Article

# દાનિયેલનું પુસ્તક - એકસો પંચાવનમા નંબરનું

દાનિયેલની અંતિમ દૃષ્ટિનું અનાવરણ: બુદ્ધિશાળી કન્યાઓની સમાનાંતર યાત્રા

Author

Jeff Pippenger

Published

March 24, 2024

Formats

PDF
Word

અમે દાનિયેલના અંતિમ દર્શન વિષેના અમારા વિચારને આ રીતે શરૂ કર્યો છે કે દાનિયેલને દેવના અંતિમ દિવસોના વાચાકીય લોકોના પ્રતિકરૂપ તરીકે ઓળખ્યો છે; અને બેલ્તશાસ્સર દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામતા તે અંતિમ દિવસોના લોકોના ભવિષ્યવાણીય લક્ષણોને ઓળખવાનું આરંભ કરવા માટે અમે પ્રથમ અધ્યાયના પ્રથમ શ્લોકનો અંતિમ અધ્યાય સાથે સંયુક્ત ઉપયોગ કર્યો છે. દેવના અંતિમ દિવસોના વાચાકીય લોકો પ્રથમ દૂતના આંદોલનના મિલેરાઇટ્સનું, અને ત્રીજા દૂતના આંદોલનના એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. મિલેરાઇટ્સે દસ કન્યાઓના દૃષ્ટાંતની પૂર્ણતા કરી હતી, અને તે દૃષ્ટાંત અંતિમ દિવસોમાં અક્ષરશઃ ફરી પુનરાવર્તિત થાય છે.

> “દસ કન્યાઓના દૃષ્ટાંત તરફ મને ઘણી વાર સંદર્ભિત કરવામાં આવે છે, જેમાંથી પાંચ બુદ્ધિશાળી હતી, અને પાંચ મૂર્ખ. આ દૃષ્ટાંત અક્ષરશઃ પૂર્ણ થયો છે અને થશે, કારણ કે તેનો આ સમય માટે વિશેષ લાગુ પડતો અર્થ છે, અને ત્રીજા દૂતના સંદેશની જેમ, તે પૂર્ણ થયો છે અને સમયના અંત સુધી વર્તમાન સત્ય તરીકે ચાલુ રહેશે.” Review and Herald, August 19, 1890.

અંતિમ દિવસોની બંને ચળવળોનો અનુભવ, એ એડ્વેન્ટિઝમનો અનુભવ છે.

> “માથ્યુ 25 ની દસ કન્યાઓની દૃષ્ટાંતકથા પણ એડ્વેન્ટિસ્ટ લોકોના અનુભવને દર્શાવે છે.” ધ ગ્રેટ કોન્ટ્રોવર્સી, 393.

મિલરાઇટ્સે પ્રથમ દેવદૂતની ચળવળનું પ્રતિનિધિત્વ કર્યું હતું, અને તેમનો અનુભવ ફિલાડેલ્ફિયાની કલીસિયા દ્વારા પણ પ્રતિનિધિત્વ પામ્યો હતો. 1856માં ફિલાડેલ્ફિયન મિલરાઇટ ચળવળ લાઉદિકેયાની ચળવળમાં પરિવર્તિત થઈ, અને 1863ના બળવાખોરીમાં તે આગળ વધીને લાઉદિકેયન સેવન્થ-ડે એડવેંટિસ્ટ કલીસિયામાં પરિવર્તિત થઈ.

એક લાખ ચુમ્માલીસ હજાર ત્રીજા દૂતની ચળવળનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને તેમનો અનુભવ ફિલાદેલ્ફિયા કલીસિયા દ્વારા પણ પ્રતિનિધિત્વિત થયો હતો. 1989માં, દાનિયેલનું પુસ્તક લાઓદિકિયા સેવન્થ-ડે એડવેન્ટિસ્ટ કલીસિયા માટે અનમુદ્રિત કરવામાં આવ્યું, અને 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના દિવસે, લાઓદિકિયા એડવેન્ટિસ્ટ ચળવળનો આરંભ થયો, અને જુલાઈ 2023માં, ફિલાદેલ્ફિયા ચળવળ તરફનું પુનઃસંક્રમણ આવ્યું.

બેલ્તેશઝ્ઝર, અથવા દાનિયેલ, અંતિમ દિવસોની ફિલાદેલ્ફિયન ચળવળનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે મિલેરાઇટોની ફિલાદેલ્ફિયન ચળવળને “અક્ષરશઃ” પુનરાવર્તિત કરે છે. અંતિમ દર્શનનો પ્રથમ શ્લોક અંતિમ દિવસોના તે લોકોને પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને અંતિમ દર્શનની છેલ્લી સાક્ષી અંતિમ દર્શનની પ્રથમ સાક્ષી સાથે સુસંગત હોવી જોઈએ. દાનિયેલના બારમા અધ્યાયની શુદ્ધિકરણ પ્રક્રિયા જ્ઞાનની વૃદ્ધિને, અને તેથી ઉત્પન્ન થતા બે વર્ગોને ઓળખાવે છે. બેલ્તેશઝ્ઝર અંતિમ દિવસોના જ્ઞાનીજનનું પરમ પ્રતિનિધિત્વ છે. દાનિયેલના બારમા અધ્યાયમાં ઓછામાં ઓછા પાંચ ભવિષ્યવાણી સંબંધિત સત્યો છે, જે મિલેરાઇટ ચળવળ માટે આધારસ્તંભો હતા, અને જે ત્રીજા દૂતની ચળવળમાં પુનરાવર્તિત થવા જોઈએ.

