Article

# દાનિયેલનું પુસ્તક - અઠ્ઠાવીસમું

ભીંતો

Author

Jeff Pippenger

Published

December 23, 2023

Formats

PDF
Word

નેબૂખદનેજ્જર એ એડվեն્ટિઝમના આરંભનું, યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સના આરંભનું, પ્રોટેસ્ટન્ટ શિંગડાના આરંભનું અને રિપબ્લિકન શિંગડાના આરંભનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. બેલ્શઝ્ઝર આ તમામ રેખાઓના અંતનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

નબૂખાદ્નેસ્સર 1798થી 1844 સુધીના પ્રથમ અને બીજા દૂતના સંદેશાઓના ઇતિહાસનું, તેમજ દેવના તપાસણી ન્યાયના આરંભનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. તેની સાક્ષી દાનિયેલના પ્રથમ અધ્યાય સાથે સમાનાંતર છે. બેલ્શઝ્ઝર 1989થી રવિવારના કાયદા સુધીના ત્રીજા દૂતના સંદેશાના ઇતિહાસનું, તેમજ દેવના કાર્યકારી ન્યાયના આરંભનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. તેની સાક્ષી દાનિયેલના પ્રથમથી ત્રીજા અધ્યાયો સાથે સમાનાંતર છે.

નેબૂખદનેઝ્ઝર ઇઝરાયલના ઉત્તર રાજ્ય પર આવેલા “સાત સમય”ના 1798માં થયેલા અંતને ચિહ્નિત કરે છે, જ્યારે પશુના હૃદય સાથે જીવ્યા પછી તેનું રાજ્ય તેને પુનઃસ્થાપિત કરવામાં આવ્યું. તેની સાક્ષી “સાત સમય”ના અંતે, જે યહૂદાના દક્ષિણ રાજ્ય પર આવ્યા હતા, 1844માં તપાસાત્મક ન્યાયના પ્રારંભ સુધી ચાલુ રહે છે. તેની સાક્ષીમાં “કલાક” શબ્દ પ્રથમ દેવદૂતના ન્યાય-કલાકના સંદેશનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને પછી ફરીથી તે એ સંદેશના આગમનનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. તેની સાક્ષીમાંનો “કલાક” 1798 અને 1844 બંનેને ચિહ્નિત કરે છે, જે અનુક્રમે પ્રથમ રોષ અને અંતિમ રોષના સમાપનનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

બેલ્શાઝ્ઝારનો અંત તે ગૂઢ હસ્તલેખ દ્વારા ચિહ્નિત થાય છે, જેનો અર્થ પચ્ચીસસો વીસ થાય છે. “સાત સમય,” ભલે તે “એક ઘડી,” “વીખેરણ,” અથવા “પચ્ચીસસો વીસ” તરીકે દર્શાવવામાં આવ્યા હોય, તે ન્યાયનું પ્રતીક છે. નિમ્રોદનો ન્યાય “વીખેરણ” હતો, નેબૂખદનેઝ્ઝરનો “સાત સમય” હતો, અને બેલ્શાઝ્ઝારનો પચ્ચીસસો વીસ હતો. જ્યારે નેબૂખદનેઝ્ઝરે તે ત્રણ શ્રેષ્ઠ પુરુષો પર ન્યાય કર્યો, ત્યારે તેણે ભઠ્ઠીને સામાન્ય કરતાં “સાત ગણું” વધુ તપાવવા આદેશ આપ્યો.

“સાત સમયોના” ન્યાયનું ચિહ્ન પ્રથમ સંદેશાના આગમન સમયે અને ત્રીજા સંદેશાના આગમન સમયે મૂકાયેલું છે. 1863માં મિલરાઇટ એડ્વેન્ટિઝમનો અંત “સાત સમયોના” સિદ્ધાંતના અસ્વીકારથી આરંભે છે, અને એકસો છવ્વીસ વર્ષ પછી, 1989માં, ત્રીજા દૂતના ઇતિહાસ માટે “અંતકાળ” આવ્યો. એકસો છવ્વીસ “સાત સમયોના” પ્રતીકરૂપ છે; તેથી 1863માં પ્રથમ દૂતની ચળવળના અંતથી લઈને 1989માં ત્રીજા દૂતની ચળવળના આરંભ સુધી, આ બંનેને પ્રતીકાત્મક એકસો છવ્વીસ દ્વારા “સાત સમયો” સાથે સાંકળવામાં આવ્યા છે.

તથાપિ દાનિયેલના પાંચમા અધ્યાયમાં બેલ્શઝ્ઝારના પતનની સાક્ષી શીખવે છે કે “સાત વખત” ના ન્યાયને કોઈ જોઈ શકતું નથી, ભલે તે “ભીંત” પર લખાયેલો હોય. રિપબ્લિકન શિંગડા માટે, ન્યાય થોમસ જેફરસનની “ચર્ચ અને રાજ્યના વિયોગની ભીંત” પર લખાયેલો છે, જે દાનિયેલના પાંચમા અધ્યાયમાં દૂર કરવામાં આવે છે. સત્ય પ્રોટેસ્ટન્ટ શિંગડા માટે, ન્યાય તે બે પવિત્ર ચાર્ટો પર લખાયેલો છે, જે “ભીંત” પર ટાંગવામાં આવ્યા છે જેથી જે તેને વાંચે તે દોડી શકે. પરંતુ લાઓદિકિયાની અંધતામાં તે શબ્દો અવિવેચ્ય છે. બન્ને કિસ્સાઓમાં, ન્યાયના શબ્દો દર્શાવે છે કે સત્ય પ્રોટેસ્ટન્ટ અને રિપબ્લિકન બન્ને શિંગડા ત્રાજવામાં તોળવામાં આવ્યા છે અને ઓછા ઠર્યા છે. બેલ્શઝ્ઝારની વાર્તા વિશ્વની જાતિઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરતાં રિપબ્લિકન શિંગડા માટે એક સંદેશ ધરાવે છે.

