દાનિયેલનું પુસ્તક - છ્યાસી નંબર

અમે પ્રથમ અને તૃતીય દૂતની ચળવળો વચ્ચેની સમાનતા સાથે વ્યવહાર કરી રહ્યા છીએ, જેથી અંતના સમયમાં જ્યારે તે ખુલ્લું કરવામાં આવે છે ત્યારે જ્ઞાનની વૃદ્ધિ પ્રતીકાત્મક રીતે શું દર્શાવે છે તે વધુ સારી રીતે સમજી શકાય. અમે દર્શાવવાનો પ્રયાસ કરી રહ્યા છીએ કે તે સત્યની એવી વધતી જતી પ્રગતિનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે અંતે ઉત્તરવર્ષા તરીકે પરાકાષ્ઠાએ પહોંચે છે, અને જે મધ્યરાત્રિના પોકારનો સંદેશ છે. પ્રતીકરૂપે, “જ્ઞાનની વૃદ્ધિ” દાનિયેલના પુસ્તકમાંથી લેવામાં આવી છે, અને ત્યાં તેને એવી ભવિષ્યવાણીજન્ય જ્ઞાન તરીકે ઓળખાવવામાં આવી છે, જે ઉપાસકોના બે વર્ગોની કસોટી કરે છે અને તેમને ઉત્પન્ન કરે છે.

૧૯૮૯માં “જ્ઞાનની વૃદ્ધિ” એવી રીતે ખુલ્લી કરવામાં આવી કે તે અંતે ઉપાસકોના બે વર્ગોને પ્રગટ કરશે. તે બે વર્ગોનો દૃષ્ટાંત અંતિમ વરસાદના સંદેશા સાથેના તેમના સંબંધના પરિપ્રેક્ષ્યમાં આપવામાં આવ્યો છે. દુષ્ટ લોકો અંતિમ વરસાદને ન તો ઓળખે છે ન તો સ્વીકારે છે, જ્યારે જ્ઞાની લોકો કરે છે. તેથી દુષ્ટ લોકો એ નથી જોતા કે અંતિમ વરસાદ ક્યારે વરસવા માંડે છે, અને તે ત્યારે વરસવા માંડ્યો જ્યારે ૧૧ સપ્ટેમ્બર, ૨૦૦૧ના રોજ રાષ્ટ્રો ક્રોધિત થયા. અમે લાઓદિકેયન એડ્વેન્ટિઝમના નેતૃત્વને સંબોધી રહ્યા છીએ, જેમનું પ્રતિનિધિત્વ હઝકિયેલના અધ્યાય આઠ અને નવમાં, તેમજ યશાયા અધ્યાય અઠ્ઠાવીસમાં કરવામાં આવ્યું છે. યશાયામાં “ઉપહાસ કરનારાઓએ” “અસત્યને” પોતાનું “આશ્રયસ્થાન” બનાવ્યું અને “છેતરપિંડીની આડમાં” પોતાને “છુપાવ્યા.”

અંતિમ દિવસોના યેરૂશાલેમના પ્રાચીન પુરુષો “વિશ્વામ અને તાજગી”ની કસોટીમાં નિષ્ફળ જાય છે, જે “પંક્તિ પર પંક્તિ”ની પદ્ધતિ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે; આ પદ્ધતિ જ્ઞાની લોકોને મિલરાઇટ ઇતિહાસમાં અંતિમ વર્ષાની ઐતિહાસિક દૃષ્ટાંત દ્વારા અંતિમ દિવસોની ઉત્તરાર્ધ વર્ષાને ઓળખવા સક્ષમ બનાવે છે. આ અવતરણમાં યશાયાહ જે “ઉપહાસ કરનાર પુરુષો”ના ભવિષ્યવાણીલક્ષી લક્ષણ પર ભાર મૂકે છે, તે એ છે કે તેઓએ અસત્ય અને જૂઠાણાંને પોતાની આડ અને પોતાનું આશ્રય બનાવ્યાં હતાં. તેથી, ઉત્તરાર્ધ વર્ષાના સંદેશની કસોટી સાથે સંબંધમાં (“વિશ્વામ અને તાજગી,” જેને તેઓ સાંભળવા ઇચ્છતા નહોતાં), યેરૂશાલેમના પ્રાચીન પુરુષોએ એક જૂઠ સ્વીકાર્યું છે.

