Article

# દાનિયેલનું પુસ્તક - નંબર પચ્ચીસ

બાબેલના પતનનો ઉદ્ઘાટન: નેબૂખદનેઝરથી બેલ્શઝ્ઝર સુધીનો એક ભવિષ્યવાણીપૂર્ણ અવતરણ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 20, 2023

Formats

PDF
Word

પાંચમા અધ્યાયમાં બેલ્શઝ્ઝરના પતનનું પૂર્વરૂપ ચોથા અધ્યાયમાં નેબૂખદનેઝરના પતન દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યું હતું.

> બાબેલના છેલ્લા શાસકને, જેમ પ્રતિકરૂપે તેના પ્રથમ શાસકને, દેવદત્ત જાગ્રત દ્રષ્ટાની આ દંડાજ્ઞા આવી હતી: ‘હે રાજા,... તને કહેવામાં આવે છે કે રાજ્ય તારી પાસેથી દૂર કરવામાં આવ્યું છે.’ દાનિયેલ 4:31.” પ્રોફેટ્સ એન્ડ કિંગ્સ, 533.

નબૂખાદનેઝર સિત્તેર વર્ષ સુધી શાસન કરનાર રાજ્યના આરંભનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે અને બેલ્શઝ્ઝર તેના અંતનું; અને આ રીતે તેઓ પ્રકાશન અધ્યાય તેરનાં પૃથ્વીના પશુ (યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ) ના શાસનનું પ્રતીક બન્યા, જે તે સમયમાં શાસન કરવાનું હતું જ્યારે તૂરની વ્યભિચારિણી (પાપાસી) ભૂલાઈ ગઈ હતી.

> અને તે દિવસે એવું થશે કે, સૂર સિત્તેર વર્ષ સુધી ભૂલાઈ જશે, એક રાજાના દિવસોની માફક; સિત્તેર વર્ષના અંતે સૂર વેશ્યાની જેમ ગાન કરશે. યશાયા 23:15.

અતએવ, નેબુકદનેઝ્ઝર સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકાના આરંભનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને બેલ્શઝ્ઝર સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકાના અંતનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. નેબુકદનેઝ્ઝર રિપબ્લિકન શિંગડાના આરંભ અને પ્રોટેસ્ટન્ટ શિંગડાના આરંભનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. બેલ્શઝ્ઝર રિપબ્લિકન અને પ્રોટેસ્ટન્ટ શિંગડાના અંતનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

નેબુકદનેઝર પર લાવવામાં આવેલો ન્યાય “સાત સમય” હતો. નેબુકદનેઝર બે હજાર પાંચસો વીસ દિવસ સુધી પશુની જેમ જીવ્યો હતો, તેની આ વાર્તાનો ઉપયોગ વિલિયમ મિલરે લેવિટીકસ છવીસના “સાત સમય”ના પોતાના અનુપ્રયોગમાં કર્યો હતો, જોકે તેણે બેલ્શઝ્ઝરના ન્યાયમાં જે બે હજાર પાંચસો વીસનું પ્રતીકરૂપે દર્શાવવામાં આવ્યું છે, તેની ચર્ચા કરી નહોતી.

> અને લખાણ એવું લખાયેલું હતું: મેને, મેને, ટેકેલ, ઉપહાર્સિન. તેનો અર્થ આ છે: મેને; દેવે તારું રાજ્ય ગણતરી કરીને તેનો અંત લાવ્યો છે. ટેકેલ; તું તુલાઓમાં તોળાયો છે, અને ઓછો ઠર્યો છે. પેરેસ; તારું રાજ્ય વહેંચી દેવાયું છે, અને મીદીઓ તથા ફારસીઓને આપવામાં આવ્યું છે. દાનિયેલ 5:25–28.

