Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Five

દાનિયેલનું પુસ્તક - એકસો પાંચમો ભાગ

The Progressive Rejection of the Gospel: From Christ’s Birth to Stephen’s Stoning

સુસમાચારનો ક્રમશઃ અસ્વીકાર: ખ્રિસ્તના જન્મથી લઈને સ્તીફનના પથ્થરમારાથી થયેલા મૃત્યુ સુધી

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word

In the last article we noted that inspiration identified that the Jews “sealed their rejection” of the gospel at the cross, and then confirmed their rejection again at the stoning of Stephen. How can this be? Of course, the rejection of the gospel by the quibbling Jews of that history was accomplished progressively. They had already been passed by at His birth. Christ’s birth to the stoning of Stephen illustrates a progressive rejection of the gospel.

પાછલા લેખમાં આપણે નોંધ્યું હતું કે પ્રેરણાએ ઓળખાવ્યું હતું કે યહૂદીઓએ ક્રોસ પર સુવાર્તાના પોતાના “અસ્વીકારને મુહરબદ્ધ કર્યો,” અને પછી સ્તીફનના પથ્થરમારામાં ફરીથી પોતાના અસ્વીકારની પુષ્ટિ કરી. આ કેવી રીતે શક્ય છે? નિશ્ચિત જ, તે ઇતિહાસના વાદવિવાદી યહૂદીઓ દ્વારા સુવાર્તાનો અસ્વીકાર ક્રમશઃ પૂર્ણ થયો હતો. તેમના દ્વારા તો તેમના જન્મ સમયે જ તેમને પસાર કરી દેવામાં આવ્યા હતા. ખ્રિસ્તના જન્મથી લઈને સ્તીફનના પથ્થરમારા સુધીનો સમયગાળો સુવાર્તાના ક્રમશઃ થતા અસ્વીકારનું દૃષ્ટાંત આપે છે.

> “Men know it not, but the tidings fill heaven with rejoicing. With a deeper and more tender interest the holy beings from the world of light are drawn to the earth. The whole world is brighter for His presence. Above the hills of Bethlehem are gathered an innumerable throng of angels. They wait the signal to declare the glad news to the world. Had the leaders in Israel been true to their trust, they might have shared the joy of heralding the birth of Jesus. But now they are passed by.” The Desire of Ages, 47.

> “માણસો તેને જાણતા નથી, પરંતુ આ સમાચાર સ્વર્ગને આનંદથી પરિપૂર્ણ કરે છે. વધુ ગહન અને વધુ કોમળ રસથી પ્રકાશના જગતમાંથી આવેલા પવિત્ર સત્ત્વો પૃથ્વી તરફ આકર્ષાય છે. તેમની ઉપસ્થિતિથી આખું જગત વધુ તેજસ્વી બની જાય છે. બેથલેહેમની ટેકરીઓની ઉપર અગણિત દેવદૂતોની ભીડ એકત્રિત થયેલી છે. તેઓ વિશ્વને આ આનંદમય સમાચાર જાહેર કરવાનો સંકેત મળવાની રાહ જુએ છે. જો ઇઝરાયેલના આગેવાનો પોતાના વિશ્વાસપાત્ર સોંપાણ પ્રત્યે સચ્ચા રહ્યા હોત, તો તેઓ ઈસુના જન્મની ઘોષણા કરવાનો આનંદ વહેંચી શક્યા હોત. પરંતુ હવે તેઓ અવગણવામાં આવ્યા છે.” The Desire of Ages, 47.

From the birth of Jesus to the death of Stephen the progressive rejection of the gospel by ancient Israel is illustrated. Acknowledging the Jews rejection of Christ as progressive allows an identification of “sealing their rejection,” at both the cross, where the veil of the temple was rent, and at Stephen’s death. The rending of the veil was a symbol that they were no longer God’s covenant people, and when Stephen was stoned, Stephen saw Jesus standing on the right hand of God, which in Daniel chapter twelve, verse one is a symbol of the close of probation. The destruction of Jerusalem is also a symbol of the close of probation.

યેશુના જન્મથી લઈને સ્તેફનના મરણ સુધી, પ્રાચીન ઇઝરાયલ દ્વારા સુસમાચારના ક્રમશઃ થતા અસ્વીકારનું ચિત્રણ થાય છે. યહૂદીઓ દ્વારા ખ્રિસ્તના અસ્વીકારને ક્રમશઃ થયેલો માન્ય રાખવાથી, “તેમના અસ્વીકાર પર મુદ્રાંકન થવાનું” નિર્દેશન, બંને સ્થાનો પર—ક્રૂસ ઉપર, જ્યાં મંદિરનો પડદો ફાટી ગયો હતો, અને સ્તેફનના મરણ સમયે—ઓળખી શકાય છે. પડદાનું ફાટવું એનું પ્રતીક હતું કે તેઓ હવે દેવની કરારપ્રજા રહ્યા નહોતા; અને જ્યારે સ્તેફનને પથ્થરમારો કરવામાં આવ્યો, ત્યારે સ્તેફને ઈસુને દેવના જમણા હાથે ઊભેલા જોયા, જે દાનિયેલ અધ્યાય બાર, પદ એકમાં, કૃપાકાળના સમાપ્તિનું પ્રતીક છે. યેરૂશાલેમનો વિનાશ પણ કૃપાકાળના સમાપ્તિનું પ્રતીક છે.

> “The retribution to come upon Jerusalem could be delayed only a short time; and as Christ’s eye rested upon the doomed city, he saw not merely its destruction, but the destruction of a world. He saw that as Jerusalem was given up to destruction, so the world will be given up to its doom. He saw the retribution that will be visited on the adversaries of God. The scenes that were transacted at the destruction of Jerusalem will be repeated at the great and terrible day of the Lord, but in a more fearful manner.” Review and Herald, December 7, 1897.

> “યરુશાલેમ ઉપર આવનાર પ્રતિશોધ માત્ર થોડા સમય માટે જ મુલતવી રાખી શકાય એવો હતો; અને જ્યારે ખ્રિસ્તની દૃષ્ટિ તે નિર્ધારિત વિનાશ પામનાર શહેર પર સ્થિર થઈ, ત્યારે તેમણે માત્ર તેના વિનાશને જ નહીં, પરંતુ સમગ્ર જગતના વિનાશને પણ જોયો. તેમણે જોયું કે જેમ યરુશાલેમ વિનાશને અર્પણ કરવામાં આવ્યું, તેમ જગત પણ પોતાના નિર્ધારિત વિનાશને અર્પણ કરવામાં આવશે. તેમણે તે પ્રતિશોધ જોયો, જે દેવના વિરોધીઓ ઉપર આવનાર છે. યરુશાલેમના વિનાશ સમયે જે દૃશ્યો ઘટ્યાં હતાં, તે પ્રભુના મહાન અને ભયંકર દિવસે ફરીથી પુનરાવર્તિત થશે, પરંતુ વધુ ભયાનક રીતે.” Review and Herald, December 7, 1897.

It was only God’s mercy that prevented Jerusalem from being destroyed at the cross.

માત્ર ઈશ્વરની દયાએ જ યેરૂશાલેમને ક્રૂસ પર વિનાશ પામતાં અટકાવ્યું.

> “In the Jews’ crucifixion of Christ was involved the destruction of Jerusalem. The blood shed upon Calvary was the weight that sank them to ruin for this world and for the world to come. So it will be in the great final day, when judgment shall fall upon the rejecters of God’s grace. Christ, their rock of offense, will then appear to them as an avenging mountain. The glory of His countenance, which to the righteous is life, will be to the wicked a consuming fire. Because of love rejected, grace despised, the sinner will be destroyed.” The Desire of Ages, 600.

