દાનિયેલનું પુસ્તક - ક્રમાંક પંચોતેર

જ્યારે યશાયા બાસઠ નહીં પરંતુ પૈસઠ વર્ષોથી પ્રતિનિધિત સંદેશાને (અધ્યાય સાત, પદ આઠ) યરુશાલેમના દુષ્ટ આગેવાન સમક્ષ રજૂ કરે છે, ત્યારે તે ઈ.સ.પૂ. 742ના વર્ષમાં “ધોબીના ખેતર” પાસે અને “ઉપરના તળાવની નહેરના અંતે” કરે છે. ઈ.સ.પૂ. 742, 1863નું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, કારણ કે ઈસુ હંમેશાં શરૂઆત દ્વારા અંતને ચિત્રિત કરે છે. બદલામાં 1863નો બળવો યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાંના રવિવાર કાનૂનનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, કારણ કે ઈસુ હંમેશાં કોઈ વસ્તુની શરૂઆત દ્વારા તેની અંતિમ અવસ્થાને ચિત્રિત કરે છે. 1863 કાનૂની રીતે નોંધાયેલી લાઓદિકેયન એડવેંટિસ્ટ ચર્ચની શરૂઆત હતી, અને તે ચર્ચ રવિવાર કાનૂનના “મહાન ભૂકંપ” સમયે ઉજ્જડ છોડી દેવામાં આવે છે. જે સંસ્થા કાનૂની રીતે રાજ્ય દ્વારા શાસિત છે (અને તેની વિપરીત રીતે ચર્ચ રાજ્યને નિયંત્રિત કરતી નથી), તે જ સંસ્થા એ સમયે સાતમા દિવસના શબ્બાથને કેવી રીતે જાળવી રાખી શકે, જ્યારે એ જ સરકાર કાનૂની રીતે સાતમા દિવસે ઉપાસના કરવાનું નિષિદ્ધ કરી રહી હોય?

ખ્રિસ્તની સેવાના આરંભે અને અંતે તેમણે મંદિરસ્થાનને શુદ્ધ કર્યું હતું. મંદિરની પ્રથમ શુદ્ધિકરણ વખતે ખ્રિસ્તે દર્શાવ્યું હતું કે આગેવાનો એ “તેમના પિતાનું ઘર” ચોરોની ગુફા બનાવી દીધું હતું; પરંતુ મંદિરની અંતિમ શુદ્ધિકરણમાં તેમણે દર્શાવ્યું કે “તેમનું ઘર” તેમના માટે ઉજ્જડ છોડી દેવામાં આવ્યું હતું. પ્રાચીન ઇઝરાયલ આધુનિક ઇઝરાયલનું દૃષ્ટાંત આપે છે. તેમણે એડવેન્ટિઝમના આરંભમાં મિલરાઇટ મંદિર સ્થાપિત કર્યું અને તેને શુદ્ધ કર્યું; પરંતુ અંતિમ શુદ્ધિકરણમાં, એટલે કે એક લાખ ચુંમાલીસ હજારના શુદ્ધિકરણમાં, લાઓદિકીયન એડવેંટિઝમ તેમના મુખમાંથી ઉગાળી નાખવામાં આવે છે, અને ત્યારબાદ “તેમનું ઘર” ઉજ્જડ છોડી દેવામાં આવે છે.

યશાયા ધોબીના ખેતર પાસે છે, જ્યારે તે રાજા આહાઝનો સામનો કરે છે. ધોબીનું ખેતર તે શુદ્ધિકરણનું પ્રતીક છે, જે કરારના દૂત દ્વારા સિદ્ધ થાય છે—જે અચાનક પોતાના મંદિરમાં આવે છે અને લેવીના પુત્રોને “ધોબીના સાબુ” દ્વારા જેવી રીતે શુદ્ધ કરે છે. આ શુદ્ધિકરણ એડ્વેન્ટિઝમના આરંભે સિદ્ધ થયું હતું, અને અંતે ફરી એકવાર સિદ્ધ થાય છે.

