Article

# દાનિયેલનું પુસ્તક - ક્રમાંક ચોતેર

ભવિષ્યવાણીના કોયડાનું ઉદ્ઘાટન: યહેઝ્કેલની ઘૃણાસ્પદ બાબતો, અંતિમ દિવસોની ચર્ચ, અને પશુનું ચિહ્ન

Author

Jeff Pippenger

Published

February 7, 2024

Formats

PDF
Word

હઝકિયેલના આઠમા અધ્યાયની ચાર ઘૃણાસ્પદ બાબતો અંતે ઈશ્વરની અંતિમ દિવસોની લાઓદિકેયાની કલીસિયાના નેતૃત્વને સૂર્ય સમક્ષ નમાવવામાં દોરી જાય છે, અને આ રીતે તેઓ પશુની છાપ ગ્રહણ કરે છે. આગળનો અધ્યાય, જે એ જ દર્શન છે, ઈશ્વરની અંતિમ દિવસોની કલીસિયામાં આવેલા તેઓને દર્શાવે છે જે ઈશ્વરની મુદ્રા મેળવે છે. સિસ્ટર વ્હાઇટ આપણને જણાવે છે કે હઝકિયેલના નવમા અધ્યાયમાં દર્શાવાયેલું મુદ્રાંકન, પ્રકાશનના સાતમા અધ્યાયમાં પ્રતિનિધિત્વ પામેલા મુદ્રાંકન સમાન જ છે. ઈશ્વર કોઈ રાષ્ટ્રનો ન્યાય તેની ત્રીજી અને ચોથી પેઢીમાં કરે છે, અને હઝકિયેલની ચાર ઘૃણાસ્પદ બાબતો બળવાના ચાર પેઢીઓને ઓળખાવે છે, જેનો આરંભ 1863માં થયો હતો, જ્યારે લાઓદિકેયાન એડવેન્ટિઝમે હબક્કૂકની બે ફલકોની એક નકલરૂપ પ્રણાલી રજૂ કરી હતી, જે ઈશ્વર અને તેમની પ્રજા વચ્ચેના કરારસંબંધના પ્રતીક તરીકે આપવામાં આવી હતી, જેમ પ્રાચીન ઇઝરાયેલના આરંભે દસ આજ્ઞાઓની બે ફલકો આપવામાં આવી હતી.

હારૂનનું સોનાનું વાછરડું એક નકલી પ્રતિમા હતું—એ બળવાખોરીનું એવું પ્રતીક હતું, જે ત્યારે પ્રગટ થયું જ્યારે દેવ તે બે પાટિયાં ઉત્પન્ન કરી રહ્યા હતા, જે ઈર્ષ્યાની એક ખરેખરની પ્રતિમાનો પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. હારૂનનું સોનાનું વાછરડું નકલી 1863 ચાર્ટનું પ્રતિકરૂપ હતું, જેણે અન્ય સમય-ભવિષ્યવાણીઓ સાથે સંદેશમાંથી લેવિટિકસ 26 ના “સાત વખત” દૂર કરી નાખ્યા હતા. તેથી, લાઓડિકીયન એડવેન્ટિઝમે તેના ઇતિહાસની અતિ શરૂઆતમાં જ ઈર્ષ્યાની એક પ્રતિમા સ્થાપી, જેમ હારૂને પ્રાચીન ઇઝરાયેલના પ્રારંભિક ઇતિહાસમાં કર્યું હતું, અને જેમ યરોબઆમે એફ્રાઈમના ઉત્તર રાજ્યના પ્રારંભિક ઇતિહાસમાં કર્યું હતું.

લેવિટિકસ છવીસના “સાત સમય” એ સમય વિશેની પ્રથમ ભવિષ્યવાણી હતી જેને મિલરને સમજવા દોરી લેવામાં આવ્યો હતો, અને 1863ની બગાવતમાં બાજુએ મૂકી દેવાયેલ ભવિષ્યવાણીય સમયનું તે પ્રથમ રત્ન હતું. 1863એ મિલરના સ્વપ્નનાં રત્નોને ઢાંકી દેવાની શરૂઆત અને નકલી રત્નો તથા સિક્કાઓનો પ્રયોગ શરૂ થવાનો ચિહ્ન મૂક્યો. “સાત સમય” એ તે મુખ્ય ખૂણાનો પથ્થર હતો જેને બાંધનારોએ નામંજૂર કર્યો હતો. 1863માં, મિલરાઇટ મંદિરના બાંધનાર રહ્યા હતાં એ જ લોકોએ “સાત સમય”ના મુખ્ય ખૂણાના પથ્થરને બાજુએ મૂકી દીધો, પરંતુ છેલ્લા દિવસોમાં એ પથ્થર હવે ખૂણાનો મસ્તક બન્યો છે. એ પથ્થર અનાદિકાળના ખડકનું પ્રતિનિધિત્વ કરતો હતો, અને તે પ્રભુએ બનાવેલા દિવસ દ્વારા પણ પ્રતિનિધિત્વ પામ્યો હતો, કારણ કે તે ભૂમિ માટેના શબ્બાથ વિશ્રામનું પ્રતીક હતો. 1844માં, મિલરાઇટ એડ્વેન્ટિઝમે યરોબઆમની ખોટી ઉપાસના-પ્રણાલીને ઠપકો આપ્યો હતો, અને પ્રથમ નિરાશા ઉપર “આનંદ મનાવનાર” “ઠઠ્ઠાકારોની સભા”થી અલગ થઈ ગયું હતું.

