેમના પાપોથી ઉદ્ધાર કરશે. હવે આ બધું તેથી થયું કે પ્રભુએ ભવિષ્યવક્તા દ્વારા જે કહ્યું હતું તે પૂર્ણ થાય, કે, જો, એક કન્યા ગર્ભવતી થશે અને પુત્રને જન્મ આપશે, અને તેઓ તેનું નામ ઇમ્માનુએલ પાડશે; જેનો અર્થ એવો થાય છે કે, દેવ અમારી સાથે. ત્યારબાદ યૂસફ ઊંઘમાંથી જાગીને પ્રભુના દૂતે તેને જેમ આજ્ઞા આપી હતી તેમ કર્યું, અને પોતાની પત્નીને પોતાના ઘરે લઈ આવ્યો; અને તેણીએ પોતાના પ્રથમજાત પુત્રને જન્મ આપ્યો ત્યાં સુધી તેણે તેણીને જાણી નહીં; અને તેણે તેનું નામ યેસુ રાખ્યું. મત્તી 1:1–25.

The beginning of the New Testament agrees with the beginning and ending of the Old Testament and the ending of the New Testament for it emphasizes God’s creative power, for the power Christ employed to create all things in six days is the identical power He uses to “save his people from their sins.” The word Emmanuel, as the passage cites from the writings of Isaiah means “God with us.” He dwells within His people by combining His divinity with our humanity, and this was the very combination He accomplished when He was incarnated in Mary.

નવા કરારનો આરંભ જૂના કરારના આરંભ અને અંત તથા નવા કરારના અંત સાથે સુસંગત છે, કારણ કે તે ઈશ્વરની સર્જનાત્મક શક્તિ પર ભાર મૂકે છે; કારણ કે ખ્રિસ્તે છ દિવસમાં સર્વ વસ્તુઓની રચના કરવા જે શક્તિનો ઉપયોગ કર્યો હતો, એ જ સમાન શક્તિનો ઉપયોગ તે “તેણાના લોકોને તેમના પાપોથી બચાવવા” કરે છે. ઇમ્માનુએલ શબ્દનો અર્થ, જેમ આ અવતરણ યશાયાહના લખાણોમાંથી દર્શાવે છે, “ઈશ્વર અમારી સાથે” એવો થાય છે. તે પોતાની દૈવી સ્વભાવને અમારી માનવતા સાથે સંયોજિત કરીને પોતાના લોકોની અંદર નિવાસ કરે છે, અને આ જ સંયોજન તેણે મર્યમાં અવતરીત થયો ત્યારે સિદ્ધ કર્યું હતું.

> “Nothing less than perfect obedience can meet the standard of God’s requirement. He has not left His requirements indefinite. He has enjoined nothing that is not necessary in order to bring man into harmony with Him. We are to point sinners to His ideal of character and to lead them to Christ, by whose grace only can this ideal be reached.

> “પૂર્ણ આજ્ઞાપાલનથી ઓછું કંઈ પણ દેવની માંગણીના ધોરણને પૂર્ણ કરી શકતું નથી. તેમણે પોતાની માંગણીઓને અનિશ્ચિત રાખી નથી. મનુષ્યને પોતાની સાથે સુસંગતતામાં લાવવા માટે જે આવશ્યક નથી, એવું કંઈ તેમણે આદેશિત કર્યું નથી. આપણે પાપીઓને તેમના ચારિત્ર્યના આદર્શ તરફ દોરવાના છીએ અને તેમને ખ્રિસ્ત સુધી લાવવાના છીએ, જેના અનુકંપાથી જ આ આદર્શ સુધી પહોંચી શકાય છે.”

> “The Savior took upon Himself the infirmities of humanity and lived a sinless life, that men might have no fear that because of the weakness of human nature they could not overcome. Christ came to make us ‘partakers of the divine nature,’ and His life declares that humanity, combined with divinity, does not commit sin.” Ministry of Healing, 180.

> “ઉદ્ધારકએ માનવજાતની દુર્બળતાઓને પોતાના ઉપર લીધી અને નિષ્પાપ જીવન જીવ્યો, જેથી મનુષ્યોને એવો કોઈ ભય ન રહે કે માનવીય સ્વભાવની દુર્બળતાને કારણે તેઓ વિજયી થઈ શકશે નહીં. ખ્રિસ્ત આવ્યા જેથી અમને ‘દૈવી સ્વભાવના સહભાગી’ બનાવે, અને તેમનું જીવન જાહેર કરે છે કે માનવતા, દૈવત્વ સાથે સંયુક્ત થઈને, પાપ કરતી નથી.” Ministry of Healing, 180.

The beginning of the New Testament identifies where, when and why Jesus took upon himself our human nature. He did so to demonstrate that human power combined with divine power does not sin. Sin is the transgression of the law, which Malachi says we are to “remember.” John informs us that those who keep the law, and therefore those who are not sinning, can enter through heavenly gates. Matthew identifies that a sinner can overcome sin, just as Christ overcame. When we have Christ within us, (the hope of glory) we have the creative power that made the universe within us. This possibility was provided by Christ choosing to enter into the human family, and for the rest of eternity becoming not only the son of God but also the son of man.

