Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Thirty-Nine

યોએલનું પુસ્તક અને લાઓદિકેયાની સેવન્થ-ડે એડ્વેન્ટિસ્ટ ચર્ચ - નંબર ઓગણચાલીસ

Number Thirty-Nine

નંબર ઓગણચાલીસ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 2, 2026

Formats

PDF
Word

The internal omega capstone test that follows the external alpha foundation test of 2024, requires a definition of the “storehouse,” and of the “meat” that is kept in the storehouse. The test is prophetic, and has an internal and external line of truth. Are the jewels James White’s remnant, or are they the truths if God’s Word? They are both.

૨૦૨૪ની બાહ્ય અલ્ફા પાયો-પરીક્ષાને અનુસરતી આંતરિક ઓમેગા શિખરપથ્થર-પરીક્ષા, “ભંડારગૃહ” અને ભંડારગૃહમાં રાખવામાં આવેલ “આહાર”ની વ્યાખ્યા માંગે છે. આ પરીક્ષા ભવિષ્યવાણી સંબંધિત છે, અને તેમાં સત્યની આંતરિક અને બાહ્ય બન્ને રેખા છે. શું રત્નો જેમ્સ વ્હાઇટના બાકી રહેલા લોકો છે, કે પછી તેઓ દેવના વચનનાં સત્યો છે? તેઓ બન્ને છે.

At 9/11, God’s people were called to eat the little book and return to Jeremiah’s old paths, where the foundations were then laid. At 9/11, it was seen that when John, in Revelation chapter eleven was told to measure, he was told to measure two things. He was told to measure both the temple, and the worshippers therein. He was told to leave off the courtyard of the 1,260 years of the Gentiles trampling down the sanctuary and host. The sanctuary and the host are the temple and the worshippers therein.

9/11ના પ્રસંગે, દેવના લોકોએ નાનું પુસ્તક ખાવા અને યિર્મિયાહના પ્રાચીન માર્ગો તરફ પાછા ફરવા બોલાવવામાં આવ્યા, જ્યાં ત્યારબાદ પાયાઓ નાખવામાં આવ્યા હતા. 9/11ના પ્રસંગે, એવું જોવામાં આવ્યું કે જ્યારે પ્રકાશનના અગિયારમા અધ્યાયમાં યોહાનને માપવા કહેવામાં આવ્યું, ત્યારે તેને બે વસ્તુઓ માપવા કહેવામાં આવ્યું હતું. તેને મંદિર અને તેમાં ઉપાસના કરનારાઓ—બંનેને માપવા કહેવામાં આવ્યું હતું. તેને ગૈરજાતિઓ દ્વારા 1,260 વર્ષ સુધી પવિત્રસ્થાન અને સેનાને ત્રાંપવામાં આવતાં જે આંગણું હતું, તેને છોડી દેવા કહેવામાં આવ્યું હતું. પવિત્રસ્થાન અને સેના એટલે મંદિર અને તેમાં ઉપાસના કરનારાઓ.

In 2023, the same angel that had descended at 9/11 descended again, unsealing the message of the Midnight Cry, and then in 2024 the external foundational test of whether the symbol of Rome still establishes the vision as it had for the Millerites.

2023માં, 9/11 સમયે અવતરેલો એ જ દેવદૂત ફરી ઉતર્યો, મધ્યરાત્રિના પોકારના સંદેશને મુદ્રામુક્ત કરતાં; અને ત્યારબાદ 2024માં, એ બાહ્ય આધારભૂત પરીક્ષા ઊભી થઈ કે શું રોમનું પ્રતીક હજી પણ દર્શનને તે જ રીતે સ્થાપિત કરે છે જેમ તેણે મિલરાઇટ્સ માટે કર્યું હતું.

The “open windows” of heaven identify the arrival of the internal omega test of the temple and the call to “return.” The test requires identifying two symbols. When the third angel arrived in 1844, and then again at 9/11, John is told to measure the temple and the worshippers therein, thus identifying a prophetic work of measuring the temple and worshippers in 2023. Malachi raises the question of what is the “storehouse,” and what is the “meat?” These same questions in Miller’s dream would be, what is “the casket,” and what is “the jewels.”

સ્વર્ગની “ખુલ્લી બારીઓ” મંદિરની આંતરિક ઓમેગા કસોટીના આગમન અને “પાછા ફરવા”ના આહ્વાનની ઓળખ કરાવે છે. આ કસોટી માટે બે પ્રતીકોની ઓળખ કરવી આવશ્યક છે. જ્યારે ત્રીજો દૂત 1844માં આવ્યો, અને ત્યારબાદ ફરી 9/11એ, ત્યારે યોહાનને મંદિર અને તેમાં આરાધના કરનારાઓને માપવાનો આદેશ આપવામાં આવે છે; આ રીતે 2023માં મંદિર અને આરાધકોને માપવાના એક ભવિષ્યવાણીય કાર્યની ઓળખ થાય છે. માલાખી એવો પ્રશ્ન ઉઠાવે છે કે “ભંડારગૃહ” શું છે, અને “આહાર” શું છે? મિલરના સ્વપ્નમાં આ જ પ્રશ્નો એમ હશે: “પેટી” શું છે, અને “મણિઓ” શું છે?

Miller’s dream identifies the open windows of heaven as the point where the church triumphant in Revelation nineteen is raised up in white linen to ride upon the white horses of the army of the Lord of hosts. The open windows are where Malachi’s blessing or curse is poured out. Miller’s open window is where the rubbish is removed and the jewels are gathered into the casket.

મિલરની સ્વપ્નકથા સ્વર્ગની ખુલ્લી બારીઓને તે બિંદુ તરીકે ઓળખાવે છે, જ્યાં પ્રકાશિતવાક્ય અધ્યાય ઓગણીસમાં વિજયી સભા સફેદ સૂક્ષ્મ શણમાં ઉઠાવવામાં આવે છે, જેથી તે સૈન્યોના યહોવાના સેનાના સફેદ ઘોડાઓ પર સવાર થાય. ખુલ્લી બારીઓ ત્યાં છે જ્યાં મલાખીની આશીર્વાદ અથવા શાપ ઢોળવામાં આવે છે. મિલરની ખુલ્લી બારી ત્યાં છે જ્યાં કચરો દૂર કરવામાં આવે છે અને રત્નો પેટિકામાં એકત્ર કરવામાં આવે છે.

The first reference to the windows of heaven is in the story of Noah, and when those windows were opened, there was rain for forty days and forty nights. When the windows are opened eight souls are on the ark. The baptism at the Red Sea introduced forty years of wandering until the Jordan was crossed. When Christ was later baptized at that very spot, He was driven into the wilderness for forty days. When He was resurrected, as typified by His baptism He taught the disciples for forty days before He ascended to heaven.

આકાશની બારીઓનો પ્રથમ ઉલ્લેખ નોહની વાર્તામાં થાય છે, અને જ્યારે તે બારીઓ ખુલ્લી, ત્યારે ચાલીસ દિવસ અને ચાલીસ રાત સુધી વરસાદ વરસ્યો. જ્યારે બારીઓ ખુલ્લી હોય છે ત્યારે વહાણમાં આઠ આત્માઓ હોય છે. લાલ સમુદ્રમાં થયેલ બાપ્તિસ્માએ યર્દન પાર કરવામાં આવ્યો ત્યાં સુધીના ચાલીસ વર્ષના ભટકાવને આરંભ આપ્યો. પછી જ્યારે ખ્રિસ્તનો તે જ સ્થળે બાપ્તિસ્મા થયો, ત્યારે તેમને ચાલીસ દિવસ માટે અરણ્યમાં દોરી જવામાં આવ્યા. જ્યારે તેઓ ઉઠાડવામાં આવ્યા, તેમના બાપ્તિસ્મા દ્વારા જેનું પૂર્વરૂપ દર્શાવાયું હતું તે પ્રમાણે, તેઓ સ્વર્ગમાં આરોહણ કરે તે પહેલાં ચાલીસ દિવસ સુધી શિષ્યોને ઉપદેશ આપતા રહ્યા.

When the church changes from the church militant unto the church triumphant, thirty-year-old king David will reign for forty years. The church triumphant is represented with a prophet, a priest and a king. The prophet who was thirty years old when he began his ministry of twenty-two years was Ezekiel, and he began that ministry, when the heavens were opened.

જ્યારે ચર્ચ યુદ્ધરત ચર્ચમાંથી વિજયી ચર્ચમાં પરિવર્તિત થાય છે, ત્યારે ત્રીસ વર્ષનો રાજા દાવિદ ચાલીસ વર્ષ સુધી રાજ્ય કરશે. વિજયી ચર્ચનું પ્રતિનિધિત્વ એક પ્રભુવક્તા, એક યાજક અને એક રાજા દ્વારા કરવામાં આવે છે. જે પ્રભુવક્તા પોતાની બાવીસ વર્ષની સેવા શરૂ કરતાં સમયે ત્રીસ વર્ષનો હતો, તે હઝકિયેલ હતો, અને તેણે એ સેવા ત્યારે શરૂ કરી હતી, જ્યારે સ્વર્ગો ખુલ્યા હતા.

> Now it came to pass in the thirtieth year, in the fourth month, in the fifth day of the month, as I was among the captives by the river of Chebar, that the heavens were opened, and I saw visions of God. Ezekiel 1:1.

> હવે ત્રીસમું વર્ષ, ચોથા મહિને, મહિનાના પાંચમા દિવસે, જ્યારે હું કેબાર નદી પાસે કેદીઓની વચ્ચે હતો, ત્યારે આકાશો ઉઘડ્યા, અને મેં ઈશ્વરના દર્શનો જોયા. યહેઝ્કેલ 1:1.

At thirty years old Joseph began to reign as priest and he was confronted with the east wind of Islam bringing an escalating crisis that allowed Egypt, the dragon that lieth in the sea, to implement a one-world government. In that crisis Joseph gathered the meat into the storehouses.

