Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Eleven

દાનિયેલનું પુસ્તક - એકસો અગિયારમું

Unveiling the Prophetic Significance of Abubakar in the First Woe of Revelation

પ્રકાશિતવાક્યની પ્રથમ શોકવિધિમાં અબૂબકરની ભવિષ્યવાણીાત્મક મહત્ત્વતાનું ઉદ્ઘાટન

Author

Jeff Pippenger

Published

March 2, 2024

Formats

PDF
Word

In the prophetic history of the first Woe, the leader who followed Mohammed was Abu Bakr Abdullah ibn Abi Quhafa, father-in-law of Mohammed. We will refer to him as Abubakar. Both he and Mohammed are referenced in the first four verses. Abubakar was the first Islamic ruler after Mohammed, and history records a command that he gave to his soldiers, that is represented in verse four of Revelation chapter nine. The command represents the sealing process that began at the arrival of the third woe, which was also the Seventh Trumpet, which was also the arrival of the third angel.

પ્રથમ હાયના ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસમાં, મહંમદ પછી આવનાર નેતા મહંમદના સસરા, અબૂ બકર અબ્દુલ્લાહ ઇબ્ન અબી કુહાફા હતા. અમે તેમને અબૂબકર તરીકે સંબોધિત કરીશું. તેઓ અને મહંમદ બંનેનો ઉલ્લેખ પ્રથમ ચાર વચનોમાં કરવામાં આવ્યો છે. મહંમદ પછી અબૂબકર પ્રથમ ઇસ્લામી શાસક હતા, અને ઇતિહાસ તેમની દ્વારા પોતાના સૈનિકોને આપવામાં આવેલી એક આજ્ઞિનો દાખલો આપે છે; આ આજ્ઞિનું પ્રતિનિધિત્વ પ્રકાશિત વાક્યના અધ્યાય નવના ચોથા વચનમાં કરવામાં આવ્યું છે. આ આજ્ઞા તે મુદ્રાંકન પ્રક્રિયાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે ત્રીજા હાયના આગમન સમયે શરૂ થઈ હતી, જે સાતમો તુરીનાદ પણ હતો, અને જે ત્રીજા દૂતના આગમન સાથે પણ સંકળાયેલો હતો.

> And the fifth angel sounded, and I saw a star fall from heaven unto the earth: and to him was given the key of the bottomless pit. And he opened the bottomless pit; and there arose a smoke out of the pit, as the smoke of a great furnace; and the sun and the air were darkened by reason of the smoke of the pit. And there came out of the smoke locusts upon the earth: and unto them was given power, as the scorpions of the earth have power. And it was commanded them that they should not hurt the grass of the earth, neither any green thing, neither any tree; but only those men which have not the seal of God in their foreheads. Revelation 9:1–4.

> અને પાંચમા દૂતે રણશિંગું ફૂંક્યું; અને મેં આકાશમાંથી પૃથ્વી પર પડેલો એક તારો જોયો; અને તેને અતળ ખાડાની ચાવી આપવામાં આવી. અને તેણે અતળ ખાડો ખોલ્યો; અને તે ખાડામાંથી એક મોટા ભઠ્ઠીના ધુમાડા જેવો ધુમાડો ઊઠ્યો; અને ખાડાના ધુમાડાને કારણે સૂર્ય અને હવા અંધકારમય થઈ ગયા. અને તે ધુમાડામાંથી પૃથ્વી પર તીડો નીકળ્યા; અને તેમને એવી શક્તિ આપવામાં આવી, જેવી પૃથ્વીના વીંછીઓને હોય છે. અને તેમને આજ્ઞા આપવામાં આવી કે તેઓ પૃથ્વીના ઘાસને, કે કોઈ લીલી વસ્તુને, કે કોઈ વૃક્ષને હાનિ ન કરે; પરંતુ ફક્ત તે મનુષ્યોને જ, જેઓના કપાળોમાં દેવની મુદ્રા નથી. પ્રકાશન 9:1–4.

The “star” that fell from heaven was Mohammed, who began his ministry in the year 606. Mohammed was given a “key” that was to “open” the “bottomless pit” allowing “smoke” to darken the “sun and the air,” and brought forth “locusts” who were given “power” as the power of “scorpions.” The key was a military battle that produced weakness in the Roman’s military strength, thus allowing the rise of the warfare of Islam. The bottomless pit is a symbol of Arabia, the birthplace of Islam, and the smoke represented the false religion of Islam that was to spread across the earth and take possession of the same geography that would be swarmed by the swarms of locusts that sweep across northern Africa, southern Europe and Arabia. The locusts are a symbol of Islam, and power prophetically represents military power. Their power was to be as scorpions, which strike unexpectedly. Uriah Smith states:

આકાશમાંથી પડેલો “તારો” મહંમદ હતો, જેણે ઈ.સ. 606માં પોતાનું સેવાકાર્ય આરંભ્યું. મહંમદને એવી “ચાવી” અપાઈ હતી કે જેના દ્વારા “અથાહ ખાડો” “ખુલવાનો” હતો, જેથી “ધુમાડો” “સૂર્ય અને હવાને” અંધકારમય કરી દે, અને એવા “ટીડાં” બહાર આવે જેઓને “વીંછીઓ”ની શક્તિ જેવું “બળ” આપવામાં આવ્યું હતું. આ ચાવી એક સૈન્ય યુદ્ધ હતું, જેના પરિણામે રોમનોની સૈન્ય શક્તિમાં દુર્બળતા ઉત્પન્ન થઈ; આ રીતે ઇસ્લામના યુદ્ધપ્રધાન ઉદયને માર્ગ મળ્યો. અથાહ ખાડો અરેબિયાનું પ્રતીક છે, જે ઇસ્લામનું જન્મસ્થાન છે, અને ધુમાડો ઇસ્લામના ખોટા ધર્મનું પ્રતિનિધિત્વ કરતો હતો, જે પૃથ્વીભરમાં ફેલાવાનો હતો અને એ જ ભૌગોલિક વિસ્તારો પર અધિકાર જમાવવાનો હતો, જેમને ઉત્તર આફ્રિકા, દક્ષિણ યુરોપ અને અરેબિયામાં ફેલાતા ટીડાંના ઝુંડ આચ્છાદિત કરતાં હોય છે. ટીડાં ઇસ્લામનું પ્રતીક છે, અને પ્રોફેટિક અર્થમાં બળ સૈન્યબળનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. તેમનું બળ વીંછીઓ જેવું હોવું હતું, જે અચાનક પ્રહાર કરે છે. યૂરિયા સ્મિથ કહે છે:

> “A star fell from heaven unto the earth; and to him was given the key of the bottomless pit.

> “એક તારો સ્વર્ગમાંથી પૃથ્વી પર પડ્યો; અને તેને અગાધ ખાડાની ચાવી આપવામાં આવી.”