પ્રથમ એ શુદ્ધિકરણની પ્રક્રિયા છે, જે ઉપાસકોના બે વર્ગોને ઉત્પન્ન કરે છે, અને તેથી શરૂઆત તથા અંતિમ બંને ચળવળોમાં દસ કન્યાઓના દૃષ્ટાંતને પૂર્ણ કરે છે.

> પરંતુ હે દાનિયેલ, તું આ વચનો બંધ રાખ, અને અંતકાળ સુધી આ પુસ્તકને મુહરબદ્ધ કર: ઘણાં લોકો આડે-પાટે દોડશે, અને જ્ઞાન વધશે.... અને તેણે કહ્યું, હે દાનિયેલ, તું તારા માર્ગે જા: કારણ કે અંતકાળ સુધી આ વચનો બંધ અને મુહરબદ્ધ રાખવામાં આવ્યા છે. ઘણાં શુદ્ધ કરવામાં આવશે, નિર્મળ કરવામાં આવશે, અને અજમાવવામાં આવશે; પરંતુ દુષ્ટો દુષ્ટતાથી વર્તશે: અને દુષ્ટોમાંનો કોઈ સમજશે નહીં; પરંતુ જ્ઞાનીઓ સમજશે. દાનિયેલ 12:4, 9, 10.

જ્ઞાની અને દુષ્ટ (મૂર્ખ) વચ્ચેનો ભેદ તેમના અંતકાળે ખુલ્લો કરવામાં આવેલા જ્ઞાનના વધારાને તેઓ કેવી રીતે સમજે છે (માનસિક રીતે વિભાગ કરે છે) તેના પર આધારિત છે—ચાહે તે મિલરાઇટ્સ માટે 1798માં હોય, અથવા એક લાખ ચુંમાલીસ હજાર માટે 1989માં. દેવના લોકોએ જાણવું આવશ્યક છે કે એડ્વેન્ટિઝમ દસ કુમારીઓના દૃષ્ટાંતનો અનુભવ છે, કેમ કે આ સમજણ વિના તેઓ એ સમજવાનો પ્રયત્ન કરશે નહીં કે અંતિમ પેઢી માટે “અંતકાળ” ક્યારે આવ્યો, અથવા ત્યારે કયો સંદેશ અનમુદ્રિત કરવામાં આવ્યો હતો. આ સમજણ વિના કે એડ્વેન્ટિસ્ટ અનુભવ સત્યના ક્રમશઃ વિકાસ પર આધારિત ત્રણ-પગથિયાવાળી પરીક્ષણ પ્રક્રિયા છે, જે “જીવન-અથવા-મૃત્યુ” જેવા પરિણામ તરફ દોરી જાય છે, દરેક સેવન્થ-ડે એડ્વેન્ટિસ્ટના ઉચ્ચ આહ્વાનને ઓળખવું અશક્ય છે. બેલ્ટેશઝ્ઝર એવા લોકોનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેઓ જાણે છે કે તેઓ તે શુદ્ધિકરણ પ્રક્રિયામાંથી પસાર થયા હતા, જે “શુદ્ધ કરવામાં આવ્યા, ધોળા બનાવાયા, અને અજમાવવામાં આવ્યા” તરીકે દર્શાવવામાં આવી છે. એ જ ત્રણ-પગથિયાવાળી શુદ્ધિકરણ પ્રક્રિયાને ખાસ કરીને પવિત્ર આત્માનું કાર્ય તરીકે ઓળખાવવામાં આવી છે.

> તથાપિ હું તમને સત્ય કહું છું; મારા માટે જવું તમારા હિતમાં છે; કારણ કે જો હું ન જાઉં, તો સાંત્વનકર્તા તમારી પાસે આવશે નહીં; પરંતુ જો હું વિદાય લઉં, તો હું તેને તમારી પાસે મોકલીશ. અને જ્યારે તે આવશે, ત્યારે તે જગતને પાપ વિષે, ધર્મિકતા વિષે, અને ન્યાય વિષે દોષી ઠેરવશે: પાપ વિષે, કારણ કે તેઓ મારો વિશ્વાસ કરતા નથી; ધર્મિકતા વિષે, કારણ કે હું મારા પિતા પાસે જાઉં છું, અને તમે મને હવે વધુ ન જોશો; ન્યાય વિષે, કારણ કે આ જગતનો રાજકુમાર દોષી ઠરાવવામાં આવ્યો છે. મને હજી તમને કહેવાની ઘણી વાતો છે, પરંતુ તમે અત્યારે તેને સહન કરી શકતા નથી. તથાપિ જ્યારે તે, સત્યનો આત્મા, આવશે, ત્યારે તે તમને સર્વ સત્યમાં દોરી જશે; કારણ કે તે પોતાની તરફથી બોલશે નહીં; પરંતુ જે કંઈ તે સાંભળશે, તે જ બોલશે; અને આવનારી વસ્તુઓ તમને બતાવશે. યોહાન 16:7–13.

