Article

# એલિયાહ – સંખ્યા તેર

છેતાલીસ

Author

Jeff Pippenger

Published

October 19, 2023

Formats

PDF
Word

અગાઉના લેખમાં અમે એલિયાહને 1798 થી 1844 ના ઇતિહાસ સાથે સમાનાંતર ગોઠવી રહ્યા હતા. જ્યારે પ્રથમ દેવદૂતનો સંદેશ પ્રગટ કરવા માટે વિલિયમ મિલરને ઊભા કરવામાં આવ્યા, ત્યારે એલિયાહ પ્રતીકાત્મક રીતે તે ઇતિહાસમાં પ્રવેશે છે. સારેફતની વિધવા એક વિશ્વાસુ કલીસિયાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે બે લાકડાં—અથવા બે રાષ્ટ્રો—એકત્ર કરી રહી છે, જે 22 ઑક્ટોબર, 1844ના દિવસે એક રાષ્ટ્ર બનવાના હતા.

> અને તેઓને કહો, પ્રભુ યહોવા એમ કહે છે: જુઓ, હું ઇઝરાયલના સંતાનોને અન્યજાતિઓના મધ્યમાંથી, જ્યાં જ્યાં તેઓ ગયા છે ત્યાંથી લઈ આવીશ, અને તેઓને ચારે બાજુથી ભેગા કરી તેઓના પોતાના દેશમાં લાવીશ: અને હું તેઓને ઇઝરાયલના પર્વતો પરના દેશમાં એક જ જાતિ બનાવીશ; અને તેઓ સર્વ ઉપર એક જ રાજા રાજ કરશે: અને તેઓ હવે પછી બે જાતિઓ રહેશે નહિ, અને કદી પણ બે રાજ્યોમાં વહેંચાયેલા રહેશે નહિ: અને તેઓ હવે પછી પોતાના મૂર્તિઓથી, પોતાની ઘૃણાસ્પદ વસ્તુઓથી, કે પોતાના કોઈપણ અપરાધોથી પોતાને અશુદ્ધ કરશે નહિ: પરંતુ હું તેઓને તેઓના સર્વ નિવાસસ્થાનોમાંથી, જેમાં તેમણે પાપ કર્યું છે, બચાવીશ, અને તેઓને શુદ્ધ કરીશ: આમ તેઓ મારા લોકો થશે, અને હું તેઓનો દેવ બનીશ. અને મારો સેવક દાવિદ તેઓ ઉપર રાજા થશે; અને તેઓ સૌને એક જ પાલક હશે: તેઓ મારા ન્યાયોમાં ચાલશે, અને મારી વિધિઓનું પાલન કરશે, અને તે પ્રમાણે આચરણ કરશે. અને હું મારા સેવક યાકૂબને જે દેશ આપ્યો હતો, જેમાં તમારા પિતૃઓ વસ્યા હતા, તેમાં તેઓ વસશે; હા, તેઓ, અને તેઓના સંતાનો, અને તેઓના સંતાનોના સંતાનો સદાકાળ ત્યાં વસશે: અને મારો સેવક દાવિદ સદાકાળ તેઓનો રાજકુમાર રહેશે. વધુમાં, હું તેઓ સાથે શાંતિની વાચા બાંધીશ; તે તેઓ સાથે સનાતન વાચા થશે: અને હું તેઓને સ્થાપીશ, અને તેઓને વધારીશ, અને મારા પવિત્રસ્થાનને તેઓના મધ્યમાં સદાકાળ માટે સ્થાપીશ. મારો નિવાસસ્થાન પણ તેઓ સાથે રહેશે: હા, હું તેઓનો દેવ થઈશ, અને તેઓ મારા લોકો થશે. અને જ્યારે મારું પવિત્રસ્થાન તેઓના મધ્યમાં સદાકાળ માટે રહેશે, ત્યારે અન્યજાતિઓ જાણશે કે હું યહોવા ઇઝરાયલને પવિત્ર કરું છું. હઝકિયેલ 37:21–28.

હિઝકિયેલ અનેક આશીર્વાદોને ઓળખાવે છે, જે બે લાકડીઓને વચનરૂપે આપવામાં આવ્યા છે—એ બે જાતિઓને, જે એક જાતિ બને છે. આપણે આ આશીર્વાદોમાંથી ચારનો વિચાર કરીને શરૂઆત કરીશું, જેમને સિસ્ટર વ્હાઇટે ચાર “આવણીઓ” તરીકે ચિહ્નિત કર્યા છે; અને આ બધી એક જ સમયે, ૨૨ ઓક્ટોબર, ૧૮૪૪ના દિવસે, પૂર્ણ થઈ હતી.

> “પવિત્રસ્થાનના શુદ્ધિકરણ માટે આપણા મહાયાજક તરીકે ખ્રિસ્તનું અતિપવિત્ર સ્થાને આવવું, જે દાનિયેલ 8:14 માં દર્શાવવામાં આવ્યું છે; મનુષ્યપુત્રનું યુગાનુયુગના પ્રાચીન સમક્ષ આવવું, જેમ દાનિયેલ 7:13 માં રજૂ કરવામાં આવ્યું છે; અને પ્રભુનું પોતાના મંદિર પર આવવું, જેની ભવિષ્યવાણી માલાખીએ કરી છે—આ બધું એક જ ઘટનાના વર્ણનો છે; અને આ જ ઘટના મથિ 25 ની દસ કન્યાઓના દૃષ્ટાંતમાં ખ્રિસ્તે વર્ણવેલા વરરાજાના લગ્ન માટેના આગમન દ્વારા પણ પ્રતિનિધિત્વ પામે છે.” The Great Controversy, 426.

સિસ્ટર વ્હાઇટ જે પ્રથમ “આગમન”નો ઉલ્લેખ કરે છે, તે “પવિત્રસ્થાનની શુદ્ધિ” માટે મહાયાજકના આગમનનો છે, જે તેવીસ સો વર્ષના અંતે થવાનું હતું। તે વચન દાનિયેલ આઠમો અધ્યાયની તેરમી કલમમાં પૂછાયેલા પ્રશ્નનો ઉત્તર આપે છે, જેમાં પૂછવામાં આવે છે, “નિત્ય બલિદાન વિશેની, અને વિનાશ લાવનાર અતિક્રમણ વિશેની, જેથી પવિત્રસ્થાન અને સેનાદળ બંને પગ નીચે ચગદાઈ જાય, તે દર્શન કેટલા સમય સુધી રહેશે?” ચૌદમી કલમ દર્શાવે છે કે પવિત્રસ્થાનની શુદ્ધિ તેવીસ સો વર્ષના અંતે શરૂ થવાની હતી। એઝેકિએલ કહે છે કે દેવ “ઇઝરાયલનાં સંતાનોને તેઓ જ્યાં જ્યાં અન્યજાતિઓમાં ગયા હોય ત્યાંથી લઈ આવશે, અને તેમને ચારે બાજુથી એકત્ર કરશે, … અને જે જાતિ એકત્ર કરવામાં આવશે તે પછી પોતાને અશુદ્ધ નહીં કરે,” કારણ કે દેવ “તેમને શુદ્ધ કરશે; અને તેઓ મારા લોકો થશે, અને હું તેમનો દેવ થઈશ।”

૨૨ ઓક્ટોબર, ૧૮૪૪ના દિવસે, સિસ્ટર વ્હાઇટે જે બીજા “આગમન”નો ઉલ્લેખ કર્યો હતો, તે દાનિયેલના સાતમા અધ્યાયની તેરમી કલમની પરિપૂર્ણતા હતી, જે બતાવે છે કે મનુષ્યપુત્ર રાજ્ય પ્રાપ્ત કરવા માટે અતિપ્રાચીન પાસે આવશે. યહેઝ્કેલ કહે છે કે દેવ “તેમને ઇઝરાયલના પર્વતો ઉપરના દેશમાં એક જ જાતિ બનાવશે; અને એક જ રાજા તેઓ સર્વ પર રાજા થશે.” યહેઝ્કેલ ખ્રિસ્તને “દાવિદ” નામથી રાજા તરીકે દર્શાવે છે, જ્યારે તે કહે છે કે “મારો સેવક દાવિદ તેઓ પર રાજા થશે.” તે વધુમાં એ પણ દર્શાવે છે કે ખ્રિસ્ત, દાવિદ તરીકે, તેમનો “એક જ ધારિયો” થશે, અને તેનો “સેવક દાવિદ” પણ “સદાકાળ તેમનો રાજકુમાર રહેશે.” વ્યાખ્યા મુજબ, રાજાને રાજા તરીકેની તેની ઉપાધિ જરૂરી છે, અને તેના શાસન માટે રાજ્યસત્તા તથા તેના રાજ્યના પ્રજાજનો જરૂરી છે. જો પ્રજાજનો ન હોય, તો રાજ્ય પણ ન હોય.

