Article

# દાનિયેલનું પુસ્તક - એકસો ત્રેસઠમું

ભવિષ્યવાણીનું ઉદ્ઘાટન: દાનિયેલના અગિયારમા અધ્યાયનું અનુસંધાન

Author

Jeff Pippenger

Published

March 28, 2024

Formats

PDF
Word

હવે આપણે દાનિયેલના અગિયારમા અધ્યાયમાંથી આગળ વધવાનું શરૂ કરીશું.

> અને હું પણ, મીદી દારિયાવેશના પ્રથમ વર્ષમાં, તેને સ્થિર કરવા અને સશક્ત કરવા ઊભો રહ્યો હતો. અને હવે હું તને સત્ય બતાવીશ. જોયે, પારસમાં હજી ત્રણ રાજાઓ ઊભા થશે; અને ચોથો તેઓ સર્વ કરતાં ઘણો વધુ ધનિક થશે; અને પોતાની સંપત્તિથી પ્રાપ્ત શક્તિ દ્વારા તે યવનના રાજ્ય વિરુદ્ધ સૌને ઉશ્કેરશે. અને એક પરાક્રમી રાજા ઊભો થશે, જે મહાન પ્રભુત્વ સાથે શાસન કરશે અને પોતાની ઇચ્છા મુજબ કરશે. અને જ્યારે તે ઊભો થશે, ત્યારે તેનું રાજ્ય તૂટી જશે, અને આકાશના ચાર પવનો તરફ વહેંચાઈ જશે; પરંતુ તેના વંશજોને નહીં, અને તે જે પ્રભુત્વથી શાસન કરતો હતો તે પ્રમાણે પણ નહીં; કારણ કે તેનું રાજ્ય ઉખેડી લેવામાં આવશે, હા, તેઓ સિવાય બીજાઓ માટે. દાનિયેલ 11:1–4.

ગેબ્રિયલ દાનિયેલને આ જણાવીને આરંભ કરે છે કે દારિયસના પ્રથમ વર્ષમાં તેણે પણ તેના સાથે કાર્ય કર્યું હતું; એ જ વર્ષમાં દારિયસના ભત્રીજાએ, તેના સેનાપતિએ, બેબિલોન પર કબજો કર્યો અને બેલ્શઝ્ઝારને વધ કર્યો. દસમો અધ્યાયની પ્રથમ કલમ અનુસાર દાનિયેલને આ દર્શન કુરુશના ત્રીજા વર્ષમાં પ્રાપ્ત થઈ રહ્યું છે; તેથી ગેબ્રિયલ દારિયસ અને કુરુશ બંનેને “અંતકાળ”નું પ્રતિનિધિત્વ કરતા પ્રતીકો તરીકે ચિહ્નિત કરે છે. ઈ.સ.પૂ. ૫૩૮માં મીદો-ફારસી સામ્રાજ્યે બેલ્શઝ્ઝાર અને બેબિલોન પર વિજય મેળવ્યો હતો.

> “કોરેશે બેબિલોનનો ઘેરાવો કર્યો, જેને તેણે ઈ.સ.પૂ. 538માં યુક્તિ દ્વારા કબજે કર્યું, અને બેલશઝ્ઝરના મૃત્યુ સાથે, જેને પર્શિયનોએ મારી નાખ્યો, બેબિલોનનું રાજ્ય અસ્તિત્વમાં રહેવાનું બંધ થયું.” ઉરિયાહ સ્મિથ, Daniel and the Revelation, 46.

ઈ.સ.પૂર્વે ૫૩૮માં, દાનિયલે નવમો અધ્યાય નોંધ્યો.

> “પૂર્વવર્તી અધ્યાયમાં [અધ્યાય આઠ] નોંધાયેલ દર્શન બેલશઝ્ઝરના ત્રીજા વર્ષમાં, ઇ.સ.પૂ. 538માં, આપવામાં આવ્યું હતું. એ જ વર્ષમાં, જે દારિયાવેશના પ્રથમ વર્ષ પણ હતું, આ અધ્યાયમાં [અધ્યાય નવ] વર્ણવાયેલા પ્રસંગો બન્યા હતા.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 205.

ઈ.સ.પૂ. ૫૩૮માં દારિયસના પ્રથમ વર્ષે, જે બેલ્શઝ્ઝરના ત્રીજા અને અંતિમ વર્ષ સમાન હતું, પ્રભુએ ખલ્દીઓના દેશને દંડ આપ્યો અને તેને ઉજ્જડ બનાવી દીધો.

> અને આ સમગ્ર દેશ ઉજાડ અને ભયાનક વિસ્મયનો વિષય બનશે; અને આ જાતિઓ બેબિલોનના રાજાની સિત્તેર વર્ષ સુધી સેવા કરશે. અને એવું થશે કે જ્યારે સિત્તેર વર્ષ પૂર્ણ થશે, ત્યારે હું બેબિલોનના રાજાને અને તે જાતિને, યહોવાહ કહે છે, તેમની અપરાધિતા માટે દંડ કરીશ; અને કલ્દીઓના દેશને પણ, અને તેને સદાકાળના ઉજાડસ્થાનો બનાવી દઈશ. યિરમિયા 25:11, 12.

દશમા વચનમાં, પ્રભુ બાબેલના દંડના વર્ણનમાં પ્રવેશ કરતાં “પછી” શબ્દનો ઉપયોગ કરે છે. બાબેલ ઉજ્જડ બનાવાયા પછી, પ્રભુ દેવના લોકો માટે પોતાનું શુભ કાર્ય પૂર્ણ કરશે.

> કારણ કે યહોવા આ રીતે કહે છે: બેબિલોનમાં સિત્તેર વર્ષ પૂર્ણ થયા પછી હું તમારી મુલાકાત લેશ, અને તમને આ સ્થાને પાછા ફરાવતાં તમારા વિષે મારા શુભ વચનને પૂર્ણ કરીશ. યિરમિયા 25:10.