> “While the Persian monarch contemplated the wonders of his art and power, he received an epistle from an obscure citizen of Mecca, inviting him to acknowledge Mohammed as the apostle of God. He rejected the invitation, and tore the epistle. ‘It is thus,’ exclaimed the Arabian prophet, ‘that God will tear the kingdom, and reject the supplication of Chosroes.’ Placed on the verge of these two empires of the East, Mohammed observed with secret joy the progress of mutual destruction; and in the midst of the Persian triumphs he ventured to foretell, that, before many years should elapse, victory would again return to the banners of the Romans. ‘At the time when this prediction is said to have been delivered, no prophecy could be more distant from its accomplishment since the first twelve years of Heraclius announced the approaching dissolution of the empire.’. ..

> “જ્યારે પર્શિયન રાજા પોતાની કળા અને શક્તિના અદ્ભુત કાર્યોનું મનનમાં નિરીક્ષણ કરતો હતો, ત્યારે તેને મક્કાના એક અજાણ્યા નાગરિક તરફથી એક પત્ર મળ્યો, જેમાં તેને મહમ્મદને ઈશ્વરના પ્રેરિત તરીકે સ્વીકારવા આમંત્રણ આપવામાં આવ્યું હતું. તેણે તે આમંત્રણ નકારી કાઢ્યું, અને પત્રને ફાડી નાંખ્યો. ‘એ જ રીતે,’ અરબી પ્રબોધકે ઘોષણા કરી, ‘ઈશ્વર રાજ્યને ચીરી નાંખશે, અને ખોસ્રોએ કરેલી વિનંતિને અસ્વીકાર કરશે.’ પૂર્વના આ બે સામ્રાજ્યોની સીમારેખા પર સ્થિત મહમ્મદે તેમના પરસ્પર વિનાશની પ્રગતિને ગુપ્ત આનંદથી નિહાળી; અને પર્શિયાના વિજયોના મધ્યમાં તેણે સાહસપૂર્વક પૂર્વકથન કર્યું કે બહુ વર્ષો વીતી જાય તે પહેલાં, વિજય ફરી એકવાર રોમનોના ધ્વજો તરફ પાછો ફરશે. ‘જે સમયે આ આગાહી કરવામાં આવી હોવાનું કહેવામાં આવે છે, તે સમયે તેના પૂર્ણ થવાથી વધુ દૂર કોઈ આગાહી હોઈ જ ન શકતી, કારણ કે હેરાક્લિયસના પ્રથમ બાર વર્ષોએ સામ્રાજ્યના સન્નિકટ વિઘટનની જાહેરાત કરી દીધી હતી.’...”

> “Chosroes subjugated the Roman possession [in] Asia and Africa. And ‘the Roman empire,’ at that period, ‘was reduced to the walls of Constantinople, with the remnant of Greece, Italy, and Africa, and some maritime cities, from Tyre to Trebizond, of the Asiatic coast. The experience of six years at length persuaded the Persian monarch to renounce the conquest of Constantinople, and to specify the annual tribute of the ransom of the Roman empire,—a thousand talents of gold, a thousand talents of silver, a thousand silk robes, a thousand horses, and a thousand virgins. Heraclius subscribed to these ignominious terms. But the time and space which he obtained to collect those treasures from the poverty of the East were industriously employed in the preparation of a bold and desperate attack.’

> “ખુસ્રોએ એશિયા અને આફ્રિકામાં આવેલા રોમના અધિકારવાળા પ્રદેશોને વશ કરી લીધા. અને તે સમયગાળા દરમિયાન ‘રોમન સામ્રાજ્ય’ ‘કોન્સ્ટાન્ટિનોપલની દીવાલો સુધી જ સીમિત રહી ગયું હતું, સાથે ગ્રીસ, ઇટાલી અને આફ્રિકાનો અવશેષ ભાગ, તેમજ એશિયાઈ સમુદ્રકાંઠે ટાયરથી ટ્રેબિઝોન્ડ સુધીના કેટલાક દરિયાકાંઠાના શહેરો. છ વર્ષના અનુભવએ અંતે પર્શિયન રાજાને કોન્સ્ટાન્ટિનોપલના વિજયનો વિચાર ત્યજી દેવા, અને રોમન સામ્રાજ્યના મુક્તિદંડ સ્વરૂપે વાર્ષિક ખંડણી નિર્ધારિત કરવા પ્રેર્યો,—સોનાના એક હજાર ટેલેન્ટ, ચાંદીના એક હજાર ટેલેન્ટ, રેશમી વસ્ત્રોના એક હજાર ઝભ્ભા, એક હજાર ઘોડા, અને એક હજાર કન્યાઓ. હેરાક્લિયસે આ અપમાનજનક શરતો સ્વીકારી લીધી. પરંતુ પૂર્વના દરિદ્ર પ્રદેશોમાંથી તે ધનસંપત્તિ એકત્રિત કરવા માટે તેને જે સમય અને અવકાશ મળ્યા હતા, તેનો તત્પરતાપૂર્વક ઉપયોગ એક સાહસિક અને નિરાશાજનક આક્રમણની તૈયારીમાં કરવામાં આવ્યો.’”

> “The king of Persia despised the obscure Saracen, and derided the message of the pretended prophet of Mecca. Even the overthrow of the Roman empire would not have opened a door for Mohammedanism, or for the progress of the Saracenic armed propagators of an imposture, though the monarch of the Persians and chagan of the Avars (the successor of Attila) had divided between them the remains of the kingdoms of the Caesars. Chosroes himself fell. The Persian and Roman monarchies exhausted each other’s strength. And before a sword was put into the hands of the false prophet, it was smitten from the hands of those who would have checked his career and crushed his power.

> “પર્શિયાના રાજાએ અજ્ઞાત સરાસેનને તુચ્છ ગણ્યો હતો, અને મક્કાના કથિત પ્રભુદૂતના સંદેશનો ઉપહાસ કર્યો હતો. રોમન સામ્રાજ્યનો પતન પણ મુસ્લિમ ધર્મ માટે, અથવા છેતરપિંડીના સશસ્ત્ર સરાસેની પ્રચારકોની પ્રગતિ માટે, દ્વાર ઉઘાડ્યું ન હોત, ભલે પર્શિયાના સમ્રાટ અને આવારોના ખાગાન (અટિલાનો ઉત્તરાધિકારી)એ કૈસરોના રાજ્યોના અવશેષોને પોતાના વચ્ચે વહેંચી લીધા હોત. ખુસ્રો પોતે જ પડી ગયો. પર્શિયન અને રોમન રાજસત્તાઓએ પરસ્પરની શક્તિ ક્ષીણ કરી નાખી. અને ખોટા પ્રભુદૂતના હાથમાં તલવાર સોંપવામાં આવે તે પહેલાં જ, જેઓ તેની ગતિ રોકી શક્યા હોત અને તેની શક્તિને ચૂરચૂર કરી શક્યા હોત, તેમના હાથમાંથી તે તલવાર આંચકી લેવામાં આવી હતી.”