નવા કરારની શરૂઆત એ ઓળખાવે છે કે ઈસુએ આપણા માનવી સ્વભાવને ક્યાં, ક્યારે અને શા માટે પોતાના ઉપર ધારણ કર્યો. તેણે એવું આ દર્શાવવા માટે કર્યું કે દૈવી શક્તિ સાથે સંયુક્ત માનવીય શક્તિ પાપ કરતી નથી. પાપ તો વ્યવસ્થાનું ઉલ્લંઘન છે, જેને મલાકી કહે છે કે આપણે “યાદ રાખવી” છે. યોહાન આપણને જણાવે છે કે જે લોકો વ્યવસ્થાનું પાલન કરે છે, અને તેથી જે પાપ કરતા નથી, તેઓ સ્વર્ગીય દ્વારોમાંથી પ્રવેશી શકે છે. મત્તી દર્શાવે છે કે પાપી પાપ પર વિજય મેળવી શકે છે, જેમ ખ્રિસ્તે વિજય મેળવ્યો. જ્યારે ખ્રિસ્ત અમારી અંદર વસે છે, (મહિમાની આશા) ત્યારે જે સર્જનાત્મક શક્તિએ બ્રહ્માંડની રચના કરી હતી તે અમારી અંદર હોય છે. આ સંભાવના ખ્રિસ્તે માનવ કુટુંબમાં પ્રવેશવાનું પસંદ કર્યું હોવાથી ઉપલબ્ધ થઈ, અને અનંતકાળના બાકીના સમય માટે માત્ર દેવપુત્ર જ નહીં પરંતુ મનુષ્યપુત્ર પણ બની રહ્યો.

There is a special message of truth opened up to God’s people from the book of Revelation just before the close of human probation. That special message is also Malachi’s “Elijah message” that is proclaimed just before the “dreadful day of the Lord”.

માનવ પરિક્ષાકાળના સમાપ્તિથી જરા પહેલાં પ્રકટીકરણના પુસ્તકમાંથી દેવના લોકો માટે સત્યનો એક વિશેષ સંદેશ ખુલ્લો કરવામાં આવ્યો છે. તે વિશેષ સંદેશ માલાખીનો “એલિયાહ સંદેશ” પણ છે, જે “યહોવાના ભયાનક દિવસ” પહેલાં જ પ્રખ્યાત કરવામાં આવે છે.

At the beginning of both Testaments and the end of the New Testament we have specific attributes of God identified. In Genesis He is the Creator, and at the end of Revelation He is Alpha and Omega. At the beginning of the New Testament, He becomes the son of man. And with the end of the Old Testament, we find the principle which the messenger Elijah uses to accomplish the message he would proclaim as turning the hearts of the fathers unto the children and vice-versa.

બંને કરારોની શરૂઆતમાં અને નવા કરારના અંતે આપણને ઈશ્વરના નિશ્ચિત ગુણો ઓળખાવવામાં આવ્યા છે. ઉત્પત્તિમાં તેઓ સર્જનહાર છે, અને પ્રકાશિતવાક્યના અંતે તેઓ આલ્ફા અને ઓમેગા છે. નવા કરારની શરૂઆતમાં તેઓ મનુષ્યપુત્ર બને છે. અને જૂના કરારના અંતે, આપણે તે સિદ્ધાંત શોધીએ છીએ, જેને સંદેશવાહક એલિયાહ તે સંદેશ પૂર્ણ કરવા માટે વાપરે છે, જેનું તે પ્રખાપન કરવાનું હતું—પિતાઓના હૃદયોને સંતાનો તરફ અને સંતાનોના હૃદયોને પિતાઓ તરફ ફેરવવા તરીકે.

The prophetic principle which Elijah applies to present his warning message is just what John was commanded to do in the Revelation. Elijah “shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers,” and John was told to write the things that then were and in so doing he would simultaneously be writing the things that would come. John was used to illustrate how the principle of alpha and omega operates in the prophetic Word, and Elijah will base his message upon the same principle. When we compare the beginning of the Bible with the end of the Bible, we are comparing Old with the New. A father is the beginning of his child and the child is the ending of the father. The one hundred and forty-four thousand are the final generation of Abraham’s children, and the history where God entered into covenant with Abraham typifies the history when God renews that covenant with the one hundred and forty-four thousand.

ભવિષ્યવાણીનો જે સિદ્ધાંત એલિયાહ પોતાની ચેતવણીનો સંદેશ રજૂ કરવા માટે લાગુ કરે છે, એ જ સિદ્ધાંત પ્રકાશનમાં યોહાનને કરવા આજ્ઞાપાયો હતો. એલિયાહ “પિતાઓના હૃદયને સંતાનો તરફ, અને સંતાનોના હૃદયને તેમના પિતાઓ તરફ ફેરવશે,” અને યોહાનને તે સમયે જે વાતો હતી તે લખવા જણાવાયું હતું, અને એવું કરતાં કરતાં તે સાથે સાથે આવનારી વાતો પણ લખી રહ્યો હોત. યોહાનનો ઉપયોગ એ દર્શાવવા માટે થયો હતો કે અલ્ફા અને ઓમેગાનો સિદ્ધાંત ભવિષ્યવાણીના વચનમાં કેવી રીતે કાર્ય કરે છે, અને એલિયાહ પોતાનો સંદેશ એ જ સિદ્ધાંત પર આધારિત રાખશે. જ્યારે આપણે બાઇબલના આરંભની બાઇબલના અંત સાથે તુલના કરીએ છીએ, ત્યારે આપણે જૂનાને નવાને સાથે સરખાવીએ છીએ. પિતા પોતાના સંતાનનો આરંભ છે અને સંતાન પિતાનો અંત છે. એક લાખ ચુમ્માલીસ હજાર અબ્રાહમના સંતાનોની અંતિમ પેઢી છે, અને જે ઇતિહાસમાં ઈશ્વરે અબ્રાહમ સાથે વાચા બાંધી હતી તે ઇતિહાસ એ સમયનું પ્રતીક છે જ્યારે ઈશ્વર એ જ વાચાને એક લાખ ચુમ્માલીસ હજાર સાથે નવીકરણ કરશે.

> Therefore it is of faith, that it might be by grace; to the end the promise might be sure to all the seed; not to that only which is of the law, but to that also which is of the faith of Abraham; who is the father of us all. Romans 4:16.

> આથી તે વિશ્વાસથી છે, જેથી તે કૃપાથી હોય; જેથી વચન બધા વંશજોને નિશ્ચિત રહે; માત્ર તેમને જ નહીં જે વ્યવસ્થાના છે, પણ તેમને પણ જે અબ્રાહામના વિશ્વાસના છે; જે આપણાં સર્વના પિતા છે. રોમનો 4:16.