સિત્તેર વર્ષનું બંધન ઈ.સ.પૂર્વે 606માં શરૂ થયું.

> “ઈ.સ.પૂ. 606 માં સિત્તેર વર્ષોની શરૂઆત થઈ હતી, અને દાનિયેલે સમજ્યું કે હવે તેઓ પોતાના અંત તરફ આવી રહ્યા હતા.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 205.

સિત્તેર વર્ષનો બંધનકાળ ઈ.સ.પૂ. 606માં શરૂ થયો અને ઈ.સ.પૂ. 536માં સમાપ્ત થયો, જે ઈ.સ.પૂ. 538માં બેલ્શઝ્ઝારના મૃત્યુ અને બાબેલોનના ઉજાડ થયા પછી બે વર્ષ બાદ હતું. તે કુરસના ત્રીજા વર્ષમાં હતું. ગેબ્રિયલ હિદ્દેકેલ નદીની ભવિષ્યવાણી કુરસના ત્રીજા વર્ષમાં સ્થિત કરે છે, અને અગિયારમા અધ્યાયની વાર્તા દારિયસના પ્રથમ વર્ષનો ઉલ્લેખ કરીને આરંભે છે; અને આમ કરીને તે બે નિશ્ચિત વર્ષોની ઓળખ કરાવે છે. ઈ.સ.પૂ. 538 અને ઈ.સ.પૂ. 536 બન્ને નિયુક્ત સમય હતા; ઈ.સ.પૂ. 538 સિત્તેર વર્ષની ભવિષ્યવાણી પૂર્ણ થવાનો નિયુક્ત સમય હતો, અને ઈ.સ.પૂ. 536 એ તે નિયુક્ત ભવિષ્યવાણીનો સમય હતો જ્યારે ઈ.સ.પૂ. 538 “પછી,” પ્રભુ પોતાના લોકો માટે પોતાનું શુભ કાર્ય પૂર્ણ કરશે.

ઈ.સ.પૂર્વે ૫૩૮ અને ઈ.સ.પૂર્વે ૫૩૬—બંને નિયુક્ત સમયો છે, અને તેઓ બે ઐતિહાસિક વ્યક્તિઓ દ્વારા પ્રતિનિધિત થાય છે; એક મીદિયાનો પ્રથમ રાજા હતો અને બીજો પારસનો પ્રથમ રાજા. શાબ્દિક ઇઝરાયલ શાબ્દિક બાબેલમાં બંદીવાસમાં રહ્યો તે સિત્તેર વર્ષોના અંતે, તે બારસો સાઠ વર્ષોનું પ્રતીકરૂપ દર્શાવ્યું, જે દરમ્યાન આધ્યાત્મિક ઇઝરાયલ ઈ.સ. ૫૩૮થી ૧૭૯૮ સુધી આધ્યાત્મિક બાબેલમાં બંદીવાસમાં રહ્યો. ૧૭૯૮ એક “નિયુક્ત સમય” હતો, અને ત્યાર પછી તે અવધિનો આરંભ થયો જેને ભવિષ્યવાણીમાં “અંતનો સમય” તરીકે ઓળખાવવામાં આવી છે. ઈ.સ.પૂર્વે ૫૩૮ અને ઈ.સ.પૂર્વે ૫૩૬, જે “નિયુક્ત સમય” તરીકે પ્રતિનિધિત થાય છે, તે પણ “અંતનો સમય” તરીકે પ્રતિનિધિત કરવામાં આવેલી એક અવધિના આરંભને ચિહ્નિત કરે છે.

> “જે રીતે નિર્વાસનના સમયગાળા દરમિયાન ઇઝરાયલના સંતાનો બાબેલમાં બંધક રાખવામાં આવ્યા હતા, તે જ રીતે નિર્દય સતામણીના આ દીર્ઘ સમયગાળા દરમ્યાન પૃથ્વી પરની દેવની કલીશિયા પણ ખરેખર બંધકાવસ્થામાં હતી.” Prophets and Kings, 714.

સમસ્ત ભવિષ્યવાણી, જેમાં તેઓ પ્રથમ વાર પૂર્ણ થઈ હતી તે દિવસોની તુલનામાં, વધુ વિશિષ્ટ રીતે અંતિમ દિવસોને સંબોધે છે; તેથી ઈ.સ.પૂ. 538 અને રાજા દારિયસ, તથા ઈ.સ.પૂ. 536 અને રાજા કુરુષ, ઈ.સ. 1989માં આવેલા “અંતકાળ”નું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને આ બે રાજાઓ પ્રમુખ રેગન અને પ્રથમ પ્રમુખ બુશના પ્રતિરૂપ છે. ઈ.સ.પૂ. 538 અને ઈ.સ.પૂ. 536 એક એવા માર્ગચિહ્નનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેની પૂર્ણતા ત્યારે થાય છે જ્યારે બંને તારીખોને એક જ માર્ગચિહ્નનું પ્રતિનિધિત્વ કરતી તરીકે સમજવામાં આવે. “અંતકાળ”નું માર્ગચિહ્ન બે પ્રતીકોનું બનેલું હોય છે, અને ક્યારેક, જેમ કે રેગન અને પ્રથમ બુશના કિસ્સામાં, બંને પ્રતીકોની પૂર્ણતા એક જ વર્ષમાં થાય છે. પરંતુ તે નિયમનો અપવાદ છે, કારણ કે મૂસાના સમયમાં “અંતકાળ”નું માર્ગચિહ્ન અહરોન અને મૂસાના જન્મથી બનેલું હતું, અને તે બંને વચ્ચે ત્રણ વર્ષનું અંતર હતું. ખ્રિસ્તના ઇતિહાસમાં, યોહાન બાપ્તિસ્મા દેનાર અને ખ્રિસ્તનો જન્મ તે માર્ગચિહ્ન હતો, અને તે બંને વચ્ચે છ મહિનાનું અંતર હતું.