નિર્માતાઓને ક્યારેય “ઠટ્ઠાબાજોની સભા” પાસે પાછા ન ફરવા આદેશ આપવામાં આવ્યો હતો, જેમ યહૂદિયાના પ્રભુવક્તાને 1844 સુધી તેને લાવનાર માર્ગથી ભિન્ન માર્ગે યેરૂશાલેમમાં પાછા ફરવા સૂચના આપવામાં આવી હતી. જે માર્ગ તેને 1844 સુધી લાવ્યો હતો, તે તે માર્ગ હતો જેમાંથી તે બહાર આવ્યો હતો, એટલે કે પ્રોટેસ્ટન્ટવાદ; અને તે ઇતિહાસમાં પ્રોટેસ્ટન્ટવાદ ભ્રષ્ટ પ્રોટેસ્ટન્ટવાદ બની ગયો હતો. નિર્માતાઓને “ઠટ્ઠાબાજોની સભા” પાસે ક્યારેય પાછા ન ફરવા આજ્ઞા કરવામાં આવી હતી, અને તેમને તેમનો ભોજન ન ખાવા કે તેમનું પાણી ન પીવા માટે સૂચના આપવામાં આવી હતી. નિર્માતાઓએ 1840માં દેવદૂતના હાથે રહેલું નાનું પુસ્તક ખાધું હતું, અને તે ભોજન તેમના મોઢામાં મીઠું હતું.

ભવિષ્યવાણીનું ખાવું અને પીવું બાઇબલનો અભ્યાસ કરવા માટે ઉપયોગમાં લેવાતી પદ્ધતિશાસ્ત્રનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. મિલરાઇટ્સને દેવના વચનનો અભ્યાસ કરવા માટે એક વિશિષ્ટ રીત આપવામાં આવી હતી, અને તે નિયમોએ ભ્રષ્ટ પ્રોટેસ્ટન્ટવાદ અને કેથોલિકવાદના ધર્મશાસ્ત્રીઓએ તેમની ભ્રષ્ટ પદ્ધતિશાસ્ત્ર દ્વારા ઉત્પન્ન કરેલા સંદેશથી સંપૂર્ણપણે ભિન્ન એવો બાઇબલસંગત સંદેશ ઉત્પન્ન કર્યો. નિર્માતાઓ, જે યહૂદાનો ભવિષ્યવક્તા પણ છે, તેમને ભ્રષ્ટ પ્રોટેસ્ટન્ટવાદ અથવા કેથોલિકવાદ—બન્નેમાંના કોઈ એકના પણ પદ્ધતિશાસ્ત્ર તરફ પાછા ફરીને ખાવું કે પીવું નહોતું. યહૂદાના ભવિષ્યવક્તાએ એ જ કર્યું, અને તેથી આ ઓળખાય છે કે લાઓદિકીયન એડ્વેન્ટિઝમ 1863માં એ જ કાર્ય કરશે; કારણ કે 1863માં તેમણે મિલરના “સાત વખત” વિષયક લાગુ પડતા અર્થને નકારવા માટે ભ્રષ્ટ પ્રોટેસ્ટન્ટવાદના ધર્મશાસ્ત્રીય તર્કોનો ઉપયોગ કર્યો, અને આ રીતે આરોન તથા યરોબઆમની ઈર્ષ્યાની મૂર્તિઓ સ્થાપિત કરી. ત્યારથી લાઓદિકીયન એડ્વેન્ટિઝમની પ્રથમ પેઢીનો આરંભ થયો.

