Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Three

યોએલનું પુસ્તક અને લાઉદીકિયા સાતમા-દિવસની એડવેન્ટિસ્ટ ચર્ચ - ક્રમાંક ત્રણ

A Vineyard of Red Wine

લાલ દ્રાક્ષારસની દ્રાક્ષાવાડી

Author

Jeff Pippenger

Published

December 3, 2025

Formats

PDF
Word

We ended the previous article with the question, “With these concepts in place the question may be asked how is it that at 9/11 the book of Joel became the message Peter identified at Pentecost?”

અગાઉના લેખનો અંત અમે આ પ્રશ્ન સાથે કર્યો હતો: “આ ધારણાઓ સ્થાપિત થયા પછી આ પ્રશ્ન પૂછવામાં આવી શકે કે 9/11 સમયે યોયેલનું પુસ્તક તે સંદેશ કેવી રીતે બન્યું જેને પિતરે પેન્ટેકોસ્ટના દિવસે ઓળખાવ્યો હતો?”

Peter was identifying that Joel was being fulfilled on the day of Pentecost, which is a point in time marking the end of the Pentecostal season. In the Pentecostal season there was a manifestation of the Holy Spirit at the beginning, and then a greater manifestation of the Holy Spirit at the end. By faith understanding that both the Bible and Spirit of Prophecy apply Joel to the time of the latter rain we may know that the book of Joel became present truth at 9/11; and that every element of the book will speak directly of the prophetic history beginning at 9/11 on through to and including the seven last plagues, which Joel identifies as the “day of the Lord.”

પીતર દર્શાવી રહ્યો હતો કે યોયેલનું વચન પેન્ટેકોસ્ટના દિવસે પૂર્ણ થઈ રહ્યું હતું, જે સમયનો એવો બિંદુ છે જે પેન્ટેકોસ્ટીય ઋતુના અંતને ચિહ્નિત કરે છે. પેન્ટેકોસ્ટીય ઋતુમાં પવિત્ર આત્માનો પ્રકટ પ્રારંભે થયો હતો, અને ત્યારબાદ અંતે પવિત્ર આત્માનો વધુ મહાન પ્રકટ થયો. વિશ્વાસથી આ સમજીને કે બાઇબલ અને Spirit of Prophecy બંને યોયેલને ઉત્તરવર્ષા (latter rain)ના સમય પર લાગુ કરે છે, આપણે જાણીએ છીએ કે યોયેલનું પુસ્તક 9/11એ વર્તમાન સત્ય બન્યું; અને પુસ્તકનો દરેક તત્ત્વ 9/11થી શરૂ થતી અને સાત અંતિમ આફતો સુધી, તથા તેમાં પણ સમાવવામાં આવતી, ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસ વિશે સીધી રીતે બોલશે, જેને યોયેલ “પ્રભુનો દિવસ” તરીકે ઓળખાવે છે.

As typified by 1888, on 9/11 the presentation of the Laodicean message became present testing truth. Isaiah typifies that same message in chapter fifty-eight with the trumpet voice showing God’s people their transgressions. The “day” when Isaiah begins sounding his voice like a trumpet is the same day he sings the song of the vineyard.

૧૮૮૮ દ્વારા પૂર્વરૂપે દર્શાવવામાં આવ્યું તેમ, 9/11ના દિવસે લાઉદિકેયાનો સંદેશો રજૂ થતો વર્તમાન પરીક્ષાકારક સત્ય બન્યો. યશાયા એ જ સંદેશાને અઠ્ઠાવનમા અધ્યાયમાં પૂર્વરૂપે દર્શાવે છે, જ્યાં તુરીના સ્વર સમાન અવાજથી દેવના લોકોને તેમના અપરાધો બતાવવામાં આવે છે. જે “દિવસે” યશાયા પોતાનો અવાજ તુરીની જેમ વગાડવા માંડે છે, એ જ દિવસે તે દ્રાક્ષાવાડીનું ગીત ગાય છે.

> In that day sing ye unto her, A vineyard of red wine. I the Lord do keep it; I will water it every moment: lest any hurt it, I will keep it night and day. Fury is not in me: who would set the briers and thorns against me in battle? I would go through them, I would burn them together. Or let him take hold of my strength, that he may make peace with me; and he shall make peace with me. He shall cause them that come of Jacob to take root: Israel shall blossom and bud, and fill the face of the world with fruit. Isaiah 27:2–6.

> તે દિવસે તમે તેના વિષે આ ગીત ગાવો: લાલ દ્રાક્ષારસની એક દ્રાક્ષવાડી. હું યહોવા તેને સાચવું છું; હું દરેક ક્ષણે તેને પાણી પીવડાવું છું; એવું ન થાય કે કોઈ તેને નુકસાન પહોંચાડે, તેથી હું રાતદિવસ તેની રાખવણી કરું છું. મારામાં ક્રોધ નથી; યુદ્ધમાં કોણ કાંટાળા ઝાડ અને ઊંટકટારા મારી સામે ઉભા કરશે? હું તેમના વચ્ચેથી પસાર થઈ જઈશ, હું તેમને એકસાથે ભસ્મ કરી દઈશ. અથવા તે મારી શક્તિને પકડી રાખે, જેથી તે મારી સાથે શાંતિ કરે; અને તે મારી સાથે શાંતિ કરશે. તે યાકૂબમાંથી આવનારાઓને મૂળ પકડાવશે; ઇઝરાયેલ ખીલે અને કળી ફૂટે, અને ફળથી જગતનું મુખ ભરી દે. યશાયા 27:2–6.

Modern spiritual “Israel shall blossom and bud, and fill the face of the world with fruit” during the period of the latter rain, for the early rain cause the budding and blossoming of a plant, and the latter rain produces the fruit. When the buildings of New York came down on 9/11 the mighty angel of Revelation eighteen descended and the latter rain began to sprinkle. At that time God’s watchmen were to blow the trumpet to the Laodicean church. Isaiah’s message identifying the sins of God’s people is also the song of the vineyard of red wine. The first chapter of Joel is that very message.

આધુનિક આધ્યાત્મિક “ઇસ્રાએલ કળી ફૂટશે અને ફૂલશે, અને જગતના મુખને ફળોથી પરિપૂર્ણ કરશે” અંત્યવર્ષાની અવધિ દરમિયાન, કારણ કે પૂર્વવર્ષા છોડમાં કળી ફૂટવા અને ફૂલવા લાવે છે, અને અંત્યવર્ષા ફળ ઉત્પન્ન કરે છે. જ્યારે 9/11ના દિવસે ન્યૂ યૉર્કની ઇમારતો ધરાશાયી થઈ, ત્યારે પ્રકાશિતવાક્ય અઢારનો શક્તિશાળી દૂત ઉતરી આવ્યો અને અંત્યવર્ષા છાંટા મારવા લાગી. તે સમયે દેવના ચોકીદારો લાઉદીકિયા ચર્ચને તૂર્ય ફૂંકવાના હતા. દેવના લોકોના પાપોને ઓળખાવતો યશાયાહનો સંદેશ લાલ દ્રાક્ષારસના દ્રાક્ષાવાડીનું ગીત પણ છે. યોએલનો પ્રથમ અધ્યાય એ જ સંદેશ છે.

> The word of the Lord that came to Joel the son of Pethuel.

> પેથુએલના પુત્ર યોએલને યહોવાનો વચન આવ્યું.

> Hear this, ye old men, and give ear, all ye inhabitants of the land. Hath this been in your days, or even in the days of your fathers? Tell ye your children of it, and let your children tell their children, and their children another generation.

> આ સાંભળો, હે વૃદ્ધો, અને દેશના સર્વ નિવાસીઓ, કાન ધરો. શું આ તમારા દિવસોમાં થયું છે, કે તમારા પિતૃઓના દિવસોમાં પણ? આ વિષે તમે તમારા સંતાનોને કહો, અને તમારા સંતાનો તેમના સંતાનોને, અને તેમના સંતાનો આગળની પેઢીને કહે.

> That which the palmerworm hath left hath the locust eaten; and that which the locust hath left hath the cankerworm eaten; and that which the cankerworm hath left hath the caterpiller eaten.

> ટીડિયાએ જે છોડી દીધું હતું તે ટોળાએ ખાઈ નાખ્યું; અને ટોળાએ જે છોડી દીધું હતું તે કીડાએ ખાઈ નાખ્યું; અને કીડાએ જે છોડી દીધું હતું તે ઇયળે ખાઈ નાખ્યું.

> Awake, ye drunkards, and weep; and howl, all ye drinkers of wine, because of the new wine; for it is cut off from your mouth.

> હે મતવાલાઓ, જાગો અને રડો; અને હે દ્રાક્ષારસ પીનારાઓ સર્વે, વિલાપ કરો, કારણ કે નવો દ્રાક્ષારસ તમારા મુખથી છીનવાઈ ગયો છે.

> For a nation is come up upon my land, strong, and without number, whose teeth are the teeth of a lion, and he hath the cheek teeth of a great lion. He hath laid my vine waste, and barked my fig tree: he hath made it clean bare, and cast it away; the branches thereof are made white. Lament like a virgin girded with sackcloth for the husband of her youth. The meat offering and the drink offering is cut off from the house of the Lord; the priests, the Lord’s ministers, mourn. The field is wasted, the land mourneth; for the corn is wasted: the new wine is dried up, the oil languisheth.

> કારણ કે એક જાતિ મારા દેશમાં આવી ચડી છે—બળવાન અને અસંખ્ય; જેના દાંત સિંહના દાંત જેવા છે, અને તેની દાઢો મહાસિંહની દાઢો જેવી છે. તેણે મારી દ્રાક્ષવેલને ઉજ્જડ કરી નાખી છે, અને મારા અંજીરના વૃક્ષની છાલ ઉતારી નાખી છે; તેણે તેને સંપૂર્ણ નિર્વસ્ત્ર કરીને ફેંકી દીધું છે; તેની ડાળીઓ સફેદ બની ગઈ છે. તારી યુવાનીના પતિ માટે ટાટ પહેરીને શોક કરતી કન્યા જેવી વિલાપ કર. યહોવાનાં ભવનમાંથી અન્નાર્પણ અને પેયાર્પણ બંધ થઈ ગયા છે; યહોવાના સેવક યાજકો શોક કરે છે. ખેતર ઉજ્જડ થઈ ગયું છે, ભૂમિ શોક કરે છે; કારણ કે અનાજ નાશ પામ્યું છે; નવો દ્રાક્ષરસ સૂકાઈ ગયો છે, અને તેલ ક્ષીણ થઈ ગયું છે.

> Be ye ashamed, O ye husbandmen; howl, O ye vinedressers, for the wheat and for the barley; because the harvest of the field is perished. The vine is dried up, and the fig tree languisheth; the pomegranate tree, the palm tree also, and the apple tree, even all the trees of the field, are withered: because joy is withered away from the sons of men.

> હે ખેડૂતોએ, લજ્જિત થાઓ; હે દ્રાક્ષાવાડીના રખેવાળાઓ, હાય હાય કરો, ઘઉં અને જવ માટે; કારણ કે ખેતરની લણણી નાશ પામી છે. દ્રાક્ષલતા સુકાઈ ગઈ છે, અને અંજીરનું વૃક્ષ કુમળી ગયું છે; દાડમનું વૃક્ષ, ખજૂરનું વૃક્ષ પણ, અને સફરજનનું વૃક્ષ, અરે, ખેતરના સર્વ વૃક્ષો સુકાઈ ગયા છે; કારણ કે મનુષ્યપુત્રોમાંથી આનંદ સુકાઈ ગયો છે.

> Gird yourselves, and lament, ye priests: howl, ye ministers of the altar: come, lie all night in sackcloth, ye ministers of my God: for the meat offering and the drink offering is withholden from the house of your God. Sanctify ye a fast, call a solemn assembly, gather the elders and all the inhabitants of the land into the house of the Lord your God, and cry unto the Lord, Alas for the day! for the day of the Lord is at hand, and as a destruction from the Almighty shall it come. Is not the meat cut off before our eyes, yea, joy and gladness from the house of our God? The seed is rotten under their clods, the garners are laid desolate, the barns are broken down; for the corn is withered. How do the beasts groan! the herds of cattle are perplexed, because they have no pasture; yea, the flocks of sheep are made desolate.

> હે યાજકો, કમર કસી લો અને વિલાપ કરો; હે વેદીના સેવકો, હાહાકાર કરો; હે મારા દેવના સેવકો, આવો, ટાટના વસ્ત્ર પહેરીને આખી રાત પડ્યા રહો; કેમ કે તમારા દેવના મંદિરમાંથી અન્નાર્પણ અને પેયાર્પણ અટકાવવામાં આવ્યા છે. ઉપવાસને પવિત્ર ઠેરવો, ગંભીર સભા બોલાવો, વડીલોને અને દેશના સર્વ નિવાસીઓને તમારા દેવ યહોવાના મંદિરમાં એકત્ર કરો, અને યહોવાને પોકારો, હાય, તે દિવસ માટે! કારણ કે યહોવાનો દિવસ નજીક છે, અને તે સર્વશક્તિમાન તરફથી વિનાશ સમાન આવશે. શું આપણા જ આંખો સમક્ષ આહાર કાપી લેવાયો નથી? હા, આપણા દેવના મંદિરમાંથી આનંદ અને હર્ષ પણ નથી ગયા? બીજ તેમના ઢેફાં નીચે સડી ગયું છે, ભંડારો ઉજાડ પડી ગયા છે, કોઠારો તોડી પાડવામાં આવ્યા છે; કેમ કે અનાજ સુકાઈ ગયું છે. પશુઓ કેવી રીતે કરુણ ક્રંદન કરે છે! ગાયોના ઝુંડ વ્યાકુળ થયા છે, કેમ કે તેઓને ચરાણ નથી; હા, ઘેટાંના ઝુંડ પણ ઉજાડ કરવામાં આવ્યા છે.