ત્રીસ વર્ષની ઉંમરે યોસેફે યાજક તરીકે શાસન કરવાનું શરૂ કર્યું, અને તેને ઇસ્લામના પૂર્વ પવનનો સામનો કરવો પડ્યો, જે વધતી જતી સંકટસ્થિતિ લાવ્યો, અને જેના કારણે સમુદ્રમાં પડેલો અજગર, મિસર, એક-વિશ્વીય સરકાર અમલમાં મૂકી શક્યો. તે સંકટમાં યોસેફે ખાદ્યસામગ્રીને ભંડારગૃહોમાં એકત્ર કરી.

In July of 2023, a voice was heard in the wilderness, then the Lion of the tribe of Judah began to unseal the message of the Midnight Cry. In 2024, the foundational external alpha test separated two classes, and the process of unsealing continued. Now in 2026, the temple internal omega test that will once again separate two classes has arrived.

જુલાઈ 2023માં, અરણ્યમાં એક અવાજ સંભળાયો; ત્યારબાદ યહૂદાના વંશનો સિંહ મધરાત્રિના પોકારના સંદેશને ઉઘાડવા લાગ્યો. 2024માં, પાયાગત બાહ્ય અલ્ફા પરીક્ષણે બે વર્ગોને અલગ કર્યા, અને ઉઘાડવાની પ્રક્રિયા ચાલુ રહી. હવે 2026માં, મંદિરની આંતરિક ઓમેગા પરીક્ષા, જે ફરી એકવાર બે વર્ગોને અલગ કરશે, આવી પહોંચી છે.

The sacred week that Christ, as the Messenger of the Covenant, confirmed the covenant with many is the courtyard, and the holy place. October 22, 1844 until Michael stands up (as He did at the end of that sacred week when Stephen was stoned) is the Most Holy Place. The spring feasts were fulfilled in the sacred week, and are the alpha of the feasts, and the fall feasts of the trumpets on the first day, the day of Atonement on the tenth day, and then the feast of tabernacles from the fifteenth to twenty-second day are the omega of the feasts.

પવિત્ર અઠવાડિયું, જેમાં ખ્રિસ્તે, કરારના દૂત તરીકે, ઘણાં લોકો સાથે કરારને દૃઢ કર્યો, તે પ્રાંગણ અને પવિત્ર સ્થાન છે. 22 ઓક્ટોબર, 1844થી લઈને માઈકલ ઊભા થાય ત્યાં સુધી (જેમ તેમણે તે પવિત્ર અઠવાડિયાના અંતે કર્યું હતું, જ્યારે સ્તેફનને પથ્થરમારો કરવામાં આવ્યો હતો) તે અતિપવિત્ર સ્થાન છે. વસંતના પર્વો તે પવિત્ર અઠવાડિયામાં પૂર્ણ થયા હતા અને તેઓ પર્વોના આલ્ફા છે; અને પાનખરના પર્વો—પ્રથમ દિવસે તુરીઓનો પર્વ, દશમે દિવસે પ્રાયશ્ચિતનો દિવસ, અને પછી પંદરમીથી બાવીસમી તારીખ સુધી તંબુઓનો પર્વ—તે પર્વોના ઓમેગા છે.

> “In like manner the types which relate to the second advent must be fulfilled at the time pointed out in the symbolic service. Under the Mosaic system the cleansing of the sanctuary, or the great Day of Atonement, occurred on the tenth day of the seventh Jewish month (Leviticus 16:29–34), when the high priest, having made an atonement for all Israel, and thus removed their sins from the sanctuary, came forth and blessed the people. So it was believed that Christ, our great High Priest, would appear to purify the earth by the destruction of sin and sinners, and to bless His waiting people with immortality. The tenth day of the seventh month, the great Day of Atonement, the time of the cleansing of the sanctuary, which in the year 1844 fell upon the twenty-second of October, was regarded as the time of the Lord’s coming. This was in harmony with the proofs already presented that the 2300 days would terminate in the autumn, and the conclusion seemed irresistible.

> “એ જ રીતે બીજા આગમન સાથે સંબંધ ધરાવતા પ્રતિકરૂપો પણ પ્રતીકાત્મક સેવામાં સૂચવાયેલા સમયે જ પૂર્ણ થવા જોઈએ. મોસાઇક વ્યવસ્થામાં પવિત્રસ્થાનનું શુદ્ધિકરણ, અથવા પ્રાયશ્ચિત્તનો મહાન દિવસ, યહૂદીઓના સાતમા મહિનાના દસમા દિવસે આવતો હતો (લેવીઓ 16:29–34), જ્યારે મહાયાજક, સમગ્ર ઇઝરાયલ માટે પ્રાયશ્ચિત્ત કરીને અને આ રીતે તેમના પાપોને પવિત્રસ્થાનમાંથી દૂર કરીને, બહાર આવતો અને લોકોને આશીર્વાદ આપતો. તેથી એવું માનવામાં આવતું હતું કે ખ્રિસ્ત, આપણા મહાન મહાયાજક, પાપ અને પાપીઓને નાશ કરીને પૃથ્વીને શુદ્ધ કરવા, અને પોતાની રાહ જોતા પ્રજાને અમરત્વથી આશીર્વાદિત કરવા પ્રગટ થશે. સાતમા મહિનાનો દસમો દિવસ, પ્રાયશ્ચિત્તનો મહાન દિવસ, પવિત્રસ્થાનના શુદ્ધિકરણનો સમય, જે ઈ.સ. 1844માં ઓક્ટોબરની બાવીસમી તારીખે પડતો હતો, તેને પ્રભુના આગમનનો સમય માનવામાં આવતો હતો. આ અગાઉ રજૂ કરાયેલા પુરાવાઓ સાથે સુસંગત હતું કે 2300 દિવસો શરદઋતુમાં પૂર્ણ થશે, અને તે નિષ્કર્ષ અખંડિત જણાતો હતો.”

> “In the parable of Matthew 25 the time of waiting and slumber is followed by the coming of the bridegroom. This was in accordance with the arguments just presented, both from prophecy and from the types. They carried strong conviction of their truthfulness; and the ‘midnight cry’ was heralded by thousands of believers.

> “મથિ 25ના દૃષ્ટાંતમાં પ્રતીક્ષા અને નિદ્રાના સમય પછી દુલ્હાનો આગમન થાય છે. આ હમણાં જ રજૂ કરાયેલા તર્કો અનુસાર હતું, ભવિષ્યવાણીમાંથી પણ અને પ્રતિરૂપોમાંથી પણ. તેઓ પોતાની સત્યતાનો પ્રબળ નિશ્ચય કરાવતા હતા; અને ‘મધ્યરાત્રિનો પોકાર’ હજારો વિશ્વાસીઓ દ્વારા જાહેર કરવામાં આવ્યો હતો.

> “Like a tidal wave the movement swept over the land. From city to city, from village to village, and into remote country places it went, until the waiting people of God were fully aroused. Fanaticism disappeared before this proclamation like early frost before the rising sun. Believers saw their doubt and perplexity removed, and hope and courage animated their hearts. The work was free from those extremes which are ever manifested when there is human excitement without the controlling influence of the word and Spirit of God. It was similar in character to those seasons of humiliation and returning unto the Lord which among ancient Israel followed messages of reproof from His servants. It bore the characteristics that mark the work of God in every age. There was little ecstatic joy, but rather deep searching of heart, confession of sin, and forsaking of the world. A preparation to meet the Lord was the burden of agonizing spirits. There was persevering prayer and unreserved consecration to God.” The Great Controversy, 400.

> “જેમ જ્વારભાટાની વિશાળ લહેર હોય તેમ આ ચળવળ દેશભરમાં ફરી વળી. શહેરથી શહેર, ગામથી ગામ, અને દૂરના ગ્રામ્ય પ્રદેશોના એકાંત સ્થળોમાં પણ તે પહોંચી, ત્યાં સુધી કે ઈશ્વરના રાહ જોતા લોક સંપૂર્ણ રીતે જાગૃત થયા. આ ઘોષણાના સમક્ષ ઉન્માદ એ રીતે અદૃશ્ય થયો જેમ ઉગતા સૂર્ય સામે વહેલી સવારનો હિમ ઓગળી જાય. વિશ્વાસીઓએ જોયું કે તેમની શંકા અને ગૂંચવણ દૂર થઈ ગઈ, અને આશા તથા ધૈર્યે તેમના હૃદયોને સજીવન કર્યા. આ કાર્ય તે અતિરેકોથી મુક્ત હતું, જે હંમેશા ત્યારે પ્રગટ થાય છે જ્યારે ઈશ્વરના વચન અને આત્માના સંયમક પ્રભાવ વિના માનવીય ઉશ્કેરણા રહેતી હોય. તેના સ્વભાવમાં તે તેવા સમયોથી સમાન હતું, જ્યારે પ્રાચીન ઇઝરાયલમાં તેમના સેવકો તરફથી આપવામાં આવેલા ઠપકાના સંદેશાઓ પછી નમ્રતાપૂર્વક દિનતા ધારણ કરી લોકો યહોવાના તરફ ફરી આવતા. તેમાં તે લક્ષણો હતાં જે દરેક યુગમાં ઈશ્વરના કાર્યને ચિહ્નિત કરે છે. તેમાં ઉન્મત્ત પરમાનંદ બહુ ઓછો હતો, પરંતુ તેના સ્થાને હૃદયની ઊંડી તપાસ, પાપનો એકરાર, અને દુન્યવી બાબતોનો ત્યાગ હતો. પ્રભુને મળવા માટેની તૈયારી જ વ્યથિત આત્માઓનો ભાર હતી. તેમાં અવિરત પ્રાર્થના અને ઈશ્વરને નિર્બંધ સમર્પણ હતું.” ધ ગ્રેટ કોન્ટ્રોવર્સી, 400.

The spring feasts were fulfilled in the sacred week, and the early or alpha rain was then poured out at Pentecost, thus typifying the outpouring of the latter rain in the fall feasts. Those spring feasts are set forth in Leviticus 23, verses one through twenty-two. The fall feasts are in verses 23 to 44. 2300 years brings you to 1844. Twenty-two verses for the spring feasts and twenty-two verses for the fall feasts. Two sets of twenty-two in chapter twenty-three.