યહૂદિયાથી આવેલ પ્રબોધકે યરોબઆમ સાથે સંપર્ક કર્યા પછી તે યહૂદિયા પરત ફરવા માટેની પોતાની યાત્રા પર નીકળ્યો, પરંતુ તે કદી ત્યાં પહોંચી શક્યો નહીં. આ પ્રબોધક લાઓદિકેયી એડવેંટિઝમનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે પ્રેરણાનુસાર 1856માં મિલરાઈટ આંદોલનમાં પ્રવેશ્યું હતું. સિસ્ટર વ્હાઇટે એડવેંટિઝમને લાઓદિકેયા તરીકે ઓળખાવામાંથી કદી પીછેહઠ કરી નહોતી, અને લાઓદિકેયા કદી બદલાય છે એવું દર્શાવતું કોઈ બાઇબલીય પુરાવું નથી. કેટલીક વ્યક્તિઓ પોતાના વ્યક્તિગત લાઓદિકેયી અનુભવમાંથી બહાર આવે છે, પરંતુ એક ચર્ચ તરીકે લાઓદિકેયાને પ્રભુના મુખમાંથી ઉગાળી નાખવામાં આવવાની છે, કારણ કે લાઓદિકેયાનો અર્થ “ન્યાય પામેલ લોકો” એવો થાય છે. એડવેંટિઝમ આ વ્યાખ્યાનો ઉપયોગ કરીને એવો દાવો કરે છે કે તે સ્વર્ગીય મંદિરના ન્યાયના સમયગાળા દરમિયાન અસ્તિત્વમાં રહેલી ચર્ચનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. પોતાની અંધતામાં તેઓ લાઓદિકેયાના અર્થમાં રહેલા તપાસાત્મક ન્યાયના તત્ત્વને સ્વીકારે છે, પરંતુ તેમના નામમાં સ્પષ્ટ રીતે દર્શાવવામાં આવેલ કાર્યકારી ન્યાયને જોઈ શકતા નથી.

> લાઓદિકિયાની કલીશિયાના દૂતને લખ: આ વાતો આમેન, વિશ્વાસૂ અને સચ્ચા સાક્ષી, દેવની સૃષ્ટિનો આરંભ, કહે છે; હું તારાં કાર્યો જાણું છું, કે તું ન ઠંડો છે ન ગરમ; કાશ, તું ઠંડો હોત અથવા ગરમ હોત. આથી, કારણ કે તું કોશણો છે, અને ન ઠંડો ન ગરમ, હું તને મારા મોઢામાંથી ઉગાળી નાખીશ. કારણ કે તું કહે છે, હું ધનવાન છું, અને સંપત્તિથી સમૃદ્ધ થયો છું, અને મને કોઈ વસ્તુની જરૂર નથી; અને તું જાણતો નથી કે તું જ દુર્દશાગ્રસ્ત, દયનીય, ગરીબ, અંધ અને નિર્વસ્ત્ર છે. પ્રકટીકરણ 3:14–17.

યહૂદાનો ભવિષ્યવક્તા અંતે તે ખોટા ભવિષ્યવક્તા સાથે દફનાય છે, જેણે તેને ભ્રમમાં મૂકી પોતાની રોટલી ખવડાવી અને પોતાનું પીણું પીવડાવ્યું હતું. તેઓ બંને એક જ કબરમાં પહોંચે છે, અને બેથેલનો જૂઠો ભવિષ્યવક્તા (નકલી ચર્ચ) તેના મરણ સમયે તેને “ભાઈ” કહીને સંબોધે છે.

> હવે બેથેલમાં એક વૃદ્ધ પ્રભુવક્તા વસતો હતો; અને તેના પુત્રોએ આવીને તે દિવસે બેથેલમાં દેવના મનુષ્યે કરેલા બધા કાર્યો તેને જણાવ્યું; અને તેણે રાજાને જે વચનો કહ્યાં હતા, તે પણ તેમણે પોતાના પિતાને કહી સંભળાવ્યાં. ત્યારે તેમના પિતાએ તેમને કહ્યું, “તે કયા માર્ગે ગયો?” કારણ કે યહૂદાથી આવેલ દેવના મનુષ્ય કયા માર્ગે ગયો હતો તે તેના પુત્રોએ જોયું હતું. અને તેણે પોતાના પુત્રોને કહ્યું, “મારા માટે ગધેડાને કાઠી બાંધો.” તેથી તેમણે તેના માટે ગધેડાને કાઠી બાંધી; અને તે તેના પર સવાર થયો, અને દેવના મનુષ્યના પાછળ ગયો, અને તેને એક બલૂતના વૃક્ષ નીચે બેઠેલો મળ્યો; અને તેણે તેને કહ્યું, “શું તું યહૂદાથી આવેલ દેવનો મનુષ્ય છે?” તેણે કહ્યું, “હું જ છું.” ત્યારે તેણે તેને કહ્યું, “મારા સાથે ઘરે ચાલ, અને ભોજન કર.” તેણે કહ્યું, “હું તારાં સાથે પાછો ફરી શકું નહિ, ને તારાં સાથે અંદર જઈ શકું નહિ; અને આ સ્થળે હું તારાં સાથે ભોજન પણ નહિ કરું અને પાણી પણ નહિ પીઉં; કારણ કે યહોવાના વચન દ્વારા મને એવું કહેવામાં આવ્યું હતું કે, ત્યાં તું ભોજન ન કરશો, ને પાણી ન પીશો, અને જે માર્ગે તું આવ્યો હતો તે જ માર્ગે પાછો ન ફરશો.” તેણે તેને કહ્યું, “હું પણ તારાં જેવો જ પ્રભુવક્તા છું; અને યહોવાના વચન દ્વારા એક દૂતે મને કહ્યું કે, તેને તારા સાથે પાછો તારા ઘરમાં લઈ આવ, જેથી તે ભોજન કરે અને પાણી પીવે.” પરંતુ તેણે તેને જૂઠું કહ્યું. તેથી તે તેની સાથે પાછો ગયો, અને તેના ઘરમાં ભોજન કર્યું, અને પાણી પીધું. અને એવું થયું કે, જ્યારે તેઓ મેજ પર બેઠા હતા, ત્યારે યહોવાનું વચન તે પ્રભુવક્તા પર આવ્યું જેણે તેને પાછો લાવ્યો હતો; અને તેણે યહૂદાથી આવેલ દેવના મનુષ્યને પોકારીને કહ્યું, “યહોવા આમ કહે છે: કારણ કે તું યહોવાના મુખનો અવગણનાર થયો છે, અને જે આજ્ઞા યહોવા તારાં દેવએ તને આપી હતી તેનું પાલન કર્યું નથી, પરંતુ પાછો આવી ગયો, અને તે સ્થળે ભોજન કર્યું અને પાણી પીધું, જેના વિષે યહોવાએ તને કહ્યું હતું કે, ભોજન ન કરશો, ને પાણી ન પીશો; તેથી તારો શવ તારાં પિતૃઓની કબરમાં પહોંચશે નહિ.” 1 રાજાઓ 13:11–22.