> “યહૂદીઓ દ્વારા ખ્રિસ્તને ક્રૂસ પર ચઢાવવામાં યેરૂશાલેમના વિનાશનો સમાવેશ હતો. કલ્વરી પર વહાયેલું રક્ત તે ભાર હતું, જેણે તેમને આ જગત માટે અને આવનારા જગત માટે વિનાશમાં ડૂબાડી દીધા. દેવની કૃપાને નકારનારા પર જ્યારે ન્યાય આવશે, ત્યારે મહાન અંતિમ દિવસે પણ એવું જ થશે. ખ્રિસ્ત, તેમનો ઠેસનો પથ્થર, ત્યારે તેઓને પ્રતિશોધ લેતા પર્વતરૂપે દેખાશે. તેમના મુખમંડળની મહિમા, જે ધર્મીઓને માટે જીવન છે, તે દુષ્ટો માટે ભસ્મ કરનાર અગ્નિ થશે. પ્રેમને નકારવામાં આવ્યો હોવાથી, કૃપાને તિરસ્કૃત કરવામાં આવી હોવાથી, પાપીનો વિનાશ થશે.” The Desire of Ages, 600.

It was only God’s mercy that lingered in not bringing Jerusalem’s destruction at the time of the cross.

ક્રોસના સમયે યેરૂશાલેમનો વિનાશ ન લાવવામાં માત્ર ઈશ્વરની દયાએ જ વિલંબ કર્યો હતો.

> “For nearly forty years after the doom of Jerusalem had been pronounced by Christ Himself, the Lord delayed His judgments upon the city and the nation. Wonderful was the long-suffering of God toward the rejectors of His gospel and the murderers of His Son.” The Great Controversy, 27.

> “ખ્રિસ્તે પોતે જ યરુશાલેમના વિનાશનો દંડ જાહેર કર્યો ત્યાર પછી લગભગ ચાલીસ વર્ષ સુધી, પ્રભુએ શહેર અને રાષ્ટ્ર પર પોતાના ન્યાયવિચારને મોડા કર્યા. પોતાની સુસમાચારનો ઇનકાર કરનારાઓ તથા પોતાના પુત્રના હત્યારાઓ પ્રત્યે દેવની દીર્ઘસહનશીલતા અદ્ભુત હતી.” The Great Controversy, 27.

At the time of His last temple cleansing Jesus had set forth the warning to flee Jerusalem when the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, was seen by His followers. The first time He cleansed the temple He had stated that the Jews had made His father’s house a den of thieves, but the last time He said “your house” is left unto you desolate. Even before the cross, which was just about to take place, the temple where the veil was to be rent at the crucifixion had already been identified as the Jew’s house, not God’s house. Sister White addresses when Christ made that declaration, and as her testimony proceeds she also addresses the forty years of extended mercy.

મંદિરની પોતાની છેલ્લી શુદ્ધિકરણ વખતે ઈસુએ પોતાના અનુયાયીઓને તે ચેતવણી આપી હતી કે જ્યારે પ્રભુદૂત દાનિયેલે ઉલ્લેખ કરેલી વિનાશક ઘૃણાસ્પદ વસ્તુ જોવામાં આવે, ત્યારે યરૂશાલેમમાંથી ભાગી જવું. પહેલી વખત જ્યારે તેમણે મંદિર શુદ્ધ કર્યું હતું, ત્યારે તેમણે જણાવ્યું હતું કે યહૂદીઓએ તેમના પિતાના ઘરને ચોરોની ગુફા બનાવી દીધું હતું; પરંતુ છેલ્લી વખત તેમણે કહ્યું, “તમારું ઘર” તમને ઉજ્જડ છોડવામાં આવે છે. ક્રૂસ પહેલાં જ, જે ઘટના થવા જ રહી હતી, તે મંદિરમાં, જેમાં ક્રૂસીકરણ સમયે પડદો ફાટી જવાનો હતો, તેને પહેલાથી જ ઈશ્વરના ઘરના બદલે યહૂદીઓના ઘર તરીકે ઓળખાવવામાં આવ્યું હતું. સિસ્ટર વ્હાઇટ ખ્રિસ્તે તે જાહેરાત ક્યારે કરી તે વિષયને સ્પર્શે છે, અને તેમનું સાક્ષ્ય આગળ વધે તેમ, તેઓ ચાળીસ વર્ષ સુધી લંબાવવામાં આવેલી દયાનો પણ ઉલ્લેખ કરે છે.

> “Christ’s words to the priests and rulers, ‘Behold, your house is left unto you desolate’ (Matthew 23:38), had struck terror to their hearts. They affected indifference, but the question kept rising in their minds as to the import of these words. An unseen danger seemed to threaten them. Could it be that the magnificent temple, which was the nation’s glory, was soon to be a heap of ruins? . . .

> યાજકો અને શાસકોને ખ્રિસ્તે કહેલા શબ્દો, “જુઓ, તમારું ઘર તમને ઉજ્જડ છોડી દેવામાં આવ્યું છે” (માથ્યુ 23:38), તેમના હૃદયોમાં ભય પેદા કરી ગયા હતા. તેમણે ઉદાસીનતા દર્શાવવાનો ભાસ કર્યો, પરંતુ આ શબ્દોના અર્થ વિષેનો પ્રશ્ન તેમના મનમાં સતત ઊભો થતો રહ્યો. કોઈ અદૃશ્ય સંકટ તેમ પર મંડરાતું હોય તેમ લાગતું હતું. શું એવું બની શકે કે ભવ્ય મંદિર, જે રાષ્ટ્રનો ગૌરવ હતું, ટૂંક સમયમાં જ ખંડેરોના ઢગલામાં ફેરવાઈ જાય?...

> “Christ gave His disciples a sign of the ruin to come on Jerusalem, and He told them how to escape: ‘When ye shall see Jerusalem compassed with armies, then know that the desolation thereof is nigh. Then let them which are in Judea flee to the mountains; and let them which are in the midst of it depart out; and let not them that are in the countries enter thereinto. For these be the days of vengeance, that all things which are written may be fulfilled.’ This warning was given to be heeded forty years after, at the destruction of Jerusalem. The Christians obeyed the warning, and not a Christian perished in the fall of the city.” The Desire of Ages, 628, 630.

> “ખ્રિસ્તે પોતાના શિષ્યોને યેરુશાલેમ પર આવનારી વિનાશની એક નિશાની આપી, અને તેમને કેવી રીતે બચવું તે જણાવ્યું: ‘જ્યારે તમે યેરુશાલેમને સેનાઓ દ્વારા ઘેરાયેલું જુઓ, ત્યારે જાણજો કે તેની ઉજરાઈ નજીક આવી છે. ત્યારે યહૂદિયામાં રહેનારાઓ પર્વતો તરફ ભાગી જાય; અને જે લોકો તેના મધ્યમાં હોય તેઓ બહાર નીકળી જાય; અને જે લોકો ગ્રામ્ય પ્રદેશોમાં હોય તેઓ તેમાં પ્રવેશ ન કરે. કારણ કે આ પ્રતિશોધના દિવસો છે, જેથી જે કંઈ લખાયેલું છે તે બધું પૂર્ણ થાય.’ આ ચેતવણીનું પાલન યેરુશાલેમના વિનાશ સમયે, ચાળીસ વર્ષ પછી, કરવામાં આવવાનું હતું. ખ્રિસ્તીઓએ આ ચેતવણીનું પાલન કર્યું, અને શહેરના પતનમાં એકપણ ખ્રિસ્તી નાશ પામ્યો નહિ.” ધ ડિઝાયર ઑફ એજેસ, 628, 630.

