Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Sixty-Three

દાનિયેલનું પુસ્તક - એકસો ત્રેસઠમું

Unveiling Prophecy: Exploring Chapter Eleven of Daniel

ભવિષ્યવાણીનું ઉદ્ઘાટન: દાનિયેલના અગિયારમા અધ્યાયનું અનુસંધાન

Author

Jeff Pippenger

Published

March 28, 2024

Formats

PDF
Word

We will now begin to proceed through chapter eleven of Daniel.

હવે આપણે દાનિયેલના અગિયારમા અધ્યાયમાંથી આગળ વધવાનું શરૂ કરીશું.

> Also I in the first year of Darius the Mede, even I, stood to confirm and to strengthen him. And now will I show thee the truth. Behold, there shall stand up yet three kings in Persia; and the fourth shall be far richer than they all: and by his strength through his riches he shall stir up all against the realm of Grecia. And a mighty king shall stand up, that shall rule with great dominion, and do according to his will. And when he shall stand up, his kingdom shall be broken, and shall be divided toward the four winds of heaven; and not to his posterity, nor according to his dominion which he ruled: for his kingdom shall be plucked up, even for others beside those. Daniel 11:1–4.

> અને હું પણ, મીદી દારિયાવેશના પ્રથમ વર્ષમાં, તેને સ્થિર કરવા અને સશક્ત કરવા ઊભો રહ્યો હતો. અને હવે હું તને સત્ય બતાવીશ. જોયે, પારસમાં હજી ત્રણ રાજાઓ ઊભા થશે; અને ચોથો તેઓ સર્વ કરતાં ઘણો વધુ ધનિક થશે; અને પોતાની સંપત્તિથી પ્રાપ્ત શક્તિ દ્વારા તે યવનના રાજ્ય વિરુદ્ધ સૌને ઉશ્કેરશે. અને એક પરાક્રમી રાજા ઊભો થશે, જે મહાન પ્રભુત્વ સાથે શાસન કરશે અને પોતાની ઇચ્છા મુજબ કરશે. અને જ્યારે તે ઊભો થશે, ત્યારે તેનું રાજ્ય તૂટી જશે, અને આકાશના ચાર પવનો તરફ વહેંચાઈ જશે; પરંતુ તેના વંશજોને નહીં, અને તે જે પ્રભુત્વથી શાસન કરતો હતો તે પ્રમાણે પણ નહીં; કારણ કે તેનું રાજ્ય ઉખેડી લેવામાં આવશે, હા, તેઓ સિવાય બીજાઓ માટે. દાનિયેલ 11:1–4.

Gabriel begins by informing Daniel that he also worked with Darius in his first year, which is the year Darius’ nephew, his general, took Babylon and slew Belshazzar. Daniel is receiving this vision in the third year of Cyrus, according to the first verse of chapter ten, so Gabriel is marking both Darius and Cyrus as the symbols representing the “time of the end.” Belshazzar and Babylon were taken by the Medo-Persian Empire in the year 538 BC.

ગેબ્રિયલ દાનિયેલને આ જણાવીને આરંભ કરે છે કે દારિયસના પ્રથમ વર્ષમાં તેણે પણ તેના સાથે કાર્ય કર્યું હતું; એ જ વર્ષમાં દારિયસના ભત્રીજાએ, તેના સેનાપતિએ, બેબિલોન પર કબજો કર્યો અને બેલ્શઝ્ઝારને વધ કર્યો. દસમો અધ્યાયની પ્રથમ કલમ અનુસાર દાનિયેલને આ દર્શન કુરુશના ત્રીજા વર્ષમાં પ્રાપ્ત થઈ રહ્યું છે; તેથી ગેબ્રિયલ દારિયસ અને કુરુશ બંનેને “અંતકાળ”નું પ્રતિનિધિત્વ કરતા પ્રતીકો તરીકે ચિહ્નિત કરે છે. ઈ.સ.પૂ. ૫૩૮માં મીદો-ફારસી સામ્રાજ્યે બેલ્શઝ્ઝાર અને બેબિલોન પર વિજય મેળવ્યો હતો.

> “Cyrus besieged Babylon, which he took by stratagem in 538 BC, and with the death of Belshazzar, whom the Persians killed, the kingdom of Babylon ceased to exist.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 46.

> “કોરેશે બેબિલોનનો ઘેરાવો કર્યો, જેને તેણે ઈ.સ.પૂ. 538માં યુક્તિ દ્વારા કબજે કર્યું, અને બેલશઝ્ઝરના મૃત્યુ સાથે, જેને પર્શિયનોએ મારી નાખ્યો, બેબિલોનનું રાજ્ય અસ્તિત્વમાં રહેવાનું બંધ થયું.” ઉરિયાહ સ્મિથ, Daniel and the Revelation, 46.

In the year 538 BC, Daniel recorded chapter nine.

ઈ.સ.પૂર્વે ૫૩૮માં, દાનિયલે નવમો અધ્યાય નોંધ્યો.

> “The vision recorded in the preceding chapter [chapter eight] was given in the third year of Belshazzar, BC 538. In the same year, which was also the first of Darius, the events narrated in this chapter [chapter nine] occurred.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 205.

> “પૂર્વવર્તી અધ્યાયમાં [અધ્યાય આઠ] નોંધાયેલ દર્શન બેલશઝ્ઝરના ત્રીજા વર્ષમાં, ઇ.સ.પૂ. 538માં, આપવામાં આવ્યું હતું. એ જ વર્ષમાં, જે દારિયાવેશના પ્રથમ વર્ષ પણ હતું, આ અધ્યાયમાં [અધ્યાય નવ] વર્ણવાયેલા પ્રસંગો બન્યા હતા.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 205.

The first year of Darius, which was the third and last year of Belshazzar, in 538 BC, the Lord punished the land of the Chaldeans, and made it desolate.

ઈ.સ.પૂ. ૫૩૮માં દારિયસના પ્રથમ વર્ષે, જે બેલ્શઝ્ઝરના ત્રીજા અને અંતિમ વર્ષ સમાન હતું, પ્રભુએ ખલ્દીઓના દેશને દંડ આપ્યો અને તેને ઉજ્જડ બનાવી દીધો.

> And this whole land shall be a desolation, and an astonishment; and these nations shall serve the king of Babylon seventy years. And it shall come to pass, when seventy years are accomplished, that I will punish the king of Babylon, and that nation, saith the Lord, for their iniquity, and the land of the Chaldeans, and will make it perpetual desolations. Jeremiah 25:11, 12.

> અને આ સમગ્ર દેશ ઉજાડ અને ભયાનક વિસ્મયનો વિષય બનશે; અને આ જાતિઓ બેબિલોનના રાજાની સિત્તેર વર્ષ સુધી સેવા કરશે. અને એવું થશે કે જ્યારે સિત્તેર વર્ષ પૂર્ણ થશે, ત્યારે હું બેબિલોનના રાજાને અને તે જાતિને, યહોવાહ કહે છે, તેમની અપરાધિતા માટે દંડ કરીશ; અને કલ્દીઓના દેશને પણ, અને તેને સદાકાળના ઉજાડસ્થાનો બનાવી દઈશ. યિરમિયા 25:11, 12.

In verse ten, the Lord employs the word “after,” as He leads into the punishment of Babylon. “After” Babylon is made desolate, the Lord would perform his good work for God’s people.

દશમા વચનમાં, પ્રભુ બાબેલના દંડના વર્ણનમાં પ્રવેશ કરતાં “પછી” શબ્દનો ઉપયોગ કરે છે. બાબેલ ઉજ્જડ બનાવાયા પછી, પ્રભુ દેવના લોકો માટે પોતાનું શુભ કાર્ય પૂર્ણ કરશે.

> For thus saith the Lord, That after seventy years be accomplished at Babylon I will visit you, and perform my good word toward you, in causing you to return to this place. Jeremiah 25:10.

