Article

# Laodicea - Number Four

લાઓદિકિયા - ક્રમાંક ચાર

Overlapping Histories

આવર્તિત ઇતિહાસો

Author

Jeff Pippenger

Published

September 1, 2023

Formats

PDF
Word

The aspect which I pointed out that Stephen Haskell probably did not see, though he upheld by his recognition of the truths which bring to light this fact, is that in the history at the end of ancient Israel, you simultaneously find the beginning of modern Israel overlapping the same historical period. When Christ was confirming the covenant with many for one week (twenty-five hundred and twenty days), ancient Israel was living out the experience of Laodicea, on the verge of being spewed out of the mouth of the Lord. Simultaneously modern Israel was living out the experience of Ephesus. Laodicea of ancient Israel was being scattered and Ephesus of modern Israel was being gathered in the very same history.

જે પાસું મેં દર્શાવ્યું છે અને જે સ્ટીફન હૅસ્કલે સંભવતઃ જોયું નહોતું—તેમ છતાં, આ તથ્યને પ્રકાશમાં લાવતા સત્યોને તેણે માન્યતા આપીને પરોક્ષ રીતે તેનો સમર્થન કર્યું હતું—તે એ છે કે પ્રાચીન ઇઝરાયેલના અંતકાળના ઇતિહાસમાં, એ જ ઐતિહાસિક અવધિ સાથે એકસાથે આવરી લેતા રીતે આધુનિક ઇઝરાયેલની શરૂઆત પણ જોવા મળે છે. જ્યારે ખ્રિસ્ત ઘણા લોકો સાથે એક અઠવાડિયા માટે (પચ્ચીસ સો વીસ દિવસ) કરારને પુષ્ટિ આપી રહ્યા હતા, ત્યારે પ્રાચીન ઇઝરાયેલ લાઉદિકેયાના અનુભવમાંથી પસાર થઈ રહ્યું હતું, પ્રભુના મુખમાંથી ઉગળી કાઢવામાં આવવાના કિનારે. એ જ સમયે આધુનિક ઇઝરાયેલ ઇફેસસના અનુભવમાંથી પસાર થઈ રહ્યું હતું. પ્રાચીન ઇઝરાયેલનું લાઉદિકેયા વિખેરાઈ રહ્યું હતું અને આધુનિક ઇઝરાયેલનું ઇફેસસ એ જ ઇતિહાસમાં એકત્રિત કરવામાં આવી રહ્યું હતું.

And “yes” if you are wondering, I am aware that the week that Christ confirmed the covenant in fulfillment of Daniel chapter nine, which began at His baptism and ended with the stoning of Stephen was not a literal twenty-five hundred and twenty days, but prophetically it most definitely was, for prophetically a year equals three hundred and sixty days. Three hundred and sixty days multiplied by seven is twenty-five hundred and twenty days, and “the dead center” of that prophetic week is the cross. Prophetically Christ placed the cross, dead center of the prophetic period of twenty-five hundred and twenty days, thus showing that the “seven times” of Leviticus twenty-six is established and upheld by the cross of Christ. It is not an accident that when Sister White teaches, as she does that both of Habakkuk’s sacred tables; the 1843 and 1850 chart have the twenty-five hundred and twenty year prophecy in the very center of the chart, and both charts have the cross dead center of that illustration.

અને જો તમે વિચારી રહ્યા હો, તો “હા,” મને તેની જાણ છે કે દાનિયેલના નવમા અધ્યાયની પૂર્ણતામાં ખ્રિસ્તે જે કરારની પુષ્ટિ કરી તે સપ્તાહ—જે તેમના બાપ્તિસ્માથી શરૂ થયો અને સ્તીફનના પથ્થરમારાથી અંત પામ્યો—શાબ્દિક રીતે બે હજાર પાંચસો વીસ દિવસનો ન હતો; પરંતુ ભવિષ્યવાણીની દૃષ્ટિએ તે નિઃસંદેહ એવો જ હતો, કેમ કે ભવિષ્યવાણીમાં એક વર્ષ ત્રણસો સાઠ દિવસ બરાબર ગણાય છે. ત્રણસો સાઠ દિવસને સાતથી ગુણીએ તો બે હજાર પાંચસો વીસ દિવસ થાય છે, અને તે ભવિષ્યવાણીય સપ્તાહનું “ચોક્કસ મધ્યબિંદુ” ક્રૂસ છે. ભવિષ્યવાણીની દૃષ્ટિએ ખ્રિસ્તે બે હજાર પાંચસો વીસ દિવસની ભવિષ્યવાણીય અવધિના ચોક્કસ મધ્યમાં ક્રૂસને સ્થાપિત કર્યું, અને આ રીતે દર્શાવ્યું કે લેવીયવ્યવસ્થા છવ્વીસનું “સાત વખત” ખ્રિસ્તના ક્રૂસ દ્વારા સ્થાપિત અને સ્થિર રાખવામાં આવ્યું છે. આ કોઈ અકસ્માત નથી કે જ્યારે સિસ્ટર વ્હાઇટ શીખવે છે—જેમ કે તે શીખવે છે—કે હબક્કૂકના બંને પવિત્ર પટ્ટાઓ, 1843 અને 1850નાં ચાર્ટ, તેમાં બે હજાર પાંચસો વીસ વર્ષની ભવિષ્યવાણી ચાર્ટના એકદમ મધ્યમાં છે, અને બંને ચાર્ટોમાં તે દર્શનના ચોક્કસ મધ્યમાં ક્રૂસ છે.

> “The Bible contains all the principles that men need to understand in order to be fitted either for this life or for the life to come. And these principles may be understood by all. No one with a spirit to appreciate its teaching can read a single passage from the Bible without gaining from it some helpful thought. But the most valuable teaching of the Bible is not to be gained by occasional or disconnected study. Its great system of truth is not so presented as to be discerned by the hasty or careless reader. Many of its treasures lie far beneath the surface, and can be obtained only by diligent research and continuous effort. The truths that go to make up the great whole must be searched out and gathered up, ‘here a little, and there a little.’ Isaiah 28:10.

> “બાઇબલમાં તે તમામ સિદ્ધાંતો સમાવાયા છે, જે મનુષ્યોને આ જીવન માટે કે આવનારા જીવન માટે યોગ્ય બનવા સમજવા આવશ્યક છે. અને આ સિદ્ધાંતો સૌ કોઈ સમજી શકે છે. તેની શિક્ષાનો કદર કરવાની ભાવના ધરાવતા કોઈપણ વ્યક્તિ બાઇબલમાંથી એક જ અવતરણ વાંચે, તો પણ તેમાંથી કંઈક સહાયક વિચાર પ્રાપ્ત કર્યા વિના રહી શકતો નથી. પરંતુ બાઇબલની સર્વાધિક મૂલ્યવાન શિક્ષા પ્રસંગોપાત અથવા અસંબંધિત અભ્યાસથી પ્રાપ્ત થતી નથી. તેની સત્યની મહાન વ્યવસ્થા એવી રીતે રજૂ કરવામાં આવી નથી કે ઉતાવળિયા અથવા બેદરકાર વાચક તેને પારખી શકે. તેના ઘણા ખજાના સપાટીથી ઘણાં નીચે રહેલા છે, અને તેઓ માત્ર પરિશ્રમપૂર્વકની શોધખોળ અને સતત પ્રયત્નથી જ પ્રાપ્ત થઈ શકે છે. જે સત્યો મળીને તે મહાન પૂર્ણતાની રચના કરે છે, તેઓને શોધી કાઢવા અને એકત્ર કરવા જોઈએ, ‘અહીં થોડું, અને ત્યાં થોડું.’ યશાયા 28:10.”

> “When thus searched out and brought together, they will be found to be perfectly fitted to one another. Each Gospel is a supplement to the others, every prophecy an explanation of another, every truth a development of some other truth. The types of the Jewish economy are made plain by the gospel. Every principle in the word of God has its place, every fact its bearing. And the complete structure, in design and execution, bears testimony to its Author. Such a structure no mind but that of the Infinite could conceive or fashion.” Education, 123.

> “જ્યારે આ રીતે શોધખોળ કરીને તેમને એકત્ર લાવવામાં આવશે, ત્યારે જોવા મળશે કે તેઓ એકબીજાને સંપૂર્ણ રીતે અનુરૂપ છે. દરેક સુસમાચાર અન્ય સુસમાચારોનું પરિપૂરક છે; દરેક ભવિષ્યવાણી બીજી કોઈ ભવિષ્યવાણીનું સ્પષ્ટીકરણ છે; દરેક સત્ય બીજા કોઈ સત્યનું વિકાસરૂપ છે. યહૂદી વ્યવસ્થાના પ્રતિરૂપોને સુસમાચાર દ્વારા સ્પષ્ટ કરવામાં આવે છે. દેવના વચનમાંનો દરેક સિદ્ધાંત પોતાનું સ્થાન ધરાવે છે, અને દરેક હકીકત પોતાનો અર્થવહન ધરાવે છે. અને આ સંપૂર્ણ રચના—યોજનામાં અને કાર્યાન્વયનમાં—તેના કર્તા વિષે સાક્ષી આપે છે. આવી રચનાની કલ્પના કે ઘડતર અનંત સિવાય અન્ય કોઈ મન કરી શકે તેમ નથી.” Education, 123.

Along with the principle that each of the seven churches are repeated in Millerite history and also our history is another important principle early Adventism acknowledged. That principle demonstrates that “internal and external” prophetic lines of the same history is employed by the Holy Spirit to convey truth. Miller recognized this and directly taught it. He correctly taught that the seven seals of Revelation represent a parallel history to the churches, but in that parallel illustration the seals represent an external and the churches an internal truth of the identical history. Uriah Smith also addresses this principle and employs the words “internal” and “external” which seems to me to be the best way to express the two parallel lines.

સાત કલીસિયાઓમાંની દરેક મિલરાઈટ ઇતિહાસમાં અને અમારા ઇતિહાસમાં પણ પુનરાવર્તિત થાય છે—આ સિદ્ધાંત સાથે જ પ્રારંભિક એડવેંટિઝમે સ્વીકારેલો બીજો એક મહત્વપૂર્ણ સિદ્ધાંત પણ છે. તે સિદ્ધાંત દર્શાવે છે કે એક જ ઇતિહાસની “આંતરિક અને બાહ્ય” ભવિષ્યવાણીય રેખાઓનો ઉપયોગ પવિત્ર આત્મા સત્ય પ્રગટ કરવા માટે કરે છે. મિલરે આને ઓળખ્યું હતું અને તે સીધું જ શીખવ્યું હતું. તેણે યોગ્ય રીતે શીખવ્યું હતું કે પ્રકાશનના સાત મુદ્રાઓ કલીસિયાઓના સમાનાંતર ઇતિહાસનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, પરંતુ તે સમાનાંતર દૃષ્ટાંતમાં મુદ્રાઓ સમાન ઇતિહાસના બાહ્ય સત્યનું, અને કલીસિયાઓ આંતરિક સત્યનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. ઉરિયાહ સ્મિથે પણ આ સિદ્ધાંતને સ્પર્શ્યો છે અને “આંતરિક” અને “બાહ્ય” શબ્દોનો ઉપયોગ કર્યો છે, જે મને આ બે સમાનાંતર રેખાઓ વ્યક્ત કરવાનો શ્રેષ્ઠ માર્ગ જણાય છે.

> “The seals are introduced to our notice in the 4th, 5th, and 6th chapters of Revelation. The scenes presented under these seals are brought to view in Revelation 6, and the first verse of Revelation 8. They evidently cover events with which the church is connected from the opening of this dispensation to the coming of Christ.

> પ્રકાશિતવાક્યના 4મા, 5મા અને 6મા અધ્યાયોમાં મુદ્રાઓ અમારી નોંધમાં લાવવામાં આવે છે. આ મુદ્રાઓ હેઠળ રજૂ થયેલા દૃશ્યો પ્રકાશિતવાક્ય 6માં અને પ્રકાશિતવાક્ય 8ના પ્રથમ પદમાં દર્શાવવામાં આવ્યા છે. સ્પષ્ટ રીતે, તેઓ આ વ્યવસ્થાના આરંભથી લઈને ખ્રિસ્તના આગમન સુધી ચર્ચ સાથે સંબંધિત ઘટનાઓને આવરી લે છે.

> “While the seven churches present the internal history of the church, the seven seals bring to view the great events of its external history.” Uriah Smith, The Biblical Institute, 253.

> “જ્યારે સાત ચર્ચો ચર્ચનો આંતરિક ઇતિહાસ રજૂ કરે છે, ત્યારે સાત મુદ્રાઓ તેના બાહ્ય ઇતિહાસની મહાન ઘટનાઓને દૃશ્યમાન કરે છે.” Uriah Smith, The Biblical Institute, 253.

We will now begin our consideration of the seven churches. It is important to recognize that the first two churches and then again, the third and fourth church have a “cause and effect” relationship that demands that they be considered together. Smyrna is the church that represents those that are persecuted by Rome, and Ephesus was the church that carried the gospel to the entire world.

હવે આપણે સાત ચર્ચોના વિષય પર વિચાર આરંભ કરીશું. આ ઓળખવું અગત્યનું છે કે પ્રથમ બે ચર્ચો, અને ત્યારબાદ ત્રીજો અને ચોથો ચર્ચ, એવા “કારણ અને પરિણામ”ના સંબંધમાં છે કે જેને કારણે તેમની સાથે મળીને વિચારણા થવી આવશ્યક બને છે. સ્મર્ના એ એવો ચર્ચ છે જે રોમ દ્વારા સતાવવામાં આવેલા લોકોને પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને ઇફેસસ એ એવો ચર્ચ હતો જેણે સમગ્ર વિશ્વ સુધી સુસમાચાર પહોંચાડ્યો હતો.

> “It was in Antioch that the disciples were first called Christians. The name was given them because Christ was the main theme of their preaching, their teaching, and their conversation. Continually they were recounting the incidents that had occurred during the days of His earthly ministry, when His disciples were blessed with His personal presence. Untiringly they dwelt upon His teachings and His miracles of healing. With quivering lips and tearful eyes they spoke of His agony in the garden, His betrayal, trial, and execution, the forbearance and humility with which He had endured the contumely and torture imposed upon Him by His enemies, and the Godlike pity with which He had prayed for those who persecuted Him. His resurrection and ascension, and His work in heaven as the Mediator for fallen man, were topics on which they rejoiced to dwell. Well might the heathen call them Christians, since they preached Christ and addressed their prayers to God through Him.

> “અંતિયોખિયામાં જ શિષ્યોને પ્રથમ વખત ખ્રિસ્તીઓ કહેવાયા. તેઓને આ નામ આપવામાં આવ્યું, કારણ કે તેમના પ્રચાર, તેમના શિક્ષણ અને તેમના સંવાદનો મુખ્ય વિષય ખ્રિસ્ત હતો. તેઓ સતત તેમની પૃથ્વી પરની સેવાકાર્યના દિવસોમાં બનેલી ઘટનાઓનું વર્ણન કરતા, જ્યારે તેમના શિષ્યો તેમની વ્યક્તિગત ઉપસ્થિતિથી આશીર્વાદિત થયા હતા. તેઓ અવિરતપણે તેમના ઉપદેશો અને તેમના આરોગ્યપ્રદ ચમત્કારો પર મનન કરતા. કંપતા હોઠો અને આંસુભરી આંખોથી તેઓ બાગમાં તેમની વ્યથા, તેમના દ્રોહ, ન્યાયવિચારણા અને વધસ્તંભ પરના મરણ વિષે બોલતા, તેમજ તેમના શત્રુઓએ તેમના ઉપર લાદેલા અપમાન અને યાતનાને તેમણે જે સહનશીલતા અને નમ્રતા સાથે સહન કરી હતી, અને જેઓ તેમને પીડાવતા હતા તેમના માટે તેમણે જે દેવસમાન કરુણાથી પ્રાર્થના કરી હતી, તેના વિષે કહેતા. તેમનું પુનરુત્થાન અને સ્વર્ગારોહણ, અને પતિત માનવ માટે મધ્યસ્થ તરીકે સ્વર્ગમાં તેમનું કાર્ય—આ એવા વિષયો હતા, જેઓ પર તેઓ આનંદપૂર્વક વિચાર કરતા. નિશ્ચય જ જાતિઅન્ય લોકો તેમને ખ્રિસ્તીઓ કહી શકતા હતા, કારણ કે તેઓ ખ્રિસ્તનો પ્રચાર કરતા અને તેમની દ્વારા જ દેવને પ્રાર્થનાઓ અર્પતા.”

> “It was God who gave to them the name of Christian. This is a royal name, given to all who join themselves to Christ. It was of this name that James wrote later, ‘Do not rich men oppress you, and draw you before the judgment seats? Do not they blaspheme that worthy name by the which ye are called?’ James 2:6, 7. And Peter declared, ‘If any man suffer as a Christian, let him not be ashamed; but let him glorify God on this behalf.’ ‘If ye be reproached for the name of Christ, happy are ye; for the spirit of glory and of God resteth upon you.’ 1 Peter 4:16, 14.” Acts of the Apostles, 157.

> “તેમને ‘ખ્રિસ્તી’ નામ આપનાર દેવ જ હતો. આ એક રાજકીય નામ છે, જે ખ્રિસ્ત સાથે પોતાને જોડનારા સર્વને આપવામાં આવ્યું છે. આ જ નામ વિષે યાકૂબે પછી લખ્યું: ‘શું ધનિક લોકો તમારો ઉપદ્રવ કરતા નથી, અને તમને ન્યાયાસનો આગળ ખેંચી લઈ જતા નથી? શું તેઓ તે લાયક નામની નિંદા કરતા નથી, જેના દ્વારા તમે બોલાવવામાં આવ્યા છો?’ યાકૂબ 2:6, 7. અને પિતરે જાહેર કર્યું: ‘જો કોઈ મનુષ્ય ખ્રિસ્તી તરીકે દુઃખ ભોગવે, તો તે લજ્જિત ન થાય; પરંતુ આ બાબતમાં તે દેવને મહિમા આપે.’ ‘જો ખ્રિસ્તના નામ માટે તમારી નિંદા કરવામાં આવે, તો તમે ધન્ય છો; કારણ કે મહિમાનો અને દેવનો આત્મા તમારા ઉપર નિવાસ કરે છે.’ 1 પિતર 4:16, 14.” પ્રેરિતોના કાર્યો, 157.

The Ephesus church represented the early church that lived “godly in Christ Jesus” which is a “cause” that always produces an “effect.”

એફેસસની કલીસિયાએ પ્રારંભિક કલીસિયાનું પ્રતિનિધિત્વ કર્યું, જે “ખ્રિસ્ત ઈસુમાં ભક્તિપૂર્વક” જીવતી હતી; અને તે એવો “કારણ” છે, જે હંમેશા એક “પરિણામ” ઉત્પન્ન કરે છે.

> Yea, and all that will live godly in Christ Jesus shall suffer persecution. 2 Timothy 3:12.

> હા, અને જે કોઈ ખ્રિસ્ત ઈસુમાં ભક્તિપૂર્વક જીવવા ઈચ્છે છે તેઓ બધાને સતામણી ભોગવવી પડશે. 2 તિમોથી 3:12.

The godliness of the Ephesian church brought about the persecution represented by the church of Smyrna. The two churches represent a cause and an effect relationship, and the effect demands to be preceded by a cause. The persecution of the Sunday law crisis is instigated by a manifestation of what Sister White calls “primitive godliness.” A godliness that has been illustrated in past, or primitive histories.

ઇફેસસની સભાની ભક્તિએ સ્મિર્નાની સભા દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામેલો સતાવણીનો સમય ઉત્પન્ન કર્યો. આ બે સભાઓ કારણ અને પરિણામના સંબંધનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને પરિણામ પહેલાં કારણ આવવું અનિવાર્ય છે. રવિવારના કાયદાના સંકટકાળની સતાવણી તે પ્રગટ થતી વસ્તુથી પ્રેરિત થાય છે જેને સિસ્ટર વ્હાઇટ “પ્રાચીન ભક્તિ” કહે છે. એવી ભક્તિ, જે ભૂતકાળના, અથવા પ્રાચીન ઇતિહાસોમાં દૃષ્ટાંતરૂપે દર્શાવવામાં આવી છે.

> “Notwithstanding the widespread declension of faith and piety, there are true followers of Christ in these churches. Before the final visitation of God’s judgments upon the earth there will be among the people of the Lord such a revival of primitive godliness as has not been witnessed since apostolic times. The Spirit and power of God will be poured out upon His children. At that time many will separate themselves from those churches in which the love of this world has supplanted love for God and His word. Many, both of ministers and people, will gladly accept those great truths which God has caused to be proclaimed at this time to prepare a people for the Lord’s second coming. The enemy of souls desires to hinder this work; and before the time for such a movement shall come, he will endeavor to prevent it by introducing a counterfeit. In those churches which he can bring under his deceptive power he will make it appear that God’s special blessing is poured out; there will be manifest what is thought to be great religious interest. Multitudes will exult that God is working marvelously for them, when the work is that of another spirit. Under a religious guise, Satan will seek to extend his influence over the Christian world.” The Great Controversy, 464.