Christ was crucified in the year 31, and nearly forty years later in the year 70, Jerusalem was destroyed after a three-and-a-half-year siege. How could Jerusalem have been destroyed at the cross in the year 31, if there was still three and a half years of probationary time identified as seventy weeks in Daniel chapter nine, verse twenty-four? How can these seeming inconsistencies be resolved? The easiest resolution is to simply identify the fact that when it comes to the close of the probationary time represented by the seventy weeks, that it must be understood as a progressive close of probation. This is true, but it removes any prophetic specificity when applying the waymarks of that history. I will try to explain.

ખ્રિસ્તને ઈ.સ. 31માં ક્રૂસ પર ચઢાવવામાં આવ્યા, અને લગભગ ચાલીસ વર્ષ પછી, ઈ.સ. 70માં, સાડા ત્રણ વર્ષની ઘેરાબંધી પછી યેરૂશાલેમનો વિનાશ થયો. જો દાનિયેલ અધ્યાય નવ, વચન ચોવીસમાં ઓળખાવવામાં આવેલ સિત્તેર અઠવાડિયાં મુજબ હજી સાડા ત્રણ વર્ષની પરીક્ષાકાળની મુદત બાકી હતી, તો પછી ઈ.સ. 31માં ક્રૂસના સમયે યેરૂશાલેમનો વિનાશ કેવી રીતે થયો હોઈ શકે? આ દેખીતાં અસંગતતાઓનું નિરાકરણ કેવી રીતે થઈ શકે? સૌથી સરળ નિરાકરણ એ છે કે સિત્તેર અઠવાડિયાં દ્વારા પ્રતીકરૂપે દર્શાવવામાં આવેલા પરીક્ષાકાળના સમાપન વિષે આવું સમજવું જોઈએ કે તે પરીક્ષાકાળનું ક્રમશઃ સમાપન હતું. આ સાચું છે, પરંતુ તે ઇતિહાસના સમયચિહ્નોને લાગુ કરતાં કોઈપણ ભવિષ્યવાણીય વિશિષ્ટતાને દૂર કરી દે છે. હું આ સમજાવવાનો પ્રયત્ન કરીશ.

If Pentecost represents the soon-coming Sunday law where the other flock in Babylon is called out, why was it three and a half years after Pentecost that the gospel went to the Gentiles? Is the death of Christ or the death of Stephen a sign of the close of probation for ancient Israel? If Laodicean Adventism ceases to be a church at the soon-coming Sunday law, did the destruction of the temple in the year 70, represent the end of the temple of Laodicean Adventism at the Sunday law? What might appear as seeming inconsistencies is resolved by the application of “line upon line,” and when that application is employed the testimony of the waymarks we are identifying become very clear and concise.

જો પેન્ટેકોસ્ટ આવનારી રવિવારની કાનૂની ઘોષણાનું પ્રતીક હોય, જેમાં બાબેલમાં રહેલું બીજું ઝુંડ બહાર બોલાવવામાં આવે છે, તો પેન્ટેકોસ્ટ પછી સાડા ત્રણ વર્ષ બાદ જ સુસમાચાર અન્યજાતિઓ સુધી કેમ પહોંચ્યો? પ્રાચીન ઇઝરાયેલ માટે કૃપાકાળના સમાપનનું ચિહ્ન ખ્રિસ્તનું મૃત્યુ છે કે સ્ટીફનની મૃત્યુ? જો લાઓદિકેયન એડ્વેન્ટિઝમ આવનારી રવિવારની કાનૂની ઘોષણાએ ચર્ચ તરીકે અસ્તિત્વમાં રહેતું ન રહે, તો ઈ.સ. 70માં મંદિરનો વિનાશ શું રવિવારની કાનૂની ઘોષણાએ લાઓદિકેયન એડ્વેન્ટિઝમના મંદિરના અંતનું પ્રતિનિધિત્વ કરતો હતો? જે કંઈ દેખીતી અસંગતતાઓ તરીકે જણાઈ શકે છે, તેનું નિરાકરણ “પંક્તિ પર પંક્તિ” ના અમલ દ્વારા થાય છે, અને જ્યારે આ અમલ લાગુ કરવામાં આવે છે ત્યારે અમે ઓળખી રહેલા માર્ગચિહ્નોની સાક્ષી અત્યંત સ્પષ્ટ અને સંક્ષિપ્ત બની જાય છે.

The week that Christ confirmed the covenant is broken up into two equal periods of three and a half years. The first three and a half years begins at Christ’s baptism and ends with His death. Baptism is the symbol of His death and resurrection, so the beginning of that period of three and a half years is identical to the ending. In that period Christ presented the gospel exclusively to the Jews. The end of that three and a half years marks the beginning of the following three and a half years. The beginning of the second period of three and a half years begins with the death of Christ, and it ends with the death of Stephen. In that period the disciples presented the gospel exclusively to the Jews.

જે અઠવાડિયામાં ખ્રિસ્તે કરારને દૃઢ કર્યો હતો, તે ત્રણ અને અડધા વર્ષના બે સમાન સમયખંડોમાં વિભાજિત છે. પ્રથમ ત્રણ અને અડધા વર્ષનો આરંભ ખ્રિસ્તના બાપ્તિસ્માથી થાય છે અને તેમની મૃત્યુ સાથે પૂર્ણ થાય છે. બાપ્તિસ્મા તેમના મૃત્યુ અને પુનરુત્થાનનું પ્રતીક છે; તેથી તે ત્રણ અને અડધા વર્ષના સમયખંડનો આરંભ તેના અંત સાથે સમાન સ્વરૂપ ધરાવે છે. તે સમયખંડ દરમિયાન ખ્રિસ્તે સુસમાચાર માત્ર યહૂદીઓ સમક્ષ જ રજૂ કર્યો. તે ત્રણ અને અડધા વર્ષનો અંત, તેના પછીના ત્રણ અને અડધા વર્ષના આરંભને ચિહ્નિત કરે છે. બીજા ત્રણ અને અડધા વર્ષના સમયખંડનો આરંભ ખ્રિસ્તના મૃત્યુથી થાય છે, અને તે સ્તીફનના મૃત્યુ સાથે પૂર્ણ થાય છે. તે સમયખંડ દરમિયાન શિષ્યોએ સુસમાચાર માત્ર યહૂદીઓ સમક્ષ જ રજૂ કર્યો.

Those two periods, which are separate prophetic lines, are to be brought together “line upon line.” Both beginnings and endings possess the signature of Alpha and Omega, for the beginning and ending histories are the same. Both periods of duration are identical, and the work that is carried out during each period is identical. Christ who is the First and the Last, is also the creator of all things, and in that regard He is the Creator of Truth. The Hebrew word “truth” was created by three Hebrew letters. The first letter, followed by the thirteenth letter, followed by the last letter of the Hebrew alphabet are combined to make the Hebrew word “truth.”