વસંત ઋતુના પવિત્ર ઉત્સવો પવિત્ર સપ્તાહમાં પૂર્ણ થયા, અને ત્યારબાદ પેન્ટેકોસ્ટના દિવસે પ્રારંભિક અથવા આલ્ફા વરસાદ ઢોળાયો; આ રીતે તે શરદ ઋતુના ઉત્સવોમાં ઉત્તરવર્ષાની ઢોળણીનું પ્રતીકરૂપ ઠર્યો. તે વસંત ઉત્સવો લેવિયવ્યવસ્થા 23 માં, પ્રથમથી બાવીસમી પંક્તિઓમાં રજૂ કરવામાં આવ્યા છે. શરદ ઉત્સવો 23મીથી 44મી પંક્તિઓમાં છે. 2300 વર્ષ તમને 1844 સુધી પહોંચાડે છે. વસંત ઉત્સવો માટે બાવીસ પંક્તિઓ અને શરદ ઉત્સવો માટે બાવીસ પંક્તિઓ. ત્રેવીસમો અધ્યાયમાં બાવીસ-બાવીસના બે વિભાગો.

The feast of trumpets was a warning that judgment would occur in ten days, and the feast of tabernacles was a celebration of joy for sins that were forgiven on the Day of Atonement. The Sabbath and eighth day after the feast represent the earth’s thousand-year Sabbath rest.

તૂરિઓનો તહેવાર એ ચેતવણી હતો કે દસ દિવસમાં ન્યાય થવાનો હતો, અને તંબુઓનો તહેવાર પ્રાયશ્ચિતના દિવસે ક્ષમા પામેલ પાપો માટેના આનંદનો ઉત્સવ હતો. તે તહેવાર પછીનો શબ્બાથ અને આઠમો દિવસ પૃથ્વીના હજાર વર્ષના શબ્બાથ-વિશ્વામનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

> But, beloved, be not ignorant of this one thing, that one day is with the Lord as a thousand years, and a thousand years as one day. 2 Peter 3:8.

> પરંતુ, હે પ્રિયજનો, આ એક વાતથી અજાણ ન રહો કે પ્રભુની દૃષ્ટિમાં એક દિવસ હજાર વર્ષ સમાન છે, અને હજાર વર્ષ એક દિવસ સમાન છે. 2 પીતર 3:8.

The first angel announced the opening of the judgment, and at that prophetic level, 1798, which was Daniel’s “time of the end,” is the fulfillment of the feast of trumpets, but on August 11, 1840, the unsealed message of the first angel of 1798, was empowered with the fulfillment of the prophecy of the second woe. Islam is part of the warning of the feast of trumpets, that announces the approaching day of judgment.

પ્રથમ દૂતે ન્યાયના પ્રારંભની જાહેરાત કરી, અને તે ભવિષ્યવાણીય સ્તરે, 1798, જે દાનિયેલનો “અંતનો સમય” હતો, તે તુરીઓના પર્વની પરિપૂર્ણતા છે; પરંતુ 11 ઑગસ્ટ, 1840ના રોજ, 1798ના પ્રથમ દૂતનો અનમુદ્રિત સંદેશ બીજા હાયની ભવિષ્યવાણીની પરિપૂર્ણતા દ્વારા શક્તિપ્રાપ્ત થયો. ઇસ્લામ તુરીઓના પર્વની ચેતવણીનો એક ભાગ છે, જે આવનારા ન્યાયના દિવસની જાહેરાત કરે છે.

For those who are willing to see, the fall feasts of trumpets and tabernacles represent alpha and omega feasts, with judgment in the middle. It is not an accident that these feasts are identified in Leviticus twenty-three. Twenty-three is the symbol of the atonement. It is not an accident that the first feast is on the first day of the seventh month and that the last feast ends on the twenty-second day. The feast of trumpets is the first letter of the Hebrew alphabet, the day of Atonement is middle letter and the feast of tabernacles is the twenty-second letter of the Hebrew alphabet.

જે લોકો જોવા માટે ઇચ્છુક છે, તેમના માટે તુરીઓ અને મંડપોના પતનઋતુના પર્વો અલ્ફા અને ઓમેગાના પર્વોનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને તેમના મધ્યમાં ન્યાય છે. આ કોઈ અકસ્માત નથી કે આ પર્વોની ઓળખ લેવિતિકસ ત્રેવીસમાં કરવામાં આવી છે. ત્રેવીસ પ્રાયશ્ચિત્તનું પ્રતીક છે. આ પણ કોઈ અકસ્માત નથી કે પ્રથમ પર્વ સાતમા મહિનાના પ્રથમ દિવસે છે અને છેલ્લો પર્વ બાવીસમા દિવસે પૂર્ણ થાય છે. તુરીઓનો પર્વ હિબ્રૂ વર્ણમાળાનો પ્રથમ અક્ષર છે, પ્રાયશ્ચિત્તનો દિવસ મધ્યનો અક્ષર છે, અને મંડપોનો પર્વ હિબ્રૂ વર્ણમાળાનો બાવીસમો અક્ષર છે.

Chapter twenty-three, verses 23 through 44 of Leviticus is twenty-two verses set within the “framework of truth.” The tenth day in the middle identifies a test, for ten is a symbol of a test, and the day of Atonement is where the rebellion of the lost is registered and resolved, and that rebellion is represented by the thirteenth letter of the Hebrew alphabet. The middle letter of the Hebrew word truth is the thirteenth, and it aligns with the tenth day of the seventh month, and as a waymark it possesses the prophetic attributes of the Hebrew alphabet and specific day. Ten plus thirteen is twenty-three. Seventy is the sum of 10 times 7, and the tenth day of the seventh month also equates to seventy, which is a symbol of the end of probation.

લેવીવ્યવસ્થા ના અધ્યાય તેવીસ, પદ 23 થી 44 સુધીનો વિભાગ બાવીસ પદોનો છે, જે “સત્યના માળખા”ની અંદર સ્થિત છે. મધ્યમાં આવેલો દસમો દિવસ એક પરીક્ષાને ઓળખાવે છે, કારણ કે દસ પરીક્ષાનું પ્રતીક છે, અને પ્રાયશ્ચિત્તનો દિવસ એ સ્થળ છે જ્યાં નાશ પામેલાઓના બળવાખોરપણું નોંધાય છે અને નિવારાય છે; અને તે બળવો હિબ્રુ મૂળાક્ષરના તેરમા અક્ષર દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે. હિબ્રુ શબ્દ “સત્ય”નો મધ્ય અક્ષર તેરમો છે, અને તે સાતમા મહિનાના દસમા દિવસ સાથે સુસંગત થાય છે; અને માર્ગચિહ્નરૂપે તેમાં હિબ્રુ મૂળાક્ષર તથા નિર્દિષ્ટ દિવસના ભવિષ્યવાણીય લક્ષણો રહેલા છે. દસ અને તેરનો સરવાળો તેવીસ થાય છે. સિત્તેર એ 10 ગુણ્યા 7 નો સરવાળો છે, અને સાતમા મહિનાનો દસમો દિવસ પણ સિત્તેરને સમકક્ષ થાય છે, જે પરીક્ષાકાળના અંતનું પ્રતીક છે.

> Then came Peter to him, and said, Lord, how oft shall my brother sin against me, and I forgive him? till seven times? Jesus saith unto him, I say not unto thee, Until seven times: but, Until seventy times seven. Matthew 18:21, 22.

> ત્યારે પીતર તેની પાસે આવીને બોલ્યો, “પ્રભુ, મારો ભાઈ મારી વિરુદ્ધ કેટલાંક વાર પાપ કરે, તો હું તેને કેટલાંક વાર ક્ષમા કરું? શું સાત વખત સુધી?” ઈસુએ તેને કહ્યું, “હું તને એવું નથી કહું કે સાત વખત સુધી; પરંતુ સિત્તેર વખત સાત સુધી.” મથિ 18:21, 22

Four hundred and ninety years were cut off for ancient Israel. Those years were cut off from the twenty-three hundred years and were represented as seventy weeks, so Jesus identified that the limit of probationary time is four hundred and ninety, that is represented by “seventy” weeks in Daniel nine.

પ્રાચીન ઇઝરાયેલ માટે ચારસો નેવું વર્ષ નિર્ધારિત કરવામાં આવ્યા હતા. એ વર્ષો બે હજાર ત્રણસો વર્ષમાંથી અલગ કરવામાં આવ્યા હતા અને સિત્તેર સપ્તાહ તરીકે દર્શાવવામાં આવ્યા હતા; તેથી ઈસુએ દર્શાવ્યું કે પરીક્ષાકાળની અવધિની મર્યાદા ચારસો નેવું વર્ષ છે, જે દાનિયેલ નવમાં “સિત્તેર” સપ્તાહ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે.

> Seventy weeks are determined upon thy people and upon thy holy city, to finish the transgression, and to make an end of sins, and to make reconciliation for iniquity, and to bring in everlasting righteousness, and to seal up the vision and prophecy, and to anoint the most Holy. Daniel 9:24.

> તારા લોકો ઉપર અને તારા પવિત્ર શહેર ઉપર સિત્તેર અઠવાડિયા નિર્ધારિત કરવામાં આવ્યા છે, જેથી અપરાધનો અંત આવે, પાપોનો અંત થાય, અધીર્મ માટે પ્રાયશ્ચિત્ત કરવામાં આવે, શાશ્વત ધર્મ લાવવામાં આવે, દર્શન અને ભવિષ્યવાણી પર મુદ્રાંકિત કરવામાં આવે, અને પરમ પવિત્રનો અભિષેક કરવામાં આવે. દાનિયેલ 9:24.

The Hebrew word translated as “cut off” is only used in this verse in the Old Testament, and it means “determined or decreed.” It is different than the word typically employed that is translated as “cut off,” which is based on Abram cutting the offerings in the first step of the covenant in Genesis fifteen. It was “determined” and “decreed” that Israel would have four hundred and ninety years of probationary time, and then they would be cut off as God’s covenant people. Two different “cut offs;” one that represents the period as a probationary period that was “cut off” of a larger number by the number seventy, and when Joel’s “new wine” is “cut off” from their mouths, probation closes. Seventy represents the close of probation.

