Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Thirty

યોએલનું પુસ્તક અને લાઉદીકેયાની સેવન્થ-ડે એડ્વેન્ટિસ્ટ ચર્ચ - ક્રમાંક ત્રીસ

Number Thirty

સંખ્યા ત્રીસ

Author

Jeff Pippenger

Published

January 16, 2026

Formats

PDF
Word

The Messianic fulfillment's in the book of Matthew include the waymark of the time of the end, the waymark of the message being formalized, two witnesses of the waymark of 9/11, one a witness of the internal message to Laodicea and the other the external message of Islam’s terrorism. It is fitting that the waymark of 9/11 is represented by two of the twelve Messianic fulfillment's in Matthew, for 9/11 includes the message of the second angel, where there is always a doubling. The death of July 18, 2020, was the fifth waymark we considered, and then the voice in the wilderness in July 2023, was the sixth and the resurrection of 2024 was number seven. The eighth Messianic fulfillment is the Midnight Cry.

મથિના પુસ્તકમાં મશીહી પૂર્ણતાઓમાં અંતકાળના માર્ગચિહ્નનો સમાવેશ થાય છે, સંદેશાને ઔપચારિક સ્વરૂપ આપવામાં આવી રહ્યું છે તે માર્ગચિહ્નનો સમાવેશ થાય છે, 9/11 ના માર્ગચિહ્નના બે સાક્ષીઓનો સમાવેશ થાય છે—જેનામાં એક લાઓદિકિયા માટેના આંતરિક સંદેશાનો સાક્ષી છે અને બીજો ઇસ્લામના આતંકવાદના બાહ્ય સંદેશાનો. 9/11નું માર્ગચિહ્ન મથિમાં આવેલી બાર મશીહી પૂર્ણताओंમાંથી બે દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, તે યોગ્ય છે, કારણ કે 9/11માં બીજા દૂતનો સંદેશ સમાયેલો છે, જ્યાં હંમેશાં દ્વિગુણીકરણ હોય છે. 18 જુલાઈ, 2020નું મૃત્યુ એ પાંચમું માર્ગચિહ્ન હતું જેને અમે વિચાર્યું, અને ત્યારબાદ જુલાઈ 2023માં રણમાંની વાણી છઠ્ઠું હતું અને 2024નું પુનરુત્થાન સાતમું હતું. આઠમી મશીહી પૂર્ણતા મધ્યરાત્રિની પોકાર છે.

## The Eighth Messianic Waymark is the Midnight Cry

આઠમો મશીહી માર્ગચિહ્ન મધ્યરાત્રિનો પોકાર છે

> All this was done, that it might be fulfilled which was spoken by the prophet, saying, Tell ye the daughter of Sion, Behold, thy King cometh unto thee, meek, and sitting upon an ass, and a colt the foal of an ass. Matthew 21:4, 5.

> આ બધું થયું, જેથી ભવિષ્યવક્તા દ્વારા જે કહેવાયું હતું તે પૂર્ણ થાય, એમ કહીને, “સિયોનની પુત્રીને કહો, જો, તારો રાજા તારી પાસે આવે છે, નમ્ર, અને ગધેડા પર, એટલે કે ગધેડીની બચ્ચી, વછેરા પર બેઠેલો.” મથિ 21:4, 5.

## Prediction

ભવિષ્યવાણી

> Rejoice greatly, O daughter of Zion; shout, O daughter of Jerusalem: behold, thy King cometh unto thee: he is just, and having salvation; lowly, and riding upon an ass, and upon a colt the foal of an ass. Zechariah 9:9.

> હે સિયોનની પુત્રી, અત્યંત આનંદ કર; હે યેરૂશાલેમની પુત્રી, જયઘોષ કર: જો, તારો રાજા તારી પાસે આવે છે; તે ધર્મી છે અને ઉદ્ધાર ધરાવનાર છે; નમ્ર છે, અને ગધેડા ઉપર સવાર છે, હા, ગધેડીના બચ્ચા, એક કોલ્ટ ઉપર. ઝખરિયા 9:9.

> “Five hundred years before, the Lord had declared by the prophet Zechariah, ‘Rejoice greatly, O daughter of Zion; shout, O daughter of Jerusalem. Behold, thy King cometh unto thee. He is just, and having salvation; lowly, and riding upon an ass, and upon a colt the foal of an ass.’ [Zechariah 9:9.] Had the disciples realized that Christ was going to judgment and to death, they could not have fulfilled this prophecy.

> “પાંચસો વર્ષ પહેલાં, પ્રભુએ ભવિષ્યવક્તા ઝખર્યાહ દ્વારા જાહેર કર્યું હતું, ‘હે સિયોનની પુત્રી, બહુ આનંદ કર; હે યરુશાલેમની પુત્રી, જયધ્વનિ કર. જો, તારો રાજા તારી પાસે આવે છે. તે ન્યાયી છે, અને ઉદ્ધાર ધરાવે છે; નમ્ર છે, અને ગધેડા પર, હા, ગધેડીની બચ્ચી પર સવાર થઈને આવે છે.’ [ઝખર્યાહ 9:9.] જો શિષ્યોએ સમજ્યું હોત કે ખ્રિસ્ત ન્યાય માટે અને મરણ માટે જઈ રહ્યા હતા, તો તેઓ આ ભવિષ્યવાણી પૂર્ણ કરી શક્યા ન હોત.”

> “In like manner, Miller and his associates fulfilled prophecy, and gave a message which inspiration had foretold should be given to the world, but which they could not have given had they fully understood the prophecies pointing out their disappointment, and presenting another message to be preached to all nations before the Lord should come. The first and second angels’ messages were given at the right time, and accomplished the work which God designed to accomplish by them.” The Great Controversy, 405.

> “એ જ રીતે, મિલર અને તેમના સહકાર્યકરોએ ભવિષ્યવાણી પૂર્ણ કરી, અને એવો સંદેશ આપ્યો જે પ્રેરણાએ પૂર્વે જ જણાવ્યું હતું કે વિશ્વને આપવામાં આવવાનો છે; પરંતુ જો તેમણે તેમની નિરાશા દર્શાવતી અને પ્રભુના આગમન પહેલાં સર્વ જાતિઓને પ્રચારવામાં આવનાર બીજા સંદેશને રજૂ કરતી ભવિષ્યવાણીઓ સંપૂર્ણ રીતે સમજી હોત, તો તેઓ તે સંદેશ આપી શક્યા ન હોત. પ્રથમ અને દ્વિતીય દૂતના સંદેશાઓ યોગ્ય સમયે આપવામાં આવ્યા, અને તેમના દ્વારા જે કાર્ય સિદ્ધ કરવાનું ઈશ્વરે નિર્ધારિત કર્યું હતું તે સિદ્ધ થયું.” The Great Controversy, 405.

The misunderstanding of God’s prophetic Word was involved with the history of Christ’s triumphal entry, and also with the parallel history of the proclamation of the Midnight Cry message in 1844. The one hundred and forty-four thousand are required to understand “the prophecies pointing out their disappointment.” John in Revelation ten is told in advance, that the message of the little book that was going to be sweet in his mouth, would turn bitter.

ખ્રિસ્તના વિજયોત્સવી પ્રવેશના ઇતિહાસમાં, તેમજ 1844માં મધ્યરાત્રિના ઘોષના સંદેશની જાહેરાતના સમાંતર ઇતિહાસમાં, દેવના પ્રબોધક વચન અંગેની ગેરસમજ સંકળાયેલી હતી. એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારને “તેમની નિરાશા તરફ સંકેત આપતી ભવિષ્યવાણીઓ” સમજવી આવશ્યક છે. પ્રકાશન દસમાં યોહાનને પૂર્વથી જ જણાવવામાં આવે છે કે તેના મોંમાં મીઠો લાગવાનો જે નાનકડા પુસ્તકનો સંદેશ હતો, તે કડવો બની જશે.

> “We have nothing to fear for the future, except as we shall forget the way the Lord has led us, and His teaching in our past history.” Life Sketches, 196.

> “આપણા ભાવિ વિષે આપણને કોઈ ભય રાખવાનો નથી, સિવાય કે આપણે ભૂલી જઈએ કે પ્રભુએ આપણને કેવી રીતે દોરી આવ્યા છે, અને આપણા ભૂતકાળના ઇતિહાસમાં તેમનો ઉપદેશ.” Life Sketches, 196.

The “Lord’s leading” in the past is represented among other providential acts, as His hand covering a mistake in the figures, for it was not best for the Millerites to understand their disappointment in advance, any more than it was for the disciples to understand all the elements of their disappointment at the cross. But the history of the proclamation of the Midnight Cry is identified as the very light that leads to heaven, and this is noted in Ellen White’s very first vision. The one hundred and forty-four thousand must understand the disappointments of the disciples and the Millerites. To refuse that light is to fall off the path.

ભૂતકાળમાં થયેલું “પ્રભુનું માર્ગદર્શન” અન્ય દૈવી વ્યવસ્થાઓમાં આ રીતે દર્શાવવામાં આવે છે કે તેમની હાથે આંકડાઓની ગણતરીમાં થયેલી ભૂલને ઢાંકી દીધી; કારણ કે મિલરાઇટ્સ માટે પોતાની નિરાશા અગાઉથી સમજવી યોગ્ય ન હતી, જેમ કે શિષ્યો માટે પણ ક્રૂસ પર થનારી પોતાની નિરાશાના બધા તત્ત્વો અગાઉથી સમજવું યોગ્ય ન હતું. પરંતુ મધરાત્રિની પોકારની જાહેરાતનો ઇતિહાસ એ સ્વર્ગ તરફ દોરી જતું અતિપ્રકાશ જ છે તરીકે ઓળખવામાં આવે છે, અને આ બાબત એલેન વ્હાઇટના અતિપ્રથમ દર્શનમાં નોંધવામાં આવી છે. એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારને શિષ્યો અને મિલરાઇટ્સની નિરાશાઓ સમજવી જ જોઈએ. તે પ્રકાશને અસ્વીકાર કરવો એટલે માર્ગ પરથી પડી જવું.

> “They had a bright light set up behind them at the beginning of the path, which an angel told me was the ‘midnight cry.’ This light shone all along the path, and gave light for their feet, so that they might not stumble.

> “માર્ગની શરૂઆતમાં તેમના પાછળ એક તેજસ્વી પ્રકાશ સ્થાપિત કરવામાં આવ્યો હતો, જેને એક દૂતે મને જણાવ્યું કે તે ‘મધ્યરાત્રિનો પોકાર’ હતો. આ પ્રકાશ સમગ્ર માર્ગ પર ઝળહળતો હતો, અને તેમના પગ માટે પ્રકાશ આપતો હતો, જેથી તેઓ લથડાય નહીં.

> “If they kept their eyes fixed on Jesus, who was just before them, leading them to the city, they were safe. But soon some grew weary, and said the city was a great way off, and they expected to have entered it before. Then Jesus would encourage them by raising His glorious right arm, and from His arm came a light which waved over the advent band, and they shouted ‘Alleluia!’ Others rashly denied the light behind them, and said that it was not God that had led them out so far. The light behind them went out, leaving their feet in perfect darkness, and they stumbled and lost sight of the mark and of Jesus, and fell off the path down into the dark and wicked world below.” Christian Experience and Teachings of Ellen G. White, 57.

> “જો તેઓ પોતાની નજર પોતાની સામે જ રહેલા અને તેમને શહેર તરફ દોરી રહેલા ઈસુ પર સ્થિર રાખતા, તો તેઓ સુરક્ષિત હતા. પરંતુ ટૂંક સમયમાં કેટલાક થાકી ગયા અને કહેવા લાગ્યા કે શહેર તો બહુ દૂર છે, અને તેઓએ તો ધાર્યું હતું કે તેઓ તેમાં પહેલાં જ પ્રવેશી ગયા હોત. ત્યાર પછી ઈસુ પોતાનો મહિમાયુક્ત જમણો હાથ ઊંચો કરીને તેમને ઉત્સાહિત કરતા, અને તેમના હાથમાંથી એક પ્રકાશ નીકળતો, જે એડવેન્ટ સમૂહ ઉપર લહેરાતો, અને તેઓ ‘હલ્લેલૂયાહ!’ કહીને પોકારી ઊઠતા. અન્ય કેટલાકે બેદરકારીપૂર્વક તેમની પાછળના પ્રકાશનો ઇનકાર કર્યો, અને કહ્યું કે તેમને આટલું દૂર સુધી દોરી લાવનાર દેવ નહોતાં. તેમની પાછળનો પ્રકાશ બુઝાઈ ગયો, અને તેમના પગ સંપૂર્ણ અંધકારમાં રહી ગયા; તેઓ ઠોકરો ખાતા ગયા, લક્ષ્યચિહ્ન અને ઈસુ બંનેને નજરમાંથી ગુમાવી બેઠા, અને માર્ગ પરથી નીચે અંધકારમય અને દુષ્ટ જગતમાં પડી ગયા.” Christian Experience and Teachings of Ellen G. White, 57.

The eighth waymark is the Midnight Cry as typified by Christ’s triumphal entry into Jerusalem.

આઠમો માર્ગચિહ્ન મધ્યરાત્રિના પોકારનો છે, જેનું પ્રતીકરૂપ ખ્રિસ્તના યરુશાલેમમાંના વિજયી પ્રવેશથી દર્શાવવામાં આવ્યું છે.

> “The midnight cry was not so much carried by argument, though the Scripture proof was clear and conclusive. There went with it an impelling power that moved the soul. There was no doubt, no questioning. Upon the occasion of Christ’s triumphal entry into Jerusalem, the people who were assembled from all parts of the land to keep the feast, flocked to the Mount of Olives, and as they joined the throng that were escorting Jesus, they caught the inspiration of the hour, and helped to swell the shout, ‘Blessed is he that cometh in the name of the Lord!’ [Matthew 21:9.] In like manner did unbelievers who flocked to the Adventist meetings—some from curiosity, some merely to ridicule—feel the convincing power attending the message, ‘Behold, the Bridegroom cometh!’” Spirit of Prophecy, volume 4, 250, 251.

> “મધ્યરાત્રિનો ઘોષ એટલો તર્ક દ્વારા આગળ વધ્યો ન હતો, તેમ છતાં પવિત્રશાસ્ત્રનો પુરાવો સ્પષ્ટ અને નિર્ણાયક હતો. તેની સાથે એક પ્રેરક શક્તિ સંકળાયેલી હતી, જે આત્માને હલાવી દેતીઘતી. ત્યાં કોઈ શંકા ન હતી, કોઈ પ્રશ્નોત્તરી ન હતી. જ્યારે ખ્રિસ્તે વિજયી પ્રવેશ કરીને યરુશાલેમમાં પ્રવેશ કર્યો તે પ્રસંગે, પર્વ રાખવા માટે દેશના સર્વ ભાગોમાંથી એકત્ર થયેલા લોકો ઓલિવ પર્વત તરફ ઉમટી પડ્યા; અને જ્યારે તેઓ ઈસુને સાથ આપતા જનસમૂહમાં જોડાયા, ત્યારે તેમણે તે ઘડીની પ્રેરણા ગ્રહણ કરી અને આ ઉદ્ઘોષને વધુ પ્રબળ બનાવવામાં સહભાગી થયા, ‘ધન્ય છે તે, જે પ્રભુના નામે આવે છે!’ [Matthew 21:9.] એ જ રીતે એડ્વેન્ટિસ્ટ સભાઓમાં ઉમટી પડેલા અવિશ્વાસીઓ—કેટલાક જિજ્ઞાસાથી, કેટલાક માત્ર ઉપહાસ કરવા માટે—‘જોવો, વર આવી રહ્યો છે!’ એવા સંદેશ સાથે રહેલી દૃઢપ્રતીતિ ઉપજાવનારી શક્તિને અનુભવતા હતા.” Spirit of Prophecy, volume 4, 250, 251.

To be a wise virgin in the latter days, would of prophetic necessity require that those wise virgins suffer a disappointment, that in turn ushers in the tarrying time of the parable. Without the tarrying time experience you are not a wise or a foolish virgin.

અંતિમ દિવસોમાં બુદ્ધિશાળી કન્યા થવા માટે, ભવિષ્યવાણીની આવશ્યકતા મુજબ તે બુદ્ધિશાળી કન્યાઓએ એવી નિરાશા ભોગવવી આવશ્યક હતી, જે બદલામાં દૃષ્ટાંતના વિલંબના સમયને પ્રવેશ કરાવે છે. વિલંબના સમયનો અનુભવ કર્યા વિના, તમે ન તો બુદ્ધિશાળી કન્યા છો અને ન તો મૂર્ખ કન્યા.

> “The parable of the ten virgins of Matthew 25 also illustrates the experience of the Adventist people.” The Great Controversy, 393.

> “માથ્યુ 25ની દસ કન્યાઓની દૃષ્ટાંતકથા પણ એડ્વેન્ટિસ્ટ લોકોના અનુભવને દર્શાવે છે.” The Great Controversy, 393.