આ બે અવધિઓ, જે અલગ-અલગ ભવિષ્યવાણીય રેખાઓ છે, તેમને “રેખા પર રેખા” એકત્ર લાવવામાં આવવાની છે. બંને આરંભો અને બંને અંતોમાં અલ્ફા અને ઓમેગાની છાપ રહેલી છે, કારણ કે આરંભની અને અંતની ઇતિહાસો એકસરખી છે. સમયગાળાની બંને અવધિઓ સમાન છે, અને દરેક અવધિ દરમિયાન કરવામાં આવતું કાર્ય પણ સમાન છે. ખ્રિસ્ત, જે પ્રથમ અને અંતિમ છે, તે સર્વ વસ્તુઓના સર્જનહાર પણ છે, અને તે અર્થમાં તે સત્યના સર્જનહાર છે. હિબ્રુ શબ્દ “સત્ય” ત્રણ હિબ્રુ અક્ષરો દ્વારા રચાયો હતો. પ્રથમ અક્ષર, ત્યારબાદ તેરમું અક્ષર, ત્યારબાદ હિબ્રુ વર્ણમાળાના અંતિમ અક્ષર—આ ત્રણેને એકત્ર કરીને હિબ્રુ શબ્દ “સત્ય” બનાવવામાં આવે છે.

Both of the periods of three and a half years have Christ as the first and the last, for Christ is at the beginning of the first period at His baptism, as He is at the ending at His death in the first period. And Christ is at His death in the beginning of the second period and He is standing at the right hand of God at the ending of the second period. The number thirteen is the symbol of rebellion, and in both periods whether the gospel was presented in person by Christ, or in the second period by His disciples, the quibbling Jews rebelled against the message of the gospel.

સાડા ત્રણ વર્ષના બંને સમયગાળાઓમાં ખ્રિસ્ત પ્રથમ અને અંતિમ તરીકે છે, કારણ કે પ્રથમ સમયગાળાની શરૂઆતમાં પોતાના બાપ્તિસ્મા સમયે ખ્રિસ્ત છે, અને પ્રથમ સમયગાળાના અંતે પોતાના મરણ સમયે પણ તે જ છે. અને બીજા સમયગાળાની શરૂઆતમાં ખ્રિસ્ત પોતાના મરણમાં છે, અને બીજા સમયગાળાના અંતે તે દેવના જમણા હાથે ઉભા છે. તેર સંખ્યા બળવાના પ્રતીકરૂપ છે, અને બંને સમયગાળાઓમાં—ચાહે સુવાર્તાનો સંદેશ ખ્રિસ્તે વ્યક્તિગત રીતે રજૂ કર્યો હોય, અથવા બીજા સમયગાળામાં તેમના શિષ્યોએ—વિતંડાવાદી યહૂદીઓએ સુવાર્તાના સંદેશ સામે બળવો કર્યો.

Both periods are the same duration, possess the signature of Alpha and Omega, and identify the same gospel message. Those two periods are to be brought together “line upon line.” The methodology of “line upon line,” is the testing methodology of the latter rain. It is the methodology of the last days, and the truths which are identified and established by that methodology in the last days are what purges or purifies the sons of Levi during the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

બંને અવધિઓ સમાન સમયગાળાની છે, આલ્ફા અને ઓમેગાની મુદ્રા ધરાવે છે, અને એ જ સુસમાચારના સંદેશને ઓળખાવે છે. આ બંને અવધિઓને “પંક્તિ ઉપર પંક્તિ” પ્રમાણે એકત્ર લાવવાની છે. “પંક્તિ ઉપર પંક્તિ” ની પદ્ધતિ અંતિમ વરસાદની પરીક્ષણ કરવાની પદ્ધતિ છે. તે અંતિમ દિવસોની પદ્ધતિ છે, અને અંતિમ દિવસોમાં આ પદ્ધતિ દ્વારા ઓળખવામાં અને સ્થાપિત કરવામાં આવેલી સચ્ચાઈઓ જ એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારની મુદ્રાંકન પ્રક્રિયા દરમિયાન લેવીના પુત્રોને શુદ્ધ કરે છે અથવા પવિત્ર કરે છે.

> Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts. For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little: For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Isaiah 28:9–13.

> તે કોને જ્ઞાન શીખવશે? અને કોને સિદ્ધાંત સમજાવશે? તેમને, જેઓ દૂધથી છૂટા કરાયેલા છે, અને સ્તનથી દૂર કરાયેલા છે. કારણ કે આજ્ઞા ઉપર આજ્ઞા હોવી જોઈએ, આજ્ઞા ઉપર આજ્ઞા; પંક્તિ ઉપર પંક્તિ, પંક્તિ ઉપર પંક્તિ; અહીં થોડું, અને ત્યાં થોડું. કારણ કે તોતડાતા હોઠો દ્વારા અને બીજી ભાષામાં તે આ પ્રજાજન સાથે બોલશે. જેમને તેણે કહ્યું, “આ જ તે વિશ્રાંતિ છે, જેમાં તમે કંટાળેલાને વિશ્રામ અપાવી શકો; અને આ જ તે તાજગી છે”; છતાં તેમણે સાંભળવું ઇચ્છ્યું નહીં. પરંતુ યહોવાનો વચન તેઓને આજ્ઞા ઉપર આજ્ઞા, આજ્ઞા ઉપર આજ્ઞા; પંક્તિ ઉપર પંક્તિ, પંક્તિ ઉપર પંક્તિ; અહીં થોડું, અને ત્યાં થોડું—એ રીતે થયું, જેથી તેઓ જાય, અને પાછળ તરફ પડી જાય, અને ભંગાય, અને ફસાઈ જાય, અને પકડાઈ જાય. યશાયા 28:9–13.

The next verse in Isaiah addresses the scornful men that rule the people of Jerusalem. For those scornful men, the “rest and the refreshing” (the latter rain), which they refused to “hear,” is what causes them to “go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken.” That test was presented to them from another tongue, for Elijah, John the Baptist and William Miller were not trained in the theological schools of their respective histories. The latter rain message that tests Laodicean Adventism, is the message that is produced by the application of “line upon line.”

યશાયાહમાં આવતું આગળનું વચન યેરુશાલેમના લોકો પર શાસન કરનાર ઉપહાસી પુરુષોને સંબોધે છે. તે ઉપહાસી પુરુષો માટે, “વિશ્વામ અને તાજગી” (અંતિમ વરસાદ), જેને તેઓએ “સાંભળવા” અસ્વીકાર કર્યો, એ જ એવી વસ્તુ છે જે તેમને “જવા, અને પાછળ પટકાઈ જવા, અને ભાંગી પડવા, અને ફસાઈ જવા, અને પકડાઈ જવા”નું કારણ બને છે. તે પરીક્ષા તેમને બીજી જીભ દ્વારા રજૂ કરવામાં આવી હતી, કારણ કે એલિયાહ, યોહાન બાપ્તિસ્મા આપનાર અને વિલિયમ મિલર પોતાના-પોતાના ઇતિહાસકાળની ધર્મશાસ્ત્રીય શાળાઓમાં પ્રશિક્ષિત ન હતા. લાઓદીકેયન એડ્વેન્ટિઝમની પરીક્ષા લેતો અંતિમ વરસાદનો સંદેશો, “પંક્તિ પર પંક્તિ”ના પ્રયોગ દ્વારા ઉત્પન્ન થતો સંદેશો છે.

When the first three and a half years of the week in which Christ confirmed the covenant is laid over the second three and a half years, we find prophetic light that clarifies any seeming inconsistencies that might arise in an inquiring mind. The week was when the Messenger of the Covenant was to confirm the covenant, and a biblical covenant must be confirmed with blood. The baptism and crucifixion of Christ and the stoning of Stephen all identify blood. Both lines represent the blood of the covenant, and those lines are confirming the covenant.