> O Lord, to thee will I cry: for the fire hath devoured the pastures of the wilderness, and the flame hath burned all the trees of the field. The beasts of the field cry also unto thee: for the rivers of waters are dried up, and the fire hath devoured the pastures of the wilderness. Joel 1:1–20.

> હે યહોવા, હું તારી પાસે પોકારીશ; કારણ કે આગે અરણ્યનાં ચરાગાહોને ભસ્મ કરી નાખ્યાં છે, અને જ્વાળાએ મેદાનનાં સર્વ વૃક્ષોને બાળી નાખ્યાં છે. મેદાનનાં પશુઓ પણ તારી પાસે પોકારે છે; કારણ કે જળની નદીઓ સુકાઈ ગઈ છે, અને આગે અરણ્યનાં ચરાગાહોને ભસ્મ કરી નાખ્યાં છે. યોએલ 1:1–20.

The first chapter of Joel is addressing the destruction of God’s vineyard. Isaiah establishes “that day” as the day when the latter rain begins, for the plants on that day begin to blossom and bud. The fact that Isaiah informs us that God’s people will “take root,” “blossom and bud” and fill the earth with “fruit” is illustrating a progressive history of three steps. A plant takes “root” in the ground. To “take root” therefore means to stand upon the ground, which is the ground floor or the foundation. Those who “come out of Jacob” “take root” and then they are called “Israel.” Those who come out of the Laodicean experience are then called Philadelphians, though to retain that experience requires victory in a testing process that ends at the Sunday law.

યોએલનું પ્રથમ અધ્યાય દેવના દ્રાક્ષાવાડીના વિનાશને સંબોધે છે. યશાયા “તે દિવસ”ને તે દિવસ તરીકે સ્થાપિત કરે છે જ્યારે પાછલો વરસાદ શરૂ થાય છે, કારણ કે તે દિવસે છોડો ખીલવા અને કળી ધારવા માંડે છે. યશાયા અમને જણાવે છે કે દેવના લોકો “મૂળ પકડશે,” “ખીલશે અને કળી ધારશે,” અને “ફળ”થી પૃથ્વીને ભરશે—આ વાત ત્રણ પગથિયાંના પ્રગતિશીલ ઇતિહાસને દર્શાવે છે. છોડ જમીનમાં “મૂળ પકડે” છે. તેથી “મૂળ પકડવું”નો અર્થ જમીન પર ઉભા રહેવું થાય છે, જે તળિયાનો માળ અથવા પાયો છે. જે લોકો “યાકૂબમાંથી બહાર આવે” છે તેઓ “મૂળ પકડે” છે, અને ત્યારબાદ તેઓ “ઇઝરાયેલ” કહેવાય છે. જે લોકો લાઓદિકેયાના અનુભવમાંથી બહાર આવે છે તેઓ પછી ફિલાડેલ્ફિયનો કહેવાય છે, જોકે તે અનુભવ જાળવી રાખવા માટે એવી પરીક્ષણપ્રક્રિયામાં વિજય આવશ્યક છે જેનો અંત રવિવારના કાયદા પર થાય છે.

The prophetic relationship of Jacob, (the supplanter) and Israel, (the overcomer) is identifying that at 9/11 those who “take root” by returning to the foundations, there and then enter into a covenant relationship. Prophetically a change of name is a symbol of a covenant, as represented by Abram to Abraham, Sarai to Sarah, Jacob to Israel and others. In the verse those who returned to the old foundational truths at 9/11 entered into a covenant relationship as the rain began to produce blossoms and buds. At the Sunday law the whole world will be filled with “fruit” as the rain is then poured out without measure.

યાકૂબ, (કબજો કરનાર) અને ઇઝરાયેલ, (વિજયી) નો ભવિષ્યવાણીાત્મક સંબંધ એ દર્શાવે છે કે 9/11 સમયે જે લોકો પાયાઓ તરફ પાછા ફરીને “મૂળ પકડે” છે, તેઓ ત્યાં અને ત્યારે જ કરારના સંબંધમાં પ્રવેશે છે. ભવિષ્યવાણીની દૃષ્ટિએ નામમાં પરિવર્તન કરારનું પ્રતીક છે, જેમ અબ્રામથી અબ્રાહામ, સારાઈથી સારાહ, યાકૂબથી ઇઝરાયેલ અને અન્ય ઉદાહરણોમાં દર્શાવવામાં આવ્યું છે. આ વચનમાં, 9/11 પર જે લોકો જૂના પાયાના સત્યો તરફ પાછા ફર્યા તેઓ ત્યારે કરારના સંબંધમાં પ્રવેશ્યા જ્યારે વરસાદે પુષ્પો અને કળીઓ ઉત્પન્ન કરવાનું શરૂ કર્યું. રવિવારના કાયદા સમયે આખું વિશ્વ “ફળ”થી પરિપૂર્ણ થશે, કારણ કે ત્યારે વરસાદ અપરિમિત પ્રમાણમાં વરસાવવામાં આવશે.

Isaiah must agree with Isaiah, and of course all the other prophets, but Isaiah is to lift up his voice like a trumpet and show Laodicean Seventh-day Adventists their sins in the context of the song of the vineyard. That song was sung by Jesus in the parable of the vineyard. The vineyard caused him to weep as He for the last time before the cross looked out over Jerusalem; knowing ancient Israel had reached the end of their probationary period and were being passed by as God’s covenant people. Simultaneously Christ was entering into a covenant with a people who would bring forth the appropriate fruits from God’s vineyard. Whether the vineyard story of Joshua at the beginning or of Jesus at the end those who became the new covenant people typified the one hundred and forty-four thousand.

યશાયાહને યશાયાહ સાથે, અને નિશ્ચિતરૂપે અન્ય તમામ ભવિષ્યવક્તાઓ સાથે પણ, સહમત થવું જ જોઈએ; પરંતુ યશાયાહે તૂર્યનાદ સમાન પોતાનો સ્વર ઊંચો કરીને દ્રાક્ષાવાડીના ગીતના સંદર્ભમાં લાઉદિકીય સાતમા-દિવસના એડવેન્ટિસ્ટોને તેમના પાપો દર્શાવવા છે. તે ગીત ઈસુએ દ્રાક્ષાવાડીના દૃષ્ટાંતમાં ગાયું હતું. જ્યારે તે ક્રૂસ પહેલાં અંતિમવાર યેરૂશાલેમ પર નજર કરી રહ્યો હતો, ત્યારે દ્રાક્ષાવાડીએ તેને રડાવ્યો; કારણ કે તેને ખબર હતી કે પ્રાચીન ઇઝરાયલ તેમના અજમાયશકાળના અંતે આવી પહોંચ્યું હતું અને દેવના કરારના લોકો તરીકે તેઓને બાજુએ રાખવામાં આવી રહ્યા હતા. તે જ સમયે ખ્રિસ્ત એવા લોકસમૂહ સાથે કરારમાં પ્રવેશી રહ્યો હતો, જે દેવની દ્રાક્ષાવાડીમાંથી યોગ્ય ફળો ઉત્પન્ન કરશે. શરૂઆતમાં યહોશુઆની દ્રાક્ષાવાડીની વાર્તા હોય કે અંતે ઈસુની, નવા કરારના લોકો બનેલા તેઓ એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારના પ્રતીક હતા.

Christ spoke of Isaiah’s vineyard prophecy, as does Sister White.

ખ્રિસ્તે યશાયાહની દ્રાક્ષાવાડીની ભવિષ્યવાણી વિષે વાત કરી, જેમ સિસ્ટર વ્હાઇટે પણ કરી છે.

> “The parable of the vineyard applies not alone to the Jewish nation. It has a lesson for us. The church in this generation has been endowed by God with great privileges and blessings, and He expects corresponding returns.” Christ Object Lessons, 296.

> “દ્રાક્ષાવાડીનો દૃષ્ટાંત માત્ર યહૂદી રાષ્ટ્રને જ લાગુ પડતો નથી. તેમાં આપણા માટે પણ એક પાઠ છે. આ પેઢીની કલીસિયાને દેવ દ્વારા મહાન વિશેષાધિકારો અને આશીર્વાદો આપવામાં આવ્યા છે, અને તે તેના અનુરૂપ ફળની અપેક્ષા રાખે છે.” Christ Object Lessons, 296.

It is instructive to read the passage which leads to the last statement from the Spirit of Prophecy.

ભવિષ્યવાણીના આત્મામાંથી આવેલ અંતિમ નિવેદન સુધી દોરી જતો અંશ વાંચવો શિક્ષાપ્રદ છે.

> “Chapter 23—The Lord’s Vineyard

> “અધ્યાય 23—પ્રભુની દ્રાક્ષાવાડી”

> “The Jewish Nation

> “યહૂદી જાતિ”

> “The parable of the two sons was followed by the parable of the vineyard. In the one, Christ had set before the Jewish teachers the importance of obedience. In the other, He pointed to the rich blessings bestowed upon Israel, and in these showed God’s claim to their obedience. He set before them the glory of God’s purpose, which through obedience they might have fulfilled. Withdrawing the veil from the future, He showed how, by failure to fulfill His purpose, the whole nation was forfeiting His blessing, and bringing ruin upon itself.

> “બે પુત્રોની ઉપમા પછી દ્રાક્ષાવાડીની ઉપમા આવી. પહેલીમાં, ખ્રિસ્તે યહૂદી શિક્ષકો સમક્ષ આજ્ઞાપાલનની મહત્તા મૂકી હતી. બીજીમાં, તેમણે ઇઝરાયલ પર વરસાવવામાં આવેલા સમૃદ્ધ આશીર્વાદો તરફ સંકેત કર્યો, અને એમાં તેમના આજ્ઞાપાલન પર દેવનો દાવો દર્શાવ્યો. તેમણે તેમની સમક્ષ દેવના હેતુની મહિમા મૂકી, જેને તેઓ આજ્ઞાપાલન દ્વારા પૂર્ણ કરી શક્યા હોત. ભવિષ્ય પરથી પડદો ઉઠાવીને, તેમણે દર્શાવ્યું કે તેમના હેતુને પૂર્ણ કરવામાં નિષ્ફળ જવાથી આખું રાષ્ટ્ર તેમના આશીર્વાદને ગુમાવી રહ્યું હતું, અને પોતાનાં ઉપર વિનાશ લાવી રહ્યું હતું.”

> “‘There was a certain householder,’ Christ said, ‘which planted a vineyard, and hedged it round about, and digged a winepress in it, and built a tower, and let it out to husbandmen, and went into a far country.’

> “‘એક ચોક્કસ ગૃહસ્વામી હતો,’ ખ્રિસ્તે કહ્યું, ‘જેણે દ્રાક્ષાવાડી વાવી, તેની ચારે બાજુ વાડ બાંધ્યો, તેમાં દ્રાક્ષારસનું કુન્ડ ખોદ્યું, અને એક મિનાર બાંધ્યો, અને તેને ખેડુતોને ભાડે સોંપી, અને દૂરના દેશમાં ગયો.’”

> “A description of this vineyard is given by the prophet Isaiah: ‘Now will I sing to my wellbeloved a song of my beloved touching His vineyard. My wellbeloved hath a vineyard in a very fruitful hill; and He fenced it, and gathered out the stones thereof, and planted it with the choicest vine, and built a tower in the midst of it, and also made a winepress therein; and He looked that it should bring forth grapes.’ Isaiah 5:1, 2.

> આ દ્રાક્ષવાડીનું વર્ણન ભવિષ્યવક્તા યશાયાહ દ્વારા આપવામાં આવ્યું છે: ‘હવે હું મારા પ્રિયતમ વિષે, તેની દ્રાક્ષવાડી અંગે, મારા અતિપ્રિય માટે એક ગીત ગાઈશ. મારા અતિપ્રિયની એક અતિ ફળદ્રુપ ટેકરી પર દ્રાક્ષવાડી હતી; અને તેણે તેની વાડ બાંધી, અને તેમાંથી પથ્થરો કાઢી નાખ્યા, અને તેમાં શ્રેષ્ઠ જાતની દ્રાક્ષવેલ રોપી, અને તેની વચ્ચે એક મિનાર બાંધ્યો, અને તેમાં એક દ્રાક્ષપિછાણી પણ બનાવી; અને તેણે આશા રાખી કે તે દ્રાક્ષ પેદા કરે.’ યશાયાહ 5:1, 2.

> “The husbandman chooses a piece of land from the wilderness; he fences, clears, and tills it, and plants it with choice vines, expecting a rich harvest. This plot of ground, in its superiority to the uncultivated waste, he expects to do him honor by showing the results of his care and toil in its cultivation. So God had chosen a people from the world to be trained and educated by Christ. The prophet says, ‘The vineyard of the Lord of hosts is the house of Israel, and the men of Judah His pleasant plant.’ Isaiah 5:7. Upon this people God had bestowed great privileges, blessing them richly from His abundant goodness. He looked for them to honor Him by yielding fruit. They were to reveal the principles of His kingdom. In the midst of a fallen, wicked world they were to represent the character of God.

