Article

# The Book of Daniel - Number Seventy-Five

દાનિયેલનું પુસ્તક - ક્રમાંક પંચોતેર

The Prophetic Parallels: From Isaiah’s Message to Modern-Day Revelations

પ્રવચનાત્મક સમાનતાઓ: યશાયાહના સંદેશથી આધુનિક યુગના પ્રકટીકરણો સુધી

Author

Jeff Pippenger

Published

February 8, 2024

Formats

PDF
Word

As Isaiah presents the message represented by the sixty-five years (chapter seven, verse eight), to the wicked leader of Jerusalem, he does so by the “fuller’s field” and the “end of the conduit of the upper pool,” in the year 742 BC. 742 BC represents 1863, for Jesus always illustrates the end with the beginning. The rebellion of 1863 in turn represents the Sunday law in the United States, for Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing. 1863 was the beginning of the legally registered Laodicean Adventist church, and that church is left desolate at the “great earthquake” of the Sunday law. How could a corporation that is legally governed by the State (not the reverse of the Church controlling the State), continue to uphold the seventh-day Sabbath, at the time when that very same government is legally forbidding worship on the seventh day?

જ્યારે યશાયા બાસઠ નહીં પરંતુ પૈસઠ વર્ષોથી પ્રતિનિધિત સંદેશાને (અધ્યાય સાત, પદ આઠ) યરુશાલેમના દુષ્ટ આગેવાન સમક્ષ રજૂ કરે છે, ત્યારે તે ઈ.સ.પૂ. 742ના વર્ષમાં “ધોબીના ખેતર” પાસે અને “ઉપરના તળાવની નહેરના અંતે” કરે છે. ઈ.સ.પૂ. 742, 1863નું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, કારણ કે ઈસુ હંમેશાં શરૂઆત દ્વારા અંતને ચિત્રિત કરે છે. બદલામાં 1863નો બળવો યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાંના રવિવાર કાનૂનનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, કારણ કે ઈસુ હંમેશાં કોઈ વસ્તુની શરૂઆત દ્વારા તેની અંતિમ અવસ્થાને ચિત્રિત કરે છે. 1863 કાનૂની રીતે નોંધાયેલી લાઓદિકેયન એડવેંટિસ્ટ ચર્ચની શરૂઆત હતી, અને તે ચર્ચ રવિવાર કાનૂનના “મહાન ભૂકંપ” સમયે ઉજ્જડ છોડી દેવામાં આવે છે. જે સંસ્થા કાનૂની રીતે રાજ્ય દ્વારા શાસિત છે (અને તેની વિપરીત રીતે ચર્ચ રાજ્યને નિયંત્રિત કરતી નથી), તે જ સંસ્થા એ સમયે સાતમા દિવસના શબ્બાથને કેવી રીતે જાળવી રાખી શકે, જ્યારે એ જ સરકાર કાનૂની રીતે સાતમા દિવસે ઉપાસના કરવાનું નિષિદ્ધ કરી રહી હોય?

At the beginning and ending of Christ’s ministry, He cleansed the temple. At the first temple cleansing Christ identified that the leaders had made “his father’s house” a den of thieves, but in the last cleansing of the temple He had identified that “their house” was left to them desolate. Ancient Israel illustrates modern Israel. He erected and cleansed the Millerite temple in the beginning of Adventism, but at the final cleansing, the cleansing of the one hundred and forty-four thousand, Laodicean Adventism is spewed out of His mouth, and “their house” is then left desolate.

ખ્રિસ્તની સેવાના આરંભે અને અંતે તેમણે મંદિરસ્થાનને શુદ્ધ કર્યું હતું. મંદિરની પ્રથમ શુદ્ધિકરણ વખતે ખ્રિસ્તે દર્શાવ્યું હતું કે આગેવાનો એ “તેમના પિતાનું ઘર” ચોરોની ગુફા બનાવી દીધું હતું; પરંતુ મંદિરની અંતિમ શુદ્ધિકરણમાં તેમણે દર્શાવ્યું કે “તેમનું ઘર” તેમના માટે ઉજ્જડ છોડી દેવામાં આવ્યું હતું. પ્રાચીન ઇઝરાયલ આધુનિક ઇઝરાયલનું દૃષ્ટાંત આપે છે. તેમણે એડવેન્ટિઝમના આરંભમાં મિલરાઇટ મંદિર સ્થાપિત કર્યું અને તેને શુદ્ધ કર્યું; પરંતુ અંતિમ શુદ્ધિકરણમાં, એટલે કે એક લાખ ચુંમાલીસ હજારના શુદ્ધિકરણમાં, લાઓદિકીયન એડવેંટિઝમ તેમના મુખમાંથી ઉગાળી નાખવામાં આવે છે, અને ત્યારબાદ “તેમનું ઘર” ઉજ્જડ છોડી દેવામાં આવે છે.

Isaiah is by the fuller’s field when he confronts king Ahaz. The fuller’s field represents the cleansing accomplished by the Messenger of the Covenant who suddenly comes to His temple, and cleanses the sons of Levi as with “fuller’s soap.” This cleansing was accomplished at the beginning of Adventism, and it is accomplished again at the end.

યશાયા ધોબીના ખેતર પાસે છે, જ્યારે તે રાજા આહાઝનો સામનો કરે છે. ધોબીનું ખેતર તે શુદ્ધિકરણનું પ્રતીક છે, જે કરારના દૂત દ્વારા સિદ્ધ થાય છે—જે અચાનક પોતાના મંદિરમાં આવે છે અને લેવીના પુત્રોને “ધોબીના સાબુ” દ્વારા જેવી રીતે શુદ્ધ કરે છે. આ શુદ્ધિકરણ એડ્વેન્ટિઝમના આરંભે સિદ્ધ થયું હતું, અને અંતે ફરી એકવાર સિદ્ધ થાય છે.

> Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:1–4.

> જો, હું મારા દૂતને મોકલીશ, અને તે મારા આગળ માર્ગ તૈયાર કરશે; અને જે પ્રભુને તમે શોધો છો, તે અચાનક પોતાના મંદિરમા આવશે; અર્થાત્ વચનના દૂતને, જેણે તમે આનંદ માનો છો—જો, તે આવશે, સેનાઓના યહોવા એવું કહે છે. પરંતુ તેના આગમનનો દિવસ કોણ સહન કરી શકશે? અને જ્યારે તે પ્રગટ થશે ત્યારે કોણ ઊભો રહી શકશે? કારણ કે તે ધાતુ શુદ્ધ કરનારની અગ્નિ સમાન છે, અને ધોબીની સાબુ સમાન છે. અને તે ચાંદી શુદ્ધ અને પવિત્ર કરનારની જેમ બેસશે; અને તે લેવીના પુત્રોને શુદ્ધ કરશે, અને તેમને સોનું તથા ચાંદીની જેમ નિર્મળ કરશે, જેથી તેઓ યહોવાને ધર્મિકતામાં અર્પણ ચઢાવે. ત્યારબાદ યહૂદા અને યરુશાલેમનું અર્પણ યહોવાને પ્રિય લાગશે, જેમ પ્રાચીન દિવસોમાં લાગતું હતું, અને જેમ પહેલાંના વર્ષોમાં હતું. માલાખી 3:1–4.

Isaiah meets Ahaz, with the sign of his son, whose name symbolizes that in the last days “a remnant will return.” The remnant is those that “return.” Isaiah meets with wicked king Ahaz during the history of the cleansing of the temple, which began in Millerite history in 1844, and was brought to a conclusion by disobedience in 1863. In the last days the cleansing is the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. Had the Millerites followed the opening providence of God that followed 1844, they would have finished the work.