> “‘Since the days of Scipio and Hannibal, no bolder enterprise has been attempted than that which Heraclius achieved for the deliverance of the empire. He explored his perilous way through the Black Sea and the mountains of Armenia, penetrated into the heart of Persia, and recalled the armies of the great king to the defense of their bleeding country.’

> “‘સ્કિપિયો અને હૅનિબલના દિવસોથી લઈને, સામ્રાજ્યના ઉદ્ધાર માટે હેરાક્લિયસે જે કાર્ય સિદ્ધ કર્યું તેનાથી વધુ સાહસિક પ્રયત્ન ક્યારેય કરવામાં આવ્યો નહોતો. તેણે કાળા સમુદ્ર અને આર્મેનિયાના પર્વતોમાંથી પોતાનો જોખમી માર્ગ શોધ્યો, પર્શિયાના હૃદયભાગ સુધી પ્રવેશ કર્યો, અને મહાન રાજાની સેનાઓને તેમના રક્તરંજિત દેશના સંરક્ષણ માટે પાછી બોલાવી લીધી.’”

> “In the battle of Nineveh, which was fiercely fought from daybreak to the eleventh hour, twenty-eight standards, besides those which might be broken or torn, were taken from the Persians; the greatest part of their army was cut in pieces, and the victors, concealing their own loss, passed the night on the field. The cities and palaces of Assyria were opened for the first time to the Romans.’

> “નિનેવેના યુદ્ધમાં, જે પ્રભાતથી અગિયારમા કલાક સુધી ભયંકર રીતે લડાયું, પર્સિયનો પાસેથી, તૂટી ગયેલા અથવા ચીરી નાખેલા ધ્વજોને બાદ કરતાં, અઠ્ઠાવીસ ધ્વજો કબજે લેવામાં આવ્યા; તેમની સેનાનો મોટો ભાગ કાપીને નષ્ટ કરી નાખવામાં આવ્યો, અને વિજેતાઓએ પોતાનું નુકસાન છુપાવીને રણક્ષેત્ર પર જ રાત્રિ વિતાવી. અશ્શૂરનાં શહેરો અને રાજમહેલો પ્રથમવાર રોમનો માટે ખુલ્લાં મૂકાયા.”

> “The Roman emperor was not strengthened by the conquests which he achieved; and a way was prepared at the same time, and by the same means, for the multitudes of Saracens from Arabia, like locusts from the same region, who, propagating in their course the dark and delusive Mohammedan creed, speedily overspread both the Persian and the Roman empire.

> “રોમનો સમ્રાટ તેણે પ્રાપ્ત કરેલી વિજયયાત્રાઓ દ્વારા સશક્ત થયો નહોતો; અને તે જ સમયે, અને તે જ સાધનો દ્વારા, અરેબિયાથી આવેલા સરાસેનોના સમૂહો માટે પણ માર્ગ તૈયાર કરવામાં આવ્યો, જે તે જ પ્રદેશમાંથી નીકળેલા ટીડના દળોની માફક હતા; અને જેઓ પોતાના પ્રવાહમાન માર્ગમાં અંધકારમય અને ભ્રમજનક મુહમ્મદી પંથનો પ્રસાર કરતા કરતા, શીઘ્ર જ પર્શિયન તથા રોમન—બન્ને સામ્રાજ્યો પર વ્યાપી ગયા.”

> “More complete illustration of this fact could not be desired than is supplied in the concluding words of the chapter from Gibbon, from which the preceding extracts are taken. ‘Although a victorious army had been formed under the standard of Heraclius, the unnatural effort seems to have exhausted rather than exercised their strength. While the emperor triumphed at Constantinople or Jerusalem, an obscure town on the confines of Syria was pillaged by the Saracens, and they cut in pieces some troops who advanced to its relief,—an ordinary and trifling occurrence, had it not been the prelude of a mighty revolution. These robbers were the apostles of Mohammed; their frantic valor had emerged from the desert; and in the last eight years of his reign, Heraclius lost to the Arabs the same provinces which he had rescued from the Persians.

> “આ હકીકતનું વધુ પૂર્ણ દૃષ્ટાંત ગિબ્બનના તે અધ્યાયના અંતિમ શબ્દોમાં મળે છે, જ્યાંથી ઉપરોક્ત ઉદ્ધરણો લેવામાં આવ્યા છે; તે કરતાં વધુ ઇચ્છનીય બીજું હોઈ શકતું નથી. ‘હેરાક્લિયસના ધ્વજ હેઠળ એક વિજયી સેના રચાઈ હતી, છતાં આ અસ્વાભાવિક પ્રયત્ને તેમની શક્તિને વાપરવા કરતાં જાણે ક્ષીણ જ કરી નાખી હોય તેમ જણાય છે. જયારે સમ્રાટ કોન્સ્ટાન્ટિનોપલ અથવા યેરૂશાલેમમાં વિજયોત્સવ મનાવી રહ્યો હતો, ત્યારે સિરિયાની સીમાઓ પર આવેલું એક અપ્રસિદ્ધ નગર સારાસિનો દ્વારા લૂંટી લેવામાં આવ્યું; અને તેની સહાય માટે આગળ વધેલા કેટલાક દળોને તેમણે ટુકડા-ટુકડા કરી નાંખ્યા,—એક સામાન્ય અને ક્ષુદ્ર ઘટના, જો તે એક મહાન ક્રાંતિની પૂર્વભૂમિકા ન હોત. આ લૂંટારુઓ મહંમદના પ્રેરિતો હતા; તેમનો ઉન્મત્ત પરાક્રમ રણમાંથી પ્રગટ થયો હતો; અને તેના શાસનના અંતિમ આઠ વર્ષોમાં, હેરાક્લિયસે અરબો સામે એ જ પ્રાંતો ગુમાવ્યા, જેને તેણે પર્ષિયનોથી પાછા મેળવ્યા હતા.’

> “‘The spirit of fraud and enthusiasm, whose abode is not in the heavens,’ was let loose on earth. The bottomless pit needed but a key to open it, and that key was the fall of Chosroes. He had contemptuously torn the letter of an obscure citizen of Mecca. But when from his ‘blaze of glory’ he sunk into the ‘tower of darkness’ which no eye could penetrate, the name of Chosroes was suddenly to pass into oblivion before that of Mohammed; and the crescent seemed but to wait its rising till the falling of the star. Chosroes, after his entire discomfiture and loss of empire, was murdered in the year 628; and the year 629 is marked by ‘the conquest of Arabia,’ and ‘the first war of the Mohammedans against the Roman empire.’ ‘And the fifth angel sounded, and I saw a star fall from heaven unto the earth; and to him was given the key of the bottomless pit. And he opened the bottomless pit.’ He fell unto the earth. When the strength of the Roman empire was exhausted, and the great king of the East lay dead in his tower of darkness, the pillage of an obscure town on the borders of Syria was ‘the prelude of a mighty revolution.’ ‘’The robbers were the apostles of Mohammed, and their frantic valor emerged from the desert.’

