Article

# એલિયાહ - નંબર ત્રણ

તે જાણીતું થવા દો

Author

Jeff Pippenger

Published

September 29, 2023

Formats

PDF
Word

> અને એવું બન્યું કે સાંજના બલિદાનની અર્પણના સમયે પ્રભુવક્તા એલિયાહ નજીક આવ્યો અને કહ્યું, હે અબ્રાહામ, ઇસહાક અને ઇઝરાયેલના યહોવા દેવ, આજે જાણીતું થાઓ કે તું જ ઇઝરાયેલમાં દેવ છે, અને હું તારો સેવક છું, અને મેં આ બધી બાબતો તારા વચન અનુસાર કરી છે. 1 રાજાઓ 18:36.

અમે એલિયાહને એક પ્રતીક તરીકે તેની લક્ષણોની ઓળખ કરી રહ્યા છીએ. તે લક્ષણોમાંનું એક એ છે કે એલિયાહ, યોહાન બાપ્તિસ્મા આપનાર અને વિલિયમ મિલરનું સેવા કાર્ય અને સંદેશ ન્યાયના સાધનો હતા. તેમના સંદેશનો ઉપયોગ પ્રભુએ તેમની-તેમની ઇતિહાસોને પરીક્ષણ કરવા માટે કર્યો હતો. ઈસુએ કહ્યું હતું કે જો તે આવ્યા ન હોત, તો તકરારખોર યહૂદીઓ પર પાપ ન હોત.

> જો હું આવીને તેમની સાથે બોલ્યો ન હોત, તો તેમને પાપ ન હોત; પરંતુ હવે તેમના પાપ માટે તેમની પાસે કોઈ આડછાદન નથી. યોહાન 15:22.

હિઝકિયેલ પોતાના ઇતિહાસના વાદવિવાદી યહૂદીઓ માટે પણ એ જ સિદ્ધાંત નિર્દેશિત કરે છે.

> કારણ કે તેઓ નિર્લજ્જ સંતાનો અને કઠોરહૃદયવાળા છે. હું તને તેમની પાસે મોકલું છું; અને તું તેઓને કહેજે, “પ્રભુ યહોવા એમ કહે છે.” અને તેઓ, ભલે સાંભળે કે ભલે ન સાંભળે, (કારણ કે તેઓ બંડખોર ઘરાણું છે,) તો પણ જાણશે કે તેમના વચ્ચે એક ભવિષ્યવક્તા હતો. યહેજકેલ 2:4, 5.

એલિયાહનું પ્રતીકત્વ તેને ન્યાયના સાધન તરીકેની તેની ભૂમિકાને પણ સમાવેશ કરે છે.

> “જે લોકો ત્રીજા દૂતના સંદેશાની ઘોષણામાં રોકાયેલા છે, તેઓ પવિત્ર શાસ્ત્રોની શોધખોળ એ જ પદ્ધતિ અનુસાર કરી રહ્યા છે, જે પિતા મિલરે અપનાવી હતી. Views of the Prophecies and Prophetic Chronology નામના નાના ગ્રંથમાં, પિતા મિલરે બાઇબલના અભ્યાસ અને અર્થઘટન માટે નીચે મુજબના સરળ, પરંતુ બુદ્ધિસભર અને મહત્વપૂર્ણ નિયમો આપ્યા છે:

> “‘1. બાઇબલમાં રજૂ થયેલા વિષય સાથે સંબંધિત દરેક શબ્દને તેની યોગ્ય પ્રાસંગિકતા હોવી આવશ્યક છે; 2. સર્વ પવિત્રશાસ્ત્ર આવશ્યક છે, અને કાળજીપૂર્વકના અનુપ્રયોગ તથા અભ્યાસ દ્વારા તેને સમજી શકાય છે; 3. જે લોકો વિશ્વાસથી, શંકા કર્યા વિના, માગે છે તેમના પાસેથી પવિત્રશાસ્ત્રમાં પ્રગટ કરાયેલી કોઈ વાત ગુપ્ત રાખવામાં આવી નથી અને રાખવામાં આવશે નહીં; 4. સિદ્ધાંતને સમજવા માટે, જે વિષયને તમે જાણવા ઇચ્છો છો તે વિષય સંબંધિત સર્વ શાસ્ત્રવચનોને એકત્ર કરો, પછી દરેક શબ્દને તેનો યોગ્ય પ્રભાવ પાડવા દો; અને જો તમે વિરોધાભાસ વિના તમારો સિદ્ધાંત ઘડી શકો, તો તમે ભૂલમાં હોઈ શકતા નથી; 5. પવિત્રશાસ્ત્ર પોતાનું જ વ્યાખ્યાતા હોવું જોઈએ, કારણ કે તે પોતે જ પોતાનો નિયમ છે. જો હું કોઈ શિક્ષક પર નિર્ભર રહું કે તે મને તેનો અર્થ સમજાવે, અને તે તેના અર્થ વિષે અંદાજ લગાવે, અથવા તેના પંથીય મતના કારણે તેને એમ જ રાખવા ઇચ્છે, અથવા પોતે જ્ઞાની માનવામાં આવે એવી ઇચ્છા રાખે, તો તેનો અંદાજ, તેની ઇચ્છા, તેનો મત, અથવા તેની જ્ઞાનદંભી બુદ્ધિ જ મારો નિયમ બને છે, બાઇબલ નહીં.’”

> “ઉપરોક્ત આ નિયમોમાંનો એક અંશ છે; અને બાઇબલના અમારા અભ્યાસમાં, રજૂ કરાયેલા સિદ્ધાંતોનું ધ્યાન રાખીએ તો આપણે સૌ સારું કરીશું.

> “ખરો વિશ્વાસ પવિત્ર શાસ્ત્રો પર આધારિત છે; પરંતુ શેતાન પવિત્ર શાસ્ત્રોને વિકૃત કરવા અને ભૂલ પ્રવેશાડવા માટે એટલી ઘણી યુક્તિઓ કરે છે કે, જો કોઈને જાણવું હોય કે તેઓ ખરેખર શું શીખવે છે, તો મહાન સાવધાની આવશ્યક છે. આ સમયના મહાન ભ્રમોમાંનું એક એ છે કે લાગણીઓ પર ખૂબ ધ્યાન આપવું, અને ઈમાનદારીનો દાવો કરવો, જ્યારે ઈશ્વરના વચનના સ્પષ્ટ ઉચ્ચારણોને અવગણવામાં આવે છે, કારણ કે તે વચન લાગણીઓ સાથે સુસંગત નથી. ઘણાં લોકોના વિશ્વાસ માટે ભાવના સિવાય કોઈ પાયો નથી. તેમનો ધર્મ ઉત્તેજનામાં સમાયેલો છે; જ્યારે તે સમાપ્ત થાય છે, ત્યારે તેમનો વિશ્વાસ પણ અદૃશ્ય થઈ જાય છે. લાગણી ભૂસી હોઈ શકે, પરંતુ ઈશ્વરનું વચન ઘઉં છે. અને પ્રભુવક્તા કહે છે, ‘ભૂસીનું ઘઉં સાથે શું?’”

