યોએલનું પુસ્તક અને લાઓદિકેયાની સાતમા-દિવસની એડվեն્ટિસ્ટ ચર્ચ - નંબર સોળ

મુખ્ય વિષયને હાથ ધરતાં પહેલાં એટલા બધા શબ્દો વાપરવા બદલ હું પૂર્વથી ક્ષમાયાચના કરું છું. હું કેટલીક પ્રબોધકીય રેખાઓ તેમની યોગ્ય સ્થાને સ્થાપિત કરવા ઇચ્છું છું, જે તર્કનાં મહત્વપૂર્ણ અંગો છે, જેને અમે યોએલના પુસ્તકનો સીધો વિચાર કરતાં ઉપયોગમાં લેવા ઇચ્છું છું. મેં અગાઉ ઉલ્લેખ કર્યો છે કે યોએલના પુસ્તકમાં જે હિબ્રૂ શબ્દનો અનુવાદ “કાપી નાખવું” એવો કરવામાં આવ્યો છે, તેનું મૂળ અબ્રાહામના દિવસોમાં કરારને માન્ય ઠેરવવાની બલિદાનાત્મક પદ્ધતિમાં મળે છે.

હિબ્રુ શબ્દ “cut off” H3772 છે, અને તે એક મૂળ ધાતુ છે, જેનો અર્થ ‘કાપવું (અલગ, નીચે કે બે ભાગમાં); અનુસંગે નાશ કરવો અથવા ભસ્મ કરવો; વિશેષરૂપે કરાર કરવો (અર્થાત્ ગઠબંધન અથવા સોદો કરવો, મૂળરૂપે માંસ કાપીને અને તેના ટુકડાઓની વચ્ચેથી પસાર થવાથી)’ એવો થાય છે.

મને સમજાય છે કે “cut off” ની Strong’s વ્યાખ્યા તેને વ્યાકરણાત્મક અર્થમાં “primitive root” કહે છે. તેમ છતાં, કરાર અને અબ્રાહામ સાથે સંકળાયેલું આ કાપવું એ દર્શાવે છે કે કરારનો પ્રકાશ તે શબ્દ સાથે જોડાયેલો છે, અને તે પ્રકાશ તેના પ્રાથમિક ઐતિહાસિક મૂળમાં પ્રગટ કરવામાં આવ્યો છે. કરારના ઇતિહાસના સંદર્ભમાં “Cut” તેના પ્રાથમિક મૂળો પર આધારિત એક ભવિષ્યવાણીપ્રતિક છે, અને વ્યાકરણાત્મક રીતે પણ તેને એક primitive root તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.

પાંચમા વચનમાં આપેલું ઘોષણાવચન માત્ર એટલું જ દર્શાવતું નથી કે તેઓ પાસે “નવા દ્રાક્ષારસ” દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામેલો ઉત્તરવર્ષાનો સંદેશ નથી, પરંતુ એ પણ દર્શાવે છે કે તેઓ ‘ત્યાં અને ત્યારે જ’ દેવની કરારબદ્ધ પ્રજા તરીકે નકારવામાં આવ્યા છે—એવી કરારબદ્ધ પ્રજા, જે પોતાના “આદિકાળીન મૂળ” અબ્રાહામ સુધી પહોંચાડે છે.