> હું રાત્રિના દર્શનોમાં જોતો હતો, અને જુઓ, મનુષ્યપુત્ર જેવો એક આકાશના મેઘો સાથે આવ્યો, અને તે અતિપ્રાચીન દિવસોના સમક્ષ આવ્યો, અને તેઓએ તેને તેમની સમક્ષ નજીક લાવ્યો. અને તેને સત્તા, મહિમા અને રાજ્ય આપવામાં આવ્યું, જેથી સર્વ લોકો, જાતિઓ અને ભાષાઓના લોકો તેની સેવા કરે: તેની સત્તા સદાકાળની સત્તા છે, જે કદી ટળી જશે નહીં, અને તેનું રાજ્ય એવું છે કે જેનો કદી નાશ થશે નહીં. દાનિયેલ 7:13, 14.

સિસ્ટર વ્હાઇટે ઓળખેલું ત્રીજું “આગમન” તે હતું, જ્યારે ખ્રિસ્ત “વચનના દૂત” તરીકે લેવીના પુત્રોને શુદ્ધ કરવા માટે અચાનક પોતાના મંદિરમાં આવ્યા. યહેઝ્કેલ કહે છે કે ખ્રિસ્ત “તેમને શુદ્ધ કરશે; અને તેઓ મારા લોકો થશે, અને હું તેમનો દેવ થઈશ,” અને વધુમાં, તે તેઓ સાથે “શાંતિનો કરાર” કરશે, જે “સનાતન કરાર” થશે. આ કરાર ત્યારે પૂર્ણ થશે, જ્યારે દેવ પોતાનું “પવિત્રસ્થાન તેમની વચ્ચે સ્થાપિત” કરશે, અને “જાતિઓ જાણશે કે હું યહોવા ઇઝરાયલને પવિત્ર કરું છું, જ્યારે મારું પવિત્રસ્થાન તેમની વચ્ચે હશે.”

> જો, હું મારો દૂત મોકલીશ, અને તે મારા આગળનો માર્ગ તૈયાર કરશે; અને જે પ્રભુને તમે શોધો છો તે અચાનક પોતાના મંદિરમા આવશે; હા, વચનના તે દૂતને, જેણે તમે આનંદ માનો છો—જો, તે આવશે, સૈન્યોના યહોવા કહે છે. પરંતુ તેના આગમનના દિવસે કોણ ટકી શકશે? અને જ્યારે તે પ્રગટ થશે ત્યારે કોણ ઊભો રહી શકશે? કારણ કે તે ધાતુ શુદ્ધ કરનારની અગ્નિ જેવો છે, અને ધોબીના સાબુ જેવો છે; અને તે ચાંદી શુદ્ધ કરનાર અને પવિત્ર કરનારની જેમ બેસશે; અને તે લેવીના પુત્રોને શુદ્ધ કરશે, અને તેમને સોનું અને ચાંદીની જેમ નિર્મળ કરશે, જેથી તેઓ યહોવાને ધાર્મિકતામાં અર્પણ ચઢાવે. પછી યહૂદા અને યરુશાલેમનું અર્પણ યહોવાને પ્રસન્ન કરનાર થશે, પ્રાચીન દિવસોમાં જેવું, અને પૂર્વ વર્ષોમાં જેવું. માલાખી 3:1–4.

૧૭૯૮થી ૧૮૪૪ સુધીના ઇતિહાસમાં ખ્રિસ્ત માટે માર્ગ તૈયાર કરનાર દૂત, એટલે કે “વચનના દૂત,” વિલિયમ મિલર દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામેલા એલિયાહ હતા. જ્યારે ખ્રિસ્ત અચાનક પોતાના મંદિરમાં આવ્યા, ત્યારે તેમણે “લેવીના પુત્રો”ને “શોધકની અગ્નિ” તરીકે શુદ્ધ કર્યા.

22 ઑક્ટોબર, 1844ના દિવસે પૂર્ણ થયેલું બીજું “આગમન” વરરાજાનું આગમન હતું. એઝેકિયલ બે વખત દર્શાવે છે કે બે લાકડીઓમાંથી એકત્ર કરવામાં આવેલું રાષ્ટ્ર દેવનું “લોકસમૂહ” થશે, અને એ “તેઓનો દેવ” રહેશે. આ લગ્ન દ્વારા પૂર્ણ થયું. 22 ઑક્ટોબર, 1844ના દિવસે પૂર્ણ થયેલી જે ચાર ભવિષ્યવાણીઓને સિસ્ટર વ્હાઇટ ઉલ્લેખ કરે છે, તે બધી એઝેકિયલની બે લાકડીઓની સાક્ષી દ્વારા ઓળખવામાં આવે છે.

એલિયાહ તે સંદેશવાહકનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે વચનના સંદેશવાહક માટે માર્ગ તૈયાર કરે છે. ખ્રિસ્તે યોહાન બાપ્તિસ્તને તે સંદેશવાહક તરીકે ઓળખાવ્યો, જેણે તેમના પ્રથમ આગમન માટે માર્ગ તૈયાર કર્યો. સિસ્ટર વ્હાઇટે વિલિયમ મિલરને એલિયાહ તરીકે ઓળખાવ્યો, અને મિલરે ખ્રિસ્તને “મહાયાજક,” “માનવપુત્ર,” “વચનનો સંદેશવાહક” અને “વરરાજા” તરીકે આવવા માટે માર્ગ તૈયાર કર્યો.

સાડા ત્રણ વર્ષ પછી, એલિયાહ સારેફ્તાથી આવ્યો, જ્યાં તે વિધવા અને તેના પુત્ર સાથે રહ્યો હતો, અને તેણે આહાબને આદેશ કર્યો કે તે સમગ્ર ઇસ્રાએલને કાર્મેલ પર બોલાવે. યહેઝ્કેલ કહે છે કે જ્યારે દેવ પોતાના પવિત્રસ્થાનને તે જાતિના મધ્યમાં સ્થાપિત કરશે, જે બે લાકડાંમાંથી એકત્ર કરવામાં આવી હતી, ત્યારે વિદેશી જાતિઓ જાણશે કે દેવ જ દેવ છે. કાર્મેલ પર્વત પર એલિયાહે ઇસ્રાએલને કહ્યું કે તેઓ પસંદ કરે કે દેવ જ દેવ છે કે બઆલ દેવ છે, પરંતુ તેણે આ પ્રશ્નને માત્ર કોણ સચ્ચો દેવ છે તેના સંદર્ભમાં જ નહીં, પરંતુ કોણ સચ્ચો પ્રભુવક્તા છે તેના સંદર્ભમાં પણ રજૂ કર્યો.