> “વિશ્વાસ અને ભક્તિમાં વ્યાપક પડતી છતાં, આ ચર્ચોમાં ખ્રિસ્તના સચ્ચા અનુયાયીઓ છે. પૃથ્વી પર દેવના ન્યાયોના અંતિમ પ્રહાર પહેલાં પ્રભુના લોકોમાં આવી પ્રાચીન ભક્તિની પુનર્જાગૃતિ થશે, જેવી પ્રેરિતોના સમયથી આજદિન સુધી જોવામાં આવી નથી. દેવનો આત્મા અને શક્તિ તેમના સંતાનો પર ઢોળી આપવામાં આવશે. તે સમયે ઘણા લોકો પોતાને તે ચર્ચોથી અલગ કરશે, જેમાં આ જગતના પ્રેમે દેવ અને તેમના વચન પ્રત્યેના પ્રેમને બદલી નાખ્યો છે. સેવકો અને સામાન્ય લોકો એમ બંનેમાંથી ઘણા, પ્રભુના બીજા આગમન માટે એક જનને તૈયાર કરવા માટે આ સમયે દેવએ જે મહાન સત્યાઓની જાહેરાત કરાવી છે, તેમને આનંદપૂર્વક સ્વીકારી લેશે. આત્માઓનો શત્રુ આ કાર્યને અટકાવવાની ઇચ્છા રાખે છે; અને એવો આંદોલન આવવાનો સમય આવે તે પહેલાં, તે નકલી વસ્તુ રજૂ કરીને તેને અટકાવવાનો પ્રયત્ન કરશે. જે ચર્ચોને તે પોતાની ભ્રામક શક્તિ હેઠળ લાવી શકશે તેમાં તે એવું દેખાડશે કે દેવનો વિશેષ આશીર્વાદ ઢોળાયો છે; ત્યાં એવું પ્રગટ થશે જેને મહાન ધાર્મિક રસ ગણવામાં આવે છે. અસંખ્ય લોકો આનંદિત થશે કે દેવ તેમના માટે અદ્ભુત રીતે કાર્ય કરી રહ્યા છે, જ્યારે તે કાર્ય તો બીજા આત્માનું હશે. ધાર્મિક આવરણ હેઠળ, શૈતાન ખ્રિસ્તી જગત પર પોતાનો પ્રભાવ વિસ્તૃત કરવાનો પ્રયત્ન કરશે.” The Great Controversy, 464.

The Midnight Cry of the “last days” is the revival of “primitive godliness” identified in the passage. It’s a revival that occurs in a movement, not a church. The history Sister White employs to describe the revival is the history of “apostolic times,” which is represented by the church of Ephesus. That revival will produce “persecution.”

“છેલ્લા દિવસો”ની મધ્યરાત્રિની હાકલ એ આ અવતરણમાં ઓળખાવવામાં આવેલ “પ્રારંભિક ભક્તિભાવ”નું પુનરુજ્જીવન છે. આ એવું પુનરુજ્જીવન છે કે જે કોઈ ચર્ચમાં નહીં, પરંતુ એક ચળવળમાં થાય છે. સિસ્ટર વ્હાઇટ આ પુનરુજ્જીવનનું વર્ણન કરવા માટે જે ઇતિહાસનો ઉપયોગ કરે છે, તે “પ્રેરિતકાળ”નો ઇતિહાસ છે, જે ઇફેસસની ચર્ચ દ્વારા પ્રતિનિધિત થાય છે. તે પુનરુજ્જીવન “સતામણી” ઉત્પન્ન કરશે.

> “Many will be imprisoned, many will flee for their lives from cities and towns, and many will be martyrs for Christ’s sake in standing in defense of the truth.” Selected Messages, book 3, 397.

> “ઘણાંને કેદ કરવામાં આવશે, ઘણાં શહેરો અને ગામડાંઓમાંથી પોતાનો જીવ બચાવવા માટે ભાગશે, અને ઘણાં સત્યના સમર્થનમાં અડગ રહીને ખ્રિસ્તના નામે શહીદ થશે.” Selected Messages, book 3, 397.

The “life of Christ on earth” in the next passage represents the beginning of the church of Ephesus, but it also typifies the history of Laodicean Adventism at the end of the world.

આગામી અવતરણમાં “પૃથ્વી પરના ખ્રિસ્તના જીવન” દ્વારા એફેસસની કલીસિયાની શરૂઆતનું પ્રતિનિધિત્વ થાય છે, પરંતુ તે વિશ્વના અંતે લાઓદિકેયન એડ્વેન્ટિઝમના ઇતિહાસનું પણ પ્રતિરૂપ રજૂ કરે છે.

> “‘Judgment is turned away backward, and justice standeth afar off; for truth is fallen in the street, and equity cannot enter. Yea, truth faileth; and he that departeth from evil maketh himself a prey.’ Isaiah 59:14, 15. This was fulfilled in the life of Christ on earth. He was loyal to God’s commandments, setting aside the human traditions and requirements which had been exalted in their place. Because of this He was hated and persecuted. This history is repeated.” Christ’s Object Lessons, 170.

> “‘ન્યાય પાછો હટાવવામાં આવ્યો છે, અને ધર્મ દૂર ઊભો છે; કારણ કે સત્ય માર્ગમાં પડી ગયું છે, અને સમત્વ અંદર પ્રવેશી શકતું નથી. હા, સત્ય લુપ્ત થાય છે; અને જે દુષ્ટતાથી દૂર થાય છે, તે પોતાને જ શિકાર બનાવે છે.’ યશાયાહ 59:14, 15. આ પૃથ્વી પર ખ્રિસ્તના જીવનમાં પૂર્ણ થયું હતું. તેમણે ઈશ્વરની આજ્ઞાઓ પ્રત્યે અડગ વિશ્વાસુ રહી, માનવીય પરંપરાઓ અને માગણીઓને, જેઓ તેમના સ્થાને ઊંચે ઉઠાવવામાં આવી હતી, બાજુએ મૂકી દીધી. આ કારણે તેઓ દ્વેષિત અને પીડિત થયા. આ ઇતિહાસ ફરી પુનરાવર્તિત થાય છે.” Christ’s Object Lessons, 170.

The experience represented by Ephesus takes place simultaneously to the experience of Laodicea. The quibbling Jews were the Laodiceans of ancient Israel and Christ and His disciples were Ephesians of modern Israel. John the Baptist introduced the church of Ephesus, and he represents the church in the “last days” which is opposed by Laodiceans, who call themselves Jews, but they are not.

એફેસસ દ્વારા દર્શાવાયેલ અનુભવ લાઓદિકિયાના અનુભવ સાથે સમકાલીન રીતે થાય છે. કચકચિયા યહૂદીઓ પ્રાચીન ઇઝરાયેલના લાઓદિકિયનો હતા, અને ખ્રિસ્ત તથા તેમના શિષ્યો આધુનિક ઇઝરાયેલના એફેસીયો હતા. યોહાન બાપ્તિસ્માએ એફેસસની કલિસિયાનો પરિચય કરાવ્યો, અને તે “અંતિમ દિવસો”ની એ કલિસિયાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેનો વિરોધ લાઓદિકિયનો દ્વારા થાય છે, જે પોતાને યહૂદીઓ કહે છે, પરંતુ તેઓ એવા નથી.

> “The work of John the Baptist, and the work of those who in the last days go forth in the spirit and power of Elijah to arouse the people from their apathy, are in many respects the same. His work is a type of the work that must be done in this age. Christ is to come the second time to judge the world in righteousness. The messengers of God who bear the last message of warning to be given to the world, are to prepare the way for Christ’s second advent, as John prepared the way for his first advent. In this preparatory work, ‘every valley shall be exalted, and every mountain shall be made low; and the crooked shall be made straight, and the rough places plain’ for history is to be repeated, and once again ‘the glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together; for the mouth of the Lord hath spoken it.’” Southern Watchman, March 21, 1905.

> “યોહાન બાપ્તિસ્મા દેનારનું કાર્ય, અને અંતિમ દિવસોમાં જે લોકો લોકોને તેમની ઉદાસીનતામાંથી જાગૃત કરવા એલિયાહના આત્મા અને શક્તિમાં આગળ વધે છે તેમનું કાર્ય, અનેક બાબતોમાં એકસરખું છે. તેનું કાર્ય આ યુગમાં કરવાનું જે કાર્ય છે તેનું પ્રતીક છે. ખ્રિસ્ત ધર્મની ન્યાયિકતા પ્રમાણે જગતનો ન્યાય કરવા બીજી વાર આવવાના છે. દેવના તે દૂતોએ, જેઓ જગતને આપવાનો અંતિમ ચેતવણીનો સંદેશ વહન કરે છે, જેમ યોહાને ખ્રિસ્તના પ્રથમ આગમન માટે માર્ગ તૈયાર કર્યો હતો તેમ ખ્રિસ્તના બીજા આગમન માટે માર્ગ તૈયાર કરવો છે. આ તૈયારીના કાર્યમાં, ‘દરેક ખીણ ઊંચી કરવામાં આવશે, અને દરેક પર્વત અને ટેકરી નીચા કરવામાં આવશે; અને વાંકું સીધું કરવામાં આવશે, અને ઊબડખાબડ સ્થળો સમતળ કરવામાં આવશે’ કારણ કે ઇતિહાસનું પુનરાવર્તન થવાનું છે, અને ફરી એકવાર ‘યહોવાની મહિમા પ્રગટ કરવામાં આવશે, અને સર્વ દેહ તેને એકસાથે જોશે; કારણ કે યહોવાના મુખે એવું કહ્યું છે.’” Southern Watchman, March 21, 1905.

Ephesus is the “cause” and Smyrna is the “effect.” Pergamos and Thyatira also represent a cause-and-effect relationship. Pergamos is the church of compromise that corrupted Christianity by combining it with paganism. The Christian church fell when it accepted the premise that it was possible for the idolatry of paganism to co-exist within its borders. The emperor Constantine is the symbol of that compromising history, and his prophetic role was to produce the falling away of true Christianity in advance of the papacy being revealed.

એફેસસ “કારણ” છે અને સ્મૂર્ણા “પરિણામ” છે. પર્ગામોસ અને થિયાતીરા પણ કારણ અને પરિણામના સંબંધને પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. પર્ગામોસ સમાધાનકારી મંડળી છે, જેણે ખ્રિસ્તી ધર્મને મૂર્તિપૂજક ધર્મ સાથે ભેળવી તેને ભ્રષ્ટ કર્યો. જ્યારે ખ્રિસ્તી મંડળીએ આ પૂર્વધારણા સ્વીકારી કે મૂર્તિપૂજક ધર્મની મૂર્તિપૂજા તેની સીમાઓની અંદર સહઅસ્તિત્વ રાખી શકે છે, ત્યારે તે પતિત થઈ ગઈ. સમ્રાટ કોનસ્ટેન્ટાઇન તે સમાધાનકારી ઇતિહાસનું પ્રતીક છે, અને તેની ભવિષ્યવાણીય ભૂમિકા પાપાસત્તા પ્રગટ થાય તે પહેલાં સાચા ખ્રિસ્તી ધર્મના પરિત્યાગને ઉત્પન્ન કરવાની હતી.

> Let no man deceive you by any means: for that day shall not come, except there come a falling away first, and that man of sin be revealed, the son of perdition; Who opposeth and exalteth himself above all that is called God, or that is worshipped; so that he as God sitteth in the temple of God, showing himself that he is God. Remember ye not, that, when I was yet with you, I told you these things? And now ye know what withholdeth that he might be revealed in his time. For the mystery of iniquity doth already work: only he who now letteth will let, until he be taken out of the way. And then shall that Wicked be revealed, whom the Lord shall consume with the spirit of his mouth, and shall destroy with the brightness of his coming. 2 Thessalonians 2:3–8.

> કોઈ મનુષ્ય તમને કોઈ રીતે ભ્રમિત ન કરે; કારણ કે તે દિવસ ત્યારે સુધી આવશે નહીં, જોતાં પહેલાં ધર્મત્યાગ ન થાય અને પાપનો મનુષ્ય, વિનાશનો પુત્ર, પ્રગટ ન થાય; જે પોતાને દરેક તે વસ્તુથી, જેને દેવ કહેવાય છે અથવા જેની ઉપાસના થાય છે, તેના ઉપર વિરોધ કરે છે અને પોતાને ઊંચો કરે છે; એટલું જ નહીં, તે દેવની જેમ દેવના મંદિરમાં બેસે છે અને પોતાને દેવ હોવાનું દર્શાવે છે. શું તમને સ્મરણ નથી કે જ્યારે હું હજી તમારી સાથે હતો, ત્યારે મેં તમને આ વાતો કહી હતી? અને હવે તમે જાણો છો કે કઈ વસ્તુ તેને રોકી રહી છે, જેથી તે પોતાના સમયે પ્રગટ થાય. કારણ કે અધર્મનું રહસ્ય તો અત્યારે જ કાર્યરત છે; ફક્ત જે અત્યારે રોકે છે તે રોકતો રહેશે, જ્યાં સુધી તે માર્ગમાંથી દૂર કરવામાં ન આવે. અને પછી તે દુષ્ટ પ્રગટ થશે, જેને પ્રભુ પોતાના મુખના શ્વાસથી ભસ્મ કરશે અને પોતાના આગમનની કાંતિથી નષ્ટ કરશે. 2 થેસ્સલોનિકીઓને 2:3–8.

The Pergamos church was the “cause” and Thyatira was the “effect.” The prophet Daniel often presents the history of paganism giving way to papalism, and the falling away that preceded the establishment of the papacy that Paul identified is addressed in Daniel eleven.

પરગમોસની મંડળી “કારણ” હતી અને થિયાતીરા “પરિણામ” હતું. ભવિષ્યવક્તા દાનિયેલ ઘણીવાર મૂર્તિપૂજક પ્રણાલીના પાપાશાહી પ્રણાલીને માર્ગ આપવાના ઇતિહાસને રજૂ કરે છે, અને પૌલે ઓળખાવેલો જે ધર્મત્યાગ પાપાશાહીની સ્થાપના પહેલાં થયો હતો, તેનો ઉલ્લેખ દાનિયેલ અધ્યાય અગિયારમાં કરવામાં આવ્યો છે.

> For the ships of Chittim shall come against him: therefore he shall be grieved, and return, and have indignation against the holy covenant: so shall he do; he shall even return, and have intelligence with them that forsake the holy covenant. And arms shall stand on his part, and they shall pollute the sanctuary of strength, and shall take away the daily sacrifice, and they shall place the abomination that maketh desolate. Daniel 11:30–31.

> કારણ કે કિત્તીમનાં જહાજો તેની વિરુદ્ધ આવશે; તેથી તે વ્યથિત થશે, અને પાછો ફરશે, અને પવિત્ર કરાર વિરુદ્ધ ક્રોધ ધરાવશે; તેમ જ તે કરશે; હા, તે પાછો ફરશે, અને પવિત્ર કરારનો ત્યાગ કરનારાઓ સાથે સમજુતી કરશે. અને સૈન્યબળો તેની તરફથી ઊભા રહેશે, અને તેઓ બળવાન પવિત્રસ્થાનને અપવિત્ર કરશે, અને દૈનિક બલિદાન દૂર કરશે, અને ઉજ્જડ બનાવનાર ઘૃણાસ્પદ વસ્તુ સ્થાપિત કરશે. દાનિયેલ 11:30–31.

The church of compromise that fell away before the papal power was revealed into history is represented by Daniel as “them that” forsook “the holy covenant.” After they forsook the covenant, then the papacy, represented by Daniel as the “abomination that maketh desolate,” was placed upon the throne of the earth. Sister White identifies the last six verses of Daniel eleven when she states, the “prophecy in the eleventh of Daniel has nearly reached its complete fulfillment.” The last six verses are the final fulfillment of Daniel eleven, and she teaches that the history represented by those final verses was typified by Daniel 11:30–36, which identifies the historical “cause and effect” represented by Pergamos and Thyatira.

જ્યારે પાપસત્તા ઇતિહાસમાં પ્રગટ થઈ તે પહેલાં જ જે સમાધાનકારી ચર્ચ વિમુખ થઈ ગઈ હતી, તેને દાનિયેલ “જે લોકોએ” “પવિત્ર કરાર” તજી દીધો હતો તેમ દર્શાવે છે. તેમણે કરારનો ત્યાગ કર્યા પછી, દાનિયેલ જેનું પ્રતિનિધિત્વ “વિનાશ લાવનાર ઘૃણાસ્પદ વસ્તુ” તરીકે કરે છે, એવી પાપસત્તા પૃથ્વીના સિંહાસન પર સ્થાપિત કરવામાં આવી. બહેન વ્હાઇટ દાનિયેલ અગિયારના છેલ્લા છ વચનોને ઓળખાવે છે જ્યારે તે કહે છે કે, “દાનિયેલના અગિયારમા અધ્યાયની ભવિષ્યવાણી તેના પૂર્ણ પરિપૂર્ણતાની નજીક આવી પહોંચી છે.” છેલ્લા છ વચનો દાનિયેલ અગિયારની અંતિમ પરિપૂર્ણતા છે, અને તે શીખવે છે કે આ અંતિમ વચનો દ્વારા દર્શાવાયેલ ઇતિહાસનું પૂર્વરૂપ દાનિયેલ 11:30–36 દ્વારા અપાયું હતું, જે પર્ગામોસ અને થાયાતીરા દ્વારા દર્શાવાયેલા ઐતિહાસિક “કારણ અને પરિણામ”ને ઓળખાવે છે.

> “We have no time to lose. Troublous times are before us. The world is stirred with the spirit of war. Soon the scenes of trouble spoken of in the prophecies will take place. The prophecy in the eleventh of Daniel has nearly reached its complete fulfillment. Much of the history that has taken place in fulfillment of this prophecy will be repeated.

> “અમારે ગુમાવવાનો કોઈ સમય નથી. ક્લેશપૂર્ણ સમય આપણા સમક્ષ છે. દુનિયા યુદ્ધની ભાવનાથી ઉશ્કેરાઈ રહી છે. ટૂંક સમયમાં ભવિષ્યવાણીઓમાં જણાવાયેલા ઉપદ્રવના દૃશ્યો ઘટશે. દાનિયેલના અગિયારમા અધ્યાયમાં આવેલી ભવિષ્યવાણી લગભગ તેની સંપૂર્ણ પરિપૂર્તિ સુધી પહોંચી ચૂકી છે. આ ભવિષ્યવાણીની પરિપૂર્તિમાં જે ઇતિહાસ ઘટ્યો છે, તેનો ઘણો ભાગ ફરીથી આવર્તિત થશે.”

> “In the thirtieth verse a power is spoken of that ‘verses 30 through thirty-six quoted.’

> “ત્રીસમા પદમાં એક એવી શક્તિ વિષે કહેવામાં આવ્યું છે કે ‘ત્રીસમા પદથી છત્રીસમું પદ સુધી ઉદ્ધૃત છે.’”

> “Scenes similar to those described in these words will take place.” Manuscript Releases, number 13, 394.

> “આ શબ્દોમાં વર્ણવાયેલા દૃશ્યોને સમાન દૃશ્યો બનશે.” Manuscript Releases, number 13, 394.

The cause-and-effect relationship of Pergamos and Thyatira, as well as the cause-and-effect relationship of Ephesus and Smyrna are repeated in the “last days.” The Protestants of the United States will compromise with idolatry, as represented by Pergamos (the premier sign of idolatry is the worship of the sun), and when they fall away the way is prepared for the man of sin, to once again be prophetically revealed. While the falling away and placing of the papacy on the throne is repeated God will simultaneously be raising up a church typified by Ephesus to carry the message of Daniel and Revelation to the world and the persecution represented by Smyrna will be repeated.

પરગામોસ અને થાયાતીરાના કારણ-પરિણામના સંબંધ, તેમજ એફેસસ અને સ્મર્ણાના કારણ-પરિણામના સંબંધ, “અંતિમ દિવસોમાં” ફરીથી દોહરાશે. સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકાના પ્રોટેસ્ટન્ટો પરગામોસ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામતી મૂર્તિપૂજકતા સાથે સમાધાન કરશે (મૂર્તિપૂજકતાનું મુખ્ય ચિહ્ન સૂર્યની ઉપાસના છે), અને જ્યારે તેઓ ધર્મથી ભટકી જશે ત્યારે પાપના મનુષ્ય માટેનો માર્ગ તૈયાર થશે, જેથી તે ફરી એકવાર ભવિષ્યવાણી મુજબ પ્રગટ કરવામાં આવે. જ્યારે આ ધર્મત્યાગ અને પાપાસત્તાને સિંહાસન પર બેસાડવાની ઘટના ફરીથી દોહરાશે, ત્યારે દેવ સમકાલીન રીતે એફેસસ દ્વારા પ્રતીકરૂપ દર્શાવવામાં આવેલી એક કલીશિયાને ઉભી કરી રહ્યો હશે, જેથી તે દાનિયેલ અને પ્રકટીકરણનો સંદેશ વિશ્વ સુધી પહોંચાડે; અને સ્મર્ણા દ્વારા દર્શાવવામાં આવેલો અત્યાચાર પણ ફરીથી દોહરાશે.

I will address the last three churches after we consider the truth that the first four seals of Revelation are an external line of truth that runs parallel to the internal line of truth represented by the first four churches. As already noted, Uriah Smith states it this way:

પ્રકાશિતવાક્યની પ્રથમ ચાર મુદ્રાઓ સત્યની એક બાહ્ય રેખા છે, જે પ્રથમ ચાર કલીસિયાઓ દ્વારા પ્રતિનિધિત થતી સત્યની આંતરિક રેખા સાથે સમાનાંતર ચાલે છે—આ સત્ય પર વિચાર કર્યા પછી હું છેલ્લી ત્રણ કલીસિયાઓ વિષે ચર્ચા કરીશ. જેમ પહેલાં જ નોંધવામાં આવ્યું છે, Uriah Smith આ બાબતને આ રીતે રજૂ કરે છે:

> “While the seven churches present the internal history of the church, the seven seals bring to view the great events of its external history.” Uriah Smith, The Biblical Institute, 253.