> કારણ કે યહોવા આ રીતે કહે છે: બેબિલોનમાં સિત્તેર વર્ષ પૂર્ણ થયા પછી હું તમારી મુલાકાત લેશ, અને તમને આ સ્થાને પાછા ફરાવતાં તમારા વિષે મારા શુભ વચનને પૂર્ણ કરીશ. યિરમિયા 25:10.

The captivity of seventy years began in 606 BC.

સિત્તેર વર્ષનું બંધન ઈ.સ.પૂર્વે 606માં શરૂ થયું.

> “Commencing the seventy years BC 606, Daniel understood that they were now drawing to their termination.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 205.

> “ઈ.સ.પૂ. 606 માં સિત્તેર વર્ષોની શરૂઆત થઈ હતી, અને દાનિયેલે સમજ્યું કે હવે તેઓ પોતાના અંત તરફ આવી રહ્યા હતા.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 205.

The seventy-year captivity began in 606 BC, and ended in 536 BC, which was two years after the death of Belshazzar and the desolation of Babylon in 538 BC. It was the third year of Cyrus. Gabriel places the prophecy of the Hiddekel River in the third year of Cyrus, and begins the narrative of chapter eleven, by referencing the first year of Darius, and in doing so he is identifying two specific years. 538 BC and 536 BC were both appointed times, 538 BC was the appointed time for the prophecy of seventy years to conclude, and 536 BC was the appointed prophetic time when “after” 538 BC, the Lord would perform His good work for His people.

સિત્તેર વર્ષનો બંધનકાળ ઈ.સ.પૂ. 606માં શરૂ થયો અને ઈ.સ.પૂ. 536માં સમાપ્ત થયો, જે ઈ.સ.પૂ. 538માં બેલ્શઝ્ઝારના મૃત્યુ અને બાબેલોનના ઉજાડ થયા પછી બે વર્ષ બાદ હતું. તે કુરસના ત્રીજા વર્ષમાં હતું. ગેબ્રિયલ હિદ્દેકેલ નદીની ભવિષ્યવાણી કુરસના ત્રીજા વર્ષમાં સ્થિત કરે છે, અને અગિયારમા અધ્યાયની વાર્તા દારિયસના પ્રથમ વર્ષનો ઉલ્લેખ કરીને આરંભે છે; અને આમ કરીને તે બે નિશ્ચિત વર્ષોની ઓળખ કરાવે છે. ઈ.સ.પૂ. 538 અને ઈ.સ.પૂ. 536 બન્ને નિયુક્ત સમય હતા; ઈ.સ.પૂ. 538 સિત્તેર વર્ષની ભવિષ્યવાણી પૂર્ણ થવાનો નિયુક્ત સમય હતો, અને ઈ.સ.પૂ. 536 એ તે નિયુક્ત ભવિષ્યવાણીનો સમય હતો જ્યારે ઈ.સ.પૂ. 538 “પછી,” પ્રભુ પોતાના લોકો માટે પોતાનું શુભ કાર્ય પૂર્ણ કરશે.

538 BC and 536 BC, are both appointed times, and they are represented by two historical figures, one was the first king of Media and the second the first king of Persia. The end of the seventy years of literal Israel being captive in literal Babylon, represented the twelve hundred and sixty years that spiritual Israel was captive in spiritual Babylon, from the year 538 AD to 1798. 1798 was an “appointed time”, and then the period that is prophetically identified as the “time of the end,” began. 538 BC, and 536 BC which are represented as an “appointed time”, also mark the beginning of a period represented as “the time of the end”.

ઈ.સ.પૂર્વે ૫૩૮ અને ઈ.સ.પૂર્વે ૫૩૬—બંને નિયુક્ત સમયો છે, અને તેઓ બે ઐતિહાસિક વ્યક્તિઓ દ્વારા પ્રતિનિધિત થાય છે; એક મીદિયાનો પ્રથમ રાજા હતો અને બીજો પારસનો પ્રથમ રાજા. શાબ્દિક ઇઝરાયલ શાબ્દિક બાબેલમાં બંદીવાસમાં રહ્યો તે સિત્તેર વર્ષોના અંતે, તે બારસો સાઠ વર્ષોનું પ્રતીકરૂપ દર્શાવ્યું, જે દરમ્યાન આધ્યાત્મિક ઇઝરાયલ ઈ.સ. ૫૩૮થી ૧૭૯૮ સુધી આધ્યાત્મિક બાબેલમાં બંદીવાસમાં રહ્યો. ૧૭૯૮ એક “નિયુક્ત સમય” હતો, અને ત્યાર પછી તે અવધિનો આરંભ થયો જેને ભવિષ્યવાણીમાં “અંતનો સમય” તરીકે ઓળખાવવામાં આવી છે. ઈ.સ.પૂર્વે ૫૩૮ અને ઈ.સ.પૂર્વે ૫૩૬, જે “નિયુક્ત સમય” તરીકે પ્રતિનિધિત થાય છે, તે પણ “અંતનો સમય” તરીકે પ્રતિનિધિત કરવામાં આવેલી એક અવધિના આરંભને ચિહ્નિત કરે છે.

> “God’s church on earth was as verily in captivity during this long period of relentless persecution as were the children of Israel held captive in Babylon during the period of the exile.” Prophets and Kings, 714.

> “જે રીતે નિર્વાસનના સમયગાળા દરમિયાન ઇઝરાયલના સંતાનો બાબેલમાં બંધક રાખવામાં આવ્યા હતા, તે જ રીતે નિર્દય સતામણીના આ દીર્ઘ સમયગાળા દરમ્યાન પૃથ્વી પરની દેવની કલીશિયા પણ ખરેખર બંધકાવસ્થામાં હતી.” Prophets and Kings, 714.

All prophecy is addressing more specifically the last days, than the days in which they were first fulfilled, so 538 BC, and king Darius, along with 536 BC, and king Cyrus, represent the “time of the end” in 1989, and the two kings typify President Reagan and President Bush the first. 538 BC and 536 BC represent a waymark that is fulfilled with both dates understood to represent the one waymark. The waymark of the “time of the end,” consists of two symbols, and sometimes as with Reagan and Bush the first, both symbols are fulfilled in the same year. But that is the exception to the rule, for the waymark of the “time of the end” in the time of Moses was the birth of both Aaron and Moses, which was separated by three years. In the history of Christ, it was the birth of John the Baptist and Christ that was separated by six months.

સમસ્ત ભવિષ્યવાણી, જેમાં તેઓ પ્રથમ વાર પૂર્ણ થઈ હતી તે દિવસોની તુલનામાં, વધુ વિશિષ્ટ રીતે અંતિમ દિવસોને સંબોધે છે; તેથી ઈ.સ.પૂ. 538 અને રાજા દારિયસ, તથા ઈ.સ.પૂ. 536 અને રાજા કુરુષ, ઈ.સ. 1989માં આવેલા “અંતકાળ”નું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને આ બે રાજાઓ પ્રમુખ રેગન અને પ્રથમ પ્રમુખ બુશના પ્રતિરૂપ છે. ઈ.સ.પૂ. 538 અને ઈ.સ.પૂ. 536 એક એવા માર્ગચિહ્નનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેની પૂર્ણતા ત્યારે થાય છે જ્યારે બંને તારીખોને એક જ માર્ગચિહ્નનું પ્રતિનિધિત્વ કરતી તરીકે સમજવામાં આવે. “અંતકાળ”નું માર્ગચિહ્ન બે પ્રતીકોનું બનેલું હોય છે, અને ક્યારેક, જેમ કે રેગન અને પ્રથમ બુશના કિસ્સામાં, બંને પ્રતીકોની પૂર્ણતા એક જ વર્ષમાં થાય છે. પરંતુ તે નિયમનો અપવાદ છે, કારણ કે મૂસાના સમયમાં “અંતકાળ”નું માર્ગચિહ્ન અહરોન અને મૂસાના જન્મથી બનેલું હતું, અને તે બંને વચ્ચે ત્રણ વર્ષનું અંતર હતું. ખ્રિસ્તના ઇતિહાસમાં, યોહાન બાપ્તિસ્મા દેનાર અને ખ્રિસ્તનો જન્મ તે માર્ગચિહ્ન હતો, અને તે બંને વચ્ચે છ મહિનાનું અંતર હતું.