1844ની ઉનાળામાં બીજા દેવદૂતનો સંદેશો એ બાબતની ઓળખાણમાં સમાયેલો હતો કે પ્રોટેસ્ટન્ટ ચર્ચો પડી ગઈ હતી અને કેથોલિકત્વની પુત્રીઓ બની ગઈ હતી. મિલરાઈટ એડવેન્ટિઝમે પુરુષો અને સ્ત્રીઓને તે પંથોને છોડવા માટે બોલાવ્યા હતા, કારણ કે તેમાં જળવાઈ રહેવાનો અર્થ આત્મિક અને શાશ્વત મરણ હતો. બેથેલનો જૂઠો પ્રભુવક્તા યરોબઆમે બેથેલમાં સ્થાપિત કરેલી ધાર્મિક પ્રણાલીનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. તે એવી પ્રણાલી હતી જેણે પશુની પ્રતિમાની સ્થાપના કરી હતી, અને જે પશુની નકલ કરવામાં આવી હતી તે કેથોલિકત્વનું પશુ છે. પ્રોટેસ્ટન્ટો પોતાને પ્રોટેસ્ટન્ટ તરીકે ઓળખાવતા રહ્યા, પરંતુ તેઓ ઉપાસનાના દિવસે તરીકે સૂર્યના દિવસનું પાલન પણ કરતા રહ્યા, જે કેથોલિકત્વની સત્તાની છાપ છે.

પ્રોટેસ્ટન્ટો પોતાને પ્રોટેસ્ટન્ટ કહે છે, જોકે પ્રોટેસ્ટન્ટની એકમાત્ર વ્યાખ્યા રોમનો વિરોધ કરવી એવી જ છે; અને એવું કરતાં તેમની આ ઘોષણા રોમન ચર્ચની પ્રતિમા સમાન બની જાય છે, કારણ કે તે પોતે ખ્રિસ્તી સંસ્થા હોવાનો દાવો કરે છે, છતાં તે દાવા માટે તેની પાસે કોઈ બાઇબલ આધાર નથી. તેનો દાવો પરંપરા અને પ્રચલિત રિવાજના ખોખલા અધિકાર પર આધારિત છે, અને એ જ ખોટો અધિકાર પ્રોટેસ્ટન્ટવાદ અપનાવે છે જ્યારે તેઓ પોતાને પ્રોટેસ્ટન્ટ હોવાનો દાવો કરે છે. એ જ તર્કે સેવન્થ-ડે એડվեն્ટિસ્ટોને અંધ બનાવ્યા હતા જેથી તેઓ માનતા રહ્યા કે લાઓદિકિયનો તરીકે તેઓ હજી પણ સુરક્ષિત કરાર-સંબંધમાં છે. એ જ ખોટો અધિકાર હતો જેનો પ્રાચીન ઇઝરાયલે પ્રચાર કર્યો હતો જ્યારે તેમણે કહ્યું: “પ્રભુનું મંદિર, પ્રભુનું મંદિર અમે છીએ.”