> “જે પ્રકાશ અને જ્ઞાન તેઓને કદી મળ્યાં જ નહોતાં, અને જે તેઓ મેળવી પણ શકતા નહોતાં, તેને ધ્યાનમાં ન લેવાને કારણે કોઈની નિંદા થશે નહીં. પરંતુ ઘણાં લોકો ખ્રિસ્તના દૂતોએ તેમની સમક્ષ રજૂ કરેલા સત્યનું પાલન કરવા ઇનકાર કરે છે, કારણ કે તેઓ જગતના ધોરણને અનુરૂપ થવા ઇચ્છે છે; અને જે સત્ય તેમની સમજ સુધી પહોંચ્યું છે, જે પ્રકાશ આત્મામાં ઝળહળ્યો છે, તે ન્યાયમાં તેમને દોષિત ઠરાવશે. આ અંતિમ દિવસોમાં આપણાં પાસે તે સંચિત પ્રકાશ છે જે સર્વ યુગોમાં ઝળહળતો રહ્યો છે, અને તેના અનુસારે આપણને જવાબદાર ઠેરવવામાં આવશે. પવિત્રતાનો માર્ગ જગતના સ્તર સમાન નથી; તે ઊંચે ઉઠાવવામાં આવેલો માર્ગ છે. જો આપણે આ માર્ગમાં ચાલીશું, જો આપણે પ્રભુની આજ્ઞાઓના માર્ગમાં દોડીશું, તો આપણે જાણીશું કે ‘ધર્મીઓનો માર્ગ તેજસ્વી પ્રકાશ સમાન છે, જે પૂર્ણ દિવસ સુધી વધુ ને વધુ પ્રકાશિત થતો જાય છે.’” Review and Herald, November 25, 1884.

અમે “એ પ્રકાશ અને જ્ઞાન પર ધ્યાન ન આપવાને કારણે દોષિત ઠરાવવામાં આવતા નથી, જે” અમારે “ક્યારેય ન હતું, અને” અમે “મેળવી શકતા ન હતા.” આ નિવેદનનો મહત્વનો પાસો “મેળવી શકતા ન હતા” આ અભિવ્યક્તિ છે. એલિયાહ, યોહાન અને મિલર તેમની-તેમની પેઢીઓ માટે એવા પ્રકાશનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે જે પ્રાપ્ત કરી શકાય એવું હતું. તેમના સંદેશની હાજરીએ તે આવરણ દૂર કરી દીધું, જેને યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં કાનૂની ભાષામાં “plausible deniability” કહેવામાં આવે છે. એલિયાહનો સંદેશ, જે કોઈ પણ પેઢીમાં પ્રગટ થાય, તે દરેક પ્રકારની “plausible deniability” દૂર કરી દે છે, અને આ રીતે તે સમયે રજૂ કરાયેલા પ્રકાશ માટે આખી પેઢીને જવાબદાર ઠરાવે છે.

> “મારા ભાઈએ એક વખત કહ્યું હતું કે તે અમારી ધારેલી શિક્ષા અંગે કંઈ સાંભળશે નહીં, કારણ કે તેને ભય હતો કે ક્યાંક તે માન્ય કરી બેસે. તે સભાઓમાં આવતો ન હતો, કે પ્રવચનો સાંભળતો ન હતો; પરંતુ પછી તેણે જાહેર કર્યું કે તેને સમજાયું હતું કે જાણે તેણે તે બધું સાંભળ્યું હોય તેમ જ તે દોષી હતો. ઈશ્વરે તેને સત્ય જાણવાની તક આપી હતી, અને આ તક માટે તે તેને જવાબદાર ઠરાવશે. અમારી વચ્ચે ઘણા એવા છે જેઓ હાલમાં ચર્ચાઈ રહેલી શિક્ષાઓ વિરુદ્ધ પૂર્વગ્રહ ધરાવે છે. તેઓ સાંભળવા આવતાં નથી, તેઓ શાંતિથી તપાસ કરતાં નથી, પરંતુ અંધકારમાં પોતાની આપત્તિઓ રજૂ કરે છે. તેઓ પોતાની સ્થિતિથી સંપૂર્ણ સંતોષ પામેલા છે. ‘તું કહે છે, હું ધનિક છું, સંપત્તિથી સમૃદ્ધ થયો છું, અને મને કશાની જરૂર નથી; અને તું જાણતો નથી કે તું દુર્ભાગી, દયાપાત્ર, ગરીબ, અંધ અને નિર્વસ્ત્ર છે; હું તને સલાહ આપું છું કે તું મારી પાસેથી અગ્નિમાં શુદ્ધ કરેલું સોનું ખરીદ, જેથી તું ધનિક થાઉં; અને શ્વેત વસ્ત્ર, જેથી તું પરિધાન પામે, અને તારી નિર્વસ્ત્રતાની લાજ પ્રગટ ન થાય; અને તારી આંખોમાં આંખનું અંજન લગાવ, જેથી તું જોઈ શકે. જેટલાને હું પ્રેમ કરું છું, તેમને હું ઠપકો આપું છું અને શિક્ષા કરું છું; તેથી ઉષ્માવાન બનો, અને પસ્તાવો કરો’ (પ્રકટીકરણ 3:17–19).”