The message of Elijah is representing the principle of alpha and omega, for the fathers are alpha and the children are omega. Elijah’s message would turn the hearts of the fathers to the children. Christ identified John the Baptist as Elijah and Ellen White identified William Miller as both Elijah and John the Baptist. The message of all of these representative men was represented as turning the hearts of the fathers to the children and vice-versa. That work represents the effect of the message in turning men’s hearts to their heavenly Father, but it means more, for it is a symbol of the work. In Bible prophecy symbols have more than one meaning and must be identified by context.

એલિયાહનો સંદેશ અલ્ફા અને ઓમેગાના સિદ્ધાંતનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, કેમ કે પિતાઓ અલ્ફા છે અને સંતાનો ઓમેગા છે. એલિયાહનો સંદેશ પિતાઓના હૃદયોને સંતાનો તરફ ફેરવી દેશે. ખ્રિસ્તે યોહાન બાપ્તિસ્તને એલિયાહ તરીકે ઓળખાવ્યો હતો અને એલેન વાઇટે વિલિયમ મિલરને એલિયાહ તથા યોહાન બાપ્તિસ્ત બંને તરીકે ઓળખાવ્યો હતો. આ સર્વ પ્રતિનિધિ પુરુષોના સંદેશને પિતાઓના હૃદયોને સંતાનો તરફ, અને સંતાનોના હૃદયોને પિતાઓ તરફ ફેરવવાના રૂપે દર્શાવવામાં આવ્યો હતો. આ કાર્ય મનુષ્યોનાં હૃદયોને તેમના સ્વર્ગસ્થ પિતા તરફ ફેરવવામાં સંદેશના પ્રભાવનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, પરંતુ તેનો અર્થ એટલાથી વધુ છે, કારણ કે તે કાર્યનું એક પ્રતીક છે. બાઇબલની ભવિષ્યવાણીમાં પ્રતીકોનો એકથી વધુ અર્થ હોય છે, અને તેઓને સંદર્ભ દ્વારા ઓળખવા જોઈએ.

> “What was it that made John the Baptist great? He closed his mind to the mass of tradition presented by the teachers of the Jewish nation, and opened it to the wisdom which comes from above. Before his birth the Holy Spirit testified of John: ‘He shall be great in the sight of the Lord, and shall drink neither wine nor strong drink; and he shall be filled with the Holy Ghost…. And many of the children of Israel shall he turn to the Lord their God. And he shall go before Him in the spirit and power of Elias, to turn the hearts of the fathers to the children, and the disobedient to the wisdom of the just; to make ready a people prepared for the Lord.’ Luke 1:15–17.” Counsels to Parents, Teachers and Students, 445.

> “એવું શું હતું કે જેણે યોહાન બાપ્તિસ્માદાતાને મહાન બનાવ્યો? યહૂદી રાષ્ટ્રના શિક્ષકો દ્વારા રજૂ કરવામાં આવેલી પરંપરાની વિશાળ સમૂહરાશિ સામે તેણે પોતાનું મન બંધ રાખ્યું, અને ઉપરથી આવતી જ્ઞાનપ્રતિ ખુલ્લું રાખ્યું. તેના જન્મ પહેલાં જ પવિત્ર આત્માએ યોહાન વિષે સાક્ષી આપી હતી: ‘તે પ્રભુની દૃષ્ટિમાં મહાન થશે, અને ન તો દ્રાક્ષારસ પીશે, ન કોઈ મદ્યપાનની વસ્તુ; અને તે પવિત્ર આત્માથી પરિપૂર્ણ થશે…. અને ઇઝરાયલના ઘણા સંતાનોને તે તેમના દેવ પ્રભુ તરફ ફેરવશે. અને પિતાઓના હૃદયો સંતાનો તરફ ફેરવવા, અને આજ્ઞાભંગીઓને ધર્મીઓની જ્ઞાનપ્રતિ વાળવા, જેથી પ્રભુ માટે તૈયાર કરેલી પ્રજા તૈયાર કરવામાં આવે, તે એલિયાસના આત્મા અને સામર્થ્યમાં તેની આગળ જશે.’ લૂક 1:15–17.” Counsels to Parents, Teachers and Students, 445.

The message is designed that those who choose to hear will turn their hearts unto the Heavenly Father, yet the primary prophetic principle that will be used to convey the warning message will be that Christ is the Alpha and Omega, the first and the last, the beginning and ending. The Elijah message is based upon the presentation of God’s prophetic Word from the perspective that Jesus Christ is the Word of God, and the rules that govern the Bible are also attributes of His character.

સંદેશ એવો રચાયેલો છે કે જે લોકો સાંભળવાનું પસંદ કરે તેઓ પોતાના હૃદયોને સ્વર્ગસ્થ પિતાની તરફ ફેરવે; તો પણ, ચેતવણીનો સંદેશ પહોંચાડવા માટે જે મુખ્ય ભવિષ્યવાણીય સિદ્ધાંતનો ઉપયોગ કરવામાં આવશે તે એ હશે કે ખ્રિસ્ત અલ્ફા અને ઓમેગા છે, પ્રથમ અને અંતિમ છે, આરંભ અને અંત છે. એલિયાહનો સંદેશ દેવના ભવિષ્યવાણીય વચનના પ્રસ્તુતીકરણ પર આધારિત છે, એ દૃષ્ટિકોણથી કે યેશુ ખ્રિસ્ત દેવનું વચન છે, અને બાઇબલને શાસિત કરનાર નિયમો પણ તેમના સ્વભાવના ગુણધર્મો છે.

> “The law of God is as sacred as God Himself. It is a revelation of His will, a transcript of His character, the expression of divine love and wisdom. The harmony of creation depends upon the perfect conformity of all beings, of everything, animate and inanimate, to the law of the Creator. God has ordained laws for the government, not only of living beings, but of all the operations of nature. Everything is under fixed laws, which cannot be disregarded. But while everything in nature is governed by natural laws, man alone, of all that inhabits the earth, is amenable to moral law. To man, the crowning work of creation, God has given power to understand His requirements, to comprehend the justice and beneficence of His law, and its sacred claims upon him; and of man unswerving obedience is required.” Patriarchs and Prophets, 53.