With the “time of the end,” in the history of the antichrist it was 1798 and 1799. The French Revolution is a subject of prophecy, and it began in 1789, and lasted ten years ending in 1799, at its appointed time, just as 1798 was an appointed time. Together they identify the deadly wound given to the beast, and also the woman that rode upon and reigned over the beast. Darius was the king that defeated his enemy by sending his army in through the “wall”, and he represents Reagan, who defeated his enemy by bringing down the wall of the “iron curtain.” Cyrus represents Bush the first, for Cyrus is known as Cyrus the Great, and George Bush the first is Bush the greater, and Bush the last is Bush the lesser.

“અંતકાળના સમય” સાથે, વિરોધી ખ્રિસ્તના ઇતિહાસમાં તે 1798 અને 1799 હતા. ફ્રેન્ચ ક્રાંતિ ભવિષ્યવાણીનો વિષય છે, અને તે 1789માં શરૂ થઈ હતી, અને પોતાના નિર્ધારિત સમયમાં—જેમ 1798 પણ એક નિર્ધારિત સમય હતો—1799માં પૂર્ણ થતા દસ વર્ષ સુધી ચાલી હતી. આ બંને સાથે મળીને તે ઘાતક ઘાવને ઓળખાવે છે, જે પશુને આપવામાં આવ્યો હતો, અને તે સ્ત્રીને પણ, જેણે પશુ પર આરોહણ કર્યું હતું અને તેના પર રાજ્ય કર્યું હતું. દારિયસ તે રાજા હતો જેણે પોતાની સેના “ભીંત”માંથી અંદર મોકલી પોતાના શત્રુને પરાજિત કર્યો હતો, અને તે રેગનનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેણે “આયર્ન કર્ટન”ની ભીંતને ધરાશાયી કરીને પોતાના શત્રુને હરાવ્યો હતો. કુરુશ પ્રથમ બુષનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, કારણ કે કુરુશ “મહાન કુરુશ” તરીકે ઓળખાય છે, અને જ્યોર્જ બુષ પ્રથમ મોટો બુષ છે, અને અંતિમ બુષ નાનો બુષ છે.

Because these two kings and the two dates they represent are actually one symbol. One marks the seventy years that Babylon would rule. That seventy-year period reached its appointed time in 538 BC and is represented by Darius. The completion of the captivity of seventy years reached its appointed time in 536 BC and is represented by Cyrus. Together they represent the “time of the end,” when prophetic light is to be unsealed. In 1798 the first angel of Revelation fourteen arrived at the “time of the end,” and Sister White says that angel “was no less a personage than Jesus Christ.”

કારણ કે આ બે રાજાઓ અને તેઓ જે બે તારીખોનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, તે વાસ્તવમાં એક જ પ્રતીક છે. એક તે સિત્તેર વર્ષોને ચિહ્નિત કરે છે, જેમાં બાબેલ રાજ્ય કરશે. તે સિત્તેર વર્ષનો સમયગાળો ઈ.સ.પૂ. 538માં તેના નિર્ધારિત સમય સુધી પહોંચ્યો અને દારિયસ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે. સિત્તેર વર્ષોની બંદીવાસની પૂર્ણતા ઈ.સ.પૂ. 536માં તેના નિર્ધારિત સમય સુધી પહોંચી અને સાયરસ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે. સાથે મળીને તેઓ “અંતના સમય”નું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જ્યારે ભવિષ્યવાણીનો પ્રકાશ અનમુદ્રિત થવાનો છે. 1798માં પ્રકાશિતવાક્ય ચૌદનો પ્રથમ દૂત “અંતના સમય” પર આવ્યો, અને સિસ્ટર વ્હાઇટ કહે છે કે તે દૂત “ઈસુ ખ્રિસ્ત કરતાં ઓછું કોઈ વ્યક્તિત્વ ન હતું.”

In the third year of Cyrus, Michael, the prince of God’s people, and the archangel to the angels, descended to engage with Cyrus and confirm the light that would lead Cyrus to pronounce the first of three decrees that would allow God’s people to return to Jerusalem, and rebuild the city, the sanctuary, and the streets and walls. That work typified the work of the first and second angels’, which began at the “time of the end” in 1798.

કોરેશના ત્રીજા વર્ષે, ઈશ્વરના પ્રજાના રાજકુમાર મીખાઇલ, અને દેવદૂતો માટેના મુખ્ય દેવદૂત, કોરેશ સાથે વ્યવહાર કરવા અને તે પ્રકાશને દૃઢ કરવા ઉતર્યા, જે કોરેશને ત્રણ હુકમનામાઓમાંના પ્રથમને જાહેર કરવા દોરી જાય, અને જેના દ્વારા ઈશ્વરના લોકોને યેરૂશાલેમ પરત ફરી શહેર, પવિત્રસ્થાન, અને રસ્તાઓ તથા ભીંતોને ફરીથી બાંધવાની મંજૂરી મળવાની હતી. તે કાર્ય પ્રથમ અને બીજા દેવદૂતોના કાર્યનું પ્રતીક હતું, જે 1798માં “અંતના સમય”એ આરંભ્યું હતું.

The descent of Michael at the time of the end in the days of Darius and Cyrus, represented the arrival of the first angel in 1798, and together they mark the arrival of the same angel, at the “time of the end,” in 1989. 1989 began the period of the “time of the end,” and it was also an appointed time. An appointed time identifies the termination of a prophetic period of time. The rebellion of 1863, at the first “Kadesh” for modern spiritual Israel, was the beginning of a period of one hundred and twenty-six years that terminated at “the time appointed” in 1989. One hundred and twenty-six is a tithe, or a tenth, of twelve hundred and sixty, and at the end of twelve hundred and sixty years in 1798, the movement of the first angel arrived into history. At the end of one hundred and twenty-six years, in 1989, the movement of the third angel arrived into history.

અંતના સમયમાં દારિયસ અને કુરશના દિવસોમાં મીકાયેલનું અવતરવું, 1798માં પ્રથમ દૂતના આગમનનું પ્રતિનિધિત્વ કરતું હતું; અને બંને મળીને 1989માં “અંતના સમયે” તે જ દૂતના આગમનને ચિહ્નિત કરે છે. 1989એ “અંતના સમય”ના સમયગાળાનો આરંભ કર્યો, અને તે એક નિયુક્ત સમય પણ હતો. નિયુક્ત સમય ભવિષ્યવાણીય સમયગાળાના સમાપનને ઓળખાવે છે. આધુનિક આત્મિક ઇઝરાયેલ માટેના પ્રથમ “કાદેશ” ખાતે 1863નો બળવો એકસો છવીસ વર્ષના સમયગાળાનો આરંભ હતો, જે 1989માં “નિયુક્ત સમયમાં” સમાપ્ત થયો. એકસો છવીસ, બારસો સાઠનો દસમો ભાગ, અથવા દશાંશ, છે; અને 1798માં બારસો સાઠ વર્ષના અંતે પ્રથમ દૂતની ચળવળ ઇતિહાસમાં આવી પહોંચી. એકસો છવીસ વર્ષના અંતે, 1989માં, ત્રીજા દૂતની ચળવળ ઇતિહાસમાં આવી પહોંચી.

In verse one of Daniel chapter eleven, Gabriel is careful and precise in his identification that the history represented begins with Cyrus, at the time of the end in 1989. Cyrus the Great there represents Bush the greater, who would be followed by three kings, and then a fourth king which would be far richer than they all. Thus, the fourth rich king, that stirs up all of Grecia, is the sixth president since 1989.