યશાયા આહાઝને મળે છે, પોતાના પુત્રના સંકેત સાથે, જેના નામમાં આ પ્રતીક સમાયેલું છે કે અંતિમ દિવસોમાં “એક અવશેષ પાછો ફરશે.” અવશેષ એ તેઓ છે જે “પાછા ફરે” છે. યશાયા દુષ્ટ રાજા આહાઝને મંદિરમાં શુદ્ધિકરણના ઇતિહાસ દરમિયાન મળે છે, જે મિલરાઇટ ઇતિહાસમાં 1844માં આરંભ્યો હતો અને 1863માં આજ્ઞાભંગને કારણે તેનું સમાપન થયું. અંતિમ દિવસોમાં આ શુદ્ધિકરણ એક લાખ ચુંમાલીસ હજારના મુદ્રીકરણના ઇતિહાસ તરીકે પ્રગટ થાય છે. જો મિલરાઇટોએ 1844 પછી આવેલી દેવની આરંભિક પ્રભુવ્યવસ્થાને અનુસર્યું હોત, તો તેઓ કાર્ય પૂર્ણ કરી શક્યા હોત.

“દેવના ખુલતા જતાં પ્રબંધીય માર્ગદર્શનને એકતા સાથે અનુસરવામાં” થયેલી નિષ્ફળતાએ તેમને 1856 સુધીમાં લાઓદિકેયાની સ્થિતિમાં દોરી ગયા, અને ત્યારબાદ 1863નું બળવો એ અરણ્યમાં ભટકણીની શરૂઆતને ચિહ્નિત કરતું હતું, જેનું દૃષ્ટાંત પ્રાચીન ઇઝરાયેલ દ્વારા આપવામાં આવ્યું હતું, જ્યારે તેઓ પોતાની દસમી અને અંતિમ કસોટીમાં નિષ્ફળ ગયા, અને ત્યારબાદ આવતા ચાલીસ વર્ષ દરમિયાન અરણ્યમાં મરી જવા માટે દોષિત ઠરાવવામાં આવ્યા.

યશાયાહનો પુત્ર આ વચન પ્રદાન કરે છે કે અંતિમ દિવસોના અંતિમ મંદિર-શુદ્ધિકરણ સમયે “એક અવશેષ પાછો ફરશે.” તેમના આ “પાછા ફરવા”નું દૃષ્ટાંત યિરમિયાહ દ્વારા દર્શાવવામાં આવે છે, જેને આ વચન અપાયું હતું કે જો તે “પાછો ફરશે,” તો તે દેવનો ચોકીદાર બનશે. એક લાખ ચુંમાલીસ હજાર તેઓ છે, જેઓ નિરાશામાંથી પાછા ફર્યા છે.

જે એક લાખ ચુમાલીસ હજાર છે તેમણે નિરાશાનો અનુભવ કર્યો છે અને તેમના પ્રભુની રાહ જોઈ છે. મિલરાઇટ ઇતિહાસમાં તેઓ બુદ્ધિશાળી કન્યાઓ દ્વારા પ્રતીકરૂપે દર્શાવવામાં આવ્યા છે, અને શરૂઆત તથા અંતની બન્ને ઇતિહાસોમાં મધ્યરાત્રિની પોકારના સમયમાં પવિત્ર આત્માના વહેંચાણ દરમિયાન બે લાકડીઓ જોડાઈને એક જાતિ બને છે.

દુષ્ટ રાજા આહાઝ યુદાહના એવા નેતૃત્વનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેણે સંદેશો સાંભળ્યો હશે, પરંતુ જે યશાયાહ દ્વારા રજૂ કરાયેલા સંદેશાને નકારે છે; અને એવું કરતાં તેઓ “ઠોકર ખાશે, અને પડી જશે, અને તૂટી પડશે, અને ફંદામાં ફસાશે, અને પકડાઈ જશે.” તેઓ એવા છે, જેઓ “પરિચિત આત્માઓ ધરાવનારાઓને, અને ચીં ચીં બોલતા તથા બબડતા જાદૂગરોને શોધે છે,” જે આધ્યાત્મિકવાદના તે અનુભવનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેના વશ તેઓ 2 થેસ્સલોનિકીઓને વર્ણવાયેલા પ્રબળ ભ્રમને સ્વીકારતાં થાય છે. ઇ.સ.પૂ. 742માં યશાયાહના સંદેશાનો આહાઝ દ્વારા કરાયેલ ઇનકાર, 1863 સાથે સુસંગત થાય છે, જ્યારે મિલરના સંદેશાને નકારવામાં આવ્યો હતો. યશાયાહ મિલરનું પ્રતીકરૂપ છે, અને યશાયાહ તથા મિલર બંનેનો સંદેશ “સાત કાળ” પર આધારિત હતો, જેનું આંકર-બિંદુ યશાયાહ અધ્યાય સાતની આઠમી આયતમાં મળે છે. મિલરનો પુત્ર (યશાયાહનો પુત્ર) એલિયાહની તે ચળવળનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે અંતિમ દિવસોમાં આવે છે.