> “નેબૂખદનેઝ્ઝર અને બેલ્શઝ્ઝરના ઇતિહાસમાં, દેવ આજના રાષ્ટ્રો સાથે સંવાદ કરે છે.” Signs of the Times, July 20, 1891.

બેલ્શાઝ્ઝરની વાર્તામાં પણ પ્રોટેસ્ટન્ટ શિંગડા માટે, જે વિશ્વના લોકોને પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, એક સંદેશ છે.

> “નેબૂખદનેઝર અને બેલ્શાઝ્ઝરના ઇતિહાસમાં, દેવ આજના લોકો સાથે બોલે છે.” બાઇબલ એકો, સપ્ટેમ્બર 17, 1894.

બેલ્શાઝ્ઝરના પાપમાં પૃથ્વીના પશુના બંને શીંગડાંનું પાપ પ્રતિનિધિત્વ પામે છે. બંનેમાંથી કોઈપણ શીંગડાનું પાપ આમાં જોવા મળે છે કે તેઓ પોતાના પાયાના સત્યોને પૂર્ણ જ્ઞાન હોવા છતાં અસ્વીકાર કરે છે. રિપબ્લિકન શીંગડાને બંધારણના પ્રકાશ માટે, અને તે દૈવી દસ્તાવેજ રચાયો ત્યારેની પ્રારંભિક ઐતિહાસિક પ્રક્રિયા માટે જવાબદાર ઠરાવવામાં આવે છે, પરંતુ ત્યારથી તે ક્રમે-ક્રમે અસ્વીકારવામાં આવ્યો છે. જ્યારે તે રાષ્ટ્ર અજગરની જેમ બોલશે, ત્યારે ચર્ચ અને રાજ્યના વિભાજનની પ્રતીકાત્મક દીવાલ દૂર કરવામાં આવી હશે. સત્ય પ્રોટેસ્ટન્ટ શીંગડા માટે, જ્યારે પાયો સ્થાપિત થયો ત્યારે પ્રથમ અને બીજા દૂતોના સંદેશાઓના ઇતિહાસમાંથી આવેલો પ્રકાશ ક્રમે-ક્રમે અસ્વીકારવામાં આવ્યો છે, અને તે વધતા જતા પ્રમાણમાં અસ્વીકારાતો રહેશે, જ્યાં સુધી અંતે દેવની વ્યવસ્થાની “દીવાલ” પણ અસ્વીકારવામાં નહીં આવે.

> “અહીં ભવિષ્યવક્તા એવા લોકોનું વર્ણન કરે છે, જે સત્ય અને ધર્મની સર્વત્રથી થઈ રહેલી વિમુખતાના સમયમાં, દેવના રાજ્યના પાયારૂપ સિદ્ધાંતોને પુનઃસ્થાપિત કરવા પ્રયત્નશીલ છે. તેઓ દેવની વ્યવસ્થામાં પડેલા ભંગના મરામતકર્તાઓ છે—તે દીવાલના, જે તેમણે પોતાના પસંદ કરેલાઓની રક્ષા માટે તેમની આસપાસ ઊભી કરી છે, અને જેના ન્યાય, સત્ય અને પવિત્રતાના ઉપદેશોનું પાલન તેમના માટે સદાકાળનું સુરક્ષાકવચ થવાનું છે.”

> “સ્પષ્ટ અર્થ ધરાવતા શબ્દોમાં પ્રભુવક્તા આ ભીંત બાંધનાર અવશેષ પ્રજાના વિશિષ્ટ કાર્યને નિર્દેશ કરે છે. ‘જો તું શબ્બાથથી તારો પગ પાછો ખેંચી લે, એટલે કે મારા પવિત્ર દિવસે તારી મનગમતી બાબતો કરવાથી નિવૃત્ત રહે; અને શબ્બાથને આનંદમય કહેશે, યહોવાનું પવિત્ર દિન, માનનીય; અને તેને આદર આપશે, તારા પોતાના માર્ગોમાં ન ચાલતાં, તારી પોતાની મનગમતી બાબતો ન શોધતાં, અને તારા પોતાના શબ્દો ન બોલતાં: ત્યારે તું યહોવામાં આનંદ પામશે; અને હું તને પૃથ્વીના ઉચ્ચ સ્થળો ઉપર સવારી કરાવીશ, અને તારા પિતા યાકૂબના વારસાથી તને પોષીશ: કારણ કે યહોવાના મુખે એ કહ્યું છે.’ યશાયા 58:13, 14.” Prophets and Kings, 677, 678.

દૂતો દ્વારા વિલિયમ મિલરને પ્રગટ કરાયેલ બાઇબલીય પદ્ધતિશાસ્ત્ર ઈશ્વરના ભવિષ્યવાણીય નિયમોને પ્રતિનિધિત્વ આપે છે, અને પ્રાચીન ઇઝરાયેલથી ભિન્ન રીતે, આધુનિક ઇઝરાયેલ માત્ર દસ આજ્ઞાઓના નિયમની જ નહીં, પરંતુ ભવિષ્યવાણીઓની પણ જમા રાખનાર થવાનું હતું.