જ્યારે તે સપ્તાહના પ્રથમ સાડા ત્રણ વર્ષ—જેમાં ખ્રિસ્તે કરારને દૃઢ કર્યો—પછીના સાડા ત્રણ વર્ષ પર આચ્છાદિત કરવામાં આવે છે, ત્યારે આપણે એવું પ્રબોધક પ્રકાશ પામીએ છીએ જે તપાસક મનમાં ઊભી થઈ શકતી કોઈપણ દેખીતી અસંગતતાઓને સ્પષ્ટ કરે છે. તે સપ્તાહ એવો સમય હતો જ્યારે કરારના દૂતને કરારને દૃઢ કરવાનો હતો, અને બાઇબલ મુજબનો કરાર લોહીથી જ દૃઢ કરવામાં આવવો જોઈએ. ખ્રિસ્તનું બાપ્તિસ્મા અને ક્રૂસવેધ તથા સ્તેફાનનું પથ્થરમારણ—આ બધું જ લોહીને ઓળખાવે છે. બંને રેખાઓ કરારના લોહીનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને તે રેખાઓ કરારને દૃઢ કરી રહી છે.

When brought together “line upon line,” the baptism and crucifixion are the first waymark, and the crucifixion and stoning of Stephen are the last waymark. When brought together into one line we find the cross and Michael standing up at the death of Stephen as two witnesses of the Jews sealing their rejection of the gospel. The death of Christ, is also the death of His disciple Stephen, which is Passover when the two lines are combined. Three days later Christ is resurrected as the First Fruit offering.

જ્યારે “પંક્તિ પર પંક્તિ” પ્રમાણે એકસાથે લાવવામાં આવે છે, ત્યારે બાપ્તિસ્મા અને ક્રૂસવેધ પ્રથમ માર્ગચિહ્ન છે, અને ક્રૂસવેધ તથા સ્ટીફનનું પથ્થરમારણ અંતિમ માર્ગચિહ્ન છે। જ્યારે તેને એક જ રેખામાં એકસાથે લાવવામાં આવે છે, ત્યારે સ્ટીફનના મૃત્યુ સમયે ક્રોસ અને મીકાએલ ઊભા થવા, યહૂદીઓએ સુસમાચારના પોતાના અસ્વીકાર પર મુદ્રાંકિત કર્યું તેના બે સાક્ષી તરીકે આપણે જોવા પામીએ છીએ। ખ્રિસ્તનું મૃત્યુ, તેમના શિષ્ય સ્ટીફનનું મૃત્યુ પણ છે, જે ત્યારે પાસ્ખા બને છે જ્યારે બે રેખાઓને સંયોજિત કરવામાં આવે છે। ત્રણ દિવસ પછી ખ્રિસ્ત પ્રથમફળની ભેટ તરીકે પુનરુત્થિત થાય છે।

> But now is Christ risen from the dead, and become the first fruits of them that slept. 1 Corinthians 15:20.

> પરંતુ હવે ખ્રિસ્ત મરેલાઓમાંથી જીવી ઊઠ્યો છે, અને નિદ્રાધીન થયેલાઓના પ્રથમફળ થયો છે. 1 કરિન્થીઓ 15:20.

In between Passover and the feast of First Fruits on the third day is the beginning of the feast of Unleavened Bread. Unleavened bread does not “rise”, and Christ did not rise on the second day, He rose on the third day. Christ and Stephen die together in the “line upon line” application, but Stephen is resurrected after Christ for there is an order to the first fruit resurrection.

પાસ્ખા અને ત્રીજા દિવસે ઉજવાતા પ્રથમ ફળોના પર્વ વચ્ચે ખમીર વિનાના રોટલાના પર્વની શરૂઆત થાય છે. ખમીર વિનાનો રોટલો “ઉગતો” નથી, અને ખ્રિસ્ત બીજા દિવસે ઊભા થયા નહોતાં; તેઓ ત્રીજા દિવસે ઊભા થયા. “પંક્તિ પર પંક્તિ”ના પ્રયોગમાં ખ્રિસ્ત અને સ્ટીફન બંને સાથે મૃત્યુ પામે છે, પરંતુ પ્રથમ ફળોના પુનરુત્થાનમાં એક ક્રમ હોવાથી સ્ટીફનનું પુનરુત્થાન ખ્રિસ્ત પછી થાય છે.

> But every man in his own order: Christ the first fruits; afterward they that are Christ’s at his coming. 1 Corinthians 15:22.

> પરંતુ દરેક મનુષ્ય પોતાના પોતાના ક્રમમાં: ખ્રિસ્ત પ્રથમફળ; ત્યારબાદ, તેના આગમન સમયે, જે ખ્રિસ્તના છે તેઓ. 1 Corinthians 15:22.

The Spring feasts cannot be separated from each other, for they are directly related to one another. In this sense, Pentecost represents the soon-coming Sunday law, when there will be a repetition of the pouring out of the Holy Spirit, and the second voice of Revelation chapter eighteen will then call those that do not currently know the gospel, to come out of Babylon. The word “Babylon,” is based upon the word, “Babel,” which means confusion, for it was in the fall of Babel that God confused the languages, and it was at Pentecost that God reverses the confusion of the languages in order to carry the gospel to the world. Thus Pentecost and the Sunday law align.

વસંતકાલીન પર્વોને એકબીજાથી અલગ કરી શકાય નહીં, કારણ કે તેઓ સીધા જ પરસ્પર સંબંધિત છે. આ અર્થમાં, પેન્ટેકોસ્ટ આવનારી રવિવાર કાયદાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જ્યારે પવિત્ર આત્માના ઢોળાવની પુનરાવર્તન થશે, અને ત્યાર પછી પ્રકાશનના અધ્યાય અઢારનો બીજો સ્વર તેઓને, જેઓ હાલમાં સુસમાચારને ઓળખતા નથી, બાબેલોનમાંથી બહાર આવવા પોકારશે. “બાબેલોન” શબ્દ “બાબેલ” શબ્દ પરથી આવેલો છે, જેનો અર્થ ગૂંચવણ થાય છે, કારણ કે બાબેલના પતનમાં જ ઈશ્વરે ભાષાઓમાં ગૂંચવણ પેદા કરી હતી, અને પેન્ટેકોસ્ટ પર જ ઈશ્વર વિશ્વ સુધી સુસમાચાર પહોંચાડવા માટે ભાષાઓની ગૂંચવણને ઉલટાવે છે. તેથી પેન્ટેકોસ્ટ અને રવિવાર કાયદો પરસ્પર સુસંગત ઠરે છે.

At Pentecost the gift of languages was given to the disciples, but their message then was still restricted to the Jews. When both lines are brought together Pentecost occurs in the year 34, when Stephen was stoned and the gospel was then carried to those who do not currently know the gospel.

પેન્ટેકોસ્ટ સમયે શિષ્યોને ભાષાઓની ભેટ આપવામાં આવી હતી, પરંતુ તે સમયે તેમનો સંદેશ હજી યહૂદીઓ સુધી જ મર્યાદિત હતો. જ્યારે આ બંને રેખાઓને એકત્ર લાવવામાં આવે છે, ત્યારે પેન્ટેકોસ્ટ ઈ.સ. 34માં આવે છે, જ્યારે સ્તેફનને પથ્થર મારીને મારી નાખવામાં આવ્યો હતો અને ત્યારબાદ સુસમાચાર તેઓ સુધી લઈ જવાયો જેઓ હાલમાં સુસમાચારને જાણતા નથી.

