God never changes, and therefore Adventism is judged in its fourth generation.
ઈશ્વર કદી બદલાતા નથી, અને તેથી એડ્વેન્ટિઝમ તેની ચોથી પેઢીમાં ન્યાયાધીન ઠરે છે.
“‘And he called to the man clothed with linen, which had the writer’s inkhorn by his side; and the Lord said unto him, Go through the midst of the city, through the midst of Jerusalem, and set a mark upon the foreheads of the men that sigh and that cry for all the abominations that be done in the midst thereof. And to the others he said in mine hearing, Go ye after him through the city, and smite: let not your eye spare, neither have ye pity: slay utterly old and young, both maids, and little children, and women: but come not near any man upon whom is the mark; and begin at My sanctuary. Then they began at the ancient men which were before the house.’
“‘અને તેણે સૂતના વસ્ત્ર પહેરેલા તે પુરુષને, જેના બાજુએ લેખકનું દવાતપાત્ર હતું, બોલાવ્યો; અને યહોવાએ તેને કહ્યું, શહેરના મધ્યમાંથી, યેરૂશાલેમના મધ્યમાંથી પસાર થા, અને જે મનુષ્યો તેની વચ્ચે થતી સર્વ ઘૃણાસ્પદ ક્રિયાઓ માટે ઉચ્છ્વાસ કરે છે અને વિલાપ કરે છે, તેમના કપાળ ઉપર એક ચિહ્ન મૂકી દે. અને બીજાઓને તેણે મારા સાંભળતાં કહ્યું, તેની પાછળ શહેરમાં જઈને સંહાર કરો: તમારું નેત્ર બચાવ ન રાખે, અને દયા ન કરો: વૃદ્ધ અને યુવાન, કન્યાઓ, નાનાં બાળકો અને સ્ત્રીઓ—સર્વને સંપૂર્ણપણે મારી નાંખો; પરંતુ જેના ઉપર તે ચિહ્ન હોય, એવા કોઈ મનુષ્યની પાસે ન જશો; અને મારા પવિત્રસ્થાનથી શરૂઆત કરો. ત્યારે તેમણે ગૃહની આગળ રહેલા વૃદ્ધ પુરુષોથી શરૂઆત કરી.’”
“Jesus is about to leave the mercy seat of the heavenly sanctuary to put on garments of vengeance and pour out His wrath in judgments upon those who have not responded to the light God has given them. ‘Because sentence against an evil work is not executed speedily, therefore the heart of the sons of men is fully set in them to do evil.’ Instead of being softened by the patience and long forbearance that the Lord has exercised toward them, those who fear not God and love not the truth strengthen their hearts in their evil course. But there are limits even to the forbearance of God, and many are exceeding these boundaries. They have overrun the limits of grace, and therefore God must interfere and vindicate His own honor.
“ઈસુ સ્વર્ગીય પવિત્રસ્થાનના કૃપાસનને છોડીને બદલો લેવાના વસ્ત્રો ધારણ કરવા અને જેમણે દેવએ તેમને આપેલા પ્રકાશનો પ્રતિસાદ આપ્યો નથી એવા લોકો પર ન્યાયરૂપે પોતાનો ક્રોધ વરસાવવા જ રહ્યા છે. ‘દુષ્કૃત્ય પરનો દંડ તરત અમલમાં મૂકવામાં આવતો નથી, તેથી મનુષ્યપુત્રોના હૃદયો દોષ કરવા માટે સંપૂર્ણપણે દૃઢ બને છે.’ પ્રભુએ તેમના પ્રત્યે દર્શાવેલી ધીરજ અને દીર્ઘ સહનશીલતાથી નમ્ર બનવાના બદલે, જેઓ દેવનો ભય રાખતા નથી અને સત્યને પ્રેમ કરતા નથી, તેઓ પોતાના દુષ્ટ માર્ગમાં પોતાના હૃદયો વધુ કઠોર બનાવે છે. પરંતુ દેવની સહનશીલતાની પણ મર્યાદાઓ છે, અને ઘણા લોકો આ સીમાઓને વટાવી રહ્યા છે. તેઓ કૃપાની મર્યાદાઓ પાર કરી ચૂક્યા છે, અને તેથી દેવને હસ્તક્ષેપ કરવો જ જોઈએ અને પોતાના માનનો ન્યાયસંગત પ્રતિપાદન કરવું જ જોઈએ.”
“Of the Amorites the Lord said: ‘In the fourth generation they shall come hither again: for the iniquity of the Amorites is not yet full.’ Although this nation was conspicuous because of its idolatry and corruption, it had not yet filled up the cup of its iniquity, and God would not give command for its utter destruction. The people were to see the divine power manifested in a marked manner, that they might be left without excuse. The compassionate Creator was willing to bear with their iniquity until the fourth generation. Then, if no change was seen for the better, His judgments were to fall upon them.
અમોરીઓ વિષે પ્રભુએ કહ્યું: ‘ચોથી પેઢીમાં તેઓ ફરી અહીં આવશે; કારણ કે આમોરીઓનો અધર્મ હજી પૂર્ણ થયો નથી.’ આ જાતિ તેની મૂર્તિપૂજા અને ભ્રષ્ટતાને કારણે વિશેષ રીતે પ્રગટ હતી, તોય તેણે હજી સુધી પોતાના અધર્મનો પ્યાલો ભર્યો ન હતો, અને ભગવાન તેના સંપૂર્ણ વિનાશ માટે આજ્ઞા આપવાના નહોતા. લોકોને દૈવી શક્તિ સ્પષ્ટ રીતે પ્રગટ થયેલી જોવાની હતી, જેથી તેઓ કોઈ બહાનું રાખ્યા વિના રહી જાય. કરુણાસભર સર્જનહાર તેમની અધર્મતા ચોથી પેઢી સુધી સહન કરવા ઇચ્છતા હતા. ત્યાર પછી, જો સારા તરફ કોઈ ફેરફાર દેખાતો ન હોય, તો તેમના પર તેમના ન્યાયવિધિઓ ઉતરવાની હતી.
“With unerring accuracy the Infinite One still keeps an account with all nations. While His mercy is tendered with calls to repentance, this account will remain open; but when the figures reach a certain amount which God has fixed, the ministry of His wrath commences. The account is closed. Divine patience ceases. There is no more pleading of mercy in their behalf.
