Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Sixteen

દાનિયેલનું પુસ્તક - એકસો સોળમું

Unveiling the Days of Vengeance: A Prophetic Exploration of Jeremiah’s Warning and the Final Generation

પ્રતિશોધના દિવસોનું ઉદ્ઘાટન: યિરમિયાહની ચેતવણી અને અંતિમ પેઢીનો એક આગાહીમય અનુસંધાન

Author

Jeff Pippenger

Published

March 4, 2024

Formats

PDF
Word

We were considering Jeremiah chapter fifty in the previous article, and in the passage the judgment upon Babylon, that begins at the soon coming Sunday law in the United States and ends with the wrath of God. The executive judgment is the day of the Lord’s vengeance that was represented by the destruction of Jerusalem in the year 70 AD. The destruction of Jerusalem accomplished by Rome in 70 AD, had been typified by the destruction of Jerusalem carried out by Nebuchadnezzar. Together they provided two witnesses of the Executive Judgment of the whore of Tyre, who is also the whore of Revelation chapter seventeen.

અગાઉના લેખમાં અમે યિરમિયા અધ્યાય પચાસ પર વિચાર કરતાં હતા, અને તે અવતરણમાં બાબેલ ઉપરનો ન્યાય દર્શાવવામાં આવ્યો છે, જે યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં ટૂંક સમયમાં આવનારા રવિવારના કાયદાથી શરૂ થાય છે અને દેવના કોપ સાથે સમાપ્ત થાય છે. કાર્યકારી ન્યાય એ પ્રભુના પ્રતિશોધનો દિવસ છે, જે ઈ.સ. 70માં યરુશાલેમના વિનાશ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામ્યો હતો. ઈ.સ. 70માં રોમ દ્વારા કરાવવામાં આવેલ યરુશાલેમનો વિનાશ, નેબૂખદનેઝ્ઝર દ્વારા અંજામ આપવામાં આવેલ યરુશાલેમના વિનાશથી પૂર્વછાયા રૂપે દર્શાવવામાં આવ્યો હતો. સાથે મળીને તેમણે તૂરની વૈશ્યાના કાર્યકારી ન્યાયના બે સાક્ષીઓ પૂરા પાડ્યા, જે પ્રકાશન અધ્યાય સત્તરની વૈશ્યા પણ છે.

Jeremiah informs us that when the Lord’s vengeance is accomplished upon modern Babylon, beginning with the soon-coming Sunday law, that “In those days, and in that time, saith the Lord, the iniquity of Israel shall be sought for, and there shall be none; and the sins of Judah, and they shall not be found: for I will pardon them whom I reserve.” In those days, the sealing of the one hundred and forty-four thousand will have already been accomplished.

યિરમિયા અમને જણાવે છે કે જ્યારે આધુનિક બાબેલોન પર પ્રભુનો બદલો, જલ્દી આવનારા રવિવારના કાયદાથી આરંભ કરીને, પૂર્ણ થશે, ત્યારે “તે દિવસોમાં અને તે સમયમાં, યહોવા કહે છે, ઇઝરાયલની અધીર્મતા શોધવામાં આવશે, પણ તે હશે નહીં; અને યહૂદાના પાપો, અને તે મળશે નહીં: કારણ કે હું તેઓને ક્ષમા કરીશ જેઓને હું બચાવી રાખું છું.” તે દિવસોમાં, એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારના મુદ્રાંકનનું કાર્ય પહેલેથી જ પૂર્ણ થઈ ચૂક્યું હશે.

> “What are you doing, brethren, in the great work of preparation? Those who are uniting with the world are receiving the worldly mold and preparing for the mark of the beast. Those who are distrustful of self, who are humbling themselves before God and purifying their souls by obeying the truth these are receiving the heavenly mold and preparing for the seal of God in their foreheads. When the decree goes forth and the stamp is impressed, their character will remain pure and spotless for eternity.” Testimonies, volume 5, 216.

> “ભાઈઓ, તમે તૈયારીના આ મહાન કાર્યમાં શું કરી રહ્યા છો? જે લોકો દુનિયા સાથે એકરૂપ થઈ રહ્યા છે તેઓ દુન્યવી ઢાળ સ્વીકારી રહ્યા છે અને પશુની છાપ માટે તૈયારી કરી રહ્યા છે. જે લોકો સ્વ પર અવિશ્વાસ રાખે છે, જે પોતાને ઈશ્વર સમક્ષ નમ્ર બનાવે છે અને સત્યનું આજ્ઞાપાલન કરીને પોતાની આત્માઓને શુદ્ધ કરે છે, તેઓ સ્વર્ગીય ઢાળ ગ્રહણ કરી રહ્યા છે અને પોતાના કપાળ પર ઈશ્વરની મુદ્રા માટે તૈયારી કરી રહ્યા છે. જ્યારે આજ્ઞા પ્રસિદ્ધ થશે અને છાપ અંકિત કરવામાં આવશે, ત્યારે તેમનો સ્વભાવ અનંતકાળ સુધી શુદ્ધ અને નિષ્કલંક રહેશે.” Testimonies, volume 5, 216.

The executive judgment begins with the second voice of Revelation chapter eighteen, who calls men and women to flee from Babylon, and Jeremiah says, “their day is come, the time of their visitation. The voice of them that flee and escape out of the land of Babylon, to declare in Zion the vengeance of the Lord our God, the vengeance of his temple. Call together the archers against Babylon: all ye that bend the bow, camp against it round about; let none thereof escape: recompense her according to her work; according to all that she hath done, do unto her.” Her judgment is accomplished by the “archers.” The first reference to an archer in the Scriptures is concerning Ishmael.