> “જ્યારે સાત મંડળીઓ ચર્ચના આંતરિક ઇતિહાસને રજૂ કરે છે, ત્યારે સાત મહોરો તેના બાહ્ય ઇતિહાસની મહાન ઘટનાઓને દૃષ્ટિગોચર કરે છે.” Uriah Smith, The Biblical Institute, 253.

We have shown that the first four churches represent two “cause and effect” relationships that are repeated in the “last days.” Based upon the pioneers of Adventism, but more importantly upon the authority of God’s Word, those four internal histories of the church should have a parallel external history represented by the first four seals. The first and second seals echo the same characteristics of Ephesus and Smyrna, but use a white horse to represent the work of carrying Christianity to the world. It represents the external work of the church, and the second seal represents the blood bath of Smyrna with a red horse.

અમે બતાવ્યું છે કે પ્રથમ ચાર ચર્ચો બે “કારણ અને પરિણામ” જેવા સંબંધોને પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે “અંતિમ દિવસોમાં” પુનરાવર્તિત થાય છે. એડ્વેન્ટિઝમના આગેવાનોના આધાર પર, પરંતુ તેનાથી પણ વધુ મહત્વપૂર્ણ રીતે, દેવના વચનના અધિકાર પર, ચર્ચના તે ચાર આંતરિક ઇતિહાસોને પ્રથમ ચાર મુદ્રાઓ દ્વારા પ્રતિનિધિત થતો સમાનાંતર બાહ્ય ઇતિહાસ હોવો જોઈએ. પ્રથમ અને બીજી મુદ્રાઓ એફેસસ અને સ્મિર્નાની એ જ લાક્ષણિકતાઓનું પ્રતિધ્વનિ કરે છે, પરંતુ વિશ્વ સુધી ખ્રિસ્તી ધર્મને લઈ જવાના કાર્યનું પ્રતિનિધિત્વ કરવા માટે તેઓ સફેદ ઘોડાનો ઉપયોગ કરે છે. તે ચર્ચના બાહ્ય કાર્યનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને બીજી મુદ્રા લાલ ઘોડા દ્વારા સ્મિર્નાના રક્તસ્નાનનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

> And I saw when the Lamb opened one of the seals, and I heard, as it were the noise of thunder, one of the four beasts saying, Come and see. And I saw, and behold a white horse: and he that sat on him had a bow; and a crown was given unto him: and he went forth conquering, and to conquer. And when he had opened the second seal, I heard the second beast say, Come and see. And there went out another horse that was red: and power was given to him that sat thereon to take peace from the earth, and that they should kill one another: and there was given unto him a great sword. Revelation 6:1–4.

> અને મેં જોયું કે જ્યારે મેષપોતાએ મુદ્રાઓમાંથી એક ખોલી, ત્યારે મેં જાણે ગર્જનાના ધ્વનિ જેવો અવાજ સાંભળ્યો, અને ચાર જીવંત પ્રાણીઓમાંથી એક કહેતો હતો, “આવ અને જો.” અને મેં જોયું, અને જુઓ, એક શ્વેત ઘોડો હતો; અને જે તેના પર બેઠેલો હતો તેની પાસે ધનુષ હતું; અને તેને એક મુકુટ આપવામાં આવ્યો; અને તે જીતતો તથા જીતવા માટે નીકળ્યો. અને જ્યારે તેણે બીજી મુદ્રા ખોલી, ત્યારે મેં બીજા જીવંત પ્રાણીને કહેતા સાંભળ્યો, “આવ અને જો.” અને બીજો એક ઘોડો નીકળ્યો, જે લાલ હતો; અને જે તેના પર બેઠેલો હતો તેને પૃથ્વી પરથી શાંતિ દૂર કરી નાખવાની શક્તિ આપવામાં આવી, જેથી તેઓ એકબીજાનો વધ કરે; અને તેને એક મોટી તલવાર આપવામાં આવી. પ્રકટીકરણ 6:1–4.

Zechariah contains a few passages that directly identify the four horses represented in the first four seals of Revelation. In one of those passages in chapter ten, Zechariah identifies that when the latter rain is poured out “the flock of Judah” which is God’s “house” will be turned into “his goodly horse in the battle.”

ઝખર્યા માં થોડાં અવતરણો છે જે પ્રકટીકરણના પ્રથમ ચાર મુદ્રાઓમાં દર્શાવવામાં આવેલા ચાર ઘોડાઓની સીધી ઓળખ આપે છે. અધ્યાય દસના એવા જ એક અવતરણમાં, ઝખર્યા ઓળખાવે છે કે જ્યારે પાછળનો વરસાદ વરસાવવામાં આવશે ત્યારે “યહૂદાનું ઝુંડ,” જે ઈશ્વરનું “ઘર” છે, તે “યુદ્ધમાં તેના ભવ્ય ઘોડા”માં પરિવર્તિત કરવામાં આવશે.

> Ask ye of the Lord rain in the time of the latter rain; so the Lord shall make bright clouds, and give them showers of rain, to every one grass in the field. For the idols have spoken vanity, and the diviners have seen a lie, and have told false dreams; they comfort in vain: therefore they went their way as a flock, they were troubled, because there was no shepherd. Mine anger was kindled against the shepherds, and I punished the goats: for the Lord of hosts hath visited his flock the house of Judah, and hath made them as his goodly horse in the battle. Zechariah 10:1–3.

> અંતિમ વરસાદના સમયમાં યહોવાને વરસાદ માગો; ત્યારે યહોવા તેજસ્વી વાદળો ઉત્પન્ન કરશે, અને વરસાદના ઝાપટાં આપશે, ખેતરમાં દરેકને ઘાસ આપશે. કારણ કે મૂર્તિઓએ વ્યર્થ વાતો કહી છે, અને ભવિષ્યકથન કરનારાઓએ જૂંઠું જોયું છે, અને ખોટાં સ્વપ્નો કહ્યાં છે; તેઓ વ્યર્થ સાંત્વના આપે છે; તેથી તેઓ ઘેટાંના ઝુંડ સમા પોતાના માર્ગે ચાલી ગયા; તેઓ પીડાયા, કારણ કે ત્યાં કોઈ પાલક નહોતો. મારો ક્રોધ પાલકો વિરુદ્ધ પ્રજ્વલિત થયો, અને મેં બકરાઓને દંડ આપ્યો; કેમ કે સૈન્યોના યહોવાએ પોતાના ઝુંડ, એટલે યહૂદાના ઘરને મુલાકાત લીધી છે, અને તેમને યુદ્ધમાં પોતાના ભવ્ય ઘોડા સમા બનાવ્યા છે. ઝખર્યા 10:1–3.

Ellen White repeatedly identifies that the outpouring of the Holy Spirit at Pentecost typifies the latter rain that is now falling. The work done for the world at Pentecost is represented by the church of Ephesus, and Ephesus causes the persecution represented by Smyrna, which John represents as the “red horse” of the second seal. The first two seals run parallel to the first two churches and they illustrate the “last days,” when the latter rain is being poured out.

એલેન વ્હાઇટ વારંવાર દર્શાવે છે કે પેન્ટેકોસ્ટ વખતે પવિત્ર આત્માનું ઉંડેલાણ તે અત્યારે વરસી રહેલા પાછલા વરસાદનું પ્રતીકરૂપ છે. પેન્ટેકોસ્ટ સમયે વિશ્વ માટે કરવામાં આવેલ કાર્ય એફેસસની કળીશિયા દ્વારા રજૂ થાય છે, અને એફેસસ તે સતામણીને જન્મ આપે છે, જે સ્મિર્ના દ્વારા રજૂ થાય છે, જેને યોહાન બીજા મુહરના “લાલ ઘોડા” તરીકે દર્શાવે છે. પ્રથમ બે મુહરો પ્રથમ બે કળીશિયાઓને સમાનાંતર ચાલે છે, અને તેઓ “અંતિમ દિવસો”નું દૃશ્યરૂપ દર્શાવે છે, જ્યારે પાછલો વરસાદ ઉંડેલાઈ રહ્યો છે.

The Spirit of Prophecy also selects both the end of the third seal and beginning of the fourth seal thus tying them together (cause and effect), and in doing so she places the history represented as existing in her day and in the “last days.”

ભવિષ્યવાણીની આત્મા ત્રીજી મુદ્રાના અંત અને ચોથી મુદ્રાની શરૂઆત—બન્નેને પણ પસંદ કરે છે, અને આ રીતે તેઓને પરસ્પર જોડે છે (કારણ અને પરિણામ); અને આમ કરતાં, તે પોતાના સમયમાં તથા “અંતિમ દિવસોમાં” અસ્તિત્વમાં દર્શાવવામાં આવેલા ઇતિહાસને સ્થાન આપે છે.

> “The same spirit is seen today that is represented in Revelation 6:6–8. History is to be repeated. That which has been will be again.” Manuscript Releases, volume 9, 7.

> “તે જ આત્મા આજે પણ જોવા મળે છે, જેનું પ્રતિનિધિત્વ પ્રકાશિત વાક્ય 6:6–8 માં કરવામાં આવ્યું છે. ઇતિહાસ પુનરાવર્તિત થવાનો છે. જે થયું છે તે ફરી થશે.” Manuscript Releases, volume 9, 7.

In Sister White’s personal history, (penned in 1898) the spirit of compromise that prepares the way for the papacy to once again be enthroned was already alive and well, for the falling away of Protestantism that began with the rejection of the first angel’s message in the spring of 1844, had already begun (in 1863) to encroach upon the horn of Protestant Adventism.

સિસ્ટર વ્હાઇટના વ્યક્તિગત ઇતિહાસમાં (જે 1898માં લખાયો હતો), સમાધાનનો તે આત્મા—જે પાપાસત્તાને ફરી એકવાર ગાદીએ બેસાડવા માટે માર્ગ તૈયાર કરે છે—ત્યારે જ સક્રિય અને પ્રબળ હતો; કારણ કે 1844ના વસંતઋતુમાં પ્રથમ દેવદૂતના સંદેશાના અસ્વીકારથી જે પ્રોટેસ્ટન્ટવાદનું અધઃપતન શરૂ થયું હતું, તે પહેલેથી જ (1863માં) પ્રોટેસ્ટન્ટ એડ્વેન્ટિઝમના શિંગ પર આક્રમણ કરવા માંડ્યું હતું।

The compromise of Pergamos is represented as a “pair” of balances in the third seal. Two balances of measuring represent a dishonest measurement. The third seal leads to the fourth seal, represented by a “pale horse” of “death,” thus representing the murder of millions by the papacy during the Dark Ages. “Hell” is what follows the pale horse of the papacy. The history of the third and fourth seals parallel the history of the churches of Pergamos and Thyatira. The compromise of Constantine was a progressive work; thus, the spirit of compromise was already active in Sister White’s personal history, just as it was in the time of Paul when he said the “mystery of iniquity does already work.” The falling away that precedes the papacy’s enthronement is always a progressive history, and that “history is to be repeated. That which has been will be again.”

ત્રીજી મુદ્રામાં પર્ગામોસનો સમાધાન “તરાજૂની એક જોડી” તરીકે દર્શાવવામાં આવ્યો છે. માપવાની બે તરાજુઓ અપ્રમાણિક માપનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. ત્રીજી મુદ્રા ચોથી મુદ્રા સુધી દોરી જાય છે, જે “મૃત્યુ”ના “ફિક્કા ઘોડા” દ્વારા દર્શાવવામાં આવે છે; આ રીતે તે અંધકાર યુગોમાં પાપસત્તા દ્વારા લાખો લોકોના વધનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. પાપસત્તાના ફિક્કા ઘોડાને અનુસરનાર વસ્તુ “નરક” છે. ત્રીજી અને ચોથી મુદ્રાઓનો ઇતિહાસ પર્ગામોસ અને થાયાતીરાની કલીસિયાઓના ઇતિહાસને સમાનાંતર ચાલે છે. કોન્સ્ટાન્ટિનનું સમાધાન એક પ્રગતિશીલ કાર્ય હતું; તેથી, સમાધાનની ભાવના સિસટર વ્હાઇટના વ્યક્તિગત ઇતિહાસમાં પહેલેથી જ સક્રિય હતી, જેમ કે તે પૌલના સમયમાં હતી, જ્યારે તેણે કહ્યું હતું કે “અન્યાયનું રહસ્ય તો અત્યારે જ કાર્યરત છે.” પાપસત્તાના સિંહાસનારોહણ પહેલાં આવતો ધર્મભ્રંશ હંમેશાં એક પ્રગતિશીલ ઇતિહાસ હોય છે, અને એ “ઇતિહાસ ફરી પુનરાવર્તિત થવાનો છે. જે થયું છે તે ફરી થશે.”

> And I heard a voice in the midst of the four beasts say, A measure of wheat for a penny, and three measures of barley for a penny; and see thou hurt not the oil and the wine. And when he had opened the fourth seal, I heard the voice of the fourth beast say, Come and see. And I looked, and behold a pale horse: and his name that sat on him was Death, and Hell followed with him. And power was given unto them over the fourth part of the earth, to kill with sword, and with hunger, and with death, and with the beasts of the earth. Revelation 6:6–8.

> અને મેં ચાર જીવંત પ્રાણીઓની વચ્ચેમાંથી એક અવાજ સાંભળ્યો કે, એક પૈસે એક માપ ઘઉં, અને એક પૈસે ત્રણ માપ જવ; અને તેલ તથા દ્રાક્ષારસને હાનિ ન કર. અને જ્યારે તેણે ચોથી મુદ્રા ખોલી, ત્યારે મેં ચોથા જીવંત પ્રાણીનો અવાજ સાંભળ્યો કે, આવ અને જો. અને મેં જોયું, અને જુઓ, એક પીળાશ પડતો ઘોડો; અને તેના પર બેસનારનું નામ મૃત્યુ હતું, અને પાતાળ તેની પાછળ આવતું હતું. અને તેમને પૃથ્વીના ચોથા ભાગ પર અધિકાર અપાયો, કે તલવારથી, અને ભૂખથી, અને મૃત્યુથી, અને પૃથ્વીના પશુઓ દ્વારા ઘાત કરે. પ્રકટીકરણ 6:6–8.

James White identified another prophetic anomaly in the seven churches, and seven seals. He identifies a purposeful distinction between the first four churches and the last three churches, and then again, the same phenomenon in the first four seals and the last three seals.

જેમ્સ વ્હાઇટે સાત મંડળીઓ અને સાત મુદ્રાઓમાં એક બીજી ભવિષ્યવાણીય અસંગતતા ઓળખી. તે પ્રથમ ચાર મંડળીઓ અને અંતિમ ત્રણ મંડળીઓ વચ્ચે એક હેતુપૂર્ણ ભેદ દર્શાવે છે, અને ત્યાર પછી ફરી, પ્રથમ ચાર મુદ્રાઓ અને અંતિમ ત્રણ મુદ્રાઓમાં એ જ ઘટના ઓળખાવે છે.

> “We have now traced the churches, the seals, and the beasts, or living beings, as far as they will compare as covering the same periods of time. The seals are seven in number, the beasts but four. And it may be well here to notice, that at the opening of the first, second, third and fourth seals the first, second, third and fourth beasts are heard to say ‘Come and see;’ but when the fifth, sixth and seventh seals are opened, there is no such voice heard. Neither do the last three churches, and the last three seals, compare, as covering the same periods of time, as the first four churches, and the first four seals do. But, as we have shown, the churches, seals and beasts do agree, as covering the same periods of time for the space of nearly 1800 years, till we come down to a little more than half a century of the present time.” James White, Review and Herald, February 12, 1857.

> “હવે અમે મંડળીઓ, મુદ્રાઓ અને પશુઓ, અથવા જીવંત પ્રાણીઓ, એટલા સુધી અનુસર્યાં છે જેટલા સુધી તેઓ સમયના એ જ અવધિઓને આવરી લેતા હોવાના અર્થમાં પરસ્પર સરખાં પડે છે. મુદ્રાઓ સંખ્યામાં સાત છે, પરંતુ પશુઓ માત્ર ચાર છે. અને અહીં આ નોંધવું યોગ્ય રહેશે કે પ્રથમ, દ્વિતીય, તૃતીય અને ચતુર્થી મુદ્રા ખૂલતા પ્રથમ, દ્વિતીય, તૃતીય અને ચતુર્થી પશુઓને ‘આ અને જો’ એવું કહેતા સાંભળવામાં આવે છે; પરંતુ જ્યારે પાંચમી, છઠ્ઠી અને સાતમી મુદ્રાઓ ખૂલવામાં આવે છે, ત્યારે એવો કોઈ સ્વર સાંભળવામાં આવતો નથી. તેમજ અંતિમ ત્રણ મંડળીઓ અને અંતિમ ત્રણ મુદ્રાઓ સમયના એ જ અવધિઓને આવરી લેતા હોવાના અર્થમાં પરસ્પર સરખાં પડતાં નથી, જેમ પ્રથમ ચાર મંડળીઓ અને પ્રથમ ચાર મુદ્રાઓ પડે છે. પરંતુ, જેમ અમે દર્શાવ્યું છે, મંડળીઓ, મુદ્રાઓ અને પશુઓ લગભગ 1800 વર્ષના ગાળામાં સમયના એ જ અવધિઓને આવરી લેતા હોવાના અર્થમાં પરસ્પર સુસંગત ઠરે છે, જ્યાં સુધી અમે વર્તમાન સમયથી અડધી સદીથી થોડું વધુ સમય પહેલાં સુધી નીચે આવીએ.” James White, Review and Herald, February 12, 1857.

James White did not include the fact that the same pattern exists in the trumpets, but it does. The first four trumpets are trumpets, but the last three trumpets are three woes. The first four trumpets represent God’s judgment on pagan Rome for Constantine’s Sunday law in the year 321, and the three trumpet woes represent Islam. The first two trumpet woes were judgments against papal Rome for the Sunday law it enacted in 538, and the third trumpet woe is for the Sunday law crisis that is coming in the very near future.

જેમ્સ વ્હાઇટે એ વાતનો સમાવેશ કર્યો નહોતો કે આ જ નમૂનો તૂરાઈઓમાં પણ અસ્તિત્વમાં છે, પરંતુ છે. પ્રથમ ચાર તૂરાઈઓ તૂરાઈઓ છે, પરંતુ છેલ્લી ત્રણ તૂરાઈઓ ત્રણ હાય છે. પ્રથમ ચાર તૂરાઈઓ ઈ.સ. 321માં કોન્સ્ટન્ટાઈનના રવિવાર કાનૂનને કારણે મૂર્તિપૂજક રોમ પર થયેલા દેવના ન્યાયનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને તૂરાઈઓની ત્રણ હાયો ઇસ્લામનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. પ્રથમ બે તૂરાઈ-હાયો ઈ.સ. 538માં પાપલ રોમે અમલમાં મૂકેલા રવિવાર કાનૂન માટે તેના વિરુદ્ધ થયેલા ન્યાય હતા, અને ત્રીજી તૂરાઈ-હાય તે રવિવાર કાનૂનના સંકટ માટે છે, જે અતિ નજીકના ભવિષ્યમાં આવવાનું છે.

Joseph Bates employs the pioneer understanding of the last three churches as a singular symbol to describe three contemporary churches in the Millerite time period. All the emphasis in the passage was supplied by Bates.

જોસેફ બેટ્સ મિલરાઇટ સમયગાળાની ત્રણ સમકાલીન કલીસિયાઓનું વર્ણન કરવા માટે અંતિમ ત્રણ કલીસિયાઓ વિષેની અગ્રગામી સમજણને એકવચન પ્રતીક તરીકે ઉપયોગમાં લે છે. આ અવતરણમાં રહેલો સમગ્ર ભાર બેટ્સ દ્વારા જ આપવામાં આવ્યો હતો.

> “‘In all the land saith the Lord; TWO PARTS therein shall be cut off, and die; but the THIRD shall be left therein. God says he will bring the THIRD PART through the fire, and refine them. They shall call upon him, and he will hear them. He will say ‘IT IS MY PEOPLE; and they shall say the LORD IS MY GOD.’ First part, SARDIS, the nominal church or Babylon. Second part, Laodicea, the nominal Adventist. Third part, Philadelphia, the only true church of God on earth, for they are to be translated to the city of God. Revelation 3:12; Hebrews 12:22–24. In the name of Jesus, I exhort you again to flee from the Laodiceans, as from Sodom and Gomorrah. Their teachings are false and delusive; and lead to utter destruction. Death! DEATH!!* eternal DEATH!!! is on their track. Remember Lot’s wife.” Joseph Bates, Review and Herald, volume 1, November 1850.

