Article

# દાનિયેલનું પુસ્તક - એકસો સાઠમું

દાનિયેલના અંતિમ દર્શનની પ્રભાવી ભવિષ્યવાણીય મહત્તા: અંતિમ દિવસો માટે સત્યનું અનાવરણ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 26, 2024

Formats

PDF
Word

દાનિયેલને દસમા અધ્યાયમાં સનાતન સુસમાચારની ત્રિ-પગથિયાવાળી પ્રક્રિયા દ્વારા શોકના દિવસોમાંથી પુનરુત્થિત થયેલા તરીકે ઓળખાવવામાં આવે છે. ત્યારબાદ ગબ્રિએલ દાનિયેલને અગિયારમા અધ્યાયનો ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસ પ્રદાન કરે છે, અને આ રીતે મહાન હિદ્દેકેલ નદીના પ્રકાશના ઇતિહાસની ઓળખ આપે છે.

> “દેવના વચનના ઘણાં વધારે નજીકથી અભ્યાસ કરવાની આવશ્યકતા છે. ખાસ કરીને દાનિયેલ અને પ્રકાશન પર અમારા કાર્યના ઇતિહાસમાં અગાઉ કદી ન આપવામાં આવ્યું હોય એવી રીતે ધ્યાન અપવું જોઈએ. રોમની સત્તા અને પાપાસી વિષે કેટલીક બાબતોમાં કદાચ અમારે ઓછું કહેવું પડે; પરંતુ દેવના આત્માની પ્રેરણાથી ભવિષ્યવક્તાઓ અને પ્રેરિતોએ જે લખ્યું છે, તેની તરફ આપણે ધ્યાન દોરવું જોઈએ. પવિત્ર આત્માએ બાબતોને એવી રીતે ગોઠવી છે—ભવિષ્યવાણી આપવામાં અને દર્શાવવામાં આવેલી ઘટનાઓમાં પણ—કે એ શીખવે છે કે માનવીય સાધન નજરથી દૂર રાખવામાં આવે, ખ્રિસ્તમાં છુપાયેલ રહે, અને સ્વર્ગના પ્રભુ દેવ તથા તેમની વ્યવસ્થાને મહિમાવાન કરવામાં આવે.”

> “દાનિયેલનું પુસ્તક વાંચો. તેમાં દર્શાવાયેલા રાજ્યોના ઇતિહાસને મુદ્દે મુદ્દે સ્મરણમાં લાવો. રાજકીય પુરુષોને, પરિષદોને, શક્તિશાળી સૈન્યોને નિહાળો, અને જુઓ કે મનુષ્યોના ગર્વને દબાવવા તથા માનવીય મહિમાને ધૂળમાં મિલાવી દેવા માટે દેવએ કેવી રીતે કાર્ય કર્યું. માત્ર દેવ જ મહાન તરીકે રજૂ થાય છે. ભવિષ્યવક્તાના દર્શનમાં તે એક બલવાન શાસકને પદચ્યુત કરતાં અને બીજા એકને સ્થાપિત કરતાં દેખાય છે. તે બ્રહ્માંડના સર્વાધિપતિ તરીકે પ્રકાશિત થાય છે, પોતાનું અનંત રાજ્ય સ્થાપિત કરવા તત્પર—પ્રાચીન દિવસોના, જીવંત દેવ, સર્વ જ્ઞાનના સ્ત્રોત, વર્તમાનના શાસક, ભવિષ્યના પ્રગટકર્તા. વાંચો અને સમજો કે મનુષ્ય, જ્યારે પોતાની આત્માને વ્યર્થતા તરફ ઊંચી કરે છે, ત્યારે કેટલો ગરીબ, કેટલો નબળો, કેટલો અલ્પાયુષી, કેટલો ભૂલપ્રવણ, કેટલો દોષી છે.”

> “પવિત્ર આત્મા યશાયા દ્વારા આપણું ધ્યાન ઈશ્વર તરફ, જીવંત ઈશ્વર તરફ, મુખ્ય ધ્યાનના વિષય તરીકે દોરે છે—ખ્રિસ્તમાં પ્રકાશિત થયેલા ઈશ્વર તરફ. ‘કારણ કે અમારે માટે એક બાળક જન્મ્યો છે, અમારે માટે એક પુત્ર આપવામાં આવ્યો છે; અને રાજ્યભાર તેના ખભા પર રહેશે; અને તેનું નામ અદ્ભુત, સલાહકાર, પરાક્રમી ઈશ્વર, સદાકાળનો પિતા, શાંતિનો રાજકુમાર કહેવાશે’ [યશાયા 9:6].”

> “દાનિયેલને દેવ તરફથી સીધું મળેલું પ્રકાશ ખાસ કરીને આ અંતિમ દિવસો માટે આપવામાં આવ્યું હતું. શિનારની મહાન નદીઓ ઉલાઇ અને હિદ્દેકેલના કિનારે તેણે જે દર્શનો જોયા હતા, તેઓ હવે પૂર્ણ થવાની પ્રક્રિયામાં છે, અને આગાહી કરવામાં આવેલી બધી ઘટનાઓ ટૂંક સમયમાં ઘટી ચૂકી હશે.” Manuscript Releases, volume 16, 333, 334.

