Article

# દાનિયેલનું પુસ્તક - એકસો પચાસમું

હેઝકિયલ ૩૭નું અર્થઘટન અને અંતિમ દિવસો પ્રત્યે તેની પ્રાસંગિકતા

Author

Jeff Pippenger

Published

March 21, 2024

Formats

PDF
Word

હિઝકિયેલ બે રાષ્ટ્રો એક થવાની પ્રક્રિયાનું વર્ણન કર્યા પછી, તે પછી ઓળખાવે છે કે તે રાષ્ટ્ર પર રાજા દાવિદ રાજ્ય કરશે, અને તે તેમની સાથે વાચામાં પ્રવેશ કરશે, અને તેમનું નિવાસસ્થાન તેમની સાથે રહેશે.

> તેઓ હવે પછી પોતાની મૂર્તિઓથી, પોતાની ઘૃણાસ્પદ વસ્તુઓથી, કે પોતાની કોઈ પણ અપરાધોથી પોતાને વધુ અશુદ્ધ નહીં કરે; પરંતુ હું તેઓને તેમના સર્વ નિવાસસ્થાનોમાંથી, જ્યાં તેઓએ પાપ કર્યું છે, છોડાવીશ અને તેમને શુદ્ધ કરીશ; અને તેઓ મારા લોકો થશે, અને હું તેમનો દેવ થઈશ. અને મારો સેવક દાવિદ તેઓ પર રાજા થશે; અને તેઓ સૌનો એક જ ઘેટાળિયો હશે; તેઓ મારા નિયમોમાં ચાલશે, મારા વિધિઓનું પાલન કરશે અને તેને આચરણમાં મૂકશે. અને તેઓ તે દેશમાં વસશે, જે મેં મારા સેવક યાકૂબને આપ્યો હતો, જેમાં તમારા પિતૃઓ વસ્યા હતા; અને તેઓ તેમાં વસશે, તેઓ પણ, અને તેમના સંતાનો, અને તેમના સંતાનોના સંતાનો સદાકાળ સુધી; અને મારો સેવક દાવિદ સદાકાળ માટે તેમનો રાજકુમાર રહેશે. વધુમાં હું તેમની સાથે શાંતિનો કરાર બાંધીશ; તે તેમની સાથેનો સનાતન કરાર રહેશે; અને હું તેમને સ્થિર કરીશ, તેમને વધારીશ, અને મારું પવિત્રસ્થાન તેમની વચ્ચે સદાકાળ માટે સ્થાપીશ. મારો નિવાસસ્થાન પણ તેમની સાથે રહેશે; હા, હું તેમનો દેવ થઈશ, અને તેઓ મારા લોકો થશે. અને જ્યારે મારું પવિત્રસ્થાન તેમની વચ્ચે સદાકાળ માટે રહેશે, ત્યારે જાતિઓ જાણશે કે હું યહોવા ઇઝરાયલને પવિત્ર કરું છું. યહેઝ્કેલ 37:23–28.

હઝકિયેલ અધ્યાય સત્તત્રીસ એક લાખ ચુમાલીસ હજારના મુદ્રીકરણનું અત્યંત વિગતવાર પ્રસ્તુતિકરણ આપે છે. તે બે લાકડીઓ, જે દેવત્વ માનવત્વ સાથે સંયુક્ત થાય ત્યારે એક જાતિ બનવાની છે, અને તેમના ઉપર એક રાજા હશે. એ એક જાતિ અંતિમ દિવસોની દેવની કળીશિયા છે, જે એક લાખ ચુમાલીસ હજાર છે. એ બે લાકડીઓ ઇઝરાયલના ઉત્તર અને દક્ષિણ રાજ્યઓના વિખેરાઈ જવાના બે સમયગાળા છે. એ બે લાકડીઓ તેઓ જ છે જેઓને પૌલ “દેહ” તરીકે ઓળખાવે છે, જ્યારે તે ખ્રિસ્તને તે દેહના “માથા” તરીકે પણ ઓળખાવે છે. હઝકિયેલ પૌલના “માથા”ને “રાજા દાવિદ” તરીકે ઓળખાવે છે, અને “દેહ”ને “એક જાતિ” તરીકે.

૧૮૫૬માં એડ્વેન્ટિઝમને આપવામાં આવેલા સંદેશમાં, જે ૧૮૫૬માં હાયરમ એડસન દ્વારા “સાત સમય” વિષયક અધૂરી શ્રેણી દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, એડસન યશાયા અધ્યાય સાતમાં આવેલા પાંસઠ વર્ષની ભવિષ્યવાણીનો ઉલ્લેખ બંને સાત સમયના અવધિઓના પ્રારંભબિંદુઓ માટેના બાઈબલ આધારબિંદુ તરીકે કરે છે. પાંસઠ વર્ષની આ સમય-ભવિષ્યવાણી એક ગૂઢ પરિપ્રેક્ષ્યમાં સ્થાન પામે છે, જેવો પ્રકાશનગ્રંથના તે અવતરણોમાં જોવા મળે છે જેમાં કહેવામાં આવ્યું છે, “જેને કાન હોય, તે સાંભળે.” જો તમારી પાસે એવી આંખો હોય કે જે ગ્રહણ કરી શકે, અને એવા કાન હોય કે જે સમજી શકે, તો તે અવતરણમાં કંઈક અતિ અદ્ભુત છે.