“અંતકાળના સમય” સાથે, વિરોધી ખ્રિસ્તના ઇતિહાસમાં તે 1798 અને 1799 હતા. ફ્રેન્ચ ક્રાંતિ ભવિષ્યવાણીનો વિષય છે, અને તે 1789માં શરૂ થઈ હતી, અને પોતાના નિર્ધારિત સમયમાં—જેમ 1798 પણ એક નિર્ધારિત સમય હતો—1799માં પૂર્ણ થતા દસ વર્ષ સુધી ચાલી હતી. આ બંને સાથે મળીને તે ઘાતક ઘાવને ઓળખાવે છે, જે પશુને આપવામાં આવ્યો હતો, અને તે સ્ત્રીને પણ, જેણે પશુ પર આરોહણ કર્યું હતું અને તેના પર રાજ્ય કર્યું હતું. દારિયસ તે રાજા હતો જેણે પોતાની સેના “ભીંત”માંથી અંદર મોકલી પોતાના શત્રુને પરાજિત કર્યો હતો, અને તે રેગનનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેણે “આયર્ન કર્ટન”ની ભીંતને ધરાશાયી કરીને પોતાના શત્રુને હરાવ્યો હતો. કુરુશ પ્રથમ બુષનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, કારણ કે કુરુશ “મહાન કુરુશ” તરીકે ઓળખાય છે, અને જ્યોર્જ બુષ પ્રથમ મોટો બુષ છે, અને અંતિમ બુષ નાનો બુષ છે.

કારણ કે આ બે રાજાઓ અને તેઓ જે બે તારીખોનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, તે વાસ્તવમાં એક જ પ્રતીક છે. એક તે સિત્તેર વર્ષોને ચિહ્નિત કરે છે, જેમાં બાબેલ રાજ્ય કરશે. તે સિત્તેર વર્ષનો સમયગાળો ઈ.સ.પૂ. 538માં તેના નિર્ધારિત સમય સુધી પહોંચ્યો અને દારિયસ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે. સિત્તેર વર્ષોની બંદીવાસની પૂર્ણતા ઈ.સ.પૂ. 536માં તેના નિર્ધારિત સમય સુધી પહોંચી અને સાયરસ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે. સાથે મળીને તેઓ “અંતના સમય”નું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જ્યારે ભવિષ્યવાણીનો પ્રકાશ અનમુદ્રિત થવાનો છે. 1798માં પ્રકાશિતવાક્ય ચૌદનો પ્રથમ દૂત “અંતના સમય” પર આવ્યો, અને સિસ્ટર વ્હાઇટ કહે છે કે તે દૂત “ઈસુ ખ્રિસ્ત કરતાં ઓછું કોઈ વ્યક્તિત્વ ન હતું.”

કોરેશના ત્રીજા વર્ષે, ઈશ્વરના પ્રજાના રાજકુમાર મીખાઇલ, અને દેવદૂતો માટેના મુખ્ય દેવદૂત, કોરેશ સાથે વ્યવહાર કરવા અને તે પ્રકાશને દૃઢ કરવા ઉતર્યા, જે કોરેશને ત્રણ હુકમનામાઓમાંના પ્રથમને જાહેર કરવા દોરી જાય, અને જેના દ્વારા ઈશ્વરના લોકોને યેરૂશાલેમ પરત ફરી શહેર, પવિત્રસ્થાન, અને રસ્તાઓ તથા ભીંતોને ફરીથી બાંધવાની મંજૂરી મળવાની હતી. તે કાર્ય પ્રથમ અને બીજા દેવદૂતોના કાર્યનું પ્રતીક હતું, જે 1798માં “અંતના સમય”એ આરંભ્યું હતું.

અંતના સમયમાં દારિયસ અને કુરશના દિવસોમાં મીકાયેલનું અવતરવું, 1798માં પ્રથમ દૂતના આગમનનું પ્રતિનિધિત્વ કરતું હતું; અને બંને મળીને 1989માં “અંતના સમયે” તે જ દૂતના આગમનને ચિહ્નિત કરે છે. 1989એ “અંતના સમય”ના સમયગાળાનો આરંભ કર્યો, અને તે એક નિયુક્ત સમય પણ હતો. નિયુક્ત સમય ભવિષ્યવાણીય સમયગાળાના સમાપનને ઓળખાવે છે. આધુનિક આત્મિક ઇઝરાયેલ માટેના પ્રથમ “કાદેશ” ખાતે 1863નો બળવો એકસો છવીસ વર્ષના સમયગાળાનો આરંભ હતો, જે 1989માં “નિયુક્ત સમયમાં” સમાપ્ત થયો. એકસો છવીસ, બારસો સાઠનો દસમો ભાગ, અથવા દશાંશ, છે; અને 1798માં બારસો સાઠ વર્ષના અંતે પ્રથમ દૂતની ચળવળ ઇતિહાસમાં આવી પહોંચી. એકસો છવીસ વર્ષના અંતે, 1989માં, ત્રીજા દૂતની ચળવળ ઇતિહાસમાં આવી પહોંચી.

દાનિયેલના અગિયારમા અધ્યાયના પ્રથમ વચનમાં, ગેબ્રિએલ પોતાની ઓળખમાં કાળજીપૂર્વક અને ચોક્કસપણે જણાવે છે કે રજૂ થયેલો ઇતિહાસ કુરુશથી આરંભે છે, અંતના સમયમાં, ૧૯૮૯માં. ત્યાં મહાન કુરુશ વધુ મહાન બુશનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેના પછી ત્રણ રાજાઓ આવશે, અને પછી ચોથો રાજા આવશે, જે તેઓ સૌ કરતાં ઘણો વધુ ધનિક હશે. તેથી, તે ચોથો ધનિક રાજા, જે સમગ્ર ગ્રીસિયાને ઉશ્કેરે છે, ૧૯૮૯થી ગણીએ તો છઠ્ઠો રાષ્ટ્રપતિ છે.

