Article

# The Book of Daniel - Number Seventy-Two

દાનિયેલનું પુસ્તક - નંબર બહોતેર

The Prophetic Joining: From Ancient Israel’s Division to the United States’ End

પ્રવચનાત્મક જોડાણ: પ્રાચીન ઇઝરાયેલના વિભાજનથી લઈને સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકાના અંત સુધી

Author

Jeff Pippenger

Published

February 5, 2024

Formats

PDF
Word

The testimony of Jeroboam’s rebellion is also the history of ancient Israel’s division into two nations. The northern kingdom made up of ten tribes was known as Israel, or sometimes Ephraim, and the southern kingdom was known as Judah. In the time of Ezekiel, the kingdom had already been two kingdoms for many years, and in chapter thirty-seven, Ezekiel was given a prophecy identifying that the two kingdoms would once again become one nation. That prophecy was fulfilled in the beginning history of the earth beast (the United States), and is fulfilled for the final time at the end of the United States, for Jesus always illustrates the end of a thing, with the beginning of a thing.

યરોબઆમના વિદ્રોહની સાક્ષી પ્રાચીન ઇઝરાયેલના બે રાષ્ટ્રોમાં વિભાજનનો ઇતિહાસ પણ છે. દસ ગોત્રોથી બનેલું ઉત્તર રાજ્ય ઇઝરાયેલ, અથવા ક્યારેક એફ્રાઇમ તરીકે ઓળખાતું હતું, અને દક્ષિણ રાજ્ય યુદા તરીકે ઓળખાતું હતું. એઝિકિએલના સમયમાં, તે રાજ્ય ઘણાં વર્ષોથી પહેલેથી જ બે રાજ્યોમાં વિભાજિત થઈ ચૂક્યું હતું, અને સડત્રીસમા અધ્યાયમાં એઝિકિએલને એવી ભવિષ્યવાણી આપવામાં આવી હતી કે તે બે રાજ્યો ફરી એકવાર એક જ રાષ્ટ્ર બનશે. તે ભવિષ્યવાણી પૃથ્વીના પશુ (યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ)ના પ્રારંભિક ઇતિહાસમાં પૂર્ણ થઈ હતી, અને યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સના અંતકાળે અંતિમ વખત પૂર્ણ થાય છે, કારણ કે ઈસુ હંમેશા કોઈ વસ્તુના અંતને તેની શરૂઆત દ્વારા દર્શાવે છે.

The rebellion of Jeroboam at the time that Israel was divided into two kingdoms, represents a rebellion at the beginning of the United States, and also at the end of the United States. The rebellion in the beginning and ending of the United States includes the joining of two kingdoms. Revelation chapter eighteen, as repeatedly cited from the writings of Sister White in these articles, represents two calls to the churches. The two nations that are joined during the hour of the Sunday law crisis is the one-hundred and forty-four thousand, and God’s other flock that are still in Babylon.

જ્યારે ઇઝરાયલ બે રાજ્યોમાં વહેંચાઈ ગયો હતો તે સમયે યરોબઆમનો વિદ્રોહ, સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકાના આરંભમાં આવેલા એક વિદ્રોહનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકાના અંતે આવેલા એક વિદ્રોહનું પણ. સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકાના આરંભ અને અંતમાંનો આ વિદ્રોહ બે રાજ્યોના જોડાણને સમાવેશ કરે છે. આ લેખોમાં સિસ્ટર વ્હાઇટનાં લખાણોમાંથી વારંવાર ઉદ્ધૃત કરાયા મુજબ, પ્રકાશન અધ્યાય અઢાર કલીશિયાઓ માટેની બે હાકલોનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. રવિવારના કાયદાના સંકટની ઘડીએ જે બે જાતિઓ જોડાય છે, તે એક લાખ ચુંમાલીસ હજાર છે, અને ઈશ્વરનો બીજો ઝુંડ, જે હજી બેબિલોનમાં છે.

The two nations that were joined in the Millerite history were Judah and Ephraim. They were joined when the individual indignations against the two kingdoms respectively ended in 1798 and then in 1844. The word “moreover” in Ezekiel chapter thirty-seven, allows us to be certain of this application. The word “moreover” means to place the message that follows “moreover,” over the message that preceded the word “moreover.”

મિલરાઇટ ઇતિહાસમાં જે બે જાતિઓ એકત્રિત થઈ હતી, તે યહૂદા અને એફ્રાઈમ હતી. આ બંને ત્યારે જોડાઈ, જ્યારે તે બે રાજ્યઓ વિરુદ્ધની વ્યક્તિગત આક્રોશો અનુક્રમે 1798માં અને ત્યારબાદ 1844માં સમાપ્ત થઈ. યહેજ્કેલ અધ્યાય સડત્રીસમાં આવેલો “વળી” શબ્દ, આપણને આ લાગુ પડતાને વિષે નિશ્ચિત થવા દે છે. “વળી” શબ્દનો અર્થ એ છે કે “વળી” પછી આવતો સંદેશ, “વળી” શબ્દ પહેલાં આવેલ સંદેશ ઉપર મૂકવો.

> The word of the Lord came again unto me, saying, Moreover, thou son of man, take thee one stick, and write upon it, For Judah, and for the children of Israel his companions: then take another stick, and write upon it, For Joseph, the stick of Ephraim, and for all the house of Israel his companions: And join them one to another into one stick; and they shall become one in thine hand. Ezekiel 37:15–17.

> યહોવાનો વચન ફરી મારી પાસે આવ્યું, કે, હે મનુષ્યપુત્ર, તું એક લાકડી લે અને તેના પર લખ, ‘યહૂદાહ માટે, અને ઇઝરાયલના સંતાનો માટે, જે તેના સંગાથીઓ છે’; પછી બીજી લાકડી લે અને તેના પર લખ, ‘યોસેફ માટે, એફ્રાઈમની લાકડી, અને ઇઝરાયલના આખા ઘરાણા માટે, જે તેના સંગાથીઓ છે’; અને તેઓને એકબીજા સાથે જોડીને એક લાકડી બનાવ; અને તેઓ તારા હાથે એક થઈ જશે. યહેઝ્કેલ 37:15–17.

Ezekiel is applying the prophetic principle of repeat and enlarge when he states, “moreover.” Ezekiel is to take two sticks, one for Judah and one for Ephraim, and take the prophecy illustrated with the two sticks and place it over the top of the previous prophecy. The previous prophetic illustration began in verse one when Ezekiel was carried to a valley of dead dry bones.

હિઝ્કિયલ જ્યારે “વધુમાં” એવું કહે છે, ત્યારે તે પુનરાવર્તન અને વિસ્તરણના ભવિષ્યવાણીય સિદ્ધાંતનો ઉપયોગ કરે છે. હિઝ્કિયલને બે લાકડીઓ લેવાની છે, એક યહૂદા માટે અને એક એફ્રાઇમ માટે, અને આ બે લાકડીઓ દ્વારા દર્શાવવામાં આવેલી ભવિષ્યવાણીને અગાઉની ભવિષ્યવાણીના ઉપર સ્થાપિત કરવાની છે. અગાઉનું ભવિષ્યવાણીય દૃશ્યાંકન પ્રથમ પદમાં શરૂ થયું હતું, જ્યારે હિઝ્કિયલને મરી ગયેલાં સૂકાં હાડકાંની એક ખીણમાં લઈ જવામાં આવ્યો હતો.