“અચૂક ચોકસાઈ સાથે અનંત પરમેશ્વર હજી પણ સર્વ રાષ્ટ્રો સાથે હિસાબ રાખે છે. જયારે તેની દયા પસ્તાવાના આહ્વાનો સાથે પ્રસ્તુત કરવામાં આવે છે, ત્યારે આ હિસાબ ખુલ્લો રહેશે; પરંતુ જ્યારે આ આંકડા પરમેશ્વરે નિર્ધારિત કરેલી એક નિશ્ચિત મર્યાદાએ પહોંચે છે, ત્યારે તેના કોપની સેવા આરંભ પામે છે. હિસાબ બંધ થાય છે. દૈવી ધીરજ સમાપ્ત થાય છે. તેમના પક્ષે દયાની વિનંતી હવે વધુ રહેતી નથી.”
“The prophet, looking down the ages, had this time presented before his vision. The nations of this age have been the recipients of unprecedented mercies. The choicest of heaven’s blessings have been given them, but increased pride, covetousness, idolatry, contempt of God, and base ingratitude are written against them. They are fast closing up their account with God.
ભવિષ્યવક્તાએ, યુગોના પ્રવાહમાં આગળ નિહાળતાં, આ સમયને પોતાના દર્શન સમક્ષ પ્રસ્તુત થયેલો જોયો હતો. આ યુગની જાતિઓ અપૂર્વ કૃપાઓની પ્રાપ્તિકર્તા બની છે. સ્વર્ગના આશીર્વાદોમાંથી શ્રેષ્ઠતમ તેમને અપાયા છે, પરંતુ વધેલો અહંકાર, લોભ, મૂર્તિપૂજા, ઈશ્વર પ્રત્યેનો તિરસ્કાર, અને નીચ કક્ષાની કૃતઘ્નતા તેમની વિરુદ્ધ લખાયેલા છે. તેઓ ઝડપથી ઈશ્વર સાથેનો પોતાનો હિસાબ પૂર્ણ કરી રહ્યા છે.
“But that which causes me to tremble is the fact that those who have had the greatest light and privileges have become contaminated by the prevailing iniquity. Influenced by the unrighteous around them, many, even of those who profess the truth, have grown cold and are borne down by the strong current of evil. The universal scorn thrown upon true piety and holiness leads those who do not connect closely with God to lose their reverence for His law. If they were following the light and obeying the truth from the heart, this holy law would seem even more precious to them when thus despised and set aside. As the disrespect for God’s law becomes more manifest, the line of demarcation between its observers and the world becomes more distinct. Love for the divine precepts increases with one class according as contempt for them increases with another class.
“પરંતુ જે વાત મને કંપાવી મૂકે છે તે એ હકીકત છે કે જેઓએ સૌથી વધુ પ્રકાશ અને વિશેષાધિકારો પ્રાપ્ત કર્યા છે તેઓ પ્રચલિત અધીર્મથી કલંકિત થઈ ગયા છે. તેમની આસપાસના અધર્મીઓના પ્રભાવથી, સત્યનો દાવો કરનારાઓમાંના પણ ઘણા ઠંડા પડી ગયા છે અને દુષ્ટતાના પ્રબળ પ્રવાહથી દબાઈ ગયા છે. સાચી ભક્તિ અને પવિત્રતા ઉપર સર્વત્ર ફેંકાતી ઉપહાસભાવના તેઓને, જેઓ દેવ સાથે ઘનિષ્ઠ રીતે જોડાયેલા રહેતા નથી, તેમના વ્યવસ્થા પ્રત્યેનો આદર ગુમાવી દેવા દોરી જાય છે. જો તેઓ પ્રકાશનું અનુસરણ કરતા હોત અને હૃદયથી સત્યનું આજ્ઞાપાલન કરતા હોત, તો આ પવિત્ર વ્યવસ્થા જ્યારે આ રીતે તિરસ્કૃત અને પરિત્યક્ત થાય છે ત્યારે તેમને વધુ જ અમૂલ્ય જણાત. જેમ જેમ દેવની વ્યવસ્થા પ્રત્યેનો અનાદર વધુ સ્પષ્ટ બનતો જાય છે, તેમ તેમ તેની પાલના કરનારાઓ અને જગત વચ્ચેની ભેદરેખા વધુ સ્પષ્ટ થતી જાય છે. એક વર્ગમાં દૈવી ઉપદેશો પ્રત્યેનો પ્રેમ વધે છે, તે જ પ્રમાણમાં બીજા વર્ગમાં તેમના પ્રત્યેની અવગણના વધે છે.”
“The crisis is fast approaching. The rapidly swelling figures show that the time for God’s visitation has about come. Although loath to punish, nevertheless He will punish, and that speedily. Those who walk in the light will see signs of the approaching peril; but they are not to sit in quiet, unconcerned expectancy of the ruin, comforting themselves with the belief that God will shelter His people in the day of visitation. Far from it. They should realize that it is their duty to labor diligently to save others, looking with strong faith to God for help. ‘The effectual fervent prayer of a righteous man availeth much.’
“સંકટ ઝડપથી નજીક આવી રહ્યું છે. ઝડપી રીતે ફૂલતાં આંકડાઓ દર્શાવે છે કે ઈશ્વરની મુલાકાતનો સમય લગભગ આવી પહોંચ્યો છે. દંડ આપવા અનિચ્છુક હોવા છતાં, તે દંડ આપશે, અને તે પણ ઝડપથી. જે લોકો પ્રકાશમાં ચાલે છે તેઓ નજીક આવતા સંકટના ચિહ્નો જોશે; પરંતુ તેઓ વિનાશની શાંતિપૂર્ણ, નિર્લિપ્ત અપેક્ષામાં બેસી રહેવાના નથી, અને આ માન્યતાથી પોતાને સાંત્વના આપવાના નથી કે મુલાકાતના દિવસે ઈશ્વર પોતાની પ્રજાને આશ્રય આપશે. વાત તેનાથી ઘણી દૂર છે. તેઓએ સમજવું જોઈએ કે અન્યોને બચાવવા માટે પરિશ્રમપૂર્વક કાર્ય કરવું તેમનું કર્તવ્ય છે, અને સહાય માટે દૃઢ વિશ્વાસથી ઈશ્વર તરફ જોવું જોઈએ. ‘ધર્મીના પ્રભાવક ઉષ્માભર્યા પ્રાર્થનાનું બળ ઘણું કાર્ય કરે છે.’”