પવિત્ર આત્માએ ભવિષ્યવાણીના પ્રદાનમાં અને દાનિએલના છેલ્લાં દર્શનના “ઘટનાઓ”માં “બાબતોને એવી રીતે આકાર આપ્યો” કે પ્રથમ અધ્યાય (દસ), જેમ છેલ્લો અધ્યાય (બાર) કરે છે તેમ, અંતિમ દિવસોમાં ઈશ્વરના લોકોના અનુભવનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. હિદ્દેકેલ નદીના પ્રકાશને રચતા તે ત્રણ અધ્યાયોની ગોઠવણી, જે “ખાસ કરીને આ છેલ્લાં દિવસો માટે આપવામાં આવી હતી,” “સત્ય” ની ત્રણ-પગથિયાવાળી વ્યાખ્યા વહન કરે તે રીતે રચવામાં આવી હતી. પ્રથમનો છેલ્લાં સાથે મેળ બેસે છે અને મધ્યનો બળવો દર્શાવે છે, તેથી અમારી સમક્ષ માત્ર હિબ્રુ શબ્દ “સત્ય” ની રચના જ નથી, જે હિબ્રુ વર્ણમાળાના પ્રથમ, તેરમા અને છેલ્લાં અક્ષરથી બનેલી છે, પરંતુ અમે આલ્ફા અને ઓમેગાની મુદ્રા પણ જોીએ છીએ.

દાનિયલ અધ્યાય દસ તે એક લાખ ચુંમાલીસ હજારને ઓળખાવે છે, જે બન્ને—પંચવીસ સો વીસ વર્ષોના “chazon” દર્શનને, અને તેવીસ સો વર્ષોના “mareh” દર્શનને—સમજે છે. તેઓ માત્ર આ બે દર્શનોને જ સમજે છે એવું નથી, પરંતુ તેઓ વિશ્વાસ દ્વારા ન્યાયીકરણનો તે અનુભવ પણ ધરાવે છે, જે “the appearance” ના સ્ત્રીલિંગ અને કારણવાચક “marah” દર્શન દ્વારા ઉત્પન્ન થાય છે.

> “શરીર માટે જેમ, તેમ મન અને આત્મા માટે પણ શક્તિ પ્રયત્ન દ્વારા પ્રાપ્ત થાય છે—આ દેવનો નિયમ છે. વિકાસ વ્યાયામથી જ થાય છે. આ નિયમ સાથે સુસંગત રહીને, દેવે પોતાના વચનમાં માનસિક અને આધ્યાત્મિક વિકાસના સાધનો પ્રદાન કર્યા છે.”

> “આ જીવન માટે હોય કે આવનાર જીવન માટે, મનુષ્યોને યોગ્ય બનવા માટે સમજવાની જરૂર હોય એવા બધા સિદ્ધાંતો બાઇબલમાં સમાવવામાં આવ્યા છે. અને આ સિદ્ધાંતો સૌ કોઈ સમજી શકે છે. તેના ઉપદેશને કદર કરવાની ભાવના ધરાવતો કોઈ મનુષ્ય બાઇબલમાંથી એક પણ અવતરણ એવું વાંચી શકશે નહીં કે તેને તેમાંથી કોઈ ઉપયોગી વિચાર પ્રાપ્ત ન થાય. પરંતુ બાઇબલનું સૌથી મૂલ્યવાન શિક્ષણ પ્રસંગોપાત કે અસંગત અભ્યાસથી પ્રાપ્ત થતું નથી. તેની સત્યની વિશાળ વ્યવસ્થા એવી રીતે રજૂ કરવામાં આવી નથી કે ઉતાવળિયા અથવા બેદરકાર વાચકને તરત જ સ્પષ્ટ થઈ જાય. તેના ઘણા ખજાના સપાટીથી ઘણી નીચે રહેલા છે, અને તેઓ માત્ર પરિશ્રમી શોધખોળ અને અવિરત પ્રયત્ન દ્વારા જ પ્રાપ્ત થઈ શકે છે. જે સત્યો મળીને તે મહાન સંપૂર્ણતાનું નિર્માણ કરે છે, તેઓને શોધી કાઢવા અને એકત્ર કરવા પડે છે, ‘અહીં થોડું, અને ત્યાં થોડું.’ યશાયા 28:10.”

> “જ્યારે આ રીતે તેમની શોધખોળ કરીને એકત્ર કરવામાં આવશે, ત્યારે તેઓ એકબીજાં સાથે સંપૂર્ણ રીતે સુસંગત હોવાનું જણાશે. દરેક સુસમાચાર અન્ય સુસમાચારોનું પરિપૂરક છે, દરેક ભવિષ્યવાણી બીજી ભવિષ્યવાણીનું સ્પષ્ટીકરણ છે, દરેક સત્ય કોઈ બીજા સત્યનું વિકાસરૂપ છે. યહૂદી વ્યવસ્થાનાં પ્રતિરૂપો સુસમાચારમાંથી સ્પષ્ટ કરવામાં આવે છે. દેવના વચનમાંનો દરેક સિદ્ધાંત પોતાનું સ્થાન ધરાવે છે, દરેક તથ્ય પોતાનો આશય ધરાવે છે. અને આ સંપૂર્ણ રચના, તેની યોજના અને તેના અમલીકરણમાં, તેના રચયિતાની સાક્ષી આપે છે. આવી રચનાની કલ્પના કે રચના અનંતના મન સિવાય બીજું કોઈ મન કરી શકતું નથી.”

> “વિવિધ ભાગોની તપાસ કરતાં અને તેમના પરસ્પર સંબંધનો અભ્યાસ કરતાં, માનવીય મનની સર્વોચ્ચ શક્તિઓ અત્યંત તીવ્ર પ્રવૃત્તિમાં પ્રવર્તિત થાય છે. એવો અભ્યાસ કરીને કોઈપણ વ્યક્તિ પોતાની માનસિક શક્તિનો વિકાસ કર્યા વિના રહી શકતી નથી.