> કારણ કે અરામનું શિરસ્થાન દમાસ્કસ છે, અને દમાસ્કસનું શિરસ્થાન રેઝીન છે; અને પાસઠ વર્ષની અંદર એફ્રાઈમ એવો તૂટી જશે કે તે પ્રજા રહેશે નહિ. અને એફ્રાઈમનું શિરસ્થાન સમારિયા છે, અને સમારિયાનું શિરસ્થાન રેમલ્યાહનો પુત્ર છે. જો તમે વિશ્વાસ નહીં કરો, તો નિશ્ચય જ તમે સ્થિર રાખવામાં નહીં આવો. યશાયા 7:8, 9.

પાસઠ વર્ષની ભવિષ્યવાણી 742 BCમાં શરૂ થઈ, અને તે પાસઠ વર્ષોની અંદર, ઓગણીસ વર્ષ પછી 723 BCમાં, ઇઝરાયલનું ઉત્તર રાજ્ય આસિરિયા દ્વારા ગુલામીમાં લઈ જવામાં આવ્યું, અને જ્યારે તે વર્ષો 677 BCમાં પૂર્ણ થયા, ત્યારે મનશ્શેહને બાબેલ દ્વારા બંધક બનાવી લઈ જવામાં આવ્યો. તે પાસઠ વર્ષોનો પ્રતિનિધિત્વ એ બે જાતિઓના વિખેરાઈ જવાના અંતની પૂર્ણતાઓમાં પણ થયો હતો, જે એઝિકીએલના વર્ણનમાં એક લાકડી બનવાની હતી. તેમણે અનુક્રમે 1798, 1844 અને 1863ને ચિહ્નિત કર્યા. 1863માં અસ્વીકાર કરવામાં આવેલા સંદેશને ઓળખાવતા વચનોમાં એક વિશેષ ભવિષ્યવાણીય પ્રકાશન છે, જેમાં આ ભવિષ્યવાણી પ્રસ્તુત કરવામાં આવી છે.

તે એવો પ્રકાશન છે કે કોઈ રાષ્ટ્રનું “માથું” તેની રાજધાની છે, અને રાજધાનીનું “માથું” રાજા છે. તે આ પ્રકાશન માટે બે સાક્ષીઓ આપે છે, અને ત્યારબાદ આખી ભવિષ્યવાણી અને પ્રકાશનને આ ગૂઢોક્તિ સાથે સમાપ્ત કરે છે કે, “જો તમે વિશ્વાસ નહીં કરો, તો નિશ્ચિત તમે સ્થિર કરવામાં નહીં આવો.” જો તમે વિશ્વાસ ન કરો કે રાજા માથું છે, અને માથું રાજધાની છે, તો તમે સ્થિર કરવામાં નહીં આવો.

ઉત્તરીય અને દક્ષિણીય રાજ્યોની બે લાકડીઓ જોડવાથી ઉત્પન્ન થનારી યહેઝ્કેલની જાતિને એક રાજા હોવાનો હતો, જે શિરસ્થાન છે, જે રાષ્ટ્રની રાજધાની છે. યહેઝ્કેલનો સમગ્ર અવતરણ એક લાખ ચુંમાલીસ હજારના સીલ લગાડવાના ભવિષ્યવાણીય લક્ષણો વિષે બોલે છે, જે ત્રીજા શોકના ઇસ્લામના સાતમા તુરીના નાદના સમયગાળા દરમિયાન દૈવીત્વ અને માનવત્વના એકીકરણને પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

પ્રકટીકરણના દસમા અધ્યાયમાં સાતમી તૂરિ ફૂંકાવાના દિવસો ત્યારે શરૂ થયા, જ્યારે “હવે સમય નહિ રહે” એવું થવાનું હતું; અને તે 22 ઑક્ટોબર, 1844ના રોજ થયું, જ્યારે ત્રીજો દૂત આવ્યો. તે સમયે યોહાને તે તારીખની કડવાશનો અનુભવ કર્યો, અને ત્યારબાદ તેને મંદિરનું માપ લેવા કહેવામાં આવ્યું; પરંતુ પવિત્રસ્થાન અને સેનાના એક હજાર બે સો સાઠ વર્ષ સુધીના પદતળે દબાવવામાં આવવાના ઇતિહાસને છોડીને, કેમ કે તે સમયગાળો અન્યજાતિઓને આપવામાં આવ્યો હતો.

