Article

# Rome Establishes the Vision - Number Eleven

રોમ દર્શનને સ્થાપિત કરે છે - નંબર અગિયાર

Understanding the Triple Application of Prophecy: September 11, 2001, and the Final Testing Process for Laodicean Adventism

ભવિષ્યવાણીના ત્રિગુણ લાગુકરણને સમજવું: 11 સપ્ટેમ્બર, 2001, અને લાઓદિકેયન એડվեն્ટિઝમ માટેની અંતિમ પરીક્ષણ પ્રક્રિયા

Author

Jeff Pippenger

Published

August 30, 2024

Formats

PDF
Word

Just as August 11, 1840, confirmed the rules adopted by Miller, after September 11, 2001 it was seen by those willing to see, that the prophetic principles adopted by Future for America were the true biblical methodology of the latter rain, as set forth in Isaiah chapter twenty-eight. The application of reform line upon reform line as set forth in sacred history established that September 11, 2001, was a repetition of August 11, 1840.

જેમ 11 ઑગસ્ટ, 1840એ મીલર દ્વારા સ્વીકારાયેલા નિયમોની પુષ્ટિ કરી હતી, તેમ 11 સપ્ટેમ્બર, 2001 પછી, જોવાની ઇચ્છા ધરાવનારાઓ માટે સ્પષ્ટ થયું કે Future for America દ્વારા સ્વીકારાયેલા ભવિષ્યવાણીના સિદ્ધાંતો ઉત્તરવર્ષા માટેની સત્ય બાઈબલસંગત પદ્ધતિ હતી, જેમ યશાયા અધ્યાય અઠ્ઠાવીસમાં નિર્ધારિત કરવામાં આવી છે. પવિત્ર ઇતિહાસમાં દર્શાવ્યા મુજબ સુધારણી રેખા પર સુધારણી રેખાના પ્રયોગે સ્થાપિત કર્યું કે 11 સપ્ટેમ્બર, 2001, 11 ઑગસ્ટ, 1840ની પુનરાવર્તન હતું.

They saw that as the mighty angel of Revelation ten descended in 1840, He typified His descent in 2001. Both angels descended as a prophecy of Islam was fulfilled. The movement then grew as men and women responded to the effectiveness of the methodology. The leadership of Laodicean Seventh-day Adventism was passed by at the time of the end in 1989, and now that church entered into its final testing process, as the Lord began to select the movement of the third angel to be His last-day spokesmen.

તેમણે જોયું કે પ્રકાશન દસનો શક્તિશાળી દેવદૂત 1840માં ઉતર્યો ત્યારે, તેણે 2001માં પોતાના અવતરણનું પ્રતીકીકરણ કર્યું હતું. બંને દેવદૂતો ઇસ્લામ વિષયક એક ભવિષ્યવાણી પૂર્ણ થતી હતી ત્યારે ઉતર્યા. ત્યારબાદ, પદ્ધતિશાસ્ત્રની કાર્યક્ષમતાને પુરુષો અને સ્ત્રીઓએ પ્રતિસાદ આપતા આ ચળવળ વિકસતી ગઈ. 1989માં અંતકાળે લાઓદિકીય સેવન્થ-ડે એડવેન્ટિઝમના નેતૃત્વને બાજુએ મૂકી દેવામાં આવ્યું, અને હવે, જ્યારે પ્રભુ ત્રીજા દેવદૂતની ચળવળને પોતાના અંતિમ દિવસોના પ્રવક્તાઓ તરીકે પસંદ કરવા લાગ્યા, ત્યારે તે ચર્ચ પોતાની અંતિમ પરીક્ષાની પ્રક્રિયામાં પ્રવેશી.

A premier rule of the rules given for the last days was the triple application of prophecy. Especially so at that time was the triple application of the three woes, which so clearly upheld the event of September 11, 2001. When that truth was honestly investigated, those who were then being led to Jeremiah’s “old paths,” by hearts seeking for the truth, the prophetic fulfillment, along with the validity of the rules of prophetic interpretation adopted by the movement of the third angel.

અંતિમ દિવસો માટે આપવામાં આવેલા નિયમોમાંનો એક પ્રમુખ નિયમ ભવિષ્યવાણીનો ત્રિગુણ લાગુ પડતો ઉપયોગ હતો. ખાસ કરીને તે સમયમાં ત્રણ હાયોના ત્રિગુણ લાગુ પડતા ઉપયોગે 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ની ઘટનાને એટલી સ્પષ્ટ રીતે સમર્થન આપ્યું હતું. જ્યારે તે સત્યની નિષ્ઠાપૂર્વક તપાસ કરવામાં આવી, ત્યારે જેઓ સત્યની શોધ કરતા હૃદયો દ્વારા યિરમિયાનાં “જૂના માર્ગો” તરફ દોરવામાં આવી રહ્યા હતા, તેમણે ત્રીજા દેવદૂતની ચળવળ દ્વારા સ્વીકારાયેલા ભવિષ્યવાણીના અર્થઘટનના નિયમોની માન્યતા સાથે ભવિષ્યવાણીય પૂર્ણતાને પણ સ્વીકારી.

It was seen that the correct pioneer understanding of the history of the first woe of Revelation chapter nine represented Islam. The false prophet Mohammed was seen to be the king of that history. In that history Islam would attack the Roman Empire, and their mode of warfare was specifically identified as striking suddenly and unexpectedly. In that regard it was understood that the very mode of warfare of Islam provided the etymological roots of the word “assassin.” In that history Islam would hurt the armies of Rome, and the period concluded under the line of a one-hundred-and-fifty-year time prophecy. When that time prophecy ended on July 27, 1449, the time prophecy and history of the second woe began.

એ જોવામાં આવ્યું હતું કે પ્રકાશનના નવમા અધ્યાયમાં પ્રથમ હાયના ઇતિહાસ વિષેની યોગ્ય પાયોનિયર સમજ ઇસ્લામનું પ્રતિનિધિત્વ કરતી હતી. ખોટા પ્રબોધક મહંમદને તે ઇતિહાસનો રાજા માનવામાં આવ્યો હતો. તે ઇતિહાસમાં ઇસ્લામ રોમન સામ્રાજ્ય પર આક્રમણ કરવાનું હતું, અને તેમની યુદ્ધ કરવાની રીતને વિશેષ રીતે અચાનક અને અનપેક્ષિત પ્રહારરૂપ તરીકે ઓળખવામાં આવી હતી. તે સંબંધમાં એવું સમજવામાં આવ્યું હતું કે ઇસ્લામની યુદ્ધપદ્ધતિ જ “‘assassin’” શબ્દના વ્યુત્પત્તિશાસ્ત્રીય મૂળ પૂરા પાડે છે. તે ઇતિહાસમાં ઇસ્લામ રોમની સેનાઓને નુકસાન પહોંચાડવાનું હતું, અને તે સમયગાળો એકસો પચાસ વર્ષની સમયભવિષ્યવાણીની રેખા હેઠળ પૂર્ણ થયો. જ્યારે તે સમયભવિષ્યવાણી 27 જુલાઈ, 1449ના દિવસે સમાપ્ત થઈ, ત્યારે બીજી હાયની સમયભવિષ્યવાણી અને ઇતિહાસનો આરંભ થયો.

It began another time-prophecy of three hundred and ninety-one years and fifteen days, that ended on August 11, 1840. In that history the ruler that represented the prophetic work of Islam was Ottman, who had been typified by Mohammed in the history of the first woe. Chapter nine says that in the history of the second woe, Islam would kill the armies of Rome. They would still exercise the mode of warfare, attacking suddenly and unexpectedly, but in that history gunpowder was first invented and employed, so the second woe represented a mode of warfare represented by the assassin’s sudden attack, plus it included explosives.

તે દ્વારા ત્રણસો એકાણું વર્ષ અને પંદર દિવસોની બીજી સમય-ભવિષ્યવાણીનો આરંભ થયો, જે ૧૧ ઑગસ્ટ, ૧૮૪૦ના દિવસે પૂર્ણ થઈ. તે ઇતિહાસમાં ઇસ્લામના પ્રતીકાત્મક ભવિષ્યવાણીય કાર્યનું પ્રતિનિધિત્વ કરનાર શાસક ઓટ્મન હતો, જે પ્રથમ હાયના ઇતિહાસમાં મહંમદ દ્વારા પૂર્વરૂપે દર્શાવવામાં આવ્યો હતો. અધ્યાય નવ કહે છે કે બીજા હાયના ઇતિહાસમાં, ઇસ્લામ રોમની સેનાઓને મારી નાખશે. તેઓ હજી પણ યુદ્ધ કરવાની તે જ રીત અપનાવતા હતા—અચાનક અને અનપેક્ષિત રીતે આક્રમણ કરવાની—પરંતુ તે ઇતિહાસમાં બારૂદ પ્રથમવાર શોધાયું અને ઉપયોગમાં લેવાયું; તેથી બીજું હાય એવું યુદ્ધપ્રકાર દર્શાવતું હતું, જે ઘાતક આક્રમણકર્તાના અચાનક હુમલાથી પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, અને સાથે સાથે તેમાં વિસ્ફોટકોનો પણ સમાવેશ થતો હતો.

On September 11, 2001 the third woe of Islam suddenly struck the spiritual armies of Rome with explosives. That event marked the beginning of several lines of prophetic truth, but it had clearly been established upon the two previous witnesses of the first and second woe. The event clearly demonstrated that just as the empowerment of the Millerite history of August 11, 1840, when the prophecy of Islam of the second woe was fulfilled and the angel of Revelation ten descended, that when the prophecy of Islam of the third woe arrived, it marked the descent of the angel of Revelation eighteen on that date.