Either way, the wise virgins of the last days must experience a disappointment that paralleled April 19, 1844, for the experience of the parable is the experience of the one hundred and forty-four thousand, who John in the Revelation identifies as virgins.

કોઈપણ રીતે જોવામાં આવે, અંતિમ દિવસોની જ્ઞાની કન્યાઓએ એવો નિરાશાનો અનુભવ કરવો જ જોઈએ જે 19 એપ્રિલ, 1844ની ઘટના સાથે સમાનાંતર હોય, કારણ કે આ દૃષ્ટાંતનો અનુભવ તે એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારનો અનુભવ છે, જેઓને યોહાન પ્રકાશિતવાક્યમાં કન્યાઓ તરીકે ઓળખાવે છે.

> These are they which were not defiled with women; for they are virgins. These are they which follow the Lamb whithersoever he goeth. These were redeemed from among men, being the firstfruits unto God and to the Lamb. Revelation 14:4.

> આ તે છે, જેઓ સ્ત્રીઓ સાથે અશુદ્ધ થયા નથી; કારણ કે તેઓ કુમાર છે. આ તે છે, જેઓ મેષશાવક જ્યાં જ્યાં જાય છે ત્યાં ત્યાં તેની પાછળ ચાલે છે. તેઓ મનુષ્યોમાંથી ઉદ્ધાર પામેલા છે, દેવ અને મેષશાવક માટે પ્રથમફળરૂપ થયા છે. પ્રકાશિત વાક્ય 14:4.

How many parables of Christ are directly and specifically identified as being fulfilled to the very letter? Every parable will be fulfilled to the very letter, but the parable of the ten virgins is specifically set forth as being fulfilled in the past and the future “to the very letter.” It is compared to the third angel that is to remain present truth from 1844 onward until Michael stands up and human probation closes.

ખ્રિસ્તના કેટલા દૃષ્ટાંતો એવા છે કે જેમની પૂર્ણતા સીધી અને વિશેષરૂપે અક્ષરશઃ થવાની તરીકે ઓળખાવવામાં આવી છે? દરેક દૃષ્ટાંત અક્ષરશઃ પૂર્ણ થશે, પરંતુ દસ કન્યાઓનો દૃષ્ટાંત ખાસ કરીને ભૂતકાળમાં અને ભવિષ્યમાં “અક્ષરશઃ” પૂર્ણ થતો તરીકે રજૂ કરવામાં આવ્યો છે. તેની તુલના ત્રીજા દૂત સાથે કરવામાં આવે છે, જે 1844થી લઈને મીખાયેલ ઊભો થાય અને મનુષ્યની પરીક્ષાકાળની અવધિ સમાપ્ત થાય ત્યાં સુધી વર્તમાન સત્ય તરીકે હાજર રહેવાનો છે.

> “I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.

> “મને ઘણીવાર દસ કન્યાઓના દૃષ્ટાંત તરફ સંદર્ભિત કરવામાં આવે છે, જેમાંથી પાંચ બુદ્ધિશાળી હતી, અને પાંચ મૂર્ખ. આ દૃષ્ટાંત અક્ષરશઃ પૂર્ણ થયો છે અને થશે પણ, કેમ કે તેનો વિશેષ લાગુ પડતો અર્થ આ સમય માટે છે, અને ત્રીજા દેવદૂતના સંદેશની જેમ, તે પૂર્ણ થયો છે અને સમયના અંત સુધી વર્તમાન સત્ય તરીકે યથાવત્ રહેશે.” Review and Herald, August 19, 1890.

Until the close of time, the parable of the ten virgins is present truth, and the Midnight Cry will be fulfilled again to the very letter.

સમયના અંત સુધી, દસ કુંવારિકાઓનું દૃષ્ટાંત વર્તમાન સત્ય છે, અને મધ્યરાત્રિના પોકારનું પૂર્ણ થવું ફરીથી અક્ષરશઃ થશે.

> “There is a world lying in wickedness, in deception and delusion, in the very shadow of death,—asleep, asleep. Who are feeling travail of soul to awaken them? What voice can reach them? My mind was carried to the future, when the signal will be given. ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet him.’ But some will have delayed to obtain the oil for replenishing their lamps, and too late they will find that character, which is represented by the oil, is not transferable.” Review and Herald, February 11, 1896.

> “એક જગત દુષ્ટતામાં, છેતરપિંડી અને ભ્રાંતિમાં, મૃત્યુની અતિછાયામાં પડેલું છે,—સુતેલું, સુતેલું. તેમને જાગૃત કરવા આત્માની પ્રસવવેદના કોણ અનુભવે છે? કયો સ્વર તેમની સુધી પહોંચી શકે? મારું મન ભવિષ્ય તરફ લઈ જવાયું, જ્યારે સંકેત આપવામાં આવશે. ‘જુઓ, દુલ્હો આવે છે; તેની મુલાકાત લેવા બહાર નીકળો.’ પરંતુ કેટલાક પોતાના દીવાઓને ફરીથી ભરવા માટે તેલ મેળવવામાં વિલંબ કરી ચૂક્યા હશે, અને અત્યંત મોડું થયા પછી તેઓ જાણી લેશે કે તેલ દ્વારા દર્શાવવામાં આવેલો સ્વભાવ હસ્તાંતરિત થતો નથી.” Review and Herald, February 11, 1896.

The Midnight Cry is the next waymark on the horizon in the movement of the one hundred and forty-four thousand. That waymark is accompanied by the persecution that begins against the faithful in advance of the Sunday law. That persecution is external, and internal, and the internal persecution includes two distinct symbols. One of those symbols is Judas, the other the Sanhedrin.

મધ્યરાત્રિનો પોકાર એક લાખ ચુમાલીસ હજારની ચાલમાં ક્ષિતિજે દેખાતો આગામી માર્ગચિહ્ન છે. તે માર્ગચિહ્ન સાથે રવિવારના કાયદા પૂર્વે વિશ્વાસુઓ વિરુદ્ધ શરૂ થતો પીડન જોડાયેલો છે. તે પીડન બાહ્ય પણ છે અને આંતરિક પણ; અને આંતરિક પીડનમાં બે અલગ પ્રતીકોનો સમાવેશ થાય છે. તે પ્રતીકોમાંનું એક યહૂદા છે, બીજું સનહેદ્રીન છે.

## The Ninth Messianic Waymark is the Betrayal for 30 Silver Pieces

નવમો મશીહી માર્ગચિહ્ન ૩૦ ચાંદીના ટુકડાઓ માટેનો વિશ્વાસઘાત છે

> Then was fulfilled that which was spoken by Jeremy the prophet, saying, And they took the thirty pieces of silver, the price of him that was valued, whom they of the children of Israel did value; And gave them for the potter’s field, as the Lord appointed me. Matthew 27:9, 10.

> ત્યાર પછી યિરમ્યા ભવિષ્યવક્તા દ્વારા કહેલું વચન પૂર્ણ થયું, જે આ પ્રમાણે છે: “અને તેમણે ચાંદીના ત્રીસ ટુકડા લીધા, એના મૂલ્યરૂપે કે જેનું મૂલ્યાંકન કરવામાં આવ્યું હતું, જેને ઇઝરાયલની સંતાનોએ મૂલ્યવાન ગણ્યો હતો; અને જેમ પ્રભુએ મને નિયુક્ત કર્યું હતું તેમ તેમણે તે કુંભારના ખેતર માટે આપ્યા.” મત્તી 27:9, 10.

## Prediction

ભવિષ્યવાણી

> And I said unto them, If ye think good, give me my price; and if not, forbear. So they weighed for my price thirty pieces of silver. And the Lord said unto me, Cast it unto the potter: a goodly price that I was prised at of them. And I took the thirty pieces of silver, and cast them to the potter in the house of the Lord. Zechariah 11:12, 13.

> અને મેં તેમને કહ્યું, જો તમને યોગ્ય લાગે, તો મારી મજૂરી મને આપો; અને જો ન લાગે, તો રહેવા દો. તેથી તેમણે મારી મજૂરી તરીકે ચાંદીના ત્રીસ ટુકડા તોળ્યા. અને યહોવાએ મને કહ્યું, તેને કુંભારને ફેંકી દે; એ તો કેવો ઉત્તમ ભાવ, જેનો તેમણે મારા માટે અંદાજ કર્યો! તેથી મેં ચાંદીના તે ત્રીસ ટુકડા લીધા અને યહોવાના મંદિરમાં કુંભારને ફેંકી દીધા. ઝખર્યા 11:12, 13.

The betrayal of Judas represents the betrayal of the counterfeit priests, for the number 30 represents the age of the priests. The priests, who are also Levites are purified as gold and silver by the Messenger of the Covenant. Judas’s thirty pieces of silver represents the purging of the false priests at the Sunday law, though Judas died just before the cross, it was still the same day. Judas is not the symbol of the Sanhedrin; he is a symbol of one who was thought to be among the disciples of Christ.

યહૂદાનો દ્રોહ કપટી યાજકોના દ્રોહનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, કારણ કે સંખ્યા 30 યાજકોની વયનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. યાજકો, જે લેવીઓ પણ છે, તેઓ કરારના દૂત દ્વારા સોનું અને ચાંદીની જેમ શુદ્ધ કરવામાં આવે છે. યહૂદાના ચાંદીના ત્રીસ ટુકડાઓ રવિવારના કાયદા સમયે ખોટા યાજકોના શુદ્ધીકરણનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે; યહૂદા ક્રોસ પહેલાં જ થોડું પહેલાં મરી ગયો હતો, તોય તે એ જ દિવસ હતો. યહૂદા સનહેદ્રિનનું પ્રતીક નથી; તે એવા એક વ્યક્તિનું પ્રતીક છે જેને ખ્રિસ્તના શિષ્યોમાંનો એક માનવામાં આવતો હતો.

As a disciple of Christ, you were a disciple of the anointing of Jesus. The anointing at His baptism changed Jesus’ name unto Jesus Christ, for Christ means—the anointed one. His name then changed, for He was then to confirm the covenant with many for one week, and a premier symbol of covenant relationship is a changed name. Jesus was anointed with power at His baptism. To be a disciple of Christ, meant you were a disciple of His baptism. It was at His baptism that He was anointed with power. The statement by Peter in Matthew 16:18 is known in the Christian theological world as the “Christian Confession.” It is one of the great themes for discussion among theologians and scholars. Generally, a discussion of the theologians and scholars identifies something of no, or perhaps minor importance, but the point remains, that Christianity understands that when Jesus was anointed, He then became the Messiah.

ખ્રિસ્તના શિષ્ય તરીકે, તમે ઈસુના અભિષેકના શિષ્ય હતા. તેમના બાપ્તિસ્મા સમયે થયેલા અભિષેકે ઈસુનું નામ ઈસુ ખ્રિસ્તમાં પરિવર્તિત કર્યું, કારણ કે ખ્રિસ્તનો અર્થ થાય છે—અભિષિક્ત. ત્યારબાદ તેમનું નામ બદલાયું, કેમ કે પછી તેમને એક અઠવાડિયા માટે ઘણાં લોકો સાથે કરારને દૃઢ કરવો હતો, અને કરારસંબંધનો એક મુખ્ય પ્રતીક બદલાયેલું નામ છે. ઈસુ તેમના બાપ્તિસ્મા સમયે શક્તિથી અભિષિક્ત થયા હતા. ખ્રિસ્તના શિષ્ય થવાનું અર્થ એ હતું કે તમે તેમના બાપ્તિસ્માના શિષ્ય હતા. તેમના બાપ્તિસ્મા સમયે જ તેઓ શક્તિથી અભિષિક્ત થયા હતા. મથિ 16:18 માં પિતર દ્વારા કરાયેલું નિવેદન ખ્રિસ્તી ધર્મશાસ્ત્રીય જગતમાં “ખ્રિસ્તી કબૂલાત” તરીકે ઓળખાય છે. તે ધર્મશાસ્ત્રીઓ અને વિદ્વાનો વચ્ચે ચર્ચાના મહાન વિષયોમાંનું એક છે. સામાન્ય રીતે, ધર્મશાસ્ત્રીઓ અને વિદ્વાનોની ચર્ચા એવું કંઈક ઓળખે છે જેનું કોઈ મહત્વ નથી, અથવા કદાચ નાનું મહત્વ હોય, પરંતુ મુદ્દો યથાવત્ રહે છે કે ખ્રિસ્તી ધર્મ સમજે છે કે જ્યારે ઈસુ અભિષિક્ત થયા, ત્યારે તેઓ મસીહા બન્યા.

> He saith unto them, But whom say ye that I am? And Simon Peter answered and said, Thou art the Christ, the Son of the living God. Matthew 16:15, 16.

> તે તેમને કહે છે, પરંતુ તમે મને કોણ કહો છો? ત્યારે શિમોન પીતરે ઉત્તર આપ્યો અને કહ્યું, તમે ખ્રિસ્ત, જીવતા દેવના પુત્ર છો. મથિ 16:15, 16.

Peter’s original name conveyed that very truth, for Simon Barjona means “one who hears the message of the dove,” which was the message of His baptism. His baptism aligns with 9/11, and Judas represents those who at some point professed an understanding of 9/11, but lose their way along the path. Judas is not a symbol of the Sanhedrin, for they represent the Laodicean Seventh-day Adventist church. Judas provided a witness for the Sanhedrin, but the symbolism of the Sanhedrin’s rebellion is different than the rebellion of Judas. The Sanhedrin’s rebellion is expressed in the following dream.

પીતરનું મૂળ નામ જ એ અત્યંત સત્યને વ્યક્ત કરતું હતું, કારણ કે શિમોન બરયોના નો અર્થ થાય છે, “જે કબૂતરના સંદેશને સાંભળે છે,” અને એ જ તેમના બાપ્તિસ્માનો સંદેશ હતો. તેમનું બાપ્તિસ્મા 9/11 સાથે સુસંગત છે, અને યુદાસ તેઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે જેઓએ કોઈક સમયે 9/11 ની સમજ હોવાનો દાવો કર્યો હતો, પરંતુ માર્ગમાં તેઓ ભટકી જાય છે. યુદાસ સનહેદ્રીનનું પ્રતીક નથી, કારણ કે તેઓ લાઉદિકેયાની સાતમા-દિવસની એડવેંટિસ્ટ ચર્ચનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. યુદાસે સનહેદ્રીન માટે સાક્ષી પૂરી પાડી હતી, પરંતુ સનહેદ્રીનની બળવાખોરીનું પ્રતીકાત્મક અર્થ યુદાસની બળવાખોરીથી ભિન્ન છે. સનહેદ્રીનની બળવાખોરી નીચેના સ્વપ્નમાં વ્યક્ત કરવામાં આવી છે.

> “I gathered up my writings, and we started on our journey. On the way we held two meetings in Orange and had evidence that the church was profited and encouraged. We were ourselves refreshed by the Spirit of the Lord. That night I dreamed that I was in Battle Creek looking out from the side glass at the door and saw a company marching up to the house, two and two. They looked stern and determined. I knew them well and turned to open the parlor door to receive them, but thought I would look again. The scene was changed. The company now presented the appearance of a Catholic procession. One bore in his hand a cross, another a reed. And as they approached, the one carrying a reed made a circle around the house, saying three times: ‘This house is proscribed. The goods must be confiscated. They have spoken against our holy order.’ Terror seized me, and I ran through the house, out of the north door, and found myself in the midst of a company, some of whom I knew, but I dared not speak a word to them for fear of being betrayed. I tried to seek a retired spot where I might weep and pray without meeting eager, inquisitive eyes wherever I turned. I repeated frequently: ‘If I could only understand this! If they will tell me what I have said or what I have done!’