“કાપી નાખવામાં આવ્યું” તરીકે અનુવાદિત હિબ્રૂ શબ્દ જૂના કરારમાં માત્ર આ જ વચનમાં વપરાયો છે, અને તેનો અર્થ “નિર્ધારિત” અથવા “આદેશિત” એવો થાય છે. તે સામાન્ય રીતે વપરાતા તે શબ્દથી ભિન્ન છે, જેનો અનુવાદ “કાપી નાખવું” એવો થાય છે, અને જે ઉત્પત્તિ પંદરમાં કરારના પ્રથમ પગથિયામાં અબ્રાહમે અર્પણોને કાપ્યાં તેના આધાર પર છે. તે “નિર્ધારિત” અને “આદેશિત” કરવામાં આવ્યું હતું કે ઇઝરાયેલને પરીક્ષણકાળ તરીકે ચારસો નેવું વર્ષ આપવામાં આવશે, અને ત્યારબાદ તેઓ દેવના કરારના લોક તરીકે કાપી નાખવામાં આવશે. બે ભિન્ન પ્રકારનાં “કાપી નાખવા”; એક એવું, જે સમયગાળાને પરીક્ષણકાળ તરીકે દર્શાવે છે, જે મોટી સંખ્યામાંથી સિત્તેરની સંખ્યાના આધારે “કાપી કાઢવામાં” આવ્યો હતો, અને જ્યારે યોએલનું “નવું દ્રાક્ષારસ” તેમના મુખમાંથી “કાપી નાખવામાં” આવે છે, ત્યારે પરીક્ષણકાળ બંધ થાય છે. સિત્તેર પરીક્ષણકાળના સમાપનનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

The fall feasts possess the three steps of the Hebrew word “truth.” The fall feasts begin in Leviticus 23:23, the middle waymark of the Day of Atonement is the tenth day and the thirteenth letter, equating to 23, and the feast of Tabernacles ends on the twenty-second day, and then a high Sabbath that follows the feast, and the passage ends at 23:44.

પાનખરના પર્વોમાં હિબ્રૂ શબ્દ “સત્ય”ના ત્રણ પગથિયા સમાયેલાં છે. પાનખરના પર્વો લેવ્યવ્યવસ્થા 23:23 માં આરંભે છે; પ્રાયશ્ચિતના દિવસનો મધ્યસ્થ માર્ગચિહ્ન દસમો દિવસ અને તેરમો અક્ષર છે, જે 23 ને સમકક્ષ થાય છે; અને તંબુઓનો પર્વ બાવીસમા દિવસે સમાપ્ત થાય છે, અને ત્યારબાદ પર્વને અનુસરતો એક મહાસબ્બાથ આવે છે; અને આ વિભાગ 23:44 પર સમાપ્ત થાય છે.

Leviticus means the Levitical priesthood. The spring feasts are represented in chapter 23:1–22, then the fall feasts are represented in 23:23–44. The spring feasts are represented by twenty-two verses, and the Hebrew alphabet is twenty-two letters. The fall feasts are also set forth in twenty-two verses. The feast of trumpets announces the approach of judgment at the Day of Atonement. Then the feast of Tabernacles lasts for seven days, that ends on the twenty-second day of the seventh month. The first of the seven days was a ceremonial Sabbath, as was the eighth day, which was the day after the seven-day feast. The first and eighth day make the eighth day a symbol of the eighth that is of the seven.

લિવિટિકસનો અર્થ લેવિય યાજકત્વ થાય છે. વસંતના પર્વો અધ્યાય 23:1–22 માં રજૂ કરવામાં આવ્યા છે, ત્યારબાદ શરદઋતુના પર્વો 23:23–44 માં રજૂ કરવામાં આવ્યા છે. વસંતના પર્વો બાવીસ વચનો દ્વારા રજૂ થાય છે, અને હિબ્રુ મૂળાક્ષરમાં બાવીસ અક્ષરો છે. શરદઋતુના પર્વો પણ બાવીસ વચનોમાં રજૂ કરવામાં આવ્યા છે. તુરહીઓના પર્વ દ્વારા પ્રાયશ્ચિત્તના દિવસે થનારા ન્યાયની નજીક આવતી ઘડીની જાહેરાત થાય છે. ત્યારબાદ તંબુવાસનો પર્વ સાત દિવસ સુધી ચાલે છે, જે સાતમા મહિનાના બાવીસમા દિવસે સમાપ્ત થાય છે. આ સાત દિવસોમાંનો પ્રથમ દિવસ વિધિપૂર્ણ શબ્બાથ હતો, અને તેમ જ આઠમો દિવસ પણ, જે સાત દિવસના પર્વ પછીનો દિવસ હતો. પ્રથમ અને આઠમો દિવસ મળીને આઠમા દિવસને તે સાતમાંથી નીકળેલા આઠમાના પ્રતીકરૂપ બનાવે છે.

> Speak unto the children of Israel, saying, The fifteenth day of this seventh month shall be the feast of tabernacles for seven days unto the Lord. On the first day shall be an holy convocation: ye shall do no servile work therein. Seven days ye shall offer an offering made by fire unto the Lord: on the eighth day shall be an holy convocation unto you; and ye shall offer an offering made by fire unto the Lord: it is a solemn assembly; and ye shall do no servile work therein. … Also in the fifteenth day of the seventh month, when ye have gathered in the fruit of the land, ye shall keep a feast unto the Lord seven days: on the first day shall be a sabbath, and on the eighth day shall be a sabbath. Leviticus 23:34–36, 39.

> ઇઝરાયલના સંતાનોને કહીને કહો, કે આ સાતમા માસના પંદરમા દિવસે યહોવાને અર્થે સાત દિવસ સુધી ઝૂંપડીઓનો ઉત્સવ માનવો. પહેલા દિવસે પવિત્ર સભા રાખવી; તે દિવસે કોઈ સેવાકાર્ય કરવું નહિ. સાત દિવસ સુધી તમે યહોવાને અગ્નિ દ્વારા અર્પિત બલિદાન ચઢાવશો; આઠમા દિવસે તમારી માટે પવિત્ર સભા રાખવી, અને યહોવાને અગ્નિ દ્વારા અર્પિત બલિદાન ચઢાવવું; તે ગાંભીર્યપૂર્ણ સભા છે; અને તે દિવસે કોઈ સેવાકાર્ય કરવું નહિ. … ઉપરાંત, સાતમા માસના પંદરમા દિવસે, જ્યારે તમે દેશની ઉપજ ભેગી કરી લો, ત્યારે યહોવાને અર્થે સાત દિવસ સુધી ઉત્સવ માનવો: પહેલા દિવસે વિશ્રામદિવસ રાખવો, અને આઠમા દિવસે પણ વિશ્રામદિવસ રાખવો. લેવ્યવ્યવસ્થા 23:34–36, 39.

The eighth-day ceremonial Sabbath, represents the Sabbath of the millennium, which follows the feast of Tabernacles. Ancient Israel’s wandering in the wilderness for forty years is commemorated by living in booths during the days of the feast of Tabernacles, and it represents not only the outpouring of the latter rain, but the time of Jacob’s trouble, when angels have led God’s faithful into the hills and mountains for protection.

આઠમા દિવસનો વિધિપૂર્વકનો શબ્બાથ, તંબુઓના પર્વને અનુસરતા સહસ્રાબ્દીના શબ્બાથનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. પ્રાચીન ઇઝરાયલના ચાળીસ વર્ષના અરણ્યભ્રમણની સ્મૃતિ તંબુઓના પર્વના દિવસોમાં ઝૂંપડાંમાં નિવાસ કરીને ઉજવવામાં આવે છે, અને તે માત્ર ઉત્તરવર્ષાના ઉંડેલાણનું જ નહીં, પરંતુ યાકૂબના સંકટકાળનું પણ પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જ્યારે દેવના વિશ્વાસુઓને રક્ષણ માટે દૂતો ટેકરીઓ અને પર્વતોમાં લઈ ગયા છે.

> “In the time of trouble, we all fled from the cities and villages, but were pursued by the wicked, who entered the houses of the saints with the sword. They raised the sword to kill us, but it broke, and fell as powerless as a straw. Then we all cried day and night for deliverance, and the cry came up before God. The sun came up, and the moon stood still. The streams ceased to flow. Dark heavy clouds came up, and clashed against each other. But there was one clear place of settled glory, from whence came the voice of God like many waters, which shook the heavens, and the earth. The sky opened and shut, and was in commotion. The mountains shook like a reed in the wind, and cast out ragged rocks all around. The sea boiled like a pot, and cast out stones upon the land. And as God spake the day and hour of Jesus’ coming, and delivered the everlasting covenant to his people, he spake one sentence, and then paused, while the words were rolling through the earth. The Israel of God stood with their eyes fixed upwards, listening to the words as they came from the mouth of Jehovah, and rolled through the earth like peals of loudest thunder. It was awfully solemn. At the end of every sentence, the saints shouted, Glory! Hallelujah! Their countenances were lighted up with the glory of God; and they shone with the glory as Moses’ face did when he came down from Sinai. The wicked could not look on them for the glory. And when the never-ending blessing was pronounced on those who had honored God, in keeping his Sabbath holy, there was a mighty shout of victory over the Beast, and over his Image.

