Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Six

દાનિયેલનું પુસ્તક - એકસો છ##

Unveiling the Judgment: From 9/11 to the Sunday Law – A Prophetic Analysis

ન્યાયપ્રક્રિયાનું અનાવરણ: 9/11થી રવિવારના કાયદા સુધી – એક ભવિષ્યવાણીય વિશ્લેષણ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word

The investigative judgment of the living began on September 11, 2001, and the executive judgment begins at the soon-coming Sunday law. Those two periods of judgment represent the work of the messenger who prepares the way for the third Messenger of the Covenant, and the third Elijah, which is the ending of the Elijah messenger that began in Millerite history.

જીવિતોના તપાસણીય ન્યાયનો આરંભ 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ થયો હતો, અને કાર્યકારી ન્યાયનો આરંભ નજીકમાં આવનાર રવિવારના કાનૂનથી થાય છે. ન્યાયના આ બે સમયગાળા તે દૂતના કાર્યનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે કરારના ત્રીજા દૂત અને ત્રીજા એલિયાહ માટે માર્ગ તૈયાર કરે છે; અને તે એલિયાહ દૂતાઈનો અંત છે, જેના પ્રારંભનો આરંભ મિલરાઇટ ઇતિહાસમાં થયો હતો.

In Christ fulfillment of the Messenger of the Covenant He twice cleansed the literal earthly temple, which typified His body and His spiritual temple. His literal earthly temple began as the Tabernacle temple of the wilderness, then Solomon’s temple, then the temple which was rebuilt after the seventy years of captivity in Babylon, and that same temple after a forty-six year remodeling project carried out by Herod.

ખ્રિસ્તમાં વચનના દૂતની પરિપૂર્તિરૂપે તેમણે બે વખત શાબ્દિક પૃથ્વી પરના મંદિરને શુદ્ધ કર્યું, જે તેમના દેહ અને તેમના આત્મિક મંદિરનું પ્રતિરૂપ હતું. તેમનું શાબ્દિક પૃથ્વી પરનું મંદિર પ્રથમ અરણ્યના ટેબર્નેકલ મંદિર તરીકે શરૂ થયું, ત્યારબાદ સુલેમાનનું મંદિર, પછી બેબિલોનમાં સિત્તેર વર્ષની બંદીવાસ પછી ફરીથી બાંધવામાં આવેલું મંદિર, અને ત્યારપછી હેરોદ દ્વારા હાથ ધરવામાં આવેલી છેતાલીસ વર્ષની પુનર્નિર્માણ યોજનાના અનુસંધાને એ જ મંદિર.

God’s physical presence blessed the Tabernacle temple and Solomon’s temple, but not the temple which was rebuilt after the captivity, but that remodeled temple was blessed by the physical presence of Christ. In the history of Herod’s remodeled temple, Christ twice cleansed the temple in fulfillment of Malachi chapter three. The first cleansing, Christ identified the temple as His father’s house, but at the last temple cleansing Christ identified it as the Jews’ house.

ઈશ્વરની દૈહિક ઉપસ્થિતિએ તંબુના મંદિરને અને સુલેમાનના મંદિરને આશીર્વાદિત કર્યા હતા, પરંતુ બંધિવાસ પછી ફરીથી બાંધવામાં આવેલા મંદિરને નહીં; છતાં, તે પુનઃનિર્મિત મંદિર ખ્રિસ્તની દૈહિક ઉપસ્થિતિથી આશીર્વાદિત થયું. હેરોદ દ્વારા પુનઃઆકાર અપાયેલા મંદિરના ઇતિહાસમાં, માલાખી અધ્યાય ત્રણની પૂર્ણતામાં ખ્રિસ્તે બે વાર મંદિરને શુદ્ધ કર્યું. પ્રથમ શુદ્ધિકરણ વખતે, ખ્રિસ્તે મંદિરને પોતાના પિતાનું ઘર તરીકે ઓળખાવ્યું; પરંતુ મંદિરના અંતિમ શુદ્ધિકરણ વખતે ખ્રિસ્તે તેને યહૂદીઓનું ઘર તરીકે ઓળખાવ્યું.

In the history of the Millerites Christ erected a spiritual temple in forty-six years from 1798 unto 1844. On October 22, 1844, in fulfillment of Malachi chapter three, He suddenly came to His temple, thus purging the foolish virgins. He then arrived as the third angel to accomplish the second and final cleansing, but as with the beginning of ancient Israel, modern Israel lacked the faith necessary to finish the work.

મિલરાઇટોના ઇતિહાસમાં ખ્રિસ્તે 1798 થી 1844 સુધીના છિયાલીસ વર્ષોમાં એક આધ્યાત્મિક મંદિર ઊભું કર્યું. 22 ઓક્ટોબર, 1844ના દિવસે, માલાખી અધ્યાય ત્રણની પરિપૂર્તિમાં, તેઓ અચાનક પોતાના મંદિરમાં આવ્યા, અને આ રીતે મૂર્ખ કન્યાઓને શુદ્ધ કરીને અલગ કરી નાખી. ત્યારબાદ તેઓ બીજા અને અંતિમ શુદ્ધિકરણને પૂર્ણ કરવા ત્રીજા દૂત તરીકે આવ્યા, પરંતુ પ્રાચીન ઇઝરાયલની શરૂઆતની જેમ, આધુનિક ઇઝરાયલમાં કાર્ય પૂર્ણ કરવા જરૂરી એવો વિશ્વાસ ન હતો.

On September 11, 2001, Christ returned to accomplish the second temple cleansing that is accomplished when the foolish virgins are purged at the soon-coming Sunday law, when they awaken to the reality that they do not understand the increase of knowledge that was unsealed in 1989. That increase of knowledge represents the latter rain message, which is the Midnight Cry message when placed in the context of the parable of the ten virgins. The message of the last six verses of Daniel eleven that was unsealed at the time of the end in 1989, is represented in verse forty-four of those verses as “tidings out of the east and out of the north.”

11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ, ખ્રિસ્ત બીજા મંદિર-શુદ્ધિકરણને પૂર્ણ કરવા પરત ફર્યા, જે આવનારી રવિવાર કાનૂન સમયે મૂર્ખ કન્યાઓ શુદ્ધ કરવામાં આવે ત્યારે પૂર્ણ થાય છે, જ્યારે તેઓ આ હકીકત પ્રત્યે જાગૃત થાય છે કે 1989માં ઉન્મુદ્રિત કરવામાં આવેલ જ્ઞાનના વૃદ્ધિને તેઓ સમજતા નથી. જ્ઞાનનો એ વધારો અંતિમ વરસાદનો સંદેશ રજૂ કરે છે, જે દસ કન્યાઓના દૃષ્ટાંતના સંદર્ભમાં મૂકવામાં આવે ત્યારે મધ્યરાત્રિના રોદનનો સંદેશ છે. દાનિયેલ અગિયારના છેલ્લાં છ વચનોનો સંદેશ, જે 1989માં અંતના સમય પર ઉન્મુદ્રિત કરવામાં આવ્યો હતો, તે જ વચનોમાં ચુમ્માલીસમા વચનમાં “પૂર્વમાંથી અને ઉત્તરમાંથી આવતાં સમાચાર” તરીકે રજૂ કરવામાં આવ્યો છે.