> “મેં મારા લખાણો એકત્ર કર્યા, અને અમે અમારી મુસાફરી પર નીકળ્યા. માર્ગમાં અમે ઓરેન્જમાં બે સભાઓ યોજી અને એનો પુરાવો મળ્યો કે ચર્ચને લાભ થયો હતો અને તે ઉત્સાહિત થઈ હતી. અમે પોતે પણ પ્રભુના આત્મા દ્વારા તાજગી પામ્યા હતા. તે રાત્રે મેં સ્વપ્ન જોયું કે હું બેટલ ક્રીકમાં હતી, દ્વાર પાસેની બાજુની કાચની બારીમાંથી બહાર જોઈ રહી હતી, અને મેં એક ટોળકીને ઘર તરફ બે-બેની કતારમાં આગળ વધતા જોયા. તેઓ કઠોર અને દૃઢનિશ્ચયી દેખાતા હતા. હું તેમને સારી રીતે ઓળખતી હતી અને તેમને આવકારવા માટે પાર્લરનું દ્વાર ખોલવા વળી, પરંતુ મને થયું કે હું ફરી એક વાર જોઉં. દૃશ્ય બદલાઈ ગયું હતું. હવે તે ટોળકીએ કેથોલિક શોભાયાત્રા જેવું રૂપ ધારણ કર્યું હતું. એકના હાથમાં ક્રોસ હતો, બીજાના હાથમાં સરકંડો હતો. અને તેઓ નજીક આવતાં, સરકંડો ધારણ કરનારાએ ઘરની ચારે તરફ એક વર્તુળ દોરીને ત્રણ વાર કહ્યું: ‘આ ઘર પ્રતિબંધિત ઠરાવવામાં આવ્યું છે. માલમત્તા જપ્ત કરવી જ પડશે. તેમણે અમારા પવિત્ર સંપ્રદાય વિરુદ્ધ વાણી ઉચ્ચારી છે.’ ભયે મને ઝપટી લીધી, અને હું ઘરના અંદરથી દોડી, ઉત્તર દ્વારેથી બહાર નીકળી, અને હું પોતાને એક ટોળકીના મધ્યમાં જોવા લાગી, જેમાંના કેટલાકને હું ઓળખતી હતી, પરંતુ વિશ્વાસઘાત થવાની ભીતિથી હું તેમની સાથે એક શબ્દ બોલવાની હિંમત પણ કરી શકી નહીં. મેં એવો એકાંત સ્થળ શોધવાનો પ્રયત્ન કર્યો જ્યાં હું, જ્યાં જ્યાં હું વળું ત્યાં ત્યાં ઉત્સુક, તપાસકુતૂહલભરી નજરોનો સામનો કર્યા વિના, રડી શકું અને પ્રાર્થના કરી શકું. હું વારંવાર કહેતી હતી: ‘કાશ, હું આ સમજી શકું હોત! જો તેઓ મને કહે કે મેં શું કહ્યું છે અથવા મેં શું કર્યું છે!’”

> “I wept and prayed much as I saw our goods confiscated. I tried to read sympathy or pity for me in the looks of those around me, and marked the countenances of several whom I thought would speak to me and comfort me if they did not fear that they would be observed by others. I made one attempt to escape from the crowd, but seeing that I was watched, I concealed my intentions. I commenced weeping aloud, and saying: ‘If they would only tell me what I have done or what I have said!’ My husband, who was sleeping in a bed in the same room, heard me weeping aloud and awoke me. My pillow was wet with tears, and a sad depression of spirits was upon me.” Testimonies, volume 1, 577, 578.

> “જ્યારે મેં અમારી વસ્તુઓ જપ્ત થતી જોયી, ત્યારે હું ઘણો રડ્યો અને પ્રાર્થના કરી. મારા આસપાસ રહેલાં લોકોની નજરોમાંથી મારા પ્રત્યે સહાનુભૂતિ અથવા દયા વાંચવાનો મેં પ્રયત્ન કર્યો; અને કેટલાંકનાં ચહેરાઓ મેં નોંધ્યા, જેમના વિષે મેં વિચાર્યું કે જો તેઓને એવો ભય ન હોત કે અન્ય લોકો તેમને જોઈ લેશે, તો તેઓ મારી સાથે બોલતાં અને મને સાંત્વના આપતાં. મેં ભીડમાંથી છટકી નીકળવાનો એક પ્રયત્ન કર્યો, પરંતુ હું નિરીક્ષણ હેઠળ છું તે જોઈને મેં મારા ઇરાદાઓ છુપાવી દીધા. પછી હું ઊંચા સ્વરે રડવા લાગી અને કહેવા લાગી: ‘કાશ, તેઓ મને માત્ર એટલું તો કહે કે મેં શું કર્યું છે અથવા મેં શું કહ્યું છે!’ મારો પતિ, જે એ જ ઓરડામાં એક પથારી પર ઊંઘી રહ્યો હતો, તેણે મને ઊંચા સ્વરે રડતાં સાંભળી મને જગાડી. મારું તાકીયું આંસુઓથી ભીનું હતું, અને મારા મન પર દુઃખભર્યો વિષાદ છવાયેલો હતો.” Testimonies, volume 1, 577, 578.

Applying the principle that the prophets speak more about the latter days than the days in which they lived, raises a very solemn question for the leaders of the Seventh-day Adventist church. Sister White “gathered up” her “writings” and began a return journey to Battle Creek. Battle Creek was then the heart of the work, as is Tacoma Park today, or Jerusalem in the days of Christ. She gathered up her writings for the trip, after she set forth a struggle she had been having concerning her writings. The context of her dream is about her writings. The struggle took place in the town of Wright.

આ સિદ્ધાંત લાગુ કરતાં કે પ્રભુવક્તાઓ તેઓ જે દિવસોમાં જીવ્યા હતા તે દિવસોથી વધુ અંતિમ દિવસો વિષે બોલે છે, સાતમા-દિવસના એડવેન્ટિસ્ટ ચર્ચના નેતાઓ માટે એક અત્યંત ગંભીર પ્રશ્ન ઊભો થાય છે. બહેન વાઇટે પોતાની “લખાણો” “એકત્ર કરી” અને બેટલ ક્રીક તરફ પરત ફરવાની મુસાફરી શરૂ કરી. તે સમયે બેટલ ક્રીક કાર્યનું હૃદયસ્થાન હતું, જેમ આજે ટાકોમા પાર્ક છે, અથવા ખ્રિસ્તના દિવસોમાં યેરૂશાલેમ હતું. તેણીએ પોતાની લખાણો મુસાફરી માટે એકત્ર કરી, ત્યાર પછી તેણીએ પોતાની લખાણોને લઈને જે સંઘર્ષ અનુભવ્યો હતો તે રજૂ કર્યો. તેણીના સ્વપ્નનો સંદર્ભ તેણીના લખાણો વિષે છે. આ સંઘર્ષ રાઇટ નગરમાં થયો હતો.

> “While in Wright we had sent my manuscript for No. 11 to the office of publication, and I was improving almost every moment when out of meeting in writing out matter for No. 12. My energies, both physical and mental, had been severely taxed while laboring for the church in Wright. I felt that I should have rest, but could see no opportunity for relief. I was speaking to the people several times a week, and writing many pages of personal testimonies. The burden of souls was upon me, and the responsibilities I felt were so great that I could obtain but a few hours of sleep each night.

> “જ્યારે અમે રાઇટમાં હતા ત્યારે મેં નં. 11 માટેનું મારું હસ્તપ્રત પ્રકાશનના કાર્યાલયમાં મોકલી આપ્યું હતું, અને સભાઓની બહારનો લગભગ દરેક ક્ષણ હું નં. 12 માટેની સામગ્રી લખવામાં લગાવતી હતી, ત્યારે મારી સ્થિતિ સુધરી રહી હતી. રાઇટની કલીસિયા માટે પરિશ્રમ કરતાં કરતાં મારી શારીરિક તેમજ માનસિક બંને શક્તિઓ પર અત્યંત ભાર પડ્યો હતો. મને લાગતું હતું કે મને આરામની જરૂર છે, પરંતુ રાહત મેળવવાની કોઈ તક મને દેખાતી નહોતી. હું અઠવાડિયામાં અનેક વખત લોકોને સંબોધતી હતી, અને વ્યક્તિગત સાક્ષ્યોનાં ઘણા પાનાં લખતી હતી. આત્માઓનો ભાર મારા ઉપર હતો, અને હું જે જવાબદારીઓ અનુભવી રહી હતી તે એટલી મહાન હતી કે હું દર રાત્રે માત્ર થોડાક કલાકોની જ ઊંઘ મેળવી શકતી હતી.”

> “While thus laboring in speaking and writing, I received letters of a discouraging character from Battle Creek. As I read them I felt an inexpressible depression of spirits, amounting to agony of mind, which seemed for a short period to palsy my vital energies. For three nights I scarcely slept at all. My thoughts were troubled and perplexed. I concealed my feelings as well as I could from my husband and the sympathizing family with whom we were. None knew my labor or burden of mind as I united with the family in morning and evening devotion, and sought to lay my burden upon the great Burden Bearer. But my petitions came from a heart wrung with anguish, and my prayers were broken and disconnected because of uncontrollable grief. The blood rushed to my brain, frequently causing me to reel and nearly fall. I had the nosebleed often, especially after making an effort to write. I was compelled to lay aside my writing, but could not throw off the burden of anxiety and responsibility upon me, as I realized that I had testimonies for others which I was unable to present to them.

> “આ રીતે બોલવામાં અને લખવામાં પરિશ્રમ કરતી વખતે, મને બેટલ ક્રીકથી નિરોત્સાહજનક સ્વરૂપનાં પત્રો મળ્યા. જેમ જેમ મેં તેઓને વાંચ્યાં તેમ તેમ મારા મન પર એવી અવર્ણનીય હતાશા છવાઈ ગઈ કે જે માનસિક વ્યથા સુધી પહોંચી, અને થોડાક સમય માટે મારી જીવનશક્તિઓને જાણે સ્તબ્ધ કરી નાખતી હતી. ત્રણ રાત સુધી તો હું લગભગ જરાય ઊંઘી શકી નહોતી. મારા વિચારો ઉથલપાથલ અને ગૂંચવણભર્યા હતા. મારા પતિથી અને જે સહાનુભૂતિશીલ કુટુંબ સાથે અમે રહતા હતા તેમની પાસેથી, જેટલું બની શકે તેટલું, મેં મારી લાગણીઓ છુપાવી રાખી. સવારે અને સાંજે કુટુંબ સાથે ભક્તિપ્રાર્થનામાં જોડાતી અને મારા ભારને મહાન ભારવહનકર્તા પર મૂકી દેવા પ્રયત્ન કરતી હતી, ત્યારે મારા મનનો પરિશ્રમ અને ભાર કેવો હતો તે કોઈ જાણતું નહોતું. પરંતુ મારી વિનંતિઓ તો વ્યથાથી મરડાયેલા હૃદયમાંથી નીકળતી હતી, અને અણનિયંત્રિત શોકને કારણે મારી પ્રાર્થનાઓ તૂટી પડતી અને અસંગત બની જતી. લોહી મારા મગજ તરફ ધસી આવતું, જેના કારણે ઘણી વાર હું ડગમગી જતી અને લગભગ પડી જતી. મને વારંવાર નાકમાંથી લોહી વહેતું, ખાસ કરીને જ્યારે લખવાનો પ્રયત્ન કરતી પછી. તેથી મને લખવાનું એકબાજુ રાખવું પડ્યું; છતાં મારા ઉપર રહેલા ચિંતાના અને જવાબદારીના ભારને હું દૂર ફેંકી શકતી નહોતી, કારણ કે મને ભાન હતું કે મારી પાસે અન્ય લોકો માટે સાક્ષીઓ હતી, જે હું તેમની સમક્ષ રજૂ કરવામાં અસમર્થ હતી.”

> “I received still another letter, informing me that it was thought best to defer the publication of No. 11 until I could write out that which I had been shown in regard to the Health Institute, as those in charge of that enterprise stood in great want of means and needed the influence of my testimony to move the brethren. I then wrote out a portion of that which was shown me in regard to the Institute, but could not get out the entire subject because of pressure of blood to the brain. Had I thought that No. 12 would be so long delayed, I should not in any case have sent that portion of the matter contained in No. 11. I supposed that after resting a few days I could again resume my writing. But to my great grief I found that the condition of my brain made it impossible for me to write. The idea of writing testimonies, either general or personal, was given up, and I was in continual distress because I could not write them.

> “મને હજી એક બીજું પત્ર પ્રાપ્ત થયું, જેમાં મને જાણ કરવામાં આવી હતી કે નં. 11નું પ્રકાશન મુલતવી રાખવું શ્રેષ્ઠ ગણવામાં આવ્યું હતું, જ્યાં સુધી હું હેલ્થ ઇન્સ્ટિટ્યૂટ વિષે મને જે દર્શાવવામાં આવ્યું હતું તે લખી ન કાઢું; કારણ કે તે કાર્યના સંચાલકોને આર્થિક સાધનોની ભારે અછત હતી અને ભાઈઓને પ્રેરિત કરવા માટે મારી સાક્ષીની અસરની તેમને જરૂર હતી. ત્યાર પછી મેં ઇન્સ્ટિટ્યૂટ વિષે મને જે દર્શાવવામાં આવ્યું હતું તેનું એક ભાગ લખ્યો; પરંતુ મગજમાં રક્તના દબાણને કારણે હું સમગ્ર વિષય રજૂ કરી શકી નહીં. જો મને વિચાર આવ્યો હોત કે નં. 12નું પ્રકાશન આટલો લાંબો સમય વિલંબિત થશે, તો હું કોઈ પણ સ્થિતિમાં નં. 11માં સમાવાયેલ વિષયનો તે ભાગ મોકલ્યો ન હોત. મેં માન્યું હતું કે થોડાં દિવસ આરામ કર્યા પછી હું ફરીથી મારું લેખન શરૂ કરી શકીશ. પરંતુ મારા મહાન શોક માટે મને જણાયું કે મારા મગજની સ્થિતિએ મારા માટે લખવું અશક્ય બનાવી દીધું હતું. સામાન્ય હોય કે વ્યક્તિગત, સાક્ષીઓ લખવાનો વિચાર ત્યજી દેવામાં આવ્યો, અને હું સતત વ્યથામાં હતી, કારણ કે હું તેમને લખી શકતી નહોતી.”

> “In this state of things it was decided that we would return to Battle Creek and there remain while the roads were in a muddy, broken-up condition, and that I would there complete No. 12. My husband was very anxious to see his brethren at Battle Creek and speak to them and rejoice with them in the work which God was doing for him. I gathered up my writings, and we started on our journey. …” Testimonies, volume 1, 576, 577.

> “આ પરિસ્થિતિમાં એવું નક્કી કરવામાં આવ્યું કે અમે બેટલ ક્રીક પરત ફરીએ અને રસ્તાઓ કાદવથી ભરેલા તથા ઊખડેલી હાલતમાં હોય ત્યાં સુધી ત્યાં જ રહીએ, અને હું ત્યાં નં. 12 પૂર્ણ કરું. મારા પતિ બેટલ ક્રીક ખાતે પોતાના ભાઈઓને મળવા, તેમની સાથે વાત કરવા અને જે કાર્ય દેવ તેમના માટે કરી રહ્યો હતો તેમાં તેમની સાથે આનંદ મનાવવા માટે ખૂબ જ આતુર હતા. મેં મારા લેખો એકત્ર કર્યા, અને અમે અમારી મુસાફરી માટે નીકળ્યાં. …” Testimonies, volume 1, 576, 577.

In the latter days, the leadership of the Seventh-day Adventist church, represented as Battle Creek and those she “knew well,” changed into a Catholic procession. The leadership of the Seventh-day Adventist church changed into a Catholic procession. In the dream they came “two by two,” one with a reed, another with a cross. They drew a circle around the house and proclaimed three times, “This house is proscribed. The goods must be confiscated. They have spoken against our holy order.” What are the “goods” in the “house” which the Catholic leaders of Battle Creek “confiscated?” What “holy order” of the Catholic church was “spoken against?”

અંતિમ દિવસોમાં, સાતમા-દિવસની એડવેન્ટિસ્ટ ચર્ચનું નેતૃત્વ, જેનું પ્રતિનિધિત્વ બેટલ ક્રીક અને તેઓ જેઓને તેણીએ “સારી રીતે ઓળખતાં હતાં” તેમ કરવામાં આવ્યું છે, એક કેથોલિક શોભાયાત્રામાં પરિવર્તિત થઈ ગયું. સાતમા-દિવસની એડવેન્ટિસ્ટ ચર્ચનું નેતૃત્વ એક કેથોલિક શોભાયાત્રામાં પરિવર્તિત થઈ ગયું. સ્વપ્નમાં તેઓ “બે બે કરીને” આવ્યા, એક પાસે નળખું હતું, અને બીજા પાસે ક્રોસ હતી. તેઓએ ઘરની આસપાસ એક વૃત્ત દોર્યું અને ત્રણ વખત જાહેર કર્યું, “આ ઘર નિષિદ્ધ કરવામાં આવ્યું છે. માલસામાન જપ્ત કરવો જ જોઈએ. તેમણે અમારા પવિત્ર ક્રમના વિરુદ્ધ વાત કરી છે.” બેટલ ક્રીકના કેથોલિક નેતાઓએ “ઘર”માં જે “માલસામાન” “જપ્ત” કર્યો, તે શું છે? કેથોલિક ચર્ચના કયા “પવિત્ર ક્રમ”ના વિરુદ્ધ “વાત કરવામાં આવી હતી?”

More directly the question might be, “what order of Catholicism led out in the inquisition?” The inquisition began with the order of Dominicans, before the Jesuits arrived in history, but once involved they became the order that championed the cruelty and bloodshed.