> “‘છેતરપિંડી અને ઉત્સાહનો આત્મા, જેનું નિવાસસ્થાન સ્વર્ગોમાં નથી,’ પૃથ્વી પર મુક્ત કરી દેવાયો. અધોભૂમિના ખાડાને તેને ખોલવા માટે માત્ર એક ચાવી જ જરૂરી હતી, અને તે ચાવી ખોસ્રોના પતનરૂપ હતી. તેણે મક્કાના એક અજાણ્યા નાગરિકનો પત્ર અવહેલનાપૂર્વક ફાડી નાખ્યો હતો. પરંતુ જ્યારે તે પોતાની ‘મહિમાની જ્વાળા’માંથી આવી ‘અંધકારના મિનારા’માં તળી ગયો, જેને કોઈ આંખ ભેદી શકતી નહોતી, ત્યારે મહંમદના નામની સામે ખોસ્રોનું નામ અચાનક વિસ્મૃતિમાં વિલીન થવાનું હતું; અને અર્ધચંદ્ર જાણે તારાના પતન સુધી પોતાના ઉદયની રાહ જોતો હોય તેમ લાગતો હતો. ખોસ્રો, પોતાની સંપૂર્ણ પરાજય અને સામ્રાજ્યના નુકસાન પછી, ઈ.સ. 628માં હત્યા કરવામાં આવ્યો; અને ઈ.સ. 629 ‘અરબિયાના વિજય’ તથા ‘રોમન સામ્રાજ્ય સામે મહંમદીઓના પ્રથમ યુદ્ધ’થી ચિહ્નિત થાય છે. ‘અને પાંચમા દૂતે તુરાઈ ફૂંકી, અને મેં એક તારો સ્વર્ગમાંથી પૃથ્વી પર પડતો જોયો; અને તેને અધોભૂમિના ખાડાની ચાવી આપવામાં આવી. અને તેણે અધોભૂમિનો ખાડો ખોલ્યો.’ તે પૃથ્વી પર પડ્યો. જ્યારે રોમન સામ્રાજ્યની શક્તિ ક્ષીણ થઈ ગઈ હતી, અને પૂર્વનો મહાન રાજા પોતાના અંધકારના મિનારમાં મૃત પડ્યો હતો, ત્યારે સિરિયાની સરહદો પર આવેલા એક અજાણ્યા નગરની લૂંટફાટ ‘એક મહાન ક્રાંતિનું પ્રસ્તાવના-રૂપ’ હતી. ‘લૂંટારુઓ મહંમદના પ્રેરિતો હતા, અને તેમનું ઉન્મત્ત શૌર્ય રણપ્રદેશમાંથી પ્રગટ થયું.’”

> “The Bottomless Pit.—The meaning of this term may be learned from the Greek , which is defined ‘deep, bottomless, profound,’ and may refer to any waste, desolate, and uncultivated place. It is applied to the earth in its original state of chaos. Gen.1:2. In this instance it may appropriately refer to the unknown wastes of the Arabian desert, from the borders of which issued the hordes of Saracens like swarms of locusts. And the fall of Chosroes, the Persian king, may well be represented as the opening of the bottomless pit, inasmuch as it prepared the way for the followers of Mohammed to issue from their obscure country, and propagate their delusive doctrines with fire and sword, till they had spread their darkness over all the Eastern empire.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 495–498.

> “અતળ ખાડો.—આ પરિભાષાનો અર્થ ગ્રીક ભાષામાંથી જાણી શકાય છે, જ્યાં તેની વ્યાખ્યા ‘ઊંડું, અતળ, અગાધ’ એવી આપવામાં આવી છે, અને તે કોઈપણ ઉજાડ, નિર્જન અને અખેતીસ્થળને સંબોધી શકે છે. પૃથ્વીની તેના મૂળ અરાજક અવસ્થામાં પણ આ શબ્દનો પ્રયોગ કરવામાં આવ્યો છે. ઉત્પત્તિ 1:2. આ પ્રસંગમાં તે અરેબિયાના રણપ્રદેશના તે અજાણ્યા ઉજાડ વિસ્તારોને યોગ્ય રીતે સંબોધી શકે છે, જેઓની સીમાઓમાંથી ટીડીઓના ઝુંડ સમાન સારાસેનોની ટોળાઓ નીકળ્યાં હતાં. અને પર્શિયન રાજા ખોસ્રોના પતનને અતળ ખાડો ખૂલ્યો તેમ દર્શાવવું પણ યોગ્ય ઠરે છે, કારણ કે તેનાથી મહંમદના અનુયાયીઓને તેમના અસ્પષ્ટ પ્રદેશમાંથી નીકળી આવવા અને અગ્નિ અને તલવાર દ્વારા તેમના ભ્રામક સિદ્ધાંતોનો પ્રસાર કરવાની રાહ તૈયાર થઈ, જ્યાં સુધી તેઓએ સમગ્ર પૂર્વીય સામ્રાજ્ય પર પોતાનો અંધકાર પ્રસરી દીધો ન હતો.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 495–498.

The first woe, which is the fifth trumpet identifies the beginning of the warfare of Islam against Rome, and it identifies a battle between Rome and Persia where Rome prevailed, but in doing so expended its military strength to the extent that it could not prevent the rise of the Islamic power. The prophetic characteristics of the first woe and the second woe, identify the prophetic characteristics of the third woe, and it is important to recognize the first two woes as symbols of the history of the third woe, for that history represents the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which began on September 11, 2001. After the prophetic history represented by Mohammed in the first three verses, verse four introduces Abubakar, the first leader after Mohammed.

પ્રથમ દુઃખ, જે પાંચમી તુરી છે, તે રોમ સામે ઇસ્લામના યુદ્ધના આરંભને ઓળખાવે છે, અને તે રોમ અને પર્શિયા વચ્ચેના એવા યુદ્ધને પણ ઓળખાવે છે જેમાં રોમ વિજયી થયું, પરંતુ એમ કરતાં કરતાં તેણે પોતાની સૈન્યશક્તિ એટલી હદે ખર્ચી નાખી કે તે ઇસ્લામી શક્તિના ઉદયને રોકી શક્યું નહીં. પ્રથમ દુઃખ અને બીજા દુઃખની ભવિષ્યવાણીય લક્ષણો ત્રીજા દુઃખની ભવિષ્યવાણીય લક્ષણોને ઓળખાવે છે, અને પ્રથમ બે દુઃખોને ત્રીજા દુઃખના ઇતિહાસના પ્રતીકો તરીકે ઓળખવું મહત્વનું છે, કારણ કે તે ઇતિહાસ એક લાખ ચુંમાલીસ હજારના સીલ મૂકવાના સમયગાળાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ શરૂ થયો હતો. પ્રથમ ત્રણ વચનોમાં મહંમદ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામેલા ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસ પછી, ચોથું વચન મહંમદ પછીના પ્રથમ નેતા, અબૂબકરને રજૂ કરે છે.

> And it was commanded them that they should not hurt the grass of the earth, neither any green thing, neither any tree; but only those men which have not the seal of God in their foreheads. Revelation 9:4.