> “સત્યને શોધી કાઢવામાં અને તેને એકત્રિત કરવામાં જ બાઇબલના અભ્યાસનું માનસિક મૂલ્ય સમાયેલું નથી. તે તો રજૂ કરાયેલા વિષયોનો અર્થગ્રહણ કરવા માટે જરૂરી એવા પ્રયત્નમાં પણ સમાયેલું છે. જે મન માત્ર સામાન્ય બાબતોમાં જ વ્યસ્ત રહે છે, તે કુંઠિત અને દુર્બળ બની જાય છે. જો તેને કદી મહાન અને દૂરગામી સત્યોને સમજવા માટે પ્રયોજનમાં મૂકવામાં ન આવે, તો થોડા સમયમાં તે વિકાસ કરવાની શક્તિ ગુમાવી બેસે છે. આ અધોગતિથી રક્ષણરૂપે અને વિકાસને પ્રેરણા આપનાર રૂપે, દેવના વચનનો અભ્યાસ જેવું બીજું કંઈ નથી. બૌદ્ધિક તાલીમના સાધન તરીકે, બાઇબલ અન્ય કોઈપણ પુસ્તક કરતાં, અથવા અન્ય તમામ પુસ્તકોને એકત્ર કરીએ તો પણ, વધુ અસરકારક છે. તેના વિષયોની મહત્તા, તેના ઉક્તિઓની ગૌરવમય સરળતા, તેની રૂપકમય ભાષાની સૌંદર્યમયતા—આ બધું વિચારોને એવી રીતે જાગૃત અને ઉન્નત કરે છે જેવી રીતે બીજું કંઈ કરી શકતું નથી. પ્રકટીકરણના વિસ્મયજનક સત્યોને સમજવાનો પ્રયત્ન જેવો માનસિક બળ બીજો કોઈ અભ્યાસ પ્રદાન કરી શકતો નથી. આ રીતે અનંતના વિચારોના સંપર્કમાં લાવવામાં આવેલું મન વિસ્તરે અને સબળ બને જ છે.”

> “અને આત્મિક સ્વભાવના વિકાસમાં બાઈબલની શક્તિ તો તેથી પણ વધુ મહાન છે. મનુષ્ય, જે દેવ સાથેની સંગતિ માટે સર્જાયો છે, તે માત્ર એવી સંગતિમાં જ પોતાનું વાસ્તવિક જીવન અને વિકાસ મેળવી શકે છે. દેવમાં પોતાનો સર્વોચ્ચ આનંદ મેળવવા માટે સર્જાયેલો હોવાથી, તે બીજે ક્યાંય એવું કંઈ શોધી શકતો નથી જે હૃદયની તીવ્ર કામનાઓને શાંત કરી શકે, આત્માની ભૂખ અને તરસને સંતોષી શકે. જે મનુષ્ય નિષ્ઠાવાન અને શિષ્યભાવયુક્ત આત્માથી દેવના વચનનો અભ્યાસ કરે છે, અને તેના સત્યોને સમજવા પ્રયત્નશીલ રહે છે, તે તેના રચયિતા સાથે સંપર્કમાં લાવવામાં આવશે; અને, પોતાની જ પસંદગી સિવાય, તેના વિકાસની શક્યતાઓને કોઈ મર્યાદા નથી.”

> “શૈલી અને વિષયોની તેની વ્યાપક વિવિધતામાં, બાઇબલમાં એવી કંઈક બાબત છે જે દરેક મનને રસપ્રદ લાગે અને દરેક હૃદયને સ્પર્શે. તેના પાનાઓમાં અતિપ્રાચીન ઇતિહાસ મળે છે; જીવનસત્યને સર્વાધિક નજીક એવી જીવનચરિત્રકથા મળે છે; રાજ્યના સંચાલન માટે અને ગૃહવ્યવસ્થાના નિયમન માટે શાસનના એવા સિદ્ધાંતો મળે છે—જેની સમતા માનવીય પ્રજ્ઞા કદી કરી શકી નથી. તેમાં સર્વાધિક ગહન તત્ત્વચિંતન છે, સર્વાધિક મધુર અને સર્વોચ્ચ કાવ્ય છે, સર્વાધિક ઉદ્દીપ્ત અને સર્વાધિક કરુણ અભિવ્યક્તિ છે. માનવીય કોઈપણ લેખકની રચનાઓની સરખામણીએ, માત્ર આ રીતે જ વિચારવામાં આવે ત્યારે પણ, બાઇબલના લખાણો મૂલ્યમાં અપરિમેય રીતે શ્રેષ્ઠ છે; પરંતુ જ્યારે તેમને તે મહાન કેન્દ્રીય વિચાર સાથેના તેમના સંબંધના પ્રકાશમાં જોવામાં આવે છે, ત્યારે તેમનો વ્યાપ અનંતપણે વિશાળ અને તેમનું મૂલ્ય અનંતપણે વધારે છે. આ વિચારના પ્રકાશમાં જોવામાં આવે ત્યારે, દરેક વિષયને એક નવી મહત્તા મળે છે. અતિસરળ રીતે રજૂ કરવામાં આવેલી સત્યોમાં પણ એવા સિદ્ધાંતો સમાયેલાં છે, જે આકાશ જેટલા ઊંચા અને અનંતકાળને આવરી લેતાં છે.”