યશાયા આહાઝને મળે છે, પોતાના પુત્રના સંકેત સાથે, જેના નામમાં આ પ્રતીક સમાયેલું છે કે અંતિમ દિવસોમાં “એક અવશેષ પાછો ફરશે.” અવશેષ એ તેઓ છે જે “પાછા ફરે” છે. યશાયા દુષ્ટ રાજા આહાઝને મંદિરમાં શુદ્ધિકરણના ઇતિહાસ દરમિયાન મળે છે, જે મિલરાઇટ ઇતિહાસમાં 1844માં આરંભ્યો હતો અને 1863માં આજ્ઞાભંગને કારણે તેનું સમાપન થયું. અંતિમ દિવસોમાં આ શુદ્ધિકરણ એક લાખ ચુંમાલીસ હજારના મુદ્રીકરણના ઇતિહાસ તરીકે પ્રગટ થાય છે. જો મિલરાઇટોએ 1844 પછી આવેલી દેવની આરંભિક પ્રભુવ્યવસ્થાને અનુસર્યું હોત, તો તેઓ કાર્ય પૂર્ણ કરી શક્યા હોત.

> “Had Adventists, after the great disappointment in 1844, held fast their faith and followed on unitedly in the opening providence of God, receiving the message of the third angel and in the power of the Holy Spirit proclaiming it to the world, they would have seen the salvation of God, the Lord would have wrought mightily with their efforts, the work would have been completed, and Christ would have come ere this to receive His people to their reward. But in the period of doubt and uncertainty that followed the disappointment, many of the advent believers yielded their faith. . . . Thus the work was hindered, and the world was left in darkness. Had the whole Adventist body united upon the commandments of God and the faith of Jesus, how widely different would have been our history!” Evangelism, 695.

> “જો એડ્વેન્ટિસ્ટોએ 1844ની મહાન નિરાશા પછી પોતાની શ્રદ્ધાને મક્કમપણે જાળવી રાખી હોત અને દેવની પ્રકાશમાન પ્રભુવૃત્તિમાં એકતાપૂર્વક આગળ વધ્યા હોત, ત્રીજા દેવદૂતનો સંદેશ સ્વીકારી તેને પવિત્ર આત્માની શક્તિમાં વિશ્વને પ્રગટ કર્યો હોત, તો તેઓ દેવનું ઉદ્ધાર જોયું હોત; પ્રભુએ તેમના પ્રયત્નો સાથે અતિશય શક્તિપૂર્વક કાર્ય કર્યું હોત; કાર્ય પૂર્ણ થઈ ગયું હોત; અને ખ્રિસ્ત આ પહેલા જ પોતાના લોકોને તેમનું પ્રતિફળ આપવા સ્વીકારવા આવી ગયા હોત. પરંતુ જે શંકા અને અનિશ્ચિતતાનો સમય નિરાશા પછી આવ્યો, તેમાં એડ્વેન્ટ વિશ્વાસીઓમાંથી ઘણાંએ પોતાની શ્રદ્ધા છોડી દીધી.... આ રીતે કાર્ય અવરોધિત થયું, અને વિશ્વ અંધકારમાં છોડી દેવામાં આવ્યું. જો સમગ્ર એડ્વેન્ટિસ્ટ સમુદાય દેવની આજ્ઞાઓ અને ઈસુના વિશ્વાસ પર એકતામાં બંધાયો હોત, તો આપણો ઇતિહાસ કેટલો વ્યાપક રીતે ભિન્ન રહ્યો હોત!” Evangelism, 695.

The failure to “follow on unitedly in the opening providence of God,” led them into a Laodicean condition by 1856, and the ensuing rebellion of 1863, marked the beginning of the wandering in the wilderness that had been illustrated by ancient Israel when they failed their tenth and final test, and were then condemned to die in the wilderness over the following forty years.

“દેવના ખુલતા જતાં પ્રબંધીય માર્ગદર્શનને એકતા સાથે અનુસરવામાં” થયેલી નિષ્ફળતાએ તેમને 1856 સુધીમાં લાઓદિકેયાની સ્થિતિમાં દોરી ગયા, અને ત્યારબાદ 1863નું બળવો એ અરણ્યમાં ભટકણીની શરૂઆતને ચિહ્નિત કરતું હતું, જેનું દૃષ્ટાંત પ્રાચીન ઇઝરાયેલ દ્વારા આપવામાં આવ્યું હતું, જ્યારે તેઓ પોતાની દસમી અને અંતિમ કસોટીમાં નિષ્ફળ ગયા, અને ત્યારબાદ આવતા ચાલીસ વર્ષ દરમિયાન અરણ્યમાં મરી જવા માટે દોષિત ઠરાવવામાં આવ્યા.

Isaiah’s son provides the promise that at the final temple cleansing of the last days “a remnant shall return.” Their “return” is illustrated by Jeremiah, who was promised that if he would “return,” he would become God’s watchman. The one hundred and forty-four thousand are those who have returned from a disappointment.

યશાયાહનો પુત્ર આ વચન પ્રદાન કરે છે કે અંતિમ દિવસોના અંતિમ મંદિર-શુદ્ધિકરણ સમયે “એક અવશેષ પાછો ફરશે.” તેમના આ “પાછા ફરવા”નું દૃષ્ટાંત યિરમિયાહ દ્વારા દર્શાવવામાં આવે છે, જેને આ વચન અપાયું હતું કે જો તે “પાછો ફરશે,” તો તે દેવનો ચોકીદાર બનશે. એક લાખ ચુંમાલીસ હજાર તેઓ છે, જેઓ નિરાશામાંથી પાછા ફર્યા છે.

Those that are the one hundred and forty-four thousand have experienced a disappointment and waited for their Lord. They have been typified by the wise virgins in Millerite history, and in both the beginning and ending histories two sticks are joined into one nation, during the outpouring of the Holy Spirit during the time of the Midnight Cry.

જે એક લાખ ચુમાલીસ હજાર છે તેમણે નિરાશાનો અનુભવ કર્યો છે અને તેમના પ્રભુની રાહ જોઈ છે. મિલરાઇટ ઇતિહાસમાં તેઓ બુદ્ધિશાળી કન્યાઓ દ્વારા પ્રતીકરૂપે દર્શાવવામાં આવ્યા છે, અને શરૂઆત તથા અંતની બન્ને ઇતિહાસોમાં મધ્યરાત્રિની પોકારના સમયમાં પવિત્ર આત્માના વહેંચાણ દરમિયાન બે લાકડીઓ જોડાઈને એક જાતિ બને છે.

Wicked king Ahaz represents the leadership of Judah that will have heard the message, but who reject the message presented by Isaiah, and in so doing they “stumble, and fall, and be broken, and be snared, and be taken.” They are those who “seek unto them that have familiar spirits, and unto wizards that peep, and that mutter,” representing the experience of spiritualism they succumb to as they receive the strong delusion of 2 Thessalonians. Ahaz’s rejection of the message of Isaiah in 742 BC, aligns with 1863, when the message of Miller was rejected. Isaiah typifies Miller, and the message of both Isaiah and Miller was based upon the “seven times,” which find their anchor point in verse eight, of Isaiah chapter seven. Miller’s son (Isaiah’s son) represents the Elijah movement that comes in the last days.

દુષ્ટ રાજા આહાઝ યુદાહના એવા નેતૃત્વનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેણે સંદેશો સાંભળ્યો હશે, પરંતુ જે યશાયાહ દ્વારા રજૂ કરાયેલા સંદેશાને નકારે છે; અને એવું કરતાં તેઓ “ઠોકર ખાશે, અને પડી જશે, અને તૂટી પડશે, અને ફંદામાં ફસાશે, અને પકડાઈ જશે.” તેઓ એવા છે, જેઓ “પરિચિત આત્માઓ ધરાવનારાઓને, અને ચીં ચીં બોલતા તથા બબડતા જાદૂગરોને શોધે છે,” જે આધ્યાત્મિકવાદના તે અનુભવનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેના વશ તેઓ 2 થેસ્સલોનિકીઓને વર્ણવાયેલા પ્રબળ ભ્રમને સ્વીકારતાં થાય છે. ઇ.સ.પૂ. 742માં યશાયાહના સંદેશાનો આહાઝ દ્વારા કરાયેલ ઇનકાર, 1863 સાથે સુસંગત થાય છે, જ્યારે મિલરના સંદેશાને નકારવામાં આવ્યો હતો. યશાયાહ મિલરનું પ્રતીકરૂપ છે, અને યશાયાહ તથા મિલર બંનેનો સંદેશ “સાત કાળ” પર આધારિત હતો, જેનું આંકર-બિંદુ યશાયાહ અધ્યાય સાતની આઠમી આયતમાં મળે છે. મિલરનો પુત્ર (યશાયાહનો પુત્ર) એલિયાહની તે ચળવળનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે અંતિમ દિવસોમાં આવે છે.