> The hand of the Lord was upon me, and carried me out in the spirit of the Lord, and set me down in the midst of the valley which was full of bones, And caused me to pass by them round about: and, behold, there were very many in the open valley; and, lo, they were very dry. And he said unto me, Son of man, can these bones live? And I answered, O Lord God, thou knowest. Again he said unto me, Prophesy upon these bones, and say unto them, O ye dry bones, hear the word of the Lord. Thus saith the Lord God unto these bones; Behold, I will cause breath to enter into you, and ye shall live: And I will lay sinews upon you, and will bring up flesh upon you, and cover you with skin, and put breath in you, and ye shall live; and ye shall know that I am the Lord. So I prophesied as I was commanded: and as I prophesied, there was a noise, and behold a shaking, and the bones came together, bone to his bone. And when I beheld, lo, the sinews and the flesh came up upon them, and the skin covered them above: but there was no breath in them. Then said he unto me, Prophesy unto the wind, prophesy, son of man, and say to the wind, Thus saith the Lord God; Come from the four winds, O breath, and breathe upon these slain, that they may live. So I prophesied as he commanded me, and the breath came into them, and they lived, and stood up upon their feet, an exceeding great army. Then he said unto me, Son of man, these bones are the whole house of Israel: behold, they say, Our bones are dried, and our hope is lost: we are cut off for our parts. Therefore prophesy and say unto them, Thus saith the Lord God; Behold, O my people, I will open your graves, and cause you to come up out of your graves, and bring you into the land of Israel. And ye shall know that I am the Lord, when I have opened your graves, O my people, and brought you up out of your graves, And shall put my spirit in you, and ye shall live, and I shall place you in your own land: then shall ye know that I the Lord have spoken it, and performed it, saith the Lord. Ezekiel 37:1–14.

> યહોવાનો હાથ મારા ઉપર હતો, અને તેણે યહોવાના આત્મામાં મને બહાર લઈ જઈ, હાડકાંથી ભરેલી ખીણના મધ્યમાં મૂકી દીધો. અને તેણે મને તેમની ચારે બાજુ ફરાવ્યો; અને જો, ખુલ્લી ખીણમાં તેઓ અતિ ઘણા હતા; અને જો, તેઓ બહુ જ સૂકા હતા. અને તેણે મને કહ્યું, હે મનુષ્યપુત્ર, શું આ હાડકાં જીવિત થઈ શકે? અને મેં ઉત્તર આપ્યો, હે પ્રભુ યહોવા, તું જ જાણે છે. ફરી તેણે મને કહ્યું, આ હાડકાં ઉપર ભવિષ્યવાણી કર, અને તેમને કહેજે, હે સૂકા હાડકાં, યહોવાનું વચન સાંભળો. પ્રભુ યહોવા આ હાડકાંને એમ કહે છે: જો, હું તમારામાં શ્વાસ પ્રવેશ કરાવીશ, અને તમે જીવિત થશો; અને હું તમારાં ઉપર નસો ચઢાવીશ, અને તમારાં ઉપર માંસ લાવીશ, અને તમને ચામડીથી ઢાંકીશ, અને તમારામાં શ્વાસ મૂકીશ, અને તમે જીવિત થશો; અને તમે જાણશો કે હું યહોવા છું. તેથી મને જેમ આજ્ઞા કરવામાં આવી હતી તેમ મેં ભવિષ્યવાણી કરી; અને હું ભવિષ્યવાણી કરતો હતો ત્યારે અવાજ થયો, અને જો, ધ્રુજારી થઈ, અને હાડકાં એકબીજા સાથે જોડાઈ ગયાં, દરેક હાડકું પોતાના હાડકાં સાથે. અને જ્યારે મેં જોયું, ત્યારે જો, તેમની ઉપર નસો અને માંસ ચઢ્યાં, અને ઉપરથી ચામડીએ તેમને ઢાંકી લીધાં; પરંતુ તેમનામાં શ્વાસ ન હતો. પછી તેણે મને કહ્યું, પવનને ભવિષ્યવાણી કર; હે મનુષ્યપુત્ર, ભવિષ્યવાણી કર, અને પવનને કહેજે, પ્રભુ યહોવા એમ કહે છે: હે શ્વાસ, ચારેય પવનોથી આવી જા, અને આ મારેલાંઓ ઉપર ફૂંક માર, જેથી તેઓ જીવિત થાય. તેથી તેણે મને જેમ આજ્ઞા કરી તેમ મેં ભવિષ્યવાણી કરી, અને શ્વાસ તેમનામાં આવ્યો, અને તેઓ જીવિત થયા, અને પોતાના પગ ઉપર ઊભા રહ્યા, અતિ વિશાળ સૈન્ય. પછી તેણે મને કહ્યું, હે મનુષ્યપુત્ર, આ હાડકાં ઇઝરાયલનું આખું ઘર છે; જો, તેઓ કહે છે, અમારાં હાડકાં સૂકાઈ ગયાં છે, અને અમારી આશા નાશ પામી છે; અમે અમારા ભાગોમાંથી કપાઈ ગયા છીએ. તેથી ભવિષ્યવાણી કર અને તેમને કહેજે, પ્રભુ યહોવા એમ કહે છે: જો, હે મારા લોકો, હું તમારી કબરો ખોલીશ, અને તમને તમારી કબરોમાંથી બહાર કાઢીશ, અને તમને ઇઝરાયલના દેશમાં લાવીશ. અને જ્યારે હું તમારી કબરો ખોલીશ, હે મારા લોકો, અને તમને તમારી કબરોમાંથી બહાર કાઢીશ, ત્યારે તમે જાણશો કે હું યહોવા છું. અને હું મારો આત્મા તમારામાં મૂકીશ, અને તમે જીવિત થશો, અને હું તમને તમારી પોતાની ભૂમિમાં સ્થિર કરીશ; ત્યારે તમે જાણશો કે મેં, યહોવાએ, આ કહ્યું છે અને તેને પૂર્ણ પણ કર્યું છે, યહોવા કહે છે. યહેઝ્કેલ 37:1–14.

From the very beginning of these articles, we have shown that the valley of dead bones represents God’s people in the last days, and that the message of the four winds that causes them to stand upon their feet as a mighty army, is the Midnight Cry message identifying Islam of the third Woe. Sister White identifies the bones as God’s people.

આ લેખોની એકદમ શરૂઆતથી જ અમે દર્શાવ્યું છે કે સુકાઈ ગયેલાં હાડકાંની ખીણ છેલ્લા દિવસોમાં ઈશ્વરના લોકોને પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને ચાર પવનોનો જે સંદેશ તેમને પોતાના પગ પર ઊભા કરી શક્તિશાળી સૈન્યરૂપે ઉભા કરે છે, તે ત્રીજા હાયના ઇસ્લામને ઓળખાવતો મધરાતની પોકારનો સંદેશ છે. સિસ્ટર વ્હાઇટ હાડકાંને ઈશ્વરના લોકો તરીકે ઓળખાવે છે.

> “I lay down my pen and lift up my soul in prayer, that the Lord would breathe upon his backslidden people, which are as dry bones, that they may live.” General Conference Bulletin, February 4, 1893.

> “હું મારી કલમ મૂકી દઉં છું અને પ્રાર્થનામાં મારી આત્માને ઉન્નત કરું છું, કે પ્રભુ પોતાના પીઠ ફેરવી ગયેલા લોકો પર શ્વાસ ફુંકે, જે સુકાઈ ગયેલી હાડકાં સમાન છે, જેથી તેઓ જીવંત થાય.” જનરલ કોન્ફરન્સ બુલેટિન, 4 ફેબ્રુઆરી, 1893.

We have shown in previous articles that the prophetic message identifying July 18, 2020, was erroneous, and that the false proclamation marked the arrival of the first disappointment and tarrying time in the parable of the ten virgins. Though the proclamation of time was legitimate in the Millerite period, after 1844, there was never to be another message hung upon time. When Future for America made the proclamation of July 18, 2020, they slid back to a history that the proclamation of time was acceptable and in so doing they sinned, and they were slain in the street of the great city of Revelation chapter eleven. Dead in the street, they then needed to be resurrected, as were the two witnesses after three and a half days.