દસમા અધ્યાયની ઘટનાઓમાં દાનિયેલ શોક કરતા દર્શાવવામાં આવ્યો છે, અને શોકના પોતાના અનુભવમાં, જ્યારે તે દર્શન નિહાળે છે, ત્યારે તે ખ્રિસ્તની પ્રતિમામાં પરિવર્તિત થાય છે. એકવીસ દિવસનો શોકકાળ મૃત્યુના એક સમયગાળાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેનું સમાપન પુનરુત્થાનથી થાય છે. દસમા અધ્યાયમાં મીખાયેલ સ્વર્ગમાંથી નીચે આવ્યો છે, અને યહૂદા સાતમાં, જ્યારે તે અવતરિત થાય છે, ત્યારે તે મૂસાનું પુનરુત્થાન કરે છે. પ્રકાશનના અગિયારમા અધ્યાયમાં મૂસા (અને એલિયાહ) ઘાત કરવામાં આવ્યા છે, અને સાડા ત્રણ પ્રતીકાત્મક દિવસ સુધી રસ્તા પર મૃત પડ્યા છે. પછી મૂસા (એલિયાહ સાથે) “મહાન અવાજ” દ્વારા પુનરુત્થિત કરવામાં આવે છે.

> અને સાડા ત્રણ દિવસ પછી દેવ તરફથી જીવનનો આત્મા તેઓમાં પ્રવેશ્યો, અને તેઓ પોતાના પગ પર ઊભા થયા; અને જેમણે તેઓને જોયા તેમના પર મોટો ભય પડ્યો. અને તેમણે સ્વર્ગમાંથી એક મહાન અવાજ સાંભળ્યો, જે તેમને કહેતો હતો, અહીં ઉપર આવો. અને તેઓ વાદળમાં સ્વર્ગમાં ઉપર ઉઠાવવામાં આવ્યા; અને તેમના શત્રુઓએ તેઓને જોયા. પ્રકાશિત વાક્ય 11:11, 12.

પુનરુત્થાન કરાવનાર “મહાન અવાજ” મહાદૂતનો અવાજ છે, અને મહાદૂત મીખાએલ છે.

> કારણ કે પ્રભુ પોતે જ આકાશમાંથી હાકલ સાથે, મુખ્યદૂતના સ્વર સાથે, અને દેવના ભેરા સાથે ઉતરી આવશે; અને ખ્રિસ્તમાંના મૃતકો પ્રથમ ઊભા થશે. 1 થેસ્સલોનિકીઓ 4:16.

મૂસા અને એલિયાહની હત્યા કરવામાં આવે છે અને તેઓને પુનરુત્થિત કરવામાં આવે છે એવી જે ઇતિહાસ છે, તે એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારના મુદ્રાંકનની ઇતિહાસ છે. તે ઇતિહાસ 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ પ્રકાશન અધ્યાય અઢારના દૂતના “પ્રથમ સ્વર” સાથે શરૂ થયો, જેને સિસ્ટર વ્હાઇટ ન્યૂ યોર્ક શહેરની મહાન ઇમારતો ધરાશાયી કરવામાં આવી ત્યારે પહોંચેલો તરીકે ઓળખાવે છે. પ્રકાશન અધ્યાય અઢારનો “બીજો સ્વર” આવનારી રવિવારની કાનૂનવ્યવસ્થા સમયે સંભળાવવામાં આવે છે, જ્યારે દેવનું બીજું ઝુંડ બાબેલોનમાંથી બહાર બોલાવવામાં આવે છે. તે જ ઇતિહાસ—મુદ્રાંકનની ઇતિહાસ—માં દાનિયેલ “મરાહ” દર્શનને નિહાળી ખ્રિસ્તની પ્રતિમામાં પરિવર્તિત થતો દર્શાવવામાં આવે છે, જે “મારેહ” દર્શનની સ્ત્રીલિંગ અભિવ્યક્તિ છે. તે “કારક” દર્શન છે, જે તેને નિહાળનારાઓમાં નિહાળેલી પ્રતિમાને પુનરુત્પન્ન થવા “કારણ” બને છે.

મુદ્રાંકનની તે ઇતિહાસકથા, અને દાનિયેલના દસમો અધ્યાયમાં થયેલા રૂપાંતરની વાત, તેમાં મીખાયેલનો અવતરણ સમાવેશ પામે છે, જ્યારે તે મૂસા, એલિયાહ અને દાનિયેલ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામનારાઓને પુનરુત્થિત કરે છે અને રૂપાંતરિત કરે છે. તે મહાદૂતની “મહાન વાણી” દ્વારા આ પુનરુત્થાન સંપન્ન કરે છે, અને આ રીતે ત્રીજી “વાણી” પ્રદાન કરે છે, જે પ્રથમ અને અંતિમ વાણીઓની વચ્ચે છે; અને એ બંને એક જ છે, કારણ કે એ બંને પ્રકાશન અધ્યાય અઢારની વાણી છે. મધ્યની વાણી એ સ્થાન છે જ્યાં બળવો પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, કારણ કે જ્યારે મીખાયેલે મૂસાને પુનરુત્થિત કર્યો, ત્યારે તેણે શૈતાન સાથે વિવાદ કર્યો નહોતો, યદ્યપિ બળવાના કર્તા શૈતાન ત્યાં વિરોધ કરવા હાજર હતો.

> પરંતુ મુખ્યદૂત મીખાએલ, જ્યારે મૂસાના દેહ વિષે શેતાન સાથે વિવાદ કરતાં તેની સાથે તર્કવિતર્ક કરી રહ્યો હતો, ત્યારે તેની વિરુદ્ધ નિંદાપૂર્ણ આરોપ લાવવાનો ધાડસ કર્યું નહીં, પરંતુ કહ્યું, “પ્રભુ તને ઠપકો આપે.” યહૂદા 7.