દાનિયેલે ભીંત પરના રહસ્યમય લખાણને જે અર્થ આપ્યો તેનાથી આગળ, “મિને” અને “તેકેલ” શબ્દો વજનના માપને દર્શાવે છે, અને તે શબ્દો સિક્કાની નિશ્ચિત કિંમતને પણ દર્શાવે છે (નિર્ગમન 30:13, હઝકિયેલ 45:12). એક “મિને” પચાસ શેકેલ, અથવા એક હજાર ગેરાહ થાય છે. તેથી “મિને, મિને” બે હજાર ગેરાહ સમાન થાય છે. એક “તેકેલ” વીસ ગેરાહ થાય છે. તેથી “મિને, મિને, તેકેલ” બે હજાર વીસ ગેરાહ સમાન થાય છે. “ઉફાર્સીન” નો અર્થ “વિભાજિત કરવું” થાય છે, અને તેથી તેનો અર્થ એક “મિને”નો અડધો થાય છે, અને તે પાંચસો ગેરાહનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. સંયુક્ત રીતે તેઓ પચ્ચીસસો વીસની કુલ સંખ્યાને દર્શાવે છે.

સિસ્ટર વ્હાઇટનો છેલ્લો સંદર્ભ દર્શાવે છે કે બેલ્શઝ્ઝરનો પ્રતિરૂપ નેબૂખદ્નેઝ્ઝર દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યો હતો, પરંતુ વધુ વિશેષરૂપે તેમણે તેમના પરસ્પર ન્યાય પર ભાર મૂક્યો, અને બંને ન્યાયો લેવીયવ્યવસ્થા અધ્યાય છવીસના “સાત વખત”ના પ્રતીક તરીકે રજૂ કરવામાં આવ્યા છે. પવિત્રશાસ્ત્ર લેવીયવ્યવસ્થા અધ્યાય છવીસના “સાત વખત”ને દર્શાવવા માટે થોડાં શબ્દપ્રયોગો કરે છે. યિરમિયા તેને દેવના કોપ તરીકે રજૂ કરે છે.

> પ્રભુએ પોતાના ક્રોધમાં સિયોનની પુત્રીને કેવી રીતે વાદળથી ઢાંકી દીધી છે, અને ઇઝરાયલની શોભાને સ્વર્ગમાંથી પૃથ્વી પર પટકી દીધી છે, અને પોતાના ક્રોધના દિવસે પોતાના પાદપીઠનું સ્મરણ કર્યું નથી! પ્રભુએ યાકૂબના સર્વ નિવાસસ્થાનો ગળી લીધા છે, અને દયા કરી નથી; તેણે પોતાના પ્રકોપમાં યહૂદાની પુત્રીના દૃઢ ગઢોને ધરાશાયી કરી દીધા છે; તેણે તેમને ભૂમિ પર પાડી દીધા છે; તેણે રાજ્ય અને તેના સરદારોને અપવિત્ર કર્યા છે. તેણે પોતાના પ્રચંડ ક્રોધમાં ઇઝરાયલનું સર્વ શિંગ કાપી નાખ્યું છે; તેણે શત્રુના સમક્ષથી પોતાનો જમણો હાથ પાછો ખેંચી લીધો છે, અને તે યાકૂબ વિરુદ્ધ જ્વલંત અગ્નિ સમાન પ્રજ્વલિત થયો, જે ચારે બાજુ ભસ્મ કરે છે. તેણે શત્રુની માફક પોતાનું ધનુષ્ય તાણ્યું છે; વિરોધી તરીકે પોતાના જમણા હાથે ઊભો રહ્યો, અને સિયોનની પુત્રીના તંબુમાં આંખને ભાવતા સર્વને સંહાર્યા; તેણે પોતાનો કોપ અગ્નિની માફક ઊંડેલી દીધો. પ્રભુ શત્રુ સમાન થયો: તેણે ઇઝરાયલને ગળી લીધો, તેણે તેના સર્વ રાજમહેલો ગળી લીધા; તેણે તેના દૃઢ ગઢોનો વિનાશ કર્યો, અને યહૂદાની પુત્રીમાં શોક અને વિલાપ વધાર્યા છે. અને તેણે પોતાના તંબુને બાગના ઝૂંપડાની જેમ બળપૂર્વક હટાવી દીધો છે; તેણે પોતાની સભાના સ્થાનોનો વિનાશ કર્યો છે; પ્રભુએ સિયોનમાં નિયત પર્વો અને શબ્બાથોને ભુલાવી દીધા છે, અને પોતાના ક્રોધના પ્રચંડ પ્રકોપમાં રાજા અને યાજકનો તિરસ્કાર કર્યો છે. પ્રભુએ પોતાની વેદીનો ત્યાગ કર્યો છે, તેણે પોતાના પવિત્રસ્થાનને ઘૃણાસ્પદ ગણ્યું છે, તેણે તેના રાજમહેલોની દીવાલોને શત્રુના હાથે સોંપી દીધી છે; તેમણે પ્રભુના ભવનમાં એ જ રીતે કોલાહલ કર્યો, જેમ કોઈ નિયત પર્વના દિવસે થાય છે. પ્રભુએ સિયોનની પુત્રીની ભીંતનો વિનાશ કરવાનો નિશ્ચય કર્યો છે: તેણે માપવાની દોરી તાણી છે, વિનાશ કરવાથી પોતાનો હાથ પાછો ખેંચ્યો નથી; તેથી તેણે પરીખા અને ભીંતને વિલાપ કરાવ્યા; તેઓ બંને સાથે ક્ષીણ થયા. વિલાપગીત 2:1–8.