> “‘આખા દેશમાં, યહોવા કહે છે; તેમાંના બે ભાગ કાપી નાખવામાં આવશે, અને મરી જશે; પરંતુ ત્રીજો ભાગ તેમાં છોડવામાં આવશે. ઈશ્વર કહે છે કે તે ત્રીજા ભાગને અગ્નિમાંથી પસાર કરશે, અને તેમને શુદ્ધ કરશે. તેઓ તેના પર પ્રાર્થના કરશે, અને તે તેમની સાંભળશે. તે કહેશે, ‘આ મારી પ્રજા છે;’ અને તેઓ કહેશે, ‘યહોવા મારો ઈશ્વર છે.’ પ્રથમ ભાગ, SARDIS, નામમાત્રની કલીસિયા અથવા બાબેલ. બીજો ભાગ, Laodicea, નામમાત્રનો Adventist. ત્રીજો ભાગ, Philadelphia, પૃથ્વી પરની ઈશ્વરની એકમાત્ર સત્ય કલીસિયા, કારણ કે તેઓ ઈશ્વરના શહેરમાં રૂપાંતરિત થવાનાં છે. Revelation 3:12; Hebrews 12:22–24. ઈસુના નામે, હું તમને ફરીથી ઉપદેશ આપું છું કે Laodiceans પાસેથી એવી રીતે ભાગો જેમ Sodom અને Gomorrah પાસેથી ભાગવામાં આવે. તેમની શિક્ષાઓ ખોટી અને ભ્રામક છે; અને સંપૂર્ણ વિનાશ તરફ દોરી જાય છે. મૃત્યુ! મૃત્યુ!!* શાશ્વત મૃત્યુ!!! તેમના પગલે છે. Lotની પત્નીને યાદ કરો.” Joseph Bates, Review and Herald, volume 1, November 1850.

In the Millerite history Sardis, was the church that had a name that claimed to be alive, but it was dead.

મિલરાઇટ ઇતિહાસમાં સાર્દિસ તે કલીસિયા હતી, જેને જીવંત હોવાનો દાવો કરતું નામ હતું, પરંતુ તે મરણ પામેલી હતી.

> And unto the angel of the church in Sardis write; These things saith he that hath the seven Spirits of God, and the seven stars; I know thy works, that thou hast a name that thou livest, and art dead. Revelation 3:1.

> સાર્દીસની કલીસિયાના દૂતને લખ: જે દેવના સાત આત્માઓ અને સાત તારાઓ ધરાવે છે, તે આ વાતો કહે છે; હું તારાં કાર્યો જાણું છું, કે તારે જીવંત હોવાની ખ્યાતિ છે, છતાં તું મરેલો છે. પ્રકટીકરણ 3:1.

God’s people always have a name. The name during the history of Ephesus through Pergamos was Christian. The name during the papal rule was the church in the wilderness. The name from the introduction of the morning star, John Wycliffe was Protestant. At the time of the end in 1798, the Protestants had already begun their return to the Roman communion. All that was needed then was a test that would manifest the fact that in spite of their professed name, they were no longer the chosen church. In the spring of 1844, they reached the test that would manifest that they were no longer the church that carried Christ’s covenant name. The story of Elijah provides a very detailed second witness of this fact. When they manifested their true character, it was difficult for the Millerites to initially identify that the Protestants had demonstrated that they had become the daughters of Babylon. But the Millerites eventually did that very thing, and began to call souls out of those fallen churches in fulfillment of the second angel’s message. Then there was a testing process that would cause the Millerites to manifest their own characters. Were they Philadelphians or Laodiceans?

ઈશ્વરના લોકો પાસે હંમેશાં એક નામ હોય છે. એફેસસથી લઈને પર્ગમોસના ઇતિહાસકાળ દરમિયાન તે નામ “ખ્રિસ્તી” હતું. પાપલ શાસનના સમયમાં તે નામ “વનપ્રદેશમાં આવેલી મંડળી” હતું. પ્રભાતના તારાના પરિચયથી, એટલે કે જોન વિક્લિફના સમયથી, તે નામ “પ્રોટેસ્ટન્ટ” હતું. 1798ના અંતકાળમાં, પ્રોટેસ્ટન્ટોએ તો પહેલેથી જ રોમન સમાગમ તરફ પરત ફરવાની શરૂઆત કરી દીધી હતી. ત્યાર પછી માત્ર એવી એક કસોટીની જરૂર હતી, જે આ હકીકત પ્રગટ કરે કે, પોતાના દાવો કરેલા નામ છતાં, તેઓ હવે પસંદ કરાયેલ મંડળી રહ્યા નહોતા. 1844ના વસંતઋતુમાં, તેઓ એવી કસોટી સુધી પહોંચ્યા, જે પ્રગટ કરશે કે તેઓ હવે તે મંડળી રહ્યા નહોતા જે ખ્રિસ્તના કરારનું નામ ધારણ કરતી હતી. એલિયાહની કથા આ હકીકતનો અત્યંત વિગતવાર બીજો સાક્ષી પ્રદાન કરે છે. જ્યારે તેમણે પોતાનો સચ્ચો સ્વભાવ પ્રગટ કર્યો, ત્યારે શરૂઆતમાં મિલરાઇટ્સ માટે આ ઓળખવું મુશ્કેલ હતું કે પ્રોટેસ્ટન્ટોએ દર્શાવી દીધું હતું કે તેઓ બાબિલની પુત્રીઓ બની ગયા હતા. પરંતુ અંતે મિલરાઇટ્સે એ જ કાર્ય કર્યું, અને બીજા દૂતના સંદેશાની પૂર્ણતામાં, તે પડી ગયેલી મંડળીઓમાંથી આત્માઓને બહાર બોલાવવા લાગ્યા. ત્યાર પછી એક પરીક્ષણ પ્રક્રિયા આવી, જે મિલરાઇટ્સને તેમના પોતાનાં સ્વભાવ પ્રગટ કરવા પ્રેરિત કરશે. શું તેઓ ફિલાડેલ્ફિયનો હતા કે લાઓદિકિયનો?

The Philadelphians followed Christ into the Most Holy Place and those Millerites who refused to do so manifested the character of Laodiceans. Thus, we find the logic for Bates identification of the three churches as contemporaries of the same history. That history was fulfilled within the prophetic structure of the parable of the ten virgins, which inspiration informs us has been and will be fulfilled to the very letter.

ફિલાદેલ્ફિયાવાળાઓ ખ્રિસ્તને અનુસરીને પરમપવિત્ર સ્થાને પ્રવેશ્યા, અને જે મિલરાઇટોએ એમ કરવાનું ઇનકાર કર્યું તેમણે લાઓદિકિયાવાળાઓનું સ્વભાવ પ્રગટ કર્યું. આ રીતે, આપણે એ તર્ક જોવા પામીશું જેના આધારે બેટ્સે આ ત્રણ કલીસિયાઓને એક જ ઇતિહાસના સમકાલીનો તરીકે ઓળખાવ્યાં. તે ઇતિહાસ દસ કન્યાઓની ઉપમાના ભવિષ્યવાણીય માળખામાં પૂર્ણ થયો હતો; અને પ્રેરણા આપણને જાણ કરે છે કે તે અક્ષરશઃ પૂર્ણ થયો છે અને થશે.

> “The parable of the ten virgins of Matthew 25 also illustrates the experience of the Adventist people.” The Great Controversy, 393.

> “મથિ 25 માંની દસ કુંવારિકાઓનું દૃષ્ટાંત પણ એડવેંટિસ્ટ લોકોના અનુભવને દર્શાવે છે.” The Great Controversy, 393.

> “I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.

> “મને ઘણી વાર દસ કન્યાઓના દૃષ્ટાંત તરફ દોરવામાં આવે છે, જેમાંથી પાંચ બુદ્ધિશાળી હતી અને પાંચ મૂર્ખ. આ દૃષ્ટાંત અક્ષરશઃ પૂર્ણ થયો છે અને થશે પણ, કારણ કે તેનો વિશેષ લાગુ પડતો અર્થ આ સમય માટે છે, અને ત્રીજા દૂતના સંદેશની જેમ, તે પૂર્ણ થયો છે અને સમયના અંત સુધી વર્તમાન સત્ય તરીકે યથાવત્ રહેશે.” Review and Herald, August 19, 1890.

The last three churches represent those outside of the Millerite movement as Sardis, and those within the movement represent either Philadelphia or Laodicea. Those three churches are identified in Revelation chapter three, and the first four churches are in chapter two. Therefore, when Sister White references the history of chapter three of Revelation, she is identifying the very same churches Joseph Bates just identified.

છેલ્લી ત્રણ કળીસિયાઓ મિલરાઇટ ચળવળની બહાર રહેલાઓને સાર્દીસ તરીકે પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને ચળવળની અંદર રહેલાઓ ફિલાદેલ્ફિયા અથવા લાઓદિકિયા એમ બેમાંથી એકનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. આ ત્રણ કળીસિયાઓ પ્રકાશનગ્રંથના ત્રીજા અધ્યાયમાં ઓળખવામાં આવી છે, અને પ્રથમ ચાર કળીસિયાઓ બીજા અધ્યાયમાં છે. તેથી, જ્યારે સિસ્ટર વ્હાઇટ પ્રકાશનગ્રંથના ત્રીજા અધ્યાયના ઇતિહાસનો ઉલ્લેખ કરે છે, ત્યારે તે જોઝેફ બેટ્સે હમણાં જ ઓળખાવેલી એ જ કળીસિયાઓની ઓળખ કરી રહી છે.

> “Oh, what a description! How many there are in this fearful condition. I earnestly entreat every minister to study diligently the third chapter of Revelation, for in it is portrayed the condition of things existing in the last days. Study carefully every verse in this chapter, for through these words Jesus is speaking to you.” Manuscript Releases, volume 18, 193.

> “અરે, કેવું વર્ણન! આ ભયંકર સ્થિતિમાં કેટલાં બધાં લોકો છે. હું હૃદયપૂર્વક દરેક સેવકને વિનંતી કરું છું કે તે પ્રકાશિતવાક્યના ત્રીજા અધ્યાયનો ચિત્તપૂર્વક અભ્યાસ કરે, કારણ કે તેમાં છેલ્લા દિવસોમાં અસ્તિત્વમાં રહેલી સ્થિતિનું ચિત્રણ કરવામાં આવ્યું છે. આ અધ્યાયના દરેક પદનો સાવધાનીપૂર્વક અભ્યાસ કરો, કારણ કે આ શબ્દો દ્વારા ઈસુ તમને સંબોધી રહ્યા છે.” Manuscript Releases, volume 18, 193.

The three contemporary churches of Millerite history are repeated at the end of Adventism. Joseph Bates was identifying the dynamics of the Millerite period and identified Sardis as the daughters of Babylon, which was the target audience for the second angel’s message. He was addressing the struggle between the little flock that followed Christ into the Most Holy Place on October 22, 1844 and those who refused to move out of the holy place. He was attempting to call the Laodiceans out of the darkness they had received, and at least part of their Laodicean blindness was due to the fact that William Miller had taken a leading position in the Laodicean movement. This is the same struggle identified in the message to Philadelphia.

મિલરાઇટ ઇતિહાસની ત્રણ સમકાલીન કલીસિયાઓ એડ્વેન્ટિઝમના અંતે ફરી પુનરાવર્તિત થાય છે. જોસેફ બેટ્સ મિલરાઇટ સમયગાળાની ગતિશીલતાઓ ઓળખી રહ્યા હતા અને તેમણે સાર્ડીસને બાબેલની પુત્રીઓ તરીકે ઓળખાવી, જે બીજા દૂતના સંદેશાનો લક્ષિત શ્રોતાવર્ગ હતો. તેઓ 22 ઑક્ટોબર, 1844ના રોજ ખ્રિસ્તને અનુસરીને પરમ પવિત્ર સ્થાનમાં પ્રવેશેલા નાનકડા ઝુંડ અને પવિત્ર સ્થાનમાંથી બહાર નીકળવા ઇનકાર કરનારાઓ વચ્ચેના સંઘર્ષને સંબોધી રહ્યા હતા. તેઓ લાઓદિકેયાઓને તેઓએ સ્વીકારેલા અંધકારમાંથી બહાર બોલાવવાનો પ્રયત્ન કરી રહ્યા હતા, અને તેમની લાઓદિકેયાની અંધતાનો ઓછામાં ઓછો એક ભાગ આ હકીકતને કારણે હતો કે વિલિયમ મિલરે લાઓદિકેયા ચળવળમાં અગ્રણી સ્થાન ધારણ કર્યું હતું. આ જ સંઘર્ષ ફિલાડેલ્ફિયાને આપવામાં આવેલ સંદેશામાં ઓળખવામાં આવ્યો છે.

> Behold, I will make them of the synagogue of Satan, which say they are Jews, and are not, but do lie; behold, I will make them to come and worship before thy feet, and to know that I have loved thee. Revelation 3:9.

> જુઓ, હું શૈતાનના સભાસ્થાનમાંથી તેઓને—જે પોતાને યહૂદી કહે છે, છતાં છે નહીં, પરંતુ જૂઠ બોલે છે—એવું કરાવીશ કે તેઓ આવીને તારાં પગ આગળ નમન કરશે, અને જાણશે કે મેં તને પ્રેમ કર્યો છે. પ્રકટીકરણ 3:9.

A religious crisis always produces two classes of worshippers as it did in the Great Disappointment. The mantle of Protestantism had just been taken from Sardis, as they returned to Rome and officially became Rome’s daughter. The mantle was then held by Millerite Adventism, but a test would soon after produce two classes professing to be the little flock. A true flock and a counterfeit flock. Bates represented the little flock that followed Christ into the Most Holy Place. His struggle was with Laodiceans who professed to be the little flock. As a Philadelphian, Bates’ struggle was with the synagogue of Satan, a group that professed to be God’s people, but did lie and were not Jews.

જેમ મહાન નિરાશાના સમયે થયું હતું, તેમ ધાર્મિક સંકટ હંમેશા ઉપાસકોના બે વર્ગો ઉત્પન્ન કરે છે. પ્રોટેસ્ટન્ટવાદની ચાદર હમણાં જ સાર્ડિસ પાસેથી હટાવવામાં આવી હતી, કારણ કે તેઓ રોમ તરફ પરત ફર્યા અને સત્તાવાર રીતે રોમની પુત્રી બની ગયા. ત્યારબાદ તે ચાદર મિલરાઇટ એડવેંટિઝમ દ્વારા ધારણ કરવામાં આવી, પરંતુ થોડા સમયમાં જ એક પરીક્ષાએ એવા બે વર્ગો ઉત્પન્ન કર્યા કે જેઓ પોતાને નાનો ઝુંડ હોવાનું જાહેર કરતા હતા—એક સાચો ઝુંડ અને એક બનાવટી ઝુંડ. બેટ્સે તે નાનાં ઝુંડનું પ્રતિનિધિત્વ કર્યું કે જેણે ખ્રિસ્તનું અનુસરણ કરીને પરમ પવિત્ર સ્થાનમાં પ્રવેશ કર્યો. તેમનો સંઘર્ષ લાઓદિકેયાઓ સાથે હતો, જેઓ પોતાને નાનો ઝુંડ હોવાનું જાહેર કરતા હતા. ફિલાદેલ્ફિયન તરીકે, બેટ્સનો સંઘર્ષ શૈતાનના સભાસ્થાન સાથે હતો—એવા એક સમૂહ સાથે કે જે પોતાને ઈશ્વરના લોકો હોવાનું જાહેર કરતો હતો, પરંતુ અસત્ય બોલતો હતો અને યહૂદી ન હતો.

When the parable is fulfilled for the final time at the end of Adventism there will be a chosen covenant people that were passed by at the time of the end in 1989, the same as the Jewish leadership was passed by at Christ birth, which represents the time of the end in that prophetic history. When the history of Christ reached the triumphal entry into Jerusalem, the Midnight Cry history of the Millerite time was typified. Inspiration repeatedly aligns the waymark of the cross with the Great Disappointment of 1844. Judas represents the Laodiceans of Christ’s history, and the apostles were the Philadelphians. For three and a half years after the cross the Philadelphians, represented by Bates, attempted to call the Laodiceans out of a fallen church that was represented by the disciple Judas Iscariot.

જ્યારે આ દૃષ્ટાંતનું પૂર્ણ થવું એડવેન્ટિઝમના અંતે અંતિમ વખત થશે, ત્યારે એક પસંદ કરાયેલો કરારપ્રજા હશે, જેને 1989માં સમયના અંતે અવગણવામાં આવી હતી; જેમ ક્રિસ્તના જન્મ સમયે યહૂદી આગેવાની અવગણવામાં આવી હતી, જે તે ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસમાં સમયના અંતનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. જ્યારે ક્રિસ્તનો ઇતિહાસ યેરૂશાલેમમાં વિજયી પ્રવેશ સુધી પહોંચ્યો, ત્યારે મિલરાઇટ સમયના મધરાત્રીના પોકારના ઇતિહાસનું પ્રતીકીકરણ થયું. પ્રેરણા વારંવાર ક્રોસના માર્ગચિહ્નને 1844ની મહાન નિરાશા સાથે સમરેખિત કરે છે. યહૂદા ક્રિસ્તના ઇતિહાસના લાઉદીકિયનોનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને પ્રેરિતો ફિલાદેલ્ફિયનો હતા. ક્રોસ પછી સાડા ત્રણ વર્ષ સુધી, બેટ્સ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામેલા ફિલાદેલ્ફિયનોએ, શિષ્ય યહૂદા ઇસ્કરિયોત દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામેલી પડેલી કલીસિયાથી લાઉદીકિયનોને બહાર બોલાવવાનો પ્રયાસ કર્યો.

In 1989 the former chosen covenant people rejected the light that was unsealed and were passed by. When the first disappointment of July 18, 2020 arrived the testing process began among those who formerly had appeared to be of the same movement. Yet one class are Laodicean and the other class Philadelphian. Just as Judas covenanted three times with the Sanhedrin to betray Christ before the cross, the Laodiceans of the history after September 11, 2001 will have failed three opportunities to repent. At the soon coming Sunday law it will be manifested as certainly as Judas hanging from a tree, that the Laodiceans are separate from the Philadelphians. It is at the harvest when the tares are separated from the wheat. We are rapidly approaching that harvest.

૧૯૮૯માં પૂર્વે પસંદ કરાયેલી વચનબદ્ધ પ્રજાએ અનમુદ્રિત થયેલા પ્રકાશનો ઇનકાર કર્યો અને તેઓ પસાર કરી દેવાયા. જ્યારે ૧૮ જુલાઈ, ૨૦૨૦ની પ્રથમ નિરાશા આવી ત્યારે, તેમના મધ્યે પરીક્ષણની પ્રક્રિયા શરૂ થઈ જેઓ પૂર્વે એ જ ચળવળના હોવાનું દેખાતા હતા. છતાં એક વર્ગ લાઉદીકિયન છે અને બીજો વર્ગ ફિલાદેલ્ફિયન છે. જેમ યહૂદાએ ક્રોસ પહેલાં ખ્રિસ્તને દગો આપવા માટે સન્હેદ્રિન સાથે ત્રણ વાર કરાર કર્યો હતો, તેમ ૧૧ સપ્ટેમ્બર, ૨૦૦૧ પછીના ઇતિહાસના લાઉદીકિયનોએ પસ્તાવો કરવાની ત્રણ તકો નિષ્ફળ કરી હશે. અતિશીઘ્ર આવનારા રવિવારના કાયદા સમયે, જેમ યહૂદા વૃક્ષ પરથી લટકતો હતો તે જેટલું નિશ્ચિત રીતે પ્રગટ થયું હતું, તેમ જ તે પ્રગટ થશે કે લાઉદીકિયન ફિલાદેલ્ફિયનોથી અલગ છે. કાપણીના સમયે જ કૂંટા ઘઉંથી અલગ કરવામાં આવે છે. અમે તે કાપણીની ઝડપી નજીક આવી રહ્યા છીએ.

These truths are only recognized when and if we are willing to understand that the only biblical methodology that can uncover and establish ‘truth’ is “historicism.” The true methodology is not preterism, futurism, dispensationalism, woke-ism, grammatical or historical expertise or any variation of the many satanic counterfeits. There is a commonly known phrase that is attributed to a seventeenth century philosopher named Jean-Jacques Rousseau that has been restated many ways, but the essence of the thought is, “Error has many roots, but truth has only one.” “Truth” is Alpha and Omega who is as a root out of dry ground.

આ સત્યો ત્યારે જ ઓળખાય છે, અને ત્યારે જ, જ્યારે આપણે આ સમજવા ઇચ્છુક હોઈએ કે ‘સત્ય’ને પ્રગટ કરી શકે અને સ્થાપિત કરી શકે એવી એકમાત્ર બાઇબલીય પદ્ધતિ “હિસ્ટોરિસિઝમ” છે. સાચી પદ્ધતિ પ્રીટેરિઝમ, ફ્યુચરિઝમ, ડિસ્પેન્સેશનલિઝમ, વોક-ઇઝમ, વ્યાકરણસંબંધિત અથવા ઐતિહાસિક નિષ્ણાતતા, કે શૈતાની અનેક નકલી પ્રણાલીઓના કોઈપણ રૂપાંતર પૈકી કોઈ નથી. સત્તરમી સદીના દાર્શનિક જીન-જૅક રૂસો સાથે સંકળાયેલું એક સામાન્ય રીતે જાણીતું વાક્ય છે, જેને અનેક રીતે પુનઃપ્રસ્તુત કરવામાં આવ્યું છે, પરંતુ તેના વિચારનો સાર એવો છે કે, “ભૂલનાં મૂળ ઘણાં હોય છે, પરંતુ સત્યનું મૂળ એક જ હોય છે.” “સત્ય” એ આલ્ફા અને ઓમેગા છે, જે સુકાઈ ગયેલી ભૂમિમાંથી નીકળેલા મૂળ સમાન છે.