The pronouncement against Ahaz for his rejection included the prediction of being conquered by the king of the north, who in the last days is the threefold union of Modern Rome, that is ruled over by the papacy.

આહાઝે કરેલા તેના અસ્વીકારને કારણે તેની વિરુદ્ધ ઉચ્ચારાયેલ ઘોષણામાં ઉત્તર દેશના રાજા દ્વારા વિજયિત થવાની આગાહીનો સમાવેશ થતો હતો; જે અંતિમ દિવસોમાં આધુનિક રોમના ત્રિવિધ સંઘરૂપે પ્રગટ થાય છે અને જેના પર પાપાશાહી શાસન કરે છે.

> The Lord spake also unto me again, saying, Forasmuch as this people refuseth the waters of Shiloah that go softly, and rejoice in Rezin and Remaliah’s son; Now therefore, behold, the Lord bringeth up upon them the waters of the river, strong and many, even the king of Assyria, and all his glory: and he shall come up over all his channels, and go over all his banks: And he shall pass through Judah; he shall overflow and go over, he shall reach even to the neck; and the stretching out of his wings shall fill the breadth of thy land, O Immanuel. Isaiah 8:5–8.

> પછી યહોવાહે ફરી મને કહ્યું: “કારણ કે આ પ્રજાએ શાંતિથી વહેતા શિલોઆહના જળોને અસ્વીકાર કર્યા છે, અને રેઝીન તથા રમલ્યાહના પુત્રમાં આનંદ માને છે; તેથી હવે, જો, પ્રભુ તેમના પર નદીના જળો—પ્રબળ અને અતિશય—અશ્શૂરના રાજાને અને તેની સર્વ મહિમાને ચઢાવી લાવે છે; અને તે પોતાની બધી નાળાઓ ઉપરથી ચડી આવશે અને પોતાના બધાં કાંઠાઓને વટાવી જશે; અને તે યહૂદા મધ્યેથી પસાર થશે; તે ઊફાન મારે અને વહી જશે; તે ગળા સુધી પહોંચી જશે; અને તેની પાંખોના પ્રસરણથી, હે ઇમ્માનુએલ, તારા દેશની સંપૂર્ણ પહોળાઈ છવાઈ જશે.” યશાયા 8:5–8.

Isaiah met with wicked king Ahaz at the end of the conduit of the upper pool, and although there is uncertainty among the biblical historians and archeologists as to whether the upper pool, was the same pool as the pool of Siloam in the time of Christ, the context of Isaiah’s prophecy removes all doubt, for Isaiah identifies that the king of the north was to come upon Ahaz, because he had rejected the waters of Shiloah, that goes softly. “Shiloah” is the Old Testament’s name for “Siloam” in the New Testament.

યશાયાહ દુષ્ટ રાજા આહાઝને ઉપરના તળાવની નહેરના અંતે મળ્યો; અને બાઇબલના ઇતિહાસકારો તથા પુરાતત્ત્વવિદોમાં આ બાબતે અનિશ્ચિતતા હોવા છતાં કે ઉપરનું તળાવ ખ્રિસ્તના સમયમાં સિલોઆમના તળાવ જેવું જ હતું કે નહીં, યશાયાહની ભવિષ્યવાણીનો સંદર્ભ સર્વ શંકા દૂર કરી દે છે; કારણ કે યશાયાહ દર્શાવે છે કે ઉત્તરનો રાજા આહાઝ પર ચઢી આવવાનો હતો, કારણ કે તેણે શાંતિથી વહેતા શિલોઆહના જળને અસ્વીકાર કર્યો હતો. “શિલોઆહ” એ જૂના કરારમાં જે નામ છે, તે જ નવા કરારમાં “સિલોઆમ” તરીકે આવેલું છે.

It was at the pool of Siloam that Jesus healed the blind man, and wicked king Ahaz represents the blind Laodicean leadership, both in 1863, and at the soon-coming Sunday law who refuse to be healed. “Shiloah” and “Siloam” both mean “sent,” and a message was sent from the Father, to the Son, who then gave it to Gabriel and the holy angels to convey to Isaiah, who brought the message that was “sent” from heaven to a blind Laodicean leader.

શીલોઆમના કૂંડ પાસે જ ઈસુએ અંધ મનુષ્યને આરોગ્ય આપ્યું હતું, અને દુષ્ટ રાજા આહાઝ અંધ લાઓડિસીયન નેતૃત્વનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે—બંને 1863 માં પણ, અને જલદી આવનારા રવિવાર કાયદાના સમયમાં પણ—જે આરોગ્ય પામવાનું અસ્વીકાર કરે છે. “શિલોઆહ” અને “શીલોઆમ” બંનેનો અર્થ “મોકલાયેલ” એવો થાય છે, અને પિતાથી પુત્રને એક સંદેશ મોકલવામાં આવ્યો, ત્યારબાદ તેણે તે ગેબ્રિયલ અને પવિત્ર દૂતોને આપ્યો જેથી તેઓ તેને યશાયા સુધી પહોંચાડે; અને યશાયાએ સ્વર્ગમાંથી “મોકલાયેલો” તે સંદેશ એક અંધ લાઓડિસીયન નેતા સુધી પહોંચાડ્યો.

The conduit from the upper pool where Isaiah presented the message represents the place where the rain of the Holy Spirit is conveyed to God’s people, as also represented by the golden pipes of Zechariah’s vision, or the ladder of Jacob’s dream.

ઉપરના કુંડમાંથી નીકળતી નાળી, જ્યાં યશાયાહે સંદેશ રજૂ કર્યો હતો, તે તે સ્થાનનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે જ્યાં પવિત્ર આત્માનો વરસાદ દેવના લોકો સુધી પહોંચાડવામાં આવે છે; જેમ કે ઝખરિયાહના દર્શનમાં દર્શાવાયેલ સુવર્ણ નળીઓ અથવા યાકૂબના સ્વપ્નની સીડી પણ તે જ બાબતનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

> “That which God has prepared for us is represented in Zechariah, chapters 3 and 4, and 4:12–14: ‘And I answered again, and said unto him, What be these two olive branches which through the two golden pipes empty the golden oil out of themselves? And he answered me and said, Knowest thou not what these be? And I said, No, my Lord. Then said he, These are the two anointed ones, that stand by the Lord of the whole earth.’

> “જે દેવએ આપણા માટે તૈયાર કર્યું છે, તેનું પ્રતિનિધિત્વ ઝખર્યા, અધ્યાય 3 અને 4, તેમજ 4:12–14 માં કરવામાં આવ્યું છે: ‘અને મેં ફરી ઉત્તર આપીને તેને કહ્યું, આ બે જૈતૂનની ડાળીઓ શું છે, જે બે સુવર્ણ નળીઓ દ્વારા પોતામાંથી સુવર્ણ તેલ ખાલી કરે છે? અને તેણે મને ઉત્તર આપી કહ્યું, શું તને ખબર નથી કે આ શું છે? અને મેં કહ્યું, ના, મારા સ્વામી. ત્યારે તેણે કહ્યું, આ બે અભિષિક્તજનો છે, જે સમગ્ર પૃથ્વીના પ્રભુની પાસે ઊભા રહે છે.’”

> “The Lord is full of resources. He has no lack of facilities. It is because of our lack of faith, our earthliness, our cheap talk, our unbelief, manifested in our conversation, that dark shadows gather about us. Christ is not revealed in word or character as the One altogether lovely, and the chiefest among ten thousand. When the soul is content to lift itself up unto vanity, the Spirit of the Lord can do little for it. Our shortsighted vision beholds the shadow, but cannot see the glory beyond. Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.

