Article

# Panium - Number Twenty-Three

પાનિયમ — નંબર તેવીસ

After the league he shall work deceitfully

સંઘ પછી તે કપટપૂર્વક કાર્ય કરશે

Author

Jeff Pippenger

Published

March 20, 2026

Formats

PDF
Word

Daniel eleven verse twenty-four identifies the period which pagan Rome would rule supremely with the word “time.” A “time” represents 360 years in prophetic application, and those years began at the most famous naval battle of ancient history, the battle of Actium in 31 BC. There were other naval battles that were larger and strategically more sophisticated, but Actium was the most iconic naval battle through its association with Marc Antony and Cleopatra. Similar in historical significance to the collapse of the Berlin Wall in fulfillment of Daniel 11:40, and the Twin Towers of 9/11 in fulfillment of Revelation eighteen; for when God chooses the historical events to fulfill His prophetic Word, He does so in a fashion that reaches the attention of the largest possible audience.

દાનિયેલ અગિયારમા અધ્યાયના ચોવીસમો શ્લોક “સમય” શબ્દ દ્વારા તે અવધિને ઓળખે છે, જેમાં મૂર્તિપૂજક રોમ સર્વોચ્ચ સત્તાથી શાસન કરશે. પ્રતીકાત્મક ભવિષ્યવાણીના ઉપયોગમાં એક “સમય” ૩૬૦ વર્ષોને સૂચવે છે, અને તે વર્ષોની શરૂઆત પ્રાચીન ઇતિહાસના સર્વવિખ્યાત નૌકાયુદ્ધથી—ઈ.સ.પૂર્વ 31માં થયેલા એક્ટિયમના યુદ્ધથી—થઈ હતી. અન્ય નૌકાયુદ્ધો કદાચ કદમાં વધુ વિશાળ અને વ્યૂહાત્મક રીતે વધુ સુસંસ્કૃત હતા, પરંતુ માર્ક એન્ટોની અને ક્લિયોપેટ્રા સાથેના તેના સંબંધને કારણે એક્ટિયમ સર્વાધિક પ્રતીકાત્મક નૌકાયુદ્ધ હતું. ઐતિહાસિક મહત્ત્વની દૃષ્ટિએ તે, દાનિયેલ 11:40 ની પરિપૂર્ણતામાં બર્લિન ભીંતના પતન અને પ્રકાશન અઢારની પરિપૂર્ણતામાં 9/11 ની ટ્વિન ટાવર્સ જેવી ઘટના સમાન છે; કારણ કે જ્યારે દેવ પોતાનું ભવિષ્યવાણીય વચન પૂર્ણ કરવા માટે ઐતિહાસિક ઘટનાઓને પસંદ કરે છે, ત્યારે તે એવી રીતે કરે છે કે જે શક્ય તેટલા વિશાળતમ શ્રોતાવર્ગનું ધ્યાન આકર્ષે.

> And after the league made with him he shall work deceitfully: for he shall come up, and shall become strong with a small people. He shall enter peaceably even upon the fattest places of the province; and he shall do that which his fathers have not done, nor his fathers’ fathers; he shall scatter among them the prey, and spoil, and riches: yea, and he shall forecast his devices against the strong holds, even for a time. Daniel 11:23, 24.

> અને તેની સાથે સંધિ થયા પછી તે કપટપૂર્વક વર્તશે; કારણ કે તે આગળ વધશે, અને થોડા લોકો સાથે બળવાન બનશે. તે શાંતિથી પ્રાંતના અતિ સમૃદ્ધ પ્રદેશોમાં પણ પ્રવેશ કરશે; અને તે એવું કરશે જે તેના પિતાઓએ કર્યું નહોતું, કે તેના પિતૃઓના પિતાઓએ પણ કર્યું નહોતું; તે તેમની વચ્ચે લૂંટ, માલમત્તા અને ધન વહેંચી દેશે: હા, તે એક સમય સુધી ગઢબંધીવાળા કિલ્લાઓ સામે પોતાની યોજનાઓ ઘડશે. દાનિયેલ 11:23, 24.

Uriah Smith concludes his observations of the league between Rome and the Maccabees of verse twenty-three by commenting upon the small people of the verse.

ઉરિયા સ્મિથે પદ તેવીસમાં દર્શાવાયેલ રોમ અને મક્કાબીઓ વચ્ચેના સંઘ વિષેની પોતાની નોંધો પૂર્ણ કરતાં, તે પદમાં ઉલ્લેખિત અલ્પ સંખ્યાના લોકો વિશે ટિપ્પણી કરે છે.

> “At this time the Romans were a small people, and began to work deceitfully, or with cunning, as the word signifies. And from this point they rose by a steady and rapid ascent to the height of power which they afterward attained.

> “આ સમયે રોમનો એક નાનું પ્રજાજન હતા, અને તેમણે કપટપૂર્વક, અથવા જેમ આ શબ્દ સૂચવે છે તેમ ચાતુર્યથી કાર્ય કરવાનું આરંભ કર્યું. અને આ બિંદુથી તેઓ સતત અને ઝડપી ઉન્નતિ દ્વારા તે સત્તાના શિખરે પહોંચ્યા, જેને તેઓ પછી પ્રાપ્ત કરવા પામ્યા.”

> “[Verse twenty-four quoted].

> “[ચોવીસમો પદ ઉદ્ધૃત].”

> “The usual manner in which nations had, before the days of Rome, entered upon valuable provinces and rich territory, was by war and conquest. Rome was now to do what had not been done by the fathers or the fathers’ fathers; namely, receive these acquisitions through peaceful means. The custom, before unheard of, was now inaugurated, of kings’ leaving by legacy their kingdoms to the Romans. Rome came into possession of large provinces in this manner.

> “રોમના દિવસોથી પહેલાં, રાષ્ટ્રો સામાન્ય રીતે જે રીતે મૂલ્યવાન પ્રાંતો અને સમૃદ્ધ પ્રદેશોમાં પ્રવેશ મેળવતા હતા, તે યુદ્ધ અને વિજય દ્વારા હતું. હવે રોમે તે કરવાનું હતું, જે પિતૃઓએ કે પિતૃઓના પિતૃઓએ કર્યું ન હતું; અર્થાત્, આ સંપાદનો શાંતિપૂર્ણ ઉપાયો દ્વારા પ્રાપ્ત કરવા. રાજાઓએ વસીયત દ્વારા પોતાના રાજ્યો રોમનોને છોડી જવાની, અગાઉ કદી સાંભળવામાં ન આવેલી, એવી પ્રથા હવે આરંભવામાં આવી. આ રીતે રોમ વિશાળ પ્રાંતોના અધિકારમાં આવ્યો.

> “And those who thus came under the dominion of Rome derived no small advantage therefrom. They were treated with kindness and leniency. It was like having the prey and spoil distributed among them. They were protected from their enemies, and rested in peace and safety under the aegis of the Roman power.

> “અને જે લોકો આ રીતે રોમના પ્રભુત્વ હેઠળ આવ્યા, તેઓએ તેમાંથી અલ્પ નહિ એવો લાભ પ્રાપ્ત કર્યો. તેમની સાથે કૃપા અને ઉદારતાપૂર્વક વર્તન કરવામાં આવ્યું. તે જાણે શિકાર અને લૂંટનો માલ તેમનાં વચ્ચે વહેંચવામાં આવ્યો હોય એવું હતું. તેઓ તેમના શત્રુઓથી સુરક્ષિત રાખવામાં આવ્યા, અને રોમન શક્તિના આશ્રય હેઠળ શાંતિ અને સુરક્ષામાં નિવાસ કરતા રહ્યા.

> “To the latter portion of this verse, Bishop Newton gives the idea of forecasting devices from strongholds, instead of against them. This the Romans did from the strong fortress of their seven-hilled city. ‘Even for a time;’ doubtless a prophetic time, 360 years. From what point are these years to be dated? Probably from the event brought to view in the following verse.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 272, 273.

> “આ વચનના ઉત્તરાર્ધ વિષે બિશપ ન્યૂટન ગઢો વિરુદ્ધ નહિ, પરંતુ ગઢોમાંથી પૂર્વજ્ઞાનાત્મક યુક્તિઓ ઘડવાની કલ્પના રજૂ કરે છે. રોમીઓએ આ કાર્ય તેમના સાત ટેકરીઓવાળા શહેરના દૃઢ ગઢમાંથી કર્યું. ‘એક સમય સુધી પણ;’ નિઃસંદેહ એક ભવિષ્યવાણીય સમય, 360 વર્ષ. આ વર્ષોની ગણતરી કયા બિંદુથી આરંભ કરવી? સંભવતઃ આગળના વચનમાં દર્શાવવામાં આવેલી ઘટનાથી.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 272, 273.

Smith continues and identifies the battle of Actium in 31 BC as the starting point for the three hundred and sixty years. After quoting verse twenty-five Smith states the following.

સ્મિથ આગળ વધીને ઈ.સ.પૂ. 31માં થયેલી એક્ટિયમની લડાઈને ત્રણસો સાઠ વર્ષના પ્રારંભબિંદુ તરીકે ઓળખાવે છે. પચ્ચીસમા વચનનો ઉલ્લેખ કર્યા પછી સ્મિથ નીચે મુજબ કહે છે.

> “By verses 23 and 24 we are brought down this side of the league between the Jews and the Romans, BC 161, to the time when Rome had acquired universal dominion. The verse now before us brings to view a vigorous campaign against the king of the south, Egypt, and the occurrence of a notable battle between great and mighty armies. Did such events as these transpire in the history of Rome about this time? — They did. The war was the war between Egypt and Rome; and the battle was the battle of Actium. Let us take a brief view of the circumstances that led to this conflict.

> “વચનો 23 અને 24 દ્વારા અમને યહૂદીઓ અને રોમનો વચ્ચેની સંધિ, ઈ.સ.પૂ. 161, પછીના સમય સુધી લાવવામાં આવીએ છીએ, તે સમય સુધી જ્યારે રોમે સર્વવ્યાપી પ્રભુત્વ પ્રાપ્ત કર્યું હતું. હવે આપણાં સમક્ષ આવેલો આ વચન દક્ષિણના રાજા, એટલે કે મિસર, વિરુદ્ધ એક પ્રબળ સૈન્ય અભિયાનને દર્શાવે છે, અને મહાન તથા શક્તિશાળી સૈનાઓ વચ્ચે થયેલી એક નોંધપાત્ર લડાઈની ઘટનાને પણ પ્રગટ કરે છે. શું આવા પ્રસંગો આ સમયની આસપાસ રોમના ઇતિહાસમાં બન્યા હતા? — હા, બન્યા હતા. તે યુદ્ધ મિસર અને રોમ વચ્ચેનું યુદ્ધ હતું; અને તે લડાઈ એક્ટિયમની લડાઈ હતી. આ સંઘર્ષ સુધી પહોંચાડનાર પરિસ્થિતિઓનો હવે સંક્ષિપ્ત અવલોકન કરીએ.”

> “[Marc] Antony, Augustus Caesar, and Lepidus constituted the triumvirate which had sworn to avenge the death of Julius Caesar. This Antony became the brother-in-law of Augustus by marrying his sister, Octavia. Antony was sent into Egypt on government business, but fell a victim to the arts and charms of Cleopatra, Egypt’s dissolute queen. So strong was the passion he conceived for her, that he finally espoused the Egyptian interests, rejected his wife, Octavia, to please Cleopatra, bestowed province after province upon the latter to gratify her avarice, celebrated a triumph at Alexandria instead of Rome, and otherwise so affronted the Roman people that Augustus had no difficulty in leading them to engage heartily in a war against this enemy of their country. This war was ostensibly against Egypt and Cleopatra; but it was really against Antony, who now stood at the head of Egyptian affairs. And the true cause of their controversy was, says Prideaux, that neither of them could be content with only half of the Roman empire; for Lepidus having been deposed from the triumvirate, it now lay between them, and each being determined to possess the whole, they cast the die of war for its possession.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 273.

> “[માર્ક] એન્ટોની, ઑગસ્ટસ સીઝર અને લેપિડસે મળીને તે ત્રિમૂર્તિ-શાસન રચ્યું હતું, જેણે જુલિયસ સીઝરના મરણનો બદલો લેવાની શપથ લીધી હતી. આ એન્ટોનીએ ઑગસ્ટસની બહેન ઑક્ટાવિયાથી લગ્ન કરીને ઑગસ્ટસનો બહેનાઈ બન્યો. એન્ટોનીને રાજ્યકાર્યે ઇજિપ્ત મોકલવામાં આવ્યો, પરંતુ તે ઇજિપ્તની દુરાચારી રાણી ક્લિયોપાત્રાની કલાઓ અને મોહિનીનો ભોગ બન્યો. તેના પ્રત્યે તેણે એવી પ્રબળ આસક્તિ ધારણ કરી કે અંતે તેણે ઇજિપ્તના હિતોને સ્વીકારી લીધાં, ક્લિયોપાત્રાને પ્રસન્ન કરવા પોતાની પત્ની ઑક્ટાવિયાનો ત્યાગ કર્યો, તેની લોભવૃત્તિ સંતોષવા એક પછી એક પ્રાંતો તેને અર્પણ કર્યા, રોમના બદલે અલેક્ઝાન્ડ્રિયામાં વિજયોત્સવ ઉજવ્યો, અને અન્ય રીતે પણ રોમના લોકોને એટલો અપમાનિત કર્યા કે ઑગસ્ટસને તેમને પોતાના દેશના આ શત્રુ વિરુદ્ધ હૃદયપૂર્વક યુદ્ધમાં પ્રવૃત્ત કરવા કોઈ કઠિનાઈ ન રહી. દેખાવમાં આ યુદ્ધ ઇજિપ્ત અને ક્લિયોપાત્રા વિરુદ્ધ હતું; પરંતુ વાસ્તવમાં તે એન્ટોની વિરુદ્ધ હતું, જે હવે ઇજિપ્તના કારભારના મથાળે ઉભો હતો. અને તેમના વિવાદનું વાસ્તવિક કારણ, પ્રાઇડૉક્સ કહે છે, એ હતું કે રોમન સામ્રાજ્યના માત્ર અડધાથી એમનામાંથી કોઈ એક સંતોષ માનવા તૈયાર ન હતો; કારણ કે લેપિડસને ત્રિમૂર્તિ-શાસનમાંથી દૂર કર્યા પછી હવે વાત એમ બંને વચ્ચે આવી રહી હતી, અને દરેકે આખું સામ્રાજ્ય પોતાના કબજામાં લેવા નક્કી કર્યું હોવાથી, તેના અધિકાર માટે તેમણે યુદ્ધનો પાંસો ફેંક્યો.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 273.

Prophetically the battle of Actium identifies the Sunday law, for it represented the third conquering of the three geographical obstacles which established pagan Rome’s “universal dominion,” as Smith describes it. As with pagan Rome, it was when the third obstacle of papal Rome was driven from the city of Rome that the “universal dominion” of papal Rome began in 538. Those two witnesses address the Sunday law where and when modern Rome overcomes both the sixth and seventh kingdoms of Bible prophecy, and in doing so, overcomes its third obstacle; thus, establishing “universal dominion” for forty-two symbolic months.