> “પરમેશ્વરે આ સમયમાં પોતાની સભાને, જેમણે પ્રાચીન ઇઝરાયેલને બોલાવ્યું હતું તેમ, પૃથ્વી પર પ્રકાશરૂપે ઊભી રહેવા માટે બોલાવી છે. સત્યના શક્તિશાળી ચીરકર્તા દ્વારા—પ્રથમ, દ્વિતીય અને તૃતીય દેવદૂતના સંદેશાઓ દ્વારા—તેમણે તેમને ચર્ચોમાંથી અને જગતમાંથી અલગ કર્યા છે, જેથી તેમને પોતાની પવિત્ર સન્નિધિની નજીક લાવી શકે. તેમણે તેમને પોતાની વ્યવસ્થાના ભંડારાધિકારીઓ બનાવ્યા છે અને આ સમય માટેની ભવિષ્યવાણીના મહાન સત્યો તેમને સોંપ્યા છે. જેમ પ્રાચીન ઇઝરાયેલને સોંપવામાં આવેલાં પવિત્ર વચનો હતા, તેમ આ પણ એક પવિત્ર વિશ્વાસરૂપે જગતને સંપ્રેષિત કરવાનાં છે. પ્રકાશન 14 ના ત્રણ દેવદૂત તેઓ લોકોનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે પરમેશ્વરના સંદેશાઓનો પ્રકાશ સ્વીકારે છે અને તેમના દૂતો તરીકે પૃથ્વીના લંબાઈ અને પહોળાઈમાં સર્વત્ર ચેતવણીનો ધ્વનિ પ્રસારિત કરવા આગળ વધે છે. ખ્રિસ્ત પોતાના અનુયાયીઓને જાહેર કરે છે: ‘તમે જગતનો પ્રકાશ છો.’ ઈસુને સ્વીકારનાર દરેક આત્માને કાલ્વરીનો ક્રોસ કહે છે: ‘આત્માની કિંમત નિહાળો: “તમે સર્વ જગતમાં જાઓ, અને સર્વ સૃષ્ટિને સુવાર્તા પ્રગટ કરો.”’ આ કાર્યમાં અવરોધ ઊભો કરે તેવી કોઈ વસ્તુને મંજૂરી આપવી નથી. સમય માટે આ સર્વોપરી મહત્વનું કાર્ય છે; તેનું વ્યાપ અનંતકાલ જેટલું દૂર સુધી પહોંચનારું હોવું જોઈએ. માનવોના આત્માઓ માટે ઈસુએ તેમના મુક્તિાર્થે જે બલિદાન આપ્યું તેમાં જે પ્રેમ પ્રગટ કર્યો, તે જ પ્રેમ તેમના તમામ અનુયાયીઓને પ્રેરિત કરશે.” Testimonies, volume 5, 455.

ભવિષ્યવાણીના “મહાન સત્યો,” જે દેવદૂતો દ્વારા આપવામાં આવ્યા હતા અને વિલિયમ મિલરના કાર્ય દ્વારા સ્થાપિત થયા હતા, તેઓ “જગતને સંપ્રેષિત કરવામાં આવવાનો એક પવિત્ર વિશ્વાસ” છે. દસ આજ્ઞાઓનો નિયમ, પ્રકૃતિના નિયમો, આરોગ્યના નિયમો અને ભવિષ્યવાણીના અભ્યાસના નિયમો એક જ મહાન નિયમદાતા દ્વારા આપવામાં આવ્યા હતા, અને એક આજ્ઞાનો અસ્વીકાર કરવો એટલે તેમની બધીનો અસ્વીકાર કરવો. વિલિયમ મિલરને આપવામાં આવેલી પદ્ધતિના અસ્વીકારથી એક ક્રમશઃ વધતો બળવો શરૂ થયો, જે અંતે એડવેન્ટિઝમને સાતમા દિવસના શબ્બાથનો અસ્વીકાર કરવા તરફ દોરી જશે.

> “આ અંતિમ દિવસોમાં પ્રભુને પોતાના નામધારી લોકો સાથે એક વિવાદ છે. આ વિવાદમાં જવાબદારીભર્યા પદોમાં રહેલા માણસો નેહેમ્યાહે અપનાવેલા માર્ગના સીધા વિરુદ્ધ એવો માર્ગ અપનાવશે. તેઓ માત્ર પોતે જ શબ્બાથની અવગણના અને તિરસ્કાર નહીં કરે, પરંતુ તેને પરંપરા અને રૂઢિના કચરાના ઢગલા નીચે દાટી દેીને બીજાઓથી પણ તેનું પાલન થવા નહીં દેવાનો પ્રયત્ન કરશે. ચર્ચોમાં અને ખુલ્લી હવામાં યોજાતા મોટા સમારોહોમાં, સેવકો લોકો પર અઠવાડિયાના પ્રથમ દિવસને પાળવાની આવશ્યકતા દબાણપૂર્વક રજૂ કરશે. સમુદ્ર પર અને ધરતી પર આફતો છે; અને આ આફતો વધતી જશે, એક આપત્તિની પાછળ બીજી આપત્તિ તત્ક્ષણે આવશે; અને અંતઃકરણપ્રેરિત શબ્બાથ-પાલકોનો નાનો સમૂહ એવાં લોકો તરીકે નિશાન બનાવવામાં આવશે કે જેઓ રવિવારની અવગણના કરીને જગત પર ઈશ્વરના કોપને લાવી રહ્યા છે.”