પવિત્ર આત્માનું જ્ઞાની કન્યાઓને “સમસ્ત સત્ય”માં માર્ગદર્શન આપવાનું કાર્ય એ માંગે છે કે તે જગતને પાપ, ધર્મિકતા અને ન્યાય વિષે ઠપકો આપે, અથવા દોષિત ઠરાવે; અને આ જ ત્રણ પગલાં છે, જે દાનિયેલ અધ્યાય બારમાં જ્ઞાની અથવા મૂર્ખ કન્યા ઉત્પન્ન કરે છે. યેશુએ જે સંદેશને પવિત્ર આત્માનું કાર્ય તરીકે ઓળખાવ્યો, તે જ “તેલ” છે, જે દાનિયેલ બારમાં જ્ઞાની અને દુષ્ટ વચ્ચેનો ભેદ પ્રગટ કરે છે. દેવના અંતિમ દિવસોના લોકોએ તેમની પેઢી માટે જ્ઞાનના વધારાને સમજવો આવશ્યક છે, અને તે જ્ઞાનમાં આ ઓળખ પણ સમાવેશ પામે છે કે તેઓ મત્તિ અધ્યાય પચ્ચીસની ઉપમામાં દર્શાવાયેલી મૂર્ખ અથવા જ્ઞાની કન્યાઓમાંની એક છે.

> “યોહાનને આ બાબતો પવિત્ર દર્શનમાં બતાવવામાં આવી હતી. તેણે તે સમુદાયને જોયો, જે પાંચ બુદ્ધિશાળી કુંવારીકાઓ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, તેમની દીવટીઓ ગોઠવેલી અને પ્રજ્વલિત હતી; અને તે પરમાનંદથી ઉદ્ગાર્યો, ‘અહીં પવિત્રજનોની ધીરજ છે; અહીં તેઓ છે કે જેઓ ઈશ્વરની આજ્ઞાઓ અને યેશુનો વિશ્વાસ પાળે છે. અને મેં સ્વર્ગમાંથી એક અવાજ મને કહેતો સાંભળ્યો, લખ, ધન્ય છે તેઓ મૃતકો કે જેઓ હવેથી પ્રભુમાં મરે છે: હા, આત્મા કહે છે, જેથી તેઓ તેમના શ્રમોથી વિશ્રામ પામે; અને તેમના કાર્યો તેમની પાછળ ચાલે છે.’”

> “પ્રથમ અને દ્વિતીય દૂતનાં સંદેશાઓ સાંભળનારાઓમાંથી ઘણાએ એવો વિચાર કર્યો હતો કે તેઓ ખ્રિસ્તને આકાશનાં મેઘોમાં આવતા જોવા માટે જીવતા રહેશે. જો સત્યમાં વિશ્વાસ કરવાનો દાવો કરનાર સૌએ બુદ્ધિમાન કન્યાઓની જેમ પોતાનો ભાગ નિભાવ્યો હોત, તો આ સંદેશ હવે સુધી દરેક રાષ્ટ્ર, કુળ, ભાષા અને જન સુધી જાહેર થઈ ગયો હોત. પરંતુ પાંચ બુદ્ધિમાન હતી અને પાંચ મૂર્ખ હતી. દસેય કન્યાઓ દ્વારા સત્યની ઘોષણા થવી જોઈએ હતી, પરંતુ તેમની પાસે આવેલા પ્રકાશમાં ચાલનાર તે સમૂહ સાથે જોડાવા માટે આવશ્યક એવી તૈયારી માત્ર પાંચએ જ કરી હતી. ત્રીજા દૂતનો સંદેશ આવશ્યક હતો. આ ઘોષણા થવાની હતી. પ્રથમ અને દ્વિતીય દૂતોનાં સંદેશાઓ હેઠળ વધૂવરાને મળવા માટે નીકળેલાં ઘણાએ ત્રીજા દૂતના સંદેશને, જે વિશ્વને આપવામાં આવવાનો અંતિમ પરીક્ષાત્મક સંદેશ હતો, અસ્વીકાર કર્યો.”

> “જ્યારે પ્રકાશિતવાક્ય 18 માં દર્શાવવામાં આવેલો તે બીજો દૂત પોતાનો સંદેશ આપે છે, ત્યારે આવું જ એક કાર્ય પૂર્ણ કરવામાં આવશે. પ્રથમ, બીજા અને ત્રીજા દૂતોના સંદેશાઓનું પુનરાવર્તન થવું જરૂરી થશે. કલીસિયાને આ હાકલ આપવામાં આવશે, ‘તેમાંથી બહાર નીકળો, હે મારા લોકો, જેથી તમે તેના પાપોમાં ભાગીદાર ન થાઓ.’ ‘મહાન બાબેલ પડી ગઈ છે, પડી ગઈ છે, અને તે દૈતોનું નિવાસસ્થાન, તથા દરેક અશુદ્ધ આત્માનો અડ્ડો, અને દરેક અશુદ્ધ અને ઘૃણાસ્પદ પક્ષીનું પાંજરું બની ગઈ છે. કારણ કે તેની વ્યભિચારની ક્રોધભરેલી દ્રાક્ષારસ સર્વ જાતિઓએ પીધી છે, અને પૃથ્વીના રાજાઓએ તેની સાથે વ્યભિચાર કર્યો છે, અને પૃથ્વીના વેપારીઓ તેની વૈભવી ભોગવિલાસની પ્રચુરતાથી સમૃદ્ધ બન્યા છે…. તેમાંથી બહાર નીકળો, હે મારા લોકો, જેથી તમે તેના પાપોમાં ભાગીદાર ન થાઓ, અને તેની પીડાઓમાંનો હિસ્સો ન મેળવો: કારણ કે તેના પાપો સ્વર્ગ સુધી પહોંચી ગયા છે, અને ઈશ્વરે તેની અનીતિઓને સ્મરણમાં લીધી છે’ [પ્રકાશિતવાક્ય 18:2–5].”

