Article

# The Book of Daniel - Number Seventy-Eight

દાનિયેલનું પુસ્તક - અઠોતેરમું પ્રકરણ

Unveiling the Four Abominations: The Historical Parallel of Rebellion in Laodicean Adventism

ચાર ઘૃણાસ્પદ બાબતોનું અનાવરણ: લાઓદિકેયન એડવેન્ટિઝમમાં બળવાના ઐતિહાસિક સમાનાંતર

Author

Jeff Pippenger

Published

February 11, 2024

Formats

PDF
Word

The history of the Amorites is employed to illustrate the time when God’s wrath is executed against Laodicean Adventism. Sister White identifies that God’s timing for executing His punishment is the same in the last days when the one hundred and forty-four thousand are sealed, as it was when God brought his wrath upon the Amorites. She states, “Although” the nation of the Amorites “was conspicuous because of its idolatry and corruption, it had not yet filled up the cup of its iniquity . . . The compassionate Creator was willing to bear with their iniquity until the fourth generation. Then, if no change was seen for the better, His judgments were to fall upon them. With unerring accuracy the Infinite One still keeps an account with all nations. While His mercy is tendered with calls to repentance, this account will remain open; but when the figures reach a certain amount which God has fixed, the ministry of His wrath commences. The account is closed. Divine patience ceases.”

અમોરીઓનો ઇતિહાસ તે સમયને દર્શાવવા માટે ઉપયોગમાં લેવાયો છે જ્યારે દેવનો ક્રોધ લાઓદિકેયન એડ્વેન્ટિઝમ વિરુદ્ધ અમલમાં મૂકવામાં આવે છે. સિસ્ટર વ્હાઇટ ઓળખાવે છે કે દેવ પોતાની શિક્ષાનો અમલ કરે છે તે માટેનો દેવનો સમય અંતિમ દિવસોમાં, જ્યારે એક લાખ ચુમ્માલીસ હજાર પર મુદ્રાંકન થાય છે, એ જ છે જેવો ત્યારે હતો જ્યારે દેવે અમોરીઓ ઉપર પોતાનો ક્રોધ વરસાવ્યો હતો. તે કહે છે, “જોકે” અમોરીઓનું રાષ્ટ્ર “તેની મૂર્તિપૂજા અને ભ્રષ્ટતાને કારણે વિશેષપણે પ્રખ્યાત હતું, છતાં તેણે હજી સુધી પોતાના અપરાધનો પ્યાલો ભર્યો ન હતો... કરુણાસભર સર્જનહાર તેમની અનીતિને ચોથી પેઢી સુધી સહન કરવા ઇચ્છુક હતો. પછી, જો સુધારાની દિશામાં કોઈ ફેરફાર જોવા ન મળે, તો તેની ન્યાયદંડની ઘાત તેમના ઉપર પડવાની હતી. અચૂક ચોકસાઈ સાથે અનંત દેવ હજુ પણ તમામ રાષ્ટ્રો સાથેનો હિસાબ રાખે છે. જ્યારે તેની દયા પશ્ચાત્તાપના આહ્વાનો સાથે પ્રસ્તુત કરવામાં આવે છે, ત્યારે આ હિસાબ ખુલ્લો રહેશે; પરંતુ જ્યારે આંકડા દેવ દ્વારા નક્કી કરાયેલ એક નિશ્ચિત પરિમાણ સુધી પહોંચે છે, ત્યારે તેના ક્રોધની સેવા શરૂ થાય છે. હિસાબ બંધ કરવામાં આવે છે. દૈવી ધીરજ સમાપ્ત થાય છે.”

Sister White clearly associates the ministry of God’s wrath against Laodicean Adventism during Ezekiel’s illustration of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, as commencing when their cup of iniquity is filled, and the cup reaches its fulness in the fourth generation. All of this information is set forth in the context of the vision that began in chapter eight, which illustrates four escalating abominations.

સિસ્ટર વ્હાઇટ એઝીકિયલ દ્વારા એક લાખ ચુમાલીસ હજારના મુદ્રણના દૃષ્ટાંત દરમ્યાન લાઓદિકેયન એડ્વેન્ટિઝમ વિરુદ્ધ દેવના કોપની સેવા સાથે સ્પષ્ટ રીતે સંકળાવે છે, અને દર્શાવે છે કે તે ત્યારે આરંભે છે જ્યારે તેમના અધર્મનો પ્યાલો ભરાઈ જાય છે; અને તે પ્યાલો ચોથી પેઢીમાં પોતાની પૂર્ણતા સુધી પહોંચે છે. આ બધી માહિતી અધ્યાય આઠમાં શરૂ થયેલા દર્શનના સંદર્ભમાં રજૂ કરવામાં આવી છે, જે વધતી જતી ચાર ઘૃણાસ્પદ બાબતોનું દૃશ્યદર્શન કરે છે.

> Then said he unto me, Son of man, lift up thine eyes now the way toward the north. So I lifted up mine eyes the way toward the north, and behold northward at the gate of the altar this image of jealousy in the entry. He said furthermore unto me, Son of man, seest thou what they do? even the great abominations that the house of Israel committeth here, that I should go far off from my sanctuary? but turn thee yet again, and thou shalt see greater abominations. And he brought me to the door of the court; and when I looked, behold a hole in the wall. Then said he unto me, Son of man, dig now in the wall: and when I had digged in the wall, behold a door. And he said unto me, Go in, and behold the wicked abominations that they do here. So I went in and saw; and behold every form of creeping things, and abominable beasts, and all the idols of the house of Israel, pourtrayed upon the wall round about. And there stood before them seventy men of the ancients of the house of Israel, and in the midst of them stood Jaazaniah the son of Shaphan, with every man his censer in his hand; and a thick cloud of incense went up. Then said he unto me, Son of man, hast thou seen what the ancients of the house of Israel do in the dark, every man in the chambers of his imagery? for they say, The Lord seeth us not; the Lord hath forsaken the earth. He said also unto me, Turn thee yet again, and thou shalt see greater abominations that they do. Then he brought me to the door of the gate of the Lord’s house which was toward the north; and, behold, there sat women weeping for Tammuz.