> “પ્રભુ સાધનોમાં પરિપૂર્ણ છે. તેમની પાસે કોઈ પણ સુવિધાનો અભાવ નથી. આપણાં વિશ્વાસના અભાવને કારણે, આપણી પૃથ્વીગત વૃત્તિને કારણે, આપણી હલકી વાણીના કારણે, આપણી અવિશ્વાસિતાને કારણે—જે આપણી વાતચીતમાં પ્રગટ થાય છે—અમારા આસપાસ અંધકારમય છાયાઓ એકત્ર થાય છે. ખ્રિસ્ત વાણીમાં કે ચરિત્રમાં તે સર્વથા મનોહર અને દસ હજારામાં શ્રેષ્ઠ એવા સ્વરૂપે પ્રગટ થતા નથી. જ્યારે આત્મા પોતાને વ્યર્થતા તરફ ઊંચો ઉપાડવામાં સંતોષ માને છે, ત્યારે પ્રભુનો આત્મા તેના માટે બહુ ઓછું કરી શકે છે. આપણી દૂરદર્શનહીન દૃષ્ટિ છાયાને તો જુએ છે, પરંતુ તેનાથી પરની મહિમાને જોઈ શકતી નથી. દૂતો ચાર પવનોને અટકાવી રાખી રહ્યા છે, જેનું પ્રતિનિધિત્વ એક ક્રોધિત ઘોડા દ્વારા કરવામાં આવ્યું છે, જે બંધન તોડી છૂટો પડી સમગ્ર પૃથ્વીના મુખ પર દોડી જવા, અને પોતાના માર્ગમાં વિનાશ અને મૃત્યુ વહન કરવા તત્પર છે.”

> “Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 216, 217.

> “શું આપણે અનંત જગતની સીમા પર જ નિંદ્રામાં રહીએ? શું આપણે મંદ, શીતળ અને મૃત સમાન રહીએ? અરે, કેટલું સારું હોત જો અમારી ચર્ચોમાં દેવનો આત્મા અને શ્વાસ તેમના લોકોમાં ફૂંકવામાં આવે, જેથી તેઓ પોતાના પગ પર ઊભા થાય અને જીવંત બને. અમારે જોવું જરૂરી છે કે માર્ગ સાંકડો છે, અને દ્વાર પણ સંકુચિત છે. પરંતુ જ્યારે અમે તે સંકુચિત દ્વારમાંથી પસાર થીએ છીએ, ત્યારે તેની વિશાળતા અપરિમિત છે.” Manuscript Releases, volume 20, 216, 217.

The “golden oil,” is the messages of God’s Spirit that comes down from the upper pool through the conduit that is the two golden pipes that are the two witnesses of the Bible and Spirit of Prophecy, or the Old and New Testament, or the law and the prophets, or Moses and Elijah.

“સુવર્ણ તેલ” એ દેવના આત્માના સંદેશાઓ છે, જે ઉપરના કુંડમાંથી નાળ દ્વારા નીચે આવે છે; તે બે સુવર્ણ નળીઓ છે, જે બાઇબલ અને ભાવિદર્શનના આત્માના બે સાક્ષી છે, અથવા જૂનો અને નવો કરાર, અથવા વ્યવસ્થા અને પ્રબોધકો, અથવા મૂસા અને એલિયાહ.

> “The anointed ones standing by the Lord of the whole earth, have the position once given to Satan as covering cherub. By the holy beings surrounding his throne, the Lord keeps up a constant communication with the inhabitants of the earth. The golden oil represents the grace with which God keeps the lamps of believers supplied, that they shall not flicker and go out. Were it not that this holy oil is poured from heaven in the messages of God’s Spirit, the agencies of evil would have entire control over men.

> “સમસ્ત પૃથ્વીના પ્રભુની બાજુએ ઉભેલા અભિષિક્તજનોને, આવરણ આપતા કરૂબ તરીકે જે સ્થાન એક સમયે શૈતાનને આપવામાં આવ્યું હતું, તે જ સ્થાન પ્રાપ્ત છે. પોતાના સિંહાસનને ઘેરી રહેલા પવિત્ર પ્રાણીઓ દ્વારા પ્રભુ પૃથ્વીના નિવાસીઓ સાથે અવિરત સંવાદ જાળવી રાખે છે. સુવર્ણ તેલ તે કૃપાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેના દ્વારા દેવ વિશ્વાસીઓના દીવાઓમાં સતત પુરવઠો જાળવી રાખે છે, જેથી તેઓ ટમટમાવીને બુઝાઈ ન જાય. જો આ પવિત્ર તેલ દેવના આત્માના સંદેશાઓમાં સ્વર્ગમાંથી ઢોળવામાં આવતું ન હોત, તો દુષ્ટતાની શક્તિઓ મનુષ્યો પર સંપૂર્ણ નિયંત્રણ સ્થાપિત કરી લેત.”

> “God is dishonored when we do not receive the communications which he sends us. Thus we refuse the golden oil which he would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call shall come, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked. But if God’s Holy Spirit is asked for, if we plead, as did Moses, ‘Show me thy glory,’ the love of God will be shed abroad in our hearts. Through the golden pipes, the golden oil will be communicated to us. ‘Not by might, nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of Hosts.’ By receiving the bright beams of the Sun of Righteousness, God’s children shine as lights in the world.” Review and Herald, July 20, 1897.

> જ્યારે આપણે ઈશ્વર આપણને મોકલે છે તે સંદેશાઓને સ્વીકારતા નથી, ત્યારે ઈશ્વરનું અપમાન થાય છે. આ રીતે અમે તે સુવર્ણ તેલનો ઇનકાર કરીએ છીએ, જે તે અમારી આત્માઓમાં રેડવા ઇચ્છે છે, જેથી અંધકારમાં રહેલાઓ સુધી તેનું સંચાર થઈ શકે. જ્યારે આ હાકલ આવશે, ‘જોવો, દુલ્હો આવે છે; તેને મળવા બહાર નીકળો,’ ત્યારે જેઓએ પવિત્ર તેલ પ્રાપ્ત કર્યું નથી, જેઓએ પોતાના હૃદયોમાં ખ્રિસ્તની કૃપાને પોષી નથી, તેઓ મૂર્ખ કન્યાઓની જેમ જાણશે કે તેઓ પોતાના પ્રભુને મળવા તૈયાર નથી. તેઓમાં પોતે જ તે તેલ પ્રાપ્ત કરવાની શક્તિ નથી, અને તેમનું જીવન વિફળ થઈ જાય છે. પરંતુ જો ઈશ્વરના પવિત્ર આત્માની વિનંતી કરવામાં આવે, જો આપણે મૂસાની જેમ વિનવીએ, ‘મને તારી મહિમા દેખાડ,’ તો ઈશ્વરનો પ્રેમ અમારા હૃદયોમાં ઢાળી દેવાશે. સુવર્ણ નળીઓ દ્વારા તે સુવર્ણ તેલ આપણામાં પહોંચાડવામાં આવશે. ‘સૈન્યથી નહિ, શક્તિથી નહિ, પણ મારા આત્માથી, સૈન્યોના યહોવા કહે છે.’ ધર્મસૂર્યના તેજસ્વી કિરણોને સ્વીકારીને, ઈશ્વરના સંતાનો જગતમાં દીવટીઓની જેમ પ્રકાશિત થાય છે.” Review and Herald, July 20, 1897.

The message that Ahaz was rejecting was the message of the Midnight Cry, that would have climaxed into the second coming of Christ, if the leadership of Laodicea had received the message to Laodicea that was “sent” to them in 1856. That message would have then swelled to a loud cry, and God’s people would have finished the work and been at peace. Instead, they returned to the vomit they had been delivered from.