કાર્યકારી ન્યાય પ્રકટીકરણના અઢારમા અધ્યાયના બીજા સ્વરથી શરૂ થાય છે, જે પુરુષો અને સ્ત્રીઓને બાબેલથી ભાગી જવા બોલાવે છે, અને યર્મિયા કહે છે, “તેમનો દિવસ આવી ગયો છે, તેમની મુલાકાતનો સમય. જે લોકો બાબેલના દેશમાંથી ભાગી રહ્યા છે અને બચી નીકળ્યા છે, તેમનો સ્વર સિયોનમાં ઘોષણા કરવા માટે છે—આપણા દેવ યહોવાની બદલો લેવાની ક્રિયા, તેના મંદિરની બદલો લેવાની ક્રિયા. બાબેલ સામે ધનુર્ધારીઓને એકત્ર કરો: હે ધનુષ તાણનારા સર્વે, તેની ચારે તરફ છાવણી નાખો; તેમાંના કોઈને પણ છૂટવા ન દો: તેના કાર્ય મુજબ તેને પ્રતિફળ આપો; તેણે જે કંઈ કર્યું છે, તે બધું જ તેની સાથે કરો.” તેનો ન્યાય “ધનુર્ધારીઓ” દ્વારા સંપન્ન થાય છે. પવિત્રશાસ્ત્રોમાં ધનુર્ધારીનો પ્રથમ ઉલ્લેખ ઇશ્માયેલ વિષે છે.

> And God heard the voice of the lad; and the angel of God called to Hagar out of heaven, and said unto her, What aileth thee, Hagar? fear not; for God hath heard the voice of the lad where he is. Arise, lift up the lad, and hold him in thine hand; for I will make him a great nation. And God opened her eyes, and she saw a well of water; and she went, and filled the bottle with water, and gave the lad drink. And God was with the lad; and he grew, and dwelt in the wilderness, and became an archer. Genesis 21:17–20.

> અને દેવએ છોકરાનો અવાજ સાંભળ્યો; અને દેવના દૂતે સ્વર્ગમાંથી હાગરને બોલાવીને તેને કહ્યું, “હાગર, તને શું થયું છે? ભય ન કર; કારણ કે જ્યાં તે છે ત્યાં દેવએ છોકરાનો અવાજ સાંભળ્યો છે. ઊઠ, છોકરાને ઉપાડ અને તેને તારા હાથમાં પકડી રાખ; કારણ કે હું તેને એક મહાન જાતિ બનાવીશ.” અને દેવએ તેની આંખો ખોલી, અને તેણે પાણીનો એક કૂવો જોયો; અને તે ગઈ, અને પાણીથી કૂંડી ભરી, અને છોકરાને પીવડાવ્યું. અને દેવ છોકરા સાથે હતો; અને તે વધ્યો, અને રણમાં વસ્યો, અને ધનુર્ધર બન્યો. ઉત્પત્તિ 21:17–20.

The “hour of the great earthquake” in Revelation eleven identifies the beginning of the executive judgment upon the whore of Rome, that begins at the soon-coming Sunday law in the United States. In the “hour” “the third woe cometh quickly. And the seventh angel sounded.” The third woe, is the seventh trumpet. It is the archers of Islam that are employed to bring His judgment upon those who enforce the mark of papal authority (Sunday worship), and persecute those who uphold the mark of God’s authority (Sabbath worship).

પ્રકટીકરણ અગિયારમાં ઉલ્લેખિત “મહાભૂકંપનો સમય” રોમની વ્યભિચારિણી પર થનારા કાર્યકારી ન્યાયની શરૂઆતને દર્શાવે છે, જે યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં જલ્દી આવનારા રવિવાર કાનૂનથી આરંભે છે. તે “સમય”માં “ત્રીજું હાય જલ્દી આવે છે. અને સાતમા દૂતે તુરી વાગાડી.” ત્રીજું હાય એ જ સાતમી તુરી છે. ઇસ્લામના ધનુર્ધારો તેઓ છે જેઓ પાપલ સત્તાના ચિહ્ન (રવિવારની ઉપાસના) અમલમાં મૂકનારાઓ પર, અને ઈશ્વરની સત્તાના ચિહ્ન (શનિવારની ઉપાસના)ને જાળવનારાઓને સતાવનારાઓ પર, તેના ન્યાયને લાવવા માટે કાર્યમાં લેવાય છે.

In Luke chapter twenty-one Jesus in answering the disciple’s questions about the destruction of Jerusalem and the temple, provides an historical narrative that also represents the history of the last days. He references the “days of vengeance,” which was an essential prophetic attribute of His ministry as the Messiah, which He identified in His opening announcement of His ministry by reading from the prophet Isaiah to the church in Nazareth. The announcement at Nazareth, and the passage from Isaiah represented not only His ministry, but the message of His disciples, and more specifically the work and ministry of the movement of the one hundred and forty-four thousand.

લૂકના એકવીસમો અધ્યાયમાં, યેસુ યરુશાલેમ અને મંદિરના વિનાશ વિષે શિષ્યોના પ્રશ્નોના ઉત્તર આપતાં, એક ઐતિહાસિક વર્ણન પ્રદાન કરે છે, જે અંતિમ દિવસોના ઇતિહાસનું પણ પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. તેઓ “પ્રતિશોધના દિવસો”નો ઉલ્લેખ કરે છે, જે મસીહા તરીકેની તેમની સેવા-કાર્યનું એક અનિવાર્ય ભવિષ્યવાણીય લક્ષણ હતું; આ લક્ષણને તેમણે નાઝરેથની સભામાં પ્રભુ યશાયાહ પાસેથી વાંચીને પોતાની સેવા-કાર્યની પ્રારંભિક જાહેરાતમાં ઓળખાવ્યું હતું. નાઝરેથની આ જાહેરાત, અને યશાયાહમાંથી લેવાયેલો તે અંશ, માત્ર તેમની પોતાની સેવા-કાર્યનું જ નહીં, પરંતુ તેમના શિષ્યોના સંદેશનું પણ પ્રતિનિધિત્વ કરતો હતો, અને વધુ વિશેષરૂપે, એક લાખ ચુંમાલીસ હજારના આંદોલનની કાર્યસેવા અને સેવા-કાર્યનું.

