Article

# The Book of Daniel - Number Fifty-Four

દાનિયેલનું પુસ્તક - ચોપનમો ભાગ

Unveiling the Last Days: Daniel’s Quest for Understanding

અંતિમ દિવસોનું ઉદ્ઘાટન: સમજ મેળવવા માટે દાનિયેલની શોધ

Author

Jeff Pippenger

Published

January 18, 2024

Formats

PDF
Word

We ended a recent article with a passage from Prophets and Kings, where Sister White identified that Daniel was seeking to “understand the relation sustained by the seventy years’ captivity, as foretold through Jeremiah, to the twenty-three hundred years that in vision he heard the heavenly visitant declare should elapse before the cleansing of God’s sanctuary.”

અમે તાજેતરના એક લેખનો અંત Prophets and Kings માંથી લેવાયેલા એક અવતરણ સાથે કર્યો હતો, જેમાં સિસ્ટર વ્હાઇટે દર્શાવ્યું હતું કે દાનિયેલ “યિરમિયા દ્વારા પૂર્વકથિત થયેલી સિત્તેર વર્ષોની બંધિવાસની અવધિનો, દર્શનમાં સ્વર્ગીય દૂત દ્વારા ઘોષિત તે બે હજાર ત્રણસો વર્ષો સાથે, જે દેવના પવિત્રસ્થાનના શુદ્ધિકરણ પહેલાં પસાર થવાના હતા, પરસ્પર કેવો સંબંધ હતો તે સમજવાનો પ્રયત્ન કરી રહ્યો હતો.”

> “Through another vision further light was thrown upon the events of the future; and it was at the close of this vision that Daniel heard ‘one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision?’ Daniel 8:13. The answer that was given, ‘Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed’ (verse 14), filled him with perplexity. Earnestly he sought for the meaning of the vision. He could not understand the relation sustained by the seventy years’ captivity, as foretold through Jeremiah, to the twenty-three hundred years that in vision he heard the heavenly visitant declare should elapse before the cleansing of God’s sanctuary. The angel Gabriel gave him a partial interpretation; yet when the prophet heard the words, ‘The vision … shall be for many days,’ he fainted away. ‘I Daniel fainted,’ he records of his experience, ‘and was sick certain days; afterward I rose up, and did the king’s business; and I was astonished at the vision, but none understood it.’ Verses 26, 27.” Prophets and Kings, 553, 554.

> “બીજા એક દર્શન દ્વારા ભવિષ્યની ઘટનાઓ ઉપર વધુ પ્રકાશ પાડવામાં આવ્યો; અને આ દર્શનના અંતે જ દાનિયેલે ‘એક પવિત્રજનને બોલતા સાંભળ્યો, અને બીજા પવિત્રજને તે બોલતા પવિત્રજનને કહ્યું, આ દર્શન કેટલા સમય સુધી રહેશે?’ દાનિયેલ 8:13. આપવામાં આવેલ જવાબ, ‘બે હજાર ત્રણસો દિવસ સુધી; પછી પવિત્રસ્થાન શુદ્ધ કરવામાં આવશે’ (વચન 14), તેને મૂંઝવણથી પરિપૂર્ણ કરી દીધો. તેણે દર્શનનો અર્થ જાણવા ઉત્કટતાથી પ્રયત્ન કર્યો. યિરમિયાહ દ્વારા અગાઉથી જણાવવામાં આવેલા સિત્તેર વર્ષના બંધિવાસનો, દર્શનમાં તેણે સાંભળેલા સ્વર્ગીય દૂતના આ નિવેદન સાથે કે દેવના પવિત્રસ્થાનની શુદ્ધિ પહેલાં ત્રેવીસસો વર્ષ વીતી જશે, શું સંબંધ છે, તે તે સમજી શક્યો નહીં. દેવદૂત ગબ્રિએલે તેને આંશિક અર્થઘટન આપ્યું; છતાં જ્યારે પ્રભુવક્તાએ આ શબ્દો સાંભળ્યા, ‘આ દર્શન … ઘણા દિવસો માટે રહેશે,’ ત્યારે તે બેભાન થઈ ગયો. પોતાના અનુભવ વિષે તે નોંધે છે, ‘હું દાનિયેલ બેભાન થયો,’ ‘અને કેટલાક દિવસો સુધી બીમાર રહ્યો; ત્યારબાદ હું ઊભો થયો, અને રાજાનું કાર્ય કર્યું; અને હું આ દર્શનથી ચકિત હતો, પરંતુ કોઈ તેને સમજ્યું નહીં.’ વચનો 26, 27.” પ્રોફેટ્સ એન્ડ કિંગ્સ, 553, 554.

The Millerites never arrived to a complete understanding of the foundational message they proclaimed. When the time arrived that the Lion of the tribe of Judah sought to provide more information upon the “seven times,” they transitioned into the Laodicean experience, and seven years later rejected the light of the “seven times” altogether. They never saw the full relationship of the seventy years and the twenty-three hundred years, which Daniel had earnestly sought to understand. Daniel represents God’s people of the last days.

મિલરાઈટોોએ જે મૂળભૂત સંદેશાનો તેઓએ પ્રચાર કર્યો હતો, તેની સંપૂર્ણ સમજ સુધી તેઓ કદી પહોંચ્યા નહીં. જ્યારે એવો સમય આવ્યો કે યહૂદાના કુળના સિંહે “સાત વખત” વિષે વધુ માહિતી પ્રદાન કરવાની ઇચ્છા વ્યક્ત કરી, ત્યારે તેઓ લાઓદિકીય અનુભવમાં પ્રવેશી ગયા, અને સાત વર્ષ બાદ “સાત વખત”ના પ્રકાશને સંપૂર્ણપણે નકારી કાઢ્યો. તેઓ કદી સિત્તેર વર્ષ અને તેવીસ સો વર્ષ વચ્ચેનો પૂર્ણ સંબંધ જોઈ શક્યા નહીં, જેને સમજવા દાનિયેલે હાર્દિક પ્રયત્ન કર્યો હતો. દાનિયેલ અંતિમ દિવસોના ઈશ્વરના લોકોનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

The land enjoying its sabbaths is the part of the covenant that was given to ancient Israel that included the light of the resting of the land every seventh year. That covenant included the cycle of seven years repeating seven times. It included the release and restoration of property and slaves at the conclusion ending of the seven cycles of seven years (forty-nine years) during the celebration known as the jubilee. The Jews were disobedient to those covenant principles, and 2 Chronicles identified that the seventy years of captivity, spoken of by Jeremiah the prophet, represented a prior four hundred and ninety years of rebellion. In four hundred and ninety years, if ancient Israel had obeyed the directions within the covenant as set forth in Leviticus twenty-five, there would have been a total of seventy of those years in which the land rested. A biblical year is three hundred and sixty days, and three hundred and sixty days multiplied by seven (“seven times”) equals twenty-five hundred and twenty days.