The message of the latter rain, is the message of the Midnight Cry and it is the message of the east and the north. The east and north represent Islam and the papacy respectively, and as a message they represent the message that is counterfeited by Laodicean Adventism between September 11, 2001 and the soon-coming Sunday law. September 11, 2001, represents Islam (the east), and the Sunday law represents the mark of the beast (the north).

પશ્ચિમવર્ષાની સંદેશા મધ્યરાત્રિના ઘોષણાનો સંદેશ છે, અને તે પૂર્વ તથા ઉત્તરનો સંદેશ છે. પૂર્વ અને ઉત્તર અનુક્રમે ઇસ્લામ અને પોપશાહીને પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને સંદેશ તરીકે તેઓ તે સંદેશાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે જેનો લાઉદીકેયન એડવેન્ટિઝમ દ્વારા 11 સપ્ટેમ્બર, 2001 અને આવનારી રવિવારની વ્યવસ્થા વચ્ચે નકલીરૂપે અનુસરણ કરવામાં આવે છે. 11 સપ્ટેમ્બર, 2001, ઇસ્લામ (પૂર્વ)નું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને રવિવારની વ્યવસ્થા પશુની મુદ્રા (ઉત્તર)નું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

The deathbed for Laodicean Adventism is represented between those two waymarks, as typified by the disobedient prophet’s death between the ass and the lion. The deathbed for those who accept the mark of the beast is represented by the “tidings out of the east and the north” that enrages the papal power and initiates the final persecution of God’s people. That message begins at the soon coming Sunday law in the United States, which is where and also when Islam of the third Woe suddenly strikes. That unexpected attack produces national ruin, and angers the nations, thus providing the economic and political impetus to bring all nations together against Islam, under the auspices of the threefold union of the dragon, the beast and false prophet.

લાઓદિકીય એડ્વેન્ટિઝમ માટેનું મરણશૈયું તે બે માર્ગચિહ્નો વચ્ચે પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, જેમ આજ્ઞાભંગ કરનાર પ્રભુદૂતના ગધેડા અને સિંહ વચ્ચે થયેલા મરણ દ્વારા તેનું પ્રતીકાત્મક નિરૂપણ કરવામાં આવ્યું છે. જે લોકો પશુની છાપ સ્વીકારે છે તેઓ માટેનું મરણશૈયું “પૂર્વ અને ઉત્તર તરફથી આવતાં સમાચાર” દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, જે પાપલ સત્તાને ક્રોધિત કરે છે અને દેવના લોક પરની અંતિમ પીડાને આરંભે છે. તે સંદેશ યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં આવનારી રવિવારની કાનૂનવ્યવસ્થાથી શરૂ થાય છે, જે જ તે સ્થાન છે અને તે જ સમય પણ છે જ્યારે ત્રીજા હાયનું ઇસ્લામ અચાનક પ્રહાર કરે છે. તે અનાપેક્ષિત આક્રમણ રાષ્ટ્રીય વિનાશ ઉત્પન્ન કરે છે, અને રાષ્ટ્રોને ક્રોધિત કરે છે; આ રીતે ડ્રેગન, પશુ અને ખોટા પ્રભુદૂતની ત્રિગુણ સંઘના આશ્રય હેઠળ, ઇસ્લામના વિરોધમાં સર્વ રાષ્ટ્રોને એકત્ર લાવવા માટે આર્થિક અને રાજકીય પ્રેરકશક્તિ પૂરી પાડે છે.

In the history represented by the third Elijah, the message that identifies the third Woe, informs the dragon, the beast and the false prophet that Islam is the tool of judgment that God uses to punish men for the worship of the papal mark of authority. As with the three Rome’s, the three Babylon’s, the three Elijah’s and the three messengers who prepare the way, the third Woe is established by the triple application of the three Woes.

ત્રીજા એલિયાહ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામેલા ઇતિહાસમાં, ત્રીજા શાપને ઓળખાવતો સંદેશ ડ્રેગન, પશુ અને ખોટા ભવિષ્યવક્તાને જાણ કરે છે કે ઇસ્લામ એ ન્યાયનું તે સાધન છે, જેને દેવ મનુષ્યોને પાપલ અધિકારની છાપની ઉપાસના કરવા બદલ દંડ આપવા માટે ઉપયોગમાં લે છે. જેમ ત્રણ રોમો, ત્રણ બાબેલોનો, ત્રણ એલિયાહો અને માર્ગ તૈયાર કરનાર ત્રણ સંદેશવાહકોના પ્રસંગમાં છે, તેમ ત્રીજો શાપ પણ ત્રણ શાપોની ત્રિવિધ લાગુ પડતી પ્રક્રિયા દ્વારા સ્થાપિત થાય છે.

> And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels, which are yet to sound! Revelation 8:13.

> અને મેં જોયું, અને સ્વર્ગના મધ્યભાગમાં ઉડતા એક દૂતને સાંભળ્યો, જે ઊંચા સ્વરે કહેતો હતો, હાય, હાય, હાય, પૃથ્વીના નિવાસીઓને, કારણ કે તે અન્ય ત્રણ દૂતોની તુરીના સ્વરો હજી વાગવાના બાકી છે! પ્રકટીકરણ 8:13.

Sister White profoundly endorsed Smith’s book, Daniel and Revelation, identifying that every Seventh-day Adventist should own the book, although she did not express it as directly as I just wrote, but the fact is there in her endorsement.

સિસ્ટર વાઈટે સ્મિથની પુસ્તક, *Daniel and Revelation*, ને અત્યંત ઊંડાણપૂર્વક સમર્થન આપ્યું, અને એ દર્શાવ્યું કે દરેક સેવન્થ-ડે એડવેન્ટિસ્ટ પાસે આ પુસ્તક હોવું જોઈએ, ભલે તેમણે મેં હમણાં જેમ લખ્યું તેમ એટલી સીધી રીતે આ વાત વ્યક્ત ન કરી હોય, તથાપિ તેમના સમર્થનમાં આ હકીકત નિહિત છે.

> “The Lord calls for workers to enter the canvassing field that the books containing the light of present truth may be circulated. The people in the world need to know that the signs of the times are fulfilling. Take to them the books that will enlighten them. Daniel and Revelation, The Great Controversy, Patriarchs and Prophets, and The Desire of Ages should now go to the world. The grand instruction contained in Daniel and Revelation has been eagerly perused by many in Australia. This book has been the means of bringing many precious souls to a knowledge of the truth. Everything that can be done should be done to circulate Thoughts on Daniel and the Revelation. I know of no other book that can take the place of this one. It is God’s helping hand.