> The spirit of the Lord God is upon me; because the Lord hath anointed me to preach good tidings unto the meek; he hath sent me to bind up the brokenhearted, to proclaim liberty to the captives, and the opening of the prison to them that are bound; To proclaim the acceptable year of the Lord, and the day of vengeance of our God; to comfort all that mourn; To appoint unto them that mourn in Zion, to give unto them beauty for ashes, the oil of joy for mourning, the garment of praise for the spirit of heaviness; that they might be called trees of righteousness, the planting of the Lord, that he might be glorified. And they shall build the old wastes, they shall raise up the former desolations, and they shall repair the waste cities, the desolations of many generations. And strangers shall stand and feed your flocks, and the sons of the alien shall be your plowmen and your vinedressers. But ye shall be named the Priests of the Lord: men shall call you the Ministers of our God: ye shall eat the riches of the Gentiles, and in their glory shall ye boast yourselves. For your shame ye shall have double; and for confusion they shall rejoice in their portion: therefore in their land they shall possess the double: everlasting joy shall be unto them. For I the Lord love judgment, I hate robbery for burnt offering; and I will direct their work in truth, and I will make an everlasting covenant with them. And their seed shall be known among the Gentiles, and their offspring among the people: all that see them shall acknowledge them, that they are the seed which the Lord hath blessed. I will greatly rejoice in the Lord, my soul shall be joyful in my God; for he hath clothed me with the garments of salvation, he hath covered me with the robe of righteousness, as a bridegroom decketh himself with ornaments, and as a bride adorneth herself with her jewels. For as the earth bringeth forth her bud, and as the garden causeth the things that are sown in it to spring forth; so the Lord God will cause righteousness and praise to spring forth before all the nations. Isaiah 61:1–11.

> પ્રભુ યહોવાનો આત્મા મારા પર છે; કારણ કે યહોવાએ મને નમ્રોને શુભ સમાચાર સંભળાવવા માટે અભિષિક્ત કર્યો છે; તેણે મને ભંગહૃદયોને બાંધવા, કેદીઓને મુક્તિ જાહેર કરવા, અને બંધાયેલા લોકોને કારાગૃહનું દ્વાર ખોલી આપવાનું પ્રગટ કરવા મોકલ્યો છે; યહોવાનો સ્વીકાર્ય વર્ષ અને આપણા દેવના પ્રતિશોધના દિવસની ઘોષણા કરવા; સર્વ શોક કરનારાઓને સાંત્વના આપવા; સિયોનમાં શોક કરનારાઓ માટે ઠરાવવાનું કે તેમને રાખના બદલે શોભા, શોકના બદલે આનંદનું તેલ, અને નિરાશાના આત્માના બદલે સ્તુતિનું વસ્ત્ર આપવામાં આવે; જેથી તેઓ ધર્મના વૃક્ષો, યહોવાની રોપણી કહેવાય, જેથી તે મહિમાવાન થાય. અને તેઓ પ્રાચીન અવશેષોને બાંધશે, તેઓ અગાઉના ઉજાડોને ઊભા કરશે, અને અનેક પેઢીઓથી થયેલાં ઉજાડોના નિર્જન શહેરોને ફરી સુધારશે. અને પરદેશીઓ ઊભા રહીને તમારા ઢોર ચરાવશે, અને વિદેશીઓના પુત્રો તમારા ખેડૂત અને દ્રાક્ષાવાડીનાં સંભાળનારાઓ થશે. પરંતુ તમે યહોવાના યાજકો કહેવાશો; લોકો તમને આપણા દેવના સેવકો કહેશે; તમે જાતિઓની સંપત્તિ ભોગવશો, અને તેમની મહિમામાં તમે ગૌરવ કરશો. તમારી લજ્જાના બદલે તમને બમણું મળશે; અને અપમાનના બદલે તેઓ પોતાના ભાગમાં આનંદ માનશે; તેથી તેઓ પોતાના દેશમાં બમણું અધિકાર પામશે; તેમને સદાકાળનો આનંદ થશે. કેમ કે હું યહોવા ન્યાયને પ્રેમ કરું છું, હું દહનબલિ માટેનો લૂંટફાટ ઘૃણા કરું છું; અને હું તેમની કામગીરીને સત્યમાં દોરીશ, અને હું તેમની સાથે સદાકાળનો કરાર બાંધીશ. અને તેમનો વંશ જાતિઓમાં જાણીતો થશે, અને તેમનું સંતાન લોકસમુદાયોમાં ઓળખાશે: જે કોઈ તેમને જોશે તે સ્વીકારશે કે તેઓ તે વંશ છે જેને યહોવાએ આશીર્વાદ આપ્યો છે. હું યહોવામાં અત્યંત આનંદ કરીશ, મારું પ્રાણ મારા દેવમાં હર્ષ પામશે; કેમ કે તેણે મને ઉદ્ધારના વસ્ત્રો પહેરાવ્યા છે, તેણે મને ધર્મના ચોગામાં ઢાંકી દીધો છે, જેમ દુલ્હો પોતાને આભૂષણોથી શોભિત કરે છે, અને જેમ દુલ્હન પોતાને પોતાના આભૂષણોથી અલંકૃત કરે છે. કારણ કે જેમ પૃથ્વી પોતાનો અંકુર ઉપજાવે છે, અને જેમ બગીચો તેમાં વવાયેલી વસ્તુઓને ઉગાડે છે; તેમ પ્રભુ યહોવા સર્વ જાતિઓ સમક્ષ ધર્મ અને સ્તુતિને ઉગાડશે. યશાયા 61:1–11.