આહાઝ જે સંદેશાનો ઇનકાર કરી રહ્યો હતો તે મધ્યરાત્રિની પોકારનો સંદેશ હતો, જે ખ્રિસ્તના દ્વિતीय આગમન સુધી પરાકાષ્ઠાએ પહોંચ્યો હોત, જો લાઓદીકિયાના નેતૃત્વે 1856માં તેમને “મોકલાયેલ” લાઓદીકિયા માટેનો સંદેશ સ્વીકાર્યો હોત. ત્યારબાદ તે સંદેશ પ્રબળ પોકારમાં વિકસ્યો હોત, અને ઈશ્વરના લોકોએ કાર્ય પૂર્ણ કર્યું હોત અને શાંતિમાં રહ્યા હોત. પરંતુ તેના બદલે, તેઓ જે ઊલટીમાંથી છોડાવાયા હતા, તે જ ઊલટી તરફ પાછા ફરી ગયા.

Isaiah and Ahaz are represented as being in the purification process of the fuller’s field, which is accomplished by the Messenger of the Covenant in Malachi chapter three. They are symbolically located where the “oil” (a message) is being poured out in Zechariah’s vision, and in the last days, Isaiah’s message to Ahaz is the message of Islam of the third Woe; it is the message of the hidden history of the seven thunders; it is the message that the eighth is of the seven; it is the message of the vineyard; it is the message of “Truth,” that are all elements of the Revelation of Jesus Christ, which in the last days produces the purification represented by the fuller’s field.

યશાયા અને આહાઝને ધોબીના ખેતરની શુદ્ધિકરણ પ્રક્રિયામાં દર્શાવવામાં આવ્યા છે, જે મલાખી અધ્યાય ત્રણમાં વર્ણવાયેલા કરારના દૂત દ્વારા પૂર્ણ થાય છે. તેઓ પ્રતીકાત્મક રીતે ત્યાં સ્થિત છે જ્યાં ઝખરિયાના દર્શનમાં “તેલ” (એક સંદેશ) રેડવામાં આવી રહ્યું છે, અને અંતિમ દિવસોમાં આહાઝને યશાયાનો સંદેશ ત્રીજા હાયનો ઇસ્લામનો સંદેશ છે; તે સાત ગર્જનાઓના ગુપ્ત ઇતિહાસનો સંદેશ છે; તે આ સંદેશ છે કે આઠમો સાતમાંથી છે; તે દ્રાક્ષાવાડીનો સંદેશ છે; તે “સત્ય”નો સંદેશ છે; અને આ બધું યેશુ ખ્રિસ્તના પ્રકાશનના તત્ત્વો છે, જે અંતિમ દિવસોમાં ધોબીના ખેતર દ્વારા દર્શાવવામાં આવેલું શુદ્ધિકરણ ઉત્પન્ન કરે છે.

It was and is also the message of the “seven times,” that changes from Miller’s foundation stone, to the head of the corner, for it was the first truth, and it must therefore be the last truth. 1863 marked the conclusion of a purification process that began with the arrival of the third angel on October 22, 1844, and ultimately reached the light of the “seven times” in 1856. In 1844 the light of the twenty-three hundred years marked a beginning that led to the ending that was marked by the twenty-five hundred and twenty years. Yet, Laodicean blindness in the beginning and the ending, refuses to see the relationship of the two visions. 1863 represents the conclusion of a purification process that always occurs when a message is unsealed, and the message of the third angel was unsealed on October 22, 1844.

તે “સાત સમય”નો સંદેશ પણ હતો અને છે, જે મિલરના મૂળ ખૂણાના પથ્થરમાંથી બદલાઈને મુખ્ય ખૂણાના પથ્થર સુધી પહોંચે છે; કારણ કે તે પ્રથમ સત્ય હતું, અને તેથી તે અંતિમ સત્ય હોવું જ જોઈએ. 1863 એ એવી શુદ્ધિકરણ પ્રક્રિયાનો સમાપન દર્શાવ્યો, જે 22 ઑક્ટોબર, 1844ના રોજ ત્રીજા દૂતના આગમનથી શરૂ થઈ હતી અને અંતે 1856માં “સાત સમય”ના પ્રકાશ સુધી પહોંચી હતી. 1844માં ત્રેવીસ સો વર્ષોના પ્રકાશે એવી શરૂઆતને ચિહ્નિત કરી હતી, જેનો અંત પચ્ચીસ સો વીસ વર્ષોથી ચિહ્નિત થયો. છતાં, પ્રારંભ અને અંત બંનેમાં લાઓદિકેયાની અંધતા, આ બે દર્શનોના પરસ્પર સંબંધને જોવાનો ઇનકાર કરે છે. 1863 એવી શુદ્ધિકરણ પ્રક્રિયાનો સમાપન દર્શાવે છે, જે કોઈ સંદેશ ખુલ્લો કરવામાં આવે ત્યારે હંમેશા થાય છે, અને ત્રીજા દૂતનો સંદેશ 22 ઑક્ટોબર, 1844ના રોજ ખુલ્લો કરવામાં આવ્યો હતો.

The light of the third angel which was unsealed in 1844, was not a singular light, it was what Sister White refers to as “the advancing light of the third angel.” The advancing light of the third angel began in 1844, and continues to advance until probation closes, but when it first arrived, and when it ultimately ends, there is a specific testing period of the third angel. Those testing periods, at the beginning and ending, also represent a testing process represented by Daniel as an “increase of knowledge,” that is also the advancing light of the third angel.

1844માં ઉઘાડવામાં આવેલ ત્રીજા દેવદૂતનો પ્રકાશ એકમાત્ર પ્રકાશ ન હતો; તે તે જ હતું જેને સિસ્ટર વ્હાઇટ “ત્રીજા દેવદૂતનો આગળ વધતો પ્રકાશ” તરીકે સંબોધે છે. ત્રીજા દેવદૂતનો આ આગળ વધતો પ્રકાશ 1844માં શરૂ થયો હતો અને કૃપાકાળ પૂર્ણ થાય ત્યાં સુધી આગળ વધતો રહે છે; પરંતુ જ્યારે તે પ્રથમ આવ્યો હતો, અને જ્યારે તે અંતે પૂર્ણ થાય છે, ત્યારે ત્રીજા દેવદૂત માટે એક નિર્દિષ્ટ પરીક્ષણકાળ હોય છે. શરૂઆત અને અંતના તે પરીક્ષણકાળ દાનિયેલ દ્વારા “જ્ઞાનનો વધારો” તરીકે દર્શાવવામાં આવેલી એક પરીક્ષણ-પ્રક્રિયાનું પણ પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને તે જ ત્રીજા દેવદૂતનો આગળ વધતો પ્રકાશ છે.

The testing process at the beginning began in 1844, and the advancing light increased in knowledge until it reached its conclusion in 1856. The beginning light and the ending light of the testing period are the two visions of Daniel chapter eight, verses thirteen and fourteen, which represent the foundation and the central pillar of Adventism.

આરંભનો પરીક્ષણ-પ્રક્રિયા 1844માં શરૂ થઈ, અને પ્રગતિશીલ પ્રકાશ જ્ઞાનમાં વધતો ગયો જ્યાં સુધી તે 1856માં તેના નિષ્કર્ષ સુધી પહોંચ્યો. પરીક્ષણ-સમયગાળાનો આરંભિક પ્રકાશ અને અંતિમ પ્રકાશ દાનિયેલ અધ્યાય આઠની તેરમી અને ચૌદમી વચનોની બે દર્શનાઓ છે, જે એડવેંટિઝમના પાયો અને કેન્દ્રીય સ્તંભનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

The testing period of the first angel began on August 11, 1840 and ended at the first disappointment on April 19, 1844. The testing period of the second angel then began, and continued until October 22, 1844. At that point the third angel arrived and the testing period of the third angel continued until Laodicean Adventism rejected the light of the third angel in 1863.

પહેલા દૂતનો પરીક્ષણકાળ 11 ઑગસ્ટ, 1840ના રોજ શરૂ થયો અને 19 એપ્રિલ, 1844ના પ્રથમ નિરાશા સુધી ચાલ્યો. ત્યારબાદ બીજા દૂતનો પરીક્ષણકાળ શરૂ થયો અને 22 ઑક્ટોબર, 1844 સુધી ચાલુ રહ્યો. તે સમયે ત્રીજો દૂત આવ્યો, અને ત્રીજા દૂતનો પરીક્ષણકાળ 1863માં લાઓદિસીયન એડવેંટિઝમે ત્રીજા દૂતના પ્રકાશને નકારી કાઢ્યો ત્યાં સુધી ચાલુ રહ્યો.