> “પ્રભુ કાર્યકરોને કેનવાસિંગના ક્ષેત્રમાં પ્રવેશવા માટે બોલાવે છે, જેથી વર્તમાન સત્યનો પ્રકાશ ધરાવતા પુસ્તકોનું પ્રસારણ થઈ શકે. દુનિયાના લોકોને જાણવાની જરૂર છે કે સમયનાં ચિહ્નો પૂર્ણ થઈ રહ્યાં છે. તેઓ સુધી એવા પુસ્તકો પહોંચાડો જે તેમને પ્રકાશિત કરશે. Daniel and Revelation, The Great Controversy, Patriarchs and Prophets, અને The Desire of Ages હવે વિશ્વ સુધી પહોંચવા જોઈએ. Daniel and Revelation માં સમાયેલું મહાન શિક્ષણ ઑસ્ટ્રેલિયામાં ઘણા લોકોએ ઉત્સુકતાપૂર્વક વાંચ્યું છે. આ પુસ્તક ઘણા અમૂલ્ય આત્માઓને સત્યના જ્ઞાન સુધી લાવવા માટે સાધન બન્યું છે. Thoughts on Daniel and the Revelation નું પ્રસારણ કરવા માટે જે કંઈ કરી શકાય તે બધું કરવું જોઈએ. આના સ્થાન પર આવી શકે એવું બીજું કોઈ પુસ્તક મને જાણીતું નથી. આ દેવનો સહાયક હાથ છે.”

> “Those who have been long in the truth are asleep. They need to be sanctified by the Holy Spirit. The third angel’s message is to be proclaimed with a loud voice. Tremendous issues are before us. We have no time to lose. God forbid that we should allow minor matters to eclipse the light which should be given to the world.” Manuscript Releases, volume 21, 444.

> “જેઓ સત્યમાં લાંબા સમયથી રહ્યા છે તેઓ ઊંઘમાં છે. તેમને પવિત્ર આત્મા દ્વારા પવિત્ર કરવામાં આવવાની જરૂર છે. ત્રીજા દેવદૂતનો સંદેશ ઊંચા સ્વરે જાહેર કરવામાં આવવો જોઈએ. અતિ ગંભીર પ્રશ્નો અમારી સામે છે. અમારી પાસે ગુમાવવા માટે સમય નથી. ઈશ્વર એવું થવા ન દે કે અમે નાનાં મુદ્દાઓને એ પ્રકાશને ઢાંકી દેવા દઈએ, જે જગતને આપવામાં આવવો જોઈએ.” Manuscript Releases, volume 21, 444.

The book, which those who rejected the Millerite view of “the daily” in the book of Daniel also rejected, was identified as “God’s helping hand.” If God’s people have been given the responsibility to circulate the books mentioned in the previous citation, it means that God’s people would need to own the book themselves. The book was the focus of the attack of those who promoted the “new” view of “the daily” in the book of Daniel, for it was the book they desired to re-write and remove the correct view of “the daily”.

જે પુસ્તકને, દાનિયેલના પુસ્તકમાં આવેલ “દૈનિક” વિષે મિલેરાઇટ દૃષ્ટિકોણને નકારી કાઢનારાઓએ પણ નકારી કાઢ્યું હતું, તેને “ઈશ્વરની સહાયકારી હથેળી” તરીકે ઓળખવામાં આવ્યું હતું. જો ઈશ્વરના લોકોએ અગાઉના ઉદ્ધરણમાં ઉલ્લેખિત પુસ્તકોનું પ્રસારણ કરવાની જવાબદારી સોંપવામાં આવી હોય, તો તેનો અર્થ એ થાય છે કે ઈશ્વરના લોકોએ તે પુસ્તક પોતે પણ સ્વાધીન રાખવું જરૂરી બનતું. તે પુસ્તક તેમના આક્રમણનું કેન્દ્રબિંદુ હતું, જેઓ દાનિયેલના પુસ્તકમાં આવેલા “દૈનિક” વિષેના “નવા” દૃષ્ટિકોણને પ્રોત્સાહન આપતા હતા; કારણ કે તે જ તે પુસ્તક હતું જેને તેઓ ફરીથી લખવા અને “દૈનિક” વિષેના યોગ્ય દૃષ્ટિકોણને દૂર કરવા ઇચ્છતા હતા.

When Sister White referred to the two primary leaders in the rebellion of “the daily” in the book of Daniel, she often pointed out that they (Prescott and Daniells) did not have the ability to “reason from cause to effect.” The Laodicean Adventists historical revisionists appear to have the same problem.

જ્યારે બહેન વ્હાઇટે દાનિયેલના પુસ્તકમાં “દૈનિક” અંગે થયેલા બળવામાંના બે મુખ્ય આગેવાનોનો ઉલ્લેખ કર્યો, ત્યારે તેમણે ઘણી વાર દર્શાવ્યું કે તેઓ (પ્રેસ્કોટ અને ડેનિયલ્સ) પાસે “કારણથી પરિણામ સુધી તર્ક કરવાની” ક્ષમતા નહોતી. લાઓદિકીયન એડવેન્ટિસ્ટોના ઐતિહાસિક પુનર્વિચારવાદીઓમાં પણ એ જ સમસ્યા જણાય છે.

The leading men, that throughout the history of rebellion from 1888 and onward, had at some point in their personal experience, accepted the false teaching of “the daily.” Their rebellion was the “effect,” and the wrong understanding of “the daily,” was the “cause.” The Laodicean Adventist revisionists lead the unlearned to believe that those very historical rebels of Advent history, were actually not in rebellion, though their revised testimony is never upheld by the testimony of the Bible and Spirit of Prophecy. Because they do not consider the “effect” as a rebellion, they close the possibility of seeking for the “cause.”

મુખ્ય પુરુષોએ, જેમણે 1888થી આગળના બળવાના સમગ્ર ઇતિહાસ દરમિયાન, પોતાના વ્યક્તિગત અનુભવના કોઈક તબક્કે “the daily” વિષેની ખોટી શિક્ષાને સ્વીકારી હતી. તેમનો બળવો “પરિણામ” હતો, અને “the daily” વિશેની ખોટી સમજણ “કારણ” હતી. લાઓદિકેયન એડવેન્ટિસ્ટ સુધારાવાદીઓ અજ્ઞાની લોકોને એવો વિશ્વાસ કરાવે છે કે એડવેન્ટ ઇતિહાસના એ જ ઐતિહાસિક બળવાખોરો વાસ્તવમાં બળવામાં ન હતા, જોકે તેમની સુધારેલી સાક્ષી કદી પણ બાઇબલ અને Spirit of Prophecyની સાક્ષી દ્વારા સમર્થિત થતી નથી. કારણ કે તેઓ આ “પરિણામ”ને બળવો ગણતા નથી, તેથી તેઓ “કારણ” શોધવાની શક્યતા બંધ કરી દે છે.

