Article

# દાનિયેલનું પુસ્તક - નંબર પૈંસઠ

ભવિષ્યવાણીય પ્રગટતા: 18 જુલાઈ, 2020 ની નિરાશા અને અંતિમ દિવસોમાં મધરાત્રીના પોકારના પ્રગટતા સંદેશનો અભિગમ

Author

Jeff Pippenger

Published

January 29, 2024

Formats

PDF
Word

18 જુલાઈ, 2020ના દિવસે, દેવની અંતિમ-દિવસોની સુધારક ચળવળ માટે પ્રથમ નિરાશા આવી પહોંચી. આએ ત્રીજા અફસોસના ઇતિહાસમાં એક માર્ગચિહ્ન નિર્ધારિત કર્યું, જે ઉત્તરવર્ષાના ઇતિહાસ સમાન છે, તથા એક લાખ ચુંમાલીસ હજારના મુદ્રાંકનના ઇતિહાસ સમાન પણ છે. તે ઇતિહાસ પવિત્ર ઇતિહાસની દરેક સુધારક ચળવળ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામ્યો છે, અને વધુ વિશેષરૂપે તે મિલરાઇટ ચળવળના ઇતિહાસ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામ્યો હતો, તથા દસ કન્યાઓના દૃષ્ટાંત દ્વારા દૃષ્ટાંતિત કરવામાં આવ્યો હતો, અને તે એ ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે જેને દરેક ભવિષ્યવક્તાએ ઓળખ્યો હતો.

18 જુલાઈ, 2020 આંદોલનની પ્રથમ નિરાશાને પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને તેથી તે દસ કન્યાઓ તથા હબક્કૂકની દૃષ્ટાંતકથામાં જણાવાયેલા વિલંબના સમયના આગમનને ચિહ્નિત કરે છે. મિલરાઈટ ઇતિહાસમાં, જેમણે તેમને તેમની ભૂલભરેલી જાહેરાત સુધી પહોંચાડ્યા હતા તે જ પુરાવાઓ સાચી તારીખની ઓળખ માટે માન્ય માનવામાં આવ્યા હતા. ત્યારબાદ દસ કન્યાઓની દૃષ્ટાંતકથાનો વિલંબનો સમય વર્તમાન સત્ય તરીકે સમજાયો, અને તે વિલંબનો સમય હબક્કૂક બેમાં દર્શાવેલા એ જ વિલંબના સમય સાથે સમાન હતો. દસ કન્યાઓની દૃષ્ટાંતકથા અક્ષરશઃ ફરીથી પુનરાવર્તિત થાય છે, અને તે વાસ્તવિકતા આ દર્શાવે છે કે માત્ર તેઓ જ, જેઓ આ નિરાશા સાથે સંકળાયેલા હતા, બુદ્ધિમાન અથવા મૂર્ખ કન્યા બનવાના પાત્ર ઉમેદવારો છે.

લાઓદિકીયન એડવેન્ટવાદના વિશાળ સમૂહની 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ ત્રીજા હાયના આગમન દ્વારા કસોટી કરવામાં આવી હતી, અને જ્યારે 18 જુલાઈ, 2020ની નિષ્ફળ આગાહી પસાર થઈ ગઈ, ત્યારે મિલરાઈટ ઇતિહાસમાં પ્રોટેસ્ટન્ટો જેમ હતા તેમ, લાઓદિકીયન એડવેન્ટવાદને પાછળ છોડી દેવામાં આવ્યો જેથી તે નિર્દેશવિહીન રીતે ફરીથી રોમ તરફ વહેતો જાય.

માત્ર મિલરાઇટોએ જ વિલંબના સમયને દસ કન્યાઓના દૃષ્ટાંતની પૂર્ણતા તરીકે ઓળખ્યો નહોતો, પરંતુ તેમણે હબક્કૂકમાં એ પણ જોયું કે દર્શન માટે રાહ જોવાની આજ્ઞા, ભલે તે વિલંબિત થાય, તે જ એક જ પ્રબોધકીય ચિહ્નસ્થાન હતું. ત્યારબાદ હબક્કૂક ખાતરી આપે છે કે જે દર્શન ભૂલપૂર્વક રજૂ કરવામાં આવ્યું હતું અને જેણે પ્રથમ નિરાશા ઉત્પન્ન કરી હતી, તે જ દર્શન અંતે “બોલશે.”

> કારણ કે આ દર્શન હજી નિયત સમય માટે છે; પરંતુ અંતે તે બોલશે, અને જૂઠું નહીં ઠરે: જો કે તે મોડું પડે, તોય તેની રાહ જો; કારણ કે તે નિશ્ચિત આવશે, તે મોડું નહીં કરે. હબક્કૂક 2:3.

પ્રથમ નિરાશા ઉત્પન્ન કરનાર સંદેશ એ જ સંદેશ હતો, જેને નજીકના ભવિષ્યમાં પૂર્ણ થતો તરીકે ઓળખવામાં આવવાનો હતો, પરંતુ તે હજી પણ તે જ પૂર્વવર્તી ભવિષ્યવાણીય દલીલો પર આધારિત સંદેશ હતો, જે પ્રથમ ભૂલભરેલી ઘોષણામાં ઉપયોગમાં લેવામાં આવી હતી.

મિલરાઇટ ઇતિહાસમાં પ્રથમ જૂના કરારની પ્રજા પર પરીક્ષા આવી, ત્યારબાદ નવા કરારની પ્રજા પર પરીક્ષા આવી. પ્રોટેસ્ટન્ટો માટે આ પરીક્ષા ત્યારે શરૂ થઈ જ્યારે પ્રકટીકરણ દસનો પ્રથમ દૂત અને પ્રકટીકરણ ચૌદનો પ્રથમ દૂત (કારણ કે તે બંને એક જ દૂત છે) 11 ઑગસ્ટ, 1840ના રોજ ઉતર્યો. તેમની પરીક્ષાનો અંત પ્રથમ નિરાશા સાથે અને પ્રકટીકરણ ચૌદના બીજા દૂતના આગમન સાથે આવ્યો.