> “આ અધ્યાયનો દરેક પદ લો, અને તેને ધ્યાનપૂર્વક વાંચો, ખાસ કરીને છેલ્લાં બે: ‘અને દીવાના પ્રકાશે હવે પછી કદી પણ તારા માં પ્રકાશિત થવાનું નથી; અને વરરાજા તથા વધૂનો સ્વર હવે પછી કદી પણ તારા માં સાંભળવામાં આવવાનો નથી: કારણ કે તારા વેપારીઓ પૃથ્વીના મહાન પુરુષો હતા; કારણ કે તારા જાદૂટોણાં દ્વારા સર્વ જાતિઓ ભ્રમિત કરવામાં આવી હતી. અને તેમાં પ્રબોધકોનું, અને પવિત્રજનોનું, અને પૃથ્વી પર હત્યા કરવામાં આવેલા સર્વનો લોહી મળી આવ્યું હતું.’”

> “દસ કુંવારીઓનો દૃષ્ટાંત ખ્રિસ્તે સ્વયં આપ્યો હતો, અને તેની દરેક વિશેષતાનો સાવધાનીપૂર્વક અભ્યાસ થવો જોઈએ. એવો સમય આવશે જ્યારે દ્વાર બંધ થઈ જશે. આપણું પ્રતિનિધિત્વ તો બુદ્ધિશાળી કે મૂર્ખ કુંવારીઓમાંથી કોઈ એક દ્વારા થાય છે. હાલમાં આપણે ભેદ જાણી શકતા નથી, અને કોણ બુદ્ધિશાળી છે તથા કોણ મૂર્ખ છે એવું કહેવાનો આપણને અધિકાર પણ નથી. કેટલાક એવા છે કે જે અધર્મમાં સત્યને ધારણ કરે છે, અને બહારથી તેઓ બુદ્ધિશાળી જેવા દેખાય છે.” Manuscript Releases, volume 16, 270.

આવતાં જ રહેલા રવિવાર કાયદાના સમયે પુરૂષો અને સ્ત્રીઓને બાબેલમાંથી બહાર બોલાવવા માટેના એડվեն્ટિસ્ટ તરીકે, “અમે તો બુદ્ધિશાળી કે મૂર્ખ કન્યાઓમાંથી કોઈ એક દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામેલા છીએ.” યોહાને જે સમૂહ જોયો, “જેઓની દીવટીઓ કાપીને સજ્જ અને બળતી હતી એવી પાંચ બુદ્ધિશાળી કન્યાઓ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામેલો,” અને જેને યોહાને આગળ તેઓ તરીકે ઓળખાવ્યા છે કે જેઓ “પવિત્રોની ધીરજ” ધરાવે છે, અને જેઓ “દેવની આજ્ઞાઓ અને ઈસુનો વિશ્વાસ પાળે છે,” તેઓ જ એ એક લાખ ચુમ્માલીસ હજાર છે, જેમને દેવની આજ્ઞાઓ પાળવી, ઈસુનો વિશ્વાસ આચરવો, અને જાણવું આવશ્યક છે કે તેઓ મથિ અધ્યાય પચ્ચીસની ઉપમામાં આવેલી કન્યાઓ જ છે. તેમને માત્ર એટલું જ સમજવું જરૂરી નથી કે તેઓ બુદ્ધિશાળી કે મૂર્ખ કન્યાઓમાંથી કોઈ એક છે, પરંતુ તેમને દાનિયેલ દ્વારા “શુદ્ધ કરાયેલા, ધોળા બનાવાયેલા અને કસોટી કરવામાં આવેલા” તરીકે દર્શાવવામાં આવેલા અનુભવને ફરીથી દોહરાવવો પણ જોઈએ.

> અને તેઓ સિંહાસન સમક્ષ, તથા ચાર જીવંત પ્રાણીઓ અને વડીલો સમક્ષ જાણે એક નવું ગીત ગાતા હતા; અને તે ગીત કોઈ મનુષ્ય શીખી શક્યો નહિ, સિવાય તે એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારના, જેઓ પૃથ્વીમાંથી ઉદ્ધાર પામેલા હતા. આ તેઓ છે જેઓ સ્ત્રીઓ સાથે અશુદ્ધ થયા નથી; કારણ કે તેઓ કુમાર છે. આ તેઓ છે જેઓ મેમણાને જ્યાં જ્યાં તે જાય ત્યાં ત્યાં અનુસરે છે. આ મનુષ્યોમાંથી ઉદ્ધાર પામેલા છે, દેવ અને મેમણા માટે પ્રથમફળ તરીકે. અને તેમના મુખમાં કોઈ કપટ મળ્યું નહિ; કારણ કે તેઓ દેવના સિંહાસન સમક્ષ નિર્દોષ છે. પ્રકટીકરણ 14:3–5.