પ્રભુનો ક્રોધ “તેમના ક્રોધનો રોષ” તરીકે દર્શાવવામાં આવ્યો છે, અને તેમનો ક્રોધ ઇસ્રાએલના ઉત્તરીય રાજ્ય તેમજ દક્ષિણીય રાજ્ય—બન્ને પર પૂર્ણ થયો હતો. આ કારણથી દાનિએલનું પુસ્તક “પ્રથમ” અને “અંતિમ” રોષની ઓળખ આપે છે. યર્મિયાહ એ “રેખા”ની ઓળખ આપે છે, જેને પ્રભુએ “તાંણી છે,” જ્યારે તેમણે પોતાના પસંદ કરેલા લોક સામે પોતાનો ક્રોધ પ્રગટ કર્યો હતો. એ જ રેખાનો ઉલ્લેખ બીજા રાજાઓના પુસ્તકમાં પણ થયો છે.

> અને યહોવાએ પોતાના દાસ ભવિષ્યવક્તાઓ દ્વારા કહી મોકલ્યું કે, “યહૂદાના રાજા મનશ્શેએ આ ઘૃણાસ્પદ કૃત્યો કર્યા છે, અને તેનાં પહેલાં રહેલા અમોરીઓએ જે કંઈ કર્યું હતું તે બધાથી વધુ દુષ્ટતા કરી છે, અને પોતાના મૂર્તિઓ દ્વારા યહૂદાને પણ પાપ કરાવ્યું છે; તેથી ઇઝરાયલનો યહોવા દેવ આ પ્રમાણે કહે છે: જુઓ, હું યેરૂશાલેમ અને યહૂદા ઉપર એવી આપત્તિ લાવી રહ્યો છું કે જે કોઈ તે વિષે સાંભળશે તેના બંને કાન ઝણઝણી ઊઠશે. અને હું યેરૂશાલેમ ઉપર સામરિયાની માપદોરી અને આહાબના ઘરની ઓળંબો તાણીશ; અને જેમ કોઈ થાળી પોંછીને, તેને પોંછીને ઊંધી ફેરવી દે છે તેમ હું યેરૂશાલેમને પોંછી નાખીશ. અને હું મારા વારસાના અવશેષને તજી દઈશ, અને તેઓને તેમના શત્રુઓના હાથમાં સોંપી દઈશ; અને તેઓ તેમના સર્વ શત્રુઓ માટે લૂંટ અને શિકાર બનશે.” 2 રાજાઓ 21:10–14.

દેવના ક્રોધની “દોરડી,” જે મૂસાના “સાત વખત” છે, તે પ્રથમ ઉત્તર રાજ્ય (આહાબનું ઘરાણું) ઉપર તાણવામાં આવી, અને ત્યારબાદ યહૂદા ઉપર. લેવિતિકસ છવીસમાંથી ઉત્પન્ન થયેલો “સાત વખત” માટેનો બીજો બાઈબલીય શબ્દ “છૂટા-છવાયા” છે.