પાછળનો વરસાદનો સંદેશ વિવાદ સાથે આવે છે, જેમ હબક્કૂક અધ્યાય બેમાં દર્શાવવામાં આવ્યું છે, જ્યાં ત્યાંનો પેહેરેદાર દેવને પૂછે છે કે પોતાની ઇતિહાસની “વિવાદ”માં તે શું ઉત્તર આપે; કારણ કે અધ્યાય બેના પ્રથમ પદમાં આવેલો “ઠપકો મળ્યો” એવો શબ્દનો અર્થ “વિવાદ કરવામાં આવ્યો” એવો થાય છે.

અંતિમ વરસાદ વિષયક ચર્ચા દરમ્યાન બુદ્ધિમાનો મિલરના મણિઓ તરીકે પ્રતીકિત સત્યોને રજૂ કરે છે; અને એ જ સત્યો એવા પાયાના સત્યો છે, જેઓને મિલરાઇટોએ ઓળખ્યા, સ્થાપિત કર્યા અને રજૂ કર્યા હતા. એ સત્યો ખ્રિસ્ત તરીકે પ્રતીકિત છે, જે યુગયુગોના શિલા છે.

પ્રાચીન પુરુષો અંતિમ વરસાદ વિષેનો એક ખોટો સંદેશ રજૂ કરે છે, જેને યશાયા “જૂઠ” અને અસત્ય તરીકે દર્શાવે છે. યહેઝ્કેલના આઠમા અધ્યાયમાં તે ઇતિહાસ રજૂ થાય છે જે દર્શાવે છે કે ક્યારે યરુશાલેમના પ્રાચીન પુરુષો સૂર્યને નમન કરતાં હતાં, અને તેમની તુલના આગળના અધ્યાયમાં તેઓ સાથે કરવામાં આવે છે જેઓ દેવની મુદ્રા પ્રાપ્ત કરે છે. ત્રીજું ઘૃણાસ્પદ કાર્ય (પેઢી), “તમ્મૂઝ માટેનું રડવું” દ્વારા દર્શાવ્યા મુજબ, અંતિમ વરસાદ વિષેના એક ખોટા સંદેશનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. એડવેન્ટવાદની ત્રીજી પેઢીમાં, જે 1919માં શરૂ થઈ, 1919ની બાઈબલ પરિષદમાં W. W. Prescott દ્વારા જાહેર રીતે રજૂ કરાયેલા ખોટા સુસમાચારોના સંબંધમાં એક “જૂઠ” દાખલ કરવામાં આવ્યું. તે “જૂઠ” ત્રીજી પેઢીનો એક વિશિષ્ટ વિષય છે, અને તે “જૂઠ” અંતિમ વરસાદ વિષેના ખોટા સંદેશનો ખોટો પાયો છે, જે “તમ્મૂઝ માટેનું રડવું” દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યું છે.

ભવિષ્યવાણીમાં “જૂઠાણું”ને ચોક્કસ રીતે ઓળખવા માટે સમય આપવો મહત્વપૂર્ણ છે, કારણ કે 1989માં થયેલા જ્ઞાનના વધારો લાઓદિસીયન એડવેન્ટિઝમને દેખાતો નથી તેનું મુખ્ય કારણ એ “જૂઠાણું” જ છે. “જૂઠાણું” એ છે કે દાનિયેલના પુસ્તકમાં “the daily” ખ્રિસ્તની પવિત્રસ્થાનની સેવા દર્શાવે છે. “the daily”નો ભવિષ્યવાણીય અર્થ ખ્રિસ્તની પવિત્રસ્થાનની સેવા તરીકે લાગુ કરવો ખોટો અને અયોગ્ય ભવિષ્યવાણીય પ્રયોગ છે; પરંતુ “જૂઠાણું” માત્ર “the daily”ને ભવિષ્યવાણીય પ્રતીક તરીકે ખોટી રીતે ઓળખવામાં જ નથી, પરંતુ તે એવા “જૂઠાણાં”નું પણ પ્રતિનિધિત્વ કરે છે જે દાવો કરે છે કે સિસ્ટર વ્હાઇટ આ ખોટા પ્રયોગ સાથે સંમત હતી, અને પછી એ જ અસત્યનો ઉપયોગ કરીને આ અયોગ્ય પ્રયોગને સ્થાપિત સત્ય તરીકે સ્થાપિત કરે છે.