૧૧ સપ્ટેમ્બર, ૨૦૦૧ના રોજ ઇસ્લામની ત્રીજી હાય અચાનક વિસ્ફોટકો સાથે રોમની આત્મિક સેનાઓ પર તૂટી પડી. તે ઘટનાએ ભવિષ્યવાણીય સત્યની અનેક રેખાઓના આરંભને ચિહ્નિત કર્યો, પરંતુ તે સ્પષ્ટપણે પ્રથમ અને બીજી હાયના અગાઉના બે સાક્ષીઓ પર સ્થાપિત કરવામાં આવી હતી. આ ઘટનાએ સ્પષ્ટ રીતે દર્શાવ્યું કે જેમ ૧૧ ઑગસ્ટ, ૧૮૪૦ની મિલરાઈટ ઇતિહાસની સશક્તિકરણ વખતે, જ્યારે બીજી હાય સંબંધિત ઇસ્લામની ભવિષ્યવાણી પૂર્ણ થઈ અને પ્રકાશિતવાક્ય દસનો દેવદૂત ઉતર્યો, તેમ જ્યારે ત્રીજી હાય સંબંધિત ઇસ્લામની ભવિષ્યવાણી આવી, ત્યારે તેણે તે તારીખે પ્રકાશિતવાક્ય અઢારના દેવદૂતના અવતરણને ચિહ્નિત કર્યું.

> “Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.

> “હવે શું એ વચન આવે છે કે મેં જાહેર કર્યું છે કે ન્યૂ યોર્કને જ્વારભાટાની એક મહાપ્રલયકારી લહેરથી વહી જવાનું છે? આવું મેં ક્યારેય કહ્યું નથી. મેં એવું કહ્યું છે કે, જ્યારે મેં ત્યાં એક પછી એક માળ ચઢતાં વિશાળ મકાનોને ઊભાં થતા જોયાં, ત્યારે મેં કહ્યું, ‘જ્યારે પ્રભુ ભયંકર રીતે પૃથ્વીને કંપાવા માટે ઊભા થશે, ત્યારે કેવી ભયાનક ઘટનાઓ બનશે! ત્યારે પ્રકાશન 18:1–3 ના શબ્દો પૂર્ણ થશે.’ પ્રકાશનના અઢારમા અધ્યાયનો સંપૂર્ણ ભાગ પૃથ્વી પર આવનાર બાબતો વિષેની એક ચેતવણી છે. પરંતુ ન્યૂ યોર્ક પર ખાસ શું આવવાનું છે તે વિષે મને વિશેષ પ્રકાશ નથી, સિવાય એટલું કે હું જાણું છું કે એક દિવસે ત્યાંનાં વિશાળ મકાનો દેવની શક્તિના ફેરવવાથી અને ઉથલાવી નાખવાથી ધરાશાયી થઈ જશે. મને આપવામાં આવેલા પ્રકાશથી હું જાણું છું કે વિનાશ જગતમાં છે. પ્રભુનો એક શબ્દ, તેમની મહાશક્તિનો એક સ્પર્શ, અને આ વિશાળ માળખાં ધરાશાયી થઈ પડશે. એવી ઘટનાઓ બનશે જેણે ધરાવતી ભયાનકતાની આપણે કલ્પના પણ કરી શકતા નથી.” Review and Herald, July 5, 1906.

The movement of Future for America was then seen, by those willing to see, as the parallel of the Millerite movement. Islam of the third woe became a primary element of the message from that point onward. Inspiration plainly taught that when the angel of Revelation descended the latter rain would arrive.

પછી, જે લોકો જોવા તૈયાર હતા તેઓ દ્વારા, ફ્યુચર ફૉર અમેરિકા ની ચળવળને મિલરાઇટ ચળવળના સમાનાંતર તરીકે જોવામાં આવી. ત્યારથી આગળ ત્રીજી હાયનું ઇસ્લામ સંદેશનો મુખ્ય તત્ત્વ બની ગયું. પ્રેરણાએ સ્પષ્ટ રીતે શીખવ્યું કે જ્યારે પ્રકાશનનો દૂત અવતર્યો ત્યારે પાછલો વરસાદ આવશે.

> “The latter rain is to fall upon the people of God. A mighty angel is to come down from heaven, and the whole earth is to be lighted with his glory.” Review and Herald, April 21, 1891.

> “પછીનો વરસાદ દેવના લોકો પર વરસવાનો છે. એક પરાક્રમી દૂત સ્વર્ગમાંથી નીચે ઉતરવાનો છે, અને આખી પૃથ્વી તેની મહિમાથી પ્રકાશિત થવાની છે.” Review and Herald, April 21, 1891.

As the Lion of the tribe of Judah began to open the broader understanding of the latter rain, He led His people to the book of Joel, which is a primary point of reference of the latter rain. At that point some of those men who had joined the movement post September 11, 2001, determined that the insects of Joel that destroy God’s vine, leading up to the awakening of the Midnight Cry, represented Islam. They could not or would not see that the insects represented Rome.

જ્યારે યહૂદાના વંશના સિંહે પાછલા વરસાદની વિશાળ સમજણ ખુલ્લી કરવાનું શરૂ કર્યું, ત્યારે તેણે પોતાના લોકોને યોએલના પુસ્તક તરફ દોર્યા, જે પાછલા વરસાદનો એક મુખ્ય સંદર્ભબિંદુ છે. તે સમયે સપ્ટેમ્બર 11, 2001 પછી આ ચળવળમાં જોડાયેલા કેટલાક પુરુષોએ નક્કી કર્યું કે યોએલમાં દર્શાવાયેલા તે જીવાતો, જે ઈશ્વરની દ્રાક્ષવેલનો નાશ કરે છે અને મધ્યરાત્રિના હાકલના જાગરણ સુધી દોરી જાય છે, તેઓ ઇસ્લામનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. તેઓ જોઈ શક્યા નથી, અથવા જોવું ઇચ્છતા નહોતા, કે તે જીવાતો રોમનું પ્રતિનિધિત્વ કરતી હતી.

The powerful light that had been brought about by recognizing the triple application of prophecy in regards to the three woes added an unsanctified logical support to their claim that the insects represented Islam. As is always the case, once a private interpretation is entertained a wresting of the Scriptures takes place in an attempt to uphold the false premise. In their work to uphold their view they demonstrated that they did not understand the principle of type and antitype.

ત્રણ હાયોને લગતી ભવિષ્યવાણીના ત્રિવિધ લાગુ પડતાં અર્થની ઓળખાણ દ્વારા ઊભું કરાયેલું પ્રબળ પ્રકાશ તેમની આ દાવાને એક અપવિત્ર તાર્કિક ટેકો આપતો હતો કે તે જીવાતો ઇસ્લામનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. હંમેશાની જેમ, એકવાર ખાનગી અર્થઘટનને સ્થાન આપવામાં આવે પછી, ખોટી પૂર્વધારણાને ટકાવી રાખવાના પ્રયત્નમાં શાસ્ત્રોના અર્થને વિકૃત કરવામાં આવે છે. પોતાના મતને ટકાવી રાખવાના તેમના કાર્યમાં તેમણે દર્શાવ્યું કે તેઓ પ્રકાર અને પ્રતિપ્રકારના સિદ્ધાંતને સમજતા નહોતાં.

In theological and biblical studies, the terms “type” and “antitype” are used to describe a relationship between two elements, where one prefigures or foreshadows the other. This concept often falls under the broader categories of “shadow” and “substance.”

ધર્મશાસ્ત્રીય અને બાઇબલના અભ્યાસોમાં, “પ્રકાર” અને “પ્રતિપ્રકાર” શબ્દોનો ઉપયોગ એવા બે તત્ત્વો વચ્ચેના સંબંધને વર્ણવવા માટે થાય છે, જેમાં એક બીજા તત્ત્વનો પૂર્વસંકેત આપે છે અથવા તેની પૂર્વછાયા પાડે છે. આ સંકલ્પના ઘણી વાર “છાયા” અને “વાસ્તવિક તત્ત્વ” જેવી વિસ્તૃત શ્રેણીઓ હેઠળ આવે છે.

A type is an event, person, or institution in the Old Testament that prefigures or foreshadows a corresponding event, person, or institution in the New Testament. It serves as a symbolic precursor. The antitype is the fulfillment or actualization of the type. It is the reality that was foreshadowed by the type. The concept of “shadow” and “substance” parallels the relationship between type and antitype. The “shadow” represents the (type), whereas the “substance” represents the (antitype).

ટાઇપ એ જૂના કરારમાં આવેલો એવો કોઈ પ્રસંગ, વ્યક્તિ, અથવા સંસ્થા છે, જે નવા કરારમાં આવેલા અનુરૂપ પ્રસંગ, વ્યક્તિ, અથવા સંસ્થાનો પૂર્વસંકેત આપે છે અથવા તેની પૂર્વછાયા દર્શાવે છે. તે એક પ્રતીકાત્મક પૂર્વરૂપ તરીકે કાર્ય કરે છે. એન્ટિટાઇપ એ ટાઇપની પૂર્ણતા અથવા તેની વાસ્તવિક સિદ્ધિ છે. તે એ વાસ્તવિકતા છે, જેના વિષે ટાઇપ દ્વારા પૂર્વછાયા દર્શાવવામાં આવી હતી. “છાયા” અને “સારતત્વ” નો સિદ્ધાંત ટાઇપ અને એન્ટિટાઇપ વચ્ચેના સંબંધને સમાનરૂપે પ્રતિબિંબિત કરે છે. “છાયા” એ (ટાઇપ) ને દર્શાવે છે, જ્યારે “સારતત્વ” એ (એન્ટિટાઇપ) ને દર્શાવે છે.

> Let no man therefore judge you in meat, or in drink, or in respect of an holyday, or of the new moon, or of the sabbath days: Which are a shadow of things to come; but the body is of Christ. Colossians 2:16, 17.

> અતે, ભોજન કે પાન વિષે, અથવા કોઈ પર્વદિવસ, અમાસ, અથવા શનિવારદિવસોના વિષે, કોઈ માણસ તમારો ન્યાય ન કરે; કારણ કે આ આવનારી વસ્તુઓની છાયા છે; પરંતુ તત્ત્વ તો ખ્રિસ્તનું છે. કોલોસ્સીઓ 2:16, 17.