> અને તેમને આજ્ઞા કરવામાં આવી કે તેઓ પૃથ્વીના ઘાસને, ન કોઈ લીલી વસ્તુને, ન કોઈ વૃક્ષને નુકસાન કરે; પરંતુ માત્ર તે મનુષ્યોને જ, જેઓના કપાળ પર ઈશ્વરની મુદ્રા નથી. પ્રકટીકરણ 9:4.

The command of Abubakar instructed the Islamic warriors to make a distinction between two types of worshippers that existed in the Roman territories at that time. One class was the Catholics, who had some religious orders that shaved the back of their heads (the tonsure), and observed the worship of Sunday. The other class were seventh-day Sabbath keepers, and the Sabbath is the seal of God.

અબૂબકરના આદેશે ઇસ્લામી યોધ્ધાઓને તે સમયના રોમન પ્રદેશોમાં અસ્તિત્વ ધરાવતા બે પ્રકારના ઉપાસકો વચ્ચે ભેદ રાખવા સૂચના આપી. એક વર્ગ કેથોલિકોનો હતો, જેઓમાં કેટલાક ધાર્મિક સંપ્રદાયોના સભ્યો માથાના પાછળના ભાગના વાળ મુંડાવતા (ટોન્શર), અને રવિવારની ઉપાસના પાળતા હતા. બીજો વર્ગ સાતમા દિવસના શબ્બાથને પાળનારાઓનો હતો, અને શબ્બાથ દેવની મુદ્રા છે.

> “After the death of Mohammed, he was succeeded in the command by Abubekr, A.D. 632, who, as soon as he had fairly established his authority and government, dispatched a circular letter to the Arabian tribes, from which the following is an extract:—

> “મોહંમદના અવસાન પછી, ઈ.સ. 632માં સત્તાના નેતૃત્વમાં તેના ઉત્તરાધિકારી તરીકે અબૂબેકર આવ્યો; અને જેમ જ તેણે પોતાની સત્તા અને શાસનને પૂરતી રીતે સ્થાપિત કર્યા, તેમ જ તેણે અરબી જાતિઓને એક પરિપત્ર પત્ર મોકલ્યો, જેમાંથી નીચેનો અંશ લેવામાં આવ્યો છે:—”

> “‘When you fight the battles of the Lord, acquit yourselves like men, without turning your backs; but let not your victory be stained with the blood of women and children. Destroy no palm-trees, nor burn any fields of corn. Cut down no fruit-trees, nor do any mischief to cattle, only such as you kill to eat. When you make any covenant or article, stand to it, and be as good as your word. And as you go, you will find some religious persons who live retired in monasteries, and propose to themselves to serve God that way; let them alone, and neither kill them nor destroy their monasteries. And you will find another sort of people that belong to the synagogue of Satan, who have shaven crowns; be sure you cleave their skulls, and give them no quarter till they either turn Mohammedans or pay tribute.’

> “‘જ્યારે તમે પ્રભુના યુદ્ધો લડો, ત્યારે પીઠ ફેરવ્યા વિના પુરુષાર્થપૂર્વક વર્તો; પરંતુ તમારો વિજય સ્ત્રીઓ અને બાળકોના લોહીથી કલંકિત ન થવો જોઈએ. કોઈ ખજૂરીનાં વૃક્ષો નાશ ન કરો, અને અનાજના કોઈ ખેતરો સળગાવશો નહીં. કોઈ ફળવૃક્ષો કાપશો નહીં, અને પશુઓને કોઈ હાનિ ન પહોંચાડશો, સિવાય કે જેમને તમે ભોજન માટે મારતા હો. અને જ્યારે તમે કોઈ કરાર અથવા શરત બાંધો, ત્યારે તેને નિભાવજો, અને તમારા શબ્દ મુજબ સચ્ચા ઠરો. અને જેમ તમે આગળ વધશો, તેમ તમને કેટલાક ધાર્મિક લોકો મળશે, જેઓ મઠોમાં નિવૃત્ત જીવન જીવે છે, અને તે રીતે ઈશ્વરની સેવા કરવાનો સંકલ્પ ધરાવે છે; તેમને એમ જ રહેવા દો, અને ન તો તેમને મારી નાખો, ન તો તેમના મઠો નાશ કરો. અને તમને લોકોનો બીજો એક વર્ગ મળશે, જે શૈતાનની સભાને સંબંધિત છે, જેઓના મસ્તકમંડલ મુંડાયેલા છે; નિશ્ચિત કરો કે તમે તેમની ખોપરીઓ ચીરી નાખો, અને જ્યાં સુધી તેઓ અથવા તો મહંમદના અનુયાયી ન બને અથવા ખિરાજ ન આપે, ત્યાં સુધી તેમને જરાય રાહત ન આપો.’”

> “It is not said in prophecy or in history that the more humane injunctions were as scrupulously obeyed as the ferocious mandate; but it was so commanded them. And the preceding are the only instructions recorded by Gibbon, as given by Abubekr to the chiefs whose duty it was to issue the commands to all the Saracen hosts. The commands are alike discriminating with the prediction, as if the caliph himself had been acting in known as well as direct obedience to a higher mandate than that of mortal man; and in the very act of going forth to fight against the religion of Jesus, and to propagate Mohammedanism in its stead, he repeated the words which it was foretold in the Revelation of Jesus Christ that he would say.

> “ભવિષ્યવાણીમાં કે ઇતિહાસમાં એવું કહેવામાં આવ્યું નથી કે ઉગ્ર આજ્ઞાની જેટલી જ કડકતા સાથે વધુ માનવીય નિર્દેશોનું પાલન કરવામાં આવ્યું હતું; પરંતુ તેમને એવી જ આજ્ઞા આપવામાં આવી હતી. અને પૂર્વોક્ત નિર્દેશો જ એકમાત્ર આજ્ઞાઓ છે, જે ગિબને અબૂબેક્ર દ્વારા તે મુખ્યાઓને આપવામાં આવેલી તરીકે નોંધેલી છે, જેમનું કર્તવ્ય સર્વ સારાસેન સૈન્યોને આજ્ઞાઓ પ્રસિદ્ધ કરવાનું હતું. આ આજ્ઞાઓ ભવિષ્યવાણી સાથે એટલી જ સુચોક અને ભેદગ્રાહી રીતે સુસંગત છે, જાણે ખલીફા પોતે જ મરણશીલ મનુષ્યની આજ્ઞા કરતાં ઉચ્ચતર આજ્ઞાના જાણીતા તેમજ પ્રત્યક્ષ આદેશપાલનમાં કાર્ય કરી રહ્યો હોય; અને ઈસુના ધર્મ વિરુદ્ધ યુદ્ધ કરવા અને તેના સ્થાને મહંમદવાદનો પ્રસાર કરવા બહાર નીકળવાની જ ક્રિયામાં તેણે તે જ શબ્દો પુનરાવર્તિત કર્યા, જે અંગે ઈસુ ખ્રિસ્તના પ્રકાશનમાં અગાઉથી ભવિષ્યવાણી કરવામાં આવી હતી કે તે એમ કહેશે.”