> “બાઇબલનો કેન્દ્રીય વિષય—એવો વિષય જેના આજુબાજુ આ સમગ્ર ગ્રંથના બાકીના બધા વિષયો ગૂંથાયેલા છે—એ છે મુક્તિની યોજના, મનુષ્યના આત્મામાં દેવની પ્રતિમાની પુનઃસ્થાપના. એદનમાં ઉચ્ચારવામાં આવેલા દંડવાક્યમાં આશાની પ્રથમ ઝાંખીથી લઈને પ્રકાશનના તે અંતિમ મહિમામય વચન સુધી, ‘તેઓ તેમનું મુખ નિહાળશે; અને તેમનું નામ તેમના કપાળોમાં હશે’ (પ્રકાશન 22:4), બાઇબલના દરેક ગ્રંથ અને દરેક અંશનો મૂળ ભાર આ અદ્ભુત વિષયના ઉદ્ઘાટન પર છે,—મનુષ્યનું ઉન્નતિપ્રાપ્તિ,—દેવની તે શક્તિ, ‘જે આપણા પ્રભુ ઈસુ ખ્રિસ્ત દ્વારા આપણને જય આપે છે.’ 1 કરિન્થીઓ 15:57.” Education, 123–125.

હમણાં જ ઉલ્લેખિત અવતરણમાં દર્શાવવામાં આવ્યું છે કે, સાહિત્યના કોઈપણ દૃષ્ટિકોણથી જોવામાં આવે ત્યારે, બાઇબલ કોઈપણ માનવીય રચના કરતાં ઘણું જ શ્રેષ્ઠ છે. સિસ્ટર વાઇટે જણાવ્યું હતું, “તેના પાનાઓમાં અતિપ્રાચીન ઇતિહાસ મળે છે; જીવનને સર્વાધિક સત્યરૂપે પ્રતિબિંબિત કરતી જીવનચરિત્ર-રચના મળે છે; રાજ્યના નિયંત્રણ માટે અને ગૃહવ્યવસ્થાના નિયમન માટે શાસનના એવા સિદ્ધાંતો મળે છે—એવા સિદ્ધાંતો, જેઓની સમતા માનવીય જ્ઞાન કદી કરી શક્યું નથી. તેમાં સર્વાધિક ગહન તત્ત્વજ્ઞાન, સર્વાધિક મધુર અને સર્વોચ્ચ કાવ્ય, સર્વાધિક ઉશ્કેરેલું અને સર્વાધિક કરુણાભર્યું સાહિત્ય સમાયેલું છે,” અને “આવો બંધારણ અનંતના મન સિવાય અન્ય કોઈ મન કલ્પી કે ઘડી શક્યું હોત નહીં.”

માનવજાતિના સાહિત્યને બંધારણ આપતાં નિયમોને ઓળખાવતા માન્ય થયેલા બધા જ નિયમો કરતાં બાઇબલ શ્રેષ્ઠ ઠરે છે. માનવજાતિના વિશ્વવિદ્યાલયોમાં રજૂ કરવામાં આવતા તે સિદ્ધાંતો, જે સામાન્ય અથવા નીચ કક્ષાના સાહિત્યથી લઈને માનવ સાહિત્યની અદ્વિતીય કૃતિઓ સુધીનો ભેદ નિર્ધારિત કરે છે, તે બધા કરતાં બાઇબલ ઊંચી ઠરે છે. આ વાતને ધ્યાનમાં રાખતાં, એ સ્વીકારવું યોગ્ય છે કે સમગ્ર બાઇબલની પ્રબોધકીય સાક્ષીનો શિખરબિંદુ, તેનો મહાન ઉપસંહાર, દાનિયેલના અંતિમ દર્શનમાં પ્રતિનિધિત થાય છે. તે પ્રબોધકીય સાક્ષીનો શિરમોર છે, અને માનવ સાહિત્યમાં એવો કોઈ શિખરબિંદુ નથી જે દાનિયેલ અધ્યાય અગિયારની સાક્ષીની નજીક પણ આવે—જે પદ એકથી શરૂ થઈ અધ્યાય બારના પદ ચાર સુધી સતત આગળ વધે છે.

પ્રકાશિતવાક્યના ગ્રંથમાં બાઇબલના બધા ગ્રંથો મળી આવે છે અને પૂર્ણ થાય છે, અને પ્રકાશનમાં ભવિષ્યવાણીની એ જ રેખાઓ ફરીથી ઉપાડવામાં આવી છે જેમ દાનિયેલના ગ્રંથમાં છે; પરંતુ એકબીજાના સંબંધમાં જોવામાં આવે તો દાનિયેલનો ગ્રંથ પ્રથમ ઉલ્લેખ છે અને પ્રકાશિતવાક્ય અંતિમ. પ્રથમ ઉલ્લેખમાં સર્વ કંઈ અસ્તિત્વ ધરાવે છે, અને સર્વ કંઈ દાનિયેલના ગ્રંથમાં અસ્તિત્વ ધરાવે છે, અને આ ગ્રંથનો પરાકાષ્ઠાબિંદુ હિદ્દેકેલ નદી પાસે અપાયેલ દર્શન છે. તે દર્શનમાં પ્રતિનિધિત્વ પામેલ ઘટનાઓનો પરાકાષ્ઠાબિંદુ ચાલીસમા વચનથી શરૂ થાય છે અને બારમા અધ્યાયના ચોથા વચનમાં ગ્રંથ મુદ્રાંકિત થાય ત્યાં સુધી ચાલુ રહે છે. તે વચનો પ્રાચીન પવિત્ર પુરુષો દ્વારા, જેમાં સિસ્ટર વ્હાઇટનો પણ સમાવેશ થાય છે, ક્યારેય ઉચ્ચારાયેલ અથવા લિખિત થયેલ દરેક ભવિષ્યવાણીય સત્યના મહાન અંતિમ પરિપૂર્ણતાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

અગિયારમા અધ્યાયમાં તે નિષ્કર્ષ સુધી લઈ જતું જે કંઈ છે તે અધ્યાયની અંદરની એવી ઐતિહાસિક ઘટનાઓ છે, જે અગિયારમા અધ્યાયની છેલ્લી છ આયતોની યોગ્ય સમજ માટે સાક્ષી પૂરાં પાડે છે; જ્યાં હવે અજગર, પશુ અને ખોટા પ્રભુવક્તાના ત્રિવિધ શત્રુઓ વિશ્વને માનવીય કૃપાકાળના અંત તરફ દોરી રહ્યા છે. સિસ્ટર વ્હાઇટ આ આંતરિક સિદ્ધાંતને સીધેસીધી ઓળખ આપે છે.