> For the law having a shadow of good things to come, and not the very image of the things, can never with those sacrifices which they offered year by year continually make the comers thereunto perfect. Hebrews 10:1.

> કારણ કે વ્યવસ્થામાં આવનારી સારા વસ્તુઓની છાયા છે, વસ્તુઓનું સ્વરૂપ સ્વયં નથી; તેથી તે દર વર્ષે સતત અર્પણ કરવામાં આવતા તે જ બલિદાનો દ્વારા ત્યાં આવતા લોકોને કદી પણ સંપૂર્ણ કરી શકતી નથી. હિબ્રૂઓ 10:1.

In the post September 11, 2001 controversy over Joel, and the correct identification of papal Rome as symbolized by four insects, thus outlining the progressive destruction of Laodicean Adventism, those arguing that the insects were Islam, not only placed an unsanctified emphasis upon the triple application of the three woes, but they also pointed to types which pointed to the antitype of Rome, and claimed those types actually identified Islam. In doing so, they gave evidence that they either did not truly understand the principle of type and antitype, or they believed misrepresenting the types was a worthy means to justify the end.

11 સપ્ટેમ્બર, 2001 પછી યોયેલ વિષે ઊભેલા વિવાદમાં, અને ચાર જંતુઓ દ્વારા પ્રતીકરૂપે દર્શાવવામાં આવેલા પાપલ રોમની યોગ્ય ઓળખમાં—જે દ્વારા લાઉદિકીયન એડ્વેન્ટિઝમના ક્રમશઃ વિનાશની રૂપરેખા અંકિત થાય છે—જે લોકો દલીલ કરતા હતા કે તે જંતુઓ ઇસ્લામ હતા, તેઓએ માત્ર ત્રણ શોકોના ત્રિગુણ પ્રયોગ પર અસંસ્કારિત ભાર મૂક્યો નહોતો, પરંતુ તેમણે એવા પ્રકારો તરફ પણ સંકેત કર્યો જે રોમના પ્રતીરૂપ તરફ સંકેત કરતા હતા, અને દાવો કર્યો કે એ પ્રકારો હકીકતમાં ઇસ્લામની ઓળખ કરે છે. આમ કરીને, તેમણે આ બાબતનો પુરાવો આપ્યો કે તેઓ અથવા તો પ્રકાર અને પ્રતીરૂપના સિદ્ધાંતને સાચા અર્થમાં સમજતા નહોતા, અથવા તો તેઓ માનતા હતા કે પ્રકારોની ખોટી રજૂઆત કરવી એ અંતને યોગ્ય ઠેરવવા માટે યોગ્ય સાધન છે.

In the current controversy over Rome, there is once again evidence that those holding to the flawed idea that the “robbers” of Daniel chapter eleven, verse fourteen is the United States do not correctly understand both the triple application of prophecy, or the principle of type and antitype.

રોમ વિષેના વર્તમાન વિવાદમાં ફરી એક વખત આ બાબતનો પુરાવો મળે છે કે દાનિયેલ અધ્યાય અગિયાર, કલમ ચૌદમાં જણાવાયેલા “લૂંટારાઓ” યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ છે—એવી ખામીપૂર્ણ માન્યતા ધરાવતા લોકો ભવિષ્યવાણીના ત્રિગુણ પ્રયોગને, તેમજ પ્રકાર અને પ્રતિરૂપના સિદ્ધાંતને, યોગ્ય રીતે સમજી શકતા નથી.

When those who hold the view that the “robbers” are the United States seek to uphold their position they employ an application of a triple application of the three Rome’s, to supposedly prove that modern Rome, the third manifestation of Rome is the United States. Trusting that they are not purposely bearing false witness, and that they are only manifesting a blind ignorance of the rules of a triple application of prophecy, they employ a prophetic characteristic of the first two Rome’s and argue that a characteristic of Rome’s history identifies modern Rome.

જ્યારે તેઓ, જે “‘લૂંટારાઓ’ યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ છે” એવો દૃષ્ટિકોણ ધરાવે છે, પોતાના મંતવ્યને ટકાવી રાખવાનો પ્રયત્ન કરે છે, ત્યારે તેઓ ત્રણ રોમની ત્રિગુણ લાગુ પડતરની એક લાગુ પડતરને ઉપયોગમાં લે છે, જેથી કથિત રીતે સાબિત કરી શકાય કે આધુનિક રોમ, એટલે રોમનું ત્રીજું પ્રગટ સ્વરૂપ, યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ છે. એ વિશ્વાસ સાથે કે તેઓ જાણબૂઝીને ખોટી સાક્ષી આપતા નથી, પરંતુ ભવિષ્યવાણીની ત્રિગુણ લાગુ પડતરના નિયમો વિષે માત્ર અંધ અજ્ઞાન જ દર્શાવે છે, તેઓ પ્રથમ બે રોમની એક ભવિષ્યવાણીલક્ષી વિશેષતાનો ઉપયોગ કરે છે અને દલીલ કરે છે કે રોમના ઇતિહાસની એક વિશેષતા આધુનિક રોમને ઓળખાવે છે.

Pagan Rome is the first of three prophetic fulfillments of Rome. In Daniel chapter eight pagan Rome is the masculine little horn. In chapter two pagan Rome is statecraft. In Daniel seven pagan Rome divides into a ten-fold kingdom.

મૂર્તિપૂજક રોમ, રોમના ત્રણ ભવિષ્યવાણીય પરિપૂર્ણતાઓમાંનું પ્રથમ છે. દાનિયેલ અધ્યાય આઠમાં મૂર્તિપૂજક રોમ પુરુષલિંગી નાનું શિંગડું છે. અધ્યાય બેમાં મૂર્તિપૂજક રોમ રાજ્યકૌશલ્ય છે. દાનિયેલ સાતમાં મૂર્તિપૂજક રોમ દશગુણા રાજ્યમાં વિભાજિત થાય છે.

The second manifestation of Rome is papal Rome, who in chapter eight is the feminine little horn, and who is churchcraft in chapter two, and who is the horn speaking blasphemies and plucks up three horns in chapter seven. Pagan Rome is a singular power, but papal Rome is a twofold power, representing the papal church as ruling over the statecraft of the previous political structures of pagan Rome. In 1798, the papal power received its deadly wound, but it did not cease to be a church, it only ceased to be a beast of Bible prophecy for the civil power it had previously controlled was removed.

રોમનું બીજું પ્રકટરૂપ પાપલ રોમ છે, જે અધ્યાય આઠમાં સ્ત્રીલિંગ નાનું શિંગડું છે, અને જે અધ્યાય બેમાં ચર્ચક્રાફ્ટ છે, તથા જે અધ્યાય સાતમાં નિંદાત્મક વચનો બોલતું અને ત્રણ શિંગડાંને ઉપાડી નાખતું શિંગડું છે. પેગન રોમ એક એકકી સત્તા છે, પરંતુ પાપલ રોમ દ્વિગુણ સત્તા છે, જે પાપલ ચર્ચને પેગન રોમની અગાઉની રાજકીય રચનાઓના રાજ્યકાર્ય પર શાસન કરતી દર્શાવે છે. 1798માં પાપલ સત્તાને તેનું ઘાતક ઘા મળ્યું, પરંતુ તે ચર્ચ હોવું બંધ થઈ ગયું નહોતું; તે માત્ર બાઇબલની ભવિષ્યવાણીનો પશુ રહેવાનું બંધ થયું, કારણ કે જે નાગરિક સત્તા પર તે અગાઉ નિયંત્રણ ધરાવતું હતું તે દૂર કરવામાં આવી હતી.

The second Rome is papal Rome and it only functioned as a power (beast) of Bible prophecy when it had the ability to control the power of the state to carry out its blasphemous plans. The first Rome was a singular power, the second Rome was a twofold power and the third Rome is a threefold power. The three manifestations of Rome are governed by the same principles as every triple application of prophecy. Prophetically there are three woes, three Babylon’s, three Rome’s and three Elijah’s. In terms of type and antitype the first two manifestation of any of the triple applications are types which provide the shadow of the third fulfillment, which is the antitype and substance of the triple application of prophecy.

બીજું રોમ પાપલ રોમ છે, અને જ્યારે તેને પોતાના નિંદાત્મક આયોજનને અમલમાં મૂકવા માટે રાજ્યસત્તાને નિયંત્રિત કરવાની ક્ષમતા હતી ત્યારે જ તે બાઇબલની ભવિષ્યવાણીની એક શક્તિ (પશુ) તરીકે કાર્યરત હતું. પ્રથમ રોમ એકએકલું સત્તાશક્તિ હતું, બીજું રોમ દ્વિગુણ સત્તાશક્તિ હતું, અને ત્રીજું રોમ ત્રિગુણ સત્તાશક્તિ છે. રોમના આ ત્રણ પ્રગટ સ્વરૂપો ભવિષ્યવાણીના દરેક ત્રિગુણ પ્રયોગને શાસન કરતા એ જ સિદ્ધાંતો દ્વારા શાસિત છે. ભવિષ્યવાણીની દ્રષ્ટિએ ત્રણ હાય છે, ત્રણ બાબિલ છે, ત્રણ રોમ છે, અને ત્રણ એલિયાહ છે. પ્રકાર અને પ્રતિપ્રકારના પરિપ્રેક્ષ્યમાં, કોઈપણ ત્રિગુણ પ્રયોગના પ્રથમ બે પ્રગટ સ્વરૂપો પ્રકારો છે, જે ત્રીજી પૂર્ણતાની છાયા પ્રદાન કરે છે; અને તે ત્રીજી પૂર્ણતા ત્રિગુણ ભવિષ્યવાણીપ્રયોગનો પ્રતિપ્રકાર અને તત્ત્વરૂપ સાર છે.