ચાળીસ વર્ષ સુધી જંગલમાં મરી ગયેલી પેઢીએ પોતાની મૂળ પ્રારંભિક જડોને અબ્રાહામ સુધી અનુસરેલી હતી, જેનો અર્થ ઘણા રાષ્ટ્રોના પિતા એવો થાય છે. યહોશુઆ સાથે વચનદેશમાં પ્રવેશ કરનાર પેઢીએ પોતાની મૂળ પ્રારંભિક જડોને અબ્રાહામ સુધી અનુસરેલી હતી. ખ્રિસ્તને ક્રૂસ પર ચઢાવનાર યહૂદીઓએ પોતાની મૂળ પ્રારંભિક જડોને અબ્રાહામ સુધી અનુસરેલી હતી. અંધકારયુગમાંથી બહાર આવેલા પ્રોટેસ્ટન્ટોએ, અને જેઓ પછી 1844માં દેવના પસંદ કરાયેલા કરારના લોકો તરીકે પરીક્ષિત થયા અને પસાર કરી દેવાયા, પોતાની મૂળ પ્રારંભિક જડોને અબ્રાહામ સુધી અનુસરેલી હતી. 22 ઓક્ટોબર, 1844ના રોજ પરમપવિત્ર સ્થાને પ્રવેશ કરનાર મિલરાઇટ ફિલાડેલ્ફિયન ચળવળે પોતાની મૂળ પ્રારંભિક જડોને અબ્રાહામ સુધી અનુસરેલી હતી. 1863માં યરીહોનું પુનર્નિર્માણ કરનાર મિલરાઇટ લાઓદિકીયા ચળવળે પોતાની મૂળ પ્રારંભિક જડોને અબ્રાહામ સુધી અનુસરેલી હતી. જલ્દી આવનારા રવિવારના કાયદાના સમયે પ્રભુના મુખમાંથી ઉગાળી નાખવામાં આવનાર લાઓદિકીયા સેવન્થ-ડે એડ્વેન્ટિસ્ટ ચર્ચે પોતાની મૂળ પ્રારંભિક જડોને અબ્રાહામ સુધી અનુસરેલી હતી. આ બધી પેઢીઓએ દ્રાક્ષાવાડીના દૃષ્ટાંતને પૂર્ણ કર્યો છે, અથવા કરશે.

યોયેલમાંના મત્ત લોકો જાગે છે અને જાણે છે કે તેઓ દેવની પ્રજા તરીકે અસ્વીકાર કરવામાં આવ્યા છે, અને તેમના પાસે ઉત્તરવર્ષાનો સંદેશ નથી. ત્યાર પછી તેનો વિપરીત સત્ય થાય છે. જેમને યોયેલ “મહિમાના મુકુટો” ધારણ કરનાર તરીકે ઓળખાવે છે, તેઓ પછી વાચામાં પ્રવેશે છે, મુદ્રિત કરવામાં આવે છે અને અર્પણરૂપે ઊંચા ઉપાડવામાં આવે છે. દેવ અને એક પસંદ કરાયેલ પ્રજા વચ્ચેની પ્રથમ સત્તાવાર રીતે પુષ્ટિ થયેલી વાચા એ જ “કાપણી”થી શરૂ થઈ હતી જે દેવની પ્રજાના અંતિમ બલિદાનમાં પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, જે રવિવારના કાયદાથી શરૂ થાય છે. આ કાપણી ઘઉં અને કુડાંની જુદાઈ છે. કુડાં અસ્વીકાર કરવામાં આવે છે અને અગ્નિમાં નાખવામાં આવે છે, અને ઘઉંને પેન્ટેકોસ્ટના પ્રથમફળના ઘઉંના અર્પણરૂપે સાથે બાંધવામાં આવે છે, જે પછી “પૂર્વવર્ષોની જેમ” ઊંચું ઉપાડવામાં આવે છે.

સામાન્ય રીતે અબ્રાહામની વાચાનું પ્રતિનિધિત્વ કરતી ચાર જગ્યાઓ દર્શાવવામાં આવે છે. ઉત્પત્તિ બારમા અધ્યાયમાં અબ્રાહામને ‘બુલાવવામાં’ આવે છે અને તેને મહાન જાતિ બનાવવાનો વચન આપવામાં આવે છે. આ વાચાનો ભાગ નથી, પરંતુ તે એક વચનની બોલામણ છે. તે સમયે તેનું નામ અબ્રામ છે, કારણ કે વાચાસંબંધી સંબંધના પ્રતીકોમાંથી એક નામ-પરિવર્તન છે. વાચાના ચાર પગથિયાંમાંથી ત્રીજા પગથિયામાં અબ્રામનું નામ બદલવામાં આવે છે.