દાન્યેલ અગિયારના અંતિમ છ વચનોની યોગ્ય સમજણનું પૂર્વરૂપ ત્રીસથી છત્રીસમા વચનો દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યું છે, અને જ્યારે સિસ્ટર વ્હાઇટ દાન્યેલ અધ્યાય અગિયારની સંપૂર્ણ પરિપૂર્ણતાને ઓળખાવે છે, ત્યારે તે કહે છે કે ત્રીસથી છત્રીસમા વચનોમાં “વર્ણવાયેલા દૃશ્યો જેવા દૃશ્યો” “ફરી પુનરાવર્તિત થશે.”

“નિત્ય”ની ખોટી વ્યાખ્યાનો ઉપયોગ કરવાથી ખોટી ઐતિહાસિક રચના ઉત્પન્ન થાય છે. દાનિયેલ અધ્યાય અગિયાર, કલમો ત્રીસથી છત્તીસમાં દર્શાવાયેલ ઇતિહાસમાં “નિત્ય”ને દૂર કરવામાં આવવું સામેલ છે. “નિત્ય” તો અથવા મિલરાઈટ લાગુ પડતું અર્થઘટન છે, અથવા પ્રેસ્કોટ અને ડેનિયલ્સનું લાગુ પડતું અર્થઘટન છે. કયું અર્થઘટન પસંદ કરવામાં આવે છે તેના આધારે બે ભિન્ન ઐતિહાસિક રચનાઓ ઉત્પન્ન થશે.

પ્રેરણાનુસાર, આ વચનમાં પ્રતિનિધિત થયેલો ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસ—અને જેમાં ત્રીસમું વચન તથા બત્રીસમાથી છત્રીસમું વચન સામેલ છે—દાનિયેલ અગિયારના ચાલીસમાથી પંચાલીસમું વચનોમાં ફરીથી પુનરાવર્તિત થવાનો છે.

જે શ્લોકમાં આપણે “the daily” જોવા મળે છે, તે એકત્રીસમો શ્લોક છે.

આ વચનમાં આવેલા “બાહુઓ” “તેના પક્ષે” ઊભા થાય છે. “બાહુઓ” એક સત્તા છે, જેમ કે જેના માટે તેઓ “ઊભા થાય છે” તે પણ એક સત્તા છે. આ વચનમાં “તેના પક્ષે” “ઊભા રહેતા” “બાહુઓ” જ છે, અને “બળના પવિત્રસ્થાનને અશુદ્ધ કરતા” પણ “બાહુઓ” જ છે, અને “દૈનિકને દૂર કરતા” પણ “બાહુઓ” જ છે, તેમજ “ઉજાડ પાડી દેતી ઘૃણાસ્પદ વસ્તુ સ્થાપિત કરતા” પણ “બાહુઓ” જ છે. પ્રકાશન અધ્યાય તેરમાં, અજગર, જે મૂર્તિપૂજક રોમ છે, પાપાસત્તાને ત્રણ વસ્તુઓ આપે છે.

ચિત્તા-સદૃશ પશુની ઓળખ બહેન વ્હાઇટ દ્વારા પાપાશાહી તરીકે કરવામાં આવે છે, અને બારમા અધ્યાયમાં બહેન વ્હાઇટ દર્શાવે છે કે અજગર શૈતાન પણ છે અને સાથે સાથે મૂર્તિપૂજક રોમ પણ છે.