અમે અગાઉના લેખોમાં દર્શાવ્યું છે કે 18 જુલાઈ, 2020 ની ઓળખ આપતો ભવિષ્યવાણીનો સંદેશ ભૂલભર્યો હતો, અને તે ખોટી ઘોષણાએ દસ કુંવારિકાઓના દૃષ્ટાંતમાં પ્રથમ નિરાશા અને વિલંબના સમયના આગમનને ચિહ્નિત કર્યું હતું. યદ્યપિ મિલરાઇટ સમયગાળામાં સમયની ઘોષણા યોગ્ય હતી, તો પણ 1844 પછી સમય પર આધારિત બીજો કોઈ સંદેશ કદી હોવાનો ન હતો. જ્યારે Future for America એ 18 જુલાઈ, 2020 ની ઘોષણા કરી, ત્યારે તેઓ પાછા એવી ઐતિહાસિક સ્થિતિમાં સરકી ગયા જ્યાં સમયની ઘોષણા સ્વીકાર્ય હતી; અને એવું કરતાં તેમણે પાપ કર્યું, અને પ્રકાશનના અગિયારમા અધ્યાયના મહાન નગરની ગલીમાં તેઓ વધ કરવામાં આવ્યા. ગલીમાં મૃત પડેલા તેઓને ત્યારબાદ પુનરુત્થિત થવાની જરૂર હતી, જેમ સાડા ત્રણ દિવસ પછી તે બે સાક્ષીઓ થયા હતા.

> “The dry bones need to be breathed upon by the Holy Spirit of God, that they may come into action, as by a resurrection from the dead.” Bible Training School, December 1, 1903.

> “સૂકા હાડકાંઓ પર દેવના પવિત્ર આત્માનો શ્વાસ ફૂંકાવવો આવશ્યક છે, જેથી તેઓ મૃતકોમાંથી પુનરુત્થાન થવા જેવાં ક્રિયામાં પ્રવર્તે.” Bible Training School, December 1, 1903.

In previous articles we have shown that the message of the four winds that resurrects the two witnesses, is the message of Islam of the third Woe, and that the message is the Midnight Cry message of the last days. Ezekiel says, “moreover,” and in so doing identified that during the history that illustrates the proclamation of the Midnight Cry, two sticks, one represented as Ephraim and one as Judah, were to be joined together and become one nation. The parable of the ten virgins is fulfilled in the last days, “to the very letter,” as it was fulfilled in Millerite history. In the period when the Midnight Cry was fulfilled in the Millerite history, and again in the fulfillment of the last days, “two sticks” were and will be joined together.

અગાઉના લેખોમાં અમે દર્શાવ્યું છે કે બે સાક્ષીઓને પુનરુત્થિત કરનાર ચાર પવનોનો સંદેશ ત્રીજા અફસોસના ઇસ્લામનો સંદેશ છે, અને તે સંદેશ અંતિમ દિવસોના મધરાત્રીના પોકારનો સંદેશ છે. યહેઝ્કેલ કહે છે, “વધુમાં,” અને આમ કરીને તેણે ઓળખાવ્યું કે જે ઇતિહાસ મધરાત્રીના પોકારની જાહેરાતને ચિતરે છે, તે દરમિયાન બે લાકડીઓ—એક એફ્રાઇમ તરીકે પ્રતિનિધિત્વિત અને એક યહૂદા તરીકે—એક સાથે જોડાવાની અને એક જ જાતિ બનવાની હતી. દસ કન્યાઓનું દૃષ્ટાંત અંતિમ દિવસોમાં, જેમ તે મિલરાઇટ ઇતિહાસમાં પૂર્ણ થયું હતું તેમ, “અક્ષરશઃ,” પૂર્ણ થાય છે. જે અવધિમાં મધરાત્રીનો પોકાર મિલરાઇટ ઇતિહાસમાં પૂર્ણ થયો હતો, અને ફરીથી અંતિમ દિવસોની પૂર્ણતામાં, “બે લાકડીઓ” જોડાઈ હતી અને જોડાશે.

The two sticks represented the northern (Ephraim) and southern kingdoms (Judah) of ancient Israel. We have also shown that William Miller was typified by Elijah, and that during the three-and-a-half years of drought Elijah had gone to the widow of Zarephath.

બે લાકડીઓ પ્રાચીન ઇઝરાયલના ઉત્તર (એફ્રાઇમ) અને દક્ષિણ રાજ્યઓ (યહૂદા)નું પ્રતિનિધિત્વ કરતી હતી. અમે આ પણ દર્શાવ્યું છે કે વિલિયમ મિલર એલિયાહ દ્વારા પ્રતીકરૂપે દર્શાવવામાં આવ્યા હતા, અને દુષ્કાળના સાડા ત્રણ વર્ષ દરમિયાન એલિયાહ સારેફથની વિધવા પાસે ગયા હતા.

> And the word of the Lord came unto him, saying, Arise, get thee to Zarephath, which belongeth to Zidon, and dwell there: behold, I have commanded a widow woman there to sustain thee. So he arose and went to Zarephath. And when he came to the gate of the city, behold, the widow woman was there gathering of sticks: and he called to her, and said, Fetch me, I pray thee, a little water in a vessel, that I may drink. And as she was going to fetch it, he called to her, and said, Bring me, I pray thee, a morsel of bread in thine hand. And she said, As the Lord thy God liveth, I have not a cake, but an handful of meal in a barrel, and a little oil in a cruse: and, behold, I am gathering two sticks, that I may go in and dress it for me and my son, that we may eat it, and die. And Elijah said unto her, Fear not; go and do as thou hast said: but make me thereof a little cake first, and bring it unto me, and after make for thee and for thy son. For thus saith the Lord God of Israel, The barrel of meal shall not waste, neither shall the cruse of oil fail, until the day that the Lord sendeth rain upon the earth. And she went and did according to the saying of Elijah: and she, and he, and her house, did eat many days. 1 Kings 17:8–15.

> અને યહોવાનો વચન તેની પાસે આવ્યું કે, “ઉઠ, સિદોનને અર્પાયેલ સારફતમાં જા, અને ત્યાં નિવાસ કર; જો, મેં ત્યાં એક વિધવા સ્ત્રીને તારી ભરણપોષણ માટે આજ્ઞા આપી છે.” તેથી તે ઊઠ્યો અને સારફતમાં ગયો. અને જ્યારે તે શહેરના દરવાજા પાસે આવ્યો, ત્યારે જો, ત્યાં એ વિધવા સ્ત્રી લાકડીઓ વીણી રહી હતી; અને તેણે તેણીને બોલાવીને કહ્યું, “હું વિનંતી કરું છું, મને પીવા માટે એક વાસણમાં થોડું પાણી લઈ આવ.” અને જ્યારે તે તે લાવવા જતી હતી, ત્યારે તેણે ફરી તેણીને બોલાવીને કહ્યું, “હું વિનંતી કરું છું, તારા હાથમાં મને થોડોક રોટલો પણ લઈ આવ.” ત્યારે તેણીએ કહ્યું, “તારા દેવ યહોવાનો જીવતો શપથ, મારી પાસે એક પણ રોટલી નથી; ફક્ત એક પાત્રમાં થોડોક લોટ અને કૂંડીમાં થોડું તેલ છે; અને જો, હું બે લાકડીઓ વીણી રહી છું, જેથી હું અંદર જઈને તે મારા અને મારા પુત્ર માટે તૈયાર કરું, જેથી અમે તે ખાઈએ અને મરી જઈએ.” અને એલિયાએ તેણીને કહ્યું, “ભય ન રાખ; જા, અને જેમ તું કહ્યું છે તેમ કર; પરંતુ પહેલાં તેમાંથી મારા માટે એક નાની રોટલી બનાવીને મારી પાસે લાવ, અને પછી તારા માટે અને તારા પુત્ર માટે બનાવ. કેમ કે ઇઝરાયેલના દેવ યહોવા એમ કહે છે: પાત્રનો લોટ ખૂટશે નહીં, અને કૂંડીનું તેલ ઓછું પડશે નહીં, ત્યાં સુધી કે યહોવા પૃથ્વી પર વરસાદ મોકલે તે દિવસ આવે નહીં.” અને તેણી ગઈ અને એલિયાના વચન અનુસાર કર્યું; અને તેણી, તે, અને તેણીનું ઘરાણું ઘણા દિવસો સુધી ખાતાં રહ્યાં. 1 રાજાઓ 17:8–15.