> પછી તેમણે મને કહ્યું, “હે મનુષ્યપુત્ર, હવે તારી આંખો ઉત્તર દિશાની તરફ ઉઠાવ.” તેથી મેં મારી આંખો ઉત્તર દિશાની તરફ ઉઠાવી; અને જોયું કે વેદીની ફાટકના પ્રવેશદ્વારે, ઉત્તર તરફ, ઈર્ષ્યાની આ મૂર્તિ ઊભી હતી. ત્યારબાદ તેમણે મને કહ્યું, “હે મનુષ્યપુત્ર, શું તું જુએ છે કે તેઓ શું કરે છે? એટલે કે, ઇઝરાયલનું ઘર અહીં જે મહાન ઘૃણાસ્પદ કર્મો કરે છે, જેથી હું મારા પવિત્રસ્થાનથી દૂર જાઉં? પરંતુ તું ફરીને જો, તો તને એથીયે મોટા ઘૃણાસ્પદ કર્મો દેખાશે.” પછી તેમણે મને આંગણાના દ્વાર સુધી લાવ્યો; અને જ્યારે મેં જોયું, ત્યારે ભીંતમાં એક છિદ્ર દેખાયું. ત્યારબાદ તેમણે મને કહ્યું, “હે મનુષ્યપુત્ર, હવે ભીંતમાં ખોદ.” તેથી જ્યારે મેં ભીંતમાં ખોદ્યું, ત્યારે જુઓ, એક દ્વાર દેખાયું. અને તેમણે મને કહ્યું, “અંદર જા, અને અહીં તેઓ જે દુષ્ટ ઘૃણાસ્પદ કર્મો કરે છે તે જો.” તેથી હું અંદર ગયો અને મેં જોયું; અને જુઓ, સર્વ પ્રકારનાં સરિસૃપો, ઘૃણાસ્પદ પશુઓ, અને ઇઝરાયલના ઘરના સર્વ મૂર્તિઓ, ભીંતની ચારે બાજુ આંકેલાં હતાં. અને તેમની સમક્ષ ઇઝરાયલના ઘરના વડીલોમાંથી સિત્તેર પુરુષો ઊભા હતા, અને તેમના મધ્યમાં શાફાનનો પુત્ર યાઝાન્યાહ ઊભો હતો; અને દરેક મનુષ્યના હાથમાં પોતાની ધૂપદાની હતી; અને ધૂપના ઘનઘોર વાદળ ઉપર ઊઠતા હતા. પછી તેમણે મને કહ્યું, “હે મનુષ્યપુત્ર, શું તું જોયું કે ઇઝરાયલના ઘરના વડીલો અંધકારમાં શું કરે છે, દરેક મનુષ્ય પોતાના ચિત્રાલયના ઓરડાઓમાં? કેમ કે તેઓ કહે છે, ‘યહોવા અમને જોતો નથી; યહોવાએ પૃથ્વીનો ત્યાગ કર્યો છે.’” તેમણે મને વધુમાં કહ્યું, “તું ફરીને જો, તો તેઓ જે એથીયે મોટા ઘૃણાસ્પદ કર્મો કરે છે તે તું જોશે.” પછી તેમણે મને યહોવાના ભવનના તે ફાટકના દ્વાર સુધી લાવ્યો જે ઉત્તર તરફ હતું; અને જુઓ, ત્યાં સ્ત્રીઓ તમ્મૂઝ માટે રડી રહી હતી.

> Then said he unto me, Hast thou seen this, O son of man? turn thee yet again, and thou shalt see greater abominations than these. And he brought me into the inner court of the Lord’s house, and, behold, at the door of the temple of the Lord, between the porch and the altar, were about five and twenty men, with their backs toward the temple of the Lord, and their faces toward the east; and they worshipped the sun toward the east. Then he said unto me, Hast thou seen this, O son of man? Is it a light thing to the house of Judah that they commit the abominations which they commit here? for they have filled the land with violence, and have returned to provoke me to anger: and, lo, they put the branch to their nose. Therefore will I also deal in fury: mine eye shall not spare, neither will I have pity: and though they cry in mine ears with a loud voice, yet will I not hear them. Ezekiel 8:5–18.

> પછી તેણે મને કહ્યું, “હે મનુષ્યપુત્ર, શું તું આ જોયું? હજી ફરીને જો, અને તું આથી પણ વધુ મહાન ઘૃણાસ્પદ કૃત્યો જોશે.” પછી તેણે મને યહોવાના ભવનના આંતરિક પ્રાંગણમાં લાવ્યો; અને જો, યહોવાના મંદિરના દ્વાર પાસે, મંડપ અને વેદી વચ્ચે, આશરે પચ્ચીસ પુરુષો હતા, તેમની પીઠ યહોવાના મંદિર તરફ હતી અને તેમના મુખ પૂર્વ તરફ હતા; અને તેઓ પૂર્વ તરફ સૂર્યને નમન કરતાં હતાં. પછી તેણે મને કહ્યું, “હે મનુષ્યપુત્ર, શું તું આ જોયું? શું યહૂદાના ઘરાણાં માટે અહીં તેઓ જે ઘૃણાસ્પદ કૃત્યો કરે છે તે તુચ્છ વાત છે? કારણ કે તેમણે દેશને હિંસાથી ભર્યો છે, અને ફરી આવીને મને ક્રોધિત કર્યો છે; અને જો, તેઓ ડાળીને પોતાની નાસિકા સુધી લાવે છે. તેથી હું પણ કોપમાં વર્તીશ; મારી આંખ દયા નહીં કરે, અને હું કરુણા પણ નહીં રાખું; અને ભલે તેઓ ઊંચા અવાજે મારા કાનમાં પોકારે, તો પણ હું તેમની સાંભળિશ નહીં.” યહેજ્કેલ 8:5–18.

After Ezekiel was shown the first abomination of the setting up of the image of jealousy at the entry of the gate of the altar, he is informed that he will be shown even greater abominations than the image of jealousy. The second abomination is represented by the secret chambers, where the leadership, represented as the ancient men, are offering prayer, represented by incense, and proclaiming that the Lord has forsaken the earth and does not see them. But Ezekiel is informed that he will see even greater abominations than these.

એઝેકિએલને જ્યારે પ્રથમ ઘૃણાસ્પદ કાર્ય તરીકે વેદીની ફાટકના પ્રવેશદ્વારે ઈર્ષ્યાની પ્રતિમા સ્થાપિત કરાતી બતાવવામાં આવી, ત્યારે તેને જણાવવામાં આવ્યું કે તેને ઈર્ષ્યાની પ્રતિમા કરતાં પણ વધુ મહાન ઘૃણાસ્પદ કાર્યો બતાવવામાં આવશે. બીજું ઘૃણાસ્પદ કાર્ય ગુપ્ત કોઠારીઓ દ્વારા દર્શાવવામાં આવે છે, જ્યાં આગેવાની, જે પ્રાચીન પુરુષો તરીકે પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, ધૂપ દ્વારા પ્રતીકિત પ્રાર્થના અર્પણ કરે છે અને જાહેરાત કરે છે કે પ્રભુએ પૃથ્વીને તજી દીધી છે અને તેઓને જોતો નથી. પરંતુ એઝેકિએલને જાણ કરવામાં આવે છે કે તે આ કરતાં પણ વધુ મહાન ઘૃણાસ્પદ કાર્યો જોશે.