ભૂમિએ પોતાના શબ્બાથોનો આનંદ માનવો—આ કરારનો તે ભાગ છે જે પ્રાચીન ઇઝરાયલને આપવામાં આવ્યો હતો, અને જેમાં દર સાતમા વર્ષે ભૂમિને આરામ આપવાનો નિયમ સમાયેલો હતો. તે કરારમાં સાત વર્ષોના ચક્રને સાત વાર પુનરાવર્તિત કરવાની વ્યવસ્થા પણ સામેલ હતી. તેમાં સાત સાત વર્ષોના ચક્રો (ઓગણપચાસ વર્ષ) પૂર્ણ થયા પછી, “જ્યુબિલી” તરીકે ઓળખાતી ઉજવણી દરમિયાન, મિલ્કત અને દાસોના મુક્તિકરણ તથા પુનઃસ્થાપનનો પણ સમાવેશ થતો હતો. યહૂદીઓ આ કરારના સિદ્ધાંતો પ્રત્યે અવગ્યાકારી થયા, અને 2 Chronicles એ દર્શાવ્યું છે કે પ્રભુના ભવિષ્યવક્તા યિરમિયા દ્વારા ઉલ્લેખિત સિત્તેર વર્ષની કેદ, તે પહેલાંના ચારસો નેવું વર્ષના બળવાના સમયનું પ્રતિનિધિત્વ કરતી હતી. ચારસો નેવું વર્ષોમાં, જો પ્રાચીન ઇઝરાયલે Leviticus 25 માં નિર્ધારિત કરારની આજ્ઞાઓનું પાલન કર્યું હોત, તો એ વર્ષોમાંથી કુલ સિત્તેર વર્ષ એવા હોત જેમાં ભૂમિએ આરામ મેળવ્યો હોત. બાઇબલનું એક વર્ષ ત્રણસો સાઠ દિવસનું હોય છે, અને ત્રણસો સાઠ દિવસને સાતથી (“સાત વખત”) ગુણીએ તો બે હજાર પાંચસો વીસ દિવસ થાય છે.

The seventy years is absolutely connected to the land resting, which is absolutely connected with the “seven times.” Daniel was seeking to “understand the relation” of “the seventy years’ captivity,” “to the twenty-three hundred years” “before the cleansing of God’s sanctuary.” He was therefore seeking to understand the relation of the “chazon” vision and the “mareh” vision. It is impossible to understand that relation, without acknowledging the resting of the land in Leviticus twenty-five and twenty-six with the captivity of seventy years spoken of by Jeremiah. If you do not believe the “seven times” represents a prophetic period of twenty-five hundred and twenty years, you remove yourself from being those represented by Daniel in the last days. The Millerites believed the “seven times” was a time prophecy, but Adventism no longer does.

સિત્તેર વર્ષો જમીનને આરામ મળવા સાથે સંપૂર્ણપણે જોડાયેલા છે, અને તે “સાત વખત” સાથે પણ સંપૂર્ણપણે જોડાયેલા છે. દાનિયેલ “સિત્તેર વર્ષોની બંદીવાસ”નો “ઈશ્વરના પવિત્રસ્થાનના શુદ્ધિકરણ પહેલાંના બે હજાર ત્રણસો વર્ષો” સાથે “સંબંધ સમજવા” પ્રયત્નશીલ હતો. તેથી તે “ચાઝોન” દર્શન અને “મરેહ” દર્શન વચ્ચેનો સંબંધ સમજવા પ્રયત્નશીલ હતો. લેવીયવ્યવસ્થા પચ્ચીસ અને છવ્વીસમાં દર્શાવાયેલ જમીનના આરામને યિરમિયા દ્વારા ઉલ્લેખિત સિત્તેર વર્ષોની બંદીવાસ સાથે સ્વીકાર્યા વિના, તે સંબંધ સમજવો અશક્ય છે. જો તમે માનતા ન હો કે “સાત વખત” પચ્ચીસસો વીસ વર્ષોના ભવિષ્યવાણીકાળનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, તો તમે અંતિમ દિવસોમાં દાનિયેલ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામનારાઓમાંથી પોતાને દૂર કરો છો. મિલરાઇટો માનતા હતા કે “સાત વખત” સમયની ભવિષ્યવાણી હતી, પરંતુ એડ્વેન્ટિઝમ હવે એવું માનતું નથી.

Daniel, as with all prophets, illustrates God’s people at the end of the world, and Sister White’s comments on his desire to understand the relationship between the seventy years (the “seven times”) and the twenty-three hundred years, represents the desire which God’s people of the last days are to possess. As has been stated in previous articles, there are no truths represented upon the 1843 and 1850 charts, that are not directly supported (repeatedly) in the writings of Sister White.

દાનિયેલ, જેમ બધા ભવિષ્યવક્તાઓ કરે છે, તેમ વિશ્વના અંત સમયે દેવના લોકોને પ્રતિનિધિત્વ આપે છે; અને બહેન વ્હાઇટની તેની આ ઇચ્છા વિશેની ટિપ્પણીઓ—કે સિત્તેર વર્ષો (“સાત સમય”) અને તેવીસ સો વર્ષો વચ્ચેનો સંબંધ સમજવો—તે આ ઇચ્છાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે અંતિમ દિવસોમાં દેવના લોકોને ધરાવવાની છે. અગાઉના લેખોમાં જેમ જણાવાયું છે, 1843 અને 1850 ના ચાર્ટ્સ પર દર્શાવવામાં આવેલા એવા કોઈ સત્યો નથી, જેમને બહેન વ્હાઇટના લખાણોમાંથી સીધો આધાર (વારંવાર) મળતો ન હોય.

Miller’s jewels will shine ten times brighter in the Midnight Cry of the last days, and in doing so, the jewels represent the final test for the virgins of Adventism. Those jewels are the foundational truths represented on Habakkuk’s tables, and the jewels in the casket which were placed upon a table in the middle of Miller’s room. The foundational test is the final test, but so too, is the authority of the Spirit of Prophecy. To reject the foundational truths, which were typified as jewels in Miller’s dream is to simultaneously reject the Spirit of Prophecy.

છેલ્લા દિવસોની મધરાત્રીની પોકારમાં મિલરના રત્નો દસ ગણાં વધુ તેજસ્વી રીતે ચમકશે, અને આમ કરતાં, તે રત્નો એડવેંટિઝમની કુંવારીઓ માટેની અંતિમ કસોટીનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. તે રત્નો હબક્કૂકની તખ્તીઓ પર દર્શાવવામાં આવેલા પાયાના સત્યો છે, તથા મિલરના ઓરડાના મધ્યમાં એક મેજ પર મૂકવામાં આવેલી પેટીમાં રહેલા રત્નો છે. પાયાની કસોટી જ અંતિમ કસોટી છે, પરંતુ તેમ જ ભવિષ્યવાણીના આત્માની સત્તા પણ છે. મિલરના સ્વપ્નમાં રત્નો તરીકે પ્રતીકરૂપ દર્શાવવામાં આવેલા પાયાના સત્યોનો ઇનકાર કરવો એ સાથે સાથે ભવિષ્યવાણીના આત્માનો ઇનકાર કરવો છે.

> “The very last deception of Satan will be to make of none effect the testimony of the Spirit of God. ‘Where there is no vision, the people perish’ (Proverbs 29:18). Satan will work ingeniously, in different ways and through different agencies, to unsettle the confidence of God’s remnant people in the true testimony. He will bring in spurious visions to mislead, and will mingle the false with the true, and so disgust people that they will regard everything that bears the name of visions as a species of fanaticism; but honest souls, by contrasting false and true, will be enabled to distinguish between them.” Selected Messages, volume 2, 78.