Stephen represents those who are resurrected “at His coming,” but who have died with Him. The First Fruit offering marks the resurrection of Christ on the third day, and it also marks the beginning of the Feast of Weeks, which is also the feast of Pentecost, and which commemorates the giving of the Ten Commandments at Sinai.

સ્તીફન તેઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે જેઓ “તેમના આગમન સમયે” પુનરુત્થાન પામે છે, પરંતુ જેઓ તેમની સાથે મર્યા છે. પ્રથમફળનું અર્પણ ત્રીજા દિવસે ખ્રિસ્તના પુનરુત્થાનને ચિહ્નિત કરે છે, અને તે સપ્તાહોના પર્વની શરૂઆતને પણ ચિહ્નિત કરે છે, જે પેન્ટેકોસ્ટનું પર્વ પણ છે, અને જે સિનાઈ પર દસ આજ્ઞાઓ આપવામાં આવી હતી તેની સ્મૃતિ ઉજવે છે.

October 22, 1844, aligns with the cross, for among other proofs Sister White aligns the disappointment of the disciples after the cross with the disappointment that followed October 22, 1844. Both the cross and October 22, 1844, prefigure the soon-coming Sunday law. Pentecost also typifies the soon coming Sunday law, but Pentecost came fifty-two days after the cross. The cross, which was typified by Passover, ushers in a series of feasts which commemorate the old paths of ancient Israel from the night the angel of death passed over Egypt, through to the giving of the law. Though the feasts possess their own distinctions, they are inseparably linked to each other. It is therefore accurate to apply the complete fifty-two days from Passover to Pentecost as one singular waymark.

22 ઓક્ટોબર, 1844, ક્રૂસ સાથે સુસંગત છે, કારણ કે અન્ય પુરાવાઓ ઉપરાંત સિસ્ટર વ્હાઇટ ક્રૂસ પછી શિષ્યોને થયેલી નિરાશાને 22 ઓક્ટોબર, 1844 પછી આવેલી નિરાશા સાથે સુસંગત ઠરાવે છે. ક્રૂસ અને 22 ઓક્ટોબર, 1844—બંને જલ્દી આવનાર રવિવાર કાયદાનું પૂર્વચિહ્નરૂપ છે. પેન્ટેકોસ્ટ પણ જલ્દી આવનાર રવિવાર કાયદાનું પ્રતીકરૂપ છે, પરંતુ પેન્ટેકોસ્ટ ક્રૂસ પછી બાવન દિવસોએ આવ્યું હતું. ક્રૂસ, જે પાસ્ખા દ્વારા પ્રતીકરૂપ દર્શાવાયું હતું, તે ઉત્સવોની એવી શ્રેણીનો આરંભ કરે છે, જે મૃત્યુદૂતએ ઇજિપ્તને પસાર કરી ગયેલી રાત્રિથી લઈને કાયદો આપવામાં આવ્યો ત્યાં સુધી પ્રાચીન ઇઝરાયેલના પ્રાચીન માર્ગોની સ્મૃતિ ઉજવે છે. યદ્યપિ આ ઉત્સવોની પોતાની આગવી વિશિષ્ટતાઓ છે, તેમ છતાં તેઓ એકબીજા સાથે અવિભાજ્ય રીતે જોડાયેલા છે. તેથી પાસ્ખાથી પેન્ટેકોસ્ટ સુધીના પૂર્ણ બાવન દિવસોને એક જ એકમાત્ર માર્ગચિહ્ન તરીકે લાગુ કરવું યોગ્ય છે.

For this reason, the cross, the death of Stephen, and Pentecost all prefigure the soon coming Sunday law, when the progressive executive judgment upon Modern Babylon begins, as the second voice of Revelation chapter eighteen begins to call God’s other flock out of Babylon. It is at that waymark that the executive judgment upon Jerusalem arrived, though God in His mercy deferred the actual destruction of the temple and city nearly forty years after the cross to the year 70. The destruction of ancient Jerusalem represents the beginning of the progressive executive judgment that begins in the United States when “national apostasy is followed by national ruin.”

આ કારણસર, ક્રોસ, સ્ટીફનનું મૃત્યુ, અને પેન્ટિકોસ્ટ—આ બધું મળીને જલદી આવનારા રવિવારના કાયદાનું પૂર્વચિહ્ન આપે છે, જ્યારે આધુનિક બાબેલોન પર પ્રગતિશીલ કાર્યકારી ન્યાયપ્રક્રિયા શરૂ થાય છે, અને પ્રકાશનના અઢારમા અધ્યાયનો બીજો સ્વર ઈશ્વરના બીજા ઝુંડને બાબેલોનમાંથી બહાર આવવા બોલાવવાનું શરૂ કરે છે. એ જ માર્ગચિહ્ને યરુશાલેમ પર કાર્યકારી ન્યાયપ્રક્રિયા આવી પહોંચી હતી, જોકે ઈશ્વરે પોતાની કરુણામાં ક્રોસ પછી મંદિર અને શહેરના વાસ્તવિક વિનાશને લગભગ ચાલીસ વર્ષ મુલતવી રાખીને ઈ.સ. 70 સુધી વિલંબિત કર્યો હતો. પ્રાચીન યરુશાલેમનો વિનાશ તે પ્રગતિશીલ કાર્યકારી ન્યાયપ્રક્રિયાની શરૂઆતનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકામાં ત્યારે શરૂ થાય છે જ્યારે “રાષ્ટ્રીય ધર્મત્યાગ પછી રાષ્ટ્રીય વિનાશ આવે છે.”

Truth is established upon the testimony of two, and in the two lines of three and a half years that Christ confirmed the covenant we find two witnesses of a death and resurrection that is associated with the history that identifies the soon-coming Sunday law. That Sunday law in Revelation chapter eleven, is identified as the “hour of the great earthquake.” That “hour” is directly connected to two witnesses that gave a testimony of three and a half years. Their testimony ends with their death and resurrection.

સત્ય બે સાક્ષીઓની સાક્ષી ઉપર સ્થાપિત થાય છે, અને ખ્રિસ્તે જે કરારની પુષ્ટિ કરી તે સાડા ત્રણ વર્ષોની બે રેખાઓમાં અમે એક મૃત્યુ અને પુનરુત્થાનના બે સાક્ષીઓને શોધીએ છીએ, જે તે ઇતિહાસ સાથે સંકળાયેલા છે જે ટૂંક સમયમાં આવનારા રવિવારના કાયદાને ઓળખાવે છે. પ્રકાશન અધ્યાય અગિયારમાં તે રવિવારનો કાયદો “મહાન ભૂકંપની ઘડી” તરીકે ઓળખાવવામાં આવ્યો છે. તે “ઘડી” સીધી રીતે તે બે સાક્ષીઓ સાથે જોડાયેલી છે જેમણે સાડા ત્રણ વર્ષની સાક્ષી આપી. તેમની સાક્ષી તેમના મૃત્યુ અને પુનરુત્થાન સાથે સમાપ્ત થાય છે.

Their testimony of three and a half years, followed by their death and resurrection has been represented by the death and resurrection of both Jesus and Stephen, for “line upon line,” Stephen is represented as being resurrected with Christ. In the feast of First Fruits, two primary offerings were presented.