> “ખેડૂત ઉજાડ પ્રદેશમાંથી જમીનનો એક ટુકડો પસંદ કરે છે; તે તેની વાડ બાંધે છે, તેને સાફ કરે છે, ખેડે છે, અને તેમાં ઉત્તમ દ્રાક્ષલતાઓ વાવે છે, સમૃદ્ધ પાકની અપેક્ષા રાખીને. અકૃષિત ઉજાડ પ્રદેશની તુલનામાં આ જમીનનો ટુકડો તેની સંભાળ અને પરિશ્રમના પરિણામો દર્શાવી તેને માન આપશે એવી તે આશા રાખે છે. તેવી જ રીતે, દેવે વિશ્વમાંથી એક પ્રજાને પસંદ કરી હતી કે જેને ખ્રિસ્ત દ્વારા તાલીમ આપવામાં આવે અને શિક્ષિત કરવામાં આવે. ભવિષ્યવક્તા કહે છે, ‘સૈન્યોના યહોવાની દ્રાક્ષવાડી ઇઝરાયલનું ઘર છે, અને યહૂદાના પુરુષો તેનું મનગમતું રોપું છે.’ યશાયા 5:7. આ પ્રજાને દેવે મહાન વિશેષાધિકારો પ્રદાન કર્યા હતા, પોતાની પરિપૂર્ણ સદગુણતાથી તેમને સમૃદ્ધપણે આશીર્વાદ આપ્યા હતા. તે તેમની પાસેથી અપેક્ષા રાખતો હતો કે તેઓ ફળ ઉપજાવી તેને માન આપશે. તેઓએ તેના રાજ્યના સિદ્ધાંતો પ્રગટ કરવા હતા. પડેલા, દુષ્ટ વિશ્વની મધ્યમાં તેઓએ દેવના સ્વભાવનું પ્રતિનિધિત્વ કરવાનું હતું.”

> “As the Lord’s vineyard they were to produce fruit altogether different from that of the heathen nations. These idolatrous peoples had given themselves up to work wickedness. Violence and crime, greed, oppression, and the most corrupt practices, were indulged without restraint. Iniquity, degradation, and misery were the fruits of the corrupt tree. In marked contrast was to be the fruit borne on the vine of God’s planting.

> “પ્રભુના દ્રાક્ષાવાડા તરીકે તેઓએ અન્યજાતિ રાષ્ટ્રોના ફળથી સર્વથા ભિન્ન ફળ ઉત્પન્ન કરવાનું હતું. આ મૂર્તિપૂજક લોકોએ પોતાને દુષ્ટતા આચરવામાં સોંપી દીધા હતા. હિંસા અને અપરાધ, લોભ, દમન, અને અતિ ભ્રષ્ટ આચારો—આ બધું કોઈ રોકટોક વિના કરવામાં આવતું હતું. અધર્મ, પતન, અને દુઃખ—આ બધું એ ભ્રષ્ટ વૃક્ષના ફળ હતા. તેના તીવ્ર વિરોધમાં, દેવના રોપેલા વેલ પર ધારણ થનારું ફળ હોવું હતું.”

> “It was the privilege of the Jewish nation to represent the character of God as it had been revealed to Moses. In answer to the prayer of Moses, ‘Show me Thy glory,’ the Lord promised, ‘I will make all My goodness pass before thee.’ Exodus 33:18, 19. ‘And the Lord passed by before him, and proclaimed, The Lord, the Lord God, merciful and gracious, longsuffering, and abundant in goodness and truth, keeping mercy for thousands, forgiving iniquity and transgression and sin.’ Exodus 34:6, 7. This was the fruit that God desired from His people. In the purity of their characters, in the holiness of their lives, in their mercy and loving-kindness and compassion, they were to show that ‘the law of the Lord is perfect, converting the soul.’ Psalm 19:7.

> “યહૂદી જાતિને એ વિશેષાધિકાર પ્રાપ્ત હતો કે તેઓ ઈશ્વરના સ્વભાવનું પ્રતિનિધિત્વ કરે, જેમ તે મૂસાને પ્રગટ કરવામાં આવ્યો હતો. મૂસાની પ્રાર્થનાના જવાબમાં, ‘મને તારી મહિમા બતાવ,’ પ્રભુએ વચન આપ્યું, ‘હું મારી સર્વ ભલાઈ તારા સમક્ષ પસાર કરીશ.’ નિર્ગમન 33:18, 19. ‘અને યહોવા તેની સામે પસાર થયા અને જાહેર કર્યું, યહોવા, યહોવા ઈશ્વર, દયાળુ અને અનુકંપાળુ, ક્રોધમાં ધીરજવાળા, અને ભલાઈ તથા સત્યમાં સમૃદ્ધ, હજારો પર દયા રાખનારા, અપરાધ, અતિક્રમણ અને પાપને ક્ષમા કરનારા.’ નિર્ગમન 34:6, 7. આ જ તે ફળ હતું જે ઈશ્વર પોતાની પ્રજામાંથી ઈચ્છતા હતા. તેમના સ્વભાવની પવિત્રતામાં, તેમના જીવનની પવિત્રતામાં, તેમની દયા, પ્રેમાળ કૃપા અને કરુણામાં, તેઓએ દર્શાવવાનું હતું કે ‘યહોવાની વ્યવસ્થા સંપૂર્ણ છે, જે આત્માને ફેરવે છે.’ ભજનસંગ્રહ 19:7.”

> “Through the Jewish nation it was God’s purpose to impart rich blessings to all peoples. Through Israel the way was to be prepared for the diffusion of His light to the whole world. The nations of the world, through following corrupt practices, had lost the knowledge of God. Yet in His mercy God did not blot them out of existence. He purposed to give them opportunity for becoming acquainted with Him through His church. He designed that the principles revealed through His people should be the means of restoring the moral image of God in man.

> “યહૂદી રાષ્ટ્ર દ્વારા સર્વ જનસમુદાયોને સમૃદ્ધ આશીર્વાદો પ્રદાન કરવાનો ઈશ્વરનો હેતુ હતો. ઇઝરાયેલ દ્વારા તેમના પ્રકાશના સમગ્ર વિશ્વમાં પ્રસરણ માટે માર્ગ તૈયાર થવાનો હતો. વિશ્વની જાતિઓએ, ભ્રષ્ટ આચરણોને અનુસરવાથી, ઈશ્વરનું જ્ઞાન ગુમાવી દીધું હતું. તથાપિ પોતાની કૃપામાં ઈશ્વરે તેમને અસ્તિત્વમાંથી નષ્ટ કરી નાંખ્યા નહોતા. પોતાની મંડળી દ્વારા તેઓને તેમની ઓળખ મેળવવાની તક આપવાનો તેમનો હેતુ હતો. તેમના લોક દ્વારા પ્રકાશિત થયેલા સિદ્ધાંતો માનવમાં ઈશ્વરની નૈતિક પ્રતિમાને પુનઃસ્થાપિત કરવાનું સાધન બને—એવું તેમણે નિર્ધારિત કર્યું હતું.”

> “It was for the accomplishment of this purpose that God called Abraham out from his idolatrous kindred and bade him dwell in the land of Canaan. ‘I will make of thee a great nation,’ He said, ‘and I will bless thee, and make thy name great; and thou shalt be a blessing.’ Genesis 12:2.

> “આ હેતુની પૂર્ણતા માટે જ ઈશ્વરે અબ્રાહમને તેની મૂર્તિપૂજક સગાસંબંધીઓમાંથી બોલાવી કાઢ્યો અને તેને કાનાન દેશમાં નિવાસ કરવા આજ્ઞા આપી. ‘હું તને એક મહાન જાતિ બનાવીષ,’ તેમણે કહ્યું, ‘અને હું તને આશીર્વાદ આપીશ, અને તારું નામ મહાન કરીશ; અને તું આશીર્વાદરૂપ થશ.’ ઉત્પત્તિ 12:2.”

> “The descendants of Abraham, Jacob and his posterity, were brought down to Egypt that in the midst of that great and wicked nation they might reveal the principles of God’s kingdom. The integrity of Joseph and his wonderful work in preserving the lives of the whole Egyptian people were a representation of the life of Christ. Moses and many others were witnesses for God.

> “અબ્રાહામના વંશજો, યાકૂબ અને તેની સંતતિને મિસરમાં લાવવામાં આવ્યા, જેથી તે મહાન અને દુષ્ટ રાષ્ટ્રની વચ્ચે તેઓ દેવના રાજ્યના સિદ્ધાંતો પ્રગટ કરી શકે. યોસેફની અખંડતા અને સમસ્ત મિસરી પ્રજાના જીવનનું રક્ષણ કરવામાં તેના અદ્ભુત કાર્ય, ખ્રિસ્તના જીવનનું પ્રતિનિધિત્વ હતું. મૂસા અને બીજા ઘણાં લોકો દેવના સાક્ષી હતા.

> “In bringing forth Israel from Egypt, the Lord again manifested His power and His mercy. His wonderful works in their deliverance from bondage and His dealings with them in their travels through the wilderness were not for their benefit alone. These were to be as an object lesson to the surrounding nations. The Lord revealed Himself as a God above all human authority and greatness. The signs and wonders He wrought in behalf of His people showed His power over nature and over the greatest of those who worshiped nature. God went through the proud land of Egypt as He will go through the earth in the last days. With fire and tempest, earthquake and death, the great I AM redeemed His people. He took them out of the land of bondage. He led them through the ‘great and terrible wilderness, wherein were fiery serpents, and scorpions, and drought.’ Deuteronomy 8:15. He brought them forth water out of ‘the rock of flint,’ and fed them with ‘the corn of heaven.’ Psalm 78:24. ‘For,’ said Moses, ‘the Lord’s portion is His people; Jacob is the lot of His inheritance. He found him in a desert land, and in the waste howling wilderness; He led him about, He instructed him, He kept him as the apple of His eye. As an eagle stirreth up her nest, fluttereth over her young, spreadeth abroad her wings, taketh them, beareth them on her wings: so the Lord alone did lead him, and there was no strange God with him.’ Deuteronomy 32:9–12. Thus He brought them unto Himself, that they might dwell as under the shadow of the Most High.

> “ઇઝરાયલને મિસરમાંથી બહાર લાવવામાં, પ્રભુએ ફરી એકવાર પોતાની શક્તિ અને પોતાની દયા પ્રગટ કરી. તેઓને બંધનમાંથી મુક્ત કરવામાં તેમના અદ્ભુત કાર્યો અને અરણ્યમાં તેમની યાત્રાઓ દરમિયાન તેમના પ્રત્યેના તેમના વ્યવહારો માત્ર તેમના જ હિત માટે ન હતા. આ આસપાસની જાતિઓ માટે એક દૃષ્ટાંતરૂપ પાઠ બનવાના હતા. પ્રભુએ પોતાને સર્વ માનવીય સત્તા અને મહિમાથી ઉપરના દેવ તરીકે પ્રગટ કર્યો. પોતાના લોકોના હિતાર્થે તેમણે જે ચિહ્નો અને અદ્ભુતો કર્યા, તે પ્રકૃતિ પર અને પ્રકૃતિની ઉપાસના કરનારાઓમાંના મહાનતમ પર તેમના પ્રભુત્વને દર્શાવતા હતા. પરમેશ્વર ગર્વીલા મિસરના દેશમાં તેમ પસાર થયા જેમ તેઓ અંતિમ દિવસોમાં પૃથ્વીમાંથી પસાર થશે. અગ્નિ અને તોફાન, ભૂકંપ અને મૃત્યુ દ્વારા, મહાન “હું છું” એ પોતાના લોકોને મુક્ત કર્યા. તેમણે તેમને બંધનના દેશમાંથી બહાર કાઢ્યા. તેમણે તેમને ‘તે મહાન અને ભયંકર અરણ્યમાં, જ્યાં અગ્નિમય સર્પો, વીંછીઓ અને દુષ્કાળ હતો,’ તેમાંથી પસાર કર્યાં. પુનર્નિયમ 8:15. તેમણે ‘ચકમકના ખડક’માંથી તેમના માટે પાણી બહાર પાડ્યું, અને તેમને ‘સ્વર્ગના અનાજ’થી ખવડાવ્યા. ભજન સંહિતા 78:24. “‘કારણ કે,’ મૂસાએ કહ્યું, ‘યહોવાનો હિસ્સો તો તેની પ્રજા છે; યાકૂબ તેની વારસાઈનો ભાગ છે. તેણે તેને રણપ્રદેશમાં મેળવ્યો, અને નિર્જન ગર્જતાં અરણ્યમાં; તેણે તેને ઘેરી રાખ્યો, તેને શિક્ષિત કર્યો, તેણે તેને પોતાની આંખની કીકિ સમાન સાચવ્યો. જેમ ગરુડ પોતાનું માળું ઉશ્કેરે છે, પોતાની બચ્ચાઓ ઉપર ફફડાય છે, પોતાની પાંખો ફેલાવે છે, તેમને ઉપાડી લે છે, અને પોતાની પાંખો પર વહન કરે છે: તેમ યહોવાએ એકલાએ તેને દોરી લીધો, અને તેની સાથે કોઈ પરાયો દેવ ન હતો.’ પુનર્નિયમ 32:9–12. આ રીતે તેમણે તેમને પોતાની પાસે લાવ્યા, જેથી તેઓ સર્વોચ્ચના પડછાયા નીચે નિવાસ કરે.”

> “Christ was the leader of the children of Israel in their wilderness wanderings. Enshrouded in the pillar of cloud by day and the pillar of fire by night, He led and guided them. He preserved them from the perils of the wilderness, He brought them into the land of promise, and in the sight of all the nations that acknowledged not God He established Israel as His own chosen possession, the Lord’s vineyard.