દાનિયેલના અગિયારમા અધ્યાયના પ્રથમ વચનમાં, ગેબ્રિએલ પોતાની ઓળખમાં કાળજીપૂર્વક અને ચોક્કસપણે જણાવે છે કે રજૂ થયેલો ઇતિહાસ કુરુશથી આરંભે છે, અંતના સમયમાં, ૧૯૮૯માં. ત્યાં મહાન કુરુશ વધુ મહાન બુશનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેના પછી ત્રણ રાજાઓ આવશે, અને પછી ચોથો રાજા આવશે, જે તેઓ સૌ કરતાં ઘણો વધુ ધનિક હશે. તેથી, તે ચોથો ધનિક રાજા, જે સમગ્ર ગ્રીસિયાને ઉશ્કેરે છે, ૧૯૮૯થી ગણીએ તો છઠ્ઠો રાષ્ટ્રપતિ છે.

In the events of chapter ten, Daniel is represented as mourning, and in his experience of mourning he is changed unto the image of Christ, as he beholds the vision. The twenty-one-day period of mourning, represents a period of death that concludes with a resurrection. In chapter ten, Michael has come down out of heaven, and in Jude seven, when He descends, He resurrects Moses. In Revelation chapter eleven Moses (and Elijah) have been slain, and are dead in the street for three and a half symbolic days. Then Moses, (along with Elijah) are resurrected by “a great voice”.

દસમા અધ્યાયની ઘટનાઓમાં દાનિયેલ શોક કરતા દર્શાવવામાં આવ્યો છે, અને શોકના પોતાના અનુભવમાં, જ્યારે તે દર્શન નિહાળે છે, ત્યારે તે ખ્રિસ્તની પ્રતિમામાં પરિવર્તિત થાય છે. એકવીસ દિવસનો શોકકાળ મૃત્યુના એક સમયગાળાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેનું સમાપન પુનરુત્થાનથી થાય છે. દસમા અધ્યાયમાં મીખાયેલ સ્વર્ગમાંથી નીચે આવ્યો છે, અને યહૂદા સાતમાં, જ્યારે તે અવતરિત થાય છે, ત્યારે તે મૂસાનું પુનરુત્થાન કરે છે. પ્રકાશનના અગિયારમા અધ્યાયમાં મૂસા (અને એલિયાહ) ઘાત કરવામાં આવ્યા છે, અને સાડા ત્રણ પ્રતીકાત્મક દિવસ સુધી રસ્તા પર મૃત પડ્યા છે. પછી મૂસા (એલિયાહ સાથે) “મહાન અવાજ” દ્વારા પુનરુત્થિત કરવામાં આવે છે.

> And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. Revelation 11:11, 12.

> અને સાડા ત્રણ દિવસ પછી દેવ તરફથી જીવનનો આત્મા તેઓમાં પ્રવેશ્યો, અને તેઓ પોતાના પગ પર ઊભા થયા; અને જેમણે તેઓને જોયા તેમના પર મોટો ભય પડ્યો. અને તેમણે સ્વર્ગમાંથી એક મહાન અવાજ સાંભળ્યો, જે તેમને કહેતો હતો, અહીં ઉપર આવો. અને તેઓ વાદળમાં સ્વર્ગમાં ઉપર ઉઠાવવામાં આવ્યા; અને તેમના શત્રુઓએ તેઓને જોયા. પ્રકાશિત વાક્ય 11:11, 12.

The “great voice” that resurrects is the voice of the archangel, and the archangel is Michael.

પુનરુત્થાન કરાવનાર “મહાન અવાજ” મહાદૂતનો અવાજ છે, અને મહાદૂત મીખાએલ છે.

> For the Lord himself shall descend from heaven with a shout, with the voice of the archangel, and with the trump of God: and the dead in Christ shall rise first. 1 Thessalonians 4:16.

> કારણ કે પ્રભુ પોતે જ આકાશમાંથી હાકલ સાથે, મુખ્યદૂતના સ્વર સાથે, અને દેવના ભેરા સાથે ઉતરી આવશે; અને ખ્રિસ્તમાંના મૃતકો પ્રથમ ઊભા થશે. 1 થેસ્સલોનિકીઓ 4:16.

The history where Moses and Elijah are murdered and resurrected is the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. That history began on September 11, 2001 with the “first voice” of the angel of Revelation eighteen, which Sister White identifies as arriving when the great buildings of New York City were thrown down. The “second voice” of Revelation chapter eighteen, is sounded at the soon coming Sunday law, when God’s other flock is called out of Babylon. It is that history, the history of the sealing, where Daniel is represented as being changed into the image of Christ by beholding the “marah” vision, which is the feminine expression of the “mareh” vision. It is the “causative” vision, that “causes” the image beheld to be reproduced in those who behold it.

મૂસા અને એલિયાહની હત્યા કરવામાં આવે છે અને તેઓને પુનરુત્થિત કરવામાં આવે છે એવી જે ઇતિહાસ છે, તે એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારના મુદ્રાંકનની ઇતિહાસ છે. તે ઇતિહાસ 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ પ્રકાશન અધ્યાય અઢારના દૂતના “પ્રથમ સ્વર” સાથે શરૂ થયો, જેને સિસ્ટર વ્હાઇટ ન્યૂ યોર્ક શહેરની મહાન ઇમારતો ધરાશાયી કરવામાં આવી ત્યારે પહોંચેલો તરીકે ઓળખાવે છે. પ્રકાશન અધ્યાય અઢારનો “બીજો સ્વર” આવનારી રવિવારની કાનૂનવ્યવસ્થા સમયે સંભળાવવામાં આવે છે, જ્યારે દેવનું બીજું ઝુંડ બાબેલોનમાંથી બહાર બોલાવવામાં આવે છે. તે જ ઇતિહાસ—મુદ્રાંકનની ઇતિહાસ—માં દાનિયેલ “મરાહ” દર્શનને નિહાળી ખ્રિસ્તની પ્રતિમામાં પરિવર્તિત થતો દર્શાવવામાં આવે છે, જે “મારેહ” દર્શનની સ્ત્રીલિંગ અભિવ્યક્તિ છે. તે “કારક” દર્શન છે, જે તેને નિહાળનારાઓમાં નિહાળેલી પ્રતિમાને પુનરુત્પન્ન થવા “કારણ” બને છે.

That history of the sealing, and of the transformation of Daniel in chapter ten, includes the descent of Michael when He resurrects and transforms those represented by Moses, Elijah and Daniel. He accomplishes the resurrection with the “great voice” of the archangel, thus providing a third “voice,” in the middle of the first and last voices, which are both the same, for they are both the voice of Revelation chapter eighteen. The middle voice, is where rebellion is represented, for when Michael resurrected Moses, he did not argue with Satan, though Satan, the author of rebellion, was there to protest.

મુદ્રાંકનની તે ઇતિહાસકથા, અને દાનિયેલના દસમો અધ્યાયમાં થયેલા રૂપાંતરની વાત, તેમાં મીખાયેલનો અવતરણ સમાવેશ પામે છે, જ્યારે તે મૂસા, એલિયાહ અને દાનિયેલ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામનારાઓને પુનરુત્થિત કરે છે અને રૂપાંતરિત કરે છે. તે મહાદૂતની “મહાન વાણી” દ્વારા આ પુનરુત્થાન સંપન્ન કરે છે, અને આ રીતે ત્રીજી “વાણી” પ્રદાન કરે છે, જે પ્રથમ અને અંતિમ વાણીઓની વચ્ચે છે; અને એ બંને એક જ છે, કારણ કે એ બંને પ્રકાશન અધ્યાય અઢારની વાણી છે. મધ્યની વાણી એ સ્થાન છે જ્યાં બળવો પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, કારણ કે જ્યારે મીખાયેલે મૂસાને પુનરુત્થિત કર્યો, ત્યારે તેણે શૈતાન સાથે વિવાદ કર્યો નહોતો, યદ્યપિ બળવાના કર્તા શૈતાન ત્યાં વિરોધ કરવા હાજર હતો.

> Yet Michael the archangel, when contending with the devil he disputed about the body of Moses, durst not bring against him a railing accusation, but said, The Lord rebuke thee. Jude 7.