> અને જે દૂતને મેં સમુદ્ર ઉપર અને પૃથ્વી ઉપર ઊભેલો જોયો હતો, તેણે પોતાનો હાથ સ્વર્ગ તરફ ઊંચો કર્યો, અને જે સદા સર્વદા જીવંત છે, જેમણે સ્વર્ગ અને તેમાં રહેલાં સર્વ પદાર્થો, પૃથ્વી અને તેમાં રહેલાં સર્વ પદાર્થો, અને સમુદ્ર તથા તેમાં રહેલાં સર્વ પદાર્થોનું સર્જન કર્યું છે, તેમની શપથ કરીને કહ્યું કે હવે વધુ સમય રહેશે નહીં; પરંતુ સાતમા દૂતના સ્વરના દિવસોમાં, જ્યારે તે તૂરાઈ ફૂંકવા લાગશે, ત્યારે દેવનું રહસ્ય પૂર્ણ થશે, જેમ તેમણે પોતાના સેવકો ભવિષ્યવક્તાઓને જાહેર કર્યું છે. અને જે અવાજ મેં સ્વર્ગમાંથી સાંભળ્યો હતો તેણે ફરી મારી સાથે વાત કરી અને કહ્યું, જા, અને તે નાનું પુસ્તક લે, જે સમુદ્ર ઉપર અને પૃથ્વી ઉપર ઊભેલા દૂતના હાથમાં ખુલ્લું છે.

> અને હું તે દેવદૂત પાસે ગયો, અને તેને કહ્યું, મને તે નાનું પુસ્તક આપ. અને તેણે મને કહ્યું, તેને લઈ લે, અને ખાઈ જા; અને તે તારા પેટને કડવું કરશે, પરંતુ તે તારા મોંમાં મધ જેવું મીઠું રહેશે. અને મેં દેવદૂતના હાથમાંથી તે નાનું પુસ્તક લીધું, અને તેને ખાઈ ગયો; અને તે મારા મોંમાં મધ જેવું મીઠું હતું; અને જેમ જ મેં તેને ખાધું, તેમ મારું પેટ કડવું થયું. અને તેણે મને કહ્યું, તારે ફરી ઘણાં લોકોને, અને જાતિઓને, અને ભાષાઓને, અને રાજાઓને સમક્ષ ભવિષ્યવાણી કરવી જ પડે. અને મને દંડ જેવો એક નળિયો આપવામાં આવ્યો: અને દેવદૂત ઊભો રહ્યો, અને કહેતો હતો, ઊઠ, અને દેવના મંદિરને, અને વેદીને, અને તેમાં ઉપાસના કરનારાઓને માપ. પરંતુ મંદિરની બહારનો પ્રાંગણ બહાર રાખ, અને તેને માપશો નહીં; કારણ કે તે અન્યજાતિઓને આપવામાં આવ્યું છે: અને તેઓ પવિત્ર શહેરને બેતાલીસ મહિના સુધી પગ નીચે ચગદશે. પ્રકાશન 10:5–11:2.

જે મંદિરને યોહાનેએ 22 ઑક્ટોબર, 1844ના દિવસે માપવાનું હતું, તે જ મંદિર હતું જેમાં “તેમા” ઉપાસકો હતા. આંગણું છોડીને દેવાનું હતું. જે મંદિરમાં એક વેદી છે અને waarin ઉપાસકો પણ છે, તે સ્વર્ગસ્થ પવિત્રસ્થાનના પવિત્ર ખંડને દર્શાવે છે. આંગણામાં એક વેદી હતી, પરંતુ તેને છોડીને દેવાનું હતું; તેથી દેવના પવિત્રસ્થાનમાં બીજી એકમાત્ર વેદી ધૂપવેદી જ છે, જે પવિત્ર ખંડમાં આવેલી છે. 1844માં ત્રીજા દૂતના આગમન સમયે, જે 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના દિવસે મુદ્રાંકનના સમયની શરૂઆતમાં ત્રીજા દૂતના આગમનનું પૂર્વચિહ્ન હતું, ત્યારે મંદિર માત્ર બે વિભાગોથી જ બનેલું હતું.

પવિત્ર સ્થાન ચર્ચનું પ્રતીક હતું, જેને પૌલ દેહ તરીકે ઓળખાવે છે, અને અતિ પવિત્ર સ્થાન તે દેહના મસ્તકનું પ્રતીક હતું. પવિત્ર સ્થાન માનવતાનું પ્રતીક છે, અને અતિ પવિત્ર સ્થાન દેવત્વનું પ્રતીક છે. વેદી, તથા વેદી પરથી ઉર્ધ્વગામી થતો ધુમાડો, જે ઊભો થઈને અતિ પવિત્ર સ્થાનમાં પ્રવેશતો હતો, તે એ બિંદુનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે જ્યાં માનવતા દેવત્વ સાથે સંકળાઈ. માનવજાતિ માત્ર વિશ્વાસ દ્વારા જ અતિ પવિત્ર સ્થાનમાં પ્રવેશી શકે છે, પરંતુ વિશ્વાસુ લોકોનો અનુભવ પવિત્ર સ્થાને સ્થિત છે.

ત્યાં તેઓએ દેવના વચનનો ભોજન કરવો છે, જે દર્શનરોટીની મેજ ઉપર રહેલી રોટલીઓ દ્વારા પ્રતિનિધિત થાય છે. ત્યાં તેઓએ મનુષ્યોની આગળ પોતાનો પ્રકાશ ચમકાવવો છે, અને પોતાના સ્વર્ગસ્થ પિતાને મહિમાવાન કરવો છે, જેમનું પ્રતિનિધિત્વ સાત શાખાવાળા દીવટા દ્વારા થાય છે, જે કલીસિયાને પ્રતિનિધિત્વ કરે છે એવું અમને જણાવવામાં આવ્યું છે. ત્યાં તેઓએ દેવત્વ સાથે સંબંધ બાંધવો છે, જ્યારે તેમની પ્રાર્થનાઓ ખ્રિસ્તના ગુણોથી યુક્ત થઈને દૈવી ઉપસ્થિતિ સુધી આરોહણ કરે છે.