> “દેવની વ્યવસ્થા દેવ જેટલી જ પવિત્ર છે. તે તેમની ઇચ્છાનો પ્રકટાવ છે, તેમના સ્વભાવની પ્રતિછાયા છે, દૈવી પ્રેમ અને જ્ઞાનની અભિવ્યક્તિ છે. સર્જનનું સુસંગતપણું સર્વ પ્રાણીઓની, સર્વ વસ્તુઓની—ચેતન અને જડ બન્નેની—સર્જનહારની વ્યવસ્થા સાથેની સંપૂર્ણ અનુરૂપતા પર આધારિત છે. દેવે શાસન માટે માત્ર જીવંત સત્તાઓ માટે જ નહિ, પરંતુ પ્રકૃતિના તમામ પ્રવર્તનો માટે પણ નિયમો નિર્ધારિત કર્યા છે. બધું જ સ્થિર નિયમોની અધીન છે, જેમને અવગણવામાં આવી શકતા નથી. પરંતુ જ્યારે પ્રકૃતિમાં સર્વ વસ્તુઓ કુદરતી નિયમોથી શાસિત છે, ત્યારે પૃથ્વી પર વસતા બધામાંથી માત્ર મનુષ્ય જ નૈતિક વ્યવસ્થાનો આધીન છે. સર્જનના શિખરરૂપ કાર્ય એવા મનુષ્યને દેવે પોતાની આવશ્યકતાઓ સમજવાની, પોતાની વ્યવસ્થાની ન્યાયસંગતતા અને કલ્યાણકારિતાને ગ્રહણ કરવાની, તથા તેના ઉપરના તેના પવિત્ર દાવાઓને ઓળખવાની શક્તિ આપી છે; અને મનુષ્ય પાસેથી અડગ આજ્ઞાપાલન માંગવામાં આવે છે.” Patriarchs and Prophets, 53.

Everything (and this would include the Bible, for the Bible is something and if it is something, then it is part of everything) is under fixed laws. The Bible has fixed laws or rules that govern its correct interpretation. One of those rules is that the Bible identifies the end of a thing with the beginning of a thing. Jesus is the Word of God, and He is the first and the last, and it’s a “fixed law” and an attribute of His character.

બધું જ (અને તેમાં બાઇબલનો પણ સમાવેશ થાય છે, કારણ કે બાઇબલ કંઈક છે, અને જો તે કંઈક છે, તો તે બધામાંનો એક ભાગ છે) સ્થિર નિયમોના અધિન છે. બાઇબલમાં પણ સ્થિર નિયમો અથવા સિદ્ધાંતો છે, જે તેના યોગ્ય અર્થઘટનને નિયંત્રિત કરે છે. તે નિયમોમાંનો એક એ છે કે બાઇબલ કોઈ વસ્તુના અંતને તેની શરૂઆત સાથે ઓળખે છે. ઈસુ દેવનું વચન છે, અને તેઓ પ્રથમ અને અંતિમ છે, અને આ એક “સ્થિર નિયમ” છે તેમજ તેમના સ્વભાવનું એક લક્ષણ છે.

We used this introduction of Elijah to show that the beginning and ending of both the Old and New Testaments agree. The ending of the Bible, which is also the end of the book of Revelation also agrees with the beginning of Revelation. Five witnesses to the same truths based upon the principle which is an attribute of God’s character that God’s Word always illustrates the end of a thing with the beginning of that thing. This reality is part of what it means that Jesus Christ is the Alpha and Omega.

અમે એલિયાહના આ પરિચયનો ઉપયોગ એ દર્શાવવા માટે કર્યો કે જૂના અને નવા બંને કરારના આરંભ અને અંત એકબીજા સાથે સુસંગત છે. બાઇબલનો અંત, જે પ્રકાશનના પુસ્તકનો અંત પણ છે, તે પ્રકાશનના આરંભ સાથે પણ સુસંગત છે. એ જ સત્યોના પાંચ સાક્ષીઓ, તે સિદ્ધાંતના આધારે, જે દેવના સ્વભાવનું એક લક્ષણ છે—કે દેવનું વચન હંમેશા કોઈ વસ્તુના અંતને તેની શરૂઆત દ્વારા દર્શાવે છે. આ વાસ્તવિકતા એ અર્થના એક ભાગરૂપે છે કે ઈસુ ખ્રિસ્ત આલ્ફા અને ઓમેગા છે.

> “To the apostle John on the isle of Patmos were opened scenes of deep and thrilling interest in the experience of the church. Subjects of intense interest and vast importance were presented to him in figures and symbols, that the people of God might become intelligent concerning the perils and conflicts before them. The history of the Christian world to the very close of time was revealed to John. With great clearness he saw the position, dangers, conflicts, and final deliverance of the people of God. He records the closing message which is to ripen the harvest of earth, either as sheaves for the heavenly garner, or as fagots for the fires of the last day.

> “પાત્મોસના દ્વીપ પર રહેલા પ્રેરિત યોહાનને ચર્ચના અનુભવમાં ઊંડો અને હૃદયસ્પર્શી રસ ધરાવતા દૃશ્યો ખુલ્લા પાડવામાં આવ્યા. અત્યંત રસપ્રદ અને મહત્ત્વના વિષયો તેને આકૃતિઓ અને પ્રતીકોમાં રજૂ કરવામાં આવ્યા, જેથી દેવના લોકો તેમના સમક્ષ રહેલા જોખમો અને સંઘર્ષો વિષે સમજદાર બની શકે. ખ્રિસ્તી જગતનો ઇતિહાસ સમયના એકદમ અંત સુધી યોહાનને પ્રકાશિત કરવામાં આવ્યો. તેણે દેવના લોકોની સ્થિતિ, જોખમો, સંઘર્ષો અને અંતિમ મુક્તિને અત્યંત સ્પષ્ટતાથી જોઈ. તે અંતિમ સંદેશનો લિપિબદ્ધ અહેવાલ આપે છે, જે પૃથ્વીની પાકને પરિપક્વ બનાવવાનો છે—કિંવા તો સ્વર્ગીય કોઠારમાં ભેગી થનારી પૂળીઓ રૂપે, અથવા છેલ્લે દિવસે અગ્નિ માટેના ભારો રૂપે.”