With Rome the characteristics of the first two Rome’s identify that both pagan and papal Rome gave the title of Pontifex Maximus to their ruler. Therefore, the title of the ruler of modern Rome would be Pontifex Maximus, a title never attributed to any president of the United States. The first two Rome’s would overcome three geographical obstacles in order to establish the authority upon the throne of their specific period of history. There is no evidence of the United States overcoming three geographical obstacles leading up to 1798.

રોમ સાથે, પ્રથમ બે રોમોની વિશેષતાઓ દર્શાવે છે કે મૂર્તિપૂજક તેમજ પાપલ બંને રોમએ તેમના શાસકને Pontifex Maximus નો ખિતાબ આપ્યો હતો. તેથી, આધુનિક રોમના શાસકનો ખિતાબ Pontifex Maximus જ હશે—એવો ખિતાબ જે ક્યારેય સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકાના કોઈ પણ રાષ્ટ્રપતિને અપાયેલો નથી. પ્રથમ બે રોમોએ ઇતિહાસના પોતાના નિર્ધારિત સમયગાળાના સિંહાસન પર સત્તા સ્થાપિત કરવા માટે ત્રણ ભૌગોલિક અવરોધો પર વિજય મેળવ્યો હતો. 1798 સુધી પહોંચતા સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકાએ ત્રણ ભૌગોલિક અવરોધો પર વિજય મેળવ્યો હતો એવો કોઈ પુરાવો નથી.

The first two Rome’s had a specific period of time identified when they would rule supremely. In verse twenty-four of Daniel eleven pagan Rome is identified ruling for a “time,” or three hundred and sixty years, which it did from the Battle of Actium in 31 BC, until the year 330 AD. Repeatedly papal Rome is identified as ruling for twelve hundred and sixty years after the three horns were removed, from 538 until 1798. In Isaiah chapter twenty-three the United States is identified as reigning for seventy symbolic years, as the days of one king, but it never removed three geographical obstacles in advance of its ruling for seventy symbolic years.

પ્રથમ બે રોમ માટે ચોક્કસ સમયગાળો નિર્ધારિત કરવામાં આવ્યો હતો, જેમાં તેઓ સર્વોચ્ચ રીતે શાસન કરશે. દાનિયેલ અગિયારની ચોવીસમી વચનમાં મૂર્તિપૂજક રોમને “એક સમય,” અથવા ત્રણસો સાઠ વર્ષ સુધી શાસન કરતું તરીકે ઓળખાવવામાં આવ્યું છે; અને તેણે ખરેખર ઇ.સ.પૂ. 31માં થયેલી એક્ટિયમની લડાઈથી લઈને ઇ.સ. 330 સુધી એવું કર્યું. પુનઃપુનઃ પોપીય રોમને બારસો સાઠ વર્ષ સુધી શાસન કરતું તરીકે ઓળખાવવામાં આવ્યું છે, તે ત્રણ શિંગડા દૂર કરવામાં આવ્યા પછી, 538થી 1798 સુધી. યશાયા અધ્યાય ત્રેવીસમાં સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકા ને સિત્તેર પ્રતીકાત્મક વર્ષો સુધી, એક રાજાના દિવસો સમાન, શાસન કરતું તરીકે ઓળખાવવામાં આવ્યું છે, પરંતુ તેણે સિત્તેર પ્રતીકાત્મક વર્ષો સુધીના પોતાના શાસન પહેલાં ક્યારેય ત્રણ ભૌગોલિક અવરોધોને દૂર કર્યા નહોતા.

Modern Rome is represented as overcoming the three geographical obstacles of the king of the south, the glorious land and Egypt in Daniel chapter eleven, verses forty to forty-two, and when those three obstacles are defeated and brought into the submission of Rome they then form the threefold union of the dragon, the beast and false prophet. John also informs us that the papal beast’s deadly wound is healed and that it then rules for forty-two symbolic months.

આધુનિક રોમને દાનિયેલ અધ્યાય અગિયારની કલમો ચાલીસથી બેતાલીસમાં દક્ષિણના રાજા, મનોહર દેશ અને મિસર—આ ત્રણ ભૌગોલિક અવરોધોને પરાજિત કરનાર તરીકે દર્શાવવામાં આવી છે; અને જ્યારે આ ત્રણ અવરોધો પરાજિત થઈ રોમના અધિન બની જાય છે, ત્યારે તેઓ પછી અજગર, પશુ અને ખોટા પ્રબોધકના ત્રિમુખી સંઘનું રૂપ લે છે. યોહાન અમને એ પણ જાણ કરે છે કે પાપીય પશુનો જીવલેણ ઘા સાજો થાય છે અને ત્યારબાદ તે બેતાલીસ સાંકેતિક મહિના સુધી શાસન કરે છે.

> And I saw one of his heads as it were wounded to death; and his deadly wound was healed: and all the world wondered after the beast. And they worshipped the dragon which gave power unto the beast: and they worshipped the beast, saying, Who is like unto the beast? who is able to make war with him? And there was given unto him a mouth speaking great things and blasphemies; and power was given unto him to continue forty and two months. Revelation 13:3–5.

> અને મેં તેના મસ્તકોમાંથી એકને જાણે મૃત્યુ સુધી ઘાયલ થયેલું જોયું; અને તેનું પ્રાણઘાતક ઘાવ સાજું થયું: અને સમગ્ર જગત એ પશુની પાછળ આશ્ચર્યથી ચાલ્યું. અને તેઓએ તે અજગરની ઉપાસના કરી, જેણે પશુને સત્તા આપી હતી; અને તેઓએ પશુની ઉપાસના કરતાં કહ્યું, “પશુ સમાન કોણ છે? તેની સાથે યુદ્ધ કરવા કોણ સમર્થ છે?” અને તેને મહાન વાતો તથા ઈશ્વરનિંદા બોલતું મુખ આપવામાં આવ્યું; અને તેને બેતાલીસ મહિના સુધી કાર્ય કરવાનું અધિકાર આપવામાં આવ્યું. પ્રકાશિત વાક્ય 13:3–5.

The beast that rules for forty-two symbolic months after its deadly wound is healed is the Roman power.

તે પ્રાણી, જેનો પ્રાણઘાતક ઘા સાજો થયા પછી બિયાલીસ પ્રતીકાત્મક મહિનાઓ સુધી શાસન કરે છે, તે રોમન સત્તા છે.

> The prophecy of Revelation 13 declares that the power represented by the beast with lamblike horns shall cause ‘the earth and them which dwell therein’ to worship the papacy—there symbolized by the beast ‘like unto a leopard.’ . .. In both the Old and the New World, the papacy will receive homage in the honor paid to the Sunday institution, that rests solely upon the authority of the Roman Church.” The Great Controversy, 578.

> પ્રકટીકરણ 13 ની ભવિષ્યવાણી જાહેર કરે છે કે મેણાં જેવા શિંગડા ધરાવતા પશુ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામેલી સત્તા ‘પૃથ્વી અને તેમાં વસનારા લોકોને’ પાપાસત્તાની ઉપાસના કરાવશે—જે અહીં ‘ચિત્તા સમાન’ પશુ દ્વારા પ્રતીકરૂપે દર્શાવવામાં આવી છે।... જૂના તેમજ નવા વિશ્વમાં, પાપાસત્તાને રવિવારની સંસ્થા માટે આપવામાં આવતાં સન્માનમાં આદરાંજલિ પ્રાપ્ત થશે; અને તે સંસ્થા સંપૂર્ણપણે રોમન ચર્ચની સત્તા પર જ આધારિત છે.” ધ ગ્રેટ કોન્ટ્રોવર્સી, 578.

Pagan, the first Rome, ruled supremely for three hundred and sixty years in fulfillment of Daniel chapter eleven, verse twenty-four, and it did so after it removed three geographical obstacles in fulfillment of Daniel chapter eight, verse nine.

ડેનિયલ અધ્યાય અગિયાર, શ્લોક ચોવીસની પૂર્ણતામાં મૂર્તિપૂજક, પ્રથમ રોમ ત્રણસો સાઠ વર્ષ સુધી સર્વોચ્ચ સત્તાથી શાસન કરતું રહ્યું, અને ડેનિયલ અધ્યાય આઠ, શ્લોક નવની પૂર્ણતામાં તેણે ત્રણ ભૂગોળીય અવરોધોને દૂર કર્યા પછી એવું કર્યું.

Papal, the second Rome ruled supremely for twelve hundred and sixty years in fulfillment of several passages of Scripture, and it did so after it removed three geographical obstacles in fulfillment of Daniel chapter seven, verses eight and twenty.

પાપલ, બીજા રોમે શાસ્ત્રના અનેક વિભાગોની પૂર્ણતામાં બારસો સાઠ વર્ષ સુધી સર્વોચ્ચ પ્રભુત્વ સાથે શાસન કર્યું, અને તેણે એવું ત્યારે કર્યું જ્યારે તેણે દાનિયેલ અધ્યાય સાતની આઠમી અને વીસમી વાણીની પૂર્ણતામાં ત્રણ ભૌગોલિક અવરોધો દૂર કર્યા.

Modern Rome overcomes the king of the south in verse forty of Daniel eleven, and then in verse forty-one it overcomes the glorious land and in verse forty-two it overcomes Egypt. Modern Rome is the king of the north of Daniel chapter eleven.

આધુનિક રોમ દાનિયેલ અગિયારના ચાલીસમા વચનમાં દક્ષિણના રાજા પર વિજય મેળવે છે, અને પછી એકતાલીસમા વચનમાં તે મહિમામય દેશ પર વિજય મેળવે છે અને બેતાલીસમા વચનમાં તે મિસર પર વિજય મેળવે છે. આધુનિક રોમ દાનિયેલ અધ્યાય અગિયારનો ઉત્તરનો રાજા છે.

Pagan, the first Rome, was a persecuting power, and papal, the second Rome, was a persecuting power and therefore modern Rome will be a persecuting power.