ભવિષ્યવાણીના દ્રષ્ટિકોણથી Actiumનું યુદ્ધ રવિવારના કાયદાને ઓળખાવે છે, કારણ કે તે ત્રણ ભૌગોલિક અવરોધોમાંના ત્રીજા અવરોધના વિજયનું પ્રતિનિધિત્વ કરતું હતું, જેણે Smith વર્ણવે છે તેમ, મૂર્તિપૂજક રોમનું “સર્વવ્યાપી આધિપત્ય” સ્થાપિત કર્યું. મૂર્તિપૂજક રોમની જેમ જ, જ્યારે પાપલ રોમનો ત્રીજો અવરોધ રોમ શહેરમાંથી દૂર કરવામાં આવ્યો, ત્યારે 538માં પાપલ રોમનું “સર્વવ્યાપી આધિપત્ય” શરૂ થયું. તે બે સાક્ષીઓ રવિવારના કાયદાને ત્યાં અને ત્યારે સંબોધે છે, જ્યાં અને જ્યારે આધુનિક રોમ બાઇબલની ભવિષ્યવાણીના છઠ્ઠા અને સાતમા બંને રાજ્યો પર વિજય મેળવે છે, અને આમ કરતાં પોતાના ત્રીજા અવરોધને પણ પરાજિત કરે છે; આ રીતે, બેતાલીસ પ્રતીકાત્મક મહિનાઓ માટે “સર્વવ્યાપી આધિપત્ય” સ્થાપિત કરે છે.

> And there was given unto him a mouth speaking great things and blasphemies; and power was given unto him to continue forty and two months. Revelation 13:5.

> અને તેને મોટી મોટી વાતો તથા નિંદાપૂર્ણ વચનો બોલતું મુખ આપવામાં આવ્યું; અને બેતાલીસ મહિના સુધી કાર્ય કરવાનું અધિકાર તેને આપવામાં આવ્યું. પ્રકાશિતવાક્ય 13:5.

## Rome Against Egypt

મિસ્ર વિરુદ્ધ રોમ

The prophetic dynamics of the war of Augustus of Rome, against Egypt and Cleopatra was motivated by the rebellion of Marc Antony, and those prophetic dynamics must of prophetic necessity represent the prophetic dynamics that are represented at the Sunday law.

રોમના ઑગસ્ટસે ઇજિપ્ત અને ક્લિયોપેટ્રા વિરુદ્ધ કરેલું યુદ્ધ, માર્ક એન્ટનીના બળવાને કારણે પ્રેરિત હતું, અને આ પ્રોફેટિક ગતિશીલતાઓએ પ્રોફેટિક અનિવાર્યતાથી તે પ્રોફેટિક ગતિશીલતાઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરવું જ જોઈએ, જે રવિવારના કાયદા સમયે પ્રતિનિધિત્વ પામે છે.

At Actium Rome conquered Egypt, a power which consisted of an alliance between a rebellious man and an unholy woman. The alliance of Antony and Cleopatra is the combination of church and state. At Actium, Augustine’s Rome conquered a power represented by an unholy combination of church and state.

એક્ટિયમ ખાતે રોમે ઇજિપ્તને જીત્યું, એવી એક સત્તાને કે જે એક બળવાખોર પુરુષ અને એક અપવિત્ર સ્ત્રી વચ્ચેના ગઠબંધનથી રચાયેલી હતી. એન્ટની અને ક્લિયોપાત્રાનું ગઠબંધન ચર્ચ અને રાજ્યના સંયોજનનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. એક્ટિયમ ખાતે, ઑગસ્ટીનના રોમે ચર્ચ અને રાજ્યના અપવિત્ર સંયોજન દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામતી એક સત્તા પર વિજય મેળવ્યો.

## Image of the Beast

પશુની પ્રતિમા

Cleopatra represents a corrupted church aligned with Antony, a symbol of Rome. Cleopatra was the ruler over their relationship, as represented by Uriah Smith, when he stated that Antony “fell a victim to the arts and charms of Cleopatra, Egypt’s dissolute queen.” The alliance of church and state represented by Antony and Cleopatra identified Cleopatra as the power ruling in the relationship; so, the combination of church and state represented by their relationship meets the definition of the image of the beast—which is the combination of church and state with the woman in control of the relationship. Actium typified the soon-coming Sunday law.

ક્લિયોપાત્રા એ એન્ટની સાથે સંકળાયેલી એક ભ્રષ્ટ ચર્ચનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને એન્ટની રોમનું પ્રતીક છે. તેમની પરસ્પર સંબંધમાં ક્લિયોપાત્રા શાસક હતી, જેમ ઉરિયા સ્મિથે દર્શાવ્યું છે, જ્યારે તેણે કહ્યું કે એન્ટની “ઇજિપ્તની દુર્ચારી રાણી ક્લિયોપાત્રાની કળાઓ અને મોહક આકર્ષણોનો ભોગ બન્યો.” એન્ટની અને ક્લિયોપાત્રા દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામેલ ચર્ચ અને રાજ્યના ગઠબંધને ક્લિયોપાત્રાને તે સંબંધમાં શાસન કરતી શક્તિ તરીકે ઓળખાવી; તેથી, તેમના સંબંધ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામેલ ચર્ચ અને રાજ્યનું સંયોજન પશુની પ્રતિમાનાં અર્થને પૂર્ણ કરે છે—એટલે કે ચર્ચ અને રાજ્યનું એવું સંયોજન waarin સ્ત્રી સંબંધ પર નિયંત્રણ ધરાવે છે. એક્ટિયમ આવનારા રવિવારના કાનૂનનું પ્રતિકાત્મક પૂર્વરૂપ હતું.

Augustus, represents the papal power conquering the United States at the soon-coming Sunday law. Marc Antony is the Republican horn of the earth beast and Cleopatra is the Protestant horn. Antony and Cleopatra come together and speak as a dragon at the soon-coming Sunday law. Both Cleopatra and Antony are symbols of a dragon power, and when they are fully joined together at the Sunday law—they speak as a dragon.

ઑગસ્ટસ, જલ્દી આવનારા રવિવારના કાયદા સમયે સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકા પર વિજય મેળવનારી પાપલ શક્તિનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. માર્ક એન્ટની પૃથ્વીના પશુનું રિપબ્લિકન શિંગડું છે અને ક્લિઓપેટ્રા પ્રોટેસ્ટન્ટ શિંગડું છે. એન્ટની અને ક્લિઓપેટ્રા જલ્દી આવનારા રવિવારના કાયદા સમયે એકત્ર આવે છે અને અજગરની જેમ બોલે છે. ક્લિઓપેટ્રા અને એન્ટની બંને અજગર-શક્તિના પ્રતીકો છે, અને જ્યારે તેઓ રવિવારના કાયદા સમયે સંપૂર્ણ રીતે એકત્ર જોડાઈ જાય છે—ત્યારે તેઓ અજગરની જેમ બોલે છે.

## Dragons

અજગરો

Both Greece and Egypt prophetically represent a dragon power, and Antony also represented a dragon power. Egypt was the south in Daniel eleven and Greece was the west. Egypt was taken by Ptolemy I after Alexander’s kingdom divided into four parts. Ptolemy I then became the first prophetic king of the south and Cleopatra was the last Ptolemaic ruler in Egypt. Ptolemy was born in Macedon, the birth place of Alexander the Great.

ગ્રીસ અને મિસ્ર બન્ને ભવિષ્યવાણી પ્રમાણે અજગરની શક્તિનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને એન્ટની પણ અજગરની શક્તિનું પ્રતિનિધિત્વ કરતો હતો. દાનિયેલ અગિયારમા મિસ્ર દક્ષિણ હતો અને ગ્રીસ પશ્ચિમ હતું. અલેક્ઝાન્ડરના રાજ્યનું ચાર ભાગોમાં વિભાજન થયા પછી મિસ્ર પ્ટોલેમી પ્રથમના અધિકારમાં આવ્યું. ત્યારબાદ પ્ટોલેમી પ્રથમ ભવિષ્યવાણીનો દક્ષિણનો પ્રથમ રાજા બન્યો, અને ક્લિયોપાત્રા મિસ્રમાં પ્ટોલેમૈક વંશની અંતિમ શાસિકા હતી. પ્ટોલેમીનો જન્મ મેસેડોનમાં થયો હતો, જે અલેક્ઝાન્ડર મહાનનું જન્મસ્થળ હતું.

Macedon was in northern Greece, and claimed their ancestral origins were from Greek mythical heroes. The southern Greek city-states considered the Macedonians as more barbaric than the Hellenists of southern Greece. The Macedonians were a monarchy, and the southern city-states (poleis) like Athens, Sparta, Thebes, Corinth, etc., were in southern and central Greece and the Aegean islands. These poleis often had democratic, oligarchic, or mixed governments, while Macedon was a centralized monarchy with a strong royal dynasty (the Argeads). Still, they were all Hellenists, and when Rome came into history, they labelled the Hellenists Greek. Cleopatra was the last Ptolemaic ruler, which represented the northern kingdom’s monarchial tribe of Greeks from the area of Macedon, or northern Greece.

મેસેડોન ઉત્તર ગ્રીસમાં હતું, અને તેઓ દાવો કરતાં હતા કે તેમની વંશપરંપરાગત ઉત્પત્તિ ગ્રીક પૌરાણિક વીરોમાંથી થયેલી હતી. દક્ષિણ ગ્રીસનાં નગર-રાજ્યો મેસેડોનિયનોને દક્ષિણ ગ્રીસના હેલેનિસ્ટોની સરખામણીએ વધુ બર્બર ગણતાં હતાં. મેસેડોનિયનો રાજતંત્ર હેઠળ હતાં, અને એથેન્સ, સ્પાર્ટા, થેબ્ઝ, કોરિન્થ વગેરે જેવા દક્ષિણ નગર-રાજ્યો (પોલિસ) દક્ષિણ અને મધ્ય ગ્રીસ તથા એજિયન ટાપુઓમાં આવેલા હતાં. આ પોલિસોમાં ઘણી વાર લોકશાહી, અલ્પસંખ્યકશાહી અથવા મિશ્ર પ્રકારની શાસનવ્યવસ્થા હતી, જ્યારે મેસેડોન એક કેન્દ્રીકૃત રાજતંત્ર હતું, જેમાં શક્તિશાળી રાજવંશ (અર્ગેઆડ્સ) હતો. તેમ છતાં, તેઓ બધા હેલેનિસ્ટો હતાં, અને જ્યારે રોમ ઇતિહાસમાં આવ્યું, ત્યારે તેણે હેલેનિસ્ટોને ગ્રીક તરીકે ઓળખાવ્યા. ક્લિઓપાત્રા અંતિમ પ્ટોલેમૈક શાસિકા હતી, જે મેસેડોનના પ્રદેશ, અર્થાત ઉત્તર ગ્રીસ,માંથી આવેલા ગ્રીકોની ઉત્તર રાજ્યની રાજવંશીય શાખાનું પ્રતિનિધિત્વ કરતી હતી.

## King of the South

દક્ષિણનો રાજા

Cleopatra was the final ruler of the Ptolemaic kingdom that began with Ptolemy I when Alexander’s kingdom divided into four. At the battle of Actium the Ptolemaic kingdom, the literal king of the south, reached its end. The next king of the south would be spiritual Egypt, represented by atheistic France during the French Revolution history.

અલેક્ઝાન્ડરના રાજ્યનું ચાર ભાગોમાં વિભાજન થયું ત્યારે પ્ટોલેમી પ્રથમથી જે પ્ટોલેમીક રાજ્યનો પ્રારંભ થયો હતો, તેની અંતિમ શાસિકા ક્લિયોપાત્રા હતી. એક્ટિયમની લડાઈમાં પ્ટોલેમીક રાજ્ય, દક્ષિણના રાજાની શાબ્દિક સત્તા, તેના અંતે પહોંચ્યું. ત્યાર પછીનો દક્ષિણનો રાજા આધ્યાત્મિક મિસર થવાનો હતો, જે ફ્રેન્ચ ક્રાંતિના ઇતિહાસ દરમિયાન નાસ્તિક ફ્રાન્સ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામ્યો હતો.

> And their dead bodies shall lie in the street of the great city, which spiritually is called Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified. Revelation 11:8.

> અને તેમની મરણ પામેલી દેહો તે મહાન શહેરની ગલીમાં પડેલી રહેશે, જેને આત્મિક અર્થમાં સોદોમ અને મિસર કહેવાય છે, જ્યાં અમારા પ્રભુને પણ ક્રૂસ પર ચઢાવવામાં આવ્યા હતા. પ્રકટીકરણ 11:8.

Literal Egypt was the literal king of the south as related to the division of Alexander’s kingdom, but spiritual Egypt is represented as the king of the south by the prophetic attributes of Egypt, not a literal direction.

અલેક્ઝાન્ડરના રાજ્યના વિભાજન સાથે સંબંધિત અર્થમાં શાબ્દિક મિસર ખરેખર દક્ષિણનો શાબ્દિક રાજા હતો; પરંતુ આધ્યાત્મિક મિસર દક્ષિણના રાજા તરીકે મિસરના પ્રતીકાત્મક ભવિષ્યવાણીય લક્ષણો દ્વારા દર્શાવવામાં આવે છે, શાબ્દિક દિશા દ્વારા નહીં.

## South and West

દક્ષિણ અને પશ્ચિમ

Cleopatra being the last Ptolemaic ruler of the kingdom was prophetically a twofold power of Greek (west) and Egypt (south), whereas; the next, and then spiritual king of the south would be France, also a twofold power represented in Revelation eleven as Egypt and Sodom. The licentiousness of Sodom aligns with the licentiousness of Cleopatra of the west, and Cleopatra of the south aligns with the atheism of Egypt. The last literal king of the south’s twofold nature aligned with the first spiritual king of the south.

ક્લિયોપાત્રા રાજ્યની અંતિમ ટોલેમૈક શાસિકા હોવાને કારણે ભવિષ્યવાણી મુજબ ગ્રીસ (પશ્ચિમ) અને મિસર (દક્ષિણ)ની દ્વિગુણ શક્તિ હતી; જ્યારે ત્યારબાદનો, અને પછીનો આધ્યાત્મિક દક્ષિણનો રાજા ફ્રાન્સ હશે, જે પણ પ્રકાશન અધ્યાય અગિયારમાં મિસર અને સોદોમ તરીકે દર્શાવાયેલી દ્વિગુણ શક્તિ છે. સોદોમનું લૈંગિક દુરાચાર પશ્ચિમની ક્લિયોપાત્રાના લૈંગિક દુરાચાર સાથે સુસંગત છે, અને દક્ષિણની ક્લિયોપાત્રા મિસરના નાસ્તિકત્વ સાથે સુસંગત છે. દક્ષિણના અંતિમ શાબ્દિક રાજાની દ્વિગુણ સ્વભાવતા દક્ષિણના પ્રથમ આધ્યાત્મિક રાજા સાથે સુસંગત હતી.