The testing period of the third angel for Millerite Adventism had a beginning and an ending, and the beginning and ending must represent the same thing, for Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing. The opening of the advancing light of the third angel was the light of the appearance (the “mareh” vision), of verse fourteen of chapter eight of Daniel. The ending of the advancing light of the third angel was the light of the trampling down of the sanctuary and host (the “chazon” vision), of verse thirteen. The two visions are prophetically intertwined.

મિલેરાઈટ એડ્વેન્ટિઝમ માટે ત્રીજા દૂતની પરીક્ષાનો સમયકાળનો એક આરંભ અને એક અંત હતો, અને આરંભ તથા અંતે એક જ વસ્તુનું પ્રતિનિધિત્વ કરવું જોઈએ, કારણ કે ઈસુ હંમેશા કોઈ બાબતના અંતને તેની શરૂઆત દ્વારા દર્શાવે છે. ત્રીજા દૂતના પ્રગતિશીલ પ્રકાશનો આરંભ દાનિયેલના આઠમા અધ્યાયની ચૌદમી કલમમાં દર્શાવેલ દેખાવના પ્રકાશથી (the “mareh” vision) થયો હતો. ત્રીજા દૂતના પ્રગતિશીલ પ્રકાશનો અંત તેરમી કલમમાં દર્શાવેલ પવિત્રસ્થાન અને સેનાના પગે દલિત થવાના પ્રકાશથી (the “chazon” vision) થયો હતો. આ બે દર્શનો ભવિષ્યવાણીરૂપે પરસ્પર ગૂંથાયેલા છે.

> Then shalt thou cause the trumpet of the jubilee to sound on the tenth day of the seventh month, in the day of atonement shall ye make the trumpet sound throughout all your land. Leviticus 25:9.

> પછી તું સાતમા મહિનાના દસમા દિવસે જુબિલીના શંખનો નાદ કરાવજે; પ્રાયશ્ચિત્તના દિવસે તમે તમારા સર્વ દેશમાં શંખનો નાદ કરાવજો. લેવ્યવ્યવસ્થા 25:9.

The trumpet that was to be sounded on the Day of Atonement, which was October 22, 1844, was the Jubilee trumpet, which represents the sacred cycle of seven years, which adds up to twenty-five hundred and twenty days. The Lord intended to lead ancient Israel directly into the Promised Land, but their rebellion prevented that from happening. The Lord intended to lead modern Israel directly into the Promised Land, but rebellion prevented that from happening. If modern Israel would have been obedient to the advancing light of the third angel, they would have warned the world and the Lord would have returned over one hundred years ago.

પ્રાયશ્ચિતના દિવસે, જે 22 ઑક્ટોબર, 1844 હતો, ફૂંકવામાં આવવાની હતી તે તુરાઈ જુબિલીની તુરાઈ હતી, જે સાત વર્ષોના પવિત્ર ચક્રનું પ્રતીક છે, જે મળીને બે હજાર પાંચસો વીસ દિવસ થાય છે. પ્રભુનો ઉદ્દેશ પ્રાચીન ઇઝરાયલને સીધા વચનના દેશમાં લઈ જવાનો હતો, પરંતુ તેમની બળવાખોરીએ તે થવા દીધું નહીં. પ્રભુનો ઉદ્દેશ આધુનિક ઇઝરાયલને પણ સીધા વચનના દેશમાં લઈ જવાનો હતો, પરંતુ બળવાખોરીએ તે થવા દીધું નહીં. જો આધુનિક ઇઝરાયલ ત્રીજા દૂતના આગળ વધતા પ્રકાશને આજ્ઞાકારી રહ્યું હોત, તો તેમણે જગતને ચેતવણી આપી હોત અને પ્રભુ સો વર્ષથી પણ વધુ સમય પહેલા પાછા આવી ગયા હોત.

In order for that to happen the Lord would have needed to work a transformation among the Millerites, and that transformation is identified as the mystery of God in the Scriptures. If Adventism had followed the advancing light of the third angel, then the trumpet of the Jubilee would have sounded all the way through to the end, for it is in the days that the seventh trumpet sounds, that the mystery of God is finished. In Revelation ten, that trumpet, which is the Jubilee trumpet, and also the trumpet of the third woe, began to sound on October 22, 1844.

એવું બનવા માટે પ્રભુએ મિલરાઇટ્સ વચ્ચે એક પરિવર્તનકાર્ય કરવું આવશ્યક હતું, અને શાસ્ત્રોમાં તે પરિવર્તનને દેવનું રહસ્ય તરીકે ઓળખાવવામાં આવ્યું છે. જો એડ્વેન્ટિઝમે ત્રીજા દૂતના પ્રગતિશીલ પ્રકાશને અનુસર્યું હોત, તો જુબિલીની તુરાઈ અંત સુધી સતત વાગતી રહી હોત, કારણ કે સાતમી તુરાઈ જે દિવસોમાં વાગે છે, તે દિવસોમાં દેવનું રહસ્ય પૂર્ણ થાય છે. પ્રકાશિત વાક્યના દસમો અધ્યાયમાં, તે તુરાઈ—જે જુબિલીની તુરાઈ છે, અને ત્રીજા હાયની તુરાઈ પણ છે—૨૨ ઑક્ટોબર, ૧૮૪૪ના દિવસે વાગવા લાગી.

> And the angel which I saw stand upon the sea and upon the earth lifted up his hand to heaven, And sware by him that liveth for ever and ever, who created heaven, and the things that therein are, and the earth, and the things that therein are, and the sea, and the things which are therein, that there should be time no longer: But in the days of the voice of the seventh angel, when he shall begin to sound, the mystery of God should be finished, as he hath declared to his servants the prophets. Revelation 10:5–7.

> અને જે દૂતને મેં સમુદ્ર ઉપર અને પૃથ્વી ઉપર ઊભેલો જોયો હતો, તેણે પોતાનો હાથ સ્વર્ગ તરફ ઊંચો કર્યો, અને જે સદાકાળ સુધી જીવંત છે, જેણે સ્વર્ગ અને તેમાંની વસ્તુઓ, અને પૃથ્વી અને તેમાંની વસ્તુઓ, અને સમુદ્ર અને તેમાંની વસ્તુઓની સર્જના કરી છે, તેના નામે શપથ ખાધો કે હવે પછી સમય રહેશે નહીં; પરંતુ સાતમા દૂતના સ્વરના દિવસોમાં, જ્યારે તે તુરાઈ ફૂંકવાનું શરૂ કરશે, ત્યારે દેવનું ગુહ્ય પૂર્ણ થશે, જેમ તેણે પોતાના સેવકો ભવિષ્યવક્તાઓને જાહેર કર્યું હતું. પ્રકટીકરણ 10:5–7.

The testing purification process that began on October 22, 1844, which was the advancing light of the third angel, began with the light of Daniel chapter eight, verse fourteen, and it ended with the light of Daniel chapter eight, verse thirteen. It began with the answer of verse fourteen, and ended with the question of verse thirteen.

૨૨ ઑક્ટોબર, ૧૮૪૪ના રોજ શરૂ થયેલી પરીક્ષાત્મક શુદ્ધિકરણની પ્રક્રિયા, જે ત્રીજા દૂતનો આગળ વધતો પ્રકાશ હતી, તે દાનિયેલ અધ્યાય આઠ, પદ ચૌદના પ્રકાશથી આરંભાઈ હતી, અને તેનો અંત દાનિયેલ અધ્યાય આઠ, પદ તેરના પ્રકાશથી થયો. તેનો આરંભ પદ ચૌદના ઉત્તરથી થયો હતો, અને તેનો અંત પદ તેરના પ્રશ્ન સાથે થયો.