૧૧ સપ્ટેમ્બર, ૨૦૦૧ના રોજ આરંભેલો અને ટૂંક સમયમાં આવનારી રવિવારની કાયદા સુધી સમાપ્ત થતો મુદ્રાંકનનો સમય “સત્ય”ની સહીથી ચિહ્નિત થયેલો છે; કારણ કે તે સમયગાળાના મધ્યમાં, જુલાઈ ૨૦૨૩માં, મહાદૂતના મહાન સ્વરે ખ્રિસ્તમાં નિદ્રાધીન થયેલાં મૃતકોને પુનરુત્થિત કરવાના કાર્યનો આરંભ કર્યો, એવા લોકોનું, જેઓ તેનો મધ્યમ સ્વર સાંભળવાનું પસંદ કરે છે. નોંધો કે ૨૦૨૩, ૨૦૦૧ પછી બાવીસ વર્ષ આવે છે, અને બાવીસ એ બે સો વીસનો દસમો ભાગ છે, જે દૈવીત્વ અને માનવત્વ વચ્ચેની કડીનું પ્રતીક છે, અને પુનઃસ્થાપનાનું પણ પ્રતીક છે.

જુલાઈ 2023માં, તે શક્તિશાળી દૂત—જે યેશુ ખ્રિસ્ત પોતે જ છે, અને જે સત્ય છે, જે મીકાએલ પણ છે, અને જે પોતાના હાથમાં સંદેશ લઈને અવતરતો આલ્ફા અને ઓમેગા છે. તેમના હાથમાં રહેલું નાનું પુસ્તક દાનિયેલનો તે વિભાગ છે, જે અંતિમ દિવસો સુધી મુદ્રાંકિત રાખવામાં આવ્યો હતો.

> “પ્રકટીકરણમાં બાઇબલના બધા પુસ્તકો ભેગા થાય છે અને સમાપ્ત થાય છે. અહીં દાનિયેલના પુસ્તકનું પરિપૂરણ છે. એક ભવિષ્યવાણી છે; બીજું પ્રકટીકરણ છે. જે પુસ્તક મુદ્રાંકિત કરવામાં આવ્યું હતું તે પ્રકટીકરણ નથી, પરંતુ દાનિયેલની ભવિષ્યવાણીનો તે ભાગ છે જે અંતિમ દિવસો સાથે સંબંધિત છે. દૂતએ આજ્ઞા આપી, ‘પણ તું, હે દાનિયેલ, આ વચનો બંધ રાખ અને પુસ્તકને અંતસમય સુધી મુદ્રાંકિત કર.’ દાનિયેલ 12:4.” પ્રેરિતોના કાર્યો, 585.

દાનિયેલની ભવિષ્યવાણીનો જે ભાગ અંતિમ દિવસોને સંબંધિત છે, તે અગિયારમો અધ્યાય છે. તે અગિયારમા અધ્યાયની છેલ્લી છ કલમો છે; પરંતુ વધુ વિશેષરૂપે, અધ્યાયમાં રહેલા જે ઇતિહાસો છે, તેઓ જ તે છેલ્લી છ કલમોમાં ફરીથી વર્ણવાયેલા છે.

> “અમારે ગુમાવવાનો એક ક્ષણ પણ નથી. ક્લેશભર્યા સમય અમારા સમક્ષ છે. વિશ્વ યુદ્ધની ભાવનાથી ઉશ્કેરાયેલું છે. જલ્દી જ આગાહીઓમાં જણાવાયેલા સંકટના દૃશ્યો ઘટિત થશે. દાનિયેલના અગિયારમા અધ્યાયની આગાહી લગભગ તેની સંપૂર્ણ પૂર્ણતાએ પહોંચી ગઈ છે. આ આગાહીની પૂર્ણતામાં જે ઘણો ઇતિહાસ બની ચૂક્યો છે, તે ફરી પુનરાવર્તિત થશે.” Manuscript Releases, number 13, 394.

દાનિયેલ અધ્યાય અગિયારની સોળમી કલમ એ એવો ઇતિહાસ દર્શાવે છે, જે એકતાલીસમી કલમમાં ફરી આવર્તિત થાય છે; કારણ કે તે કલમમાં ઉત્તરના રાજા ભવ્ય ભૂમિમાં ઉભો રહે છે. સોળમી કલમનો ઇતિહાસ તે સમયને ઓળખાવે છે, જ્યારે રોમના સેનાપતિ પોમ્પેઈએ યહૂદા અને યેરુશાલેમને બંદીવાસમાં લઈ ગયા હતા.

> પરંતુ જે તેની સામે આવશે તે પોતાની ઇચ્છા મુજબ કરશે, અને કોઈ તેના સામે ઊભો રહી શકશે નહીં; અને તે તે મહિમાવંત દેશમાં ઊભો રહેશે, જે તેના હાથથી વિનાશ પામશે. દાનિયેલ 11:16.

આ વચન પહેલાં આવેલા વચનોના અમારા વિચાર માટે હું આ વચનને આધારબિંદુ તરીકે ઉપયોગ કરવાનો ઇરાદો રાખું છું; તેથી, હું પ્રથમ આ સમજણ સ્થાપિત કરીશ. અમે દર્શાવવાનો ઇરાદો રાખીએ છીએ કે ત્રીજા અને ચોથા વચનમાં અલેકઝાન્ડર મહાનના રાજ્યના વિભાજન પછી અનુસરતો ઇતિહાસ 1989માં આરંભે છે અને ત્યારબાદ વર્તમાન યુક્રેનિયન યુદ્ધ, પશ્ચિમની શક્તિઓ પર પુતિનની જીત, તથા પછી તેની પરાજયને ઓળખાવે છે, જે સોળમા વચન સુધી પહોંચાડે છે.