The “many days” in the passage is the three-and-a-half years that Ahab searched for Elijah and represented the twelve-hundred-and-sixty years of papal persecution. Concerning the “many days” of papal persecution, Jesus said:

આ અવતરણમાં ઉલ્લેખિત “ઘણા દિવસો” એ તે સાડા ત્રણ વર્ષ છે, જેના દરમ્યાન આહાબે એલિયાહની શોધ કરી હતી, અને તે પાપલ સતામણીનાં એક હજાર બે સો સાઠ વર્ષનું પ્રતિનિધિત્વ કરતાં હતાં. પાપલ સતામણીના આ “ઘણા દિવસો” વિષે યેશુએ કહ્યું:

> And except those days should be shortened, there should no flesh be saved: but for the elect’s sake those days shall be shortened. Matthew 24:22.

> અને જો તે દિવસો ટૂંકા કરવામાં ન આવે, તો કોઈ પણ પ્રાણી બચી શકે નહીં; પરંતુ ચૂંટેલાઓના હિતાર્થે તે દિવસો ટૂંકા કરવામાં આવશે. મથિ 24:22.

Sister White directly identifies Jesus’ pronouncement of “those days” as the period of papal persecution.

સિસ્ટર વ્હાઇટ સીધા રીતે ઈસુ દ્વારા ઉચ્ચારાયેલા “તે દિવસો” ને પાપલ સતામણીના સમયગાળાની ઓળખ તરીકે દર્શાવે છે.

> “The persecution of the church did not continue throughout the entire period of the 1260 years. God in mercy to His people cut short the time of their fiery trial. In foretelling the ‘great tribulation’ to befall the church, the Saviour said: ‘Except those days should be shortened, there should no flesh be saved: but for the elect’s sake those days shall be shortened.’ Matthew 24:22. Through the influence of the Reformation the persecution was brought to an end prior to 1798.” The Great Controversy, 266, 267.

> “ચર્ચ પરનો અત્યાચાર 1260 વર્ષોના સમગ્ર અવધિ દરમિયાન સતત ચાલ્યો નહોતો. ઈશ્વરે પોતાની પ્રજાપ્રતિ દયાળુ બની તેમની અગ્નિમય કસોટીનો સમય ટૂંકો કર્યો. ચર્ચ પર આવનાર ‘મહાન સંકટ’ વિષે પૂર્વકથન કરતાં તારણહારે કહ્યું: ‘અને જો એ દિવસો ટૂંકા ન કરવામાં આવે, તો કોઈ દેહવાળો બચી ન શકે; પરંતુ ચૂંટાયેલાઓના હિતાર્થે એ દિવસો ટૂંકા કરવામાં આવશે.’ મથિ 24:22. સુધારણા ચળવળના પ્રભાવથી 1798 પહેલાં જ અત્યાચારનો અંત આવ્યો.” ધ ગ્રેટ કોન્ટ્રોવર્સી, 266, 267.

The “many days” that Elijah was sustained by the widow, were also the “many days” of papal persecution identified by Daniel.

જે “ઘણા દિવસો” દરમિયાન એલિયાહને તે વિધવા દ્વારા પાલન-પોષણ મળ્યું હતું, તે જ દાનિયેલે ઓળખાવેલા પોપીય પીડાના “ઘણા દિવસો” પણ હતા.

> And they that understand among the people shall instruct many: yet they shall fall by the sword, and by flame, by captivity, and by spoil, many days. Now when they shall fall, they shall be holpen with a little help: but many shall cleave to them with flatteries. And some of them of understanding shall fall, to try them, and to purge, and to make them white, even to the time of the end: because it is yet for a time appointed. Daniel 11:33–35.

> અને પ્રજામાંના જેઓ સમજુ છે તેઓ ઘણાંને શિક્ષા આપશે; તથાપિ તેઓ તલવારથી, અગ્નિથી, બંદીવાસથી અને લૂંટથી ઘણા દિવસો સુધી પડી જશે. હવે જ્યારે તેઓ પડી જશે, ત્યારે તેમને થોડી સહાયથી મદદ કરવામાં આવશે; પરંતુ ઘણાં લોકો ચાપલૂસીથી તેમને જોડાઈ જશે. અને સમજુઓમાંના કેટલાંક પડી જશે, જેથી તેઓની કસોટી થાય, અને તેઓ શુદ્ધ થાય, અને અંતકાળ સુધી શ્વેત કરવામાં આવે; કેમ કે તે હજી નિર્ધારિત સમય માટે છે. દાનિયેલ 11:33–35.

The “time of the end,” which is also the “time appointed” in the verses, was 1798, and it marked the end of papal persecution, as had been typified by Elijah’s time with the widow of Zarephath. In that history the widow, representing an unmarried church, was identified as the church in the wilderness in chapter twelve of the book of Revelation. She was gathering two sticks, not one stick or ten sticks, but two sticks. Ezekiel was to take two sticks, one for the northern kingdom of Israel and one for the southern kingdom of Israel and join them together to make one stick. Those two kingdoms had both been scattered for twenty-five hundred and twenty years, but God’s promise was that He would gather them. The woman was gathering the two sticks that were to be joined together, and she was doing so “until the day that the Lord sendeth rain upon the earth.”

“અંતનો સમય,” જે આ વચનોમાં “નિયત સમય” પણ છે, તે 1798 હતો, અને તેણે પાપલ સતામણીનો અંત ચિહ્નિત કર્યો, જેમ એલિયાહના જરેફાથની વિધવા સાથેના સમય દ્વારા તેનું પૂર્વરૂપ દર્શાવવામાં આવ્યું હતું. તે ઇતિહાસમાં વિધવા, જે અવિવાહિત ચર્ચનું પ્રતિનિધિત્વ કરતી હતી, તેને પ્રકાશન ગ્રંથના અધ્યાય બારમાં અરણ્યસ્થ ચર્ચ તરીકે ઓળખાવવામાં આવી હતી. તે બે લાકડીઓ ભેગી કરી રહી હતી—એક લાકડી કે દસ લાકડીઓ નહીં, પરંતુ બે લાકડીઓ. યહેઝ્કેલને બે લાકડીઓ લેવાની હતી, એક ઇસ્રાયેલના ઉત્તર રાજ્ય માટે અને એક ઇસ્રાયેલના દક્ષિણ રાજ્ય માટે, અને તેમને ભેગી કરીને એક લાકડી બનાવવાની હતી. આ બે રાજ્ય બંને બે હજાર પાંચસો વીસ વર્ષોથી વિખેરાયેલા હતાં, પરંતુ દેવનું વચન હતું કે તે તેઓને ભેગા કરશે. તે સ્ત્રી તે બે લાકડીઓ ભેગી કરી રહી હતી, જેઓને એક સાથે જોડવામાં આવવાની હતી, અને તે એમ કરી રહી હતી “જ્યાં સુધી યહોવા પૃથ્વી પર વરસાદ મોકલે તે દિવસ સુધી.”