> અને એલિયાહ સર્વ પ્રજાજનોની પાસે આવ્યો અને કહ્યું, “તમે બે મત વચ્ચે કેટલો સમય લંગડાતા રહેશો? જો યહોવા જ દેવ હોય, તો તેની પાછળ ચાલો; પરંતુ જો બઆલ હોય, તો તેની પાછળ ચાલો.” અને લોકોએ તેને એક શબ્દ પણ ઉત્તર આપ્યો નહિ. ત્યારે એલિયાહે પ્રજાજનોને કહ્યું, “હું, હા, હું જ માત્ર યહોવાનો પ્રભુવક્તા બાકી રહ્યો છું; પરંતુ બઆલના પ્રભુવક્તાઓ ચારસો પચાસ પુરુષો છે.” 1 રાજાઓ 18:21, 22.

આખા ઇઝરાયલે, અહાબ સહિત, ત્યારે જાણ્યું કે એલિયાહનો દેવ જ દેવ હતો, જ્યારે સ્વર્ગમાંથી અગ્નિ ઉતર્યો અને એલિયાહની અર્પણને ભસ્મ કરી નાખી. કર્મેલ પર્વત પર અગ્નિનું અવતરણ તે ક્ષણને ચિહ્નિત કરે છે, જ્યારે દેવે બે લાકડીઓથી બનેલા રાષ્ટ્રના મધ્યમાં પોતાનું પવિત્રસ્થાન સ્થાપિત કર્યું. કર્મેલ પર્વત પર અગ્નિનો ચમત્કાર એ દર્શાવતો હતો કે દેવ જ દેવ હતો, અને બઆલ ખોટો દેવ હતો.

સારપ્તામાં થયેલો ચમત્કાર, જ્યારે એલિયાહે વિધવાનાં મૃત પુત્ર પર ત્રણ વાર પોતાને પાથર્યો, તેનાથી તેણીને સાબિત થયું કે એલિયાહ ઈશ્વરનો માણસ હતો; અને કર્મેલ પરનો ચમત્કાર પણ એ જ વાત સિદ્ધ કરતો હતો. કર્મેલની અગ્નિએ માત્ર એટલું જ સાબિત કર્યું નહોતું કે ઈશ્વર ઈશ્વર છે, પરંતુ તેણે એ પણ દર્શાવ્યું કે એલિયાહ બાલના ભવિષ્યવક્તાઓ અને વનોના ભવિષ્યવક્તાઓની વિરુદ્ધમાં ઈશ્વરનો સચ્ચો ભવિષ્યવક્તા હતો. 1840 થી 1844 સુધીના ઇતિહાસમાં, મિલર અને મિલરાઇટ્સ સચ્ચા ભવિષ્યવક્તાઓ હતા તે દર્શાવવામાં આવ્યું, જે ભ્રષ્ટ પ્રોટેસ્ટન્ટવાદના ખોટા ભવિષ્યવક્તાઓની વિરુદ્ધ હતું; જેમણે એ જ ઇતિહાસમાં પ્રગટ કર્યું હતું કે તેઓ યેઝેબેલની પુત્રીઓ હતાં.

કર્મેલ પર એલિયાહ સત્ય પ્રોટેસ્ટન્ટ શિંગડાની ઓળખ કરવાના કાર્યનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, કારણ કે બાઈબલની ભવિષ્યવાણીના છઠ્ઠા રાજ્યને—પ્રકાશિતવાક્ય તેરનું પૃથ્વીનું પશુ—પ્રોટેસ્ટન્ટવાદનું એક શિંગડું અને રિપબ્લિકનવાદનું એક શિંગડું છે, અને તેણે 1798માં જ પોતાનું શાસન શરૂ કર્યું હતું. 1798માં, યેઝેબેલના શાસનના સાડા ત્રણ વર્ષના અંતે, એલિયાહ સારેફતાથી આવ્યો જેથી પૃથ્વીના પશુ પર કયો ચર્ચ પ્રોટેસ્ટન્ટવાદનું શિંગડું હતો તેનો સ્પષ્ટ ભેદ સ્થાપિત કરે.

સારેફાથની વિધવા થિયાતીરાના ઇતિહાસમાંથી લગ્ન તરફ જઈ રહી હતી, જ્યાં તેનું વિધવાપણું દૂર થવાનું હતું. તેનો પુનર્જીવિત થયેલો પુત્ર તેઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે જેઓ દુકાળના ત્રણ અડધા વર્ષ દરમિયાન યેઝેબેલ દ્વારા હત્યા કરાયા હતા. જે બે લાકડીઓ તે અગ્નિ માટે ભેગી કરી રહી હતી, તે શબ્દશઃ ઇઝરાયલના તે બે ઘરો હતા, જેઓને એક જ જાતિ તરીકે ભેગા કરવામાં આવવાના હતા, અને તે જાતિ આત્મિક ઇઝરાયલ હતી. વિધવા તે બે લાકડીઓનો ઉપયોગ અગ્નિ પ્રગટાવવા કરવા જઈ રહી હતી; આ ઘટના કર્મેલ પર અને 22 ઓક્ટોબર, 1844ના રોજ बनी, જ્યારે કરારના દૂતે લેવીના પુત્રોને “શોધકના અગ્નિ” દ્વારા શુદ્ધ કર્યા.

અગ્નિ દેવના આત્માના ઉંડેલાવાનું પ્રતીક છે, જે કાર્મેલ પર અને 22 ઓક્ટોબર, 1844ના દિવસે પરાકાષ્ઠાએ પહોંચેલા મધ્યરાત્રિની પોકારના સમયે બન્યું હતું.

> અને જ્યારે પેન્ટેકોસ્ટનો દિવસ સંપૂર્ણ રીતે આવી પહોંચ્યો, ત્યારે તેઓ બધા એકમનથી એક જ સ્થળે ભેગા હતા. અને અચાનક સ્વર્ગમાંથી પ્રચંડ વેગવાળા પવનના ગર્જના જેવા ધ્વનિનો પ્રકટાવ થયો, અને તેઓ જ્યાં બેઠા હતા તે આખું ઘર તેનાથી ભરાઈ ગયું. અને તેમને અગ્નિ જેવી વિભાજિત જીભાઓ દેખાઈ, અને તે દરેક એકના ઉપર સ્થિર થઈ. અને તેઓ બધા પવિત્ર આત્માથી પરિપૂર્ણ થયા, અને જેમ આત્માએ તેમને ઉચ્ચાર આપવા માંડ્યા તેમ તેઓ વિવિધ ભાષાઓમાં બોલવા લાગ્યા. પ્રેરિતોનાં કૃત્યો 2:1–4.

આત્માનો ઉંડેલો વહેવાર એક સંદેશાની જાહેરાતનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને વિધવા અગ્નિ પ્રગટાવવાની હતી જેથી તે ખાવા માટે થોડું ભોજન તૈયાર કરી શકે, જે એક સંદેશ છે.

> અને હું દેવદૂત પાસે ગયો અને તેને કહ્યું, મને તે નાનું પુસ્તક આપ. અને તેણે મને કહ્યું, તેને લે અને ખાઈ જા; અને તે તારા પેટને કડવું કરી દેશે, પરંતુ તારા મોંમાં તે મધ જેવું મીઠું રહેશે. અને મેં દેવદૂતના હાથમાંથી તે નાનું પુસ્તક લીધું અને તેને ખાઈ ગયું; અને તે મારા મોંમાં મધ જેવું મીઠું હતું; અને જેમ જ મેં તેને ખાધું, તેમ મારું પેટ કડવું થઈ ગયું. પ્રકટીકરણ 10:9, 10.

અહાબ દ્વારા યેઝેબેલને તરત જ પ્રગટ કરવામાં આવેલ સંદેશ એ હતો કે એલિયાહનો દેવ જ સચ્ચો દેવ હતો, કારણ કે અહાબે હમણાં જ એલિયાહના દેવને અગ્નિ દ્વારા ઉત્તર આપતા જોયા હતા. ૨૨ ઑક્ટોબર, ૧૮૪૪ના રોજ તરત જ ખુલ્લો કરવામાં આવેલ સંદેશ ત્રીજા દૂતનો સંદેશ હતો. બંનેમાંથી કોઈપણ પ્રસંગમાં, અહાબ દ્વારા પહોંચાડાયેલ સંદેશ હોય કે ત્રીજા દૂતનો સંદેશ, તે યેઝેબેલને ક્રોધાવેશમાં મૂકી દે છે.