> “So with the Bible, the treasure house of the riches of His grace. The glory of its truths, that are as high as heaven and compass eternity, is undiscerned. To the great mass of mankind, Christ Himself is ‘as a root out of a dry ground,’ and they see in Him ‘no beauty that’ they ‘should desire Him.’ Isaiah 53:2. When Jesus was among men, the revelation of God in humanity, the scribes and Pharisees declared to Him, ‘Thou art a Samaritan, and hast a devil.’ John 8:48. Even His disciples were so blinded by the selfishness of their hearts that they were slow to understand Him who had come to manifest to them the Father’s love. This was why Jesus walked in solitude in the midst of men. He was understood fully in heaven alone.” Thoughts from the Mount of Blessing, 25.

> “તે જ રીતે બાઇબલમાં પણ, તેની કૃપાના વૈભવનો ખજાનો રહેલો છે. તેના સત્યોની મહિમા, જે આકાશ જેટલી ઊંચી છે અને અનંતકાળને આવરી લે છે, પારખવામાં આવતી નથી. મનુષ્યજાતિના વિશાળ સમૂહ માટે ખ્રિસ્ત પોતે જ ‘સૂકી જમીનમાંથી નીકળેલા મૂળ સમાન’ છે, અને તેઓ તેમાં ‘એવું કોઈ સૌંદર્ય નથી જોતા કે’ તેઓ ‘તેની ઇચ્છા કરે.’ યશાયાહ 53:2. જ્યારે ઈસુ મનુષ્યોની વચ્ચે હતા, ત્યારે માનવત્વમાં દેવના પ્રકટીકરણરૂપે, શાસ્ત્રીઓ અને ફરીશીઓએ તેમને કહ્યું, ‘તું સામરી છે, અને તારામાં ભૂત છે.’ યોહાન 8:48. અહીં સુધી કે તેમના શિષ્યો પણ તેમના હૃદયના સ્વાર્થથી એટલા અંધ બન્યા હતા કે જેમણે તેમને પિતાના પ્રેમને પ્રગટ કરવા માટે આવનારાને સમજવામાં તેઓ ધીમા હતા. આ કારણસર ઈસુ મનુષ્યોની વચ્ચે રહીને પણ એકાંતમાં ચાલ્યા. તેમને સંપૂર્ણ રીતે તો માત્ર સ્વર્ગમાં જ સમજવામાં આવ્યા.” Thoughts from the Mount of Blessing, 25.

The truths we are currently sharing must be recognized in the context that the growth of truth is progressive throughout history, and more importantly our understanding of truth must be placed in the context of the Alpha and Omega, the context of Jesus identifying the end of a thing with the beginning of a thing.

અમે હાલમાં જે સત્યો વહેંચી રહ્યા છીએ, તેઓને આ સંદર્ભમાં ઓળખવામાં આવવા જોઈએ કે ઇતિહાસભરમાં સત્યની વૃદ્ધિ ક્રમશઃ થતી આવે છે; અને તેથી પણ વધુ મહત્વની વાત એ છે કે સત્ય અંગેની અમારી સમજણને અલ્ફા અને ઓમેગાના સંદર્ભમાં સ્થાન આપવું જોઈએ—તે સંદર્ભમાં, જેમાં ઈસુ કોઈ વસ્તુના અંતને તેની શરૂઆત સાથે ઓળખાવે છે.

The fourth church is Thyatira and it represents the period that the papacy ruled as the fifth kingdom of Bible prophecy, which is the period that the church in the wilderness was in captivity. The captivity of spiritual Israel by spiritual Babylon for twelve hundred and sixty years was typified by the captivity of literal Israel in literal Babylon for seventy years.

ચોથી કલીશિયા થાયાતીરા છે, અને તે તે સમયગાળાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે જ્યારે પાપાસી બાઇબલની ભવિષ્યવાણીના પાંચમા રાજ્ય તરીકે શાસન કરતી હતી; આ જ તે સમયગાળો છે જેમાં જંગલસ્થ કલીશિયા બંધનમાં હતી. આધ્યાત્મિક બાબેલોન દ્વારા આધ્યાત્મિક ઇઝરાયલનું એક હજાર બેસો સાઠ વર્ષનું બંધન, શાબ્દિક બાબેલોનમાં શાબ્દિક ઇઝરાયલના સિત્તેર વર્ષના બંધન દ્વારા પૂર્વછાયિત કરવામાં આવ્યું હતું.

> “Today the church of God is free to carry forward to completion the divine plan for the salvation of a lost race. For many centuries God’s people suffered a restriction of their liberties. The preaching of the gospel in its purity was prohibited, and the severest of penalties were visited upon those who dared disobey the mandates of men. As a consequence, the Lord’s great moral vineyard was almost wholly unoccupied. The people were deprived of the light of God’s word. The darkness of error and superstition threatened to blot out a knowledge of true religion. God’s church on earth was as verily in captivity during this long period of relentless persecution as were the children of Israel held captive in Babylon during the period of the exile.” Prophets and Kings, 714.

> “આજે દેવની કલીસિયા ખોવાઈ ગયેલી માનવજાતિના ઉદ્ધાર માટેની દૈવી યોજનાને પૂર્ણતા સુધી આગળ ધપાવવા સ્વતંત્ર છે. ઘણી સદીઓ સુધી દેવના લોકોએ પોતાની સ્વતંત્રતાઓ પર પ્રતિબંધ સહન કર્યો. સુસમાચારનું તેની શુદ્ધતામાં પ્રચાર કરવું નિષિદ્ધ કરવામાં આવ્યું હતું, અને જેઓ મનુષ્યોની આજ્ઞાઓનું ઉલ્લંઘન કરવાની હિંમત કરતા હતા તેમના પર અત્યંત કઠોર દંડ લાદવામાં આવતો હતો. પરિણામે, પ્રભુની મહાન નૈતિક દ્રાક્ષવાડી લગભગ સંપૂર્ણપણે નિર્વ્યાપ્ત રહી. લોકો દેવના વચનના પ્રકાશથી વંચિત રાખવામાં આવ્યા. ભ્રાંતિ અને અંધશ્રદ્ધાનો અંધકાર સત્ય ધર્મના જ્ઞાનને લુપ્ત કરી નાખવાની ધમકી આપતો હતો. ધરતી પરની દેવની કલીસિયા આ નિરંતર પીડાના લાંબા સમયગાળા દરમિયાન એટલી જ સાચી રીતે બંધનમાં હતી જેટલા નિર્વાસનકાળ દરમ્યાન બેબિલોનમાં બંધક રાખવામાં આવેલા ઇઝરાયેલના સંતાનો હતા.” Prophets and Kings, 714.

The seventy years of captivity in Babylon is represented by the church of Thyatira. The church of Thyatira is the effect that was produced by the cause, which is represented by Pergamos. Pergamos is symbolized by Constantine the emperor that combined idolatry with Christianity. The symbol of his idolatry was the worship of the sun. The biblical reason for ancient Israel being taken into captivity for the seventy years of Thyatira is that their kings formed relationships and alliances with the idolatrous nations around them in direct rebellion against God’s Word. God repeatedly warned Israel not to intermix with the heathen nations around them. The Ten Commandments, the very thing ancient Israel was to be the depositaries of straightly forbids worshipping idols. When the Lord passed by Moses at the cave of Horeb and revealed His character He twice included the very warning we are referring to.

બાબેલમાં બંધકાઈના સિત્તેર વર્ષોનું પ્રતિનિધિત્વ થિયાતીરાની કલીસિયા દ્વારા થાય છે. થિયાતીરાની કલીસિયા તે પરિણામ છે, જેનું કારણ પર્ગમોસ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે. પર્ગમોસનું પ્રતીક સમ્રાટ કોન્સ્ટન્ટાઇન છે, જેણે મૂર્તિપૂજાને ખ્રિસ્તી ધર્મ સાથે સંયોજિત કરી. તેની મૂર્તિપૂજાનું પ્રતીક સૂર્યની ઉપાસના હતું. પ્રાચીન ઇઝરાયલને થિયાતીરાના સિત્તેર વર્ષો માટે બંધકાઈમાં લઈ જવાનું બાઇબલીય કારણ એ હતું કે તેમના રાજાઓએ તેમના આસપાસની મૂર્તિપૂજક જાતિઓ સાથે સંબંધો અને મૈત્રીઓ બાંધ્યા, અને તે દેવના વચન સામેના સ્પષ્ટ બળવા રૂપે હતું. દેવે ઇઝરાયલને વારંવાર ચેતવણી આપી હતી કે તેઓ પોતાના આસપાસની અનાર્ય જાતિઓ સાથે ભળે નહીં. દસ આજ્ઞાઓ—જેની જમા રાખવાના સંરક્ષક તરીકે પ્રાચીન ઇઝરાયલને નિયુક્ત કરવામાં આવ્યું હતું—મૂર્તિઓની ઉપાસનાને કડક રીતે મનાઈ કરે છે. જ્યારે પ્રભુ હોળેબની ગુફા પાસે મૂસા પાસેથી પસાર થયા અને પોતાનો સ્વભાવ પ્રગટ કર્યો, ત્યારે તેમણે જેને અમે અહીં ઉલ્લેખી રહ્યા છીએ એ જ ચેતવણી બે વાર સમાવી હતી.

> And he said, Behold, I make a covenant: before all thy people I will do marvels, such as have not been done in all the earth, nor in any nation: and all the people among which thou art shall see the work of the Lord: for it is a terrible thing that I will do with thee. Observe thou that which I command thee this day: behold, I drive out before thee the Amorite, and the Canaanite, and the Hittite, and the Perizzite, and the Hivite, and the Jebusite. Take heed to thyself, lest thou make a covenant with the inhabitants of the land whither thou goest, lest it be for a snare in the midst of thee: But ye shall destroy their altars, break their images, and cut down their groves: For thou shalt worship no other god: for the Lord, whose name is Jealous, is a jealous God: Lest thou make a covenant with the inhabitants of the land, and they go a whoring after their gods, and do sacrifice unto their gods, and one call thee, and thou eat of his sacrifice; And thou take of their daughters unto thy sons, and their daughters go a whoring after their gods, and make thy sons go a whoring after their gods. Exodus 34:10–16.

> અને તેણે કહ્યું, જો, હું એક વાચા બાંધું છું: તારા સર્વ લોકોની સમક્ષ હું એવા અદ્‌ભુત કાર્યો કરીશ, જે ન તો સમગ્ર પૃથ્વીમાં કદી કરવામાં આવ્યા છે, ન તો કોઈ જાતિમાં; અને જે લોકોની વચ્ચે તું છે તે સર્વ યહોવાના કાર્યને જોશે; કેમ કે હું તારા સાથે જે કરવાનું છું તે ભયંકર વાત છે. આજે હું તને જે આજ્ઞા આપું છું તેનું પાલન કર; જો, હું તારી આગળથી અમોરીને, કનાનીને, હિત્તીને, પેરિઝ્ઝીને, હિવ્વીને અને યબૂસીને હાંકી કાઢું છું. તારે પોતાની બાબતે સાવધાન રહેવું, એવું ન બને કે જ્યાં તું જઈ રહ્યો છે તે દેશના રહેવાસીઓ સાથે તું વાચા બાંધી લે, નહિ તો તે તારી વચ્ચે ફાંસો બનશે: પરંતુ તમારે તેમની વેદીઓ તોડી નાખવી, તેમની મૂર્તિઓ ભાંગી પાડવી, અને તેમના અશેરા-સ્તંભો કાપી નાખવા: કારણ કે તારે બીજા કોઈ દેવની ઉપાસના કરવી નહિ; કેમ કે યહોવા, જેનું નામ ઈર્ષાળુ છે, તે ઈર્ષાળુ દેવ છે: એવું ન બને કે તું તે દેશના રહેવાસીઓ સાથે વાચા બાંધી લે, અને તેઓ પોતાના દેવોના પાછળ વ્યભિચાર કરતા ફરે, અને પોતાના દેવોને બલિ અર્પે, અને કોઈ તને બોલાવે, અને તું તેના બલિમાંથી ખાય; અને તું તેમની દીકરીઓને તારા પુત્રો માટે લે, અને તેમની દીકરીઓ પોતાના દેવોના પાછળ વ્યભિચાર કરે, અને તારા પુત્રોને પણ પોતાના દેવોના પાછળ વ્યભિચાર કરવા પ્રેરે. નિર્ગમન 34:10–16.

Twice God warned ancient Israel in this passage alone, and there are many other biblical testimonies of the command to ancient Israel that they were to make no covenants with the idolatrous nations around them. Those compromises began with ancient Israel’s rejection of God and His theocracy. When they desired a king, God allowed them to have a king and from that point on the majority of all the kings, and most certainly every king of the northern ten tribes disregarded that very command. The principle that required that Israel was separate and peculiar from the idolatrous nations around them was rejected and illustrated by the compromise that Constantine would later become a symbol of. Pergamos and Constantine represent the rebellion of Israel’s kings who introduced idolatry into God’s church. The falling away that began with king Saul typified the falling away of the Christian church that led to the captivity in spiritual Babylon. The sacred history beginning with king Saul onward until the captivity in Babylon is symbolized by the church of Pergamos. The captivity of seventy years that followed was the church of Thyatira.

આ અવતરણમાં જ ઈશ્વરે પ્રાચીન ઇઝરાયેલને બે વાર ચેતવણી આપી હતી, અને તેમની આસપાસની મૂર્તિપૂજક જાતિઓ સાથે કોઈ સંધિ ન કરવી એવી આજ્ઞા પ્રાચીન ઇઝરાયેલને આપવામાં આવી હતી તે વિષયે બાઇબલમાં અન્ય ઘણાં સાક્ષ્યો પણ છે. આ સમાધાનોની શરૂઆત ત્યારે થઈ જ્યારે પ્રાચીન ઇઝરાયેલે ઈશ્વર અને તેમના થિયોક્રેટિક શાસનનો ઇનકાર કર્યો. જ્યારે તેમણે રાજાની ઇચ્છા વ્યક્ત કરી, ત્યારે ઈશ્વરે તેમને રાજા રાખવાની મંજૂરી આપી, અને ત્યારથી આગળ બહુમતી રાજાઓએ—અને નિશ્ચિતરૂપે ઉત્તરનાં દસ વંશોનો દરેક રાજાએ—આ જ આજ્ઞાની અવગણના કરી. જે સિદ્ધાંત મુજબ ઇઝરાયેલે પોતાની આસપાસની મૂર્તિપૂજક જાતિઓથી અલગ અને વિશિષ્ટ રહેવું આવશ્યક હતું, તેનો ઇનકાર કરવામાં આવ્યો, અને તે સમાધાન દ્વારા તેનું પ્રતીકાત્મક નિદર્શન થયું, જેનું પ્રતીક બાદમાં કોન્સ્ટેન્ટાઇન બનવાનો હતો. પર્ગામોસ અને કોન્સ્ટેન્ટાઇન ઇઝરાયેલના તે રાજાઓના બળવાને પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેઓએ ઈશ્વરની ચર્ચમાં મૂર્તિપૂજા પ્રવેશાવી. રાજા શાઉલથી આરંભેલો પતન ખ્રિસ્તી ચર્ચના તે પતનનું પૂર્વરૂપ હતો, જે આત્મિક બાબેલની બંદીવાઈ સુધી લઈ ગયો. રાજા શાઉલથી શરૂ કરીને બાબેલની બંદીવાઈ સુધી ચાલતો પવિત્ર ઇતિહાસ પર્ગામોસની ચર્ચ દ્વારા પ્રતીકરૂપે દર્શાવવામાં આવે છે. ત્યારબાદ આવેલી સિત્તેર વર્ષની બંદીવાઈ થાયાતીરાની ચર્ચ હતી.

Ephesus, represents the church that goes forth to conquer the Promised Land. Ephesus represents the time of Moses and the deliverance of Israel from the bondage of Egypt.

એફેસસ તે પ્રતિનિધિત્વ કરે છે એવી કલીસિયાનું, જે વચનદત્ત દેશને વિજય કરવા આગળ વધે છે. એફેસસ મૂસાના સમયનું તથા મિસરની ગુલામીમાંથી ઇઝરાયેલના ઉદ્ધારનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

> “The Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation. All the great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

> “આ અંતિમ પેઢી માટે બાઇબલે પોતાના ખજાનાઓ એકત્ર કર્યા છે અને તેમને સાથે બાંધી રાખ્યા છે. જૂના કરારના ઇતિહાસની બધી મહાન ઘટનાઓ અને ગૌરવસભર વ્યવહારો આ અંતિમ દિવસોમાં મંડળીમાં પુનરાવર્તિત થયા છે અને થઈ રહ્યા છે.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

The history represented by the deliverance from Egypt is repeated in the last days. It was therefore also repeated in the Millerite history. That is why Sister White repeatedly references that history to describe the Millerite history. She aligns the Great Disappointment of 1844 with the disappointment of the Hebrews as they stood before the Red Sea with Pharaoh’s army approaching them from behind. She also aligns the history of the deliverance from Egypt with the time of Christ, thus the disappointment of the disciples at the cross was typified by the disappointment at the Red Sea, which also typified the Great Disappointment of 1844. The disappointment of the cross represented the beginning of the church of Ephesus. The time of Moses at the beginning of ancient Israel represented by the church of Ephesus which also typified the beginning of modern Israel in the time of Christ. Both histories are represented by the church of Ephesus. The truths we are identifying here have often been publicly presented through the years by Future for America, so I am simply providing an overview.

મિસરમાંથી મુક્તિ દ્વારા પ્રતિનિધિત થતો ઇતિહાસ અંતિમ દિવસોમાં પુનરાવર્તિત થાય છે. તેથી તે મિલ્લરાઇટ ઇતિહાસમાં પણ પુનરાવર્તિત થયો હતો. આ કારણસર સિસ્ટર વ્હાઇટ મિલ્લરાઇટ ઇતિહાસનું વર્ણન કરવા માટે વારંવાર તે ઇતિહાસનો ઉલ્લેખ કરે છે. તેઓ 1844ની મહાન નિરાશાને હિબ્રૂઓની તે નિરાશા સાથે સમાનરેખિત કરે છે, જ્યારે તેઓ લાલ સમુદ્ર સમક્ષ ઊભા હતા અને ફેરાઉનની સેના તેમની પાછળથી તેમની તરફ આવી રહી હતી. તેઓ મિસરમાંથી મુક્તિના ઇતિહાસને ખ્રિસ્તના સમય સાથે પણ સમાનરેખિત કરે છે; તેથી ક્રોસ પર શિષ્યોની નિરાશા લાલ સમુદ્ર પરની નિરાશા દ્વારા પૂર્વછાયિત હતી, જેણે 1844ની મહાન નિરાશાનું પણ પૂર્વછાયાચિત્ર આપ્યું હતું. ક્રોસની નિરાશાએ ઇફેસસની સભાની શરૂઆતનું પ્રતિનિધિત્વ કર્યું હતું. પ્રાચીન ઇઝરાયેલની શરૂઆતમાં મૂસાનો સમય, જે ઇફેસસની સભા દ્વારા પ્રતિનિધિત થયો છે, તેણે ખ્રિસ્તના સમયમાં આધુનિક ઇઝરાયેલની શરૂઆતનું પણ પૂર્વછાયાચિત્ર આપ્યું હતું. બન્ને ઇતિહાસો ઇફેસસની સભા દ્વારા પ્રતિનિધિત થાય છે. અહીં અમે જે સત્યોને ઓળખી રહ્યા છીએ, તે વર્ષોથી Future for America દ્વારા ઘણી વાર જાહેરરૂપે રજૂ કરવામાં આવ્યા છે; તેથી હું માત્ર એક સંક્ષિપ્ત સમીક્ષા પ્રદાન કરી રહ્યો છું.

In the history of Christ, we find the beginning of the new covenant people who are being raised up as the previous covenant chosen people are being passed by. The history of Christ is the end of ancient Israel, and in the history of the deliverance from Egypt at the beginning of ancient Israel there was a previously chosen covenant people that were passed by for a new covenant people.

ખ્રિસ્તના ઇતિહાસમાં આપણે નવા કરારની તે પ્રજાની શરૂઆત શોધીએ છીએ, જેને ઉઠાવવામાં આવી રહી છે જ્યારે અગાઉના કરારની ચૂંટાયેલ પ્રજા પસાર કરી દેવામાં આવી રહી છે. ખ્રિસ્તનો ઇતિહાસ પ્રાચીન ઇઝરાયેલનો અંત છે, અને પ્રાચીન ઇઝરાયેલની શરૂઆતમાં મિસરથી થયેલા ઉદ્ધારના ઇતિહાસમાં અગાઉથી ચૂંટાયેલ કરારની એક પ્રજા હતી, જેને નવા કરારની પ્રજા માટે પસાર કરી દેવામાં આવી હતી.

In Christ’s history the former chosen people came to their final conclusion in the year 70 with the destruction of Jerusalem. At the beginning in the time of Moses the former chosen people died in the wilderness over a forty-year period, and Joshua and Caleb became the representatives of the new chosen people that were destined to carry the message to the Promised land as did the apostles of the Ephesian church time period carried the gospel to the world.

ખ્રિસ્તના ઇતિહાસમાં, પૂર્વના પસંદ કરાયેલા લોકોએ ઈ.સ. 70માં યેરૂશાલેમના વિનાશ સાથે પોતાનો અંતિમ નિષ્કર્ષ પ્રાપ્ત કર્યો. આરંભે, મૂસાના સમયમાં, પૂર્વના પસંદ કરાયેલા લોકો ચાળીસ વર્ષના અવધિ દરમિયાન અરણ્યમાં મરી ગયા, અને યહોશુઆ તથા કાલેબ નવા પસંદ કરાયેલા લોકોના પ્રતિનિધિ બન્યા; જેમને સંદેશાને પ્રતિજ્ઞાત દેશ સુધી લઈ જવાનું નિર્ધારિત હતું, જેમ ઇફેસી કલીસિયાના સમયકાળના પ્રેરિતોએ સુસમાચારને વિશ્વ સુધી પહોંચાડ્યો હતો.