The battle of Actium was the unholy alliance of Antony’s dragon of Rome and Cleopatra’s dragon of the south and west. Antony and Cleopatra represent a church and a state, so the conquering of Actium by Augustus of Rome, represents a conquering where Rome prevails over an unholy twofold union typifying the image of the beast. Three hundred and sixty years later, in fulfillment of Daniel 11:24, Constantine divided Rome into east and west, leaving the woman of Rome in the west and moving the man of Rome to the east. A conquering of south and west typified the division of east and west after a “time” of three hundred and sixty years, at the battle of Actium. In an earlier encounter Antony was given eastern Rome and Augustus the west, so Actium brought together east and west, but only for a “time.”

એક્ટિયમનું યુદ્ધ એ એન્ટોનીના રોમના અજગર અને ક્લીઓપાત્રાના દક્ષિણ તથા પશ્ચિમના અજગર વચ્ચેની અશુદ્ધ સંધિ હતી. એન્ટોની અને ક્લીઓપાત્રા એક કલીશિયા અને એક રાજ્યનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે; તેથી, રોમના ઑગસ્ટસ દ્વારા એક્ટિયમના વિજયનો અર્થ એવો થાય છે કે તેમાં રોમ અશુદ્ધ દ્વિગુણ સંઘ પર વિજય મેળવે છે, જે પશુની પ્રતિમાને પ્રતીકરૂપે દર્શાવે છે. ત્રણસો સાઠ વર્ષ પછી, દાનિએલ 11:24 ની પૂર્ણતામાં, કોન્સ્ટેન્ટીને રોમને પૂર્વ અને પશ્ચિમમાં વિભાજિત કર્યું, જેથી રોમની સ્ત્રીને પશ્ચિમમાં રાખી અને રોમના પુરુષને પૂર્વ તરફ ખસેડ્યો. દક્ષિણ અને પશ્ચિમ પરનો વિજય, એક્ટિયમના યુદ્ધમાં ત્રણસો સાઠ વર્ષના “સમય” પછી પૂર્વ અને પશ્ચિમના વિભાજનનું પ્રતીકરૂપ હતો. અગાઉના એક મુકાબલામાં એન્ટોનીને પૂર્વીય રોમ અને ઑગસ્ટસને પશ્ચિમ આપવામાં આવ્યું હતું; તેથી, એક્ટિયમએ પૂર્વ અને પશ્ચિમને એકત્ર લાવ્યા, પરંતુ માત્ર એક “સમય” માટે.

## 31 BC and 330

ઇ.સ.પૂર્વ 31 અને 330

Jesus always illustrates the end with the beginning, so the conquering of Actium in 31 BC typifies the division of the empire into east and west in 330. Actium of 31 BC was the alpha of the omega in the 360 years that concluded in 330. Both 31 BC and 330 typify the soon-coming Sunday law as represented in verse sixteen and forty-one of Daniel eleven.

ઈસુ હંમેશા અંતને આરંભ દ્વારા દૃષ્ટાંતરૂપે દર્શાવે છે; તેથી ઈ.સ.પૂ. 31માં એક્ટિયમ પર થયેલો વિજય ઈ.સ. 330માં સામ્રાજ્યના પૂર્વ અને પશ્ચિમમાં થયેલા વિભાજનનું પ્રતિરૂપ દર્શાવે છે. ઈ.સ.પૂ. 31નું એક્ટિયમ, ઈ.સ. 330માં પૂર્ણ થયેલા 360 વર્ષોમાં આવેલા ઓમેગાનું અલ્ફા હતું. ઈ.સ.પૂ. 31 અને ઈ.સ. 330—બંને જ દાનિયેલ અગિયારની સોળમી અને એકતાલીસમી કલમમાં રજૂ થયેલા, જલ્દી આવનારા રવિવારના કાયદાનું પ્રતિરૂપ દર્શાવે છે.

## Another Symbol

બીજું પ્રતીક

Antony of Rome, aligned with Cleopatra of the south and of the west represents a threefold alliance within their twofold union of the image of the beast. The cross also aligns with the Sunday law, and therefore with Actium and 330. At the cross a twofold union of church and state is represented by the Jews (corrupted church) joining with Rome (state) to murder Christ. The third party in the union at the cross is represented by Barabbas, a false Christ, whose name means “son of the father.” Barabbas is symbolically a false prophet when contrasted with Christ as the true prophet. Rome was Antony, and Cleopatra of the south and west represented the Jews and Barabbas.

રોમનો એન્ટોની, દક્ષિણની તથા પશ્ચિમની ક્લીઓપાત્રા સાથે સંલગ્ન થઈ, પશુની પ્રતિમાના તેમના દ્વિગુણ સંયોગની અંદર ત્રિગુણ ગાંઠબંધનનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. ક્રોસ પણ રવિવારના કાયદા સાથે, અને તેથી એક્ટિયમ તથા 330 સાથે સંલગ્ન છે. ક્રોસ પર યહૂદીઓ (ભ્રષ્ટ થયેલી ચર્ચ) રોમ (રાજ્ય) સાથે મળી ખ્રિસ્તની હત્યા કરે છે, અને આ રીતે ચર્ચ અને રાજ્યના દ્વિગુણ સંયોગનું પ્રતિનિધિત્વ થાય છે. ક્રોસ પરના આ સંયોગમાં ત્રીજો પક્ષ બરબ્બાસ દ્વારા પ્રતિનિધિત થાય છે, જે એક ખોટો ખ્રિસ્ત હતો, જેના નામનો અર્થ “પિતાનો પુત્ર” થાય છે. ખ્રિસ્તને સચ્ચા ભવિષ્યવક્તા તરીકે મુકાબલે જોવામાં આવે ત્યારે બરબ્બાસ પ્રતીકાત્મક રીતે એક ખોટા ભવિષ્યવક્તાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. રોમ એન્ટોની હતો, અને દક્ષિણ તથા પશ્ચિમની ક્લીઓપાત્રા યહૂદીઓ અને બરબ્બાસનું પ્રતિનિધિત્વ કરતી હતી.

The cross also aligns with Elijah on Mount Carmel where the choice was over who was the true or false prophet. The false prophet then was a twofold symbol consisting of the prophets of Baal and the priests of the grove. Baal is a male deity and the priests of the grove represented Ashtaroth, a female deity. The Jews at the cross were Ashtaroth, the female deity and Barabbas, the counterfeit of the Man of Sorrows, was the male deity Baal.

ક્રોસ એલિયાહ સાથે કર્મેલ પર્વત પર પણ સુસંગત થાય છે, જ્યાં પ્રશ્ન એ હતો કે સાચો કે ખોટો પ્રભુવક્તા કોણ હતો. તે સમયે ખોટો પ્રભુવક્તા દ્વિગુણ પ્રતીક હતો, જેમાં બાલના પ્રભુવક્તાઓ અને વનદેવીના યાજકોનો સમાવેશ થતો હતો. બાલ એક પુરૂષ દેવતા છે, અને વનદેવીના યાજકો સ્ત્રી દેવતા અશ્તારોથનું પ્રતિનિધિત્વ કરતા હતા. ક્રોસ પરના યહૂદીઓ અશ્તારોથ, એ સ્ત્રી દેવતા હતા, અને બરબ્બાસ, જે દુઃખોના પુરુષનો બનાવટી પ્રતિરૂપ હતો, તે પુરૂષ દેવતા બાલ હતો.

Cleopatra was both the queen of the south and the queen of the west. Antony was the image of Rome, part of the threefold triumvirate sworn to avenge the assassination of Julius. Julius death by twenty-three wounds represented the papacies deadly wound in 1798, in fulfillment of verse forty of Daniel eleven. Augustine at Actium represents the healing of that deadly wound. The wound is healed when Antony and Cleopatra die. Antony and Cleopatra represent the image of the beast in the United States that is a threefold prophetic entity, consisting of the earth beast and its two horns. Antony is one part and Cleopatra represents the other two parts. Whether it is Antony’s Rome, or Cleopatra’s Egypt and Greece, they die together at the Sunday law when the sixth kingdom of Bible prophecy ends. Prophetically Cleopatra in relation to Antony is the mixture of church craft and statecraft, with the church craft seducing and controlling the statecraft.

ક્લિયોપેટ્રા દક્ષિણની રાણી અને પશ્ચિમની રાણી—બંને હતી. એન્ટની રોમની પ્રતિમા હતો, યુલીયસની હત્યાનો બદલો લેવા માટે શપથબદ્ધ થયેલી ત્રિગુણી ટ્રાયુમ્વિરેટનો એક ભાગ. યુલીયસનું તે તેવીસ ઘાઓથી થયેલું મરણ, દાનિયેલ અગિયારના ચાલીસમા વચનની પૂર્ણતામાં, 1798માં પાપાશાહીની ઘાતક ઘાને પ્રતિનિધિત્વ કરતું હતું. એક્ટિયમ ખાતે ઑગસ્ટીન તે ઘાતક ઘાના સ્વસ્થ થવાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. જ્યારે એન્ટની અને ક્લિયોપેટ્રા મરે છે, ત્યારે તે ઘા સ્વસ્થ થાય છે. એન્ટની અને ક્લિયોપેટ્રા સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકા ખાતેના પશુની પ્રતિમાને પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે ત્રિગુણ ભવિષ્યવાણીય સત્તારૂપ છે અને પૃથ્વીના પશુ તથા તેના બે શિંગડાઓથી બનેલું છે. એન્ટની એક ભાગ છે અને ક્લિયોપેટ્રા બીજા બે ભાગોને પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. એ એન્ટનીનું રોમ હોય કે ક્લિયોપેટ્રાનું ઇજિપ્ત અને ગ્રીસ—બંને રવિવારના કાયદા સમયે એકસાથે મરે છે, જ્યારે બાઇબલની ભવિષ્યવાણીનું છઠ્ઠું રાજ્ય સમાપ્ત થાય છે. ભવિષ્યવાણીય અર્થમાં, એન્ટનીની તુલનામાં ક્લિયોપેટ્રા, ચર્ચક્રાફ્ટ અને સ્ટેટક્રાફ્ટના મિશ્રણને પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેમાં ચર્ચક્રાફ્ટ મોહિની પાથરી સ્ટેટક્રાફ્ટને વશમાં રાખે છે અને નિયંત્રિત કરે છે.

## The Second Death Typified

બીજા મૃત્યુનું પ્રતિરૂપાત્મક દર્શન

At another prophetic level Cleopatra’s relation to Julius Caesar and Marc Antony represents two times that the church craft of Cleopatra is in a relationship with the statecraft of the Roman Empire. She was left by Julius in 1798 at her first symbolic death, in fulfillment of verse forty of Daniel eleven; and then she comes to her end with none to help, at Actium in fulfillment of verse forty-five of Daniel eleven. Verse forty is the alpha of her first deadly wound that is to be healed and the omega of verse forty-five is where she receives her second and final death.

બીજા એક ભવિષ્યવાણીય સ્તરે, ક્લિઓપાત્રાનો જુલિયસ સીઝર અને માર્ક એન્ટોની સાથેનો સંબંધ એ બે સમયોને પ્રતિનિધિત્વ આપે છે, જ્યારે ક્લિઓપાત્રાની ચર્ચ-કલા રોમન સામ્રાજ્યની રાજ્ય-કલા સાથે સંબંધમાં હોય છે. દાનિયેલ અગિયારની ચાલીસમી કલમની પૂર્ણતામાં, તેના પ્રથમ પ્રતીકાત્મક મૃત્યુ સમયે, 1798માં, જુલિયસે તેને છોડી દીધી; અને ત્યારબાદ દાનિયેલ અગિયારની પંચચાલીસમી કલમની પૂર્ણતામાં, એક્ટિયમ ખાતે, તે પોતાના અંતે આવે છે અને તેની મદદ કરવા કોઈ નથી. ચાલીસમી કલમ તેની પ્રથમ પ્રાણઘાતક ઘાવનું આલ્ફા છે, જેને સાજું થવાનું છે; અને પંચચાલીસમી કલમનું ઓમેગા એ સ્થાન છે જ્યાં તેને પોતાનું બીજું અને અંતિમ મૃત્યુ પ્રાપ્ત થાય છે.

As with the four Roman powers of verse sixteen through twenty-two, Cleopatra as a biblical symbol has more than one meaning, based upon the context. Julius left her in 1798 when kingly support was removed, and then her deadly wound is healed at the Sunday law, but the ten kings of Revelation seventeen ultimately destroy her with fire, when she meets her second and final death.

સોળથી બાવીસમી કલમમાં દર્શાવવામાં આવેલી રોમની ચાર સત્તાઓની જેમ, બાઈબલિક પ્રતીક તરીકે ક્લિયોપાત્રાનો અર્થ પણ સંદર્ભ અનુસાર એકથી વધારે છે. 1798માં, જ્યારે રાજાશાહી આધાર દૂર કરવામાં આવ્યો, ત્યારે જુલિયસે તેને છોડીને દીધી; અને ત્યારબાદ રવિવારના કાયદા સમયે તેનું જીવલેણ ઘા સાજું થાય છે, પરંતુ અંતે પ્રકાશિતવાક્ય સત્તરના દસ રાજાઓ તેને અગ્નિથી નષ્ટ કરે છે, જ્યારે તે તેના બીજા અને અંતિમ મરણને ભેટે છે.

Cleopatra is a symbol of the twofold nature represented by the atheism of Pharoah’s Egypt, and the religious philosophy of Greece. Her twofold nature represents the statecraft of Egypt and the church craft of Greece. Greek religious philosophy is represented by the Greek goddess Athena, who was enshrined as a statue in her temple, called the Parthenon. Athena is the symbol of wisdom, and as a woman she represents a religion of human education, in contrast with Divine education.

ક્લિયોપાત્રા ફરાઉનના ઇજિપ્તના નાસ્તિકવાદ અને ગ્રીસના ધાર્મિક તત્ત્વજ્ઞાન દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામતા દ્વિગુણ સ્વભાવનું પ્રતીક છે. તેનો આ દ્વિગુણ સ્વભાવ ઇજિપ્તની રાજકીય કૌશલ્યપ્રણાલી અને ગ્રીસની ચર્ચ-કૌશલ્યપ્રણાલીનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. ગ્રીક ધાર્મિક તત્ત્વજ્ઞાનનું પ્રતિનિધિત્વ ગ્રીક દેવી એથેના દ્વારા થાય છે, જેની પ્રતિમા તેના મંદિર, પાર્થનોન,માં સ્થાપિત કરવામાં આવી હતી. એથેના જ્ઞાનનું પ્રતીક છે, અને સ્ત્રી તરીકે તે દૈવી શિક્ષણના વિરોધમાં માનવીય શિક્ષણના ધર્મનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

The two horns of the United States are Republicanism and Protestantism, which were typified in France by Egypt and Sodom. Egypt is statecraft and Sodom is church craft; thus, Republicanism aligns with Egypt and Protestantism with Sodom. Republicanism is Egypt and Protestantism is Sodom and Greece. The symbol of human education is the Greek goddess Athena, whose temple was the Parthenon that finds its modern twin in Nashville, Tennessee’s Parthenon temple. The symbol of the corrupt church that aligns with the Republican horn in the United States at the Sunday law is represented as Cleopatra, Ashtaroth, Salome and Sodom.

યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સના બે શિંગડા રિપબ્લિકનિઝમ અને પ્રોટેસ્ટન્ટિઝમ છે, જેનું ફ્રાન્સમાં મિસર અને સદોમ દ્વારા પ્રતિકરૂપ દર્શાવવામાં આવ્યું હતું. મિસર રાજ્યકૌશલ્ય છે અને સદોમ ચર્ચકૌશલ્ય છે; તેથી, રિપબ્લિકનિઝમ મિસર સાથે અને પ્રોટેસ્ટન્ટિઝમ સદોમ સાથે સુસંગત થાય છે. રિપબ્લિકનિઝમ મિસર છે અને પ્રોટેસ્ટન્ટિઝમ સદોમ અને ગ્રીસ છે. માનવીય શિક્ષણનું પ્રતીક ગ્રીક દેવી એથેના છે, જેના મંદિરનું નામ પાર્થેનોન હતું, અને તેનું આધુનિક જોડિયું ટેનેસીના નૅશવિલ સ્થિત પાર્થેનોન મંદિરમાં જોવા મળે છે. યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં રવિવારના કાનૂનના સમયે રિપબ્લિકન શિંગડા સાથે સંકલિત થતી ભ્રષ્ટ ચર્ચનું પ્રતીક ક્લિયોપાત્રા, અષ્ટારોથ, સલோમે અને સદોમ તરીકે દર્શાવવામાં આવે છે.

Cleopatra portrays the atheism of Pharoah and the religion of the Greeks. The religion that accompanies the philosophy of atheism is the worship of Greek education. Jesus always illustrates the end with the beginning and the tree in the garden that was forbidden to eat was the tree of the knowledge of good and evil, typifying the religion of Greek philosophy that Sister White calls, “higher education.” It identifies and emphasizes Cleopatra’s Greek religion of wisdom as the corrupted and counterfeit of true education in the great controversy between Christ and Satan.

ક્લિઓપાત્રા ફરાઉનના નાસ્તિકત્વ અને ગ્રીકોના ધર્મનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. નાસ્તિકત્વના તત્ત્વજ્ઞાન સાથે ચાલતો ધર્મ ગ્રીક શિક્ષણની ઉપાસના છે. યેશુ હંમેશા આરંભ દ્વારા અંતનું દૃષ્ટાંત આપે છે, અને બગીચામાં જે વૃક્ષનું ફળ ખાવા મનાઈ હતી તે સારા અને ખરાબના જ્ઞાનનું વૃક્ષ હતું, જે ગ્રીક તત્ત્વજ્ઞાનના ધર્મનું પ્રતિરૂપ છે, જેને સિસ્ટર વ્હાઇટ “higher education” કહે છે. તે ખ્રિસ્ત અને શૈતાન વચ્ચેના મહાસંઘર્ષમાં સત્ય શિક્ષણના ભ્રષ્ટ અને નકલી રૂપ તરીકે ક્લિઓપાત્રાના જ્ઞાનના ગ્રીક ધર્મને ઓળખે છે અને તેના પર ભાર મૂકે છે.

Nashville, Tennessee is called the “Athens of the south,” and Cleopatra was the last literal queen of the south. The last queen of the south typified the next and first spiritual king of the south, fulfilled by atheistic France. Atheistic France typifies the United States, where in Nashville, Tennessee, “Athens of the south” the Parthenon temple for the goddess Athena is symbolically represented. The temple is located at 2500 West End in Nashville. The number twenty-five represents the closed door of Matthew twenty-five’s three parables. Cleopatra as both the queen of the “south” and “west” comes to her “end” in Athens of the south.

નેશવિલ, ટેનેસી ને “દક્ષિણનું એથેન્સ” કહેવામાં આવે છે, અને ક્લિઓપેટ્રા દક્ષિણની છેલ્લી શાબ્દિક રાણી હતી. દક્ષિણની છેલ્લી રાણીએ દક્ષિણના આવનારા અને પ્રથમ આધ્યાત્મિક રાજાનું પ્રતીકાત્મક પૂર્વરૂપ દર્શાવ્યું, જેની પરિપૂર્ણતા નાસ્તિક ફ્રાંસમાં થઈ. નાસ્તિક ફ્રાંસ સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકાનું પ્રતીકાત્મક પૂર્વરૂપ છે, જ્યાં નેશવિલ, ટેનેસીમાં—“દક્ષિણનું એથેન્સ”—દેવી એથેનાના પાર્થનોન મંદિરનું પ્રતીકાત્મક નિરૂપણ કરવામાં આવ્યું છે. આ મંદિર નેશવિલમાં 2500 વેસ્ટ એન્ડ ખાતે આવેલું છે. પચ્ચીસ સંખ્યા મત્તી પચ્ચીસની ત્રણ દૃષ્ટાંતોના બંધ દ્વારનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. ક્લિઓપેટ્રા, “દક્ષિણ” અને “પશ્ચિમ” બન્નેની રાણી તરીકે, દક્ષિણના એથેન્સમાં પોતાના “અંત” સુધી આવે છે.

With these considerations of Actium, Cleopatra, Augustus and Antony we return to verse twenty-four through verse thirty of Daniel eleven. Perhaps, the vaguest part of the passage is when they speak lies at one table.

એક્ટિયમ, ક્લીઓપેટ્રા, ઑગસ્ટસ અને એન્ટની સંબંધિત આ વિચારણાઓ સાથે આપણે દાનિએલ અગિયારના ચોવીસમી કલમથી ત્રીસમિ કલમ સુધી પાછા ફરીએ છીએ. કદાચ, આ વિભાગનો સૌથી અસ્પષ્ટ ભાગ એ છે કે જ્યારે તેઓ એક જ મેજ પર બેસીને અસત્ય બોલે છે.

> And both these kings’ hearts shall be to do mischief, and they shall speak lies at one table; but it shall not prosper: for yet the end shall be at the time appointed. Daniel 11:27.

> અને આ બન્ને રાજાઓના હૃદય અનિષ્ટ કરવા માટે લાગેલા રહેશે, અને તેઓ એક જ મેજ પર બેસીને જૂઠું બોલશે; પરંતુ તે સફળ નહીં થાય; કેમ કે અંત તો હજી નિર્ધારિત સમયમાં જ આવશે. દાનિયેલ 11:27.

The time appointed in the verse is 330, the end of the “time” of verse twenty-four. The time appointed represents the Sunday law for the United States and it also represents the close of human probation for the world. Before the Sunday law the two kings, whose hearts were to do mischief will speak lies to one another at one table. Before the Sunday law of verses sixteen and forty-one of Daniel eleven, two kings will speak lies at one table, but their lies do not prosper. Who are the two kings that speak lies to one another? Before we answer that thought, I will remind us of some symbolism we have previously addressed in this series.

આ વાક્યમાં નિર્ધારિત સમય 330 છે, જે ચોવીસમા વાક્યના “સમય”નો અંત છે. નિર્ધારિત સમય યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ માટેના રવિવારના કાયદાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે અને તે વિશ્વ માટે માનવીય કૃપાકાળના સમાપનનું પણ પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. રવિવારના કાયદા પહેલાં, તે બે રાજાઓ, જેઓનાં હૃદયો દુષ્ટતા કરવા માટે હતા, એક જ મેજ પર એકબીજાને જૂઠું કહેશે. દાનિયેલ અગિયારના સોળમા અને એકતાલીસમા વાક્યોના રવિવારના કાયદા પહેલાં, બે રાજાઓ એક જ મેજ પર જૂઠું કહેશે, પરંતુ તેમનું જૂઠું સફળ થતું નથી. એકબીજાને જૂઠું કહેનારા તે બે રાજાઓ કોણ છે? આપણે તે વિચારનો ઉત્તર આપીએ તે પહેલાં, આ શ્રેણીમાં આપણે અગાઉ ધ્યાનમાં લીધેલા કેટલાક પ્રતીકોની હું તમને યાદ અપાવું છું.

The four Roman rulers represent a variety of prophetic symbols depending on what context they are considered. Though Roman rulers, as a symbol they essentially represent the prophetic history of ancient Judah as they transitioned from the Seleucid domination into the domination of the Romans.

આ ચાર રોમન શાસકો, તેઓને કયા સંદર્ભમાં વિચારવામાં આવે છે તેના આધારે, ભવિષ્યવાણીના વિવિધ પ્રતીકોનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. તેઓ રોમન શાસકો હોવા છતાં, પ્રતીકરૂપે તેઓ મૂળભૂત રીતે પ્રાચીન યહૂદાહના ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જ્યારે તે સેલ્યુસિડોના પ્રભુત્વમાંથી રોમનોના પ્રભુત્વમાં પરિવર્તિત થયું હતું.

Pompey was a general and the next three Roman rulers were all Caesars. Julius in relation to Augustus represented two threefold unions with the two triumvirates, the first unofficial, the second official. All four rulers represent the Sunday law in certain contexts. Pompey conquered the glorious land, Julius, represented by twenty-three stab wounds is the first angel, for he is the first Caesar, and he typifies the third angel, which was Tiberias. Tiberias at the cross, which is the Sunday law is also represented by twenty-three, for twenty-three represents the at-one-ment; and the cross is a most essential part of the work of Christ in combining His Divinity with our humanity. So, Julius and Tiberias are the first and third message, represented by twenty-three.

પોમ્પેય એક સેનાપતિ હતો, અને ત્યારબાદના ત્રણ રોમન શાસકો બધા સીઝર હતા. ઓગસ્ટસની તુલનામાં જુલિયસે બે ત્રિવિધી સંઘો દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ કર્યું હતું, જે બે ટ્રાયુમ્વિરેટ્સ સાથે સંબંધિત હતા—પહેલો અનૌપચારિક, બીજો સત્તાવાર. નિશ્ચિત સંદર્ભોમાં આ ચારેય શાસકો રવિવારના કાયદાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. પોમ્પેયે મહિમાવંત ભૂમિને જીતી લીધી; જુલિયસ, જે ત્રેવીસ છરીના ઘા દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, પ્રથમ દૂત છે, કારણ કે તે પ્રથમ સીઝર છે; અને તે ત્રીજા દૂતનું પ્રતીકરૂપ છે, જે ટિબેરિયસ હતો. ક્રૂસ પરનો ટિબેરિયસ, જે રવિવારનો કાયદો છે, તે પણ ત્રેવીસ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, કારણ કે ત્રેવીસ at-one-mentનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે; અને ક્રૂસ ખ્રિસ્તના કાર્યનો એક અતિઆવશ્યક ભાગ છે, જેમાં તેઓ પોતાની દૈવીત્વને અમારી માનવતા સાથે એકીકૃત કરે છે. આથી, જુલિયસ અને ટિબેરિયસ પ્રથમ અને ત્રીજો સંદેશ છે, જે ત્રેવીસ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે.

Julius was not the romantic figure he is often portrayed as in Hollywood lore; he was a ruthless man bent on power. Tiberias was worse than Julius, for his vileness is even addressed in the verse, for the last letter of the Hebrew alphabet is twenty-two and the first letter is one. The alpha is smaller than the omega and Tiberias’ vileness is located in verse twenty-two, which is the last letter of the Hebrew alphabet, and in between the two vile persons represented by Julius and Tiberias was Augustus. Augustus represents the height of the glory of Rome’s power and prestige. As the opposite of the first and third message he is represented by the letter thirteen, which is a symbol of rebellion. Augustus secured his kingdom by subduing the rebellion of Antony and Cleopatra, the most famous rebellion of Rome’s history.

જુલિયસ તેવો રોમેન્ટિક પુરુષ નહોતો જેમ હોલિવૂડની કથાઓમાં તેને ઘણી વાર દર્શાવવામાં આવે છે; તે સત્તા માટે તત્પર અને નિર્દયી માણસ હતો. ટિબેરીયાસ જુલિયસ કરતાં પણ વધુ દુષ્ટ હતો, કેમ કે તેની નીચતા તો આ વચનમાં પણ ઉલ્લેખિત છે, કારણ કે હિબ્રૂ મૂળાક્ષરનો છેલ્લો અક્ષર બાવીસમો છે અને પ્રથમ અક્ષર એકમો છે. આલ્ફા ઓમેગા કરતાં નાનું છે અને ટિબેરીયાસની નીચતા બાવીસમા વચનમાં સ્થિત છે, જે હિબ્રૂ મૂળાક્ષરનો છેલ્લો અક્ષર છે; અને જુલિયસ તથા ટિબેરીયાસ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામેલા આ બે દુષ્ટ પુરુષોના વચ્ચે ઑગસ્ટસ હતો. ઑગસ્ટસ રોમની શક્તિ અને પ્રતિષ્ઠાના વૈભવના શિખરનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. પ્રથમ અને ત્રીજા સંદેશાના વિરુદ્ધરૂપે તે તેરમા અક્ષર દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, જે બળવોનું પ્રતીક છે. ઑગસ્ટસે એન્ટની અને ક્લિયોપેટ્રાના બળવાને દમન કરીને પોતાનું રાજ્ય સુરક્ષિત કર્યું, જે રોમના ઇતિહાસનો સર્વવિખ્યાત બળવો હતો.

Augustus is the Roman power who conquered the third obstacle and in doing so he represented the Sunday law, and the Roman power who reigns during the forty-two symbolic months of Revelation thirteen’s chapter of rebellion. When placed before the Sunday law Pompey is both 1798 and 1989, making Pompey a symbol of Antiochus Magnus ending the fourth Syrian War from 219 unto 217 BC, in fulfillment of verse ten of chapter eleven. Julius Caesar is then aligned with verses eleven and twelve and the battle of the borderline, the battle of Raphia in 217 BC. There Julius is also Antiochus Magnus, and Augustus Caesar is also Antiochus Magnus in verse fifteen’s battle of Panium. Then in verse sixteen Tiberias is the Sunday law, but he is not Antiochus Magnus, for there he is Pompey, for Jesus always illustrates the end with the beginning. The verse marks the end of the Seleucid Empire typifying the end of the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy.