> “શેતાનનો સૌથી અંતિમ પ્રપંચ એ હશે કે તે દેવના આત્માની સાક્ષીને નિષ્ફળ બનાવી દે. ‘જ્યાં દર્શન નથી, ત્યાં પ્રજા નષ્ટ પામે છે’ (નીતિવચનો 29:18). શેતાન ચાતુર્યપૂર્વક, ભિન્ન ભિન્ન રીતે અને વિવિધ સાધનો દ્વારા, દેવના અવશિષ્ટ લોકોને સાચી સાક્ષી પરનો વિશ્વાસ ડગમગાવવાનો પ્રયત્ન કરશે. તે ભ્રમિત કરવા માટે ખોટાં દર્શનો લાવશે, અને ખોટાને સાચા સાથે ભેળવી દેશે, જેથી લોકો એટલા વિમુખ થઈ જશે કે દર્શનના નામે ઓળખાતી દરેક વસ્તુને ઉન્માદનો એક પ્રકાર ગણશે; પરંતુ નિષ્ઠાવાન આત્માઓ, ખોટાં અને સાચાંની તુલના કરીને, તેમનું ભેદ જાણી શકશે.” Selected Messages, volume 2, 78.

We are now addressing the increase of knowledge that occurred in the history of the Millerites from 1798, until 1844, but we are identifying that even though the Millerites were correct in their prophetic applications, they were limited by the history where they were raised up. We are now in the last days, and in the final generation (the fourth) of Adventism. In this period of time, Adventism has been so indoctrinated with traditions and customs (counterfeit jewels) that it no longer knows what the foundational truths were. Not knowing what those truths are prevents Adventism from understanding the significance of those truths, and makes meaningless the repeated commands to protect and preserve those truths.

હવે અમે 1798 થી 1844 સુધીના મિલ્લરાઇટ્સના ઇતિહાસમાં થયેલા જ્ઞાનના વધારાને સંબોધી રહ્યા છીએ; પરંતુ સાથે સાથે અમે આ પણ નિર્ધારિત કરી રહ્યા છીએ કે, ભલે મિલ્લરાઇટ્સ તેમની પ્રોફેટિક લાગુ પડતીઓમાં સાચા હતા, તોય તેઓ જે ઇતિહાસમાં ઊભા કરવામાં આવ્યા હતા તેની મર્યાદાથી બંધાયેલા હતા. હવે અમે અંતિમ દિવસોમાં છીએ, અને એડ્વેન્ટિઝમની અંતિમ પેઢી (ચોથી)માં છીએ. આ સમયગાળામાં એડ્વેન્ટિઝમ પરંપરાઓ અને રિવાજો (નકલી આભૂષણો) દ્વારા એટલું ઘડાઈ ગયું છે કે હવે તેને મૂળભૂત સત્યો શું હતા તે જ જાણીતું નથી. તે સત્યો શું છે તેની અજાણ એડ્વેન્ટિઝમને તે સત્યોના મહત્વને સમજવામાં અસમર્થ બનાવે છે, અને તે સત્યોને સુરક્ષિત રાખવા અને જાળવી રાખવા માટેની વારંવાર આપવામાં આવેલી આજ્ઞાઓને અર્થહીન બનાવી દે છે.

Before we proceed further into Gabriel’s interpretation of the vision of the Ulai River, we will address a few relevant points connected with the foundational truths and the authority of the Spirit of Prophecy. The modern theologians argue that the following passage identifies that the longest time prophecy in the Bible is the twenty-three hundred years.

અપણે ઉલાઈ નદીના દર્શન અંગે ગબ્રિએલની વ્યાખ્યામાં વધુ આગળ વધીએ તે પહેલાં, પાયાના સત્યો અને ભવિષ્યવાણીના આત્માની અધિકૃતતા સાથે સંબંધિત કેટલાંક પ્રાસંગિક મુદ્દાઓ પર વિચાર કરીશું. આધુનિક ધર્મશાસ્ત્રીઓ દલીલ કરે છે કે નીચેનો અવતરણ દર્શાવે છે કે બાઇબલમાં સૌથી લાંબી સમયસૂચક ભવિષ્યવાણી તેવી ત્રેવીસસો વર્ષની છે.

> “The experience of the disciples who preached the ‘gospel of the kingdom’ at the first advent of Christ, had its counterpart in the experience of those who proclaimed the message of His second advent. As the disciples went out preaching, ‘The time is fulfilled, the kingdom of God is at hand,’ so Miller and his associates proclaimed that the longest and last prophetic period brought to view in the Bible was about to expire, that the judgment was at hand, and the everlasting kingdom was to be ushered in. The preaching of the disciples in regard to time was based on the seventy weeks of Daniel 9. The message given by Miller and his associates announced the termination of the 2300 days of Daniel 8:14, of which the seventy weeks form a part. The preaching of each was based upon the fulfillment of a different portion of the same great prophetic period.

> ખ્રિસ્તના પ્રથમ આગમન સમયે ‘રાજ્યના સુસમાચાર’નો પ્રચાર કરનાર શિષ્યોનો જે અનુભવ હતો, તેનો સમકક્ષ અનુભવ તેમના બીજા આગમનનો સંદેશ પ્રગટ કરનારાઓના અનુભવમાં જોવા મળ્યો. જેમ શિષ્યો આ પ્રચાર કરતાં નીકળ્યા કે, “સમય પૂર્ણ થયો છે, અને દેવનું રાજ્ય નજીક આવ્યું છે,” તેમ મિલર અને તેના સહકાર્યકરોએ જાહેર કર્યું કે બાઇબલમાં દર્શાવવામાં આવેલો સર્વથી દીર્ઘ અને અંતિમ ભવિષ્યવાણીનો સમયગાળો હવે પૂર્ણ થવા પર હતો, ન્યાયનો સમય નજીક હતો, અને અનંત રાજ્યના પ્રારંભ થવાનો હતો. સમય વિષે શિષ્યોનો પ્રચાર દાનિયેલ 9 ની સિત્તેર અઠવાડિયાં પર આધારિત હતો. મિલર અને તેના સહકાર્યકરોએ આપેલો સંદેશ દાનિયેલ 8:14 ના 2300 દિવસોના સમાપનને જાહેર કરતો હતો, જેમાંથી સિત્તેર અઠવાડિયાં એક ભાગ બને છે. બન્નેનો પ્રચાર એ જ એક મહાન ભવિષ્યવાણીના સમયગાળાના ભિન્ન ભાગની પરિપૂર્ણતા પર આધારિત હતો.

> “Like the first disciples, William Miller and his associates did not, themselves, fully comprehend the import of the message which they bore. Errors that had been long established in the church prevented them from arriving at a correct interpretation of an important point in the prophecy. Therefore, though they proclaimed the message which God had committed to them to be given to the world, yet through a misapprehension of its meaning they suffered disappointment.” The Great Controversy, 351.

> “પ્રથમ શિષ્યોની જેમ, વિલિયમ મિલર અને તેમના સહકારીઓએ પણ, પોતાના દ્વારા વહન કરવામાં આવેલ સંદેશનો સંપૂર્ણ અર્થ પોતે પૂરતો સમજી લીધો નહોતો. ચર્ચમાં દીર્ઘકાળથી સ્થિર થયેલી ભૂલોએ તેમને ભવિષ્યવાણીના એક મહત્વના મુદ્દાની યોગ્ય વ્યાખ્યા સુધી પહોંચતા અટકાવ્યા. તેથી, ભલે તેમણે વિશ્વને આપવામાં આવે તે માટે દેવ દ્વારા તેમને સોંપાયેલ સંદેશની ઘોષણા કરી હતી, છતાં તેના અર્થ વિશેની ગેરસમજના કારણે તેમને નિરાશાનો ભોગ બનવું પડ્યું.” The Great Controversy, 351.

The passage says that, “Miller and his associates proclaimed that the longest and last prophetic period brought to view in the Bible was about to expire,” and the theologians claim that the longest and last prophetic period is the twenty-three hundred years. They further claim that this is what Sister White is identifying in the passage, for she, they claim, is directly addressing the period of twenty-three hundred years. They are blind to any relationship of the seventy years and the period of twenty-three hundred years. They are blind to the light Daniel was seeking to understand.