> “જોકે ઇજિપ્ત ઉત્તરનો રાજા અંતિયોખસ સામે ઊભું રહી શક્યું નહીં, તોય અંતિયોખસ રોમનો સામે ઊભો રહી શક્યો નહીં, જેઓ હવે તેના વિરુદ્ધ આવ્યા હતા. આ ઉદ્ભવતી શક્તિનો હવે કોઈ રાજ્યો વધુ સમય સુધી પ્રતિરોધ કરી શક્યાં નહોતાં. ઈ.સ.પૂ. ૬૫માં, જ્યારે પોમ્પેએ અંતિયોખસ એશિયાટિકસને તેની માલિકીઓથી વંચિત કર્યો અને સિરિયાને રોમન પ્રાંતમાં ફેરવી નાખ્યું, ત્યારે સિરિયા જીતી લેવામાં આવ્યું અને રોમન સામ્રાજ્યમાં ઉમેરવામાં આવ્યું.”

> “એ જ શક્તિ પવિત્ર દેશમાં પણ ઊભી થવાની અને તેને ભસ્મ કરવાની હતી. ઈ.સ.પૂ. 161માં રોમ દેવના લોકો, યહૂદીઓ, સાથે સંધિ દ્વારા સંકળાયું; અને તે તારીખથી ભવિષ્યવાણીના સમયપત્રકમાં તેનું એક મુખ્ય સ્થાન રહે છે. તેમ છતાં, ઈ.સ.પૂ. 63 સુધી તેને યહૂદિયા પર વાસ્તવિક વિજય દ્વારા અધિકાર પ્રાપ્ત થયો નહોતો; અને ત્યાર પછી નીચે દર્શાવેલી રીતથી.”

> “પોન્ટસના રાજા મિથ્રિડેટીસ વિરુદ્ધના પોતાના અભિયાનમાંથી પોમ્પેય પરત ફર્યો ત્યારે યહૂદિયાના મુકુટ માટે બે પ્રતિસ્પર્ધીઓ, હાયરકેનસ અને એરિસ્ટોબુલસ, સંઘર્ષ કરી રહ્યા હતા. તેમનો મુદ્દો પોમ્પેય સમક્ષ આવ્યો, અને તેને જલદી જ એરિસ્ટોબુલસના દાવાઓનો અન્યાય જણાઈ આવ્યો; પરંતુ તે આ બાબતમાં નિર્ણયને અરેબિયામાં પોતાના દીર્ઘકાલથી અભિલષિત અભિયાન પૂર્ણ થાય ત્યાં સુધી મુલતવી રાખવા ઇચ્છતો હતો, અને ત્યારબાદ પરત આવી, જે ન્યાયસંગત અને યોગ્ય જણાય તે પ્રમાણે તેમની બાબતોનો નિવેડો કરશે એવી ખાતરી આપતો હતો. એરિસ્ટોબુલસે પોમ્પેયના વાસ્તવિક અભિપ્રાયોને ભાંપી, ઉતાવળે યહૂદિયા પરત ફરી, પોતાની પ્રજાને શસ્ત્રસજ્જ કરી, અને પ્રબળ પ્રતિરક્ષા માટે તૈયારી કરી, કારણ કે તેને પૂર્વથી જ દેખાતું હતું કે જે મુકુટ બીજા કોઈને અર્પણ થવાનો હતો, તેને કોઈપણ જોખમે પોતાના હાથમાં જ રાખવાનો તે નિશ્ચય કરી ચૂક્યો હતો. પોમ્પેય એ પલાયનકારનો નિકટથી પીછો કરતો રહ્યો. જ્યારે તે યેરૂશાલેમની નજીક પહોંચ્યો, ત્યારે એરિસ્ટોબુલસ, પોતાના વર્તન અંગે પશ્ચાતાપ અનુભવવા માંડ્યો હોવાને કારણે, તેને મળવા બહાર આવ્યો, અને સંપૂર્ણ આધીનતા તથા મોટી રકમો આપવાનું વચન આપી બાબતોનું સમાધાન કરવાનો પ્રયત્ન કર્યો. પોમ્પેયે આ પ્રસ્તાવ સ્વીકારી, સૈનિકોની એક ટુકડીના મથાળે ગેબીનીયસને નાણાં સ્વીકારવા મોકલ્યો. પરંતુ જ્યારે તે લેફ્ટનન્ટ-જનરલ યેરૂશાલેમ પહોંચ્યો, ત્યારે તેણે જોયું કે શહેરના દ્વાર તેના વિરુદ્ધ બંધ કરી દેવામાં આવ્યા હતા, અને ભીંતોના શિખર પરથી તેને કહેવામાં આવ્યું કે શહેર તે કરારનું પાલન કરશે નહીં.”

> “આ રીતે નિર્દંડિત રહી ભ્રમિત ન થવા દેવા માટે પોમ્પેએ એરિસ્ટોબુલસને, જેને તેણે પોતાની પાસે જ રોકી રાખ્યો હતો, બેડીઓમાં બાંધી દીધો, અને તરત જ પોતાની સમગ્ર સેનાસહિત યેરૂશાલેમ સામે કૂચ કરી. એરિસ્ટોબુલસના પક્ષપાતીઓ તે સ્થળનું રક્ષણ કરવા તરફ હતા; હાયરકેનસના પક્ષપાતીઓ દ્વારો ખોલવા તરફ હતા. ઉત્તરવાળા બહુમતિમાં હોવાથી અને પ્રબળ નીવડતાં, પોમ્પેએ શહેરમાં નિર્વિઘ્ન પ્રવેશ મેળવ્યો. ત્યારબાદ એરિસ્ટોબુલસના અનુયાયીઓ મંદિરના પર્વત પર પાછા ખેંચાઈ ગયા, અને તે સ્થળનું રક્ષણ કરવાનો તેઓ જેટલો દૃઢ નિશ્ચય ધરાવતા હતા, એટલો જ પોમ્પે તેને વશમાં લેવાનો ધરાવતો હતો. ત્રણ મહિના પૂર્ણ થતાં, પ્રહાર માટે પૂરતું એવું ભીંતમાં ભંગાણ કરવામાં આવ્યું, અને તે સ્થળ તલવારના બળે કબજે કરવામાં આવ્યું. ત્યારબાદ થયેલા ભયંકર સંહારમાં બાર હજાર માણસો માર્યા ગયા. ઇતિહાસકાર નોંધે છે કે તે એક હૃદયવિદારક દૃશ્ય હતું—યાજકો તે સમયે દૈવી સેવામાં સંલગ્ન હતા, અને શાંત હાથે તથા અડગ હેતુથી પોતાના નિયમિત કાર્યમાં લાગેલા રહ્યા, જાણે આસપાસ ઉદ્ભવેલા ઉગ્ર કોળાહલથી અજાણ હોય; જોકે તેમની આસપાસ સર્વત્ર તેમના મિત્રો સંહાર માટે સમર્પિત કરવામાં આવતાં હતા, અને ઘણાં વખત તો તેમનું પોતાનું લોહી તેમના બલિદાનોના લોહી સાથે ભળી જતું હતું.”

