દાનિયેલનું પુસ્તક - નંબર આઠ

દાનિયેલ અને પ્રકટીકરણનાં પુસ્તકો એક જ પુસ્તક છે, અને દાનિયેલના પુસ્તરમાં દર્શાવવામાં આવેલી એ જ પ્રબોધક રેખાઓ પ્રકટીકરણના પુસ્તતમાં ફરી ઉઠાવવામાં આવી છે. યેસુ ખ્રિસ્તનું પ્રકટીકરણ, પરીક્ષાકાળ પૂર્ણ થવાને અતિસમીપે ઉન્મુદ્રિત થતો અંતિમ પ્રબોધક સંદેશ રજૂ કરે છે.

જે સત્યો ભૂતકાળમાં પ્રકાશિતવાક્યના ગ્રંથમાંથી યોગ્ય રીતે સમજવામાં આવ્યા હતા, પરંતુ રૂઢિ અને પરંપરાએ તેમને મોહરબંધી કરી દીધા હતા, તેઓ હજી પણ સત્ય જ છે; અને આજે તેઓ ફરીથી યહૂદાના વંશના સિંહ દ્વારા અમોહરિત કરવામાં આવી રહ્યા છે, અને હવે તે સત્યો તેમની સંપૂર્ણ પરિપૂર્ણતા પ્રગટ કરી રહ્યા છે.

જે સત્યો ભૂતકાળમાં દાનિએલના પુસ્તકમાંથી યોગ્ય રીતે સમજવામાં આવ્યા હતા, પરંતુ જે પ્રથા અને પરંપરાથી મુદ્રાંકિત થઈ ગયા હતા, તે હજી પણ સત્ય જ છે; અને આજે યહૂદાના કુળના સિંહ દ્વારા તેઓ ફરીથી ઉન્મુદ્રિત કરવામાં આવી રહ્યા છે, અને હવે તે સત્યો તેમની સંપૂર્ણ પરિપૂર્ણતા પ્રગટ કરી રહ્યા છે.

દાનિયેલ એ માત્ર બે પુસ્તકોમાંનું પહેલું છે, જે ઈસુ ખ્રિસ્તના પ્રકાશનનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

યહોયાકીમ સુધારણા આંદોલનમાં પ્રથમ સંદેશના સશક્તિકરણનું પ્રતીક છે. તે કરારનું પણ પ્રતીક છે, કારણ કે નામમાં થયેલો ફેરફાર ભવિષ્યવાણીય રીતે કરારિક સંબંધની શરૂઆતને ઓળખાવે છે. જે લોકો અગાઉ દેવના કરારિક લોકો ન હતા, એવા લોકો સાથે દેવ જે કરારિક સંબંધમાં પ્રવેશે છે, તેની શરૂઆત પ્રથમ સંદેશના સશક્તિકરણથી થાય છે.

નામ બદલી દેવાય તે કરારાત્મક સંબંધનું પ્રતીક છે, તે અબ્રામનું નામ બદલી અબ્રાહામ કરવાથી, સારાઈનું નામ સારાહ કરવાથી, યાકૂબનું નામ ઇઝરાયેલ કરવાથી, અને સાઉલનું નામ પૌલ કરવાથી સ્થાપિત થાય છે. આ પ્રતીકના અન્ય સાક્ષીઓ પણ છે, પરંતુ દાનિયેલના પ્રથમ અધ્યાયમાં, દાનિયેલનું નામ બદલી બેલ્તશાઝ્ઝર કરવામાં આવે છે, અને હનાન્યાહનું નામ બદલાઈ શદ્રક, મિશાયેલનું મેશક, અને અઝર્યાંહનું આબેદ્નેગો કરવામાં આવે છે.

જ્યારે પ્રભુ કોઈ પ્રજા સાથે વચનાત્મક સંબંધમાં પ્રવેશ કરે છે, ત્યારે તે સમકાલે પૂર્વવર્તી વચનપ્રજાને પસાર કરી રહ્યો હોય છે. યહોયાકીમ તે વચનપ્રજાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે જેને પસાર કરી દેવામાં આવી રહી છે, અને દાનિયેલ, હનાન્યાહ, મીશાએલ અને અઝર્યાહ તે વચનપ્રજાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે જેને ત્યારબાદ પસંદ કરવામાં આવી રહી છે. જ્યારે લોકો વચનાત્મક સંબંધમાં પ્રવેશ કરે છે, ત્યારે પછી તેમની પરીક્ષા કરવામાં આવે છે કે તેઓ વચનની શરતોનું પાલન કરશે કે નહીં. આ પરીક્ષાનું પ્રતિનિધિત્વ ભોજન કરવાના કાર્ય દ્વારા થાય છે.