> પરંતુ મુખ્યદૂત મીખાએલ, જ્યારે મૂસાના દેહ વિષે શેતાન સાથે વિવાદ કરતાં તેની સાથે તર્કવિતર્ક કરી રહ્યો હતો, ત્યારે તેની વિરુદ્ધ નિંદાપૂર્ણ આરોપ લાવવાનો ધાડસ કર્યું નહીં, પરંતુ કહ્યું, “પ્રભુ તને ઠપકો આપે.” યહૂદા 7.

The beginning of the sealing time that began on September 11, 2001, and ends at the soon coming Sunday law, is marked with the signature of “Truth,” for in the middle of that period, in July of 2023, the great voice of the archangel began the work of resurrecting the dead in Christ, who choose to hear His middle voice. Note that 2023 comes twenty-two years after 2001, and twenty-two is a tenth of two hundred and twenty, which is the symbol of the link between Divinity and humanity, and is also a symbol of restoration.

૧૧ સપ્ટેમ્બર, ૨૦૦૧ના રોજ આરંભેલો અને ટૂંક સમયમાં આવનારી રવિવારની કાયદા સુધી સમાપ્ત થતો મુદ્રાંકનનો સમય “સત્ય”ની સહીથી ચિહ્નિત થયેલો છે; કારણ કે તે સમયગાળાના મધ્યમાં, જુલાઈ ૨૦૨૩માં, મહાદૂતના મહાન સ્વરે ખ્રિસ્તમાં નિદ્રાધીન થયેલાં મૃતકોને પુનરુત્થિત કરવાના કાર્યનો આરંભ કર્યો, એવા લોકોનું, જેઓ તેનો મધ્યમ સ્વર સાંભળવાનું પસંદ કરે છે. નોંધો કે ૨૦૨૩, ૨૦૦૧ પછી બાવીસ વર્ષ આવે છે, અને બાવીસ એ બે સો વીસનો દસમો ભાગ છે, જે દૈવીત્વ અને માનવત્વ વચ્ચેની કડીનું પ્રતીક છે, અને પુનઃસ્થાપનાનું પણ પ્રતીક છે.

In July 2023, the mighty angel that is no less a personage than Jesus Christ, and who is the Truth, who is also Michael, and who is the Alpha and Omega descending with a message in His hand. The little book in His hand is the portion of Daniel that was sealed up until the last days.

જુલાઈ 2023માં, તે શક્તિશાળી દૂત—જે યેશુ ખ્રિસ્ત પોતે જ છે, અને જે સત્ય છે, જે મીકાએલ પણ છે, અને જે પોતાના હાથમાં સંદેશ લઈને અવતરતો આલ્ફા અને ઓમેગા છે. તેમના હાથમાં રહેલું નાનું પુસ્તક દાનિયેલનો તે વિભાગ છે, જે અંતિમ દિવસો સુધી મુદ્રાંકિત રાખવામાં આવ્યો હતો.

> “In the Revelation all the books of the Bible meet and end. Here is the complement of the book of Daniel. One is a prophecy; the other a revelation. The book that was sealed is not the Revelation, but that portion of the prophecy of Daniel relating to the last days. The angel commanded, ‘But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end.’ Daniel 12:4.” Acts of the Apostles, 585.

> “પ્રકટીકરણમાં બાઇબલના બધા પુસ્તકો ભેગા થાય છે અને સમાપ્ત થાય છે. અહીં દાનિયેલના પુસ્તકનું પરિપૂરણ છે. એક ભવિષ્યવાણી છે; બીજું પ્રકટીકરણ છે. જે પુસ્તક મુદ્રાંકિત કરવામાં આવ્યું હતું તે પ્રકટીકરણ નથી, પરંતુ દાનિયેલની ભવિષ્યવાણીનો તે ભાગ છે જે અંતિમ દિવસો સાથે સંબંધિત છે. દૂતએ આજ્ઞા આપી, ‘પણ તું, હે દાનિયેલ, આ વચનો બંધ રાખ અને પુસ્તકને અંતસમય સુધી મુદ્રાંકિત કર.’ દાનિયેલ 12:4.” પ્રેરિતોના કાર્યો, 585.

The portion of the prophecy of Daniel that relates to the last days, is chapter eleven. It is the last six verses of chapter eleven, but more specifically it is the histories found within the chapter that are repeated in those last six verses.

દાનિયેલની ભવિષ્યવાણીનો જે ભાગ અંતિમ દિવસોને સંબંધિત છે, તે અગિયારમો અધ્યાય છે. તે અગિયારમા અધ્યાયની છેલ્લી છ કલમો છે; પરંતુ વધુ વિશેષરૂપે, અધ્યાયમાં રહેલા જે ઇતિહાસો છે, તેઓ જ તે છેલ્લી છ કલમોમાં ફરીથી વર્ણવાયેલા છે.

> “We have no time to lose. Troublous times are before us. The world is stirred with the spirit of war. Soon the scenes of trouble spoken of in the prophecies will take place. The prophecy in the eleventh of Daniel has nearly reached its complete fulfillment. Much of the history that has taken place in fulfillment of this prophecy will be repeated.” Manuscript Releases, number 13, 394.

> “અમારે ગુમાવવાનો એક ક્ષણ પણ નથી. ક્લેશભર્યા સમય અમારા સમક્ષ છે. વિશ્વ યુદ્ધની ભાવનાથી ઉશ્કેરાયેલું છે. જલ્દી જ આગાહીઓમાં જણાવાયેલા સંકટના દૃશ્યો ઘટિત થશે. દાનિયેલના અગિયારમા અધ્યાયની આગાહી લગભગ તેની સંપૂર્ણ પૂર્ણતાએ પહોંચી ગઈ છે. આ આગાહીની પૂર્ણતામાં જે ઘણો ઇતિહાસ બની ચૂક્યો છે, તે ફરી પુનરાવર્તિત થશે.” Manuscript Releases, number 13, 394.

Verse sixteen, of Daniel chapter eleven, illustrates a history that is repeated in verse forty-one, for in the verse the king of the north stands in the glorious land. The history of verse sixteen identifies when the Roman general Pompey brought Judah and Jerusalem into captivity.

દાનિયેલ અધ્યાય અગિયારની સોળમી કલમ એ એવો ઇતિહાસ દર્શાવે છે, જે એકતાલીસમી કલમમાં ફરી આવર્તિત થાય છે; કારણ કે તે કલમમાં ઉત્તરના રાજા ભવ્ય ભૂમિમાં ઉભો રહે છે. સોળમી કલમનો ઇતિહાસ તે સમયને ઓળખાવે છે, જ્યારે રોમના સેનાપતિ પોમ્પેઈએ યહૂદા અને યેરુશાલેમને બંદીવાસમાં લઈ ગયા હતા.

> But he that cometh against him shall do according to his own will, and none shall stand before him: and he shall stand in the glorious land, which by his hand shall be consumed. Daniel 11:16.

> પરંતુ જે તેની સામે આવશે તે પોતાની ઇચ્છા મુજબ કરશે, અને કોઈ તેના સામે ઊભો રહી શકશે નહીં; અને તે તે મહિમાવંત દેશમાં ઊભો રહેશે, જે તેના હાથથી વિનાશ પામશે. દાનિયેલ 11:16.

I intend to use this verse as an anchor for our consideration of the verses which precede the verse, so I will put this understanding in place first. We intend to show that the history that follows the breakup of Alexander the Great’s kingdom in verses three and four, begins in 1989 and then identifies the current Ukrainian War, the victory of Putin over the forces of the West, and Putin’s subsequent defeat, which leads into verse sixteen.

આ વચન પહેલાં આવેલા વચનોના અમારા વિચાર માટે હું આ વચનને આધારબિંદુ તરીકે ઉપયોગ કરવાનો ઇરાદો રાખું છું; તેથી, હું પ્રથમ આ સમજણ સ્થાપિત કરીશ. અમે દર્શાવવાનો ઇરાદો રાખીએ છીએ કે ત્રીજા અને ચોથા વચનમાં અલેકઝાન્ડર મહાનના રાજ્યના વિભાજન પછી અનુસરતો ઇતિહાસ 1989માં આરંભે છે અને ત્યારબાદ વર્તમાન યુક્રેનિયન યુદ્ધ, પશ્ચિમની શક્તિઓ પર પુતિનની જીત, તથા પછી તેની પરાજયને ઓળખાવે છે, જે સોળમા વચન સુધી પહોંચાડે છે.