પ્રકાશિત વાક્યના તેરમા અધ્યાયની બીજી કલમમાં, મૂર્તિપૂજક રોમે પોતાની સૈન્ય શક્તિ, પોતાના “બાહુઓ”, પાપાશાહીને અર્પણ કર્યા, જે પ્રક્રિયાનો આરંભ ઈ.સ. 496માં ફ્રાંકોના રાજા ક્લોવિસ (ફ્રાન્સ)થી થયો. મૂર્તિપૂજક રોમે ઈ.સ. 330માં પાપાશાહીને પોતાની સત્તાનું આસન આપ્યું, જ્યારે સમ્રાટ કોન્સ્ટેન્ટિને રોમ શહેર ખાલી કરીને સામ્રાજ્યવાદી રોમની રાજધાની કોન્સ્ટાન્ટિનોપલ શહેરમાં સ્થાનાંતરિત કરી. મૂર્તિપૂજક રોમે ઈ.સ. 533માં નાગરિક સત્તા પાપાશાહીને અર્પણ કરી, જ્યારે જસ્ટિનિયને એક આજ્ઞાપત્ર બહાર પાડ્યું, જેમાં પાપાશાહીને બધી ચર્ચોના વડા અને વિધર્મીઓના સુધારક તરીકે ઓળખાવવામાં આવી.

એકત્રીસમા વચનમાં જે “ભુજાઓ” ઊભી થાય છે, તે બૂતપરસ્ત રોમના સૈન્યબળો છે, જેઓ ઈ.સ. 496માં ક્લોવિસથી શરૂઆત કરીને પાપાશાહી માટે ઊભા રહ્યા. આ કાર્યને કારણે પાપાશાહી ફ્રાંસને “કેથોલિક ચર્ચનો પ્રથમજાત” તરીકે ઓળખાવે છે, અને ક્યારેક “કેથોલિક ચર્ચની જેઠાણી પુત્રી” તરીકે પણ સંબોધે છે. એકત્રીસમા વચનમાં, કોન્સ્ટેન્ટિને ઈ.સ. 321માં રવિવારનો કાયદો પસાર કર્યા પછી, અને ત્યારબાદ ઈ.સ. 330માં રાજધાનીને રોમ શહેરમાંથી કોન્સ્ટાન્ટિનોપલ શહેરમાં ખસેડ્યા પછી, અગાઉ અજેય રહેલું સામ્રાજ્ય ધરાશાયી થવા લાગ્યું, કારણ કે પ્રકાશન અધ્યાય આઠની પ્રથમ ચાર તુરીશક્તિઓએ રોમન સામ્રાજ્ય વિરુદ્ધ સતત યુદ્ધ આરંભ્યું. બરબરો અને જેન્સરિક દ્વારા કરવામાં આવેલા આક્રમણોનું કેન્દ્ર રોમ શહેર હતું, જે ઈ.સ. 330 પહેલાં રોમન સામ્રાજ્ય માટે “શક્તિનું પવિત્રસ્થાન” હતું. ઈ.સ. 330થી આગળ આક્રમણકારી બરબરોનું યુદ્ધ “શક્તિના પવિત્રસ્થાનને અશુદ્ધ” કરવાનું હતું, જ્યાં સુધી બૂતપરસ્ત રોમની “ભુજાઓ” ઈ.સ. 496થી શરૂઆત કરીને પાપાશાહી માટે ઊભી ન થાય.

માત્ર એટલું જ નહીં કે મૂર્તિપૂજક રોમે પાપલ સત્તાને સૈન્ય શક્તિ, નાગરિક અધિકાર અને રોમ નગરનું આસન આપી ત્રણ વસ્તુઓ પૂરી પાડી, પરંતુ તેણે પાપલ રોમ માટે ત્રણ શિંગડાં પણ દૂર કર્યા.