આદમ અને હવ્વાએ ખાવાની ક્રિયા દ્વારા પરીક્ષામાં નિષ્ફળ ગયા, અને જ્યારે ઈશ્વરે પ્રથમ વખત એક પસંદ કરાયેલા લોકો સાથે કરારમાં પ્રવેશ કર્યો, ત્યારે તેણે મન્ના દ્વારા તેમની પરીક્ષા લઈને એ સંબંધની શરૂઆત કરી. પ્રાચીન ઇઝરાયેલ અંતે એ પરીક્ષામાં નિષ્ફળ ગયું, પરંતુ એમ કરતાં તેમણે આ સત્યનો પ્રથમ ઉલ્લેખ અને પ્રથમ સાક્ષી પૂરો પાડ્યો કે કરારની પરીક્ષા કોઈ એકમાત્ર પરીક્ષા નથી, પરંતુ તે એક પરીક્ષણપ્રક્રિયા છે. દસમી પરીક્ષા સુધી પહોંચતાં, તેઓને આગામી ચાલીસ વર્ષ દરમિયાન અરણ્યમાં મરી જવા માટે નિર્ધારિત કરવામાં આવ્યા. ત્યારબાદ ઈશ્વરે યહોશુઆ અને કાલેબ સાથે કરારમાં પ્રવેશ કર્યો, અને આ રીતે આ બાબતની સાક્ષી પૂરી પાડી કે જ્યારે પ્રભુ કોઈ પસંદ કરાયેલા લોકો સાથે કરારમાં પ્રવેશ કરે છે, ત્યારે તે અગાઉના કરારના લોકો પાસેથી પણ પસાર થઈ રહ્યો હોય છે. પ્રાચીન ઇઝરાયેલના અંતે, જે આધ્યાત્મિક ઇઝરાયેલનો પણ આરંભ હતો, પ્રાચીન ઇઝરાયેલ માટેની અંતિમ પરીક્ષણપ્રક્રિયા આધ્યાત્મિક ઇઝરાયેલ માટેની પ્રથમ પરીક્ષણપ્રક્રિયા હતી, અને તેને સ્વર્ગની રોટલી તરીકે રજૂ કરવામાં આવી હતી. પ્રથમ કરારની પરીક્ષણપ્રક્રિયામાં તે મન્ના દ્વારા પ્રતીકરૂપે દર્શાવવામાં આવી હતી.

તે પરીક્ષણની પ્રક્રિયામાં, જે પ્રથમ અને અંતિમ બંને પ્રકારની પરીક્ષણ પ્રક્રિયા હતી, યેશુએ સ્વર્ગીય રોટલીની કસોટીની ઓળખ ત્યારે કરાવી, જ્યારે તેણે કહ્યું કે જે લોકો તેના કરારના લોકો છે તેઓએ તેનું માંસ ખાવું અને તેનું લોહી પીવું જોઈએ. તેની સેવાકાળ દરમિયાન અન્ય કોઈ પણ સમયે કરતાં આ રજૂઆત સમયે તેણે વધુ શિષ્યો ગુમાવ્યા. તેની સેવાકાળમાં ઉભા થયેલો તે વિવાદ કરારની પરીક્ષણ પ્રક્રિયાના દૃષ્ટાંતનું શિખરબિંદુ હતો, અને સિસ્ટર વ્હાઇટે *The Desire of Ages* માં આ ઘટનાની વિશદ ટિપ્પણી કરી છે, જ્યાં અધ્યાયનું શીર્ષક “The Crisis in Galilee” છે. Galilee નામનો અર્થ “એક કબજો,” અથવા “એક વળાંકબિંદુ,” એવો થાય છે, અને તે અધ્યાયમાં તેણી શિષ્યો કેમ તેની પાસેથી વળી ગયા તે દર્શાવે છે. તેમણે તેનું માંસ ખાવાની અને તેનું લોહી પીવાની આવશ્યકતા વિષેની તેની સાક્ષીને યોગ્ય ભવિષ્યવાણીય પદ્ધતિશાસ્ત્રથી લાગુ કરવાની ના પાડી. તેણીએ દર્શાવ્યું કે તેઓ ભવિષ્યવાણીય વિચારધારાઓ સંબંધિત એવી પ્રથાઓ અને પરંપરાઓને પકડીને બેઠા હતા, જે શેતાને પ્રાચીન ઇસ્રાયલની બાઇબલ-સમજમાં ઘૂસાડી દીધી હતી. તે ગેરસમજોએ તેમને, એમના વિચાર પ્રમાણે, તેની વાતોને આત્મિક રીતે નહીં પરંતુ શાબ્દિક રીતે લાગુ કરવાની એક બહાનું પૂરું પાડ્યું. તેણી આ પણ સૂચવે છે કે જેઓ યેશુથી “વળી” ગયા (Galilee), અને જેઓને યોહાનના છઠ્ઠા અધ્યાયમાં (John 6:66) ઓળખવામાં આવ્યા છે, તેઓ પછી ક્યારેય તેની સાથે ચાલ્યા નહીં.