દાનિયેલના બારમા અધ્યાયમાં ઓછામાં ઓછી પાંચ સત્યતાઓ પ્રતિનિધિત્વ પામે છે; આ સત્યતાઓ પ્રથમ દેવદૂતના મિલરાઇટ આંદોલન સાથે સંકળાયેલી છે, અને તે એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારના આંદોલન દ્વારા ફરી પુનરાવર્તિત થશે અને વધુ પૂર્ણ રીતે સમજી લેવાશે. તે સત્યતાઓમાંથી એક દસ કન્યાઓના દૃષ્ટાંત સાથે સંકળાયેલી ત્રણ-પગથિયાની શુદ્ધિકરણ પ્રક્રિયા છે. પ્રવચનાત્મક સમયના સંદર્ભમાં વિલિયમ મિલરે જે પ્રથમ સત્ય સમજ્યું હતું, તે લેવ્યવ્યવસ્થા છવ્વીસના “સાત સમય” હતું; અને તે સત્યની ઓળખ દાનિયેલ બારમાં કરવામાં આવી છે, અને ત્યાં ઉલ્લેખિત મિલરાઇટ ઇતિહાસનું તે પ્રથમ સત્ય છે.

> પરંતુ તું, હે દાનિયેલ, આ વચનો બંધ રાખ અને પુસ્તકને અંતના સમય સુધી મુદ્રિત કર; ઘણાં લોકો અહીંથી ત્યાં દોડશે, અને જ્ઞાન વધશે. ત્યારે હું દાનિયેલે જોયું, અને જુઓ, બીજા બે ઊભા હતા, એક નદીના કિનારે આ બાજુ, અને બીજો નદીના કિનારે તે બાજુ. અને એકે શણના વસ્ત્ર પહેરેલા તે પુરુષને, જે નદીના જળ ઉપર હતો, કહ્યું, “આ અદ્ભુત બાબતોના અંત સુધી કેટલો સમય રહેશે?” અને મેં તે શણના વસ્ત્ર પહેરેલા પુરુષને, જે નદીના જળ ઉપર હતો, સાંભળ્યો, જ્યારે તેણે પોતાનો જમણો હાથ અને ડાબો હાથ આકાશ તરફ ઊંચા કર્યા અને સદાકાળ જીવતા તેમના નામે શપથ કર્યો કે તે એક કાળ, બે કાળ અને અડધા કાળ સુધી રહેશે; અને જ્યારે તે પવિત્ર પ્રજાની શક્તિને સંપૂર્ણ રીતે છિન્નભિન્ન કરી ચૂકશે, ત્યારે આ બધી બાબતો પૂર્ણ થશે. અને મેં સાંભળ્યું, પરંતુ હું સમજ્યો નહીં; તેથી મેં કહ્યું, “હે મારા પ્રભુ, આ બાબતોનો અંત શું હશે?” અને તેણે કહ્યું, “હે દાનિયેલ, તું તારા માર્ગે જા; કારણ કે આ વચનો અંતના સમય સુધી બંધ અને મુદ્રિત રાખવામાં આવ્યા છે. ઘણાં લોકો શુદ્ધ કરવામાં આવશે, નિર્મળ બનાવવામાં આવશે, અને પરીક્ષિત કરવામાં આવશે; પરંતુ દુષ્ટો દુષ્ટતાથી વર્તશે; અને દુષ્ટોમાંથી કોઈ સમજશે નહીં; પરંતુ બુદ્ધિમાનો સમજશે.” દાનિયેલ 12:4–10.

આ અવતરણની શરૂઆત દાનિયેલના પુસ્તકને અંતના સમય સુધી મુદ્રાંકિત રાખવામાં આવે છે તે વાતથી થાય છે, અને આ અવતરણનો ઉપસંહાર દાનિયેલના પુસ્તકને અંતના સમય સુધી મુદ્રાંકિત રાખવામાં આવે છે તે વાત સાથે થાય છે. દાનિયેલના શબ્દોના પ્રથમ અને અંતિમ મુદ્રાંકન વચ્ચે, “જે સદાકાળ જીવિત છે” તેની શપથપૂર્વકની સાક્ષી એવી હતી કે “તે એક સમય, બે સમય અને અર્ધ સમય સુધી રહેશે; અને જ્યારે તે પવિત્ર પ્રજાની શક્તિને વિખેરી નાખવાનું કાર્ય પૂર્ણ કરશે, ત્યારે આ બધી બાબતો પૂર્ણ થશે.”

આ શપથપૂર્વકની સાક્ષી આપનાર તે જ હતો, જે જળો ઉપર હતો અને સૂક્ષ્મ શણના વસ્ત્રોમાં પરિધાન કરેલો હતો. દાનિયેએ હિદ્દેકેલ નદીના એક કાંઠે એક દૂત અને બીજા કાંઠે બીજો દૂત જોયો, અને તે દૂતોમાંના એકે એક પ્રશ્ન પૂછ્યો, જેના ઉત્તર જળો ઉપર રહેનારએ આપ્યો. પ્રશ્ન હતો, “કેટલો સમય?” આ દાનિયેલના આઠમા અધ્યાયની તેરમી કલમમાં પૂછાયેલા પ્રશ્નના એ જ પ્રથમ બે શબ્દો છે.