બુલાવવું એ અબ્રામને આપવામાં આવેલ ઈશ્વરની પ્રતિજ્ઞા હતી, અને ત્યારબાદ આવેલ “શપથ” દ્વારા તેમણે બીજું સાક્ષ્ય આપ્યું. ત્યારબાદ આવેલ “શપથ” ત્રિગુણ હતો. પ્રતિજ્ઞાના બુલાવવાના પ્રથમ પગલા પછી, બીજું, ત્રીજું અને ચોથું પગલું એ ઈશ્વર દ્વારા પસંદ કરાયેલા લોકો સાથે કરાયેલ વાસ્તવિક ત્રિગુણ વચનબંધન છે. ઉત્પત્તિ પંદરમાં ઈશ્વર એક ગૌરવપૂર્ણ વિધિ દ્વારા ઔપચારિક રીતે વચનબંધન “કાપે” (સ્થાપિત કરે) છે, જેમાં માત્ર ઈશ્વર જ વહેંચાયેલા પ્રાણીઓની વચ્ચેમાંથી પસાર થાય છે, અને નિઃશરત રીતે અબ્રાહામના વંશજોને દેશ આપવાનો વચન આપે છે. પ્રતિજ્ઞાત દેશને બે નદીઓની વચ્ચે આવેલા દેશ તરીકે દર્શાવવામાં આવ્યો હતો; મિસરની નદી અને યુફ્રેટીસ નદી. ત્રિગુણ વચનબંધનના પ્રથમ પગલામાં બે નદીઓના ભવિષ્યવાણીય પ્રતીકવાદ અને તે પ્રતીક સાથે સંકળાયેલ બધી બાબતોનો સીધો ઉલ્લેખ સમાવેશ પામે છે. જ્યારે પ્રેરણા ઉલાઈ અને હિદ્દેકેલ નદીઓને એવી ઘટનાઓ તરીકે દર્શાવે છે કે જેઓ હવે પૂર્ણતાની પ્રક્રિયામાં છે, ત્યારે આ બે નદીઓનો પૂર્વછાયો અબ્રામની ભવિષ્યવાણીમાં દર્શાવવામાં આવ્યો હતો. પરિસ્થિતિ અબ્રામની બે નદીઓની વચ્ચેની છે, જે દાનિયેલની બે નદીઓ સાથે જોડવામાં આવે ત્યારે ચાર નદીઓ બને છે, કારણ કે ખ્રિસ્તનો અવાજ અનેક જળોના અવાજ સમાન છે.

અબ્રામને જે દેશનું વચન આપવામાં આવ્યું હતું તે આખું જગત હતું, જે અંતિમ દિવસોમાં દસ રાજાઓ દ્વારા પ્રતીકરૂપે દર્શાવવામાં આવે છે; જ્યારે કરારના આરંભિક દિવસોમાં તેનું વર્ણન રાજાઓ તરીકે નહિ, પરંતુ દસ જાતિઓ તરીકે કરવામાં આવ્યું હતું. એક લાખ ચુંમાલીસ હજાર આખા જગત સાથે સંઘર્ષમાં રહેશે. ત્યારબાદ જગત પ્રકાશિતવાક્ય સત્તર ની કિર્મિજી રંગની વ્યભિચારિણીના માર્ગદર્શન હેઠળ, જે પૃથ્વીના દસ રાજાઓ પર રાજ્ય કરે છે, એક-વિશ્વ સરકાર દ્વારા રવિવારની ઉપાસનાના અમલીકરણની કસોટીની પ્રક્રિયામાં સંકળાયેલું રહેશે. અબ્રામ સાથે પશુની પ્રતિમાના ચર્ચ અને રાજ્યના પ્રતીકને મિસરના નદી દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યો છે, જે રાજ્યકૌશલ્યનું પ્રતીક છે, અને બાબેલની નદી દ્વારા, જે ચર્ચકૌશલ્યનું પ્રતીક છે.