> “મુશ્કેલીના સમયમાં અમે બધા શહેરો અને ગામડાંઓમાંથી ભાગી ગયાં, પરંતુ દુષ્ટોએ અમારો પીછો કર્યો, અને તેઓ તલવાર લઈને પવિત્રજનોના ઘરોમાં પ્રવેશ્યા. તેમણે અમને મારવા તલવાર ઉચકી, પરંતુ તે તૂટી પડી અને તણખાં જેટલી નિર્બળ થઈ ગઈ. પછી મુક્તિ માટે અમે બધા દિવસ અને રાત રડ્યાં, અને એ રોદન દેવ સમક્ષ પહોંચ્યું. સૂર્ય ઉગ્યો, અને ચંદ્ર સ્થિર રહી ગયો. પ્રવાહો વહેતા બંધ થઈ ગયા. અંધકારમય ભારે વાદળો ઊભાં થયા, અને એકબીજા સાથે અથડાયા. પરંતુ ત્યાં સ્થિર મહિમાનું એક નિર્મળ સ્થાન હતું, જ્યાંથી અનેક જળોના સમાન દેવનો સ્વર આવ્યો, જેણે આકાશ અને પૃથ્વીને ધ્રુજાવી નાખ્યાં. આકાશ ખુલતું અને બંધ થતું હતું, અને ઉથલપાથલમાં હતું. પર્વતો પવનમાં હલતા નળકાં જેવા ધ્રૂજ્યાં, અને ચારે તરફ ખડકના વિખરાયેલા ટુકડાઓ ઉછાળી નાખ્યાં. સમુદ્ર હાંડીની માફક ઉકળ્યો, અને જમીન પર પથ્થરો ફેંકી દીધાં. અને જ્યારે દેવે ઈસુના આગમનનો દિવસ અને ઘડી કહી, અને પોતાના લોકને અનંત કરાર આપ્યો, ત્યારે તેમણે એક વાક્ય ઉચ્ચાર્યું, અને પછી થોભ્યા, જ્યારે એ શબ્દો પૃથ્વીભરમાં ગૂંજતા ફરતા હતા. દેવના ઈઝરાયલે પોતાની આંખો ઉપર સ્થિર રાખી, યહોવાના મુખમાંથી નીકળતા અને સૌથી પ્રચંડ ગર્જનાના ઘાટ જેવા પૃથ્વીમાં ગૂંજતા શબ્દોને સાંભળ્યાં. તે ભયમિશ્રિત ગૌરવથી અતિ ગંભીર હતું. દરેક વાક્યના અંતે પવિત્રજનોએ પોકારી ઊઠ્યાં, “મહિમા! હલેલૂયાહ!” તેમના મુખમંડળો દેવની મહિમાથી પ્રજ્વલિત થઈ ઊઠ્યાં; અને તેઓ એ મહિમાથી એવો તેજસ્વી બન્યાં જેમ મોશે સિનાઈ પરથી નીચે ઉતર્યો ત્યારે તેનું મુખ હતું. એ મહિમાને કારણે દુષ્ટો તેમનું મુખ જોઈ શકતા નહોતાં. અને જ્યારે પોતાના શબ્બાથને પવિત્ર રાખીને દેવનું સન્માન કરનારાઓ પર કદી ન સમાપ્ત થતો આશીર્વાદ ઉચ્ચારવામાં આવ્યો, ત્યારે પશુ અને તેની પ્રતિમા પર વિજયનો પ્રચંડ જયઘોષ ઉઠ્યો.”

> “Then commenced the jubilee, when the land should rest.” Review and Herald, July 21, 1851.

> “પછી જુબિલીનો પ્રારંભ થયો, જ્યારે ભૂમિએ વિશ્રામ લેવો જોઈએ.” Review and Herald, July 21, 1851.

Jesus returns and the earth rests for one thousand years, as typified by the seventh-year Sabbath of the land and the jubilee. In verse three, of Leviticus twenty-three the seventh-day Sabbath for man is identified as the introduction of the chapter that ends with the eighth, that is of the seven, and represents the seventh-year-Sabbath for the land resting.

યેશુ પાછા ફરશે અને પૃથ્વી એક હજાર વર્ષ સુધી વિશ્રામ પામશે, જેમ કે જમીનના સાતમા વર્ષની શબ્બાથ અને જુબિલી દ્વારા તેનું પ્રતીકાત્મક પૂર્વચિહ્ન દર્શાવવામાં આવ્યું છે. લેવ્યવ્યવસ્થા અધ્યાય ત્રેવીસની ત્રીજી પંક્તિમાં મનુષ્ય માટેનો સાતમા દિવસનો શબ્બાથ, તે અધ્યાયના પ્રારંભરૂપે ઓળખાવવામાં આવે છે, જે આઠમા સાથે સમાપ્ત થાય છે; તે સાતમાંથી આઠમું છે, અને તે વિશ્રામ પામતી જમીન માટેના સાતમા વર્ષની શબ્બાથનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

> And the Lord spake unto Moses, saying, Speak unto the children of Israel, and say unto them, Concerning the feasts of the Lord, which ye shall proclaim to be holy convocations, even these are my feasts. Six days shall work be done: but the seventh day is the sabbath of rest, an holy convocation; ye shall do no work therein: it is the sabbath of the Lord in all your dwellings. Leviticus 23:1–3.

> અને યહોવાએ મૂસાને કહીને કહ્યું, ઇઝરાયલની સંતાનોને કહેજે અને તેઓને આ રીતે કહેજે: યહોવાના પર્વો વિષે, જેઓને તમે પવિત્ર સભાઓ તરીકે જાહેર કરશો, એ જ મારા પર્વો છે. છ દિવસ કામ કરવામાં આવે; પરંતુ સાતમો દિવસ પૂર્ણ વિશ્રામનો શબ્બાથ છે, પવિત્ર સભા છે; તેમાં તમે કોઈ કામ ન કરશો: તે તમારી સર્વ વસાહતોમાં યહોવાનો શબ્બાથ છે. લેવ્યવ્યવસ્થા 23:1–3.

The alpha of chapter twenty-three is the seventh-day Sabbath, and the omega of the chapter is the thousand years of the earth being empty, which has been typified by the seventh-year Sabbath for the land and the jubilee. The alpha of the chapter is the spring feasts that begins with the seventh-day Sabbath and ends in verse twenty-two; whereas, the omega of the chapter ends on the twenty-second day of the seventh month, followed by the eighth day ceremonial Sabbath that represents the seventh-year Sabbath of the land.

ત્રેવીસમા અધ્યાયનો આલ્ફા સાતમા દિવસનો શબ્બાથ છે, અને અધ્યાયનો ઓમેગા એ પૃથ્વી એક હજાર વર્ષ સુધી ખાલી રહેવાની સ્થિતિ છે, જેનો પૂર્વછાયારૂપ જમીન માટેના સાતમા વર્ષના શબ્બાથ અને જુબિલી દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યો છે. અધ્યાયનો આલ્ફા વસંતકાળના પર્વો છે, જે સાતમા દિવસના શબ્બાથથી શરૂ થાય છે અને બાવીસમા વચનમાં સમાપ્ત થાય છે; જ્યારે, અધ્યાયનો ઓમેગા સાતમા મહિનાના બાવીસમા દિવસે સમાપ્ત થાય છે, અને ત્યારબાદ આઠમા દિવસનો ઔપચારિક શબ્બાથ આવે છે, જે જમીન માટેના સાતમા વર્ષના શબ્બાથનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

Verses one to twenty-two represent Christ’s work as the Heavenly High Priest in the holy place; verses twenty-three to forty-four represent His work in the Most Holy Place. Leviticus is a symbol of the priests, and it represents Christ High Priestly ministry. The alpha Sabbath of the seventh-day reaches back to creation, and the omega seventh-year Sabbath reaches to the Earth made new. Leviticus twenty-three historically spans from creation to re-creation.

એકથી બાવીસ સુધીની કલમો પવિત્ર સ્થાનમાં સ્વર્ગીય મહાયાજક તરીકે ખ્રિસ્તના કાર્યનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે; તેવી જ રીતે તેવીસથી ચુંમાલીસ સુધીની કલમો પરમ પવિત્ર સ્થાનમાં તેમના કાર્યનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. લેવ્યવ્યવસ્થા યાજકોનું પ્રતીક છે, અને તે ખ્રિસ્તની મહાયાજકીય સેવા દર્શાવે છે. સાતમા દિવસનો આલ્ફા વિશ્રામદિવસ સૃષ્ટિ સુધી પાછો પહોંચે છે, અને સાતમા વર્ષની ઓમેગા વિશ્રામવ્યવસ્થા નવી બનાવેલી પૃથ્વી સુધી પહોંચે છે. લેવ્યવ્યવસ્થા અધ્યાય તેવીસ ઐતિહાસિક રીતે સૃષ્ટિથી પુનઃસૃષ્ટિ સુધી વિસ્તરે છે.

The joy or shame of the prophetic message is a symbol of those who have the message of the Midnight Cry or a counterfeit. Until this truth is factored into the narrative, the issue that produces the shame is missed. Those who possess the genuine oil, will not miss this point. The joy is represented by those whose sins have been removed, and they are presented by those who are celebrating the feast of tabernacles.

પ્રવચનાત્મક સંદેશનો આનંદ કે લાજ એ મધ્યરાત્રિના ક્રંદનનો સંદેશ ધરાવનારાઓ અથવા તેની નકલી આવૃત્તિ ધરાવનારાઓનું પ્રતીક છે. જ્યાં સુધી આ સત્યને વર્ણનમાં સામેલ કરવામાં આવતું નથી, ત્યાં સુધી જે મુદ્દો લાજ ઉત્પન્ન કરે છે તે ધ્યાનમાંથી ચૂકી જાય છે. જેઓ સાચું તેલ ધરાવે છે, તેઓ આ મુદ્દો ચૂકી નહીં જાય. આનંદ તેમનાં દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે જેઓના પાપો દૂર કરવામાં આવ્યા છે, અને તેઓ તંબુઓના પર્વની ઉજવણી કરનારાઓ દ્વારા દર્શાવવામાં આવે છે.

> And the Word was made flesh, and dwelt among us, (and we beheld his glory, the glory as of the only begotten of the Father,) full of grace and truth. John 1:14.

> અને વચન દેહધારી થયું, અને અમારી વચ્ચે નિવાસ કર્યો; (અને અમે તેની મહિમા જોઈ, એવી મહિમા જેવી પિતાના એકમાત્ર જન્મેલા પુત્રની હોય,) કૃપા અને સત્યથી પરિપૂર્ણ. યોહાન 1:14.