આહાઝે કરેલા તેના અસ્વીકારને કારણે તેની વિરુદ્ધ ઉચ્ચારાયેલ ઘોષણામાં ઉત્તર દેશના રાજા દ્વારા વિજયિત થવાની આગાહીનો સમાવેશ થતો હતો; જે અંતિમ દિવસોમાં આધુનિક રોમના ત્રિવિધ સંઘરૂપે પ્રગટ થાય છે અને જેના પર પાપાશાહી શાસન કરે છે.

યશાયાહ દુષ્ટ રાજા આહાઝને ઉપરના તળાવની નહેરના અંતે મળ્યો; અને બાઇબલના ઇતિહાસકારો તથા પુરાતત્ત્વવિદોમાં આ બાબતે અનિશ્ચિતતા હોવા છતાં કે ઉપરનું તળાવ ખ્રિસ્તના સમયમાં સિલોઆમના તળાવ જેવું જ હતું કે નહીં, યશાયાહની ભવિષ્યવાણીનો સંદર્ભ સર્વ શંકા દૂર કરી દે છે; કારણ કે યશાયાહ દર્શાવે છે કે ઉત્તરનો રાજા આહાઝ પર ચઢી આવવાનો હતો, કારણ કે તેણે શાંતિથી વહેતા શિલોઆહના જળને અસ્વીકાર કર્યો હતો. “શિલોઆહ” એ જૂના કરારમાં જે નામ છે, તે જ નવા કરારમાં “સિલોઆમ” તરીકે આવેલું છે.

શીલોઆમના કૂંડ પાસે જ ઈસુએ અંધ મનુષ્યને આરોગ્ય આપ્યું હતું, અને દુષ્ટ રાજા આહાઝ અંધ લાઓડિસીયન નેતૃત્વનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે—બંને 1863 માં પણ, અને જલદી આવનારા રવિવાર કાયદાના સમયમાં પણ—જે આરોગ્ય પામવાનું અસ્વીકાર કરે છે. “શિલોઆહ” અને “શીલોઆમ” બંનેનો અર્થ “મોકલાયેલ” એવો થાય છે, અને પિતાથી પુત્રને એક સંદેશ મોકલવામાં આવ્યો, ત્યારબાદ તેણે તે ગેબ્રિયલ અને પવિત્ર દૂતોને આપ્યો જેથી તેઓ તેને યશાયા સુધી પહોંચાડે; અને યશાયાએ સ્વર્ગમાંથી “મોકલાયેલો” તે સંદેશ એક અંધ લાઓડિસીયન નેતા સુધી પહોંચાડ્યો.

ઉપરના કુંડમાંથી નીકળતી નાળી, જ્યાં યશાયાહે સંદેશ રજૂ કર્યો હતો, તે તે સ્થાનનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે જ્યાં પવિત્ર આત્માનો વરસાદ દેવના લોકો સુધી પહોંચાડવામાં આવે છે; જેમ કે ઝખરિયાહના દર્શનમાં દર્શાવાયેલ સુવર્ણ નળીઓ અથવા યાકૂબના સ્વપ્નની સીડી પણ તે જ બાબતનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

“સુવર્ણ તેલ” એ દેવના આત્માના સંદેશાઓ છે, જે ઉપરના કુંડમાંથી નાળ દ્વારા નીચે આવે છે; તે બે સુવર્ણ નળીઓ છે, જે બાઇબલ અને ભાવિદર્શનના આત્માના બે સાક્ષી છે, અથવા જૂનો અને નવો કરાર, અથવા વ્યવસ્થા અને પ્રબોધકો, અથવા મૂસા અને એલિયાહ.