1798થી 1844 સુધી, મંદિરના સ્થાપત્યકારએ માનવતાનું એક મંદિર ઊભું કર્યું, જેને તે પોતાના દેવત્વના મંદિર સાથે જોડવાનો ઇરાદો રાખતો હતો, પરંતુ માનવતાએ બળવો કર્યો. 2001થી, તે ફરી એકવાર માનવતાનું મંદિર ઊભું કરી રહ્યો છે, જેનું પ્રતિનિધિત્વ એક લાખ ચુંમાલીસ હજાર તરીકે કરવામાં આવ્યું છે. એઝિકિયેલ મુજબ, “રાજા દાવિદ” રાષ્ટ્ર પર રાજ્ય કરશે, જે મરેલાં સૂકા લાવદિકીય હાડકાંની ખીણમાંથી રૂપાંતરિત થઈ, આવનારી રવિવારની કાનૂનની ઘડીયે ધ્વજરૂપે ઊંચું કરવામાં આવતું પરાક્રમી સૈન્ય બને છે.

યહૂદાનું દક્ષિણ રાજ્ય એ સ્થાન હતું જ્યાં યેરૂશાલેમ નામની રાજધાની સ્થિત હતી, અને રાષ્ટ્ર, રાજા તથા રાજધાની “માથું” દર્શાવે છે. નિશ્ચય જ, જો તમે વિશ્વાસ કરશો, તો તમે સ્થિર કરાશો. ઉત્તર અને દક્ષિણ રાજ્યોના પરસ્પર સંબંધમાં, યહૂદા “માથું” હતું; ત્યાં રાજધાની હતી, અને તે જ તે નગર છે જેને યહોવાએ પોતાના નામને સ્થાપિત કરવા માટે પસંદ કર્યું. ઉત્તર રાજ્ય “શરીર” હતું. સુલેમાનના ધર્મત્યાગને કારણે યહોવાએ સુલેમાન સામે વિરોધીઓને ઊભા કર્યા. એ વિરોધીઓમાંનો એક યરોબઆમ હતો, જે ઇઝરાયલના વિભાજિત ઉત્તર રાજ્યનો પ્રથમ રાજા બન્યો.

> અને નેબાતનો પુત્ર યરોબઆમ, જે ઝેરેદાનો એફ્રાથાઇટ અને સુલેમાનનો સેવક હતો, जिसकी માતાનું નામ ઝેરૂઆ હતું, અને તે એક વિધવા સ્ત્રી હતી, તે પણ રાજાના વિરુદ્ધ હાથ ઊંચો કર્યો. અને તેણે રાજાના વિરુદ્ધ હાથ ઊંચો કર્યો તેનું કારણ આ હતું: સુલેમાને મિલ્લો બાંધ્યો અને પોતાના પિતા દાવીદના નગરની તૂટેલી જગ્યાઓની મરામત કરી. અને યરોબઆમ પરાક્રમી પુરુષ હતો; અને સુલેમાને જોયું કે તે યુવાન પરિશ્રમી હતો, તેથી તેણે તેને યોસેફના ઘરાણાના સર્વ કામકાજ પર અધિકારી બનાવ્યો. અને તે સમયે એવું બન્યું કે જ્યારે યરોબઆમ યરુશાલેમમાંથી બહાર જતો હતો, ત્યારે શીલોની અહિય્યાહ પ્રભુવક્તાએ તેને માર્ગમાં મળ્યો; અને તેણે પોતે નવું વસ્ત્ર ઓઢ્યું હતું; અને તેઓ બે ખેતરમાં એકલા હતા. ત્યારે અહિય્યાહે તેના ઉપરનું નવું વસ્ત્ર પકડીને તેને બાર ટુકડાંમાં ફાડી નાખ્યું; અને તેણે યરોબઆમને કહ્યું, “તું પોતાના માટે દસ ટુકડા લઈ લે; કેમ કે ઇઝરાયલના દેવ યહોવા આમ કહે છે: જો, હું સુલેમાનના હાથમાંથી રાજ્ય ફાડી કાઢીશ અને તને દસ વંશો આપીશ; (પણ મારા સેવક દાવીદના હિતાર્થે અને યરુશાલેમના હિતાર્થે—તે નગર માટે, જે મેં ઇઝરાયલના સર્વ વંશોમાંથી પસંદ કર્યું છે—તેને એક વંશ રહેશે:)”