> “આ ચેતવણી યહૂદી લોકોએ ધ્યાનમાં લીધી નહીં. તેઓ ઈશ્વરને ભૂલી ગયા અને તેમના પ્રતિનિધિઓ તરીકે મળેલા પોતાના ઉન્નત વિશેષાધિકારની દૃષ્ટિ ગુમાવી બેઠા. તેઓએ પ્રાપ્ત કરેલા આશીર્વાદોથી વિશ્વને કોઈ આશીર્વાદ મળ્યો નહીં. તેમના બધા લાભો તેમણે પોતાના ગૌરવવર્ધન માટે જ અપનાવી લીધા. ઈશ્વરે તેમની પાસેથી જે સેવા માંગેલી હતી તેમાંથી તેમણે ઈશ્વરને વંચિત રાખ્યો, અને તેમના સહમાનવોને ધાર્મિક માર્ગદર્શન તથા પવિત્ર આદર્શથી પણ વંચિત રાખ્યા. જળપ્રલયપૂર્વ વિશ્વના નિવાસીઓની જેમ, તેઓ પોતાના દુષ્ટ હૃદયોની દરેક કલ્પનાના અનુસરણમાં ચાલ્યા. આ રીતે તેમણે પવિત્ર વસ્તુઓને પ્રહસનરૂપ બનાવી દીધી, એમ કહેતાં, ‘યહોવાનું મંદિર, યહોવાનું મંદિર, યહોવાનું મંદિર, આ છે’ (યિરમિયા 7:4), જ્યારે તે જ સમયે તેઓ ઈશ્વરના સ્વભાવનું ખોટું પ્રતિનિધિત્વ કરી રહ્યા હતા, તેમના નામનો અપમાન કરી રહ્યા હતા, અને તેમના પવિત્રસ્થાનને અશુદ્ધ બનાવી રહ્યા હતા.”

> “પ્રભુની દ્રાક્ષવાડીની જવાબદારી સોંપવામાં આવેલા ખેડૂતોએ પોતાની સોંપાયેલ વિશ્વસનીયતા પ્રત્યે અવિશ્વાસુ વર્તન કર્યું. યાજકો અને શિક્ષકો લોકોના વિશ્વાસુ શિક્ષકો નહોતા. તેમણે તેમના સમક્ષ દેવની ભલાઈ અને દયા, તેમજ તેમના પ્રેમ અને સેવામાં દેવનો હક, રજૂ રાખ્યો નહોતો. આ ખેડૂતોએ પોતાની જ મહિમા શોધી. તેઓ દ્રાક્ષવાડીનાં ફળો પોતાના કબજામાં લેવા ઇચ્છતા હતા. તેમનો અભ્યાસ એ હતો કે લોકોનું ધ્યાન અને વંદના પોતાની તરફ આકર્ષે.” Christ’s Object Lessons, 292.

૧૮૬૩માં મિલ્લેરાઇટ્સની ચળવળનો અંત આવ્યો, પરંતુ ૧૮૫૬માં તે ફિલાડેલ્ફિયન લોકોની ચળવળ રહેવી બંધ થઈ ગઈ હતી. મૂસાનો સંદેશ (“સાત વખત”), જે એલિયાહ (વિલિયમ મિલ્લર) દ્વારા રજૂ કરવામાં આવ્યો હતો, તેને નામંજૂર કરવામાં આવ્યો, અને આ નામંજૂરીનો આધાર બેથેલના ખોટા ભવિષ્યવક્તાની પદ્ધતિશાસ્ત્ર પર હતો. ૧૮૬૩ એ તે પાંસઠ વર્ષોના અંતનો સમય હતો, જેની શરૂઆત ૧૭૯૮માં થઈ હતી, અને તે યશાયા અધ્યાય સાતની ભવિષ્યવાણીનો અંત પણ હતો.