આ અંશ કહે છે કે, “મિલર અને તેમના સહયોગીઓએ જાહેરાત કરી હતી કે બાઇબલમાં દર્શાવવામાં આવેલ સૌથી લાંબો અને અંતિમ ભવિષ્યવાણીક સમયગાળો સમાપ્ત થવા પર હતો,” અને ધર્મશાસ્ત્રીઓ દાવો કરે છે કે સૌથી લાંબો અને અંતિમ ભવિષ્યવાણીક સમયગાળો તે તેવીસ સો વર્ષનો સમયગાળો છે. તેઓ વધુમાં દાવો કરે છે કે આ અંશમાં સિસ્ટર વ્હાઇટ એ જ બાબતની ઓળખ આપે છે, કારણ કે તેઓ દાવો કરે છે કે તે સીધી રીતે તેવીસ સો વર્ષના સમયગાળાને સંબોધિત કરે છે. તેઓ સિત્તેર વર્ષ અને તેવીસ સો વર્ષના સમયગાળા વચ્ચેના કોઈપણ સંબંધ પ્રત્યે અંધ છે. તેઓ તે પ્રકાશ પ્રત્યે અંધ છે જેને સમજવા માટે દાનિયેલ પ્રયત્નશીલ હતો.

Ellen White was a Millerite, and she knew the messages that had been placed upon the 1843 pioneer chart, and upon the 1850 pioneer chart that was published by F. D. Nichols. The 1850 chart, which was produced by Nichols, was prepared in Nichol’s home at the very time when James and Ellen White were living with Nichols. The longest prophetic period in the Bible, that is represented upon both of those charts, is not the twenty-three hundred years, it is the “seven times,” of Leviticus twenty-six.

એલેન વ્હાઇટ મિલરાઈટ હતા, અને તેઓ 1843ના પાયોનિયર ચાર્ટ પર તથા F. D. Nichols દ્વારા પ્રકાશિત 1850ના પાયોનિયર ચાર્ટ પર મૂકવામાં આવેલા સંદેશાઓથી પરિચિત હતા. 1850નો ચાર્ટ, જે નિકોલ્સ દ્વારા તૈયાર કરવામાં આવ્યો હતો, તે નિકોલ્સના ઘરેજ એ જ સમય દરમિયાન તૈયાર થયો હતો જ્યારે જેમ્સ અને એલેન વ્હાઇટ નિકોલ્સ સાથે રહેતા હતા. બાઇબલમાંનો સૌથી લાંબો ભવિષ્યવાણીય સમયગાળો, જે આ બંને ચાર્ટોમાં દર્શાવવામાં આવ્યો છે, તે ત્રેવીસ સો વર્ષ નથી; તે તો લેવિયવ્યવસ્થા 26 ના “સાત વખત” છે.

To claim that the previous passage is an inspired identification of the twenty-three hundred years as the longest and last prophetic period is to make Sister White’s writings contradict themselves. If she believed what the theologians claim about this passage, then what does it mean when she endorses the charts that uphold the “seven times?”

આગળનો અવતરણ ત્રેવીસ સો વર્ષોને સૌથી દીર્ઘ અને અંતિમ ભવિષ્યવાણીય સમયગાળો તરીકે પ્રેરિત ઓળખાણ આપે છે એવો દાવો કરવો, એટલે સિસ્ટર વ્હાઇટનાં લખાણોને પરસ્પર વિરોધાભાસી બનાવવાનો પ્રયત્ન કરવો. જો આ અવતરણ વિષે ધાર્મિક વિદ્વાનો જે દાવો કરે છે તે તેણી માનતી હોત, તો પછી જ્યારે તે “સાત વખત”ને સમર્થન આપતા ચાર્ટોને અનુમોદન આપે છે, ત્યારે તેનું અર્થ શું થાય?

> “I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.” Early Writings, 74.

> “મેં જોયું છે કે 1843નો ચાર્ટ પ્રભુના હાથે નિર્દેશિત કરવામાં આવ્યો હતો, અને તે બદલવામાં આવવો ન જોઈએ; કે તેમાંનાં આંકડા જેમ તે ઇચ્છતા હતા તેમ જ હતા; કે તેમનો હાથ તેની ઉપર હતો અને કેટલાક આંકડાઓમાં રહેલી એક ભૂલને ઢાંકી રાખી હતી, જેથી તેમનો હાથ દૂર કરવામાં ન આવ્યો ત્યાં સુધી કોઈ તેને જોઈ શક્યું નહીં.” Early Writings, 74.

Those who wish to uphold their traditions and fables might argue that on the 1843 chart, the Lord held his hand over the error of the “seven times,” until he removed his hand at a later date. The problem with that premise is that Sister White identified when the Lord removed his hand from the figures, His hand was removed before October 22, 1844, just after the first disappointment. In her testimony of that event, she identifies the mistake that was corrected, and it is clear that the mistake was not the “seven times.”

જે લોકો પોતાની પરંપરાઓ અને કથાઓને જાળવી રાખવા ઇચ્છે છે, તેઓ દલીલ કરી શકે છે કે 1843ના ચાર્ટ પર, પ્રભુએ “સાત સમય” ની ભૂલ પર પોતાનો હાથ રાખ્યો હતો, ત્યાં સુધી કે પછીની કોઈ તારીખે તેમણે પોતાનો હાથ દૂર કર્યો. આ પૂર્વધારણાની સમસ્યા એ છે કે Sister Whiteએ દર્શાવ્યું છે કે જ્યારે પ્રભુએ આ આંકડાઓ પરથી પોતાનો હાથ દૂર કર્યો, ત્યારે તેમનો હાથ 22 ઓક્ટોબર, 1844 પહેલાં, પ્રથમ નિરાશા પછી જલ્દી દૂર કરવામાં આવ્યો હતો. તે ઘટનાના વિષેની પોતાની સાક્ષીમાં, તેમણે કઈ ભૂલ સુધારવામાં આવી હતી તે ઓળખાવી છે, અને સ્પષ્ટ છે કે તે ભૂલ “સાત સમય” નહોતી.

> “Those faithful, disappointed ones, who could not understand why their Lord did not come, were not left in darkness. Again they were led to their Bibles to search the prophetic periods. The hand of the Lord was removed from the figures, and the mistake was explained. They saw that the prophetic periods reached to 1844, and that the same evidence which they had presented to show that the prophetic periods closed in 1843, proved that they would terminate in 1844.” Early Writings, 237.

> “તે વિશ્વાસુ, નિરાશ થયેલાં લોકો, જેઓ સમજી શક્યા નહોતાં કે તેમનો પ્રભુ કેમ આવ્યા નહીં, તેઓ અંધકારમાં મૂકાઈ ગયા નહોતાં. ફરી તેઓને ભવિષ્યવાણીના સમયગાળાઓ શોધવા માટે તેમની બાઇબલ તરફ દોરવામાં આવ્યા. પ્રભુનો હાથ આ આંકડાઓ પરથી હટાવવામાં આવ્યો, અને ભૂલ સમજાવવામાં આવી. તેમણે જોયું કે ભવિષ્યવાણીના સમયગાળાઓ 1844 સુધી પહોંચતા હતા, અને તે જ પુરાવા, જે તેમણે બતાવવા માટે રજૂ કર્યા હતા કે ભવિષ્યવાણીના સમયગાળાઓ 1843માં પૂર્ણ થયા, એ જ સાબિત કરતા હતા કે તેઓ 1844માં સમાપ્ત થવાના હતા.” Early Writings, 237.