> પરંતુ પૂર્વ તરફથી અને ઉત્તર તરફથી આવતા સમાચાર તેને વ્યાકુળ કરશે; તેથી તે મહા ક્રોધ સાથે ઘણાંને નાશ કરવા અને સંપૂર્ણ રીતે વિનાશ કરવા નીકળશે. દાનિયેલ 11:44.

દાનિયેલમાં ઉલ્લેખાયેલું “પૂર્વ અને ઉત્તર તરફથી આવતા સમાચાર” તે એવો સંદેશ દર્શાવે છે, જે ઉત્તરનો રાજા, એટલે યેઝેબેલ,ને ક્રોધિત કરે છે, અને તે પૃથ્વીના ઇતિહાસના અંતિમ સતાવણાની શરૂઆત કરે છે. તે સંદેશ આહાબ દ્વારા યેઝેબેલને પહોંચાડાયેલા સંદેશથી પ્રતિનિધિત્વ પામ્યો હતો, તેમજ 1844માં ન્યાયના પ્રારંભ સમયે ત્રીજા દૂતના સંદેશના આગમનથી પણ.

> અને આહાબે એલિયાએ જે કંઈ કર્યું હતું તે સર્વ ઈઝેબેલને કહ્યું, અને તે પણ કે તેણે સર્વ પ્રબોધકોને તલવારથી કેવી રીતે મારી નાખ્યા હતા. ત્યારે ઈઝેબેલે એલિયા પાસે દૂત મોકલીને કહાવ્યું, જો હું આવતીકાલે આ જ સમયે તારું પ્રાણ તેમના પૈકીના એકના પ્રાણ જેવું ન કરું, તો દેવો મને તેમ જ કરે, અને તેથી પણ વધુ કરે. 1 રાજાઓ 19:1, 2.

એલિયાહ, એક પ્રતીક તરીકે, ૫૩૮ થી ૧૭૯૮ સુધીના અરણ્યકાળ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે. ત્યાર પછી ૧૭૯૮માં, એલિયાહ ઇતિહાસમાં વિલિયમ મિલર તરીકે પ્રગટ થાય છે. ૧૮૪૪માં, એલિયાહ મધ્યરાત્રિના રોદનનો અગ્નિ સ્વર્ગમાંથી નીચે બોલાવી રહ્યો છે. ત્યારબાદ ૧૮૬૩માં, એલિયાહ અને તેનો સંદેશ નકારવામાં આવ્યા. તેનો સંદેશ મોશેનો “સાત વખત”નો સંદેશ હતો, જે યહેઝ્કેલની બે લાકડીઓના સંદેશ દ્વારા પણ પ્રતિનિધિત્વ પામે છે. તેમની વિખેરણના અંતે આ બે લાકડીઓનું એકત્ર થવું સારપતાની વિધવાના સંદેશ હતું, અને ભોજન તૈયાર કરતાં પહેલાં તેણે તે બે લાકડીઓ એકત્ર કરી.

જેમ્સ અને એલેન વ્હાઇટના અનુસાર, મિલરાઇટ એડ્વેન્ટિઝમ 1856માં લાઉદિકીયન એડ્વેન્ટિઝમ બન્યું, અને ત્યારબાદ જ્યારે તેમણે 1863માં મૂસાના “સાત વખત” વિષે એલિયાહના સંદેશને અસ્વીકાર કર્યો, ત્યારે 1856માં દેવ જે “સાત વખત” અંગેના જ્ઞાનની વૃદ્ધિ પ્રગટ કરવા ઇચ્છતા હતા (હાયરમ એડસનની આઠ અધૂરી લેખમાળાના માધ્યમથી) તેને સમજવાની તર્કસંગત ક્ષમતા તેમણે દૂર કરી દીધી. દેવદૂતોને વિલિયમ મિલરને એકત્રિત કરાવેલી સત્યોની આધારભૂત વ્યવસ્થાને તેઓ તર્કની અનિવાર્યતા દ્વારા ખંડિત કરવાનું આરંભ કરવા માટે મજબૂર બન્યા. મિલરે શોધેલો પ્રથમ ‘પથ્થર’ એ આધારશિલા હતો, જેના ઉપર લાઉદિકીયન એડ્વેન્ટિઝમ તેના સમગ્ર ઇતિહાસ દરમિયાન અથડાતું રહ્યું. સત્યના તે પ્રથમ પથ્થરના અસ્વીકારથી લાઉદિકીયાની અંધતા ઉત્પન્ન થઈ, જે એક એવું લક્ષણ છે કે જેનો ઉપચાર શક્ય છે, પરંતુ તેનો ભાગ્યે જ અનુસરણ કરવામાં આવે છે.

૨૨ ઓક્ટોબર, ૧૮૪૪ના રોજ શરૂ થયેલું મંદિરનું શુદ્ધિકરણ, દાનિયેલ ૮:૧૩માં પવિત્રસ્થાન સાથે પગતળે રૌંદાઈ ગયેલા “સૈન્ય”ના શુદ્ધિકરણને પણ સમાવે છે. સૈન્યનું પ્રતીક સારેફથની વિધવાએ અગ્નિ માટે ભેગી કરેલી “બે લાકડીઓ” દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યું હતું. એ બે લાકડીઓ પ્રાચીન શાબ્દિક ઇઝરાયેલના બે ઘરો હતાં. શાબ્દિક એફ્રાઈમ અને યહૂદા, ન્યાયના આરંભ સમયે કરારના દૂત દ્વારા એક આધ્યાત્મિક રાષ્ટ્રમાં ભેગા કરવામાં આવવાના અને શુદ્ધ કરવામાં આવવાના હતા. એ બે રાષ્ટ્રો જ તે “સૈન્ય” હતાં, જે પગતળે રૌંદાઈ ગયું હતું.

એઝેકિએલનું વચન એવું હતું કે દેવ “ઇઝરાયલના સંતાનોને જાતિઓની વચ્ચેમાંથી, જ્યાં જ્યાં તેઓ ગયા હોય ત્યાંથી લઈ આવશે”, અને તેઓને “એકત્ર કરશે” “અને તેઓને તેમના પોતાના દેશમાં લાવશે.” શાબ્દિક ઇઝરાયલનો દેશ એ મહિમાવંત દેશ, અથવા વચનનો દેશ, અથવા યહૂદા હતો. ઈ.સ. 1798માં આધ્યાત્મિક મહિમાવંત દેશ, પ્રકાશન અધ્યાય તેરનાં બે શિંગડાં ધરાવતા પૃથ્વીના પશુનો દેશ હતો.

> જે દિવસે મેં તેમને માટે શોધી કાઢેલી, દૂધ અને મધથી વહેતી, સર્વ દેશોની શોભા એવી ભૂમિમાં તેમને મિસરની ભૂમિમાંથી બહાર લાવવા માટે તેમના સમક્ષ મારો હાથ ઊંચો કર્યો હતો.... છતાં પણ મેં અરણ્યમાં તેમના વિષે મારો હાથ ઊંચો કરીને કહ્યું કે હું તેમને તે ભૂમિમાં લઈ જઈશ નહીં, જે મેં તેમને આપી હતી, દૂધ અને મધથી વહેતી, સર્વ દેશોની શોભા એવી. હઝકિયેલ 20:6, 15.