પ્રાચીન ઇઝરાયલની જેમ જ પ્રથમ તથા અંતિમ વચનબંધની પરીક્ષા-પ્રક્રિયામાં આપણે જોવા મળે છે કે જ્યારે દેવ કોઈ પસંદ કરેલી પ્રજાની સાથે વચનબંધ સંબંધમાં પ્રવેશે છે, ત્યારે તે એક સાથે પૂર્વવર્તી વચનબંધ પ્રજાને પસાર પણ કરી રહ્યો હોય છે. આપણે એ પણ જોઈએ છીએ કે તે એ પ્રજાની પરીક્ષા કોઈ એકમાત્ર કસોટી દ્વારા નહીં, પરંતુ પરીક્ષાની એક પ્રક્રિયા દ્વારા કરે છે. આપણે એ પણ જોઈએ છીએ કે આ પરીક્ષા-પ્રક્રિયાનું પ્રતિનિધિત્વ એવી કોઈ વસ્તુ દ્વારા થાય છે જેને ખાવાની હોય છે. આપણે એ પણ જોઈએ છીએ કે આ આહાર દેવના વચનનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને આ કસોટીમાં ખાવા માટેના બે પ્રકારના આહાર વચ્ચેની પસંદગી સામેલ છે. શું આપણે દરેક તે વૃક્ષમાંથી ખાઈએ છીએ, જેણે વિશે દેવે કહ્યું છે કે આપણે તેમાંથી ખાઈ શકીએ છીએ, કે પછી આપણે તે વૃક્ષમાંથી ખાઈએ છીએ, જેણે વિશે આપણને ખાવાથી મનાઈ કરવામાં આવી છે? આપણે એ પણ જોઈએ છીએ કે શું ખાવું તેની પસંદગીમાં, પ્રસ્તુત કરાયેલા આહારને આપણે કેવી રીતે ખાઈએ છીએ તેની કસોટી પણ સામેલ છે.

આધ્યાત્મિક ઇઝરાયેલના અંતે, મિલેરાઇટ ચળવળના સમયમાં, પ્રથમ સંદેશને 11 ઓગસ્ટ, 1840ના રોજ શક્તિ પ્રદાન કરવામાં આવી. ત્યાં યહોયાકીમ તે પ્રોટેસ્ટન્ટોને દર્શાવે છે, જેઓ ત્યારબાદ બાબેલમાં લઈ જવાઈ તેની પુત્રીઓ બનવાના હતા. જ્યારે પ્રકટીકરણ દસનો દેવદૂત ઉતર્યો અને તેના હાથે નાનું પુસ્તક ખુલ્લું હતું, ત્યારે તેઓ એક પરીક્ષા સામે લાવવામાં આવ્યા. જેમ યહોયાકીમે નેબૂખાદનેઝ્ઝરની માંગણીઓનો વિરોધ કર્યો અને ત્યારબાદ બંધકાઈમાં લઈ જવાયો, તેમ પ્રોટેસ્ટન્ટોએ દેવદૂતના હાથે રહેલા આહારને સ્વીકારવાનો ઇનકાર કર્યો, અને તેનું કારણ એ પરંપરાઓ તથા રિવાજો હતા, જે તેઓ અંધકાર યુગોમાંથી સાથે લઈને આવ્યા હતા.