> પછી હું પણ ક્રોધમાં તમારી વિરુદ્ધ ચાલીસ; અને હું, હા હું જ, તમારા પાપોને કારણે તમને સાત ગણું શિસ્ત કરીશ. અને તમે તમારા પુત્રોનું માંસ ખાશો, અને તમારી પુત્રીઓનું માંસ પણ ખાશો. અને હું તમારા ઉચ્ચસ્થાનોનો નાશ કરી દઈશ, અને તમારી પ્રતિમાઓને કાપીને નાખીશ, અને તમારા મૃતદેહોને તમારા મૂર્તિઓના મૃતદેહો પર ફેંકી દઈશ; અને મારું મન તમને ઘૃણા કરશે. અને હું તમારા નગરોને ઉજાડ બનાવી દઈશ, અને તમારા પવિત્રસ્થાનોને વિધ્વંસમાં પાડી દઈશ, અને તમારી સુગંધિત અર્પણોની સુવાસ હું સ્વીકારશ નહીં. અને હું દેશને ઉજાડમાં પાડી દઈશ; અને તેમાં વસતા તમારા શત્રુઓ તેને જોઈને ચકિત થઈ જશે. અને હું તમને અન્યજાતિઓમાં વિખેરી દઈશ, અને તમારી પાછળ તલવાર ખેંચી કાઢીશ; અને તમારો દેશ ઉજાડ થશે, અને તમારા નગરો ખંડેર બની જશે. ત્યારે જ્યાં સુધી દેશ ઉજાડ પડ્યો રહેશે, અને તમે તમારા શત્રુઓના દેશમાં રહેશો, ત્યાં સુધી દેશ પોતાના શબ્બાથોનો આનંદ માણશે; ત્યારે દેશ વિશ્રામ પામશે, અને પોતાના શબ્બાથોનો આનંદ માણશે. જેટલો સમય તે ઉજાડ પડ્યો રહેશે, એટલો સમય તે વિશ્રામ પામશે; કારણ કે જ્યારે તમે તેમાં વસતા હતા ત્યારે તમારા શબ્બાથોમાં તેને જે વિશ્રામ મળ્યો નહોતો, તે હવે મળશે. લેવીય વ્યવસ્થા 26:28–35.

યહોયાકીમની બંધકાઈના સમયમાં જ્યારે દાનિયેલને દાસ તરીકે બાબેલમાં લઈ જવામાં આવ્યો, ત્યારે જાતિઓ વચ્ચેનો વિખેરાવો તેની બાબતમાં પૂર્ણ થયો. પછી, જ્યારે દાનિયેલ “શત્રુઓના દેશમાં” હતો, ત્યારે દેશે વિશ્રાંતિ લીધી અને પોતાના “શબ્બાથો”નો આનંદ માન્યો. બીજું ઇતિહાસવૃત્તાંત આપણને જાણ કરે છે કે આ સમયગાળો યિરમિયાના સિત્તેર વર્ષોનો હતો, જેને દાનિયેલે નવમા અધ્યાયમાં ઓળખ્યો.