ઇઝરાયેલનાં બે શાબ્દિક ગૃહો તે દેશમાં નિવાસ કરતાં હતાં, જે “સર્વ દેશોની મહિમા” હતો, તે દેશ જે “દૂધ અને મધથી” “વહી” રહ્યો હતો. જ્યારે ઇઝરાયેલનાં તે બે શાબ્દિક ગૃહો આધ્યાત્મિક ઇઝરાયેલ તરીકે એકત્ર કરવામાં આવ્યા, ત્યારે તેમને તેમના પોતાના દેશમાં સ્થાપિત કરવામાં આવવાનો વચન આપવામાં આવ્યો હતો. આધ્યાત્મિક “મહિમાવંત દેશ” એ સ્થળ છે જ્યાં પૃથ્વીપશુના શાસનકાળ દરમિયાન આરંભે મિલેરાઇટોના આંદોલન અને અંતે એકસો ચુંમાલીસ હજારના આંદોલન સ્થિત છે. એકસો ચુંમાલીસ હજારનું પ્રતિનિધિત્વ કરતું આંદોલન માત્ર પૃથ્વીપશુના દેશમાં જ ઉભું કરવામાં આવી શકતું હતું. અન્ય કોઈ દેશમાંથી ત્રીજા દૂતનું આંદોલન હોવાનો દાવો કરતું આંદોલન ખોટું છે, કારણ કે આલ્ફા અને ઓમેગા હંમેશા અંતને આરંભ દ્વારા દર્શાવે છે.

> ઈશ્વરની અદ્વિતીય કરુણાઓ અને આશીર્વાદો આપણા રાષ્ટ્ર પર વરસાવવામાં આવ્યા છે; તે સ્વતંત્રતાની ભૂમિ અને સમગ્ર પૃથ્વીની મહિમા રહ્યું છે. પરંતુ ઈશ્વરને કૃતજ્ઞતા અર્પણ કરવાની બદલે, ઈશ્વર અને તેમની વ્યવસ્થાને માન આપવાની બદલે, અમેરિકાના નામધારી ખ્રિસ્તીઓ ગર્વ, લોભ અને સ્વયંસંપૂર્ણતાથી ખમીરાઈ ગયા છે....

> “એવો સમય આવી ગયો છે જ્યારે ન્યાય રસ્તાઓમાં પડી ગયો છે, અને સમતા પ્રવેશી શકતી નથી, અને જે દુષ્ટતાથી દૂર થાય છે તે પોતે જ શિકાર બની જાય છે. પરંતુ યહોવાનો ભુજ ટૂંકો થયો નથી કે તે ઉગાર કરી ન શકે, અને તેનું કાન ભારેલું થયું નથી કે તે સાંભળી ન શકે. સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકાના લોકો એક અનુકૃહિત લોકો રહ્યા છે; પરંતુ જ્યારે તેઓ ધાર્મિક સ્વતંત્રતાને મર્યાદિત કરશે, પ્રોટેસ્ટન્ટવાદનો ત્યાગ કરશે, અને પોપવાદને માન્યતા આપશે, ત્યારે તેમના અપરાધનું માપ પૂરું થશે, અને ‘રાષ્ટ્રીય ધર્મત્યાગ’ સ્વર્ગના પુસ્તકોમાં નોંધવામાં આવશે. આ ધર્મત્યાગનું પરિણામ રાષ્ટ્રીય વિનાશ હશે.” Review and Herald, May 2, 1893.

દાનિયેલ અધ્યાય આઠ, વચનો તેર અને ચૌદ, પવિત્રસ્થાન તથા સેનાદળ—બન્નેના પદતળે ચૂર થવાનો ઉલ્લેખ કરે છે. સેનાદળ શાબ્દિક ઇઝરાયલના બે ગૃહો હતા. અંધકારયુગના એક હજાર બે સો સાઠ વર્ષ દરમિયાન યરુશાલેમ પદદલિત થયું હતું.

> અને મને દંડ સમાન એક નળકાંઠો આપવામાં આવ્યો; અને દેવદૂત ઊભો રહીને કહેવા લાગ્યો, ઊઠ, અને દેવના મંદિરને, અને વેદીને, તથા તેમાં ઉપાસના કરનારાઓને માપ. પરંતુ મંદિરની બહારનો પ્રાંગણ છોડીને દે, અને તેને માપશો નહિ; કારણ કે તે અન્યજાતિઓને આપવામાં આવ્યો છે; અને તેઓ બિયાલીસ મહિના સુધી પવિત્ર નગરને પગ નીચે દબાવી રાખશે. પ્રકાશિત વાક્ય 11:1, 2.

પ્રકાશનના અધ્યાય અગિયારમાં યોહાનને માત્ર મંદિર જ નહીં, પરંતુ “જેઓ તેમાં ઉપાસના કરે છે તેઓને પણ” માપવાનો આદેશ આપવામાં આવ્યો છે. જ્યારે યોહાનને મંદિર અને તેમાં ઉપાસના કરનારાઓને માપવાનો આદેશ આપવામાં આવ્યો, ત્યારે તે ભવિષ્યવાણીરૂપે ૨૨ ઓક્ટોબર, ૧૮૪૪ની ઘટનાસ્થિતિમાં સ્થિત હતો.

> અને મેં દેવદૂતના હાથમાંથી તે નાનું પુસ્તક લીધું, અને તેને ખાઈ નાખ્યું; અને તે મારા મોઢામાં મધ જેવું મીઠું હતું; અને જેમ જ મેં તેને ખાધું, તેમ મારું પેટ કડવું થયું. પ્રકટીકરણ 10:10.

પ્રકાશનના દસમું અધ્યાયની દસમી વાચામાં, યોહાને 22 ઑક્ટોબર, 1844ની કડવી નિરાશાનું પ્રતિનિધિત્વ કર્યું, અને તેને તરત જ પવિત્રસ્થાન તથા સૈન્ય—બન્નેને માપવા માટે કહેવામાં આવ્યું. દાનિયેલ આઠ અને તેરમી વાચાના પ્રશ્નનો વિષય પવિત્રસ્થાન તથા સૈન્ય—બન્નેના પગ નીચે ત્રાંપળાતા રહેવાનો છે. યોહાન અમને જાણ કરે છે કે “જાતિઓ”એ “બિયાલીસ મહિના” સુધી “પવિત્ર નગર”ને “પગ નીચે રુંદવાનું” હતું. તે બિયાલીસ મહિના એલિયાહના સાડા ત્રણ વર્ષ હતા. તે 538થી 1798 સુધીનો અંધકારયુગ હતો. પ્રતીકાત્મક રીતે 22 ઑક્ટોબર, 1844માં ઊભેલા યોહાનને કહેવામાં આવ્યું કે બાહ્ય પ્રાંગણને છોડી દે અને “તેને માપશો નહીં, કેમ કે તે જાતિઓને આપવામાં આવ્યું હતું, અને તેઓ પવિત્ર નગરને બિયાલીસ મહિના સુધી પગ નીચે રુંદશે.”

જ્યારે યોહાનને “મંદિર, અને બલિપીઠ, અને તેમાં ઉપાસના કરનારાઓને” માપવા કહેવામાં આવ્યું, ત્યારે દાનિયેલ અધ્યાય આઠ અને પદ તેરનાં શબ્દોમાં, તેને પવિત્રસ્થાન અને સેનાને માપવા કહેવામાં આવ્યું હતું. જો યોહાનને બારસો સાઠ વર્ષોની ગણતરી ‘ન’ કરવા કહેવામાં આવ્યું હોય, તો તેને 1798થી 1844માં જ્યાં તે ઊભો હતો ત્યાં સુધી માપવું હતું. 1798થી 1844 સુધીનું માપ લેવાતાં, તે છેતાલીસ વર્ષ દર્શાવે છે. છેતાલીસ વર્ષોની શરૂઆત 1798માં હતી, જ્યારે ઇઝરાયલના ઉત્તર ગૃહ વિરુદ્ધ મૂસાના “સાત વખત” પૂર્ણ થયા. છેતાલીસ વર્ષોનો અંત 1844માં હતો, જ્યારે ઇઝરાયલના દક્ષિણ ગૃહ વિરુદ્ધ મૂસાના “સાત વખત” પૂર્ણ થયા. યોહાનનું માપ છેતાલીસ વર્ષોને સમાન છે. સંખ્યા છેતાલીસ મંદિરનું પ્રતીક છે. ઈસુએ કહ્યું, “આ મંદિરને નષ્ટ કરો, અને હું તેને ત્રણ દિવસમાં ફરી ઊભું કરી દઈશ,” પરંતુ વાદવિવાદ કરનાર યહૂદીઓએ દલીલ કરી કે મંદિર છેતાલીસ વર્ષમાં બાંધવામાં આવ્યું હતું.