> As the bird by wandering, as the swallow by flying, so the curse causeless shall not come. Proverbs 22:6.

> જેમ પક્ષી ભટકીને ઉડી જાય છે, અને જેમ અબાબીલ ઉડતાં ઉડતાં દૂર ચાલી જાય છે, તેમ નિરાધાર શાપ આવતો નથી. નીતિવચન 22:6.

God’s people are to recognize rebellion, and when they do, they are to seek for the cause. Then they are to remedy the cause. In the following passage Sister White is commenting on the story of Achan.

ઈશ્વરના લોકોએ બળવાને ઓળખવો જોઈએ, અને જ્યારે તેઓ તેને ઓળખે, ત્યારે તેમણે તેના કારણની શોધ કરવી જોઈએ. ત્યારબાદ તેમણે તે કારણનું નિવારણ કરવું જોઈએ. નીચેના અવતરણમાં સિસટર વ્હાઇટ આખાનની કથા પર ટિપ્પણી કરી રહ્યા છે.

> “I have been shown that God here illustrates how He regards sin among those who profess to be His commandment-keeping people. Those whom He has specially honored with witnessing the remarkable exhibitions of His power, as did ancient Israel, and who will even then venture to disregard His express directions, will be subjects of His wrath. He would teach His people that disobedience and sin are exceedingly offensive to Him and are not to be lightly regarded. He shows us that when His people are found in sin they should at once take decided measures to put that sin from them, that His frown may not rest upon them all. But if the sins of the people are passed over by those in responsible positions, His frown will be upon them, and the people of God, as a body, will be held responsible for those sins. In His dealings with His people in the past the Lord shows the necessity of purifying the church from wrongs. One sinner may diffuse darkness that will exclude the light of God from the entire congregation. When the people realize that darkness is settling upon them, and they do not know the cause, they should seek God earnestly, in great humility and self-abasement, until the wrongs which grieve His Spirit are searched out and put away.

> “મને દર્શાવવામાં આવ્યું છે કે અહીં દેવ દર્શાવે છે કે જે લોકો પોતાને તેમની આજ્ઞાઓ પાળનાર પ્રજા તરીકે દાવો કરે છે, તેમની વચ્ચેના પાપને તે કેવી રીતે ગણે છે. જેમ પ્રાચીન ઇઝરાયેલે કર્યું હતું તેમ, જેમને તેમના સામર્થ્યના અદ્ભુત પ્રદર્શનના સાક્ષી થવા દ્વારા તેમણે વિશેષ સન્માન આપ્યું છે, અને જે છતાં પણ તેમની સ્પષ્ટ આજ્ઞાઓની અવગણના કરવાનો સાહસ કરશે, તેઓ તેમના ક્રોધના વિષય બનશે. તેઓ પોતાની પ્રજાને શીખવવા માંગે છે કે અવજ્ઞા અને પાપ તેમને અતિશય અપ્રિય છે અને તેને હળવાશથી લેવું યોગ્ય નથી. તેઓ અમને દર્શાવે છે કે જ્યારે તેમની પ્રજા પાપમાં મળી આવે, ત્યારે તે પાપને પોતાની વચ્ચેથી દૂર કરવા માટે તેઓએ તરત જ દૃઢ પગલાં લેવા જોઈએ, જેથી તેમની અપ્રસન્નતા તેઓ સૌ પર સ્થિર ન રહે. પરંતુ જો જવાબદારીના સ્થાનમાં રહેલા લોકો દ્વારા પ્રજાના પાપોને અવગણવામાં આવે, તો તેમની અપ્રસન્નતા તેમના પર રહેશે, અને દેવની પ્રજા, એક સમૂહ તરીકે, તે પાપો માટે જવાબદાર ગણાશે. ભૂતકાળમાં પોતાની પ્રજા સાથેના તેમના વ્યવહારમાં પ્રભુ દર્શાવે છે કે ચર્ચને અન્યાયોથી શુદ્ધ કરવી કેટલી આવશ્યક છે. એક પાપી એવો અંધકાર ફેલાવી શકે છે કે જે સમગ્ર સભામાંથી દેવના પ્રકાશને દૂર રાખે. જ્યારે પ્રજા અનુભવે કે અંધકાર તેમના ઉપર છવાઈ રહ્યો છે, અને તેમને તેનું કારણ ખબર નથી પડતી, ત્યારે તેમણે મોટી નમ્રતા અને આત્મ-અવનતિ સાથે દેવને તીવ્રતાપૂર્વક શોધવા જોઈએ, જ્યાં સુધી તેમના આત્માને દુઃખી કરનાર અન્યાયો શોધી કાઢીને દૂર ન કરવામાં આવે.”

> “The prejudice which has arisen against us because we have reproved the wrongs that God has shown me existed, and the cry that has been raised of harshness and severity, are unjust. God bids us speak, and we will not be silent. If wrongs are apparent among His people, and if the servants of God pass on indifferent to them, they virtually sustain and justify the sinner, and are alike guilty and will just as surely receive the displeasure of God; for they will be made responsible for the sins of the guilty. In vision I have been pointed to many instances where the displeasure of God has been incurred by a neglect on the part of His servants to deal with the wrongs and sins existing among them. Those who have excused these wrongs have been thought by the people to be very amiable and lovely in disposition, simply because they shunned to discharge a plain Scriptural duty. The task was not agreeable to their feelings; therefore they avoided it.” Testimonies, volume 3, 265.

> “અમારે વિરુદ્ધ જે પૂર્વગ્રહ ઊભો થયો છે, કારણ કે દેવે મને જે અયોગ્યતાઓ અસ્તિત્વમાં હોવાનું દર્શાવ્યું છે, તેના માટે અમે ઠપકો આપ્યો છે, અને કઠોરતા તથા કડકાઈનો જે હાકલ ઉઠાવવામાં આવ્યો છે, તે અન્યાયી છે. દેવ અમને બોલવાનું આદેશ આપે છે, અને અમે મૌન રહીશું નહિ. જો તેના લોકોમાં અયોગ્યતાઓ સ્પષ્ટ દેખાતી હોય, અને દેવના સેવકો તેમના પ્રત્યે ઉદાસીન રહી આગળ વધી જાય, તો તેઓ વાસ્તવમાં પાપીને ટેકો આપે છે અને તેને ન્યાયસંગત ઠરાવે છે, અને તેઓ સમાન રીતે દોષી છે તથા નિશ્ચિતરૂપે દેવની અપ્રસન્નતા ભોગવશે; કારણ કે તેઓ દોષીઓના પાપો માટે જવાબદાર ઠરાવવામાં આવશે. દર્શનમાં મને એવી ઘણી ઘટનાઓ તરફ દોરવામાં આવી છે જ્યાં દેવના સેવકો દ્વારા તેમના વચ્ચે અસ્તિત્વમાં રહેલા અયોગ્યો અને પાપો સાથે વ્યવહાર કરવામાં બેદરકારી રાખવાને લીધે દેવની અપ્રસન્નતા ઉપજી હતી. જેમણે આ અયોગ્યતાઓને માફ કરી દીધી હતી તેઓ લોકોને સ્વભાવથી અત્યંત સૌમ્ય અને મનોહર ગણાયા હતા, માત્ર એટલા માટે કે તેઓએ શાસ્ત્ર મુજબની સ્પષ્ટ ફરજ નિભાવવાનું ટાળ્યું હતું. આ કાર્ય તેમની લાગણીઓને અનુરૂપ ન હતું; તેથી તેમણે તેને ટાળી દીધું.” Testimonies, volume 3, 265.