> “Although Egypt could not stand before Antiochus, the king of the north, Antiochus could not stand before the Romans, who now came against him. No kingdoms were longer able to resist this rising power. Syria was conquered, and added to the Roman empire, when Pompey, BC 65, deprived Antiochus Asiaticus of his possessions, and reduced Syria to a Roman province.

> “જોકે ઇજિપ્ત ઉત્તરનો રાજા અંતિયોખસ સામે ઊભું રહી શક્યું નહીં, તોય અંતિયોખસ રોમનો સામે ઊભો રહી શક્યો નહીં, જેઓ હવે તેના વિરુદ્ધ આવ્યા હતા. આ ઉદ્ભવતી શક્તિનો હવે કોઈ રાજ્યો વધુ સમય સુધી પ્રતિરોધ કરી શક્યાં નહોતાં. ઈ.સ.પૂ. ૬૫માં, જ્યારે પોમ્પેએ અંતિયોખસ એશિયાટિકસને તેની માલિકીઓથી વંચિત કર્યો અને સિરિયાને રોમન પ્રાંતમાં ફેરવી નાખ્યું, ત્યારે સિરિયા જીતી લેવામાં આવ્યું અને રોમન સામ્રાજ્યમાં ઉમેરવામાં આવ્યું.”

> “The same power was also to stand in the Holy Land, and consume it. Rome became connected with the people of God, the Jews, by alliance, BC 161, from which date it holds a prominent place in the prophetic calendar. It did not, however, acquire jurisdiction over Judea by actual conquest till BC 63; and then in the following manner.

> “એ જ શક્તિ પવિત્ર દેશમાં પણ ઊભી થવાની અને તેને ભસ્મ કરવાની હતી. ઈ.સ.પૂ. 161માં રોમ દેવના લોકો, યહૂદીઓ, સાથે સંધિ દ્વારા સંકળાયું; અને તે તારીખથી ભવિષ્યવાણીના સમયપત્રકમાં તેનું એક મુખ્ય સ્થાન રહે છે. તેમ છતાં, ઈ.સ.પૂ. 63 સુધી તેને યહૂદિયા પર વાસ્તવિક વિજય દ્વારા અધિકાર પ્રાપ્ત થયો નહોતો; અને ત્યાર પછી નીચે દર્શાવેલી રીતથી.”

> “On Pompey’s return from his expedition against Mithridates, king of Pontus, two competitors, Hyrcanus and Aristobulus, were struggling for the crown of Judea. Their cause came before Pompey, who soon perceived the injustice of the claims of Aristobulus, but wished to defer decision in the matter till after his long-desired expedition into Arabia, promising then to return, and settle their affairs as should seem just and proper. Aristobulus, fathoming Pompey’s real sentiments, hastened back to Judea, armed his subjects, and prepared for a vigorous defense, determined, at all hazards, to keep the crown, which he foresaw would be adjudicated to another. Pompey closely followed the fugitive. As he approached Jerusalem, Aristobulus, beginning to repent of his course, came out to meet him, and endeavored to accommodate matters by promising entire submission and large sums of money. Pompey, accepting this offer, sent Gabinius, at the head of a detachment of soldiers, to receive the money. But when that lieutenant-general arrived at Jerusalem, he found the gates shut against him, and was told from the top of the walls that the city would not stand to the agreement.

> “પોન્ટસના રાજા મિથ્રિડેટીસ વિરુદ્ધના પોતાના અભિયાનમાંથી પોમ્પેય પરત ફર્યો ત્યારે યહૂદિયાના મુકુટ માટે બે પ્રતિસ્પર્ધીઓ, હાયરકેનસ અને એરિસ્ટોબુલસ, સંઘર્ષ કરી રહ્યા હતા. તેમનો મુદ્દો પોમ્પેય સમક્ષ આવ્યો, અને તેને જલદી જ એરિસ્ટોબુલસના દાવાઓનો અન્યાય જણાઈ આવ્યો; પરંતુ તે આ બાબતમાં નિર્ણયને અરેબિયામાં પોતાના દીર્ઘકાલથી અભિલષિત અભિયાન પૂર્ણ થાય ત્યાં સુધી મુલતવી રાખવા ઇચ્છતો હતો, અને ત્યારબાદ પરત આવી, જે ન્યાયસંગત અને યોગ્ય જણાય તે પ્રમાણે તેમની બાબતોનો નિવેડો કરશે એવી ખાતરી આપતો હતો. એરિસ્ટોબુલસે પોમ્પેયના વાસ્તવિક અભિપ્રાયોને ભાંપી, ઉતાવળે યહૂદિયા પરત ફરી, પોતાની પ્રજાને શસ્ત્રસજ્જ કરી, અને પ્રબળ પ્રતિરક્ષા માટે તૈયારી કરી, કારણ કે તેને પૂર્વથી જ દેખાતું હતું કે જે મુકુટ બીજા કોઈને અર્પણ થવાનો હતો, તેને કોઈપણ જોખમે પોતાના હાથમાં જ રાખવાનો તે નિશ્ચય કરી ચૂક્યો હતો. પોમ્પેય એ પલાયનકારનો નિકટથી પીછો કરતો રહ્યો. જ્યારે તે યેરૂશાલેમની નજીક પહોંચ્યો, ત્યારે એરિસ્ટોબુલસ, પોતાના વર્તન અંગે પશ્ચાતાપ અનુભવવા માંડ્યો હોવાને કારણે, તેને મળવા બહાર આવ્યો, અને સંપૂર્ણ આધીનતા તથા મોટી રકમો આપવાનું વચન આપી બાબતોનું સમાધાન કરવાનો પ્રયત્ન કર્યો. પોમ્પેયે આ પ્રસ્તાવ સ્વીકારી, સૈનિકોની એક ટુકડીના મથાળે ગેબીનીયસને નાણાં સ્વીકારવા મોકલ્યો. પરંતુ જ્યારે તે લેફ્ટનન્ટ-જનરલ યેરૂશાલેમ પહોંચ્યો, ત્યારે તેણે જોયું કે શહેરના દ્વાર તેના વિરુદ્ધ બંધ કરી દેવામાં આવ્યા હતા, અને ભીંતોના શિખર પરથી તેને કહેવામાં આવ્યું કે શહેર તે કરારનું પાલન કરશે નહીં.”

> “Pompey, not to be deceived in this way with impunity, put Aristobulus, whom he had retained with him, in irons, and immediately marched against Jerusalem with his whole army. The partisans of Aristobulus were for defending the place; those of Hyrcanus, for opening the gates. The latter being in the majority, and prevailing, Pompey was given free entrance into the city. Whereupon the adherents of Aristobulus retired to the mountain of the temple, as fully determined to defend that place as Pompey was to reduce it. At the end of three months a breach was made in the wall sufficient for an assault, and the place was carried at the point of the sword. In the terrible slaughter that ensued, twelve thousand persons were slain. It was an affecting sight, observes the historian, to see the priests, engaged at the time in divine service, with calm hand and steady purpose pursue their accustomed work, apparently unconscious of the wild tumult, though all around them their friends were given to the slaughter, and though often their own blood mingled with that of their sacrifices.