> ઈસુએ તેમને ઉત્તર આપ્યો, “આ મંદિરસ્થાનને ઢાળી નાખો, અને હું તેને ત્રણ દિવસમાં ફરી ઊભું કરી દઈશ.” ત્યારે યહૂદીઓએ કહ્યું, “આ મંદિરસ્થાન બાંધવામાં છિયાલીસ વર્ષ લાગ્યાં છે, અને તું તેને ત્રણ દિવસમાં ફરી ઊભું કરશે?” પરંતુ તે પોતાના દેહના મંદિરસ્થાન વિષે બોલ્યો હતો. યોહાન 2:19–21.

આદમના પતન પછી, તેની સર્વ વારસાગત અધોગતિઓ સહિત, ઈસુએ આદમનું દેહધારણ કર્યું, જેથી જેમ તેમણે વિજય મેળવ્યો તેમ આપણે પણ વિજય પ્રાપ્ત કરી શકીએ તે માટે તેઓ એક દાખલો સ્થાપિત કરે. બે સાક્ષીઓના આધારે, એવો ઉપદેશ આપવો કે ખ્રિસ્તના દેહમાં ચાર હજાર વર્ષના પાપથી ઉપજેલી વારસાગત અધોગતિઓ નહોતી, એ બાબેલનું દ્રાક્ષારસ પ્રચાર કરવું છે; કારણ કે એવો ઉપદેશ આપવો કે ખ્રિસ્તે તે વારસાગત દુર્બળતાઓ સ્વીકારી નહોતી, એ કેથોલિક ધર્મનો એક મુખ્ય સિદ્ધાંત છે.

> અને જે દરેક આત્મા એ સ્વીકારતો નથી કે ઈસુ ખ્રિસ્ત દેહમાં આવી ચૂક્યા છે, તે દેવનો નથી; અને આ એ જ પ્રતીખ્રિસ્તનો આત્મા છે, જેના વિષે તમે સાંભળ્યું છે કે તે આવવાનો છે; અને અત્યારે પણ તે જગતમાં પહેલેથી જ હાજર છે. 1 યોહાન 4:3.

> કારણ કે ઘણા ભ્રમાવનારાઓ દુનિયામાં પ્રવેશી ગયા છે, જે ઈસુ ખ્રિસ્ત દેહધારી થઈને આવ્યા છે એવી સ્વીકારતા નથી. એ જ ભ્રમાવનાર અને ખ્રિસ્તવિરોધી છે. 2 યોહાન 1:7.

ખ્રિસ્તના દેહનું મંદિર દરેક માનવીના દેહનું મંદિર હતું.

> “જ્યારે એદનમાં આદમને પરીક્ષામાં મુકવામાં આવ્યો હતો, ત્યારે જેમ સાતાનની પરીક્ષાઓ સહન કરવા માટે તેને અનુકૂળ સ્થિતિ પ્રાપ્ત હતી, તેવી અનુકૂળ સ્થિતિ ખ્રિસ્તને ઉજ્જડ અરણ્યમાં પ્રાપ્ત નહોતી. ઈશ્વરના પુત્રે જાતને નમ્ર કર્યા અને માનવજાતે એદનથી તથા પોતાની મૂળ પવિત્રતા અને નૈતિક સીધાશરાઈની સ્થિતિથી ચાર હજાર વર્ષ ભટકી ગયા પછી મનુષ્યનો સ્વભાવ ધારણ કર્યો. યુગોથી પાપ માનવજાતિ પર પોતાની ભયાનક છાપ મૂકતું આવ્યું હતું; અને સમગ્ર માનવ કુટુંબમાં શારીરિક, માનસિક અને નૈતિક અધોગતિ વ્યાપી ગઈ હતી.

> “જ્યારે એદેનમાં આદમ પર પ્રલોભક દ્વારા આક્રમણ કરવામાં આવ્યું, ત્યારે તે પાપના કલંકથી રહિત હતો. તે ઈશ્વરના સમક્ષ પોતાની પરિપૂર્ણતાના બળમાં ઊભો હતો. તેના અસ્તિત્વના તમામ અવયવો અને શક્તિઓ સમાન રીતે વિકસિત હતા અને સુસંગત રીતે સંતુલિત હતા.

> “ખ્રિસ્તે, પરીક્ષાના અરણ્યમાં, આદમ જે પરીક્ષા સહન કરવામાં નિષ્ફળ ગયો હતો તેને સહન કરવા તેના સ્થાને ઊભા રહ્યા. અહીં, આદમે પોતાના ગૃહના પ્રકાશ તરફથી પીઠ ફેરવી ત્યારથી ચાર હજાર વર્ષ પછી, ખ્રિસ્તે પાપીના તરફેથી વિજય મેળવ્યો. દેવની ઉપસ્થિતિથી વિયોગ પામેલો માનવકુટુંબ, દરેક અનુસારી પેઢી સાથે, એદનમાં આદમ પાસે રહેલી મૂળ પવિત્રતા, જ્ઞાન અને સમજણથી વધુ ને વધુ દૂર જતું રહ્યું હતું. જ્યારે ખ્રિસ્ત મનુષ્યને સહાય કરવા પૃથ્વી પર આવ્યા, ત્યારે જાતિની પાપસભર સ્થિતિ અને નિર્બળતાઓ જેમ હતી તેમ તેમણે પોતાના ઉપર ધારણ કરી. જાતિના તરફેથી, પડેલા મનુષ્યની નિર્બળતાઓ પોતે ધારણ કરીને, શૈતાન મનુષ્યને જે જે બાબતોમાં આક્રમણ કરે છે તે સર્વ બાબતોમાં તેની પરીક્ષાઓનો સામનો કરવો તેમને હતો.” Selected Messages, book 1, 267, 268.

યોહાનના બીજા અધ્યાયમાં ખ્રિસ્ત પોતાનું દેહ મંદિર તરીકે દર્શાવી રહ્યા હતા, અને તેમનું તે દેહ-મંદિર એવો માનવીય દેહ હતું જેમાં ચાર હજાર વર્ષોની સંચિત નિર્બળતાના અવક્ષયો સમાયેલાં હતાં. ખ્રિસ્તે જે માનવીય મંદિરનો ઉલ્લેખ કર્યો હતો તે છિયાલીસ ક્રોમોઝોમોથી બનેલું છે. જ્યારે મોશે કાયદો અને મંદિરના નિર્માણ માટેની આજ્ઞાઓ પ્રાપ્ત કરવા સિનાઈ પર ગયા, ત્યારે તેઓ પર્વત ઉપર છિયાલીસ દિવસ રહ્યા. યહેઝ્કેલ ખ્રિસ્ત પોતાનું મંદિર બે લાકડીઓના “મધ્ય”માં સ્થાપિત કરે છે એવો ઉલ્લેખ કરે છે. ઉત્તર રાજ્ય અને દક્ષિણ રાજ્યના સાત સમયોના અંતથી, જેનું માપ લેવા માટે યોહાનને કહેવામાં આવ્યું હતું, તે સમયગાળો છિયાલીસ વર્ષનો હતો, અને તે 1798 અને 1844 વચ્ચેના “મધ્ય” અથવા સમયગાળાનું પ્રતિનિધિત્વ કરતો હતો. તે છિયાલીસ વર્ષોમાં, ઈસુએ તે આધ્યાત્મિક મંદિર ઊભું કર્યું, જેને તેઓ કરારના દૂત તરીકે આવ્યા ત્યારે અચાનક શુદ્ધ કરશે. કરારના દૂત તરીકે, તેઓ પોતાનો કાયદો પોતાના લોકોના હૃદય ઉપર લખશે. તે કાયદાનું પ્રતિનિધિત્વ બે પાટિયાઓ દ્વારા થાય છે. પ્રથમ પાટિયામાં ચાર આજ્ઞાઓ છે, બીજા પાટિયામાં છ છે. બંને મળીને છિયાલીસની સંખ્યાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