મિલરાઇટ ઇતિહાસમાં મિલરાઇટો માટેની કસોટી પ્રથમ નિરાશા સમયે બીજા દૂતના આગમનથી શરૂ થઈ અને મધ્યરાત્રિના પોકારના આગમન સાથે પૂર્ણ થઈ; આ મધ્યરાત્રિના પોકારને સિસ્ટર વ્હાઇટ દૂતોના એક સમૂહ તરીકે દર્શાવે છે, જે બીજા દૂત સાથે જોડાય છે. પવિત્ર આત્માની શક્તિ હેઠળ, જેમણે મધ્યરાત્રિના પોકારના સંદેશને ઓળખ્યો અને સ્વીકાર્યો એવા મિલરાઇટો પછી તે મિલરાઇટોથી અલગ કરવામાં આવ્યા જેઓ પોતાના ચારે બાજુ વરસી રહેલા સંદેશને ઓળખી શક્યા નહોતા. 22 ઓક્ટોબર, 1844ના રોજ, ત્રીજો દૂત આવ્યો અને જે દર્શન મોડું પડ્યું હતું તે પછી બોલ્યું.

એક લાખ ચુંમાલીસ હજારના મુદ્રાંકનના ઇતિહાસમાં, પ્રથમ પૂર્વ કરારના લોકોની કસોટી કરવામાં આવી, ત્યારબાદ નવા કરારના લોકોની. કસોટી લાઓદિકેયન એડવેન્ટિઝમ માટે ત્યારે આરંભી, જ્યારે પ્રકાશિતવાક્ય અઢારના દૂતનો પ્રથમ અવાજ અને પ્રકાશિતવાક્ય ચૌદના ત્રીજા દૂતનો અવાજ (કારણ કે તેઓ એ જ દૂત છે), 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ ઉતર્યો. તેમની કસોટી 18 જુલાઈ, 2020ની નિરાશા સાથે પૂર્ણ થઈ.

ત્રીજા દૂતની ચળવળમાં, એકસો ચુંમાલીસ હજાર માટેની કસોટી પ્રથમ નિરાશાના આગમનથી આરંભી, અને મધરાત્રીના પોકારના સંદેશના આગમન સાથે પૂર્ણ થશે. પવિત્ર આત્માની શક્તિ હેઠળ, જે લોકો હવે મધરાત્રીના પોકારના સંદેશને ઓળખે છે અને સ્વીકારે છે, તેઓ પછી મૂર્ખ અને દુષ્ટ લોકોથી અલગ કરવામાં આવે છે, જેમણે તે બહુઆયામી સંદેશને ઓળખ્યો નહોતો, જે હવે તેમના ચારે તરફ સર્વત્ર વરસી રહ્યો છે.

જલદી આવનારા રવિવારના કાયદા સમયે, પ્રકાશન અઢારના દેવદૂતનો બીજો “સ્વર” બોલે છે, જે તે જ દર્શન પણ છે કે જે બોલવામાં “વિલંબિત” થયું હતું. તે ત્રીજા દેવદૂતના સંદેશાનું પણ પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે મહાન પોકાર સુધી “પ્રબળ” બને છે.

મધ્યરાત્રિની પોકારનું પ્રતિનિધિત્વ એવા ઘણા દૂતો દ્વારા કરવામાં આવે છે, જે અગાઉના દૂત સાથે જોડાય છે. મધ્યરાત્રિની પોકારના સંદેશમાં અનેક તત્ત્વો છે, જે સમગ્ર સંદેશમાં પોતાનો ફાળો આપે છે, અને દૂતો સંદેશોના પ્રતીક છે. મિલરાઇટ ઇતિહાસમાં, સત્ય મધ્યરાત્રિની પોકારનો સંદેશ એકત્રિત કરીને આગળ લાવવામાં આગેવાની કરનાર અગ્રણી તરીકે સેમ્યુઅલ એસ. સ્નો ઓળખાયા હતા. તે ઇતિહાસમાં સારી રીતે દસ્તાવેજીકૃત છે કે મધ્યરાત્રિની પોકારના સંદેશ અંગે સ્નોની સમજણ સમયગાળા દરમિયાન વિકસતી ગઈ હતી.

તે ઇતિહાસ અક્ષરશઃ પુનરાવર્તિત થાય છે, અને અંતિમ મધ્યરાત્રિની હાકલનો સંદેશ જુલાઈ, 2023 ના અંતથી જાહેર રીતે વિકસિત થતો આવ્યો છે. તે માત્ર ઇસ્લામનો સંદેશ નથી, પરંતુ તેમાં એક લાખ ચુંમાલીસ હજારના મુદ્રાંકનનો સંદેશ પણ સમાવેશ પામે છે. તેમાં એ પ્રકટીકરણનો સમાવેશ થાય છે કે પૃથ્વીના પશુના બે શિંગડા બંને “મૃત્યુ અને પુનરુત્થાન”માંથી પસાર થાય છે, કારણ કે તેઓ પશુની પ્રતિમાને સમાનાંતર છે, જે એ જ ઇતિહાસમાં “આઠમો સાતમાંથી છે” એવી ભવિષ્યવાણીની પહેલીને પૂર્ણ કરે છે. તેમાં સાત ગર્જનાઓના “ગુપ્ત ઇતિહાસ” સાથે સંકળાયેલા પ્રકટીકરણોનો સમાવેશ થાય છે, અને તે “પથ્થર” અંગેની ભવિષ્યવાણીની પહેલીને પૂર્ણ કરે છે કે જે નકારવામાં આવ્યો હતો તે “કોણાનો મુખ્ય પથ્થર” બન્યો, કારણ કે લેવિયવ્યવસ્થા છવીસના “સાત સમય” એ દોરો હોવાનું પ્રગટ થાય છે, જે મિલરના ઇતિહાસની બધી સત્યતાઓને 1989 માં અંતકાળે અમુદ્રિત થયેલ સત્યતાઓ સાથે એકસાથે ગૂંથી દે છે. ભજનકાર તેને આ રીતે કહે છે:

> બાંધકામ કરનારોએ જે પથ્થરને નકારી કાઢ્યો હતો, તે જ ખૂણાનો મુખ્ય પથ્થર બન્યો છે. આ યહોવાનું કાર્ય છે; તે અમારી આંખોમાં અદ્ભુત છે. આ તે દિવસ છે જે યહોવાએ બનાવ્યો છે; અમે તેમાં આનંદ કરીશું અને હર્ષિત થઈશું. ભજન સંહિતા 118:22–24.