> અને જેઓ તલવારથી બચી ગયા હતા તેઓને તેણે બાબિલમાં બંધક બનાવી લઈ ગયો; અને પર્શિયાના રાજ્યનું શાસન આરંભે ત્યાં સુધી તેઓ તેની અને તેના પુત્રોની સેવા કરતા રહ્યા; જેથી યિરમિયાહના મુખે કહેવાયેલ યહોવાના વચન પૂર્ણ થાય, જ્યાં સુધી દેશે પોતાના શબ્બાથોનો ભોગ ન લીધો હોય; કારણ કે જેટલા સમય સુધી તે ઉજ્જડ પડ્યો રહ્યો, તેટલા સમય સુધી તેણે શબ્બાથ પાળ્યો, સિત્તેર વર્ષ પૂર્ણ કરવા માટે. હવે પર્શિયાના રાજા કુરશના પ્રથમ વર્ષમાં, જેથી યિરમિયાહના મુખે કહેવાયેલ યહોવાનું વચન સિદ્ધ થાય, યહોવાએ પર્શિયાના રાજા કુરશની આત્માને ઉદ્દીપ્ત કરી, જેથી તેણે પોતાના સર્વ રાજ્યમાં એક જાહેર પ્રખ્યાપન કરાવ્યું અને તેને લેખિતરૂપે પણ જાહેર કર્યું, એમ કહીને: “પર્શિયાનો રાજા કુરશ એમ કહે છે: પૃથ્વીનાં સર્વ રાજ્યો સ્વર્ગના દેવ યહોવાએ મને આપ્યાં છે; અને તેણે મને આજ્ઞા કરી છે કે હું યહૂદામાં આવેલા યરુશાલેમમાં તેના માટે એક મંદિર બાંધું. તેના સર્વ લોકોમાંથી તમારામાં કોણ છે? યહોવા તેનો દેવ તેની સાથે રહે, અને તે ઉપર જાય.” 2 કાળવૃત્તાંત 36:20–23.

“વિખેરાવ” શબ્દ “સાત સમય”નું પ્રતીક છે. નેબૂખદનેઝ્ઝર પર આવેલો દંડ—જેમાં તે “સાત સમય” સુધી પશુની જેમ જીવ્યો—દિવાલ પર લખાયેલા ગૂઢ શબ્દો, “મેને, મેને, ટેકેલ ઊફર્સિન,” દ્વારા દર્શાવવામાં આવેલા બેલ્શઝ્ઝરના દંડનું પ્રતિરૂપ હતો. બેલ્શઝ્ઝરના દંડનું પ્રતિનિધિત્વ તે હાથલેખ દ્વારા થયું હતું, જેનો અર્થ બે હજાર પાંચસો વીસ થાય છે—દિવસોની એ જ સંખ્યા જેટલા દિવસ નેબૂખદનેઝ્ઝર પશુની જેમ જીવ્યો હતો, અને વર્ષોની એ જ સંખ્યા જેટલી લેવિયવ્યવસ્થા છવીસના “સાત સમય” દ્વારા દર્શાવવામાં આવી છે.

નબૂખદનેઝ્ઝારના ન્યાય દ્વારા પૂર્વરૂપે દર્શાવવામાં આવેલ બેલ્શઝ્ઝારનો ન્યાય “સાત સમય” દ્વારા પ્રતીકાત્મક રીતે રજૂ કરવામાં આવ્યો હતો, અને એ બંને ન્યાયોએ “બાબેલના પતન”નું પ્રતિનિધિત્વ કર્યું હતું, જે બીજા દૂતના સંદેશનું પ્રતીક છે. બાબેલનું પ્રથમ પતન ત્યારે થયું હતું જ્યારે નિમરોદનો મીનાર ધરાશાયી કરવામાં આવ્યો હતો.

> અને આખી પૃથ્વી પર એક જ ભાષા અને એક જ બોલી હતી. અને એવું બન્યું કે જ્યારે તેઓ પૂર્વ તરફથી મુસાફરી કરતા હતા, ત્યારે તેઓને શિનાર દેશની એક સમતળ ભૂમિ મળી; અને તેઓ ત્યાં વસ્યા. અને તેઓએ એકબીજાને કહ્યું, આવો, આપણે ઈંટો બનાવીએ અને તેમને સારી રીતે પકવીએ. અને તેઓ પાસે પથ્થરની જગ્યાએ ઈંટો હતી, અને ચૂનાની જગ્યાએ ડામર હતો. અને તેઓએ કહ્યું, આવો, આપણે પોતાના માટે એક શહેર અને એક મિનાર બાંધીએ, જેનું શિખર આકાશ સુધી પહોંચે; અને આપણે પોતાનું નામ બનાવીએ, નહિ તો આપણે આખી પૃથ્વીના મોઢા પર વિખેરાઈ જઈશું. અને મનુષ્યપુત્રોએ જે શહેર અને મિનાર બાંધ્યો હતો તે જોવા માટે યહોવા નીચે ઉતર્યા. અને યહોવાએ કહ્યું, જો, લોકો એક છે, અને તેઓ સૌની એક જ ભાષા છે; અને તેઓએ આ કાર્ય શરૂ કર્યું છે; અને હવે તેઓ જે કંઈ કરવા કલ્પે છે તેમાંમાંથી કશું પણ તેમનાથી રોકાશે નહીં. આવો, આપણે નીચે જઈએ, અને ત્યાં તેમની ભાષા ભેળવી નાખીએ, જેથી તેઓ એકબીજાની બોલી સમજી ન શકે. તેથી યહોવાએ તેમને ત્યાંથી આખી પૃથ્વીના મોઢા પર વિખેરી નાખ્યા; અને તેઓએ શહેર બાંધવાનું છોડી દીધું. ઉત્પત્તિ 11:1–8.