The one hundred and forty-four thousand who are sealed in Ezekiel chapter nine, are those who are mourning over the sins in the church and in the world. “The acceptable year of the Lord, and the day of vengeance of our God,” is when those who mourn in Zion are comforted, and become “trees of righteousness” in order to “glorify the Lord.” They glorify the Lord, for “in those days, and in that time, saith the Lord, the iniquity of Israel shall be sought for, and there shall be none.” Those who mourn are those who have been sealed and they are those who “shall build the old wastes,” who “shall raise up the former desolations, and” who “shall repair the waste cities, the desolations of many generations.” They shall “be named the Priests of the Lord,” and men shall call them “the Ministers of our God.”

હઝકિયેલના અધ્યાય નવમાં મુહરબદ્ધ થયેલા એક લાખ ચુંમાલીસ હજાર તેઓ છે, જે ચર્ચમાં અને વિશ્વમાં આવેલા પાપો પર શોક કરતા હોય છે. “પ્રભુનું પ્રસન્ન વર્ષ, અને આપણા દેવના પ્રતિશોધનો દિવસ,” તે સમય છે જ્યારે સિયોનમાં શોક કરનારાઓને સાંત્વના મળે છે, અને તેઓ “ધાર્મિકતાના વૃક્ષો” બને છે જેથી “પ્રભુનું મહિમાકરણ” કરે. તેઓ પ્રભુનું મહિમાકરણ કરે છે, કારણ કે “તે દિવસોમાં, અને તે સમયમાં, યહોવા કહે છે, ઇઝરાયલનો અધર્મ શોધવામાં આવશે, અને કોઈ મળશે નહીં.” શોક કરનારાઓ તેઓ જ છે જેઓ મુહરબદ્ધ થયા છે, અને તેઓ જ છે જે “જૂના ઉજ્જડ અવશેષોને બાંધશે,” જે “પૂર્વના વિનાશોને ઊભા કરશે, અને” જે “ઉજ્જડ શહેરો, અનેક પેઢીઓના વિનાશોને સમારશે.” તેઓ “પ્રભુના યાજકો” કહેવાશે, અને મનુષ્યો તેમને “આપણા દેવના સેવકો” કહેશે.

The righteousness of the one hundred and forty-four thousand is to “spring forth before all nations,” when they are lifted up as an ensign in the hour of the great earthquake. Their righteousness is caused progressively, for it is “as the earth bringeth forth her bud, and as the garden causeth the things that are sown in it to spring forth; so the Lord God will cause righteousness and praise to spring forth.” The sealing of the one hundred and forty-four thousand began at the arrival of the latter rain on September 1, 2001. It is then that the buds of earth were brought forth. Isaiah identifies when the buds spring forth.

એક લાખ ચુંમાલીસ હજારની ધર્મિકતા “બધી જાતિઓની આગળ પ્રગટ થવાની” છે, જ્યારે મહાભૂકંપની ઘડીએ તેઓ ધ્વજરૂપે ઊંચા ઉઠાવવામાં આવશે. તેમની ધર્મિકતા ક્રમશઃ પ્રગટ કરાવવામાં આવે છે, કારણ કે “જેમ પૃથ્વી પોતાનું કૂંપળ બહાર લાવે છે, અને જેમ બગીચો તેમાં વાવેલી વસ્તુઓને અંકુરિત કરે છે; તેમ પ્રભુ યહોવા ધર્મિકતા અને સ્તુતિને અંકુરિત કરશે.” એક લાખ ચુંમાલીસ હજાર પરની મુદ્રાંકનની પ્રક્રિયા 1 સપ્ટેમ્બર, 2001ના દિવસે પાછલા વરસાદના આગમન સાથે શરૂ થઈ. તે જ સમયે પૃથ્વીનાં કૂંપળો બહાર લાવવામાં આવ્યા. યશાયા ઓળખાવે છે કે ક્યારે કૂંપળો અંકુરિત થાય છે.

> In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. By this therefore shall the iniquity of Jacob be purged; and this is all the fruit to take away his sin; when he maketh all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up. Isaiah 27:8, 9.

> માપમાં, જ્યારે તે ફૂટીને નીકળે છે, ત્યારે તું તેના સાથે વિવાદ કરશે; પૂર્વ પવનના દિવસે તે પોતાના કર્કશ પવનને રોકે છે. તેથી આ દ્વારા યાકૂબનું અપરાધ શુદ્ધ કરવામાં આવશે; અને તેના પાપને દૂર કરવાની આ જ સર્વ ફળરૂપતા છે: જ્યારે તે વેદીની બધી પથ્થરોને ચૂનાના પથ્થરો જેવી, જે ચૂરચૂર કરીને તોડી નાખવામાં આવ્યા હોય તેવી, બનાવે છે, ત્યારે અશેરાના વૃક્ષસ્તંભો અને કોતરેલી મૂર્તિઓ ઊભી રહેશે નહીં. યશાયા 27:8, 9.

In “the day of the east wind” which is His “rough wind” that “He stayeth,” the “shooting forth” of the buds will begin when the rain is “measured.” “Stayeth” means restrained. When the four winds are restrained by the four angels of Revelation chapter seven, the sealing of the one hundred and forty-four thousand begins. At that time the latter rain begins to “sprinkle” in moderation, for the word “measure” in the verse means moderation. At the beginning of the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand the latter rain is measured, and at the end of the period it is without measure.