The histories of leaders that have rebelled in Adventism testify to the fact that one of the steps that is almost always seen in their rebellion is that at some point in their personal experience they accepted the false view of “the daily.” That being said, the book by Smith, though not inspired and containing some doctrinal problems, still provides an excellent overview of the pioneer understanding of Revelation chapters eight and nine, where we see the prophetic history of the first six trumpets set forth. We will refer to Smith’s commentary from his book, Daniel and Revelation, as we begin to consider the triple application of the three Woes.

એડ્વેન્ટિઝમમાં બળવો કરનારા આગેવાનોના ઇતિહાસો આ હકીકતની સાક્ષી આપે છે કે તેમના બળવામાં લગભગ હંમેશા જોવા મળતા પગલાં પૈકીનું એક એ છે કે તેમના વ્યક્તિગત અનુભવના કોઈક તબક્કે તેમણે “the daily” અંગેનો ખોટો દૃષ્ટિકોણ સ્વીકાર્યો હતો. તેમ છતાં, સ્મિથનું પુસ્તક પ્રેરિત ન હોવા છતાં અને તેમાં કેટલાક સિદ્ધાંતસંબંધિત પ્રશ્નો રહેલા હોવા છતાં, તે હજી પણ પ્રકાશનના આઠમા અને નવમા અધ્યાયોની પ્રારંભિક પાયોનિયર સમજણનો ઉત્તમ સમીક્ષાત્મક અવલોકન આપે છે, જ્યાં પ્રથમ છ તુરાઈઓનો ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસ રજૂ કરવામાં આવ્યો છે. હવે જ્યારે આપણે ત્રણ “Woes” ની ત્રિગુણ લાગુપડતાની વિચારણા આરંભીએ છીએ, ત્યારે અમે સ્મિથના ગ્રંથ Daniel and Revelation માંથી તેમની ટિપ્પણીનો સંદર્ભ લઈશું.

Sister White informs us that William Miller was given great light upon the book of Revelation, but his understanding of chapters thirteen, and sixteen through eighteen was incorrect, for he was at the wrong vantage point in history to see that there are three, and not two desolating powers. His great light was upon chapters two through nine of Revelation.

સિસ્ટર વ્હાઇટ આપણને જણાવે છે કે વિલિયમ મિલરને પ્રકાશનના પુસ્તક વિષે મહાન પ્રકાશ આપવામાં આવ્યો હતો, પરંતુ અધ્યાય તેર, અને સોળથી અઢાર સુધીના વિષયમાં તેમની સમજ ખોટી હતી, કારણ કે ઇતિહાસના પ્રવાહમાં તેઓ એવા ખોટા દૃષ્ટિબિંદુ પર હતા કે જ્યાંથી તેઓ એ જોઈ શકતા ન હતા કે ત્યાં ઉજાડ લાવનારી સત્તાઓ બે નહીં, પરંતુ ત્રણ છે. તેમનો મહાન પ્રકાશ પ્રકાશનના અધ્યાય બે થી નવ સુધી પર હતો.

> “Preachers and people have looked upon the book of Revelation as mysterious and of less importance than other portions of the Sacred Scriptures. But I saw that this book is indeed a revelation given for the especial benefit of those who should live in the last days, to guide them in ascertaining their true position and their duty. God directed the mind of William Miller to the prophecies and gave him great light upon the book of Revelation.” Early Writings, 231.

> “પ્રચારકો અને લોકોએ પ્રકાશનના પુસ્તકને રહસ્યમય અને પવિત્ર શાસ્ત્રના અન્ય ભાગોની તુલનાએ ઓછા મહત્વનું માન્યું છે. પરંતુ મેં જોયું કે આ પુસ્તક ખરેખર એક એવું પ્રકાશન છે, જે ખાસ કરીને તેમના લાભ માટે આપવામાં આવ્યું છે, જેઓ અંતિમ દિવસોમાં જીવવાના હતા, જેથી તેઓ પોતાની સાચી સ્થિતિ અને પોતાના કર્તવ્યને નિશ્ચિત રીતે જાણવામાં માર્ગદર્શન પામે. દેવએ વિલિયમ મિલરના મનને ભવિષ્યવાણીઓ તરફ દોરી અને તેને પ્રકાશનના પુસ્તક વિષે મહાન પ્રકાશ આપ્યો.” Early Writings, 231.

Miller set forth his understanding of the churches, seals, trumpets and vials as follows.

મિલરે કલીસિયાઓ, મુદ્રાઓ, તુરહીઓ અને કોપપાત્રો વિશેની પોતાની સમજણ નીચે મુજબ રજૂ કરી.

> “The seven churches of Asia is a history of the church of Christ in her seven forms, in all her windings and turnings, in all her prosperity and adversity, from the days of the apostles down to the end of the world. The seven seals are a history of the transactions of the powers and kings of the earth over the church, and God’s protection of his people during the same time. The seven trumpets are a history of seven peculiar and heavy judgments sent upon the earth, or Roman kingdom. And the seven vials are the seven last plagues sent upon Papal Rome. Mixed with these are many other events, woven in like tributary streams, and filling up the grand river of prophecy, until the whole ends us in the ocean of eternity.

> “એશિયાની સાત કલીસિયાઓ એ ખ્રિસ્તની કલીસિયાનો ઇતિહાસ છે—તેના સાત રૂપોમાં, તેની તમામ વક્રતાઓ અને વળાંકોમાં, તેની સમસ્ત સમૃદ્ધિ અને વિપત્તિમાં—પ્રેરિતોના દિવસોથી લઈને જગતના અંત સુધી. સાત મુદ્રાઓ પૃથ્વીના સત્તાધીશો અને રાજાઓ દ્વારા કલીસિયા સંબંધે થયેલી ઘટનાઓનો, અને એ જ સમયગાળામાં પોતાના લોકોને આપવામાં આવેલ દેવના સંરક્ષણનો ઇતિહાસ છે. સાત તુરાઈઓ પૃથ્વી, અથવા રોમના રાજ્ય, પર મોકલવામાં આવેલા સાત વિશિષ્ટ અને ભારે દંડચુકાદાઓનો ઇતિહાસ છે. અને સાત કટોરાઓ પાપલ રોમ પર મોકલવામાં આવેલી અંતિમ સાત મહામારીઓ છે. આ બધામાં અન્ય ઘણી ઘટનાઓ પણ મિશ્રિત છે, જે ઉપનદીઓની જેમ તેમાં ગૂંથાયેલી છે અને ભવિષ્યવાણીની મહાન નદીને પૂર્ણતા આપે છે, જ્યાં સુધી આ સમગ્ર પ્રવાહ આપણને અનંતકાળના મહાસાગર સુધી લઈ જઈ અંત પામે છે.”