બાબેલ પરનો ન્યાય, જે નિમ્રોદ પરનો ન્યાય હતો, તેમાં પ્રભુએ નિમ્રોદના બંડખોરોને “સમગ્ર પૃથ્વીના મુખ પર” “વિખેરી” નાખ્યા. નિમ્રોદ અને તેના સાથીઓ જાણતા હતા કે તેમની બંડખોરીને કારણે તેઓ વિખેરાઈ જશે, કારણ કે તેઓએ કહ્યું હતું કે મિનાર અને શહેર બાંધવાનો હેતુ એવો હતો કે “અમે આપણું નામ કરીએ, નહિ તો સમગ્ર પૃથ્વીના મુખ પર અમે વિખેરાઈ જઈએ.”

ભવિષ્યવાણીના અર્થમાં “નામ” એ ચરિત્રનું પ્રતીક છે. નિમ્રોદ અને તેના સહયોગીઓએ જે ચરિત્ર સ્થાપિત કર્યું હતું તે તેમના કાર્યો દ્વારા પ્રતિનિધિત થાય છે, કારણ કે ફળોથી તમે ચરિત્રને ઓળખશો. નિમ્રોદના બળવાના ફળ, અને તેથી તેના ચરિત્રનું પ્રતીક, મિનાર અને શહેરનું નિર્માણ હતું. “મિનાર” ચર્ચનું પ્રતીક છે, અને “શહેર” રાજ્યનું પ્રતીક છે. નિમ્રોદના બળવાખોરોનું નામ, જે તેમના ચરિત્રનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, ચર્ચ અને રાજ્યનું સંયોજન હતું, જેને પ્રતીકાત્મક રીતે પશુની પ્રતિમા તરીકે પણ દર્શાવવામાં આવ્યું છે.

બાબેલના પતનને ઓળખાડતો આ અવતરણ “ચાલો” આ અભિવ્યક્તિને ત્રણ વાર પુનરાવર્તિત કરે છે. ત્રીજી વાર ત્યારે આવે છે, જ્યારે દેવ તેમના ભાષાને ગૂંચવી નાખવાના અને તેમને સર્વત્ર વિખેરી નાખવાના ન્યાયને લાવે છે. પહેલું “ચાલો” બીજા “ચાલો” માટેની તૈયારી હતું, જ્યારે તેમણે પોતાનું નગર અને મિનાર બાંધ્યો. “ચાલો”ની બીજી અભિવ્યક્તિના ઇતિહાસ દરમ્યાન તેમણે પોતાનું કાર્ય પૂર્ણ કર્યું ત્યાર પછી, દેવ તેમના વિદ્રોહને દૃષ્ટિગોચર રીતે નિહાળવા નીચે ઉતર્યા. ત્રીજું “ચાલો” ન્યાય હતું, અને બીજું “ચાલો” દૃશ્યમાન કસોટી હતી. પહેલું “ચાલો” તેમની પ્રથમ નિષ્ફળતાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને ભવિષ્યવાણી મુજબ “ચાલો” ત્રણ વાર વ્યક્ત થવું સનાતન સુસમાચારની ત્રણ-પગથિયાવાળી પરીક્ષણ-પ્રક્રિયાને ઓળખાવે છે. નિમ્રોદના વિદ્રોહ અને પતનની સાક્ષીમાં ઘણું વધુ માહિતી છે, પરંતુ અમે માત્ર એટલું દર્શાવી રહ્યા છીએ કે બેબિલોન (બાબેલ) પ્રથમ વખત પડ્યું ત્યારે, “સાત વખત”નું પ્રતીક, જે “વિખેરાઈ જવા” દ્વારા પ્રતિનિધિત થાય છે, તે ઓળખવામાં આવે છે. નિમ્રોદનો દંડ વિખેરાઈ જવાથી પ્રતિનિધિત થયો હતો, નેબૂખદ્નેઝરનો “સાત વખત” દ્વારા અને બેલ્શાસ્સરનો “પંચવીસ સો વીસ” દ્વારા.