> યહૂદાના રાજા ઉઝ્ઝિયાના પુત્ર યોથામના પુત્ર આહાઝના દિવસોમાં એવું બન્યું કે સીરિયાના રાજા રેઝીન અને ઇઝરાયેલના રાજા રમલ્યાહના પુત્ર પેકાહ યરુશાલેમ સામે યુદ્ધ કરવા ચઢી આવ્યા, પરંતુ તેનાં પર પ્રભુત્વ મેળવી શક્યા નહીં. અને દાવિદના ઘરાણાને આ સમાચાર આપવામાં આવ્યા કે, “સીરિયાએ એફ્રાઈમ સાથે સંધિ કરી છે.” ત્યારે તેનો હૃદય અને તેની પ્રજાનો હૃદય એમ કંપી ઉઠ્યો, જેમ જંગલના વૃક્ષો પવનથી હલી ઊઠે છે. ત્યારે યહોવાહે યશાયા ને કહ્યું: “હવે તું અને તારો પુત્ર શેઆરયાશૂબ, ઉપરના તળાવની નહેરના છેડે, ધોબીના ખેતરના માર્ગ પર, આહાઝને મળવા જાઓ; અને તેને કહેજે: સાવચેત રહેજે અને શાંત રહેજે; ભય ન રાખ, અને આ ધૂમાડા છોડતા અગ્નિકાષ્ઠોના આ બે ટૂંકા છેડા — એટલે કે સીરિયા સાથેના રેઝીનના ઉગ્ર ક્રોધથી અને રમલ્યાહના પુત્રના ક્રોધથી — તારો હૃદય નિર્ભય રહે. કારણ કે સીરિયા, એફ્રાઈમ અને રમલ્યાહના પુત્રએ તારાં વિરુદ્ધ દુષ્ટ યોજના ગૂંથી છે, એમ કહીને: ‘ચાલો, આપણે યહૂદા પર ચઢાઈ કરીએ, તેને વ્યાકુળ કરીએ, અને તેને પોતાના માટે ફાડી કાઢીએ, અને તેના મધ્યમાં તાબેઅલના પુત્રને રાજા તરીકે બેસાડીએ.’ પ્રભુ યહોવાહ એવું કહે છે: ‘આ વાત ઊભી રહેશે નહીં, અને એ બનશે પણ નહીં. કારણ કે સીરિયાનું મસ્તક દમસ્ક છે, અને દમસ્કનું મસ્તક રેઝીન છે; અને પૈસઠ વર્ષના અંદર એફ્રાઈમ એવું તૂટી જશે કે તે પ્રજા રહેશે નહીં. અને એફ્રાઈમનું મસ્તક સમારિયા છે, અને સમારિયાનું મસ્તક રમલ્યાહનો પુત્ર છે. જો તમે વિશ્વાસ નહીં કરો, તો નિશ્ચયે તમે સ્થિર નહીં રહો.’” યશાયા 7:1–9.

આઠમા વચનની પાંસઠ વર્ષની ભવિષ્યવાણી દર્શાવે છે કે પાંસઠ વર્ષના સમયગાળાની “અંદર” ઉત્તરનું દસ જાતિઓવાળું રાજ્ય બંધકાઈમાં લઈ જવાશે. આ દર્શન ઈ.પૂ. 742માં નોંધાયું હતું, અને ઉન્નીસ વર્ષ પછી ઈ.પૂ. 723માં એફ્રાઈમ છૂટો પાડી દેવામાં આવ્યો અને અશૂરિઓ દ્વારા બંધકાઈમાં લઈ જવાયો. ઈ.પૂ. 677માં, પાંસઠ વર્ષના અંતે, રાજા મનશ્શે બંધક બનાવવામાં આવ્યો અને બેબિલોન લઈ જવાયો. ઈ.પૂ. 742નો આરંભબિંદુ ઇઝરાયેલના ઉત્તર રાજ્ય અને દક્ષિણ રાજ્ય વચ્ચેના ગૃહયુદ્ધને ચિહ્નિત કરે છે, જેમ 1863 યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં ઉત્તર અને દક્ષિણ વચ્ચે થયેલા ગૃહયુદ્ધના એકદમ મધ્યબિંદુને ચિહ્નિત કરે છે. આ ભવિષ્યવાણી યશાયાએ શાબ્દિક મહિમાવંત દેશમાં (યહૂદા) જાહેર કરી હતી, અને 1863ની ભવિષ્યવાણી આધ્યાત્મિક મહિમાવંત દેશમાં (યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ) પૂર્ણ થઈ હતી.

પાંસઠ વર્ષની ભવિષ્યવાણીની અંદર ત્રણ માર્ગચિહ્નો છે. ઈ.સ.પૂ. 742નું નાગરિક યુદ્ધ, ઓગણીસ વર્ષ પછી ઈ.સ.પૂ. 723માં ઉત્તર રાજ્યના વિખેરાઈ જવા દ્વારા અનુસરાય છે. પાંસઠ વર્ષોના અંતે દક્ષિણ રાજ્ય વિખેરાઈ ગયું. આ ભવિષ્યવાણી, તેના આરંભ અને અંત સહિત, ઉત્તર અને દક્ષિણ રાજ્યો વિરુદ્ધ દેવના બન્ને “ક્રોધપ્રકાશો”નું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને આ બંને ક્રોધપ્રકાશો તેમના પ્રારંભબિંદુઓ પર ઓગણીસ વર્ષથી પૂર્વવર્તી છે, અને પછી તેમની પૂર્ણતાઓના અનુસરણમાં વધુ ઓગણીસ વર્ષથી અનુવર્તી છે.