> “This, to me, is the plan of John’s prophecy in the book of Revelation. And the man who wishes to understand this book, must have a thorough knowledge of other parts of the word of God. The figures and metaphors used in this prophecy, are not all explained in the same, but must be found in other prophets, and explained in other passages of Scripture. Therefore it is evident that God has designed the study of the whole, even to obtain a clear knowledge of any part.” William Miller, Miller’s Lectures, volume 2, lecture 12, 178.

> “મારા માટે, આ પ્રકાશનના પુસ્તકમાં યોહાનની ભવિષ્યવાણીની યોજના છે. અને જે મનુષ્ય આ પુસ્તકને સમજવા ઇચ્છે છે, તેને દેવના વચનના અન્ય ભાગોનું સંપૂર્ણ જ્ઞાન હોવું જ જોઈએ. આ ભવિષ્યવાણીમાં ઉપયોગમાં લેવાયેલા પ્રતિકો અને રૂપકો, તે જ સ્થળે સર્વે સમજાવાયેલા નથી, પરંતુ તેઓ અન્ય ભવિષ્યવક્તાઓમાં શોધવા પડે અને શાસ્ત્રના અન્ય અવતરણોમાં તેમનું સ્પષ્ટીકરણ કરવું પડે. તેથી સ્પષ્ટ થાય છે કે ઈશ્વરે સમગ્રનો અભ્યાસ કરવાનો આશય રાખ્યો છે, જેથી કોઈ એક ભાગનું પણ સ્પષ્ટ જ્ઞાન પ્રાપ્ત થઈ શકે.” William Miller, Miller’s Lectures, volume 2, lecture 12, 178.

Just as the third messenger, who prepares the way for the Messenger of the Covenant, represents the internal history of the judgment of the church, in contrast with the third Elijah, who represents an external history in the judgment of modern Babylon, the pioneer understanding of the churches and seals identified the same internal-external testimony.

જેમ ત્રીજો દૂત, જે કરારના દૂત માટે માર્ગ તૈયાર કરે છે, ચર્ચના ન્યાયના આંતરિક ઇતિહાસનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, તેના વિરુદ્ધ ત્રીજો એલિયાહ, જે આધુનિક બાબેલના ન્યાયમાં બાહ્ય ઇતિહાસનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, તેમ ચર્ચો અને મુદ્રાઓ અંગેની અગ્રગામી સમજણએ એ જ આંતરિક-બાહ્ય સાક્ષીને ઓળખી હતી.

> “The seals are introduced to our notice in the 4th, 5th, and 6th chapters of Revelation. The scenes presented under these seals are brought to view in Revelation 6, and the first verse of Revelation 8. They evidently cover events with which the church is connected from the opening of this dispensation to the coming of Christ.

> પ્રકાશિતવાક્યના ૪મા, ૫મા અને ૬મા અધ્યાયોમાં મુદ્રાઓનો અમારી નોંધ માટે પરિચય કરાવવામાં આવ્યો છે. આ મુદ્રાઓ હેઠળ રજૂ થયેલ દૃશ્યો પ્રકાશિતવાક્ય ૬માં અને પ્રકાશિતવાક્ય ૮ના પ્રથમ પદમાં દર્શાવવામાં આવ્યા છે. તેઓ સ્પષ્ટપણે એવી ઘટનાઓને આવરી લે છે, જેઓ આ વ્યવસ્થાકાળના આરંભથી લઈને ખ્રિસ્તના આગમન સુધી કલીશિયા સાથે સંબંધિત છે.

> “While the seven churches present the internal history of the church, the seven seals bring to view the great events of its external history.” Uriah Smith, The Biblical Institute, 253.

> “જ્યાં સાત કલીસિયાઓ કલીસિયાના આંતરિક ઇતિહાસને રજૂ કરે છે, ત્યાં સાત મુદ્રાઓ તેના બાહ્ય ઇતિહાસની મહાન ઘટનાઓને દૃષ્ટિગોચર કરે છે.” ઉરિયાહ સ્મિથ, The Biblical Institute, 253.

Uriah Smith was identifying the Millerite understanding of the internal and external relationship of the churches, and James White presents a similar overview in terms of parallel histories.

યુરિયા સ્મિથે ચર્ચોની આંતરિક અને બાહ્ય સંબંધિતતા અંગેની મિલ્લરાઇટ સમજણની ઓળખ કરી હતી, અને જેમ્સ વ્હાઇટ સમાંતર ઇતિહાસોના પરિપ્રેક્ષ્યમાં તેનું સમાન અવલોકન રજૂ કરે છે.

> “We have now traced the churches, the seals, and the beasts, or living beings, as far as they will compare as covering the same periods of time. The seals are seven in number, the beasts but four. And it may be well here to notice, that at the opening of the first, second, third and fourth seals the first, second, third and fourth beasts are heard to say ‘Come and see;’ but when the fifth, sixth and seventh seals are opened, there is no such voice heard. Neither do the last three churches, and the last three seals, compare, as covering the same periods of time, as the first four churches, and the first four seals do. But, as we have shown, the churches, seals and beasts do agree, as covering the same periods of time for the space of nearly 1800 years, till we come down to a little more than half a century of the present time.” James White, Review and Herald, February 12, 1857.