When the Lord’s hand “was removed from the figures, and the mistake was explained,” they then recognized “that the same evidence which they had presented to show that the prophetic periods closed in 1843, proved that they would terminate in 1844.” The prophetic periods that were first thought to close in 1843, are represented upon the 1843 chart, which is the chart that each of the three hundred Millerite preachers used. The prophetic periods that are represented upon that chart that closed in 1843, were the twenty-three hundred years of Daniel chapter eight, verse fourteen, the twenty-five hundred and twenty years of Leviticus twenty-six and the thirteen hundred and thirty-five years of Daniel twelve. After the first disappointment the Lord removed his hand from the mistake and the Millerites then recognized that the same evidence that identified the close of the prophetic periods in 1843, actually proved those periods ended in 1844.

જ્યારે પ્રભુનો હાથ “આકૃતિઓ પરથી દૂર કરવામાં આવ્યો, અને ભૂલ સમજાવવામાં આવી,” ત્યારે તેમણે પછી “ઓળખ્યું કે એ જ પુરાવો, જે તેમણે દર્શાવવા માટે રજૂ કર્યો હતો કે ભવિષ્યવાણીના સમયગાળો 1843માં પૂર્ણ થયો, તે સાબિત કરતો હતો કે તેઓ 1844માં સમાપ્ત થવાના હતા.” ભવિષ્યવાણીના તે સમયગાળો, જે પ્રથમ 1843માં પૂર્ણ થવાના માનવામાં આવ્યા હતા, 1843ના ચાર્ટ પર દર્શાવવામાં આવ્યા છે, અને એ જ ચાર્ટ હતો જે ત્રણસો મિલરાઇટ પ્રચારકોમાંના દરેકે ઉપયોગમાં લીધો હતો. તે ચાર્ટ પર દર્શાવવામાં આવેલા અને 1843માં પૂર્ણ થવાના મનાયેલા ભવિષ્યવાણીના સમયગાળાઓમાં દાનિયેલ અધ્યાય આઠ, પદ ચૌદના બે હજાર ત્રણસો વર્ષ, લેવ્યવ્યવસ્થા છવીસના બે હજાર પાંચસો વીસ વર્ષ, અને દાનિયેલ બારના એક હજાર ત્રણસો પાંત્રીસ વર્ષનો સમાવેશ થતો હતો. પ્રથમ નિરાશા પછી પ્રભુએ પોતાની હસ્તક્ષેપરૂપ હાથ એ ભૂલ પરથી દૂર કર્યો, અને ત્યારબાદ મિલરાઇટોએ ઓળખ્યું કે એ જ પુરાવો, જેણે 1843માં ભવિષ્યવાણીના સમયગાળાઓના અંતને નિર્ધારિત કર્યો હતો, વાસ્તવમાં એ જ સમયગાળાઓ 1844માં સમાપ્ત થયા હોવાનું સાબિત કરતો હતો.

The 1850 chart was produced in 1850, and went on sale in January of 1851. Ellen White recorded that the chart was also a fulfillment of Habakkuk, as she had also recorded concerning the 1843 chart. That chart also represented the longest prophetic period as Leviticus twenty-six’s “seven times.”

૧૮૫૦નો ચાર્ટ ૧૮૫૦માં તૈયાર કરવામાં આવ્યો હતો, અને જાન્યુઆરી ૧૮૫૧માં વેચાણ માટે મૂકવામાં આવ્યો. એલેન વાઇટે નોંધ્યું હતું કે આ ચાર્ટ પણ હબક્કૂકની ભવિષ્યવાણીની પરિપૂર્ણતા હતો, જેમ તેમણે ૧૮૪૩ના ચાર્ટ અંગે પણ નોંધ્યું હતું. તે ચાર્ટે લેઉવીય વ્યવસ્થા અધ્યાય છવ્વીસમાં દર્શાવેલા “સાત વખત” તરીકેની સૌથી લાંબી ભવિષ્યવાણીય અવધિનું પણ પ્રતિનિધિત્વ કર્યું હતું.

> “I saw that God was in the publishment of the chart by Brother Nichols. I saw that there was a prophecy of this chart in the Bible, and if this chart is designed for God’s people, if it [is] sufficient for one it is for another, and if one needed a new chart painted on a larger scale, all need it just as much.” Manuscript Releases, volume 13, 359.

> “મેં જોયું કે ભાઈ નિકોલ્સ દ્વારા ચાર્ટના પ્રકાશનમાં ઈશ્વર હતો. મેં જોયું કે આ ચાર્ટ અંગે બાઈબલમાં એક ભવિષ્યવાણી હતી, અને જો આ ચાર્ટ ઈશ્વરના લોકો માટે નિર્ધારિત છે, તો જો તે એક માટે પૂરતું હોય, તો બીજા માટે પણ છે; અને જો કોઈને વિશાળ માપમાં નવો ચાર્ટ તૈયાર કરવાની જરૂર હતી, તો બધાને તેની એટલી જ જરૂર છે.” Manuscript Releases, volume 13, 359.

To claim that Sister White’s reference to the fact that the Millerites “proclaimed that the longest and last prophetic period brought to view in the Bible was about to expire,” is accurate, for they did. To claim that the “longest” “prophetic period” is the twenty-three hundred years turns Sister White’s testimony against itself, and against the historical record. To believe that fable is to believe a lie, and in the last days those that choose to believe a lie, do so because they do not love the truth.

એવું દાવો કરવું કે સિસ્ટર વ્હાઇટનો મિલરાઇટ્સે “બાઇબલમાં દર્શાવવામાં આવેલ સૌથી લાંબો અને અંતિમ ભવિષ્યવાણીક સમયગાળો સમાપ્ત થવા જ રહ્યો હતો” એવી હકીકત અંગેનો ઉલ્લેખ સાચો છે, યોગ્ય છે, કારણ કે તેમણે ખરેખર એવું જ પ્રગટ કર્યું હતું. પરંતુ “સૌથી લાંબો” “ભવિષ્યવાણીક સમયગાળો” એટલે બે હજાર ત્રણસો વર્ષ છે એવો દાવો કરવો, સિસ્ટર વ્હાઇટની સાક્ષીને તેની પોતાની સામે જ, તેમજ ઐતિહાસિક નોંધ સામે પણ, ઉભી કરે છે. એ દંતકથામાં વિશ્વાસ કરવો એટલે અસત્યમાં વિશ્વાસ કરવો; અને અંતિમ દિવસોમાં જે લોકો અસત્યમાં વિશ્વાસ કરવાનું પસંદ કરે છે, તેઓ એવું તેથી કરે છે કે તેઓ સત્યને પ્રેમ કરતા નથી.

Jesus did not miraculously inoculate Himself with some type of divine anesthesia in order to go through the suffering of the cross. Jesus suffered with divine suffering, far beyond any of His creation could endure. Yet mankind was created in His image, and inspiration identifies that mankind is to overcome as He overcame. What allowed Christ to endure the suffering of the cross was an attribute which He possessed, which mankind also possesses.