“પૂર્વ પવનના દિવસે,” જે તેમનો “કઠોર પવન” છે અને જેને “તે રોકે છે,” કળીઓનું “અંકુરણ” ત્યારે શરૂ થશે જ્યારે વરસાદ “માપમાં” હશે. “રોકે છે” નો અર્થ સંયમિત રાખે છે. જ્યારે પ્રકાશિતવાક્યના સાતમા અધ્યાયના ચાર દૂતો દ્વારા ચાર પવનો સંયમિત રાખવામાં આવે છે, ત્યારે એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારના મુદ્રણની શરૂઆત થાય છે. તે સમયે પાછલો વરસાદ સંયમપૂર્વક “છાંટવા” માંડે છે, કારણ કે આ પદમાં “માપ” શબ્દનો અર્થ સંયમ છે. એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારના મુદ્રણના સમયગાળાના આરંભે પાછલો વરસાદ માપમાં હોય છે, અને સમયગાળાના અંતે તે અમાપ હોય છે.

> “The great outpouring of the Spirit of God, which lightens the whole earth with his glory, will not come until we have an enlightened people, that know by experience what it means to be laborers together with God. When we have entire, whole-hearted consecration to the service of Christ, God will recognize the fact by an outpouring of his Spirit without measure; but this will not be while the largest portion of the church are not laborers together with God. God cannot pour out his Spirit when selfishness and self-indulgence are so manifest; when a spirit prevails that, if put into words, would express that answer of Cain,—‘Am I my brother’s keeper?’ If the truth for this time, if the signs that are thickening on every hand, that testify that the end of all things is at hand, are not-sufficient to arouse the sleeping energy of those who profess to know the truth, then darkness proportionate to the light which has been shining will overtake these souls. There is not the semblance of an excuse for their indifference that they will be able to present to God in the great day of final reckoning. There will be no reason to offer as to why they did not live and walk and work in the light of the sacred truth of the word of God, and thus reveal to a sin-darkened world, through their conduct, their sympathy, and their zeal, that the power and reality of the gospel could not be controverted.” Review and Herald, July 21, 1896.

> “દેવના આત્માનો તે મહાન ઢોળાવો, જે પોતાની મહિમાથી સમગ્ર પૃથ્વીને પ્રકાશિત કરે છે, ત્યાં સુધી આવશે નહીં જ્યાં સુધી અમારી પાસે એવો પ્રકાશિત જનસમૂહ ન હોય, જે અનુભવથી જાણે કે દેવ સાથે સહકાર્યકર થવાનું શું અર્થ છે. જ્યારે ખ્રિસ્તની સેવા માટે અમારી સંપૂર્ણ, સમગ્રહૃદયી સમર્પણતા હશે, ત્યારે દેવ પોતાની આત્માનો અપરિમિત ઢોળાવો કરીને આ હકીકતને માન્યતા આપશે; પરંતુ એવું ત્યારે નહીં બને જ્યારે કલીસિયાનો મોટાભાગ દેવ સાથે સહકાર્યકર ન હોય. જ્યાં સ્વાર્થ અને આત્મસુખાસક્તિ એટલી સ્પષ્ટપણે પ્રગટ હોય, જ્યાં એવો સ્વભાવ પ્રબળ હોય કે, જો તેને શબ્દોમાં વ્યક્ત કરવામાં આવે, તો તે કૈનની આ પ્રતિક્રિયા વ્યક્ત કરે,—‘શું હું મારા ભાઈનો રખેવાળ છું?’—ત્યાં દેવ પોતાનો આત્મા ઢોળી શકતા નથી. જો આ સમય માટેનું સત્ય, જો દરેક બાજુ ઘનતા પામતાં એવા ચિહ્નો, જે સાક્ષી આપે છે કે સર્વ વસ્તુઓનો અંત નજીક છે, સત્યને જાણવાનો દાવો કરનારાઓની સૂતી શક્તિઓને જાગૃત કરવા માટે પૂરતા ન હોય, તો જે પ્રકાશ તેજ પાથરી રહ્યો છે તેના પ્રમાણમાં અંધકાર આ આત્માઓને આચ્છાદિત કરી લેશે. તેમના ઉદાસીનતા માટે એવો કોઈ બહાનાનો દેખાવ પણ નથી જે તેઓ અંતિમ હિસાબના મહાન દિવસે દેવ સમક્ષ રજૂ કરી શકશે. તેમણે દેવના વચનના પવિત્ર સત્યના પ્રકાશમાં કેમ જીવ્યા નહીં, ચાલ્યા નહીં, અને કાર્ય કર્યું નહીં, અને આ રીતે પોતાના વર્તન, પોતાની સહાનુભૂતિ, અને પોતાના ઉત્સાહ દ્વારા, પાપથી અંધકારમય બનેલી દુનિયા સમક્ષ કેવી રીતે પ્રગટ કર્યું નહીં કે સુસમાચારની શક્તિ અને વાસ્તવિકતાનું ખંડન થઈ શકતું નથી,—તે માટે રજૂ કરવા યોગ્ય કોઈ કારણ રહેશે નહીં.” Review and Herald, July 21, 1896.

The testing period of the latter rain and sealing of the one hundred and forty-four thousand begins with the measuring of the outpouring of the Holy Spirit for the wheat and tares have reached the time of the harvest. The rain brings both classes to maturity, then at the end of the testing period the wheat and tares are separated, and the wheat will then “know by experience what it means to be laborers together with God” They will then “have entire, whole-hearted consecration to the service of Christ, God will recognize the fact by an outpouring of his Spirit without measure.”

પાછલા વરસાદ અને એક લાખ ચુમાલીસ હજારનાં મુદ્રણનો પરીક્ષાનો સમય પવિત્ર આત્માના ઢોળાવના માપનથી આરંભે છે, કારણ કે ઘઉં અને તણિયા લણણીના સમય સુધી પહોંચી ગયા છે. વરસાદ બંને વર્ગોને પરિપક્વતાએ પહોંચાડે છે; ત્યારબાદ પરીક્ષાના સમયના અંતે ઘઉં અને તણિયા અલગ કરવામાં આવશે, અને ત્યારે ઘઉં “અનુભવ દ્વારા જાણી લેશે કે દેવ સાથે સહકાર્યકર હોવાનો અર્થ શું છે.” ત્યારબાદ તેઓમાં “ખ્રિસ્તની સેવામાં સંપૂર્ણ, સમગ્ર-હૃદયપૂર્વકની અર્પિતતા હશે; અને દેવ આ હકીકતને પોતાના આત્માના અપરિમિત ઢોળાવ દ્વારા માન્ય કરશે.”