“The leaven of godliness has not entirely lost its power. At the time when the danger and depression of the church are greatest, the little company who are standing in the light will be sighing and crying for the abominations that are done in the land. But more especially will their prayers arise in behalf of the church because its members are doing after the manner of the world.
“ઈશ્વરભક્તિના ખમીરે પોતાની શક્તિ સંપૂર્ણપણે ગુમાવી નથી. જ્યારે ચર્ચ માટેનો ભય અને નિરાશા સર્વાધિક હશે, ત્યારે પ્રકાશમાં ઉભેલું નાનું સમૂહ દેશભરમાં થતા ઘૃણાસ્પદ કૃત્યો માટે ઉશ્કેરાયેલા હૃદયે ઉચ્છ્વાસ કરશે અને રડી ઊઠશે. પરંતુ વિશેષ કરીને તેમની પ્રાર્થનાઓ ચર્ચની તરફેણમાં ઉદ્ભવશે, કારણ કે તેના સભ્યો દુનિયાનું ચલણ અનુસરી રહ્યા છે.
“The earnest prayers of this faithful few will not be in vain. When the Lord comes forth as an avenger, He will also come as a protector of all those who have preserved the faith in its purity and kept themselves unspotted from the world. It is at this time that God has promised to avenge His own elect which cry day and night unto Him, though He bear long with them.
આ વિશ્વાસુ થોડાક લોકોની ઉત્કટ પ્રાર્થનાઓ વ્યર્થ નહીં જાય. જ્યારે પ્રભુ બદલો લેનાર તરીકે આગળ આવશે, ત્યારે તે તેઓ બધાના રક્ષક તરીકે પણ આવશે જેઓએ વિશ્વાસને તેની શુદ્ધતામાં જાળવી રાખ્યો છે અને પોતાને જગતથી કલંકરહિત રાખ્યા છે. આ જ સમયે ઈશ્વરે પોતાના પસંદ કરેલા લોકોને, જેઓ દિવસ અને રાત તેમની પાસે પોકારે છે, તેમનો બદલો લેવાનું વચન આપ્યું છે, ભલે તે તેમના વિષે લાંબો સમય સહન કરે.
“The command is: ‘Go through the midst of the city, through the midst of Jerusalem, and set a mark upon the foreheads of the men that sigh and that cry for all the abominations that be done in the midst thereof.’ These sighing, crying ones had been holding forth the words of life; they had reproved, counseled, and entreated. Some who had been dishonoring God repented and humbled their hearts before Him. But the glory of the Lord had departed from Israel; although many still continued the forms of religion, His power and presence were lacking.” Testimonies, volume 5, 207–210.
આ આજ્ઞા છે: ‘નગરના મધ્યમાંથી, યેરૂશાલેમના મધ્યમાંથી પસાર થા, અને ત્યાં જે ઘૃણાસ્પદ કૃત્યો તેના મધ્યમાં કરવામાં આવે છે તે સર્વ માટે નિશ્વાસ મૂક્તા અને વિલાપ કરતા પુરુષોના કપાળ પર એક ચિહ્ન મૂકી દે.’ આ નિશ્વાસ મૂક્તા અને વિલાપ કરતા લોકો જીવનના વચનો પ્રગટ કરતા હતા; તેઓએ ઠપકો આપ્યો હતો, સલાહ આપી હતી, અને વિનંતી કરી હતી. જેઓ ઈશ્વરને અનાદર કરતા હતા, તેઓમાંના કેટલાકે પસ્તાવો કર્યો અને તેમના હૃદયોને તેમના સમક્ષ નમ્ર કર્યા. પરંતુ પ્રભુની મહિમા ઇઝરાયેલમાંથી વિદાય થઈ ગઈ હતી; યદ્યપિ ઘણાં લોકો હજુ પણ ધર્મના બાહ્ય આચારો ચાલુ રાખતા હતા, તેમ છતાં તેમની શક્તિ અને ઉપસ્થિતિનો અભાવ હતો.” Testimonies, volume 5, 207–210.
The illustration of God’s judgment that Sister White is identifying in the passage is the judgment brought upon the city of Jerusalem, which in the last days is the Seventh-day Adventist church. The judgment is finalized at the Sunday law, for it is there that the seal of God and mark of the beast are impressed. Ezekiel chapter eight identifies four escalating abominations. The first verse emphasizes the vision is to be understood just before probation closes by identifying the fifth day of the sixth month of the sixth year.
આ અવતરણમાં સિસ્ટર વ્હાઇટ જે દેવના ન્યાયનું દૃષ્ટાંત ઓળખાવે છે, તે યરુશાલેમ શહેર પર લાવવામાં આવેલો ન્યાય છે, જે અંતિમ દિવસોમાં સેવન્થ-ડે એડવેન્ટિસ્ટ ચર્ચ છે. આ ન્યાય રવિવારના કાયદા સમયે પૂર્ણ થાય છે, કેમ કે ત્યાં જ દેવની મુદ્રા અને પશુનું ચિહ્ન મૂકવામાં આવે છે. એઝેકીઅલના આઠમા અધ્યાયમાં ક્રમે વધતી જતી ચાર ઘૃણાસ્પદતાઓ ઓળખાવવામાં આવી છે. પ્રથમ વચન એ વાત પર ભાર મૂકે છે કે દર્શનને અનુગ્રહનો સમય બંધ થવાના થોડા પહેલાં સમજવાનું છે, કારણ કે તેમાં છઠ્ઠા વર્ષની છઠ્ઠા મહિનાની પાંચમી તારીખ ઓળખાવવામાં આવી છે.
Ezekiel did not need to include that historical point of reference. He could have simply written, “And it came to pass as I sat in mine house, and the elders of Judah sat before me, that the hand of the Lord God fell there upon me.” The fact that he included the reference to the day before “666,” is a prophetic reference for students of prophecy. The reference for those who have the victory of the number of the beast’s name know “666,” is an element of the Revelation of Jesus Christ, which is unsealed just before probation closes. They know this for they are the people of God, that according to Peter, “in times past were not the people of God.”