> “આ શાસ્ત્રવચન તેઓ પર લાગુ પડે છે, જેઓ સંદેશના સ્વર હેઠળ જીવે છે, પરંતુ તેને સાંભળવા આવવા ઇચ્છતા નથી. તમે કેવી રીતે જાણો કે પ્રભુ પોતાની સત્યતાના તાજા પુરાવા આપી રહ્યા નથી, તેને નવા પરિપ્રેક્ષમાં સ્થાપિત કરી રહ્યા નથી, જેથી પ્રભુનો માર્ગ તૈયાર થાય? તમે કયા આયોજન કરી રહ્યા છો કે નવી જ્યોતિ દેવના લોકોની પંક્તિઓમાં વ્યાપ્ત થાય? તમારે પાસે કયો પુરાવો છે કે દેવે પોતાના સંતાનોને જ્યોતિ મોકલી નથી? સર્વ આત્મસંતોષ, અહંકાર, અને પોતાના મંતવ્યનો ગર્વ દૂર કરવો જ જોઈએ. આપણે ઈસુના ચરણોમાં આવવું જોઈએ, અને તેમની પાસેથી શીખવું જોઈએ, જે હૃદયથી નમ્ર અને દીન છે. ઈસુએ પોતાના શિષ્યોને તે રીતે શિક્ષણ આપ્યું નહોતું જેમ રબ્બીઓ પોતાના શિષ્યોને આપતા હતા. ઘણા યહૂદીઓ આવ્યા અને સાંભળતા રહ્યા જ્યારે ખ્રિસ્તે ઉદ્ધારના રહસ્યો પ્રગટ કર્યા, પરંતુ તેઓ શીખવા માટે આવ્યા નહોતાં; તેઓ ટીકા કરવા માટે આવ્યા હતાં, તેમને કોઈ અસંગતિમાં પકડવા માટે આવ્યા હતાં, જેથી લોકોના મનમાં પૂર્વગ્રહ ઉભો કરવા માટે તેમના પાસે કંઈક હોય. તેઓ પોતાના જ્ઞાનથી સંતોષ પામેલા હતાં, પરંતુ દેવના સંતાનોને સત્ય ઘેડિયાળાના સ્વરને ઓળખવો જ જોઈએ. શું આ એવો સમય નથી જ્યારે દેવ સમક્ષ ઉપવાસ અને પ્રાર્થના કરવી અત્યંત યોગ્ય ગણાય? આપણે મતભેદના જોખમમાં છીએ, વિવાદાસ્પદ મુદ્દા પર પક્ષપાતી બની જવાના જોખમમાં છીએ; અને શું આપણે આત્માની નમ્રતા સાથે, હૃદયની દિનતા સાથે, ગાંભીર્યપૂર્વક દેવને ન શોધીએ જેથી આપણે જાણી શકીએ કે સત્ય શું છે?” Selected Messages, book 1, 413.

જે લોકો એલિયાહના સંદેશાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે તેઓ શુદ્ધિકરણની એવી પ્રક્રિયામાં ન્યાયના સાધનો છે, જે કરારના દૂતને મંદિરને શુદ્ધ કરવા માટે માર્ગ તૈયાર કરે છે. મંદિરને શુદ્ધ કરવાની કામગીરી પૂર્ણ કરતી વખતે વર્તમાન સત્યનો પ્રકાશ પ્રગટ થાય છે. જો તે પ્રગટ ન થાત, તો જેને ખ્રિસ્ત શુદ્ધ કરવાની શોધમાં હતો અને છે તેઓ આત્મછલના પોતાના લાઉદિકેયી આવરણને જાળવી રાખત. એલિયાહ એવી સેવા-કાર્યનું પ્રતીક છે, જે સત્યને ન્યાયના સાધન તરીકે રજૂ કરે છે. તેથી જ અમને જણાવવામાં આવ્યું છે કે જેમણે યોહાન બાપ્તિસ્તના સંદેશાને અસ્વીકાર કર્યો હતો તેઓ યેશુના ઉપદેશથી લાભાન્વિત થઈ શક્યા નહોતા.

> “મને ખ્રિસ્તના પ્રથમ આગમનની ઘોષણાની તરફ પાછું દોરવામાં આવ્યું. યોહાનને એલિયાહની આત્મા અને શક્તિમાં ઈસુનો માર્ગ તૈયાર કરવા માટે મોકલવામાં આવ્યો હતો. જેઓએ યોહાનની સાક્ષીને નકારી કાઢી, તેઓ ઈસુના ઉપદેશોથી લાભાન્વિત થયા નહોતાં.” Early Writings, 258.

દેવના લોકોના શુદ્ધિકરણનું પ્રતીકરૂપ દર્શાવતી પ્રેરિત ઐતિહાસિક વર્ણનાઓમાં વર્તમાન સત્યનો એવો સંદેશ ઉદ્ઘાટિત થાય છે, જે આ પેઢીને અંધકાર કે પ્રકાશમાંથી કોઈ એક પસંદ કરવા માટે જવાબદાર ઠરાવે છે.

> પરંતુ તું, હે દાનિયેલ, આ વચનો બંધ રાખ, અને પુસ્તકને અંતના સમય સુધી મુદ્રાંકિત રાખ: ઘણા અહીંથી ત્યાં દોડધામ કરશે, અને જ્ઞાન વધશે…. અને તેણે કહ્યું, તું તારા માર્ગે જા, હે દાનિયેલ: કારણ કે આ વચનો અંતના સમય સુધી બંધ અને મુદ્રાંકિત રાખવામાં આવ્યા છે. ઘણા શુદ્ધ કરવામાં આવશે, અને નિર્મળ બનાવવામાં આવશે, અને પરીક્ષિત કરવામાં આવશે; પરંતુ દુષ્ટ લોકો દુષ્ટતાપૂર્વક વર્તશે: અને દુષ્ટોમાંથી કોઈ સમજી શકશે નહીં; પરંતુ જ્ઞાની સમજી શકશે. દાનિયેલ 12:4, 9, 10.

જે લોકો પોતાની પોતાની પેઢીઓ માટે એલિયાહનો સંદેશ પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, તેમને ખ્રિસ્ત તેમના રાજદૂતો તરીકે ઓળખાવે છે જેથી તેઓનો ન્યાયનાં સાધનો તરીકે ઉપયોગ કરી શકે. એલિયાહે જ્યારે કહ્યું, “આજે જાણીતું થાઓ કે તું ઇઝરાયેલમાં દેવ છે, અને હું તારો સેવક છું, અને મેં આ સર્વ બાબતો તારા વચન પ્રમાણે કરી છે,” ત્યારે તે આ જ બાબત ઓળખાવી રહ્યો હતો.

આ સત્ય યોહાન બાપ્તિસ્મા આપનાર વિષે ઈસુ દ્વારા પણ પ્રગટ કરવામાં આવ્યું છે.

> અને તેઓ જતા રહ્યા ત્યારે ઈસુએ યોહાન વિષે લોકસમૂહોને કહેવાનું શરૂ કર્યું, “તમે અરણ્યમાં શું જોવા નીકળ્યા હતા? પવનથી હલાતી નળકાંડી? પરંતુ તમે શું જોવા નીકળ્યા હતા? નરમ વસ્ત્રો પહેરેલો મનુષ્ય? જુઓ, જે નરમ વસ્ત્રો પહેરે છે તેઓ રાજાઓના મકાનોમાં હોય છે. પરંતુ તમે શું જોવા નીકળ્યા હતા? એક પ્રભુવક્તા? હા, હું તમને કહું છું, અને પ્રભુવક્તાથી પણ વધુ. કારણ કે આ તો એ જ છે જેના વિષે લખાયેલું છે, ‘જો, હું તારાં મુખ આગળ મારા દૂતને મોકલું છું, જે તારી આગળ તારો માર્ગ તૈયાર કરશે.’ મથિ 11:7–10.