The “day of the rough east wind” arrived on September 11, 2001, and Habakkuk’s debate over the counterfeit peace and safety message of the latter rain message, as opposed to the message identifying the day of God’s vengeance, began. At that point the plants, both wheat and tares began to bud and bring forth the fruit they would manifest at the judgment of the soon-coming Sunday law.

“કઠોર પૂર્વીય પવનના દિવસે” 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ આગમન કર્યું, અને દેવના પ્રતિશોધના દિવસને ઓળખાવતો સંદેશાના વિરોધમાં, અંતિમ વરસાદના સંદેશના ખોટા શાંતિ અને સલામતીના સંદેશ વિષે હબક્કૂકનો વિવાદ શરૂ થયો. તે સમયે છોડો—ઘઉં અને નીંદણ બન્ને—કળી કાઢવા અને તે ફળ લાવવા લાગ્યા, જે તેઓ ટૂંક સમયમાં આવનારા રવિવારના કાયદાના ન્યાય સમયે પ્રગટ કરશે.

> “Again, these parables teach that there is to be no probation after the judgment. When the work of the gospel is completed, there immediately follows the separation between the good and the evil, and the destiny of each class is forever fixed.” Christ’s Object Lessons, 123.

> “ફરીથી, આ દૃષ્ટાંતોએ શીખવ્યું છે કે ન્યાય પછી કોઈ પરીક્ષણકાળ રહેવાનો નથી. જ્યારે સુવાર્તાનું કાર્ય પૂર્ણ થાય છે, ત્યારે તરત જ સારા અને દૂષ્ટ વચ્ચેનું વિભાજન અનુસરશે, અને દરેક વર્ગનું ભાગ્ય સદાકાળ માટે નિશ્ચિત થઈ જશે.” Christ’s Object Lessons, 123.

One class bows to the sun in Ezekiel chapter eight, and the other receives the seal of God in Ezekiel chapter nine. In Luke chapter twenty-one, Christ is identifying the one hundred and forty-four thousand, and He sets forth a sign that marks the final generation of earth’s history. He identified the sign that Christians must recognize in order to flee the destruction of Jerusalem.

એક વર્ગ એઝીકિયલ અધ્યાય આઠમાં સૂર્યને નમે છે, અને બીજો એઝીકિયલ અધ્યાય નવમાં દેવની મુદ્રા ગ્રહણ કરે છે. લૂક અધ્યાય એકવીસમાં, ખ્રિસ્ત એક લાખ ચુંમાલીસ હજારની ઓળખ આપે છે, અને તે એવો એક ચિહ્ન રજૂ કરે છે જે પૃથ્વીના ઇતિહાસની અંતિમ પેઢીને ચિહ્નિત કરે છે. તેણે તે ચિહ્નની ઓળખ આપી જે યેરૂશાલેમના વિનાશથી પલાયન કરવા માટે ખ્રિસ્તીઓએ ઓળખવું આવશ્યક હતું.

> And when ye shall see Jerusalem compassed with armies, then know that the desolation thereof is nigh. Then let them which are in Judaea flee to the mountains; and let them which are in the midst of it depart out; and let not them that are in the countries enter thereinto. For these be the days of vengeance, that all things which are written may be fulfilled. Luke 21:20–22.

> અને જ્યારે તમે યરુશાલેમને સૈન્યોથી ઘેરાયેલું જુઓ, ત્યારે જાણો કે તેનું ઉજાડ થવું નજીક આવ્યું છે. ત્યારે જે લોકો યહૂદિયામાં હોય તેઓ પર્વતો તરફ ભાગી જાય; અને જે લોકો તેના મધ્યમાં હોય તેઓ બહાર નીકળી જાય; અને જે લોકો ગ્રામ્ય પ્રદેશોમાં હોય તેઓ તેમાં પ્રવેશ ન કરે. કારણ કે આ બદલો લેવાના દિવસો છે, જેથી જે કંઈ લખાયેલું છે તે બધું પૂર્ણ થાય. લૂક 21:20–22.

Jesus identified, “line upon line,” more prophetic characteristics of the sign, for His words are recorded not only by Luke, but also by Matthew and Mark.

ઈસુએ “લાઇન ઉપર લાઇન” તરીકે, તે ચિહ્નની વધુ ભવિષ્યવાણીય લાક્ષણિકતાઓ દર્શાવી, કારણ કે તેમના શબ્દો માત્ર લૂકાએ જ નહીં, પરંતુ મથિ અને માર્કે પણ નોંધ્યા છે।

> And this gospel of the kingdom shall be preached in all the world for a witness unto all nations; and then shall the end come. When ye therefore shall see the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, stand in the holy place, (whoso readeth, let him understand:) Then let them which be in Judaea flee into the mountains. Matthew 24:14–16.

> અને રાજ્યનું આ સુસમાચાર સર્વ જગતમાં સર્વ જાતિઓને સાક્ષીરૂપે પ્રચારવામાં આવશે; અને ત્યાર પછી અંત આવશે. તેથી જ્યારે તમે તે ઉજ્જડતાની ઘૃણાસ્પદ વસ્તુને, જેના વિષે દાનિયેલ પ્રભુવક્તાએ કહ્યું છે, પવિત્ર સ્થાને ઊભેલી જોશો, (જે વાંચે, તે સમજે:) ત્યારે જે યહૂદિયામાં હોય તેઓ પર્વતોમાં ભાગી જાય. મથિ 24:14–16.