વધુ સીધા રીતે પ્રશ્ન એવો હોઈ શકે, “કાથોલિક ધર્મની કઈ સંપ્રદાયે ઇન્ક્વિઝિશનમાં આગેવાની લીધી?” ઇન્ક્વિઝિશનની શરૂઆત જેઝ્યુઇટો ઇતિહાસમાં આવ્યા તે પહેલાં ડોમિનિકન સંપ્રદાયથી થઈ હતી, પરંતુ એકવાર તેઓ તેમાં સંકળાયા પછી, તેઓ જ એવી સંપ્રદાય બન્યા જેણે ક્રૂરતા અને રક્તપાતને પ્રબળ રીતે આગળ વધાર્યાં.

> “Throughout Christendom, Protestantism was menaced by formidable foes. The first triumphs of the Reformation past, Rome summoned new forces, hoping to accomplish its destruction. At this time the order of the Jesuits was created, the most cruel, unscrupulous, and powerful of all the champions of popery. Cut off from earthly ties and human interests, dead to the claims of natural affection, reason and conscience wholly silenced, they knew no rule, no tie, but that of their order, and no duty but to extend its power. The gospel of Christ had enabled its adherents to meet danger and endure suffering, undismayed by cold, hunger, toil, and poverty, to uphold the banner of truth in face of the rack, the dungeon, and the stake. To combat these forces, Jesuitism inspired its followers with a fanaticism that enabled them to endure like dangers, and to oppose to the power of truth all the weapons of deception. There was no crime too great for them to commit, no deception too base for them to practice, no disguise too difficult for them to assume. Vowed to perpetual poverty and humility, it was their studied aim to secure wealth and power, to be devoted to the overthrow of Protestantism, and the re-establishment of the papal supremacy.

> “સમગ્ર ખ્રિસ્તીજગતમાં, પ્રોટેસ્ટન્ટવાદને ભયંકર શત્રુઓનો સામનો કરવો પડતો હતો. સુધારણાના પ્રારંભિક વિજયો પસાર થયા પછી, રોમે તેના વિનાશને સિદ્ધ કરવાની આશાએ નવી શક્તિઓને એકત્રિત કરી. આ સમયે જેસ્યુઇટોના સંપ્રદાયની સ્થાપના કરવામાં આવી, જે પોપવાદના બધા જ સમર્થકોમાં સૌથી ક્રૂર, નિર્લજ્જ અને શક્તિશાળી હતો. પૃથ્વીજન્ય બંધનો અને માનવીય હિતોથી વિચ્છિન્ન, સ્વાભાવિક સ્નેહના દાવાઓ પ્રત્યે મૃત સમાન, અને વિવેક તથા અંતરાત્માને સંપૂર્ણપણે મૌન કરેલા, તેઓ પોતાની સંસ્થાના બંધન સિવાય કોઈ નિયમ કે કોઈ સંબંધને જાણતા નહોતા, અને તેની શક્તિનો વિસ્તાર કરવો એ સિવાય પોતાનું કોઈ કર્તવ્ય માનતા નહોતા. ખ્રિસ્તના સુસમાચારે તેના અનુયાયીઓને જોખમનો સામનો કરવા અને દુઃખ સહન કરવા સમર્થ બનાવ્યા હતા, જેથી તેઓ શીત, ભૂખ, પરિશ્રમ અને ગરીબીથી નિર્ભય રહી, યાતનાયંત્ર, કારાગૃહ અને દહનસ્તંભ સામે પણ સત્યના ધ્વજને ઊંચો રાખી શકે. આ શક્તિઓનો સામનો કરવા માટે, જેસ્યુઇટવાદે તેના અનુયાયીઓમાં એવો ધર્માંધ ઉન્માદ પ્રેર્યો કે જેના દ્વારા તેઓ સમાન જોખમો સહન કરી શકે અને સત્યની શક્તિ સામે પ્રપંચના સર્વ હથિયારોનો મુકાબલો કરી શકે. એવું કોઈ અપરાધ નહોતું જે કરવા તેઓ માટે અતિ મોટું હોય, એવો કોઈ પ્રપંચ નહોતો જે આચરવા માટે અતિ નીચ હોય, અને એવો કોઈ વેશાંતર નહોતો જે ધારણ કરવા માટે અતિ મુશ્કેલ હોય. સદાકાળની ગરીબી અને વિનમ્રતાની પ્રતિજ્ઞા લીધેલી હોવા છતાં, તેમનું વિચારીને નિર્ધારિત કરેલું લક્ષ્ય ધન અને સત્તા પ્રાપ્ત કરવાનો, પ્રોટેસ્ટન્ટવાદના પતન માટે પોતાને સમર્પિત કરવાનો, અને પાપલ સર્વોચ્ચતાની પુનઃસ્થાપના કરવાનો હતો.”

> “When appearing as members of their order, they wore a garb of sanctity, visiting prisons and hospitals, ministering to the sick and the poor, professing to have renounced the world, and bearing the sacred name of Jesus, who went about doing good. But under this blameless exterior the most criminal and deadly purposes were often concealed. It was a fundamental principle of the order that the end justifies the means. By this code, lying, theft, perjury, assassination, were not only pardonable but commendable, when they served the interests of the church. Under various disguises the Jesuits worked their way into offices of state, climbing up to be the counselors of kings, and shaping the policy of nations. They became servants to act as spies upon their masters. They established colleges for the sons of princes and nobles, and schools for the common people; and the children of Protestant parents were drawn into an observance of popish rites. All the outward pomp and display of the Romish worship was brought to bear to confuse the mind and dazzle and captivate the imagination, and thus the liberty for which the fathers had toiled and bled was betrayed by the sons. The Jesuits rapidly spread themselves over Europe, and wherever they went, there followed a revival of popery.

> “તેમના સંઘના સભ્યો તરીકે પ્રગટ થતા તેઓ પવિત્રતાનો વેશ ધારણ કરતા, કારાગૃહો અને હોસ્પિટલોમાં મુલાકાત લેતા, બીમાર અને ગરીબોની સેવા કરતા, અને જગતનો ત્યાગ કર્યો હોવાનો દાવો કરતા, તથા સદ્કાર્ય કરતા ફરનાર ઈસુનું પવિત્ર નામ ધારણ કરતા. પરંતુ આ નિર્દોષ બાહ્ય આવરણની નીચે અતિ અપરાધપૂર્ણ અને ઘાતક હેતુઓ ઘણીવાર છુપાયેલા રહેતા. સંઘનો એક મૂળભૂત સિદ્ધાંત એવો હતો કે ધ્યેય સાધનોને ન્યાયસંગત ઠરાવે છે. આ નિયમ મુજબ, અસત્ય, ચોરી, ખોટી સાક્ષી, હત્યા—આ બધી બાબતો માત્ર ક્ષમાપાત્ર જ નહોતી, પરંતુ જ્યારે તે ચર્ચના હિતોને સેવા આપતી ત્યારે પ્રશંસનીય ગણાતી. વિવિધ ભેષોમાં જેઝ્યુઇટોએ રાજ્યના પદોમાં પ્રવેશ મેળવ્યો, રાજાઓના સલાહકાર બનવા સુધી ઉપર ચડ્યા, અને રાષ્ટ્રોની નીતિને આકાર આપી. તેઓ પોતાના માલિકો પર જાસૂસી કરવા માટે સેવકો બન્યા. તેમણે રાજકુમારો અને ઉમરાવોના પુત્રો માટે મહાવિદ્યાલયો સ્થાપ્યા, અને સામાન્ય લોકો માટે શાળાઓ; અને પ્રોટેસ્ટન્ટ માતા-પિતાનાં બાળકોને પોપીય વિધિઓના પાલનમાં ખેંચી લેવામાં આવ્યા. રોમન ઉપાસનાનો સર્વ બાહ્ય ઠાઠમાઠ અને પ્રદર્શન મનને ગૂંચવવા તથા કલ્પનાશક્તિને ચમકાવી મોહમાં પાડવા માટે કાર્યરત કરવામાં આવ્યો, અને આ રીતે જે સ્વતંત્રતા માટે પિતાઓએ શ્રમ કર્યો અને લોહી વહાવ્યું હતું, તે પુત્રો દ્વારા દગો અપાઈ. જેઝ્યુઇટો ઝડપથી સમગ્ર યુરોપમાં પ્રસરી ગયા, અને જ્યાં જ્યાં તેઓ ગયા, ત્યાં ત્યાં પોપવાદનું પુનર્જીવન અનુસર્યું.”

> “To give them greater power, a bull was issued re-establishing the inquisition. Notwithstanding the general abhorrence with which it was regarded, even in Catholic countries, this terrible tribunal was again set up by popish rulers, and atrocities too terrible to bear the light of day were repeated in its secret dungeons. In many countries, thousands upon thousands of the very flower of the nation, the purest and noblest, the most intellectual and highly educated, pious and devoted pastors, industrious and patriotic citizens, brilliant scholars, talented artists, skillful artisans, were slain or forced to flee to other lands.

> “તેમને વધુ સત્તા આપવા માટે, ઇન્ક્વિઝિશનને પુનઃસ્થાપિત કરતો એક પાપલ ફરમાન જારી કરવામાં આવ્યો. તેને લઈને, કેથોલિક દેશોમાં પણ, જે વ્યાપક ઘૃણા વ્યાપી હતી તેની છતાં, આ ભયંકર ન્યાયાધિકરણ ફરીથી પોપવાદી શાસકો દ્વારા સ્થાપિત કરવામાં આવ્યું, અને તેના ગુપ્ત કેદખાનાઓમાં એવા અત્યાચાર ફરી આચરવામાં આવ્યા કે જે દિવસના પ્રકાશમાં લાવવામાં પણ અતિ ભયંકર હતા. અનેક દેશોમાં, રાષ્ટ્રના સર્વોત્તમ પુષ્પ સમાન, અતિ શુદ્ધ અને મહાન, સર્વાધિક બુદ્ધિશાળી અને ઊચ્ચ શિક્ષિત, ભક્તિપૂર્ણ અને સમર્પિત ધાર્મિક સેવકો, પરિશ્રમી અને દેશભક્ત નાગરિકો, તેજસ્વી વિદ્વાનો, પ્રતિભાશાળી કલાકારો, કુશળ હસ્તકલાકારો—આવા હજારો ઉપર હજારો લોકોને મારવામાં આવ્યા અથવા તેમને અન્ય દેશોમાં ભાગવા મજબૂર કરવામાં આવ્યા.”

> “Such were the means which Rome had invoked to quench the light of the Reformation, to withdraw from men the Bible, and to restore the ignorance and superstition of the Dark Ages. But under God’s blessing and the labors of those noble men whom He had raised up to succeed Luther, Protestantism was not overthrown. Not to the favor or arms of princes was it to owe its strength. The smallest countries, the humblest and least powerful nations, became its strongholds. It was little Geneva in the midst of mighty foes plotting her destruction; it was Holland on her sandbanks by the northern sea, wrestling against the tyranny of Spain, then the greatest and most opulent of kingdoms; it was bleak, sterile Sweden, that gained victories for the Reformation.” The Great Controversy, 234, 235.

> “આવા સાધનોનો જ રોમે સુધારાચળવળના પ્રકાશને બુઝાવી નાખવા, મનુષ્યો પાસેથી બાઇબલને દૂર ખેંચી લેવા, અને અંધકારયુગોની અજ્ઞાનતા તથા અંધશ્રદ્ધિને ફરી સ્થાપિત કરવા માટે આશ્રય લીધો હતો. પરંતુ ઈશ્વરની આશીર્વાદપૂર્ણ કૃપા અને તેમણે લૂથરના અનુગામી બનવા માટે ઊભા કરેલા તે ઉદાર પુરુષોના પરિશ્રમ દ્વારા, પ્રોટેસ્ટાન્ટવાદ પછાડી દેવાયો નહિ. તેનો બળ રાજકુમારોની કૃપા કે શસ્ત્રબળને આભારી રહેવાનું નહોતું. સૌથી નાનાં દેશો, સૌથી વિનમ્ર અને સૌથી ઓછી શક્તિશાળી જાતિઓ, તેના ગઢ બન્યાં. તે તેની વિનાશની યોજનાઓ રચતા પ્રબળ શત્રુઓની વચ્ચે આવેલું નાનું જિનીવા હતું; તે ઉત્તર સમુદ્રકાંઠે આવેલા તેના રેતાળ કિનારાઓ પરનું હોલેન્ડ હતું, જે તે સમયના સૌથી મહાન અને સમૃદ્ધ રાજ્યોમાંના એક એવા સ્પેનના અત્યાચાર સામે સંઘર્ષ કરી રહ્યું હતું; તે નિર્જન, બાંઝર સ્વીડન હતું, જેણે સુધારાચળવળ માટે વિજયો પ્રાપ્ત કર્યા.” The Great Controversy, 234, 235.

The Catholic church did all they could to hide the Bible from men, by claiming their pagan traditions and customs are above God’s Word. The leaders of Laodicean Adventism will not take dissenters to court over the writings of Ellen White, but Catholics professing to be the leaders of Battle Creek will. The very essence of the beast of Catholicism is employing secular power to accomplish religious purposes. When Adventism sought the legal secular power to manage its institutions, the fruits of their ”holy order” can be seen.

કેથોલિક ચર્ચે ઈશ્વરના વચનથી ઉપર પોતાની મૂર્તિપૂજક પરંપરાઓ અને રીતરિવાજોને ઠેરવીને, શક્ય તેટલું બધું કરીને બાઇબલને મનુષ્યોથી છુપાવી રાખવાનો પ્રયત્ન કર્યો. લાઓદિકીયન એડવેન્ટિઝમના નેતાઓ એલેન વ્હાઇટના લેખનો વિષે અસહમતિ દર્શાવનારાઓને અદાલતમાં ખેંચી નહીં જાય, પરંતુ પોતાને બેટલ ક્રીકના નેતાઓ કહેતા કેથોલિકો એવું કરશે. કેથોલિકવાદના પશુસ્વભાવનું મૂળ તત્ત્વ એ છે કે ધાર્મિક હેતુઓ સિદ્ધ કરવા માટે લૌકિક સત્તાનો ઉપયોગ કરવો. જ્યારે એડવેન્ટિઝમે પોતાની સંસ્થાઓનું સંચાલન કરવા કાનૂની લૌકિક સત્તાનો આશરો લીધો, ત્યારે તેમની “પવિત્ર વ્યવસ્થા”નાં ફળો જોઈ શકાય છે.

In the context of the Spanish Inquisitions auto-da-fé (act of faith) ceremonies, the reed and cross appear as symbolic elements tied to Christ’s crucifixion. The reed refers to the mock scepter placed in Jesus’ hand during his crowning with thorns, used by Roman soldiers to strike him, symbolizing mockery, suffering, and scorn.

સ્પેનિશ ઇન્ક્વિઝિશનની auto-da-fé (વિશ્વાસનો કૃત્ય) વિધિઓના સંદર્ભમાં, સરકંડો અને ક્રોસ ખ્રિસ્તના ક્રૂસવિદ્યાને સંબંધિત પ્રતીકાત્મક તત્ત્વો તરીકે પ્રગટ થાય છે. સરકંડો તે ઉપહાસરૂપ રાજદંડનો સંદર્ભ આપે છે, જે કાંટાના મુકુટધારણ દરમિયાન યેશુના હાથે મૂકવામાં આવ્યો હતો અને જેને રોમન સૈનિકોએ તેમને મારવા માટે ઉપયોગમાં લીધો હતો, જેથી ઉપહાસ, પીડા અને તિરસ્કારનું પ્રતીક વ્યક્ત થાય છે.

The cross is prominently featured in auto-da-fé processions. A green cross (often veiled in black crepe) served as the emblem of the Inquisition, carried in a separate preparatory procession the day before and displayed during the event. It symbolized the tribunal’s authority.

ઓટો-દા-ફેની શોભાયાત્રાઓમાં ક્રોસને મુખ્ય સ્થાન આપવામાં આવતું હતું. લીલો ક્રોસ (ઘણી વાર કાળા ક્રેપથી ઢાંકવામાં આવેલ) ઇન્ક્વિઝિશનનું ચિહ્નરૂપ હતો; તે અગાઉના દિવસે યોજાતી અલગ તૈયારીમૂલક શોભાયાત્રામાં વહન કરવામાં આવતો અને પ્રસંગ દરમિયાન પ્રદર્શિત કરવામાં આવતો. તે ટ્રિબ્યુનલની સત્તાનું પ્રતીક હતો.

Proscribing of goods refers to the confiscation (sequestration or proscription) of a convicted person’s property, a common Inquisition penalty to fund the tribunal and punish heresy. This was publicly announced in the auto-da-fé sentences, emphasizing public humiliation and deterrence.