The beginning and ending of ancient and also the beginning of modern Israel all identify a transition of a former chosen people unto a new chosen people. Upon the testimony of two or three a thing is established; and each of these three lines of witnesses identify the divorce of the previous chosen people and these witnesses possess the signature of Alpha and Omega, the One who identifies the end from the beginning. There will be a former chosen people that is passed by when God enters into covenant with the one hundred and forty-four thousand. God is not the author of confusion; He never changes and His word never fails.

પ્રાચીન ઈઝરાયલનો અંત અને આધુનિક ઈઝરાયલનો પ્રારંભ—આ બન્ને એક પૂર્વ પસંદ કરાયેલા લોકોથી નવા પસંદ કરાયેલા લોકો તરફના સંક્રમણને ઓળખાવે છે. બે કે ત્રણ સાક્ષીઓની સાક્ષી પર કોઈ બાબત સ્થાપિત થાય છે; અને સાક્ષીઓની આ ત્રણેય રેખાઓ પૂર્વ પસંદ કરાયેલા લોકોના તલાકને ઓળખાવે છે, અને આ સાક્ષીઓ અલ્ફા અને ઓમેગાની મુદ્રા ધરાવે છે—તેના, જે શરૂઆતથી અંતને ઓળખાવે છે. જ્યારે દેવ એક લાખ ચુમ્માલીસ હજાર સાથે કરારમાં પ્રવેશ કરશે, ત્યારે એક એવો પૂર્વ પસંદ કરાયેલો લોકસમૂહ હશે જેને પસાર કરી દેવામાં આવશે. દેવ ગૂંચવણનો રચયિતા નથી; તે ક્યારેય બદલાતો નથી અને તેનો વચન ક્યારેય નિષ્ફળ જતું નથી.

The deliverance from Egypt and the triumphs accomplished by God through Joshua are represented by the church of Ephesus, but Ephesus was destined to lose its first love. When Joshua was laid to rest another generation arose marking the period represented by Smyrna. Joshua’s wonderful work of clearing the Promised Land was never fully accomplished, for the people became satisfied with themselves and forsook the work given to Joshua. They lost their first love. That period continued until Israel rejected God and Samuel anointed king Saul, thus ushering in the church of Pergamos.

મિસરમાંથી થયેલો ઉદ્ધાર અને યહોશુઆ દ્વારા દેવએ સિદ્ધ કરેલા વિજયોને ઇફેસસની કલીસિયા દ્વારા પ્રતિનિધિત કરવામાં આવે છે, પરંતુ ઇફેસસને પોતાનો પ્રથમ પ્રેમ ગુમાવવાનો નિર્ધારિત ભાગ્ય હતો. યહોશુઆને સમાધિ અપાયા પછી બીજી પેઢી ઊભી થઈ, જે સ્મુર્ના દ્વારા પ્રતિનિધિત અવધિને ચિહ્નિત કરતી હતી. વચનભૂમિને શુદ્ધ કરવાની યહોશુઆની અદ્ભુત કામગીરી કદી સંપૂર્ણ રીતે પૂર્ણ થઈ નહીં, કારણ કે પ્રજા પોતાનાથી સંતોષ પામી ગઈ અને યહોશુઆને સોંપાયેલ કાર્યનો ત્યાગ કરી દીધો. તેમણે પોતાનો પ્રથમ પ્રેમ ગુમાવ્યો. તે અવધિ ત્યાં સુધી ચાલુ રહી જ્યાં સુધી ઇઝરાયલે દેવને નકારી કાઢ્યો અને શમૂએલે રાજા શાઉલને અભિષિક્ત કર્યો; આ રીતે પર્ગામોસની કલીસિયાનો પ્રારંભ થયો.

> “The message came to Smyrna, a church in Asia Minor, and likewise to the Christian church as a whole, during the second and third centuries. It was a time when paganism was making its final stand for supremacy in the world. Christianity had spread with wonderful rapidity, until it was known throughout the world. Some embraced the faith of Christ because of heart conversion, others, because of the might of argument brought to bear, and still others, because they could see that the cause of paganism was waning, and policy led them to the side that promised to be victorious. These conditions weakened the spirituality of the church. The Spirit of Prophecy, which characterized the apostolic church, was gradually lost. This is a gift which brings the church to which it is entrusted, into the unity of the faith. When there were no longer true prophets, false teachings spread rapidly; the philosophy of the Greeks led to a false interpretation of the Scriptures, and the self-righteousness of the ancient Pharisees, so often condemned by Christ, again appeared in the midst of the church. The foundation was laid during the two centuries preceding the reign of Constantine for those evils which were fully developed during the two centuries following. During this period, martyrdom became popular in many parts of the Roman Empire. Strange as this may seem, it is none the less true. It was the result of the relationship existing between Christians and pagans.

> આ સંદેશ એશિયા માઇનરની સ્મર્ણા નામની સભાને, અને તે જ રીતે સમગ્ર ખ્રિસ્તી ચર્ચને, બીજી અને ત્રીજી સદીઓ દરમિયાન આવ્યો. તે એવો સમય હતો જ્યારે જગતમાં સર્વોચ્ચતા માટે પાગાનત્વ પોતાનો અંતિમ સંઘર્ષ કરી રહ્યું હતું. ખ્રિસ્તી ધર્મ અદ્દભુત ઝડપથી પ્રસરી ગયો હતો, અહીં સુધી કે તે સમગ્ર જગતમાં જાણીતો બની ગયો હતો. કેટલાકે હૃદયપરિવર્તનને કારણે ખ્રિસ્તના વિશ્વાસને સ્વીકાર્યો; અન્યોએ, રજૂ કરાયેલા તર્કબળની શક્તિને કારણે; અને હજી અન્યોએ, કારણ કે તેઓ જોઈ શકતા હતા કે પાગાનત્વનું કાર્યક્ષેત્ર ક્ષીણ થઈ રહ્યું હતું, અને નીતિએ તેમને તે પક્ષ તરફ દોર્યા જે વિજયી થવાનો વાયદો કરતો હતો. આ પરિસ્થિતિઓએ ચર્ચની આધ્યાત્મિકતાને નિર્બળ બનાવી. પ્રેરણાની આત્મા, જે પ્રેરિતકાળની ચર્ચનું લક્ષણ હતી, ધીરે ધીરે લુપ્ત થઈ ગઈ. આ એવી ભેટ છે કે જે વિશ્વાસની એકતામાં, જે ચર્ચને તે સોંપવામાં આવે છે તેને, લઈ આવે છે. જ્યારે સચ્ચા પ્રભુવક્તાઓ રહ્યા નહોતાં, ત્યારે ખોટા ઉપદેશો ઝડપથી ફેલાયા; ગ્રીકોના તત્ત્વજ્ઞાને પવિત્ર શાસ્ત્રોની ખોટી વ્યાખ્યા તરફ દોરી ગયું, અને પ્રાચીન ફરીસીઓનું સ્વધાર્મિકત્વ, જેને ખ્રિસ્તે વારંવાર નિંદ્યું હતું, ફરી એકવાર ચર્ચના મધ્યમાં દેખાવા લાગ્યું. કૉન્સ્ટન્ટાઇનના શાસન પહેલાંની બે સદીઓ દરમિયાન, ત્યારપછીની બે સદીઓમાં પૂર્ણરૂપે વિકસિત થયેલાં તે દુર્ગુણોના પાયો નાખવામાં આવ્યો. આ સમયગાળા દરમિયાન, રોમન સામ્રાજ્યના અનેક ભાગોમાં શહીદી લોકપ્રિય બની ગઈ. આ જેટલું અદ્ભુત જણાય તેટલું હોવા છતાં, હકીકત તો એવી જ હતી. આ ખ્રિસ્તીઓ અને પાગાનો વચ્ચે અસ્તિત્વમાં રહેલા સંબંધનું પરિણામ હતું.

> “In the Roman world the religion of all nations was respected, but the Christians were not a nation, they were but a sect of a despised race. When they therefore persisted in denouncing the religion of all classes of men, when they held secret meetings, and separated themselves entirely from the customs and practices of their nearest relatives and most intimate friends, they became objects of suspicion, and often of persecution, by the pagan authorities. Often they brought persecution upon themselves, when there was no spirit of opposition in the minds of the rulers. In illustration of this spirit, history gives the details of the execution of Cyprian, bishop of Carthage. When his sentence was read, a general cry arose from the listening multitude of Christians, who said, ‘We will die with him.’

> “રોમન વિશ્વમાં સર્વ રાષ્ટ્રોના ધર્મનો આદર કરવામાં આવતો હતો, પરંતુ ખ્રિસ્તીઓ કોઈ રાષ્ટ્ર નહોતા; તેઓ તો તિરસ્કૃત જાતિના માત્ર એક પંથ હતા. તેથી, જ્યારે તેઓ સર્વ વર્ગના મનુષ્યોના ધર્મની નિંદા કરવામાં અડગ રહ્યા, જ્યારે તેઓ ગુપ્ત સભાઓ રાખતા હતા, અને પોતાના સર્વાધિક નજીકના સગાંઓ તથા અત્યંત અંતરંગ મિત્રોના રિવાજો અને આચરણોથી પોતાને સંપૂર્ણપણે અલગ રાખતા હતા, ત્યારે તેઓ મૂર્તિપૂજક સત્તાધીશો માટે શંકાનો વિષય બન્યા, અને ઘણી વાર સતામણીના ભોગ બન્યા. ઘણી વાર, જ્યારે શાસકોના મનમાં વિરોધનો કોઈ ભાવ નહોતો, ત્યારે પણ તેઓ પોતે જ પોતાના ઉપર સતામણી લાવતા. આ ભાવનાના દૃષ્ટાંતરૂપે, ઇતિહાસ કાર્થેજના બિશપ સાયપ્રિયનના વધની વિગત આપે છે. જ્યારે તેની સજા વાંચવામાં આવી, ત્યારે સાંભળતી ખ્રિસ્તીઓની ભીડમાંથી સર્વત્ર એક ઉચ્ચાર ઉઠ્યો, જેમણે કહ્યું, ‘અમે તેની સાથે મરીશું.’”

> “The spirit with which many professed Christians accepted death, and even needlessly provoked the enmity of the government, probably had much to do with the passage, in 303, a. d., of the edict of persecution, by the emperor Diocletian, and his assistant, Galerius. The edict was universal in its spirit, and was enforced with more or less strenuousness for ten years.” Steven Haskell, The Story of the Seer of Patmos, 50. 51.

> “જે ભાવનાથી અનેક દાવો કરતા ખ્રિસ્તીઓએ મૃત્યુ સ્વીકાર્યું, અને અનાવશ્યક રીતે સરકારની વૈરભાવનાને પણ ઉશ્કેરેલી, તેનું કદાચ ઈ.સ. 303માં સમ્રાટ ડાયોક્લેશિયન અને તેના સહાયક ગેલેરીયસ દ્વારા બહાર પાડવામાં આવેલા સતામણીના ફરમાન સાથે ઘણું લેવાદેવા હતું. તે ફરમાન તેની ભાવના મુજબ સર્વવ્યાપક હતું, અને દસ વર્ષ સુધી તે વધુ કે ઓછી કડકાઈથી અમલમાં મૂકવામાં આવ્યું.” Steven Haskell, The Story of the Seer of Patmos, 50. 51.

Though Smyrna is one of the two churches that receive no rebuke from the Lord, the history testifies that those who were martyred during that period of time represents some whose motivations were based upon human and not divine impulses. The book of Judges opens by identifying the death of Joshua, and there is a verse that is repeated twice in the book which defines the history of the judges. The second time that verse is cited is the final verse of the book. The first verse of the book marks the end of Joshua and the last verse summarizes the history.

સ્મુર્ના એ તે બે કલીસિયાઓમાંની એક છે જેને પ્રભુ તરફથી કોઈ ઠપકો મળતો નથી, છતાં ઇતિહાસ સાક્ષી આપે છે કે તે સમયગાળા દરમ્યાન શહીદ કરવામાં આવેલા લોકોમાંના કેટલાક એવા હતા જેઓની પ્રેરણાઓ દૈવી નહીં પરંતુ માનવીય આવેગો પર આધારિત હતી. ન્યાયાધીશોના પુસ્તકની શરૂઆત યહોશુઆના મૃત્યુનો ઉલ્લેખ કરીને થાય છે, અને તેમાં એક એવો વાક્ય છે જે પુસ્તકમાં બે વખત પુનરાવર્તિત થાય છે અને જે ન્યાયાધીશોના ઇતિહાસને વ્યાખ્યાયિત કરે છે. બીજી વખત તે વાક્યનો ઉલ્લેખ થાય છે ત્યારે તે પુસ્તકનો અંતિમ શ્લોક છે. પુસ્તકનો પ્રથમ શ્લોક યહોશુઆના અંતને ચિહ્નિત કરે છે અને અંતિમ શ્લોક ઇતિહાસનો સારાંશ આપે છે.

> Now after the death of Joshua it came to pass, that the children of Israel asked the Lord, saying, Who shall go up for us against the Canaanites first, to fight against them?… In those days there was no king in Israel, but every man did that which was right in his own eyes… In those days there was no king in Israel: every man did that which was right in his own eyes. Judges 1:1; 17:16; 21:25.

> યહોશુઆના મૃત્યુ પછી એવું થયું કે ઇઝરાયલના સંતાનોએ યહોવાને પૂછીને કહ્યું, “કનાનીઓ સામે યુદ્ધ કરવા માટે અમારી તરફથી પ્રથમ કોણ ચઢાઈ કરશે?”… તે દિવસોમાં ઇઝરાયલમાં કોઈ રાજા ન હતો, પરંતુ દરેક માણસ પોતાની જ નજરે જે યોગ્ય લાગતું તે જ કરતો હતો… તે દિવસોમાં ઇઝરાયલમાં કોઈ રાજા ન હતો: દરેક માણસ પોતાની જ નજરે જે યોગ્ય લાગતું તે જ કરતો હતો. ન્યાયાધીશો 1:1; 17:16; 21:25.

As in the history of Smyrna “self” was a primary theme from the beginning to the end. Because they had no king, they determined to do whatever they chose to do. The lack of guidance was what Haskell identified in the history of Smyrna that was represented by no active Spirit of Prophecy. In both histories a lack of guidance opened the door for decisions to be made based upon a person’s own motivations. Ephesus represents the deliverance from Egypt. The history recorded in the book of Judges is represented by the church of Smyrna. From king Saul until the Babylonian captivity is represented by the church of Pergamos and the captivity in Babylon is represented by the church of Thyatira.

જેમ સ્મૂર્નાના ઇતિહાસમાં શરૂઆતથી અંત સુધી “આત્મ” એક મુખ્ય વિષય હતો, તેમ જ અહીં પણ હતું. કારણ કે તેમના પાસે કોઈ રાજા ન હતો, તેઓએ જે કરવું પસંદ કર્યું તે જ કરવા નક્કી કર્યું. માર્ગદર્શનનો અભાવ—હાસ્કેલે સ્મૂર્નાના ઇતિહાસમાં જેને કાર્યરત ભવિષ્યવાણીના આત્માના અભાવ તરીકે ઓળખાવ્યો હતો—તે જ અહીં પણ હતો. બંને ઇતિહાસોમાં માર્ગદર્શનના અભાવે વ્યક્તિના પોતાના પ્રેરણાઓના આધારે નિર્ણયો લેવાય તેવો દરવાજો ખોલ્યો. ઇફેસસ મિસરથી થયેલ મુક્તિનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. ન્યાયાધીશોના પુસ્તકમાં નોંધાયેલ ઇતિહાસનું પ્રતિનિધિત્વ સ્મૂર્નાની કલીશિયા કરે છે. રાજા શાઉલથી લઈને બેબિલોનની બંદીવાસ સુધીનો સમય પર્ગમોસની કલીશિયા દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, અને બેબિલોનની બંદીવાસ થિયાતિરાની કલીશિયા દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે.

In agreement with the phenomenon identified by the pioneers there is a four and three division in the churches, seals and trumpets, and the first four churches in ancient Israel’s history begin with the Egyptian captivity and end with the Babylonian captivity, for the Alpha and Omega always identifies the end with the beginning. The first four churches in modern Israel’s history begin with the subjection of the Jews to Roman authority and the four churches end with the subjection of the spiritual Jews to spiritual Rome for twelve hundred and sixty years.

અગ્રગણ્યોએ ઓળખી કાઢેલી ઘટનાની સાથે સુસંગત રીતે, કલીસિયાઓ, મુદ્રાઓ અને તુરીઓમાં ચાર અને ત્રણની એક વિભાગરચના જોવા મળે છે; અને પ્રાચીન ઇઝરાયલના ઇતિહાસમાં પ્રથમ ચાર કલીસિયાઓની શરૂઆત મિસરી કેદખાનાથી થાય છે અને અંત બાબિલીયન કેદખાનાથી થાય છે, કેમ કે આલ્ફા અને ઓમેગા હંમેશાં અંતને શરૂઆત સાથે ઓળખાવે છે. આધુનિક ઇઝરાયલના ઇતિહાસમાં પ્રથમ ચાર કલીસિયાઓની શરૂઆત યહૂદીઓના રોમન સત્તા અધિન થવાથી થાય છે, અને આ ચાર કલીસિયાઓનો અંત આધ્યાત્મિક યહૂદીઓના બારસો સાઠ વર્ષ સુધી આધ્યાત્મિક રોમના અધિન થવાથી થાય છે.

What followed Thyatira was Sardis, which began when they came out of the Babylonian captivity typified by Thyatira. Sardis is the church which had a name that it lived, but it did not live. Their profession of life was a lie. Interestingly enough, of all the seven churches it is the word Sardis that has no definition. Definitions have been assigned to Sardis based upon the context of the history and verses, but there is no etymological definition of the name. It has a name, but it doesn’t.

થુયાતીરા પછી જે આવ્યું તે સાર્દીસ હતું, જે ત્યારે શરૂ થયું જ્યારે તેઓ થુયાતીરા દ્વારા રૂપકરૂપે દર્શાવાયેલી બાબેલની બંધિવાસિતામાંથી બહાર આવ્યા. સાર્દીસ એવી કલીસિયા છે જેને જીવતી હોવાનો નામ હતો, પરંતુ તે જીવતી નહોતી. જીવનનો તેનો દાવો એક અસત્ય હતો. રસપ્રદ વાત એ છે કે સાતેય કલીસિયાઓમાં માત્ર “સાર્દીસ” એવો શબ્દ છે જેને કોઈ નિશ્ચિત અર્થવ્યાખ્યા નથી. ઇતિહાસ અને પદોના સંદર્ભના આધારે સાર્દીસને અર્થો આપવાનો પ્રયાસ થયો છે, પરંતુ આ નામની કોઈ વ્યૂત્પત્તિશાસ્ત્રીય વ્યાખ્યા ઉપલબ્ધ નથી. તેને નામ છે, પરંતુ નથી.

> “But the second temple had not equaled the first in magnificence; nor was it hallowed by those visible tokens of the divine presence which pertained to the first temple. There was no manifestation of supernatural power to mark its dedication. No cloud of glory was seen to fill the newly erected sanctuary. No fire from heaven descended to consume the sacrifice upon its altar. The Shekinah no longer abode between the cherubim in the most holy place; the ark, the mercy seat, and the tables of the testimony were not to be found therein. No voice sounded from heaven to make known to the inquiring priest the will of Jehovah.” The Great Controversy, 24.

> “પરંતુ બીજા મંદિરની ભવ્યતા પ્રથમ મંદિરની સમકક્ષ ન હતી; અને પ્રથમ મંદિરને સંબંધિત દૈવી ઉપસ્થિતિના તે દૃશ્યમાન ચિહ્નોથી પણ તે પવિત્ર કરવામાં આવ્યું ન હતું. તેની પ્રતિષ્ઠાને ચિહ્નિત કરવા માટે અલૌકિક શક્તિનું કોઈ પ્રકટ થવું થયું નહોતું. નવીનિર્મિત પવિત્રસ્થાનને ભરપૂર કરી દે તેવો મહિમાનો કોઈ મેઘ જોવા મળ્યો નહોતો. તેની વેદી પરના બલિદાનને ભસ્મ કરવા સ્વર્ગમાંથી કોઈ અગ્નિ ઉતર્યો નહોતો. પરમપવિત્ર સ્થાને કરૂબીઓની વચ્ચે શેખીનાહ હવે નિવાસ કરતી ન હતી; તેમાં કરારપેટી, કૃપાસન, અને સાક્ષ્યના પાટિયા મળતા નહોતા. યહોવાહની ઇચ્છા પૂછતા યાજકને જાણ થાય તે માટે સ્વર્ગમાંથી કોઈ વાણી સંભળાઈ નહોતી.” The Great Controversy, 24.

After the Babylonian captivity they rebuilt Jerusalem and the temple. They then had a name again, for God had promised to put His name in Jerusalem. But His name represents His character, and the lack of His personal presence identified that they had the name that represented life, but in reality, they no longer had the presence that produces life. All they really had was profession and pretense.