“પથ્થર”, જે વિલિયમ મિલરે શોધેલું પ્રથમ “રત્ન” હતું (અને રત્નો પથ્થરો જ હોય છે), તે “એ દિવસ છે જે યહોવાએ બનાવ્યો છે.” અગાઉના લેખોમાં દર્શાવવામાં આવ્યું છે કે શબ્બાથની આજ્ઞાની રચના અને તેના શબ્દો, લેવ્યવસ્થા અધ્યાય પચ્ચીસમાં દર્શાવ્યા મુજબ, સાતના પવિત્ર ચક્રની રચના સાથે સમાન છે. સાતમા દિવસે વિશ્રામ કરવું, સાતમા વર્ષે ભૂમિના વિશ્રામનું પ્રતીક હતું; અને જ્યારે આ બંને આજ્ઞાઓને આ રીતે ધ્યાનમાં લેવામાં આવે છે, ત્યારે તે આ બાબતમાં સાક્ષી આપે છે કે બાઇબલની ભવિષ્યવાણીમાં એક દિવસ એક વર્ષનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

તેઓ એ પણ દર્શાવે છે કે લેવ્યવ્યવસ્થા છવીસમાં દેવના “સાત વખત”ના ક્રોધ વિષે મિલરે જે સમજણ જાહેર કરી હતી, તે “એક દિવસ” તરીકે પ્રતીકરૂપે દર્શાવવામાં આવી છે; કારણ કે પ્રભુએ સાત વર્ષોના પવિત્ર ચક્રને એટલી જ નિશ્ચિતતાથી સ્થાપિત કર્યું છે, જેટલી નિશ્ચિતતાથી તેમણે આકાશ અને પૃથ્વી છ દિવસમાં રચ્યાં અને સાતમા દિવસે વિશ્રામ કર્યો.

જ્યારે યેસુએ દ્રાક્ષાવાડીનું દૃષ્ટાંત પૂર્ણ કર્યું, ત્યારે તેમણે ફરિસીઓથી એક પ્રશ્ન પૂછ્યો.

> અતે દ્રાક્ષાવાડીનો માલિક જ્યારે આવશે, ત્યારે તે તે ખેડૂતોને શું કરશે? તેઓએ તેને કહ્યું, તે તે દુષ્ટ લોકોને કરૂણ રીતે નાશ કરશે, અને પોતાની દ્રાક્ષાવાડી અન્ય ખેડૂતોને ભાડે આપશે, જે તેના ઋતુઓમાં તેને ફળ આપશે. ઈસુએ તેમને કહ્યું, શું તમે શાસ્ત્રોમાં ક્યારેય વાંચ્યું નથી કે, જે પથ્થરને બાંધકામ કરનારાઓએ નકારી કાઢ્યો, એ જ ખૂણાનો મુખ્ય પથ્થર થયો છે; આ પ્રભુનું કાર્ય છે, અને તે અમારી આંખોમાં અદ્ભુત છે? તેથી હું તમને કહું છું કે દેવનું રાજ્ય તમારાથી લઈ લેવામાં આવશે, અને તેના ફળો ઉત્પન્ન કરનાર એક જાતિને આપવામાં આવશે. અને જે કોઈ આ પથ્થર ઉપર પડશે તે તૂટી જશે; પરંતુ જેના ઉપર આ પથ્થર પડશે તેને તે ચુરચુરો કરી નાખશે. અને જ્યારે મુખ્ય યાજકો અને ફરીસીઓએ તેના દૃષ્ટાંતો સાંભળ્યા, ત્યારે તેઓએ સમજ્યું કે તે તેમના વિષે બોલતો હતો. મથિ 21:40–45.

દ્રાક્ષાવાડીનાં દૃષ્ટાંતનો અર્થ એ છે કે પૂર્વના ચૂંટાયેલા લોકસમૂહને પાછળ મૂકી દેવાયો છે, અને રાજ્ય એક નવા ચૂંટાયેલા લોકસમૂહને આપવામાં આવ્યું છે. ઈસુના કહેવા મુજબ જે “પથ્થર” નકારવામાં આવ્યો હતો, તે જ એવો “પથ્થર” છે કે જે તેને કેવી રીતે સ્વીકારવામાં આવે છે તેના આધારે તો બચાવે છે અથવા નાશ કરે છે. ઈસુએ જે સંદર્ભમાં આ શબ્દનો ઉપયોગ કર્યો છે તેમાં આ “પથ્થર” અવશ્ય બાઈબલસંગત સત્ય જ હોવો જોઈએ, કારણ કે તેમાં ધર્મી ફળ ઉત્પન્ન કરવાની શક્તિ છે; અને ખ્રિસ્તની ધર્મિકતા પુરુષો અને સ્ત્રીઓમાં ત્યારે જ ઉત્પન્ન થાય છે જ્યારે તેઓ તેમના સત્યના વચનને સ્વીકારે છે.

> તેમને તારી સત્યતા દ્વારા પવિત્ર કર; તારો વચન સત્ય છે. યોહાન 17:17.

“પથ્થર” એ એવો સિદ્ધાંત છે, જેને સ્વીકારવામાં આવે છે અથવા નકારવામાં આવે છે; અને ઈસુ વચન છે; તથા પ્રેરિતોના કાર્યોના પુસ્તકમાં પિતર “પથ્થર”ને ખ્રિસ્ત તરીકે ઓળખાવે છે.