હઝકિયેલને તે ઐતિહાસિક સંદર્ભબિંદુનો સમાવેશ કરવાની જરૂર નહોતી. તે સહેલાઈથી માત્ર એટલું લખી શક્યો હોત: “અને એવું બન્યું કે જ્યારે હું મારા ઘરમાં બેઠો હતો, અને યહૂદાના વડીલો મારી આગળ બેઠા હતા, ત્યારે ત્યાં પ્રભુ યહોવાહનો હાથ મારા ઉપર પડ્યો.” તેણે “666” પહેલાંના દિવસનો સંદર્ભ સામેલ કર્યો છે, તે ભવિષ્યવાણીના વિદ્યાર્થીઓ માટે એક ભવિષ્યવાણીય સંકેત છે. જે લોકો પશુના નામની સંખ્યાને પર વિજય પામેલા છે તેઓ “666” ને જાણે છે; તે ઈસુ ખ્રિસ્તના પ્રકાશનનો એક અંગ છે, જે કૃપાકાળ પૂર્ણ થાય તે પહેલાં જ અનમુદ્રિત થાય છે. તેઓ આ જાણે છે, કેમ કે તેઓ દેવના લોકો છે—જે, પિતરના મુજબ, “પૂર્વકાળે દેવના લોકો નહોતાં.”
In 1 Peter chapter two the people who are now the people of God, “have tasted that the Lord is gracious.” They are those who have prophetically “eaten” the word of God, as opposed to those who refused to eat the word of God. All the prophets speak of the last days, and in John chapter six, Jesus gave the message that His disciples must eat His flesh and drink His blood. In that chapter the disciples that refused to eat His flesh and drink His blood, did so in verse sixty-six.
૧ પીતર અધ્યાય બેમાં, જે લોકો હવે ઈશ્વરના લોકો છે, તેઓએ “પ્રભુ કૃપાળુ છે તેનો સ્વાદ લીધો છે.” તેઓ તે છે જેમણે ભવિષ્યવાણીના અર્થમાં ઈશ્વરના વચનને “ખાધું” છે, તેમના વિરોધમાં જેઓએ ઈશ્વરના વચનને ખાવાથી ઇનકાર કર્યો. બધા પ્રબોધકો અંતિમ દિવસો વિષે બોલે છે, અને યોહાન અધ્યાય છમાં, ઈસુએ આ સંદેશ આપ્યો કે તેમના શિષ્યોએ તેમનું માંસ ખાવું અને તેમનું લોહી પીવું જોઈએ. તે અધ્યાયમાં, જેમણે તેમનું માંસ ખાવાથી અને તેમનું લોહી પીવાથી ઇનકાર કર્યો તે શિષ્યોએ એવું છ્યાસઠમી કલમમાં કર્યું.
From that time many of his disciples went back, and walked no more with him. John 6:66.
ત્યારથી તેના ઘણા શિષ્યો પાછા ફરી ગયા અને પછી તેની સાથે ચાલ્યા નહીં. યોહાન 6:66.
The wise who eat the flesh and drink the blood of Christ in the last days, understand that Christ as Palmoni, is the Wonderful Numberer, and they recognize His signature when it is presented. The number “665,” in the opening verse of Ezekiel eight, is there, for any who wish to see, that it is identifying at least two important prophetic points. The first is that the message is to be understood as covering a period of time before the Sunday law. The second is that the number “666” is in one of only two verses in the book of Revelation, that is qualified by identifying that the “wise” would understand in the last days.
અંતિમ દિવસોમાં જે જ્ઞાની ખ્રિસ્તનું માંસ ખાય છે અને તેમનું લોહી પીવે છે, તેઓ સમજે છે કે ખ્રિસ્ત, પાલ્મોની તરીકે, અદ્ભુત સંખ્યાગણક છે, અને જ્યારે તેમની સહી રજૂ કરવામાં આવે છે ત્યારે તેઓ તેને ઓળખે છે. યહેઝ્કેલ આઠના પ્રારંભિક પદમાં આવેલો “665” નો અંક ત્યાં છે જેથી જે કોઈ જોવું ઇચ્છે તે જોઈ શકે કે તે ઓછામાં ઓછા બે મહત્વપૂર્ણ પ્રબોધકીય મુદ્દાઓની ઓળખ કરે છે. પ્રથમ મુદ્દો એ છે કે આ સંદેશ રવિવારના કાયદા પહેલાંના સમયગાળાને આવરી લેતો હોવાનું સમજવાનું છે. બીજો મુદ્દો એ છે કે “666” નો અંક પ્રકાશનના ગ્રંથમાં આવેલા માત્ર બે પદોમાંના એકમાં છે, જેને આ રીતે નિર્ધારિત કરવામાં આવ્યું છે કે અંતિમ દિવસોમાં “જ્ઞાની” તેને સમજશે.
Here is wisdom. Let him that hath understanding count the number of the beast: for it is the number of a man; and his number is Six hundred threescore and six. Revelation 13:18.
અહીં જ્ઞાન છે. જેને સમજ છે, તે પશુની સંખ્યા ગણે; કારણ કે તે મનુષ્યની સંખ્યા છે; અને તેની સંખ્યા છસો છાસઠ છે. પ્રકાશિત વાક્ય 13:18.
The “wise” who understand the increase of knowledge in the last days, when the Revelation of Jesus Christ is unsealed will know that “666,” is an important prophetic symbol for they will have gotten victory over the number. Ezekiel therefore introduces an escalating rebellion in chapter eight, that is represented by four increasing abominations. The final identifies the foolish as bowing down to the sun, thus marking the judgment of Jerusalem (Adventism), in the last days. That judgment takes place in the fourth generation. The four abominations are the symbols of the four generations of Laodicean Adventism.
અંતિમ દિવસોમાં, જ્યારે યેશુ ખ્રિસ્તનું પ્રકાશન મુદ્રાવિહોણું થશે, ત્યારે જ્ઞાનની વૃદ્ધિને સમજનારા “બુદ્ધિમાન” જાણશે કે “666” એક મહત્વપૂર્ણ ભવિષ્યવાણીનું પ્રતીક છે, કારણ કે તેમણે તે સંખ્યાપર જય પ્રાપ્ત કરી હશે. તેથી, યહેઝ્કેલ આઠમા અધ્યાયમાં એક ક્રમશઃ વધતા જતા બળવાને રજૂ કરે છે, જે ચાર વધતા જતા ઘૃણાસ્પદ કૃત્યો દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યું છે. અંતિમ ઘૃણાસ્પદ કૃત્ય મૂર્ખોને સૂર્યને નમન કરતા તરીકે ઓળખાવે છે, અને આ રીતે અંતિમ દિવસોમાં યરુશાલેમ (એડવેન્ટિઝમ) પર થનારા ન્યાયને ચિહ્નિત કરે છે. તે ન્યાય ચોથી પેઢીમાં થાય છે. આ ચાર ઘૃણાસ્પદ કૃત્યો લાઓદીકેયન એડવેન્ટિઝમની ચાર પેઢીઓના પ્રતીકો છે.