માલમિલકતના જપ્તીકરણનો અર્થ દોષિત ઠરાવવામાં આવેલ વ્યક્તિની સંપત્તિનું કબજે લેવામાં આવવું (સિક્વેસ્ટ્રેશન અથવા પ્રતિબંધાત્મક જપ્તી) થાય છે; ધર્મવિચારણા અદાલતને નાણાં પૂરાં પાડવા અને વિધર્મિતાને દંડિત કરવા માટે આ ઇન્ક્વિઝિશનની સામાન્ય સજા હતી. આ બાબત auto-da-féની સજાઓમાં જાહેર રીતે ઘોષિત કરવામાં આવતી હતી, જેથી જાહેર અપમાન અને ભયપ્રેરક નિર્વારણ પર ભાર મૂકાય.

The writings of Ellen G. White clearly and conclusively condemn the leadership that will proscribe her writings in an attempt to silence the song of the vineyard being sung, but it is the last action of an unholy order, just before they manifest their characters openly at the Sunday law. A “Catholic procession,” aligns with 25 ancient men bowing to the sun. In the following four paragraphs, the first paragraph sets forth the “professed people of God,” in the “last days.” The passage clearly teaches that in the last days, Seventh-day Adventist ministers will in “churches and in large gatherings in the open air,” “urge upon the people the necessity of keeping the first day of the week.”

એલેન જી. વ્હાઇટનાં લખાણો સ્પષ્ટ અને નિર્ણાયક રીતે તે નેતૃત્વને દોષિત ઠરાવે છે, જે દ્રાક્ષાવાડીનું ગવાતું ગીત મૌન કરવાના પ્રયાસમાં તેમની લખાણોને પ્રતિબંધિત કરશે; પરંતુ તે અશુદ્ધ વ્યવસ્થાનું અંતિમ કાર્ય છે, તેઓ રવિવારના કાયદા સમયે પોતાના સ્વભાવને ખુલ્લેઆમ પ્રગટ કરે તેનાં જ થોડા પહેલાં. એક “કાથોલિક શોભાયાત્રા” સૂર્યને નમન કરતા પચ્ચીસ પ્રાચીન પુરુષો સાથે સુસંગત થાય છે. નીચેના ચાર પરિછેદોમાં, પ્રથમ પરિછેદ “છેલ્લા દિવસોમાં” “દેવના ઘોષિત લોકો”ને રજૂ કરે છે. આ અવતરણ સ્પષ્ટ રીતે શીખવે છે કે છેલ્લા દિવસોમાં, સેવન્થ-ડે એડવેંટિસ્ટ ઉપદેશકો “ચર્ચોમાં અને ખુલ્લી હવામાં મોટા સમારંભોમાં” “લોકો પર સપ્તાહના પ્રથમ દિવસને પાળવાની આવશ્યકતા માટે ભાર મૂકાશે.”

> “The Lord has a controversy with his professed people in these last days. In this controversy men in responsible positions will take a course directly opposite to that pursued by Nehemiah. They will not only ignore and despise the Sabbath themselves, but they will try to keep it from others by burying it beneath the rubbish of custom and tradition. In churches and in large gatherings in the open air, ministers will urge upon the people the necessity of keeping the first day of the week. There are calamities on sea and land: and these calamities will increase, one disaster following close upon another; and the little band of conscientious Sabbath-keepers will be pointed out as the ones who are bringing the wrath of God upon the world by their disregard of Sunday.”

> “આ અંતિમ દિવસોમાં પ્રભુનો પોતાના નામધારી લોક સાથે વિવાદ છે. આ વિવાદમાં જવાબદારીભર્યા સ્થાનોમાં રહેલા મનુષ્યો નેહેમ્યાહે અનુસરેલા માર્ગના સીધા વિપરીત માર્ગ અપનાવશે. તેઓ પોતે માત્ર શબ્બાથને અવગણશે અને તુચ્છ ગણશે એટલું જ નહીં, પરંતુ પ્રથા અને પરંપરાના કચરાની નીચે તેને દાટી નાખીને તેઓ બીજા લોકોથી પણ તેનું પાલન થવા નહીં દેવાનો પ્રયત્ન કરશે. ચર્ચોમાં અને ખુલ્લા મેદાનોમાં યોજાતી વિશાળ સભાઓમાં, સેવકો લોકો પર સપ્તાહના પ્રથમ દિવસને પાળવાની આવશ્યકતા પર ભાર મૂકાશે. સમુદ્ર અને જમીન પર આપત્તિઓ છે; અને આ આપત્તિઓ વધતી જશે, એક પછી એક વિનાશકારી દુર્ઘટનાઓ નજીક નજીક આવતી જશે; અને અંતઃકરણપૂર્વક શબ્બાથ પાળનારા નાનકડા જૂથને એવા તરીકે દર્શાવવામાં આવશે કે રવિવારની અવગણના દ્વારા તેઓ જ વિશ્વ પર ઈશ્વરના કોપને લાવી રહ્યા છે.”

This is clearly identifying Seventh-day Adventists as the “professed people of God” who will encourage Sunday keeping, and that they will also point “out” “the little band of conscientious Sabbath-keepers.” The next paragraph she emphasizes that the persecution of past ages will be repeated. The previous paragraph ended with her identifying the professed people of God in contrast with those she says are conscientious Sabbath-keepers. She then introduces past histories, and warns those histories will be repeated in the latter days. She is very clear.

આ સ્પષ્ટપણે Seventh-day Adventists ને “દેવના કહેવાતા લોકો” તરીકે ઓળખાવે છે, જે રવિવાર-પાલનને પ્રોત્સાહિત કરશે, અને તેઓ “અંતઃકરણનિષ્ઠ સબ્બાથ-પાલકોના નાના સમૂહ” ને પણ “ચિહ્નિત” કરશે. આગળના પરિચ્છેદમાં તે ભારપૂર્વક કહે છે કે ભૂતકાળના યુગોની સતામણી ફરીથી પુનરાવર્તિત થશે. અગાઉનો પરિચ્છેદ તેણે દેવના કહેવાતા લોકોને તેઓથી વિરુદ્ધ રીતે ઓળખાવતાં પૂર્ણ કર્યો હતો, જેમને તે અંતઃકરણનિષ્ઠ સબ્બાથ-પાલકો કહે છે. ત્યારબાદ તે ભૂતકાળના ઇતિહાસોની વાત રજૂ કરે છે અને ચેતવણી આપે છે કે તે ઇતિહાસો અંતિમ દિવસોમાં ફરીથી પુનરાવર્તિત થશે. તે ખૂબ જ સ્પષ્ટ છે.

> “Satan urges this falsehood that he may take the world captive. It is his plan to compel men to accept errors. He takes an active part in the promulgation of all false religions, and will stop at nothing in his efforts to enforce erroneous doctrines. Under a cloak of religious zeal, men, influenced by his spirit, have invented the most cruel tortures for their fellow-men, and have inflicted the most awful sufferings upon them. Satan and his agents have the same spirit still; and the history of the past will be repeated in our day.

> “શૈતાન આ અસત્યને આગળ ધપાવે છે જેથી તે દુનિયાને બંધનમાં લઈ શકે. મનુષ્યોને ભ્રાંતિઓ સ્વીકારવા માટે બળજબરી કરવી એ તેની યોજના છે. બધી ખોટી ધાર્મિક પ્રણાલીઓના પ્રચારમાં તે સક્રિય ભાગ લે છે, અને ભ્રામક સિદ્ધાંતોને બળપૂર્વક સ્વીકારાવવામાં પોતાના પ્રયત્નોમાં તે કોઈ પણ હદે અટકવાનો નથી. ધાર્મિક ઉત્સાહના આવરણ હેઠળ, તેના આત્માના પ્રભાવથી પ્રેરિત મનુષ્યોએ પોતાના સહમાનવો માટે અતિ ક્રૂર યાતનાઓ રચી છે, અને તેમના પર અતિ ભયાનક પીડાઓ લાદી છે. શૈતાન અને તેના કર્તાઓનો આત્મા હજી પણ એ જ છે; અને ભૂતકાળનો ઇતિહાસ અમારા સમયમાં ફરી દોહરાશે.”

> “There are men who have set their minds and will to accomplish evil; in the dark recesses of their hearts they have resolved what crimes they will commit. These men are self-deceived. They have rejected God’s great rule of right, and in its stead have erected a standard of their own, and comparing themselves with this standard they pronounce themselves holy. The Lord will permit them to reveal what is in their hearts, to act out the spirit of the master that controls them. He will let them show their hatred of his law in their treatment of those who are loyal to its requirements. They will be actuated by the same spirit of religious frenzy that goaded on the mob that crucified Christ; church and State will be united in the same corrupt harmony.

> “એવા માણસો છે જેઓએ દુષ્ટતા આચરવા માટે પોતાનું મન અને ઇચ્છા સ્થિર કરી દીધાં છે; પોતાના હૃદયનાં અંધકારમય ગૂઢ ખૂણાઓમાં તેઓએ નક્કી કરી લીધું છે કે કયા અપરાધો તેઓ કરશે. આ માણસો આત્મભ્રમિત છે. તેઓએ ઈશ્વરના ધર્મસંગતતાના મહાન નિયમને નકારી કાઢ્યો છે, અને તેના સ્થાને પોતાનો જ એક ધોરણ ઊભો કર્યો છે; અને પોતાને આ ધોરણ સાથે તુલના કરીને તેઓ પોતાને પવિત્ર જાહેર કરે છે. પ્રભુ તેમને પોતાના હૃદયમાં જે છે તે પ્રગટ કરવા, અને જે સ્વામી તેમને નિયંત્રિત કરે છે તેની ભાવનાને ક્રિયામાં વ્યક્ત કરવા દેશે. તેઓ તેની વ્યવસ્થાની માગણીઓ પ્રત્યે વિશ્વાસુ રહેનારાઓ સાથે જે વર્તન કરશે તેમાં તેઓ તેની વ્યવસ્થા પ્રત્યેનો પોતાનો દ્વેષ પ્રગટ કરવા દેશે. તેઓ એ જ ધાર્મિક ઉન્માદની ભાવનાથી પ્રેરિત થશે જેણે ખ્રિસ્તને ક્રૂસ પર ચઢાવનાર ટોળાને ઉશ્કેર્યું હતું; ચર્ચ અને રાજ્ય એ જ ભ્રષ્ટ સુમેળમાં એક થઈ જશે.”

> “The church of today has followed in the steps of the Jews of old, who set aside the commandments of God for their own traditions. She has changed the ordinance, broken the everlasting covenant, and now, as then, pride, unbelief, and infidelity are the result. Her true condition is set forth in these words from the song of Moses: ‘They have corrupted themselves, their spot is not the spot of his children; they are a perverse and crooked generation. Do ye thus requite the Lord, O foolish people and unwise? is not he thy father that hath bought thee? hath he not made thee, and established thee?’” Review and Herald, March 18, 1884.

> “આજની કલીસિયાએ પ્રાચીન યહૂદીઓના પગલે ચાલીને, દેવની આજ્ઞાઓને પોતાની પરંપરાઓ માટે પર મૂકી દીધી છે. તેણે વિધિને બદલી નાખી છે, અનંત કરારનો ભંગ કર્યો છે, અને હવે, જેમ ત્યારે હતું તેમ, ગર્વ, અવિશ્વાસ અને અભક્તિ તેનું પરિણામ છે. તેની સાચી સ્થિતિ મોસેસના ગીતમાંથી લેવાયેલા આ શબ્દોમાં દર્શાવવામાં આવી છે: ‘તેઓએ પોતાને ભ્રષ્ટ કર્યા છે; તેમનો કલંક તેના સંતાનોનો કલંક નથી; તેઓ વિકૃત અને કૂટિલ પેઢી છે. હે મૂર્ખ અને અબુદ્ધિ પ્રજા, શું તમે યહોવાને આવું પ્રતિફળ આપો છો? શું તે તારો પિતા નથી, જેણે તને ખરીદ્યો છે? શું તેણે તને બનાવ્યો નથી, અને સ્થાપ્યો નથી?’” Review and Herald, March 18, 1884.

There is passage after passage in the Spirit of Prophecy identifying the latter-day persecution of God’s faithful, and the “church of today” which she is identifying is not Christianity in general, it is the church she repeatedly identifies as being typified by the Jewish church. Those clear passages in her writings are the motivation for the Seventh-day Adventist church to attempt to place restrictions upon the writings of Sister White, as her dream so aptly identifies. Their actions against her writings, which were the obvious goods of her house that are to be proscribed by the leaders of Battle Creek who changed into a holy order of Catholicism. Their attack upon her writings is also represented by the attack upon Jeremiah’s writings. Ellen White’s dream is a second witness to Jeremiah’s writings being burned.

ભવિષ્યવાણીના આત્મામાં એક પછી એક એવા અવતરણો છે જે અંતિમ દિવસોમાં દેવના વિશ્વાસુઓ પર થનાર સતામણીને ઓળખાવે છે; અને તે જે “આજની ચર્ચ”ને ઓળખાવે છે, તે સામાન્ય અર્થમાં સમગ્ર ખ્રિસ્તી જગત નથી, પરંતુ તે ચર્ચ છે જેને તે વારંવાર યહૂદી ચર્ચ દ્વારા પ્રતિરૂપિત થયેલી તરીકે ઓળખાવે છે. તેની લખાણોમાં આવેલા તે સ્પષ્ટ અવતરણો જ સાતમા-દિવસની એડવેન્ટિસ્ટ ચર્ચને સિસ્ટર વ્હાઇટના લખાણો પર નિયંત્રણો મૂકવાનો પ્રયત્ન કરવા પ્રેરણા આપે છે, જેમ કે તેનો સ્વપ્ન એટલી યોગ્ય રીતે ઓળખાવે છે. તેના લખાણો વિરુદ્ધ તેમની ક્રિયાઓ—જે સ્પષ્ટરૂપે તેના ઘરના તે સારા સામાન હતા જેને કેથોલિકત્વના પવિત્ર ક્રમમાં બદલાઈ ગયેલા બેટલ ક્રીકના નેતાઓ દ્વારા પ્રતિબંધિત કરવાના હતા—તેમના લખાણો વિરુદ્ધની તેમની કાર્યવાહી યિરમિયાહના લખાણો પર થયેલા આક્રમણ દ્વારા પણ પ્રતિનિધિત થાય છે. એલેન વ્હાઇટનું સ્વપ્ન યિરમિયાહના લખાણો દહન કરવામાં આવ્યા હતા તેની બીજી સાક્ષી છે.

In the third generation of Laodicean Adventism compromise was the predominant theme. The third generation is represented by the church of Pergamos. Beginning with the publication of W. W. Prescott’s book titled The Doctrine of Christ in 1919, through to the publication of Questions on Doctrine in 1957, marks a period of transition represented by an alpha publication and ending with an omega publication. The first book represented W. W. Prescott’s rejection of the Lion of the tribe of Judah, for the apostate Protestant view of Christ. Prescott’s book, aptly titled The Doctrine of Christ, gutted the Millerite prophetic message, leaving the empty definition of Jesus that is worshipped by Catholicism and apostate Protestantism. The last book in that generation defines a sanctification and justification that destroys God’s law, His justice and mercy. Ancient Israel was given the responsibility to be the depositaries of God’s law, and Adventism was to be the depositaries of not only God’s law, but also His prophetic Word. In 1919 a book that rejected the defense of God’s prophetic Word, marking the beginning of the third generation of Laodicean Adventism that ended with a book that rejects God’s law.

લાઓદીકેયન એડվեն્ટિઝમની ત્રીજી પેઢીમાં સમાધાન મુખ્ય વિષય રહ્યો હતો. ત્રીજી પેઢીનું પ્રતિનિધિત્વ પર્ગામોસની મંડળી કરે છે. 1919માં W. W. Prescottનાં The Doctrine of Christ શીર્ષક પુસ્તકના પ્રકાશનથી લઈને 1956માં Questions on Doctrine ના પ્રકાશન સુધીનો સમયગાળો પરિવર્તનનો એક એવો કાળ દર્શાવે છે, જેનું પ્રતિનિધિત્વ અલ્ફા પ્રકાશનથી શરૂ થઈ ઓમેગા પ્રકાશનથી સમાપ્ત થાય છે. પ્રથમ પુસ્તક W. W. Prescott દ્વારા યહૂદાના કુળના સિંહનો ત્યાગ કરીને, ખ્રિસ્ત વિષેના ધર્મભ્રષ્ટ પ્રોટેસ્ટન્ટ દૃષ્ટિકોણને સ્વીકારવાનું પ્રતિનિધિત્વ કરતું હતું. Prescottનું પુસ્તક, યોગ્ય રીતે The Doctrine of Christ નામ ધરાવતું, મિલરાઈટ ભવિષ્યવાણી સંદેશને ખોખલું બનાવી દીધું, અને ઈસુની એવી ખાલી વ્યાખ્યા છોડીને ગયું કે જેની ઉપાસના કેથોલિક ધર્મ અને ધર્મભ્રષ્ટ પ્રોટેસ્ટન્ટવાદ કરે છે. તે પેઢીનું અંતિમ પુસ્તક એવી પવિત્રીકરણ અને ધર્મીકરણની વ્યાખ્યા આપે છે, જે દેવના કાયદા, તેમની ન્યાયપ્રણાલી અને તેમની કરુણાનો નાશ કરે છે. પ્રાચીન ઇઝરાયલને દેવના કાયદાના ભંડારરક્ષક બનવાની જવાબદારી સોંપવામાં આવી હતી, અને એડվեն્ટિઝમને માત્ર દેવના કાયદાનું જ નહીં, પરંતુ તેમના ભવિષ્યવાણીના વચનનું પણ ભંડારરક્ષક બનવાનું હતું. 1919માં એક એવું પુસ્તક પ્રકાશિત થયું જેણે દેવના ભવિષ્યવાણી વચનની રક્ષાને નકારી કાઢી, અને તે લાઓદીકેયન એડվեն્ટિઝમની ત્રીજી પેઢીની શરૂઆતનું ચિહ્ન બન્યું; આ પેઢીનું સમાપન એવા પુસ્તકથી થયું, જે દેવના કાયદાને નકારે છે.