> તમને સર્વેને અને ઇઝરાયલના સર્વ લોકો ને જાણીતું થાઓ કે નઝરેથના ઈસુ ખ્રિસ્તના નામે—જેમને તમે ક્રૂસ પર ચઢાવ્યા, અને જેમને દેવએ મરણમાંથી જીવતા કર્યા—તેમના દ્વારા જ આ મનુષ્ય તમારી સમક્ષ સંપૂર્ણ સ્વસ્થ થઈને ઊભો છે. આ એ જ પથ્થર છે જેને તમે બાંધકામ કરનારોએ નિરર્થક ગણ્યો હતો, અને તે જ ખૂણાના મુખ્ય શિલા તરીકે થયો છે. અને અન્ય કોઈમાં ઉદ્ધાર નથી; કારણ કે આકાશની નીચે મનુષ્યોમાં આપેલું એવું બીજું કોઈ નામ નથી, જેના દ્વારા આપણે ઉદ્ધાર પામવું જરૂરી છે. પ્રેરિતોનાં કૃત્યો 4:10–12.

અને પછી પ્રથમ પેત્રસમાં, તે “પથ્થર”ના પ્રતીકને હજુ વધુ આગળ લઈ જાય છે, છતાં તે તેને એ જ સંદર્ભમાં જ રાખે છે—અર્થાત્, પૂર્વ કરારની એક પ્રજા પસાર થઈ જવાની અને એક નવી પસંદ કરાયેલી પ્રજાની પસંદગીના સંદર્ભમાં, જે વિષે તે કહે છે: “જે લોકો અગાઉ પ્રજા નહોતા, તેઓ હવે ઈશ્વરની પ્રજા છે; જેમણે દયા પ્રાપ્ત કરી નહોતી, તેમણે હવે દયા પ્રાપ્ત કરી છે.”

> જેની પાસે આવતાં, જીવતા પથ્થર સમાન—જે મનુષ્યો દ્વારા તો નકારવામાં આવ્યો હતો, પરંતુ ઈશ્વર દ્વારા પસંદ કરાયેલ અને અમૂલ્ય છે—તમે પણ, જીવતા પથ્થરો સમાન, આત્મિક ગૃહ તરીકે બાંધવામાં આવો છો, એક પવિત્ર યાજકવર્ગ તરીકે, જેથી ઈસુ ખ્રિસ્ત દ્વારા ઈશ્વરને સ્વીકાર્ય એવા આત્મિક બલિદાનો અર્પણ કરો. તેથી શાસ્ત્રમાં પણ આ લખેલું છે: “જો, હું સિયોનમાં એક મુખ્ય ખૂણાનો પથ્થર મૂકી રહ્યો છું, પસંદ કરાયેલ, અમૂલ્ય; અને જે કોઈ તેના પર વિશ્વાસ કરે છે તે કદી લજ્જિત થશે નહિ.” તેથી તમારે માટે, જે વિશ્વાસ કરો છો, તે અમૂલ્ય છે; પરંતુ જે આજ્ઞાભંગી છે તેમના માટે, “જે પથ્થરને બાંધકામ કરનારાઓએ નકાર્યો હતો, એ જ ખૂણાનો મુખ્ય શિરસ્થ પથ્થર થયો,” અને “ઠેસ ખવડાવનાર પથ્થર, અને અપમાનનો ખડક,” એટલે કે તેઓ માટે, જે વચન પર ઠેસ ખાય છે, કારણ કે તેઓ આજ્ઞાભંગી છે; અને તે માટે તેઓ નિમણૂક કરાયેલા પણ હતા. 1 પિતર 2:4–8.

પેતર ભૂતપૂર્વ ચૂંટાયેલા લોક વિષે કહે છે: “અને તેઓ માટે, જેઓ આજ્ઞાભંગ કરનાર છે, ‘જે પથ્થરને બાંધકામ કરનારોએ નકારી કાઢ્યો હતો, તે જ ખૂણાનો મુખ્ય શિલાપથ્થર થયો છે,’ અને ‘ઠોકરનો પથ્થર અને અપમાનની શિલા,’ એટલે કે તેઓ માટે, જેઓ વચન પર ઠોકર ખાય છે, કારણ કે તેઓ આજ્ઞાભંગ કરનાર છે; જેના માટે તેઓ નિયુક્ત પણ કરવામાં આવ્યા હતા.”

પાયાના દરેક પવિત્ર દૃષ્ટાંત દ્વારા ઈસુનું પ્રતિનિધિત્વ કરવામાં આવે છે.

> કારણ કે જે પાયો મૂકવામાં આવ્યો છે, તે સિવાય બીજો કોઈ પાયો કોઈ મનુષ્ય મૂકી શકતો નથી; અને તે પાયો ઈસુ ખ્રિસ્ત છે. ૧ કરિન્થીઓ ૩:૧૧

મિલેરાઇટ્સે જે પાયો બાંધ્યો તે યુગયુગોની શિલા (પથ્થર) હતી।

> “ચેતવણી આવી છે: 1842, 1843, અને 1844માં સંદેશ આવ્યો ત્યારથી અમે જે વિશ્વાસના પાયા પર બાંધકામ કરતા આવ્યા છીએ, તેને ખલેલ પહોંચાડે એવી કોઈપણ વસ્તુને અંદર આવવા દેવી નથી. હું આ સંદેશમાં હતી, અને ત્યારથી આજ સુધી હું ઈશ્વરે અમને આપેલા પ્રકાશ પ્રત્યે સચ્ચી રહીને જગત સમક્ષ ઊભી રહી છું. અમે તે મંચ પરથી અમારા પગ હટાવવાનો કોઈ ઇરાદો રાખતા નથી, જેના ઉપર તેઓ સ્થપાયા હતા, જ્યારે દિવસ પ્રતિદિન અમે ઉત્કટ પ્રાર્થના સાથે પ્રકાશની શોધમાં પ્રભુને શોધતા હતા. શું તમને લાગે છે કે ઈશ્વરે મને આપેલો પ્રકાશ હું ત્યજી શકું? તે યુગયુગોના પાષાણ સમાન હોવાનો છે. તે મને આપ્યો ત્યારથી સતત મારું માર્ગદર્શન કરતો આવ્યો છે.” Review and Herald, April 14, 1903.