The third abomination is represented by “women weeping for Tammuz,” but there is still a greater abomination than that, for the fourth abomination identifies a leadership of twenty-five men worshipping the sun, with the backs toward the temple.

ત્રીજું ઘૃણાસ્પદ કાર્ય “સ્ત્રીઓ તામ્મૂઝ માટે રડતી હતી” દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યું છે; પરંતુ તેનાથી પણ વધુ મહાન એક ઘૃણાસ્પદ કાર્ય હજુ છે, કારણ કે ચોથું ઘૃણાસ્પદ કાર્ય પચ્ચીસ પુરુષોના એવા નેતૃત્વને ઓળખાવે છે, જે મંદિર તરફ પીઠ કરીને સૂર્યની ઉપાસના કરતા હતા.

In the fourth abomination the pronouncement is made that “the ancient men,” “have filled the land with violence, and have returned to provoke me to anger: and, lo, they put the branch to their nose.” The “day of provocation” is the day when God’s ministry of wrath begins, as it did with ancient Israel when they rejected the message of Joshua and Caleb concerning the Promised Land. The rejection of the sealing message marks when the cup of iniquity is full for Jerusalem. Joshua and Caleb represent the little company, who are the faithful few that are sighing and crying for the abominations in the church and in the land.

ચોથી ઘૃણાસ્પદ બાબતમાં આ જાહેરાત કરવામાં આવે છે કે “વૃદ્ધ પુરુષોએ” “દેશને હિંસાથી ભર્યો છે, અને મને ક્રોધિત કરવા માટે ફરી પાછા ફર્યા છે; અને, જો, તેઓ ડાળી પોતાની નાક સુધી લાવે છે.” “ઉત્તેજનાનો દિવસ” એ તે દિવસ છે જ્યારે દેવની ક્રોધસેવા આરંભ પામે છે, જેમ પ્રાચીન ઇઝરાયેલ સાથે થયું હતું જ્યારે તેમણે વચનબદ્ધ દેશ વિષે યહોશુઆ અને કાલેબના સંદેશને નામંજૂર કર્યો હતો. સીલ કરવાની સંદેશાની નામંજૂરી એ દર્શાવે છે કે યેરૂશાલેમ માટે અધર્મનો પ્યાલો પૂર્ણ થયો છે. યહોશુઆ અને કાલેબ નાની ટોળકીનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે વિશ્વાસુ થોડાં લોકો છે, જે ચર્ચમાં અને દેશમાં થતી ઘૃણાસ્પદ બાબતોને લીધે નિશ્વાસ કરે છે અને રડે છે.

> Then Moses and Aaron fell on their faces before all the assembly of the congregation of the children of Israel. And Joshua the son of Nun, and Caleb the son of Jephunneh, which were of them that searched the land, rent their clothes: And they spake unto all the company of the children of Israel, saying, The land, which we passed through to search it, is an exceeding good land. If the Lord delight in us, then he will bring us into this land, and give it us; a land which floweth with milk and honey. Only rebel not ye against the Lord, neither fear ye the people of the land; for they are bread for us: their defence is departed from them, and the Lord is with us: fear them not. But all the congregation bade stone them with stones. And the glory of the Lord appeared in the tabernacle of the congregation before all the children of Israel. And the Lord said unto Moses, How long will this people provoke me? and how long will it be ere they believe me, for all the signs which I have showed among them? I will smite them with the pestilence, and disinherit them, and will make of thee a greater nation and mightier than they. Numbers 14:5–12.

> ત્યારે મૂસા અને હારૂન ઇઝરાયલના સંતાનોની સભાની સમગ્ર મંડળી સમક્ષ મુખે પડી ગયા. અને નૂનનો પુત્ર યહોશુઆ અને યફુન્નેહનો પુત્ર કાલેબ, જેઓ દેશની ટહેલ કરવા ગયેલાઓમાંના હતા, તેમણે પોતાના વસ્ત્રો ફાડી નાખ્યા; અને તેમણે ઇઝરાયલના સંતાનોની સમગ્ર મંડળીને કહીને કહ્યું, “જે દેશની ટહેલ કરવા માટે અમે તેમાંમાંથી પસાર થયા હતા, તે અતિશય ઉત્તમ દેશ છે. જો યહોવા અમારાથી પ્રસન્ન હોય, તો તે અમને આ દેશમાં લઈ જશે અને તે અમને આપશે; એવો દેશ, જેમાં દૂધ અને મધ વહે છે. માત્ર યહોવા વિરુદ્ધ બળવો ન કરશો, અને દેશના લોકોને ડરશો પણ નહીં; કારણ કે તેઓ આપણાં માટે રોટલા સમાન છે; તેમનું રક્ષણ તેઓમાંથી દૂર થઈ ગયું છે, અને યહોવા આપણાં સાથે છે; તેમનો ભય ન રાખો.” પરંતુ સમગ્ર મંડળીએ તેમને પથ્થરમારો કરીને મારી નાખવા કહ્યું. ત્યારે યહોવાની મહિમા ઇઝરાયલના સર્વ સંતાનો સમક્ષ મુલાકાતમંડપમાં પ્રગટ થઈ. અને યહોવાએ મૂસાને કહ્યું, “આ પ્રજા કેટલો સમય સુધી મને ઉશ્કેરતી રહેશે? અને મેં તેમની વચ્ચે જે બધા ચિહ્નો દર્શાવ્યાં છે, તેમ છતાં તેઓ કેટલો સમય સુધી મારો વિશ્વાસ કરશે નહિ? હું તેમને મહામારીથી પ્રહાર કરીશ અને તેમને વારસામાંથી વંચિત કરી દઈશ; અને તારા દ્વારા હું તેમના કરતાં મોટી અને વધુ શક્તિશાળી જાતિ ઊભી કરીશ.” ગણના 14:5–12.

The “provocation” that was brought about by the rebels in Numbers, and also in Ezekiel is based upon the rebel’s refusal to acknowledge the “signs” that have been manifested. The “signs” that were rejected in the time of Moses, were the “signs” that typified the manifestation of the power of God in the history of the Millerites. Ancient Israel provoked God by rejecting the “signs” of the manifestation of his power in their foundational history. In the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, modern Israel also rejects (turns its back against) the very foundational history that was to be the “sign,” that would allow them to “recognize” the repetition of the history of the Midnight Cry which is repeated in the last days.