સમગ્ર કિયાસ્તિક રચના ઉત્તર અને દક્ષિણ વચ્ચેના ગૃહયુદ્ધના એક સમયગાળાની ઓળખ આપે છે, જે શરૂઆત અને અંતને ચિહ્નિત કરે છે. શરૂઆત અને અંતની વચ્ચે, ગૃહયુદ્ધના તે બંને વિરોધી પક્ષોને દાસ્યમાં લઈ જવામાં આવ્યા; અને તે પૈસઠ વર્ષોમાં, જ્યારે તેઓ દાસ્યની પરસ્પર વિખેરાયેલી પોતાની સ્થિતિમાંથી એક રાષ્ટ્રમાં એકત્રિત થાય છે, તેઓ 1863 સુધી પહોંચે છે, જે મુક્તિ ઘોષણાનું વર્ષ છે, જેણે દાસોને મુક્ત કર્યા. શાબ્દિક યહૂદાહમાં ગૃહયુદ્ધની ભવિષ્યવાણી આધ્યાત્મિક યહૂદાહમાં આવેલા ગૃહયુદ્ધ પર સમાપ્ત થાય છે, કારણ કે ઈસુ હંમેશા કોઈ વસ્તુના અંતને તેની શરૂઆત દ્વારા દર્શાવે છે, કેમ કે તે આલ્ફા અને ઓમેગા છે.

ઈ.સ.પૂ. 742 નો ઇતિહાસ, જ્યારે ભવિષ્યવક્તા યશાયાએ પોતાના પુત્ર સાથે મળીને યહૂદાના દુષ્ટ રાજા (આહાઝ)ને સંદેશ આપ્યો હતો, તે ઈ.સ. 1863 ના ઇતિહાસ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામ્યો હતો. આ અવતરણમાં ઈ.સ.પૂ. 742 રાજા આહાઝની સાક્ષી દ્વારા રજૂ કરવામાં આવે છે; તે યહૂદાનો રાજા હતો, જેણે દેવના પવિત્રસ્થાનની સેવા બંધ કરી દીધી હતી અને પોતાના મહાયાજક દ્વારા દેવના પૃથ્વી પરના પવિત્રસ્થાનના જ પરિસરમાં સિરિયન મંદિરનો નમૂનો ઊભો કરાવ્યો હતો.

દુષ્ટ રાજા આહાઝના ઇતિહાસમાં (યશાયાની ભવિષ્યવાણી દ્વારા ઈ.સ.પૂ. 742 તરીકે ચિહ્નિત), યરૂશાલેમના નેતાએ દેવની કલીસિયામાં મૂર્તિપૂજકતા (કેથોલિકત્વ)ની આરાધનાનો પ્રવેશ કરાવ્યો, જેમ લાઉદીકેયન એડ્વેન્ટિઝમે એલિયાહ દ્વારા પહોંચાડવામાં આવેલ મૂસાના સંદેશને ત્યજી દેવા માટે ધર્મત્યાગી પ્રોટેસ્ટન્ટત્વની પદ્ધતિશાસ્ત્ર તરફ ફરી વળ્યું. ઈ.સ.પૂ. 742માં, યશાયાએ યહૂદાના દુષ્ટ રાજાને ઉપરના કુંડની નહેરના અંતે, ધોબીના ખેતર પાસે, સામનો કર્યો, અને જ્યારે તેણે આવું કર્યું ત્યારે તે પોતાના પુત્રને સાથે લાવ્યો. તેના પુત્રનું નામ એક સંકેત હતું, અને જ્યારે યહૂદાથી આવેલ ભવિષ્યવક્તાએ રાજા યરોબઆમનો સામનો કર્યો, ત્યારે તેણે પણ તેને એક સંકેત આપ્યો.

> જો, હું અને જે બાળકો યહોવાએ મને આપ્યા છે, તેઓ ઇઝરાયેલમાં સેનાઓના યહોવા તરફથી ચિહ્નો અને અજાયબીઓ માટે છીએ; તે સિયોન પર્વત પર નિવાસ કરે છે. યશાયા 8:18.

યશાયાના પુત્રનું નામ “શેયાર-યાશૂબ” નો અર્થ થાય છે, “એક અવશેષ પાછો ફરશે.” જે લોકો “પાછા ફરે” છે અને જે અવશેષનો ભાગ બને છે, તેઓ એ જ છે જે વિલંબના સમયમાં પ્રભુની રાહ જુએ છે.

> અને હું યાકૂબના ઘરાણાથી પોતાનું મુખ છુપાવનાર યહોવાની રાહ જોશ; અને હું તેની જ પ્રતીક્ષા રાખીશ. જોવો, હું અને જે સંતાનો યહોવાએ મને આપ્યા છે, તેઓ ઇઝરાયલમાં સૈન્યોના યહોવા તરફથી ચિહ્નો અને અદ્ભુતો માટે છીએ, જે સિયોન પર્વત પર નિવાસ કરે છે. યશાયા 8:17, 18.