મૂર્તિપૂજક, પ્રથમ રોમ, એક સતાવનાર શક્તિ હતી, અને પાપલ, દ્વિતીય રોમ, પણ એક સતાવનાર શક્તિ હતી; તેથી આધુનિક રોમ એક સતાવનાર શક્તિ થશે.

The United States will participate in the third persecution accomplished by modern Rome, but this doesn’t identify the United States as the papal power, it simply identifies a characteristic of the United States’ relationship to the papal power in the last days.

યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ આધુનિક રોમ દ્વારા અંજામ અપાતી ત્રીજી સતામણીમાં ભાગ લેશે, પરંતુ આથી યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સને પાપલ સત્તા તરીકે ઓળખાવવામાં આવતું નથી; આ તો ફક્ત અંતિમ દિવસોમાં પાપલ સત્તા સાથેના યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સના સંબંધની એક વિશેષતા દર્શાવે છે.

Those who wish to argue that the United States is the “robbers of thy people” in the last days employ the triple application of the three Rome’s to incorrectly identify the United States. The flawed method they employ in the context of a triple application is based upon identifying a characteristic of the first two Rome’s, and insisting that a prophetic characteristic of Rome, and not Rome itself, is the third Rome.

જે લોકો આ દલીલ કરવા ઇચ્છે છે કે અંતિમ દિવસોમાં સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકા “તારા લોકોના લૂંટારાઓ” છે, તેઓ ત્રણ રોમના ત્રિવિધ પ્રયોગનો ઉપયોગ કરીને સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકાની ખોટી ઓળખ કરે છે. ત્રિવિધ પ્રયોગના સંદર્ભમાં તેઓ જે ભ્રાંતિપૂર્ણ પદ્ધતિ અપનાવે છે, તે પ્રથમ બે રોમોની એક વિશેષતા ઓળખવા પર આધારિત છે, અને ત્યારબાદ એ આગ્રહ કરે છે કે રોમ પોતે નહીં, પરંતુ રોમની એક ભવિષ્યવાણીય વિશેષતા જ ત્રીજો રોમ છે.

They identify Constantine’s first historical Sunday law in 321 AD, and then papal Rome’s Sunday law in 538 AD, to claim the soon-coming Sunday law in the United States defines the United States as modern Rome, and they also mix their flawed application by associating Jesus’ warning to flee when the “abominations of desolation” spoken of by Daniel, as the Sunday law. The “abomination of desolation” Jesus spoke of, points to two Sunday laws in the last days, but it is a very different symbolism in that it is a warning to flee, not the warning to shun the mark of the beast. Their flawed idea doesn’t even address that there are two specific Sunday laws in the last days.

તેઓ કોન્સ્ટાન્ટાઇનનો ઈ.સ. ૩૨૧નો પ્રથમ ઐતિહાસિક રવિવાર કાનૂન અને પછી ઈ.સ. ૫૩૮નો પાપલ રોમનો રવિવાર કાનૂન ઓળખાવી, એ દાવો કરે છે કે યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં આવનારો ત્વરિત રવિવાર કાનૂન યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સને આધુનિક રોમ તરીકે વ્યાખ્યાયિત કરે છે; અને તેઓ પોતાની ખામીભરેલી લાગુઆતને એ રીતે પણ મિશ્રિત કરે છે કે દાનિયેલ દ્વારા ઉલ્લેખિત “વિનાશની ઘૃણાસ્પદ વસ્તુઓ” દેખાય ત્યારે ભાગી જવાની ઈસુની ચેતવણીને રવિવાર કાનૂન સાથે જોડે છે. ઈસુએ જે “વિનાશની ઘૃણાસ્પદ વસ્તુ” વિશે કહ્યું હતું, તે અંતિમ દિવસોમાંના બે રવિવાર કાનૂનો તરફ સંકેત કરે છે, પરંતુ તેમાં પ્રતીકાત્મક અર્થ ખૂબ જ ભિન્ન છે, કારણ કે તે ભાગી જવાની ચેતવણી છે, પશુની મુદ્રાથી દૂર રહેવાની ચેતવણી નથી. તેમની ખામીભરેલી કલ્પના તો આ વાતને સ્પર્શતી પણ નથી કે અંતિમ દિવસોમાં બે નિશ્ચિત રવિવાર કાનૂન હશે.

> When ye therefore shall see the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, stand in the holy place, (whoso readeth, let him understand:) Then let them which be in Judaea flee into the mountains: Let him which is on the housetop not come down to take any thing out of his house: Neither let him which is in the field return back to take his clothes. And woe unto them that are with child, and to them that give suck in those days! But pray ye that your flight be not in the winter, neither on the sabbath day. Matthew 24:15–20.

> અતએવ જ્યારે તમે દાનિયેલ ભવિષ્યવક્તાએ જણાવ્યું તે વિનાશનું ઘૃણાસ્પદ પદાર્થ પવિત્ર સ્થાને ઊભેલું જોશો, (જે વાંચે છે, તે સમજે:) ત્યારે જે લોકો યહૂદિયામાં હોય તેઓ પર્વતોમાં ભાગી જાય; જે છત પર હોય તે પોતાના ઘરમાંથી કંઈ લેવા નીચે ન ઉતરે; અને જે ખેતરમાં હોય તે પોતાના કપડાં લેવા પાછો ન ફરે. અને તે દિવસોમાં જે ગર્ભવતી હોય અને જે સ્તનપાન કરાવતી હોય તેમને હાય! પણ પ્રાર્થના કરો કે તમારું ભાગવું શિયાળામાં ન થાય, અને ન તો શબ્બાથના દિવસે. મત્તી 24:15–20.

“The abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet,” was a sign which Jesus gave to His people that identified when they should flee from the coming destruction of Jerusalem as pagan Rome besieged and thereafter destroyed the sanctuary and city from the year 66 to the year 70 AD.

“પ્રવક્તા દાનિયેલ દ્વારા કહેવાયેલી ઉજ્જડતાની ઘૃણાસ્પદ વસ્તુ” એ એવું એક ચિહ્ન હતું, જે ઈસુએ પોતાના લોકોને આપ્યું હતું, જેથી તેઓ ઓળખી શકે કે ક્યારે તેમને યરુશાલેમ પર આવનારા વિનાશથી બચવા ભાગી જવું જોઈએ, જ્યારે મૂર્તિપૂજક રોમએ ઈ.સ. 66થી ઈ.સ. 70 સુધી મંદિર અને શહેરને ઘેરી લીધા અને ત્યારબાદ તેમનો નાશ કર્યો.

> “Jesus declared to the listening disciples the judgments that were to fall upon apostate Israel, and especially the retributive vengeance that would come upon them for their rejection and crucifixion of the Messiah. Unmistakable signs would precede the awful climax. The dreaded hour would come suddenly and swiftly. And the Saviour warned His followers: ‘When ye therefore shall see the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, stand in the holy place, (whoso readeth, let him understand:) then let them which be in Judea flee into the mountains.’ Matthew 24:15, 16; Luke 21:20, 21. When the idolatrous standards of the Romans should be set up in the holy ground, which extended some furlongs outside the city walls, then the followers of Christ were to find safety in flight. When the warning sign should be seen, those who would escape must make no delay. . ..

> “ઈસુએ સાંભળતા શિષ્યોને તે ન્યાયવિચારો વિષે જણાવ્યું, જે ધર્મત્યાગી ઇઝરાયલ પર આવવાના હતા, અને ખાસ કરીને તે પ્રતિફળરૂપ બદલા વિષે, જે મશીહાને તેમના દ્વારા અસ્વીકાર અને ક્રૂસ પર ચઢાવવાના કારણે તેમના ઉપર આવવાનો હતો. તે ભયાનક પરાકાષ્ઠા પહેલાં અચૂક ચિહ્નો દેખાવાના હતા. ભયજનક ઘડી અચાનક અને વેગથી આવી પહોંચવાની હતી. અને ત્રાણકર્તાએ પોતાના અનુયાયીઓને ચેતવણી આપી: ‘અતે જ્યારે તમે પ્રભુ દાનિયેલ ભવિષ્યવક્તા દ્વારા કહેવાયેલી ઉજાડની ઘૃણાસ્પદ વસ્તુને પવિત્ર સ્થાને ઊભી જોશો, (જે વાંચે, તે સમજે:) ત્યારે જે યહૂદિયામાં હોય તેઓ પહાડોમાં ભાગી જાય.’ મત્તી 24:15, 16; લૂક 21:20, 21. જ્યારે રોમનોની મૂર્તિપૂજક ધ્વજચિહ્નો તે પવિત્ર ભૂમિમાં સ્થાપિત કરવામાં આવે, જે શહેરની ભીંતોથી થોડા ફર્લોંગ બહાર સુધી ફેલાયેલી હતી, ત્યારે ખ્રિસ્તના અનુયાયીઓએ ભાગીને સુરક્ષા શોધવાની હતી. જ્યારે ચેતવણીનું ચિહ્ન દેખાય, ત્યારે જે બચી નીકળવા માંગે તેઓએ જરા પણ વિલંબ કરવો નહિ....”

> “Not one Christian perished in the destruction of Jerusalem. Christ had given His disciples warning, and all who believed His words watched for the promised sign. . . . Without delay they fled to a place of safety—the city of Pella, in the land of Perea, beyond Jordan.” The Great Controversy, 25, 30.

> “યેરુશાલેમના વિનાશમાં એકપણ ખ્રિસ્તી નાશ પામ્યો નહોતો. ખ્રિસ્તે પોતાના શિષ્યોને ચેતવણી આપી હતી, અને જેઓએ તેમના શબ્દો પર વિશ્વાસ કર્યો હતો તેઓ બધાએ વચન આપવામાં આવેલ ચિહ્ન માટે નજર રાખી હતી.... વિલંબ કર્યા વિના તેઓ સલામતીના સ્થાન તરફ ભાગી ગયા—યર્દન પાર, પેરિયાના પ્રદેશમાં આવેલ પેલા શહેરમાં.” The Great Controversy, 25, 30.