ગણતરીના પુસ્તકમાં તથા યહેઝ્કેલમાં દર્શાવાયેલ બંડખોરો દ્વારા ઉદ્ભવેલી “ઉત્તેજના” એ બંડખોરો દ્વારા પ્રગટ કરવામાં આવેલા “ચિહ્નો”ને સ્વીકારવાનો ઇનકાર કરવાના આધારે છે. મૂસા ના સમયમાં જે “ચિહ્નો” નકારી કાઢવામાં આવ્યા હતા, તે એવા “ચિહ્નો” હતા, જેઓ મિલરાઇટોના ઇતિહાસમાં દેવની શક્તિના પ્રગટીકરણનું પ્રતીકીકરણ કરતા હતા. પ્રાચીન ઇઝરાયલે પોતાના મૂળભૂત ઇતિહાસમાં તેની શક્તિના પ્રગટીકરણના “ચિહ્નો”ને નકારી કાઢીને દેવને ઉત્તેજિત કર્યો. એક લાખ ચુંમાલીસ હજારના મુદ્રાંકનના સમયમાં, આધુનિક ઇઝરાયલ પણ એ જ મૂળભૂત ઇતિહાસને નકારી કાઢે છે (તેની સામે પીઠ ફેરવે છે), જે તે “ચિહ્ન” બનવાનું હતું, જે તેમને અંતિમ દિવસોમાં પુનરાવર્તિત થતી મધ્યરાત્રિના પોકારની ઇતિહાસની પુનરાવૃત્તિને “ઓળખવા” દેવાનું હતું.

God allows the rebels to see the repetition of the manifestation of the power of God, for it was the repetition of the manifestation of the power of God that was not only the latter rain, but the truth that would have saved them if they would have been among those who loved the truth.

દેવ બળવાખોરોને દેવની શક્તિના પ્રગટ થવાના પુનરાવર્તનને જોવા દે છે, કારણ કે દેવની શક્તિના પ્રગટ થવાનું એ પુનરાવર્તન માત્ર પાછળનો વરસાદ જ નહોતું, પરંતુ એ સત્ય પણ હતું, જે તેમને બચાવ્યું હોત જો તેઓ સત્યને પ્રેમ કરનારાઓમાંના રહ્યા હોત.

The identification of the four abominations of Ezekiel eight as symbols of the four generations of Laodicean Adventism is part of the message that is unsealed by the Lion of the tribe of Judah in the last days. The first generation began at the rebellion of 1863, and twenty-five years later in 1888, the rebellion that marked the beginning of the second generation with the symbol of secret chambers arrived. Thirty-one years later, in 1919, the publication of the book by W. W. Prescott titled, The Doctrine of Christ, marked the beginning of the third generation, which Ezekiel had represented as women weeping for Tammuz. Thirty-eight years after that, in 1957, with the publication of the book, Questions on Doctrine, the fourth generation arrived that identifies the time when the rebels will turn against the sealing message that arises from the east, and worship the sun.

હિજકેલ આઠની ચાર ઘૃણાસ્પદ બાબતોને લાઉદીકેયન એડվեն્ટિઝમની ચાર પેઢીઓના પ્રતીકો તરીકે ઓળખવું એ તે સંદેશાનો ભાગ છે, જે છેલ્લાં દિવસોમાં યહૂદાના કુળના સિંહ દ્વારા ઉન્મુદ્રિત કરવામાં આવે છે. પ્રથમ પેઢી 1863ના બળવાથી શરૂ થઈ, અને પચ્ચીસ વર્ષ પછી 1888માં, ગુપ્ત કોઠારીઓના પ્રતીક સાથે બીજી પેઢીની શરૂઆતને ચિહ્નિત કરનાર બળવો આવ્યો. એકત્રીસ વર્ષ પછી, 1919માં, W. W. Prescott દ્વારા લખાયેલ The Doctrine of Christ નામના પુસ્તકનું પ્રકાશન થયું, જેણે ત્રીજી પેઢીની શરૂઆતને ચિહ્નિત કરી; હિજકેલે તેને તંમૂઝ માટે વિલાપ કરતી સ્ત્રીઓ તરીકે રજૂ કરી હતી. ત્યાર પછી અડત્રીસ વર્ષ પછી, 1957માં, Questions on Doctrine નામના પુસ્તકના પ્રકાશન સાથે ચોથી પેઢી આવી, જે તે સમયને ઓળખાવે છે જ્યારે બળવાખોરો પૂર્વમાંથી ઉદ્ભવતા સીલ કરવાની સંદેશાના વિરોધમાં વળશે અને સૂર્યની ઉપાસના કરશે.

We will begin to consider the second generation of Laodicean Adventism’s rebellion that arrived at the Minneapolis General Conference in 1888. It is important to remember that all four of Ezekiel’s abominations occur in Jerusalem, though they represent a progressive history of rebellion, it is always addressing the rebellion that occurs within the city that represents Laodicean Adventism in the last days.

અમે લાઓડિસીયન એડ્વેન્ટિઝમના બળવાના બીજા પેઢીગત તબક્કાનો વિચાર કરવાનું શરૂ કરીશું, જે 1888ની મિનેઆપોલિસ જનરલ કોન્ફરન્સ સુધી આવી પહોંચ્યો હતો. એ યાદ રાખવું મહત્વપૂર્ણ છે કે યહેઝ્કેલની ચારેય ઘૃણાસ્પદ બાબતો યરુશાલેમમાં જ ઘટે છે; જો કે તેઓ બળવાના ક્રમશઃ વિકસતા ઇતિહાસનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, તેમ છતાં તેઓ હંમેશાં એ બળવાને જ સંબોધે છે જે તે શહેરની અંદર થાય છે, જે અંતિમ દિવસોમાં લાઓડિસીયન એડ્વેન્ટિઝમનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

> “As one of the signs of Jerusalem’s destruction, Christ had said, ‘Many false prophets shall rise, and shall deceive many.’ False prophets did rise, deceiving the people, and leading great numbers into the desert. Magicians and sorcerers, claiming miraculous power, drew the people after them into the mountain solitudes. But this prophecy was spoken also for the last days. This sign is given as a sign of the Second Advent. Even now false christs and false prophets are showing signs and wonders to seduce His disciples. Do we not hear the cry, ‘Behold, He is in the desert’? Have not thousands gone forth into the desert, hoping to find Christ? And from thousands of gatherings where men profess to hold communion with departed spirits is not the call now heard, ‘Behold, He is in the secret chambers’? This is the very claim that spiritism puts forth. But what says Christ? ‘Believe it not. For as the lightning cometh out of the east, and shineth even unto the west; so shall also the coming of the Son of man be.’” The Desire of Ages, 631.