આહાઝ જે સંદેશાનો ઇનકાર કરી રહ્યો હતો તે મધ્યરાત્રિની પોકારનો સંદેશ હતો, જે ખ્રિસ્તના દ્વિતीय આગમન સુધી પરાકાષ્ઠાએ પહોંચ્યો હોત, જો લાઓદીકિયાના નેતૃત્વે 1856માં તેમને “મોકલાયેલ” લાઓદીકિયા માટેનો સંદેશ સ્વીકાર્યો હોત. ત્યારબાદ તે સંદેશ પ્રબળ પોકારમાં વિકસ્યો હોત, અને ઈશ્વરના લોકોએ કાર્ય પૂર્ણ કર્યું હોત અને શાંતિમાં રહ્યા હોત. પરંતુ તેના બદલે, તેઓ જે ઊલટીમાંથી છોડાવાયા હતા, તે જ ઊલટી તરફ પાછા ફરી ગયા.

યશાયા અને આહાઝને ધોબીના ખેતરની શુદ્ધિકરણ પ્રક્રિયામાં દર્શાવવામાં આવ્યા છે, જે મલાખી અધ્યાય ત્રણમાં વર્ણવાયેલા કરારના દૂત દ્વારા પૂર્ણ થાય છે. તેઓ પ્રતીકાત્મક રીતે ત્યાં સ્થિત છે જ્યાં ઝખરિયાના દર્શનમાં “તેલ” (એક સંદેશ) રેડવામાં આવી રહ્યું છે, અને અંતિમ દિવસોમાં આહાઝને યશાયાનો સંદેશ ત્રીજા હાયનો ઇસ્લામનો સંદેશ છે; તે સાત ગર્જનાઓના ગુપ્ત ઇતિહાસનો સંદેશ છે; તે આ સંદેશ છે કે આઠમો સાતમાંથી છે; તે દ્રાક્ષાવાડીનો સંદેશ છે; તે “સત્ય”નો સંદેશ છે; અને આ બધું યેશુ ખ્રિસ્તના પ્રકાશનના તત્ત્વો છે, જે અંતિમ દિવસોમાં ધોબીના ખેતર દ્વારા દર્શાવવામાં આવેલું શુદ્ધિકરણ ઉત્પન્ન કરે છે.

તે “સાત સમય”નો સંદેશ પણ હતો અને છે, જે મિલરના મૂળ ખૂણાના પથ્થરમાંથી બદલાઈને મુખ્ય ખૂણાના પથ્થર સુધી પહોંચે છે; કારણ કે તે પ્રથમ સત્ય હતું, અને તેથી તે અંતિમ સત્ય હોવું જ જોઈએ. 1863 એ એવી શુદ્ધિકરણ પ્રક્રિયાનો સમાપન દર્શાવ્યો, જે 22 ઑક્ટોબર, 1844ના રોજ ત્રીજા દૂતના આગમનથી શરૂ થઈ હતી અને અંતે 1856માં “સાત સમય”ના પ્રકાશ સુધી પહોંચી હતી. 1844માં ત્રેવીસ સો વર્ષોના પ્રકાશે એવી શરૂઆતને ચિહ્નિત કરી હતી, જેનો અંત પચ્ચીસ સો વીસ વર્ષોથી ચિહ્નિત થયો. છતાં, પ્રારંભ અને અંત બંનેમાં લાઓદિકેયાની અંધતા, આ બે દર્શનોના પરસ્પર સંબંધને જોવાનો ઇનકાર કરે છે. 1863 એવી શુદ્ધિકરણ પ્રક્રિયાનો સમાપન દર્શાવે છે, જે કોઈ સંદેશ ખુલ્લો કરવામાં આવે ત્યારે હંમેશા થાય છે, અને ત્રીજા દૂતનો સંદેશ 22 ઑક્ટોબર, 1844ના રોજ ખુલ્લો કરવામાં આવ્યો હતો.