1798 થી 1844 સુધી આધ્યાત્મિક ઇઝરાયલનું એકત્રિત થવું આધ્યાત્મિક ઇઝરાયલના એકત્રિકરણનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, પરંતુ તે મંદિરની સ્થાપનાનું પણ પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

> જેની પાસે તમે આવો છો—જે માણસો દ્વારા તો ખરેખર ત્યજાયેલો, પરંતુ ઈશ્વર દ્વારા પસંદ કરાયેલો અને અમૂલ્ય જીવંત પથ્થર છે—તમે પણ જીવંત પથ્થરો તરીકે આધ્યાત્મિક ઘર અને પવિત્ર યાજકવર્ગ તરીકે બાંધવામાં આવો છો, જેથી ઈસુ ખ્રિસ્ત દ્વારા ઈશ્વરને ગ્રહ્ય એવા આધ્યાત્મિક બલિદાનો અર્પણ કરો.

> આથી શાસ્ત્રમાં પણ આ લખાયેલું છે: “જોવો, હું સિયોનમાં એક મુખ્ય કોણિયાનો પથ્થર મૂકી રહ્યો છું, જે પસંદ કરેલો અને અમૂલ્ય છે; અને જે કોઈ તેના પર વિશ્વાસ કરે છે તે કદી લજ્જિત થશે નહીં.”

> આથી તમે જે વિશ્વાસ કરો છો, તેમના માટે તે અમૂલ્ય છે; પરંતુ જે લોકો આજ્ઞાભંગી છે, તેમના માટે જે પથ્થરને બાંધકામ કરનારોએ નકારી કાઢ્યો હતો, એ જ ખૂણાનો મુખ્ય પથ્થર થયો છે; અને ઠોકર ખવડાવનાર પથ્થર અને અપમાનનો ખડક પણ છે—એવા લોકો માટે, જે આજ્ઞાભંગી થઈને વચન પર ઠોકર ખાય છે; અને તેઓ આ માટે જ નિમણૂક પામેલા હતા.

> પરંતુ તમે પસંદ કરાયેલ વંશ, રાજકીય યાજકવર્ગ, પવિત્ર જાતિ, અને વિશિષ્ટ પ્રજા છો; જેથી તમે તેમના મહિમાના ગુણગાન પ્રગટ કરો, જેઓએ તમને અંધકારમાંથી પોતાની અદ્ભુત પ્રકાશમાં બોલાવ્યા છે: તમે જે અગાઉ પ્રજા ન હતા, પરંતુ હવે દેવની પ્રજા છો; જેમણે પહેલાં દયા પ્રાપ્ત કરી ન હતી, પરંતુ હવે દયા પ્રાપ્ત કરી છે. 1 Peter 2:4–10.

1798 થી 1844 દરમિયાન ઊભું કરાયેલું મંદિર એવા એક વર્ગને સમાવે છે, જેઓ અનાજ્ઞાપાલન માટે “નિયુક્ત” કરવામાં આવ્યા હતા. તેમનું અનાજ્ઞાપાલન “સાત વખત,” “ખૂણાનો પથ્થર,” “બાંધનારાઓએ નકારેલો પથ્થર,” જે “અપમાનનો ખડક” અને “ઠેસ ખવડાવનાર પથ્થર” છે, તેના તેમના અસ્વીકારમાં પ્રગટ થયું.

જે વર્ગ “ઈશ્વર દ્વારા પસંદ કરાયેલ” હતો, તેણે “માણસો દ્વારા નકારવામાં આવેલ” “પથ્થરને” “જીવંત પથ્થર” તરીકે, અને “ઈશ્વર દ્વારા પસંદ કરાયેલ, અને” “મૂલ્યવાન” એવા “પથ્થર” તરીકે ઓળખ્યો. “ઈશ્વર દ્વારા પસંદ કરાયેલા,” “પસંદ કરેલી પેઢી,” ભૂતકાળના “સમયોમાં” “લોક નહોતા, પરંતુ” તે પછી “ઈશ્વરના લોકો” થવાના હતા. જ્યારે ઈશ્વરે બે લાકડીઓ એકત્ર કરી, ત્યારે તેણે તેઓને “અન્યજાતિઓ”માંથી બહાર લાવ્યા. જ્યારે તેણે 1798થી 1844 સુધીના છિયાલીસ વર્ષો દરમિયાન બે રાષ્ટ્રોને એકરૂપ કરીને એક કર્યા, ત્યારે તેઓ તેના લોકો બનવાના હતા.

માત્ર એક જ પાયો છે, અને એ પાયો ઈસુ ખ્રિસ્ત છે; પરંતુ આજ્ઞાભંગ કરનારાઓ દ્વારા નામંજૂર કરાયેલા ઇતિહાસનો જે “ઠોકરનો પથ્થર” પાયો હતો, તે મોશેનો “સાત વખત” હતો. જ્યારે 1863માં “સાત વખત” નામંજૂર કરવામાં આવ્યું, ત્યારે તે ઈસુ ખ્રિસ્તના નામંજૂર કરવાના સમાન હતું.

દંતકથાઓનો એવો ભેળસેળ દાવો કરે છે કે 22 ઓક્ટોબર, 1844ના રોજ આરંભેલું પવિત્રસ્થાનનું શુદ્ધીકરણ માત્ર બે હજાર ત્રણસો વર્ષની ભવિષ્યવાણીની પૂર્ણતા હતું; પરંતુ તે ખાલી પવિત્રસ્થાનને ઓળખાવે છે, સૈન્યવિહોણા પવિત્રસ્થાનને, પ્રજાવિહોણા રાજ્યને. પ્રેરણાથી પ્રદાન કરાયેલ પવિત્રસ્થાનના હેતુ કરતાં ઉચ્ચ પ્રાધાન્ય ધરાવતો એવો કોઈ હેતુ નથી, સિવાય તેના જે હેતુને લઈને દેવએ પોતે કહ્યું છે કે પવિત્રસ્થાનનો હેતુ એ જ છે.

> અને તેઓ મારા માટે એક પવિત્રસ્થાન બનાવે, જેથી હું તેમના મધ્યે નિવાસ કરું. નિર્ગમન 25:8.

શાસ્ત્રોમાં, ઈશ્વરનું પવિત્રસ્થાન હંમેશા તેમના લોકો સાથે સંકળાયેલું છે, જે સૈન્ય છે. યહેજ્કેલની બે લાકડીઓ, જેઓની ઓળખ બે જાતિઓ તરીકે કરવામાં આવી છે, તેઓ એક જાતિ બનવાની હતી અને ઈશ્વરનું પવિત્રસ્થાન તેમની વચ્ચે હોવું હતું. વાસ્તવમાં પ્રશ્ન શું પૂછે છે તે છુપાવવા માટે, દાનિએલ આઠના તેરમા વચનના પ્રશ્નને ખોટી રીતે રજૂ કરવું, તે જ સમયે તેરમા વચનના “એક નિશ્ચિત પવિત્રજન” ને પણ નકારવું છે, જેને તે પ્રશ્નનો ઉત્તર આપવા માટે પૂછવામાં આવ્યો હતો.

> પછી મેં એક પવિત્રજનને બોલતા સાંભળ્યો; અને જે પવિત્રજન બોલતો હતો તેને બીજા એક પવિત્રજને કહ્યું, દૈનિક બલિદાન વિષેની, અને ઉજ્જડતા લાવનાર અપરાધ વિષેની તે દર્શનાવસ્થા, પવિત્રસ્થાન અને સેનાદળ—બન્નેને પગતળે રોળાવા માટે કેટલા સમય સુધી રહેશે? અને તેણે મને કહ્યું, બે હજાર ત્રણસો દિવસ સુધી; ત્યાર પછી પવિત્રસ્થાન શુદ્ધ કરવામાં આવશે. દાનિયેલ 8:13, 14.