> “યુદ્ધનો અંત લાવ્યા પછી, પોમ્પેએ યરુશાલેમની દીવાલો ધરાશાયી કરી, ઘણા શહેરોને યહૂદિયાના અધિકારક્ષેત્રમાંથી સીરિયાના અધિકારક્ષેત્ર હેઠળ સ્થાનાંતરિત કર્યા, અને યહૂદીઓ પર કર લાદ્યો. આ રીતે પ્રથમ વાર યરુશાલેમ વિજય દ્વારા તે સત્તાના હાથમાં મૂકાયું, જેણે “મહિમામય દેશ”ને પોતાની લોખંડી પકડમાં ત્યાં સુધી જકડી રાખવાનો હતો જ્યાં સુધી તેને સંપૂર્ણપણે ભસ્મ ન કરી નાખે.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 259, 260.

આ અભ્યાસને અમે અમારા આવતા લેખમાં આગળ ચાલુ રાખીશું.

> ઈશ્વરના લોકોમાં કોઈ વિવાદ અથવા ઉશ્કેરાટ નથી, એ હકીકતને તેઓ શુદ્ધ સિદ્ધાંતને દૃઢતાપૂર્વક પકડી રાખે છે તેવું નિશ્ચિત પ્રમાણ માનવું જોઈએ નહીં. એ ભય રાખવાનો કારણ છે કે કદાચ તેઓ સત્ય અને ભૂલ વચ્ચે સ્પષ્ટ ભેદ કરતી વેળાએ જાગૃત નથી. જ્યારે શાસ્ત્રોના અનુસંધાનથી કોઈ નવા પ્રશ્નો ઊભા થતા નથી, જ્યારે એવો કોઈ મતભેદ ઉદ્ભવતો નથી જે માણસોને પોતે સત્ય ધરાવે છે તેની ખાતરી કરવા માટે બાઇબલનું સ્વયં અનુસંધાન કરવા પ્રેરિત કરે, ત્યારે પ્રાચીન સમયની જેમ આજેય ઘણા લોકો પરંપરાને જ પકડી રાખશે અને તેઓ શું ઉપાસે છે તે જાણ્યા વિના ઉપાસના કરશે.

> “મને દર્શાવવામાં આવ્યું છે કે વર્તમાન સત્યનું જ્ઞાન હોવાનો દાવો કરતા ઘણાં લોકો તેઓ શું માને છે તે જાણતા નથી. તેઓ પોતાના વિશ્વાસના પુરાવાઓ સમજતા નથી. વર્તમાન સમય માટેના કાર્યનું તેમને યોગ્ય મૂલ્યાંકન નથી. જ્યારે પરીક્ષાનો સમય આવશે, ત્યારે આજે અન્ય લોકોને ઉપદેશ આપતા કેટલાક લોકો, તેઓ ધારેલા મતોની તપાસ કરતાં, જાણી કાઢશે કે ઘણી બાબતો એવી છે જેના માટે તેઓ કોઈ સંતોષકારક કારણ આપી શકતા નથી. આ રીતે પરીક્ષિત થવા સુધી તેઓ પોતાની મહાન અજ્ઞાનતાને જાણતા નહોતા. અને ચર્ચમાં ઘણા લોકો એવા છે કે તેઓ સહજ રીતે માની લે છે કે તેઓ શું માને છે તે સમજે છે; પરંતુ, વિવાદ ઊભો થાય ત્યાં સુધી, તેઓ પોતાની જ નિર્બળતા જાણતા નથી. જ્યારે સમાન વિશ્વાસ ધરાવનારાઓથી અલગ કરવામાં આવશે અને પોતાના વિશ્વાસનું સ્પષ્ટીકરણ કરવા માટે એકલા અને સ્વતંત્ર રીતે ઊભા રહેવા મજબૂર બનશે, ત્યારે તેઓ આશ્ચર્યચકિત થશે કે જેને તેઓ સત્ય તરીકે સ્વીકાર્યું હતું તે વિશે તેમની કલ્પનાઓ કેટલી ગૂંચવણભરી છે. નિશ્ચિત છે કે આપણા વચ્ચે જીવંત ઈશ્વરથી વિમુખ થવું અને મનુષ્યો તરફ વળી જવું થયું છે, જેથી દૈવી જ્ઞાનના સ્થાને માનવીય જ્ઞાન મૂકવામાં આવ્યું છે.”