> કારણ કે તેઓએ મને તજી દીધો છે, અને સિદોનિયનોની દેવી અષ્ટોરેથ, મોઆબીઓના દેવ કેમોશ, અને અમ્મોનીઓના સંતાનોના દેવ મિલ્કોમની ઉપાસના કરી છે, અને મારી માર્ગોમાં ચાલ્યા નથી, એટલે કે જે મારી નજરે યોગ્ય છે તે કર્યું નથી, તથા મારા નિયમો અને મારા ન્યાયોને પાળ્યા નથી, જેમ તેના પિતા દાવીદે પાળ્યાં હતા. તો પણ હું તેના હાથમાંથી આખું રાજ્ય છીનવી લઈશ નહીં; પરંતુ મારા સેવક દાવીદના હિતાર્થે, જેને મેં પસંદ કર્યો હતો, કારણ કે તેણે મારી આજ્ઞાઓ અને મારા નિયમો પાળ્યા હતા, હું તેને તેના જીવનના સર્વ દિવસો સુધી રાજકુમાર ઠેરવીશ. પરંતુ હું રાજ્ય તેના પુત્રના હાથમાંથી લઈ લઈશ, અને તે તને આપીશ, એટલે દસ ગોત્રો. અને તેના પુત્રને હું એક ગોત્ર આપીશ, જેથી મારો સેવક દાવીદ યરુશાલેમમાં, તે શહેરમાં જે મેં મારું નામ ત્યાં સ્થાપવા માટે પસંદ કર્યું છે, મારા સમક્ષ સદા દીવો ધરાવે. 1 રાજાઓ 11:26–36.

હઝકિયેલે બે લાકડાંને એક કર્યા ત્યારે જે રાષ્ટ્ર રચાયું હતું, તેનું રાજા “દાવીદ” હોવાનો હતો; અને દાવીદ યેરૂશાલેમમાંથી રાજ્ય કરતો હતો, જે તે રાજધાની નગર છે જ્યાં દેવે પોતાનું નામ સ્થાપવાનું પસંદ કર્યું હતું. ઉત્તર તરફના દસ વંશો શરીરનું પ્રતિક હતા, અને યેરૂશાલેમ મસ્તકનું પ્રતિક હતું. મનશ્શેના પાપોને કારણે ઈ.સ.પૂ. 677માં યહૂદાને બેબેલમાં બંદીવાસમાં લઈ જવાયો, અને આ રીતે દક્ષિણ રાજ્ય વિરુદ્ધના “સાત સમય”ના વિખેરાવની શરૂઆત થઈ. તે સમયે પ્રભુએ યેરૂશાલેમને અસ્વીકાર્યું.

> તથાપિ યહોવાહ પોતાના મહાન કોપની જ્વાળાથી પાછા ફર્યા નહીં; કારણ કે મનશ્શેએ જે સર્વ ઉશ્કેરણોથી તેમને ઉશ્કેર્યા હતા, તેથી તેમનો ક્રોધ યહૂદા સામે પ્રજ્વલિત થયો હતો. અને યહોવાહે કહ્યું, જેમ મેં ઇઝરાયલને મારી દૃષ્ટિથી દૂર કર્યો છે તેમ યહૂદાને પણ હું મારી દૃષ્ટિથી દૂર કરી દઈશ; અને આ યેરુશાલેમ નગરને, જેને મેં પસંદ કર્યું છે, તથા તે ભવનને, જેના વિષે મેં કહ્યું હતું કે, મારું નામ ત્યાં રહેશે, હું ત્યજી દઈશ. 2 રાજાઓ 23:26, 27.

તે યેરૂશાલેમના તે “ઘર”માં હતું જ્યાં તેણે પોતાનું નામ સ્થાપિત કરવાનું પસંદ કર્યું હતું; અને શહેર તથા ઘર તજી દેવામાં આવ્યા, પરંતુ જખર્યા દ્વારા એવી પ્રતિજ્ઞા કરવામાં આવી હતી કે પ્રભુ ફરી એકવાર યેરૂશાલેમને પસંદ કરશે.

> ત્યારે યહોવાના દૂતે ઉત્તર આપીને કહ્યું, હે સેનાઓના યહોવા, યેરૂશાલેમ અને યહૂદાના શહેરો પર, જેઓની સામે તું આ સિત્તેર વર્ષોથી ક્રોધાયમાન રહ્યો છે, તું કેટલા સમય સુધી દયા નહીં કરે? અને યહોવાએ જે દૂત મારી સાથે વાત કરતો હતો તેને સારા શબ્દો અને સાંત્વનાના શબ્દો વડે ઉત્તર આપ્યો. પછી જે દૂત મારી સાથે સંવાદ કરતો હતો તેણે મને કહ્યું, પ્રખરપણે ઘોષણા કર, એમ કહીને: સેનાઓનો યહોવા આ રીતે કહે છે: હું યેરૂશાલેમ અને સિયોન માટે મહાન ઈર્ષ્યાથી ઈર્ષ્યાળુ છું. અને જે જાતિઓ નિરાંતે બેઠી છે તેમના પર હું અત્યંત ક્રોધિત છું; કારણ કે હું તો થોડોક જ ક્રોધિત હતો, પણ તેઓએ દુઃખને વધુ વધારવામાં સહાય કરી. તેથી યહોવા આ રીતે કહે છે: હું દયાઓ સાથે યેરૂશાલેમ તરફ પાછો ફર્યો છું; તેમાં મારું મંદિર બાંધવામાં આવશે, સેનાઓના યહોવા એમ કહે છે, અને યેરૂશાલેમ પર માપવાની દોરી ખેંચવામાં આવશે.