જે સ્વર્ગસ્થ સત્તાએ તે પ્રશ્ન પૂછ્યો હતો તેને “તે ચોક્કસ સંત” કહેવામાં આવ્યો છે, અને આ અભિવ્યક્તિ હિબ્રૂ શબ્દ “Palmoni” માંથી અનુવાદિત છે, જેનો અર્થ અદ્ભુત ગણનહાર, રહસ્યોનો ગણનહાર એવો થાય છે. આ અવતરણમાં, જે Adventism નો કેન્દ્રીય સ્તંભ અને પાયો છે, ખ્રિસ્ત પોતાને અદ્ભુત ગણનહાર તરીકે રજૂ કરે છે. તે એમ એ જ સ્થળે કરે છે જ્યાં તે બાઇબલની સૌથી લાંબી સમયભવિષ્યવાણી અને તે ઉપરાંત તેવીસ સો દિવસોની સમયભવિષ્યવાણી વચ્ચેનો સંબંધ ઓળખાવે છે. સૌથી લાંબી સમયભવિષ્યવાણી મૂસાની શપથ છે, જે લેવ્યવ્યવસ્થા છવ્વીસના સાત સમય છે. તે એવી ભવિષ્યવાણી છે જે ઇસ્રાયેલના બંને ઘરોના વિખેરાઈ જવા અને દાસત્વમાં સોંપાઈ જવાની ઓળખ આપે છે; આ બંને ઘરોને તે “સૈન્ય” તરીકે ઓળખાવવામાં આવ્યા છે, જેને તેરમા પદમાં પગતળે ત્રાંપવામાં આવશે એમ દર્શાવવામાં આવ્યું છે, જ્યારે ચૌદમું પદ પવિત્રસ્થાનના ત્રાંપાઈ જવાની ભવિષ્યવાણી ઓળખાવે છે. આ બંને ભવિષ્યવાણીઓ 22 ઑક્ટોબર, 1844ના રોજ પૂર્ણ થઈ, જ્યારે સારેફથની વિધવાએ કરારના દૂતની આગ માટે બે લાકડીઓ ભેગી કરી.

જ્યારે એડ્વેન્ટિઝમે ભવિષ્યવાણીય સમયની તે અતિપ્રથમ સત્યતાને નકારી કાઢી, જેને સમજવા માટે સ્વર્ગદૂતો વિલિયમ મિલરને માર્ગદર્શન આપ્યું હતું, ત્યારે તેઓએ પોતાને જ અંધ બનાવ્યા. 1856માં, હાયરમ એડ્સનનાં આઠ લેખો દ્વારા, પાલ્મોનીએ સાત સમયના પ્રકાશને વધારવાનો પ્રયાસ કર્યો, પરંતુ કોઈ પરિણામ આવ્યું નહીં. તેઓએ લાઓડિકિયાને અપાયેલ સંદેશાને નકારી કાઢ્યો, અને લાઓડિકિયાના પાંચ ઘાતક પ્રગટાવાઓને સ્વીકાર્યા, જેથી તેઓએ પોતાને જ પાંચ મૂર્ખ કન્યાઓ તરીકે ઓળખાવ્યાં.

યશાયા સાતના પાંસઠ વર્ષ, જે તેના આરંભમાં 742BC, 723BC અને 677BC ની ઓળખ કરાવે છે, તેનો પુનરાવર્તન અંતિમ ઇતિહાસમાં 1798, 1844 અને 1863 તરીકે થયો હતો. તે અંતિમ ઇતિહાસનું પ્રતિનિધિત્વ એઝેકિયલ અધ્યાય સૈત્રીસમાં આવેલા બે લાકડાંના ભેગા થવાથી થાય છે, અને સારેફથની વિધવા (જેમ કે તેને નવા કરારના ગ્રીકમાં કહેવામાં આવી છે) એ આત્મિક યહૂદા (મહિમાવંત દેશ) માં આત્મિક ઇઝરાયેલ સાથે દેવ દ્વારા કરારસંબંધ સ્થાપિત કરવાના ઇતિહાસને દર્શાવે છે, તે બાઇબલની ભવિષ્યવાણીના છઠ્ઠા રાજ્યના ઇતિહાસ દરમ્યાન. આ ઇતિહાસ, જે પાંસઠ વર્ષની ભવિષ્યવાણીનો અંત છે, તે જ પ્રકટીકરણ તેરનાં પૃથ્વીના પશુના આરંભને પણ પ્રતિનિધિત્વ આપે છે. બાઇબલની ભવિષ્યવાણીના છઠ્ઠા રાજ્યના આરંભમાં, બે લાકડાંનું જોડાણ બાઇબલની ભવિષ્યવાણીના છઠ્ઠા રાજ્યના અંતને ચિતરે છે. આ ઇતિહાસમાં પ્રોટેસ્ટન્ટવાદના શિંગડાં અને રિપબ્લિકનવાદના શિંગડાંનો એક સમાનાંતર ઇતિહાસ સમાયેલો છે.

ભવિષ્યવાણી અનુસાર શક્તિ, શિંગડું, રાષ્ટ્ર, રાજ્ય, રાજા અથવા મસ્તક—જે સંદર્ભમાં તેનો ઉપયોગ કરવામાં આવ્યો હોય તેના અનુસાર—પરસ્પર વિનિમેય પ્રતીકો છે. આ બધા પ્રતીકો તે બે લાકડીઓને પણ સંદર્ભે છે, જેમને યહેઝ્કેલ બે રાષ્ટ્રો તરીકે ઓળખાવે છે. પૃથ્વીના પશુના ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસની શરૂઆતમાં, પ્રોટેસ્ટન્ટ શિંગડું એક જ રાષ્ટ્રમાં, અથવા એક જ શિંગડામાં, એકત્રિત થયું હતું. એ જ ઇતિહાસના અંતે, રિપબ્લિકન શિંગડું ભ્રષ્ટ પ્રોટેસ્ટન્ટવાદના શિંગડાં સાથે ભેગું થઈને એક રાષ્ટ્ર બનાવશે. તે રાષ્ટ્ર પ્રકાશન તેરનાં સમુદ્રના પશુ માટે એક પ્રતિમા બનશે. તર્કસંગત રીતે, જો આપણે સાત સમયના શાપની સાક્ષીને સ્વીકારવાનો ઇનકાર કરીએ (જે શાબ્દિક ઇઝરાયલનાં બંને ઘરો સામે અમલમાં મૂકવામાં આવ્યો હતો), તો નિશ્ચિતરૂપે આપણે એ જોઈ શકીશું નહીં કે પ્રાચીન ઇઝરાયલનાં તે બે શાબ્દિક ઘરો 1844માં કેવી રીતે આત્મિક ઇઝરાયલનું રાષ્ટ્ર બન્યાં. જો આપણે તે ઇતિહાસ જોઈ શકતા ન હોઈએ, તો સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકાના આરંભે રહેલો એ ઇતિહાસ અંતે રહેલા ઇતિહાસને કેવી રીતે ઓળખાવે છે તે વિષે આપણે સંપૂર્ણપણે “અજાણ” છીએ, જ્યારે રિપબ્લિકન શિંગડું ફરીથી એકત્રીકરણની પ્રક્રિયા અને જોડાઈ જવાની ક્રિયાને દોહરાવે છે, જે શરૂઆતમાં પ્રોટેસ્ટન્ટ શિંગડાં દ્વારા દૃષ્ટાંતરૂપે દર્શાવવામાં આવી હતી.

આ સત્યોને આપણે આગામી લેખમાં આગળ પણ વિચારતા રહીશું.

Back to Articles