> “શૈતાન આ અસત્યનો આગ્રહ કરે છે જેથી તે જગતને બંદી બનાવી શકે. મનુષ્યોને ભૂલો સ્વીકારવા માટે બાધ્ય કરવું એ તેની યોજના છે. બધી ખોટી ધર્મવ્યવસ્થાઓના પ્રચારમાં તે સક્રિય ભાગ લે છે, અને ભ્રાંત ઉપદેશોને અમલમાં મૂકવાના પોતાના પ્રયત્નોમાં તે કોઈ પણ હદે જતાં અટકશે નહિ. ધાર્મિક ઉત્સાહના આડકતરા આવરણ હેઠળ, તેના આત્માથી પ્રભાવિત થયેલા મનુષ્યોએ પોતાના સહમનુષ્યો માટે અતિ ક્રૂર યાતનાઓ શોધી કાઢી છે અને તેમના ઉપર અતિ ભયાનક પીડાઓ લાદી છે. શૈતાન અને તેના એજન્ટોમાં આજે પણ એ જ આત્મા છે; અને ભૂતકાળનો ઇતિહાસ આપણા સમયમાં ફરી દોહરાવવામાં આવશે.”

> “કેટલાક મનુષ્યોએ દુષ્ટતા આચરવા માટે પોતાનું મન અને ઇચ્છાશક્તિ નિશ્ચિત કરી દીધી છે; તેમના હૃદયના અંધકારમય અંતરાળમાં તેમણે નક્કી કરી લીધું છે કે તેઓ કયા અપરાધો કરશે. આ મનુષ્યો પોતે જ પોતાને છેતરે છે. તેમણે ઈશ્વરના ધર્મના મહાન નિયમને અસ્વીકાર કર્યો છે, અને તેના સ્થાને પોતાનો જ એક ધોરણ ઊભો કર્યો છે; અને પોતાને આ ધોરણ સાથે સરખાવીને તેઓ પોતાને પવિત્ર જાહેર કરે છે. પ્રભુ તેમને તેમના હૃદયમાં શું છે તે પ્રગટ કરવા દેશે, તેમને નિયંત્રિત કરનાર સ્વામીના આત્માને કાર્યરૂપે દર્શાવવા દેશે. તેની આજ્ઞાઓની માંગણીઓ પ્રત્યે વફાદાર રહેનારાઓ પ્રત્યેના તેમના વર્તનમાં તેઓ તેની વ્યવસ્થા પ્રત્યેની પોતાની દ્વેષભાવના પ્રગટ કરશે. તેઓ એ જ ધાર્મિક ઉન્માદની ભાવનાથી પ્રેરિત થશે, જેણે ખ્રિસ્તને ક્રૂસ પર ચઢાવનાર ટોળાને ઉશ્કેર્યું હતું; ચર્ચ અને રાજ્ય એ જ ભ્રષ્ટ સુસંગતિમાં એક થશે.”

> “આજની કલીસિયાએ પ્રાચીન યહૂદીઓના પગલાંનું અનુસરણ કર્યું છે, જેઓએ પોતાની પરંપરાઓ માટે ઈશ્વરની આજ્ઞાઓને બાજુએ મૂકી દીધી હતી. તેણે વિધિને બદલી છે, શાશ્વત વચનને ભંગ કર્યું છે, અને હવે, જેમ ત્યારે હતું તેમ, તેનો પરિણામ અહંકાર, અવિશ્વાસ અને અનિષ્ઠા છે. તેની સાચી સ્થિતિ મૂસાના ગીતનાં આ શબ્દોમાં પ્રગટ કરવામાં આવી છે: ‘તેઓએ પોતાને ભ્રષ્ટ કર્યા છે; તેમનો કલંક તેના સંતાનોનો કલંક નથી; તેઓ વિકૃત અને કૂટિલ પેઢી છે. હે મૂર્ખ અને અવિવેકી લોકો, શું તમે આ રીતે યહોવાને પ્રત્યુત્તર આપો છો? શું તે તારો પિતા નથી, જેણે તને ખરીદ્યો? શું તેણે તને બનાવ્યો નથી અને તને સ્થાપિત કર્યો નથી?’” Review and Herald, March 18, 1884.

એડવેન્ટિઝમ દ્વારા સત્યનો પરમ ત્યાગ રવિવારના કાયદા સમયે થાય છે, કારણ કે એડવેન્ટિઝમ પ્રાચીન ઇઝરાયેલનો ઇતિહાસ ફરી દોહરાવે છે, જ્યારે “ખ્રિસ્તને ક્રૂસ પર ચઢાવનાર ટોળાને ઉશ્કેરનાર ધાર્મિક ઉન્માદની એ જ ભાવનાથી પ્રેરિત થઈ, ચર્ચ અને રાજ્ય એ જ ભ્રષ્ટ સુમેળમાં એક થઈ જશે.” એડવેન્ટિઝમનું ક્રમશઃ વધતું બળવો એઝેકિયલના આઠમા અધ્યાયમાં પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, જેમાં વધતી જતી ચાર ઘૃણાસ્પદ બાબતો છે, જે ભવિષ્યવાણીરૂપે એડવેન્ટિઝમની તે ચાર પેઢીઓને ચિહ્નિત કરે છે, જેની શરૂઆત 1863માં થઈ હતી. અંતિમ ઘૃણાસ્પદતા ત્યારે થાય છે જ્યારે યેરુશાલેમના આગેવાનો સૂર્યને નમન કરે છે.