ઈસુએ ક્રોસની પીડા સહન કરવા માટે પોતાને કોઈ પ્રકારની દૈવી સંવેદનાશૂન્યતા વડે ચમત્કારિક રીતે સુરક્ષિત કર્યા નહોતાં. ઈસુએ દૈવી પીડા સાથે દુઃખ સહન કર્યું, જે તેમની કોઈપણ સર્જિત સૃષ્ટિ સહન કરી શકે તેનાથી ઘણું ઉપર હતું. તેમ છતાં માનવજાત તેમની પ્રતિમામાં સર્જાઈ હતી, અને પ્રેરણા આ ઓળખ આપે છે કે માનવજાતે જેમ તેઓ જીત્યા તેમ જીતવું છે. ખ્રિસ્તને ક્રોસની પીડા સહન કરવા સક્ષમ બનાવનાર જે ગુણ હતો, તે એવો ગુણ હતો જે તેઓમાં હતો અને જે માનવજાતમાં પણ છે.

> Looking unto Jesus the author and finisher of our faith; who for the joy that was set before him endured the cross, despising the shame, and is set down at the right hand of the throne of God. Hebrews 12:1.

> આપણા વિશ્વાસના કર્તા અને પૂર્ણ કરનાર ઈસુ તરફ નજર રાખીએ; જેમણે પોતાના સમક્ષ મુકાયેલ આનંદ માટે ક્રોસ સહન કર્યો, અપમાનને તુચ્છ ગણ્યું, અને દેવના સિંહાસનના જમણા હાથે બેસી ગયા છે. હિબ્રૂઓ 12:1.

Jesus endured the sufferings of the cross, because he had a goal set before him, and we have been created in his image, and as such, are beings that are motivated by goals. It’s part of our design. If we have been led to believe that it is unimportant to understand the foundations of Adventism, we will have no motivation to do that very thing. The only divine motivation that can be aroused by the Holy Spirit to overcome that Laodicean condition is a love of the truth. The love of the truth will be tested by the availability of easy customs and traditions designed to soothe our itching ears. If, in our Laodicean comfort we have no desire to understand truth for ourselves we will be lost. This is where Adventism stands today.

ઈસુએ ક્રોસનાં દુઃખો સહન કર્યા, કારણ કે તેમના સમક્ષ એક લક્ષ્ય નિર્ધારિત હતું; અને અમે તેમના સ્વરૂપમાં રચાયેલા છીએ, તેથી અમે પણ એવા સત્ત્વો છીએ કે જેઓ લક્ષ્યોથી પ્રેરિત થાય છે. આ આપણા રચનાકાર્યનો એક ભાગ છે. જો અમને એ માનવામાં દોરવામાં આવ્યા હોય કે એડવેન્ટિઝમના પાયાઓને સમજવું મહત્ત્વનું નથી, તો એ જ કાર્ય કરવા માટે અમારી પાસે કોઈ પ્રેરણા રહેશે નહીં. પવિત્ર આત્મા દ્વારા ઉદ્ભવિત થઈ શકે તેવી એકમાત્ર દૈવી પ્રેરણા, જે તે લાઉદિકેયાની સ્થિતિને જીતે, તે સત્યનો પ્રેમ છે. સત્યના પ્રેમની કસોટી એવા સહેલાં રીવાજો અને પરંપરાઓની ઉપલબ્ધિ દ્વારા થશે, જે અમારા ખંજવાળતા કાનને શાંત કરવા માટે રચવામાં આવ્યા છે. જો અમારી લાઉદિકેયાની સુખસગવડમાં અમને સ્વયં માટે સત્ય સમજવાની કોઈ ઇચ્છા ન હોય, તો અમે નાશ પામશું. આજે એડવેન્ટિઝમ અહીં ઊભું છે.

Daniel is an example of God’s people in the last days who are seeking through the prophetic word to understand the relationship between the seventy year captivity and the twenty-three hundred year prophecy. To identify the twenty-three hundred year prophecy as the longest and last prophetic period is to reject the foundational truths of Adventism, and simultaneously reject the authority of the Spirit of Prophecy. To claim that when the Millerites presented the longest and last prophetic period that it was the twenty-three hundred years is to reject the historical record.

દાનિયલ અંતિમ દિવસોમાં દેવના લોકોનું એક ઉદાહરણ છે, જે ભવિષ્યવાણીના વચન દ્વારા સિત્તેર વર્ષની બંધકાઈ અને ત્રેવીસ સો વર્ષની ભવિષ્યવાણી વચ્ચેનો સંબંધ સમજવા પ્રયત્નશીલ છે. ત્રેવીસ સો વર્ષની ભવિષ્યવાણીને સૌથી લાંબો અને અંતિમ ભવિષ્યવાણીક સમયગાળો તરીકે ઓળખાવવું એ એડવેન્ટિઝમના આધારભૂત સત્યોનો ઇનકાર કરવો છે, અને તે જ સમયે ભવિષ્યવાણીના આત્માના અધિકારનો પણ ઇનકાર કરવો છે. એવો દાવો કરવો કે જ્યારે મિલરાઇટ્સે સૌથી લાંબો અને અંતિમ ભવિષ્યવાણીક સમયગાળો રજૂ કર્યો, ત્યારે તે ત્રેવીસ સો વર્ષ હતો, એ ઐતિહાસિક નોંધનો ઇનકાર કરવો છે.

> “We have nothing to fear for the future, except as we shall forget the way the Lord has led us, and His teaching in our past history.” Life Sketches, 196.

> “ભવિષ્ય વિષે આપણે ભય પામવાનું કંઈ નથી, સિવાય એટલું કે આપણે તે માર્ગને ભૂલી જઈએ જેમાં પ્રભુએ આપણને દોર્યા છે, અને આપણા ભૂતકાળના ઇતિહાસમાં તેમના ઉપદેશને.” Life Sketches, 196.

Gabriel came to give Daniel understanding of both the “mareh” and the “chazon” visions and he instructed Daniel to mentally separate the two visions, though they obviously had a prophetic relationship. The vision included the kingdoms of Bible prophecy in chapters seven and eight, that were a repeat and enlargement of those same kingdoms in chapter two. The information included the heavenly dialogue that represented the one vision as the trampling down of God’s sanctuary and people, and the other vision of the work of restoring the people and sanctuary.

ગેબ્રિયલ દાનિયેલને “mareh” અને “chazon” બંને દર્શનોની સમજ આપવા આવ્યો, અને તેણે દાનિયેલને આ બંને દર્શનોને માનસિક રીતે અલગ રાખવા સૂચના આપી, યદ્દપિ તેમના વચ્ચે સ્પષ્ટપણે એક ભવિષ્યવાણીાત્મક સંબંધ હતો. આ દર્શનમાં બાઇબલની ભવિષ્યવાણીનાં સાતમા અને આઠમા અધ્યાયોમાં દર્શાવાયેલા રાજ્યોનો સમાવેશ થતો હતો, જે બીજા અધ્યાયમાં દર્શાવાયેલા એ જ રાજ્યોનું પુનરાવર્તન અને વિસ્તરણ હતા. આ માહિતીમાં સ્વર્ગીય સંવાદનો પણ સમાવેશ થતો હતો, જેમાં એક દર્શન દેવના પવિત્રસ્થાન અને તેની પ્રજાના પગતળે ચગદાઈ જવાની સ્થિતિનું પ્રતિનિધિત્વ કરતું હતું, અને બીજું દર્શન પ્રજા અને પવિત્રસ્થાનની પુનઃસ્થાપનાના કાર્યનું દર્શાવતું હતું.

As Gabriel presented the interpretation, which ultimately became the heart of the message proclaimed by the Millerites, there was a relationship that existed between the two visions, which is to be noted by those who fulfill the command to make a mental separation of the interpretation. One of the distinctions is represented by the two words that are both translated as “determined.”