દાનિયેલના સાતમા અધ્યાયમાં જે ત્રણ શિંગડા “ઉખેડાઈ જવાના” હતા, તેઓ પાપાસત્તાના સત્તાસ્થાને ઉદયનો વિરોધ કરતી ત્રણ મુખ્ય શક્તિઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરતા હતા. તે ત્રણ શિંગડાંમાંનું છેલ્લું ત્યારે દૂર કરવામાં આવ્યું, જ્યારે ઈ.સ. ૫૩૮માં ગોથોને રોમ શહેરમાંથી હાંકી કાઢવામાં આવ્યા. તેઓને શહેરમાંથી મૂર્તિપૂજક રોમના “ભુજાઓ” દ્વારા બહાર કાઢવામાં આવ્યા, કારણ કે તે “ભુજાઓએ” ઈ.સ. ૫૩૮માં પાપાસત્તાને (વિનાશનો ઘૃણાસ્પદ અપરાધ) તે સમયના જાણીતા વિશ્વના સિંહાસન પર બેસાડવાની હતી.

દાનિયેલ અગિયારના એકોત્રીસમા પદમાં ઓળખાવવામાં આવે છે કે “ભુજાઓ” (મૂર્તિપૂજક રોમ) ચાર બાબતો કરવા જઈ રહી હતી. તેઓએ ઇ.સ. 496માં જેમ કર્યું તેમ પાપાસત્તા માટે “ઉભા થવાનું” હતું. તેઓએ “બળના પવિત્રસ્થાનને અશુદ્ધ કરવાનું” હતું, જેમનું પ્રતિનિધિત્વ લગભગ બે શતાબ્દીઓ સુધી રોમ શહેર પર ચલાવવામાં આવેલા સૈન્યસંઘર્ષો દ્વારા થાય છે. તેઓએ ઇ.સ. 538માં પાપાસત્તાને પૃથ્વીના સિંહાસન પર “સ્થાપિત કરવાની” હતી, અને તેઓએ “દૈનિકને દૂર પણ કરવાનું” હતું.

આ વચનમાં “લેવી જવું” તરીકે અનુવાદિત થયેલો હિબ્રૂ શબ્દ (sur) નો અર્થ “દૂર કરવું” થાય છે. ઈ.સ. 508 સુધીમાં, રોમન સામ્રાજ્યમાં અસ્તિત્વ ધરાવતો મૂર્તિપૂજકત્વ તરફથી આવતો તે વિરોધ, જે પાપાસત્તાના સત્તા સુધીના ઉદયને અટકાવવા કાર્યરત હતો, સંપૂર્ણપણે વશમાં લાવવામાં આવ્યો હતો અથવા દૂર કરવામાં આવ્યો હતો.

“દૈનિક” ને ખ્રિસ્તની પવિત્રસ્થાન-સેવા તરીકે ઓળખાવવું ખોટો પ્રયોગ છે; પરંતુ લાઓદિકેયન એડ્વેન્ટિસ્ટ ઇતિહાસમાં જે વાસ્તવિક કાર્ય પૂર્ણ થયું, અને જેના દ્વારા આ ખોટા પ્રયોગને સત્ય તરીકે ઓળખાવવામાં આવ્યો, તે એડ્વેન્ટિઝમની ત્રીજી પેઢીમાં સિદ્ધ કરવામાં આવેલા એક નિશ્ચિત “જૂઠ” પર આધારિત હતું. સિસ્ટર વ્હાઇટનું આ માર્ગદર્શન કે દાનિયેલ અગિયારના અંતિમ પરિપૂર્ણતામાં ત્રીસમીથી છત્રીસમી કલમોનો ઇતિહાસ ફરીથી પુનરાવર્તિત થશે, તે યરુશાલેમ પર શાસન કરનાર “ઉપહાસી મનુષ્યો” માટે ત્રીસમી-એકમી કલમ પર એવી કોઈ વ્યાખ્યા સ્થાપિત કરવી અશક્ય બનાવી દેતું હતું, જે સાથે સાથે ભવિષ્યવાણીના આત્માનો ઇનકાર ન કરતી હોય.