> “યેરૂશાલેમના વિનાશના ચિહ્નોમાંના એક તરીકે ખ્રિસ્તે કહ્યું હતું, ‘ઘણા ખોટા ભવિષ્યવક્તાઓ ઊભા થશે, અને ઘણાને ભ્રમિત કરશે.’ ખોટા ભવિષ્યવક્તાઓ ખરેખર ઊભા થયા, લોકને ભ્રમમાં નાખતા અને મોટી સંખ્યામાં લોકોને રણપ્રદેશમાં દોરી જતા. જાદુગરો અને તાંત્રિકો, ચમત્કારી શક્તિનો દાવો કરતાં, લોકોને પોતાના પાછળ પર્વતના એકાંત પ્રદેશોમાં ખેંચી ગયા. પરંતુ આ ભવિષ્યવાણી અંતિમ દિવસો માટે પણ કહેવાઈ હતી. આ ચિહ્ન દ્વિતીય આગમનના ચિહ્ન તરીકે પણ આપવામાં આવ્યું છે. આજ પણ ખોટા ખ્રિસ્તો અને ખોટા ભવિષ્યવક્તાઓ તેની શિષ્યમંડળીને ફસાવવા માટે ચિહ્નો અને અદ્ભુત કાર્યો દર્શાવી રહ્યા છે. શું આપણે આ પોકાર સાંભળતા નથી, ‘જો, તે રણપ્રદેશમાં છે’? શું હજારો લોકો ખ્રિસ્તને શોધવાની આશામાં રણપ્રદેશમાં નીકળી ગયા નથી? અને જ્યાં હજારો સભાઓમાં લોકો દાવો કરે છે કે તેઓ મૃત્યુ પામેલ આત્માઓ સાથે સંગતિ રાખે છે, ત્યાંથી શું હવે આ પોકાર સંભળાતો નથી, ‘જો, તે ગુપ્ત કોઠારીઓમાં છે’? આ તો સચોટ એ જ દાવો છે જે આત્માવાદ આગળ ધરે છે. પરંતુ ખ્રિસ્ત શું કહે છે? ‘તેનું માનશો નહિ. કેમ કે જેમ વીજળી પૂર્વ તરફથી નીકળે છે અને પશ્ચિમ સુધી ચમકે છે, તેમ મનુષ્યપુત્રનું આગમન પણ થશે.’” ધ ડિઝાયર ઑફ એજિસ, 631.

The secret chambers are a symbol of spiritualism, and the second abomination of Ezekiel chapter eight, takes place within the temple, where earthly images had been secretly hung upon the walls.

ગુપ્ત ઓરડાઓ આધ્યાત્મિકવાદનું પ્રતીક છે, અને યહેઝ્કેલના આઠમા અધ્યાયની બીજી ઘૃણાસ્પદ બાબત મંદિરની અંદર બને છે, જ્યાં પૃથ્વીજન્ય પ્રતિમાઓને ગુપ્ત રીતે દીવાલો પર ટાંગવામાં આવી હતી.

> So I went in and saw; and behold every form of creeping things, and abominable beasts, and all the idols of the house of Israel, portrayed upon the wall round about. And there stood before them seventy men of the ancients of the house of Israel, and in the midst of them stood Jaazaniah the son of Shaphan, with every man his censer in his hand; and a thick cloud of incense went up. Then said he unto me, Son of man, hast thou seen what the ancients of the house of Israel do in the dark, every man in the chambers of his imagery? for they say, The Lord seeth us not; the Lord hath forsaken the earth. Ezekiel 8:10–12.

> ત્યારે હું અંદર ગયો અને જોયું; અને જુઓ, સર્વ પ્રકારના સરીસૃપો, ઘૃણાસ્પદ પશુઓ, અને ઇઝરાયલના ઘરાનાં સર્વ મૂર્તિઓ, ચારે તરફની દિવાલ પર આંકેલાં હતાં. અને જુઓ, ઇઝરાયલના ઘરાનાં વૃદ્ધોમાંના સિત્તેર પુરુષો તેમની આગળ ઊભા હતા, અને તેમની વચ્ચે શાફાનનો પુત્ર યાઝાન્યાહ ઊભો હતો; અને દરેક માણસના હાથમાં તેની ધૂપદાની હતી; અને ધૂપના ઘન વાદળ ઉપર ઊઠતા હતા. ત્યારે તેણે મને કહ્યું, હે મનુષ્યપુત્ર, શું તું જોયું છે કે ઇઝરાયલના ઘરાનાં વૃદ્ધો અંધકારમાં શું કરે છે, દરેક માણસ તેની કલ્પિત મૂર્તિઓના ઓરડાઓમાં? કારણ કે તેઓ કહે છે, યહોવા અમને જોતો નથી; યહોવાએ પૃથ્વીનો ત્યાગ કર્યો છે. યહેઝ્કેલ 8:10–12.

Ezekiel sees “the idols of the house of Israel, portrayed upon the walls” of the sanctuary, but he is plainly told that this rebellion is also occurring within each of the ancient men’s “chambers of imagery.” The rebellion within the literal temple identifies the rebellion within the human temple.

યહેજકેલ “ઇઝરાયલના ઘરના મૂર્તિઓ, જે પવિત્રસ્થાનની ભીંતો પર અંકિત હતી,” તેને જુએ છે; પરંતુ તેને સ્પષ્ટપણે જણાવવામાં આવે છે કે આ બળવો તે પ્રાચીન પુરુષોમાંના દરેકના “કલ્પચિત્રોના ગૃહખંડોમાં” પણ ચાલી રહ્યો છે. શાબ્દિક મંદિરની અંદરનો બળવો માનવીય મંદિરની અંદર રહેલા બળવાને ઓળખાવે છે.

> “In cleansing the temple from the world’s buyers and sellers, Jesus announced His mission to cleanse the heart from the defilement of sin,—from the earthly desires, the selfish lusts, the evil habits, that corrupt the soul. Malachi 3:1–3 quoted.” The Desire of Ages, 161.

> “મંદિરને જગતના ખરીદદારો અને વેચનારોથી શુદ્ધ કરતાં, ઈસુએ પાપની અશુદ્ધિમાંથી હૃદયને શુદ્ધ કરવાની પોતાની મિશનની જાહેરાત કરી,—તે ભૂમિજન્ય ઇચ્છાઓથી, સ્વાર્થી વાસનાઓથી, દુષ્ટ આદતોથી, જે આત્માને ભ્રષ્ટ કરે છે. મલાકી 3:1–3 અવતરણ આપવામાં આવ્યું છે.” ધ ડિઝાયર ઑફ એજેસ, 161.