The first generation began in 1863, with the rebellion against Moses’ oath of “seven times.” Twenty-five years later, the rebellion of 1888 was manifested. Thirty-one years later the rebellion of 1919 occurred, represented by W. W. Prescott’s book, “The Doctrine of Christ”. Thirty-eight years after that, in 1957, the rebellion represented by the book, “Questions on Doctrine” took place. We will now begin to demonstrate why these four waymarks align with the four abominations of Ezekiel eight.
પ્રથમ પેઢી 1863માં, મૂસાના “સાત વખત”ના શપથ વિરુદ્ધ થયેલા બળવા સાથે શરૂ થઈ. તેની પચ્ચીસ વર્ષ પછી, 1888નું બળવો પ્રગટ થયું. એકત્રીસ વર્ષ પછી 1919નું બળવો આવ્યું, જે W. W. Prescottની “The Doctrine of Christ” નામની પુસ્તક દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે. તે પછી અડત્રીસ વર્ષ બાદ, 1957માં, “Questions on Doctrine” નામની પુસ્તક દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામેલું બળવો થયું. હવે અમે દર્શાવવાનું શરૂ કરીશું કે શા માટે આ ચાર માર્ગચિહ્નો હઝકિયેલ આઠની ચાર ઘૃણાસ્પદ બાબતો સાથે સુસંગત છે.
In 1863, Laodicean Adventism introduced a new chart to replace the two charts that were fulfillments of Habakkuk chapter two’s command to, “write the vision and make it plain upon tables.” The 1863 chart dropped the “seven times” from the prophetic illustration, as it had been on the two sacred charts along with the 1260, 1290, and 1335. In Habakkuk the command identified that the tables (in the plural) would be published in a fashion that, “he may run that readeth it.” The 1863 chart was so far off the mark, that it required a handout of explanation to go with it. It was not possible to look at the 1863 chart and “run” without an extra handout.
૧૮૬૩માં, લાઓદિકિયન એડ્વેન્ટિઝમે હબક્કૂક અધ્યાય બેના આ આજ્ઞાના પરિપૂર્ણતાઓ રહેલા બે ચાર્ટોના સ્થાને એક નવો ચાર્ટ રજૂ કર્યો: “દર્શન લખ, અને તેને પટિયાઓ પર સ્પષ્ટ લખ.” ૧૮૬૩ના ચાર્ટે પ્રતીકાત્મક ભવિષ્યવાણીય રજૂઆતમાંથી “સાત સમય” દૂર કરી દીધા, જ્યારે ૧૨૬૦, ૧૨૯૦ અને ૧૩૩૫ની સાથે તે બે પવિત્ર ચાર્ટોમાં તે દર્શાવવામાં આવ્યા હતા. હબક્કૂકમાં આ આજ્ઞાએ નિર્દેશ કર્યો હતો કે પટિયાઓ (બહુવચનમાં) એવી રીતથી પ્રકાશિત કરવામાં આવશે કે “જે તેને વાંચે તે દોડી શકે.” ૧૮૬૩નો ચાર્ટ લક્ષ્યથી એટલો દૂર હતો કે તેની સાથે સમજાવટ માટે એક અલગ હેન્ડઆઉટ આપવો આવશ્યક બન્યો. વધારાના હેન્ડઆઉટ વિના ૧૮૬૩ના ચાર્ટને જોઈને “દોડી” શકાય એવું શક્ય નહોતું.
And the Lord answered me, and said, Write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. Habakkuk 2:2.
અને યહોવાએ મને ઉત્તર આપ્યો અને કહ્યું, દર્શન લખ, અને તેને ફલકો પર સ્પષ્ટ લખ, જેથી જે તેને વાંચે તે દોડી શકે. હબક્કૂક 2:2.
The 1863, chart was a counterfeit designed to cover up the true, just as William Miller saw in his dream. The two sacred charts were the symbol of the covenant that Christ made with the people who had just taken the position as the true Protestant horn of the earth beast. Those two charts represented a symbol of the covenant relationship between the Millerites and Christ, who suddenly came to His temple in 1844, and when He came, He came as the Messenger of the Covenant. Ancient Israel illustrates modern Israel, and when Christ took ancient Israel out of the bondage of Egypt, He typified the time when He was to take modern Israel out of the bondage of twelve hundred and sixty years of papal rule. Sister White repeatedly upholds these two histories as parallel histories.
1863નો ચાર્ટ એક બનાવટી નકલો હતો, જે સત્યને ઢાંકવા માટે રચાયો હતો, જેમ વિલિયમ મિલરે પોતાના સ્વપ્નમાં જોયું હતું. તે બે પવિત્ર ચાર્ટો એ તે કરારનું પ્રતિક હતા, જે ખ્રિસ્તે તે લોક સાથે કર્યો હતો જેમણે પૃથ્વીના પશુના સાચા પ્રોટેસ્ટન્ટ શીંગ તરીકે હમણાં જ પોતાનું સ્થાન ગ્રહણ કર્યું હતું. તે બે ચાર્ટો મિલરાઇટો અને ખ્રિસ્ત વચ્ચેના કરાર-સંબંધના પ્રતિક હતા; તે જ ખ્રિસ્ત 1844માં અચાનક પોતાના મંદિરમાં આવ્યા, અને જ્યારે તેઓ આવ્યા, ત્યારે તેઓ કરારના દૂત તરીકે આવ્યા. પ્રાચીન ઇઝરાયેલ આધુનિક ઇઝરાયેલનું દૃષ્ટાંત આપે છે, અને જ્યારે ખ્રિસ્તે પ્રાચીન ઇઝરાયેલને મિસરની ગુલામીમાંથી બહાર કાઢ્યું, ત્યારે તે એ સમયનું પ્રતીક બન્યું જ્યારે તેઓ આધુનિક ઇઝરાયેલને પોપશાહીના બારસો સાઠ વર્ષના શાસનની ગુલામીમાંથી બહાર કાઢવાના હતા. સિસ્ટર વ્હાઇટ વારંવાર આ બે ઇતિહાસોને સમાનાંતર ઇતિહાસો તરીકે સમર્થન આપે છે.