૧૮૪૪ના વસંત ઋતુ સુધીમાં, પરીક્ષણની પ્રક્રિયા યહોયાકીમ અને પ્રોટેસ્ટન્ટો માટે એક “વળાંકબિંદુ” સુધી પહોંચી હતી, અને જેમ આત્મિક ઇઝરાયેલ માટેની પ્રથમ પરીક્ષણ પ્રક્રિયામાં થયું હતું, તેમ તેઓ “ફરી ગયા” અને ત્યાર પછી યેશુ સાથે ફરી ચાલ્યા નહીં. તે ઇતિહાસમાં દાનિએલ, હનન્યા, મિશાએલ અને અઝર્યા મિલરાઇટ્સનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેમણે તે નાનું પુસ્તક ખાવાનું પસંદ કર્યું, જે તેમના મુખમાં મીઠું હતું, પરંતુ તેમના પેટમાં કડવું બન્યું.

જો આપણે આદમ અને હવ્વાને સમાવેશ કરીએ, તો આપણાં પાસે ચાર શાસ્ત્રીય સાક્ષીઓ થાય છે કે પરીક્ષા ભોજન કરવાના કાર્ય દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે. આપણાં પાસે કેટલાંક ભવિષ્યવાણીય સાક્ષીઓ છે, જેઓ બધા પ્રથમ અને અંતિમની મુદ્રા ધરાવે છે. મન્નાની પરીક્ષાનો સાક્ષી પ્રથમ સાક્ષી છે, અને સ્વર્ગની રોટલીની પરીક્ષા આધ્યાત્મિક ઇઝરાયલ માટે પ્રથમ પરીક્ષા હોવા સાથે સાથે પ્રાચીન ઇઝરાયલ માટે અંતિમ સાક્ષી પણ છે. નાનકડી પુસ્તકની પરીક્ષા પ્રથમ પણ છે અને અંતિમ પણ છે. તે જંગલની મંડળી તરીકે આધ્યાત્મિક ઇઝરાયલના ભટકવાના અંત છે, અને તે તેઓનો આરંભ છે જેઓને દેવના અંતિમ નામિત લોકો તરીકે પસંદ કરવામાં આવ્યા હતા. મિલરાઈટો દેવના નામિત લોકોનો પ્રારંભ હતા, જેઓને પ્રોટેસ્ટન્ટવાદના સાચા શિંગડા તરીકે ઓળખાવવાના હતા. પ્રથમ સંદેશાને શક્તિપ્રદાન કરવામાં આવે ત્યારે શરૂ થતી પરીક્ષાની પ્રક્રિયાના કેટલાંક સાક્ષીઓ છે.

પરીક્ષણની આ પ્રક્રિયાઓમાં એક “વળાંકબિંદુ” આવે છે, જ્યાં લગભગ બધા જ શિષ્યો પાછા વળી જાય છે. યહોશુઆ અને કાલેબની સાક્ષી પર સમગ્ર ઇઝરાયેલ પાછું વળી ગયું અને મિસરમાં પરત જવા ઇચ્છ્યું. ગલિલીની સભામાં, શિષ્યોમાંના બહુમતે પાછું વળી ગયું. કારણ કે યેશુ આલ્ફા અને ઓમેગા છે, તેથી પરીક્ષણપ્રક્રિયાના અંતે જે “વળાંકબિંદુ” પ્રતિનિધિત્વ પામે છે તે જ પરીક્ષણપ્રક્રિયાની શરૂઆતમાં પણ દર્શાવવામાં આવ્યું છે. જ્યારે પ્રાચીન ઇઝરાયેલને પ્રથમવાર મન્ના આપવામાં આવ્યું, ત્યારે એવા લોકો હતા જેઓ તરત જ સૂચનાઓથી પાછા વળી ગયા. ખ્રિસ્તના બાપ્તિસ્મા વખતે તેઓ પાછા વળી અરણ્યમાં ગયા. સિસ્ટર વાઇટ “વળાંકબિંદુ”ના પ્રતીકનો ઉપયોગ અત્યંત માહિતીપ્રદ રીતે કરે છે.