> “If you indulge stubbornness of heart, and through pride and self-righteousness do not confess your faults, you will be left subject to Satan’s temptations. If when the Lord reveals your errors you do not repent or make confession, his providence will bring you over the ground again and again. You will be left to make mistakes of a similar character, you will continue to lack wisdom, and will call sin righteousness, and righteousness sin. The multitude of deceptions that will prevail in these last days will encircle you, and you will change leaders, and not know that you have done so.” Review and Herald, December 16, 1890.

> “જો તમે હૃદયની હઠમાં મગ્ન રહેશો, અને ગર્વ તથા સ્વધાર્મિકતાના કારણે તમારા દોષોનો સ્વીકાર નહીં કરો, તો તમે શેતાનની પરીક્ષાઓને આધીન રહી જશો. જ્યારે પ્રભુ તમારી ભૂલો પ્રગટ કરે ત્યારે જો તમે પસ્તાવો નહીં કરો અથવા કબૂલાત નહીં કરો, તો તેમની પ્રભુવ્યવસ્થા તમને એ જ ભૂમિ પર વારંવાર પાછા લાવશે. તમને સમાન સ્વભાવની ભૂલો કરવા માટે છોડી દેવામાં આવશે; તમે સતત જ્ઞાનવિહોણા રહીશો, અને પાપને ધર્મ કહેશો, અને ધર્મને પાપ. આ અંતિમ દિવસોમાં જે અસંખ્ય છેતરપિંડી પ્રબળ થશે, તે તમને ઘેરી લેશે, અને તમે નેતાઓ બદલી નાખશો, અને એવું કર્યું છે તે પણ તમને જાણ નહીં પડે.” Review and Herald, December 16, 1890.

Pergamos, the third church led to Thyatira, the papal church, which is the fourth generation, when the 25 men bow to the symbol of Thyatira’s authority.

પર્ગમોસ, ત્રીજી કલીસિયા, થાયાતીરા સુધી દોરી ગઈ—જે પાપલ કલીસિયા છે, અને જે ચોથી પેઢી છે—જ્યારે પચ્ચીસ પુરુષો થાયાતીરાની સત્તાના પ્રતીક સમક્ષ નમન કરે છે.

> “The regulation adopted by the early colonists, of permitting only members of the church to vote or to hold office in the civil government, led to most pernicious results. This measure had been accepted as a means of preserving the purity of the state, but it resulted in the corruption of the church. A profession of religion being the condition of suffrage and officeholding, many, actuated solely by motives of worldly policy, united with the church without a change of heart. Thus the churches came to consist, to a considerable extent, of unconverted persons; and even in the ministry were those who not only held errors of doctrine, but who were ignorant of the renewing power of the Holy Spirit. Thus again was demonstrated the evil results, so often witnessed in the history of the church from the days of Constantine to the present, of attempting to build up the church by the aid of the state, of appealing to the secular power in support of the gospel of Him who declared: ‘My kingdom is not of this world.’ John 18:36. The union of the church with the state, be the degree never so slight, while it may appear to bring the world nearer to the church, does in reality but bring the church nearer to the world.” The Great Controversy, 297.

> “પ્રારંભિક વસાહતીઓએ સ્વીકારેલો એવો નિયમ કે નાગરિક શાસનમાં મત આપવાનો કે પદ ધારણ કરવાનો અધિકાર માત્ર ચર્ચના સભ્યોને જ અપાય, તે અત્યંત ઘાતક પરિણામો તરફ દોરી ગયો. આ ઉપાય રાજ્યની શુદ્ધતા જાળવવાના સાધન તરીકે સ્વીકારવામાં આવ્યો હતો, પરંતુ તેનું પરિણામ ચર્ચના ભ્રષ્ટિકરણમાં આવ્યું. મતાધિકાર અને પદપ્રાપ્તિ માટે ધાર્મિક સ્વીકારોક્તિ શરત હોવાને કારણે, ઘણા લોકોએ, માત્ર સાંસારિક નીતિપ્રેરિત હેતુઓથી પ્રેરાઈને, હૃદયપરિવર્તન વિના ચર્ચ સાથે જોડાણ કર્યું. આ રીતે ચર્ચોમાં નોંધપાત્ર પ્રમાણમાં અપરિવર્તિત લોકોનો સમાવેશ થવા માંડ્યો; અને સેવાકાર્યમાં પણ એવા લોકો હતા જેઓ માત્ર સિદ્ધાંતની ભૂલો જ માનતા નહોતા, પરંતુ પવિત્ર આત્માની નવજીવનદાયક શક્તિથી અજાણ પણ હતા. આ રીતે ફરી એકવાર તે દુષ્પરિણામો સાબિત થયા, જે કોન્સ્ટેન્ટાઇનના દિવસોથી આજ સુધી ચર્ચના ઇતિહાસમાં વારંવાર જોવામાં આવ્યા છે—અર્થાત્ રાજ્યની સહાયથી ચર્ચને ઊભું કરવાની, અને જેમણે જાહેર કર્યું હતું કે: ‘મારું રાજ્ય આ દુનિયાનું નથી,’ તેમના સુસમાચારના સમર્થન માટે ધાર્મિકેતર સત્તાને અપીલ કરવાની ચેષ્ટાના. યોહાન 18:36. ચર્ચ અને રાજ્યનું સંયોજન, તે કેટલુંય અલ્પ પ્રમાણમાં હોય, ભલે દેખાવમાં જગતને ચર્ચની નજીક લાવતું જણાય, તથાપિ વાસ્તવમાં તો તે ચર્ચને જગતની વધુ નજીક લાવે છે.” ધ ગ્રેટ કોન્ટ્રોવર્સી, 297.

The “union of the church with the state, be the degree never so slight, while it may appear to bring the world nearer to the church, does in reality but bring the church nearer to the world.” On May 18, 1977, Bert B. Beach (a director in the church’s Northern Europe-West Africa Division and involved in interchurch relations) presented a gold-covered medallion to the antichrist, Pope Paul VI during a group audience in Rome. It was part of a meeting of the Conference of Secretaries of World Confessional Families. The event was reported in the Adventist Review (August 11, 1977) and noted by Religious News Service as the first time an official SDA representative met a Pontiff.

“રાજ્ય સાથે ચર્ચનું મિલન, ભલે તેની માત્રા કેટલીઈ અલ્પ કેમ ન હોય, જો કે તે જગતને ચર્ચની વધુ નજીક લાવતું હોય એવું જણાય, તો પણ વાસ્તવમાં તે માત્ર ચર્ચને જ જગતની વધુ નજીક લાવે છે.” 18 મે, 1977ના રોજ, બર્ટ બી. બીચ (ચર્ચના નોર્દર્ન યુરોપ–વેસ્ટ આફ્રિકા ડિવિઝનના એક નિર્દેશક અને આંતરચર્ચ સંબંધોમાં સંકળાયેલા) એ રોમમાં એક સમૂહ-શ્રવણ પ્રસંગ દરમિયાન ખ્રિસ્તવિરોધી, પોપ પોલ VIને સોનાથી આવરિત ચંદ્રક અર્પણ કર્યો. તે વર્લ્ડ કન્ફેશનલ ફેમિલીઝના સચિવોની પરિષદની એક બેઠકનો ભાગ હતો. આ ઘટનાનો અહેવાલ Adventist Review (ઓગસ્ટ 11, 1977) માં આપવામાં આવ્યો હતો અને Religious News Service દ્વારા એ રીતે નોંધવામાં આવ્યું હતું કે આ પ્રથમ પ્રસંગ હતો જ્યારે SDAના કોઈ સત્તાવાર પ્રતિનિધિએ કોઈ પોન્ટિફ સાથે મુલાકાત કરી હતી.

> “The Lord has pronounced a curse upon those who take from or add to the Scriptures. The great I AM has decided what shall constitute the rule of faith and doctrine, and he has designed that the Bible shall be a household book. The church that holds to the word of God is irreconcilably separated from Rome. Protestants were once thus apart from this great church of apostasy, but they have approached more nearly to her, and are still in the path of reconciliation to the Church of Rome. Rome never changes. Her principles have not altered in the least. She has not lessened the breach between herself and Protestants; they have done all the advancing. But what does this argue for the Protestantism of this day? It is the rejection of Bible truth which makes men approach to infidelity. It is a backsliding church that lessens the distance between itself and the Papacy.

> “જે લોકો પવિત્ર શાસ્ત્રોમાંથી કંઈ કાઢે છે અથવા તેમાં કંઈ ઉમેરે છે તેમના પર પ્રભુએ શાપ ઉચ્ચાર્યો છે. મહાન ‘હું છું’ એ નિર્ધારિત કર્યું છે કે વિશ્વાસ અને સિદ્ધાંતનો ધોરણ શું હશે, અને તેણે બાઇબલને ઘરઘરનું પુસ્તક થવા માટે નિર્ધારિત કરી છે. જે કલીશિયા દેવના વચનને મજબૂતીથી પકડી રાખે છે તે રોમથી અસમાધેય રીતે અલગ રહે છે. પ્રોટેસ્ટન્ટો એક સમયે આ મહાન ધર્મત્યાગી કલીશિયાથી આ રીતે અલગ હતા, પરંતુ તેઓ તેની વધુ નજીક આવ્યા છે, અને હજી પણ રોમની કલીશિયા સાથે સમાધાનના માર્ગ પર છે. રોમ કદી બદલાતી નથી. તેના સિદ્ધાંતો જરાય બદલાયા નથી. તેણે પોતાની અને પ્રોટેસ્ટન્ટો વચ્ચેનો ભેદ જરાય ઓછો કર્યો નથી; આગળ વધવાનું બધું કાર્ય તેમણે જ કર્યું છે. પરંતુ આ આજના પ્રોટેસ્ટન્ટવાદ વિશે શું સાબિત કરે છે? બાઇબલના સત્યનો અસ્વીકાર જ મનુષ્યોને અવિશ્વાસવાદ તરફ નજીક લાવે છે. જે કલીશિયા પીઠ ફરી જાય છે તે પોતાની અને પાપાસત્તા વચ્ચેનું અંતર ઓછું કરે છે.”

> “It is souls like Luther, Cranmer, Ridley, Hooper, and the thousands of noble men who were martyrs for the truth’s sake, who are the true Protestants. They stood as faithful sentinels of truth, declaring that Protestantism is incapable of union with Romanism, but must be as far separated from the principles of the Papacy as is the east from the west. Such advocates of truth could no more harmonize with ‘the man of sin’ than could Christ and his apostles. In earlier ages the righteous felt that it was impossible to affiliate with Rome, and, though their antagonism to this system of error was maintained at risk of property and life, yet they had courage to maintain their separation, and manfully struggled for the truth. Bible truth was dearer to them than wealth, honor, or even life itself. They could not endure to see the truth buried under a mass of superstition and lying sophistry. They took the word of God in their hands, and raised the standard of truth before the people, boldly declaring that which God had revealed unto them through diligent searching of the Bible. They died the cruelest of deaths for their fidelity to God, but by their blood they purchased for us liberties and privileges that many who claim to be Protestants are easily yielding up to the power of evil. But shall we yield up these dearly bought privileges? Shall we offer insult to the God of heaven, and, after he has freed us from the Romish yoke, again place ourselves in bondage to this antichristian power? Shall we prove our degeneracy by signing away our religious liberty, our right to worship God according to the dictates of our own conscience?

> “લૂથર, ક્રાન્મર, રિડલી, હૂપર, અને સત્યના હિતાર્થે શહીદ થયેલા હજારો મહાન પુરુષો જેવા આત્માઓ જ સાચા પ્રોટેસ્ટન્ટો છે. તેઓ સત્યના વિશ્વાસુ પ્રહરીઓ તરીકે ઊભા રહ્યા, અને જાહેર કરતાં રહ્યા કે પ્રોટેસ્ટન્ટવાદ રોમનવાદ સાથે કોઈપણ પ્રકારના સંયોગ માટે અસમર્થ છે, પરંતુ પાપાશાહીના સિદ્ધાંતોમાંથી એટલો જ દૂર અને વિભક્ત રહેવાનો છે જેટલો પૂર્વ પશ્ચિમથી છે. સત્યના આવા સમર્થકો ‘પાપના મનુષ્ય’ સાથે એટલા જ અસંગત હતા જેટલા ખ્રિસ્ત અને તેના પ્રેરિતો. અગાઉના યુગોમાં ધર્મીઓએ અનુભવ્યું હતું કે રોમ સાથે જોડાણ કરવું અશક્ય છે, અને ભલે આ ભ્રમની પ્રણાલી પ્રત્યેનો તેમનો વિરોધ સંપત્તિ અને જીવનના જોખમે જાળવવો પડ્યો હોય, તેમ છતાં તેઓએ પોતાના વિભક્ત રહેવાનું અડગપણે જાળવી રાખવાનો સાહસ કર્યો, અને પુરુષાર્થપૂર્વક સત્ય માટે સંઘર્ષ કર્યો. બાઈબલનું સત્ય તેમને ધન, માન, કે જીવન કરતાં પણ વધુ પ્રિય હતું. તેઓ અંધશ્રદ્ધા અને કપટપૂર્ણ કૂટતર્કોના ઢગલા નીચે સત્યને દટાયેલું જોવાનું સહન કરી શકતા નહોતા. તેમણે પોતાના હાથે દેવના વચનને લીધું, અને લોકો સમક્ષ સત્યનો ધ્વજ ઊંચો કર્યો, અને બાઈબલના પરિશ્રમપૂર્વકના અનુસંધાન દ્વારા દેવે તેમને જે પ્રગટ કર્યું હતું તે નિર્ભયતાપૂર્વક જાહેર કર્યું. દેવ પ્રત્યેની પોતાની વિશ્વાસુતાને લીધે તેઓ અત્યંત ક્રૂર મરણો મર્યા, પરંતુ પોતાના રક્ત દ્વારા તેમણે અમારા માટે એવી સ્વતંત્રતાઓ અને વિશેષાધિકારો પ્રાપ્ત કર્યા કે જેઓમાંથી ઘણા, પોતાને પ્રોટેસ્ટન્ટ કહેતાં હોવા છતાં, દુષ્ટતાની શક્તિને સહેલાઈથી સોંપી રહ્યા છે. પરંતુ શું આપણે આ એટલા મોંઘા મૂલ્યે મેળવેલા વિશેષાધિકારોનો ત્યાગ કરી દઈએ? શું આપણે સ્વર્ગના દેવનો અપમાન કરીએ, અને તેણે અમને રોમન જાંજરમાંથી મુક્ત કર્યા પછી ફરીથી આ ખ્રિસ્તવિરોધી શક્તિની ગુલામીમાં પોતાને સોંપી દઈએ? શું આપણે આપણી ધાર્મિક સ્વતંત્રતા, આપણી પોતાની અંતરાત્માના આદેશો અનુસાર દેવની ઉપાસના કરવાનો અધિકાર, હસ્તાક્ષર કરીને છોડીને આપણી પતનશીલતા સાબિત કરીએ?”

> “The voice of Luther, that echoed in mountains and valleys, that shook Europe as with an earthquake, summoned forth an army of noble apostles of Jesus, and the truth they advocated could not be silenced by fagots, by tortures, by dungeons, by death; and still the voices of the noble army of martyrs are telling us that the Roman power is the predicted apostasy of the last days, the mystery of iniquity which Paul saw beginning to work even in his day. Roman Catholicism is rapidly gaining ground. Popery is on the increase, and those who have turned their ears away from hearing the truth are listening to her delusive fables. Papal chapels, papal colleges, nunneries, and monasteries are on the increase, and the Protestant world seems to be asleep. Protestants are losing the mark of distinction that distinguished them from the world, and they are lessening the distance between themselves and the Roman power. They have turned away their ears from hearing the truth; they have been unwilling to accept light which God shed upon their pathway, and are therefore going into darkness. They speak with contempt of the idea that there will be a revival of the past cruel persecution on the part of Romanists and those who affiliate with them. They do not recognize the fact that the word of God fully predicts such a revival, and will not concede that the people of God in the last days shall suffer persecution, although the Bible says, ‘The dragon was wroth with the woman, and went to make war with the remnant of her seed, which keep the commandments of God, and have the testimony of Jesus Christ.’