The Greek word translated as “dwelt” means “to tabernacle.” Jesus became flesh and tabernacled with us. He took our human nature, our tabernacle, our tent, our booth, our flesh. Peter said it this way:

“નિવાસ કર્યો” એમ અનુવાદિત થયેલો ગ્રીક શબ્દનો અર્થ “મંડપમાં નિવાસ કરવો” એવો થાય છે. ઈસુ દેહધારી બન્યા અને અમારી સાથે મંડપમાં નિવાસ કર્યો. તેમણે અમારી માનવીય સ્વભાવ, અમારો મંડપ, અમારું તંબુ, અમારો પડાવ, અમારો દેહ સ્વીકાર્યો. પીતરે આ રીતે કહ્યું:

> Yea, I think it meet, as long as I am in this tabernacle, to stir you up by putting you in remembrance; Knowing that shortly I must put off this my tabernacle, even as our Lord Jesus Christ hath shewed me. 2 Peter 1:13, 14.

> હા, જ્યાં સુધી હું આ તંબુમાં રહું છું, ત્યાં સુધી તમને સ્મરણ કરાવીને જાગૃત કરવું યોગ્ય છે, એમ હું માનું છું; કારણ કે હું જાણું છું કે ટૂંક સમયમાં મને આ મારો તંબુ ઉતારી મૂકવો પડશે, જેમ અમારા પ્રભુ યેશુ ખ્રિસ્તે મને બતાવ્યું છે. 2 પિતર 1:13, 14

Paul said it this way:

પૌલે આ રીતે કહ્યું:

> For we know that if our earthly house of this tabernacle were dissolved, we have a building of God, an house not made with hands, eternal in the heavens. For in this we groan, earnestly desiring to be clothed upon with our house which is from heaven: If so be that being clothed we shall not be found naked. For we that are in this tabernacle do groan, being burdened: not for that we would be unclothed, but clothed upon, that mortality might be swallowed up of life. 2 Corinthians 5:1–4.

> કારણ કે આપણે જાણીએ છીએ કે જો આ તંબુરૂપ આપનું પૃથ્વીનું ઘર વિઘટિત થઈ જાય, તો આપણને ઈશ્વર તરફથી એક મકાન પ્રાપ્ત છે—હાથોથી બનાવેલું નહિ એવું ઘર, જે સ્વર્ગોમાં અનંતકાળનું છે. કારણ કે આમાં આપણે કરુણ ક્રંદન કરીએ છીએ, સ્વર્ગમાંથી મળનારા આપણા નિવાસથી ઉપરથી વસ્ત્રધારી થવાની ઉષ્માભરી ઇચ્છા રાખીએ છીએ; જો કે, આમ વસ્ત્રધારી થયા પછી આપણે નિર્વસ્ત્ર જણાઈશું નહીં. કારણ કે આપણે, જે આ તંબુમાં છીએ, ભારગ્રસ્ત થઈ કરુણ ક્રંદન કરીએ છીએ; તે માટે નહિ કે આપણે નિવસ્ત્ર થવા ઇચ્છીએ છીએ, પરંતુ ઉપરથી વસ્ત્રધારી થવા, જેથી મર્ત્યતા જીવન દ્વારા ગળી લેવાય. 2 કરિન્થિઓ 5:1–4.

The feast of tabernacles is symbolic of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which is accomplished when the windows of heaven are opened. When the sins of the one hundred and forty-four thousand are removed, the Holy Spirit will be poured out without measure upon the church triumphant. Judgment is finished for the one hundred and forty-four thousand and they that are sealed go forth to proclaim the loud cry of the third angel under the power of the Holy Spirit as represented with the feast of Tabernacle’s.

મંડપોના પર્વનું પ્રતીક એક લાખ ચુમાલીસ હજારના મુદ્રાંકનનું છે, જે સ્વર્ગની બારીઓ ખુલ્લી થાય ત્યારે પૂર્ણ થાય છે. જ્યારે એક લાખ ચુમાલીસ હજારના પાપો દૂર કરવામાં આવશે, ત્યારે વિજયી કલીસિયા પર પવિત્ર આત્મા અપરિમિત પ્રમાણમાં ઉંડેલવામાં આવશે. એક લાખ ચુમાલીસ હજાર માટેનો ન્યાય સમાપ્ત થાય છે, અને જેઓ મુદ્રાંકિત થયેલા છે તેઓ પવિત્ર આત્માની શક્તિ હેઠળ ત્રીજા દેવદૂતના જોરદાર રોદનને જાહેર કરવા માટે આગળ વધે છે, જેમ મંડપોના પર્વ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ કરવામાં આવ્યું છે.

Our body is a temple, and a tent, which is a tabernacle. Those who gathered to Jerusalem to celebrate the feast of tabernacles, were celebrating that their sins had been blotted out. Moses was used to raise the tabernacle in the wilderness, and the feast of tabernacles at the end was celebrated by living in booths in the wilderness, for Jesus always illustrates the end with the beginning.

આપનું શરીર એક મંદિર છે, અને એક તંબુ પણ છે, જે નિવાસમંડપ છે. જેઓ નિવાસમંડપોના પર્વની ઉજવણી કરવા યેરૂશાલેમમાં એકત્ર થતા, તેઓ એ વાતની ઉજવણી કરતા હતા કે તેમના પાપો મિટાવી દેવામાં આવ્યા હતા. અરણ્યમાં નિવાસમંડપ ઊભો કરવા માટે મૂસાનો ઉપયોગ કરવામાં આવ્યો હતો, અને અંતે ઉજવાતું નિવાસમંડપોના પર્વ અરણ્યમાં ઝૂંપડાંમાં રહીને મનાવવામાં આવતું હતું, કારણ કે યેશુ હંમેશાં શરૂઆત દ્વારા અંતનું દૃષ્ટાંત આપે છે.

> Wherefore, holy brethren, partakers of the heavenly calling, consider the Apostle and High Priest of our profession, Christ Jesus; Who was faithful to him that appointed him, as also Moses was faithful in all his house. For this man was counted worthy of more glory than Moses, inasmuch as he who hath builded the house hath more honour than the house. For every house is builded by some man; but he that built all things is God. And Moses verily was faithful in all his house, as a servant, for a testimony of those things which were to be spoken after; But Christ as a son over his own house; whose house are we, if we hold fast the confidence and the rejoicing of the hope firm unto the end. Hebrews 3:1–6.

> અતએવ, હે પવિત્ર ભાઈઓ, સ્વર્ગીય બોલાવણાના સહભાગીઓ, અમારી સ્વીકારોક્તિના પ્રેરિત અને મહાયાજક ખ્રિસ્ત ઈસુ પર વિચાર કરો; જે તેને નિયુક્ત કરનાર પ્રત્યે વિશ્વાસુ હતા, જેમ મૂસા પણ પોતાના સમગ્ર ઘરમાં વિશ્વાસુ હતા. કેમ કે આ પુરુષ મૂસા કરતાં અધિક મહિમાનો લાયક ગણાયો, કારણ કે જેણે ઘર બાંધ્યું છે તેને ઘર કરતાં વધુ માન છે. કેમ કે દરેક ઘર કોઈને કોઈ મનુષ્ય દ્વારા બાંધવામાં આવે છે; પરંતુ જેણે બધું બાંધ્યું છે તે દેવ છે. અને મૂસા તો ખરેખર તેના સમગ્ર ઘરમાં સેવક તરીકે વિશ્વાસુ હતા, જેથી પછી કહેનારી બાબતોની સાક્ષી રહે; પરંતુ ખ્રિસ્ત પોતાના જ ઘરના ઉપર પુત્ર તરીકે; અને જો અમે અંત સુધી ધીરજપૂર્વક વિશ્વાસ તથા આશાની આનંદભરી ગૌરવભાવનાને દૃઢપણે પકડી રાખીએ, તો અમે જ તેનું ઘર છીએ. હિબ્રૂઓ 3:1–6.

Moses was the faithful servant that God used to erect the tabernacle temple, but Christ as the High Priest and Apostle hath more honor than the servant Moses. Every house, from Moses’ tabernacle temple, to Solomon’s temple, to Herod’s forty-six-year remodeled temple, the human temple with its 46 chromosomes and the Millerite temple of 1798 unto 1844 were all built by God. In the prophetic line of the various manifestations of temples, that would begin in the Garden of Eden, then after sin, at the gate of the Garden, then after the flood at altars unto Moses; the three primary waymarks are Moses, Christ and the one hundred and forty-four thousand.

મૂસા તે વિશ્વાસુ સેવક હતો જેને દેવએ તંબૂ-મંદિર ઊભું કરવા માટે ઉપયોગમાં લીધો; પરંતુ ખ્રિસ્ત, મહાયાજક અને પ્રેરિત તરીકે, સેવક મૂસા કરતાં વધુ માનને પાત્ર છે. મૂસાના તંબૂ-મંદિરથી લઈને સોલોમનના મંદિર સુધી, હેરોદના છેતાલીસ વર્ષમાં પુનઃનિર્મિત મંદિર સુધી, 46 ક્રોમોઝોમ ધરાવતા માનવીય મંદિર સુધી, અને 1798થી 1844 સુધીના મિલરાઈટ મંદિર સુધી—આ બધું દેવ દ્વારા જ બાંધવામાં આવ્યું હતું. મંદિરોના વિવિધ પ્રકટ સ્વરૂપોની ભવિષ્યવાણીય રેખામાં—જે એદેનના બગીચામાં શરૂ થાય છે, પછી પાપ પછી બગીચાના દ્વાર પર, અને પછી પ્રલય પછી વેદિઓથી લઈને મૂસા સુધી આવે છે—ત્રણ મુખ્ય માર્ગચિહ્નો મૂસા, ખ્રિસ્ત અને એક લાખ ચુમ્માલીસ હજાર છે.