1844માં ઉઘાડવામાં આવેલ ત્રીજા દેવદૂતનો પ્રકાશ એકમાત્ર પ્રકાશ ન હતો; તે તે જ હતું જેને સિસ્ટર વ્હાઇટ “ત્રીજા દેવદૂતનો આગળ વધતો પ્રકાશ” તરીકે સંબોધે છે. ત્રીજા દેવદૂતનો આ આગળ વધતો પ્રકાશ 1844માં શરૂ થયો હતો અને કૃપાકાળ પૂર્ણ થાય ત્યાં સુધી આગળ વધતો રહે છે; પરંતુ જ્યારે તે પ્રથમ આવ્યો હતો, અને જ્યારે તે અંતે પૂર્ણ થાય છે, ત્યારે ત્રીજા દેવદૂત માટે એક નિર્દિષ્ટ પરીક્ષણકાળ હોય છે. શરૂઆત અને અંતના તે પરીક્ષણકાળ દાનિયેલ દ્વારા “જ્ઞાનનો વધારો” તરીકે દર્શાવવામાં આવેલી એક પરીક્ષણ-પ્રક્રિયાનું પણ પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને તે જ ત્રીજા દેવદૂતનો આગળ વધતો પ્રકાશ છે.

આરંભનો પરીક્ષણ-પ્રક્રિયા 1844માં શરૂ થઈ, અને પ્રગતિશીલ પ્રકાશ જ્ઞાનમાં વધતો ગયો જ્યાં સુધી તે 1856માં તેના નિષ્કર્ષ સુધી પહોંચ્યો. પરીક્ષણ-સમયગાળાનો આરંભિક પ્રકાશ અને અંતિમ પ્રકાશ દાનિયેલ અધ્યાય આઠની તેરમી અને ચૌદમી વચનોની બે દર્શનાઓ છે, જે એડવેંટિઝમના પાયો અને કેન્દ્રીય સ્તંભનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

પહેલા દૂતનો પરીક્ષણકાળ 11 ઑગસ્ટ, 1840ના રોજ શરૂ થયો અને 19 એપ્રિલ, 1844ના પ્રથમ નિરાશા સુધી ચાલ્યો. ત્યારબાદ બીજા દૂતનો પરીક્ષણકાળ શરૂ થયો અને 22 ઑક્ટોબર, 1844 સુધી ચાલુ રહ્યો. તે સમયે ત્રીજો દૂત આવ્યો, અને ત્રીજા દૂતનો પરીક્ષણકાળ 1863માં લાઓદિસીયન એડવેંટિઝમે ત્રીજા દૂતના પ્રકાશને નકારી કાઢ્યો ત્યાં સુધી ચાલુ રહ્યો.

મિલેરાઈટ એડ્વેન્ટિઝમ માટે ત્રીજા દૂતની પરીક્ષાનો સમયકાળનો એક આરંભ અને એક અંત હતો, અને આરંભ તથા અંતે એક જ વસ્તુનું પ્રતિનિધિત્વ કરવું જોઈએ, કારણ કે ઈસુ હંમેશા કોઈ બાબતના અંતને તેની શરૂઆત દ્વારા દર્શાવે છે. ત્રીજા દૂતના પ્રગતિશીલ પ્રકાશનો આરંભ દાનિયેલના આઠમા અધ્યાયની ચૌદમી કલમમાં દર્શાવેલ દેખાવના પ્રકાશથી (the “mareh” vision) થયો હતો. ત્રીજા દૂતના પ્રગતિશીલ પ્રકાશનો અંત તેરમી કલમમાં દર્શાવેલ પવિત્રસ્થાન અને સેનાના પગે દલિત થવાના પ્રકાશથી (the “chazon” vision) થયો હતો. આ બે દર્શનો ભવિષ્યવાણીરૂપે પરસ્પર ગૂંથાયેલા છે.

પ્રાયશ્ચિતના દિવસે, જે 22 ઑક્ટોબર, 1844 હતો, ફૂંકવામાં આવવાની હતી તે તુરાઈ જુબિલીની તુરાઈ હતી, જે સાત વર્ષોના પવિત્ર ચક્રનું પ્રતીક છે, જે મળીને બે હજાર પાંચસો વીસ દિવસ થાય છે. પ્રભુનો ઉદ્દેશ પ્રાચીન ઇઝરાયલને સીધા વચનના દેશમાં લઈ જવાનો હતો, પરંતુ તેમની બળવાખોરીએ તે થવા દીધું નહીં. પ્રભુનો ઉદ્દેશ આધુનિક ઇઝરાયલને પણ સીધા વચનના દેશમાં લઈ જવાનો હતો, પરંતુ બળવાખોરીએ તે થવા દીધું નહીં. જો આધુનિક ઇઝરાયલ ત્રીજા દૂતના આગળ વધતા પ્રકાશને આજ્ઞાકારી રહ્યું હોત, તો તેમણે જગતને ચેતવણી આપી હોત અને પ્રભુ સો વર્ષથી પણ વધુ સમય પહેલા પાછા આવી ગયા હોત.