“Upon us is shining the accumulated light of past ages. The record of Israel’s forgetfulness has been preserved for our enlightenment. In this age God has set His hand to gather unto Himself a people from every nation, kindred, and tongue. In the advent movement He has wrought for His heritage, even as He wrought for the Israelites in leading them from Egypt. In the great disappointment of 1844 the faith of His people was tested as was that of the Hebrews at the Red Sea.” Testimonies, volume 8, 115, 116.
“અમારા પર ભૂતકાળના યુગોના સંચિત પ્રકાશનો તેજ ઝળહળી રહ્યો છે. ઇઝરાયલના વિસ્મરણનો અહેવાલ અમારા પ્રબોધ માટે જાળવી રાખવામાં આવ્યો છે. આ યુગમાં ઈશ્વરે દરેક રાષ્ટ્ર, કુળ અને ભાષામાંથી પોતાના માટે એક પ્રજા એકત્રિત કરવા પોતાનો હાથ આગળ વધાર્યો છે. આગમન આંદોલનમાં તેમણે પોતાની વારસાપ્રજા માટે કાર્ય કર્યું છે, જેમ તેમણે ઇઝરાયલીઓને મિસરથી બહાર કાઢીને દોરી જતા સમયે તેમના માટે કર્યું હતું. 1844ની મહાન નિરાશામાં તેમની પ્રજાનો વિશ્વાસ, જેમ લાલ સમુદ્ર પર ઇબ્રીઓનો પરીક્ષિત થયો હતો તેમ, પરીક્ષિત થયો.” Testimonies, volume 8, 115, 116.
When the Lord entered into covenant with ancient Israel, He gave two tables to represent the covenant relationship. When the Lord entered into covenant with modern Israel, He gave two tables to represent the covenant relationship. The two tables of the Ten Commandments typify Habakkuk’s two tables. He gave them the two tables shortly after the Red Sea crossing, which Sister White aligns with the great disappointment of 1844. Shortly after 1844, in terms of prophetic history, the Lord produced the second table. Ancient Israel was made the depositaries of God’s law, and modern Israel was made the depositaries of not only God’s law, but also those great prophetic truths.
જ્યારે પ્રભુએ પ્રાચીન ઇઝરાયેલ સાથે વાચા બાંધી, ત્યારે વાચાસંબંધી સંબંધનું પ્રતિનિધિત્વ કરવા માટે તેમણે બે પાટિયાં આપ્યાં. જ્યારે પ્રભુએ આધુનિક ઇઝરાયેલ સાથે વાચા બાંધી, ત્યારે વાચાસંબંધી સંબંધનું પ્રતિનિધિત્વ કરવા માટે તેમણે બે પાટિયાં આપ્યાં. દસ આજ્ઞાનાં બે પાટિયાં હબક્કૂકનાં બે પાટિયાંનું પ્રતિકરૂપ છે. લાલ સમુદ્ર પાર કર્યા પછી થોડા જ સમયમાં તેમણે તેમને એ બે પાટિયાં આપ્યાં, જેને સિસ્ટર વ્હાઇટ 1844ની મહાન નિરાશા સાથે સુસંગત ગણે છે. પ્રેરિત ઇતિહાસની દૃષ્ટિએ, 1844 પછી થોડા જ સમયમાં, પ્રભુએ બીજું પાટિયું પ્રસ્તુત કર્યું. પ્રાચીન ઇઝરાયેલને દેવના કાયદાના ભંડારરક્ષકો બનાવવામાં આવ્યા હતા, અને આધુનિક ઇઝરાયેલને માત્ર દેવના કાયદાના જ નહીં, પરંતુ તે મહાન પ્રેરિત સત્યોના પણ ભંડારરક્ષકો બનાવવામાં આવ્યા હતા.
“God has called His church in this day, as He called ancient Israel, to stand as a light in the earth. By the mighty cleaver of truth, the messages of the first, second, and third angels, He has separated them from the churches and from the world to bring them into a sacred nearness to Himself. He has made them the depositaries of His law and has committed to them the great truths of prophecy for this time. Like the holy oracles committed to ancient Israel, these are a sacred trust to be communicated to the world.” Testimonies, volume 5, 455.
“ઈશ્વરે આ યુગમાં પોતાની ચર્ચને, જેમ તેણે પ્રાચીન ઇઝરાયલને બોલાવી હતી તેમ, પૃથ્વી પર પ્રકાશરૂપે ઉભી રહેવા માટે બોલાવી છે. સત્યના શક્તિશાળી ફાડક દ્વારા, પ્રથમ, દ્વિતીય અને તૃતીય સ્વર્ગદૂતના સંદેશાઓથી, તેણે તેમને ચર્ચોથી અને જગતથી અલગ કર્યા છે જેથી તેમને પોતાના નજીકના પવિત્ર સાન્નિધ્યમાં લાવી શકે. તેણે તેમને પોતાના ધર્મશાસ્ત્રના ભંડારપાલ બનાવ્યા છે અને આ સમય માટેની ભવિષ્યવાણીની મહાન સચ્ચાઈઓ તેમને સોંપી છે. જેમ પ્રાચીન ઇઝરાયલને સોંપાયેલા પવિત્ર વચનો હતા, તેમ આ પણ એક પવિત્ર વિશ્વાસપાત્ર થાપણ છે, જે જગતને સંપ્રેષિત કરવાનું છે.” Testimonies, volume 5, 455.
The first two Commandments identify God’s hatred for idolatry, and in those first two Commandments He identifies that judgment is carried out unto the third and fourth generations, for He identifies that He is a jealous God.
પ્રથમ બે આજ્ઞાઓ મૂર્તિપૂજા પ્રત્યે ભગવાનનો દ્વેષ દર્શાવે છે, અને એ પ્રથમ બે આજ્ઞાઓમાં તે દર્શાવે છે કે ત્રીજી અને ચોથી પેઢી સુધી દંડકાર્ય કરવામાં આવે છે, કારણ કે તે પોતાને ઈર્ષાળુ ભગવાન તરીકે ઓળખાવે છે.
“The law was not spoken at this time exclusively for the benefit of the Hebrews. God honored them by making them the guardians and keepers of His law, but it was to be held as a sacred trust for the whole world. The precepts of the Decalogue are adapted to all mankind, and they were given for the instruction and government of all. Ten precepts, brief, comprehensive, and authoritative, cover the duty of man to God and to his fellow man; and all based upon the great fundamental principle of love. ‘Thou shalt love the Lord thy God with all thy heart, and with all thy soul, and with all thy strength, and with all thy mind; and thy neighbor as thyself.’ Luke 10:27. See also Deuteronomy 6:4, 5; Leviticus 19:18. In the Ten Commandments these principles are carried out in detail, and made applicable to the condition and circumstances of man.