> પછી મેં એક પવિત્રને બોલતા સાંભળ્યો, અને બીજા એક પવિત્રે તે બોલતા પવિત્રને કહ્યું, “દૈનિક બલિદાન વિષેનું દર્શન, તથા વિનાશ લાવનાર અધર્મ વિષેનું દર્શન, જેના કારણે પવિત્રસ્થાન અને સૈન્ય બંને પગતળે ત્રાંપવામાં આવે છે, તે કેટલો સમય સુધી રહેશે?” અને તેણે મને કહ્યું, “બે હજાર ત્રણસો દિવસ સુધી; ત્યારબાદ પવિત્રસ્થાન શુદ્ધ કરવામાં આવશે.” દાનિયેલ 8:13, 14.

બંને સંવાદોમાં એક જ ભવિષ્યવાણીય રચના જોવા મળે છે, ફક્ત એટલો ફરક છે કે આઠમા અધ્યાયમાં દાનિયેલ હિદ્દેકેલ નદી પાસે નહિ, પરંતુ ઉલાઈ નદી પાસે છે. આઠમા અધ્યાયમાં એક દેવદૂતે (પવિત્રે) “બોલનાર તે નિશ્ચિત પવિત્રને કહ્યું, કેટલા સમય સુધી?” “તે નિશ્ચિત પવિત્ર” તરીકે અનુવાદિત થયેલો હિબ્રૂ શબ્દ “પલ્મોની” છે, જેનો અર્થ અદ્ભુત ગણનાર, અથવા રહસ્યોનો ગણનાર થાય છે. આઠમા અધ્યાયમાં યેશુ (અદ્ભુત ગણનાર) બોલી રહ્યા હતા, અને બીજા એક પવિત્રે યેશુને (તે નિશ્ચિત પવિત્રને) પૂછ્યું, “કેટલા સમય સુધી?”

બારમા અધ્યાયમાં, જળ પર ઊભેલા એ વ્યક્તિસ્વરૂપને હિદ્દેકેલ નદીના એક કાંઠા પર રહેલા એક દૂત દ્વારા પૂછવામાં આવે છે, “કેટલા સમય સુધી?” આ બંને અવતરણોનું એકસાથે, પંક્તિ પર પંક્તિ, વિચાર કરવો જોઈએ. આઠમા અધ્યાયનો પ્રથમ પ્રશ્ન એ છે: “પવિત્રસ્થાન અને સેનાના પગતળે દબાઈ જવાના વિષેનું દર્શન કેટલા સમય સુધી રહેશે, જેનું સિદ્ધિકરણ પહેલાં મૂર્તિપૂજકતાથી અને પછી પાપાશાહી દ્વારા થાય છે?” બારમા અધ્યાયનો પ્રશ્ન છે, “આ અદ્ભુત ઘટનાઓના અંત સુધી કેટલો સમય રહેશે?” ત્યારબાદ, પાલ્મોની, તે અદ્ભુત સંખ્યાગણક, જે મલમલનાં વસ્ત્રોમાં પરિધાન કરેલો હતો અને જળ ઉપર ઊભો હતો, તેની દ્વારા શપથપૂર્વક ઉત્તર આપવામાં આવે છે, “તે એક સમય, બે સમય અને અડધા સમય સુધી રહેશે; અને જ્યારે તે પવિત્ર પ્રજાની શક્તિને વિખેરી નાખવાનું કાર્ય પૂર્ણ કરશે, ત્યારે આ બધી વાતો પૂર્ણ થશે.”

ઉલાઈ અને હિદ્દેકેલ નદીઓના પ્રશ્નો આ છે: “દેવના લોકોના વિખેરાઈ જવાના દર્શનનો સમય કેટલો હશે—જે પ્રથમ મૂર્તિપૂજકત્વ દ્વારા અને પછી પોપશાહીત્વ દ્વારા પૂર્ણ થાય છે, જ્યારે તેઓ પવિત્રસ્થાન અને સૈન્યને પગતળે દબાવે છે?” તેનો ઉત્તર એ છે કે આ પગતળે દબાવવાનું કાર્ય 1798માં સમાપ્ત થાય છે, જ્યારે પલ્મોની દ્વારા મિલરાઈટ મંદિરને ઉભું કરવાનું કાર્ય આરંભે છે, અને ત્યારબાદ છિયાલીસ વર્ષ પછી 1844માં સમાપ્ત થાય છે, જ્યારે પવિત્રસ્થાન શુદ્ધ કરવાનું હતું.