> અને તેણે મને યહોવાના ભવનના આંતરિક પ્રાંગણમાં લાવ્યો; અને જો, યહોવાના મંદિરના દ્વાર પાસે, મંડપ અને વેદી વચ્ચે, લગભગ પચ્ચીસ પુરુષો હતા, જેમની પીઠ યહોવાના મંદિરસામે હતી અને તેમના મુખ પૂર્વ તરફ હતા; અને તેઓ પૂર્વ તરફ સૂર્યની ઉપાસના કરતા હતા. પછી તેણે મને કહ્યું, હે મનુષ્યપુત્ર, શું તું આ જોયું છે? શું યહૂદાના ઘરાને માટે આ નાની વાત છે કે તેઓ અહીં આ ઘૃણાસ્પદ કર્મો કરે છે? કારણ કે તેમણે દેશને હિંસાથી ભરી દીધો છે, અને તેઓ ફરીને મને ક્રોધિત કરવા આવ્યા છે; અને જો, તેઓ ડાળી પોતાની નાક પાસે ધરે છે. તેથી હું પણ ક્રોધમાં વ્યવહાર કરીશ: મારી આંખ બચાવશે નહીં, અને હું દયા પણ રાખીશ નહીં; અને ભલે તેઓ મારા કાનમાં ઊંચા સ્વરે પોકારે, તો પણ હું તેમની સાંભળિશ નહીં. યહેઝ્કેલ 8:16–18.

તે સમયે લાવવામાં આવતો ન્યાય બેલ્શઝ્ઝરના ન્યાયની “ઘડી”માં દૃષ્ટાંતરૂપે દર્શાવવામાં આવ્યો છે.

> રાજા બેલ્શાસ્સરે પોતાના હજાર સરદાર માટે મોટો ભોજનસમારંભ કર્યો, અને તે હજારોની સમક્ષ દ્રાક્ષારસ પીતો હતો. બેલ્શાસ્સરે, દ્રાક્ષારસનો સ્વાદ લેતા લેતા, આજ્ઞા આપી કે જે સોના અને ચાંદીના પાત્રો તેના પિતા નેબુકદનેસ્સરે યેરૂશાલેમમાં આવેલા મંદિરમાથી કાઢી લાવ્યા હતા, તે લાવવામાં આવે; જેથી રાજા, તેના રાજકુમારો, તેની પત્નીઓ અને તેની ઉપપત્નીઓ તેમાં પી શકે. ત્યારે યેરૂશાલેમમાં આવેલી ઈશ્વરના ભવનના મંદિરમાંથી લેવામાં આવેલા સોનાના પાત્રો લાવવામાં આવ્યા; અને રાજા, તેના રાજકુમારો, તેની પત્નીઓ અને તેની ઉપપત્નીઓએ તેમાં પીધું. તેઓએ દ્રાક્ષારસ પાન કર્યો અને સોના, ચાંદી, પિત્તળ, લોખંડ, લાકડાં અને પથ્થરના દેવોની સ્તુતિ કરી. એ જ ઘડીએ મનુષ્યના હાથની આંગળીઓ પ્રગટ થઈ અને રાજમહેલની દિવાલના ચૂનાના પડ પર દીવટાની સામે લખવા લાગી; અને લખતો હતો તે હાથનો ભાગ રાજાએ જોયો. ત્યારે રાજાનું મુખમંડળ બદલાઈ ગયું, અને તેના વિચારો તેને વ્યાકુળ કરવા લાગ્યા, એટલું કે તેની કટિના સાંધા ઢીલા પડી ગયા અને તેના ઘૂંટણ એકબીજા સાથે અથડાવા લાગ્યા. રાજાએ ઊંચા સ્વરે આજ્ઞા કરી કે જ્યોતિષીઓ, ખલ્દીઓ અને શકુનાવલોકકોને અંદર લાવવામાં આવે. અને રાજાએ બાબેલના જ્ઞાની પુરુષોને કહીને કહ્યું, જે કોઈ આ લખાણ વાંચી બતાવશે અને તેનું અર્થઘટન મને જણાવી દેશે, તેને જાંબલી વસ્ત્ર પહેરાવવામાં આવશે, તેની ગળામાં સોનાની સાંકળ પહેરાવવામાં આવશે, અને તે રાજ્યમાં ત્રીજો શાસક થશે. પછી રાજાના બધા જ્ઞાની પુરુષો અંદર આવ્યા; પરંતુ તેઓ ન તો તે લખાણ વાંચી શક્યા, ન તો તેનું અર્થઘટન રાજાને જણાવી શક્યા. ત્યારે રાજા બેલ્શાસ્સર અત્યંત વ્યાકુળ થયો, અને તેનું મુખમંડળ તેમાં બદલાઈ ગયું, અને તેના સરદાર અચંબિત થઈ ગયા. દાનિયેલ 5:1–9.

જે “એ જ ઘડી” બેલ્શઝ્ઝરનો ન્યાય આવ્યો, તે જ ઘડી શદ્રક, મેશક અને અબેદનેગોને સામાન્ય કરતાં “સાત ગણું” વધુ ગરમ કરવામાં આવેલી અગ્નિભઠ્ઠીમાં નાખવામાં આવ્યા.