> And the gospel must first be published among all nations. But when they shall lead you, and deliver you up, take no thought beforehand what ye shall speak, neither do ye premeditate: but whatsoever shall be given you in that hour, that speak ye: for it is not ye that speak, but the Holy Ghost. Now the brother shall betray the brother to death, and the father the son; and children shall rise up against their parents, and shall cause them to be put to death. And ye shall be hated of all men for my name’s sake: but he that shall endure unto the end, the same shall be saved. But when ye shall see the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, standing where it ought not, (let him that readeth understand,) then let them that be in Judaea flee to the mountains. Mark 13:10–14.

> અને સુસમાચાર સર્વ પ્રથમ સર્વ જાતિઓમાં પ્રચારીત થવો જોઈએ. પરંતુ જ્યારે તેઓ તમને પકડીને સોંપી દેશે, ત્યારે તમે શું બોલશો તેની અગાઉથી ચિંતા ન કરશો, અને પૂર્વે મનમાં વિચાર પણ ન કરશો; પરંતુ તે ઘડીએ તમને જે આપવામાં આવે, તે જ બોલશો; કારણ કે બોલનાર તમે નથી, પરંતુ પવિત્ર આત્મા છે. હવે ભાઈ ભાઈને મરણ માટે દગો આપશે, અને પિતા પુત્રને; અને સંતાનો પોતાના માતાપિતાના વિરોધમાં ઊભા થશે અને તેમને મરણદંડ અપાવશે. અને મારા નામના કારણે તમે સર્વના દ્વેષના પાત્ર બનશો; પરંતુ જે અંત સુધી ધીરજ રાખશે, તે જ ઉદ્ધાર પામશે. પરંતુ જ્યારે તમે નિર્જનતાની ઘૃણાસ્પદ વસ્તુને, જેની વાત દાનિયેલ ભવિષ્યવક્તાએ કરી છે, જ્યાં તેને ઊભું ન રહેવું જોઈએ ત્યાં ઊભેલી જુઓ, (જે વાંચે તે સમજે,) ત્યારે જે યહૂદિયામાં હોય તેઓ પર્વતો તરફ ભાગી જાય. માર્ક 13:10–14.

Before the seven last plagues, which is the final and perfect fulfillment of the “days of vengeance,” is accomplished upon two classes the gospel of the kingdom must be preached and published among all nations. The gospel message is given to the nations at the soon-coming Sunday law in the United States, when the one hundred and forty-four thousand are lifted up as an ensign. The “days of vengeance” represents the period of the Executive Judgment of the whore of Babylon, which begins with the Sunday law in the United States and ends when Michael stands up and human probation closes, and the wrath of God is poured out in the seven last plagues.

અંતિમ સાત મહામારીઓ, જે “પ્રતિશોધના દિવસો”ની અંતિમ અને પરિપૂર્ણ પૂર્ણતા છે, તે બે વર્ગો પર પૂર્ણ થાય તે પહેલાં, રાજ્યનું સુસમાચાર સર્વ જાતિઓમાં પ્રગટ અને પ્રચારિત થવું આવશ્યક છે. સુસમાચારનો સંદેશ રાષ્ટ્રોને સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકામાં જલ્દી આવનારા રવિવાર કાયદાના સમયે આપવામાં આવે છે, જ્યારે એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારને ધ્વજચિહ્ન તરીકે ઊંચા કરવામાં આવે છે. “પ્રતિશોધના દિવસો” બેબેલોનની વ્યભિચારિણી પર કાર્યકારી ન્યાયના સમયગાળાને દર્શાવે છે, જેનો આરંભ સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકામાં રવિવાર કાયદાથી થાય છે અને જેનો અંત ત્યારે થાય છે જ્યારે મીખાયેલ ઊભો થાય છે, માનવીય પરીક્ષાકાળ પૂર્ણ થાય છે, અને ઈશ્વરનો કોપ અંતિમ સાત મહામારીઓમાં ઢોળવામાં આવે છે.

The period of time is the “hour” which Mark identifies, and the “hour” of the “great earthquake,” and the “hour” the ten kings agree to give their seventh kingdom unto the papacy. When the last soul has accepted the gospel that is published to all nations, probation closes, and God’s wrath is poured out without mercy. That period begins with the gospel being proclaimed to all nations as the ensign is lifted up, and ends when the last person responds to the gospel message proclaimed and preached and published by the ensign. That period of time is the “days of vengeance.”

સમયનો એ અવધિ એ “કલાક” છે જેને માર્ક ઓળખાવે છે, અને “મહાન ભૂકંપ”નો “કલાક,” અને એ “કલાક” પણ છે જ્યારે દસ રાજાઓ તેમનું સાતમું રાજ્ય પાપાસત્તાને અર્પણ કરવા સંમત થાય છે. જ્યારે અંતિમ આત્માએ સર્વ જાતિઓને પ્રસિદ્ધ કરાયેલા સુસમાચારને સ્વીકારી લીધેલો હોય છે, ત્યારે કૃપાકાળ સમાપ્ત થાય છે, અને દેવનો ક્રોધ દયા વિના વરસાડવામાં આવે છે. એ અવધિનો આરંભ ત્યારે થાય છે જ્યારે ધ્વજ ઊંચો કરવામાં આવે છે અને સુસમાચાર સર્વ જાતિઓને જાહેર કરવામાં આવે છે, અને તેનો અંત ત્યારે થાય છે જ્યારે અંતિમ વ્યક્તિ ધ્વજ દ્વારા જાહેર કરાયેલા, પ્રચારિત થયેલા અને પ્રસિદ્ધ કરાયેલા સુસમાચારના સંદેશને પ્રતિસાદ આપે છે. સમયનો એ અવધિ “પ્રતિશોધના દિવસો” છે.