> “મસીહ ઇઝરાયલનાં સંતાનોને તેમના અરણ્યભ્રમણ દરમ્યાન માર્ગદર્શન આપનાર નેતા હતા. દિવસે મેઘસ્તંભમાં અને રાત્રે અગ્નિસ્તંભમાં આવૃત રહીને, તેમણે તેમને આગળ દોરી અને માર્ગ બતાવ્યો. તેમણે તેમને અરણ્યનાં જોખમોથી સુરક્ષિત રાખ્યા, તેમણે તેમને વચનની ભૂમિમાં પહોંચાડ્યા, અને જે સર્વ જાતિઓએ દેવને સ્વીકાર્યો નહોતો તેમની દૃષ્ટિએ તેમણે ઇઝરાયલને પોતાની પસંદ કરેલી મિલ્કત, પ્રભુની દ્રાક્ષવાડી તરીકે સ્થાપિત કર્યો.”

> “To this people were committed the oracles of God. They were hedged about by the precepts of His law, the everlasting principles of truth, justice, and purity. Obedience to these principles was to be their protection, for it would save them from destroying themselves by sinful practices. And as the tower in the vineyard, God placed in the midst of the land His holy temple.

> “આ પ્રજાને દેવના વચનો સોંપવામાં આવ્યા હતા. તેઓને તેની વ્યવસ્થાના આજ્ઞાવચનો દ્વારા ઘેરી રાખવામાં આવ્યા હતા—સત્ય, ન્યાય અને શુદ્ધિના શાશ્વત સિદ્ધાંતો દ્વારા. આ સિદ્ધાંતોની આજ્ઞાપાલન તેમની રક્ષા થવાની હતી, કારણ કે તે તેમને પાપમય આચરણો દ્વારા પોતાનો નાશ કરી બેસવાથી બચાવશે. અને દ્રાક્ષાવાડીમાં આવેલા મિનારા સમાન, ઈશ્વરે દેશમાં પોતાના પવિત્ર મંદિરને મધ્યમાં સ્થાપિત કર્યું.”

> “Christ was their instructor. As He had been with them in the wilderness, so He was still to be their teacher and guide. In the tabernacle and the temple His glory dwelt in the holy shekinah above the mercy seat. In their behalf He constantly manifested the riches of His love and patience.

> “ખ્રિસ્ત તેમનો શિક્ષક હતો. જેમ તે અરણ్యంలో તેમના સાથે હતો, તેમ જ તે હજી પણ તેમનો શિક્ષક અને માર્ગદર્શક રહેવાનો હતો. તંબુમાં અને મંદિરમાં તેની મહિમા કૃપાસન ઉપર પવિત્ર શેખીનાહમાં નિવાસ કરતી હતી. તેમના હિતાર્થે તે સતત પોતાના પ્રેમ અને ધીરજની સમૃદ્ધિ પ્રગટ કરતો હતો.

> “God desired to make of His people Israel a praise and a glory. Every spiritual advantage was given them. God withheld from them nothing favorable to the formation of character that would make them representatives of Himself.

> “દેવે પોતાની પ્રજા ઇઝરાયલને સ્તુતિ અને મહિમા રૂપે સ્થાપિત કરવાની ઇચ્છા રાખી હતી. તેમને દરેક આધ્યાત્મિક લાભ આપવામાં આવ્યો હતો. પોતાની પ્રતિનિધિરૂપે તેમને સ્થાપિત કરે એવું ચરિત્ર ઘડાય, તે માટે અનુકૂળ હોય એવી કોઈ પણ વસ્તુ દેવેએ તેમની પાસેથી અટકાવી નહોતી.”

> “Their obedience to the law of God would make them marvels of prosperity before the nations of the world. He who could give them wisdom and skill in all cunning work would continue to be their teacher, and would ennoble and elevate them through obedience to His laws. If obedient, they would be preserved from the diseases that afflicted other nations, and would be blessed with vigor of intellect. The glory of God, His majesty and power, were to be revealed in all their prosperity. They were to be a kingdom of priests and princes. God furnished them with every facility for becoming the greatest nation on the earth.

> પરમેશ્વરની વ્યવસ્થા પ્રત્યે તેમની આજ્ઞાપાલનશીલતા તેમને વિશ્વની જાતિઓના સમક્ષ સમૃદ્ધિના અદ્ભુતો બનાવશે. જે તેમને સર્વ પ્રકારના કુશળ કાર્યમાં જ્ઞાન અને નિપુણતા આપી શકતો હતો, તે તેમનો શિક્ષક બનીને યથાવત્ રહેશે, અને પોતાની વ્યવસ્થાઓ પ્રત્યેની આજ્ઞાપાલનશીલતા દ્વારા તેમને માન્ય અને ઉન્નત બનાવશે. જો તેઓ આજ્ઞાકારી રહે, તો તેઓ અન્ય જાતિઓને પીડતા રોગોથી સુરક્ષિત રાખવામાં આવશે, અને બુદ્ધિની શક્તિથી આશીર્વાદિત થશે. તેમની સર્વ સમૃદ્ધિમાં પરમેશ્વરની મહિમા, તેમની મહત્તા અને શક્તિ પ્રગટ થવાની હતી. તેઓ યાજકો અને રાજકુમારોનું રાજ્ય બનવાના હતા. પરમેશ્વરે તેમને પૃથ્વી પરનું સર્વોચ્ચ રાષ્ટ્ર બનવા માટેની દરેક સુવિધા પ્રદાન કરી.

> “In the most definite manner Christ through Moses had set before them God’s purpose, and had made plain the terms of their prosperity. ‘Thou art an holy people unto the Lord thy God,’ He said; ‘the Lord thy God hath chosen thee to be a special people unto Himself, above all people that are upon the face of the earth…. Know therefore that the Lord thy God, He is God, the faithful God, which keepeth covenant and mercy with them that love Him and keep His commandments to a thousand generations…. Thou shalt therefore keep the commandments, and the statutes, and the judgments, which I command thee this day, to do them. Wherefore it shall come to pass, if ye hearken to these judgments, and keep, and do them, that the Lord thy God shall keep unto thee the covenant and the mercy which He sware unto thy fathers; and He will love thee, and bless thee, and multiply thee: He will also bless the fruit of thy womb, and the fruit of thy land, thy corn, and thy wine, and thine oil, the increase of thy kine, and the flocks of thy sheep, in the land which He sware unto thy fathers to give thee. Thou shalt be blessed above all people…. And the Lord will take away from thee all sickness, and will put none of the evil diseases of Egypt, which thou knowest, upon thee.’ Deuteronomy 7:6, 9, 11–15.

> “ખ્રિસ્તે મોશે દ્વારા અત્યંત સ્પષ્ટ રીતે તેમની સમક્ષ દેવના હેતુને મૂકી આપ્યો હતો, અને તેમની સમૃદ્ધિના નિયમો સ્પષ્ટ કર્યા હતા. ‘તું યહોવા તારાં દેવ માટે પવિત્ર પ્રજા છે,’ તેણે કહ્યું; ‘યહોવા તારાં દેવે પૃથ્વીના સમસ્ત લોકો કરતાં તને પોતાની માટે વિશેષ પ્રજા બનવા માટે પસંદ કરી છે…. તેથી જાણ કે યહોવા તારો દેવ, એ જ દેવ છે, વિશ્વાસુ દેવ, જે તેને પ્રેમ કરનારાઓ અને તેની આજ્ઞાઓ પાળનારાઓ માટે હજાર પેઢીઓ સુધી કરાર અને કૃપા રાખે છે…. તેથી જે આજ્ઞાઓ, નિયમો અને નિવાડાઓ હું આજે તને કરું છું, તે તું પાળજે અને તે અનુસાર કરજે. તેથી એવું થશે કે જો તમે આ નિવાડાઓ સાંભળશો, અને તેમને પાળશો અને કરશો, તો યહોવા તારો દેવ તે કરાર અને કૃપા તારી માટે રાખશે, જેની તેણે તારા પિતૃઓને શપથ કરીને પ્રતિજ્ઞા કરી હતી; અને તે તને પ્રેમ કરશે, અને તને આશીર્વાદ આપશે, અને તારી સંખ્યા વધારશે; અને તે તારા ગર્ભફળને, અને તારી જમીનના ફળને, તારાં અનાજને, અને તારાં દ્રાક્ષરસને, અને તારાં તેલને, તારાં ઢોરવંશની વૃદ્ધિને, અને તારાં ઘેટાંના ઝુંડોને પણ આશીર્વાદ આપશે, તે દેશમાં, જે તે તારા પિતૃઓને તને આપવા માટે શપથ કરીને કહ્યું હતું. તું સર્વ લોકો કરતાં વધુ આશીર્વાદિત થશ…. અને યહોવા તારી પાસેથી તમામ રોગ દૂર કરશે, અને મિસરના જે ભયંકર રોગો તું જાણે છે, તેમાંનો એકપણ તારા પર મૂકશે નહિ.’ પુનર્નિયમ 7:6, 9, 11–15.”

> “If they would keep His commandments, God promised to give them the finest of the wheat, and bring them honey out of the rock. With long life would He satisfy them, and show them His salvation.

> “જો તેઓ તેની આજ્ઞાઓનું પાલન રાખે, તો દેવે તેમને ઘઉંનું શ્રેષ્ઠ અન્ન આપવાનું અને ખડકમાંથી તેમને મધ લાવવાનું વચન આપ્યું. દીર્ઘ આયુષ્યથી તે તેમને તૃપ્ત કરતો અને પોતાનું ઉદ્ધાર તેમને દર્શાવતો.”

> “Through disobedience to God, Adam and Eve had lost Eden, and because of sin the whole earth was cursed. But if God’s people followed His instruction, their land would be restored to fertility and beauty. God Himself gave them directions in regard to the culture of the soil, and they were to co-operate with Him in its restoration. Thus the whole land, under God’s control, would become an object lesson of spiritual truth. As in obedience to His natural laws the earth should produce its treasures, so in obedience to His moral law the hearts of the people were to reflect the attributes of His character. Even the heathen would recognize the superiority of those who served and worshiped the living God.

> “ઈશ્વરની આજ્ઞાનો અનાદર કરવાને કારણે આદમ અને હવ્વાએ એદેન ગુમાવ્યું હતું, અને પાપને કારણે સમગ્ર પૃથ્વી શાપિત થઈ ગઈ હતી. પરંતુ જો ઈશ્વરના લોકો તેમની સૂચનાઓનું પાલન કરે, તો તેમની ભૂમિ ફરીથી ઉર્વરતા અને સૌંદર્યમાં પુનઃસ્થાપિત થવાની હતી. ઈશ્વરે સ્વયં તેમને જમીનની ખેતી અંગે માર્ગદર્શન આપ્યું હતું, અને તેની પુનઃસ્થાપનામાં તેઓએ તેમની સાથે સહકાર આપવાનો હતો. આ રીતે સમગ્ર દેશ, ઈશ્વરના નિયંત્રણ હેઠળ, આધ્યાત્મિક સત્યનો દૃષ્ટાંતરૂપ પાઠ બની જાય. જેમ તેમની પ્રાકૃતિક વ્યવસ્થાઓનું પાલન કરતાં પૃથ્વી પોતાના ભંડારો ઉત્પન્ન કરે, તેમ તેમની નૈતિક વ્યવસ્થાનું પાલન કરતાં લોકોનાં હૃદયો તેમના સ્વભાવના ગુણોને પ્રતિબિંબિત કરવાના હતા. જીવંત ઈશ્વરની સેવા અને આરાધના કરનારાઓની શ્રેષ્ઠતાને અહી સુધી કે અન્યજાતિઓ પણ ઓળખી લેતી.”

> “‘Behold,’ said Moses, ‘I have taught you statutes and judgments, even as the Lord my God commanded me, that ye should do so in the land whither ye go to possess it. Keep therefore and do them; for this is your wisdom and your understanding in the sight of the nations, which shall hear all these statutes, and say, Surely this great nation is a wise and understanding people. For what nation is there so great, who hath God so nigh unto them, as the Lord our God is in all things that we call upon Him for? And what nation is there so great, that hath statutes and judgments so righteous as all this law, which I set before you this day?’ Deuteronomy 4:5–8.

> “‘જુઓ,’ મોશેએ કહ્યું, ‘મેં તમને નિયમો અને ન્યાયો શીખવ્યા છે, જેમ યહોવા મારા દેવે મને આજ્ઞા આપી હતી, જેથી તમે તે દેશમાં, જેનું અધિકાર લેવા તમે જાઓ છો, તે મુજબ વર્તો. તેથી તેઓને પાળો અને અમલમાં મૂકો; કારણ કે સર્વ જાતિઓની નજરે, જે આ બધા નિયમો સાંભળશે અને કહેશે, “નિશ્ચય આ મહાન જાતિ જ્ઞાની અને સમજદાર પ્રજા છે,” તેમાં આ જ તમારી જ્ઞાનતા અને સમજણ છે. કારણ કે એવી કઈ મહાન જાતિ છે, જેને દેવ એટલા નજીક હોય, જેમ યહોવા આપણો દેવ, જ્યારે જ્યારે આપણે તેને પુકારીયે ત્યારે દરેક બાબતમાં આપણો નજીક હોય છે? અને એવી કઈ મહાન જાતિ છે, જેના નિયમો અને ન્યાયો આ સમગ્ર વ્યવસ્થા જેટલા ધર્મી છે, જે હું આજે તમારી સમક્ષ મૂકી રહ્યો છું?’ વ્યવસ્થાવિવરણ 4:5–8.”

> “The children of Israel were to occupy all the territory which God appointed them. Those nations that rejected the worship and service of the true God were to be dispossessed. But it was God’s purpose that by the revelation of His character through Israel men should be drawn unto Him. To all the world the gospel invitation was to be given. Through the teaching of the sacrificial service Christ was to be uplifted before the nations, and all who would look unto Him should live. All who, like Rahab the Canaanite, and Ruth the Moabitess, turned from idolatry to the worship of the true God, were to unite themselves with His chosen people. As the numbers of Israel increased they were to enlarge their borders, until their kingdom should embrace the world.