જ્યારે પ્રાચીન ઇઝરાયલને પ્રથમ વાર મન્ના આપવામાં આવ્યું, ત્યારે તે ઇતિહાસ માટેનો પ્રકાશ આપવામાં આવ્યો. ખ્રિસ્તના બાપ્તિસ્મા સમયે તે ઇતિહાસ માટેનો પ્રકાશ આપવામાં આવ્યો. 11 ઑગસ્ટ, 1840ના રોજ તે ઇતિહાસ માટેનો પ્રકાશ આપવામાં આવ્યો. તે દરેક નિર્ણાયક વળાંક એક પરીક્ષણપ્રક્રિયાની શરૂઆતને ચિહ્નિત કરે છે, જે અંતે બીજા એક નિર્ણાયક વળાંક પર સમાપ્ત થાય છે, જ્યારે પૂર્વ કરારના લોકો ફરી વળી જાય છે અને હવે ખ્રિસ્ત સાથે ચાલતા નથી.

કારણ કે પરીક્ષણની આ વિવિધ પ્રક્રિયાઓ પૂર્વ કરારના લોકો માટેની પરીક્ષણ પ્રક્રિયા અને નવીન કરારના લોકો માટેની પણ પરીક્ષણ પ્રક્રિયા—બંનેનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, તેથી પરીક્ષણ પ્રક્રિયાના બે નિષ્કર્ષો છે. પરીક્ષણ પ્રક્રિયાનો નિષ્કર્ષ, અને તેથી મિલરાઈટ ઇતિહાસમાં પ્રોટેસ્ટન્ટો માટેનો અંતિમ વળાંકબિંદુ, 1844નું વસંત ઋતુ હતું. પરીક્ષણ પ્રક્રિયાનો નિષ્કર્ષ (1844ના શરદ ઋતુમાં), અથવા મિલરાઈટો પોતાનાં માટેનો વળાંકબિંદુ, દેવના પૂર્વ લોકો માટેના વળાંકબિંદુ પછી આવ્યો.

ખ્રિસ્તના ઇતિહાસમાં, પરીક્ષણની પ્રક્રિયા તેની દ્વારા મંદિરને બે વાર શુદ્ધ કરવામાં ઓળખાય છે—એક વાર તેની સેવાની શરૂઆતમાં, અને પછી ફરી તેની સેવાના અંતે.

ખ્રિસ્તના મંદિરની બે શુદ્ધિકરણ ક્રિયાઓની પરીક્ષણ પ્રક્રિયા, ભવિષ્યવાણીના આત્માના લેખોમાં, માલાખી અધ્યાય ત્રણ સાથે સુસંગત છે.

ઈશ્વરના લોકોનું શુદ્ધીકરણ પરીક્ષણની તે પ્રક્રિયાને દર્શાવે છે, જે વારંવાર ભવિષ્યવાણીની અનેક રેખાઓ સાથે ઓળખવામાં આવે છે. આદમ અને હવ્વાથી લઈને મિલરાઇટ ઇતિહાસ સુધીની દરેક સંદર્ભરેખા એક લાખ ચુમાલીસ હજારના શુદ્ધીકરણનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારનાં શુદ્ધિકરણની પ્રક્રિયા દાનિયેલના પુસ્તકમાં આવેલો પ્રથમ સંદર્ભ છે; અને તે બે પુસ્તકોમાંના પ્રથમ પુસ્તકરૂપ છે, જે બંને મળીને ઈસુ ખ્રિસ્તના તે પ્રકાશનનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે માનવીય અજમાયશનો સમય સમાપ્ત થવાના થોડા પહેલાં મુદ્રાભંગ પામે છે. એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારનાં શુદ્ધિકરણની પ્રક્રિયા મુદ્રાંકન પ્રક્રિયા તરીકે પણ રજૂ કરવામાં આવી છે. જ્યારે એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારનાં શુદ્ધિકરણ અને મુદ્રાંકનની પ્રક્રિયાનો પ્રથમ સંદેશ 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ શરૂ થયો, ત્યારે તે કલીશિયા માટે અને વિશ્વ માટે એક વળાંકબિંદુ હતો. પ્રકાશન અધ્યાય અઢારમાં, જે દેવદૂત પોતાના મહિમાથી વિશ્વને પ્રકાશિત કરે છે, તે ત્યાર પછી આવ્યો. છતાં પ્રકાશન અઢારમાં, તે દેવદૂતના હાથમાં ખાવાની કોઈ વસ્તુ હોવાનું દર્શાવવામાં આવ્યું નથી—પરંતુ તે ત્યાં છે. નાનું પુસ્તક ત્યાં છે. પ્રભુ ઈશાયા દ્વારા “પંક્તિ પર પંક્તિ” તરીકે દર્શાવવામાં આવેલી પદ્ધતિને ખાવાનું પસંદ કરનારાઓ માટે તે સહેલાઈથી ઓળખી શકાય છે.