> “અમારે ગુમાવવાનો કોઈ સમય નથી. ક્લેશભર્યા સમયો અમારી આગળ છે. જગત યુદ્ધની ભાવનાથી ઉદ્બોધિત થઈ રહ્યું છે. ટૂંક સમયમાં ભવિષ્યવાણીઓમાં જણાવાયેલા ક્લેશના દૃશ્યો ઘટનારા છે. દાનિયેલના અગિયારમા અધ્યાયની ભવિષ્યવાણી લગભગ તેના સંપૂર્ણ પરિપૂર્ણતા સુધી પહોંચી ગઈ છે. આ ભવિષ્યવાણીની પરિપૂર્ણતા રૂપે જે ઘણો ઇતિહાસ બની ચૂક્યો છે, તેનો પુનરાવર્તન થશે. ત્રીસમો પદમાં એવી એક સત્તાનો ઉલ્લેખ છે કે જે ‘દુઃખિત થઈને પાછો ફરશે, અને પવિત્ર કરાર સામે ક્રોધ ધરાવશે; એમ જ તે કરશે; હા, તે પાછો ફરીને પવિત્ર કરારનો ત્યાગ કરનારાઓ સાથે સમજણ રાખશે. અને સૈનિક દળો તેની તરફથી ઊભાં રહેશે, અને તેઓ બળના પવિત્રસ્થાનને અપવિત્ર કરશે, અને દૈનિક યજ્ઞને દૂર કરશે, અને ઉજ્જડ કરનાર ઘૃણાસ્પદ વસ્તુને સ્થાપિત કરશે. અને જે લોકો કરાર વિરુદ્ધ દુષ્ટતા કરે છે તેમને તે ચાપલૂસીથી ભ્રષ્ટ કરશે; પરંતુ જે લોકો પોતાના દેવને ઓળખે છે તેઓ દૃઢ રહેશે અને પરાક્રમ કરશે. અને પ્રજામાંથી સમજ ધરાવનારાઓ ઘણાને ઉપદેશ આપશે; તોય તેઓ ઘણી બધી દિવસો સુધી તલવારથી, અગ્નિથી, બંધનવાસથી, અને લૂંટફાટથી પડી જશે. હવે જ્યારે તેઓ પડશે, ત્યારે તેમને થોડી મદદ મળશે; પરંતુ ઘણા લોકો ચાપલૂસીથી તેમની સાથે જોડાશે. અને સમજ ધરાવનારાઓમાંથી કેટલાક પડી જશે, જેથી તેમની પરીક્ષા થાય, અને તેમને શુદ્ધ કરવામાં આવે, અને તેમને ધોળા કરવામાં આવે, અંતના સમય સુધી; કારણ કે તે હજી નિર્ધારિત સમય માટે છે. અને રાજા પોતાના મન પ્રમાણે કરશે; અને તે પોતાને ઊંચો કરશે, અને દરેક દેવથી ઉપર પોતાનું મહિમાકરણ કરશે, અને દેવોના દેવ વિરુદ્ધ આશ્ચર્યજનક વાતો બોલશે, અને ક્રોધપૂર્ણ નિશ્ચય પૂર્ણ ન થાય ત્યાં સુધી સમૃદ્ધિ પામશે; કારણ કે જે નક્કી થયું છે તે થશે.’ દાનિયેલ 11:30–36.”

> “આ શબ્દોમાં વર્ણવાયેલાં દૃશ્યોને સમાન દૃશ્યો ઘટિત થશે. આપણે પુરાવો જોઈ રહ્યા છીએ કે શૈતાન ઝડપથી તે માનવીય મન ઉપર કબજો મેળવતો જાય છે, જેઓની આગળ ઈશ્વરનો ભય નથી. સૌએ આ પુસ્તકની ભવિષ્યવાણીઓને વાંચવી અને સમજવી જોઈએ, કારણ કે હવે આપણે તે ક્લેશના સમયમાં પ્રવેશી રહ્યા છીએ, જેના વિષે કહેવામાં આવ્યું છે:”

> “‘અને તે સમયે મીખાયેલ, તે મહાન રાજકુમાર, જે તારાં લોકોના સંતાનો માટે ઊભો રહે છે, તે ઊભો થશે; અને એવો ઉપદ્રવનો સમય આવશે, જે રાષ્ટ્ર અસ્તિત્વમાં આવ્યું ત્યારથી તે સમય સુધી કદી થયો ન હતો; અને તે સમયે તારાં લોકોમાંથી જે કોઈ પુસ્તકમાં લખાયેલો જણાશે, તે ઉદ્ધાર પામશે. અને પૃથ્વીની ધૂળમાં સૂઈ રહેલાઓમાંના ઘણા જાગશે; કેટલાક સદાકાળના જીવન માટે, અને કેટલાક લાજ તથા સદાકાળની તિરસ્કારપાત્રતા માટે. અને જ્ઞાનવાન લોકો આકાશમંડળની જ્યોતિ સમા ઝળહળશે; અને જે ઘણા લોકોને ધર્મમાં ફેરવે છે તેઓ સદા સર્વદા તારાઓની જેમ પ્રકાશિત થશે. પરંતુ હે દાનિયેલ, તું આ વચનો બંધ રાખ અને પુસ્તકને અંતના સમય સુધી મુદ્રાંકિત કર; ઘણા લોકો અહીંથી ત્યાં દોડશે, અને જ્ઞાન વધશે.’ દાનિયેલ 12:1–4.” Manuscript Releases, number 13, 394.