> ઇઝરાયલનાં સંતાનોને તે સમગ્ર પ્રદેશનો અધિકાર લેવો હતો, જે ભગવાને તેઓને નિમણૂક કરીને આપ્યો હતો. જેઓ જાતિઓએ સત્ય ભગવાનની ઉપાસના અને સેવા નકારી હતી, તેઓને પોતાના અધિકારથી વંચિત કરવાનાં હતાં. પરંતુ ભગવાનનો હેતુ એવો હતો કે ઇઝરાયલ દ્વારા તેમના સ્વભાવના પ્રકટીકરણથી મનુષ્યો તેમની તરફ આકર્ષિત થાય. સમગ્ર વિશ્વને સુસમાચારનું આમંત્રણ આપવામાં આવવાનું હતું. બલિદાનસંબંધિત સેવાના શિક્ષણ દ્વારા ખ્રિસ્તને રાષ્ટ્રો સમક્ષ ઉચ્ચ સ્થાપિત કરવાના હતાં, અને જે કોઈ તેમની તરફ જોશે તે જીવશે. અને જેઓ, કાનાની રહાબ અને મોઆબી રુથની માફક, મૂર્તિપૂજાથી વળી સત્ય ભગવાનની ઉપાસના તરફ વળ્યા, તેઓએ તેમના પસંદ કરાયેલા લોકો સાથે જોડાઈ જવાનું હતું. જેમ જેમ ઇઝરાયલની સંખ્યા વધે તેમ તેમ તેઓએ પોતાની સરહદો વિસ્તૃત કરવાની હતી, ત્યાં સુધી કે તેમનું રાજ્ય સમગ્ર વિશ્વને આવરી લે.

> “God desired to bring all peoples under His merciful rule. He desired that the earth should be filled with joy and peace. He created man for happiness, and He longs to fill human hearts with the peace of heaven. He desires that the families below shall be a symbol of the great family above.

> “દેવ ઇચ્છતા હતા કે તેઓ તમામ જાતિઓને પોતાના કરુણામય શાસન હેઠળ લાવે. તેઓ ઇચ્છતા હતા કે પૃથ્વી આનંદ અને શાંતિથી પરિપૂર્ણ થાય. તેમણે મનુષ્યને સુખ માટે સર્જ્યો, અને તેઓ માનવીય હૃદયોને સ્વર્ગની શાંતિથી પરિપૂર્ણ કરવા આતુર છે. તેઓ ઇચ્છે છે કે નીચેના કુટુંબો ઉપરના મહાન કુટુંબનું પ્રતીક બને.

> “But Israel did not fulfill God’s purpose. The Lord declared, ‘I had planted thee a noble vine, wholly a right seed: how then art thou turned into the degenerate plant of a strange vine unto Me?’ Jeremiah 2:21. ‘Israel is an empty vine, he bringeth forth fruit unto himself.’ Hosea 10:1. ‘And now, O inhabitants of Jerusalem, and men of Judah, judge, I pray you, betwixt Me and My vineyard. What could have been done more to My vineyard, that I have not done in it? Wherefore when I looked that it should bring forth grapes, brought it forth wild grapes? And now go to; I will tell you what I will do to My vineyard: I will take away the hedge thereof, and it shall be eaten up; and break down the wall thereof, and it shall be trodden down: and I will lay it waste; it shall not be pruned nor digged; but there shall come up briers and thorns: I will also command the clouds that they rain no rain upon it. For … He looked for judgment, but behold oppression; for righteousness, but behold a cry.’ Isaiah 5:3–7.

> “પરંતુ ઇઝરાયલે દેવના હેતુને પૂર્ણ કર્યો નહિ. પ્રભુએ ઘોષણા કરી, ‘મેં તને ઉત્તમ દ્રાક્ષવેલ તરીકે, સંપૂર્ણપણે સચ્ચા બીજરૂપે રોપી હતી; તો પછી તું મારી આગળ વિદેશી દ્રાક્ષવેલના ભ્રષ્ટ છોડમાં કેવી રીતે ફેરવાઈ ગઈ?’ યર્મિયા 2:21. ‘ઇઝરાયેલ ખાલી દ્રાક્ષવેલ છે; તે પોતાને માટે જ ફળ આપે છે.’ હોશેયા 10:1. ‘અને હવે, હે યરુશાલેમના નિવાસીઓ અને યહૂદાના પુરુષો, હું વિનંતી કરું છું, મારા અને મારી દ્રાક્ષવાડી વચ્ચે ન્યાય કરો. મારી દ્રાક્ષવાડી માટે એવું વધુ શું કરી શકાય તેમ હતું, જે મેં તેમાં કર્યું નથી? તો પછી જ્યારે મેં અપેક્ષા રાખી કે તે દ્રાક્ષ લાવશે, ત્યારે તેણે જંગલી દ્રાક્ષ કેમ લાવી? અને હવે આવો; હું તમને કહું કે હું મારી દ્રાક્ષવાડી સાથે શું કરીશ: હું તેની વાડ દૂર કરી દઈશ, અને તે ભક્ષાઈ જશે; અને તેની દીવાલ તોડી નાખીશ, અને તે ત્રાંપવામાં આવશે; અને હું તેને ઉજાડ કરી દઈશ; તેની કાપછાંટ કરવામાં આવશે નહિ, ન તેને ખેડવામાં આવશે; પરંતુ તેમાં કાંટાળા ઝાડ અને કાંટા ઉગશે: અને હું વાદળોને પણ આ આજ્ઞા આપીશ કે તે તેના ઉપર વરસાદ વરસાવે નહિ. કેમ કે … તેણે ન્યાયની અપેક્ષા રાખી, પરંતુ જોશો તો જુલમ; ધર્મની અપેક્ષા રાખી, પરંતુ જોશો તો પોકાર.’ યશાયા 5:3–7.”

> “The Lord had through Moses set before His people the result of unfaithfulness. By refusing to keep His covenant, they would cut themselves off from the life of God, and His blessing could not come upon them. ‘Beware,’ said Moses, ‘that thou forget not the Lord thy God, in not keeping His commandments, and His judgments, and His statutes, which I command thee this day: lest when thou hast eaten and art full, and hast built goodly houses, and dwelt therein; and when thy herds and thy flocks multiply, and thy silver and thy gold is multiplied, and all that thou hast is multiplied; then thine heart be lifted up, and thou forget the Lord thy God…. And thou say in thine heart, My power and the might of mine hand hath gotten me this wealth…. And it shall be, if thou do at all forget the Lord thy God, and walk after other gods, and serve them, and worship them, I testify against you this day that ye shall surely perish. As the nations which the Lord destroyeth before your face, so shall ye perish; because ye would not be obedient unto the voice of the Lord your God.’ Deuteronomy 8:11–14, 17, 19, 20.

> “પ્રભુએ મૂસાના દ્વારા પોતાના લોકસમક્ષ અવિશ્વાસુતાનું પરિણામ મૂકી દીધું હતું. તેની વાચા પાળવા ઇનકાર કરીને તેઓ પોતાને દેવના જીવનથી વિચ્છિન્ન કરી નાખશે, અને તેનો આશીર્વાદ તેમની ઉપર આવી શકશે નહીં. ‘સાવધાન રહેજે,’ મૂસાએ કહ્યું, ‘કે તું યહોવા તારા દેવને ભૂલી ન જજે, તેના આજ્ઞાઓ, તેના નિયમો અને તેની વિધિઓ, જે હું આજે તને આજ્ઞા કરું છું, ન પાળવામાં; નહિ તો એવું થશે કે જ્યારે તું ખાઈને તૃપ્ત થશ, અને સુંદર ઘરો બાંધી તેમાં વસશ; અને જ્યારે તારાં ઢોર અને તારાં ધણાં વધશે, અને તારું ચાંદી અને તારું સોનું વધશે, અને તારા પાસે જે કંઈ છે તે બધું વધશે; ત્યારે તારું હૃદય ગર્વિત થશે, અને તું યહોવા તારા દેવને ભૂલી જશ…. અને તું પોતાના હૃદયમાં કહેશે, મારી શક્તિ અને મારા હાથના બળે મને આ સંપત્તિ પ્રાપ્ત કરાવી છે…. અને એવું થશે કે જો તું યહોવા તારા દેવને જરાય ભૂલી જશ, અને બીજા દેવોના પાછળ ચાલશ, અને તેમની સેવા કરશ, અને તેમની ઉપાસના કરશ, તો હું આજે તમારાં વિરુદ્ધ સાક્ષી આપું છું કે તમે નિશ્ચયે નાશ પામશો. જેમ યહોવા તમારા સમક્ષથી જે જાતિઓનો નાશ કરે છે, તેમ તમે પણ નાશ પામશો; કારણ કે તમે યહોવા તમારા દેવના સ્વરને આજ્ઞાકારી બન્યા નહીં.’ પુનર્નિયમ 8:11–14, 17, 19, 20.”

> “The warning was not heeded by the Jewish people. They forgot God, and lost sight of their high privilege as His representatives. The blessings they had received brought no blessing to the world. All their advantages were appropriated for their own glorification. They robbed God of the service He required of them, and they robbed their fellow men of religious guidance and a holy example. Like the inhabitants of the antediluvian world, they followed out every imagination of their evil hearts. Thus they made sacred things appear a farce, saying, ‘The temple of the Lord, the temple of the Lord, are these’ (Jeremiah 7:4), while at the same time they were misrepresenting God’s character, dishonoring His name, and polluting His sanctuary.

> “ચેતવણીનો યહૂદી લોકોએ માન રાખ્યો નહીં. તેઓ ઈશ્વરને ભૂલી ગયા અને તેમના પ્રતિનિધિ તરીકેના પોતાના ઉચ્ચ વિશેષાધિકારને નજરઅંદાજ કરી બેઠા. તેમને પ્રાપ્ત થયેલ આશીર્વાદોથી વિશ્વને કોઈ આશીર્વાદ મળ્યો નહીં. તેમના તમામ લાભો તેઓએ પોતાના જ મહિમાવર્ધન માટે હડપ કરી લીધા. જે સેવા ઈશ્વરે તેમની પાસેથી માગી હતી તેમાંથી તેમણે ઈશ્વરને વંચિત કર્યો, અને ધાર્મિક માર્ગદર્શન તથા પવિત્ર આદર્શથી તેમણે પોતાના સહમનુષ્યોને પણ વંચિત કર્યા. પ્રલયપૂર્વ જગતના રહેવાસીઓની જેમ તેઓ પોતાના દુષ્ટ હૃદયની દરેક કલ્પનાને અનુસરતા રહ્યા. આમ તેમણે પવિત્ર વસ્તુઓને ઉપહાસરૂપ દેખાડતાં કહ્યું, ‘યહોવાનો મંદિર, યહોવાનો મંદિર, યહોવાનો મંદિર, આ છે’ (યર્મિયા 7:4), અને તે જ સમયે તેઓ ઈશ્વરના સ્વભાવનું ખોટું પ્રતિનિધિત્વ કરતાં, તેમના નામનો અપમાન કરતાં અને તેમના પવિત્રાલયને અશુદ્ધ કરતાં હતા.”

> “The husbandmen who had been placed in charge of the Lord’s vineyard were untrue to their trust. The priests and teachers were not faithful instructors of the people. They did not keep before them the goodness and mercy of God and His claim to their love and service. These husbandmen sought their own glory. They desired to appropriate the fruits of the vineyard. It was their study to attract attention and homage to themselves.

> જેઓને પ્રભુની દ્રાક્ષાવાડીની દેખરેખ સોંપવામાં આવી હતી, તે ખેતમજૂરો પોતાની સોંપણી પ્રત્યે અવિશ્વાસુ સાબિત થયા. યાજકો અને શિક્ષકો લોકોના વિશ્વાસુ શિક્ષકો ન હતા. તેઓ લોકોની સમક્ષ દેવની ભલાઈ અને કરુણા તથા તેમના પ્રેમ અને સેવાનો તેમના પર રહેલો અધિકાર પ્રસ્થાપિત કરતા ન હતા. આ ખેતમજૂરો પોતાનો જ મહિમા શોધતા હતા. તેઓ દ્રાક્ષાવાડીના ફળોને પોતાના અધિકારમાં લઈ લેવા ઇચ્છતા હતા. તેમનો પ્રયત્ન પોતાનાં તરફ જ ધ્યાન અને વંદના આકર્ષવાનો હતો.

> “The guilt of these leaders in Israel was not like the guilt of the ordinary sinner. These men stood under the most solemn obligation to God. They had pledged themselves to teach a ‘Thus saith the Lord’ and to bring strict obedience into their practical life. Instead of doing this they were perverting the Scriptures. They laid heavy burdens upon men, enforcing ceremonies that reached to every step in life. The people lived in continual unrest, for they could not fulfill the requirements laid down by the rabbis. As they saw the impossibility of keeping man-made commandments, they became careless in regard to the commandments of God.