“આદેશ પર આદેશ” ગોઠવવાથી અમે સમજીએ છીએ કે જ્યારે ખ્રિસ્ત 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ ઉતર્યા, ત્યારે તેમની પાસે એક “નાની પુસ્તક” પણ હતી, જેને “મન્ના”, “સ્વર્ગની રોટલી” અને “નાની પુસ્તક” તરીકે રજૂ કરવામાં આવી હતી. પરંતુ 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ, યહોયાકીમ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામેલા અગાઉના પસંદ કરાયેલા લોકોએ એડ્વેન્ટિઝમની રીતરિવાજો અને પરંપરાઓને પકડી રાખવાનું પસંદ કર્યું, અને ત્યારબાદ બાબેલની બંધકાઈ તરફ તેમની યાત્રા શરૂ કરી, જે રવિવારના કાયદા સમયે પૂર્ણ થશે.

જ્યારે 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ “ન્યુ યોર્ક”ની “મહાન ઇમારતો” “દેવની શક્તિના ફેરવવા અને ઉથલાવી નાખવાથી” “નીચે ફેંકી દેવામાં આવી,” ત્યારે પ્રકાશિતવાક્ય અઢારના દૂતનો પ્રકાશ સમગ્ર પૃથ્વી પર છવાઈ ગયો, કારણ કે પ્રકાશિતવાક્ય તેરનાં પૃથ્વી-પશુના ઇતિહાસમાં એક નિર્ણાયક વળાંક આવી પહોંચ્યો હતો.

જ્યારે પ્રકાશન અઢારના દૂતનો પ્રકાશ 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના દિવસે આવ્યો, ત્યારે જેમણે તે પ્રકાશ સ્વીકાર્યો તેઓ આત્મિક રીતે આગળ વધ્યા અને જેમણે તે પ્રકાશ અસ્વીકાર્યો તેઓ આત્મિક રીતે અવરોધ પામ્યા, અને પોતાની બળવાખોર યાત્રામાં આગળ વધવા લાગ્યા પોતાના અંતિમ વળાંકબિંદુ—રવિવારના કાયદા—સુધી, જ્યાં તેઓ ત્રીજા દૂતના સંદેશવાહકો તરીકેની પોતાની જાહેર પ્રતિજ્ઞાનું સદાકાળ માટે જહાજભંગ કરે છે. ગલિલમાં જે લોકો યોહાન 6:66માં પાછા વળ્યા અને ખ્રિસ્ત સાથે હવે વધુ ન ચાલ્યા, તેઓ તે પ્રકાશથી પાછા વળી રહ્યા હતા જે પ્રથમ તેના બાપ્તિસ્મા સમયે આવ્યો હતો, અને એ જ સ્થળે તે પરીક્ષણકાળના ઇતિહાસનો પ્રથમ સંદેશ શક્તિપ્રાપ્ત થયો હતો. દાનિયેલના પ્રથમ અધ્યાયમાં, જ્યારે પ્રથમ સંદેશ શક્તિપ્રાપ્ત થાય છે તે ઇતિહાસમાં ઉપાસકોના બે વર્ગોનું દૃષ્ટાંત આપવામાં આવ્યું છે. યહોયાકીમ તેઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે જેઓ વિશ્વાસનું જહાજભંગ કરે છે, અને દાનિયેલ, હનાન્યાહ, મિશાયેલ અને અઝર્યાહ વિશ્વાસુઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

દાનિયેલ, હનન્યાહ, મિશાએલ અને અઝર્યાહ યહૂદાના સંતાનો હતા. તેઓને ખોજા બનાવવામાં આવ્યા; આ રીતે તેઓ એડվեն્ટિઝમની અંતિમ પેઢીનું પ્રતિનિધિત્વ કરતા હતા. નેબૂકદનેઝરે, પ્રાચીનકાળના અનેક રાજાઓની જેમ, આ ચાર યહૂદી યુવાનોનું બલાત્કારપૂર્વક ખસીકરણ કરાવ્યું, જેથી જ્યારે તેઓ દાસો તરીકે સેવા બજાવે અને રાજાની પત્નીઓ તથા ઉપપત્નીઓ સાથે સંપર્કમાં આવે, ત્યારે રાજાને થતી કોઈપણ ચિંતાનો નાશ થઈ જાય.