> “The Seal of God in Their Foreheads.—In remarks upon chapter 7:1–3, we have shown that the seal of God is the Sabbath of the fourth commandment; and history is not silent upon the fact that there have been observers of the true Sabbath all through the present dispensation. But the question has here arisen with many, who were those men who at this time had the seal of God in their foreheads, and who thereby became exempt from Mohammedan oppression? Let the reader bear in mind the fact, already alluded to, that there have been those all through this dispensation who have had the seal of God in their foreheads, or have been intelligent observers of the true Sabbath; and let them consider further that what the prophecy asserts is that the attacks of this desolating Turkish power are not directed against them, but against another class. The subject is thus freed from all difficulty; for this is all that the prophecy really asserts. Only one class of persons is directly brought to view in the text; namely, those who have not the seal of God in their foreheads; and the preservation of those who have the seal of God is brought in only by implication. Accordingly, we do not learn from history that any of these were involved in any of the calamities inflicted by the Saracens upon the objects of their hate. They were commissioned against another class of men. And the destruction to come upon this class of men is not put in contrast with the preservation of other men, but only with that of the fruits and verdure of the earth; thus, Hurt not the grass, trees, nor any green thing, but only a certain class of men. And in fulfilment, we have the strange spectacle of an army of invaders sparing those things which such armies usually destroy, namely, the face and productions of nature; and, in pursuance of their permission to hurt those men who had not the seal of God in their foreheads, cleaving the skulls of a class of religionists with shaven crowns, who belonged to the synagogue of Satan.

> “તેમના કપાળોમાં ઈશ્વરની મુદ્રા.—અધ્યાય 7:1–3 વિષેની ટિપ્પણીઓમાં અમે દર્શાવ્યું છે કે ઈશ્વરની મુદ્રા ચોથી આજ્ઞાનો શબ્બાથ છે; અને ઇતિહાસ આ હકીકત વિષે મૌન નથી કે વર્તમાન વ્યવસ્થા-કાળ દરમિયાન સર્વત્ર સત્ય શબ્બાથનું પાલન કરનારાઓ રહેલા છે. પરંતુ અહીં ઘણાં લોકોમાં એવો પ્રશ્ન ઊભો થયો છે કે આ સમયે તેઓ કયા મનુષ્યો હતા જેમના કપાળોમાં ઈશ્વરની મુદ્રા હતી, અને જેઓ આ દ્વારા મહમ્મદીય પીડનમાંથી મુકત બન્યા? વાચકે એ હકીકત મનમાં રાખવી જોઈએ, જેનો અગાઉ ઉલ્લેખ કરવામાં આવ્યો છે, કે આ સમગ્ર વ્યવસ્થા-કાળ દરમિયાન એવા લોકો રહેલા છે જેમના કપાળોમાં ઈશ્વરની મુદ્રા હતી, અથવા જે સત્ય શબ્બાથના સમજપૂર્વક પાલનકર્તાઓ હતા; અને તેઓએ આગળ આ પણ વિચારવું જોઈએ કે ભવિષ્યવાણી જે નિશ્ચિત રીતે કહે છે તે આ છે કે આ ઉજાડ પાથરનારી તુર્કી શક્તિના આક્રમણો તેમની સામે નિર્દેશિત નથી, પરંતુ બીજા એક વર્ગની સામે છે. આ રીતે વિષય સર્વ મુશ્કેલીમાંથી મુક્ત થઈ જાય છે; કારણ કે ભવિષ્યવાણી વાસ્તવમાં એટલું જ કહે છે. લખાણમાં માત્ર એક જ વર્ગના લોકોનો સીધો ઉલ્લેખ કરવામાં આવ્યો છે; અર્થાત્ તેઓ, જેમના કપાળોમાં ઈશ્વરની મુદ્રા નથી; અને જેમની પાસે ઈશ્વરની મુદ્રા છે તેમનું સંરક્ષણ માત્ર અનુસંધાનરૂપે જ રજૂ થાય છે. તેથી, ઇતિહાસમાંથી આપણને એવું જાણવા મળતું નથી કે તેમના પૈકી કોઈપણ સરાસેનો દ્વારા તેમની દ્વેષના પાત્રો પર લાદવામાં આવેલી આફતોમાં સંકળાયા હતા. તેઓ બીજા એક વર્ગના મનુષ્યો વિરુદ્ધ નિયુક્ત કરવામાં આવ્યા હતા. અને આ મનુષ્યોના આ વર્ગ ઉપર આવનારો વિનાશ અન્ય મનુષ્યોના સંરક્ષણની વિરુદ્ધતામાં રજૂ કરવામાં આવ્યો નથી, પરંતુ માત્ર પૃથ્વીના ફળો અને હરિયાળીની વિરુદ્ધતામાં જ; આ પ્રમાણે, ઘાસને, વૃક્ષોને, અથવા કોઈ હરિયાળી વસ્તુને હાનિ ન કરશો, પરંતુ માત્ર મનુષ્યોના એક નિશ્ચિત વર્ગને જ. અને તેની પૂર્ણતામાં, આપણને આ અદ્દભુત દૃશ્ય દેખાય છે કે આક્રમણકારોની એક સેના એ વસ્તુઓને બચાવે છે, જેને આવી સેનાઓ સામાન્ય રીતે નાશ કરી નાખે છે, અર્થાત્ પ્રકૃતિનો દૃશ્યમુખ અને તેની ઉપજ; અને જેમના કપાળોમાં ઈશ્વરની મુદ્રા નહોતી એવા મનુષ્યોને હાનિ પહોંચાડવાની તેમને અપાયેલી પરવાનગી અનુસાર, શેતાનની સભામાં આવતાં, મુંડાયેલા શિરોમંડળ ધરાવતા ધાર્મિક લોકોના એક વર્ગની ખોપરીઓ ચીરી નાખે છે.”

> “These were doubtless a class of monks, or some other division of the Roman Catholic Church. Against these the arms of the Mohammedans were directed. And it seems to us that there is a peculiar fitness, if not design, in describing them as those who had not the seal of God in their foreheads; inasmuch as that is the very church which has robbed the law of God of its seal, by tearing away the true Sabbath, and erecting a counterfeit in its place. And we do not understand, either from the prophecy or from history, that those persons whom Abubekr charged his followers not to molest were in possession of the seal of God, or necessarily constituted the people of God. Who they were, and for what reason they were spared, the meager testimony of Gibbon does not inform us, and we have no other means of knowing; but we have every reason to believe that none of these who had the seal of God were molested, while another class, who emphatically had it not, were put to the sword; and thus the specifications of the prophecy are amply met.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 500–502.