આ વિભાગમાં સિસ્ટર વ્હાઇટ પ્રથમ દાનિયેલ અધ્યાય અગિયારનો ઉલ્લેખ કરે છે અને ત્યારબાદ આ સિદ્ધાંતને ઓળખાવે છે કે “આ ભવિષ્યવાણીની પૂર્ણતામાં જે ઇતિહાસનો મોટો ભાગ બન્યો છે, તે ફરી પુનરાવર્તિત થશે.” પછી તે સીધો ત્રીસમાથી છત્રીસમો વચન સુધી ઉદ્ધૃત કરે છે અને ત્યારબાદ આ નિવેદન કરે છે કે, “આ શબ્દોમાં વર્ણવાયેલા દૃશ્યો જેવા દૃશ્યો ઘટશે.” ત્રીસમાથી છત્રીસમો વચન ઓળખાવ્યા પછી, અને એ કહીને કે તે વચનો જેવા દૃશ્યો ઘટશે, ત્યારબાદ તે પરીક્ષાકાળની સમાપ્તિની ઓળખ આપે છે, જ્યારે બારમા અધ્યાયના પ્રથમ વચનમાં મીખાએલ ઊભો થાય છે. આમ કરીને, તે આ સાત વચનોને અલગ નિર્દેશિત કરે છે અને તેમને તે ઇતિહાસમાં સ્થાન આપે છે જે મીખાએલ ઊભો થાય તે પહેલાં તરત જ પૂર્વે આવે છે.

અમે એક કરતાં વધુ વખત ત્રીસથી છત્રીસમા વચનોના ઇતિહાસને સ્પર્શ્યો છે, અને તે દાનિયેલ અગિયારના ચાલીસથી પાંતાલીસમા વચનો સાથે કેવી રીતે સમાનાન્તર ચાલે છે તે દર્શાવ્યું છે; અને હવે અમે અધ્યાય અગિયારમાંની પ્રભુવાણીય ઇતિહાસની અન્ય અવધિઓ પર વિચારવાનું શરૂ કરીશું, જે અંતિમ છ વચનોમાં પુનરાવર્તિત થાય છે. જોકે, તે કરતાં પહેલાં અમે ત્રીસથી છત્રીસમા વચનો અને ચાલીસથી પાંતાલીસમા વચનો વચ્ચેના સમાનાન્તરનું એક સંક્ષિપ્ત સારાંશ ફરી એક વાર રજૂ કરીશું.

ત્રીસમું વચન મૂર્તિપૂજક રોમથી પાપલ રોમ તરફના પરિવર્તનને ચિહ્નિત કરે છે. આ સંક્રમણનો ઇતિહાસ વિવિધ ભવિષ્યવાણીય અવતરણોમાં ઉલ્લેખિત થયો છે, જે 330, 508, 533 અને 538 જેવા વર્ષોને ઓળખાવે છે. બાઈબલની ભવિષ્યવાણીના ચોથા રાજ્યથી પાંચમા રાજ્ય તરફના પરિવર્તનમાં અન્ય ભવિષ્યવાણીય ચિહ્નો પણ છે, પરંતુ એકોત્રીસમું વચનમાં મૂર્તિપૂજક રોમ પાપાસત્તા માટે ઊભું રહે છે, જેમનું પ્રતિનિધિત્વ ઈ.સ. 496માં ક્લોવિસ દ્વારા થાય છે. વચનમાં ક્લોવિસ દ્વારા પ્રારંભિક રીતે પ્રતિનિધિત થયેલ મૂર્તિપૂજક સત્તાઓ ઈ.સ. 508 સુધીમાં પાપાસત્તાના ઉદય સામે રહેલા કોઈપણ મૂર્તિપૂજક વિરોધને (“દૈનિક”) દૂર કરવાની ક્રિયા પૂર્ણ કરે છે. તે સમયના યુદ્ધો આ સમગ્ર ઇતિહાસ દરમિયાન રોમ શહેર સામે વિનાશ લાવે છે, જેમનું પ્રતિનિધિત્વ “બળના પવિત્રસ્થાન” દ્વારા કરવામાં આવ્યું છે; અને ઈ.સ. 538 સુધીમાં મૂર્તિપૂજક સત્તાઓ પાપાસત્તાને પૃથ્વીના સિંહાસન પર બેસાડે છે, અને ત્યારબાદ તે ઓર્લિયન્સની પરિષદમાં રવિવારનો કાયદો પસાર કરે છે.