The second abomination represented a manifestation of wickedness both within the church, and the minds of the elders that were to be the church’s guardians. The wickedness there manifested is the wickedness of spiritualism. In the days of Noah, when every imagination of men’s hearts were wicked, the antediluvians had filled up their cup of iniquity.

બીજું ઘૃણાસ્પદ કાર્ય ચર્ચની અંદર અને ચર્ચના રક્ષકો થવાના વડીલોની મનોદશામાં પ્રગટ થયેલી દુષ્ટતાનું એક પ્રકટીકરણ હતું. ત્યાં જે દુષ્ટતા પ્રગટ થાય છે તે આધ્યાત્મિકવાદની દુષ્ટતા છે. નોહના દિવસોમાં, જ્યારે મનુષ્યોના હૃદયની દરેક કલ્પના દુષ્ટ હતી, ત્યારે જલપ્રલયપૂર્વ લોકો પોતાના અધર્મનો પ્યાલો પરિપૂર્ણ કરી ચૂક્યા હતા.

> And God saw that the wickedness of man was great in the earth, and that every imagination of the thoughts of his heart was only evil continually. Genesis 6:5.

> અને દેવે જોયું કે પૃથ્વી પર મનુષ્યની દુષ્ટતા બહુ મોટી હતી, અને તેના હૃદયના વિચારની દરેક કલ્પના સદાય માત્ર દુષ્ટ જ હતી. ઉત્પત્તિ 6:5.

The second generation identifies when spiritualism entered into both the leaders of Jerusalem, and also into the corporate structure of Laodicean Adventism. What “the ancients of the house of Israel” did “in the dark,” “in” their “chambers of” “imagery,” identifies “that every imagination of the thoughts of” their hearts “was only evil.” Sister White is clear that the destruction of Jerusalem represents the end of the world, and the testimony of the flood in Noah’s age also represents the end of the world. In the last days those who refuse to be sanctified by the truth are overtaken by spiritualism, as represented by the second abomination of Ezekiel chapter eight.

બીજી પેઢી એ ઓળખે છે કે આધ્યાત્મિકવાદ ક્યારે યરુશાલેમના નેતાઓમાં પણ, અને લાઓદીકિયન એડવેન્ટિઝમની સામૂહિક રચનામાં પણ, પ્રવેશ્યો. “ઇઝરાયલના ઘરના વૃદ્ધો”એ “અંધકારમાં,” પોતાની “ચિત્રમૂર્તિના” “કક્ષોમાં” જે કર્યું, તે દર્શાવે છે કે તેમની હૃદયની “વિચારોની દરેક કલ્પના” “માત્ર દુષ્ટ જ” હતી. સિસ્ટર વ્હાઇટ સ્પષ્ટ કહે છે કે યરુશાલેમનો વિનાશ જગતના અંતનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને નોહાના યુગના જળપ્રલયની સાક્ષી પણ જગતના અંતનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. અંતિમ દિવસોમાં જે લોકો સત્ય દ્વારા પવિત્ર થવાનું અસ્વીકારે છે, તેઓ આધ્યાત્મિકવાદના કબજામાં આવી જાય છે, જેમ કે એઝેકિએલના આઠમા અધ્યાયની બીજી ઘૃણાસ્પદ બાબત દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યું છે.

The second abomination of Ezekiel represents the rebellion that arrived in 1888, and becomes the symbol of the second generation, but more than this, 1888, and all that it represents or is represented by, was repeated on September 11, 2001. Sister White specifically identifies that in 1888, the mighty angel of Revelation eighteen descended, and therefore the history represents the time when the great buildings of New York City were to be thrown down by a touch from God, and Revelation eighteen, verses one through three were to be fulfilled.

યહેઝકેલની બીજી ઘૃણાસ્પદતા 1888માં આવી પહોંચેલી બળવોવૃત્તિનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને બીજી પેઢીનું પ્રતીક બને છે; પરંતુ એટલું જ નહીં, 1888, અને જે કંઈ તેનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે અથવા જેના દ્વારા તેનું પ્રતિનિધિત્વ થાય છે, તેનું પુનરાવર્તન 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના દિવસે થયું હતું. સિસ્ટર વ્હાઇટ સ્પષ્ટપણે ઓળખાવે છે કે 1888માં પ્રકાશન અઢારનો શક્તિશાળી દેવદૂત નીચે ઉતર્યો હતો, અને તેથી આ ઇતિહાસ તે સમયનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે જ્યારે ન્યૂ યોર્ક શહેરની વિશાળ ઇમારતો દેવના એક સ્પર્શથી ધરાશાયી થવાની હતી, અને પ્રકાશન અઢાર, એકથી ત્રણમી આયતો સુધી, પૂર્ણ થવાનું હતું.

> “An unwillingness to yield up preconceived opinions, and to accept this truth, lay at the foundation of a large share of the opposition manifested at Minneapolis against the Lord’s message through Brethren Waggoner and Jones. By exciting that opposition Satan succeeded in shutting away from our people, in a great measure, the special power of the Holy Spirit that God longed to impart to them. The enemy prevented them from obtaining that efficiency which might have been theirs in carrying the truth to the world, as the apostles proclaimed it after the day of Pentecost. The light that is to lighten the whole earth with its glory was resisted, and by the action of our own brethren has been in a great degree kept away from the world.” Selected Messages, book 1, 235.

> “પૂર્વગ્રહિત મતોનો ત્યાગ કરવા અને આ સત્યને સ્વીકારવા પ્રત્યેની અનિચ્છા એ મિનેઆપોલિસમાં ભાઈઓ વાગનર અને જોન્સ દ્વારા પ્રભુના સંદેશ સામે પ્રગટ કરાયેલા વિરોધના મોટા હિસ્સાના પાયામાં હતી. તે વિરોધને ઉશ્કેરીને શૈતાન અમારી પ્રજાથી, મોટા પ્રમાણમાં, પવિત્ર આત્માની તે વિશેષ શક્તિને દૂર રાખવામાં સફળ થયો, જે શક્તિ દેવ તેમને અર્પણ કરવા માટે આતુર હતો. શત્રુએ તેમને તે કાર્યક્ષમતા પ્રાપ્ત કરવાથી અટકાવ્યા, જે પેન્ટેકોસ્ટના દિવસ પછી પ્રેરિતોએ જેમ સત્યની જાહેરાત કરી તેમ જગતમાં સત્ય પહોંચાડવામાં તેમની થઈ શકતી હતી. જે પ્રકાશ પોતાની મહિમાથી સમગ્ર પૃથ્વીને પ્રકાશિત કરવાનો છે, તેનો વિરોધ કરવામાં આવ્યો, અને અમારા પોતાના ભાઈઓના વર્તનને કારણે તે મોટેભાગે વિશ્વથી દૂર રાખવામાં આવ્યો છે.” Selected Messages, book 1, 235.