> “આ રીતે નિર્દંડિત રહી ભ્રમિત ન થવા દેવા માટે પોમ્પેએ એરિસ્ટોબુલસને, જેને તેણે પોતાની પાસે જ રોકી રાખ્યો હતો, બેડીઓમાં બાંધી દીધો, અને તરત જ પોતાની સમગ્ર સેનાસહિત યેરૂશાલેમ સામે કૂચ કરી. એરિસ્ટોબુલસના પક્ષપાતીઓ તે સ્થળનું રક્ષણ કરવા તરફ હતા; હાયરકેનસના પક્ષપાતીઓ દ્વારો ખોલવા તરફ હતા. ઉત્તરવાળા બહુમતિમાં હોવાથી અને પ્રબળ નીવડતાં, પોમ્પેએ શહેરમાં નિર્વિઘ્ન પ્રવેશ મેળવ્યો. ત્યારબાદ એરિસ્ટોબુલસના અનુયાયીઓ મંદિરના પર્વત પર પાછા ખેંચાઈ ગયા, અને તે સ્થળનું રક્ષણ કરવાનો તેઓ જેટલો દૃઢ નિશ્ચય ધરાવતા હતા, એટલો જ પોમ્પે તેને વશમાં લેવાનો ધરાવતો હતો. ત્રણ મહિના પૂર્ણ થતાં, પ્રહાર માટે પૂરતું એવું ભીંતમાં ભંગાણ કરવામાં આવ્યું, અને તે સ્થળ તલવારના બળે કબજે કરવામાં આવ્યું. ત્યારબાદ થયેલા ભયંકર સંહારમાં બાર હજાર માણસો માર્યા ગયા. ઇતિહાસકાર નોંધે છે કે તે એક હૃદયવિદારક દૃશ્ય હતું—યાજકો તે સમયે દૈવી સેવામાં સંલગ્ન હતા, અને શાંત હાથે તથા અડગ હેતુથી પોતાના નિયમિત કાર્યમાં લાગેલા રહ્યા, જાણે આસપાસ ઉદ્ભવેલા ઉગ્ર કોળાહલથી અજાણ હોય; જોકે તેમની આસપાસ સર્વત્ર તેમના મિત્રો સંહાર માટે સમર્પિત કરવામાં આવતાં હતા, અને ઘણાં વખત તો તેમનું પોતાનું લોહી તેમના બલિદાનોના લોહી સાથે ભળી જતું હતું.”

> “Having put an end to the war, Pompey demolished the walls of Jerusalem, transferred several cities from the jurisdiction of Judea to that of Syria, and imposed tribute on the Jews. Thus for the first time was Jerusalem placed by conquest in the hands of that power which was to hold the “glorious land” in its iron grasp till it had utterly consumed it.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 259, 260.

> “યુદ્ધનો અંત લાવ્યા પછી, પોમ્પેએ યરુશાલેમની દીવાલો ધરાશાયી કરી, ઘણા શહેરોને યહૂદિયાના અધિકારક્ષેત્રમાંથી સીરિયાના અધિકારક્ષેત્ર હેઠળ સ્થાનાંતરિત કર્યા, અને યહૂદીઓ પર કર લાદ્યો. આ રીતે પ્રથમ વાર યરુશાલેમ વિજય દ્વારા તે સત્તાના હાથમાં મૂકાયું, જેણે “મહિમામય દેશ”ને પોતાની લોખંડી પકડમાં ત્યાં સુધી જકડી રાખવાનો હતો જ્યાં સુધી તેને સંપૂર્ણપણે ભસ્મ ન કરી નાખે.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 259, 260.

We will continue this study in our next article.

આ અભ્યાસને અમે અમારા આવતા લેખમાં આગળ ચાલુ રાખીશું.

> “The fact that there is no controversy or agitation among God’s people should not be regarded as conclusive evidence that they are holding fast to sound doctrine. There is reason to fear that they may not be clearly discriminating between truth and error. When no new questions are started by investigation of the Scriptures, when no difference of opinion arises which will set men to searching the Bible for themselves to make sure that they have the truth, there will be many now, as in ancient times, who will hold to tradition and worship they know not what.

> ઈશ્વરના લોકોમાં કોઈ વિવાદ અથવા ઉશ્કેરાટ નથી, એ હકીકતને તેઓ શુદ્ધ સિદ્ધાંતને દૃઢતાપૂર્વક પકડી રાખે છે તેવું નિશ્ચિત પ્રમાણ માનવું જોઈએ નહીં. એ ભય રાખવાનો કારણ છે કે કદાચ તેઓ સત્ય અને ભૂલ વચ્ચે સ્પષ્ટ ભેદ કરતી વેળાએ જાગૃત નથી. જ્યારે શાસ્ત્રોના અનુસંધાનથી કોઈ નવા પ્રશ્નો ઊભા થતા નથી, જ્યારે એવો કોઈ મતભેદ ઉદ્ભવતો નથી જે માણસોને પોતે સત્ય ધરાવે છે તેની ખાતરી કરવા માટે બાઇબલનું સ્વયં અનુસંધાન કરવા પ્રેરિત કરે, ત્યારે પ્રાચીન સમયની જેમ આજેય ઘણા લોકો પરંપરાને જ પકડી રાખશે અને તેઓ શું ઉપાસે છે તે જાણ્યા વિના ઉપાસના કરશે.

> “I have been shown that many who profess to have a knowledge of present truth know not what they believe. They do not understand the evidences of their faith. They have no just appreciation of the work for the present time. When the time of trial shall come, there are men now preaching to others who will find, upon examining the positions they hold, that there are many things for which they can give no satisfactory reason. Until thus tested they knew not their great ignorance. And there are many in the church who take it for granted that they understand what they believe; but, until controversy arises, they do not know their own weakness. When separated from those of like faith and compelled to stand singly and alone to explain their belief, they will be surprised to see how confused are their ideas of what they had accepted as truth. Certain it is that there has been among us a departure from the living God and a turning to men, putting human in place of divine wisdom.

> “મને દર્શાવવામાં આવ્યું છે કે વર્તમાન સત્યનું જ્ઞાન હોવાનો દાવો કરતા ઘણાં લોકો તેઓ શું માને છે તે જાણતા નથી. તેઓ પોતાના વિશ્વાસના પુરાવાઓ સમજતા નથી. વર્તમાન સમય માટેના કાર્યનું તેમને યોગ્ય મૂલ્યાંકન નથી. જ્યારે પરીક્ષાનો સમય આવશે, ત્યારે આજે અન્ય લોકોને ઉપદેશ આપતા કેટલાક લોકો, તેઓ ધારેલા મતોની તપાસ કરતાં, જાણી કાઢશે કે ઘણી બાબતો એવી છે જેના માટે તેઓ કોઈ સંતોષકારક કારણ આપી શકતા નથી. આ રીતે પરીક્ષિત થવા સુધી તેઓ પોતાની મહાન અજ્ઞાનતાને જાણતા નહોતા. અને ચર્ચમાં ઘણા લોકો એવા છે કે તેઓ સહજ રીતે માની લે છે કે તેઓ શું માને છે તે સમજે છે; પરંતુ, વિવાદ ઊભો થાય ત્યાં સુધી, તેઓ પોતાની જ નિર્બળતા જાણતા નથી. જ્યારે સમાન વિશ્વાસ ધરાવનારાઓથી અલગ કરવામાં આવશે અને પોતાના વિશ્વાસનું સ્પષ્ટીકરણ કરવા માટે એકલા અને સ્વતંત્ર રીતે ઊભા રહેવા મજબૂર બનશે, ત્યારે તેઓ આશ્ચર્યચકિત થશે કે જેને તેઓ સત્ય તરીકે સ્વીકાર્યું હતું તે વિશે તેમની કલ્પનાઓ કેટલી ગૂંચવણભરી છે. નિશ્ચિત છે કે આપણા વચ્ચે જીવંત ઈશ્વરથી વિમુખ થવું અને મનુષ્યો તરફ વળી જવું થયું છે, જેથી દૈવી જ્ઞાનના સ્થાને માનવીય જ્ઞાન મૂકવામાં આવ્યું છે.”

> “God will arouse His people; if other means fail, heresies will come in among them, which will sift them, separating the chaff from the wheat. The Lord calls upon all who believe His word to awake out of sleep. Precious light has come, appropriate for this time. It is Bible truth, showing the perils that are right upon us. This light should lead us to a diligent study of the Scriptures and a most critical examination of the positions which we hold. God would have all the bearings and positions of truth thoroughly and perseveringly searched, with prayer and fasting. Believers are not to rest in suppositions and ill-defined ideas of what constitutes truth. Their faith must be firmly founded upon the word of God so that when the testing time shall come and they are brought before councils to answer for their faith they may be able to give a reason for the hope that is in them, with meekness and fear.