યોહાન માત્ર એક પ્રભુવક્તા કરતાં વધુ હતો; તે ન્યાયનું એક સાધન હતો, અને તેની સેવા તેની પેઢી સમક્ષ ઓળખાઈ હતી, કારણ કે તેઓ તેને જોવા માટે જંગલમાં નીકળી ગયા હતા, જેમ નિશ્ચિત રીતે આખું ઇઝરાયલ અહાબની આજ્ઞાથી કર્મેલ પર આવ્યું હતું. વિલિયમ મિલરે 1798માં અનમુદ્રિત થયેલા જ્ઞાનના વધારાને સમજ્યો હતો. વધતા જ્ઞાન સાથે જેઓ દેવના વચનમાં અહીં-તહીં દોડ્યા, તેમનું તે પ્રતિનિધિત્વ કરતો હતો. તેનો સંદેશ પ્રભુવાણીય સમય પર આધારિત હતો, અને 1840માં તેનો સંદેશ અને સેવા તેની પેઢી સમક્ષ એવી રીતે સ્થપાયા કે સમગ્ર પ્રોટેસ્ટન્ટ વિશ્વ તેની પદ્ધતિ કાર્ય કરે છે કે નહીં તે જોવા માટે નિહાળતું રહ્યું. જ્યારે તેની પુષ્ટિ થઈ, ત્યારે તેનો સંદેશ સમગ્ર વિશ્વમાં પહોંચાડવામાં આવ્યો.

> “ઈ.સ. 1840માં ભવિષ્યવાણીની બીજી એક નોંધપાત્ર પૂર્ણતાએ વ્યાપક રસ જગાડ્યો. તેનાં બે વર્ષ અગાઉ, દ્વિતીય આગમનનો ઉપદેશ આપતા અગ્રણી સેવકોમાંના એક, જોશિયા લિચએ પ્રકાશન 9નું એક વ્યાખ્યાન પ્રકાશિત કર્યું, જેમાં ઓટોમન સામ્રાજ્યના પતનની આગાહી કરવામાં આવી હતી. તેમની ગણતરીઓ અનુસાર, આ સત્તાનો પતન... ઈ.સ. 1840ની 11મી ઑગસ્ટે થવાનો હતો, જ્યારે કોન્સ્ટાન્ટિનોપલમાં ઓટોમન સત્તા તૂટી જશે એવી અપેક્ષા રાખી શકાય. અને હું માનું છું કે આ જ વાત સાચી સાબિત થશે.”

> “એકદમ નિર્દિષ્ટ કરાયેલા એ જ સમયે, તુર્કીએ પોતાના રાજદૂતો દ્વારા યુરોપની સંયુક્ત શક્તિઓનું રક્ષણ સ્વીકાર્યું, અને આ રીતે પોતાને ખ્રિસ્તી રાષ્ટ્રોના નિયંત્રણ હેઠળ મૂક્યું. આ ઘટના આગાહીનું બરાબર પૂર્ણતા હતી. જ્યારે આ વાત જાણીતી થઈ, ત્યારે અસંખ્ય લોકો મિલર અને તેના સહકારીઓએ સ્વીકારેલા આગાહીમૂલક અર્થઘટનના સિદ્ધાંતોની સાચાઈ વિષે નિશ્ચિત થયા, અને આવનારા પ્રભુના આંદોલનને અદ્દભુત પ્રેરણા પ્રાપ્ત થઈ. શિક્ષિત અને પ્રતિષ્ઠિત લોકો મિલર સાથે જોડાયા, પ્રચારમાં પણ અને તેના વિચારોના પ્રકાશનમાં પણ; અને 1840 થી 1844 સુધી આ કાર્ય ઝડપી રીતે વિસ્તર્યું.” The Great Controversy, 334, 335.

“1840 થી 1844” સુધીનો સમય પ્રકાશન અધ્યાય દસના “સાત ગર્જનો”ના ઇતિહાસનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે। તે ઇતિહાસમાં મલાખી અધ્યાય ત્રણમાં દર્શાવવામાં આવેલી, તથા ખ્રિસ્ત દ્વારા મંદિરની કરવામાં આવેલી બે શુદ્ધિકરણ ક્રિયાઓ દ્વારા પ્રતિનિધિત થયેલી, શુદ્ધિકરણની એક પ્રક્રિયાની શરૂઆત થઈ। આ શુદ્ધિકરણની પ્રક્રિયા મિલરના “એક દિવસ એક વર્ષ” સિદ્ધાંતની સમજના આધારે, ક્રમશઃ આગળ વધતી પરીક્ષણપ્રક્રિયા હતી। જે લોકો એલિયાહના સંદેશાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે તેઓ કરારના દૂતને તેના મંદિરમાં અચાનક આવવા માટે માર્ગ તૈયાર કરે છે, અને તેઓ ન્યાયના એક એવા સાધનનું પ્રતીક છે, જેને કરારનો દૂત તેઓને દૂર કાઢી મૂકવા માટે વાપરે છે, જેઓ પ્રકાશ કરતાં અંધકારને પસંદ કરે છે।

> હું તો તમને પસ્તાવા માટે પાણીથી બાપ્તિસ્મા આપું છું; પરંતુ જે મારા પછી આવે છે તે મારો કરતાં વધુ શક્તિશાળી છે, જેના જૂતાં ઉઠાવવાને પણ હું લાયક નથી; તે તમને પવિત્ર આત્માથી અને અગ્નિથી બાપ્તિસ્મા આપશે; જેના હાથમાં સૂપડો છે, અને તે પોતાનું ખળું સંપૂર્ણ રીતે સાફ કરશે, અને પોતાનો ઘઉં કોઠારમાં ભેગો કરશે; પરંતુ ભૂસીને તે અશમ્ય અગ્નિમાં બાળી નાખશે. મત્તી 3:11, 12.

યોહાન 6:66 માં પ્રતિનિધિત્વ પામેલા ખ્રિસ્તના દિવસોમાં તેમણે અન્ય કોઈપણ સમય કરતાં વધુ શિષ્યો ગુમાવ્યા. જ્યાં યોહાનના આ ઉતારાને *The Desire of Ages* માં ઉલ્લેખવામાં આવ્યો છે, ત્યાં ભવિષ્યવાણીના અનુપ્રયોગની પદ્ધતિ જ શિષ્યો છોડી જતા રહ્યા તેનું અચૂક કારણ હતી. તેઓ સમજવા સમર્થ ન હતા કે શાબ્દિક બાબત આધ્યાત્મિક બાબતનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને પ્રેરિત પૌલના અનુસાર શાબ્દિક પહેલાં આવે છે અને ત્યારબાદ આધ્યાત્મિક.

> અને તેથી લખેલું છે: પ્રથમ માનવ આદમ જીવંત આત્મા થયો; અંતિમ આદમ જીવનદાયી આત્મા થયો. તથાપિ જે આત્મિક છે તે પ્રથમ નહોતું, પરંતુ જે સ્વાભાવિક છે તે; અને ત્યારબાદ જે આત્મિક છે તે. ૧ કરિંથીઓ ૧૫:૪૫, ૪૬.