> “In vision John beheld the trials which God’s people would endure for the truth’s sake. He saw their unyielding firmness in obeying the commandments of God, in the face of the oppressive powers that sought to force them into disobedience, and he saw their final triumph over the beast and his image.

> દર્શનમાં યોહાને તે પરીક્ષાઓ જોયી, જે દેવના લોકો સત્યના હેતુસર સહન કરશે. તેણે જોયું કે દેવની આજ્ઞાઓનું પાલન કરવામાં તેઓ અડગ દૃઢતાથી સ્થિર રહ્યા, જ્યારે દમનકારી શક્તિઓ તેમને આજ્ઞાભંગ કરવા મજબૂર કરવાનો પ્રયત્ન કરતી હતી; અને તેણે પશુ તથા તેની પ્રતિમા પર તેમની અંતિમ વિજય પણ જોયો.

> “Under the symbols of a great red dragon, a leopard-like beast, and a beast with lamblike horns, the earthly governments which would especially engage in trampling upon God’s law and persecuting His people, were presented to John. The war is carried on till the close of time. The people of God, symbolized by a holy woman and her children, were represented as greatly in the minority. In the last days only a remnant still existed. Of these John speaks as they ‘which keep the commandments of God, and have the testimony of Jesus Christ.’

> “એક મહાન લાલ અજગર, ચિત્તા-સમાન પશુ, અને મેણા જેવી શિંગડીઓ ધરાવતા પશુના પ્રતીકો હેઠળ, તે પૃથ્વીપરનાં શાસનો, જે ખાસ કરીને દેવના નિયમને પદદલિત કરવામાં અને તેમના પ્રજાજનોનો સતાવાટ કરવામાં પ્રવૃત્ત થવાના હતા, યોહાન સમક્ષ રજૂ કરવામાં આવ્યા. આ યુદ્ધ સમયના અંત સુધી ચાલતું રહે છે. દેવના લોકો, જેમને એક પવિત્ર સ્ત્રી અને તેના સંતાનો દ્વારા પ્રતીકરૂપે દર્શાવવામાં આવ્યા હતા, તેઓ બહુ ઓછા સંખ્યામાં હોવાનું રજૂ કરવામાં આવ્યું. અંતિમ દિવસોમાં તો માત્ર એક અવશેષ જ અસ્તિત્વમાં રહ્યો હતો. તેમના વિષે યોહાન કહે છે કે તેઓ ‘દેવની આજ્ઞાઓ પાળે છે, અને ઈસુ ખ્રિસ્તની સાક્ષી ધરાવે છે.’”

> “Through paganism, and then through the Papacy, Satan exerted his power for many centuries in an effort to blot from the earth God’s faithful witnesses. Pagans and papists were actuated by the same dragon spirit. They differed only in that the Papacy, making a pretense of serving God, was the more dangerous and cruel foe. Through the agency of Romanism, Satan took the world captive. The professed church of God was swept into the ranks of this delusion, and for more than a thousand years the people of God suffered under the dragon’s ire. And when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, was symbolized by a beast with lamblike horns. The beasts preceding it had risen from the sea, but this came up out of the earth, representing the peaceful rise of the nation which is symbolized. The ‘two horns like a lamb’ well represent the character of the United States Government, as expressed in its two fundamental principles, Republicanism and Protestantism. These principles are the secret of our power and prosperity as a nation. Those who first found an asylum on the shores of America rejoiced that they had reached a country free from the arrogant claims of popery and the tyranny of kingly rule. They determined to establish a government upon the broad foundation of civil and religious liberty.

> મૂર્તિપૂજકતાના માધ્યમથી, અને ત્યારબાદ પાપાશાહીના માધ્યમથી, શેતાને ઘણા શતાબ્દીઓ સુધી પોતાની શક્તિનો એવો પ્રયોગ કર્યો કે પૃથ્વી પરથી દેવના વિશ્વાસુ સાક્ષીઓને મિટાવી દે. મૂર્તિપૂજકો અને પાપાશાહીના અનુયાયીઓ બંનેને એ જ અજગરના આત્માએ પ્રેરિત કર્યા હતા. તેમામાં ફરક માત્ર એટલો જ હતો કે પાપાશાહી, દેવની સેવા કરતી હોવાનો દેખાવ કરીને, વધુ જોખમી અને વધુ ક્રૂર શત્રુ હતી. રોમનવાદના સાધન દ્વારા શેતાને વિશ્વને બંધનમાં પાડી લીધું. દેવની નામધારી કલીસિયા આ ભ્રમના વર્ગોમાં વહેતી લઈ જવાઈ, અને એક હજાર વર્ષથી વધુ સમય સુધી દેવના લોકો અજગરના ક્રોધ હેઠળ પીડાતા રહ્યા. અને જ્યારે પાપાશાહી, પોતાની શક્તિથી વંચિત થઈને, સતામણી કરવાનું બંધ કરવા મજબૂર થઈ, ત્યારે યોહાને એક નવી શક્તિ ઉદ્ભવતી જોઈ, જે અજગરના અવાજનો પ્રતિધ્વનિ કરે અને એ જ ક્રૂર તથા દેવનિંદાપૂર્ણ કાર્યને આગળ ધપાવે. આ શક્તિ, જે દેવની કલીસિયા અને દેવની વ્યવસ્થા વિરુદ્ધ યુદ્ધ કરનાર અંતિમ શક્તિ છે, તેને મેષ જેવા શિંગડાં ધરાવતા એક પશુ દ્વારા પ્રતીકિત કરવામાં આવી હતી. તે પહેલાંના પશુઓ સમુદ્રમાંથી ઉદ્ભવ્યા હતા, પરંતુ આ પૃથ્વીમાંથી ઉપર આવ્યું, જે તે રાષ્ટ્રના શાંતિપૂર્ણ ઉદ્ભવનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેને આ પ્રતીક દર્શાવે છે. ‘મેષ જેવા બે શિંગડાં’ યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ સરકારના સ્વભાવનું ઉત્તમ પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેમ કે તેના બે મૂળભૂત સિદ્ધાંતો — પ્રજાસત્તાકવાદ અને પ્રોટેસ્ટન્ટવાદ — માં વ્યક્ત થાય છે. આ સિદ્ધાંતો જ એક રાષ્ટ્ર તરીકે અમારી શક્તિ અને સમૃદ્ધિનું રહસ્ય છે. જેમણે પ્રથમ અમેરિકાના કિનારાઓ પર આશ્રય મેળવ્યો, તેઓ આ આનંદ કરતા હતા કે તેઓ પોપશાહીની અહંકારી દાવેદારીઓ અને રાજાશાહી શાસનની દમનકારી તાનાશાહીથી મુક્ત એવા દેશમાં પહોંચ્યા હતા. તેમણે નાગરિક અને ધાર્મિક સ્વાતંત્ર્યના વિશાળ પાયા પર એક સરકાર સ્થાપવાનો નિશ્ચય કર્યો.