> “આ નિઃસંદેહ સાધુઓના એક વર્ગ હતા, અથવા રોમન કેથોલિક ચર્ચના કોઈ અન્ય વિભાગના હતા. મુહમ્મદીઓના હથિયારો તેમની વિરુદ્ધ દોરવામાં આવ્યા હતા. અને અમને એવું લાગે છે કે તેમને એવા લોકો તરીકે વર્ણવવામાં એક વિશિષ્ટ યોગ્યતા, જો કે હેતુપૂર્વકતા ન પણ હોય, તો નિશ્ચિત છે, જેમના કપાળ પર દેવની મુદ્રા નહોતી; કેમ કે એ જ તો એવો ચર્ચ છે જેણે સત્ય શબ્બાથને દૂર કરીને અને તેના સ્થાને નકલીને સ્થાપિત કરીને દેવની વ્યવસ્થાને તેની મુદ્રાથી વંચિત કરી છે. અને અમે, ન તો ભવિષ્યવાણીમાંથી અને ન તો ઇતિહાસમાંથી, એવું સમજીએ છીએ કે જેમને અબૂબેકરે પોતાના અનુયાયીઓને ઉપદ્રવ ન કરવા આજ્ઞા આપી હતી, તેઓ દેવની મુદ્રાના અધિકારી હતા, અથવા આવશ્યક રીતે દેવના લોકો જ હતા. તેઓ કોણ હતા, અને કયા કારણસર તેઓને બચાવવામાં આવ્યા, તે વિષે ગિબનનું અલ્પ સાક્ષ્ય અમને જાણ કરતું નથી, અને જાણવાનું અમારે પાસે બીજું કોઈ સાધન પણ નથી; પરંતુ અમારે પાસે એવો વિશ્વાસ રાખવા માટે પૂરતું કારણ છે કે જેમની પાસે દેવની મુદ્રા હતી એવા એમામાંથી કોઈને ઉપદ્રવ કરવામાં આવ્યો નહોતો, જ્યારે બીજો એક વર્ગ, જેમની પાસે તે સ્પષ્ટપણે નહોતી, તેમને તલવારથી મારી નાખવામાં આવ્યા; અને આ રીતે ભવિષ્યવાણીના નિર્દેશો પૂરતા પ્રમાણમાં પૂર્ણ થાય છે.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 500–502.

Abubakar consolidated Mohammed’s followers into a Caliphate after Mohammed’s death, so even though they are two different historical figures, taken together they represent the beginning of the testimony of Islam of the first woe, and the historical figure who marks the history of the first woe is Mohammed.

મોહમ્મદના મૃત્યુ પછી અબુબકરે મોહમ્મદના અનુયાયીઓને એક ખલીફતમાં સંગઠિત કર્યા; તેથી, ભલે તેઓ બે ભિન્ન ઐતિહાસિક વ્યક્તિઓ હોય, તેમ છતાં એકત્રિત રીતે તેઓ પ્રથમ હાયના ઇસ્લામના સાક્ષ્યની શરૂઆતનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને પ્રથમ હાયના ઇતિહાસને ચિહ્નિત કરતી ઐતિહાસિક વ્યક્તિ મોહમ્મદ છે.

In the beginning history of the second woe, Mohammed II conquered Constantinople in 1453. In 1449, four angels, representing Islam were loosed. The beginning and ending of the first woe, is marked by a Mohammed, the first and second respectively. Prophetically the beginning and ending of the history of the first woe, bears the signature of Alpha and Omega.

બીજી હાયના પ્રારંભિક ઇતિહાસમાં, મહંમદ દ્વિતીયે 1453માં કોન્સ્ટાન્ટિનોપલ પર વિજય મેળવ્યો. 1449માં, ઇસ્લામનું પ્રતિનિધિત્વ કરતા ચાર દૂત મુક્ત કરવામાં આવ્યા. પ્રથમ હાયના ઇતિહાસનો આરંભ અને અંત અનુક્રમે પ્રથમ અને દ્વિતીય એવા એક-એક મહંમદ દ્વારા ચિહ્નિત થાય છે. ભવિષ્યવાણીના દૃષ્ટિએ, પ્રથમ હાયના ઇતિહાસનો આરંભ અને અંત આલ્ફા અને ઓમેગાની મુદ્રા ધારણ કરે છે.

The beginning of the second woe includes a time prophecy of four angels, who represent Islam who were then loosed, and then restrained on August 11, 1840. From that point until October 22, 1844, the sealing of the one hundred and forty-four thousand is illustrated. The beginning of the second woe identifies the loosing of Islam, and the ending marks the restraining of Islam. Both the first and second woe have precise prophetic markers tying their beginnings to the endings.

બીજા હાયની શરૂઆતમાં ચાર દૂતો અંગેની એક સમયસંબંધિત ભવિષ્યવાણી સામેલ છે, જે ઇસ્લામનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે; તેઓ ત્યારે મુક્ત કરવામાં આવ્યા હતા, અને ત્યારબાદ 11 ઑગસ્ટ, 1840ના રોજ અવરોધવામાં આવ્યા હતા. તે બિંદુથી લઈને 22 ઑક્ટોબર, 1844 સુધી, એક લાખ ચુંમાલીસ હજારના મુદ્રાંકનનું દૃશ્ય ચિત્રણ કરવામાં આવ્યું છે. બીજા હાયની શરૂઆત ઇસ્લામના મુક્ત થવાને ઓળખાવે છે, અને તેનો અંત ઇસ્લામના અવરોધનને ચિહ્નિત કરે છે. પ્રથમ અને બીજા—બન્ને હાયમાં ચોક્કસ ભવિષ્યવાણી સંબંધિત ચિહ્નો છે, જે તેમની શરૂઆતને તેમના અંત સાથે બાંધે છે.

The first two woes are to be placed upon one another, “line upon line,” in order to identify the third woe. One of the prophetic characteristics that is identified by the first two witnesses of Islam is that they represent a specific period of time that marks the beginning and ending with the signature of Alpha and Omega. They also possess a secondary signature, for the beginning of the first woe, identifies the sealing of God’s people, and the ending of the second woe, also identifies the sealing of God’s people.

ત્રીજી વિપત્તિને ઓળખવા માટે પ્રથમ બે વિપત્તિઓને એક ઉપર એક, “લાઇન ઉપર લાઇન,” મૂકવી જોઈએ. ઇસ્લામના પ્રથમ બે સાક્ષીઓ દ્વારા ઓળખાતી ભવિષ્યવાણીય લાક્ષણિકતાઓમાંથી એક એ છે કે તેઓ સમયના એક નિશ્ચિત અવધિને પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેની શરૂઆત અને સમાપ્તિ અલ્ફા અને ઓમેગાની મુદ્રા સાથે ચિહ્નિત થયેલી છે. તેઓ એક દ્વિતીય મુદ્રા પણ ધરાવે છે, કારણ કે પ્રથમ વિપત્તિની શરૂઆત દેવના લોકોને મુદ્રાંકિત કરવામાં આવ્યા હોવાની ઓળખ આપે છે, અને બીજી વિપત્તિનો અંત પણ દેવના લોકોને મુદ્રાંકિત કરવામાં આવ્યા હોવાની ઓળખ આપે છે.