મિલરે શોધેલો પહેલો રત્ન, જે મિલેરાઈટ પાયાનો ભાગ બન્યો અને જે યુગોના ખડક સમાન છે, તે લેવીયવ્યવસ્થા છવીસનું “સાત વખત” હતું; અને આ “સાત વખત” જ તે પ્રથમ પાયાગત સત્ય હતું, જેને તે મિલેરાઈટ અગ્રગામીઓએ બાજુએ મૂકી દીધું, જેઓએ હમણાં જ મિલેરાઈટ પાયો બાંધ્યો હતો. પાયો બાંધનારાઓ જ તે પાયાના પથ્થરને નકારનાર હતા. તે “પથ્થર,” જે ખ્રિસ્તનું પ્રતિક છે, તે જ એ દિવસ પણ છે, જે પ્રભુએ બનાવ્યો; કારણ કે તેણે સાતમા દિવસને વિશ્રામના દિવસ તરીકે બનાવ્યો, અને સાતમા વર્ષને એવું વર્ષ બનાવ્યું કે જેમાં જમીન વિશ્રામ પામે. 1863માં, પાયાનો પથ્થર નકારવામાં આવ્યો, પરંતુ તે “ખૂણાનું મથાળું” અને આજ્ઞાભંગ કરનારાઓ માટે “ઠોકરનો પથ્થર” બનવાનો છે.

ત્રીજા શોકના ઇસ્લામનો સંદેશો એક લાખ ચુંમાલીસ હજારના સુધારણા આંદોલન માટેનો વિષય છે, અને પરીક્ષાની પ્રક્રિયા ત્યારે શરૂ થઈ જ્યારે પ્રકાશન અઢારનો દેવદૂત ઉતર્યો, કારણ કે 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના દિવસે ન્યૂ યોર્ક શહેરની મોટી ઇમારતો ઢાળી નાખવામાં આવી. એડ્વેન્ટિઝમ તે પ્રબોધકીય ઓળખ અંગે મૌન રહ્યું કે 11 સપ્ટેમ્બર, 2001 “પૂર્વ પવનના દિવસ”નું આગમન હતું. 18 જુલાઈ, 2020ના દિવસે તેઓ પાછળ છોડી દેવામાં આવ્યા, જ્યારે પ્રકાશન અધ્યાય અગિયારના બે સાક્ષીઓ તે મહાન શહેરની ગલીઓમાં માર્યા ગયા. એડ્વેન્ટિઝમની પરીક્ષા પૂર્ણ થઈ ગઈ હતી, અને જેમણે ઇસ્લામના સંદેશને ઓળખ્યાનો દાવો કર્યો હતો તેમના માટેની પરીક્ષા શરૂ થઈ ગઈ હતી.

જુલાઈ, 2023 ના અંત સુધી માર્ગોમાં મરેલાં પડ્યાં રહે્યા પછી, તે મરેલાં સુકાં હાડકાં પછી એઝેકિએલના પ્રથમ સંદેશ દ્વારા જાગૃત કરવામાં આવ્યા. એઝેકિએલનો બીજો સંદેશ ત્રીજા હાયના ઇસ્લામના ચાર પવનોનો સંદેશ છે, જે મધ્યરાત્રિના પોકારના સંદેશની ક્રમિક મુદ્રા-ઉદ્ઘાટન પ્રક્રિયાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે; આ જ તે દર્શન છે જે મોડું પડ્યું હતું, અને સમગ્ર ચળવળના સમયકાળનો વિષય છે. ત્યારબાદ વિવિધ સત્યોની મુદ્રાઓ ખોલવામાં આવી, કેમ કે મધ્યરાત્રિના પોકારનો સંદેશ બહુઆયામી સંદેશનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. મરેલાં સુકાં હાડકાંનો સામનો કરાવનાર પ્રથમ સત્ય એ જ પ્રથમ સત્ય હતું જેને લાઓદિકીયન એડવેંટિઝમે નકારી કાઢ્યું હતું, અને તે લાઓદિકીયાથી ફિલાડેલ્ફિયા તરફના પરિવર્તનને ચિહ્નિત કરતું સત્ય દર્શાવે છે.

સત્ય એ જ મુદ્રણનો સંદેશ છે, અને તેથી તેને બુદ્ધિગમ્ય રીતે તેમજ આત્મિક રીતે સ્થિર થવું આવશ્યક છે. બે સાક્ષીઓ રસ્તા પર મૃત પડ્યા હતા તે સમયગાળો “સાત સમય”ના વિખેરાઈ જવાના પ્રતીકરૂપ છે—માત્ર આ ઓળખવું પૂરતું નથી; સત્યનો અનુભવાત્મક સ્વીકાર પણ અનિવાર્ય છે.

મિલરના રત્નો, જે 1798માં અંતસમયે ઉન્મુદ્રિત થયેલ સત્યોનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અંતિમ દિવસોની કન્યાઓ માટે પરીક્ષા બની જાય છે. સત્યમાં “આત્મિક રીતે” સ્થિર થવાનો અનુભવ મિલરના પ્રથમ રત્ન દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યો છે, અને સત્યમાં “બૌદ્ધિક રીતે” સ્થિર થવું ત્રીજા અફસોસના ઇસ્લામના સંદેશ દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યું છે. “સાત વખત” દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામતું પસ્તાવો અને સ્વીકારોક્તિનું આહ્વાન, એક એવા કાર્યને ઓળખાવે છે જે અતિપવિત્ર સ્થાને ખ્રિસ્ત સાથે સંયુક્ત રીતે સંપન્ન થાય છે, અને “મરેહ” દર્શન દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે.

ત્રીજા શાપના ઇસ્લામની “બૌદ્ધિક” સમજ “chazon” દર્શન દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, અને મુદ્રાંકિત થનારા લોકો માટે આ બંને આવશ્યક છે. 1863માં, લાઓદિકેયન એડવેન્ટિઝમે યેરિહોને ફરીથી બાંધવાનું પસંદ કર્યું, અને યેરુશાલેમને પુનઃસ્થાપિત કરવાની પોતાની કામગીરી છોડી દીધી. યેરિહો સમૃદ્ધિનું એક પ્રતીક છે, જેમ લાઓદિકેયન અંધત્વ દ્વારા પણ દર્શાવવામાં આવે છે.