> “ઇઝરાયલમાં આ નેતાઓનો દોષ સામાન્ય પાપીના દોષ જેવો ન હતો. આ પુરુષો દેવ સમક્ષ અતિ ગંભીર બાધ્યતાના આધીન ઊભા હતા. તેઓએ ‘પ્રભુ એમ કહે છે’ એવું શીખવવાનું અને કઠોર આજ્ઞાપાલનને પોતાના વ્યવહારિક જીવનમાં લાવવાનું પોતાને અર્પણ કર્યું હતું. પરંતુ આ કરવાને બદલે તેઓ શાસ્ત્રોને વિકૃત કરી રહ્યા હતા. તેઓ મનુષ્યો પર ભારે ભાર મૂક્તા હતા, અને જીવનના દરેક પગલાં સુધી પહોંચતી વિધિઓનું કડક પાલન કરાવતા હતા. લોકો સતત અશાંતિમાં જીવતા હતા, કારણ કે તેઓ રબ્બીઓ દ્વારા નિર્ધારિત કરવામાં આવેલી માંગણીઓ પૂર્ણ કરી શકતા નહોતા. માનવસર્જિત આજ્ઞાઓનું પાલન કરવું અશક્ય છે તે જોતા જોતા, તેઓ દેવની આજ્ઞાઓ પ્રત્યે બેદરકાર બની ગયા.”

> “The Lord had instructed His people that He was the owner of the vineyard, and that all their possessions were given them in trust to be used for Him. But the priests and teachers did not perform the work of their sacred office as if they were handling the property of God. They were systematically robbing Him of the means and facilities entrusted to them for the advancement of His work. Their covetousness and greed caused them to be despised even by the heathen. Thus the Gentile world was given occasion to misinterpret the character of God and the laws of His kingdom.

> “પ્રભુએ પોતાની પ્રજાને શીખવ્યું હતું કે દ્રાક્ષાવાડીના માલિક તેઓ જ છે, અને તેમની બધી સંપત્તિ તેમને વિશ્વાસરૂપે સોંપવામાં આવી હતી જેથી તે તેમનાં માટે વપરાય. પરંતુ યાજકો અને શિક્ષકોએ પોતાના પવિત્ર પદનું કાર્ય એવું સમજીને કર્યું નહીં કે તેઓ દેવની મિલ્કતનો વ્યવહાર કરી રહ્યા છે. તેમની ઉપર તેમના કાર્યની પ્રગતિ માટે સોંપાયેલા સાધનો અને સુવિધાઓ દ્વારા તેઓ તેમની પાસેથી નિયમિત રીતે લૂંટ ચલાવી રહ્યા હતા. તેમની લોભવૃત્તિ અને ધનલાલસાએ તેમને અન્યજાતિઓની નજરે પણ તિરસ્કૃત બનાવ્યા. આ રીતે ગેરયહૂદી જગતને દેવના સ્વભાવ અને તેમના રાજ્યના નિયમોનો ખોટો અર્થ કાઢવાનો અવસર મળ્યો.”

> “With a father’s heart, God bore with His people. He pleaded with them by mercies given and mercies withdrawn. Patiently He set their sins before them, and in forbearance waited for their acknowledgment. Prophets and messengers were sent to urge God’s claim upon the husbandmen; but instead of being welcomed, they were treated as enemies. The husbandmen persecuted and killed them. God sent still other messengers, but they received the same treatment as the first, only that the husbandmen showed still more determined hatred.

> પિતાના હૃદયથી, દેવે પોતાના લોકોને સહન કર્યા. તેમણે અપાયેલ દયાઓ દ્વારા અને પાછી ખેંચી લેવાયેલ દયાઓ દ્વારા તેમની સાથે વિનંતી કરી. ધીરજપૂર્વક તેમણે તેમના સમક્ષ તેમના પાપો મૂકી આપ્યા, અને સહિષ્ણુતાપૂર્વક તેમની કબૂલાતની રાહ જોઈ. પ્રભુત્વ ધરાવનાર ઈશ્વરના હક્કની માંગ દ્રાક્ષાવાડીના ખેડુતો સમક્ષ રજૂ કરવા માટે ભવિષ્યવક્તાઓ અને સંદેશવાહકો મોકલવામાં આવ્યા; પરંતુ તેમનું સ્વાગત થવાને બદલે, તેઓને શત્રુઓની જેમ વર્તવામાં આવ્યા. દ્રાક્ષાવાડીના ખેડુતોએ તેમનો પીછો કર્યો અને તેમને મારી નાખ્યા. દેવે હજી બીજા સંદેશવાહકો મોકલ્યા, પરંતુ તેઓને પણ પ્રથમ જેવા જ વર્તનથી આવકારવામાં આવ્યા, માત્ર એટલું જ કે દ્રાક્ષાવાડીના ખેડુતોએ વધુ દૃઢ દ્વેષ દર્શાવ્યો.

> “As a last resource, God sent His Son, saying, ‘They will reverence My Son.’ But their resistance had made them vindictive, and they said among themselves, ‘This is the heir; come, let us kill Him, and let us seize on His inheritance.’ We shall then be left to enjoy the vineyard, and to do as we please with the fruit.

> “અંતિમ ઉપાય તરીકે, દેવે પોતાના પુત્રને મોકલ્યો, એમ કહીને, ‘તેઓ મારા પુત્રનો આદર કરશે.’ પરંતુ તેમના પ્રતિકારે તેમને દ્વેષી બનાવી દીધા હતા, અને તેઓ પરસ્પર કહેવા લાગ્યા, ‘આ વારસ છે; આવો, આપણે તેને મારી નાખીએ, અને તેની વારસાઈ કબજે કરીએ.’ ત્યારે દ્રાક્ષાવાડીનો ભોગ માણવા માટે આપણે જ બાકી રહી જઈશું, અને તેના ફળ સાથે આપણને ગમે તેમ કરીશું.”

> “The Jewish rulers did not love God; therefore they cut themselves away from Him, and rejected all His overtures for a just settlement. Christ, the Beloved of God, came to assert the claims of the Owner of the vineyard; but the husbandmen treated Him with marked contempt, saying, We will not have this man to rule over us. They envied Christ’s beauty of character. His manner of teaching was far superior to theirs, and they dreaded His success. He remonstrated with them, unveiling their hypocrisy, and showing them the sure results of their course of action. This stirred them to madness. They smarted under the rebukes they could not silence. They hated the high standard of righteousness which Christ continually presented. They saw that His teaching was placing them where their selfishness would be uncloaked, and they determined to kill Him. They hated His example of truthfulness and piety and the elevated spirituality revealed in all He did. His whole life was a reproof to their selfishness, and when the final test came, the test which meant obedience unto eternal life or disobedience unto eternal death, they rejected the Holy One of Israel. When they were asked to choose between Christ and Barabbas, they cried out, ‘Release unto us Barabbas!’ Luke 23:18. And when Pilate asked, ‘What shall I do then with Jesus?’ they cried fiercely, ‘Let Him be crucified.’ Matthew 27:22. ‘Shall I crucify your King?’ Pilate asked, and from the priests and rulers came the answer, ‘We have no king but Caesar.’ John 19:15. When Pilate washed his hands, saying, ‘I am innocent of the blood of this just person,’ the priests joined with the ignorant mob in declaring passionately, ‘His blood be on us, and on our children.’ Matthew 27:24, 25.

> “યહૂદી શાસકો ઈશ્વરને પ્રેમ કરતા નહોતા; તેથી તેમણે પોતાને તેમની પાસેથી અલગ કરી લીધા, અને ન્યાયસંગત સમાધાન માટે તેમની સર્વ અપીલોનો અસ્વીકાર કર્યો. ખ્રિસ્ત, દેવના પ્રિય, દ્રાક્ષાવાડીના માલિકના અધિકારનો દાવો રજૂ કરવા આવ્યા; પરંતુ ખેડૂતોએ તેમને સ્પષ્ટ અવમાનના સાથે વર્ત્યા અને કહ્યું, અમે આ મનુષ્યને અમારે પર રાજ્ય કરાવવા માંગતા નથી. તેઓ ખ્રિસ્તના ચરિત્રની સુંદરતા પ્રત્યે ઈર્ષ્યા કરતા હતા. તેમની શિક્ષણ આપવાની રીત તેમની કરતાં ઘણી શ્રેષ્ઠ હતી, અને તેઓ તેમની સફળતાથી ભયભીત હતા. તેમણે તેમને સમજાવ્યા, તેમનો કપટ ઉઘાડો પાડ્યો, અને તેમની વર્તણૂકના માર્ગના નિશ્ચિત પરિણામો તેમને દર્શાવ્યા. આથી તેઓ ઉન્મત્ત બની ઊઠ્યા. જે ઠપકાઓને તેઓ ચૂપ કરાવી શકતા નહોતા, તેનાથી તેઓ તીવ્ર રીતે દઝી ઊઠ્યા. ખ્રિસ્ત સતત જે ધર્મિકતાનું ઊંચું ધોરણ તેમની સમક્ષ રજૂ કરતા હતા, તેને તેઓ ઘૃણા કરતા હતા. તેઓએ જોયું કે તેમનું શિક્ષણ તેમને એવી સ્થિતિમાં મૂકી રહ્યું હતું જ્યાં તેમનો સ્વાર્થ ઉઘાડો પડી જવાનો હતો, અને તેમણે તેમને મારી નાખવાનો નિશ્ચય કર્યો. તેઓ તેમની સત્યનિષ્ઠા અને ભક્તિના ઉદાહરણને, તેમજ તેમણે કરેલા દરેક કાર્યમાં પ્રગટ થતી ઊર્ધ્વ આધ્યાત્મિકતાને ઘૃણા કરતા હતા. તેમનું આખું જીવન તેમના સ્વાર્થ માટે ઠપકો હતું, અને જ્યારે અંતિમ કસોટી આવી—એ કસોટી જેનો અર્થ અનંત જીવન સુધીની આજ્ઞાપાલન અથવા અનંત મૃત્યુ સુધીની આજ્ઞાભંગતા હતો—ત્યારે તેમણે ઇઝરાયલના પવિત્રને અસ્વીકાર કર્યો. જ્યારે તેમને ખ્રિસ્ત અને બરબ્બા વચ્ચે પસંદગી કરવા કહેવામાં આવ્યું, ત્યારે તેઓ બૂમ પાડી ઊઠ્યા, ‘અમારા માટે બરબ્બાને મુક્ત કર!’ Luke 23:18. અને જ્યારે પિલાતે પૂછ્યું, ‘તો પછી હું ઈસુનું શું કરું?’ ત્યારે તેઓ ઉગ્રતાથી પોકાર્યા, ‘તેમને ક્રૂસ પર ચઢાવો.’ Matthew 27:22. ‘શું હું તમારા રાજાને ક્રૂસ પર ચઢાવું?’ પિલાતે પૂછ્યું, અને યાજકો અને શાસકો તરફથી જવાબ આવ્યો, ‘કૈસર સિવાય અમારો કોઈ રાજા નથી.’ John 19:15. જ્યારે પિલાતે પોતાના હાથ ધોઈને કહ્યું, ‘હું આ નિર્દોષ મનુષ્યના લોહીથી નિર્દોષ છું,’ ત્યારે યાજકો અજ્ઞાન ટોળા સાથે જોડાઈ ઉત્કટતાપૂર્વક જાહેર કર્યું, ‘તેમનું લોહી અમારે પર અને અમારા સંતાનો પર હોય.’ Matthew 27:24, 25.”

> “Thus the Jewish leaders made their choice. Their decision was registered in the book which John saw in the hand of Him that sat upon the throne, the book which no man could open. In all its vindictiveness this decision will appear before them in the day when this book is unsealed by the Lion of the tribe of Judah.

> “આ રીતે યહૂદી આગેવાનોએ પોતાની પસંદગી કરી. તેમનો નિર્ણય તે પુસ્તકમાં નોંધાયો હતો, જેને યોહાને સિંહાસન પર બિરાજમાન થયેલા તેમના હાથે જોયું હતું—તે પુસ્તક, જેને કોઈ મનુષ્ય ખોલી શકતો નહોતો. પોતાના સર્વ દ્વેષભાવ સહિત આ નિર્ણય તેમની સામે તે દિવસે પ્રગટ થશે, જ્યારે આ પુસ્તક યહૂદાના વંશના સિંહ દ્વારા ઉઘાડવામાં આવશે.

> “The Jewish people cherished the idea that they were the favorites of heaven, and that they were always to be exalted as the church of God. They were the children of Abraham, they declared, and so firm did the foundation of their prosperity seem to them that they defied earth and heaven to dispossess them of their rights. But by lives of unfaithfulness they were preparing for the condemnation of heaven and for separation from God.

> “યહૂદી લોકોએ આ વિચારને પ્રિય ગણ્યો હતો કે તેઓ સ્વર્ગના વિશેષ પ્રિયજન હતા, અને તેઓ હંમેશા દેવના મંડળ તરીકે ઉન્નત કરવામાં આવવાના હતા. તેઓએ ઘોષણા કરી કે તેઓ અબ્રાહામનાં સંતાનો છે, અને તેમની સમૃદ્ધિનો આધાર તેમને એટલો અડગ જણાતો હતો કે તેઓ પોતાના અધિકારોથી તેમને વંચિત કરવા માટે પૃથ્વી અને સ્વર્ગ બંનેને પડકારતા હતા. પરંતુ અવિશ્વાસુ જીવન દ્વારા તેઓ સ્વર્ગના દંડને અને દેવથી વિયોગને પોતાની માટે તૈયાર કરી રહ્યા હતા.”

> “In the parable of the vineyard, after Christ had portrayed before the priests their crowning act of wickedness, He put to them the question, ‘When the Lord therefore of the vineyard cometh, what will he do unto those husbandmen?’ The priests had been following the narrative with deep interest, and without considering the relation of the subject to themselves they joined with the people in answering, ‘He will miserably destroy those wicked men, and will let out His vineyard unto other husbandmen, which shall render Him the fruits in their seasons.’