> હવે જો તમે તૈયાર હોવ કે જે સમયે તમે કર્ણ, વાંસળી, વીણા, સકબૂત, સાલ્ટરી અને દુલ્સીમર, તથા સર્વ પ્રકારના સંગીતનો ધ્વનિ સાંભળો, ત્યારે તમે પતન કરીને મેં બનાવેલી મૂર્તિની ઉપાસના કરો, તો સારું; પરંતુ જો તમે ઉપાસના ન કરો, તો એ જ ઘડીએ તમને પ્રજ્વલિત અગ્નિભઠ્ઠીના મધ્યમાં નાખી દેવામાં આવશે; અને એવો કયો દેવ છે જે તમને મારા હાથમાંથી છોડાવી શકે? શદ્રક, મેશક અને અબેદનેગોએ ઉત્તર આપીને રાજાને કહ્યું, હે નેબૂખાદનેઝર, આ બાબતમાં તને ઉત્તર આપવા અમે ચિંતિત નથી. જો એવું જ હોય, તો અમારો દેવ, જેની અમે સેવા કરીએ છીએ, અમને આ પ્રજ્વલિત અગ્નિભઠ્ઠીમાંથી છોડાવા સમર્થ છે, અને હે રાજા, તે અમને તારા હાથમાંથી પણ છોડાવશે. પરંતુ જો નહિ, તો હે રાજા, તને જાણીતું હોય કે અમે તારા દેવોની સેવા નહિ કરીએ, અને તું જે સુવર્ણમૂર્તિ સ્થાપી છે તેની ઉપાસના નહિ કરીએ. ત્યારે નેબૂખાદનેઝર ક્રોધથી પરિપૂર્ણ થયો, અને તેનો મુખભાવ શદ્રક, મેશક અને અબેદનેગો સામે બદલાઈ ગયો; તેથી તેણે આજ્ઞા કરી કે ભઠ્ઠીને સામાન્ય કરતાં સાત ગણું વધુ તપાવવામાં આવે. દાનિયેલ 3:15–19.

બેલશઝ્ઝર માટેનો ન્યાયનો “ઘંટો” એ જ શદ્રક, મેશક અને અબેદ્નેગો માટેનો ન્યાયનો “ઘંટો” છે, અને બંને વર્ણનરેખાઓમાં “સાત વખત” તે ન્યાયના પ્રતીકરૂપે રજૂ થાય છે. આ ત્રણ શ્રેષ્ઠ પુરુષો તે બે સાક્ષીઓને પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે રવિવારના કાનૂન સમયે મહાન ભૂકંપના “ઘંટા”માં ધ્વજરૂપે વાદળો સાથે સ્વર્ગમાં આરોહણ કરે છે; અને બેલશઝ્ઝર એ જ “ઘંટા”માં પૃથ્વીના પશુ પર લાવવામાં આવતા રાષ્ટ્રીય વિનાશના ન્યાયનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

આગામી લેખમાં આપણે બેલ્શઝ્ઝારના ન્યાયના આપણા અભ્યાસને આગળ વધારીશું.

> “અમારા લોકોમાં ભક્તિનું ધોરણ અતિ નીચું છે તે બાબતે મારું મન અત્યંત વ્યથિત અને ગંભીર ચિંતામાં મૂકાયેલું છે. અને જ્યારે હું કફરનહૂમ પર ઉચ્ચારવામાં આવેલા હાયનો વિચાર કરું છું, ત્યારે હું વિચારું છું કે જેઓ સત્યને જાણે છે અને છતાં સત્ય અનુસાર ચાલ્યા નથી, પરંતુ પોતાની જ સળગાવેલી ચીંકારીઓના પ્રકાશમાં ચાલ્યા છે, તેઓ પર કેટલું વધુ ભારેલું દંડાજ્ઞાપન આવશે. રાત્રિના પ્રહરોમાં હું લોકોને અતિ ગંભીર રીતે સંબોધું છું અને તેમને વિનંતી કરું છું કે તેઓ પોતાની જ અંતરાત્માને પૂછે: હું શું છું? શું હું ખ્રિસ્તી છું, કે નથી? શું મારું હૃદય નવું કરવામાં આવ્યું છે? શું ઈશ્વરની રૂપાંતરક કૃપાએ મારા ચરિત્રને ઢાળ્યું છે? શું મેં મારા પાપોનો પશ્ચાત્તાપ કર્યો છે? શું તેઓ સ્વીકારવામાં આવ્યા છે? શું તેઓ ક્ષમા કરવામાં આવ્યા છે? શું હું ખ્રિસ્ત સાથે એક થયો છું જેમ તે પિતા સાથે એક છે? શું હું તે વસ્તુને ઘૃણા કરું છું જેને હું એક વખત પ્રેમ કરતો હતો? શું હવે હું તેને પ્રેમ કરું છું જેને હું એક વખત ઘૃણા કરતો હતો? શું હું ખ્રિસ્ત ઈસુના જ્ઞાનની ઉત્તમતા માટે બધી જ વસ્તુઓને નુકસાન સમાન ગણું છું? શું મને અનુભવ થાય છે કે હું ઈસુ ખ્રિસ્તની ખરીદેલી મિલ્કત છું, અને એ કે દરેક કલાકે મને પોતાને તેની સેવામાં અર્પણ કરવો જ જોઈએ?”