બત્રીસમીથી છત્રીસમી વચનો પાપાસત્તાએ પછી અંધકારયુગના એક હજાર બે સો સાઠ વર્ષ દરમિયાન ઈશ્વરના વિશ્વાસુઓ સામે ચલાવેલું ઘાતકી યુદ્ધ ઓળખાવે છે. અંતે, છત્રીસમા વચનમાં પાપાસત્તા પોતાનો અંત પામે છે. ચાલીસમા વચનમાં, રીગને ખ્રિસ્તવિરોધી સાથે એક ગુપ્ત સંધિ રચી, જે તે સમયને ચિહ્નિત કરે છે જ્યારે પ્રોટેસ્ટન્ટવાદનો પ્રતિરોધ દૂર કરવામાં આવ્યો હતો, જેનો પ્રતિનિધિત્વ સન 508 દ્વારા થાય છે. નાણાંકીય સહાય અને સૈન્યબળ પ્રત્યેની રીગનની પ્રતિબદ્ધતાનો પૂર્વછાયો 496માં પાપાસત્તાના પક્ષે ઊભી રહેલી “ભુજાઓ” દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યો હતો. મૂર્તિપૂજક રોમના શક્તિના પવિત્રસ્થાનનો વિનાશ, જેનું પ્રતિનિધિત્વ રોમ શહેર કરે છે, આવનારા રવિવારના કાયદા સમયે અમેરિકાના બંધારણના વિનાશનો પૂર્વછાયો છે, કેમ કે બંધારણ સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકા માટે શક્તિનું પવિત્રસ્થાન છે. રવિવારના કાયદા સમયે પાપાસત્તાને ફરી એક વાર પૃથ્વીના સિંહાસન પર સ્થાપિત કરવામાં આવશે, જેમ સન 538 દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યું છે.

પછી દેવના વિશ્વાસુઓ વિરુદ્ધ ઘાતકી પાપલ સતામણીનો અંતિમ સમયગાળો શરૂ થશે, જેમ કે અંધકારયુગમાં ઈ.સ. 538 થી 1798 સુધી થયો હતો. આ માનવીય પરીક્ષાકાળના સમાપન તરફ દોરી જશે, જ્યારે મિખાયેલ ઊભો થશે, જેમનું પ્રતિનિધિત્વ 1798 દ્વારા થાય છે, ત્યારે પાપસત્તા, જેણે એક હજાર બેસો સાઠ વર્ષ સુધી સમૃદ્ધિ પામી હતી, જીવલેણ ઘાના પ્રકોપને પ્રાપ્ત કરશે.

આ અભ્યાસને અમે આગામી લેખમાં આગળ વધારશું.

> “એક પ્રસંગે, જ્યારે હું ન્યૂ યોર્ક શહેરમાં હતી, ત્યારે રાત્રિના સમયે મને આકાશ તરફ માળા ઉપર માળા ચડી રહેલી ઇમારતો જોવાનું કહેવામાં આવ્યું. આ ઇમારતોને અગ્નિપ્રૂફ હોવાની ખાતરી આપવામાં આવી હતી, અને તેઓ તેમના માલિકો તથા નિર્માતાઓનું ગૌરવ વધારવા માટે બાંધવામાં આવી હતી. આ ઇમારતો વધુ ને વધુ ઊંચી ઊભી થતી ગઈ, અને તેમાં સૌથી મોંઘી સામગ્રીનો ઉપયોગ કરવામાં આવ્યો હતો. જેમની આ ઇમારતો હતી તેઓ પોતાને પૂછતા ન હતા: ‘અમે દેવને શ્રેષ્ઠ રીતે કેવી રીતે મહિમાવાન કરી શકીએ?’ પ્રભુ તેમના વિચારોમાં ન હતા.”

> “મેં વિચાર્યું: ‘અરે, જે લોકો આ રીતે પોતાના સાધનોનું રોકાણ કરી રહ્યા છે, તેઓ કાશ પોતાનો માર્ગ દેવ જેમ જુએ છે તેમ જોઈ શકતાં હોત! તેઓ ભવ્ય ઇમારતો એકત્ર કરી રહ્યા છે, પરંતુ બ્રહ્માંડના શાસકની નજરમાં તેમનું આયોજન અને યુક્તિ રચવું કેટલું મૂર્ખામીભર્યું છે! તેઓ હૃદય અને મનની સર્વ શક્તિઓથી એનું અધ્યયન કરતા નથી કે તેઓ દેવને કેવી રીતે મહિમા આપી શકે. તેમણે આ વાતને, જે મનુષ્યનું પ્રથમ કર્તવ્ય છે, નજરમાંથી ગુમાવી દીધી છે.’”

> “જ્યારે આ ઊંચી ઇમારતો ઊભી થતી હતી, ત્યારે તેમના માલિકો મહત્ત્વાકાંક્ષી અહંકાર સાથે આનંદ કરતા હતા કે તેમની પાસે પોતાની જાતની તૃપ્તિ કરવા અને પોતાના પડોશીઓમાં ઈર્ષા જગાડવા માટે વાપરવા જેવું ધન હતું. તેઓએ આ રીતે જે ધન તેમાં રોક્યું હતું, તેનો ઘણો ભાગ બળજબરીથી, ગરીબોને ચૂસી-ચૂસી દબાવીને પ્રાપ્ત કરવામાં આવ્યો હતો. તેઓ ભૂલી ગયા કે સ્વર્ગમાં દરેક વ્યવસાયિક વ્યવહારનો હિસાબ રાખવામાં આવે છે; દરેક અન્યાયી સોદો, દરેક કપટપૂર્ણ કૃત્ય, ત્યાં નોંધાયેલું છે. સમય આવી રહ્યો છે જ્યારે મનુષ્યો પોતાના કપટ અને ધૃષ્ટતામાં એવી હદ સુધી પહોંચશે કે જેને પાર જવા પ્રભુ તેમને મંજૂરી આપશે નહીં, અને તેઓ શીખશે કે યહોવાના સહનશીલતાની પણ એક મર્યાદા છે.”