As the year 538 approached, the Christians of that era recognized that the church had been corrupted by a compromise with the religion of paganism, and based upon the warning of Christ, and in conjunction with the light given through the apostle Paul’s testimony in Second Thessalonians chapter two, they fled into the prophetic wilderness of the twelve hundred and sixty years.

જ્યારે ઈ.સ. 538નું વર્ષ નજીક આવવા લાગ્યું, ત્યારે તે સમયના ખ્રિસ્તીઓએ ઓળખ્યું કે મૂર્તિપૂજક ધર્મ સાથે કરાયેલા સમાધાન દ્વારા ચર્ચ ભ્રષ્ટ થઈ ગઈ હતી; અને ખ્રિસ્તની ચેતવણીના આધારે, તેમજ 2 થેસ્સલોનિકીઓના બીજા અધ્યાયમાં પ્રેરિત પૌલના સાક્ષ્ય દ્વારા આપવામાં આવેલા પ્રકાશના અનુસંધાનમાં, તેઓ એક હજાર બે સો સાઠ વર્ષની ભવિષ્યવાણીય અરણ્યમાં ભાગી ગયા.

> “But before the coming of Christ, important developments in the religious world, foretold in prophecy, were to take place. The apostle declared: ‘Be not soon shaken in mind, or be troubled, neither by spirit, nor by word, nor by letter as from us, as that the day of Christ is at hand. Let no man deceive you by any means: for that day shall not come, except there come a falling away first, and that man of sin be revealed, the son of perdition; who opposeth and exalteth himself above all that is called God, or that is worshiped; so that he as God sitteth in the temple of God, showing himself that he is God.’

> “પરંતુ ખ્રિસ્તના આગમન પહેલાં, ધાર્મિક જગતમાં ભવિષ્યવાણીમાં પૂર્વકથિત થયેલા મહત્વપૂર્ણ વિકાસો થવાના હતા. પ્રેરિતએ જાહેર કર્યું: ‘તમારું મન તુરંત ચંચળ ન થઈ જાય, કે વ્યાકુળ ન થાઓ—ન તો કોઈ આત્માથી, ન તો કોઈ વચનથી, ન તો જાણે અમારી તરફથી આવેલ પત્રથી—એ રીતે કે ખ્રિસ્તનો દિવસ આવી પહોંચ્યો છે. કોઈ પણ રીતે કોઈ તમને ભ્રમિત ન કરે; કારણ કે પ્રથમ ધર્મત્યાગ ન થાય ત્યાં સુધી, અને પાપનો તે મનુષ્ય, વિનાશનો પુત્ર, પ્રગટ ન થાય ત્યાં સુધી, તે દિવસ આવશે નહીં; જે વિરોધ કરે છે અને પોતાને દરેક તે ઉપર ઊંચો કરે છે જેને દેવ કહેવામાં આવે છે અથવા જેની ઉપાસના થાય છે; એટલું જ નહીં, તે જાણે દેવ બની દેવના મંદિરમાં બેસે છે અને પોતાને દેવ હોવાનું દર્શાવે છે.’”

> “Paul’s words were not to be misinterpreted. It was not to be taught that he, by special revelation, had warned the Thessalonians of the immediate coming of Christ. Such a position would cause confusion of faith; for disappointment often leads to unbelief. The apostle therefore cautioned the brethren to receive no such message as coming from him, and he proceeded to emphasize the fact that the papal power, so clearly described by the prophet Daniel, was yet to rise and wage war against God’s people. Until this power should have performed its deadly and blasphemous work, it would be in vain for the church to look for the coming of their Lord. ‘Remember ye not,’ Paul inquired, ‘that, when I was yet with you, I told you these things?’

> “પૌલના શબ્દોનો ખોટો અર્થ કાઢવો નહોતો. એવું શીખવવામાં આવવાનું નહોતું કે તેણે, વિશેષ પ્રકટીકરણ દ્વારા, થેસ્સલોનિકીઓને ખ્રિસ્તના તાત્કાલિક આગમન વિષે ચેતવણી આપી હતી. આવી માન્યતા વિશ્વાસમાં ગૂંચવણ પેદા કરે; કારણ કે નિરાશા ઘણી વાર અવિશ્વાસ તરફ દોરી જાય છે. તેથી પ્રેરિતે ભાઈઓને ચેતવ્યા કે તેઓ તેની તરફથી આવ્યું હોય તેમ એવો કોઈ સંદેશ સ્વીકાર ન કરે; અને તેણે આગળ આ હકીકત પર ભાર મૂક્યો કે ભવિષ્યવક્તા દાનિયેલ દ્વારા એટલી સ્પષ્ટ રીતે વર્ણવાયેલ પાપાસત્તા હજી ઊભી થવાની હતી અને દેવના લોકો વિરુદ્ધ યુદ્ધ ચલાવવાની હતી. જ્યાં સુધી આ સત્તા પોતાનું ઘાતક અને દેવનિંદાત્મક કાર્ય પૂર્ણ ન કરે, ત્યાં સુધી ચર્ચ માટે પોતાના પ્રભુના આગમનની રાહ જોવી વ્યર્થ હશે. ‘શું તમને યાદ નથી,’ પૌલે પૂછ્યું, ‘કે જ્યારે હું હજી તમારી સાથે હતો, ત્યારે મેં તમને આ વાતો કહી હતી?’”

> “Terrible were the trials that were to beset the true church. Even at the time when the apostle was writing, the ‘mystery of iniquity’ had already begun to work. The developments that were to take place in the future were to be ‘after the working of Satan with all power and signs and lying wonders, and with all deceivableness of unrighteousness in them that perish.’

> “સાચી કલીસિયાને ઘેરનાર પરીક્ષાઓ ભયાનક થવાની હતી. પ્રેરિત જ્યારે લખી રહ્યો હતો ત્યારે પણ ‘અધર્મનું રહસ્ય’ કાર્ય કરવા લાગી ગયું હતું. ભવિષ્યમાં જે વિકાસો થવાના હતા, તેઓ ‘શેતાનના કાર્ય અનુસાર સર્વ પ્રકારની શક્તિ, ચિહ્નો અને ખોટા અદ્ભુતો સાથે, અને નાશ પામનારાઓમાં અધર્મની સર્વ પ્રકારની છેતરપિંડી સાથે’ થવાના હતા.”

> “Especially solemn is the apostle’s statement regarding those who should refuse to receive ‘the love of the truth.’ ‘For this cause,’ he declared of all who should deliberately reject the messages of truth, ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie: that they all might be damned who believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness.’ Men cannot with impunity reject the warnings that God in mercy sends them. From those who persist in turning from these warnings, God withdraws His Spirit, leaving them to the deceptions that they love.” Acts of the Apostles, 265, 266.

> “ખાસ કરીને ગંભીર છે તે પ્રેરિતનું નિવેદન, જે તેઓ વિષે છે જેઓ ‘સત્યના પ્રેમને’ સ્વીકારવાનો ઇનકાર કરે. ‘આ કારણે,’ તેણે તેઓ બધાં વિષે ઘોષણા કરી જેઓ સત્યના સંદેશાઓને જાણતા જ ઇનકાર કરશે, ‘દેવ તેઓ પર પ્રબળ ભ્રમ મોકલશે, જેથી તેઓ જૂઠાણું માને; જેથી તેઓ સર્વે દંડ પામે જેઓએ સત્યમાં વિશ્વાસ ન કર્યો, પરંતુ અધર્મમાં આનંદ માન્યો.’ મનુષ્યો દંડ વિના તે ચેતવણીઓને નકારી શકતા નથી, જે દેવ કૃપાપૂર્વક તેમને મોકલે છે. જેઓ આ ચેતવણીઓથી મોં ફેરવવામાં અડગ રહે છે, તેમનામાંથી દેવ પોતાનો આત્મા પાછો ખેંચી લે છે, અને તેમને તે છેતરપિંડીના હવાલે છોડી દે છે જેને તેઓ પ્રેમ કરે છે.” Acts of the Apostles, 265, 266.

The compromise between paganism and the church was the warning sign that led the Christians of that era to separate from papal Rome, but it should be noted that the light that Paul contributed to Jesus’ warning to flee, is the same passage that William Miller came to understand that “the daily” of the book of Daniel represented pagan Rome. The prophetic relationship between pagan Rome restraining, and then falling away in order for papal Rome to ascend to the throne was a truth that must be understood, for the consequences of not recognizing that the prophetic relationship would bring strong delusion upon those who did not love that truth. Sister White addresses the same history:

મૂર્તિપૂજા અને ચર્ચ વચ્ચેનો સમાધાન તે યુગના ખ્રિસ્તીઓને પાપલ રોમથી અલગ થવા દોરનાર ચેતવણીનું ચિહ્ન હતો; પરંતુ એ નોંધવું જોઈએ કે ઈસુએ ભાગી જવાની જે ચેતવણી આપી હતી તેમાં પૌલે જે પ્રકાશ ઉમેર્યો, તે જ અવતરણ છે જેના દ્વારા વિલિયમ મિલરે સમજ્યું કે દાનિયેલના પુસ્તકમાં “the daily” મૂર્તિપૂજક રોમનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. મૂર્તિપૂજક રોમ પહેલે રોકે અને પછી દૂર થાય જેથી પાપલ રોમ સિંહાસન પર આરુઢ થઈ શકે—તેમ બંને વચ્ચેનો આ ભવિષ્યવાણીય સંબંધ એવી સત્યતા હતી જેને સમજવી અનિવાર્ય હતી; કારણ કે તે ભવિષ્યવાણીય સંબંધને ન ઓળખવાના પરિણામે, જેઓએ તે સત્યને પ્રેમ કર્યો નહોતો તેમના પર પ્રબળ ભ્રમ આવશે. સિસ્ટર વ્હાઇટ એ જ ઇતિહાસને સંબોધે છે:

> “It required a desperate struggle for those who would be faithful to stand firm against the deceptions and abominations which were disguised in sacerdotal garments and introduced into the church. The Bible was not accepted as the standard of faith. The doctrine of religious freedom was termed heresy, and its upholders were hated and proscribed.