> ફરીથી પોકાર કરીને કહો: સૈન્યોના યહોવા આ પ્રમાણે કહે છે: સમૃદ્ધિના કારણે મારા શહેરો ફરીથી વ્યાપી ઊઠશે; અને યહોવા ફરીથી સિયોનને સાંત્વના આપશે, અને ફરીથી યેરૂશાલેમને પસંદ કરશે. ત્યાર પછી મેં મારી આંખો ઊંચી કરી અને જોયું, અને જુઓ, ચાર શિંગડા હતા. અને મેં મારી સાથે વાત કરતા દૂતને કહ્યું, “આ શું છે?” અને તેણે મને ઉત્તર આપ્યો, “આ તે શિંગડા છે જેઓએ યહૂદા, ઇઝરાયેલ અને યેરૂશાલેમને વિખેરી નાખ્યાં છે.” પછી યહોવાએ મને ચાર કારીગરો બતાવ્યા. ત્યારે મેં કહ્યું, “આ શું કરવા આવ્યા છે?” અને તેણે કહીને ઉત્તર આપ્યો, “આ તે શિંગડા છે જેઓએ યહૂદાને એવું વિખેરી નાખ્યો કે કોઈ મનુષ્ય પોતાનું માથું ઊંચું કરી શક્યો નહીં; પરંતુ આ તેઓને ભયભીત કરવા આવ્યા છે, એટલે કે તે જાતિઓના શિંગડાઓને કાઢી નાંખવા, જેઓએ યહૂદાના દેશ ઉપર પોતાનું શિંગડું ઊંચું કર્યું હતું, જેથી તેને વિખેરી નાખે.”

> પછી મેં ફરી મારી આંખો ઊંચી કરી અને જોયું, અને જુઓ, એક પુરુષના હાથમાં માપવાની દોરી હતી. ત્યારે મેં કહ્યું, “તું ક્યાં જાય છે?” અને તેણે મને કહ્યું, “યેરુશાલેમને માપવા, જેથી જોવું કે તેની પહોળાઈ કેટલી છે અને તેની લંબાઈ કેટલી છે.” અને જુઓ, જે દૂત મારી સાથે વાત કરતો હતો તે આગળ ગયો, અને બીજો દૂત તેને મળવા માટે બહાર આવ્યો, અને તેને કહ્યું, “દોડ, આ યુવાનને કહી દે કે, ‘યેરુશાલેમ તેની અંદર મનુષ્યો અને પશુઓની બહુ સંખ્યાને કારણે ભીંતો વિના નગરોની જેમ વસવાટ પામશે; કેમ કે હું, યહોવા કહે છે, તેના ચારે બાજુ અગ્નિની ભીંત થઈશ, અને તેની મધ્યમાં મહિમા થઈશ.’” “હો, હો, બહાર નીકળો, અને ઉત્તર દેશમાંથી ભાગી જાઓ,” યહોવા કહે છે; “કારણ કે મેં તમને આકાશના ચાર પવનોની જેમ સર્વત્ર ફેલાવી દીધા છે,” યહોવા કહે છે. “હે સિયોન, તું, જે બાબેલની પુત્રી સાથે વસે છે, તું પોતાને છુટકારો અપાવ. કેમ કે સૈન્યોના યહોવા આમ કહે છે: મહિમા પછી તેણે મને તે જાતિઓ પાસે મોકલ્યો છે જેઓએ તમને લૂંટી લીધા; કેમ કે જે તમને સ્પર્શે છે તે તેની આંખની પુપિલને સ્પર્શે છે.”

> કારણ કે, જો, હું તેમના ઉપર મારો હાથ લહેરાવીશ, અને તેઓ પોતાના સેવકો માટે લૂંટ સમાન બનશે; અને તમે જાણશો કે સેનાઓના યહોવાએ મને મોકલ્યો છે. હે સિયોનની પુત્રી, ગા અને આનંદ કર; કારણ કે, જો, હું આવું છું, અને હું તારી વચ્ચે નિવાસ કરીશ, યહોવા કહે છે. અને તે દિવસે ઘણી જાતિઓ યહોવા સાથે જોડાશે, અને તેઓ મારા લોકો થશે; અને હું તારી વચ્ચે નિવાસ કરીશ, અને તું જાણશે કે સેનાઓના યહોવાએ મને તારા પાસે મોકલ્યો છે. અને પવિત્ર ભૂમિમાં યહોવા યહૂદાને પોતાના હિસ્સા તરીકે વારસામાં ગ્રહણ કરશે, અને ફરી યરુશાલેમને પસંદ કરશે. હે સર્વ દેહધારી, યહોવા સમક્ષ મૌન રહો; કારણ કે તે પોતાના પવિત્ર નિવાસસ્થાનમાંથી ઊભો થયો છે. જખર્યા 1:12–2:13.