“ઉપહાસ કરનાર મનુષ્યો” શીખવે છે કે પાપાસત્તાએ પાપીય મિસ્સાની પ્રથાની રજૂઆત દ્વારા ખ્રિસ્તની પવિત્રસ્થાનની સેવાકાર્ય વિષેની સચ્ચી સમજ દૂર કરી દીધી, જે સ્વર્ગીય પવિત્રસ્થાનમાં ખ્રિસ્તના કાર્યની એક બનાવટી નકલ છે. જો “દૈનિક” નો આ જ વાસ્તવિક અર્થ હોય, તો એકત્રીસમું પદમાં “ઊભા થયેલાં બાહુઓ” પાપાસત્તા જ ગણાય, કારણ કે પદની વ્યાકરણાત્મક રચના એ માંગે છે કે “બાહુઓ” એ જ તે સત્તા છે જે “દૈનિક” ને દૂર કરે છે.

તેમની કાલ્પનિક દંતકથાઓની થાળી જાળવી રાખવા માટે, તેઓ દલીલ કરે છે કે પાપસત્તાએ (ભુજાઓએ) ખ્રિસ્તના સ્વર્ગીય પવિત્રસ્થાનને અશુદ્ધ કર્યું. “શક્તિનું પવિત્રસ્થાન (miqdash)” તરીકે અનુવાદિત થયેલો હિબ્રૂ શબ્દ તો અથવા કોઈ વિદેશી મૂર્તિપૂજક પવિત્રસ્થાન દર્શાવે છે અથવા દેવનું પવિત્રસ્થાન. જો દાનિયેલનો આશય એવો હોત કે દેવનું પવિત્રસ્થાન પાપસત્તા દ્વારા અશુદ્ધ થવાનું હતું, તો તેણે હિબ્રૂ શબ્દ “qodesh” નો ઉપયોગ કર્યો હોત, જે માત્ર દેવના પવિત્રસ્થાનને જ સૂચવી શકે છે. તો પછી બાઇબલમાં અથવા ભવિષ્યવાણીની આત્માના લખાણોમાં ક્યાં નોંધાયેલું છે કે સ્વર્ગીય પવિત્રસ્થાન ક્યારેય પાપસત્તા દ્વારા અશુદ્ધ થયું હતું, અથવા ક્યારેય થશે?

નિશ્ચિતપણે, ખ્રિસ્તીઓના પાપો સ્વર્ગીય પવિત્રસ્થાનના પુસ્તકોમાં નોંધાયેલા છે, પરંતુ તે રજૂઆતનો અર્થ એવો નથી કે ઈશ્વરનું પવિત્રસ્થાન અપવિત્ર થયું હતું. પવિત્રસ્થાનની શુદ્ધિકરણવિધિ પવિત્રસ્થાનમાં સ્થિત નોંધપોથીઓના શુદ્ધિકરણનું પ્રતીક હતું. વધુમાં, પાપલ સત્તા કદી ખ્રિસ્તી રહી નથી; તેથી તે કદી તપાસણી ન્યાયના પુસ્તકોમાં દાખલ કરવામાં આવી નથી. પાપાશાહી માટે ઓળખાતો એકમાત્ર ન્યાય ઈશ્વરના ક્રોધના કાર્યકારી ન્યાયનો છે.

“સેનાબળો”એ “ઉજાડ પાડી નાખનાર ઘૃણાસ્પદ વસ્તુ સ્થાપિત” પણ કરવી હતી; તો તે કઈ સત્તા હશે? પાપાશાહીએ કઈ સત્તા સ્થાપિત કરી? અને શ્લોક એકત્રીસના એકદમ પ્રારંભમાં પાપાશાહી કઈ સત્તાના પક્ષે ઊભી રહી હતી?

લાઓદીકિયાન એડ્વેન્ટિઝમમાંના અજ્ઞાની લોકો, જેમણે પોતાના અનંત જીવનને એવા મનુષ્યોના હાથમાં સોંપી દીધું છે, જેઓને મોહરબદ્ધ પુસ્તક વાંચવામાં અસમર્થ તરીકે ઓળખવામાં આવ્યા છે, તેઓ બાઈબલના આવા ભ્રષ્ટ ઉપયોગથી પોતાની ખંજવાળતી કાનને શાંત કરાવવામાં કદાચ સુખ અનુભવે; પરંતુ પોતાની ભૂલને ટકાવી રાખવા માટે જે ઇતિહાસને તેઓ ઓળખવા માટે બાધ્ય છે, તેને લઈને તેને દાનિયેલ અગિયારના છેલ્લાં છ વચનો સાથે સુસંગત ઠેરવવાનો પ્રયાસ કરવો તો તેનાથી પણ વધુ હાસ્યાસ્પદ છે.