ઓગસ્ટસ એ તે રોમન સત્તા છે જેણે ત્રીજા અવરોધને જીત્યો, અને એવું કરતાં તેણે રવિવારના કાયદાનું પ્રતિનિધિત્વ કર્યું, તથા તે રોમન સત્તા પણ છે જે વિદ્રોહના પ્રકાશનના તેરમા અધ્યાયના પ્રતીકાત્મક બેતાલીસ મહિનાઓ દરમ્યાન શાસન કરે છે. જ્યારે તેને રવિવારના કાયદા પૂર્વે મૂકવામાં આવે છે, ત્યારે પોમ્પેય 1798 અને 1989 બન્ને છે, જેથી પોમ્પેય અંતિયોખસ મેગ્નસનું પ્રતીક બને છે, જેમણે અધ્યાય અગિયારના શ્લોક દસની પૂર્ણતામાં ઈ.સ.પૂ. 219 થી 217 સુધી ચાલેલા ચોથા સીરિયન યુદ્ધનો અંત લાવ્યો. ત્યારબાદ જુલિયસ સીઝર શ્લોક અગિયાર અને બાર સાથે, તેમજ સીમારેખાના યુદ્ધ, એટલે કે ઈ.સ.પૂ. 217ના રાફિયાના યુદ્ધ સાથે સંરેખિત થાય છે. ત્યાં જુલિયસ પણ અંતિયોખસ મેગ્નસ છે, અને ઓગસ્ટસ સીઝર પણ શ્લોક પંદરના પાનિયમના યુદ્ધમાં અંતિયોખસ મેગ્નસ છે. ત્યારબાદ શ્લોક સોળમાં ટાઇબેરિયસ રવિવારનો કાયદો છે, પરંતુ ત્યાં તે અંતિયોખસ મેગ્નસ નથી, કારણ કે ત્યાં તે પોમ્પેય છે, કેમ કે ઈસુ હંમેશા અંતને શરૂઆત દ્વારા દર્શાવે છે. આ શ્લોક સેલ્યુસિડ સામ્રાજ્યના અંતને ચિહ્નિત કરે છે, જે બાઇબલની ભવિષ્યવાણીના છઠ્ઠા રાજ્ય તરીકે સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકાના અંતનું પ્રતિકરૂપ છે.

There are more alignments to be made of the four Roman rulers, and the line represents the hidden history of verse forty. The Maccabean line of verse twenty-three also illustrates the hidden history of verse forty. Then in verses twenty-four, the story of pagan Imperial Rome is represented by a time—three hundred and sixty years. The line of Roman history represented from verse twenty-four through to verse thirty is also an illustration of the hidden history of verse forty. It ends in verse thirty-one when the subject changes from pagan to papal Rome. Pagan Rome is still in the verse, but there it is not represented as the fourth kingdom of Bible prophecy, but as the political power that placed the papacy on the throne in 538. In 538 the papacy passed a Sunday law, so verse thirty-one is aligning with verses sixteen and forty-one. Verse twenty-four introduced the battle of Actium and the history associated with the line.

ચાર રોમન શાસકોના વધુ સુસંગત સમન્વયો હજી કરવામાં આવવાના છે, અને આ રેખા ચાલીસમી કલમના ગુપ્ત ઇતિહાસનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. તેવી જ રીતે, તેવીસમી કલમની મક્કાબી રેખા પણ ચાલીસમી કલમના ગુપ્ત ઇતિહાસને ચિત્રિત કરે છે. ત્યારબાદ ચોવીસમીથી ત્રીસમી કલમોમાં મૂર્તિપૂજક સમ્રાટીય રોમનો ઇતિહાસ સમયગાળાના સ્વરૂપે—ત્રણસો સાઠ વર્ષ—રૂપે દર્શાવવામાં આવ્યો છે. ચોવીસમી કલમથી લઈને ત્રીસમી કલમ સુધી રજૂ થયેલી રોમન ઇતિહાસની આ રેખા પણ ચાલીસમી કલમના ગુપ્ત ઇતિહાસનું એક દૃષ્ટાંત છે. તે એકત્રીસમી કલમમાં સમાપ્ત થાય છે, જ્યાં વિષય મૂર્તિપૂજક રોમમાંથી પાપલ રોમ તરફ બદલાય છે. મૂર્તિપૂજક રોમ હજી પણ આ કલમમાં છે, પરંતુ ત્યાં તેને બાઈબલની ભવિષ્યવાણીના ચોથા રાજ્ય તરીકે નહીં, પરંતુ તે રાજકીય સત્તા તરીકે દર્શાવવામાં આવ્યું છે જેણે 538માં પાપાસત્તાને સિંહાસન પર સ્થાપિત કરી. 538માં પાપાસત્તાએ રવિવારનો કાયદો પસાર કર્યો; તેથી એકત્રીસમી કલમ સોળમી અને એકતાલીસમી કલમો સાથે સુસંગત થાય છે. ચોવીસમી કલમે એક્ટિયમના યુદ્ધ તથા આ રેખા સાથે સંબંધિત ઇતિહાસનો પરિચય કરાવ્યો.

Verse twenty-four is identifying when pagan Rome began to rule supremely for three hundred and sixty years, and then in verse thirty-one papal Rome begins to rule supremely for twelve hundred and sixty-years. The beginning and ending of the line bear the signature of Christ, the Alpha and Omega. In the verses we have the history of Marc Antony, Cleopatra and Augustus Caesar. In verse sixteen pagan Rome conquered the Seleucid Empire in 65 BC, and then Judah in 63 BC. The third obstacle of Actium in 31 BC identified the end of the kingdom of Egypt, as typified by the first obstacles of the Seleucid’s in 65 BC. Once again, we find the signature of the First and the Last. 65 BC was the first of three obstacles and it represented the conquering of the king of the north and 31 BC represented the third of three obstacles and it represented the conquering of the king of the south. Judah, as the middle obstacle of the three obstacles, was having a civil war within the walls of Jerusalem when Pompey arrived in 63 BC. The second obstacle is a symbol of rebellion.

ચોવીસમો વચન એ ઓળખાવે છે કે મૂર્તિપૂજક રોમએ ક્યારે ત્રણસો સાઠ વર્ષ સુધી સર્વોચ્ચ રીતે શાસન કરવાનું શરૂ કર્યું, અને પછી એકત્રીસમો વચનમાં પાપાસત્તાક રોમ બારસો સાઠ વર્ષ સુધી સર્વોચ્ચ રીતે શાસન કરવાનું શરૂ કરે છે. રેખાનો આરંભ અને અંત ખ્રિસ્તની મુદ્રા, આલ્ફા અને ઓમેગા, ધારણ કરે છે. આ વચનોમાં આપણે માર્ક એન્ટની, ક્લિયોપાત્રા અને ઑગસ્ટસ સીઝરનો ઇતિહાસ જોવા મળે છે. સોળમા વચનમાં મૂર્તિપૂજક રોમએ ઇ.સ.પૂ. 65માં સેલ્યુસિડ સામ્રાજ્યને, અને ત્યારબાદ ઇ.સ.પૂ. 63માં યહૂદાને જીત્યું. ઇ.સ.પૂ. 31માં એક્ટિયમનો ત્રીજો અવરોધ મિસરની રાજ્યસત્તાના અંતને ઓળખાવે છે, જેમ ઇ.સ.પૂ. 65માં સેલ્યુસિડોના પ્રથમ અવરોધોએ પૂર્વરૂપે દર્શાવ્યું હતું. ફરી એક વાર, આપણે પ્રથમ અને અંતિમની મુદ્રા શોધીએ છીએ. ઇ.સ.પૂ. 65 ત્રણ અવરોધોમાં પહેલો હતો અને તે ઉત્તર દિશાના રાજાને જીતવાનું પ્રતિનિધિત્વ કરતો હતો, અને ઇ.સ.પૂ. 31 ત્રણ અવરોધોમાં ત્રીજો હતો અને તે દક્ષિણ દિશાના રાજાને જીતવાનું પ્રતિનિધિત્વ કરતો હતો. યહૂદા, આ ત્રણ અવરોધોમાં મધ્યસ્થ અવરોધ તરીકે, જ્યારે પોમ્પેઈ ઇ.સ.પૂ. 63માં આવ્યો ત્યારે યેરૂશાલેમની ભીંતોની અંદર ગૃહયુદ્ધ ભોગવી રહ્યો હતો. બીજો અવરોધ બળવાના પ્રતીકરૂપ છે.

In 538, the third obstacle for papal Rome was driven out of the City of Rome. That obstacle was the Goths, and there the fifth kingdom of Bible prophecy began; right where the fourth kingdom ended. And just as the fourth kingdom began at its third obstacle, the kingdom of Egypt was defeated, as had been typified in the first obstacle of the Seleucid kingdom. This identifies that the prophetic testimony found in verses twenty-four through to verse thirty, represent a line that is also to be located in the hidden history of verse forty. For this reason, it is essential to consider the various prophetic relationships that are represented by Marc Antony, Cleopatra, Julius Caesar, Pompey and Augustus Caesar.

ઈ.સ. 538માં, પાપલ રોમ માટેનો ત્રીજો અવરોધ રોમના શહેરમાંથી દૂર કરવામાં આવ્યો. તે અવરોધ ગોથો હતા, અને ત્યાં બાઈબલની ભવિષ્યવાણીનું પાંચમું રાજ્ય આરંભ્યું; બરાબર ત્યાં જ, જ્યાં ચોથું રાજ્ય સમાપ્ત થયું હતું. અને જેમ ચોથું રાજ્ય તેના ત્રીજા અવરોધ પર શરૂ થયું, તેમ ઇજિપ્તનું રાજ્ય પરાજિત થયું, જેમનું પ્રતીકીકરણ સેલ્યુસિડ રાજ્યના પ્રથમ અવરોધમાં કરવામાં આવ્યું હતું. આ દર્શાવે છે કે ચોવીસમીથી લઈને ત્રીસમી કલમ સુધી મળતું ભવિષ્યવાણીનું સાક્ષ્ય એવી એક રેખાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેને ચાલીસમી કલમના ગુપ્ત ઇતિહાસમાં પણ શોધવી આવશ્યક છે. આ કારણસર, Marc Antony, Cleopatra, Julius Caesar, Pompey અને Augustus Caesar દ્વારા પ્રતિનિધિત વિવિધ ભવિષ્યવાણીય સંબંધોને વિચારમાં લેવું આવશ્યક છે.

So is the vaguest part of the passage of verse twenty-four unto thirty, when they speak lies at one table?

ત્યારે ચોવીસમીથી ત્રીસમી કલમ સુધીના આ પાઠનો સૌથી અસ્પષ્ટ ભાગ એવો છે કે જ્યારે તેઓ એક જ મેજ પર અસત્ય બોલે છે?

> And both these kings’ hearts shall be to do mischief, and they shall speak lies at one table; but it shall not prosper: for yet the end shall be at the time appointed. Daniel 11:27.

> અને આ બન્ને રાજાઓના હૃદયો દુષ્ટતા કરવા તરફ લાગેલા રહેશે, અને તેઓ એક જ મેજ પર બેસીને જૂઠું બોલશે; તોય તે સફળ થશે નહીં, કારણ કે અંત તો હજી નિર્ધારિત સમયમાં જ આવશે. દાનિયેલ 11:27.

Uriah Smith identifies the two kings as Marc Antony and Augustus Caesar.

યૂરિયા સ્મિથ આ બે રાજાઓને માર્ક એન્ટની અને ઑગસ્ટસ સીઝર તરીકે ઓળખાવે છે.

> “Verse twenty-seven quoted

> “સત્તાવીસમો શ્લોક ઉદ્ધૃત કર્યો”

> “Antony and Caesar were formerly in alliance. Yet under the garb of friendship they were both aspiring and intriguing for universal dominion. Their protestations of deference to, and friendship for, each other, were the utterances of hypocrites. They spoke lies at one table. Octavia, the wife of Antony and sister of Caesar, declared to the people of Rome at the time Antony divorced her, that she had consented to marry him solely with the hope that it would prove a pledge of union between Caesar and Antony. But that counsel did not prosper. The rupture came; and in the conflict that ensued, Caesar came off entirely victorious.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 276.

> “એન્ટની અને સીઝર અગાઉ ગાંઠબંધનમાં હતા. તથાપિ મિત્રતાના આવરણ હેઠળ તેઓ બંને સર્વવ્યાપી સત્તા માટે મહત્ત્વાકાંક્ષા રાખતા અને કાવતરાં ગૂંથતા હતા. એકબીજા પ્રત્યે આદર દર્શાવતાં અને મિત્રતા વ્યક્ત કરતાં તેમના વચનો કપટીઓના ઉક્તિઓ હતા. તેઓ એક જ મેજ પર બેઠા બેઠા અસત્ય બોલતા હતા. એન્ટનીની પત્ની અને સીઝરની બહેન ઑક્ટાવિયાએ, એન્ટનીએ તેને તલાક આપ્યો તે સમયે, રોમના લોકોને જાહેર કર્યું કે તેણીએ તેની સાથે લગ્ન કરવા માટે માત્ર આ આશાથી સંમતિ આપી હતી કે તે સીઝર અને એન્ટની વચ્ચેના એકતાનું પ્રતિજ્ઞાચિહ્ન સાબિત થશે. પરંતુ તે યોજના સફળ થઈ નહીં. વિચ્છેદ થયો; અને ત્યારબાદ થયેલા સંઘર્ષમાં, સીઝર સંપૂર્ણ રીતે વિજયી નીવડ્યો.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 276.

When Octavia identified that her marriage to Antony was as a pledge of union, it identified the marital alliance which had been typified earlier in chapter eleven with the Hellenistic-era marriage of Berenice to the Seleucid king Antiochus II Theos around 252 BC. Berenice was the daughter of Ptolemy II Philadelphus. Octavia and Berenice represent diplomatic marriages or prophetically, treaties. Verses five through ten identify the history of the diplomatic marriage between the southern and northern kingdoms, and when Marc Antony and Octavian, later known as Augustus Caesar, arranged the marriage, they also divided the kingdom into east and west.

જ્યારે ઓક્ટેવિયાએ ઓળખ્યું કે એન્ટની સાથે તેનું લગ્નબંધન એક એકતાની ગીરવીરૂપે હતું, ત્યારે તેણે તે વૈવાહિક સંધિને ઓળખાવી, જેને અગાઉ અધ્યાય અગિયારમાં અંદાજે ઈ.સ.પૂર્વે 252માં બેરીનિસનું સેલ્યુસિડ રાજા એન્ટિયોખસ II થિઓસ સાથે થયેલું હેલેનિસ્ટિક યુગનું લગ્ન તરીકે પ્રતિરૂપિત કરવામાં આવ્યું હતું. બેરીનિસ પ્ટોલેમી II ફિલાડેલ્ફસની પુત્રી હતી. ઓક્ટેવિયા અને બેરીનિસ રાજદ્વારી લગ્નોનું, અથવા ભવિષ્યવાણીની દૃષ્ટિએ કહીએ તો, સંધિઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. પાંચથી દસમા વચનો દક્ષિણ અને ઉત્તરનાં રાજ્યો વચ્ચેના રાજદ્વારી લગ્નનો ઇતિહાસ દર્શાવે છે, અને જ્યારે માર્ક એન્ટની તથા ઓક્ટેવિયન, જે પછી ઑગસ્ટસ સીઝર તરીકે ઓળખાયો, એ આ લગ્નની વ્યવસ્થા કરી, ત્યારે તેમણે રાજ્યને પૂર્વ અને પશ્ચિમમાં પણ વહેંચી નાખ્યું.