તેમની સાડા ત્રણ વર્ષની સાક્ષી, અને તે પછી તેમનું મરણ તથા પુનરુત્થાન, ઈસુ અને સ્તેફન બન્નેના મરણ અને પુનરુત્થાન દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામ્યું છે; કેમ કે “line upon line,” સ્તેફનને ખ્રિસ્ત સાથે પુનરુત્થિત થયેલા રૂપે દર્શાવવામાં આવ્યો છે. પ્રથમફળોના પર્વમાં બે મુખ્ય અર્પણો રજૂ કરવામાં આવ્યા હતા.

One was a lamb without blemish, and the other an offering of barley. The barley represented the crop to follow, and the lamb represented Christ. Christ was resurrected on the third day, and Stephen represented those that follow, and the barley represented the crop that was to follow. The two witnesses in Revelation eleven testified for three and a half years, after which they were then slain and then were resurrected three and a half days later. Those two witnesses had been typified by Christ, who was the First Fruits, for they represent the one hundred and forty-four thousand, who are also first fruits.

એક નિર્દોષ મેહંદાનું બલિદાન હતું, અને બીજું જવનું અર્પણ હતું. જવ આવનાર પાકનું પ્રતિનિધિત્વ કરતું હતું, અને મેહંદું ખ્રિસ્તનું પ્રતિનિધિત્વ કરતું હતું. ખ્રિસ્ત ત્રીજા દિવસે પુનરુત્થિત થયા, અને સ્તેફન તેમના પાછળ આવનારાઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરતો હતો, અને જવ તે આવનારા પાકનું પ્રતિનિધિત્વ કરતું હતું. પ્રકાશન અગિયારમાંના બે સાક્ષીઓએ સાડા ત્રણ વર્ષ સુધી સાક્ષી આપી, જેના પછી તેઓને મારવામાં આવ્યા અને ત્યારબાદ સાડા ત્રણ દિવસ પછી તેઓ પુનરુત્થિત થયા. એ બે સાક્ષીઓનો પૂર્વછાયો ખ્રિસ્ત દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યો હતો, જે પ્રથમ ફળ હતાં; કારણ કે તેઓ એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે પણ પ્રથમ ફળ છે.

> And I looked, and, lo, a Lamb stood on the mount Sion, and with him an hundred forty and four thousand, having his Father’s name written in their foreheads. And I heard a voice from heaven, as the voice of many waters, and as the voice of a great thunder: and I heard the voice of harpers harping with their harps: And they sung as it were a new song before the throne, and before the four beasts, and the elders: and no man could learn that song but the hundred and forty and four thousand, which were redeemed from the earth. These are they which were not defiled with women; for they are virgins. These are they which follow the Lamb whithersoever he goeth. These were redeemed from among men, being the first fruits unto God and to the Lamb. And in their mouth was found no guile: for they are without fault before the throne of God. Revelation 14:1–5.

> અને મેં જોયું, અને જુઓ, એક મેણું સિયોન પર્વત પર ઊભું હતું, અને તેની સાથે એક લાખ ચુંમાળીસ હજાર હતા, જેઓનાં કપાળ ઉપર તેના પિતાનું નામ લખેલું હતું. અને મેં સ્વર્ગમાંથી એક અવાજ સાંભળ્યો, જે ઘણા જળોના અવાજ જેવો અને મોટા ગર્જનાના અવાજ જેવો હતો; અને મેં વીણાવાદકો પોતાની વીણાઓ વગાડતા હોય એવો અવાજ સાંભળ્યો. અને તેઓ સિંહાસન સમક્ષ, ચાર પ્રાણીઓ સમક્ષ અને વડીલો સમક્ષ જાણે નવું ગીત ગાતા હતા; અને તે ગીત કોઈ મનુષ્ય શીખી શક્યો નહિ, સિવાય તે એક લાખ ચુંમાળીસ હજારના, જેઓ પૃથ્વીમાંથી ઉદ્ધાર પામેલા હતા. આ તેઓ છે જેઓ સ્ત્રીઓથી અપવિત્ર થયા નહોતા; કારણ કે તેઓ કુમારો છે. આ તેઓ છે જેઓ મેણું જ્યાં જાય ત્યાં તેની પાછળ ચાલે છે. આ મનુષ્યોમાંથી ઉદ્ધાર પામેલા છે, દેવને અને મેણાંને અર્પિત પ્રથમફળ તરીકે. અને તેમના મોંમાં કોઈ કપટ જોવા મળ્યું નહિ; કારણ કે તેઓ દેવના સિંહાસન સમક્ષ નિર્દોષ છે. પ્રકાશિત વાક્ય 14:1–5.

The barley offering on the feast of First Fruits represented the crop that was to follow, and Stephen in the year 34, followed Christ’s death in the year 31, though “line upon line,” they died at the same waymark. In relation to the first fruit offerings, Christ was the lamb that was slain and Stephen was the barley. According to Paul “Christ” is “the first fruits of them that slept,” and then “afterward they that are Christ’s at his coming.” The one hundred and forty-four thousand are first fruits, and they are those “which follow the Lamb whithersoever he goeth.”

પ્રથમ ફળોના પર્વ પરનું જૌનું અર્પણ જે પાક પછી આવવાનો હતો તેનું પ્રતિનિધિત્વ કરતું હતું, અને ઈ.સ. 34માં સ્તેફન, ઈ.સ. 31માં ખ્રિસ્તના મરણને અનુસર્યો, જોકે “line upon line,” તેઓ એ જ waymark પર મૃત્યુ પામ્યા. પ્રથમ ફળોના અર્પણોના સંબંધમાં, ખ્રિસ્ત વધ કરવામાં આવેલું મેષશાવક હતા અને સ્તેફન જૌ હતો. પૌલ અનુસાર “Christ” એ “the first fruits of them that slept” છે, અને પછી “afterward they that are Christ’s at his coming.” એક લાખ ચુમ્માલીસ હજાર પ્રથમ ફળો છે, અને તેઓ એ છે “which follow the Lamb whithersoever he goeth.”

In the “hour” of the “great earthquake” of Revelation chapter eleven, the two witnesses that have prophesied for three and a half years, only to be slain and lie in the streets for three and a half days, are resurrected. They are those represented by Stephen who prophetically was resurrected with Jesus, but also after Jesus. They are therefore resurrected “three and a half days,” after they are murdered by the beast that ascended from the bottomless pit. The same “hour,” that they are resurrected they ascend to heaven as an ensign. The process of their resurrection and ascension is carefully outlined in God’s prophetic Word, and it includes that they were typified by the literal death of Stephen, thus representing a spiritual death that is accomplished upon the two witnesses as they are transformed from the Laodicean movement of the third angel unto the Philadelphian movement of the third angel.