બારમા અધ્યાયમાં દાનિયેલે આ વાતચીત સાંભળી, “પરંતુ હું સમજ્યો નહિ.” દાનિયેલે સમજવાની ઇચ્છા વ્યક્ત કરી, જે તેની ખ્રિસ્તને પૂછેલી વિનંતિ દ્વારા દર્શાવવામાં આવે છે: “હે મારા પ્રભુ, આ વાતોનો અંત શું આવશે?” સમજવાની તેની આ અભિવ્યક્તિ બુદ્ધિશાળી કન્યાઓની સમજવાની ઇચ્છાનું પ્રતિનિધિત્વ કરતી હતી, કારણ કે આખો સંવાદ દાનિયેલના પુસ્તકને અંતકાળ સુધી મુદ્રિત રાખવામાં આવશે તેવા બે ઉલ્લેખોની વચ્ચે મૂકવામાં આવ્યો હતો. દાનિયેલે 1798માં ઉન્મુદ્રિત થયેલા સત્યને સમજવાની જે ઇચ્છા વિલિયમ મિલર પર મૂકવામાં આવી હતી તેનું પ્રતિનિધિત્વ કર્યું, અને તેને પ્રથમ જે સત્ય ઓળખવા માટે દોરી જવામાં આવ્યો તે હતું પવિત્રસ્થાન અને સૈન્યનું પદદલન—પ્રથમ બાહ્યધર્મવાદ દ્વારા અને પછી પાપાસત્તાવાદ દ્વારા—તે સમયગાળા દરમિયાન જ્યારે પવિત્ર પ્રજાની શક્તિ “સાત વખત” (લેવીયવ્યવસ્થા છવીસ) ની પૂર્ણતામાં છિન્નભિન્ન કરવામાં આવી હતી.

સત્યને જાણવાની મિલરની ઇચ્છા દાનિયેલની ઇચ્છાથી પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, પરંતુ મિલરની સમજ અધૂરી હતી. દાનિયેલ મિલરની ઇચ્છાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને બેલ્તેશાઝ્ઝર તેઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે જેઓને તે વસ્તુ અને દર્શન વિષે સંપૂર્ણ સમજ છે. દાનિયેલના બારમા અધ્યાયમાં ઓછામાં ઓછા પાંચ મહત્વપૂર્ણ સત્યો એવા હતા, જે મિલરાઇટોના અનુભવોનો ભાગ હતા, અને જેનો સમાનાંતર પ્રતિરૂપ એક લાખ ચુંમાલીસ હજારના ઇતિહાસમાં જોવા મળશે. એક તો એ છે કે તેમણે સમજ્યું અને પૂર્ણ કર્યું કે તેઓ દસ કુંવારિકાઓના દૃષ્ટાંતને, તેની ત્રણ-પગથિયાવાળી પરીક્ષાની પ્રક્રિયા સાથે, પૂર્ણ કરી રહ્યા હતા; અને બીજું એ છે કે તેઓ લેવીય વ્યવસ્થા અધ્યાય છવ્વીસના “સાત કાળ”ના પાયાના પથ્થરને સમજે છે.

અમે આ અભ્યાસને અમારા આગામી લેખમાં આગળ ચાલુ રાખીશું.

> “‘ત્યારે સ્વર્ગનું રાજ્ય દસ કન્યાઓ સમાન ઠરશે; તેમણે પોતાની દીવટીઓ લીધી અને દૂલ્હાને મળવા માટે બહાર નીકળી. અને նրանցમાંથી પાંચ બુદ્ધિશાળી હતી અને પાંચ મૂર્ખ હતી. જે મૂર્ખ હતી તેમણે પોતાની દીવટીઓ તો લીધી, પરંતુ પોતાના સાથે તેલ લીધું નહિ; પરંતુ બુદ્ધિશાળીઓએ પોતાની દીવટીઓ સાથે પોતાના વાસણોમાં તેલ લીધું. દૂલ્હા મોડો પડ્યો ત્યારે તેઓ સર્વે ઊંઘી ગઈ અને નિદ્રાધીન થઈ ગઈ. અને મધરાત્રીએ આ બૂમ પાડી ગઈ: જુઓ, દૂલ્હો આવે છે; તેને મળવા બહાર નીકળો. ત્યારે તે સર્વ કન્યાઓ ઊઠી અને પોતાની દીવટીઓ ઠીક કરી. અને મૂર્ખોએ બુદ્ધિશાળીઓને કહ્યું, તમારાં તેલમાંથી અમને આપો; કારણ કે અમારી દીવટીઓ બુઝાઈ રહી છે. પરંતુ બુદ્ધિશાળીઓએ ઉત્તર આપ્યો કે, એવું નહિ થાય; કદાચ અમને અને તમને પૂરતું ન પડે; તેથી તમે વેચનારાઓ પાસે જાઓ અને તમારા માટે ખરીદી લો. અને તેઓ ખરીદવા ગયા ત્યારે દૂલ્હો આવ્યો; અને જે તૈયાર હતી તે તેની સાથે લગ્નભોજનમાં અંદર ગઈ; અને દ્વાર બંધ કરવામાં આવ્યું. પછી બીજી કન્યાઓ પણ આવી અને કહેવા લાગી, પ્રભુ, પ્રભુ, અમારે માટે ઉઘાડો. પરંતુ તેણે ઉત્તર આપ્યો અને કહ્યું, હું તમને સત્ય સત્ય કહું છું, હું તમને ઓળખતો નથી. તેથી જાગતા રહો; કારણ કે મનુષ્યપુત્ર કયા દિવસે અને કયા ઘડીએ આવે છે તે તમે જાણતા નથી.’”