> “દેવ પોતાના લોકોને જાગૃત કરશે; જો અન્ય સાધનો નિષ્ફળ જાય, તો તેમના વચ્ચે વિધર્મ પ્રવેશ કરશે, જે તેમને છાંટી કાઢશે અને ભૂસીને ઘઉંથી અલગ કરશે. પ્રભુ પોતાના વચન પર વિશ્વાસ રાખનાર સર્વને નિંદ્રામાંથી જાગવા બોલાવે છે. આ સમય માટે યોગ્ય એવું અમૂલ્ય પ્રકાશ આવ્યું છે. તે બાઈબલનું સત્ય છે, જે આપણા પર તત્કાળ આવી પડેલા જોખમોને દર્શાવે છે. આ પ્રકાશ આપણને શાસ્ત્રોના પરિશ્રમપૂર્વક અભ્યાસ કરવા અને આપણે ધારણ કરેલી માન્યતાઓની અત્યંત ગંભીર તપાસ કરવા દોરવો જોઈએ. દેવ ઇચ્છે છે કે સત્યના તમામ પાસાઓ અને સ્થાનોનું પ્રાર્થના અને ઉપવાસ સાથે સંપૂર્ણ અને અવિરત અન્વેષણ કરવામાં આવે. વિશ્વાસીઓએ સત્ય શું છે તે વિષે કલ્પનાઓ અને અસ્પષ્ટ વિચારણાઓમાં આરામ ન કરવો જોઈએ. તેમની શ્રદ્ધા દેવના વચન પર દૃઢપણે સ્થાપિત હોવી જોઈએ, જેથી જ્યારે પરીક્ષાનો સમય આવશે અને તેઓ પોતાના વિશ્વાસનો જવાબ આપવા સભાઓ સમક્ષ લાવવામાં આવશે, ત્યારે તેઓ વિનમ્રતા અને ભય સાથે પોતાના અંદરના આશાનો હેતુ રજૂ કરી શકે.”

> “Agitate, agitate, agitate. The subjects which we present to the world must be to us a living reality. It is important that in defending the doctrines which we consider fundamental articles of faith we should never allow ourselves to employ arguments that are not wholly sound. These may avail to silence an opposer, but they do not honor the truth. We should present sound arguments, that will not only silence our opponents, but will bear the closest and most searching scrutiny. With those who have educated themselves as debaters there is great danger that they will not handle the word of God with fairness. In meeting an opponent it should be our earnest effort to present subjects in such a manner as to awaken conviction in his mind, instead of seeking merely to give confidence to the believer.

> “ઉત્તેજિત કરો, ઉત્તેજિત કરો, ઉત્તેજિત કરો. અમે વિશ્વ સમક્ષ જે વિષયો રજૂ કરીએ છીએ, તેઓ અમારા માટે સજીવ વાસ્તવિકતા હોવા જોઈએ. જે સિદ્ધાંતોને અમે વિશ્વાસના મૂળભૂત લેખો ગણીએ છીએ, તેમની રક્ષા કરતાં સમયે આપણે કદી પણ એવા તર્કોનો ઉપયોગ કરવાની જાતને પરવાનગી આપવી જોઈએ નહીં, જે સંપૂર્ણપણે યથાર્થ ન હોય. આવા તર્કો વિરોધીને મૌન કરાવવામાં ઉપયોગી થઈ શકે, પરંતુ તેઓ સત્યને માન આપતા નથી. આપણે એવા દૃઢ તર્કો રજૂ કરવા જોઈએ, જે માત્ર અમારા વિરોધીઓને મૌન જ ન કરે, પરંતુ અતિ નિકટ અને અતિ સૂક્ષ્મ તપાસને પણ સહન કરી શકે. જેઓએ પોતાને વાદવિવાદી તરીકે શિક્ષિત કર્યા છે, તેમની સાથે મોટો ભય છે કે તેઓ દેવના વચનને નિષ્પક્ષતાથી સંભાળશે નહીં. વિરોધીનો સામનો કરતાં સમયે, તેના મનમાં ખાતરી જાગે તે રીતે વિષયો રજૂ કરવાનો આપણો ગંભીર પ્રયત્ન હોવો જોઈએ, માત્ર વિશ્વાસીને આત્મવિશ્વાસ આપવાનો પ્રયત્ન નહીં.”

> “Whatever may be man’s intellectual advancement, let him not for a moment think that there is no need of thorough and continuous searching of the Scriptures for greater light. As a people we are called individually to be students of prophecy. We must watch with earnestness that we may discern any ray of light which God shall present to us. We are to catch the first gleamings of truth; and through prayerful study clearer light may be obtained, which can be brought before others.

> “મનુષ્યની બૌદ્ધિક પ્રગતિ ભલે જેટલી હોય, તે એક ક્ષણ માટે પણ એવો વિચાર ન કરે કે વધુ પ્રકાશ માટે શાસ્ત્રોના સઘન અને સતત અનુસંધાનની કોઈ જરૂર નથી. એક પ્રજા તરીકે આપણામાંના દરેકને વ્યક્તિગત રીતે ભવિષ્યવાણીના વિદ્યાર્થી બનવા માટે બોલાવવામાં આવ્યા છીએ. આપણે ગંભીર ઉત્સુકતાથી જાગૃત રહેવું જોઈએ જેથી દેવ આપણાં સમક્ષ જે કોઈ પ્રકાશકિરણ રજૂ કરે તેને આપણે ઓળખી શકીએ. આપણે સત્યની પ્રથમ ઝલકોને ગ્રહણ કરવી છે; અને પ્રાર્થનાભર્યા અભ્યાસ દ્વારા વધુ સ્પષ્ટ પ્રકાશ પ્રાપ્ત થઈ શકે છે, જેને પછી અન્ય લોકો સમક્ષ રજૂ કરી શકાય.”

> “When God’s people are at ease and satisfied with their present enlightenment, we may be sure that He will not favor them. It is His will that they should be ever moving forward to receive the increased and ever-increasing light which is shining for them. The present attitude of the church is not pleasing to God. There has come in a self-confidence that has led them to feel no necessity for more truth and greater light. We are living at a time when Satan is at work on the right hand and on the left, before and behind us; and yet as a people we are asleep. God wills that a voice shall be heard arousing His people to action.” Testimonies, volume 5, 707, 708.

> “જ્યારે દેવના લોકો નિશ્ચિંત હોય અને પોતાના વર્તમાન પ્રકાશથી સંતોષ પામેલા હોય, ત્યારે આપણે નિશ્ચિત રહી શકીએ કે તે તેમને અનુકૂળ માનશે નહીં. તેની ઇચ્છા એ છે કે તેઓ તેમના માટે પ્રગટતા વધતા અને સતત વધતા પ્રકાશને પ્રાપ્ત કરવા માટે સદાય આગળ વધતા રહે. ચર્ચની વર્તમાન મનોદશા દેવને પ્રસન્ન કરતી નથી. તેમાં એવી આત્મવિશ્વાસભરી ભાવના પ્રવેશી આવી છે કે જેના કારણે તેઓને વધુ સત્ય અને વધુ મહાન પ્રકાશની કોઈ આવશ્યકતા અનુભવાતી નથી. આપણે એવા સમયમાં જીવીએ છીએ જ્યારે શેતાન જમણી બાજુએ અને ડાબી બાજુએ, આગળ અને પાછળ—અમારી ચારે તરફ કાર્યરત છે; અને છતાં આપણે એક પ્રજા તરીકે નિદ્રાધીન છીએ. દેવ ઇચ્છે છે કે એવો સ્વર સંભળાય જે તેના લોકોને ક્રિયામાં ઉદ્દીપિત કરે.” Testimonies, volume 5, 707, 708.

Back to Articles