> “જે લોકો વિશ્વાસુ રહેવા ઇચ્છતા હતા, તેમના માટે યાજકવર્ગીય વસ્ત્રોમાં છદ્મવેશ ધારણ કરીને કલીસિયામાં પ્રવેશ કરાવવામાં આવેલા છેતરપિંડી અને ઘૃણાસ્પદ કૃત્યોના વિરોધમાં અડગ ઊભા રહેવા અત્યંત વિકટ સંઘર્ષ આવશ્યક હતો. બાઇબલને વિશ્વાસનું ધોરણ તરીકે સ્વીકારવામાં આવ્યું નહોતું. ધાર્મિક સ્વતંત્રતાના સિદ્ધાંતને વિધર્મ કહેવામાં આવતો હતો, અને તેના સમર્થકોની ઘૃણા કરવામાં આવતી હતી તથા તેઓ પર પ્રતિબંધ મૂકવામાં આવતા હતા.”

> “After a long and severe conflict, the faithful few decided to dissolve all union with the apostate church if she still refused to free herself from falsehood and idolatry. They saw that separation was an absolute necessity if they would obey the word of God. They dared not tolerate errors fatal to their own souls, and set an example which would imperil the faith of their children and children’s children. To secure peace and unity they were ready to make any concession consistent with fidelity to God; but they felt that even peace would be too dearly purchased at the sacrifice of principle. If unity could be secured only by the compromise of truth and righteousness, then let there be difference, and even war.” The Great Controversy, 45, 46.

> “દીર્ઘ અને કઠોર સંઘર્ષ પછી, તે વિશ્વાસુ થોડાક લોકોએ નક્કી કર્યું કે જો પતિત મંડળી હજુ પણ પોતાને અસત્ય અને મૂર્તિપૂજાથી મુક્ત કરવા ઇન્કાર કરે, તો તેઓ તેની સાથેનો સર્વ સંબંધ વિઘટિત કરી દેશે. તેમણે જોયું કે જો તેઓ દેવના વચનનું પાલન કરવા ઇચ્છતા હોય, તો વિભાજન એક સંપૂર્ણ આવશ્યકતા હતી. તેઓ એવા ભૂલોને સહન કરવાની હિંમત કરી શકતા નહોતા, જે તેમની પોતાની આત્માઓ માટે ઘાતક હતી, અને એવો દાખલો બેસાડે જે તેમના સંતાનો તથા સંતાનોના સંતાનોના વિશ્વાસને જોખમમાં મૂકે. શાંતિ અને એકતાને સુનિશ્ચિત કરવા માટે તેઓ દેવ પ્રત્યેની વિશ્વાસુતાને અનુકૂળ હોય એવી કોઈપણ રિયાયત કરવા તૈયાર હતા; પરંતુ તેમને અનુભવાયું કે સિદ્ધાંતના બલિદાનની કિંમતે પ્રાપ્ત થતી શાંતિ પણ અત્યંત મોંઘી પડી શકે. જો એકતા માત્ર સત્ય અને ધર્મના સમાધાન દ્વારા જ પ્રાપ્ત થઈ શકે, તો ભેદ રહેવા દો, અને યુદ્ધ પણ થવા દો.” The Great Controversy, 45, 46.

The prophetic relationship between the United States and the papacy in the last days has been typified, and emphasized, by Paul’s identification of the relationship between pagan and papal Rome leading up to 538 AD. In the triple application of Rome, pagan Rome fulfilled Jesus words identifying the abomination of desolation as a sign to flee, and papal Rome also fulfilled Jesus’ words. Sister White identifies another fulfillment of Christ’s words.

અંતિમ દિવસોમાં યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ અને પાપાસત્તા વચ્ચેનો ભવિષ્યવાણીજન્ય સંબંધ, ઈ.સ. ૫૩૮ સુધી પહોંચતા પૌરાણિક રોમ અને પાપલ રોમ વચ્ચેના સંબંધની પૌલ દ્વારા કરાયેલ ઓળખ દ્વારા પૂર્વછાયા સ્વરૂપે દર્શાવવામાં આવ્યો છે અને તેના પર ભાર મૂકવામાં આવ્યો છે. રોમના ત્રિવિધ પ્રયોગમાં, પૌરાણિક રોમએ ઉજ્જડતાનો ઘૃણાસ્પદ પદાર્થ પલાયન કરવાનો એક ચિહ્ન છે એમ ઓળખાવતા ઈસુના વચનો પૂર્ણ કર્યા હતા, અને પાપલ રોમએ પણ ઈસુના વચનો પૂર્ણ કર્યા હતા. સિસ્ટર વ્હાઇટ ખ્રિસ્તના વચનોની બીજી એક પૂર્ણતાને ઓળખાવે છે.

> “It is no time now for God’s people to be fixing their affections or laying up their treasure in the world. The time is not far distant, when, like the early disciples, we shall be forced to seek a refuge in desolate and solitary places. As the siege of Jerusalem by the Roman armies was the signal for flight to the Judean Christians, so the assumption of power on the part of our nation in the decree enforcing the papal sabbath will be a warning to us. It will then be time to leave the large cities, preparatory to leaving the smaller ones for retired homes in secluded places among the mountains.” Testimonies, volume 5, 464.

> “હવે દેવના લોકો માટે પોતાની લાગણીઓને સ્થિર કરવાની અથવા પોતાના ખજાનાને જગતમાં સંગ્રહ કરવાની કોઈ ઘડી નથી. એવો સમય હવે દૂર નથી, જ્યારે પ્રારંભિક શિષ્યોની માફક અમને નિર્વાસિત અને એકાંત સ્થળોમાં આશ્રય શોધવા માટે મજબૂર થવું પડશે. જેમ રોમના સૈન્યોએ યેરૂશાલેમનો ઘેરાવો કર્યો તે યહૂદિયાના ખ્રિસ્તીઓ માટે ભાગી જવાની નિશાની હતો, તેમ જ પોપીય શનિવારનું પાલન બલપૂર્વક કરાવનાર હુકમમાં અમારા રાષ્ટ્ર દ્વારા સત્તા ગ્રહણ કરવું અમારે માટે ચેતવણી થશે. ત્યાર પછી મોટા શહેરો છોડવાનો સમય આવશે, જેથી પછી નાનાં શહેરો પણ છોડીને પર્વતો વચ્ચેના એકાંત સ્થાનોમાં નિવૃત ઘરોમાં જવા માટે તૈયારી થઈ શકે.” Testimonies, volume 5, 464.

For the Christians of Christ’s time period the warning identified when to flee Jerusalem. In the fifth and sixth century the warning for the Christians led them to flee into the wilderness.

ખ્રિસ્તના સમયકાળના ખ્રિસ્તીઓ માટે આ ચેતવણી એ દર્શાવતી હતી કે યેરુશાલેમમાંથી ક્યારે ભાગી જવું. પાંચમી અને છઠ્ઠી સદીમાં આ ચેતવણી ખ્રિસ્તીઓ માટે તેમને અરણ્યમાં ભાગી જવા દોરી ગઈ.

> And the woman fled into the wilderness, where she hath a place prepared of God, that they should feed her there a thousand two hundred and threescore days. . .. And to the woman were given two wings of a great eagle, that she might fly into the wilderness, into her place, where she is nourished for a time, and times, and half a time, from the face of the serpent. And the serpent cast out of his mouth water as a flood after the woman, that he might cause her to be carried away of the flood. And the earth helped the woman, and the earth opened her mouth, and swallowed up the flood which the dragon cast out of his mouth. And the dragon was wroth with the woman, and went to make war with the remnant of her seed, which keep the commandments of God, and have the testimony of Jesus Christ. Revelation 12:6, 15–17.

> અને તે સ્ત્રી અરણ્યમાં ભાગી ગઈ, જ્યાં દેવ દ્વારા તેના માટે એક સ્થાન તૈયાર કરવામાં આવ્યું હતું, જેથી ત્યાં તેઓ તેને એક હજાર બેસો સાઠ દિવસ સુધી પોષે.... અને તે સ્ત્રીને મહાન ગરુડની બે પાંખો આપવામાં આવી, જેથી તે અરણ્યમાં, પોતાના સ્થળે, ઉડી જાય, જ્યાં તે સર્પના મુખથી દૂર એક સમય, અને સમયમાં, અને અડધા સમય સુધી પોષાય છે. અને સર્પે પોતાના મોઢામાંથી સ્ત્રીની પાછળ પ્રવાહ સમાન પાણી બહાર કાઢ્યું, જેથી તે તેને પ્રવાહમાં વહાવી જાય. અને પૃથ્વીએ સ્ત્રીને સહાય કરી; અને પૃથ્વીએ પોતાનું મોઢું ખોલ્યું, અને તે પ્રવાહ ગળી ગયો, જે અજગરએ પોતાના મોઢામાંથી બહાર કાઢ્યો હતો. અને અજગર તે સ્ત્રી પર ક્રોધિત થયો, અને તેના વંશના અવશેષ સાથે યુદ્ધ કરવા ગયો, જે દેવની આજ્ઞાઓ પાળે છે, અને ઈસુ ખ્રિસ્તની સાક્ષી ધરાવે છે. પ્રકાશિત વાક્ય 12:6, 15–17.

Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of the thing, for He is Alpha and Omega. The warning of the abomination of desolation in the history of papal Rome was recognized when the papal power was recognized as standing in the holy place.