> લૂથરનો તે સ્વર, જે પર્વતો અને ખીણોમાં પ્રતિધ્વનિત થયો હતો, જેણે યૂરોપને ભૂકંપની માફક ધ્રુજાવી દીધું હતું, તેણે ઈસુના ઉન્નત પ્રેરિતોની એક સેના ઊભી કરી; અને તેઓ જે સત્યના સમર્થક હતા તેને લાકડાના ઢગલાઓથી, યાતનાઓથી, કારાગૃહોથી કે મૃત્યુથી મૌન કરાવી શકાયું નહોતું; અને હજુ પણ શહીદોની તે ઉન્નત સેના પોતાના સ્વરો દ્વારા અમને કહે છે કે રોમની સત્તા અંતિમ દિવસોની આગાહી કરાયેલ ધર્મત્યાગ છે, તે અધર્મનું રહસ્ય છે, જેને પૌલે પોતાના જ દિવસોમાં કાર્યરત થતું શરૂ થયેલું જોયું હતું. રોમન કેથોલિક ધર્મ ઝડપથી પોતાનું પ્રભુત્વ વિસ્તારી રહ્યો છે. પોપશાહી વૃદ્ધિ પામી રહી છે, અને જેમણે સત્ય સાંભળવાથી પોતાના કાન ફરી વાળ્યા છે તેઓ તેની ભ્રામક કથાઓ સાંભળી રહ્યા છે. પાપલ ચેપલો, પાપલ કોલેજો, સાધ્વીઓના આશ્રમો અને મઠો વધતા જાય છે, અને પ્રોટેસ્ટન્ટ જગત જાણે નિંદ્રાધીન છે. પ્રોટેસ્ટન્ટો તે ભેદચિહ્ન ગુમાવી રહ્યા છે, જેણે તેમને વિશ્વથી અલગ ઠેરવ્યા હતા, અને તેઓ પોતાને તથા રોમની સત્તા વચ્ચેનું અંતર ઘટાડતા જાય છે. તેમણે સત્ય સાંભળવાથી પોતાના કાન ફરી વાળ્યા છે; ઈશ્વરે તેમના માર્ગ પર જે પ્રકાશ પાથર્યો હતો તેને સ્વીકારવા તેઓ અનિચ્છુક રહ્યા છે, અને તેથી તેઓ અંધકારમાં જઈ રહ્યા છે. રોમવાદીઓ તથા તેમનો સાથ આપનારા લોકો તરફથી ભૂતકાળ જેવી ક્રૂર સતામણીનું પુનર્જીવન થશે એવી કલ્પનાને તેઓ તિરસ્કારપૂર્વક ઉલ્લેખે છે. તેઓ આ હકીકતને સ્વીકારતા નથી કે ઈશ્વરનું વચન આવા પુનર્જીવનની સંપૂર્ણ આગાહી કરે છે, અને તેઓ માનવા તૈયાર નથી કે અંતિમ દિવસોમાં ઈશ્વરના લોકો સતામણી સહન કરશે, જોતાં કે બાઇબલ કહે છે, ‘અજગર તે સ્ત્રી પર ક્રોધિત થયો, અને તેની સંતાનશેષ વિરુદ્ધ યુદ્ધ કરવા ગયો, જે ઈશ્વરની આજ્ઞાઓ પાળે છે અને ઈસુ ખ્રિસ્તની સાક્ષી ધરાવે છે.’

> “Popery is the religion of human nature, and the mass of humanity love a doctrine that permits them to commit sin, and yet frees them from its consequences. People must have some form of religion, and this religion, formed by human device, and yet claiming divine authority, suits the carnal mind. Men who think themselves wise and intelligent turn away in pride from the standard of righteousness, the ten commandments, and do not think it is in harmony with their dignity to inquire into the ways of God. Therefore they go into false ways, into forbidden paths, become self-sufficient, self inflated, after the pattern of the pope, not after the pattern of Jesus Christ. They must have the form of religion that has the least requirement of spirituality and self-denial, and as unsanctified human wisdom will not lead them to loathe popery, they are naturally drawn toward its provisions and doctrines. They do not want to walk in the ways of the Lord. They are altogether too much enlightened to seek God prayerfully and humbly, with an intelligent knowledge of his word. Not caring to know the ways of the Lord, their minds are all open to delusions, all ready to accept and believe a lie. They are willing to have the most unreasonable, most inconsistent falsehoods palmed off upon them as truth.

> “પોપાશાહી માનવ સ્વભાવનો ધર્મ છે, અને માનવજાતિનો મોટો સમૂહ એવી શિક્ષાને પ્રેમ કરે છે કે જે તેમને પાપ કરવાનું મંજૂર કરે, અને તેમ છતાં તેના પરિણામોથી તેમને મુક્ત રાખે. લોકોને ધર્મનું કોઈક સ્વરૂપ તો જોઈએ જ, અને આ ધર્મ, જે માનવીય ઉપાયથી ઘડાયેલો છે, છતાં દૈવી અધિકારનો દાવો કરે છે, શારીરિક મનને અનુકૂળ પડે છે. જે મનુષ્યો પોતાને જ્ઞાનવાન અને બુદ્ધિશાળી માને છે તેઓ ધર્મિકતાના માપદંડ, દશ આજ્ઞાઓથી, ગર્વપૂર્વક દૂર વળી જાય છે, અને ઈશ્વરના માર્ગોની તપાસ કરવી તેમની પ્રતિષ્ઠા સાથે સુસંગત છે એવું તેઓ માનતા નથી. તેથી તેઓ ખોટા માર્ગોમાં, નિષિદ્ધ પંથોમાં પ્રવેશે છે, અને પોપના ઢાંચા મુજબ, યેશુ ખ્રિસ્તના ઢાંચા મુજબ નહીં, સ્વયંપર્યાપ્ત અને સ્વઅહંકારથી ફૂલેલા બને છે. તેઓને એવો ધર્મનો આકાર જોઈએ છે જેમાં આધ્યાત્મિકતા અને આત્મનિષેધની સૌથી ઓછી આવશ્યકતા હોય; અને કારણ કે અપરિશુદ્ધ માનવીય જ્ઞાન તેમને પોપાશાહીને ઘૃણા કરવાનું શીખવશે નહીં, તેઓ સ્વભાવતઃ તેની વ્યવસ્થાઓ અને શિક્ષાઓ તરફ આકર્ષાય છે. તેઓ પ્રભુના માર્ગોમાં ચાલવા માંગતા નથી. તેઓ પોતાને એટલા વધુ પ્રકાશિત માને છે કે તેઓ તેની વાણીના બુદ્ધિપૂર્ણ જ્ઞાન સાથે પ્રાર્થનાપૂર્વક અને નમ્રતાથી ઈશ્વરને શોધે નહીં. પ્રભુના માર્ગોને જાણવા પ્રત્યે ઉદાસીન હોવાથી, તેમના મન ભ્રમો માટે સંપૂર્ણપણે ખુલ્લા રહે છે, અસત્યને સ્વીકારવા અને માનવા માટે પૂર્ણ તૈયાર રહે છે. તેઓ સૌથી અવિવેકી, સૌથી વિસંગત ખોટોને પણ સત્ય તરીકે તેમના આગળ રજૂ કરવામાં આવે તે સ્વીકારવા તૈયાર હોય છે.

> “Satan’s masterpiece of deception is popery; and while it has been demonstrated that a day of great intellectual darkness was favorable to Romanism, it will also be demonstrated that a day of great intellectual light is also favorable to its power; for the minds of men are concentrated on their own superiority, and do not like to retain God in their knowledge. Rome claims infallibility, and Protestants are following in the same line. They do not desire to search for truth and go on from light to a greater light. They wall themselves in with prejudice, and seem willing to be deceived and to deceive others.

> “છલકપટમાં શેતાનની શ્રેષ્ઠ કૃતિ પોપતંત્ર છે; અને જ્યારે આ દર્શાવવામાં આવ્યું છે કે મહાન બૌદ્ધિક અંધકારનો એક યુગ રોમવાદ માટે અનુકૂળ હતો, ત્યારે આ પણ દર્શાવવામાં આવશે કે મહાન બૌદ્ધિક પ્રકાશનો એક યુગ પણ તેની સત્તા માટે અનુકૂળ છે; કારણ કે મનુષ્યોના મન પોતાનાં શ્રેષ્ઠત્વ પર કેન્દ્રિત થઈ જાય છે, અને તેઓ પોતાની જાણમાં દેવને રાખવા ઇચ્છતા નથી. રોમ અચૂકતાનો દાવો કરે છે, અને પ્રોટેસ્ટન્ટો પણ એ જ માર્ગ પર ચાલી રહ્યા છે. તેઓ સત્યની શોધ કરવા અને પ્રકાશથી વધુ મહાન પ્રકાશ તરફ આગળ વધવા ઇચ્છતા નથી. તેઓ પોતાના ચારે તરફ પૂર્વગ્રહની દીવાલ બાંધી લે છે, અને છેતરાવા તથા બીજાઓને છેતરવા માટે તૈયાર જણાય છે.

> “But though the attitude of the churches is discouraging, yet there is no need of being disheartened; for God has a people who will preserve their fidelity to his truth, who will make the Bible, and the Bible alone, their rule of faith and doctrine, who will elevate the standard, and hold aloft the banner on which is inscribed, “The commandments of God and the faith of Jesus.” They will value a pure gospel, and make the Bible the foundation of their faith and doctrine.

> “પરંતુ યદ્યપિ મંડળીઓનો વલણ નિરોત્સાહજનક છે, તોય નિરુત્સાહ થવાની કોઈ જરૂર નથી; કારણ કે દેવ પાસે એવી પ્રજા છે જે તેની સત્ય પ્રત્યે પોતાની વિશ્વાસુતા જાળવી રાખશે, જે બાઇબલને, અને માત્ર બાઇબલને જ, પોતાના વિશ્વાસ અને સિદ્ધાંતનો નિયમ બનાવશે, જે ધોરણને ઊંચું કરશે અને તે ધ્વજને ઊંચે ધારણ રાખશે જેના ઉપર આ લખાયેલું છે, “દેવની આજ્ઞાઓ અને ઈસુનો વિશ્વાસ.” તેઓ શુદ્ધ સુવાર્તાને મૂલ્યવાન ગણશે અને બાઇબલને પોતાના વિશ્વાસ અને સિદ્ધાંતનો પાયો બનાવશે.

> “For such a time as this, when men are casting aside the law of the Lord of hosts, the prayer of David is applicable,—‘It is time for thee, Lord, to work; for they have made void thy law.’ We are coming to a time when almost universal scorn will be heaped upon the law of God, and God’s commandment-keeping people will be severely tried; but will they lose their respect for the law of Jehovah because others do not see and realize its binding claims? Let God’s commandment-keeping people, like David, reverence God’s law in proportion as men cast it aside and heap upon it disrespect and contempt.” Signs of the Times, February 19, 1894.

> “આવો સમય આવ્યો છે, જ્યારે મનુષ્યો સેનાઓના યહોવાના કાયદાને ત્યજી રહ્યા છે; ત્યારે દાવીદની પ્રાર્થના લાગુ પડે છે,—‘હે યહોવા, હવે તારે કાર્ય કરવાનો સમય થયો છે; કારણ કે તેઓએ તારો કાયદો નિષ્ફળ કર્યો છે.’ આપણે એવા સમય તરફ આવી રહ્યા છીએ, જ્યારે લગભગ સર્વત્ર ઈશ્વરના કાયદા પર ઉપહાસનો ભાર ઢોળવામાં આવશે, અને ઈશ્વરની આજ્ઞાઓ પાળનાર તેની પ્રજા કઠોરપણે પરીક્ષિત થશે; પરંતુ શું તેઓ યહોવાના કાયદા પ્રત્યેનો પોતાનો આદર ગુમાવી દેશે, માત્ર એટલા માટે કે બીજા લોકો તેની બાંધકામી માંગણીઓ જોઈ અને સમજી શકતા નથી? ઈશ્વરની આજ્ઞાઓ પાળનાર પ્રજાએ, દાવીદની જેમ, મનુષ્યો જેટલા પ્રમાણમાં તેને ત્યજી દે અને તેના પર અનાદર અને તિરસ્કાર ઢોળે, એટલા જ પ્રમાણમાં ઈશ્વરના કાયદાનો આદર રાખવો જોઈએ.” Signs of the Times, February 19, 1894.

Two years before the antichrist was given a golden medal by a leader of the Laodicean Seventh-day Adventist church, in 1975, a lawsuit was brought against the Seventh-day Adventist church; EEOC v. Pacific Press Publishing Association (Case No. C-74-2025 CBR in the U.S. District Court for the Northern District of California), where the Equal Employment Opportunity Commission sued the church’s publishing house on behalf of two female employees—Merikay Silver (a former editor who had left by the time of the suit) and Lorna Tobler—alleging gender-based discrimination in pay and benefits. The church defended its practices partly by invoking religious exemptions and discussing its governance structure.

લાઓદિકીય સાતમો-દિવસ એડવેન્ટિસ્ટ ચર્ચના એક નેતાએ ખ્રિસ્તવિરોધીને સોનેરી પદક આપ્યો તેના બે વર્ષ પહેલાં, 1975માં, સાતમો-દિવસ એડવેન્ટિસ્ટ ચર્ચ વિરુદ્ધ એક મુકદ્દમો દાખલ કરવામાં આવ્યો હતો; EEOC v. Pacific Press Publishing Association (Case No. C-74-2025 CBR in the U.S. District Court for the Northern District of California), જેમાં Equal Employment Opportunity Commissionએ ચર્ચના પ્રકાશન ગૃહ સામે બે સ્ત્રી કર્મચારીઓ—Merikay Silver (ભૂતપૂર્વ સંપાદિકા, જેઓ મુકદ્દમો દાખલ થયો તે સમય સુધી નોકરી છોડી ચૂક્યાં હતાં) અને Lorna Tobler—ની તરફથી વેતન અને લાભોમાં લિંગઆધારિત ભેદભાવનો આક્ષેપ કરતાં દાવો કર્યો હતો. ચર્ચે તેની પદ્ધતિઓનું સંરક્ષણ ભાગે ધાર્મિક છૂટછાટોના અવલંબન દ્વારા અને ભાગે તેની શાસન-રચના વિષે ચર્ચા કરીને કર્યું હતું.

In a sworn statement dated February 6, 1976 (part of a defense brief submitted to the court), Neal C. Wilson (then president of the church’s North American Division, and later General Conference president from 1979–1990) addressed the church’s historical views on Roman Catholicism. The statement was made in the context of arguing against characterizations of the church as having a “hierarchy” similar to the papal system. The full relevant quote is: “Although it is true that there was a period in the life of the Seventh-day Adventist Church when the denomination took a distinctly anti-Roman Catholic viewpoint, and the term ‘hierarchy’ was used in a pejorative sense to refer to the papal form of church governance, that attitude on the Church’s part was nothing more than a manifestation of widespread anti-popery among conservative protestant denominations in the early part of this century and the latter part of the last, and which has now been consigned to the historical trash heap so far as the Seventh-day Adventist Church is concerned.”

6 ફેબ્રુઆરી, 1976ની તારીખવાળા શપથપત્રમાં (ન્યાયાલયમાં રજૂ કરાયેલા પ્રતિરક્ષા-લેખનો એક ભાગ), નીલ સી. વિલ્સને (તે સમયે ચર્ચના નોર્થ અમેરિકન ડિવિઝનના અધ્યક્ષ, અને બાદમાં 1979–1990 દરમિયાન જનરલ કોન્ફરન્સના અધ્યક્ષ) રોમન કેથોલિક ધર્મ સંબંધે ચર્ચના ઐતિહાસિક અભિપ્રાયો અંગે ઉલ્લેખ કર્યો હતો. આ નિવેદન ચર્ચને પાપલ પ્રણાલી સમાન “પદાનુક્રમ” ધરાવતું ગણાવતી વ્યાખ્યાઓના વિરોધમાં દલીલ કરવામાં આવી રહી હતી તે સંદર્ભમાં કરવામાં આવ્યું હતું. સંબંધિત સંપૂર્ણ અવતરણ આ પ્રમાણે છે: “યદ્યપિ આ સત્ય છે કે સેવન્થ-ડે એડ્વેન્ટિસ્ટ ચર્ચના જીવનમાં એવો એક સમય હતો જ્યારે આ સંપ્રદાયે સ્પષ્ટપણે રોમન કેથોલિક વિરોધી દૃષ્ટિકોણ અપનાવ્યો હતો, અને ‘પદાનુક્રમ’ શબ્દનો ઉપયોગ નિંદાત્મક અર્થમાં પાપલ સ્વરૂપની ચર્ચ-શાસન પદ્ધતિનો ઉલ્લેખ કરવા માટે કરવામાં આવતો હતો, તો પણ ચર્ચ તરફથી એવો અભિગમ આ સદીના પ્રારંભિક ભાગમાં અને તેના પૂર્વવર્તી સદીના અંતિમ ભાગમાં રક્ષણવાદી પ્રોટેસ્ટન્ટ સંપ્રદાયોમાં વ્યાપક રહેલા પોપવાદ-વિરોધના માત્ર એક પ્રકટીકરણ સિવાય બીજું કશું જ નહોતું, અને સેવન્થ-ડે એડ્વેન્ટિસ્ટ ચર્ચ જેટલી હદ સુધી પ્રશ્ન છે, તે હવે ઇતિહાસના કચરાપેટીમાં નિક્ષેપિત કરી દેવામાં આવ્યું છે.”