The Pact of Brundisium (40 BC) was a negotiated settlement between Marc Antony and Octavian (later Augustus) to resolve tensions in the Second Triumvirate after near-civil war. It involved dividing Roman territories (Antony east, Octavian west) and was sealed by Antony’s marriage to Octavia (Octavian’s sister). In 39 BC the original five-year Triumvirate term expired, Antony sailed to Italy with 300+ ships that were initially denied to land at Brundisium, so they ultimately docked at Tarentum. Octavian met him there after prolonged mediations produced by an unwillingness of Antony’s army to fight with Octavian’s army and vise versa. Octavia played a key mediating role, persuading Antony to support Octavian against Sextus Pompey. They renewed the Triumvirate for another five years (to 32 BC), with Antony providing Octavian 120 ships in exchange for promised troops (which Octavian later withheld).

બ્રુન્ડિસિયમનો કરાર (ઈ.સ.પૂ. 40) માર્ક એન્ટની અને ઓક્ટાવિયન (પછીના ઑગસ્ટસ) વચ્ચે થયેલ એક વાટાઘાટથી પ્રાપ્ત સમાધાન હતો, જેનો હેતુ નજીક આવી ગયેલા ગૃહયુદ્ધ પછી બીજા ટ્રાયઉમ્વિરેટમાં ઊભી થયેલી તણાવપૂર્ણ સ્થિતિને નિવારવાનો હતો. તેમાં રોમના પ્રદેશોના વિભાજનનો સમાવેશ થતો હતો (એન્ટનીને પૂર્વ અને ઓક્ટાવિયનને પશ્ચિમ), અને એન્ટનીના ઓક્ટાવિયા (ઓક્ટાવિયનની બહેન) સાથેના વિવાહ દ્વારા તેને મુહરબદ્ધ કરવામાં આવ્યો હતો. ઈ.સ.પૂ. 39માં ટ્રાયઉમ્વિરેટનો મૂળ પાંચ વર્ષનો સમયગાળો પૂર્ણ થયો. એન્ટની 300થી વધુ જહાજો લઈને ઇટાલી તરફ જહાજે ગયો, પરંતુ શરૂઆતમાં તેને બ્રુન્ડિસિયમ ખાતે ઉતરવાની પરવાનગી આપવામાં આવી નહોતી; તેથી અંતે તેઓ ટેરેન્ટમ ખાતે ઉતર્યા. એન્ટનીની સેનાની ઓક્ટાવિયનની સેનાથી લડવાની અનિચ્છા અને તે જ રીતે ઓક્ટાવિયનની સેનાની એન્ટનીની સેનાથી લડવાની અનિચ્છાથી ઉદ્ભવેલી દીર્ઘકાલીન મધ્યસ્થતાઓ પછી ઓક્ટાવિયન ત્યાં તેને મળવા આવ્યો. ઓક્ટાવિયાએ મધ્યસ્થ તરીકે મહત્વપૂર્ણ ભૂમિકા ભજવી, અને સેક્ટસ પોમ્પેઇ સામે ઓક્ટાવિયનને ટેકો આપવા એન્ટનીને મનાવ્યો. તેમણે ટ્રાયઉમ્વિરેટને વધુ પાંચ વર્ષ માટે (ઈ.સ.પૂ. 32 સુધી) નવીકરણ કર્યું; જેમાં એન્ટનીએ વચનબદ્ધ સૈન્યદળોના બદલે ઓક્ટાવિયનને 120 જહાજો આપ્યાં (જે સૈન્યદળો ઓક્ટાવિયને પછી આપ્યાં નહોતાં).

In 32 BC there was an open break between the two antagonists. Relations had deteriorated through propaganda, Antony’s eastern focus (with Cleopatra), and Octavian’s consolidation in the west. Octavian rejected later conference proposals from Antony before Actium.

ઈ.સ.પૂર્વે ૩૨માં આ બે વિરોધીઓ વચ્ચે ખુલ્લો વિભાજન થયો. પ્રચારયુદ્ધ, એન્ટોનીનો પૂર્વ તરફનો ઝોક (ક્લિયોપાત્રા સાથે), અને પશ્ચિમમાં ઓક્ટાવિયાન દ્વારા સત્તાનું એકીકરણ—આ બધાના કારણે પરસ્પર સંબંધો બગડી ગયા હતા. એક્ટિયમ પહેલાં એન્ટોનીએ પછીથી કરેલા પરિષદના પ્રસ્તાવો ઓક્ટાવિયાને નામંજૂર કર્યા.

In the diplomatic marriage with the king of the north (Antiochus) and the king of the south (Ptolemy), it was the southern king that supplied the bride, with the diplomatic marriage of Antony (the east) and Octavian (the west); the bride was supplied by the west. Both diplomatic marriages failed and the supplier of the daughter or sister was ultimately victorious over the power who broke the treaty.

ઉત્તરના રાજા (એન્ટિયોકસ) અને દક્ષિણના રાજા (ટોલેમી) વચ્ચેના રાજદ્વારીય લગ્નમાં કન્યા દક્ષિણના રાજાએ આપી હતી; એન્ટની (પૂર્વ) અને ઓક્ટેવિયન (પશ્ચિમ)ના રાજદ્વારીય લગ્નમાં કન્યા પશ્ચિમે આપી હતી. બંને રાજદ્વારીય લગ્ન નિષ્ફળ ગયા, અને પુત્રી અથવા બહેન આપનાર પક્ષ અંતે તે શક્તિ પર વિજયી થયો જેણે કરારનો ભંગ કર્યો.

## The Testimony of Three

ત્રણની સાક્ષી

At the end of the Seleucid Empire there was a third treaty where lies were spoke at one table. This occurred in the context of the Fifth Syrian War (202–195 BC), when Antiochus III Magnus exploited the weakness of the Ptolemaic Kingdom after Ptolemy IV Philopator’s death in 204 BC. Ptolemy V Epiphanes (Ptolemy V) ascended the throne as a child (around age 5–6), leaving Egypt under regents and vulnerable to internal chaos, native revolts, and external threats.

સેલ્યુસિડ સામ્રાજ્યના અંતકાળે ત્રીજી એવી સંધિ થઈ હતી જેમાં એક જ મેજ પર બેઠા બેઠા ખોટી વાતો બોલાઈ હતી. આ ઘટના પાંચમા સીરિયન યુદ્ધ (202–195 BC)ના સંદર્ભમાં બની, જ્યારે ઇ.સ.પૂર્વે 204માં ટોલેમી IV ફિલોપેટરના અવસાન પછી એન્ટિયોખસ III મેગ્નસે ટોલેમીય રાજ્યની નિર્બળતાનો લાભ ઉઠાવ્યો. ટોલેમી V એપિફેનેસ (ટોલેમી V) બાળાવસ્થામાં (આશરે 5–6 વર્ષની વયે) સિંહાસન પર આરૂઢ થયો, જેના પરિણામે મિસર રાજ્યપાલકોના અધિન રહી ગયું અને આંતરિક અસ્થિરતા, સ્થાનિક બળવાઓ તથા બાહ્ય ભયોની દૃષ્ટિએ અતિ સંવેદનશીલ બન્યું.

Antiochus Magnus had already invaded and seized much of the Ptolemaic territories in Coele-Syria, Palestine, and Asia Minor after victories like the Battle of Panium (200 BC). Rather than fully conquering Egypt (which risked Roman intervention, as Rome was pressuring him to stay out of certain areas), he pursued a diplomatic marriage alliance as a “protector” figure. In 197/195 BC, as part of the peace treaty ending the war, Antiochus Magnus betrothed and then married his young daughter Cleopatra I Syra (also called Cleopatra Syra) to the child Ptolemy V (the marriage took place in 193 BC at Raphia; Ptolemy was 16, Cleopatra 10).

એન્ટિયોખસ મેગ્નસે પેનીયમના યુદ્ધ (ઈ.સ.પૂ. 200) જેવી જીતો પછી કોએલે-સીરિયા, પેલેસ્ટાઇન અને એશિયા માઇનરમાં આવેલા પ્ટોલેમિક પ્રદેશોના મોટા ભાગ પર પહેલેથી જ આક્રમણ કરીને કબજો મેળવી લીધો હતો। મિસરને સંપૂર્ણપણે જીતી લેવા કરતાં (જેનાથી રોમના હસ્તક્ષેપનો ભય હતો, કારણ કે રોમ તેને કેટલીક ચોક્કસ ભૂમિઓથી દૂર રહેવા માટે દબાણ કરી રહ્યું હતું), તેણે “રક્ષક” સ્વરૂપે એક રાજદ્વારી વૈવાહિક ગઠબંધનનો માર્ગ અપનાવ્યો। ઈ.સ.પૂ. 197/195માં, યુદ્ધનો અંત લાવનારી શાંતિસંધિના ભાગરૂપે, એન્ટિયોખસ મેગ્નસે પોતાની કુમારી પુત્રી ક્લિયોપેટ્રા I સાયરા (જેને ક્લિયોપેટ્રા સાયરા પણ કહેવામાં આવે છે)નું વરદાન બાળક પ્ટોલેમી V સાથે કર્યું અને પછી તેનું વિવાહ કરાવ્યું (વિવાહ ઈ.સ.પૂ. 193માં રાફિયામાં થયું હતું; તે સમયે પ્ટોલેમીની ઉંમર 16 વર્ષ અને ક્લિયોપેટ્રાની 10 વર્ષ હતી)।

This was framed as a generous gesture: Antiochus positioned himself as an ally and “protector” of the young king, securing peace while retaining gains in Asia. The marriage gave him indirect influence over Egypt through his daughter (he hoped she would remain loyal to her Seleucid roots and act as a pro-Syrian voice in the Ptolemaic court). The ploy backfired for Cleopatra sided with her husband and Egypt, not her father, undermining Antiochus’s long-term control. This mirrors the Pact of Brundisium (40 BC) and related to Roman events in several ways.

આને એક ઉદાર હાવભાવ તરીકે રજૂ કરવામાં આવ્યું હતું: એન્ટિયોખસે પોતાને યુવાન રાજાનો સહયોગી અને “રક્ષક” તરીકે સ્થાપિત કર્યો, એશિયામાં પોતાના લાભોને જાળવી રાખતાં શાંતિ સુનિશ્ચિત કરી. આ લગ્ન દ્વારા તેને પોતાની પુત્રી મારફતે ઇજિપ્ત પર પરોક્ષ પ્રભાવ મળ્યો (તેને આશા હતી કે તે પોતાની સેલ્યૂસિદ વંશीय મૂળ પ્રત્યે વફાદાર રહેશે અને ટોલેમાઈક દરબારમાં સિરિયા-સમર્થક અવાજ તરીકે કાર્ય કરશે). પરંતુ આ ચાલ ઉલટી પડી, કારણ કે ક્લિયોપાત્રાએ પોતાના પિતાની નહીં, પરંતુ પોતાના પતિ અને ઇજિપ્તની તરફેણ લીધી, અને એન્ટિયોખસના દીર્ઘકાલીન નિયંત્રણને ખંડિત કર્યું. આ બ્રુન્ડિસિયમના સંધિ (40 BC)નું પ્રતિબિંબ છે અને અનેક રીતે રોમની ઘટનાઓ સાથે સંબંધિત હતું.

Just as Antony married Octavia (sister of Octavian) to bind rival powers after near-war, Antiochus used his daughter’s marriage to Ptolemy V to formalize a temporary peace and territorial division (Seleucids kept conquests in the north, Ptolemy retained Egypt the south).

જે રીતે એન્ટોનીએ ઓક્ટાવિયા (ઓક્ટાવિયનની બહેન) સાથે લગ્ન કરીને નજીક આવી ગયેલા યુદ્ધ પછી પ્રતિસ્પર્ધી સત્તાઓને બાંધી રાખવાનો પ્રયત્ન કર્યો હતો, તે જ રીતે એન્ટિયોખસે પોતાની પુત્રીનું પ્ટોલેમી V સાથે લગ્ન કરાવીને અસ્થાયી શાંતિ અને પ્રાદેશિક વિભાજનને ઔપચારિક સ્વરૂપ આપ્યું (સેલ્યૂસિદોએ ઉત્તર તરફના જીતેલા પ્રદેશો પોતાના હાથમાં રાખ્યા, જ્યારે પ્ટોલેમીએ દક્ષિણનો મિસર જાળવી રાખ્યો).

Antiochus acted as a de facto guardian over the child-king Ptolemy V (via family ties), similar to how Octavian (and the Triumvirate) positioned themselves amid power vacuums or rivalries. In both cases, the “stronger” figure (Antiochus/Octavian) sought leverage over a vulnerable counterpart through kinship. Both arrangements brought short-term stability but ‘did not prosper’ long-term due to underlying distrust—Cleopatra favored Egypt (undermining Antiochus), while Antony’s eastern focus (Cleopatra VII) led to the breakdown with Octavian.

અન્ટિયોખસે બાળ-રાજા પ્ટોલેમી V પર (કુટુંબીય સંબંધો દ્વારા) હકીકતમાં એક સંરક્ષક તરીકે કાર્ય કર્યું, જેમ ઓક્ટાવિયન (અને ત્રિમૂર્વિરાત) સત્તાના શૂન્યસ્થાન અથવા પ્રતિસ્પર્ધાઓની વચ્ચે પોતાને સ્થિત કરતાં હતા. બંને કિસ્સાઓમાં, “વધુ શક્તિશાળી” વ્યક્તિએ (અન્ટિયોખસ/ઓક્ટાવિયન) કુટુંબીય બંધન દ્વારા નબળી સ્થિતિમાં રહેલા પક્ષ પર પ્રભાવ મેળવવાનો પ્રયત્ન કર્યો. બંને વ્યવસ્થાઓએ ટૂંકા ગાળાની સ્થિરતા લાવી, પરંતુ આંતરિક અવિશ્વાસને કારણે દીર્ઘગાળે ‘સમૃદ્ધિ પામી નહીં’—ક્લિયોપાત્રાએ મિસરની તરફેણ કરી (જેને કારણેન્ટિયોખસનો હેતુ નિષ્ફળ ગયો), જ્યારે એન્ટોનીનું પૂર્વીય કેન્દ્રિત વલણ (ક્લિયોપાત્રા VII સાથે) ઓક્ટાવિયન સાથેના વિઘટન તરફ દોરી ગયું.