સોવિયેત યુનિયનના પતન સુધી પહોંચતા ઇતિહાસમાં, જેને દાનિયેલ અગિયારના ચાલીસમા વચનમાં દક્ષિણના રાજા તરીકે પ્રતિનિધિત્વ કરાયેલો હોવાનું દર્શાવી શકાય છે, યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સની સૈન્યશક્તિ પાપાસત્તાના સમર્થનમાં ઊભી રહી, કારણ કે રોનાલ્ડ રીગને બાઈબલની ભવિષ્યવાણીમાં દર્શાવાયેલા ખ્રિસ્તવિરોધી સાથે એક ગુપ્ત ગઠબંધન રચ્યું. આમ કરીને, તેણે આ સંકેત આપ્યો કે પાપાસત્તાના ઉદય સામેનો કોઈપણ પ્રોટેસ્ટન્ટ વિરોધ યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં દબાવી દેવામાં આવ્યો હતો, જેમ 508માં મૂર્તિપૂજકતાના વિરોધને દૂર કરવામાં આવવું તેનું પ્રતીક હતું. આ અવતરણમાં ઉત્તરનો રાજા (પાપાસત્તા)એ પ્રથમ 1989માં સોવિયેત યુનિયનને વહાવી દીધો, અને તેણે એવું “રથો” અને “ઘુડસવારો”ની ભાગીદારીમાં કર્યું, જે યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સની સૈન્યશક્તિનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, તેમજ “જહાજો” દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામતી યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સની આર્થિક શક્તિ સાથે પણ.

યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ તે “બાહુઓ” હતું, જેણે પાપાસી માટે ઊભું રહી સમર્થન આપ્યું. પ્રોટેસ્ટન્ટત્વ દૂર કરવામાં આવ્યું, જેમ 508 સુધીમાં મૂર્તિપૂજકતાના પ્રતિરોધને વશમાં કરવામાં આવ્યો હતો. એકતાલીસમી કલમમાં યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ પાપાસી દ્વારા જીતવામાં આવશે, અને યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સનું બંધારણ, જે યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સનું “શક્તિનું પવિત્રસ્થાન” છે, તે ઉથલાવી દેવામાં આવશે, જ્યારે યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ ઉત્તરનાં રાજાને (પાપાસીને) પૃથ્વીના સિંહાસન પર બેસાડશે, જેમ મૂર્તિપૂજક રોમે 538માં કર્યું હતું. જો તમે આ વેબસાઇટ પરના લેખો વાંચી રહ્યા છો, તો તમે The Time of the End નામની સામયિક ડાઉનલોડ કરી શકો છો, અને દાનિયેલ અગિયારની છેલ્લી છ કલમોનું વધુ વિસ્તૃત પ્રસ્તુતિકરણ વાંચી શકો છો; પરંતુ અત્યારે અમે માત્ર એટલું નિર્ધારિત કરી રહ્યા છીએ કે “દૈનિક” ની ઓળખ ખ્રિસ્તની પવિત્રસ્થાન સેવાના રૂપમાં કરવી, પ્રતીકનો ખોટો ઉપયોગ છે. અમે આ એટલા માટે કરી રહ્યા છીએ કે બતાવી શકીએ કે આ ખોટો ઉપયોગ લાઓદિકેયન એડ્વેન્ટિઝમ પર એક હેતુપૂર્વકના અસત્ય દ્વારા લાદવામાં આવ્યો હતો.

અમે આગામી લેખમાં ભવિષ્યવાણી સંબંધિત અસત્યનો વિચાર આગળ વધારીશું.