This reflects a shift away from the church’s traditional prophetic interpretation, which identified the papacy as the ‘beast’ or antichrist in Revelation. Critics within and outside the church have interpreted it as downplaying or abandoning that anti-Catholic stance to align with modern ecumenism or legal defenses. Wilson, in 1985 identified the Presidents of the various Divisions of the church as “cardinals,” when he stated, “… there is no ‘cardinal’ from all the countries of the Far East, while there will probably be two ‘cardinals’ from Africa.”

આ ચર્ચની પરંપરાગત ભવિષ્યવાણીય વ્યાખ્યાથી વિમુખ થવાનો એક ફેરફાર દર્શાવે છે, જેમાં પાપાસત્તાને પ્રકાશિતવાક્યમાં દર્શાવાયેલ ‘પશુ’ અથવા ખ્રિસ્તવિરોધી તરીકે ઓળખવામાં આવતી હતી. ચર્ચની અંદર અને બહારના વિવેચકોએ તેનું અર્થઘટન આ રીતે કર્યું છે કે આધુનિક સર્વસમાવેશવાદ અથવા કાનૂની બચાવની ભૂમિકાઓ સાથે સુસંગત થવા માટે તે રોમન કેથોલિક-વિરોધી વલણને હળવું પાડે છે અથવા તેનો ત્યાગ કરે છે. વિલ્સને, 1985માં, ચર્ચના વિવિધ વિભાગોના અધ્યક્ષોને “કાર્ડિનલ્સ” તરીકે ઓળખાવ્યા, જ્યારે તેમણે જણાવ્યું: “… દૂર પૂર્વના બધા દેશોમાંથી એકપણ ‘કાર્ડિનલ’ નથી, જ્યારે આફ્રિકામાંથી કદાચ બે ‘કાર્ડિનલ્સ’ હશે.”

Sister White stated that it is a backslidden church that lessens the distance between itself and the pope! The compromise of the third generation is represented as weeping for Tammuz in Ezekiel eight, and by the compromise of Pergamos. The first generation from 1863 unto 1888 represented the church of Ephesus, a church that lost its first love, and the Millerite movements first love was the prophetic message, and the first chapter of that prophetic message was the “seven times” that were set aside in 1863.

સિસ્ટર વ્હાઇટે જણાવ્યું હતું કે પોતાની અને પોપ વચ્ચેનું અંતર ઓછું કરતી ચર્ચ પીઠ ફરેલી ચર્ચ છે! ત્રીજી પેઢીના સમાધાનનું પ્રતિનિધિત્વ એઝેકિયલ આઠમાં તંમ્મૂઝ માટે રડવાથી, અને પર્ગમોસના સમાધાનથી દર્શાવવામાં આવ્યું છે. 1863 થી 1888 સુધીની પ્રથમ પેઢીએ એફેસસની ચર્ચનું પ્રતિનિધિત્વ કર્યું, એવી ચર્ચનું કે જેણે પોતાનો પ્રથમ પ્રેમ ગુમાવ્યો; અને મિલરાઇટ ચળવળનો પ્રથમ પ્રેમ પ્રોફેટિક સંદેશ હતો, અને તે પ્રોફેટિક સંદેશનો પ્રથમ અધ્યાય “સાત વખત” હતો, જેને 1863 માં બાજુએ મૂકી દેવામાં આવ્યો.

From 1888 unto 1919, the second generation represented by Smyrna and Ezekiel’s secret chambers, witnessed the death of the Spirit of Prophecy, as Sister White was laid to rest in 1915. More details of the four generations are necessary to complete the testimony, but the progressive rebellion must be understood to fully appreciate how an apostate people could “proscribe” the writings of Ellen White, or how they could promote the first day of the week as acceptable. Judas works with the “drunkards of Ephraim” that “rule this people” in Jerusalem, and those that rule Jerusalem and bow to the sun, are represented by the Sanhedrin.

1888થી 1919 સુધી, સ્મર્ના અને એઝેકીઅલના ગુપ્ત કોઠારીઓ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામેલી બીજી પેઢીએ ભવિષ્યવાણીના આત્માના મરણનું સાક્ષી બન્યું, કારણ કે સિસ્ટર વ્હાઇટને 1915માં અંતિમ વિસામો આપવામાં આવ્યો. સાક્ષીને પૂર્ણ કરવા માટે આ ચાર પેઢીઓની વધુ વિગતો આવશ્યક છે, પરંતુ એ સંપૂર્ણ રીતે સમજવું જરૂરી છે કે કેવી રીતે ધીમે ધીમે વિકસતી બળવાખોરી દ્વારા એક ધર્મત્યાગી પ્રજા એલેન વ્હાઇટના લખાણોને “પ્રતિબંધિત” કરી શકે, અથવા કેવી રીતે તેઓ અઠવાડિયાના પ્રથમ દિવસને સ્વીકાર્ય તરીકે પ્રોત્સાહિત કરી શકે. યહૂદા એફ્રાયિમના “મદ્યપાઓ” સાથે કાર્ય કરે છે, જે યેરૂશાલેમમાં “આ પ્રજાનું શાસન કરે છે”, અને જે લોકો યેરૂશાલેમ પર શાસન કરે છે અને સૂર્યને પ્રણામ કરે છે, તેઓ સનહેદ્રીન દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે.

We will continue this study in the next article.

આ અભ્યાસને આપણે આગામી લેખમાં આગળ ચાલુ રાખીશું.

> “Among the professed children of God, how little patience has been manifested, how many bitter words have been spoken, how much denunciation has been uttered against those not of our faith. Many have looked upon those belonging to other churches as great sinners, when the Lord does not thus regard them. Those who look thus upon the members of other churches, have need to humble themselves under the mighty hand of God. Those whom they condemn may have had but little light, few opportunities and privileges. If they had had the light that many of the members of our churches have had, they might have advanced at a far greater rate, and have better represented their faith to the world. Of those who boast of their light, and yet fail to walk in it, Christ says, ‘But I say unto you, It shall be more tolerable for Tyre and Sidon at the day of judgment, than for you. And thou, Capernaum [Seventh-day Adventists, who have had great light], which art exalted unto heaven [in point of privilege], shalt be brought down to hell: for if the mighty works, which have been done in thee, had been done in Sodom, it would have remained until this day. But I say unto you, That it shall be more tolerable for the land of Sodom in the day of judgment, than for thee.’ At that time Jesus answered and said, ‘I thank thee, O Father, Lord of heaven and earth, because thou hast hid these things from the wise and prudent [in their own estimation], and hast revealed them unto babes.’

> “દેવનાં સ્વીકાર કરનાર સંતાનોમાં કેટલો ઓછો ધીરજનો પ્રકટાવ થયો છે, કેટલાં કડવા શબ્દો બોલાયા છે, અને આપણા વિશ્વાસના ન હોય એવા લોકો વિરુદ્ધ કેટલું ધિક્કાર ઉચ્ચારાયું છે. ઘણી લોકોએ અન્ય ચર્ચોના લોકો પર મહાપાપી તરીકે દૃષ્ટિ કરી છે, જ્યારે પ્રભુ તેઓને આ રીતે જોતાં નથી. જેઓ અન્ય ચર્ચોના સભ્યોને આ રીતે જુએ છે, તેઓએ દેવના પ્રબળ હસ્ત હેઠળ પોતાને નમ્ર કરવા જરૂર છે. જેઓને તેઓ દોષિત ઠરાવે છે, તેમણે કદાચ ખૂબ જ ઓછો પ્રકાશ, ઓછી તકો અને ઓછાં વિશેષાધિકારો મેળવ્યાં હોય. જો તેમને એ પ્રકાશ મળ્યો હોત જે અમારી ચર્ચોના ઘણા સભ્યોને મળ્યો છે, તો તેઓ કદાચ ઘણાં વધુ પ્રમાણમાં આગળ વધ્યા હોત અને જગત સમક્ષ પોતાના વિશ્વાસનું વધુ ઉત્તમ પ્રતિનિધિત્વ કર્યું હોત. જેઓ પોતાના પ્રકાશનો ગર્વ કરે છે, અને છતાં તેમાં ચાલવામાં નિષ્ફળ જાય છે, તેમનાં વિષે ખ્રિસ્ત કહે છે, ‘પણ હું તમને કહું છું, ન્યાયદિનમાં તમારાથી કરતાં તૂર અને સિદોનની દશા વધુ સહનયોગ્ય રહેશે. અને હે કફરનહૂમ [સેવન્થ-ડે એડ્વેન્ટિસ્ટો, જેઓને મહાન પ્રકાશ મળ્યો છે], જે સ્વર્ગ સુધી ઊંચું કરવામાં આવ્યું છે [વિશેષાધિકારની દૃષ્ટિએ], તું અધોલોક સુધી નીચે પાડી દેવામાં આવશે: કારણ કે જો તારામાં જે પરાક્રમી કાર્ય કરવામાં આવ્યા છે, તે સદોમમાં કરવામાં આવ્યા હોત, તો તે આજે સુધી ટક્યું હોત. પરંતુ હું તમને કહું છું કે ન્યાયદિનમાં તારાથી કરતાં સદોમના દેશની દશા વધુ સહનયોગ્ય રહેશે.’ તે સમયે ઈસુએ ઉત્તર આપ્યો અને કહ્યું, ‘હે પિતા, સ્વર્ગ અને પૃથ્વીના પ્રભુ, હું તારો આભાર માનું છું, કારણ કે તું આ વાતો જ્ઞાની અને સમજુઓથી [તેમના પોતાના અંદાજ મુજબ] ગુપ્ત રાખી છે, અને બાલકોને પ્રગટ કરી છે.’”

> “‘And now, because ye have done all these works, saith the Lord, and I spake unto you, rising up early and speaking, but ye heard not; and I called you, but ye answered not; therefore will I do unto this house, which is called by my name, wherein ye trust, and unto the place which I gave to you and to your fathers, as I have done to Shiloh. And I will cast you out of my sight, as I have cast out all your brethren, even the whole seed of Ephraim.’

> “‘અને હવે, કારણ કે તમે આ બધાં કાર્યો કર્યા છે, યહોવા કહે છે, અને હું વહેલી સવારથી ઊઠીને તમને બોલતો રહ્યો, પણ તમે સાંભળ્યું નહિ; અને મેં તમને બોલાવ્યા, પણ તમે ઉત્તર આપ્યો નહિ; તેથી આ ઘરને, જે મારા નામે કહેવાય છે, જેમાં તમે વિશ્વાસ રાખો છો, અને આ સ્થાનને, જે મેં તમને અને તમારા પિતૃઓને આપ્યું છે, હું શિલોહને જે કર્યું છે તે જ કરીશ. અને જેમ મેં તમારા બધાં ભાઈઓને, એટલે કે એફ્રાઇમના સમગ્ર વંશને, કાઢી મૂક્યા છે, તેમ હું તમને પણ મારી નજર સમક્ષથી કાઢી મૂકીશ.’”

> “The Lord has established among us institutions of great importance, and they are to be managed, not as worldly institutions are managed, but after God’s order. They are to be managed with an eye single to his glory, that by all means perishing souls may be saved. To the people of God the testimonies of the Spirit have come, and yet many have not taken heed to reproofs, warnings, and counsels.

> “પ્રભુએ આપણા વચ્ચે અતિ મહત્ત્વપૂર્ણ સંસ્થાઓ સ્થાપી છે, અને તેમનું સંચાલન જેમ દુન્યવી સંસ્થાઓનું થાય છે તેમ નહીં, પરંતુ દેવના ક્રમ અનુસાર થવું જોઈએ. તેમનું સંચાલન તેની મહિમા પર એકમાત્ર દૃષ્ટિ રાખીને થવું જોઈએ, જેથી દરેક રીતે નાશ પામતી આત્માઓનો ઉદ્ધાર થઈ શકે. દેવના લોકો સુધી આત્માના સાક્ષ્યો આવ્યા છે, છતાં ઘણા લોકોએ તાડના, ચેતવણીઓ અને સલાહો પ્રત્યે ધ્યાન આપ્યું નથી.”

> “‘Here now this, O foolish people, and without understanding; which have eyes, and see not; which have ears, and hear not: fear ye not me saith the Lord: will ye not tremble at my presence, which have placed the sand for the bound of the sea by a perpetual degree, that it cannot pass it: and though the waves thereof toss themselves, yet can they not prevail; though they roar, yet can they not pass over it? but this people hath a revolting and a rebellious heart; they are revolted and gone. Neither say they in their heart, Let us now fear the Lord our God, that giveth rain, both the former and the latter, in his season: he reserveth unto us the appointed weeks of the harvest. Your iniquities have turned away these things, and your sins have withholden good things from you. . . . They judge not the cause, the cause of the fatherless, yet they prosper; and the right of the needy do they not judge. Shall I not visit for these things? saith the Lord; shall not my soul be revenged on such a nation as this?’

> “‘હે મૂર્ખ અને બુદ્ધિહીન પ્રજા, હવે આ સાંભળો; જેમને આંખો છે, છતાં જોઈ શકતા નથી; જેમને કાન છે, છતાં સાંભળી શકતા નથી: યહોવા કહે છે, શું તમે મારો ભય રાખતા નથી? શું તમે મારી હાજરીમાં કંપતા નથી, મેં જ સમુદ્રની સીમા માટે રેતીને સદાકાળની મર્યાદા તરીકે ઠરાવી છે, જેથી તે તેને ઓળંગી ન શકે; અને તેની તરંગો ઉછળે તોય તેઓ પ્રબળ થઈ શકતા નથી; તેઓ ગર્જના કરે તોય તેને વટાવી શકતા નથી? પરંતુ આ પ્રજાનું હૃદય હઠીલા વિમુખપણું અને બગાવતથી ભરેલું છે; તેઓ વિમુખ થયા છે અને દૂર ચાલ્યા ગયા છે. તેઓ પોતાના હૃદયમાં પણ એવું નથી કહેતા કે, હવે આવો, આપણે યહોવા આપણા દેવનો ભય માનીએ, જે પોતાની ઋતુએ પ્રારંભિક અને અંતિમ બન્ને વરસાદ આપે છે; જે અમારા માટે કાપણીના નિર્ધારિત અઠવાડિયા સાચવી રાખે છે. તમારી અધીર્મતાઓએ આ વસ્તુઓને દૂર હાંકી દીધી છે, અને તમારા પાપોએ સારા વસ્તુઓને તમારાથી અટકાવી રાખી છે.... તેઓ ન્યાય કરતા નથી—અનાથના કેસનો ન્યાય પણ નથી કરતા—તોય તેઓ સમૃદ્ધ થાય છે; અને ગરીબોના હક્કનો તેઓ ન્યાય કરતા નથી. યહોવા કહે છે, શું હું આ બાબતો માટે દંડ ન કરું? શું મારી આત્મા આવી જાતિ ઉપર પ્રતિશોધ ન લે?’”

> “Shall the Lord be compelled to say, ‘Pray not thou for this people, neither lift up cry nor prayer for them, neither make intercession to me: for I will not hear thee’? ‘Therefore the showers have been withholden, and there hath been no latter rain. . . . Wilt thou not from this time cry unto me, My father, thou art the guide of my youth?’” Review and Herald, August 1, 1893.

> “શું પ્રભુને એમ કહેવા માટે મજબૂર થવું પડશે કે, ‘તું આ પ્રજાજન માટે પ્રાર્થના ન કર, અને તેમના માટે ન તો રોદન ઊંચું કર અને ન તો પ્રાર્થના કર, અને મારા સમક્ષ તેમની તરફથી વિનંતિ પણ ન કર: કારણ કે હું તારી સાંભળવાનો નથી’? ‘આથી વરસાત અટકાવી દેવામાં આવ્યા છે, અને પાછલો વરસાદ થયો નથી.... શું તું આ સમયથી મને પોકારીને નહિ કહે, હે મારા પિતા, તું મારી યુવાનીનો માર્ગદર્શક છે?’” Review and Herald, August 1, 1893.

Back to Articles