> “But the stern tracing of the prophetic pencil reveals a change in this peaceful scene. The beast with lamblike horns speaks with the voice of a dragon, and ‘exerciseth all the power of the first beast before him.’ Prophecy declares that he will say to them that dwell on the earth that they should make an image to the beast, and that ‘he causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads; and that no man might buy or sell, save he that had the mark, or the name of the beast, or the number of his name.’ Thus Protestantism follows in the steps of the Papacy.

> “પરંતુ ભવિષ્યવાણીના કલમની કઠોર રેખાંકન આ શાંતિપૂર્ણ દૃશ્યમાં એક પરિવર્તન પ્રગટ કરે છે. મેષ જેવા શિંગડાવાળું પશુ અજગરના સ્વરે બોલે છે, અને ‘તે તેના સમક્ષના પ્રથમ પશુની સર્વ સત્તાનો પ્રયોગ કરે છે.’ ભવિષ્યવાણી જાહેર કરે છે કે તે પૃથ્વી પર વસનારાઓને કહેશે કે તેઓ પશુની પ્રતિમા બનાવે; અને કે ‘તે નાના અને મોટા, ધનિક અને ગરીબ, સ્વતંત્ર અને દાસ—બધાને—તેમના જમણા હાથમાં, અથવા તેમના કપાળ પર, એક છાપ સ્વીકારવા પ્રેરિત કરે છે; અને જેની પાસે તે છાપ, અથવા પશુનું નામ, અથવા તેના નામનો અંક ન હોય, એવો કોઈ મનુષ્ય ખરીદી કે વેચાણ કરી ન શકે.’ આ રીતે પ્રોટેસ્ટન્ટવાદ પાપાશાહીના પગલે ચાલે છે.

> “It is at this time that the third angel is seen flying in the midst of heaven, proclaiming: ‘If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, the same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of His indignation.’ ‘Here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’ In marked contrast to the world stands the little company who will not swerve from their allegiance to God. These are they of whom Isaiah speaks as repairing the breach which had been made in the law of God, they who are building the old waste places, raising up the foundation of many generations.

> “આ જ સમયમાં ત્રીજો દેવદૂત આકાશના મધ્યમાં ઉડતો દેખાય છે અને ઘોષણા કરે છે: ‘જો કોઈ મનુષ્ય પશુ અને તેની મૂર્તિની ઉપાસના કરે, અને તેની છાપ પોતાના કપાળમાં અથવા પોતાના હાથે ગ્રહણ કરે, તો તે પણ દેવના ક્રોધની દ્રાક્ષારસમાંથી પીશે, જે તેમની પ્રચંડ રોષના પાત્રમાં અમિશ્રિત રેડવામાં આવ્યો છે.’ ‘અહીં તેઓ છે, જે દેવની આજ્ઞાઓનું પાલન કરે છે અને ઈસુના વિશ્વાસને ધારણ કરે છે.’ વિશ્વની તુલનામાં સ્પષ્ટ વિરોધરૂપે તે નાનું સમૂહ ઊભું છે, જે દેવ પ્રત્યેની પોતાની નિષ્ઠાથી ઝૂકી નહીં જાય. આ જ તેઓ છે, જેમના વિષે યશાયાહ કહે છે કે તેઓ દેવની વ્યવસ્થામાં પડેલા ભંગને સમારનાર છે; તેઓ જ છે, જે પ્રાચીન ઉજ્જડ સ્થળોને ફરી બાંધી રહ્યા છે, અનેક પેઢીઓના પાયાને ફરી ઊભા કરી રહ્યા છે.”

> “The most solemn warning and the most awful threatening ever addressed to mortals is that contained in the third angel’s message. The sin that calls down the wrath of God unmixed with mercy must be of the most heinous character. Is the world to be left in darkness as to the nature of this sin?—Most assuredly not. God does not deal thus with His creatures. His wrath is never visited upon sins of ignorance. Before His judgments are brought upon the earth, the light in regard to this sin must be presented to the world, that man may know why these judgments are to be inflicted, and may have opportunity to escape them.