> “અમે મહાન અને ગંભીર ઘટનાઓની દેહળી પર ઉભા છીએ. જેમ મહા અગાધના માર્ગોને જળ આવરી લે છે તેમ સમગ્ર પૃથ્વી પ્રભુની મહિમાથી પ્રકાશિત થવાની છે. ભવિષ્યવાણીઓ પૂર્ણ થઈ રહી છે, અને તોફાની સમયો અમારી આગળ છે. જૂના વિવાદો, જે દેખીતી રીતે ઘણાં લાંબા સમયથી શાંત પાડવામાં આવ્યા હતા, ફરીથી જીવંત થશે, અને નવા વિવાદો ઊભા થશે; નવું અને જૂનું પરસ્પર ભળી જશે, અને આ બહુ વહેલી તકે બનશે. દેવદૂતો ચાર પવનોને રોકી રાખે છે, જેથી તેઓ ન ફૂંકાય, જ્યાં સુધી નિર્ધારિત ચેતવણીનું કાર્ય જગતને આપવામાં ન આવે; પરંતુ તોફાન સંચિત થઈ રહ્યું છે, વાદળો ભારોથી છલકાઈ રહ્યા છે, જગત પર ફાટી પડવા તૈયાર છે, અને ઘણાં લોકો માટે તે રાત્રિના ચોર સમાન થશે.”

> “જ્યારે અમે તેમને વીસ અને ત્રીસ વર્ષ પહેલાં કહ્યું હતું કે રવિવાર સમગ્ર વિશ્વ પર સ્વીકારાવવા માટે આગ્રહપૂર્વક લાદવામાં આવશે, અને તેનું પાલન કરાવવા તથા અંતઃકરણ પર બળજબરી કરવા કાયદો બનાવવામાં આવશે, ત્યારે ઘણા હસ્યા અને માન્યા નહીં. અમે હવે તેને પૂર્ણ થતું જોઈ રહ્યા છીએ. ભવિષ્ય વિષે ઈશ્વરે જે કંઈ કહ્યું છે તે નિશ્ચિતપણે પૂર્ણ થશે; તેમણે જે કંઈ કહ્યું છે તેમાંની એક પણ વાત નિષ્ફળ નહીં જાય. પ્રોટેસ્ટન્ટવાદ હવે ખાઈ પાર કરીને પાપશાહી સાથે હાથ મિલાવવા માટે હાથ લંબાવી રહ્યો છે, અને ચોથી આજ્ઞાના શબ્બાથને દૃષ્ટિમાંથી કચડી કાઢવા માટે એક સંઘ રચાઈ રહ્યો છે; અને પાપનો મનુષ્ય, જેણે શેતાનની પ્રેરણાથી આ ભ્રામક શબ્બાથ સ્થાપ્યો, પાપશાહીના આ સંતાનને, ઈશ્વરના સ્થાન પર બિરાજવા માટે ઉચ્ચ કરવામાં આવશે.”

> “મને એવું દર્શાવવામાં આવે છે કે સમગ્ર સ્વર્ગ ઘટનાઓના ઉદ્ઘાટનને નિહાળી રહ્યું છે. પૃથ્વી પર દેવના શાસનમાં ચાલી રહેલા મહાન અને દીર્ઘકાલીન વિવાદમાં એક સંકટ પ્રગટ થવાનું છે. કંઈક મહાન અને નિર્ધારક બનવાનું છે, અને તે ખૂબ જ વહેલું. જો કોઈ વિલંબ થાય, તો દેવના સ્વભાવ અને તેમના સિંહાસન પર આંચ આવશે. સ્વર્ગનો શસ્ત્રાગાર ખુલ્લો છે; દેવનું સમગ્ર બ્રહ્માંડ અને તેની સર્વ સજ્જતાઓ તૈયાર છે. ન્યાયને માત્ર એક શબ્દ બોલવાનો છે, અને પૃથ્વી પર દેવના ક્રોધના ભયાનક પ્રદર્શન થશે. અવાજો, ગર્જનાઓ, વીજચમક, ભૂકંપો અને સર્વવ્યાપી વિનાશ થશે. સ્વર્ગના સમગ્ર બ્રહ્માંડની દરેક ગતિ વિશ્વને આ મહાસંકટ માટે તૈયાર કરવા માટે છે.”

> “તીવ્રતા પૃથ્વીના દરેક તત્ત્વ પર કબજો જમાવી રહી છે; અને એક એવી પ્રજા તરીકે જેઓએ મહાન પ્રકાશ અને અદ્ભુત જ્ઞાન પ્રાપ્ત કર્યું છે, તેઓમાંના ઘણા પોતાના દીવા સાથે, પરંતુ પોતાની પાત્રીઓમાં તેલ વિના, ઊંઘતી પાંચ કન્યાઓ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે; શીતળ, સંવેદનહીન, ક્ષીણ અને ધીમે ધીમે લુપ્ત થતી ભક્તિ ધરાવતા. જ્યારે એક નવું જીવન સર્વત્ર પ્રસરી રહ્યું છે અને નીચેથી ઉદ્ભવીને શૈતાનની તમામ યુક્તિઓ પર મજબૂત પકડ જમાવી રહ્યું છે, અંતિમ મહાસંઘર્ષ અને મથામણ માટેની તૈયારીરૂપે, ત્યારે ઉપરથી એક નવો પ્રકાશ, જીવન અને શક્તિ ઉતરી રહી છે, અને ઈશ્વરના તે લોકો પર અધિકાર કરી રહી છે, જેઓ હવે ઘણા લોકો જેમ અપરાધો અને પાપોમાં મરણાવસ્થામાં નથી. જે લોકો હવે આપણી આગળ બનતી ઘટનાઓ દ્વારા આપણા પર જલદી આવનાર બાબતોને ઓળખશે, તેઓ હવે માનવીય ઉપાયોમાં ભરોસો નહીં રાખે, અને તેઓ અનુભવશે કે પવિત્ર આત્માને માન્યતા આપવી, સ્વીકારવો, અને લોકો સમક્ષ રજૂ કરવો આવશ્યક છે, જેથી તેઓ ઈશ્વરની મહિમા માટે પ્રયત્ન કરી શકે, અને જીવનના ગલીઓ-માર્ગોમાં સર્વત્ર કાર્ય કરી શકે, પોતાના સહમાનવોના પ્રાણોના ઉદ્ધાર માટે. એકમાત્ર શિલા જે નિશ્ચિત અને અડગ છે તે યુગોની શિલા છે. માત્ર તેઓ જ સુરક્ષિત છે, જેઓ આ શિલા પર નિર્માણ કરે છે.”