The day when the Lord sent “rain” was identifying the Midnight Cry of Millerite history, that reached its conclusion on October 22, 1844, when the Messenger of the Covenant suddenly came to the temple He had erected from 1798 (the end of the first indignation), through until October 22, 1844 (the end of the last indignation). In that period of time, the Midnight Cry message, represented in Ezekiel’s illustration of the valley of bones was fulfilled, when the two sticks of the northern and southern kingdoms were joined to form one nation, with one king, for on October 22, 1844, Christ came before the Father and received a kingdom.

જે દિવસે પ્રભુએ “વરસાદ” મોકલ્યો, તે મિલરાઇટ ઇતિહાસના મધ્યરાત્રિના પોકારની ઓળખ કરાવતો દિવસ હતો; આ પોકાર 22 ઑક્ટોબર, 1844ના રોજ પોતાના નિષ્કર્ષે પહોંચ્યો, જ્યારે કરારનો દૂત અચાનક તે મંદિરમાં આવ્યો, જેને તેણે 1798થી (પ્રથમ ક્રોધના અંતથી) લઈને 22 ઑક્ટોબર, 1844 સુધી (છેલ્લા ક્રોધના અંત સુધી) ઊભું કર્યું હતું. તે સમયગાળામાં, હાડકાંની ખીણ અંગે એઝેકિયેલના દૃષ્ટાંતમાં પ્રતિનિધિત થયેલો મધ્યરાત્રિનો પોકારનો સંદેશ પૂર્ણ થયો, જ્યારે ઉત્તર અને દક્ષિણના રાજ્યોની બે લાકડીઓ જોડાઈને એક જ રાષ્ટ્ર બન્યા, એક જ રાજા હેઠળ; કારણ કે 22 ઑક્ટોબર, 1844ના રોજ ખ્રિસ્ત પિતાની સમક્ષ આવ્યો અને રાજ્ય પ્રાપ્ત કર્યું.

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 426.

> “દાનિયેલ 8:14 માં દર્શાવ્યા મુજબ, પવિત્રસ્થાનની શુદ્ધિ માટે આપણાં મહાયાજક તરીકે ખ્રિસ્તનું પરમપવિત્ર સ્થાને આગમન; દાનિયેલ 7:13 માં રજૂ કરાયેલા પ્રમાણે, મનુષ્યપુત્રનું અતિપ્રાચીન સમક્ષ આગમન; અને માલાખી દ્વારા આગાહી કરાયેલા મુજબ, પ્રભુનું પોતાના મંદિરે આગમન—આ બધું એક જ ઘટનાના વર્ણનો છે; અને આ જ ઘટના મથિ 25 માં દસ કન્યાઓના દૃષ્ટાંતમાં ખ્રિસ્તે વર્ણવેલા લગ્ન માટે વરરાજાના આગમન દ્વારા પણ પ્રતિનિધિત્વ પામે છે.” The Great Controversy, 426.

Christ received a kingdom on October 22, 1844, as identified in Daniel.

દાનીયેલમાં દર્શાવ્યા મુજબ, ખ્રિસ્તે 22 ઑક્ટોબર, 1844ના રોજ એક રાજ્ય પ્રાપ્ત કર્યું.

> I saw in the night visions, and, behold, one like the Son of man came with the clouds of heaven, and came to the Ancient of days, and they brought him near before him. And there was given him dominion, and glory, and a kingdom, that all people, nations, and languages, should serve him: his dominion is an everlasting dominion, which shall not pass away, and his kingdom that which shall not be destroyed. Daniel 7:13, 14.

> હું રાત્રિના દર્શનોમાં જોયું, અને જો, મનુષ્યપુત્ર સમાન એક સ્વર્ગના મેઘો સાથે આવ્યો, અને તે પ્રાચીન દિવસોના સમક્ષ પહોંચ્યો, અને તેને તેમના સમક્ષ લાવવામાં આવ્યો. અને તેને સત્તા, મહિમા અને રાજ્ય આપવામાં આવ્યું, જેથી સર્વ પ્રજા, જાતિઓ અને ભાષાઓવાળા લોકો તેની સેવા કરે: તેની સત્તા સનાતન સત્તા છે, જે કદી દૂર નહીં થાય, અને તેનું રાજ્ય એવું છે, જે કદી વિનાશ પામશે નહીં. દાનિયેલ 7:13, 14.

When Ezekiel’s two sticks are joined together, they have one king over them.

જ્યારે યહેઝ્કેલની બે લાકડીઓ એકસાથે જોડવામાં આવે છે, ત્યારે તેમના ઉપર એક જ રાજા હોય છે.

> And David my servant shall be king over them; and they all shall have one shepherd: they shall also walk in my judgments, and observe my statutes, and do them. And they shall dwell in the land that I have given unto Jacob my servant, wherein your fathers have dwelt; and they shall dwell therein, even they, and their children, and their children’s children for ever: and my servant David shall be their prince forever. Ezekiel 37:24, 25.

> અને મારો દાસ દાવિદ તેઓ પર રાજા થશે; અને તેઓ સૌને એક જ પાલક હશે; તેઓ મારા નિયમોમાં ચાલશે, અને મારા વિધિઓનું પાલન કરશે, અને તે પ્રમાણે આચરણ કરશે. અને મેં મારા દાસ યાકૂબને જે દેશ આપ્યો છે, જેમાં તમારા પિતૃઓ વસ્યા હતા, તેમાં તેઓ વસશે; હા, તેઓ, અને તેમના સંતાનો, અને તેમના સંતાનોના સંતાનો સદાકાળ ત્યાં વસશે; અને મારો દાસ દાવિદ સદાકાળ માટે તેમનો રાજકુમાર રહેશે. યહેજકેલ 37:24, 25.

All the prophets agree with one another, and king David is Christ who came before the Father on October 22, 1844, and received a kingdom that had been gathered together from the two sticks of Israel (the northern kingdom) and Judah (the southern kingdom). The scattering of the two kingdoms ended during the forty-six years from 1798 to 1844, as Christ raised a temple that had been desolated and trampled down. When He raised the temple, He then suddenly came unto His temple as the Messenger of the Covenant, in fulfillment of Malachi chapter three. Ezekiel agrees with that fact, for all the prophets agree with one another.

બધા પ્રબોધકો એકબીજા સાથે સહમત છે, અને રાજા દાવિદ એ ખ્રિસ્ત છે, જે 22 ઓક્ટોબર, 1844ના દિવસે પિતાની સમક્ષ આવ્યા અને ઇઝરાયેલની બે લાકડીઓ—ઇઝરાયેલ (ઉત્તરીય રાજ્ય) અને યહૂદા (દક્ષિણી રાજ્ય)—માંથી એકત્રિત કરાયેલા રાજ્યને પ્રાપ્ત કર્યું. બે રાજ્યોનું વિખેરાણ 1798થી 1844 સુધીના છેતાલીસ વર્ષોમાં સમાપ્ત થયું, કારણ કે ખ્રિસ્તે એ મંદિર ઊભું કર્યું હતું, જે ઉજાડવામાં આવ્યું હતું અને પગદળી કરવામાં આવ્યું હતું. જ્યારે તેમણે મંદિર ઊભું કર્યું, ત્યારે તેઓ પછી કરારના દૂત તરીકે અચાનક પોતાના મંદિરમાં આવ્યા, મલાખી અધ્યાય ત્રણની પરિપૂર્ણતામાં. એઝીકિયેલ આ હકીકત સાથે સહમત છે, કારણ કે બધા પ્રબોધકો એકબીજા સાથે સહમત છે.