> “મર્ત્યોને ક્યારેય સંબોધવામાં આવેલી સૌથી ગંભીર ચેતવણી અને સૌથી ભયાનક ધમકી ત્રીજા દૂતના સંદેશમાં સમાયેલ છે. જે પાપ દેવના કરુણારહિત ક્રોધને આહ્વાન કરે છે તે અતિ જઘન્ય સ્વભાવનું હોવું જ જોઈએ. શું આ પાપના સ્વરૂપ વિષે જગતને અંધકારમાં મૂકવામાં આવશે?—નિઃસંદેહ નહીં. દેવ પોતાના સર્જિત પ્રાણીઓ સાથે આમ વર્તતા નથી. અજ્ઞાનમાં થયેલા પાપો પર તેમનો ક્રોધ ક્યારેય ઉતારવામાં આવતો નથી. પૃથ્વી પર તેમના ન્યાયવિચાર લાવવામાં આવે તે પહેલાં, આ પાપ સંબંધિત પ્રકાશ જગત સમક્ષ રજૂ થવો જ જોઈએ, જેથી મનુષ્ય જાણી શકે કે આ ન્યાયવિચાર શા માટે લાદવામાં આવશે, અને તેમને તેમાંથી બચી નીકળવાની તક મળી રહે.”

> “The message containing this warning is the last to be proclaimed before the revelation of the Son of man. The signs which He Himself has given declare His coming to be near at hand. For well-nigh forty years has the message of the third angel been sounding. In the issue of the great contest two parties are developed, those who ‘worship the beast and his image,’ and receive his mark, and those who receive ‘the seal of the living God,’ who have the Father’s name written in their foreheads. This is not a visible mark. The time has come when all who have an interest in their soul’s salvation should earnestly and solemnly inquire, What is the seal of God? and what is the mark of the beast? How can we avoid receiving it?

> “આ ચેતવણી સમાવે છે એવો સંદેશ મનુષ્યપુત્રના પ્રકટીકરણ પહેલાં જાહેર થવાનો અંતિમ સંદેશ છે. તેમણે પોતે જ આપેલાં ચિહ્નો જાહેર કરે છે કે તેમનું આગમન હવે અતિ નજીક છે. લગભગ ચાલીસ વર્ષથી ત્રીજા દૂતનો સંદેશ ગુંજી રહ્યો છે. આ મહાસંઘર્ષના નિષ્કર્ષમાં બે પક્ષો પ્રગટ થાય છે—એક તો તેઓ, જે ‘પશુ અને તેની પ્રતિમાની ઉપાસના કરે છે,’ અને તેનો છાપ સ્વીકારે છે; અને બીજા તેઓ, જે ‘જીવંત દેવની મુદ્રા’ સ્વીકારે છે, જેમનાં કપાળ પર પિતાનું નામ લખાયેલું છે. આ કોઈ દૃશ્યમાન છાપ નથી. સમય આવી ગયો છે કે આત્માની મુક્તિમાં રસ ધરાવતા સૌએ ગંભીરતા અને ઉષ્માપૂર્વક પૂછપરછ કરવી જોઈએ—દેવની મુદ્રા શું છે? અને પશુનો છાપ શું છે? આપણે તેને સ્વીકારવાથી કેવી રીતે બચી શકીએ?”

> “The seal of God, the token or sign of His authority, is found in the fourth commandment. This is the only precept of the Decalogue that points to God as the Creator of the heavens and the earth, and clearly distinguishes the true God from all false gods. Throughout the Scriptures the fact of God’s creative power is cited as proof that He is above all heathen deities.

> “ઈશ્વરની મુદ્રા, તેની સત્તાનું ચિહ્ન અથવા નિશાની, ચોથી આજ્ઞામાં જોવા મળે છે. દશાજ્ઞામાં આ એકમાત્ર એવો ઉપદેશ છે, જે સ્વર્ગ અને પૃથ્વીના સર્જનહાર તરીકે ઈશ્વર તરફ સૂચવે છે, અને સાચા ઈશ્વરને સર્વ ખોટા દેવોથી સ્પષ્ટ રીતે અલગ પાડે છે. સમગ્ર પવિત્રશાસ્ત્રોમાં ઈશ્વરની સર્જનશક્તિનું તથ્ય એના પુરાવા તરીકે ઉલ્લેખિત થાય છે કે તે સર્વ જાતિદેવતાઓથી શ્રેષ્ઠ છે.”

> “The Sabbath enjoined by the fourth commandment was instituted to commemorate the work of creation, thus to keep the minds of men ever directed to the true and living God. Had the Sabbath always been kept, there would never have been an idolater, an atheist, or an infidel. The sacred observance of God”s holy day would have led the minds of men to their Creator. The things of nature would have brought Him to their remembrance, and they would have borne witness to His power and His love. The Sabbath of the fourth commandment is the seal of the living God. It points to God as the Creator, and is the sign of His rightful authority over the beings He has made.

> ચોથી આજ્ઞા દ્વારા નિર્ધારિત શબ્બાથની સ્થાપના સર્જનકાર્યની સ્મૃતિમાં કરવામાં આવી હતી, જેથી મનુષ્યોના મન સતત સત્ય અને જીવતા દેવ તરફ દોરાયેલા રહે. જો શબ્બાથ હંમેશા પાળવામાં આવ્યો હોત, તો ક્યારેય કોઈ મૂર્તિપૂજક, કોઈ નાસ્તિક, અથવા કોઈ અવિશ્વાસી થયો ન હોત. દેવના પવિત્ર દિવસના પવિત્ર પાલને મનુષ્યોના મનને તેમના સર્જનહાર તરફ દોર્યા હોત. પ્રકૃતિની વસ્તુઓ તેમને તેની યાદ અપાવી હોત, અને તેઓ તેની શક્તિ તથા તેના પ્રેમની સાક્ષી આપતા હોત. ચોથી આજ્ઞાનો શબ્બાથ જીવતા દેવની મુદ્રા છે. તે દેવને સર્જનહાર તરીકે દર્શાવે છે, અને તેણે બનાવેલા સર્વ જીવસમૂહ પર તેની યથાર્થ સત્તાનો ચિહ્ન છે.

> “What, then, is the mark of the beast, if it is not the spurious sabbath which the world has accepted in the place of the true?

> “તો પછી, જો તે સાચા વિશ્રામદિવસના સ્થાને જગતે સ્વીકારેલો બનાવટી વિશ્રામદિવસ નથી, તો પશુનું ચિહ્ન શું છે?