પ્રતીકાત્મક રીતે તે એડ્વેન્ટિઝમની અંતિમ પેઢીનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, કારણ કે આ ચાર પછી યહૂદાની વધુ કોઈ રેખા રહેવાની નહોતી. ચાર વિશ્વવ્યાપકતાનું પ્રતીક છે, અને તેથી તે વિશ્વભરના તે સેવન્થ-ડે એડ્વેન્ટિસ્ટોની અંતિમ પેઢીનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેઓ 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ને ઈશ્વરના ભવિષ્યવાણીય વચનના પરિપૂર્ણતા તરીકે ઓળખે છે.

તે સાતમા-દિવસના એડવેન્ટિસ્ટો દેવના ભવિષ્યવાણીય વચનનો વિષય છે, કારણ કે તેઓ જ તે એક લાખ ચુંમાલીસ હજાર થવા માટે બોલાવવામાં આવેલા છે. છતાં તેમનો ભવિષ્યવાણીય વારસો તેમના પિતૃઓના બળવાથી, 1863માં, આરંભ પામ્યો. તે પ્રારંભિક બળવો ઓળખવો લગભગ અશક્ય છે, કારણ કે વધતા જતા બળવાખોરીની ચાર પેઢીઓની પરંપરાઓ અને રિવાજોએ તેને ઢાંકી દીધો છે. તેને ઓળખવું કઠિન હોવા છતાં, તેને જોવું અને સ્વીકારવું આવશ્યક છે, જેમ દાનિયેલ અંતે દાનિયેલ અધ્યાય નવમાં કરે છે. તેણે એવું દેવના ભવિષ્યવાણીય વચનમાં રહેલું સત્ય ઓળખીને કર્યું.

દાનિયેલ અને તે ત્રણ શ્રેષ્ઠ પુરુષો જે બળવાખોરીમાંથી સીધા ઉતર્યા હતા, તે તેમના પિતાએ પોતાની આસપાસ રહેલા અન્યજાતિ પ્રભાવોથી અલગ રહેવાનો ઇનકાર કર્યો હતો. 1863માં, લાઓદિકીયન એડ્વેન્ટિઝમ મિલરે લેવિતિકસ છવીસનાં “સાત સમય” વિષે આપેલી ઓળખને નકારવામાં પોતાનો આગ્રહ ટકાવી રાખવા માટે ધર્મત્યાગી પ્રોટેસ્ટન્ટવાદ અને કેથોલિકવાદની બાઇબલસંગત પદ્ધતિશાસ્ત્ર તરફ પાછું ફર્યું. દાનિયેલ અને તે ત્રણ શ્રેષ્ઠ પુરુષો માટે તે બળવાખોરીનું પ્રતિનિધિત્વ રાજા હિઝકિયાએ કર્યું હતું.

રાજા હિઝકિયાએ ન મરવા માટે પ્રભુને વિનંતી કરી, અને જ્યારે પ્રભુએ તેને વધુ 15 વર્ષ આપ્યા ત્યારે તેની પ્રાર્થનાનો જવાબ મળ્યો. આમ કરતાં, તેણે પછી મનશ્શેને જન્મ આપ્યો, જે યહૂદાના સૌથી દુષ્ટ રાજાઓમાંનો એક હતો, પરંતુ તે જ એવો રાજા પણ હતો જે યહૂદાને ક્રમશઃ સાત-પગથિયાંવાળી જીત અને ગુલામીની શરૂઆતનું ચિહ્ન બને છે. 1856માં, સચ્ચા સાક્ષી લાઉદિકેયી એડવેન્ટિઝમના દ્વાર ખખડાવવા આવ્યા, પરંતુ તેમણે જીવવાનું પસંદ કર્યું અને સ્વને મરવું સ્વીકાર્યું નહિ. 1863 સુધીમાં, તેમણે “યરીહો” ફરીથી બાંધ્યું અને વધતી જતી બગાવતની શરૂઆત કરી, જેણે અંતે તેમને 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ને આત્મિક બેબિલોનની ગુલામીમાં તેમની ત્રણ-પગથિયાંવાળી યાત્રાની શરૂઆત તરીકે ઓળખવાથી અટકાવ્યા, જે રવિવારના કાયદા પર પૂર્ણ થાય છે.