> And David my servant shall be king over them; and they all shall have one shepherd: they shall also walk in my judgments, and observe my statutes, and do them. And they shall dwell in the land that I have given unto Jacob my servant, wherein your fathers have dwelt; and they shall dwell therein, even they, and their children, and their children’s children for ever: and my servant David shall be their prince forever. Moreover I will make a covenant of peace with them; it shall be an everlasting covenant with them: and I will place them, and multiply them, and will set my sanctuary in the midst of them for evermore. My tabernacle also shall be with them: yea, I will be their God, and they shall be my people. Ezekiel 37:24–27.

> અને મારો સેવક દાવિદ તેમના ઉપર રાજા થશે; અને તેઓ બધાં એક જ પાલક ધરાવશે; તેઓ મારા નિયમોમાં ચાલશે, અને મારા વિધિઓનું પાલન કરશે, અને તેઓને આચરશે. અને જે દેશમાં મેં મારા સેવક યાકૂબને આપ્યો છે, જેમાં તમારા પિતાઓ વસ્યા હતા, તે દેશમાં તેઓ વસશે; હા, તેઓ, અને તેમના સંતાનો, અને તેમના સંતાનોનાં સંતાનો સદાકાળ ત્યાં વસશે; અને મારો સેવક દાવિદ સદાકાળ તેમના રાજકુમાર રહેશે. વધુમાં હું તેમની સાથે શાંતિની વાચા બાંધીશ; તે તેમની સાથે સદાકાળની વાચા થશે; અને હું તેમને સ્થિર કરીશ, અને તેમને બહુગણિત કરીશ, અને મારું પવિત્રસ્થાન તેમની વચ્ચે સદાકાળ માટે સ્થાપીશ. મારું નિવાસસ્થાન પણ તેમની સાથે રહેશે; હા, હું તેમનો દેવ થઈશ, અને તેઓ મારા લોકો થશે. યહેજ્કેલ 37:24–27.

It is Christ that erects the temple.

મંદિર ઊભું કરનાર ખ્રિસ્ત જ છે.

> And speak unto him, saying, Thus speaketh the Lord of hosts, saying, Behold the man whose name is The BRANCH; and he shall grow up out of his place, and he shall build the temple of the Lord: Even he shall build the temple of the Lord; and he shall bear the glory, and shall sit and rule upon his throne; and he shall be a priest upon his throne: and the counsel of peace shall be between them both. And the crowns shall be to Helem, and to Tobijah, and to Jedaiah, and to Hen the son of Zephaniah, for a memorial in the temple of the Lord. And they that are far off shall come and build in the temple of the Lord, and ye shall know that the Lord of hosts hath sent me unto you. And this shall come to pass, if ye will diligently obey the voice of the Lord your God. Zechariah 6:12–15.

> અને તેને કહીને કહેજે, સેનાઓના યહોવા આમ કહે છે, આ રીતે: જો, તે મનુષ્ય, જેનું નામ “શાખા” છે; અને તે પોતાના સ્થાનમાંથી ઊગી નીકળશે, અને તે યહોવાનું મંદિર બાંધશે: હા, તે જ યહોવાનું મંદિર બાંધશે; અને તે મહિમા ધારણ કરશે, અને પોતાના સિંહાસન ઉપર બેસીને શાસન કરશે; અને તે પોતાના સિંહાસન ઉપર યાજક હશે: અને શાંતિની સલાહ તેઓ બન્ને વચ્ચે રહેશે. અને મુગટો હેલેમ, તોબીયાહ, યેદાયાહ, અને સપન્યાહના પુત્ર હેન માટે, યહોવાના મંદિરમાં સ્મારકરૂપ થશે. અને જે દૂર છે તેઓ આવીને યહોવાના મંદિરમાં બાંધકામ કરશે, અને તમે જાણશો કે સેનાઓના યહોવાએ મને તમારી પાસે મોકલ્યો છે. અને આ તે વખતે થશે, જો તમે તમારા દેવ યહોવાનો સ્વર સંપૂર્ણ કાળજીથી માનશો. ઝખર્યા 6:12–15.

Christ is the BRANCH, and He identified that if they destroyed His temple that He would raise it in three days, to which the Jews replied that it took forty-six years to build the temple.

ખ્રિસ્ત એ શાખા છે, અને તેમણે ઓળખાવ્યું કે જો તેઓ તેમના મંદિરનો નાશ કરશે, તો તેઓ તેને ત્રણ દિવસમાં ઊભું કરશે; જેના જવાબમાં યહૂદીઓએ કહ્યું કે મંદિર બાંધવામાં છિયાલીસ વર્ષ લાગ્યાં હતાં.

> Then answered the Jews and said unto him, What sign showest thou unto us, seeing that thou doest these things? Jesus answered and said unto them, Destroy this temple, and in three days I will raise it up. Then said the Jews, Forty and six years was this temple in building, and wilt thou rear it up in three days? John 2:18–20.

> ત્યારે યહૂદીઓએ ઉત્તર આપીને તેમને કહ્યું, “તું આ બધું કરે છે, તો અમને કયું ચિહ્ન બતાવે છે?” ઈસુએ ઉત્તર આપીને તેમને કહ્યું, “આ મંદિરને ધ્વસ્ત કરો, અને હું તેને ત્રણ દિવસમાં ફરી ઊભું કરી દઈશ.” ત્યારે યહૂદીઓએ કહ્યું, “આ મંદિર બાંધવામાં છેતાલીસ વર્ષ લાગ્યાં છે, અને શું તું તેને ત્રણ દિવસમાં ઊભું કરી દેશે?” યોહાન 2:18–20.

Christ was speaking of His body in the passage, but all the prophets are speaking more about the last days than the days in which they lived. The resurrection of Christ on the third day, represented the resurrection of the dead bones during the outpouring of the Holy Spirit in the Midnight Cry. The rain that is the subject of Elijah’s testimony, was manifested during the climax of his confrontation with the prophets of Baal and Ashtaroth. It was then demonstrated that the God of Elijah was the true God, and also that Elijah was the true prophet.

આ અવતરણમાં ખ્રિસ્ત પોતાના દેહ વિષે બોલતા હતા, પરંતુ તમામ ભવિષ્યવક્તાઓ તેઓ જીવ્યા તે દિવસોની સરખામણીએ અંતિમ દિવસો વિષે વધુ બોલે છે. ત્રીજા દિવસે ખ્રિસ્તનું પુનરુત્થાન, મધ્યરાત્રિની પોકાર દરમિયાન પવિત્ર આત્માના ઉંડેલમાં મૃત અસ્થિઓના પુનરુત્થાનનું પ્રતિનિધિત્વ કરતું હતું. એલિયાના સાક્ષ્યનો વિષય બનેલો વરસાદ, બાલ અને અષ્ટરોતના ભવિષ્યવક્તાઓ સાથેની તેની ટક્કરના શિખરે પ્રગટ થયો હતો. ત્યારે એ દર્શાવવામાં આવ્યું કે એલિયાનો દેવ જ સચ્ચો દેવ હતો, અને એલિયા જ સચ્ચો ભવિષ્યવક્તા હતો.

At the arrival of the first disappointment, it was manifested that the Protestants had become false prophets, as typified by the prophets of Baal and Ashtaroth. The tarrying time then began, and led to the message of the Midnight Cry, that led to Christ suddenly coming to His temple. The Midnight Cry is represented by Ezekiel’s message that brings the bones up as a mighty army. Moreover, during that period (forty-six years), the two sticks were to be joined together to produce one nation, with one king.