આલ્ફા અને ઓમેગાની સહી ઓળખાવે છે કે અધ્યાય ચાર અને પાંચ દ્વારા પ્રતિનિધિત થયેલી ભવિષ્યવાણીની રેખા, બીજા દૂતનો અને મધરાત્રીના પોકારનો અંતિમ વરસાદનો સંદેશ છે. આ રેખાનો આરંભ નેબૂખદનેઝ્ઝર દ્વારા પ્રતિનિધિત બેબિલોનના પતનથી થાય છે, જે 1798ની ઓળખ આપે છે, જ્યારે આત્મિક બેબિલોન (પાપાસત્તા) પ્રથમ વખત પડી હતી. ત્યારબાદ, રેખાના અંતે બેલશઝ્ઝારનું બેબિલોન પડે છે, જે આત્મિક બેબિલોનના (ફરીથી પાપાસત્તાના) ક્રમશઃ પતનની શરૂઆત નિર્દેશે છે, જે રવિવારના કાયદાની સંકટસ્થિતિએ શરૂ થાય છે. રેખાના આરંભે બેબિલોનના પતનના બે સાક્ષીઓ છે અને અંતે પણ બે સાક્ષીઓ છે. ભવિષ્યવાણીય તર્ક મહાન આરંભ અને અંતની સહીને ઓળખે છે, સાથે સાથે ડેનિયલના અધ્યાય ચાર અને પાંચ દ્વારા પ્રતિનિધિત રેખામાં બેબિલોનના પતનના વિષયને ચાર સાક્ષીઓ દ્વારા સાક્ષ્યભૂત થયેલો પણ જુએ છે.

નેબૂખદનેઝ્ઝર અને બેલ્શઝ્ઝર વચ્ચેના પ્રકાર અને પ્રતિપ્રકારના સંબંધમાં, જ્યારે તેને અંતિમ દિવસો સાથે સંરેખિત કરવામાં આવે છે, ત્યારે અમે ધરતીના પશુને તેની કરડિયા જેવી અવસ્થામાં નેબૂખદનેઝ્ઝર દ્વારા પ્રતિનિધિત થયેલું જોઈએ છીએ, અને પછી, જ્યારે તે અજગરની જેમ બોલે છે, ત્યારે અમે બેલ્શઝ્ઝરને જોઈએ છીએ. અમે ભવિષ્યવાણીય સંબંધમાં, યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સના બંધારણ દ્વારા માર્ગદર્શન પામતા રિપબ્લિકન શિંગડાને નેબૂખદનેઝ્ઝર દ્વારા પ્રતિનિધિત થયેલું જોઈએ છીએ, અને બંધારણના ઉથલાવી નાખવાને બેલ્શઝ્ઝર દ્વારા પ્રતિનિધિત થયેલું જોઈએ છીએ. અમે નેબૂખદનેઝ્ઝરને બુદ્ધિશાળી કન્યા તરીકે અને બેલ્શઝ્ઝરને મૂર્ખ કન્યા તરીકે પણ જોશું.

અમે આવતા લેખમાં દાનિયેલના અધ્યાય ચાર અને પાંચના અમારા વિચારને આગળ વધારીશું.