> “દ્રાક્ષાવાડીના દૃષ્ટાંતમાં, ખ્રિસ્તે યાજકો સમક્ષ તેમની દુષ્ટતાના શિખરરૂપ કાર્યનું ચિત્રણ કર્યા પછી, તેમણે તેમને પ્રશ્ન પૂછ્યો, ‘અતએવ જ્યારે દ્રાક્ષાવાડીનો સ્વામી આવશે, ત્યારે તે તે ખેડુતો સાથે શું કરશે?’ યાજકો આ વર્ણનને ઊંડા રસથી અનુસરી રહ્યા હતા, અને વિષયનો પોતાને સાથેનો સંબંધ વિચારી જોયા વિના તેઓ લોકસમૂહ સાથે ઉત્તર આપવા જોડાયા, ‘તે તે દુષ્ટ મનુષ્યોનો કરુણ રીતે નાશ કરશે, અને પોતાની દ્રાક્ષાવાડી બીજા ખેડુતોને આપશે, જે યોગ્ય ઋતુઓમાં તેને તેના ફળો આપશે.’”

> “Unwittingly they had pronounced their own doom. Jesus looked upon them, and under His searching gaze they knew that He read the secrets of their hearts. His divinity flashed out before them with unmistakable power. They saw in the husbandmen a picture of themselves, and they involuntarily exclaimed, ‘God forbid!’

> “અજાણતાં જ તેમણે પોતાનાં જ વિનાશનો ઉચ્ચાર કર્યો હતો. ઈસુએ તેમની તરફ નજર કરી, અને તેમની ઉપર પડેલી તેમની ભેદક દૃષ્ટિ હેઠળ તેઓ જાણતા થયા કે તેઓનાં હૃદયનાં રહસ્યો તેઓ વાંચી રહ્યા હતા. તેમનું દૈવીત્વ તેમના સમક્ષ અચૂક શક્તિ સાથે પ્રગટ થઈ ઊઠ્યું. તેમણે દ્રાક્ષાવાડીના ખેડુતોમાં પોતાનું જ ચિત્ર જોયું, અને તેઓ અનિચ્છાએ ઉદ્ગાર્યા, ‘ઈશ્વર એવું થવા ન દે!’”

> “Solemnly and regretfully Christ asked, ‘Did ye never read in the scriptures, The stone which the builders rejected, the same is become the head of the corner; this is the Lord’s doing, and it is marvelous in our eyes? Therefore say I unto you, The kingdom of God shall be taken from you, and given to a nation bringing forth the fruits thereof. And whosoever shall fall on this stone shall be broken; but on whomsoever it shall fall, it will grind him to powder.’

> ગંભીરતા અને શોકભરી ભાવનાથી ખ્રિસ્તે પૂછ્યું, “શું તમે શાસ્ત્રોમાં ક્યારેય વાંચ્યું નથી કે, ‘જે પથ્થરને બાંધનારાઓએ નકારી કાઢ્યો હતો, તે જ ખૂણાનો મુખ્ય પથ્થર થયો છે; આ પ્રભુનું કાર્ય છે, અને તે અમારી આંખોમાં અદ્ભુત છે’? તેથી હું તમને કહું છું, દેવનું રાજ્ય તમારાથી લઈ લેવાશે અને તેના ફળ ઉપજાવતી એક જાતિને આપવામાં આવશે. અને જે કોઈ આ પથ્થર પર પડશે તે ચૂરચૂર થઈ જશે; પરંતુ જેના પર આ પથ્થર પડશે, તેને તે ભૂક્કો કરી નાખશે.”

> “Christ would have averted the doom of the Jewish nation if the people had received Him. But envy and jealousy made them implacable. They determined that they would not receive Jesus of Nazareth as the Messiah. They rejected the Light of the world, and thenceforth their lives were surrounded with darkness as the darkness of midnight. The doom foretold came upon the Jewish nation. Their own fierce passions, uncontrolled, wrought their ruin. In their blind rage they destroyed one another. Their rebellious, stubborn pride brought upon them the wrath of their Roman conquerors. Jerusalem was destroyed, the temple laid in ruins, and its site plowed like a field. The children of Judah perished by the most horrible forms of death. Millions were sold, to serve as bondmen in heathen lands.

> “જો લોકોએ ખ્રિસ્તને સ્વીકાર્યો હોત, તો તેઓ યહૂદી રાષ્ટ્ર પર આવનારા વિનાશને ટાળી શક્યા હોત. પરંતુ ઈર્ષા અને જલને તેમને અણમનસ્યા બનાવી દીધા. તેમણે નક્કી કરી દીધું કે તેઓ નાઝરેથના ઈસુને મસીહા તરીકે સ્વીકારશે નહીં. તેમણે વિશ્વના પ્રકાશને અસ્વીકાર કર્યો, અને ત્યારથી તેમનું જીવન મધ્યરાત્રિના અંધકાર જેવું અંધકારથી ઘેરાઈ ગયું. જે વિનાશની આગાહી કરવામાં આવી હતી તે યહૂદી રાષ્ટ્ર પર આવી પડી. તેમની પોતાની ઉગ્ર અને અંકુશવિહોણી વાસનાઓએ તેમની બરબાદી સર્જી. પોતાના અંધ ક્રોધમાં તેમણે એકબીજાનો નાશ કર્યો. તેમના વિદ્રોહી, હઠીલા અભિમાને તેમના પર તેમના રોમન વિજેતાઓનો કોપ લાવ્યો. યેરુશાલેમ નાશ પામ્યું, મંદિર ખંડેરમાં ફેરવાઈ ગયું, અને તેનું સ્થાન ખેતર જેવી રીતે હળથી ખેડવામાં આવ્યું. યહૂદાના સંતાનો અતિ ભયાનક પ્રકારના મૃત્યુથી નાશ પામ્યા. લાખો લોકોને મૂર્તિપૂજક દેશોમાં દાસ તરીકે સેવા કરવા વેચી દેવામાં આવ્યા.”

> “As a people the Jews had failed of fulfilling God’s purpose, and the vineyard was taken from them. The privileges they had abused, the work they had slighted, was entrusted to others.

> યહૂદીઓ એક પ્રજા તરીકે દેવના હેતુને પૂર્ણ કરવામાં નિષ્ફળ ગયા હતા, અને દ્રાક્ષાવાડી તેમની પાસેથી લઈ લેવામાં આવી. તેમણે જે વિશેષાધિકારોનો દુરુપયોગ કર્યો હતો, અને જે કાર્યને તેમણે તુચ્છ ગણ્યું હતું, તે અન્ય લોકોને સોંપવામાં આવ્યું.

> “The parable of the vineyard applies not alone to the Jewish nation. It has a lesson for us. The church in this generation has been endowed by God with great privileges and blessings, and He expects corresponding returns.” Christ’s Object Lessons. 284–296.

> “દ્રાક્ષાવાડીનો દૃષ્ટાંત માત્ર યહૂદી જાતિને જ લાગુ પડતો નથી. તેમાં આપણા માટે પણ એક પાઠ છે. આ પેઢીની કલીસિયાને ઈશ્વરે મહાન વિશેષાધિકારો અને આશીર્વાદોથી સમૃદ્ધ કરી છે, અને તે તેના અનુરૂપ ફળની અપેક્ષા રાખે છે.” Christ’s Object Lessons, 284–296.

The book of Joel identifies the history of the latter rain at the end of the world. The latter rain is God’s final warning message of the third angel of Revelation fourteen. Although the latter rain represents the message of the third angel, it also represents the communication process between Divinity and humanity as symbolized by Zechariah’s golden oil, the early and latter rains, the fire from the altar and other representations. The latter rain is not only a message, and the communication process between God and man, but it is also the only sanctified “methodology” of Bible study sustained in God’s Word. That methodology is Isaiah’s “line upon line” found in chapter twenty-eight.

યોએલનું પુસ્તક જગતના અંતકાળે થનારા પાછલા વરસાદના ઇતિહાસને ઓળખાવે છે. પાછલો વરસાદ પ્રકાશનના ચૌદમા અધ્યાયના ત્રીજા દૂતનો દેવનો અંતિમ ચેતવણીભર્યો સંદેશ છે. યદ્યપિ પાછલો વરસાદ ત્રીજા દૂતના સંદેશનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, તો પણ તે દૈવત્વ અને માનવજાતિ વચ્ચેની સંદેશાવ્યવહાર પ્રક્રિયાનું પણ પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેમ કે ઝખર્યા ના સુવર્ણ તેલ, પહેલા અને પાછલા વરસાદો, બલિવેદી પરથી આવતી અગ્નિ, અને અન્ય પ્રતિનિધિત્વોમાં પ્રતીકરૂપે દર્શાવવામાં આવ્યું છે. પાછલો વરસાદ માત્ર એક સંદેશ, અને દેવ તથા મનુષ્ય વચ્ચેની સંદેશાવ્યવહાર પ્રક્રિયા જ નથી, પરંતુ તે બાઇબલના અભ્યાસની એકમાત્ર પવિત્ર ઠરાવેલ “પદ્ધતિ” પણ છે, જે દેવના વચનમાં સ્થિર રાખવામાં આવી છે. તે પદ્ધતિ યશાયા ના અઠ્ઠાવીસમા અધ્યાયમાં મળતી “પંક્તિ પર પંક્તિ” છે.

At the beginning of ancient and also modern Israel, God, “the husbandman” brought Israel “from the wilderness.” Whether the captivity of four hundred and thirty years captivity in Egypt or the captivity of the Dark Ages from 538 unto 1798, Israel was taken out of “the wilderness,” for a “wilderness” is a symbol of slavery and captivity. Whether ancient literal Israel or modern spiritual Israel God delivered them out of a wilderness captivity and “established” them “as His own chosen possession, the Lord’s vineyard” called to be priests and princes who “were committed” with the privilege of representing “the oracles of God.” The “oracles” for ancient Israel being the Law and to modern Israel being both the Law and the prophecies.

પ્રાચીન તથા આધુનિક ઇઝરાયેલના આરંભે, દેવ, “ખેડૂત,” ઇઝરાયેલને “રણમાંથી” બહાર લાવ્યા. ચારસો ત્રીસ વર્ષોની મિસરની બંદીગિરિ હોય કે 538થી 1798 સુધીના અંધકારયુગોની બંદીગિરિ હોય, ઇઝરાયેલને “રણ”માંથી બહાર લેવામાં આવ્યું; કારણ કે “રણ” ગુલામી અને બંદીગિરિનું પ્રતીક છે. પ્રાચીન શાબ્દિક ઇઝરાયેલ હોય કે આધુનિક આત્મિક ઇઝરાયેલ, દેવે તેમને રણરૂપ બંદીગિરિમાંથી મુક્ત કરીને “તેમની પોતાની પસંદ કરેલી મિલ્કત, પ્રભુનો દ્રાક્ષાવાડો” તરીકે “સ્થાપિત” કર્યા, જેથી તેઓ યાજકો અને રાજકુમારો બને, જેમને “દેવના વચનો”નું પ્રતિનિધિત્વ કરવાનો વિશેષાધિકાર “સોંપવામાં આવ્યો હતો.” પ્રાચીન ઇઝરાયેલ માટે “વચનો” એટલે વ્યવસ્થા, અને આધુનિક ઇઝરાયેલ માટે વ્યવસ્થા તથા ભવિષ્યવાણીઓ બંને.

> “God has called His church in this day, as He called ancient Israel, to stand as a light in the earth. By the mighty cleaver of truth, the messages of the first, second, and third angels, He has separated them from the churches and from the world to bring them into a sacred nearness to Himself. He has made them the depositaries of His law and has committed to them the great truths of prophecy for this time. Like the holy oracles committed to ancient Israel, these are a sacred trust to be communicated to the world. The three angels of Revelation 14 represent the people who accept the light of God’s messages and go forth as His agents to sound the warning throughout the length and breadth of the earth.” Testimonies, volume 5, 455.

> “ઈશ્વરે આ સમયમાં પોતાની મંડળીને, જેમ તેણે પ્રાચીન ઇઝરાયલને બોલાવી હતી તેમ, પૃથ્વી પર પ્રકાશરૂપે ઊભી રહેવા માટે બોલાવી છે. સત્યના શક્તિશાળી વિભાજક સાધન દ્વારા—પ્રથમ, દ્વિતीय અને તૃતીય દૂતનાં સંદેશાઓ દ્વારા—તેણે તેમને મંડળીઓથી અને જગતથી અલગ કર્યા છે, જેથી તેઓને પોતાની સાથે પવિત્ર નિકટતામાં લાવી શકે. તેણે તેમને પોતાના કાયદાના નિધિ-રક્ષકો બનાવ્યા છે અને આ સમય માટેની ભવિષ્યવાણીની મહાન સત્યો તેમને સોંપી છે. જેમ પ્રાચીન ઇઝરાયલને સોંપાયેલા પવિત્ર વચનો હતાં, તેમ આ પણ એક પવિત્ર ધિરાણ છે, જે જગતને સંપ્રેષિત કરવાનું છે. પ્રકાશન 14નાં ત્રણ દૂતો તેઓ લોકોને પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે ઈશ્વરના સંદેશાઓનો પ્રકાશ સ્વીકારે છે અને પૃથ્વીની લંબાઈ અને પહોળાઈભરમાં ચેતવણીનો ધ્વનિ પ્રસાર કરવા માટે તેના પ્રતિનિધિઓ તરીકે આગળ વધે છે.” Testimonies, volume 5, 455.