Ptolemy V’s minority under regents parallels the instability after Julius Caesar’s death (leading to the Triumvirate’s formation and power struggles). The marriage of Berenice to Antiochus marked the beginning of the Seleucid Empire’s history in Daniel eleven, and the marriage of Antiochus Magnus daughter to the Egyptian child king, marked the ending of the Seleucid Empire. The ending of the marriage of Marc Antony to Octavia marked the ending of the Ptolemaic kingdom. The ending of Judah as God’s covenant people took place at the cross, and that Judean kingdom began with the Maccabees and the league they made with Rome. All of these prophetic lines are represented within the narrative of Daniel chapter eleven, and they all align with the hidden history of verse forty. Beginning in verse five we have the treaty of Berenice, that leads to Antiochus the Great and the treaty of his daughter Cleopatra Syra, that takes place in the history of the Maccabees of verse twenty-three. The Maccabees become part of the line based upon their rebellion against Antiochus Epiphanes, one of the last of the Seleucid Dynasty.

રાજપ્રતિનિધિઓના અધિનસ્ત પ્ટોલેમી Vનું અલ્પવય રાજ જુલિયસ સીઝરના મૃત્યુ પછી આવેલી અસ્થિરતાને સમાનાંતર છે (જેના પરિણામે ટ્રાયમ્વિરેટની રચના અને સત્તા માટેના સંઘર્ષો ઉપસ્થિત થયા). બેરેનીસનો એન્ટિયોકસ સાથેનો લગ્નસંબંધ દાનિયેલ અગિયારમા અધ્યાયમાં સેલ્યુસિડ સામ્રાજ્યના ઇતિહાસની શરૂઆતનો ચિહ્ન હતો, અને એન્ટિયોકસ મેગ્નસની પુત્રીનો મિસરના બાળ રાજા સાથેનો લગ્નસંબંધ સેલ્યુસિડ સામ્રાજ્યના અંતનો ચિહ્ન હતો. માર્ક એન્ટોનીનો ઑક્ટાવિયા સાથેનો લગ્નસંબંધ સમાપ્ત થવો પ્ટોલેમીક રાજ્યના અંતનો ચિહ્ન હતો. દેવની વાચાપ્રજારૂપે યહૂદાનો અંત ક્રૂશ પર થયો, અને તે યહૂદી રાજ્યની શરૂઆત મક્કાબીઓ અને તેમણે રોમ સાથે કરેલા સંઘથી થઈ હતી. આ બધી ભવિષ્યવાણીય રેખાઓ દાનિયેલ અધ્યાય અગિયારના વર્ણનમાં પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, અને તે સર્વે પદ ચાલીસના ગૂઢ ઇતિહાસ સાથે સુસંગત છે. પદ પાંચથી શરૂ કરતાં અમારી સમક્ષ બેરેનીસની સંધિ આવે છે, જે આગળ વધીને એન્ટિયોકસ ધ ગ્રેટ અને તેની પુત્રી ક્લીઓપાત્રા સીરાની સંધિ સુધી પહોંચે છે, જે પદ તેવીસના મક્કાબીઓના ઇતિહાસમાં ઘટે છે. એન્ટિયોકસ એપિફેનીસ વિરુદ્ધના તેમના બળવા આધારે મક્કાબીઓ આ રેખાનો એક ભાગ બને છે; એન્ટિયોકસ એપિફેનીસ સેલ્યુસિડ વંશના અંતિમ શાસકોમાંનો એક હતો.

Antiochus Epiphanes is the Antiochus who was in Egypt in 168 BC near Alexandria during the Sixth Syrian War. Antiochus Epiphanes had invaded Egypt and was on the verge of capturing Alexandria. The Ptolemaic rulers appealed to Rome for help. Rome sent Popillius Laenas (with just a small entourage—no army) to deliver an ultimatum from the Senate; Antiochus must immediately withdraw from Egypt and Cyprus, or face war with Rome. When Antiochus received the letter and asked for time to consult his advisors, Popillius—described as stern and imperious—took his walking stick and drew a circle in the sand around the king’s feet. He then declared, “Before you step out of that circle, give me a reply to lay before the Senate.”

એન્ટિયોકસ એપીફેનીસ તે જ એન્ટિયોકસ હતો જે ઈ.પૂ. 168માં છઠ્ઠા સિરિયન યુદ્ધ દરમિયાન ઈજિપ્તમાં અલેકઝાન્ડ્રિયાની નજીક હતો. એન્ટિયોકસ એપીફેનીસે ઈજિપ્ત પર આક્રમણ કર્યું હતું અને અલેકઝાન્ડ્રિયાને કબજે કરવાની કગાર પર હતો. પ્ટોલેમિક શાસકોએ મદદ માટે રોમને અપીલ કરી. રોમે પોપિલિયસ લાયેનાસને (માત્ર નાનકડા સહવર્તી સમૂહ સાથે—કોઈ સૈના વિના) સેનેટ તરફથી અંતિમ ચેતવણી પહોંચાડવા મોકલ્યો; એન્ટિયોકસે તરત જ ઈજિપ્ત અને સાયપ્રસમાંથી પાછો ખેંચાઈ જવું જોઈએ, નહિ તો તેને રોમ સાથે યુદ્ધનો સામનો કરવો પડશે. જ્યારે એન્ટિયોકસે પત્ર પ્રાપ્ત કર્યો અને પોતાના સલાહકારો સાથે પરામર્શ કરવા માટે સમય માગ્યો, ત્યારે પોપિલિયસે—જેનું વર્ણન કઠોર અને આદેશાત્મક સ્વભાવના મનુષ્ય તરીકે થાય છે—પોતાની ચાલવાની લાકડી લીધી અને રાજાના પગોની આસપાસ રેતીમાં એક વર્તુળ દોરી દીધું. પછી તેણે જાહેર કર્યું, “તમે આ વર્તુળની બહાર પગ મૂકો તે પહેલાં, સેનેટ સમક્ષ રજૂ કરવા માટે મને જવાબ આપો.”

The implication was clear; Antiochus could not leave the circle without committing to Rome’s demands—crossing it without agreement would mean war. Stunned and humiliated, Antiochus hesitated briefly but then agreed to comply, withdrew his forces from Egypt, and returned to Syria. This bold act of diplomacy (backed by Rome’s growing reputation for power) forced the retreat without a battle, showcasing Rome’s emerging dominance in the eastern Mediterranean. It’s widely cited as an origin for the phrase “drawing a line in the sand” (though it was literally a circle).

તેનો અર્થ સ્પષ્ટ હતો; અંતિયોખસ રોમની માંગણીઓ સ્વીકાર્યા વિના તે વર્તુળની બહાર જઈ શકતો નહોતો—સંમતિ વિના તેને પાર કરવાનું અર્થ યુદ્ધ જ હતું. આઘાતગ્રસ્ત અને અપમાનિત થયેલા અંતિયોખસે થોડો સમય સંકોચ દર્શાવ્યો, પરંતુ પછી અનુસરણ કરવા સંમત થયો, ઇજિપ્તમાંથી પોતાની સેનાઓ પાછી ખેંચી લીધી, અને સીરિયા પરત ફર્યો. રાજદ્વારીનું આ સાહસિક કૃત્ય (રોમની વધતી શક્તિપ્રતિષ્ઠાના આધારથી સમર્થિત) કોઈ યુદ્ધ વિના જ આ પાછી હઠ ફરજિયાત કરાવી ગયું, અને પૂર્વીય ભૂમધ્ય સમુદ્ર પ્રદેશમાં રોમના ઉદયમાન પ્રભુત્વને પ્રગટ કર્યું. “રેતમાં રેખા દોરવી” આ વાક્યપ્રયોગના ઉદ્ભવરૂપે આ ઘટનાનો વ્યાપકપણે ઉલ્લેખ થાય છે (જોકે તે શાબ્દિક રીતે તો એક વર્તુળ હતું).

Antiochus Epiphanes also became the Protestant understanding of the power that exalts himself, falls and establishes the vision in verse fourteen of Daniel eleven.

અંતિયોખસ એપીફેનેસ પણ દાનિયેલ અગિયારના ચૌદમા પદમાં દર્શાવાયેલી, પોતાને ઊંચું ઉઠાવતી, પડી જતી અને દર્શનને સ્થાપિત કરતી શક્તિ અંગેની પ્રોટેસ્ટન્ટ સમજણ તરીકે સ્વીકારવામાં આવ્યો.

> And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. Daniel 11:14.

> અને તે સમયોમાં દક્ષિણના રાજા વિરુદ્ધ ઘણા ઊભા થશે; અને તારા લોકોમાંના લૂંટારાઓ પણ દર્શનને સ્થાપિત કરવા માટે પોતાને ઊંચા કરશે; પરંતુ તેઓ પડી જશે. દાનિયેલ 11:14.

Antiochus IV Epiphanes reigned 175–164 BC, and was the eighth of thirteen Seleucid kings. He sought to impose Hellenistic culture and unify his empire under Greek religious practices. He plundered the Temple in 169 BC, banned Jewish practices (circumcision, Sabbath observance, Torah study), and forced sacrifices to pagan gods. In December 167 BC he erected a pagan altar (to Zeus) on top of the Jewish altar of burnt offerings in the Temple and sacrificed a pig, along with other profane acts. The desecration was the final straw for observant Jews, who saw it as the ultimate violation of the Temple’s sanctity and God’s law. It sparked immediate resistance when Mattathias (a priest from Modein) refused a Seleucid officer’s order to sacrifice to pagan gods and killed an apostate Jew and the officer, then fled to the hills with his sons (the future Maccabees). This ignited guerrilla warfare and revolt from 167–160 BC which aimed to restore Jewish worship, leading to the rededication of the Temple (Hanukkah) in 164 BC under Judas Maccabeus.

એન્ટિયોકસ IV એપિફેનેસે ઈ.સ.પૂર્વે 175–164 દરમ્યાન રાજ્ય કર્યું, અને તે તેર સેલ્યુસિડ રાજાઓમાં આઠમો હતો. તેણે હેલેનિસ્ટિક સંસ્કૃતિ લાદવાનો અને ગ્રીક ધાર્મિક પ્રથાઓ હેઠળ પોતાના સામ્રાજ્યને એકીકૃત કરવાનો પ્રયત્ન કર્યો. ઈ.સ.પૂર્વે 169માં તેણે મંદિર લૂંટી લીધું, યહૂદી આચારોને (સુન્તન, શબ્બાથનું પાલન, તોરાહનો અભ્યાસ) પ્રતિબંધિત કર્યા, અને મૂર્તિપૂજક દેવતાઓને બલિદાન અર્પણ કરાવવા મજબૂર કર્યા. ઈ.સ.પૂર્વે 167ના ડિસેમ્બરમાં તેણે મંદિરમાં હોમબલિના યહૂદી વેદી ઉપર એક મૂર્તિપૂજક વેદી (ઝ્યુસ માટે) સ્થાપી અને અન્ય અપવિત્ર કૃત્યો સાથે એક ડુક્કરનો બલિ ચઢાવ્યો. આ અપવિત્રીકરણ ધાર્મિક પાલન કરનાર યહૂદીઓ માટે અંતિમ અતિરેક સાબિત થયું, કારણ કે તેમણે તેને મંદિરની પવિત્રતા અને ઈશ્વરના ધર્મશાસ્ત્રના પરમ ઉલ્લંઘન તરીકે જોયું. જ્યારે મત્તાથિયાસે (મોદેઇનનો એક યાજક) મૂર્તિપૂજક દેવતાઓને બલિદાન અર્પણ કરવાની સેલ્યુસિડ અધિકારીની આજ્ઞા માનવાનો ઇનકાર કર્યો અને એક ધર્મત્યાગી યહૂદી તથા તે અધિકારીને મારી નાખ્યા, અને પછી પોતાના પુત્રો (ભાવિ મક્કાબીઓ) સાથે પર્વતોમાં ભાગી ગયો, ત્યારે આ ઘટનાએ તાત્કાલિક પ્રતિકારને પ્રજ્વલિત કર્યો. આથી ઈ.સ.પૂર્વે 167–160 દરમિયાન ગેરિલા યુદ્ધ અને બળવો ભભૂકી ઊઠ્યો, જેનો હેતુ યહૂદી ઉપાસનાની પુનઃસ્થાપના કરવાનો હતો, અને જેના પરિણામે ઈ.સ.પૂર્વે 164માં યુદાસ મક્કાબિયસના અધિનાયકત્વ હેઠળ મંદિરનું પુનઃસમર્પણ (હાનુક્કાહ) થયું.

At the beginning and ending of the Seleucid Empire there was a significant treaty represented by a diplomatic marriage that possessed the element of division of either east and west, or north and south. As the Seleucid Empire waned Antiochus Epiphanes becomes the symbol of the rising Roman power, and the focus of the Maccabean’s indignation. Later in history he becomes the counterfeit of the prophetic symbol that establishes the vision. The power in verse twenty-two of chapter eleven is broken when the prince of the covenant was broken.

સેલ્યુસિડ સામ્રાજ્યના આરંભે અને અંતે એક મહત્વપૂર્ણ સંધિ હતી, જે રાજદ્વારી લગ્ન દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામતી હતી અને જેમાં પૂર્વ અને પશ્ચિમ, અથવા ઉત્તર અને દક્ષિણ—આ બંનેમાંથી કોઈ એક પ્રકારના વિભાજનનો તત્વ રહેલો હતો. સેલ્યુસિડ સામ્રાજ્ય ધીરે ધીરે ક્ષીણ થતું ગયું ત્યારે એન્ટિયોખસ એપિફેનીઝ ઉદ્ભવતી રોમન સત્તાનું પ્રતીક બની જાય છે અને મક્કાબીઓના રોષનું કેન્દ્ર બને છે. પછી ઇતિહાસમાં તે તે પ્રબોધકીય પ્રતીકના નકલી સ્વરૂપ તરીકે ઊભો થાય છે, જે દર્શનને સ્થાપિત કરે છે. અગિયારમા અધ્યાયની બાવીસમી પદમાં આવેલી સત્તા ત્યારે ભંગ થાય છે, જ્યારે કરારના અધિપતિનો ભંગ થયો હતો.

> And with the arms of a flood shall they be overflown from before him, and shall be broken; yea, also the prince of the covenant. Daniel 11:22.

> અને પૂરનાં બાહુઓ વડે તેઓ તેની સમક્ષથી વહેતા થઈ જશે, અને ચૂરચૂર કરવામાં આવશે; હા, કરારનો રાજકુમાર પણ. દાનિયેલ 11:22.

Antiochus Epiphanes’ reign ended in 164 BC, almost two hundred years before Christ, “the prince of the covenant” was “broken” at the cross. What we wish to note here is that the Seleucid Empire began and ended with a diplomatic treaty marriage where the deceit between the two parties is a matter of the historical record. During the reign of Antiochus Epiphanes, the Maccabean revolt began, which typified the American Revolution. In the history of the Maccabees their struggle to throw off the Seleucid power included a significant treaty with Rome. The verse that identifies the treaty directly identifies Rome as working deceitfully, or telling lies at the treaty table.