> “બેલશઝ્ઝરને દેવની ઇચ્છા જાણવાની અને તેને પૂર્ણ કરવાની ઘણી તકો આપવામાં આવી હતી. તેણે પોતાના દાદા નેબૂખાદનેઝરને મનુષ્યોની સમાજસંગતિમાંથી હાંકી કાઢવામાં આવેલો જોયો હતો. ગર્વીલા રાજા જેને લઈને ગૌરવ કરતો હતો તે બુદ્ધિ તેને આપનાર દેવ દ્વારા તેની પાસેથી લઈ લેવામાં આવી હતી—આ તેણે જોયું હતું. તેણે રાજાને પોતાના રાજ્યમાંથી કાઢી મૂકવામાં આવેલો અને ખેતરના પશુઓનો સાથી બનાવવામાં આવેલો જોયો હતો. પરંતુ બેલશઝ્ઝરની વિનોદપ્રિયતા અને આત્મમહિમાપ્રિયતાએ તે પાઠોને મિટાવી નાખ્યા, જે તેને કદી ભૂલવા ન જોઈએ હતા; અને તેણે એવા જ પાપો કર્યા, જેમણે નેબૂખાદનેઝર ઉપર વિશેષ ન્યાયવિચારો લાવ્યા હતા. તેને કૃપાપૂર્વક અપાયેલી તકો તેણે વેડફી નાખી, અને સત્યનો પરિચય મેળવવા માટે પોતાની પહોંચમાં રહેલી તકોનો ઉપયોગ કરવાનું તેણે અવગણ્યું. ‘મારે ઉદ્ધાર મેળવવા માટે શું કરવું જોઈએ?’—આ પ્રશ્નને તે મહાન પરંતુ મૂર્ખ રાજાએ ઉદાસીનતાપૂર્વક પસાર કરી દીધો.”

> “આ આજના બેધ્યાન, ઉદ્દંડ યુવાનપણાનો જોખમ છે. જેમ બેલ્શઝ્ઝારને દેવનો હાથ જાગૃત કરવા આવ્યો હતો તેમ તે પાપીને જાગૃત કરશે, પરંતુ ઘણા લોકો માટે પસ્તાવો કરવા ત્યારે અતિ મોડું થઈ જશે.

> “બેબિલોનના શાસક પાસે ધનસંપત્તિ અને માનસન્માન હતું, અને પોતાના અહંકારી આત્મવિલાસમાં તેણે સ્વર્ગ અને પૃથ્વીના દેવના વિરોધમાં પોતાને ઊંચો કર્યો હતો. તેણે પોતાની જ ભુજામાં ભરોસો મૂક્યો હતો, એમ માનીને કે કોઈ પણ ‘તું આ કેમ કરે છે?’ એમ કહેવાનો સાહસ કરશે નહિ. પરંતુ જ્યારે રહસ્યમય હાથે તેના મહેલની દીવાલ પર અક્ષરો લખ્યા, ત્યારે બેલ્શઝ્ઝાર ભયભીત થઈ ગયો અને નિર્વાક્ બની ગયો. ક્ષણમાત્રમાં જ તે પોતાની બધી શક્તિથી સંપૂર્ણ રીતે વંચિત થઈ ગયો અને એક બાળકની જેમ નમ્ર બનાવવામાં આવ્યો. તેને સમજાયું કે તે બેલ્શઝ્ઝાર કરતાં મહાન એવા એકના દયા-આધિન હતો. તે પવિત્ર વસ્તુઓની હાંસી-મશ્કરી કરતો રહ્યો હતો. હવે તેનું અંતઃકરણ જાગૃત થયું. તેને સમજાયું કે દેવની ઇચ્છાને જાણવાનો અને તેને આચરવાનો વિશેષાધિકાર તેને મળ્યો હતો. તેના પિતામહનો ઇતિહાસ તેના સમક્ષ એટલો જ જીવંત રીતે પ્રગટ થયો જેટલો દીવાલ પરનો લેખ.” Bible Echo, April 25, 1898.

Back to Articles