યહૂદીઓ ઇચ્છુક ન હોવાથી, અને તેથી અસમર્થ હોવાથી, જ્યારે ખ્રિસ્તે પોતે સ્વર્ગમાંથી આવેલ તે ભાખરી છે જેને ખાવું જરૂરી છે એમ ઓળખાવ્યું, ત્યારે તેમણે તેને સમજવાનો ઇનકાર કર્યો. ખ્રિસ્તે પોતે જે પદ્ધતિનો ઉપયોગ કર્યો હતો, તેના પર રીતિ-રિવાજો અને પરંપરાઓ હાવી થઈ ગયા. આ ઇતિહાસ વિષે સિસ્ટર વ્હાઇટે નોંધ્યું:

> “તેમના અવિશ્વાસની જાહેર ઠપકાથી આ શિષ્યો યેશુથી હજી વધુ વિમુખ બની ગયા. તેઓ અત્યંત અસંતોષિત થયા, અને તારણહારને ઘા પહોંચાડવાની તથા ફરીસીઓની દુર્ભાવનાને સંતોષવાની ઇચ્છાથી તેમણે તેની તરફ પીઠ ફરી વાળી, અને તિરસ્કારપૂર્વક તેને છોડી દીધો. તેમણે પોતાની પસંદગી કરી હતી—આત્મા વિના માત્ર રૂપ, સાર વિના માત્ર છાલ સ્વીકારી હતી. તેમનો નિર્ણય ત્યારબાદ ક્યારેય બદલાયો નહિ; કારણ કે તેઓ હવે યેશુ સાથે ફરી કદી ચાલ્યા નહિ.”

> “‘જેનાં હાથમાં સૂપડું છે, અને તે પોતાનું ખળું સંપૂર્ણ રીતે શુદ્ધ કરશે, તથા પોતાનું ઘઉં કોઠારમાં ભેગું કરશે.’ મથિ 3:12. આ શુદ્ધિકરણના સમયોમાંનો એક સમય હતો. સત્યના વચનો દ્વારા ભૂસી ઘઉંથી અલગ કરવામાં આવી રહી હતી. કારણ કે તેઓ ઠપકો સ્વીકારવા માટે અતિ વ્યર્થગર્વી અને આત્મધાર્મિક હતા, તથા નમ્રતાભર્યું જીવન સ્વીકારવા માટે અતિ સંસારપ્રેમી હતા, તેથી ઘણા લોકો ઈસુથી વિમુખ થઈ ગયા. આજે પણ ઘણા એ જ કરી રહ્યા છે. આજે આત્માઓની કસોટી એ જ રીતે થઈ રહી છે જેમ કફરનહૂમની સભાસ્થાનમાં તે શિષ્યોની થઈ હતી. જ્યારે સત્ય હૃદય સુધી પહોંચાડવામાં આવે છે, ત્યારે તેઓ જુએ છે કે તેમનું જીવન દેવની ઇચ્છા સાથે સુસંગત નથી. તેઓ પોતામાં સંપૂર્ણ પરિવર્તનની આવશ્યકતા જુએ છે; પરંતુ તેઓ આત્મનિષેધના કાર્યને હાથ ધરવા ઇચ્છતા નથી. તેથી જ્યારે તેમના પાપો પ્રગટ થાય છે ત્યારે તેઓ ક્રોધિત થાય છે. તેઓ ઠેસ ખાઈને દૂર ચાલી જાય છે, જેમ શિષ્યો ઈસુને છોડીને ગયા હતા, બડબડતા કહેતાં, ‘આ તો કઠિન વાણી છે; તેને કોણ સાંભળી શકે?’” ધ ડિઝાયર ઑફ એજેસ, 392.

તે માલાખીનો કરારનો દૂત છે, જે લેવીના પુત્રોને અગ્નિથી શુદ્ધ કરે છે. તે પોતાના ખળીને સંપૂર્ણ રીતે સાફ કરે છે, ઘઉંને ભૂસાથી અલગ પાડે છે. તે આ કાર્ય સૂપડાના દ્વારા કરે છે. સૂપડો જ એ સાધન છે જે વિભાજન સિદ્ધ કરે છે, અને સૂપડો તે વર્તમાન સત્યનો સંદેશ છે, દરેક અનુરૂપ ઇતિહાસ માટે, જેમાં તે લેવીના પુત્રોને શુદ્ધ કરે છે. સૂપડો એલિયાહનો સંદેશ અને તેના દૂતો છે, જે ન્યાયના સાધનનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

> જોવો, હું મારો દૂત મોકલીશ, અને તે મારા આગળ માર્ગ તૈયાર કરશે; અને જે પ્રભુને તમે શોધો છો, તે અચાનક પોતાના મંદિરમાં આવશે, એટલે કે કરારનો દૂત, જેમાં તમે આનંદ માનો છો; જુઓ, તે આવશે, સૈન્યોના યહોવા કહે છે. પરંતુ તેના આવવાના દિવસે કોણ ટકી શકશે? અને જ્યારે તે પ્રગટ થશે ત્યારે કોણ ઉભો રહી શકશે? કારણ કે તે શુદ્ધિકારકની અગ્નિ જેવો છે, અને ધોબીના સાબુ જેવો છે; અને તે ચાંદીના શુદ્ધિકારક અને પવિત્ર કરનાર તરીકે બેસશે; અને તે લેવીના પુત્રોને શુદ્ધ કરશે, અને તેમને સોનું તથા ચાંદી જેમ પરિશુદ્ધ કરશે, જેથી તેઓ યહોવાને ધર્મિકતામાં અર્પણ ચઢાવે. ત્યારે યહૂદા અને યેરુશાલેમનું અર્પણ યહોવાને પ્રિય થશે, જેમ પ્રાચીન દિવસોમાં હતું, અને જેમ પૂર્વવર્ષોમાં હતું. મલાખી 3:1–4.

યોહાન બાપ્ટિસ્ટ પછી આવનાર એ જ છે જે પોતાના ખળિયાણને સૂપડાથી સાફ કરે છે, અને શુદ્ધિકારકની અગ્નિ સમાન છે. શુદ્ધિકરણની પ્રક્રિયા કરારના દૂત દ્વારા પૂર્ણ થાય છે, અને તેથી તે એવો ઇતિહાસ ઓળખાવે છે જેમાં પ્રભુ એક નવા પસંદ કરાયેલા કરારના લોક સાથે કરારમાં પ્રવેશી રહ્યા છે. જ્યારે પ્રાચીન ઇઝરાયલને મિસરની દાસતામાંથી મુક્ત કરવામાં આવ્યો હતો, ત્યારે તે પવિત્ર ઇતિહાસનો એક વિષય “પ્રથમજાત”નો પ્રશ્ન હતો. ભલે તે મિસરના પ્રથમજાતનો મરણ હોય, અથવા દેવ દ્વારા ઇઝરાયલને પોતાના પ્રથમજાત તરીકે ઓળખાવવું હોય.