બાબિલોનની બંદીવાઈ પછી તેમણે યરુશાલેમ અને મંદિર ફરીથી બાંધ્યાં. ત્યારબાદ તેમના પાસે ફરી એક વાર નામ હતું, કારણ કે દેવએ યરુશાલેમમાં પોતાનું નામ મૂકવાનું વચન આપ્યું હતું. પરંતુ તેમનું નામ તેમના સ્વભાવનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને તેમની વ્યક્તિગત હાજરીના અભાવે એ દર્શાવ્યું કે તેમના પાસે જીવનનું પ્રતિનિધિત્વ કરતું નામ તો હતું, પરંતુ વાસ્તવમાં તેમની પાસે જીવન ઉત્પન્ન કરતી હાજરી હવે રહી નહોતી. વાસ્તવમાં તેમના પાસે માત્ર ધાર્મિક દાવો અને દંભ જ હતો.

The last voice in Sardis promised of an Elijah who would come before the great and terrible day of the Lord. For ancient Israel the destruction of Jerusalem was the great and dreadful day of the Lord. For this reason, Sister White refers to Jerusalem’s destruction in 70AD as an illustration of the great and dreadful day of the Lord represented as the seven last plagues. The church of Philadelphia began with the voice of John the Baptist crying in the wilderness, thus typifying the voice of William Miller. The voices of John the Baptist and William Miller were presenting the Laodicean message to a people who believed everything was alright, when everything was all wrong. Both John the Baptist and William Miller laid the ax to the root of the tree. The message to Sardis was that there were “a few names even in Sardis which have not defiled their garments; and they shall walk with me in white: for they are worthy.” John the Baptist and William Miller represent those who came out of the time period represented by Sardis and were worthy to walk with Christ.

સાર્દિસમાં છેલ્લો સ્વર એવા એલિયાહનું વચન આપતો હતો, જે પ્રભુના મહાન અને ભયાનક દિવસ પહેલાં આવવાનો હતો. પ્રાચીન ઇઝરાયેલ માટે યેરૂશાલેમનો વિનાશ પ્રભુનો મહાન અને ભયંકર દિવસ હતો. આ કારણસર Sister White 70ADમાં થયેલા યેરૂશાલેમના વિનાશને પ્રભુના મહાન અને ભયંકર દિવસના એક દૃષ્ટાંત તરીકે ઉલ્લેખ કરે છે, જે સાત અંતિમ આફતો તરીકે પ્રતિનિધિત થાય છે. ફિલાડેલ્ફિયાનો ચર્ચ અરણ્યમાં પોકારતા યોહાન બાપ્તિસ્તાના સ્વરથી શરૂ થયો, અને આ રીતે તે વિલિયમ મિલરના સ્વરનો પ્રતીક બને છે. યોહાન બાપ્તિસ્તા અને વિલિયમ મિલરનાં સ્વરો તેવા લોકસમૂહને લાઓદિકેયાનો સંદેશ રજૂ કરતા હતા, જે માનતો હતો કે બધું સારું છે, જ્યારે વાસ્તવમાં બધું જ ખોટું હતું. યોહાન બાપ્તિસ્તા અને વિલિયમ મિલર બંનેએ વૃક્ષના મૂળ પર કુહાડી મૂકી. સાર્દિસને આપેલો સંદેશ એવો હતો કે “સાર્દિસમાં થોડાં નામો તો એવા છે જેઓએ પોતાના વસ્ત્રોને અશુદ્ધ કર્યા નથી; અને તેઓ મારા સાથે શ્વેત વસ્ત્રોમાં ફરશે, કેમ કે તેઓ યોગ્ય છે.” યોહાન બાપ્તિસ્તા અને વિલિયમ મિલર તેઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે સાર્દિસ દ્વારા દર્શાવવામાં આવેલા સમયગાળામાંથી બહાર આવ્યા હતા અને ખ્રિસ્ત સાથે ચાલવા યોગ્ય હતા.

> “Thousands were led to embrace the truth preached by William Miller, and servants of God were raised up in the spirit and power of Elijah to proclaim the message. Like John, the forerunner of Jesus, those who preached this solemn message felt compelled to lay the ax at the root of the tree, and call upon men to bring forth fruits meet for repentance. Their testimony was calculated to arouse and powerfully affect the churches and manifest their real character. And as the solemn warning to flee from the wrath to come was sounded, many who were united with the churches received the healing message; they saw their backslidings, and with bitter tears of repentance and deep agony of soul, humbled themselves before God. And as the Spirit of God rested upon them, they helped to sound the cry, ‘Fear God, and give glory to Him; for the hour of His judgment is come.’” Early Writings, 233.

> “વિલિયમ મિલર દ્વારા પ્રચારિત સત્યને સ્વીકારવા હજારો લોકો પ્રેરાયા, અને એલિયાહના આત્મા અને શક્તિમાં દેવના સેવકો ઉભા કરવામાં આવ્યા જેથી તેઓ આ સંદેશની જાહેરાત કરે. જેમ ઈસુના અગ્રણિ યોહાન, તેમ આ ગંભીર સંદેશનો પ્રચાર કરનારાઓએ વૃક્ષના મૂળ પર કુહાડી મૂકવા અને લોકોને પસ્તાવા યોગ્ય ફળ લાવવા આહ્વાન કરવા માટે પોતાને બાધ્ય અનુભવ્યા. તેમની સાક્ષી એવી હતી કે તેણે કલીસિયાઓને જાગૃત કરે, તેમને શક્તિશાળી રીતે અસર કરે, અને તેમના વાસ્તવિક સ્વભાવને પ્રગટ કરે. અને જ્યારે આવનારા ક્રોધથી ભાગી જવાની ગંભીર ચેતવણી જાહેર કરવામાં આવી, ત્યારે કલીસિયાઓ સાથે જોડાયેલા ઘણા લોકોએ ચંગાઈનો સંદેશ સ્વીકાર્યો; તેમણે પોતાની પીઠફેરાઓ જોઈ, અને પસ્તાવાના કડવા આંસુઓ તથા આત્માની ઊંડી વ્યથામાં, દેવ સમક્ષ પોતાને નમ્ર બનાવ્યા. અને જ્યારે દેવનો આત્મા તેમના પર ઉતર્યો, ત્યારે તેમણે આ પોકાર ગુંજાવવામાં સહાય કરી, ‘દેવનો ભય રાખો, અને તેને મહિમા આપો; કેમ કે તેના ન્યાયનો સમય આવી પહોંચ્યો છે.’” Early Writings, 233.

The seven churches of Revelation represent the history of the apostles until the Second Coming of Christ, and the seven churches also represent the history of ancient Israel from the prophet Moses until the first coming of Christ.

પ્રકટીકરણની સાત કલીસિયાઓ પ્રેરિતોના સમયથી લઈને ખ્રિસ્તના દ્વિતીય આગમન સુધીના ઇતિહાસનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને આ સાત કલીસિયાઓ પ્રાચીન ઇઝરાયેલના ભવિષ્યવક્તા મૂસા થી લઈને ખ્રિસ્તના પ્રથમ આગમન સુધીના ઇતિહાસનું પણ પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

> “The trials of the children of Israel, and their attitude just before the first coming of Christ, illustrate the position of the people of God in their experience before the second coming of Christ.

> ઇઝરાયલના સંતાનોની પરિક્ષાઓ, અને ખ્રિસ્તના પ્રથમ આગમનથી થોડા પહેલાં તેમની મનોદશા, ખ્રિસ્તના દ્વિતीय આગમન પહેલાંના તેમના અનુભવમાં દેવપ્રજાની સ્થિતિનું દૃષ્ટાંત આપે છે.

> “Satan’s snares are laid for us as verily as they were laid for the children of Israel just prior to their entrance into the land of Canaan. We are repeating the history of that people.

> “કાનાન દેશમાં પ્રવેશ કરતાં જરા પહેલાં જેમ ઇઝરાયલની સંતતિ માટે શૈતાનના ફાંસા ગોઠવવામાં આવ્યા હતા, તેમ જ ખરેખર આપણા માટે પણ ગોઠવવામાં આવ્યા છે. અમે તે લોકોના ઇતિહાસનું પુનરાવર્તન કરી રહ્યા છીએ.

> “Their history should be a solemn warning to us. We need never expect that when the Lord has light for his people, Satan will stand calmly by and make no effort to prevent them from receiving it. Let us beware that we do not refuse the light God sends, because it does not come in a way to please us. . . . If there are any who do not see and accept the light themselves, let them not stand in the way of others.

> “તેમનો ઇતિહાસ આપણાં માટે એક ગૌરવપૂર્ણ ચેતવણી હોવી જોઈએ. જ્યારે પ્રભુને પોતાના લોકો માટે પ્રકાશ હોય, ત્યારે શેતાન શાંતિથી બાજુએ ઊભો રહેશે અને તેઓ તેને પ્રાપ્ત ન કરે તે માટે કોઈ પ્રયત્ન નહીં કરે—એવું આપણે ક્યારેય અપેક્ષા રાખવી નહીં. આવો, આપણે સાવચેત રહીએ કે દેવ જે પ્રકાશ મોકલે છે તેને આપણે માત્ર એટલા માટે અસ્વીકાર ન કરીએ કે તે આપણને ગમે એવી રીતથી નથી આવતો.... જો કોઈ એવા હોય કે જે પોતે પ્રકાશને ન જુએ અને સ્વીકારી ન શકે, તો તેઓ બીજાઓના માર્ગમાં અવરોધ ન બને.”

> “‘I call heaven and earth to record this day against you, that I have set before you life and death, blessing and cursing; therefore choose life, that both thou and thy seed may live; that thou mayest love the Lord thy God, and that thou mayest obey his voice, and that thou mayest cleave unto him; for he is thy life, and the length of thy days; that thou mayest dwell in the land which the Lord sware unto thy fathers, to Abraham, to Isaac, and to Jacob, to give them.’

> “‘હું આજે તમારા વિરુદ્ધ આકાશ અને પૃથ્વીને સાક્ષી રાખું છું કે મેં તમારા સમક્ષ જીવન અને મરણ, આશીર્વાદ અને શાપ મૂકી દીધાં છે; તેથી જીવનને પસંદ કરો, જેથી તમે અને તમારું સંતાન બંને જીવતા રહો; જેથી તમે યહોવા તમારા દેવને પ્રેમ કરો, અને તેની વાણીનું પાલન કરો, અને તેને વળગી રહો; કારણ કે તે જ તમારું જીવન છે અને તમારા દિવસોની દીર્ઘતા છે; જેથી તમે તે દેશમાં વસો જે યહોવાએ તમારા પિતૃઓને, અબ્રાહામને, ઇસ્હાકને, અને યાકૂબને, તેમને આપવાની શપથપૂર્વક પ્રતિજ્ઞા કરી હતી.’”

> “This song was not historical but prophetic. While it recounted the wonderful dealings of God with his people in the past, it also foreshadowed the great events of the future, the final victory of the faithful when Christ shall come the second time in power and glory.

> “આ ગીત ઐતિહાસિક નહોતું, પરંતુ ભવિષ્યવાણીાત્મક હતું. તેમાં ભૂતકાળમાં દેવએ પોતાની પ્રજાજન સાથે કરેલા અદ્ભુત વ્યવહારોનું વર્ણન કરવામાં આવ્યું હતું, તેમ છતાં તેણે ભવિષ્યનાં મહાન પ્રસંગોની પણ પૂર્વછાયા દર્શાવી હતી—અર્થાત્ જ્યારે ખ્રિસ્ત સામર્થ્ય અને મહિમા સાથે બીજી વાર આવશે, ત્યારે વિશ્વાસુઓને મળનારી અંતિમ વિજયની.”

> “The apostle Paul plainly states that the experience of the Israelites in their travels has been recorded for the benefit of those living in this age of the world, those upon whom the ends of the world are come. We do not consider that our dangers are any less than those of the Hebrews, but greater.” Healthful Living, 280, 281.

> “પ્રેરિત પૌલ સ્પષ્ટપણે કહે છે કે ઇઝરાયેલી લોકોના પ્રવાસોમાં થયેલો તેમનો અનુભવ આ વિશ્વયુગમાં જીવતા લોકોના હિત માટે નોંધવામાં આવ્યો છે, એટલે કે તેઓ માટે જેઓ પર વિશ્વના અંતો આવી પહોંચ્યા છે. અમે એવું માનતા નથી કે અમારા જોખમો હિબ્રીઓના જોખમોથી જરા પણ ઓછા છે, પરંતુ વધુ મોટા છે.” Healthful Living, 280, 281.

The deliverance from Egypt is represented by the church of Ephesus, and the symbol of the church of Ephesus in that history was Joshua. After those who God brought out of Egypt failed ten successive tests, the Lord removed the covenant from the rebels and gave it to Joshua and Caleb.

મિસરમાંથી થયેલી મુક્તિનું પ્રતિનિધિત્વ ઇફેસસની કલીસિયા દ્વારા થાય છે, અને તે ઇતિહાસમાં ઇફેસસની કલીસિયાનું પ્રતીક યહોશુઆ હતો. જેમને ભગવાને મિસરમાંથી બહાર લાવ્યા હતા તેઓ દસ અનુસારી પરીક્ષાઓમાં નિષ્ફળ ગયા પછી, પ્રભુએ બળવાખોરોમાંથી કરાર દૂર કરીને તેને યહોશુઆ અને કાલેબને આપ્યો.

> Say unto them, As truly as I live, saith the Lord, as ye have spoken in mine ears, so will I do to you: Your carcases shall fall in this wilderness; and all that were numbered of you, according to your whole number, from twenty years old and upward, which have murmured against me, Doubtless ye shall not come into the land, concerning which I sware to make you dwell therein, save Caleb the son of Jephunneh, and Joshua the son of Nun. Numbers 14:28–30.

> તેમને કહો, પ્રભુ કહે છે: જેટલું સત્ય છે કે હું જીવિત છું, તેમ જ તમે મારા કાનમાં જે કહ્યું છે, તે જ હું તમારી સાથે કરીશ: તમારા મૃતદેહો આ અરણ્યમાં પડી રહેશે; અને તમારામાંથી જે જેની ગણતરી કરવામાં આવી હતી, તમારી સમગ્ર સંખ્યા મુજબ, વીસ વર્ષના અને તેથી ઉપરના, જેઓએ મારા વિરુદ્ધ કુરકુર કર્યું છે, તેઓ નિશ્ચયે તે દેશમાં પ્રવેશ કરશે નહિ, જેના વિષે મેં શપથ કર્યો હતો કે હું તમને તેમાં વસાવું; યેફુન્નેહનો પુત્ર કાલેબ અને નૂનનો પુત્ર યહોશુઆ સિવાય. ગણના 14:28–30.

Sister White identifies that Joshua and Caleb represent those “upon whom the ends of the world are come,” who “make a covenant with God by sacrifice.”

સિસ્ટર વ્હાઇટ દર્શાવે છે કે યહોશુઆ અને કાલેબ તેઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, “જેઓ પર વિશ્વના અંતો આવી પહોંચ્યા છે,” અને જેઓ “બલિદાન દ્વારા દેવ સાથે કરાર કરે છે.”

> “For our admonition, upon whom the ends of the world are come, was this history recorded. How often the people of God today live over the experience of the children of Israel! How often they murmur and complain! How often they draw back when the Lord bids them go forward! The cause of God is suffering for want of men like Caleb and Joshua, men of fidelity and unshaken trust. God calls for men who will give themselves to him to be imbued with his Spirit. The cause of Christ and humanity demand sanctified, self-sacrificing men, men who will go forth without the camp, bearing the reproach. Let them be strong, valiant men, fit for worthy enterprises, and let them make a covenant with God by sacrifice.” Review and Herald, May 20, 1902.

> “આ ઇતિહાસ અમારી ચેતવણી માટે લખાયો હતો, જેમના ઉપર જગતના અંતો આવી પહોંચ્યા છે. આજે દેવના લોકો કેટલી વાર ઇઝરાયેલના સંતાનોના અનુભવને ફરી જીવે છે! કેટલી વાર તેઓ ગૂંજાર કરે છે અને ફરિયાદ કરે છે! કેટલી વાર પ્રભુ તેમને આગળ વધવા કહે ત્યારે તેઓ પાછળ હટી જાય છે! કાલેબ અને યોશુઆ જેવા—નિષ્ઠાવાન અને અડગ વિશ્વાસ ધરાવતા—માણસોની અછતને કારણે દેવનું કાર્ય પીડાઈ રહ્યું છે. દેવ એવા મનુષ્યોને બોલાવે છે કે જે પોતાને તેમની પાસે અર્પણ કરે જેથી તેઓ તેમના આત્માથી પરિપૂર્ણ થાય. ખ્રિસ્ત અને માનવજાતનું કાર્ય પવિત્રીકૃત, આત્મબલિદાન આપનારા મનુષ્યોની માંગ કરે છે, એવા મનુષ્યોની, જે છાવણીની બહાર જઈ નિંદા સહન કરતા હોય. તેઓ બળવાન, શૂરવીર મનુષ્યો હોય, ઉત્તમ કાર્યો માટે યોગ્ય હોય, અને તેઓ દેવ સાથે બલિ દ્વારા કરાર બાંધે.” Review and Herald, May 20, 1902.

The covenant that is renewed, as represented by the covenant being renewed with Joshua and Caleb, is the covenant with the one hundred and forty-four thousand and the great multitude. It is renewed after the original covenant chosen people are divorced from God and assigned to die in the wilderness. The covenant with the hundred and forty-four thousand is accomplished in the very same history that a former chosen people is rejected.

નવિકૃત થતો કરાર, જેનું પ્રતિનિધિત્વ યહોશુઆ અને કાલેબ સાથે કરારના નવનવીકરણ દ્વારા થાય છે, તે એક લાખ ચુમ્માલીસ હજાર અને મહાન સમૂહ સાથેનો કરાર છે. મૂળ કરારમાં પસંદ કરાયેલા લોકો દેવથી વિચ્છિન્ન કરવામાં આવે છે અને રણમાં મરી જવા માટે નિર્ધારિત થાય છે, ત્યાર પછી આ કરારનું નવનવીકરણ થાય છે. એક લાખ ચુમ્માલીસ હજાર સાથેનો કરાર એ જ ઐતિહાસિક પ્રસંગમાં પૂર્ણ થાય છે, જેમાં અગાઉના પસંદ કરાયેલા લોકોનો અસ્વીકાર થાય છે.

Ephesus means desirable and the work accomplished by both Joshua and the early church was “desirable.” When Joshua led God’s people into the Promised Land, he went forth conquering. The first seal runs parallel with the church of Ephesus, and is represented by a white horse that goes forth conquering. This was true of Joshua and of the apostolic church. The first seal runs parallel to the church of Ephesus in both ancient and modern Israel.

એફેસસનો અર્થ ઇચ્છનીય થાય છે, અને યહોશુઆ તથા પ્રારંભિક ચર્ચ—બન્ને દ્વારા પૂર્ણ કરાયેલ કાર્ય “ઇચ્છનીય” હતું. જ્યારે યહોશુઆએ દેવના લોકોને વચનના દેશમાં પ્રવેશ કરાવ્યો, ત્યારે તે વિજય પ્રાપ્ત કરતાં આગળ વધ્યો. પ્રથમ મુદ્રા એફેસસની ચર્ચ સાથે સમાનાંતર ચાલે છે, અને તે વિજય મેળવતાં આગળ વધતા સફેદ ઘોડા દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે. આ યહોશુઆ અને પ્રેરિતકાળીન ચર્ચ—બન્ને વિષે સત્ય હતું. પ્રથમ મુદ્રા પ્રાચીન તથા આધુનિક ઇઝરાયલમાં એફેસસની ચર્ચ સાથે સમાનાંતર ચાલે છે.

Smyrna is derived from the word “myrrh” which is an oil that was used for embalming the dead. The second seal is represented by a red horse who was given “a great sword” and “power” to take “peace from the earth” which meant that men in that history would “kill one another.” The second seal runs parallel to the church of Smyrna and it represents the authority given to God’s enemies allowing them to overcome and kill God’s people. This was fulfilled in the period following the apostolic church and also in the history of the Judges. In both histories God allowed powers outside of God’s people to bring warfare and death upon His people. In the apostolic church that warfare was motivated by the rejection of the religion of Christ, which in the previous period of Ephesus had been invincible as it carried the gospel to the world. The motivation of the enemies of God’s people in the period of the Judges was based upon the previous period of Ephesus, where God demonstrated his power upon Egypt and the following nations that Joshua had been used to conquer. The second seal runs parallel to the church of Smyrna in both ancient and modern Israel.