The history of 1888, provided the example of the rejection of the message of the latter rain that arrived on September 11, 2001. 1888 is a symbol of the second generation of Laodicean Adventism, that is represented by Ezekiel’s second abomination, and the history therein identifies a rebellion that was typified by the seventy elders in Ezekiel. Their rebellion represented spiritualism, and paralleled the cup of probationary time being fulfilled in the time of Noah. The rejection of the message illustrated the rejection by the leadership of the message of the latter rain, which was to identify the arrival of the third Woe of Islam.

1888નો ઇતિહાસ 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ આવેલ પાછળના વરસાદના સંદેશાના અસ્વીકારનું ઉદાહરણ પ્રદાન કરતો હતો. 1888 લાઓદિકેયન એડવેન્ટિઝમની બીજી પેઢીનું પ્રતીક છે, જેનું પ્રતિનિધિત્વ એઝેકિયલની બીજી ઘૃણાસ્પદ બાબત દ્વારા થાય છે, અને તેમાંનો ઇતિહાસ એઝેકિયલમાંના સિત્તેર વડીલો દ્વારા પ્રતિરૂપિત થયેલા બળવાને ઓળખાવે છે. તેમનો બળવો આત્મવાદનું પ્રતિનિધિત્વ કરતો હતો અને નોહના સમયમાં પરીક્ષાકાળના પાત્રના પૂર્ણ થવા સાથે સમાનાંતર હતો. આ સંદેશાના અસ્વીકાર દ્વારા નેતૃત્વે પાછળના વરસાદના સંદેશાનો અસ્વીકાર દર્શાવ્યો, જે ઇસ્લામના ત્રીજા ધિક્કારના આગમનની ઓળખ કરાવવાનો હતો.

> “The latter rain is to fall upon the people of God. A mighty angel is to come down from heaven, and the whole earth is to be lighted with his glory.” Review and Herald, April 21, 1891.

> “અંતિમ વરસાદ દેવના લોકો પર વરસવાનો છે. એક શક્તિશાળી દેવદૂત સ્વર્ગમાંથી ઉતરવાનો છે, અને આખી પૃથ્વી તેની મહિમાથી પ્રકાશિત થવાની છે.” Review and Herald, April 21, 1891.

The leadership that in 1888 rejected the message, typified the rejection of the message of Islam on September 11, 2001, but God intends to produce a manifestation of power that those leaders will witness as part of his judgment upon them. The manifestation of the power of the latter rain occurs at the end of the period of the sealing. It began on September 11, 2001, but it reaches its climax at the end of the three-and-a-half days of Revelation eleven, when the “great earthquake” arrives.

જે આગેવાનીએ 1888માં સંદેશાને નકાર્યો હતો, તેણે September 11, 2001ના દિવસે ઇસ્લામના સંદેશાના નકારનું પ્રતિરૂપ દર્શાવ્યું; પરંતુ ઈશ્વર શક્તિનું એવું એક પ્રગટીકરણ ઉત્પન્ન કરવાનો ઇરાદો ધરાવે છે કે જે તે આગેવાનો તેમના પર આવતા તેના ન્યાયના એક ભાગરૂપે સાક્ષાત્ જોશે. અંતિમ વર્ષાની શક્તિનું પ્રગટીકરણ મુદ્રાંકનના સમયગાળાના અંતે થાય છે. તેનો આરંભ September 11, 2001ના દિવસે થયો હતો, પરંતુ તે Revelation અગિયારના સાડા ત્રણ દિવસોના અંતે, જ્યારે “મહાન ભૂકંપ” આવે છે, ત્યારે તેના શિખરે પહોંચે છે.

The message of 1888, was the Laodicean message, the last call for a former chosen people who were then in the process of being passed by.

૧૮૮૮નો સંદેશ લાઓદિકીયાનો સંદેશ હતો—એવા પૂર્વે પસંદ કરાયેલા લોકો માટેનો અંતિમ આહ્વાન, જેઓ ત્યારે અવગણાઈ રહ્યા હતા.

> “The message given us by A. T. Jones, and E. J. Waggoner is the message of God to the Laodicean church, and woe be unto anyone who professes to believe the truth and yet does not reflect to others the God-given rays.” The 1888 Materials, 1053.

> “અમને A. T. Jones અને E. J. Waggoner દ્વારા આપવામાં આવેલો સંદેશ લાઉદિકિયા ચર્ચ માટેનો ઈશ્વરનો સંદેશ છે, અને જે કોઈ સત્યમાં વિશ્વાસ કરવાનો દાવો કરે છે, છતાં પણ ઈશ્વરપ્રદત્ત કિરણોને અન્ય લોકો સુધી પ્રતિબિંબિત કરતો નથી, તેના પર હાય.” The 1888 Materials, 1053.

The message of 1888, represented the message that identified that when the great buildings of New York City were thrown down on September 11, 2001, the straight testimony to the Laodicean church was to be given, and the straight testimony is the message of Islam of the third Woe that, when breathed upon a backslidden people, has the power to bring them to life as a mighty army.

1888નો સંદેશ એ એવા સંદેશનું પ્રતિનિધિત્વ કરતો હતો, જેણે દર્શાવ્યું કે જ્યારે 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ ન્યૂ યોર્ક શહેરની મહાન ઇમારતો ધરાશાયી કરવામાં આવી, ત્યારે લાઓદીકેયાની કલીસિયા માટેનો સીધો સાક્ષ્ય આપવામાં આવવો હતો; અને આ સીધો સાક્ષ્ય ત્રીજા હાયના ઇસ્લામનો સંદેશ છે, જે, જ્યારે પીઠ ફેરવેલા લોકો પર ફૂંકવામાં આવે છે, ત્યારે તેમને એક પરાક્રમી સૈન્ય તરીકે જીવંત કરી ઊઠાડવાની શક્તિ ધરાવે છે.

> “A straight testimony must be borne to our churches and institutions, to arouse the sleeping ones.’

> “અમારી ચર્ચો અને સંસ્થાઓને એક સીધી સાક્ષી આપવામાં આવવી જોઈએ, જેથી સુતા રહેલા લોકોને જાગૃત કરી શકાય.”

> “When the word of the Lord is believed and obeyed, steady advancement will be made. Let us now see our great need. The Lord cannot use us until he breathes life into the dry bones. I heard the words spoken: ‘Without the deep moving of the Spirit of God upon the heart, without its life-giving influence, truth becomes a dead letter.’” Review and Herald, November 18, 1902.