> અને તું ફરાઉને કહેજે, યહોવા એમ કહે છે, ઇઝરાયેલ મારો પુત્ર છે, એટલે કે મારો પ્રથમજાત: અને હું તને કહું છું, મારા પુત્રને જવા દે, જેથી તે મારી સેવા કરે: અને જો તું તેને જવા દેવાનો ઇનકાર કરે, તો જો, હું તારા પુત્રને, એટલે કે તારા પ્રથમજાતને, મારી નાખીશ. નિર્ગમન 4:22, 23.

જ્યારે ઈશ્વરે ઇજિપ્તમાંથી મુક્તિ આપતાં ઇઝરાયેલ સાથે કરાર કર્યો, ત્યારે દૈવી યોજના એવી હતી કે દરેક ગોત્રના દરેક પ્રથમજાત પુત્રને યાજકત્વના કાર્ય માટે સમર્પિત કરવામાં આવે. પરંતુ સોનેરી વાછરડાના બળવા સમયે, બળવાના પ્રસંગે માત્ર લેવીનો ગોત્ર જ મૂસાની બાજુએ ઊભો રહ્યો. તેમની વિશ્વાસુતાના બદલામાં, ઈશ્વરે પોતાની તે યોજના રદ કરી કે દરેક ગોત્રમાંથી દરેક પ્રથમજાતને યાજકત્વ માટે સમર્પિત કરવામાં આવે, અને તેમણે અન્ય ગોત્રોને પસાર કરીને લેવીના ગોત્રને યાજકત્વનો વિશિષ્ટ અધિકાર આપ્યો. જ્યારે કરારનો દૂત લેવીના પુત્રોને શુદ્ધ કરે છે, ત્યારે તે એવા ઇતિહાસનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે જેમાં અગાઉના કરારના લોકો નવી કરારની પ્રજાના હિતે બાજુએ મુકવામાં આવે છે. આ જ સ્થિતિ યોહાન બાપ્તિસ્મા દેનાર સાથે હતી, મિલેરાઇટો સાથે હતી, અને એક લાખ ચુંમાલીસ હજાર સાથે રહેશે. 1840થી 1844 સુધી વિલિયમ મિલરને આપવામાં આવેલા ભવિષ્યવાણીના સંદેશના કસોટીકારક પ્રશ્ન દ્વારા શુદ્ધિકરણની એક પ્રક્રિયા આરંભવામાં આવી. તે 22 ઓક્ટોબર, 1844ના દિવસે પ્રભુના અચાનક તેમના મંદિરમાં આવવા સુધી લઈ ગઈ, પરંતુ શુદ્ધિકરણની પ્રક્રિયા 1863 સુધી પૂર્ણ થઈ નહોતી.

> “દાનિયેલ 8:14 ની ભવિષ્યવાણી, ‘બે હજાર ત્રણસો દિવસ સુધી; ત્યાર પછી પવિત્રસ્થાન શુદ્ધ કરવામાં આવશે,’ તેમજ પ્રથમ દૂતનો સંદેશ, ‘દેવનો ભય રાખો, અને તેને મહિમા આપો; કારણ કે તેના ન્યાયનો સમય આવી પહોંચ્યો છે,’ — બન્નેએ અતિ પવિત્રસ્થાનમાં ખ્રિસ્તની સેવા, તપાસણીય ન્યાય તરફ સંકેત કર્યો હતો, અને તેના લોકોના ઉદ્ધાર તથા દુષ્ટોના વિનાશ માટે ખ્રિસ્તના આગમન તરફ નહિ. ભૂલ ભવિષ્યવાણીકાળની ગણતરીમાં નહોતી, પરંતુ 2300 દિવસોના અંતે જે ઘટના બનવાની હતી તેમાં હતી. આ ભૂલને કારણે વિશ્વાસીઓને નિરાશા સહન કરવી પડી હતી, છતાં ભવિષ્યવાણીમાં જે કંઈ અગાઉથી કહેવામાં આવ્યું હતું, અને જે કંઈની અપેક્ષા રાખવા માટે તેઓને શાસ્ત્રોક્ત આધાર હતો, તે બધું પૂર્ણ થયું હતું. એ જ સમયે, જ્યારે તેઓ પોતાની આશાઓ નિષ્ફળ ગઈ હોવાના શોકમાં હતાં, ત્યારે એ ઘટના બની ચૂકી હતી જે સંદેશમાં અગાઉથી જણાવવામાં આવી હતી, અને જે પ્રભુ પોતાના સેવકોને પ્રતિફળ આપવા પ્રગટ થાય તે પહેલાં અવશ્ય પૂર્ણ થવાની હતી.”

> “ખ્રિસ્ત તેઓ અપેક્ષા રાખતા હતા તેમ પૃથ્વી પર આવ્યો નહોતો, પરંતુ, પ્રતીકરૂપે પૂર્વછાયિત કરાયેલા પ્રકાર અનુસાર, સ્વર્ગસ્થ દેવના મંદિરમાં આવેલા પરમપવિત્ર સ્થાનમાં આવ્યો હતો. આ સમયકાળે તે પ્રાચીન દિવસોના સમક્ષ આવે છે એમ ભવિષ્યવક્તા દાનિયેલ દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યો છે: ‘હું રાત્રિના દર્શનોમાં જોતો હતો, અને જો, મનુષ્યપુત્ર સમાન એક સ્વર્ગના વાદળો સાથે આવ્યો, અને આવ્યો’—પૃથ્વી પર નહિ, પરંતુ—‘પ્રાચીન દિવસોના સમક્ષ, અને તેઓ તેને તેમના સમક્ષ લઈ આવ્યા.’ દાનિયેલ 7:13.”

> “આ આગમનનું આગાહી પ્રભુ માલાખીએ પણ કરી છે: ‘જે પ્રભુને તમે શોધો છો, તે અચાનક પોતાના મંદિરમાં આવશે, અર્થાત્ કરારનો દૂત, જેમાં તમે આનંદ પામો છો; જુઓ, તે આવશે, એમ સેનાઓના યહોવા કહે છે.’ માલાખી 3:1. પોતાના મંદિરમાં પ્રભુનું આગમન તેમના લોકોને અચાનક અને અનપેક્ષિત હતું. તેઓ ત્યાં તેમની રાહ જોઈ રહ્યા નહોતા. તેઓ તો અપેક્ષા રાખતા હતા કે તેઓ પૃથ્વી પર આવશે, ‘જ્વલંત અગ્નિમાં તેઓ પર પ્રતિશોધ લેતા, જે દેવને ઓળખતા નથી અને સુસમાચારનું આચરણ કરતા નથી.’ 2 થેસ્સાલોનીકીઓ 1:8.”