અંતિયોખસ એપિફાનેસનું શાસન ઈ.સ.પૂર્વે 164માં સમાપ્ત થયું, એટલે કે ખ્રિસ્ત પહેલાં લગભગ બે સો વર્ષ, જ્યારે “કરારનો રાજકુમાર” ક્રોસ પર “તોડી પાડવામાં આવ્યો” હતો. અહીં અમે જે બાબત નોંધવા ઇચ્છીએ છીએ તે એ છે કે સેલ્યુસિડ સામ્રાજ્યનો આરંભ અને અંત — બંને એક રાજદ્વારી કરારલગ્નથી થયા, જેમાં બંને પક્ષો વચ્ચેનો કપટ ઐતિહાસિક નોંધનો વિષય છે. અંતિયોખસ એપિફાનેસના શાસન દરમિયાન મક્કાબી બળવો શરૂ થયો, જે અમેરિકન ક્રાંતિનો પ્રતીકરૂપ પૂર્વછાયારૂપ હતો. મક્કાબીઓના ઇતિહાસમાં, સેલ્યુસિડ સત્તાને ઝાડી કાઢવા માટેના તેમના સંઘર્ષમાં રોમ સાથેનો એક મહત્વપૂર્ણ કરાર સામેલ હતો. જે વચન તે કરારની સીધી ઓળખ આપે છે, તે જ રોમને કપટપૂર્વક કાર્ય કરનાર, અથવા કરારની મેજ પર અસત્ય બોલનાર તરીકે ઓળખાવે છે.

> And after the league made with him he shall work deceitfully: for he shall come up, and shall become strong with a small people. Daniel 11:23.

> અને તેની સાથે સંધિ કરવામાં આવ્યા પછી તે કપટપૂર્વક કાર્ય કરશે; કારણ કે તે ઉપર આવશે અને થોડી પ્રજાથી બળવાન બનશે. દાનિયેલ 11:23.

Every prophetic line that precedes the time of the end in verse forty contains a broken treaty. Uriah Smith commenting on verse thirty’s “them that forsake the holy covenant” records the following:

ચાલીસમી કલમમાં અંતસમયને પૂર્વે આવેલી દરેક ભવિષ્યવાણીય પંક્તિમાં એક ભંગાયેલો કરાર સમાયેલો છે. ત્રીસમી કલમમાં આવેલા “જે પવિત્ર કરારનો ત્યાગ કરે છે” અંગે ટિપ્પણી કરતાં ઉરિયા સ્મિથે નીચે મુજબ નોંધ્યું છે:

> “‘Indignation against the covenant;’ that is, the Holy Scriptures, the book of the covenant. A revolution of this nature was accomplished in Rome. The Heruli, Goths, and Vandals, who conquered Rome, embraced the Arian faith, and became enemies of the Catholic Church. It was especially for the purpose of exterminating this heresy that Justinian decreed the pope to be the head of the church and the corrector of heretics. The Bible soon came to be regarded as a dangerous book that should not be read by the common people, but all questions in dispute were to be submitted to the pope. Thus was indignity heaped upon God’s word. And the emperors of Rome, the eastern division of which still continued, had intelligence, or connived with the Church of Rome, which had forsaken the covenant, and constituted the great apostasy, for the purpose of putting down ‘heresy.’ The man of sin was raised to his presumptuous throne by the defeat of the Arian Goths, who then held possession of Rome, in A.D.538.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 281.

> “‘વચનવિરુદ્ધ ક્રોધ;’ એટલે કે પવિત્ર શાસ્ત્રો, વચનનો ગ્રંથ. આ પ્રકારની એક ક્રાંતિ રોમમાં પૂર્ણ કરવામાં આવી હતી. રોમને જીતનાર હેર્યુલી, ગોથ અને વેન્ડલોએ એરિયન ધર્મ સ્વીકાર્યો, અને કેથોલિક ચર્ચના શત્રુ બન્યા. ખાસ કરીને આ વિધર્મનો નાશ કરવા માટે જ જસ્ટિનિયને પોપને ચર્ચનો વડો અને વિધર્મીઓનો સુધારક જાહેર કર્યો. જલ્દી જ બાઇબલને એવી ખતરનાક પુસ્તિકા માનવામાં આવવા લાગી કે જેને સામાન્ય લોકોએ વાંચવી ન જોઈએ, પરંતુ વિવાદમાં આવેલા બધા પ્રશ્નો પોપ સમક્ષ રજૂ કરવામાં આવવા જોઈએ. આ રીતે દેવના વચન પર અપમાનનો ઢગલો કરવામાં આવ્યો. અને રોમના સમ્રાટો, જેમનું પૂર્વીય વિભાગ હજી યથાવત્ ચાલુ હતું, તેમણે તે વચનનો ત્યાગ કરનાર અને મહાન ધર્મત્યાગ રચનાર રોમના ચર્ચ સાથે સમજુતી રાખી, અથવા તેની સાથે મળતાવળ રાખી, ‘વિધર્મ’ને દમન કરવા માટે. પાપનો પુરુષ ઈ.સ. 538માં, ત્યારે રોમ પર કબજો ધરાવતા એરિયન ગોથોના પરાજય દ્વારા, તેના ધૃષ્ટ સિંહાસન પર બેસાડવામાં આવ્યો હતો.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 281.

Verse five of Daniel eleven identifies the line of history where the king of the south provides a diplomatic bride as a symbol of a treaty that was thereafter broken by the king of the north. The retaliation of the king of the south typified the retaliation of Napoleon’s spiritual king of the south against the papal king of the north in 1798. The broken treaty of verses five through nine typified Napoleon’s broken treaty of Tolentino, which typified Putin’s claim of a broken treaty by NATO. The retaliation of Napoleon typified the retaliation of Putin against the Ukraine in 2014. Verse ten’s retaliation of Antiochus Magnus ending the fourth Syrian War aligns with Napoleon in 1798 and also Putin in 2014. Following verse fifteen’s battle of Panium n 200 BC, Antiochus arranged a diplomatic marriage with the hidden intent of taking Egypt under his command without employing military boots on the ground. Antiochus Magnus throne was passed to his son, who was assassinated which brought Antiochus Magnus’s youngest son, Antiochus Epiphanes to the throne. His actions in implementing Greek customs and religion brought about the Maccabean revolt, that led to the deceitful treaty with Rome in verse twenty-three. Verse twenty-four introduces pagan Rome and identifies Antony and Augustus’s table of lies. In verse thirty pagan Rome enters into dialogue with the papal church, who are noted as them that had broken the holy covenant.

દાનિયેલ અગિયારના પાંચમા પદમાં ઇતિહાસની તે રેખા ઓળખવામાં આવે છે જ્યાં દક્ષિણનો રાજા કરારના પ્રતીકરૂપે કૂટનીતિક દુલ્હન અર્પે છે, અને ત્યારબાદ ઉત્તરનો રાજા તે કરાર ભંગ કરે છે. દક્ષિણના રાજાની પ્રતિશોધાત્મક કાર્યવાહી 1798માં પાપાસત્તાવાળા ઉત્તરનાં રાજા સામે નેપોલિયનના આધ્યાત્મિક દક્ષિણના રાજાની પ્રતિશોધાત્મક કાર્યવાહીનું પ્રતીકરૂપ હતી. પાંચથી નવ પદોનો ભંગ થયેલો કરાર નેપોલિયનના ભંગ થયેલા ટોલેન્ટિનોના કરારનું પ્રતીકરૂપ હતો, અને તે નેટો દ્વારા કરાર ભંગ થયો હોવાના પુતિનના દાવાનું પણ પ્રતીકરૂપ હતો. નેપોલિયનની પ્રતિશોધાત્મક કાર્યવાહી 2014માં યુક્રેન વિરુદ્ધ પુતિનની પ્રતિશોધાત્મક કાર્યવાહીનું પ્રતીકરૂપ હતી. દસમું પદ, જેમાં એન્ટિયોખસ મેગ્નસની પ્રતિશોધાત્મક કાર્યવાહી ચોથી સિરિયન યુદ્ધનો અંત લાવે છે, તે 1798માં નેપોલિયન સાથે અને 2014માં પુતિન સાથે પણ સુસંગત થાય છે. ઈ.સ.પૂર્વ 200માં પંદરમા પદના પેનિયમના યુદ્ધ પછી, એન્ટિયոխસે જમીન પર સૈનિક દળ ઉતાર્યા વિના મિસરને પોતાના આધીન લાવવાના ગુપ્ત આશયથી એક કૂટનીતિક લગ્ન ગોઠવ્યાં. એન્ટિયોખસ મેગ્નસનું રાજ્યપદ તેના પુત્રને મળ્યું, જેની હત્યા કરવામાં આવી; અને તેથી એન્ટિયોખસ મેગ્નસનો સૌથી નાનો પુત્ર, એન્ટિયોખસ એપિફેનેસ, સિંહાસન પર આવ્યો. ગ્રીક પ્રથાઓ અને ધર્મ અમલમાં મૂકવાના તેના કાર્યોએ મક્કાબી બળવો ઉદ્ભવ્યો, જેને કારણે તેવીસમા પદમાં રોમ સાથેનો કપટી કરાર થયો. ચોવીસમું પદ મૂર્તિપૂજક રોમનો પરિચય કરાવે છે અને એન્ટની તથા ઑગસ્ટસની જૂઠાણાની મેજની ઓળખ આપે છે. ત્રીસમું પદમાં મૂર્તિપૂજક રોમ પાપાસત્તાવાળા ચર્ચ સાથે સંવાદમાં પ્રવેશે છે, જેમને તેઓ તરીકે નોંધવામાં આવ્યા છે જેઓએ પવિત્ર કરાર ભંગ કર્યો હતો.

Verses twenty-four to thirty is the testimony of pagan Rome and verses thirty-one to forty provide the testimony of papal Rome. Every line of Daniel eleven verse one on through verse forty represents a line of prophecy that is applied in the hidden history of verse forty. The line of the Seleucid kingdom, the line of the Ptolemaic kingdom, the line of the Judean kingdom of the Maccabees, the line of pagan Rome and the line of papal Rome all illustrate the history of 1989 unto the Sunday law. Each of those lines identify a broken treaty as a major element of the history.

ચોવીસથી ત્રીસ સુધીની કલમો મૂર્તિપૂજક રોમની સાક્ષી છે, અને એકત્રીસથી ચાલીસ સુધીની કલમો પાપલ રોમની સાક્ષી પ્રદાન કરે છે. દાનિયેલ અગિયારની કલમ એકથી લઈને કલમ ચાલીસ સુધીની દરેક પંક્તિ ભવિષ્યવાણીની એવી એક રેખાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેનો ઉપયોગ કલમ ચાલીસના ગુપ્ત ઇતિહાસમાં થાય છે. સેલ્યુસિડ રાજ્યની રેખા, ટોલેમાઈક રાજ્યની રેખા, મક્કાબીઓના યહૂદિયા રાજ્યની રેખા, મૂર્તિપૂજક રોમની રેખા અને પાપલ રોમની રેખા—આ બધી 1989થી રવિવારના કાયદા સુધીના ઇતિહાસને દૃષ્ટાંતરૂપે દર્શાવે છે. આ દરેક રેખા તૂટેલી સંધિને આ ઇતિહાસના એક મુખ્ય તત્ત્વ તરીકે ઓળખાવે છે.

It is Rome that establishes the vision of Daniel eleven, and both pagan and papal Rome’s prophetic treaties of deceit are marked as progressive and as occurring before Rome ruled supremely for their respective and distinct prophetic periods. Both powers marked the beginning of the prophetic period of supremacy as beginning when their third obstacle was overcome. Before the soon coming Sunday law in the United States there will be a treaty of deceit between two powers. Four times the two powers have been the kings of the south and the north, once between the glorious land of Judah and Rome, once between two parts of the Roman triumvirate and once between pagan and papal Rome. In both deceitful treaties concerning Rome it amounted to a treaty between one half of the Roman empire, whether Antony of the east, Augustus of the west, or pagan Rome of the east and papal Rome of the west. Four treaties of deceit between the kings of the north and south, two between the kings of the east and west and one between the soon-to-be king of the north and the glorious land.

દાનીયેલ અગિયારના દર્શનને સ્થાપિત કરનાર રોમ જ છે, અને મૂર્તિપૂજક તથા પાપાસત્તાવાળું—આ બંને પ્રકારના રોમના પ્રતારણાના ભવિષ્યવાણીય કરારોને ક્રમશઃ આગળ વધતાં અને એમના-એમના ભિન્ન ભવિષ્યવાણીય સમયગાળા દરમિયાન રોમ સર્વોચ્ચ રીતે શાસન કરતું થયું તે પહેલાં બનતાં તરીકે ચિહ્નિત કરવામાં આવ્યા છે. બંને સત્તાઓએ સર્વોચ્ચતાના ભવિષ્યવાણીય સમયગાળાની શરૂઆત ત્યારે ગણાવી જ્યારે તેમની ત્રીજી અડચણ દૂર કરવામાં આવી. સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકા માં જલ્દી આવનારા રવિવારના કાયદા પહેલાં બે સત્તાઓ વચ્ચે પ્રતારણાનો એક કરાર થશે. ચાર વખત આ બે સત્તાઓ દક્ષિણના અને ઉત્તરનાં રાજા રહ્યા છે: એક વખત યહૂદાની મહિમાવંત ભૂમિ અને રોમ વચ્ચે, એક વખત રોમની ત્રિશાસકીય વ્યવસ્થાના બે ભાગો વચ્ચે, અને એક વખત મૂર્તિપૂજક અને પાપાસત્તાવાળું રોમ વચ્ચે. રોમ સંબંધિત બંને પ્રતારણાભર્યા કરારોમાં તે મૂળતઃ રોમન સામ્રાજ્યના એક અર્ધ અને બીજા અર્ધ વચ્ચેનો કરાર હતો—ચાહે તે પૂર્વનો એન્ટોની અને પશ્ચિમનો ઑગસ્ટસ હોય, અથવા પૂર્વનો મૂર્તિપૂજક રોમ અને પશ્ચિમનો પાપાસત્તાવાળું રોમ. ઉત્તર અને દક્ષિણના રાજાઓ વચ્ચે પ્રતારણાના ચાર કરારો, પૂર્વ અને પશ્ચિમના રાજાઓ વચ્ચે બે, અને ટૂંક સમયમાં ઉત્તરનો રાજા બનનાર અને મહિમાવંત ભૂમિ વચ્ચે એક.

This concludes our initial presentation of the book of Daniel. The Panium series represents the conclusion of the series on the book of Daniel, which is the introduction to the hidden history of verse forty which we will continue to consider in the next article.

આથી દાનિયેલના ગ્રંથ અંગેની અમારી પ્રારંભિક રજૂઆત પૂર્ણ થાય છે. પાનિયમ શ્રેણી દાનિયેલના ગ્રંથ પરની શ્રેણીનું સમાપન દર્શાવે છે, જે ચાલીસમા શ્લોકના ગુપ્ત ઇતિહાસના પરિચયરૂપ છે; તેના વિષે અમે આગળના લેખમાં વિચારવાનું ચાલુ રાખીશું.

Back to Articles