In Luke, chapter twenty-one, Jesus is pinpointing that history, for He is identifying the final generation, that will not die before His second coming. He identifies a sign, which is represented as the abomination of desolation spoken of by Daniel the prophet. The sign is when the abomination of desolation stands in the “holy place,” and when it is “standing where it ought not,” which is also when Jerusalem is “compassed with armies.”

લૂકના એકવીસમા અધ્યાયમાં, યેશુ તે ઇતિહાસના બિંદુને ચોક્કસપણે નિર્દેશ કરે છે, કારણ કે તે અંતિમ પેઢીની ઓળખ કરી રહ્યા છે, જે તેમના બીજા આગમન પહેલાં મરશે નહીં. તે એક નિશાની દર્શાવે છે, જે ભવિષ્યવક્તા દાનિયેલ દ્વારા કહેવામાં આવેલી વિનાશક ઘૃણાસ્પદ વસ્તુ તરીકે રજૂ થાય છે. તે નિશાની ત્યારે છે, જ્યારે તે વિનાશક ઘૃણાસ્પદ વસ્તુ “પવિત્ર સ્થાનમાં” ઊભી હોય, અને જ્યારે તે “જ્યાં ઊભી રહેવી ન જોઈએ ત્યાં” ઊભી હોય, જે તે સમય પણ છે જ્યારે યરુશાલેમ “સૈન્યોથી ઘેરાયેલું” હોય છે.

When Jerusalem was compassed by armies in the year 66 by Cestius, the Christians in Jerusalem fled the city, and Sister White identifies that not one Christian died during the destruction that ultimately ended in the year 70. Cestius initiated a siege, and then withdrew for apparently unknown reasons, and the Christians in the city fled in agreement with the warning associated with the sign. In the year 70 Titus completed the destruction by once again instituting a siege. The siege of Cestius was the beginning of what is called the First Jewish-Roman War, and the siege and destruction accomplished by Titus was the end of the First Jewish-Roman War.

જ્યારે ઈ.સ. 66માં સેસ્ટિયસ દ્વારા યેરૂશાલેમ સેનાઓથી ઘેરાઈ ગયું, ત્યારે યેરૂશાલેમના ખ્રિસ્તીઓ શહેરમાંથી ભાગી ગયા; અને સિસ્ટર વ્હાઇટ દર્શાવે છે કે જે વિનાશનું અંતે ઈ.સ. 70માં સમાપન થયું, તેમાં એકપણ ખ્રિસ્તી મૃત્યુ પામ્યો નહોતો. સેસ્ટિયસે ઘેરાવની શરૂઆત કરી, અને પછી દેખીતી રીતે અજ્ઞાત કારણોસર પાછો ખેંચાઈ ગયો; અને શહેરના ખ્રિસ્તીઓ તે ચિહ્ન સાથે સંકળાયેલી ચેતવણી અનુસાર ભાગી ગયા. ઈ.સ. 70માં ટાઈટસે ફરી એકવાર ઘેરાવ સ્થાપિત કરીને વિનાશને પૂર્ણ કર્યો. સેસ્ટિયસનો ઘેરાવ જેને પ્રથમ યહૂદી-રોમન યુદ્ધ કહેવામાં આવે છે તેની શરૂઆત હતો, અને ટાઈટસે પૂર્ણ કરેલો ઘેરાવ અને વિનાશ પ્રથમ યહૂદી-રોમન યુદ્ધનો અંત હતો.

The entire history lasted three and a half years, began and ended with a siege, and the beginning contained a sign for God’s people. That history was identified as the days of God’s vengeance by Christ, which was a specific element that He was to identify in His ministry. Those days represent the executive judgment upon the whore of Rome that begins at the soon-coming Sunday law, and ends when human probation closes. At the beginning of the executive judgment of the whore of Babylon, the one hundred and forty-four thousand are lifted up as an ensign, which is a sign. When God’s other flock see the sign, they are to flee out of Babylon, whose destruction was typified by the destruction of Jerusalem.

સમગ્ર ઇતિહાસ સાડા ત્રણ વર્ષ સુધી ચાલ્યો, ઘેરાબંધીથી શરૂ થયો અને ઘેરાબંધીથી જ પૂર્ણ થયો, અને તેની શરૂઆતમાં ઈશ્વરના લોકો માટે એક ચિહ્ન સમાયેલું હતું. ખ્રિસ્તે તે ઇતિહાસને ઈશ્વરના પ્રતિશોધના દિવસો તરીકે ઓળખાવ્યો હતો, જે તેમની સેવા-કાર્યમાં તેઓએ ઓળખાવવાનો એક વિશિષ્ટ તત્વ હતો. તે દિવસો રોમની વ્યભિચારિણિ ઉપરના કાર્યકારી ન્યાયનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે ટૂંક સમયમાં આવનારા રવિવારના કાનૂનથી શરૂ થાય છે અને માનવીય પરીક્ષાકાળ બંધ થાય ત્યારે સમાપ્ત થાય છે. બેબિલોનની વ્યભિચારિણિ ઉપરના કાર્યકારી ન્યાયની શરૂઆતમાં, એક લાખ ચુંમાલીસ હજારને ધ્વજરૂપે ઊંચા કરવામાં આવે છે, જે એક ચિહ્ન છે. જ્યારે ઈશ્વરના બીજા ઝુંડ તે ચિહ્નને જુએ છે, ત્યારે તેઓએ બેબિલોનમાંથી ભાગી નીકળવું છે, જેના વિનાશનું પૂર્વરૂપ યરુશાલેમના વિનાશ દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યું હતું.

We will continue to consider Luke chapter twenty-one in the next article.

આગામી લેખમાં આપણે લૂકના એકવીસમો અધ્યાય પર વિચાર ચાલુ રાખીશું.

Back to Articles