> “પરંતુ લોકો હજી તેમના પ્રભુને મળવા માટે તૈયાર નહોતા. તેમના માટે તૈયારીનું એક કાર્ય હજી પૂર્ણ થવાનું બાકી હતું. તેમને એવો પ્રકાશ આપવામાં આવવાનો હતો કે જે તેમના મનને સ્વર્ગમાં આવેલા દેવના મંદિરસ્થાન તરફ દોરે; અને તેઓ જ્યારે વિશ્વાસ દ્વારા ત્યાં તેમની સેવા-કાર્યમાં તેમના મહાયાજકનું અનુસરણ કરશે, ત્યારે નવી ફરજો પ્રગટ કરવામાં આવશે. ચર્ચને ચેતવણી અને શિક્ષણનો વધુ એક સંદેશ આપવાનો હતો.

> પ્રવક્તા કહે છે: “તેમના આગમનના દિવસે કોણ ટકી શકશે? અને જ્યારે તેઓ પ્રગટ થશે ત્યારે કોણ ઊભો રહી શકશે? કેમ કે તેઓ શુદ્ધિકારકની અગ્નિ સમાન છે, અને ધોબીના સાબુ સમાન છે: અને તેઓ ચાંદીના શુદ્ધિકારક અને પરિશોધકની જેમ બેસશે: અને તેઓ લેવીના પુત્રોને શુદ્ધ કરશે, અને તેમને સોનું અને ચાંદીની જેમ પરિષ્કૃત કરશે, જેથી તેઓ યહોવાને ધર્મમાં અર્પણ ચઢાવે.” માલાખી 3:2, 3. જ્યારે ઉપરના પવિત્રસ્થાને ખ્રિસ્તની મધ્યસ્થતા સમાપ્ત થશે, ત્યારે પૃથ્વી ઉપર જીવતા રહેનારાઓને મધ્યસ્થ વિના પવિત્ર દેવની દૃષ્ટિ સમક્ષ ઊભા રહેવું પડશે. તેમના વસ્ત્રો નિષ્કળંક હોવા જોઈએ, તેમના ચરિત્રો છાંટણીના રક્ત દ્વારા પાપથી શુદ્ધ કરાયેલા હોવા જોઈએ. દેવની કૃપા અને તેમના પોતાના ખંતભર્યા પ્રયત્ન દ્વારા તેઓએ દુષ્ટતા સામેની લડતમાં વિજેતા બનવું જોઈએ. જ્યારે સ્વર્ગમાં તપાસન્યાય ચાલી રહ્યો છે, જ્યારે પસ્તાવો કરનારા વિશ્વાસીઓના પાપો પવિત્રસ્થાનમાંથી દૂર કરવામાં આવી રહ્યા છે, ત્યારે પૃથ્વી પર દેવના લોકો વચ્ચે શુદ્ધિકરણનું, પાપને દૂર કરવાની પ્રક્રિયાનું, એક વિશેષ કાર્ય થવાનું છે. આ કાર્ય પ્રકાશન 14ના સંદેશાઓમાં વધુ સ્પષ્ટ રીતે રજૂ કરવામાં આવ્યું છે.

> “જ્યારે આ કાર્ય પૂર્ણ થયું હશે, ત્યારે ખ્રિસ્તના અનુયાયીઓ તેમના પ્રગટ થવા માટે તૈયાર હશે. ‘પછી યહૂદા અને યેરૂશાલેમનું અર્પણ યહોવાને પ્રિય લાગશે, જેમ પ્રાચીન દિવસોમાં અને જેમ અગાઉનાં વર્ષોમાં લાગતું હતું.’ માલાખી 3:4. ત્યારે જે કલીશિયાને આપણો પ્રભુ પોતાના આગમન સમયે પોતાની પાસે સ્વીકારવાનો છે, તે એવી ‘ગૌરવશાળી કલીશિયા’ હશે, ‘જેમાં ડાઘ, કે સળવટ, કે આવી કોઈ વસ્તુ ન હોય.’ ઇફેસીઓ 5:27. ત્યારે તે ‘પ્રભાત સમી પ્રગટ થતી, ચંદ્ર સમી સુંદર, સૂર્ય સમી નિર્મળ, અને ધ્વજાઓવાળી સેના સમી ભયંકર’ દેખાશે.” શ્રેષ્ઠગીત 6:10.

> “પ્રભુનું પોતાના મંદિરમાં આગમન ઉપરાંત, મલાકી તેમના દ્વિતીય આગમનનું પણ પૂર્વકથન કરે છે, અર્થાત્ ન્યાયના અમલ માટે તેમના આગમનનું, આ શબ્દોમાં: ‘અને હું ન્યાય કરવા માટે તમારી નજીક આવીશ; અને જાદુગરો સામે, વ્યભિચારીઓ સામે, ખોટી શપથ ખાવાવાળા સામે, અને મજૂરને તેની મજૂરીમાં દબાવનારાઓ સામે, વિધવા અને અનાથ સામે, તથા પરદેશીને તેના અધિકારથી વંચિત કરનારાઓ સામે, અને મારો ભય ન માનનારાઓ સામે, હું ઝડપી સાક્ષી બનીશ, સૈન્યોના યહોવા કહે છે.’ મલાકી 3:5. યુદા એ જ દૃશ્યનો ઉલ્લેખ કરે છે જ્યારે તે કહે છે, ‘જુઓ, પ્રભુ પોતાના દસ હજાર પવિત્રો સાથે આવે છે, સર્વ પર ન્યાય કરવા માટે, અને તેઓમાંના સર્વ અધર્મીઓને તેમના તમામ અધર્મી કાર્યો વિષે દોષિત ઠેરવવા માટે.’ યુદા 14, 15. આ આગમન અને પ્રભુનું પોતાના મંદિરમાં આગમન, બે ભિન્ન અને અલગ ઘટનાઓ છે.”

> “દાનિયેલ 8:14માં દર્શાવ્યા મુજબ પવિત્રસ્થાનની શુદ્ધિ માટે આપણા મહાયાજક તરીકે ખ્રિસ્તનું પરમ પવિત્ર સ્થાને આગમન; દાનિયેલ 7:13માં રજૂ કરાયેલા પ્રમાણે મનુષ્યપુત્રનું અતિપ્રાચીન પાસે આગમન; અને માલાખી દ્વારા પૂર્વકથિત મુજબ પ્રભુનું પોતાના મંદિર તરફ આગમન—આ બધાં એ જ એક ઘટનાનાં વર્ણનો છે; અને મત્તી 25માં દસ કન્યાઓની દૃષ્ટાંતકથામાં ખ્રિસ્તે જે રીતે વરરાજાના લગ્ન માટે આગમનનું વર્ણન કર્યું છે, તે દ્વારા પણ આ જ ઘટના દર્શાવવામાં આવી છે.” The Great Controversy, 424–426.