એવું બનવા માટે પ્રભુએ મિલરાઇટ્સ વચ્ચે એક પરિવર્તનકાર્ય કરવું આવશ્યક હતું, અને શાસ્ત્રોમાં તે પરિવર્તનને દેવનું રહસ્ય તરીકે ઓળખાવવામાં આવ્યું છે. જો એડ્વેન્ટિઝમે ત્રીજા દૂતના પ્રગતિશીલ પ્રકાશને અનુસર્યું હોત, તો જુબિલીની તુરાઈ અંત સુધી સતત વાગતી રહી હોત, કારણ કે સાતમી તુરાઈ જે દિવસોમાં વાગે છે, તે દિવસોમાં દેવનું રહસ્ય પૂર્ણ થાય છે. પ્રકાશિત વાક્યના દસમો અધ્યાયમાં, તે તુરાઈ—જે જુબિલીની તુરાઈ છે, અને ત્રીજા હાયની તુરાઈ પણ છે—૨૨ ઑક્ટોબર, ૧૮૪૪ના દિવસે વાગવા લાગી.

૨૨ ઑક્ટોબર, ૧૮૪૪ના રોજ શરૂ થયેલી પરીક્ષાત્મક શુદ્ધિકરણની પ્રક્રિયા, જે ત્રીજા દૂતનો આગળ વધતો પ્રકાશ હતી, તે દાનિયેલ અધ્યાય આઠ, પદ ચૌદના પ્રકાશથી આરંભાઈ હતી, અને તેનો અંત દાનિયેલ અધ્યાય આઠ, પદ તેરના પ્રકાશથી થયો. તેનો આરંભ પદ ચૌદના ઉત્તરથી થયો હતો, અને તેનો અંત પદ તેરના પ્રશ્ન સાથે થયો.

તે ઓગણીસ વર્ષો ઉત્તર અને દક્ષિણ વચ્ચેના ગૃહયુદ્ધ દરમિયાન શાબ્દિક યહૂદાના રાજા આહાઝને યશાયાહના ચેતવણીભર્યા સંદેશાના આગમન દ્વારા પૂર્વરૂપિત કરવામાં આવ્યા હતા. તે ઓગણીસ વર્ષો ઉત્તરનો રાજા ઇઝરાયલને બંધકાઈમાં લઈ ગયો ત્યારે પૂર્ણ થયા. તે ઓગણીસ વર્ષો 1844માં ત્રીજા દૂતના આગમનથી લઈને 1863ના બળવા સુધીનું પૂર્વરૂપ હતા. ત્રીજા દૂતનો પ્રગતિશીલ પ્રકાશ યશાયાહના સંદેશા દ્વારા પ્રતિનિધિત કરવામાં આવ્યો હતો.

તે આગળ વધતા પ્રકાશના અસ્વીકારથી મિલરાઈટ ચળવળનો અંત આવ્યો, અને તે પરીક્ષણકાળમાં ફિલાદેલ્ફિયન મિલરાઈટ ચળવળ લાઓદિકિયાની ચર્ચમાં પરિવર્તિત થઈ. ઈ.સ.પૂર્વે 742માં શરૂ થયેલા ઓગણીસ વર્ષો, અને 1844માં શરૂ થયેલા ઓગણીસ વર્ષો—બંને છેલ્લાં દિવસોમાં પરીક્ષણ અને શુદ્ધિકરણની પ્રક્રિયાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે; તે ત્રીજા દેવદૂતના આગળ વધતા પ્રકાશના અંતિમ પરીક્ષણકાળને સૂચવે છે.

તે અંતિમ પરીક્ષણપ્રક્રિયામાં ઈશ્વરનું રહસ્ય પૂર્ણ થશે. એક લાખ ચુંમાલીસ હજાર તેઓ છે, જે રાહ જુએ છે, પાછા ફરે છે અને મુદ્રાંકિત થાય છે.