> “જે લોકો હવે દેહાભિમાની મનવૃત્તિ ધરાવે છે, તેઓ, ભગવાને પોતાના વચનમાં અને પોતાના આત્માની સાક્ષીઓ દ્વારા આપેલી ચેતવણીઓ હોવા છતાં, ઉદ્ધાર પામેલાં પવિત્ર કુટુંબ સાથે કદી એક થવાના નથી. તેઓ ઇન્દ્રિયાસક્ત છે, વિચારમાં પતિત છે, અને ભગવાનની દૃષ્ટિએ ઘૃણાસ્પદ છે. તેઓ સત્ય દ્વારા કદી પવિત્ર કરવામાં આવ્યા નથી. તેઓ દૈવી સ્વભાવના ભાગીદાર નથી, અને તેમણે સ્વને તથા દુનિયાને તેની લાગણીઓ અને વાસનાઓ સાથે કદી જીત્યા નથી. આવા સ્વભાવવાળા લોકો અમારી સભાઓમાં સર્વત્ર જોવા મળે છે, અને તેના પરિણામે સભાઓ નિર્બળ, રોગગ્રસ્ત અને મરણાસન્ન બની રહી છે. હવે કોઈ નિષ્પ્રભ સાક્ષી આપવામાં ન આવવી જોઈએ, પરંતુ એક દૃઢ, તીક્ષ્ણ સાક્ષી હોવી જોઈએ, જે દરેક અશુદ્ધિને તાડના કરે અને ઈસુને ઊંચો ઉઠાવે. આપણે, એક પ્રજા તરીકે, અપેક્ષાની ભાવનામાં રહેવું જોઈએ—કાર્ય કરતાં, રાહ જોતાં, જાગતાં અને પ્રાર્થના કરતાં.”

> “ખ્રિસ્તના બીજા આગમનની આ ધન્ય આશા તેની ગಂಭીર વાસ્તવિકતાઓ સાથે લોકો સમક્ષ વારંવાર રજૂ થવી આવશ્યક છે; આપણા પ્રભુ યેશુના તેમની મહિમામાં ટૂંક સમયમાં આવનારા પ્રગટ થવાને અપેક્ષાથી જોવું, પૃથ્વી સંબંધિત વસ્તુઓને ખાલીપણું અને શૂન્યતા સમાન ગણવા તરફ દોરી જશે. સર્વ જગતસંબંધિત માન-મરાતબો અથવા પ્રતિષ્ઠા કશી જ કિંમત ધરાવતા નથી, કારણ કે સચ્ચો વિશ્વાસી જગતથી ઉપર જીવન જીવે છે; તેના પગલાં સ્વર્ગ તરફ આગળ વધી રહ્યા છે. તે યાત્રી અને પરદેશી છે. તેની નાગરિકતા ઉપર છે. તે ખ્રિસ્તની ધર્મિકતાના સૂર્યકિરણોને પોતાની આત્મામાં એકત્ર કરી રહ્યો છે, જેથી તે એ નૈતિક અંધકારમાં, જેણે જગતને આચ્છાદિત કરી દીધું છે, દહકતો અને પ્રકાશમાન દીવો બની શકે. તેમાં કેટલો પ્રબળ વિશ્વાસ, કેવી જીવંત આશા, કેટલો ઉત્કટ પ્રેમ, ઈશ્વર માટે કેટલો પવિત્ર, સમર્પિત ઉત્સાહ દેખાય છે, અને તેમાં તથા જગતમાં કેટલો સ્પષ્ટ ભેદ છે! ‘અતે જાગતા રહો, અને સર્વદા પ્રાર્થના કરો, જેથી તમે આ બધી આવનારી ઘટનાઓમાંથી બચવા લાયક ગણાઓ, અને મનુષ્યપુત્રની સમક્ષ ઊભા રહી શકો.’ ‘અતે જાગતા રહો, કારણ કે તમારો પ્રભુ કયા ઘડીએ આવે છે તે તમે જાણતા નથી.’ ‘અતએવ તમે પણ તૈયાર રહો; કારણ કે જે ઘડીએ તમે વિચારો નહિ, તે ઘડીએ મનુષ્યપુત્ર આવે છે.’ ‘જો, હું ચોરની જેમ આવું છું. ધન્ય છે તે જે જાગે છે અને પોતાના વસ્ત્રો સાચવે છે.’” Pamphlets, 38–40.

Back to Articles