> પછી જે દૃશ્ય મારી આગળ પસાર થયું તે આગના ભયનો હતો. મનુષ્યોએ ઊંચી અને કહેવાતી અગ્નિપ્રતિરોધક ઇમારતો તરફ જોઈને કહ્યું: ‘તે સંપૂર્ણપણે સલામત છે.’ પરંતુ આ ઇમારતો એમ ભસ્મ થઈ ગઈ જાણે ડામરમાંથી બનેલી હોય. વિનાશને અટકાવવા અગ્નિશામક યંત્રો કંઈ કરી શક્યાં નહીં. અગ્નિશામકો તે યંત્રો ચલાવવામાં અસમર્થ રહ્યા.

> “મને આ સૂચના આપવામાં આવી છે કે જ્યારે પ્રભુનો સમય આવશે, ત્યારે જો ગર્વીલા, મહત્ત્વાકાંક્ષી મનુષ્યોના હૃદયોમાં કોઈ પરિવર્તન આવ્યું ન હશે, તો મનુષ્યો જાણશે કે જે હાથ ઉદ્ધાર કરવામાં શક્તિશાળી હતો, તે વિનાશ કરવામાં પણ શક્તિશાળી રહેશે. કોઈ પણ પૃથ્વીજન્ય શક્તિ દેવના હાથને અટકાવી શકતી નથી. જ્યારે દેવના નિર્ધારિત સમયમાં મનુષ્યો પર તેમના કાયદા પ્રત્યેની અવગણના અને તેમની સ્વાર્થી મહત્ત્વાકાંક્ષા બદલ પ્રતિફળ મોકલવાનું આવશે, ત્યારે ઇમારતોના નિર્માણમાં એવી કોઈ સામગ્રી ઉપયોગમાં લઈ શકાય નહીં કે જે તેમને વિનાશથી સુરક્ષિત રાખી શકે.”

> “શિક્ષકો અને રાજકીય નેતાઓમાં પણ બહુ ઓછા એવા છે, જે સમાજની વર્તમાન સ્થિતિના આધારભૂત કારણોને સમજે છે. જેઓ શાસનની લગામ પોતાના હાથે ધરાવે છે, તેઓ નૈતિક ભ્રષ્ટતા, ગરીબી, દારિદ્ર્ય અને વધતા જતા અપરાધની સમસ્યાનું સમાધાન કરવામાં સક્ષમ નથી. તેઓ વેપાર-વ્યવહારને વધુ સુરક્ષિત આધાર પર સ્થાપિત કરવા વ્યર્થ સંઘર્ષ કરી રહ્યા છે. જો મનુષ્યો દેવના વચનના ઉપદેશ પર વધુ ધ્યાન આપે, તો તેઓ પોતાની ગૂંચવણમાં મુકનારી સમસ્યાઓનું સમાધાન શોધી કાઢે.”

> “ખ્રિસ્તના બીજા આગમનથી જરા પહેલાં વિશ્વની સ્થિતિ કેવી હશે તે પવિત્ર શાસ્ત્રોમાં વર્ણવવામાં આવી છે. જે લોકો લૂંટ અને જુલમ દ્વારા મહાન સંપત્તિ એકત્ર કરી રહ્યા છે, તેમના વિષે લખાયું છે: ‘તમે અંતિમ દિવસો માટે ધનનો ઢગલો કર્યો છે. જુઓ, તમારા ખેતરો કાપનાર મજૂરોની મજૂરી, જે તમે કપટથી અટકાવી રાખી છે, તે પોકારી રહી છે; અને કાપણી કરનારાઓના પોકારો સૈન્યોના પ્રભુના કાન સુધી પહોંચી ગયા છે. તમે પૃથ્વી પર ભોગવિલાસમાં જીવ્યા છો અને ઉદ્ધત બન્યા છો; તમે કતલના દિવસમાં જેમ, તેમ તમારા હૃદયોને પોષ્યા છે. તમે ધર્મીને દોષિત ઠરાવ્યો છે અને મારી નાખ્યો છે; અને તે તમારો પ્રતિકાર કરતો નથી.’ યાકૂબ 5:3–6.”

> “પરંતુ સમયનાં ઝડપથી પૂર્ણ થતાં ચિહ્નો દ્વારા આપવામાં આવેલી ચેતવણીઓને કોણ વાંચે છે? જગતાસક્ત લોકોના મન પર તેની શું છાપ પડે છે? તેમની મનોદશામાં શું ફેરફાર જોવા મળે છે? નોહના સમયના જગતના નિવાસીઓની મનોદશામાં જેટલો દેખાયો હતો, તેનાથી વધુ કશો નહીં. સાંસારિક વ્યવસાય અને ભોગવિલાસમાં મગ્ન રહેલા જળપ્રલયપૂર્વના લોકો ‘પૂર આવ્યું અને તેઓ સર્વેને વહાવી લઈ ગયું ત્યાં સુધી જાણતા ન હતા.’ મત્તી 24:39. તેમને સ્વર્ગપ્રેરિત ચેતવણીઓ આપવામાં આવી હતી, પરંતુ તેમણે સાંભળવાનો ઇનકાર કર્યો. અને આજે પણ, દેવના ચેતવણીભર્યા સ્વર પ્રત્યે સર્વથા નિષ્કાળજી રહેલું જગત અનંત વિનાશ તરફ ઉતાવળથી ધસી રહ્યું છે.”

> “વિશ્વ યુદ્ધની આત્માથી ઉદ્દીપિત થયું છે. દાનિયેલના અગિયારમા અધ્યાયની ભવિષ્યવાણી લગભગ તેના સંપૂર્ણ પરિપૂર્ણતા સુધી પહોંચી ગઈ છે. ટૂંક સમયમાં ભવિષ્યવાણીઓમાં વર્ણવાયેલા કલેશના દૃશ્યો ઘટિત થશે.” Testimonies, volume 9, 12–14.

Back to Articles