Modern Israel was ordained to proclaim the loud cry of the third angel under the power of the latter rain, while manifesting the character of Christ in their personal experience under the power of the Holy Spirit. The loud cry of the third angel is fulfilled during the outpouring of the latter rain, during a time when a false peace and safety latter rain message is being promoted by a class of men who are drunken with the wine of Babylon. These are Isaiah’s drunkards of Ephraim and Joel’s drinkers of wine who have the new wine cut off from their mouths. Those receiving the true latter rain message are represented by Daniel, Mishael, Hananiah and Azariah who rejected the Babylonian food for heavenly fare. These are the one hundred and forty-four thousand who sing the song of Moses and the Lamb, but also of the vineyard, for the vineyard parable was fulfilled in the history of Moses in the beginning of ancient Israel’s covenant relationship, and it was fulfilled again at the end of ancient Israel’s covenant relationship in the history of the Lamb.

આધુનિક ઇઝરાયેલને પવિત્ર આત્માની શક્તિ હેઠળ તેમના વ્યક્તિગત અનુભવમાં ખ્રિસ્તના ચરિત્રને પ્રગટ કરતાં, પાછળના વરસાદની શક્તિ હેઠળ ત્રીજા દૂતનો જોરદાર પોકાર જાહેર કરવા માટે નિયુક્ત કરવામાં આવ્યો હતો. ત્રીજા દૂતનો જોરદાર પોકાર પાછળના વરસાદના વરસાવા દરમિયાન પૂર્ણ થાય છે, એવા સમય દરમિયાન જ્યારે બાબેલોનના દ્રાક્ષારસથી મતવાલા થયેલા મનુષ્યોના એક વર્ગ દ્વારા શાંતિ અને સલામતીનો એક ખોટો પાછળના વરસાદનો સંદેશ પ્રચારવામાં આવી રહ્યો હોય છે. આ જ યશાયાહના એફ્રાઇમના મતવાલાઓ અને યોએલના દ્રાક્ષારસ પીનારાઓ છે, જેઓના મોઢેથી નવો દ્રાક્ષારસ કાપી નાખવામાં આવ્યો છે. જે લોકો સાચા પાછળના વરસાદના સંદેશને સ્વીકારે છે તેઓ દાનિયેલ, મીશાએલ, હનાન્યાહ અને અઝર્યાહ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, જેઓએ સ્વર્ગીય આહાર માટે બાબેલોનના ભોજનનો ઇનકાર કર્યો હતો. આ જ તે એક લાખ ચુમ્માલીસ હજાર છે, જે મૂસા અને મેષશાવકનું ગીત ગાય છે, પરંતુ દ્રાક્ષાવાડીનું પણ, કારણ કે દ્રાક્ષાવાડીનો દૃષ્ટાંત પ્રાચીન ઇઝરાયેલના કરાર-સંબંધની શરૂઆતમાં મૂસાના ઇતિહાસમાં પૂર્ણ થયો હતો, અને પ્રાચીન ઇઝરાયેલના કરાર-સંબંધના અંતે મેષશાવકના ઇતિહાસમાં ફરીથી પૂર્ણ થયો હતો.

The song of the vineyard concludes with a former covenant people being passed by when a new covenant people are being married to the Lord. The Lord passed by those who died in the forty-year wilderness wandering and entered into covenant with Joshua at the very same time he was divorcing those who would die. The Lord was divorcing ancient Israel at the very same time He was marrying the Christian church. The alpha or beginning history is represented by Moses and the omega is represented by the Lamb. The history they both represent is the history of the vineyard parable, thus Isaiah’s song of the vineyard is John the Revelator’s song of Moses and the Lamb.

દ્રાક્ષાવાડીનું ગીત ત્યાં પૂર્ણ થાય છે જ્યાં એક નવો કરારપ્રજાજન સમૂહ પ્રભુ સાથે વૈવાહિક સંબંધમાં બંધાઈ રહ્યો હોય ત્યારે પૂર્વ કરારની પ્રજા અવગણાઈ જાય છે. જેઓ ચાલીસ વર્ષના રણવિહાર દરમિયાન મરી ગયા, તેઓને પ્રભુએ પસાર કરી દીધા, અને તે જ સમયે યહોશુઆ સાથે કરારમાં પ્રવેશ કર્યો જ્યારે તે મરનારાઓને ત્યજી રહ્યો હતો. પ્રભુ પ્રાચીન ઇઝરાયલને ત્યજી રહ્યો હતો એ જ સમયે તે ખ્રિસ્તી કલીસિયા સાથે વૈવાહિક સંબંધમાં બંધાઈ રહ્યો હતો. અલ્ફા, અર્થાત્ શરૂઆતનો ઇતિહાસ, મૂસા દ્વારા પ્રતિનિધિત થાય છે, અને ઓમેગા મેષશિશુ દ્વારા પ્રતિનિધિત થાય છે. તેઓ બન્ને જે ઇતિહાસનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે તે દ્રાક્ષાવાડીના દૃષ્ટાંતનો ઇતિહાસ છે; તેથી યશાયાહનું દ્રાક્ષાવાડીનું ગીત એ યોહાન પ્રકાશકર્તાનું મૂસા અને મેષશિશુનું ગીત છે.

We will continue these thoughts in the next article.

આ વિચારોને અમે આગામી લેખમાં આગળ ચાલુ રાખીશું.

> “These are not the words of Sister White, but the words of the Lord, and His messenger has given them to me to give to you. God calls upon you to no longer work at cross purposes with Him. Much instruction was given in regard to men claiming to be Christian when they are revealing the attributes of Satan, counteracting in spirit, word, and action the advancement of truth, and are surely following the path where Satan is leading them. In their hardness of heart they have grasped authority which in no way belongs to them, and which they should not exercise. Saith the great Teacher, ‘I will overturn, overturn, overturn.’ Men say in Battle Creek, ‘The temple of the Lord, the temple of the Lord are we’ but they are using common fire. Their hearts are not softened and subdued by the grace of God.” Manuscript Releases, volume 13, 222.

> “આ સિસ્ટર વ્હાઇટનાં શબ્દો નથી, પરંતુ પ્રભુનાં શબ્દો છે, અને તેમના દૂતએ તે મને આપ્યાં છે જેથી હું તે તમને આપું. દેવ તમને આહ્વાન કરે છે કે તમે હવે આગળ તેમની વિરુદ્ધ હેતુઓમાં કાર્ય ન કરો. એવા લોકો વિષે ઘણું શિક્ષણ આપવામાં આવ્યું હતું, જે પોતાને ખ્રિસ્તી હોવાનો દાવો કરે છે, ત્યારે પણ તેઓ સત્યની પ્રગતિને આત્મા, વાણી અને ક્રિયામાં નિષ્ફળ બનાવવા પ્રયત્ન કરીને શેતાનનાં ગુણો પ્રગટ કરે છે, અને નિશ્ચિત રીતે તે માર્ગે ચાલી રહ્યા છે જ્યાં શેતાન તેમને દોરી રહ્યો છે. પોતાના હૃદયની કઠોરતામાં તેમણે એવી સત્તા પકડી રાખી છે, જે કોઈ રીતે તેમની નથી અને જેનો તેઓએ ઉપયોગ કરવો જ ન જોઈએ. મહાન શિક્ષક કહે છે, ‘હું ઊંધું કરી નાખીશ, ઊંધું કરી નાખીશ, ઊંધું કરી નાખીશ.’ બૅટલ ક્રીકમાં લોકો કહે છે, ‘યહોવાના મંદિર, યહોવાના મંદિર અમારે છીએ,’ પરંતુ તેઓ સામાન્ય અગ્નિનો ઉપયોગ કરે છે. દેવની કૃપાથી તેમના હૃદયો ન તો નમ્ર બન્યા છે અને ન તો વશમાં લાવવામાં આવ્યા છે.” Manuscript Releases, volume 13, 222.

> “The patience of God has an object, but you are defeating it. He is allowing a state of things to come that you would fain see counteracted by and by, but it will be too late. God commanded Elijah to anoint the cruel and deceitful Hazael king over Syria, that he might be a scourge to idolatrous Israel. Who knows whether God will not give you up to the deceptions you love? Who knows but that the preachers who are faithful, firm, and true may be the last who shall offer the gospel of peace to our unthankful churches? It may be that the destroyers are already training under the hand of Satan and only wait the departure of a few more standard-bearers to take their places, and with the voice of the false prophet cry, ‘Peace, peace,’ when the Lord hath not spoken peace. I seldom weep, but now I find my eyes blinded with tears; they are falling upon my paper as I write. It may be that erelong all prophesyings among us will be at an end, and the voice which has stirred the people may no longer disturb their carnal slumbers.

> “દેવની ધીરજનો એક હેતુ છે, પરંતુ તમે તેને નિષ્ફળ બનાવી રહ્યા છો. તે એવી પરિસ્થિતિ આવવા દે છે કે જેને તમે પછી જઈને અટકાવેલી જોવી ઇચ્છશો, પરંતુ ત્યારે ઘણું મોડું થઈ ગયું હશે. દેવએ એલિયાહને આજ્ઞા આપી હતી કે તે ક્રૂર અને કપટી હઝાએલને સીરિયા પર રાજા તરીકે અભિષિક્ત કરે, જેથી તે મૂર્તિપૂજક ઇઝરાયેલ માટે એક દંડરૂપ ચાબુક બને. કોણ જાણે કે દેવ તમને તમારી પ્રિય છેતરપિંડીના ભ્રમોને જ સોંપી ન દે? કોણ જાણે કે જે પ્રચારકો વિશ્વાસુ, અડગ અને સચ્ચા છે, તેઓ જ કદાચ અંતિમ એવા હોય કે જે અમારી અકૃતજ્ઞ કલીસિયાઓને શાંતિના સુસમાચારનું પ્રસ્તાવ કરે? શક્ય છે કે વિનાશક શક્તિઓ પહેલેથી જ શૈતાનના હાથ નીચે તાલીમ લઈ રહી હોય અને માત્ર થોડા વધુ ધ્વજવાહકોના વિદાય લેવાની રાહ જોતાં હોય, જેથી તેઓ તેમની જગ્યાએ આવી બેસે અને ખોટા પ્રભુવક્તાની વાણીમાં પોકારે, ‘શાંતિ, શાંતિ,’ જ્યારે પ્રભુએ શાંતિની વાત કરી જ નથી. હું ભાગ્યે જ રડું છું, પરંતુ હવે મને લાગે છે કે મારી આંખો આંસુઓથી ઢંકાઈ ગઈ છે; હું લખું છું ત્યારે તેઓ મારા કાગળ પર ટપકી રહ્યા છે. શક્ય છે કે અતિશીઘ્ર અમારી વચ્ચેની બધી ભવિષ્યવાણીઓનો અંત આવી જાય, અને જે વાણીએ લોકોને ઝંઝોળ્યા છે તે હવે તેમની દૈહિક નિંદ્રાઓને વધુ ખલેલ ન પહોંચાડે.”

> “When God shall work His strange work on the earth, when holy hands bear the ark no longer, woe will be upon the people. Oh, that thou hadst known, even thou, in this thy day, the things that belong unto thy peace! Oh, that our people may, as did Nineveh, repent with all their might and believe with all their heart, that God may turn away His fierce anger from them.” Testimonies, volume 5, 77.

> “જ્યારે દેવ પૃથ્વી પર પોતાનું અજોડ કાર્ય કરશે, જ્યારે પવિત્ર હાથો વધુ સમય સુધી કરારપેટી વહન કરશે નહીં, ત્યારે પ્રજાજનો પર હાય આવશે. હા, જો તું જાણ્યું હોત, તું પણ, આ તારા દિવસે, તે બાબતોને જે તારી શાંતિને અર્પણ છે! હા, કાશ અમારી પ્રજા પણ નીનવેની જેમ પોતાના સમગ્ર બળથી પસ્તાવો કરે અને પોતાના સમગ્ર હૃદયથી વિશ્વાસ કરે, જેથી દેવ તેમ પરથી પોતાના પ્રચંડ ક્રોધને દૂર કરે.” Testimonies, volume 5, 77.

> “If you indulge stubbornness of heart, and through pride and self-righteousness do not confess your faults, you will be left subject to Satan’s temptations. If when the Lord reveals your errors you do not repent or make confession, his providence will bring you over the ground again and again. You will be left to make mistakes of a similar character, you will continue to lack wisdom, and will call sin righteousness, and righteousness sin. The multitude of deceptions that will prevail in these last days will encircle you, and you will change leaders, and not know that you have done so.” Review and Herald, December 16, 1890.

> “જો તમે હૃદયની હઠીલાશને પોષો, અને અહંકાર તથા આત્મધાર્મિકતાના કારણે તમારી ખામીઓનો સ્વીકાર ન કરો, તો તમે શેતાનની પરીક્ષાઓના આધીન રહી જશો. જ્યારે પ્રભુ તમારી ભૂલો પ્રગટ કરે ત્યારે જો તમે પસ્તાવો ન કરો અથવા સ્વીકારોક્તિ ન કરો, તો તેમની પ્રભુવ્યવસ્થા તમને વારંવાર એ જ માર્ગ પરથી ફરી પસાર કરાવશે. તમને સમાન સ્વભાવની ભૂલો કરવા માટે છોડી દેવામાં આવશે; તમે સતત જ્ઞાનનો અભાવ રાખશો, અને પાપને ધર્મ તથા ધર્મને પાપ કહેશો. આ અંતિમ દિવસોમાં જે છેતરપિંડીનો બહોળો પ્રવાહ પ્રબળ રહેશે તે તમને ઘેરી લેશે, અને તમે નેતાઓ બદલી નાંખશો, અને તમને જાણ પણ નહીં રહે કે તમે એવું કર્યું છે.” Review and Herald, December 16, 1890.

Back to Articles