> “દેશના સૌથી શક્તિશાળી ગઢોમાંનું એક—મોટું અને સમૃદ્ધ શહેર યરીહો—તેમની આગળ જ પડેલું હતું, જોકે ગિલગાલ ખાતેના તેમના છાવણીથી થોડા અંતરે હતું. ઉષ્ણકટિબંધીય પ્રદેશની સમૃદ્ધ અને વૈવિધ્યપૂર્ણ ઉપજથી ભરપૂર ઉર્વર મેદાનની સીમા પર વસેલું, તેના મહેલો અને મંદિરો ભોગવિલાસ અને દુર્વ્યસનના નિવાસસ્થાન હતા; અને પોતાની વિશાળ કિલ્લેબંધીની આડમાં આ ગર્વિત શહેર ઇઝરાયેલના દેવને ખુલ્લો પડકાર આપતું હતું. યરીહો મૂર્તિપૂજાના મુખ્ય કેન્દ્રોમાંનું એક હતું, અને ખાસ કરીને ચંદ્રદેવી અષ્ટારોતને અર્પિત હતું. અહીં કનાનીઓના ધર્મમાં જે કંઈ અતિ નીચું અને અત્યંત અધઃપતનકારક હતું તેનું સર્વ કેન્દ્રિત હતું. ઇઝરાયેલના લોકો, જેમના મનમાં બેથ-પેઓર ખાતેના તેમના પાપનાં ભયાનક પરિણામોની સ્મૃતિ હજી તાજી હતી, આ અજાતિ શહેરને માત્ર ઘૃણા અને ભયથી જ જોઈ શકતા હતા.” પિતૃપુરુષો અને ભવિષ્યવક્તાઓ, 487.

સન 1863માં, જ્યારે તેઓ યરીહોનું પુનર્નિર્માણ કરી રહ્યા હતા, ત્યારે બાંધકામ કરનારોએ જે “પથ્થર” અસ્વીકાર કર્યો હતો, તે જ “સાત વખત” હતો, જે અંતિમ દિવસોમાં સત્ય (મણિ) બની જશે, અને જે “ખૂણાના મથાળું” બને છે; કારણ કે એ જ સત્ય મિલરાઇટોના આંદોલનમાં એડ્વેન્ટિઝમના આરંભને, એક લાખ ચુંવાળીસ હજારના આંદોલનમાં એડ્વેન્ટિઝમના અંત સાથે ગૂંથીને જોડે છે. એ મણિ, જે “સાત વખત” છે, તે “તે દિવસ” પણ છે “જે યહોવાએ રચ્યો”, અને તે ખ્રિસ્ત પોતે જ છે, કારણ કે તે વચન છે, અને તે “સત્ય” છે. ઇસ્લામનો વિષય એ એવો વિષય છે જે પૂર્વના તથા નવા ચૂંટાયેલા બંને લોકોને શુદ્ધ કરે છે, અને આ દ્વિગુણ શુદ્ધિકરણ 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ શરૂ થયું, જે “પૂર્વીય પવનનો દિવસ” હતો. તે દિવસે પહેરેદારોને એ જ ગીત ગાવાનું હતું જે ખ્રિસ્તે ગાયું હતું, જ્યારે તેણે દ્રાક્ષાવાડીનો દૃષ્ટાંત જાહેર કર્યો હતો. એક લાખ ચુંવાળીસ હજાર મૂસાનું ગીત (“સાત વખત”), અને મેષશિશુનું ગીત ગાય છે.

> અને મેં જાણે અગ્નિ સાથે ભળેલો કાચનો સમુદ્ર જોયો; અને જેમણે પશુ પર, તેની પ્રતિમા પર, તેના ચિહ્ન પર અને તેના નામની સંખ્યા પર વિજય મેળવ્યો હતો, તેઓ ઈશ્વરના વીના ધારણ કરીને તે કાચના સમુદ્ર પર ઊભેલા હતા. અને તેઓ ઈશ્વરના દાસ મૂસાનું ગીત અને હલેલુયાહના મેમણાનું ગીત ગાતા કહે છે, હે સર્વશક્તિમાન પ્રભુ ઈશ્વર, તારાં કાર્યો મહાન અને અદ્ભુત છે; હે પવિત્રોના રાજા, તારાં માર્ગો ન્યાયી અને સત્ય છે. પ્રકટીકરણ 15:2, 3.

“મેમણું” એ ખ્રિસ્ત છે, જે વધ કરવામાં આવ્યા હતા; અને તેઓ બે હજાર પાંચસો વીસ દિવસોના મધ્યમાં વધ કરવામાં આવ્યા હતા; આ રીતે તેમણે પોતાના જીવન અને રક્તના બલિદાનને (જ્યાં તેમણે કરારની પુષ્ટિ કરી) લેવ્યાંશાસ્ત્ર છવીસમું અધ્યાયમાં મૂસાના તેમના “કરારના વિવાદ” સાથે એકસૂત્રે ગૂંથ્યું. મૂસા અને મેમણાનું ગીત ભવિષ્યવાણીના ઇતિહાસના ખાઝોનનું ગીત છે અને તેમની “પ્રકટતા”ના મરેઃનું ગીત છે. દાનિયેલ આઠમા અધ્યાયની બે દર્શનો દ્વારા પ્રતિનિધિત થયેલી બૌદ્ધિક અને આધ્યાત્મિક સમજણનું તે ગીત છે. તે એક કરારબદ્ધ પ્રજાને ન્યાયાધીન ઠરાવીને બાજુએ પસાર કરી દેવામાં આવે છે, જ્યારે એક નવી ચૂંટેલી પ્રજા પસંદ કરવામાં આવે છે—એવા ઘટનાક્રમનું ગીત છે. પસંદગીની પ્રક્રિયા, અને તેથી તે ગીત, 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ આરંભ થયું.