The third woe arrived when Islam suddenly and unexpectedly attacked the earth beast of Revelation thirteen, thus beginning the period of the sealing. The sealing of the one-hundred and forty-four thousand ends at the soon-coming Sunday law, and in response to that apostasy national apostasy is followed by national ruin. As typified with pagan Rome and papal Rome national ruin is accomplished by God’s trumpet judgments. The three woes are also trumpets. Islam of the third woe, will strike suddenly and unexpectedly again at the soon coming Sunday law in the United States, when the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand ends. That period has been typified by the beginning period of the first woe, and also by the ending period of the second woe.

ત્રીજું શોક ત્યારે આવ્યું જ્યારે ઇસ્લામે અચાનક અને અનપેક્ષિત રીતે પ્રકાશિતવાક્ય તેરનાં પૃથ્વીજન્તુ પર આક્રમણ કર્યું, અને આ રીતે મુદ્રાંકનના સમયગાળાની શરૂઆત થઈ. એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારનાં મુદ્રાંકનનો અંત જલદી આવનારા રવિવારના કાયદા પર થાય છે, અને તે ધર્મત્યાગના પ્રતિસાદરૂપે રાષ્ટ્રીય ધર્મત્યાગ પછી રાષ્ટ્રીય વિનાશ આવે છે. જેમ મૂર્તિપૂજક રોમ અને પાપાસત્તાક રોમમાં પ્રતિરૂપરૂપે દર્શાવવામાં આવ્યું છે, તેમ રાષ્ટ્રીય વિનાશ દેવના તુરીના ન્યાયોથી પૂર્ણ થાય છે. ત્રણ શોકો તુરીઓ પણ છે. ત્રીજા શોકનું ઇસ્લામ ફરી એક વાર અચાનક અને અનપેક્ષિત રીતે યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં જલદી આવનારા રવિવારના કાયદા સમયે પ્રહાર કરશે, જ્યારે એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારનાં મુદ્રાંકનનો સમયગાળો સમાપ્ત થશે. તે સમયગાળો પ્રથમ શોકના આરંભિક સમયગાળાથી પણ, અને બીજા શોકના અંતિમ સમયગાળાથી પણ પ્રતિરૂપરૂપે દર્શાવવામાં આવ્યો છે.

We will continue this study in the next article.

અમે આ અભ્યાસને આગળના લેખમાં ચાલુ રાખીશું.

> And Sarah saw the son of Hagar the Egyptian, which she had born unto Abraham, mocking. Wherefore she said unto Abraham, Cast out this bondwoman and her son: for the son of this bondwoman shall not be heir with my son, even with Isaac. And the thing was very grievous in Abraham’s sight because of his son. And God said unto Abraham, Let it not be grievous in thy sight because of the lad, and because of thy bondwoman; in all that Sarah hath said unto thee, hearken unto her voice; for in Isaac shall thy seed be called. And also of the son of the bondwoman will I make a nation, because he is thy seed. And Abraham rose up early in the morning, and took bread, and a bottle of water, and gave it unto Hagar, putting it on her shoulder, and the child, and sent her away: and she departed, and wandered in the wilderness of Beersheba. And the water was spent in the bottle, and she cast the child under one of the shrubs. And she went, and sat her down over against him a good way off, as it were a bowshot: for she said, Let me not see the death of the child. And she sat over against him, and lift up her voice, and wept. And God heard the voice of the lad; and the angel of God called to Hagar out of heaven, and said unto her, What aileth thee, Hagar? fear not; for God hath heard the voice of the lad where he is. Arise, lift up the lad, and hold him in thine hand; for I will make him a great nation. And God opened her eyes, and she saw a well of water; and she went, and filled the bottle with water, and gave the lad drink. And God was with the lad; and he grew, and dwelt in the wilderness, and became an archer. Genesis 21:9–20.

> અને સારાએ મિસરી હાગરનો તે પુત્ર, જેને તેણે અબ્રાહમને જન્મ આપ્યો હતો, ઉપહાસ કરતાં જોયો. તેથી તેણીએ અબ્રાહમને કહ્યું, “આ દાસીને અને તેના પુત્રને કાઢી મૂકો; કારણ કે આ દાસીના પુત્રને મારા પુત્ર, એટલે ઇસહાક, સાથે વારસો ન મળે.” અને પોતાના પુત્રના વિષયે આ વાત અબ્રાહમને અત્યંત દુઃખદ લાગી. અને ઈશ્વરે અબ્રાહમને કહ્યું, “આ છોકરાના વિષયે અને તારી દાસીના વિષયે તે તને દુઃખદ ન લાગે; સારા જે કંઈ તને કહે છે તેમાં તેની વાણી સાંભળ; કારણ કે ઇસહાકમાં તારું વંશ કહેવાશે. અને દાસીના પુત્રમાંથી પણ હું એક જાતિ ઊભી કરીશ, કારણ કે તે તારો વંશ છે.” અને અબ્રાહમ સવારે વહેલો ઊઠ્યો, અને રોટલી તથા પાણીની ચામડાની થેલી લઈ હાગરને આપી, તે તેના ખભા પર મૂકી, અને છોકરાને પણ તેની સાથે આપીને તેને વિદાય કરી; અને તે નીકળી ગઈ, અને બીએર-શેબાના અરણ્યમાં ભટકતી રહી. અને થેલીનું પાણી સમાપ્ત થઈ ગયું, અને તેણીએ છોકરાને એક ઝાડી નીચે મૂકી દીધો. પછી તે ગઈ અને તેની સામેથી ઘણું અંતર રાખીને, જાણે ધનુષ્યની પહોંચ જેટલું, બેસી ગઈ; કારણ કે તેણીએ કહ્યું, “હું છોકરાનું મૃત્યુ ન જોઉં.” અને તે તેની સામેથી બેસી રહી, અને પોતાનો અવાજ ઊંચો કરીને રડી. અને ઈશ્વરે છોકરાનો અવાજ સાંભળ્યો; અને ઈશ્વરના દૂતએ આકાશમાંથી હાગરને બોલાવીને કહ્યું, “હાગર, તને શું થયું છે? ભય ન રાખ; કારણ કે ઈશ્વરે જ્યાં છોકરો છે ત્યાં તેનો અવાજ સાંભળ્યો છે. ઊઠ, છોકરાને ઉપાડ અને તેને તારા હાથે પકડી રાખ; કારણ કે હું તેને એક મહાન જાતિ બનાવીશ.” અને ઈશ્વરે તેની આંખો ખોલી, અને તેણે પાણીનો કૂવો જોયો; અને તે ગઈ, અને થેલીમાં પાણી ભરી, અને છોકરાને પીવડાવ્યું. અને ઈશ્વર છોકરા સાથે હતો; અને તે વધ્યો, અને અરણ્યમાં નિવાસ કર્યો, અને ધનુર્ધારી બન્યો. ઉત્પત્તિ 21:9–20.

Back to Articles