ઈ.સ.પૂ. 742માં જ્યારે યશાયા દુષ્ટ રાજા આહાઝ સાથે સંવાદ કરે છે, ત્યારે તે તેઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે જેમણે “રાહ જોઈ” છે; કારણ કે સર્વ પ્રોફેટો અંતિમ દિવસોની વાત કરે છે, અને અંતિમ દિવસોમાં જે “રાહ જુએ” છે તેઓ એ જ છે જેઓએ પ્રથમ નિરાશાનો ભોગ લીધો છે. યિર્મયાને એવું માન્યું કે દેવએ અસત્ય કહ્યું હતું અને વરસાદ રોકી રાખ્યો હતો, અને યશાયા માને છે કે દેવએ “યાકૂબના ઘરાણાથી પોતાનું મુખ છુપાવ્યું છે,” પરંતુ યશાયા નક્કી કરે છે કે તે રાહ જોશે અને યહોવાને શોધશે; આ દર્શનના વિલંબના સમય દરમ્યાન “જ્ઞાની”ઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. જેઓ પાછા ફર્યા અને અમૂલ્યને તુચ્છથી અલગ કર્યા, અને જેઓ દેવના મુખપાત્ર બનવાના હતા, તેઓને મુદ્રાંકિત કરવામાં આવ્યા; અને તેથી તેઓ તેમની સામે વિરોધાભાસરૂપે ઊભા થાય છે જેઓ પશુનું ચિહ્ન પ્રાપ્ત કરે છે.

> અને તેઓમાંના ઘણા ઠોકર ખાશે, અને પડશે, અને ભંગ થશે, અને ફંદામાં સપડાશે, અને પકડાઈ જશે. સાક્ષીને બાંધી રાખ, અને મારા શિષ્યોમાં વ્યવસ્થાને મુદ્રાંકિત કર. અને હું યહોવા પર પ્રતીક્ષા રાખીશ, જે યાકૂબના ઘરાણાથી પોતાનું મુખ છુપાવે છે, અને હું તેની રાહ જોઈશ. જોયે, હું અને તે બાળકો, જેને યહોવાએ મને આપ્યાં છે, સિયોન પર્વતમાં નિવાસ કરનાર સેનાઓના યહોવા તરફથી ઇઝરાયલમાં ચિન્હો અને અદ્ભુતો માટે છીએ. અને જ્યારે તેઓ તમને કહે, કે જેઓ પરિચિત આત્માઓ ધરાવે છે અને જાદુગરો, જે પીંકાર કરે છે અને બબડાટ કરે છે, તેઓની પાસે જાઓ: તો શું કોઈ પ્રજાએ પોતાના દેવને ન શોધવો જોઈએ? શું જીવંત લોકો માટે મૃતકોની પાસે જવું જોઈએ? વ્યવસ્થા અને સાક્ષી તરફ જાઓ: જો તેઓ આ વચન પ્રમાણે ન બોલે, તો એ માટે કે તેમામાં પ્રકાશ નથી. યશાયા 8:16–20.

અમે આ અભ્યાસને આગામી લેખમાં આગળ ચાલુ રાખીશું.

> “આ સિસ્ટર વ્હાઇટના શબ્દો નથી, પરંતુ પ્રભુના શબ્દો છે, અને તેમના સંદેશવાહકે તેઓ મને તમને આપવા માટે આપ્યા છે. દેવ તમને આહ્વાન કરે છે કે હવે પછી તમે તેમની વિરુદ્ધ દિશામાં કાર્ય ન કરો. તેવા મનુષ્યો વિષે ઘણું ઉપદેશ આપવામાં આવ્યું હતું, જે પોતાને ખ્રિસ્તી હોવાનો દાવો કરે છે, પરંતુ તેઓ સત્યની પ્રગતિને ભાવના, વાણી અને કાર્ય દ્વારા પ્રતિબંધિત કરતાં, આત્મામાં, શબ્દમાં અને ક્રિયામાં શૈતાનના ગુણો પ્રગટ કરે છે, અને નિશ્ચિતપણે તે માર્ગે ચાલી રહ્યા છે જ્યાં શૈતાન તેમને દોરી રહ્યો છે. પોતાના હૃદયની કઠોરતામાં તેઓએ એવી સત્તા કબજે કરી લીધી છે, જે કોઈ રીતે તેમની નથી, અને જેને તેઓએ વાપરવી જ ન જોઈએ. મહાન શિક્ષક કહે છે, ‘હું ઉથલાવી દઈશ, ઉથલાવી દઈશ, ઉથલાવી દઈશ.’ Battle Creek માં માણસો કહે છે, ‘પ્રભુનું મંદિર, પ્રભુનું મંદિર અમે જ છીએ,’ પરંતુ તેઓ સામાન્ય અગ્નિનો ઉપયોગ કરી રહ્યા છે. તેમના હૃદયો દેવની કૃપાથી ન તો કોમળ બન્યા છે અને ન તો વશ થયા છે.” Manuscript Releases, volume 13, 222.

Back to Articles