જેમ ગેબ્રિએલે તે અર્થઘટન રજૂ કર્યું, જે અંતે મિલરાઇટ્સ દ્વારા પ્રગટ કરાયેલા સંદેશનું કેન્દ્રસ્થાન બન્યું, તેમ તે બે દર્શનો વચ્ચે એક એવો સંબંધ અસ્તિત્વમાં હતો, જેને તે લોકો ધ્યાનમાં લેવું જોઈએ જેઓ અર્થઘટનને માનસિક રીતે અલગ પાડવાની આજ્ઞા પૂર્ણ કરે છે. ભિન્નતાઓમાંની એક એ છે કે તે બે શબ્દો દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, જેઓ બંનેનો અનુવાદ “નિર્ધારિત” તરીકે કરવામાં આવ્યો છે.

> Seventy weeks are determined upon thy people and upon thy holy city, to finish the transgression, and to make an end of sins, and to make reconciliation for iniquity, and to bring in everlasting righteousness, and to seal up the vision and prophecy, and to anoint the most Holy. Know therefore and understand, that from the going forth of the commandment to restore and to build Jerusalem unto the Messiah the Prince shall be seven weeks, and threescore and two weeks: the street shall be built again, and the wall, even in troublous times. And after threescore and two weeks shall Messiah be cut off, but not for himself: and the people of the prince that shall come shall destroy the city and the sanctuary; and the end thereof shall be with a flood, and unto the end of the war desolations are determined. And he shall confirm the covenant with many for one week: and in the midst of the week he shall cause the sacrifice and the oblation to cease, and for the overspreading of abominations he shall make it desolate, even until the consummation, and that determined shall be poured upon the desolate. Daniel 9:24–27.

> તારા લોકો પર અને તારાં પવિત્ર શહેર પર સિત્તેર સપ્તાહ નક્કી કરવામાં આવ્યા છે, જેથી અધર્મનો અંત આવે, પાપોનો અંત કરવામાં આવે, અપરાધ માટે પ્રાયશ્ચિત્ત કરવામાં આવે, અનંતકાલીન ધાર્મિકતા લાવવામાં આવે, દર્શન અને ભવિષ્યવાણી પર મુદ્રા મારવામાં આવે, અને પરમ પવિત્રને અભિષિક્ત કરવામાં આવે. તેથી જાણ અને સમજ કે યરુશાલેમને પુનઃસ્થાપિત કરવા અને બાંધવા માટે આજ્ઞા બહાર પડ્યાથી લઈને મસીહા રાજકુમાર સુધી સાત સપ્તાહ અને બાસઠ સપ્તાહ થશે; માર્ગ ફરીથી બાંધવામાં આવશે, અને પ્રાચીર પણ, તોફાની સમયોમાં પણ. અને બાસઠ સપ્તાહ પછી મસીહાનો વધ કરવામાં આવશે, પરંતુ પોતાના માટે નહિ; અને જે રાજકુમાર આવવાનો છે તેની પ્રજાજનો શહેર અને પવિત્રસ્થાનનો નાશ કરશે; અને તેનો અંત પૂર સાથે જેવો આવશે, અને યુદ્ધના અંત સુધી ઉજાડ થવાં નક્કી કરવામાં આવ્યા છે. અને તે એક સપ્તાહ માટે ઘણાઓ સાથે વચનને દૃઢ કરશે; અને સપ્તાહના મધ્યમાં તે બલિદાન અને અર્પણ બંધ કરાવશે, અને ઘૃણાસ્પદ વસ્તુઓના વ્યાપને કારણે તે તેને ઉજાડ બનાવશે, પૂર્ણવિનાશ સુધી; અને જે નક્કી કરવામાં આવ્યું છે તે ઉજાડ પર ઢોળવામાં આવશે. દાનિયેલ 9:24–27.

Seventy weeks (four hundred and ninety years) are determined upon the people and the holy city. The word translated “determined” means “cut off”, and the word identifies a period or probation for the Jews and Jerusalem. It also represented the period of rebellion that brought about the destruction of Jerusalem and the captivity of the seventy years. The four hundred and ninety years was then “determined”, beginning at the third decree. The first four hundred and ninety years of rebellion brought about Nebuchadnezzar’s three attacks, the ultimate destruction of Jerusalem and a scattering and captivity of seventy years of literal Israel in literal Babylon.

સિત્તેર અઠવાડિયા (ચારસો નેવું વર્ષ) પ્રજા અને પવિત્ર નગર પર નિર્ધારિત કરવામાં આવ્યા છે. “નિર્ધારિત” તરીકે અનુવાદિત થયેલો શબ્દનો અર્થ “કાપી નાખેલ” એવો થાય છે, અને એ શબ્દ યહૂદીઓ અને યરુશાલેમ માટેનો એક સમયગાળો અથવા પરીક્ષણકાળ દર્શાવે છે. તેણે બળવાના તે સમયગાળાનું પણ પ્રતિનિધિત્વ કર્યું હતું, જેના પરિણામે યરુશાલેમનો વિનાશ અને સિત્તેર વર્ષનો બંધિવાસ આવ્યો. ત્યારબાદ આ ચારસો નેવું વર્ષ “નિર્ધારિત” કરવામાં આવ્યા, જે ત્રીજા હુકમનામાથી શરૂ થયા. બળવાના પ્રથમ ચારસો નેવું વર્ષોએ નેબૂખદનેઝ્ઝરના ત્રણ આક્રમણો, યરુશાલેમનો અંતિમ વિનાશ, અને શાબ્દિક ઇઝરાયેલનું શાબ્દિક બેબિલોનમાં સિત્તેર વર્ષ માટે વિખેરાઈ જવું અને બંધિવાસ ભોગવવો, એ બધું લાવ્યું.

The first decree marked the end of the captivity and the beginning of the work of rebuilding Jerusalem. The third decree marked the beginning of the twenty-three hundred years. The arrival of the first angel marked the end of the captivity of spiritual Israel in spiritual Babylon for twelve hundred and sixty years, and it marked the beginning of a period of forty-six years, when Christ used the Millerites to come out of captivity and erect a spiritual temple.

પ્રથમ આજ્ઞાએ બંદીવાસના અંતને અને યેરૂશાલેમના પુનર્નિર્માણના કાર્યના આરંભને ચિહ્નિત કર્યો. ત્રીજી આજ્ઞાએ તેવીસસો વર્ષોના આરંભને ચિહ્નિત કર્યો. પ્રથમ દૂતના આગમને આધ્યાત્મિક બેબિલોનમાં આધ્યાત્મિક ઇઝરાયલના એક હજાર બે સો સાઠ વર્ષોના બંદીવાસના અંતને ચિહ્નિત કર્યો, અને તેણે છેતાલીસ વર્ષોના એક સમયગાળાના આરંભને પણ ચિહ્નિત કર્યો, જ્યારે ખ્રિસ્તે મિલરાઇટ્સનો ઉપયોગ કરીને બંદીવાસમાંથી બહાર આવી એક આધ્યાત્મિક મંદિરનું નિર્માણ કર્યું.

The word that is translated twice as “determined” in verses twenty-six and twenty-seven is “charats” and it means “to wound” and “a decree”. It was prophetically “decreed” that the papacy would receive a deadly “wound,” at the end of the first indignation. It is the same word Daniel uses in chapter eleven, verse thirty-six.