> યાકૂબમાંથી આવતા લોકો મૂળ પકડી લેશે; ઇઝરાયેલ ફૂલશે અને કળી ફૂટશે, અને વિશ્વના મુખને ફળોથી ભરી દેશે. શું તેણે તેને એમ માર્યો છે જેમ તેણે તેને મારનારા લોકોને માર્યા હતા? અથવા શું તે એમ વધ થયો છે જેમ તેના દ્વારા વધ કરાયેલા લોકોનો વધ થયો હતો? પ્રમાણસર, જ્યારે તે અંકુરિત થાય છે, ત્યારે તું તેની સાથે વાદવિવાદ કરશ; પૂર્વ પવનના દિવસે તે પોતાના કઠોર પવનને રોકે છે. તેથી જ આ દ્વારા યાકૂબનો અધર્મ શુદ્ધ કરવામાં આવશે; અને તેના પાપને દૂર કરવા માટે આ જ સમસ્ત ફળ છે; જ્યારે તે વેદીની બધી જ શિલાઓને ખડિયાના પથ્થરો જેવી, જે કૂટી ને ચૂરચૂર કરવામાં આવી હોય, તેવી બનાવી દેશે, ત્યારે ઉપવનમૂર્તિઓ અને પ્રતિમાઓ ઊભી રહેશે નહિ. તોય દુર્ગબદ્ધ નગર ઉજ્જડ થશે, અને નિવાસસ્થાન ત્યજી દેવામાં આવશે, અને અરણ્ય જેવું છોડી દેવામાં આવશે; ત્યાં વાછરડું ચરશે, અને ત્યાં તે પથારી પાથરીને સૂઈ રહેશે, અને તેની ડાળીઓ ખાઈ જશે. જ્યારે તેની ડાળખીઓ સૂકાઈ જશે, ત્યારે તે તોડી નાખવામાં આવશે; સ્ત્રીઓ આવીને તેને અગ્નિમાં સળગાવશે; કેમ કે આ સમજણવિહોણી પ્રજા છે; તેથી જેણે તેમને બનાવ્યા તેણે તેમની ઉપર દયા રાખશે નહિ, અને જેણે તેમને આકાર આપ્યો તે તેમની પર કૃપા દર્શાવશે નહિ. અને તે દિવસે એવું થશે કે યહોવા નદીના પ્રવાહમાર્ગથી લઈને મિસરના નાળાસુધી ઝાડીને અલગ કરશે, અને હે ઇઝરાયેલના સંતાનો, તમે એક પછી એક ભેગા કરવામાં આવશો. અને તે દિવસે એવું થશે કે મહાન તુરાઈ વગાડવામાં આવશે, અને જે અશ્શૂરના દેશમાં નાશ પામવા તૈયાર હતા, અને જે મિસરના દેશમાં નિર્વાસિત હતા, તેઓ આવશે અને યેરૂશાલેમના પવિત્ર પર્વત પર યહોવાની આરાધના કરશે. યશાયાહ 27:6–13.

યોગ્ય રીતે સમજીએ તો આ વચનો 11 સપ્ટેમ્બર, 2001 થી લઈને જલ્દી આવનારા રવિવારના કાયદા સુધીનો સમયચક્ર દર્શાવે છે. છઠ્ઠું વચન સંપૂર્ણ ઇતિહાસની ઓળખ આપે છે, કારણ કે તે એવા છોડની શરૂઆત દર્શાવે છે જે મૂળ પકડે છે, પછી ફૂલે છે અને કળી આપે છે, અને અંતે પૃથ્વીને ફળથી ભરી દે છે. પૃથ્વીને ભરનારું તે ફળ “ઘડી” દરમિયાન એવું કરે છે, જે રવિવારના કાયદાની સંકટઘડી છે. જ્યારે ખ્રિસ્ત તે સમયે પોતાના ફળને પોતાના ભંડારમાં એકત્ર કરી રહ્યા છે, ત્યારે તેઓ બાબેલ પર ન્યાય પણ લાવી રહ્યા છે. પૃથ્વી ફળથી ભરાઈ જાય છે તે સમય દરમિયાન થતો ન્યાય સાતમા વચનમાં દર્શાવવામાં આવ્યો છે, જ્યારે બે પ્રશ્નો પૂછવામાં આવે છે: “શું તેણે તેને એવો પ્રહાર કર્યો છે જેમ તેણે તેના પર પ્રહાર કરનારાઓને કર્યો હતો? અથવા શું તે તેમનાં વધ મુજબ મારવામાં આવ્યો છે, જેઓ તેનો દ્વારા મારવામાં આવ્યા હતા?”

પછી આઠમા પદમાં, પાછળના વરસાદના છંટકાવને “માપ પ્રમાણે” આ શબ્દપ્રયોગ દ્વારા ચિહ્નિત કરવામાં આવ્યો છે. છોડોને અંકુરિત થવા પ્રેરતું કારણ વરસાદ છે, અને જ્યારે પાછળના વરસાદની શરૂઆત ચિહ્નિત થાય છે, ત્યારે તેને “માપ પ્રમાણે, જ્યારે તે અંકુરિત થાય છે” એવી શરૂઆત તરીકે ચિહ્નિત કરવામાં આવે છે. જ્યારે પાછળનો વરસાદ શરૂ થાય છે, ત્યારે તે “માપ પ્રમાણે” વરસાવવામાં આવે છે, કારણ કે જો પાક સાચા અને ખોટાના મિશ્રણરૂપ હોય, તો તે અમાપ રીતે વરસાવવામાં આવતો નથી.