Moses and Christ represent the alpha and omega of ancient Israel, and together they represent the combination of humanity and Divinity, which is also represented by the one hundred and forty-four thousand. At the arrival of the third angel, in Revelation chapter eleven, John is told to measure the temple, and at the arrival of that same angel at 9/11, John is told to measure the temple again. In both cases he is told to leave off the courtyard of 1,260 days. In 2023, the same angel arrived, and God’s people are now called to measure the temple. The 1,260 days, or three days and a half ended in 2023, and from that point until just before the Sunday law the temple is to be raised. 2024 marked the laying of the foundations, and it saw the rebellion manifested as a group which “despised the day of small things,” protesting Miller’s identification of the symbol that establishes the vision.

મૂસા અને ખ્રિસ્ત પ્રાચીન ઇઝરાયલના આલ્ફા અને ઓમેગાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને સાથે મળીને તેઓ માનવતા અને દૈવત્વના સંયોજનનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેનું પ્રતિનિધિત્વ એક લાખ ચુમ્માલીસ હજાર દ્વારા પણ થાય છે. પ્રકટીકરણ અધ્યાય અગિયારમાં, ત્રીજા દૂતના આગમન સમયે, યોહાનને મંદિરનું માપ લેવા કહેવામાં આવે છે, અને એ જ દૂતના 9/11ના આગમન સમયે, યોહાનને ફરીથી મંદિરનું માપ લેવા કહેવામાં આવે છે. બંને પ્રસંગોમાં તેને 1,260 દિવસોના બહારના આંગણાને છોડી દેવા કહેવામાં આવે છે. 2023માં, એ જ દૂત આવ્યો, અને હવે દેવના લોકોને મંદિરનું માપ લેવા બોલાવવામાં આવ્યા છે. 1,260 દિવસો, અથવા સાડા ત્રણ દિવસો, 2023માં સમાપ્ત થયા, અને તે બિંદુથી લઈને રવિવારના કાયદા પહેલાં જરા પહેલાં સુધી મંદિર ઊભું કરવામાં આવવાનું છે. 2024એ પાયાં નાખવાના કાર્યને ચિહ્નિત કર્યું, અને તેમાં બળવો એક એવા સમૂહરૂપે પ્રગટ થયો જેણે “નાની વસ્તુઓના દિવસને તુચ્છ ગણ્યો,” અને મિલરે જે પ્રતીક દર્શનની સ્થાપના કરે છે તેની કરેલી ઓળખનો વિરોધ કર્યો.

> Moreover the word of the Lord came unto me, saying, The hands of Zerubbabel have laid the foundation of this house; his hands shall also finish it; and thou shalt know that the Lord of hosts hath sent me unto you. For who hath despised the day of small things? for they shall rejoice, and shall see the plummet in the hand of Zerubbabel with those seven; they are the eyes of the Lord, which run to and fro through the whole earth. Zechariah 4:8–10.

> અને યહોવાનું વચન મારા સમક્ષ આવ્યું કે, ઝેરુબ્બાબેલનાં હાથોએ આ ઘરની પાયારચના કરી છે; તેના હાથો જ તેને પૂર્ણ પણ કરશે; અને ત્યારે તું જાણશે કે સેનાઓના યહોવાએ મને તમારી પાસે મોકલ્યો છે. કારણ કે નાની બાબતોના દિવસને કોણે તુચ્છ ગણ્યો છે? કારણ કે તેઓ આનંદ કરશે, અને ઝેરુબ્બાબેલના હાથમાં તે સાત સાથે ઓલંબિયો જોશે; તેઓ યહોવાના નેત્રો છે, જે સમગ્ર પૃથ્વી પર અહીંથી ત્યાં ફરી રહ્યા છે. ઝખર્યા 4:8–10.

To reject Miller’s identification that it is Rome that establishes the vision, is to reject the foundations, and it is “to despise the day of small things.” The Millerite movement was the alpha movement of the first and second angels’ and the movement of the one hundred and forty-four thousand is the omega movement of the third angel. It is twenty-two times more powerful than the alpha. In this prophetic sense the foundations of the Millerite movement is “the day of small things.” To despise any foundational truth represented upon Habakkuk’s two tables, is to die, for the vision that is established in verse fourteen of Daniel eleven is the same vision Solomon identified.

મિલર દ્વારા કરાયેલ આ ઓળખાણને—કે દર્શન સ્થાપિત કરનાર રોમ છે—નકારવું એટલે પાયાઓને નકારવું, અને તે “નાની વસ્તુઓના દિવસને તુચ્છ ગણવું” છે. મિલરાઇટ ચળવળ પ્રથમ અને બીજા દૂતોની અલ્ફા ચળવળ હતી, અને એક લાખ ચુંમાલીસ હજારની ચળવળ ત્રીજા દૂતની ઓમેગા ચળવળ છે. તે અલ્ફા કરતાં બાવીસ ગણું વધુ શક્તિશાળી છે. આ ભવિષ્યવાણીય અર્થમાં, મિલરાઇટ ચળવળના પાયાઓ “નાની વસ્તુઓનો દિવસ” છે. હબક્કૂકની બે પાટિયાઓ પર દર્શાવવામાં આવેલ કોઈપણ પાયાત્મક સત્યને તુચ્છ ગણવું એટલે મરવું, કારણ કે દાનિયેલ અગિયારના ચૌદમા પદમાં સ્થાપિત થયેલું દર્શન એ જ દર્શન છે જેને સોલોમોને ઓળખ્યું હતું.

> Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.

> જ્યાં દર્શન નથી, ત્યાં પ્રજા વિનાશ પામે છે; પરંતુ જે કાયદાનું પાલન કરે છે, તે ધન્ય છે. નીતિવચનો 29:18.

The capstone vision is marvelous, for it identifies that the foundational cornerstone is also the capstone, but with twenty-two times more power. The alpha foundational test of 2024 was the external intellectual sealing message and the omega temple test of 2026 is the internal spiritual sealing message. One identifies the image and mark of the beast and the other the image and mark of God. That omega internal test is represented by the two symbols of Miller’s dream that must be defined in the context of the events of the latter days. What is the storehouse? and what is the meat?

શિખરશિલાનું દર્શન અદ્ભુત છે, કારણ કે તે ઓળખાવે છે કે આધારરૂપ કોણશિલા જ શિખરશિલા પણ છે, પરંતુ બાવીસ ગણાં વધુ શક્તિ સાથે. 2024ની અલ્ફા આધારભૂત કસોટી બાહ્ય બૌદ્ધિક મુદ્રાંકનનો સંદેશ હતો અને 2026ની ઓમેગા મંદિર કસોટી આંતરિક આધ્યાત્મિક મુદ્રાંકનનો સંદેશ છે. એક પશુની પ્રતિમા અને તેના ચિહ્નને ઓળખાવે છે અને બીજું દેવની પ્રતિમા અને તેના ચિહ્નને. તે ઓમેગા આંતરિક કસોટી મિલરના સ્વપ્નના બે પ્રતીકો દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, જેઓને અંતિમ દિવસોની ઘટનાઓના સંદર્ભમાં વ્યાખ્યાયિત કરવાં આવશ્યક છે. ભંડારગૃહ શું છે? અને આહાર શું છે?

We will continue these things in the next article.

આ બાબતોને અમે આગામી લેખમાં આગળ ચાલુ રાખીશું.

A Jewish marriage in Jesus’ time unfolded in three major phases, often spread over months or a year. The first step was the legal marriage, called the betrothal, at which point the marriage is legally established, but the bride and groom remain separated, while the groom returned to his father’s house to prepare a place for his bride. This is why Mary, Joseph’s wife was called his wife, even before they lived together. Unfaithfulness in this period of time was considered adultery.

ઈસુના સમયમાં યહૂદી લગ્ન ત્રણ મુખ્ય તબક્કાઓમાં પૂર્ણ થતા હતા, અને તે ઘણી વાર મહિનાઓ કે એક વર્ષ સુધી વિસ્તરેલા હોયતા. પ્રથમ પગલું કાનૂની લગ્નનું હતું, જેને મંગણી કહેવાતી, અને તે સમયે લગ્ન કાનૂની રીતે સ્થિર થઈ જતા, પરંતુ વર અને વધૂ અલગ જ રહેતા, જ્યારે વર પોતાની વધૂ માટે સ્થાન તૈયાર કરવા પોતાના પિતાના ઘરે પાછો ફરતો. આ જ કારણથી મરિયમને, યોસેફની પત્ની તરીકે, તેઓ સાથે રહેવા લાગ્યા તે પહેલાં જ તેની પત્ની કહેવાતી. આ સમયગાળામાં અવિશ્વાસુતા વ્યભિચાર માનવામાં આવતી.

The waiting period was uncertain and could be days, weeks or months. The uncertainty is an essential element of the parable. The father might wait for up to a year, to confirm the brides celibacy. The groom did not announce the exact day or hour of his return, for it was his father’s decision to decide when, so the bride knew the wedding was coming—but not when. This uncertainty was intentional, and until the father commanded the groom to go and get his bride everything involved tarried.

રાહ જોવાનો સમય અનિશ્ચિત હતો અને તે દિવસો, અઠવાડિયાઓ અથવા મહિનાઓનો હોઈ શકતો હતો. આ અનિશ્ચિતતા આ દૃષ્ટાંતનું એક આવશ્યક તત્ત્વ છે. પિતા કન્યાના કૌમાર્યની પુષ્ટિ કરવા માટે એક વર્ષ સુધી રાહ જોઈ શકતા હતા. વરે તેના પરત આવવાનો ચોક્કસ દિવસ કે ઘડી જાહેર કરી નહોતી, કારણ કે તે ક્યારે નક્કી કરવું તે તેના પિતાનો નિર્ણય હતો; તેથી કન્યાને ખબર હતી કે લગ્ન આવવાના છે—પણ ક્યારે, તે ખબર નહોતી. આ અનિશ્ચિતતા ઇચ્છાપૂર્વક રાખવામાં આવી હતી, અને જ્યાં સુધી પિતાએ વરને જઈને પોતાની કન્યાને લઈ આવવાની આજ્ઞા ન આપી, ત્યાં સુધી તેમાં સામેલ દરેક બાબત વિલંબિત રહી.