યહોવાને ફરી એકવાર યેરૂશાલેમને પસંદ કરવાની પ્રતિજ્ઞાઓ ત્યારે પૂર્ણ થઈ, જ્યારે પ્રાચીન ઇઝરાયલે બેબિલોનની બંદીવાસી અવસ્થાપછી યેરૂશાલેમનું પુનર્નિર્માણ કર્યું; પરંતુ પ્રબોધકો તેઓ જીવતા હતા તે દિવસો કરતાં અંતિમ દિવસોની વધુ વાત કરે છે. 22 ઑક્ટોબર, 1844ના રોજ યહોવા “પોતાના પવિત્ર મંદિર માંથી જાગૃત થયા,” જ્યારે તેઓ પવિત્ર સ્થાનમાંથી અતિપવિત્ર સ્થાનમાં ઊભા થઈને પ્રવેશ્યા; તે સમયે “સર્વ પ્રાણી”એ યહોવાની સમક્ષ “મૌન રહેવું” હતું, કારણ કે પ્રતિરૂપાત્મક પ્રાયશ્ચિતના દિવસનું આગમન થયું હતું, હબક્કૂક TWO-TWENTY સાથે સુસંગત રીતે.

> પરંતુ યહોવા પોતાના પવિત્ર મંદિરમાં છે; આખી પૃથ્વી તેના સમક્ષ મૌન રહે. હબક્કૂક 2:20.

તે સમયે, પ્રકાશનના અગિયારમા અધ્યાયમાં યોહાનને મંદિરનું માપ લેવાનું કહેવામાં આવ્યું હતું, જેને જખર્યાે ત્યારે જોયું હતું જ્યારે તેણે “ફરી પોતાની આંખો ઊંચી કરી, અને જોયું, અને જુઓ, એક પુરુષ તેના હાથમાં માપવાની દોરી લઈને હતો.” પછી જખર્યાએ કહ્યું, “તું ક્યાં જાય છે?” અને યોહાને જખર્યાને કહ્યું, “યરુશાલેમનું માપ લેવા, જેથી તેની પહોળાઈ કેટલી છે અને તેની લંબાઈ કેટલી છે તે જોવું.” સિત્તેર વર્ષની બંદીવાસ પછી યરુશાલેમના પુનર્નિર્માણનો ઇતિહાસ, અને 1798માં શરૂ થયેલો પરંતુ 1844માં ત્રીજો દૂત આવ્યો ત્યારે બળવામાં અંત પામેલો ઇતિહાસ—બંને 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ શરૂ થયેલા કાર્યની ઓળખ આપે છે.

દક્ષિણ રાજ્ય, યેરૂશાલેમ નગર, અને રાજા દાવિદ—આ બધું જ તે “માથું” છે જ્યાં ઈશ્વરના ચરિત્રનું પ્રગટીકરણ થવાનું છે। ઉત્તર રાજ્ય “શરીર”નું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે; અને જ્યારે પ્રભુએ ફરી એકવાર “યેરૂશાલેમ પર દયા કરવાનું,” તેને “આશ્વાસન આપવાનું,” અને ફરી એકવાર “તેને પસંદ કરવાનું” નક્કી કર્યું, ત્યારે તેઓ એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારના મુદ્રાંકનને ઓળખાવી રહ્યા છે, જેમાં લાઉદિકેયાના મરેલા સુકા હાડકાંનું એકત્રીકરણ પણ સમાવેશ પામે છે, અને ત્યારબાદ તે હાડકાંનું એક શક્તિશાળી સેનામાં પુનર્જીવન થાય છે।

તે કાર્ય એઝેકિએલના સત્તત્રીસમા અધ્યાયમાં પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, અને તે ઉત્તર તથા દક્ષિણ રાજ્યોથી પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, જે એકસો ચુમ્માલીસ હજારના હૃદયો અને મનોમાં તેમની વ્યવસ્થા લખવાના કરારના વચનને પૂર્ણ કરવાના કાર્યનું ઉપમાન પ્રદાન કરે છે. બે લાકડીઓમાંની એક, અને માત્ર એક જ, મસ્તક તરીકે ઓળખાવવામાં આવે છે; અને જો તમે વિશ્વાસ કરો, જો તમારી આંખો ગ્રહણ કરી શકે અને તમારા કાન સમજી શકે, તો આ બીજી લાકડીને દેહ તરીકે ઓળખાવે છે.

અમે આ અભ્યાસને આગળના લેખમાં ચાલુ રાખીશું.

> “જે પાયા પર ખ્રિસ્તે સ્વયં મૂકી દીધો હતો, તેના પર પ્રેરિતોએ દેવની સભાનું નિર્માણ કર્યું. પવિત્ર શાસ્ત્રોમાં મંદિરના નિર્માણની પ્રતિમા વારંવાર સભાના નિર્માણને સમજાવવા માટે વપરાય છે. જખર્યા ખ્રિસ્તનો ઉલ્લેખ તે શાખા તરીકે કરે છે, જે યહોવાના મંદિરનું નિર્માણ કરશે. તે અન્યજાતિઓનો પણ આ કાર્યમાં સહાય કરનાર તરીકે ઉલ્લેખ કરે છે: ‘જે દૂર છે તેઓ આવશે અને યહોવાના મંદિરમાં બાંધકામ કરશે;’ અને યશાયા જાહેર કરે છે, ‘પરદેશીઓના પુત્રો તારી દિવાલો બાંધશે.’ જખર્યા 6:12, 15; યશાયા 60:10.”