પ્રથમ નિરાશાના આગમન સમયે એ પ્રગટ થયું કે પ્રોટેસ્ટન્ટો ખોટા ભવિષ્યવક્તાઓ બની ગયા હતા, જેમનું પ્રતિક બઆલ અને અશ્તારોતના ભવિષ્યવક્તાઓ દ્વારા કરવામાં આવ્યું હતું. ત્યાર પછી વિલંબનો સમય આરંભ્યો, અને તે મધ્યરાત્રિના રોદનના સંદેશ તરફ દોરી ગયો, જે ખ્રિસ્તને અચાનક પોતાના મંદિરમાં આવવા તરફ દોરી ગયો. મધ્યરાત્રિના રોદનનું પ્રતિનિધિત્વ એઝેકિએલના એ સંદેશ દ્વારા થાય છે, જે હાડકાંને એક મહાબળવાન સૈન્ય તરીકે ઊભાં કરે છે. વધુમાં, તે અવધિ દરમિયાન (છેતાલીસ વર્ષ), બે લાકડીઓને એકસાથે જોડવામાં આવવાની હતી, જેથી એક રાષ્ટ્ર, એક રાજા સાથે, ઉત્પન્ન થાય.

> The word of the Lord came again unto me, saying, Moreover, thou son of man, take thee one stick, and write upon it, For Judah, and for the children of Israel his companions: then take another stick, and write upon it, For Joseph, the stick of Ephraim, and for all the house of Israel his companions: And join them one to another into one stick; and they shall become one in thine hand. And when the children of thy people shall speak unto thee, saying, Wilt thou not shew us what thou meanest by these? Say unto them, Thus saith the Lord God; Behold, I will take the stick of Joseph, which is in the hand of Ephraim, and the tribes of Israel his fellows, and will put them with him, even with the stick of Judah, and make them one stick, and they shall be one in mine hand. And the sticks whereon thou writest shall be in thine hand before their eyes. And say unto them, Thus saith the Lord God; Behold, I will take the children of Israel from among the heathen, whither they be gone, and will gather them on every side, and bring them into their own land: And I will make them one nation in the land upon the mountains of Israel; and one king shall be king to them all: and they shall be no more two nations, neither shall they be divided into two kingdoms any more at all: Neither shall they defile themselves any more with their idols, nor with their detestable things, nor with any of their transgressions: but I will save them out of all their dwelling places, wherein they have sinned, and will cleanse them: so shall they be my people, and I will be their God. Ezekiel 37:15–23.

> યહોવાનો વચન ફરી મારી પાસે આવ્યું કે, “અને હે મનુષ્યપુત્ર, તું એક લાકડી લઈ તેના પર લખ: ‘યહૂદા માટે, અને તેના સાથી ઇસ્રાયેલની સંતાનો માટે’; પછી બીજી લાકડી લઈ તેના પર લખ: ‘યોસેફ માટે, એફ્રાઈમની લાકડી માટે, અને તેના સાથી સમગ્ર ઇસ્રાયેલના ઘરાણાં માટે.’ અને તેમને એકને બીજા સાથે જોડીને એક લાકડી કર; અને તેઓ તારા હાથમાં એક થઈ જશે. અને જ્યારે તારી પ્રજાના સંતાનો તને કહીને પૂછશે, ‘આ વસ્તુઓથી તારો અર્થ શું છે તે અમને બતાવશે નહીં?’ ત્યારે તેમને કહેજે, ‘પ્રભુ યહોવા આમ કહે છે: જો, હું યોસેફની લાકડી, જે એફ્રાઈમના હાથમાં છે, અને તેની સાથેના ઇસ્રાયેલના કુળોને લઈશ, અને તેમને તેની સાથે, અર્થાત્ યહૂદાની લાકડી સાથે, જોડીને એક લાકડી બનાવીશ; અને તેઓ મારા હાથમાં એક થશે.’ અને જે લાકડીઓ પર તું લખે છે તે તેમની આંખો સમક્ષ તારા હાથમાં રહેશે. અને તેમને કહેજે, ‘પ્રભુ યહોવા આમ કહે છે: જો, હું ઇસ્રાયેલના સંતાનોને વિદેશી જાતિઓમાંથી, જ્યાં તેઓ ગયા છે ત્યાંથી લઈશ, અને તેમને ચોતરફથી ભેગા કરી તેમના પોતાના દેશમાં લાવીશ; અને હું તેમને ઇસ્રાયેલના પર્વતો ઉપરના દેશમાં એક જ જાતિ બનાવીશ; અને એક જ રાજા તેઓ સર્વ પર રાજા રહેશે; અને તેઓ હવે પછી બે જાતિઓ રહેશે નહીં, અને તેઓ હવે પછી ક્યારેય બે રાજ્યોમાં વહેંચાશે નહીં; તેઓ પોતાના મૂર્તિઓથી, પોતાની ઘૃણાસ્પદ વસ્તુઓથી, કે પોતાના કોઈપણ અપરાધોથી હવે પછી પોતાને અશુદ્ધ નહીં કરે; પરંતુ હું તેમને તેમના સર્વ નિવાસસ્થાનોથી, જ્યાં તેમણે પાપ કર્યું છે, ઉગારીષ, અને તેમને શુદ્ધ કરીશ; તેથી તેઓ મારી પ્રજા થશે, અને હું તેમનો દેવ થઈશ.” યહેજ્કેલ 37:15–23.

The two sticks which the widow was gathering in advance of Elijah’s rain at the Midnight Cry, were the northern and southern kingdoms of Israel that had been scattered and were to be gathered into one nation on October 22, 1844, when the antitypical Day of Atonement began, for the promise was that at that time God “will cleanse them.” The cleansing, representing the Investigative Judgment, began at that time. That gathering of the two sticks must be understood correctly, for God always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing.

વિધવા મધ્યરાત્રિના પોકારે એલિયાના વરસાદ પહેલાં જે બે લાકડાં એકત્રિત કરતી હતી, તે ઇઝરાયેલના ઉત્તર અને દક્ષિણ રાજ્યો હતા, જેઓ વિખેરાઈ ગયા હતા અને 22 ઓક્ટોબર, 1844ના રોજ, જ્યારે પ્રતિરૂપ પ્રાયશ્ચિત્તનો દિવસ આરંભ્યો, ત્યારે એક જ રાષ્ટ્રમાં એકત્રિત થવાના હતા; કારણ કે વચન એવું હતું કે તે સમયે દેવ “તેમને શુદ્ધ કરશે.” આ શુદ્ધિકરણ, જે તપાસણીય ન્યાયનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, તે સમયે શરૂ થયું. આ બે લાકડાંના એ એકત્રિકરણને યોગ્ય રીતે સમજવું આવશ્યક છે, કારણ કે દેવ હંમેશા કોઈ વસ્તુના અંતને તેની શરૂઆત દ્વારા દૃષ્ટાંતરૂપે દર્શાવે છે.

1844, was the end of the two kingdoms of Israel, for they had then become one kingdom, spiritual Israel, and they were from that point on only to be one nation. That history was illustrated by the beginning history when they had become two nations, which is the history of the rebellion of Jeroboam.

1844 એ ઇઝરાયલના બે રાજ્યોનો અંત હતો, કારણ કે તે સમયે તેઓ એક રાજ્ય, આધ્યાત્મિક ઇઝરાયલ, બની ગયા હતા, અને તે બિંદુથી આગળ તેઓ માત્ર એક જ જાતિ રહેવાના હતા. તે ઇતિહાસની દૃષ્ટાંતરૂપ રજૂઆત પ્રારંભિક ઇતિહાસ દ્વારા કરવામાં આવી હતી, જ્યારે તેઓ બે જાતિઓ બન્યા હતા, જે યરોબઆમના બળવાના ઇતિહાસ છે.

The history of Jeroboam’s counterfeit system of worship must also be illustrated at the end of his kingdom. Aaron’s rebellion in the beginning of ancient Israel and Jeroboam’s rebellion at the beginning of the northern kingdom, represent the rebellion of 1863, and 1863 is only clearly understood when the end of Jeroboam’s kingdom, as represented by the joining of the two sticks, is also laid over the top of 1863. It is then that 1863 is clearly seen to be represented as a generation that erected an image of jealousy.