When the father said, “go and get your bride,” the groom would come at night, with friends, shouting and blowing a trumpet. It would always occur at night to avoid travelling long distances in the heat of the day, which can be oppressive in land of Israel. Torches and oil were required, for there were no street lights, and the procession could last hours. The actual ritual expression in the ancient Hebrew marriages that was proclaimed during the processions was, “Behold the bridegroom cometh!”

જ્યારે પિતાએ કહ્યું, “જા અને તારી વધૂને લઈ આવ,” ત્યારે વર રાત્રે આવતો, મિત્રો સાથે, ઊંચા નાદો કરતાં અને તુરાઈ વગાડતાં. તે હંમેશા રાત્રે જ બનતું, કારણ કે દિવસે પડતી ઉકળાટભરી ગરમીમાં, જે ઇઝરાયેલની ભૂમિમાં દમનકારી બની શકે છે, લાંબા અંતર સુધી મુસાફરી કરવી ટાળવામાં આવતી. મશાલો અને તેલ જરૂરી હતાં, કારણ કે માર્ગદીવા નહોતાં, અને શોભાયાત્રા કલાકો સુધી ચાલી શકતી. પ્રાચીન હિબ્રૂ લગ્નોમાં શોભાયાત્રાઓ દરમિયાન જાહેર થતો વાસ્તવિક વિધિવાક્ય આ હતો: “જોવો, વર આવે છે!”

The virgins (bridesmaids) in the parable were not random women, they were the bride’s attendants, waiting with her, expected to join the procession, and responsible to be ready at any hour and to carry their own oil to light the path to the groom’s house. The torches burned fast, so it was a necessity to bring extra oil, in case of a long journey. There was no communal sharing of the oil.

દૃષ્ટાંતની કુંવારીઓ (વધૂની સહેલીઓ) કોઈ અનાયાસ સ્ત્રીઓ નહોતી; તેઓ વધૂની પરિચારિકાઓ હતી, તેની સાથે રાહ જોઈ રહી હતી, શોભાયાત્રામાં જોડાવાની અપેક્ષા ધરાવતી હતી, અને કોઈપણ ઘડીએ તૈયાર રહેવાની તથા વરના ઘેર જતાં માર્ગને પ્રકાશિત કરવા માટે પોતાનું તેલ સાથે રાખવાની જવાબદારી તેમની હતી. મશાલો ઝડપથી બળી જતી હતી; તેથી, મુસાફરી લાંબી પડવાની સ્થિતિમાં, વધારાનું તેલ સાથે લાવવું અનિવાર્ય હતું. તેલનું કોઈ સામૂહિક વહેંચાણ નહોતું.

The delay is normal in the ancient procession and marriage and was not a problem culturally. Delays were expected, and falling asleep was normal. The distinction is not in the sleeping, but in the preparation, not the wakefulness. The foolish virgins didn’t plan for a delay as the wise ones did. Everyone would sleep for the period from the legal betrothal to the consummation may take a year.

પ્રાચીન શોભાયાત્રા અને લગ્નવિધિમાં વિલંબ સામાન્ય હતો અને સાંસ્કૃતિક રીતે કોઈ સમસ્યા માનાતી નહોતી. વિલંબની અપેક્ષા રાખવામાં આવતી હતી, અને ઊંઘી જવું પણ સામાન્ય હતું. ભેદ ઊંઘવામાં નથી, પરંતુ તૈયારીમાં છે; જાગૃત રહેવામાં નથી. મૂર્ખ કુમારીઓએ વિલંબ માટે તેવી યોજના બનાવી નહોતી જેવી બુદ્ધિમાનોએ બનાવી હતી. કાનૂની સગાઈથી લગ્નસંબંધની પૂર્ણતા સુધીનો સમયગાળો એક વર્ષ જેટલો થઈ શકે છે, તેથી આ અવધિ દરમિયાન દરેક વ્યક્તિ ઊંઘતી.

Once the procession reached the groom’s house, the marriage feast began and the door was shut permanently and late arrivals were not admitted. This was not cruelty—it was custom, for anyone knocking later after the door was shut meant they were not part of the procession.

એકવાર શોભાયાત્રા વરના ઘેર પહોંચી, ત્યારે લગ્નભોજનો આરંભ થયો અને દ્વાર સદાકાળ માટે બંધ કરી દેવામાં આવ્યું; અને મોડા આવી પહોંચનારાઓને અંદર પ્રવેશ આપવામાં આવ્યો નહીં. આ ક્રૂરતા નહોતી—તે તો પ્રચલિત રીવાજ હતો, કારણ કે દ્વાર બંધ થઈ ગયા પછી પાછળથી કોઈ ઠોકર મારે, તો તેનો અર્થ એ થતો કે તે શોભાયાત્રાનો ભાગ નહોતો.

Jesus wasn’t inventing imagery, and He provided no explanation of this parable as He often did. He did not need to provide an explanation, for all these cultural details were fully understood by His audience. Jesus was identifying a literal Eastern marriage, not abstraction.

ઈસુ કોઈ કલ્પિત ચિત્રરચના ગઢી રહ્યા નહોતાં, અને જેમ તેઓ ઘણી વાર કરતાં તેમ તેમણે આ દૃષ્ટાંતનો કોઈ અર્થસ્પષ્ટીકરણ આપ્યો નહોતો. તેમને કોઈ અર્થસ્પષ્ટીકરણ આપવાની જરૂર પણ નહોતી, કેમ કે આ બધા સાંસ્કૃતિક વિગતવાર તત્ત્વો તેમના શ્રોતાઓને સંપૂર્ણપણે સમજાયેલા હતા. ઈસુ કોઈ અભૌતિક ધારણા નહીં, પરંતુ પૂર્વીય લગ્નની એક શાબ્દિક વાસ્તવિકતા ઓળખાવી રહ્યા હતાં.

The details are upheld fully from the Hebrew testimony, as well as the historians of the Roman and Greek periods.

વિગતો હિબ્રૂ સાક્ષ્યમાંથી સંપૂર્ણપણે સમર્થિત છે, તેમજ રોમન અને ગ્રીક યુગોના ઇતિહાસકારોથી પણ.

The Mishnah (2nd century AD, but preserving pre-70 AD Temple-era customs)

મિશ્નાહ (ઈ.સ.ની ૨મી સદીનું, પરંતુ ઈ.સ. ૭૦ પૂર્વના મંદિર-યુગની પરંપરાઓને સંરક્ષિત રાખતું)

The Talmud (later compilation, but quoting earlier practice)

તાલમૂદ (પછીનું સંકલન, પરંતુ અગાઉની પ્રથાનો ઉદ્ધરણ કરતી)

Josephus (1st century Jewish historian)

યોસેફસ (ઈ.સ.ની ૧લી સદીના યહૂદી ઇતિહાસકાર)

Rabbinic wedding liturgy and legal discussions

રબ્બીનીક લગ્નલિતુર્ગી અને કાનૂની ચર્ચાઓ

Greco-Roman observers of Judea

યહૂદિયાના ગ્રીકો-રોમન નિરીક્ષકો

Josephus does not give a neat “wedding manual,” but the legal and cultural details he assumes align exactly with the Mishnah/Talmud descriptions. The Mishnah is the key source.

યોસેફસ કોઈ સુવ્યવસ્થિત “લગ્ન-માર્ગદર્શિકા” પ્રદાન કરતો નથી, પરંતુ તે જે કાનૂની અને સાંસ્કૃતિક વિગતોને સ્વાભાવિક રીતે માન્ય ગણે છે, તે મિશ્નાહ/તલમુદના વર્ણનો સાથે સંપૂર્ણપણે સુસંગત છે. મિશ્નાહ મુખ્ય સ્ત્રોત છે.

The parable landed so hard on a 1st-century Jewish listener, for nothing in Matthew 25 needed explaining. The midnight arrival was normal, the lamps and oil were obvious necessities, and a delay between the legal marriage betrothal and the midnight procession was expected, and the shut door was standard operating procedure! The virgins who were excluded, were ashamed, and to the Jewish audience of Jesus’ period, the foolish virgin’s shame was absolutely deserved. Fully knowing the ritual, Jesus’ audience would have no sympathy for the foolish virgins, for everyone knew the preparation was an absolute responsibility for any virgin that was asked to be in the procession. These truths were so obvious to the Jewish audience that Jesus never needed to provide any explanation of the parable.

આ દૃષ્ટાંત પ્રથમ-સદીના યહૂદી શ્રોતાના હૃદય પર એટલો પ્રબળ આઘાત કરતો હતો, કારણ કે મત્તી 25 માં કોઈ બાબતને સમજાવવાની જરૂર જ નહોતી. મધરાતે આગમન થવું સામાન્ય હતું, દીવટીઓ અને તેલ સ્પષ્ટ આવશ્યકતાઓ હતાં, અને કાનૂની વૈવાહિક વચનબંધતા અને મધરાત્રીની શોભાયાત્રા વચ્ચેનો વિલંબ અપેક્ષિત હતો, અને બંધ દરવાજો તો નિયમિત પ્રથા હતી! જે કન્યાઓને બહાર રાખવામાં આવી, તેઓ લજ્જિત થઈ, અને ઈસુના સમયના યહૂદી શ્રોતાઓ માટે મૂર્ખ કન્યાઓની લજ્જા સંપૂર્ણપણે યોગ્ય હતી. વિધિ અંગે સંપૂર્ણ જાણકારી ધરાવતા ઈસુના શ્રોતાઓને મૂર્ખ કન્યાઓ પ્રત્યે કોઈ સહાનુભૂતિ ન હોત, કારણ કે સૌ જાણતા હતા કે શોભાયાત્રામાં સામેલ થવા માટે આમંત્રિત કોઈપણ કન્યા માટે પૂર્વતૈયારી કરવી એક નિર્વિવાદ જવાબદારી હતી. આ સત્યો યહૂદી શ્રોતાઓ માટે એટલા સ્પષ્ટ હતાં કે ઈસુને આ દૃષ્ટાંત અંગે કોઈ સ્પષ્ટીકરણ આપવાની જરૂર પડી જ નહોતી.

Back to Articles