છવીસમી અને સત્તાવીસમી આયતોમાં જે શબ્દનો બે વાર “નિર્ધારિત” તરીકે અનુવાદ થયો છે, તે “charats” છે, અને તેનો અર્થ “ઘા કરવો” તથા “ફરમાન” એવો થાય છે. ભવિષ્યવાણી મુજબ પ્રથમ ક્રોધના અંતે પાપાસત્તાને એક ઘાતક “ઘા” મળવો “નિર્ધારિત” હતો. દાનિયેલ એ જ શબ્દનો ઉપયોગ અગિયારમા અધ્યાયની છત્તીસમી આયતમાં કરે છે.

> And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvellous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished: for that that is determined shall be done. Daniel 11:36.

> અને રાજા પોતાની ઇચ્છા પ્રમાણે કરશે; અને તે પોતાને ઊંચો ઉઠાવશે, અને દરેક દેવ કરતાં પોતાની મહિમા વધારશે, અને દેવોના દેવ વિરુદ્ધ અદ્ભુત વાતો બોલશે, અને કોપ પૂર્ણ ન થાય ત્યાં સુધી સમૃદ્ધિ પામશે; કારણ કે જે નિર્ધારિત કરવામાં આવ્યું છે તે પૂર્ણ થશે. દાનિયેલ 11:36.

In verse thirty-six, “the king” is the papacy. The papacy was to prosper until 1798, when it received its deadly wound. Then the first “indignation” was to “be accomplished,” for that “indignation” had been “determined” (decreed) to “be done.” At the end of the first indignation against the northern kingdom of Israel, which began in 723 BC and ended in 1798, the papacy received a “deadly wound.” The word “determined” means “wound.”

છત્ત્રીસમા વચનમાં, “રાજા” એટલે પાપાસત્તા. પાપાસત્તા 1798 સુધી સમૃદ્ધિ પામવાની હતી, જ્યારે તેને તેનો ઘાતક ઘા લાગ્યો. ત્યારે પ્રથમ “ક્રોધ” “પૂર્ણ થવાનો” હતો, કારણ કે તે “ક્રોધ” “નિર્ધારિત” (ફરમાવેલો) હતો કે તે “સંપન્ન કરવામાં આવે.” ઈસ્રાયેલના ઉત્તર રાજ્ય વિરુદ્ધ પ્રથમ ક્રોધના અંતે, જે ઈ.સ.પૂ. 723માં શરૂ થયો અને 1798માં સમાપ્ત થયો, પાપાસત્તાને એક “ઘાતક ઘા” લાગ્યો. “નિર્ધારિત” શબ્દનો અર્થ “ઘા” થાય છે.

> And I saw one of his heads as it were wounded to death; and his deadly wound was healed: and all the world wondered after the beast. Revelation 13:3.

> અને મેં તેની માથાઓમાંનું એક જાણે મૃત્યુ સુધી ઘાયલ થયેલું જોયું; અને તેનો પ્રાણઘાતક ઘાવ સાજો થયો: અને આખું જગત તે પશુના પાછળ આશ્ચર્યચકિત થઈ ચાલ્યું. પ્રકાશિતવાક્ય 13:3.

The Millerites’ prophetic framework was based upon the two desolating powers of paganism followed by papalism. They understood those two powers were to trample down the sanctuary and host as represented by the “chazon” vision of Daniel chapter eight, verse thirteen.

મિલરાઇટોના ભવિષ્યવાણીાત્મક માળખાનું આધાર મૂર્તિપૂજકતા પછી પાપાશાહીરૂપે આવનાર બે ઉજાડ પાડનારી શક્તિઓ પર હતું. તેઓ સમજતા હતા કે આ બે શક્તિઓ દાનિયેલ અધ્યાય આઠની તેરમી કલમમાં દર્શાવાયેલ “chazon” દર્શન મુજબ પવિત્રસ્થાન અને સૈન્યને પદાક્રાંત કરશે.

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? Daniel 8:13.

> પછી મેં એક પવિત્રજનને બોલતાં સાંભળ્યો; અને બીજા પવિત્રજને તે બોલનાર નિશ્ચિત પવિત્રજનને કહ્યું, “દૈનિક બલિદાન વિષેનું દર્શન, અને વિનાશ લાવનાર અપરાધ વિષેનું દર્શન, જેથી પવિત્રસ્થાન તથા સૈન્ય બંનેને પગલાં હેઠળ રગદોળવામાં આવે, તે કેટલા સમય સુધી રહેશે?” દાનિયેલ 8:13.

The papal desolating power was to trample down the sanctuary and host for twelve hundred and sixty years.

પોપીય ઉજાડ લાવનાર શક્તિએ એક હજાર બે સો સાઠ વર્ષ સુધી પવિત્રસ્થાન અને સેનાને પગતળીે દલિત કરવાના હતાં.

> But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. And I will give power unto my two witnesses, and they shall prophesy a thousand two hundred and threescore days, clothed in sackcloth. Revelation 11:2, 3.

> પરંતુ મંદિરની બહારનો પ્રાંગણ છોડીને દે, અને તેનું માપ ન લે; કારણ કે તે ગેરયહૂદીઓને આપવામાં આવ્યું છે; અને તેઓ પવિત્ર નગરને બેતાલીસ મહિના સુધી પગતળે ચગદોળશે. અને હું મારા બે સાક્ષીઓને શક્તિ આપીશ, અને તેઓ ટાટ પહેરીને એક હજાર બે સો સાઠ દિવસ સુધી ભવિષ્યવાણી કરશે. પ્રકાશિત વાક્ય 11:2, 3.

At the end of the first indignation in 1798, prophecy had determined to “wound” the papacy. In Daniel nine, that determination is represented in the last two verses, and the word twice translated as “determined” in those verses is associated with the “chazon” vision, whereas the word translated as “determined” in verse twenty-four, is a different Hebrew word and is associated with the “mareh” vision. Daniel, representing God’s people of the last days, was seeking to understand the relationship of those two visions, which Gabriel had told him to mentally separate.

૧૭૯૮માં પ્રથમ રોષના અંતે, ભવિષ્યવાણીએ પાપાસત્તાને “ઘાયલ” કરવાનું નક્કી કર્યું હતું. દાનિયેલ નવમાં, તે નિર્ધારણ છેલ્લી બે વાણીઓમાં દર્શાવવામાં આવ્યું છે, અને તે વાણીઓમાં જે શબ્દનો બે વાર “નક્કી કરેલું” તરીકે અનુવાદ થયો છે, તે “chazon” દર્શન સાથે સંકળાયેલો છે; જ્યારે ચોવીસમી વાણીમાં “નક્કી કરેલું” તરીકે અનુવાદ થયેલો શબ્દ ભિન્ન હિબ્રુ શબ્દ છે અને તે “mareh” દર્શન સાથે સંકળાયેલો છે. દાનિયેલ, જે અંતિમ દિવસોના ઈશ્વરના લોકોનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, તે આ બંને દર્શનો વચ્ચેનો સંબંધ સમજવાનો પ્રયત્ન કરી રહ્યો હતો, જેમને ગાબ્રિએલે તેને માનસિક રીતે અલગ પાડવા જણાવ્યું હતું.

We will continue this subject in the next article.

આ વિષયને આપણે આવતા લેખમાં આગળ ચાલુ રાખીશું.

> “God is not giving us a new message. We are to proclaim the message that in 1843 and 1844 brought us out of the other churches.” Review and Herald, January 19, 1905.

> “દેવ આપણને કોઈ નવો સંદેશ આપી રહ્યા નથી. આપણે તે સંદેશનું પ્રખાપન કરવાનું છે, જેણે 1843 અને 1844માં આપણને અન્ય ચર્ચોમાંથી બહાર કાઢ્યા હતા.” Review and Herald, January 19, 1905.

Back to Articles