યરોબઆમની નકલી ઉપાસના-વ્યવસ્થાનો ઇતિહાસ તેના રાજ્યના અંતે પણ દૃષ્ટાંતરૂપે રજૂ થવો આવશ્યક છે. પ્રાચીન ઇઝરાયેલના આરંભમાં આરોનનો બળવો અને ઉત્તરીય રાજ્યના આરંભમાં યરોબઆમનો બળવો, 1863ના બળવાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે; અને 1863ને માત્ર ત્યારે જ સ્પષ્ટ રીતે સમજવામાં આવે છે જ્યારે યરોબઆમના રાજ્યનો અંત, જે બે લાકડીઓના જોડાણ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વિત થાય છે, 1863 પર પણ આરોપિત કરવામાં આવે છે. ત્યારે જ સ્પષ્ટ રીતે દેખાય છે કે 1863ને એવાં એક પેઢી તરીકે પ્રતિનિધિત્વિત કરવામાં આવ્યું છે જેણે ઈર્ષ્યાની પ્રતિમા ઊભી કરી.

We will continue this study in the next article.

અમે આ અભ્યાસને આગામી લેખમાં આગળ ચાલુ રાખીશું.

> “But not only does this simile of the dry bones apply to the world, but also to those who have been blessed with great light; for they also are like the skeletons of the valley. They have the form of men, the framework of the body; but they have not spiritual life. But the parable does not leave the dry bones merely knit together into the forms of men; for it is not enough that there is symmetry of limb and feature. The breath of life must vivify the bodies, that they may stand upright, and spring into activity. These bones represent the house of Israel, the church of God, and the hope of the church is the vivifying influence of the Holy Spirit. The Lord must breathe upon the dry bones, that they may live.

> “પરંતુ સુકાઈ ગયેલાં હાડકાંની આ ઉપમા માત્ર જગત પર જ લાગુ પડતી નથી, પરંતુ તેઓ પર પણ લાગુ પડે છે, જેઓને મહાન પ્રકાશનો આશીર્વાદ મળ્યો છે; કારણ કે તેઓ પણ ખીણના અસ્થિપંજરો જેવા છે. તેમની પાસે મનુષ્યોનું સ્વરૂપ છે, દેહની રચના છે; પરંતુ તેમની પાસે આધ્યાત્મિક જીવન નથી. પરંતુ આ દૃષ્ટાંત સુકાઈ ગયેલાં હાડકાંને માત્ર મનુષ્યના સ્વરૂપોમાં જોડાઈ જવા સુધી જ મૂકતો નથી; કારણ કે માત્ર એટલું પૂરતું નથી કે અંગો અને લક્ષણોમાં સમરૂપતા હોય. જીવનનો શ્વાસ દેહોને સજીવ કરવો આવશ્યક છે, જેથી તેઓ સીધા ઊભા રહી શકે અને પ્રવૃત્તિમાં પ્રવર્તે. આ હાડકાં ઇઝરાયેલના ઘરાણાનું, દેવની કલીસિયાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને કલીસિયાની આશા પવિત્ર આત્માના સજીવ બનાવનાર પ્રભાવમાં છે. પ્રભુએ આ સુકાઈ ગયેલાં હાડકાં પર શ્વાસ ફૂંકવો જ જોઈએ, જેથી તેઓ જીવી ઊઠે.”

> “The Spirit of God, with its vivifying power, must be in every human agent, that every spiritual muscle and sinew may be in exercise. Without the Holy Spirit, without the breath of God, there is torpidity of conscience, loss of spiritual life. Many who are without spiritual life have their names on the church records, but they are not written in the Lamb’s book of life. They may be joined to the church, but they are not united to the Lord. They may be diligent in the performance of a certain set of duties, and may be regarded as living men; but many are among those who have ‘a name that thou livest, and art dead.’

> ઈશ્વરનો આત્મા, પોતાની સજીવન કરનાર શક્તિ સાથે, દરેક માનવીય કાર્યકરમાં હોવો જ જોઈએ, જેથી દરેક આધ્યાત્મિક પેશી અને સ્નાયુ કાર્યરત રહે. પવિત્ર આત્મા વિના, ઈશ્વરના શ્વાસ વિના, અંતઃકરણમાં જડતા આવે છે, આધ્યાત્મિક જીવનનો નાશ થાય છે. ઘણા લોકો, જેમામાં આધ્યાત્મિક જીવન નથી, તેમના નામ ચર્ચના અભિલેખોમાં નોંધાયેલા હોય છે, પરંતુ તેઓ મેષશિશુના જીવનપુસ્તકમાં લખાયેલા નથી. તેઓ ચર્ચ સાથે જોડાયેલા હોઈ શકે છે, પરંતુ તેઓ પ્રભુ સાથે એકતામાં જોડાયેલા નથી. તેઓ નિશ્ચિત પ્રકારની ફરજોના પાલનમાં ખંતપૂર્વક લાગેલા હોઈ શકે છે, અને જીવંત મનુષ્યો તરીકે માનવામાં પણ આવતાં હોઈ શકે છે; પરંતુ ઘણા એવા લોકોમાંના છે જેમને વિષે કહેવામાં આવ્યું છે: ‘તારું નામ છે કે તું જીવે છે, અને તું મરેલો છે.’

> “Unless there is genuine conversion of the soul to God; unless the vital breath of God quickens the soul to spiritual life; unless the professors of truth are actuated by heaven-born principle, they are not born of the incorruptible seed which liveth and abideth forever. Unless they trust in the righteousness of Christ as their only security; unless they copy His character, labor in His spirit, they are naked, they have not on the robe of His righteousness. The dead are often made to pass for the living; for those who are working out what they term salvation after their own ideas, have not God working in them to will and to do of His good pleasure.

> “જ્યારે સુધી આત્માનું ઈશ્વર તરફ સત્યરૂપ પરિવર્તન ન થાય; જ્યારે સુધી ઈશ્વરનો જીવનદાયી શ્વાસ આત્માને આધ્યાત્મિક જીવન માટે સજીવ ન બનાવે; જ્યારે સુધી સત્યના દાવો કરનારાઓ સ્વર્ગજાત સિદ્ધાંતથી પ્રેરિત ન થાય, ત્યારે સુધી તેઓ તે અક્ષય બીજમાંથી જન્મેલા નથી, જે જીવિત રહે છે અને સદાકાળ સ્થિર રહે છે. જ્યારે સુધી તેઓ પોતાની એકમાત્ર સુરક્ષા તરીકે ખ્રિસ્તની ધાર્મિકતા પર વિશ્વાસ ન રાખે; જ્યારે સુધી તેઓ તેમના ચરિત્રનું અનુસરણ ન કરે, તેમના આત્મામાં પરિશ્રમ ન કરે, ત્યારે સુધી તેઓ નિર્વસ્ત્ર છે; તેમણે તેમની ધાર્મિકતાનું વસ્ત્ર ધારણ કર્યું નથી. ઘણી વાર મૃતકોને જીવિત સમાન ગણવામાં આવે છે; કારણ કે જે લોકો પોતાની કલ્પનાઓ અનુસાર જેને તેઓ ઉદ્ધાર કહે છે તેને સિદ્ધ કરવા કાર્યરત છે, તેઓમાં ઈશ્વર પોતાની સદઇચ્છા મુજબ ઇચ્છવા અને કાર્ય કરવા માટે કાર્યરત નથી.”

> “This class is well represented by the valley of dry bones Ezekiel saw in vision.” Review and Herald, January 17, 1893.

> “આ વર્ગને એઝીકિયેલે દર્શનમાં જોયેલી સુકાઈ ગયેલી હાડકાંની ખીણ દ્વારા સારી રીતે પ્રતિનિધિત્વ આપવામાં આવ્યું છે.” Review and Herald, January 17, 1893.

Back to Articles