> “અમે હવે ચર્ચો, મુદ્રાઓ અને પશુઓ, અથવા જીવંત પ્રાણીઓ,ને ત્યાં સુધી અનુસરી આવ્યા છીએ જ્યાં સુધી તેઓ સમયના સમાન અવધિઓને આવરી લેતા હોવા અંગે પરસ્પર સરખામણીમાં આવે છે. મુદ્રાઓ સંખ્યામાં સાત છે, પરંતુ પશુઓ માત્ર ચાર. અને અહીં આ નોંધવું યોગ્ય રહેશે કે પ્રથમ, બીજી, ત્રીજી અને ચોથી મુદ્રા ખૂલતાં પ્રથમ, બીજી, ત્રીજી અને ચોથી જીવંત પ્રાણીઓ ‘આવ અને જો’ એમ કહેતાં સાંભળવામાં આવે છે; પરંતુ જ્યારે પાંચમી, છઠ્ઠી અને સાતમી મુદ્રાઓ ખૂલે છે, ત્યારે એવો કોઈ અવાજ સાંભળવામાં આવતો નથી. તેમજ છેલ્લી ત્રણ ચર્ચો અને છેલ્લી ત્રણ મુદ્રાઓ સમયના સમાન અવધિઓને આવરી લેતી હોવા અંગે પરસ્પર એવી રીતે સરખાતી નથી, જેવી રીતે પ્રથમ ચાર ચર્ચો અને પ્રથમ ચાર મુદ્રાઓ સરખાય છે. પરંતુ, જેમ અમે દર્શાવ્યું છે, ચર્ચો, મુદ્રાઓ અને જીવંત પ્રાણીઓ લગભગ 1800 વર્ષના અવકાશ દરમિયાન સમયના સમાન અવધિઓને આવરી લેતા હોવા અંગે પરસ્પર સહમત પડે છે, જ્યાં સુધી અમે વર્તમાન સમયથી થોડું વધુ અડધી સદી પહેલાંના સમય સુધી ન આવી પહોંચીએ.” James White, Review and Herald, February 12, 1857.

We just cited three of the primary pioneers of Millerite history. All three held to the correct view of “the daily,” and they all held to the overview of the churches, seals, and trumpets in the framework of truth which Miller was led to understand and present.

અમે હમણાં જ મિલરાઇટ ઇતિહાસના ત્રણ મુખ્ય અગ્રગામીઓનો ઉલ્લેખ કર્યો. આ ત્રણે જણે “દૈનિક” વિષેનો યોગ્ય દૃષ્ટિકોણ ધારણ કર્યો હતો, અને મિલરને જે સત્યના માળખામાં સમજવા અને રજૂ કરવા માટે દોરવામાં આવ્યો હતો, તે જ માળખામાં તેમણે ચર્ચો, મુદ્રાઓ અને તૂરિઓનો સમીક્ષાત્મક અવલોકન પણ સ્વીકાર્યો હતો.

> “When men come in who would move one pin or pillar from the foundation which God has established by His Holy Spirit, let the aged men who were pioneers in our work speak plainly, and let those who are dead speak also by the reprinting of their articles in our periodicals. Gather up the rays of divine light that God has given as He has led His people on step by step in the way of truth. This truth will stand the test of time and trial.” Manuscript Release, 760, 10.

> “જ્યારે એવા લોકો આવે, જે ભગવાને પોતાના પવિત્ર આત્મા દ્વારા સ્થાપિત કરેલા પાયામાંથી એક ખીલો કે થાંભલો પણ ખસેડવા ઇચ્છે, ત્યારે અમારા કાર્યમાં અગ્રણી રહેલા વૃદ્ધ પુરુષો સ્પષ્ટપણે બોલે; અને જે મરી ગયા છે તેઓ પણ અમારા સામાયિકોમાં તેમના લેખોના પુનર્મુદ્રણ દ્વારા બોલે. ભગવાને પોતાના જનને સત્યના માર્ગમાં પગલા પગલા કરીને દોર્યા છે તેમ તેમણે આપેલો દૈવી પ્રકાશનો કિરણસમૂહ એકત્ર કરો. આ સત્ય સમય અને પરીક્ષાની કસોટી સામે અડગ રહેશે.” Manuscript Release, 760, 10.

On September 11, 2001, the mighty angel of Revelation chapter eighteen descended and began the work of leading those who would accept and eat the Bread that had just come down from heaven back to the “old paths,” of Jeremiah chapter six. The Alpha and Omega needed those who were willing to strive to be among the one hundred and forty-four thousand to see that what brought Him down out of heaven on August 11, 1840, was not simply a fulfillment of a time prophecy, but a fulfillment of the time prophecy of the second Woe. He needed His people to rediscover the old paths of the history where He had erected the temple of the Millerites in the forty-six years from 1798 to 1844.

11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ, પ્રકાશન અધ્યાય અઢારનો શક્તિશાળી દૂત ઉતર્યો અને જેમણે હમણાં જ સ્વર્ગમાંથી ઉતરેલી રોટલીને સ્વીકારી અને ભોજનરૂપે ગ્રહણ કરવી હતી, તેઓને યિરમિયા અધ્યાય છના “જૂના માર્ગો” તરફ પાછા દોરી જવાના કાર્યની શરૂઆત કરી. આલ્ફા અને ઓમેગાને એવા લોકોને જરૂર હતી, જેઓ એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારની સંખ્યામાં સામેલ થવા પ્રયત્નશીલ બનવા તૈયાર હતા, જેથી તેઓ જોઈ શકે કે 11 ઑગસ્ટ, 1840ના દિવસે જે વસ્તુએ તેમને સ્વર્ગમાંથી નીચે લાવ્યો, તે માત્ર કોઈ સમય-ભવિષ્યવાણીની પરિપૂર્ણતા નહોતી, પરંતુ બીજા હાયની સમય-ભવિષ્યવાણીની પરિપૂર્ણતા હતી. તેમને જરૂર હતી કે તેમની પ્રજા તે ઇતિહાસના જૂના માર્ગોને ફરીથી શોધે, જેમાં તેમણે 1798થી 1844 સુધીના છિયાલીસ વર્ષોમાં મિલરાઇટોના મંદિરની સ્થાપના કરી હતી.

That history had been covered with rubbish and counterfeit coins and jewels. That history was obscured by a false foundational message that was built upon sand, and not the Rock of Ages. It was in the history of the Millerites, the history where, as Peter describes it, the Millerites, “which in time past were not a people, but” then became “the people of God,” who had been raised up and built up as “a spiritual house, an holy priesthood.” The Lion of the tribe of Judah descended on September 11, 2001, and led His last-day people into the work of cleaning out the “temple” of the history of the raising up of the Millerite temple. That work had been typified by a prophecy, which predicted that the Lord would raise up a man named Josiah, (which means foundation of God).

તે ઇતિહાસ કચરાથી તથા ખોટાં સિક્કાં અને રત્નોથી ઢંકાઈ ગયો હતો. તે ઇતિહાસ એક ખોટા મૂળભૂત સંદેશથી આચ્છાદિત થઈ ગયો હતો, જે વાળુ પર બાંધવામાં આવ્યો હતો, યુગોના શિલા પર નહીં. તે મિલેરાઇટોના ઇતિહાસમાં હતું—તે ઇતિહાસમાં, જ્યાં, જેમ પિતર તેનું વર્ણન કરે છે, મિલેરાઇટો, “જે ભૂતકાળમાં લોકો ન હતા, પણ” ત્યારબાદ “દેવના લોકો” બન્યા, જેઓને “આત્મિક ગૃહ, પવિત્ર યાજકવર્ગ” તરીકે ઉભા કરવામાં આવ્યા હતા અને બાંધવામાં આવ્યા હતા. યહૂદાના કુળનો સિંહ 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના દિવસે ઉતર્યો અને પોતાના અંતિમ-દિવસોના લોકોને મિલેરાઇટ મંદિરના ઉદ્ભવના ઇતિહાસના “મંદિર”ને શુદ્ધ કરવાની કાર્યમાં લઈ ગયો. તે કાર્યને એક ભવિષ્યવાણી દ્વારા પૂર્વરૂપ આપવામાં આવ્યું હતું, જેણે આગાહી કરી હતી કે પ્રભુ જોશિયા નામના એક પુરુષને ઊભો કરશે, (જેનો અર્થ દેવનો પાયો થાય છે).