> આ મંદિરના નિર્માણ વિષે લખતાં પિતર કહે છે, “જેની પાસે આવીને, જીવતા પથ્થર સમાન, જે મનુષ્યો દ્વારા તો ખરેખર નામંજૂર કરવામાં આવ્યો હતો, પરંતુ દેવ દ્વારા પસંદ કરાયેલો અને અતિમૂલ્યવાન છે, તમે પણ, જીવતા પથ્થરો સમાન, આત્મિક ઘર તરીકે બાંધવામાં આવો છો, એક પવિત્ર યાજકવર્ગ તરીકે, જેથી ઈસુ ખ્રિસ્ત દ્વારા દેવને સ્વીકાર્ય એવા આત્મિક બલિદાનો અર્પણ કરો.” 1 પિતર 2:4, 5.

> “યહૂદી અને અન્યજાતિના જગતની ખાણમાં પ્રેરિતોએ પરિશ્રમ કર્યો, પાયાં પર ગોઠવવા માટે પથ્થરો બહાર લાવતા. એફેસસના વિશ્વાસીઓને લખેલા પોતાના પત્રમાં પૌલે કહ્યું: ‘હવે તેથી તમે હવે પરદેશી અને વિદેશી રહેવાસીઓ નથી, પરંતુ પવિત્રો સાથે સહનાગરિકો અને દેવના ઘરાના સભ્યો છો; અને પ્રેરિતો તથા ભવિષ્યવક્તાઓના પાયા પર બાંધવામાં આવ્યા છો, જેમાં ઈસુ ખ્રિસ્ત પોતે મુખ્ય ખૂણાનો પથ્થર છે; જેમાં આખી ઇમારત યોગ્ય રીતે જોડાઈને પ્રભુમાં એક પવિત્ર મંદિરમાં વધે છે; જેમાં તમે પણ આત્મા દ્વારા દેવના નિવાસસ્થાન તરીકે સાથે બાંધવામાં આવો છો.’ એફેસી 2:19–22.”

> “અને કરિંથિયોને તેણે લખ્યું: ‘મને આપવામાં આવેલી દેવની કૃપા પ્રમાણે, એક બુદ્ધિશાળી મુખ્ય બાંધકામકારની જેમ, મેં પાયો નાખ્યો છે, અને બીજો તેના પર બાંધે છે. પરંતુ દરેક મનુષ્ય સાવધાન રહે કે તે તેના પર કેવી રીતે બાંધે છે. કારણ કે જે પાયો નાખવામાં આવ્યો છે, તે સિવાય બીજો કોઈ પાયો કોઈ મનુષ્ય નાખી શકતો નથી; અને તે પાયો ઈસુ ખ્રિસ્ત છે. હવે જો કોઈ આ પાયાના ઉપર સોનું, ચાંદી, કિંમતી પથ્થરો, લાકડું, ઘાસ, પરાળી બાંધે; તો દરેક મનુષ્યનું કામ પ્રગટ કરવામાં આવશે; કારણ કે તે દિવસ તેને જાહેર કરશે, કેમ કે તે અગ્નિ દ્વારા પ્રગટ થશે; અને અગ્નિ દરેક મનુષ્યના કામની કસોટી કરશે કે તે કેવા પ્રકારનું છે.’ 1 કરિંથીઓ 3:10–13.”

> “પ્રેરિતોએ એક ખાતરીભરેલા પાયા પર નિર્માણ કર્યું, એ જ યુગયુગોના શિલા પર. આ પાયા પાસે તેઓએ તે પથ્થરો લાવ્યાં, જે તેઓએ જગતમાંથી ખોદીને કાઢ્યા હતા. નિર્માતાઓએ વિઘ્ન વિના પરિશ્રમ કર્યો નહોતો. ખ્રિસ્તના શત્રુઓના વિરોધને કારણે તેમનું કાર્ય અતિશય કઠિન બન્યું હતું. તેઓએ ખોટા પાયા પર નિર્માણ કરતાં લોકોની અંધધાર્મિકતા, પૂર્વગ્રહ અને દ્વેષ સામે સંઘર્ષ કરવો પડ્યો. ચર્ચના નિર્માતા તરીકે કાર્ય કરનાર ઘણા લોકોની સરખામણી નેહેમ્યાહના દિવસોમાં ભીંત બાંધનારાઓ સાથે કરી શકાય, જેમના વિષે લખાયેલું છે: ‘અને જેઓ ભીંત પર બાંધતા હતા, અને જેઓ ભાર વહન કરતા હતા, તથા જેઓ ભાર ચડાવતા હતા, તેઓમાં દરેકજન એક હાથથી કામમાં પરિશ્રમ કરતો હતો, અને બીજા હાથમાં હથિયાર પકડી રાખતો હતો.’ નેહેમ્યાહ 4:17.” પ્રેરિતોના કાર્યો, 595–597.

Back to Articles