રાજા હિઝકિયાહ માટે 1863 ત્યારે આવ્યું જ્યારે જીવવા માટેની તેની પ્રાર્થના મંજૂર થઈ. પ્રભુએ તેની પ્રાર્થના સ્વીકારવામાં આવી હોવાનો એક ચિહ્ન આપ્યો. ઈશ્વરે સૂર્યને ખસેડીને તે પ્રાર્થનાની પુષ્ટિ કરી, અને બેબિલોનિયાઓએ આકાશમાં ઈશ્વરની ક્રિયા જોઈ, જોકે તેનો અર્થ શું હતો તે તેઓ જાણતા નહોતા. ત્યાર પછી બેબિલોનિયાઓ યેરૂશાલેમમાં એ ઈશ્વર વિશે જાણવાની ઇચ્છાથી આવ્યા, જેને સૂર્યને નિયંત્રિત કરવાની શક્તિ હતી. આકાશના ઈશ્વરને મહિમા આપવાને બદલે, રાજા હિઝકિયાહે, પોતાને મરવાના બદલે, પોતાના મંદિર અને પોતાના શહેરને મહિમા આપવાનું પસંદ કર્યું, તે ઈશ્વરના બદલે જેણે પોતાના નામને તે મંદિર અને તે શહેરમાં સ્થાપિત કરવાનું પસંદ કર્યું હતું.

તે બળવાખોરીએ આ ભવિષ્યવાણી લાવી કે તેની રક્તવંશની સંતાન બાબેલમાં દાસો અને નપુંસકો બનશે. એ સંતાન દાનિયેલ, હનન્યાહ, મીશાએલ અને અઝર્યા હતા, અને તેઓ તે સેવન્થ-ડે એડવેન્ટિસ્ટોના આધ્યાત્મિક અંતિમ પેઢીનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ને વિશ્વની જાતિઓના અને ચર્ચના ઇતિહાસમાં એક વળાંકબિંદુ તરીકે ઓળખે છે, જ્યારે તે પ્રકાશ આપવામાં આવે છે જે એક લાખ ચુમાલીસ હજારને પરીક્ષણ કરવા અને મુદ્રાંકિત કરવા માટે છે.

આગલો શ્લોક કહે છે:

જો રાજા હિઝકિયાએ પ્રભુની ઇચ્છા સ્વીકારી હોત, અને માત્ર પોતાનું ઘર વ્યવસ્થિત કરીને મરી ગયો હોત, તો તેનું પરિણામ શું આવ્યું હોત? તેને વધારાના પંદર વર્ષ આપવામાં આવ્યા, અને ત્રણ વર્ષ પછી દુષ્ટ મનશ્શેનો જન્મ થયો. 1856માં શું થયું હોત, જો એડવેન્ટિઝમે ફિલાડેલ્ફિયાથી લાઉડિકિયા સુધીના પરિવર્તનને સ્વીકાર્યું હોત, પોતાનું ઘર વ્યવસ્થિત કર્યું હોત, અને વિલિયમ મિલરના પાયાભૂત સત્યોને અખંડિત રાખ્યા હોત? હું માનું છું કે એ પ્રશ્નનો જવાબ આપણે ક્યારેય જાણી શકીશું નહીં, પરંતુ જે આપણે જાણીએ છીએ તે એ છે કે “દાનિયેએ પોતાના હૃદયમાં નિર્ધાર કર્યો કે તે રાજાના ભોજનના ભાગથી, કે તે પીતા દ્રાક્ષારસથી, પોતાને અશુદ્ધ નહીં કરે.”

આગામી લેખમાં આપણે દાનિયેલના પ્રથમ અધ્યાયને આગળ ચાલુ રાખીશું.