Those nineteen years were typified by the arrival of Isaiah’s warning message to Ahaz the king of literal Judah during a civil war between the north and south. Those nineteen years ended with the king of the north, taking Israel into slavery. Those nineteen years typified the arrival of the third angel in 1844, through to the rebellion of 1863. The advancing light of the third angel was represented by Isaiah’s message.

તે ઓગણીસ વર્ષો ઉત્તર અને દક્ષિણ વચ્ચેના ગૃહયુદ્ધ દરમિયાન શાબ્દિક યહૂદાના રાજા આહાઝને યશાયાહના ચેતવણીભર્યા સંદેશાના આગમન દ્વારા પૂર્વરૂપિત કરવામાં આવ્યા હતા. તે ઓગણીસ વર્ષો ઉત્તરનો રાજા ઇઝરાયલને બંધકાઈમાં લઈ ગયો ત્યારે પૂર્ણ થયા. તે ઓગણીસ વર્ષો 1844માં ત્રીજા દૂતના આગમનથી લઈને 1863ના બળવા સુધીનું પૂર્વરૂપ હતા. ત્રીજા દૂતનો પ્રગતિશીલ પ્રકાશ યશાયાહના સંદેશા દ્વારા પ્રતિનિધિત કરવામાં આવ્યો હતો.

The rejection of that advancing light brought an end to the Millerite movement, and in that testing period the Philadelphian Millerite Movement transitioned into the Laodicean Church. The nineteen years that began in 742 BC, and the nineteen years that began in 1844, both represent a testing and purification process in the last days, that is the final testing period of the advancing light of the third angel.

તે આગળ વધતા પ્રકાશના અસ્વીકારથી મિલરાઈટ ચળવળનો અંત આવ્યો, અને તે પરીક્ષણકાળમાં ફિલાદેલ્ફિયન મિલરાઈટ ચળવળ લાઓદિકિયાની ચર્ચમાં પરિવર્તિત થઈ. ઈ.સ.પૂર્વે 742માં શરૂ થયેલા ઓગણીસ વર્ષો, અને 1844માં શરૂ થયેલા ઓગણીસ વર્ષો—બંને છેલ્લાં દિવસોમાં પરીક્ષણ અને શુદ્ધિકરણની પ્રક્રિયાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે; તે ત્રીજા દેવદૂતના આગળ વધતા પ્રકાશના અંતિમ પરીક્ષણકાળને સૂચવે છે.

In that final testing process the mystery of God will be finished. The one hundred and forty four thousand are those who wait, return and are sealed.

તે અંતિમ પરીક્ષણપ્રક્રિયામાં ઈશ્વરનું રહસ્ય પૂર્ણ થશે. એક લાખ ચુંમાલીસ હજાર તેઓ છે, જે રાહ જુએ છે, પાછા ફરે છે અને મુદ્રાંકિત થાય છે.

> Bind up the testimony, seal the law among my disciples. And I will wait upon the Lord, that hideth his face from the house of Jacob, and I will look for him. Behold, I and the children whom the Lord hath given me are for signs and for wonders in Israel from the Lord of hosts, which dwelleth in mount Zion. Isaiah 8:16–18.

> સાક્ષીને બાંધી રાખો, અને મારા શિષ્યોમાં ધર્મશાસ્ત્રને મુદ્રિત કરો. અને હું યહોવાની રાહ જોઈશ, જે યાકૂબના ઘરાણેથી પોતાનું મુખ છુપાવે છે, અને હું તેની પ્રતીક્ષા કરીશ. જુઓ, હું અને જે સંતાનો યહોવાએ મને આપ્યા છે, તેઓ ઇઝરાયલમાં સેનાઓના યહોવા તરફથી ચિહ્નો અને અદ્ભુત ઘટનાઓ માટે છીએ, જે સિયોન પર્વતમાં નિવાસ કરે છે. યશાયા 8:16–18.

The ending testing period of the advancing light of the third angel in the last days, began where the beginning testing period began. It began when Jesus raised His hand up to heaven and proclaimed “that there should be time no longer.” That pronouncement occurred on October 22, 1844, when the seventh trumpet, announced the Jubilee at the conclusion of the sacred cycle of seven. The cycle of seven years, repeated seven times was literally forty-nine years, or twenty-five hundred and twenty days.

અંતિમ દિવસોમાં ત્રીજા દેવદૂતના પ્રગતિશીલ પ્રકાશનો અંતિમ પરીક્ષણકાળ જ્યાં આરંભિક પરીક્ષણકાળ શરૂ થયો હતો ત્યાંથી જ શરૂ થયો. તે ત્યારે શરૂ થયો જ્યારે ઈસુએ પોતાનો હાથ સ્વર્ગ તરફ ઊંચો કરીને જાહેર કર્યું કે “હવે સમય રહેશે નહીં.” એ ઘોષણા 22 ઑક્ટોબર, 1844ના રોજ થઈ હતી, જ્યારે સાતમો તુરિયો, સાતના પવિત્ર ચક્રના સમાપન સમયે, જુબિલીની જાહેરાત કરતો હતો. સાત વર્ષનો ચક્ર, સાત વાર પુનરાવર્તિત કરવામાં આવ્યો, તે શાબ્દિક રીતે ઓગણપચાસ વર્ષ, અથવા બે હજાર પાંચસો વીસ દિવસ હતા.

1989 marks the “time of the end” in the movement of the one hundred and forty-four thousand, and 1989 marks the conclusion of the one hundred and twenty-six years that began at the rebellion of 1863. The movement of the one hundred and forty-four thousand began at the “time of the end,” with a symbol of the “seven times,” for one hundred and twenty-six is a tithe of twelve hundred and sixty, which in turn is half of twenty-five hundred and twenty.

1989 એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારના આંદોલનમાં “અંતના સમય” ને ચિહ્નિત કરે છે, અને 1989 એ 1863ના બળવાથી આરંભ પામેલા એકસો છવીસ વર્ષોના સમાપનને પણ ચિહ્નિત કરે છે. એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારનું આંદોલન “અંતના સમય” એ “સાત સમય” ના એક પ્રતીક સાથે શરૂ થયું, કારણ કે એકસો છવીસ, એક હજાર બે સો સાઠનો દસમો ભાગ છે, અને તે ફરી બે હજાર પાંચ સો વીસનો અડધો ભાગ છે.

Jesus always represents the end of a thing with the beginning of a thing, and the beginning of the movement of the one hundred and forty-four thousand was marked by a symbol of the “seven times,” just as it is at the end of the movement. The days of the sounding of the seventh angel, when the mystery of God is finished, began at the conclusion of the “three-and-a-half” days of Revelation chapter eleven. The Seventh Trumpet, which is also the third Woe, sounded its second note on October 7, 2023, and the mystery of God is now finishing, as “he hath declared to his servants the prophets.” The ending of the movement is marked by a symbol of “seven times,” as was the beginning of the very same movement.

ઈસુ હંમેશાં એક વસ્તુના અંતને બીજી વસ્તુના આરંભ સાથે પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારની ચળવળનો આરંભ “સાત વખત”ના પ્રતીક દ્વારા ચિહ્નિત કરવામાં આવ્યો હતો, જેમ કે તે ચળવળના અંતે પણ છે. પ્રકાશન અધ્યાય અગિયારના “સાડા ત્રણ” દિવસોના સમાપન સમયે, જ્યારે ઈશ્વરનું રહસ્ય પૂર્ણ થાય છે, ત્યારે સાતમા દૂતના તુરાઈ વગાડવાના દિવસો આરંભ થયા. સાતમી તુરાઈ, જે ત્રીજું અફસોસ પણ છે, તેણે 7 ઑક્ટોબર, 2023ના રોજ પોતાનો બીજો સ્વર ઉચ્ચાર્યો, અને હવે ઈશ્વરનું રહસ્ય પૂર્ણ થતું જાય છે, જેમ “તેણે પોતાના સેવકો ભવિષ્યવક્તાઓને જાહેર કર્યું છે.” ચળવળનો અંત “સાત વખત”ના પ્રતીક દ્વારા ચિહ્નિત થાય છે, જેમ કે એ જ ચળવળનો આરંભ પણ થયો હતો.