છેલ્લા પરિચ્છેદમાં ચાર “આગમનો” નો ઉલ્લેખ કરવામાં આવ્યો છે, અને તે બધાં એક જ આગમન છે, જેને ચાર ભિન્ન રીતે પ્રતીકાત્મક રીતે દર્શાવવામાં આવ્યું છે. તે “આગમનો” માંનો એક દસ કન્યાઓનો દૃષ્ટાંત છે.

> “મને ઘણીવાર દસ કન્યાઓના દૃષ્ટાંત તરફ સંદર્ભિત કરવામાં આવે છે, જેમાંથી પાંચ બુદ્ધિમાન હતી અને પાંચ મૂર્ખ. આ દૃષ્ટાંત અક્ષરશઃ પૂર્ણ થયો છે અને થશે, કારણ કે તેનો આ સમય માટે વિશેષ ઉપયોગ છે, અને ત્રીજા દેવદૂતના સંદેશ જેવો, તે પૂર્ણ થયો છે અને સમયના અંત સુધી વર્તમાન સત્ય તરીકે ચાલુ રહેશે.” Review and Herald, August 19, 1890.

જો આ ચાર “આવણીઓ” “એ જ ઘટનાના વર્ણનો છે,” તો એ ચાર “આવણીઓ,” જે એડ્વેન્ટિઝમની શરૂઆતમાં મિલરાઇટ આંદોલનમાં પૂર્ણ થઈ હતી, એડ્વેન્ટિઝમના અંતે એલિયાહ આંદોલનમાં ફરીથી “અક્ષરશઃ” “પૂર્ણ થશે.”

વિલિયમ મિલર અને મિલરાઇટ્સ પ્રથમ દૂતના સંદેશાના પ્રતિનિધિઓ હતા, અને Early Writings માંથી આપણે તાજેતરમાં ઉદ્ધૃત કરેલા એ જ અવતરણમાં, પ્રથમ દૂતનો સંદેશ યોહાન બાપ્તિસ્મા આપનારની સચોટ સમાન લક્ષણો ધરાવતો હતો. અમે તે અવતરણ ઉદ્ધૃત કર્યું હતું જેમાં કહેવામાં આવ્યું છે કે જેમણે યોહાન બાપ્તિસ્મા આપનારનો સંદેશ નકારી કાઢ્યો તેઓ ઈસુના ઉપદેશોથી લાભાન્વિત થઈ શક્યા નહીં. ત્યારબાદના પરિછેદમાં તે કહે છે, “જેમણે પ્રથમ સંદેશ નકારી કાઢ્યો તેઓ બીજા સંદેશથી લાભાન્વિત થઈ શક્યા નહીં; અને મધ્યરાત્રિના પોકારથી પણ તેઓને કોઈ લાભ થયો નહીં, જે તેમને સ્વર્ગીય પવિત્રસ્થાનના પરમ પવિત્ર સ્થાને વિશ્વાસ દ્વારા ઈસુ સાથે પ્રવેશ કરવા માટે તૈયાર કરવાનું હતું.” વિલિયમ મિલર અને યોહાન બાપ્તિસ્મા આપનાર—બંને ન્યાયના સાધનોનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

જો એ બંનેમાંથી કોઈપણ પ્રગટ થયા ન હોત, તો તેમની અનુક્રમિક પેઢીઓને પ્રકાશનો અસ્વીકાર કરવા બદલ જવાબદાર ઠેરવવામાં આવી ન હોત. ઈશ્વરે એ બે દૂતનો ઉપયોગ લાઓદિકીય પાપના આવરણને દૂર કરવા માટે કર્યો, અને આ રીતે પૂર્વે પસંદ કરાયેલા લોકોની લાઓદિકીય નગ્નતાનું પ્રદર્શન કર્યું, એવો સંદેશ રજૂ કરીને કે જે સ્વીકારવામાં આવે કે અસ્વીકારવામાં આવે, તે ન્યાયમાં આ પ્રતીક તરીકે વપરાતો કે તેમની વચ્ચે કોઈ ભવિષ્યવક્તા રહ્યો હતો. 1840 થી 1844નો ઈતિહાસ કર્મેલ પર્વત પર એલિયાહના અર્પણ પર આકાશમાંથી અગ્નિ ઉતર્યો હતો તેની દ્વારા પ્રતિરૂપિત થયો હતો. સચ્ચા ભવિષ્યવક્તાને ખોટા ભવિષ્યવક્તાઓથી અલગ ઠેરવવામાં આવ્યા હતા.

અમે હવે તે બિંદુએ પહોંચ્યા છીએ જ્યાં 22 ઑક્ટોબર, 1844 પછી ચાલુ રહેલી શુદ્ધિકરણ પ્રક્રિયાનું રૂપરેખાંકન કરવું જોઈએ. સિસ્ટર વ્હાઈટે જણાવ્યું હતું કે 22 ઑક્ટોબર, 1844 પછી “લોકો હજી સુધી પોતાના પ્રભુને મળવા તૈયાર નહોતા. તેમના માટે તૈયાર કરવાની એક કામગીરી હજી પૂર્ણ થવાની બાકી હતી. તેમને પ્રકાશ આપવામાં આવવાનો હતો, જે તેમના મનને સ્વર્ગમાં આવેલા દેવના મંદિર તરફ દોરી જાય; અને જેમ તેઓ વિશ્વાસ દ્વારા તેમના મહાયાજકને ત્યાં તેમની સેવા-કાર્યમાં અનુસરશે, તેમ નવા કર્તવ્યો પ્રકાશિત કરવામાં આવશે. ચેતવણી અને શિક્ષણનો વધુ એક સંદેશ મંડળીને આપવામાં આવવાનો હતો.”

જ્યારે એડ્વેન્ટિઝમે લેવ્યવ્યવસ્થા અધ્યાય છવ્વીસના “સાત સમય”ને—જેનને દાનિયેલે મૂસાનું “શપથ” કહ્યું—અસ્વીકાર કર્યો, ત્યારે તેઓએ એ ઓળખવાની પોતાની ક્ષમતા ગુમાવી દીધી કે શુદ્ધિકરણની પ્રક્રિયા ન્યાયના પ્રારંભ સાથે સંબંધિત સત્યોને સમજવાના તેમના પ્રારંભિક કાર્યથી આગળ પણ ચાલુ રહી હતી.

અમે આગામી લેખમાં સતત ચાલતી શુદ્ધિકરણની પ્રક્રિયાનો વિચાર કરીશું, અને 1840ના દાયકામાં મિલરાઈટ એડવેન્ટિઝમે પ્રાપ્ત કરેલા સત્ય પ્રોટેસ્ટન્ટવાદના શિંગડાને રિપબ્લિકનવાદના શિંગડાની સાથે સુસંગત કરવાનું આરંભ કરીશું.

Back to Articles