“આ સમયે વ્યવસ્થા માત્ર હિબ્રુઓના હિતાર્થે જ જાહેર કરવામાં આવી નહોતી. ઈશ્વરે તેમને પોતાની વ્યવસ્થાના સંરક્ષકો અને પાલકો બનાવીને સન્માનિત કર્યા, પરંતુ તે સમગ્ર વિશ્વ માટે એક પવિત્ર નિધિરૂપે રાખવાની હતી. દશવચનોના આદેશો સર્વ માનવજાત માટે અનુરૂપ છે, અને તેઓ સર્વના શિક્ષણ અને શાસન માટે આપવામાં આવ્યા હતા. દસ આદેશો—સંક્ષિપ્ત, સર્વસમાવેશક અને અધિકૃત—માનવના ઈશ્વર પ્રત્યે તથા પોતાના સહમાનવ પ્રત્યેના કર્તવ્યને આવરી લે છે; અને આ બધું પ્રેમના મહાન મૂળભૂત સિદ્ધાંત પર આધારિત છે. ‘તું તારાં સર્વ હૃદયથી, તારાં સર્વ આત્માથી, તારાં સર્વ બળથી, અને તારાં સર્વ મનથી પ્રભુ તારાં ઈશ્વરને પ્રેમ કર; અને તારા પડોશીને તારી જેમ પ્રેમ કર.’ લૂક 10:27. તેમજ વ્યવસ્થાવિવરણ 6:4, 5; લેવીવ્યવસ્થા 19:18 જુઓ. દસ આજ્ઞાઓમાં આ સિદ્ધાંતો વિગતવાર વ્યક્ત કરવામાં આવ્યા છે, અને મનુષ્યની સ્થિતિ અને પરિસ્થિતિઓને અનુરૂપ બનાવવામાં આવ્યા છે.”
“‘Thou shalt have no other gods before Me.’
“‘તું મારા સમક્ષ બીજા દેવો ન રાખીશ.’”
“Jehovah, the eternal, self-existent, uncreated One, Himself the Source and Sustainer of all, is alone entitled to supreme reverence and worship. Man is forbidden to give to any other object the first place in his affections or his service. Whatever we cherish that tends to lessen our love for God or to interfere with the service due Him, of that do we make a god.
“યહોવા—શાશ્વત, સ્વયં-અસ્તિત્વવાન, અજન્મા એક—સ્વયં જ સર્વનો સ્ત્રોત અને પાલનહાર છે; તેથી સર્વોચ્ચ આદર અને ઉપાસનાનો હક માત્ર તેને જ છે. મનુષ્યને મનાઈ કરવામાં આવી છે કે તે પોતાની પ્રીતિમાં અથવા પોતાની સેવામાં કોઈ અન્ય વસ્તુને પ્રથમ સ્થાન આપે. જે કંઈ આપણે એવું લાડકું રાખીએ છીએ કે જે દેવ પ્રત્યેના આપણા પ્રેમને ઘટાડવા તરફ ઝૂકે છે, અથવા તેને આપવાની યોગ્ય એવી સેવામાં અવરોધ કરે છે, તેને જ આપણે દેવ બનાવી દઈએ છીએ.”
“‘Thou shalt not make unto thee any graven image, or any likeness of anything that is in heaven above, or that is in the earth beneath, or that is in the water under the earth: thou shalt not bow down thyself to them, nor serve them.’
“‘તારા માટે કોઈ કોતરેલી મૂર્તિ, અથવા ઉપર આકાશમાં જે કંઈ હોય તેની, અથવા નીચે પૃથ્વી પર જે કંઈ હોય તેની, અથવા પૃથ્વીની નીચેના પાણીમાં જે કંઈ હોય તેની કોઈ પ્રતિમા બનાવશો નહીં; તું તેમને નમન કરશો નહીં, ને તેમની સેવા પણ કરશો નહીં.’”
“The second commandment forbids the worship of the true God by images or similitudes. Many heathen nations claimed that their images were mere figures or symbols by which the Deity was worshiped, but God has declared such worship to be sin. The attempt to represent the Eternal One by material objects would lower man’s conception of God. The mind, turned away from the infinite perfection of Jehovah, would be attracted to the creature rather than to the Creator. And as his conceptions of God were lowered, so would man become degraded.
“બીજી આજ્ઞા પ્રતિમાઓ અથવા સદૃશ રૂપો દ્વારા સત્ય પરમેશ્વરની ઉપાસના કરવાનું નિષેધ કરે છે. ઘણા જાતિભિન્ન રાષ્ટ્રો એવો દાવો કરતા હતા કે તેમની પ્રતિમાઓ માત્ર આકૃતિઓ અથવા પ્રતીકો છે, જેમના દ્વારા દેવત્વની ઉપાસના કરવામાં આવે છે, પરંતુ પરમેશ્વરે જાહેરાત કરી છે કે એવી ઉપાસના પાપ છે. ભૌતિક વસ્તુઓ દ્વારા અનંતકાળીન પરમેશ્વરનું પ્રતિનિધિત્વ કરવાનો પ્રયત્ન મનુષ્યની પરમેશ્વર વિષેની કલ્પનાને નીચી પાડે છે. યહોવાના અનંત પરિપૂર્ણતાથી વિમુખ થયેલું મન સર્જનહાર કરતાં સર્જિત વસ્તુ તરફ આકર્ષિત થાય છે. અને જેમ પરમેશ્વર વિષેની તેની કલ્પનાઓ નીચી પડતી જાય, તેમ મનુષ્ય પોતે પણ અધમ બનતો જાય.”
“‘I the Lord thy God am a jealous God.’ The close and sacred relation of God to His people is represented under the figure of marriage. Idolatry being spiritual adultery, the displeasure of God against it is fitly called jealousy.” Patriarchs and Prophets, 305, 306.
“‘હું યહોવા તારો દેવ ઈર્ષ્યાળુ દેવ છું.’ દેવ અને તેમની પ્રજાના વચ્ચેનો ગાઢ અને પવિત્ર સંબંધ લગ્નના પ્રતીક હેઠળ દર્શાવવામાં આવ્યો છે. મૂર્તિપૂજા આત્મિક વ્યભિચાર હોવાને કારણે, તેના વિરુદ્ધ દેવનો અપ્રસન્નતા યોગ્ય રીતે ઈર્ષ્યા કહેવાય છે.” Patriarchs and Prophets, 305, 306.