At the time of the end in 1798, the “seven times,” of God’s indignation against the northern kingdom ended, and at the end of the movement of the Millerites, the rejection of the truths associated with the “seven times,” marked the rebellion of 1863. Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing, and the movement of the first angel (the Millerites), illustrates the movement of the third angel (the one hundred and forty-four thousand). Both movements begin with and end with the “seven times.” You cant make these things up.

અંતના સમય, 1798માં, ઉત્તર રાજ્ય વિરુદ્ધ દેવના પ્રકોપના “સાત સમય” પૂર્ણ થયા, અને મિલરાઇટોના આંદોલનના અંતે, “સાત સમય” સાથે સંબંધિત સત્યોના અસ્વીકારએ 1863ના બળવાને ચિહ્નિત કર્યું. ઈસુ હંમેશા કોઈ વસ્તુના અંતને કોઈ વસ્તુના આરંભ દ્વારા દર્શાવે છે, અને પ્રથમ દેવદૂતનું આંદોલન (મિલરાઇટો) ત્રીજા દેવદૂતના આંદોલનનું (એક લાખ ચુંમાલીસ હજાર) ચિત્ર દોરી આપે છે. બંને આંદોલનો “સાત સમય”થી શરૂ થાય છે અને “સાત સમય” પર જ પૂર્ણ થાય છે. આ બાબતો મનગઢંત બનાવી શકાતી નથી.

We will continue this study in the next article.

આ અભ્યાસને આપણે આગામી લેખમાં આગળ ચાલુ રાખીશું.

> “Those who are in responsible positions are not to become converted to the self-indulgent, extravagant principles of the world, for they cannot afford it; and if they could, Christlike principles would not allow it. Manifold teaching needs to be given. ‘Whom shall He teach knowledge? and whom shall He make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts. For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little.’ Thus the word of the Lord is patiently to be brought before the children and kept before them, by parents who believe the word of God. ‘For with stammering lips and another tongue will He speak to this people. To whom He said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken.’ Why?—because they did not heed the word of the Lord that came unto them.

> “જેઓ જવાબદારીભર્યા સ્થાનોમાં છે તેઓએ વિશ્વના આત્મતૃપ્તિભર્યા, આડંબરયુક્ત સિદ્ધાંતોમાં પરિવર્તિત ન થવું જોઈએ, કારણ કે તેઓ તે સહન કરી શકતા નથી; અને જો કરી શકતા હોત, તો પણ ખ્રિસ્તસમાન સિદ્ધાંતો તેની મંજૂરી આપતા નહીં. બહુમુખી શિક્ષણ આપવામાં આવવાની જરૂર છે. ‘તે જ્ઞાન કોને શીખવશે? અને ઉપદેશ કોને સમજાવશે? તેમને કે જેઓ દૂધથી છોડાવવામાં આવ્યા છે, અને સ્તનથી દૂર કરવામાં આવ્યા છે. કારણ કે આજ્ઞા પર આજ્ઞા હોવી જોઈએ, આજ્ઞા પર આજ્ઞા; પંક્તિ પર પંક્તિ, પંક્તિ પર પંક્તિ; અહીં થોડું, અને ત્યાં થોડું.’ આ રીતે પ્રભુનું વચન ધીરજપૂર્વક બાળકો સમક્ષ રજૂ કરવાનું અને તેમની સામે સતત રાખવાનું છે, એવા માતા-પિતા દ્વારા, જેઓ દેવના વચન પર વિશ્વાસ કરે છે. ‘કારણ કે અટકતાં હોઠોથી અને બીજી ભાષાથી તે આ પ્રજાને સંબોધશે. જેમને તેણે કહ્યું, આ તે વિશ્રામ છે, જેથી તમે થાકેલાને વિશ્રામ આપી શકો; અને આ તે તાજગી છે: તોય તેઓ સાંભળવા ઇચ્છતા નહોતાં. પરંતુ પ્રભુનું વચન તેમને માટે આજ્ઞા પર આજ્ઞા, આજ્ઞા પર આજ્ઞા; પંક્તિ પર પંક્તિ, પંક્તિ પર પંક્તિ; અહીં થોડું, અને ત્યાં થોડું હતું; જેથી તેઓ જાય, અને પાછળ પડખે પડી જાય, અને ભંગાઈ જાય, અને ફસાઈ જાય, અને પકડાઈ જાય.’ શા માટે?—કારણ કે તેઓ તેમના સુધી આવેલા પ્રભુના વચન પર ધ્યાન આપતા નહોતાં.”

> “This means those who have not received instruction, but have cherished their own wisdom, and have chosen to work themselves according to their own ideas. The Lord gives these the test, that they shall either take their position to follow His counsel, or refuse and do according to their own ideas, and then the Lord will leave them to the sure result. In all our ways, in all our service to God, He speaks to us, ‘Give Me thine heart.’ It is the submissive, teachable spirit that God wants. That which gives to prayer its excellence is the fact that it is breathed from a loving, obedient heart.

> “આનો અર્થ એ છે કે જેઓએ શિક્ષણ પ્રાપ્ત કર્યું નથી, પરંતુ પોતાની જ બુદ્ધિને વ્હાલી રાખી છે, અને પોતાની જ કલ્પનાઓ અનુસાર પોતે કાર્ય કરવાનું પસંદ કર્યું છે. પ્રભુ તેઓને આ પરીક્ષા આપે છે કે તેઓ તો તેમની સલાહ અનુસરવા માટે પોતાનું સ્થાન ગ્રહણ કરે, અથવા ઇનકાર કરી પોતાની જ કલ્પનાઓ પ્રમાણે કરે, અને ત્યારબાદ પ્રભુ તેઓને તેના નિશ્ચિત પરિણામ પર છોડી દેશે. અમારા સર્વ માર્ગોમાં, ઈશ્વરની પ્રત્યેની અમારી સર્વ સેવા-ઉપાસનામાં, તેઓ અમને કહે છે, ‘મને તારું હૃદય આપ.’ પરમેશ્વર જે ઇચ્છે છે તે સમર્પિત, શીખવા યોગ્ય આત્મા છે. જે વાત પ્રાર્થનાને તેનું શ્રેષ્ઠત્વ આપે છે તે આ છે કે તે પ્રેમાળ, આજ્ઞાકારી હૃદયમાંથી ઉદ્ભવે છે.”

> “God requires certain things of His people; if they say, I will not give up my heart to do this thing, the Lord lets them go on in their supposed wise judgment without heavenly wisdom, until this scripture [Isaiah 28:13] is fulfilled. You are not to say, I will follow the Lord’s guidance up to a certain point that is in harmony with my judgment, and then hold fast to your own ideas, refusing to be molded after the Lord’s similitude. Let the question be asked, Is this the will of the Lord? not, Is this the opinion or judgment of—–?” Testimonies to Ministers, 419.

> “દેવ પોતાના લોકોને કેટલીક બાબતોની માંગ કરે છે; જો તેઓ કહે, હું આ બાબત કરવા માટે મારું હૃદય અર્પણ નહીં કરું, તો પ્રભુ તેમને સ્વર્ગীয় જ્ઞાન વિના તેમની માનેલી બુદ્ધિપૂર્ણ સમજ મુજબ ચાલવા દે છે, જ્યાં સુધી આ શાસ્ત્રવચન [યશાયા 28:13] પૂર્ણ ન થાય. તમારે એવું કહેવું નથી, હું મારા નિર્ણય સાથે સુસંગત હોય ત્યાં સુધી પ્રભુના માર્ગદર્શનને અનુસરું, અને ત્યાર પછી તમારી પોતાની કલ્પનાઓને દૃઢપણે પકડી રાખીને, પ્રભુના સ્વરૂપ અનુસાર ઘડાવાને ઇનકાર કરું. આ પ્રશ્ન પૂછવામાં આવે, શું આ પ્રભુની ઇચ્છા છે? નહીં કે, શું આ —–નું મત અથવા નિર્ણય છે?” ટેસ્ટિમોનીઝ ટુ મિનિસ્ટર્સ, 419.

Back to Articles