પ્રકટીકરણ અધ્યાય અગિયારના “મહાન ભૂકંપ”ની “ઘડી”માં, તે બે સાક્ષીઓ, જેઓ સાડા ત્રણ વર્ષ સુધી ભવિષ્યવાણી કરતાં રહ્યાં, અને પછી વધ કરવામાં આવ્યા તથા સાડા ત્રણ દિવસ સુધી રસ્તાઓમાં પડ્યા રહ્યાં, તેઓ પુનરુત્થિત થાય છે. તેઓ એ જ છે જેઓનું પ્રતિનિધિત્વ સ્તીફન દ્વારા થાય છે, જે ભવિષ્યવાણીરૂપે ઈસુ સાથે, પણ ઈસુ પછી પણ, પુનરુત્થિત થયો હતો. તેથી, અગાધ ખાડામાંથી ઉપર ચઢેલા પશુ દ્વારા તેમની હત્યા થયા પછી “સાડા ત્રણ દિવસ”એ તેઓ પુનરુત્થિત થાય છે. જે જ “ઘડી”માં તેઓ પુનરુત્થિત થાય છે, તે જ ઘડીમાં તેઓ ધ્વજરૂપે સ્વર્ગે આરોહણ કરે છે. તેમના પુનરુત્થાન અને આરોહણની પ્રક્રિયા દેવના ભવિષ્યવાણીય વચનમાં સાવધાનીપૂર્વક દર્શાવવામાં આવી છે, અને તેમાં આ પણ સમાવેશ થાય છે કે સ્તીફનના યથાર્થ મરણ દ્વારા તેઓનું પૂર્વરૂપ દર્શાવવામાં આવ્યું હતું; આ રીતે તે એક આધ્યાત્મિક મરણનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે ત્રીજા દૂતની લાઓદિકેયાની ચળવળમાંથી ત્રીજા દૂતની ફિલાદેલ્ફિયાની ચળવળમાં રૂપાંતરિત થતાં સમયે આ બે સાક્ષીઓ પર સિદ્ધ થાય છે.

We will continue this study in the next article.

આ અભ્યાસને આપણે આગામી લેખમાં આગળ ચાલુ રાખીશું.

> “One thing is certain: those Seventh-day Adventists who take their stand under Satan’s banner will first give up their faith in the warnings and reproofs contained in the Testimonies of God’s spirit.

> “એક વાત નિશ્ચિત છે: જે સેવન્થ-ડે એડવેન્ટિસ્ટો શૈતાનના ધ્વજ હેઠળ પોતાનું સ્થાન લે છે, તેઓ સૌપ્રથમ દેવના આત્માની Testimonies માં સમાયેલ ચેતવણીઓ અને ઠપકાઓ પરનો પોતાનો વિશ્વાસ ત્યજી દેશે.

> “The call to greater consecration and holier service is being made, and will continue to be made. Some who are now voicing Satan’s suggestions will come to their senses. There are those in important positions of trust who do not understand the truth for this time. To them the message must be given. If they receive it, Christ will accept them, and will make them workers together with him. But if they refuse to hear the message, they will take their stand under the black banner of the Prince of Darkness.

> “વધારે સમર્પણ અને વધુ પવિત્ર સેવાના માટેનો આહ્વાન કરવામાં આવી રહ્યો છે, અને કરવામાં આવતો રહેશે. કેટલાક, જે હાલમાં શૈતાનના સૂચનોને અવાજ આપી રહ્યા છે, તેઓ પોતાના હોશમાં આવશે. એવા કેટલાક છે, જે વિશ્વાસપાત્ર મહત્ત્વના પદો પર છે, પરંતુ આ સમય માટેના સત્યને સમજતા નથી. તેમને આ સંદેશ આપવો જ જોઈએ. જો તેઓ તેને સ્વીકારશે, તો ખ્રિસ્ત તેમને સ્વીકારશે, અને તેમને પોતાની સાથે સહકારીઓ તરીકે કાર્ય કરતા બનાવશે. પરંતુ જો તેઓ આ સંદેશ સાંભળવા ઇનકાર કરશે, તો તેઓ અંધકારના રાજકુમારના કાળા ધ્વજ નીચે પોતાનો પક્ષ લેશે.”

> “I am instructed to say that the precious truth for this time is open more and more clearly to human minds. In a special sense men and women are to eat of Christ’s flesh and drink of his blood. There will be a development of the understanding, for the truth is capable of constant expansion. The divine originator of truth will come into closer and still closer communion with those who follow on to know him. As God’s people receive his word as the bread of heaven, they will know that his goings forth are prepared as the morning. They will receive spiritual strength, as the body receives physical strength when food is eaten.

> “મને એવું કહેવા માટે સૂચના આપવામાં આવી છે કે આ સમય માટેનું અમૂલ્ય સત્ય માનવીય મનોમાં વધુ ને વધુ સ્પષ્ટ રીતે ખુલતું જાય છે. એક વિશેષ અર્થમાં પુરુષો અને સ્ત્રીઓએ ખ્રિસ્તનું માંસ ખાવું અને તેનું રક્ત પીવું છે. સમજણનો વિકાસ થશે, કારણ કે સત્ય સતત વિસ્તરણ પામવા સમર્થ છે. સત્યના દૈવી પ્રારંભકર્તા તેઓ સાથે વધુ ને વધુ ઘનિષ્ઠ સહવાસમાં આવશે, જેઓ તેને જાણવા માટે આગળ વધતા રહે છે. જેમ દેવના લોકો તેના વચનને સ્વર્ગની રોટલી તરીકે ગ્રહણ કરશે, તેમ તેઓ જાણશે કે તેનું પ્રગટ થવું પ્રભાતની જેમ નિશ્ચિત રીતે તૈયાર છે. તેઓ આત્મિક શક્તિ પ્રાપ્ત કરશે, જેમ શરીર ભોજન લેવાથી શારીરિક શક્તિ પ્રાપ્ત કરે છે.”

> “We do not half understand the Lord’s plan in taking the children of Israel from Egyptian bondage, and leading them through the wilderness into Canaan.

> “મિસ્રી બંધનમાંથી ઇઝરાયલની સંતાનોને બહાર કાઢીને, અને અરણ્યમાંથી પસાર કરાવતા તેમને કાનાનમાં દોરી જવાની પ્રભુની યોજનાને આપણે અર્ધપણે પણ સમજતા નથી.

> “As we gather up the divine rays shining from the gospel, we shall have a clearer insight into the Jewish economy, and a deeper appreciation of its important truths. Our exploration of truth is yet incomplete. We have gathered up only a few rays of light. Those who are not daily students of the Word will not solve the problems of the Jewish economy. They will not understand the truths taught by the temple service. The work of God is hindered by a worldly understanding of his great plan. The future life will unfold the meaning of the laws that Christ, enshrouded in the pillar of cloud, gave to his people.” Spalding and Magan, 305, 306.

> “જેમ જેમ અમે સુસમાચારમાંથી ઝળહળતા દૈવી કિરણોને એકત્ર કરીએ છીએ, તેમ તેમ યહૂદી વ્યવસ્થાનું વધુ સ્પષ્ટ અવલોકન અને તેની મહત્વપૂર્ણ સત્યતાઓ પ્રત્યે વધુ ઊંડી કદર પ્રાપ્ત કરીશું. સત્યનો અમારો અભ્યાસ હજી અધૂરો છે. અમે પ્રકાશના માત્ર થોડા જ કિરણોને એકત્ર કર્યા છે. જે લોકો દૈનિક રીતે વચનના વિદ્યાર્થીઓ નથી, તેઓ યહૂદી વ્યવસ્થાના પ્રશ્નોનું નિરાકરણ કરી શકશે નહીં. તેઓ મંદિર-સેવામાં શીખવાયેલા સત્યોને સમજી શકશે નહીં. ઈશ્વરની તેની મહાન યોજનાની વિષેની સાંસારિક સમજણ દ્વારા તેનું કાર્ય અવરોધાય છે. ભવિષ્યનું જીવન તે કાયદાઓનો અર્થ પ્રગટ કરશે, જે ખ્રિસ્તે, મેઘસ્તંભમાં આવૃત રહીને, પોતાની પ્રજાને આપ્યા હતા.” Spalding and Magan, 305, 306.

Back to Articles