> “અમે હવે અતિ ભયાનક સમયમાં જીવી રહ્યા છીએ, અને આપણામાંથી એકેયે ખ્રિસ્તના આગમન માટે તૈયારી મેળવવામાં મંદગતિ ન રાખવી જોઈએ. કોઈએ મૂર્ખ કુમારીઓનું ઉદાહરણ અનુસરવું નહિ, અને એવું ન માનવું કે સંકટ આવી પહોંચે તે પહેલાં ઊભા રહેવા યોગ્ય ચરિત્રની તૈયારી મેળવવા માટે રાહ જોવી સલામત રહેશે. જ્યારે મહેમાનોને અંદર બોલાવવામાં આવશે અને તેમની તપાસ કરવામાં આવશે, ત્યારે ખ્રિસ્તની ધર્મિકતા શોધવા માટે બહુ મોડું થઈ જશે. હમણાં જ ખ્રિસ્તની ધર્મિકતા પહેરી લેવાનો સમય છે,—એ લગ્નવસ્ત્ર, જે તમને મેણાના લગ્નભોજનમાં પ્રવેશવા યોગ્ય બનાવશે. આ દૃષ્ટાંતમાં મૂર્ખ કુમારીઓને તેલ માગતી અને પોતાની વિનંતિ છતાં તે પ્રાપ્ત કરવામાં નિષ્ફળ થતી તરીકે દર્શાવવામાં આવી છે. આ તેઓનું પ્રતીક છે જેઓએ સંકટના સમયમાં ઊભા રહી શકે એવું ચરિત્ર વિકસાવીને પોતાને તૈયાર કર્યા નથી. જાણે તેઓ પોતાના પડોશીઓ પાસે જઈને કહેતા હોય, મને તમારું ચરિત્ર આપો, નહિંતર હું નાશ પામી જઈશ. જેઓ બુદ્ધિશાળી હતાં તેઓ પોતાનું તેલ મૂર્ખ કુમારીઓના ઝબૂકતા દીવાઓમાં વહેંચી શક્યા નહિ. ચરિત્ર હસ્તાંતરિત કરી શકાય એવું નથી. તે ખરીદી કે વેચી શકાય એવું નથી; તે પ્રાપ્ત કરવાનું હોય છે. પ્રભુએ દરેક વ્યક્તિને પરીક્ષાકાળના કલાકોમાં ધર્મિક ચરિત્ર પ્રાપ્ત કરવાની તક આપી છે; પરંતુ તેમણે એવો કોઈ માર્ગ નક્કી કર્યો નથી જેના દ્વારા એક માનવીય કર્મકર્તા બીજા કોઈને તે ચરિત્ર આપી શકે, જે તેણે કઠિન અનુભવોમાંથી પસાર થઈને, મહાન શિક્ષક પાસેથી પાઠ શીખીને વિકસાવ્યું છે, જેથી તે પરીક્ષામાં ધીરજ પ્રગટ કરી શકે અને વિશ્વાસનો એવો ઉપયોગ કરી શકે કે અશક્યતાના પર્વતોને દૂર કરી દે. પ્રેમની સુગંધ વહેંચવી અશક્ય છે,—બીજાને સૌમ્યતા, કુશળતા અને ધીરજ આપવી અશક્ય છે. એક માનવીય હૃદય માટે બીજા હૃદયમાં ઈશ્વર અને માનવજાતિ પ્રત્યેનો પ્રેમ ઉંડેલો અસંભવ છે.”

> “પરંતુ તે દિવસ આવી રહ્યો છે, અને તે હવે અમારી ઉપર નજીક આવી પહોંચ્યો છે, જ્યારે સ્વભાવનો દરેક પાસો વિશેષ પ્રલોભન દ્વારા પ્રગટ કરવામાં આવશે. જે લોકો સિદ્ધાંત પ્રત્યે સચ્ચા રહેશે, જે અંત સુધી વિશ્વાસનો અભ્યાસ કરશે, તેઓ તે જ હશે જેઓ પોતાના પરીક્ષાકાળની અગાઉની ઘડીઓ દરમિયાન કસોટી અને પરીક્ષણ હેઠળ સચ્ચા સાબિત થયા હશે, અને ખ્રિસ્તની સમાનતા મુજબ સ્વભાવ ઘડ્યો હશે. તેઓ જ હશે જેઓએ ખ્રિસ્ત સાથેની નિકટ પરિચિતતા વિકસાવી છે, જેઓ તેમની જ્ઞાન અને કૃપા દ્વારા દૈવી સ્વભાવના સહભાગી બન્યા છે. પરંતુ કોઈ માનવી બીજા કોઈને હૃદયની ભક્તિ અને મનના ઉત્તમ ગુણો આપી શકતો નથી, તેમજ તેની ખામીઓને નૈતિક શક્તિથી પૂરી પાડી શકતો નથી. આપણે દરેક એકબીજા માટે ઘણું કરી શકીએ છીએ, માનવોને ખ્રિસ્તસમાન આદર્શ આપીને, અને આ રીતે તેમને તે ધર્મિકતા માટે ખ્રિસ્ત તરફ જવા પ્રેરિત કરીને, જેના વિના તેઓ ન્યાયમાં ટકી શકશે નહીં. મનુષ્યોએ પ્રાર્થનાપૂર્વક સ્વભાવ-નિર્માણના આ મહત્વપૂર્ણ વિષય પર વિચાર કરવો જોઈએ, અને પોતાના સ્વભાવને દૈવી નમૂના મુજબ ઘડવો જોઈએ.” The Youth Instructor, January 16, 1896.

Back to Articles