God’s jealousy is especially manifested against idolatry, and it is not a coincidence that the first abomination in Ezekiel chapter eight is “an image of jealousy.”
મૂર્તિપૂજાના વિરોધમાં ઈશ્વરની ઈર્ષ્યા વિશેષરૂપે પ્રગટ થાય છે, અને એ કોઈ સંયોગ નથી કે હિઝકિયેલના આઠમા અધ્યાયમાં પ્રથમ ઘૃણાસ્પદ વસ્તુ “ઈર્ષ્યાની પ્રતિમા” છે.
And it came to pass in the sixth year, in the sixth month, in the fifth day of the month, as I sat in mine house, and the elders of Judah sat before me, that the hand of the Lord God fell there upon me. Then I beheld, and lo a likeness as the appearance of fire: from the appearance of his loins even downward, fire; and from his loins even upward, as the appearance of brightness, as the colour of amber. And he put forth the form of an hand, and took me by a lock of mine head; and the spirit lifted me up between the earth and the heaven, and brought me in the visions of God to Jerusalem, to the door of the inner gate that looketh toward the north; where was the seat of the image of jealousy, which provoketh to jealousy. And, behold, the glory of the God of Israel was there, according to the vision that I saw in the plain. Then said he unto me, Son of man, lift up thine eyes now the way toward the north. So I lifted up mine eyes the way toward the north, and behold northward at the gate of the altar this image of jealousy in the entry. Ezekiel 8:1–5.
અને એવું બન્યું કે છઠ્ઠા વર્ષમાં, છઠ્ઠા મહિનામાં, મહિનાના પાંચમા દિવસે, જ્યારે હું મારા ઘરમાં બેઠો હતો અને યહૂદાના વડીલો મારા સમક્ષ બેઠા હતા, ત્યારે ત્યાં પ્રભુ યહોવાના હાથે મારા ઉપર આવરણ કર્યું. ત્યાર પછી મેં જોયું, અને જુઓ, અગ્નિના દેખાવ જેવી એક આકૃતિ હતી: તેની કમરની દેખાવથી નીચે અગ્નિ હતો; અને તેની કમરની દેખાવથી ઉપર તેજસ્વિતાના દેખાવ જેવું, અંબરી રંગની જેમ. અને તેણે હાથના સ્વરૂપ જેવું આગળ વધાર્યું અને મારા માથાના વાળની એક લટ પકડી; અને આત્માએ મને પૃથ્વી અને આકાશ વચ્ચે ઊંચો ઉઠાવ્યો અને ઈશ્વરના દર્શનોમાં મને યરુશાલેમમાં, ઉત્તર તરફ જોતા આંતરિક દ્વારના પ્રવેશદ્વાર સુધી લઈ ગયો; જ્યાં ઈર્ષ્યાની પ્રતિમાનો આસન હતું, જે ઈર્ષ્યા પ્રગટાવે છે. અને જુઓ, ઇઝરાયલના ઈશ્વરની મહિમા ત્યાં હતી, તે દર્શન મુજબ જે મેં મેદાનમાં જોયું હતું. પછી તેણે મને કહ્યું, “હે મનુષ્યપુત્ર, હવે તારી આંખો ઉત્તર દિશા તરફ ઉઠાવ.” તેથી મેં મારી આંખો ઉત્તર દિશા તરફ ઉઠાવી, અને જુઓ, વેદીની ફાટક પાસે ઉત્તર તરફ પ્રવેશદ્વારે આ ઈર્ષ્યાની પ્રતિમા હતી. યહેઝ્કેલ 8:1–5.
The image of jealousy is the first of four escalating abominations that Ezekiel is shown. The image of jealousy represents the beginning of the first of four generations of escalating rebellion in Adventism. The first generation began in 1863.
ઈર્ષ્યાની પ્રતિમા એઝેકિયલને દર્શાવવામાં આવેલી ક્રમશઃ વધતી જતી ચાર ઘૃણાસ્પદ બાબતોમાંની પ્રથમ છે. ઈર્ષ્યાની પ્રતિમા એ એડવેંટિઝમમાં ક્રમશઃ વધતી જતી બળવાખોરીની ચાર પેઢીઓમાંથી પ્રથમ પેઢીની શરૂઆતનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. પ્રથમ પેઢીની શરૂઆત 1863માં થઈ હતી.
We will continue this study in the next article.
અમે આ અભ્યાસને આગામી લેખમાં આગળ ચાલુ રાખીશું.
“Each of the ancient prophets spoke less for their own time than for ours, so that their prophesying is in force for us. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ 1 Corinthians 10:11. ‘Not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.’ 1 Peter 1:12. . . .
“પ્રાચીન ભવિષ્યવક્તાઓમાંના દરેકે પોતાના સમય કરતાં આપણાં સમય માટે વધુ બોલ્યા હતા, જેથી તેમની ભવિષ્યવાણી આપણા માટે અમલમાં છે. ‘હવે આ બધી વાતો તેઓને દૃષ્ટાંતરૂપે ઘટી; અને તે આપણા ચેતવણી માટે લખવામાં આવી છે, જેમના ઉપર જગતના અંતો આવ્યા છે.’ 1 Corinthians 10:11. ‘તેઓએ પોતાની માટે નહિ, પરંતુ આપણા માટે તે બાબતોમાં સેવા કરી, જે હવે તેમના દ્વારા તમને જણાવવામાં આવી છે જેઓએ સ્વર્ગમાંથી મોકલાયેલા પવિત્ર આત્માથી તમને સુસમાચાર પ્રચાર કર્યો; એવી વાતોમાં દેવદૂતો પણ ઝાંખી કરવા ઇચ્છે છે.’ 1 Peter 1:12....”
“The Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation. All the great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days.” Selected Messages, book 3, 338, 339.
“બાઇબલે આ અંતિમ પેઢી માટે પોતાના ખજાનાઓ એકત્રિત કરીને સાથે બાંધી રાખ્યા છે. જૂના કરારના ઇતિહાસની બધી મહાન ઘટનાઓ અને ગંભીર વ્યવહારો આ અંતિમ દિવસોમાં ચર્ચમાં ફરી ફરી બની ચૂક્યાં છે, અને બની રહ્યા છે.” Selected Messages, book 3, 338, 339.