ઈસુ હંમેશાં કોઈ વસ્તુના અંતને તેની શરૂઆત દ્વારા ચિત્રિત કરે છે, કારણ કે તે આલ્ફા અને ઓમેગા છે. પેપલ રોમના ઇતિહાસમાં નિર્જનતાનો ઘૃણાસ્પદ પદાર્થ વિષેની ચેતવણી ત્યારે ઓળખાઈ, જ્યારે પેપલ સત્તાને પવિત્ર સ્થાને ઊભેલી તરીકે ઓળખવામાં આવી.

The warning is recorded by Matthew, Mark and Luke, and each reference has a slight variation of words. Matthew states, “When ye therefore shall see the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, stand in the holy place,” and Mark states, “when ye shall see the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, standing where it ought not.” Luke states, “when ye shall see Jerusalem compassed with armies, then know that the desolation thereof is nigh. Then let them which are in Judaea flee to the mountains.”

આ ચેતવણી મથ્થી, માર્ક અને લૂક દ્વારા નોંધાયેલ છે, અને દરેક સંદર્ભમાં શબ્દપ્રયોગમાં થોડો ફરક છે. મથ્થી કહે છે, “તેથી જ્યારે તમે દાનિયેલ ભવિષ્યવક્તા દ્વારા કહેવાયેલી નિર્જનતાની ઘૃણાસ્પદ વસ્તુને પવિત્ર સ્થાને ઊભેલી જોશો,” અને માર્ક કહે છે, “જ્યારે તમે દાનિયેલ ભવિષ્યવક્તા દ્વારા કહેવાયેલી નિર્જનતાની ઘૃણાસ્પદ વસ્તુને જ્યાં તે હોવી ન જોઈએ ત્યાં ઊભેલી જોશો.” લૂક કહે છે, “જ્યારે તમે યરુશાલેમને સૈન્યોથી ઘેરાયેલું જોશો, ત્યારે જાણો કે તેની નિર્જનતા નજીક છે. ત્યાર પછી જે યહૂદિયામાં હોય તેઓ પહાડોમાં ભાગી જાય.”

All three testimonies apply together. I a more specific application Luke’s reference of Jerusalem being compassed with armies identifies the warning that when pagan Rome began its siege against Jerusalem in the year 66 AD, that Christians still in Jerusalem were to immediately flee. Matthew’s reference of “the holy place,” corresponds with Paul identifying the “man of sin” who “sitteth in the temple of God, showing himself that he is God,” thus representing the papal fulfillment of the “abomination of desolation.” Mark identifies the abomination of desolation standing where it ought not, and it corresponds to the warning to flee given to Adventism in the last days. Two of the warnings are associated with the command that whoever reads the warning should understand, and they all address a sign that was to inform the Christians of the era to flee.

ત્રણેય સાક્ષ્યો એકસાથે લાગુ પડે છે. હું વધુ વિશિષ્ટ લાગુ પડવાનું દર્શાવું છું. યેરુશાલેમ સેનાઓથી ઘેરાઈ જવાના લૂકના ઉલ્લેખથી તે ચેતવણી ઓળખાય છે કે જ્યારે ઈ.સ. ૬૬માં મૂર્તિપૂજક રોમે યેરુશાલેમ વિરુદ્ધ પોતાનો ઘેરાવો શરૂ કર્યો, ત્યારે યેરુશાલેમમાં હજી રહેલા ખ્રિસ્તીઓને તરત જ ભાગી જવું હતું. “પવિત્ર સ્થાન” વિષે મથિના ઉલ્લેખનું પૌલ દ્વારા ઓળખવામાં આવેલા “પાપના મનુષ્ય” સાથે સામ્ય છે, જે “દેવના મંદિરમાં બેસે છે, અને પોતે દેવ છે તેમ દર્શાવે છે,” અને તેથી તે “ઉજ્જડતાની ઘૃણાસ્પદ વસ્તુ”ની પાપાસત્તાક પૂર્ણતાને પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. માર્ક ઓળખાવે છે કે ઉજ્જડતાની ઘૃણાસ્પદ વસ્તુ ત્યાં ઊભી છે જ્યાં તેને ઊભું રહેવું જોઈએ નહીં, અને તે છેલ્લા દિવસોમાં એડવેન્ટિઝમને અપાયેલી ભાગી જવાની ચેતવણીને અનુરૂપ છે. બે ચેતવણીઓ એ આ આજ્ઞા સાથે સંકળાયેલી છે કે જે કોઈ આ ચેતવણી વાંચે, તેણે સમજવું જોઈએ, અને આ બધી જ એવી નિશાનીને સંબોધે છે કે જે તે યુગના ખ્રિસ્તીઓને ભાગી જવા માટે સૂચિત કરનાર હતી.

The false application of a triple application that is misrepresented by those who claim the “robbers of thy people” are the United States, identifies that when the “abomination of desolation” is fulfilled at the Sunday law in the United States, that the Sunday law that then is enforced identifies the United States as Modern Rome, for pagan and papal Rome both previously enforced a Sunday law.

જેઓ એવો દાવો કરે છે કે “robbers of thy people” યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ છે, તેમના દ્વારા ખોટી રીતે રજૂ કરાયેલા ત્રિગુણ લાગુ પડતાની ખોટી લાગુ પડતામાં એવું નિર્ધારિત કરવામાં આવે છે કે જ્યારે યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં Sunday law સમયે “abomination of desolation” પૂર્ણ થાય છે, ત્યારે ત્યારબાદ અમલમાં મૂકવામાં આવતો તે Sunday law યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સને આધુનિક Rome તરીકે ઓળખાવે છે, કારણ કે અગાઉ મૂર્તિપૂજક Rome તથા પાપાસત્તાવાળું Rome — બંનેએ Sunday law અમલમાં મૂક્યો હતો.

The problem with that flawed application is that the Sunday law of pagan Rome took place in the year 321 AD, but pagan Rome’s fulfillment of the “abomination of desolation” was fulfilled in the year 66 AD, 255 years before the Sunday law of 321 AD. So too, the compromise that produced the “man of sin” was already occurring in the time of Paul, who said, “the mystery of iniquity doth already work,” yet the papal Sunday law came over four centuries later. The first two witnesses in a triple application of prophecy establish the characteristics of the third fulfillment of the last days. The “abomination of desolation” in the last days, upon two historical witnesses, and three biblical records of Christ’s words, represents a warning to flee, not the enforcement of a Sunday law.

તે ખોટી લાગુ પડતાની સમસ્યા એ છે કે અખ્રિસ્તી રોમનો રવિવાર કાયદો ઈ.સ. 321માં આવ્યો હતો, પરંતુ અખ્રિસ્તી રોમ દ્વારા “વિનાશ લાવનારી ઘૃણાસ્પદ વસ્તુ”ની પરિપૂર્ણતા ઈ.સ. 66માં થઈ ગઈ હતી, એટલે કે ઈ.સ. 321ના રવિવાર કાયદાથી 255 વર્ષ પહેલાં. તેવી જ રીતે, “પાપનો મનુષ્ય” ઉત્પન્ન કરનાર સમાધાન તો પૌલના સમયમાં જ થઈ રહ્યું હતું, જેમણે કહ્યું હતું, “અધર્મનું રહસ્ય તો અત્યારે જ કાર્ય કરે છે,” છતાં પાપલ રવિવાર કાયદો ચાર કરતાં વધુ શતાબ્દીઓ પછી આવ્યો. ભવિષ્યવાણીના ત્રિગુણ પ્રયોગમાં પ્રથમ બે સાક્ષીઓ અંતિમ દિવસોની ત્રીજી પરિપૂર્ણતાના લક્ષણો સ્થાપિત કરે છે. અંતિમ દિવસોમાં “વિનાશ લાવનારી ઘૃણાસ્પદ વસ્તુ,” બે ઐતિહાસિક સાક્ષીઓ અને ખ્રિસ્તના શબ્દોના ત્રણ બાઇબલીય અહેવાલોના આધાર પર, રવિવાર કાયદાના અમલીકરણનું નહીં, પરંતુ ભાગી જવાની ચેતવણીનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

In the next article we will break down why the application is flawed in the context of established rules associated with a triple application of prophecy, and why the identification of the Sunday law in the context of the warning given by Christ is a misrepresentation of prophetic history.

આગામી લેખમાં અમે સમજાવીશું કે ભવિષ્યવાણીના ત્રિગુણ પ્રયોગ સાથે સંકળાયેલા સ્થાપિત નિયમોના પરિપ્રેક્ષ્યમાં આ લાગુ પડતું અર્થઘટન કેમ ખામીયુક્ત છે, અને ખ્રિસ્ત દ્વારા આપવામાં આવેલી ચેતવણીના સંદર્ભમાં રવિવારના કાયદાની ઓળખ કેવી રીતે ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસનું ખોટું પ્રતિનિધિત્વ છે.

> “This compromise between paganism and Christianity resulted in the development of ‘the man of sin’ foretold in prophecy as opposing and exalting himself above God. That gigantic system of false religion is a masterpiece of Satan’s power—a monument of his efforts to seat himself upon the throne to rule the earth according to his will.” The Great Controversy, 50.

> “મૂર્તિપૂજકતા અને ખ્રિસ્તી ધર્મ વચ્ચે થયેલા આ સમાધાનના પરિણામે ભવિષ્યવાણીમાં પૂર્વકથિત ‘પાપનો મનુષ્ય’ વિકસ્યો, જે દેવનો વિરોધ કરનાર અને પોતાને દેવથી ઊંચું ઠેરવનાર છે. ખોટા ધર્મની તે વિશાળકાય વ્યવસ્થા શેતાનની શક્તિનું એક અદ્વિતીય કૌશલ્યપ્રદર્શન છે—પૃથ્વી પર પોતાની ઇચ્છા મુજબ શાસન કરવા માટે પોતે સિંહાસન પર બેસી જાય તે માટેના તેના પ્રયત્નોનું એક સ્મારક.” The Great Controversy, 50.

Back to Articles