> “દરેક સત્યરૂપે પરિવર્તિત થયેલી આત્મા, ભૂલના અંધકારમાંથી અન્યોને ઈસુ ખ્રિસ્તની ધર્મિકતાના અદ્ભુત પ્રકાશમાં લાવવા માટે અત્યંત આતુર રહેશે. દેવના આત્માનો મહાન ઊંડોળ પ્રવાહ, જે પોતાના મહિમાથી સમગ્ર પૃથ્વીને પ્રકાશિત કરશે, ત્યાં સુધી આવશે નહીં જ્યાં સુધી આપણામાં એવો પ્રકાશિત જનસમૂહ ન હોય, જે અનુભવથી જાણે છે કે દેવ સાથે સહકાર્યકરો હોવાનો અર્થ શું છે. જ્યારે આપણું ખ્રિસ્તની સેવામાં સંપૂર્ણ, સમગ્ર-હૃદયી સમર્પણ થશે, ત્યારે દેવ આ હકીકતને પોતાના આત્માના અપરિમિત ઊંડોળ પ્રવાહ દ્વારા સ્વીકારશે; પરંતુ આ ત્યારે નહીં થાય જ્યારે કલીસિયાનો મોટો ભાગ દેવ સાથે સહકાર્યકરો ન હોય. જ્યારે સ્વાર્થ અને સ્વઇન્દ્રિયસુખમાં લિપ્તતા એટલી સ્પષ્ટ રીતે પ્રગટ હોય, ત્યારે દેવ પોતાનો આત્મા ઊંડોળી શકતા નથી; જ્યારે એવો ભાવ પ્રબળ હોય કે, જો તેને શબ્દોમાં વ્યક્ત કરવામાં આવે, તો તે કાઈનના તે ઉત્તરરૂપે પ્રગટ થાય,—‘શું હું મારા ભાઈનો રખેવાળ છું?’ જો આ સમય માટેનું સત્ય, જો સર્વ તરફ ઘેરા થતાં ચિહ્નો, જે સાક્ષી આપે છે કે સર્વ વસ્તુઓનો અંત નજીક છે, સત્યને જાણવાનો દાવો કરતાં લોકોની સુતેલી શક્તિઓને જાગૃત કરવા માટે પૂરતા ન હોય, તો જેટલો પ્રકાશ તેમના પર ચમક્યો છે તેના પ્રમાણમાં અંધકાર આ આત્માઓને આંચકી લેશે. અંતિમ હિસાબના મહાન દિવસે તેઓ પોતાની ઉદાસીનતા માટે દેવ સમક્ષ રજૂ કરી શકે એવું બહાનાનું તો અણસારપણું પણ નહીં હોય. તેમણે દેવના વચનના પવિત્ર સત્યના પ્રકાશમાં કેમ જીવન જીવ્યું નહીં, કેમ ચાલ્યા નહીં અને કામ કર્યું નહીં, અને આ રીતે પોતાના વર્તન, પોતાની સહાનુભૂતિ અને પોતાના ઉત્સાહ દ્વારા પાપના અંધકારથી ઢંકાયેલા જગતને કેમ પ્રગટ કર્યું નહીં કે સુવાર્તાની શક્તિ અને વાસ્તવિકતાનો ખંડન કરી શકાય તેમ નથી,—તે માટે રજૂ કરવા જેવું કોઈ કારણ રહેશે નહીં.” Review and Herald, July 21, 1896.

સિસ્ટર વ્હાઇટ આ અવતરણને તે બિંદુ તરીકે ઓળખાવે છે જ્યારે પ્રકાશનનો દૂત નીચે ઉતરે છે, કારણ કે તે કહે છે, “ઈશ્વરના આત્માનું મહાન ઉંડાણપૂર્વકનું વરસાવવું, જે પોતાની મહિમાથી આખી પૃથ્વીને પ્રકાશિત કરે છે.” અન્ય એક અવતરણમાં, જેને અમે આ લેખોમાં ઘણી વાર ઉલ્લેખ્યું છે, તેણે ઓળખાવ્યું કે જ્યારે “ન્યૂ યોર્કની મહાન ઇમારતો” “ઢાળી પાડવામાં આવશે,” ત્યારે “પ્રકાશન અધ્યાય અઢાર, વચનો એકથી ત્રણ, પૂર્ણ થશે.”

આ વિચારોને અમે આગામી લેખમાં આગળ વધારશું.

> હવે હું મારા અતિપ્રિય માટે, મારા પ્રિયજનના દ્રાક્ષાવાડી વિષે મારા પ્રિયનું એક ગીત ગાઈશ. મારા અતિપ્રિયની એક અત્યંત ફળદ્રુપ ટેકરી પર દ્રાક્ષાવાડી હતી; અને તેણે તેની ચારે બાજુ વાડ બાંધી, અને તેમાંથી પથ્થરો કાઢી નાખ્યા, અને તેમાં શ્રેષ્ઠ દ્રાક્ષલતા રોપી, અને તેની વચ્ચે એક મિનાર બાંધ્યો, તથા તેમાં દ્રાક્ષપીસવાની કુંડી પણ બનાવી; અને તેણે આશા રાખી કે તે દ્રાક્ષ ઉપજાવશે, પરંતુ તેણે જંગલી દ્રાક્ષ ઉપજાવી. અને હવે, હે યરુશાલેમના નિવાસીઓ અને યહૂદાના પુરુષો, વિનંતી છે કે તમે મારા અને મારી દ્રાક્ષાવાડી વચ્ચે ન્યાય કરો. મારી દ્રાક્ષાવાડી માટે એવું વધુ શું કરવામાં આવી શક્યું હોત, જે મેં તેમાં કર્યું નથી? તો પછી, જ્યારે મેં આશા રાખી કે તે દ્રાક્ષ ઉપજાવશે, ત્યારે તેણે જંગલી દ્રાક્ષ કેમ ઉપજાવી? અને હવે આવો; હું તમને જણાવી દઉં કે હું મારી દ્રાક્ષાવાડી સાથે શું કરનાર છું: હું તેની વાડ દૂર કરી દઈશ, અને તે ભક્ષણ થઈ જશે; અને તેની દીવાલ તોડી નાખીશ, અને તે પદતળે ચુરચૂર થશે; અને હું તેને ઉજ્જડ પાડી દઈશ: તેની છંટાઈ પણ નહીં થાય, ને તેની ખેડાઈ પણ નહીં થાય; પરંતુ તેમાં કાંટાળા ઝાડ અને કાંટા ઊગી નીકળશે: હું વાદળોને પણ આજ્ઞા કરીશ કે તેઓ તેના પર વરસાદ ન વરસાવે. કારણ કે સૈન્યોના યહોવાની દ્રાક્ષાવાડી ઇઝરાયેલનું ઘર છે, અને યહૂદાના પુરુષો તેનું મનોહર રોપણ છે; અને તેણે ન્યાયની આશા રાખી, પરંતુ જુઓ, જુલમ થયો; ધાર્મિકતાની આશા રાખી, પરંતુ જુઓ, રોદન થયો. યશાયા 5:1–7.

Back to Articles