When Josiah was raised up in fulfillment of the prophecy of the disobedient prophet, he began the work of repairing the temple which was in disarray. In the work of repairing and cleaning “the curse of Moses” was discovered, and when read before Josiah it brought about the reformation of Josiah. We will address that prophecy, in connection with the rediscovery of the “seven times,” post-September 11, 2001.

જ્યારે આજ્ઞાભંગી ભવિષ્યવક્તાની ભવિષ્યવાણીની પૂર્ણતામાં યોશિયાહને ઊભો કરવામાં આવ્યો, ત્યારે તેણે અવ્યવસ્થિત હાલતમાં આવેલા મંદિરની મરામતનું કાર્ય શરૂ કર્યું. મરામત અને શુદ્ધિકરણના કાર્ય દરમ્યાન “મૂસાનો શાપ” શોધવામાં આવ્યો, અને જ્યારે તે યોશિયાહ સમક્ષ વાંચવામાં આવ્યો ત્યારે તેણે યોશિયાહમાં સુધારણાનું કાર્ય ઉત્પન્ન કર્યું. 11 સપ્ટેમ્બર, 2001 પછી “સાત સમય”ની પુનઃશોધ સાથેના સંબંધમાં, અમે તે ભવિષ્યવાણીનો વિચાર કરીશું.

We will begin that study in the next article.

અમે તે અભ્યાસ આગામી લેખમાં શરૂ કરીશું.

> “Just as long as those who profess the truth are serving Satan, his hellish shadow will cut off their views of God and heaven. They will be as those who have lost their first love. They cannot view eternal realities. That which God has prepared for us is represented in Zechariah, chapters 3 and 4, and 4:12–14: ‘And I answered again, and said unto him, What be these two olive branches which through the two golden pipes empty the golden oil out of themselves? And he answered me and said, Knowest thou not what these be? And I said, No, my Lord. Then said he, These are the two anointed ones, that stand by the Lord of the whole earth.’

> “જ્યાં સુધી સત્યનો દાવો કરનારાઓ શૈતાનની સેવા કરતા રહેશે, ત્યાં સુધી તેની નરકીય છાયા તેમના દેવ અને સ્વર્ગ વિષેના દૃષ્ટિકોણને અવરોધિત કરશે. તેઓ એવા બની જશે જેમણે પોતાનો પ્રથમ પ્રેમ ગુમાવ્યો હોય. તેઓ શાશ્વત વાસ્તવિકતાઓને જોઈ શકશે નહીં. દેવએ આપણા માટે જે તૈયાર કર્યું છે તેનું પ્રતિનિધિત્વ ઝખર્યા, અધ્યાય 3 અને 4, અને 4:12–14 માં કરવામાં આવ્યું છે: ‘અને મેં ફરી ઉત્તર આપ્યો અને તેને કહ્યું, આ બે જૈતૂનની ડાળીઓ શું છે, જે બે સુવર્ણ નળીઓ દ્વારા પોતામાંથી સુવર્ણ તેલ બહાર ઢોળે છે? અને તેણે મને ઉત્તર આપ્યો અને કહ્યું, શું તને ખબર નથી કે આ શું છે? અને મેં કહ્યું, ના, મારા પ્રભુ. ત્યારે તેણે કહ્યું, આ બે અભિષિક્ત જન છે, જે સમગ્ર પૃથ્વીના પ્રભુની પાસે ઊભા રહે છે.’”

> “The Lord is full of resources. He has no lack of facilities. It is because of our lack of faith, our earthliness, our cheap talk, our unbelief, manifested in our conversation, that dark shadows gather about us. Christ is not revealed in word or character as the One altogether lovely, and the chiefest among ten thousand. When the soul is content to lift itself up unto vanity, the Spirit of the Lord can do little for it. Our shortsighted vision beholds the shadow, but cannot see the glory beyond. Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.

> “પ્રભુ સર્વ પ્રકારના સાધનોથી પરિપૂર્ણ છે. તેમની પાસે કોઈ પણ સુવિધાનો અભાવ નથી. અમારી વિશ્વાસની અછત, અમારી પૃથ્વીસ્વભાવતા, અમારી તુચ્છ વાચાળતા, અને અમારી અવિશ્વાસિતા—જે અમારી વાતચીતમાં પ્રગટ થાય છે—તેનાં કારણે જ અંધકારમય છાયાઓ અમારા ચારે બાજુ એકત્ર થાય છે. ખ્રિસ્ત વચન કે સ્વભાવમાં એવા તરીકે પ્રગટ થતા નથી, જે સર્વથા મનોહર છે અને દસ હજારામાં શ્રેષ્ઠતમ છે. જ્યારે આત્મા પોતાને વ્યર્થતામાં ઊંચો ઉઠાવવામાં સંતોષ પામે છે, ત્યારે પ્રભુનો આત્મા તેના માટે બહુ ઓછું કરી શકે છે. અમારી ક્ષુદ્રદૃષ્ટિ માત્ર છાયાને જ જુએ છે, પરંતુ તેની પાર રહેલી મહિમાને જોઈ શકતી નથી. દેવદૂતો ચાર પવનોને રોકી રાખ્યા છે; તેઓ એક ક્રોધિત ઘોડા તરીકે દર્શાવવામાં આવ્યા છે, જે છૂટી જવા અને સમગ્ર પૃથ્વીના મુખ પર દોડી નીકળવા આતુર છે, અને પોતાના માર્ગમાં વિનાશ અને મૃત્યુ વહન કરે છે.”

> “Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 216, 217.

> “શું આપણે અનંત વિશ્વની અતિ ધાર પર જ સૂતાં રહીશું? શું આપણે મંદ, શીતળ અને મૃત્યુતુલ્ય થઈ જઈશું? અહો, કાશ કે અમારી સભાઓમાં દેવનો આત્મા અને શ્વાસ તેમના લોકોમાં ફૂંકવામાં આવે, જેથી તેઓ પોતાના પગ પર ઊભા રહે અને જીવંત બને. આપણને જોવાની જરૂર છે કે માર્ગ સંકુચિત છે, અને દ્વાર તંગ છે. પરંતુ જ્યારે આપણે તે તંગ દ્વારથી પ્રવેશ કરીએ છીએ, ત્યારે તેની વિશાળતા અસીમ છે.” Manuscript Releases, volume 20, 216, 217.

Back to Articles