> “The prophetic declaration that the Papacy was to exalt itself above all that is called God, or that is worshiped, has been strikingly fulfilled in the changing of the Sabbath from the seventh to the first day of the week. Wherever the papal Sabbath is honored in preference to the Sabbath of God, there the man of sin is exalted above the Creator of heaven and earth.

> “પાપસત્તા પોતાને ભગવાન કહેવાતું કે પૂજાતું દરેક વસ્તુ કરતાં ઊંચું સ્થાપિત કરશે એવી ભવિષ્યવાણીય ઘોષણા, સપ્તાહના સાતમા દિવસના શબ્બાથને પ્રથમ દિવસે બદલવામાં આશ્ચર્યજનક રીતે પૂર્ણ થઈ છે. જ્યાં જ્યાં દેવના શબ્બાથ કરતાં પાપસત્તાના શબ્બાથને અગત્ય આપીને માન આપવામાં આવે છે, ત્યાં ત્યાં પાપનો મનુષ્ય આકાશ અને પૃથ્વીના સર્જનહાર કરતાં ઊંચો ઠરે છે.

> “Those who assert that Christ changed the Sabbath are directly contradicting His own words. In His Sermon on the Mount He declared: ‘Think not that I am come to destroy the law, or the prophets; I am not come to destroy, but to fulfil. For verily I say unto you, Till heaven and earth pass, one jot or one tittle shall in nowise pass from the law, till all be fulfilled. Whosoever, therefore shall break one of these least commandments, and shall teach men so, he shall be called the least in the kingdom of heaven; but whosoever shall do and teach them, the same shall be called great in the kingdom of heaven.’

> “જે લોકો દાવો કરે છે કે ખ્રિસ્તે શબ્બાથ બદલી નાખ્યો, તેઓ તેમના પોતાના જ શબ્દોનો સીધો વિરોધ કરે છે. પર્વત પરના પોતાના ઉપદેશમાં તેમણે જાહેર કર્યું હતું: ‘એવું ન માનશો કે હું વ્યવસ્થા કે ભવિષ્યવક્તાઓનો નાશ કરવા આવ્યો છું; હું નાશ કરવા આવ્યો નથી, પણ પૂર્ણ કરવા આવ્યો છું. કેમ કે હું તમને સત્ય કહું છું: જ્યાં સુધી આકાશ અને પૃથ્વી ટળી ન જાય, ત્યાં સુધી વ્યવસ્થામાંથી એક પણ માત્રા કે એક પણ બિંદુ કોઈ રીતે ટળશે નહીં, જ્યાં સુધી બધું પૂર્ણ ન થાય. તેથી જે કોઈ આ સૌથી નાની આજ્ઞાઓમાંથી એકને ભંગ કરશે અને મનુષ્યોને તેમ જ શીખવશે, તે સ્વર્ગના રાજ્યમાં સૌથી નાનો કહેવાશે; પરંતુ જે કોઈ તેમને પાળશે અને શીખવશે, તે જ સ્વર્ગના રાજ્યમાં મહાન કહેવાશે.’”

> “Roman Catholics acknowledge that the change in the Sabbath was made by their church, and they cite this very change as evidence of the supreme authority of this church. They declare that by observing the first day of the week as the Sabbath, Protestants are recognizing her power to legislate in divine things. The Roman Church has not relinquished her claim to infallibility, and when the world and the Protestant churches accept the spurious sabbath of her creating, they virtually acknowledge her claim. They may cite the authority of the apostles and fathers in defense of this change, but the fallacy of their reasoning is easily discerned. The papist is sharp enough to see that Protestants are deceiving themselves, willingly closing their eyes to the facts in the case. As the Sunday institution gains favor, he rejoices, feeling assured that it will eventually bring the whole Protestant world under the banner of Rome.” Signs of the Times, November 1, 1899.

> “રોમન કેથોલિકો સ્વીકારે છે કે શનિવારના પવિત્ર દિવસમાં થયેલો આ ફેરફાર તેમની ચર્ચ દ્વારા કરવામાં આવ્યો હતો, અને તેઓ આ જ ફેરફારને આ ચર્ચની સર્વોચ્ચ સત્તાના પુરાવા તરીકે રજૂ કરે છે. તેઓ ઘોષણા કરે છે કે સપ્તાહના પ્રથમ દિવસે શનિવારના પવિત્ર દિવસ તરીકે પાલન કરીને પ્રોટેસ્ટન્ટો દૈવી બાબતોમાં કાયદા ઘડવાની તેની શક્તિને માન્યતા આપે છે. રોમન ચર્ચે પોતાની અચૂકતાના દાવાનો ત્યાગ કર્યો નથી, અને જ્યારે વિશ્વ તથા પ્રોટેસ્ટન્ટ ચર્ચો તેના દ્વારા રચાયેલા ખોટા શનિવારને સ્વીકારે છે, ત્યારે તેઓ વાસ્તવમાં તેના આ દાવાને સ્વીકારી લે છે. તેઓ આ ફેરફારના સમર્થનમાં પ્રેરિતો અને પિતૃઓની સત્તાનો હવાલો આપી શકે, પરંતુ તેમના તર્કની ભ્રાંતિ સહેલાઈથી જાણી શકાય છે. પાપવાદી એટલો તીક્ષ્ણ છે કે તે જોઈ શકે છે કે પ્રોટેસ્ટન્ટો પોતાને જ છેતરી રહ્યા છે, અને આ બાબતના તથ્યો પ્રત્યે જાણપૂર્વક પોતાની આંખો મીંચી રહ્યા છે. જેમ જેમ રવિવારની સંસ્થા પ્રસન્નતા પામે છે, તેમ તેમ તે આનંદ કરે છે, આ નિશ્ચિતતા અનુભવીને કે અંતે તે સમગ્ર પ્રોટેસ્ટન્ટ વિશ્વને રોમના ધ્વજ હેઠળ લઈ આવશે.” Signs of the Times, November 1, 1899.

Back to Articles