અંતિમ દિવસોમાં ત્રીજા દેવદૂતના પ્રગતિશીલ પ્રકાશનો અંતિમ પરીક્ષણકાળ જ્યાં આરંભિક પરીક્ષણકાળ શરૂ થયો હતો ત્યાંથી જ શરૂ થયો. તે ત્યારે શરૂ થયો જ્યારે ઈસુએ પોતાનો હાથ સ્વર્ગ તરફ ઊંચો કરીને જાહેર કર્યું કે “હવે સમય રહેશે નહીં.” એ ઘોષણા 22 ઑક્ટોબર, 1844ના રોજ થઈ હતી, જ્યારે સાતમો તુરિયો, સાતના પવિત્ર ચક્રના સમાપન સમયે, જુબિલીની જાહેરાત કરતો હતો. સાત વર્ષનો ચક્ર, સાત વાર પુનરાવર્તિત કરવામાં આવ્યો, તે શાબ્દિક રીતે ઓગણપચાસ વર્ષ, અથવા બે હજાર પાંચસો વીસ દિવસ હતા.

1989 એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારના આંદોલનમાં “અંતના સમય” ને ચિહ્નિત કરે છે, અને 1989 એ 1863ના બળવાથી આરંભ પામેલા એકસો છવીસ વર્ષોના સમાપનને પણ ચિહ્નિત કરે છે. એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારનું આંદોલન “અંતના સમય” એ “સાત સમય” ના એક પ્રતીક સાથે શરૂ થયું, કારણ કે એકસો છવીસ, એક હજાર બે સો સાઠનો દસમો ભાગ છે, અને તે ફરી બે હજાર પાંચ સો વીસનો અડધો ભાગ છે.

ઈસુ હંમેશાં એક વસ્તુના અંતને બીજી વસ્તુના આરંભ સાથે પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારની ચળવળનો આરંભ “સાત વખત”ના પ્રતીક દ્વારા ચિહ્નિત કરવામાં આવ્યો હતો, જેમ કે તે ચળવળના અંતે પણ છે. પ્રકાશન અધ્યાય અગિયારના “સાડા ત્રણ” દિવસોના સમાપન સમયે, જ્યારે ઈશ્વરનું રહસ્ય પૂર્ણ થાય છે, ત્યારે સાતમા દૂતના તુરાઈ વગાડવાના દિવસો આરંભ થયા. સાતમી તુરાઈ, જે ત્રીજું અફસોસ પણ છે, તેણે 7 ઑક્ટોબર, 2023ના રોજ પોતાનો બીજો સ્વર ઉચ્ચાર્યો, અને હવે ઈશ્વરનું રહસ્ય પૂર્ણ થતું જાય છે, જેમ “તેણે પોતાના સેવકો ભવિષ્યવક્તાઓને જાહેર કર્યું છે.” ચળવળનો અંત “સાત વખત”ના પ્રતીક દ્વારા ચિહ્નિત થાય છે, જેમ કે એ જ ચળવળનો આરંભ પણ થયો હતો.

અંતના સમય, 1798માં, ઉત્તર રાજ્ય વિરુદ્ધ દેવના પ્રકોપના “સાત સમય” પૂર્ણ થયા, અને મિલરાઇટોના આંદોલનના અંતે, “સાત સમય” સાથે સંબંધિત સત્યોના અસ્વીકારએ 1863ના બળવાને ચિહ્નિત કર્યું. ઈસુ હંમેશા કોઈ વસ્તુના અંતને કોઈ વસ્તુના આરંભ દ્વારા દર્શાવે છે, અને પ્રથમ દેવદૂતનું આંદોલન (મિલરાઇટો) ત્રીજા દેવદૂતના આંદોલનનું (એક લાખ ચુંમાલીસ હજાર) ચિત્ર દોરી આપે છે. બંને આંદોલનો “સાત સમય”થી શરૂ થાય છે અને “સાત સમય” પર જ પૂર્ણ થાય છે. આ બાબતો મનગઢંત બનાવી શકાતી નથી.

આ અભ્યાસને આપણે આગામી લેખમાં આગળ ચાલુ રાખીશું.