> “દેવ પોતાના લોકોને જાગૃત કરશે; જો અન્ય સાધનો નિષ્ફળ જાય, તો તેમના વચ્ચે વિધર્મ પ્રવેશ કરશે, જે તેમને છાંટી કાઢશે અને ભૂસીને ઘઉંથી અલગ કરશે. પ્રભુ પોતાના વચન પર વિશ્વાસ રાખનાર સર્વને નિંદ્રામાંથી જાગવા બોલાવે છે. આ સમય માટે યોગ્ય એવું અમૂલ્ય પ્રકાશ આવ્યું છે. તે બાઈબલનું સત્ય છે, જે આપણા પર તત્કાળ આવી પડેલા જોખમોને દર્શાવે છે. આ પ્રકાશ આપણને શાસ્ત્રોના પરિશ્રમપૂર્વક અભ્યાસ કરવા અને આપણે ધારણ કરેલી માન્યતાઓની અત્યંત ગંભીર તપાસ કરવા દોરવો જોઈએ. દેવ ઇચ્છે છે કે સત્યના તમામ પાસાઓ અને સ્થાનોનું પ્રાર્થના અને ઉપવાસ સાથે સંપૂર્ણ અને અવિરત અન્વેષણ કરવામાં આવે. વિશ્વાસીઓએ સત્ય શું છે તે વિષે કલ્પનાઓ અને અસ્પષ્ટ વિચારણાઓમાં આરામ ન કરવો જોઈએ. તેમની શ્રદ્ધા દેવના વચન પર દૃઢપણે સ્થાપિત હોવી જોઈએ, જેથી જ્યારે પરીક્ષાનો સમય આવશે અને તેઓ પોતાના વિશ્વાસનો જવાબ આપવા સભાઓ સમક્ષ લાવવામાં આવશે, ત્યારે તેઓ વિનમ્રતા અને ભય સાથે પોતાના અંદરના આશાનો હેતુ રજૂ કરી શકે.”

> “ઉત્તેજિત કરો, ઉત્તેજિત કરો, ઉત્તેજિત કરો. અમે વિશ્વ સમક્ષ જે વિષયો રજૂ કરીએ છીએ, તેઓ અમારા માટે સજીવ વાસ્તવિકતા હોવા જોઈએ. જે સિદ્ધાંતોને અમે વિશ્વાસના મૂળભૂત લેખો ગણીએ છીએ, તેમની રક્ષા કરતાં સમયે આપણે કદી પણ એવા તર્કોનો ઉપયોગ કરવાની જાતને પરવાનગી આપવી જોઈએ નહીં, જે સંપૂર્ણપણે યથાર્થ ન હોય. આવા તર્કો વિરોધીને મૌન કરાવવામાં ઉપયોગી થઈ શકે, પરંતુ તેઓ સત્યને માન આપતા નથી. આપણે એવા દૃઢ તર્કો રજૂ કરવા જોઈએ, જે માત્ર અમારા વિરોધીઓને મૌન જ ન કરે, પરંતુ અતિ નિકટ અને અતિ સૂક્ષ્મ તપાસને પણ સહન કરી શકે. જેઓએ પોતાને વાદવિવાદી તરીકે શિક્ષિત કર્યા છે, તેમની સાથે મોટો ભય છે કે તેઓ દેવના વચનને નિષ્પક્ષતાથી સંભાળશે નહીં. વિરોધીનો સામનો કરતાં સમયે, તેના મનમાં ખાતરી જાગે તે રીતે વિષયો રજૂ કરવાનો આપણો ગંભીર પ્રયત્ન હોવો જોઈએ, માત્ર વિશ્વાસીને આત્મવિશ્વાસ આપવાનો પ્રયત્ન નહીં.”

> “મનુષ્યની બૌદ્ધિક પ્રગતિ ભલે જેટલી હોય, તે એક ક્ષણ માટે પણ એવો વિચાર ન કરે કે વધુ પ્રકાશ માટે શાસ્ત્રોના સઘન અને સતત અનુસંધાનની કોઈ જરૂર નથી. એક પ્રજા તરીકે આપણામાંના દરેકને વ્યક્તિગત રીતે ભવિષ્યવાણીના વિદ્યાર્થી બનવા માટે બોલાવવામાં આવ્યા છીએ. આપણે ગંભીર ઉત્સુકતાથી જાગૃત રહેવું જોઈએ જેથી દેવ આપણાં સમક્ષ જે કોઈ પ્રકાશકિરણ રજૂ કરે તેને આપણે ઓળખી શકીએ. આપણે સત્યની પ્રથમ ઝલકોને ગ્રહણ કરવી છે; અને પ્રાર્થનાભર્યા અભ્યાસ દ્વારા વધુ સ્પષ્ટ પ્રકાશ પ્રાપ્ત થઈ શકે છે, જેને પછી અન્ય લોકો સમક્ષ રજૂ કરી શકાય.”

> “જ્યારે દેવના લોકો નિશ્ચિંત હોય અને પોતાના વર્તમાન પ્રકાશથી સંતોષ પામેલા હોય, ત્યારે આપણે નિશ્ચિત રહી શકીએ કે તે તેમને અનુકૂળ માનશે નહીં. તેની ઇચ્છા એ છે કે તેઓ તેમના માટે પ્રગટતા વધતા અને સતત વધતા પ્રકાશને પ્રાપ્ત કરવા માટે સદાય આગળ વધતા રહે. ચર્ચની વર્તમાન મનોદશા દેવને પ્રસન્ન કરતી નથી. તેમાં એવી આત્મવિશ્વાસભરી ભાવના પ્રવેશી આવી છે કે જેના કારણે તેઓને વધુ સત્ય અને વધુ મહાન પ્રકાશની કોઈ આવશ્યકતા અનુભવાતી નથી. આપણે એવા સમયમાં જીવીએ છીએ જ્યારે શેતાન જમણી બાજુએ અને ડાબી બાજુએ, આગળ અને પાછળ—અમારી ચારે તરફ કાર્યરત છે; અને છતાં આપણે એક પ્રજા તરીકે નિદ્રાધીન છીએ. દેવ ઇચ્છે છે કે એવો સ્વર સંભળાય જે તેના લોકોને ક્રિયામાં ઉદ્દીપિત કરે.” Testimonies, volume 5, 707, 708.

Back to Articles