“સ્મિર્ના” શબ્દ “મિર્રા” પરથી ઉતરી આવેલો છે, જે એક એવું તેલ હતું જે મૃતદેહોના સંસ્કાર માટે વપરાતું હતું. બીજું મુદ્રાંકન લાલ ઘોડા દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, જેને “એક મોટી તલવાર” અને “પૃથ્વી પરથી શાંતિ દૂર કરવાની” “સત્તા” આપવામાં આવી હતી, જેનો અર્થ એવો હતો કે તે ઇતિહાસમાં માણસો “એકબીજાને મારી નાખશે.” બીજું મુદ્રાંકન સ્મિર્નાની કલીસિયા સાથે સમાનાન્તર ચાલે છે, અને તે દેવના શત્રુઓને આપવામાં આવેલી તે સત્તાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેના દ્વારા તેઓ દેવના લોકોને જીતી શકે અને મારી શકે. આ પ્રેરિતકાળીન કલીસિયા પછીના સમયગાળામાં તથા ન્યાયાધીશોના ઇતિહાસમાં પૂર્ણ થયું હતું. બંને ઇતિહાસોમાં દેવે પોતાના લોકોની બહારની શક્તિઓને પોતાના લોકો પર યુદ્ધ અને મૃત્યુ લાવવા મંજૂરી આપી હતી. પ્રેરિતકાળીન કલીસિયામાં તે યુદ્ધ ખ્રિસ્તના ધર્મના અસ્વીકારથી પ્રેરિત હતું, જે અગાઉના એફેસસના સમયગાળામાં, જ્યારે તે સુવાર્તા વિશ્વ સુધી લઈ જતું હતું, અજેય રહ્યું હતું. ન્યાયાધીશોના સમયગાળામાં દેવના લોકોના શત્રુઓની પ્રેરણા અગાઉના એફેસસના સમયગાળાના આધાર પર હતી, જ્યાં દેવે મિસર પર અને ત્યારબાદની તે જાતિઓ પર પોતાની શક્તિ દર્શાવી હતી, જેઓને જીતવા માટે યહોશુઆનો ઉપયોગ કરવામાં આવ્યો હતો. બીજું મુદ્રાંકન પ્રાચીન તથા આધુનિક ઇઝરાયેલ બંનેમાં સ્મિર્નાની કલીસિયા સાથે સમાનાન્તર ચાલે છે.

Pergamos means a “fortified citadel,” thus representing a castle of a king. The third seal runs parallel to Pergamos and represents the history where human judgment is carried out by the kings of the land in opposition to God’s judgment. Thus, the measurement, or the judgment which is represented by the “two” scales that weigh the “wheat,” “barley,” “oil” and “wine;” identifies royal human authority, which is always flawed in relation to God’s judgment. Remember that an honest measuring or an honest weighing does not require two scales. Two scales represent unequal judgment.

પર્ગમોસનો અર્થ “કિલ્લેબંધીવાળું ગઢ” થાય છે; તેથી તે રાજાના કિલ્લાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. ત્રીજી મુદ્રા પર્ગમોસને સમાનાંતર ચાલે છે અને તે એવા ઇતિહાસનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેમાં માનવીય ન્યાય દેવના ન્યાયના વિરોધમાં પૃથ્વીના રાજાઓ દ્વારા અમલમાં મૂકવામાં આવે છે. તેથી, “ઘઉં,” “જૌ,” “તેલ” અને “દારૂ” તોલતી “બે” ત્રાજુઓ દ્વારા પ્રતિનિધિત થતું માપન, અથવા ન્યાય, રાજકીય માનવીય સત્તાને ઓળખાવે છે, જે દેવના ન્યાયની તુલનામાં હંમેશા ખામીયુક્ત હોય છે. સ્મરણ રાખો કે પ્રામાણિક માપ અથવા પ્રામાણિક તોલ માટે બે ત્રાજુઓની આવશ્યકતા હોતી નથી. બે ત્રાજુઓ અસમાન ન્યાયનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

The “barley” is a symbol of the Passover festival’s “first fruit” offering, the “wheat” is a symbol of the Pentecostal festival’s offering of the “two wave loaves.” The “oil” is a symbol of the Holy Spirit and the “wine” is a symbol of doctrine. Pergamos in the time of ancient Israel is the period of the compromising kings of Israel who brought judgment upon God’s system of worship represented by the Passover through Pentecostal season. The truths of God’s word are represented by the “wine” and “oil.” In both ancient and modern Israel, the church of Pergamos is the period when Satan attempts to accomplish what he could not do through the shedding of blood in the history represented by Smyrna. In Pergamos Satan attempted to destroy God’s people and God’s truth through compromise, not by the shedding of blood as represented in Smyrna. The compromise of the kings of ancient Israel typifies the compromise of Constantine in modern Israel.

“જૌ” પાસ્ખા ઉત્સવની “પ્રથમફળ” અર્પણનું પ્રતીક છે, “ઘઉં” પેન્ટિકોસ્ટ ઉત્સવની “બે હલાવેલી રોટલીઓ”ની અર્પણનું પ્રતીક છે. “તેલ” પવિત્ર આત્માનું પ્રતીક છે અને “દ્રાક્ષારસ” સિદ્ધાંતનું પ્રતીક છે. પ્રાચીન ઇઝરાયલના સમયમાં પર્ગામોસ ઇઝરાયલના સમાધાનવાદી રાજાઓનો સમયગાળો છે, જેઓએ પાસ્ખાથી પેન્ટિકોસ્ટના સમયગાળાથી પ્રતિનિધિત થતી દેવની આરાધના-પ્રણાલી પર ન્યાય લાવ્યો. દેવના વચનનાં સત્યો “દ્રાક્ષારસ” અને “તેલ” દ્વારા પ્રતિનિધિત થાય છે. પ્રાચીન અને આધુનિક બંને ઇઝરાયલમાં, પર્ગામોસની મંડળી એ એવો સમયગાળો છે જ્યારે શૈતાન સ્મીર્ના દ્વારા પ્રતિનિધિત ઇતિહાસમાં રક્તપાત દ્વારા જે કરી શક્યો ન હતો, તે સિદ્ધ કરવાનો પ્રયત્ન કરે છે. પર્ગામોસમાં શૈતાને સ્મીર્નામાં દર્શાવ્યા મુજબ રક્તપાત દ્વારા નહીં, પરંતુ સમાધાન દ્વારા દેવના લોકોને અને દેવના સત્યને નષ્ટ કરવાનો પ્રયત્ન કર્યો. પ્રાચીન ઇઝરાયલના રાજાઓનું સમાધાન આધુનિક ઇઝરાયલમાં કોન્સ્ટેન્ટાઇનના સમાધાનનું પ્રતિરૂપ છે.

Thyatira means “sacrifice of contrition” and speaks to the spirit of martyrdom that God provides to His people that are slain for His name. The sacrifice of contrition represents the willingness to serve Christ in severe circumstances as represented by Daniel, Shadrach, Meshach and Abednego during the captivity of the seventy years; and it also represents the sacrifice of the Waldensians, the Huguenots and others who were tortured, imprisoned, slandered and slain by the papal authority during the history of the twelve hundred and sixty years. The fourth seal runs parallel to the church of Thyatira and represents the persecution by ancient Babylon against ancient Israel and the persecution by modern Babylon against modern Israel. The history of both captivities first required a falling away from truth which Israel’s kings and the emperor Constantine accomplished. Both prepared the way for a period represented by Thyatira.

થિયાતીરા નો અર્થ “પશ્ચાત્તાપનું બલિદાન” થાય છે, અને તે શહીદીની તે ભાવનાને સૂચવે છે, જે દેવ પોતાના તે લોકોએ માટે પ્રદાન કરે છે, જેઓ તેમના નામ માટે માર્યા જાય છે. પશ્ચાત્તાપનું બલિદાન ડેનિયલ, શદ્રક, મેશક અને અબેદનેગો દ્વારા સિત્તેર વર્ષના બંધનકાળ દરમિયાન દર્શાવવામાં આવેલી રીતે, કઠિન પરિસ્થિતિઓમાં ખ્રિસ્તની સેવા કરવા માટેની તૈયારીનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે; અને તે વાલ્ડેન્સીયનો, હ્યુગનોટો અને અન્ય લોકોના તે બલિદાનનું પણ પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેઓને બારસો સાઠ વર્ષના ઇતિહાસ દરમિયાન પોપીય સત્તા દ્વારા યાતના અપાઈ, કેદ કરવામાં આવ્યા, બદનામ કરવામાં આવ્યા અને મારી નાખવામાં આવ્યા. ચોથી મુદ્રા થિયાતીરાની કલીસિયા સાથે સમાનાંતર ચાલે છે અને પ્રાચીન બેબિલોન દ્વારા પ્રાચીન ઇઝરાયેલ પર થયેલા ત્રાસ તથા આધુનિક બેબિલોન દ્વારા આધુનિક ઇઝરાયેલ પર થયેલા ત્રાસનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. બંને બંધનકાળોના ઇતિહાસે પ્રથમ સત્યથી પડતી આવશ્યક બનાવી હતી, જે ઇઝરાયેલના રાજાઓ અને સમ્રાટ કોન્સ્ટન્ટિને સિદ્ધ કરી. બંનેએ થિયાતીરા દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામેલા એક સમયકાળ માટે માર્ગ તૈયાર કર્યો.

Sardis has no meaning in agreement with it professing a name, but the profession is a lie. The presence of the Shekinah never manifested in the second temple. The presence of Christ never manifested in the history of Sardis. The reformation of the Dark Ages was essentially a series of one step forward and two steps back. The work that the history of Sardis was supposed to accomplish in the Protestant Reformation was never finalized.

સારદિસને તેના દ્વારા એક નામનો સ્વીકાર જાહેર કરવામાં આવે છે તે સાથે સુસંગત એવો કોઈ અર્થ નથી, પરંતુ તે જાહેર સ્વીકાર અસત્ય છે. શેખીનાહની ઉપસ્થિતિ બીજા મંદિરામાં કદી પ્રગટ થઈ નહોતી. ખ્રિસ્તની ઉપસ્થિતિ સારદિસના ઇતિહાસમાં કદી પ્રગટ થઈ નહોતી. અંધકાર યુગોના સુધારનું સ્વરૂપ મૂળભૂત રીતે એક પગલું આગળ અને બે પગલાં પાછળ જતી ઘટનાઓની શ્રેણી હતું. પ્રોટેસ્ટન્ટ સુધારણામાં સારદિસના ઇતિહાસે જે કાર્ય સિદ્ધ કરવાનું હતું તે કદી પૂર્ણતાએ પહોંચ્યું નહીં.

Philadelphia means brotherly love and it is impossible to love your brother if you do not first love God.

ફિલાડેલ્ફિયા નો અર્થ ભાઈચારો પ્રેમ છે, અને જો તમે પ્રથમ દેવને પ્રેમ ન કરતા હો, તો તમારા ભાઈને પ્રેમ કરવો અસંભવ છે.

> If a man say, I love God, and hateth his brother, he is a liar: for he that loveth not his brother whom he hath seen, how can he love God whom he hath not seen? And this commandment have we from him, That he who loveth God love his brother also. 1 John 4:20, 21.

> જો કોઈ મનુષ્ય કહે કે, હું દેવને પ્રેમ કરું છું, અને પોતાના ભાઈથી દ્વેષ રાખે, તો તે ખોટો છે; કારણ કે જે પોતાના ભાઈને, જેને તેણે જોયો છે, પ્રેમ કરતો નથી, તે દેવને, જેને તેણે જોયા નથી, કેવી રીતે પ્રેમ કરી શકે? અને આ આજ્ઞા આપણે તેની પાસેથી પામેલી છે કે જે દેવને પ્રેમ કરે, તે પોતાના ભાઈને પણ પ્રેમ કરે. 1 યોહાન 4:20, 21.

Philadelphia represents the church who loves God, and for this reason there is no condemnation or rebuke levelled against Philadelphia.

ફિલાદેલ્ફિયા તે દેવને પ્રેમ કરતી કલીસિયાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને આ કારણસર ફિલાદેલ્ફિયા સામે કોઈ નિંદા કે ઠપકો કરવામાં આવ્યો નથી.

> And to the angel of the church in Philadelphia write; These things saith he that is holy, he that is true, he that hath the key of David, he that openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth; I know thy works: behold, I have set before thee an open door, and no man can shut it: for thou hast a little strength, and hast kept my word, and hast not denied my name. Behold, I will make them of the synagogue of Satan, which say they are Jews, and are not, but do lie; behold, I will make them to come and worship before thy feet, and to know that I have loved thee. Because thou hast kept the word of my patience, I also will keep thee from the hour of temptation, which shall come upon all the world, to try them that dwell upon the earth. Behold, I come quickly: hold that fast which thou hast, that no man take thy crown. Him that overcometh will I make a pillar in the temple of my God, and he shall go no more out: and I will write upon him the name of my God, and the name of the city of my God, which is new Jerusalem, which cometh down out of heaven from my God: and I will write upon him my new name. Revelation 3:7–12.

> ફિલાદેલ્ફિયામાં આવેલી કલીસિયાના દૂતને લખ: આ વાતો તે કહે છે જે પવિત્ર છે, જે સત્ય છે, જે દાવીદની કુંજી ધરાવે છે, જે ખોલે છે અને કોઈ મનુષ્ય બંધ કરી શકતો નથી; અને બંધ કરે છે અને કોઈ મનુષ્ય ખોલી શકતો નથી; હું તારાં કાર્યો જાણું છું: જો, મેં તારા સમક્ષ એક ખુલ્લું દ્વાર મૂક્યું છે, અને તેને કોઈ બંધ કરી શકતું નથી; કારણ કે તારી પાસે થોડું બળ છે, અને તું મારું વચન પાળ્યું છે, અને મારા નામનો ઇનકાર કર્યો નથી. જો, જે લોકો શેતાનની સભાના છે, જે કહે છે કે તેઓ યહૂદી છે, અને નથી, પરંતુ જૂઠું બોલે છે; જો, હું તેઓને એવો કરીશ કે તેઓ આવીને તારાં પગ આગળ નમન કરે, અને જાણે કે મેં તને પ્રેમ કર્યો છે. કારણ કે તું મારા ધીરજના વચનને પાળ્યું છે, તેથી હું પણ તને પરીક્ષાના તે સમયથી રાખીશ, જે પૃથ્વી પર વસનારાઓને અજમાવવા માટે આખા જગત પર આવવાનો છે. જો, હું જલદી આવું છું: જે તારા પાસે છે તેને દૃઢતાથી પકડી રાખ, જેથી કોઈ તારો મુકુટ લઈ ન જાય. જે જીતે છે તેને હું મારા દેવના મંદિરમાં એક થાંભલો બનાવીશ, અને તે ત્યાંથી ફરી ક્યારેય બહાર નહીં જાય: અને હું તેના ઉપર મારા દેવનું નામ, અને મારા દેવના શહેરનું નામ, એટલે કે નવું યરુશાલેમ, જે મારા દેવ પાસેથી સ્વર્ગમાંથી નીચે ઊતરે છે, તે લખીશ: અને હું તેના ઉપર મારું નવું નામ લખીશ. પ્રકટીકરણ 3:7–12.

Philadelphia is given “the key of David,” and in the Philadelphian history of ancient Israel they were given the Son of David, which represents among other things the prophetic principle of Alpha and Omega, the first and the last. That key represents the methodology of “historicism.” In the period represented by the Philadelphian church at the end of ancient Israel the very Author of biblical prophecy was the key. In the period represented by the Philadelphian church in the Millerite history William Miller was given the key. In those two histories Christ dealt with Jews who thought they were the sons of Abraham, but they were not. Miller dealt with Protestants who thought they were spiritual Jews, but were not.

ફિલાડેલ્ફિયાને “દાવિદની કીલી” આપવામાં આવી છે, અને પ્રાચીન ઇઝરાયેલના ફિલાડેલ્ફિયન ઇતિહાસમાં તેમને દાવિદનો પુત્ર આપવામાં આવ્યો હતો, જે અન્ય બાબતો સાથે અલ્ફા અને ઓમેગાના—પ્રથમ અને અંતિમના—ભવિષ્યવાણીય સિદ્ધાંતનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. તે કીલી “હિસ્ટોરિસિઝમ”ની પદ્ધતિશાસ્ત્રનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. પ્રાચીન ઇઝરાયેલના અંતે ફિલાડેલ્ફિયન કલીસિયા દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામેલા સમયગાળામાં બાઇબલીય ભવિષ્યવાણીના અચૂક રચયિતા જ કીલી હતા. મિલરાઇટ ઇતિહાસમાં ફિલાડેલ્ફિયન કલીસિયા દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામેલા સમયગાળામાં વિલિયમ મિલરને કીલી આપવામાં આવી હતી. આ બે ઇતિહાસોમાં ખ્રિસ્તે એવા યહૂદીઓ સાથે વ્યવહાર કર્યો, જેઓ માનતા હતા કે તેઓ અબ્રાહામના પુત્રો છે, પરંતુ તેઓ હતા નહીં. મિલરે એવા પ્રોટેસ્ટન્ટો સાથે વ્યવહાર કર્યો, જેઓ માનતા હતા કે તેઓ આત્મિક યહૂદીઓ છે, પરંતુ હતા નહીં.

> He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:13.

> જેને કાન હોય, તે સાંભળે કે આત્મા ચર્ચોને શું કહે છે. પ્રકટીકરણ 3:13.

Laodicea means a people judged, and the Laodiceans, the Jews of Christ time period, were ultimately judged in 70AD at the destruction of Jerusalem. The ultimate judgment of apostate Protestantism takes place in the Sunday law crisis, but they met their judgment when they rejected the first angel’s message in the spring of 1844, and were then divinely pronounced as the daughters of Babylon. Those fallen Protestants typify Laodicean Adventism in the last days of the investigative judgment.

લાઓદિકિયા નો અર્થ થાય છે ન્યાય પામેલી પ્રજા, અને લાઓદિકિયાના લોકો—ખ્રિસ્તના સમયકાળના યહૂદીઓ—અંતે ઈ.સ. 70માં યેરૂશાલેમના વિનાશ સમયે ન્યાય પામ્યા હતા. ધર્મત્યાગી પ્રોટેસ્ટન્ટવાદનો અંતિમ ન્યાય રવિવારના કાયદાના સંકટમાં થાય છે, પરંતુ તેમણે 1844ની વસંત ઋતુમાં પ્રથમ દૂતનો સંદેશ નકારી કાઢ્યો ત્યારે પોતાનો ન્યાય ભેટ્યો, અને ત્યારબાદ તેઓને દૈવી રીતે બાબેલની પુત્રીઓ તરીકે ઘોષિત કરવામાં આવ્યા. તે પડેલા પ્રોટેસ્ટન્ટો તપાસણીય ન્યાયના અંતિમ દિવસોમાં લાઓદિકિયાઈ એડવેન્ટિઝમનું પ્રતીકરૂપ દર્શાવે છે.

We have now essentially reviewed several various ways in which the seven churches of Revelation can be correctly understood as prophetic symbols and thereafter prophetically applied. But they must be understood and applied within the context of the prophetic rules “that have been given us by the highest authority.”

હવે અમે મૂળભૂત રીતે તે વિવિધ અનેક રીતોની સમીક્ષા કરી છે, જેમાં પ્રકાશિતવાક્યની સાત કલીસિયાઓને ભવિષ્યવાણીના પ્રતીકો તરીકે યોગ્ય રીતે સમજાવી શકાય છે અને ત્યારબાદ ભવિષ્યવાણીય રીતે લાગુ કરી શકાય છે. પરંતુ તેઓને તે ભવિષ્યવાણીય નિયમોના પરિપ્રેક્ષ્યમાં જ સમજવા અને લાગુ કરવા જોઈએ, “જે આપણને સર્વોચ્ચ સત્તા દ્વારા આપવામાં આવ્યા છે.”

The message to the seven churches were messages given to the seven churches that were in existence when John recorded the messages. The messages to the seven churches provide instruction and warning for all churches throughout history. The messages to the seven churches provide instruction and warning for individual Christians throughout history. The seven churches represent the history of Christianity from the time of the apostles until the end of the world. The seven churches represent the history of ancient Israel from the time of Moses until the destruction of Jerusalem in 70 AD. The seven churches may be recognized and applied by identifying the distinction between the first four churches and the last three churches.

સાત કલીસિયાઓને આપવામાં આવેલ સંદેશાઓ એ એવા સંદેશાઓ હતા જે તે સમયે અસ્તિત્વમાં રહેલી સાત કલીસિયાઓને આપવામાં આવ્યા હતા જ્યારે યોહાને તે સંદેશાઓ લખી નોંધ્યા. સાત કલીસિયાઓને આપવામાં આવેલ સંદેશાઓ સમગ્ર ઇતિહાસ દરમિયાનની તમામ કલીસિયાઓ માટે ઉપદેશ અને ચેતવણી પ્રદાન કરે છે. સાત કલીસિયાઓને આપવામાં આવેલ સંદેશાઓ સમગ્ર ઇતિહાસ દરમિયાનના વ્યક્તિગત ખ્રિસ્તીઓ માટે ઉપદેશ અને ચેતવણી પ્રદાન કરે છે. આ સાત કલીસિયાઓ પ્રેરિતોના સમયથી લઈને વિશ્વના અંત સુધીના ખ્રિસ્તી ધર્મના ઇતિહાસનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. આ સાત કલીસિયાઓ મૂસાના સમયથી લઈને ઈ.સ. 70માં યેરૂશાલેમના વિનાશ સુધીના પ્રાચીન ઇઝરાયલના ઇતિહાસનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. પ્રથમ ચાર કલીસિયાઓ અને છેલ્લી ત્રણ કલીસિયાઓ વચ્ચેના ભેદને ઓળખીને આ સાત કલીસિયાઓને સમજવી અને લાગુ કરવી શક્ય છે.

Of the six various prophetic applications we are identifying, the same applications are represented in the seven seals.

અમે ઓળખી રહ્યા છીએ તે છ વિવિધ ભવિષ્યવાણીય પ્રયોગોમાંથી, તે જ પ્રયોગો સાત મુદ્રાઓમાં પ્રતિનિધિત્વ પામે છે.

We will address these truths in the next article.

આ સત્યાઓ પર આપણે આગામી લેખમાં ચર્ચા કરીશું.

Back to Articles