> “જ્યારે પ્રભુના વચન પર વિશ્વાસ કરવામાં આવે અને તેનો આજ્ઞાપાલન કરવામાં આવે, ત્યારે સ્થિર પ્રગતિ થશે. હવે આવો, આપણે અમારી મહાન જરૂરિયાતને જોઈએ. પ્રભુ ત્યાં સુધી આપણો ઉપયોગ કરી શકતા નથી, જ્યાં સુધી તેઓ સૂકા હાડકાંમાં જીવનનો શ્વાસ ફૂંકી ન દે. મેં આ શબ્દો કહેવામાં આવતાં સાંભળ્યા: ‘હૃદય ઉપર દેવના આત્માની ઊંડી ચળવળ વિના, તેના જીવનદાયી પ્રભાવ વિના, સત્ય એક મૃત અક્ષર બની જાય છે.’” Review and Herald, November 18, 1902.

1888 marks the beginning of the second generation of Adventism, but it also provides a line of prophecy that aligns with the last days. On September 11, 2001 God led the people who chose to accept that the attack of Islam upon the earth beast was a fulfillment of prophecy back to the old paths. God’s people needed to return to the jewels of William Miller and become educated upon the foundational truths that included the fulfillment of the first and second Woes, that in turn established the arrival of the third Woe at that time. Once those people returned to those old paths they were led to see the sacredness of Habakkuk’s two tables.

1888 એ એડ્વેન્ટિઝમની બીજી પેઢીની શરૂઆત નિર્દેશિત કરે છે, પરંતુ તે અંતિમ દિવસો સાથે સુસંગત એવી ભવિષ્યવાણીની એક રેખા પણ પ્રદાન કરે છે. 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ, ઈશ્વરે તે લોકોને, જેમણે પૃથ્વીના પશુ પર ઈસ્લામનો આક્રમણ ભવિષ્યવાણીની પૂર્ણતા હતો એવું સ્વીકારવાનું પસંદ કર્યું હતું, જૂના માર્ગો તરફ પાછા દોર્યા. ઈશ્વરના લોકોને વિલિયમ મિલરના રત્નો તરફ પાછા ફરવાની અને તે પાયાની સત્યતાઓમાં શિક્ષિત થવાની આવશ્યકતા હતી, જેમાં પ્રથમ અને બીજા હાયની પૂર્ણતા સામેલ હતી, અને જેઓએ, પોતાના ક્રમે, તે સમયે ત્રીજા હાયના આગમનને સ્થાપિત કર્યું. એકવાર તે લોકો તે જૂના માર્ગો તરફ પાછા ફર્યા, ત્યારબાદ તેઓને હબક્કૂકની બે કોષ્ટકોની પવિત્રતા જોવાની દિશામાં દોરવામાં આવ્યા.

The rebellion of 1863 against Habakkuk’s two tables, which are Miller’s jewels and also the foundations of Adventism, typified a rebellion that was repeated on September 11, 2001; for once again the leadership of Laodicean Adventism was given opportunity to uphold the jewels of Miller, or reject them. All four generations of Adventism that are represented in Ezekiel eight, are also representing the rebellion of Laodicean Adventism on September 11, 2001.

હબક્કૂકની બે પાટિયાઓ વિરુદ્ધ 1863નો બળવો, જે મિલરના રત્નો છે અને સાથે સાથે એડվեն્ટિઝમના પાયાઓ પણ છે, તે એવા બળવાનો પ્રતિક હતો જે 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના દિવસે ફરી પુનરાવર્તિત થયો; કારણ કે ફરી એક વાર લાઓદીકેયન એડվեն્ટિઝમના નેતૃત્વને મિલરના રત્નોને સમર્થન આપવાની, અથવા તેમને નકારી કાઢવાની, તક આપવામાં આવી. એઝીકિયલ આઠમાં પ્રતિનિધિત્વ પામતી એડվեն્ટિઝમની ચારેય પેઢીઓ પણ 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના દિવસે લાઓદીકેયન એડվեն્ટિઝમના બળવાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

We will continue to identify the second generation of Laodicean Adventism in the next article.

આગામી લેખમાં અમે લાઓદિકેયન એડվեն્ટિઝમની બીજી પેઢીની ઓળખ કરવાનું આગળ ચાલુ રાખીશું.

> “God created man with affections capable of embracing eternal realities. These affections were to be kept pure and holy, free from all earthliness. But human beings have lost eternity out of their reckoning. God, the Alpha and Omega, the beginning and the end, the One who holds in His keeping the destiny of every soul, is forgotten. Supposing themselves to be mighty in knowledge, men have let themselves down to the lowest level in God’s sight.

> “દેવે મનુષ્યને એવી સ્નેહભાવનાઓ સાથે સર્જ્યો કે જે શાશ્વત વાસ્તવિકતાઓને આલિંગન કરવા સક્ષમ હતી. આ ભાવનાઓને નિર્મળ અને પવિત્ર રાખવાની હતી, સર્વ પ્રકારની ભૂમિસંબદ્ધતાથી મુક્ત. પરંતુ મનુષ્યોએ પોતાની ગણતરીમાંથી શાશ્વતતાને ગુમાવી દીધી છે. દેવ, આલ્ફા અને ઓમેગા, આરંભ અને અંત, જે દરેક આત્માના ભાવિને પોતાના અધિન રાખે છે, તે ભૂલાઈ ગયો છે. પોતાને જ્ઞાનમાં પ્રબળ માનીને, મનુષ્યોએ પોતાની જાતને દેવની દૃષ્ટિમાં અતિનિમ્ન સ્તરે ઉતારી દીધી છે.”

> “The mind of man has become earthly. In the place of revealing the impress of divinity, it reveals the impress of humanity. In its chambers are seen the imagery of earth. The debasing practises which prevailed in the days of Noah, placing the inhabitants of that age beyond hope of salvation, are seen today.” Signs of the Times, December 18, 1901.

> “માનવનું મન પૃથ્વીપરક બની ગયું છે. દૈવીત્વની છાપ પ્રગટ કરવાની જગ્યાએ તે માનવત્વની છાપ પ્રગટ કરે છે. તેના કોઠારોમાં પૃથ્વીનું પ્રતિબિંબિત ચિત્રણ જોવા મળે છે. જે અધોગામી આચરણો નોહના દિવસોમાં પ્રચલિત હતા અને જેમણે તે યુગના નિવાસીઓને ઉદ્ધારની આશાથી પર મૂકી દીધા હતા, તે આજે જોવા મળે છે.” Signs of the Times, December 18, 1901.

Back to Articles