જે રાત્રે અગ્નિના સ્તંભરૂપે અને દિવસે વાદળરૂપે મૂસા તથા ઇઝરાયલની સંતાનોને માર્ગદર્શન આપનાર હતો, તે જ “કાપેલા” તે ટુકડાઓની વચ્ચે ધૂમ્રાયમાન ભઠ્ઠી અને પ્રજ્વલિત દીવા સ્વરૂપે પસાર થયો.

દહતો દીવો અને ધૂમ્રમય ભઠ્ઠી મેઘસ્તંભ અથવા અગ્નિસ્તંભનું પ્રતીક હતા અને અબ્રામ સાથે દેવ દ્વારા કરાર સ્થાપિત કરવાની પ્રક્રિયામાં સામેલ ત્રણ પગલાંમાંથી પ્રથમ પગલાના એક ભવિષ્યવાણીય તત્વનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. અધ્યાય “ભય ન કર” શબ્દોથી આરંભે છે, કારણ કે પ્રથમ દૂતનો સંદેશ છે, “દેવનો ભય રાખો,” અને જે લોકો અબ્રામની જેમ દેવનો ભય રાખે છે, તેમને દેવથી ભય રાખવાની જરૂર રહેશે નહીં. ભયના બે પ્રકાર છે, કારણ કે લોકોના બે વર્ગ છે.

વચનના વર્ણનમાં આગળ અબ્રામે દેવ પર વિશ્વાસ કર્યો, અને તે તેને ધર્મિકતા ગણવામાં આવ્યું. ત્રણ દૂતો પવિત્ર આત્માના કાર્યને સમાંતર છે, જેમ યોહાન દ્વારા રજૂ કરવામાં આવ્યું છે, જે શીખવે છે કે પવિત્ર આત્મા ત્રણ બાબતો વિષે દોષ પ્રગટ કરે છે: પાપ, ધર્મિકતા અને ન્યાય. આ લક્ષણો ત્રણ દૂતો સાથે સુસંગત છે; તેથી, વચનના વર્ણનમાં દેવનો ભય રજૂ થયા પછી, ધર્મિકતાનું બીજું પગલું ઓળખવામાં આવે છે, અને ત્યારબાદ ન્યાયની ઘોષણા આવે છે, જે પવિત્ર આત્માનું ત્રીજું કાર્ય અને ત્રીજા દૂતનો સંદેશ છે. વચનનું પ્રથમ પગલું પ્રથમ દૂતના સંદેશનું પ્રતીકરૂપ હતું, જે હંમેશાં ત્રણેય સંદેશાઓનું એક ફ્રેક્ટલ હોય છે. વચનપ્રક્રિયાના ત્રણ પગલાં પ્રકાશન ચૌદના ત્રણ દૂતોનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

અબ્રામને ધર્મી ગણવામાં આવે છે તે બીજો દૂત દર્શાવે છે; ત્યારબાદ તે અર્પણ તૈયાર કરે છે, કારણ કે ન્યાયના ત્રીજા પગલા પહેલાં જ અર્પણ તૈયાર કરવામાં આવે છે. તે અર્પણ માલાખી ૩ ના લેઓવીઓના અર્પણનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે ધ્વજરૂપે ઊંચે ઉઠાવવામાં આવે છે. જેમ મોશીના જીવનના ચાલીસ-ચાલીસ વર્ષોના ત્રણ સમયગાળો ત્રણ દૂતોના સંદેશાઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, તેમ મોશીના પ્રથમ ચાલીસ વર્ષોમાં ત્રણ દૂતોના સંદેશાના ત્રણેય પગલાં સમાવવામાં આવ્યા છે.

મૂસાનું સાક્ષ્ય જ્યાંથી આરંભે છે તે તેના માતા-પિતાએ દેવનો ભય માન્યો ત્યાંથી, (પ્રથમ પગલું), અને ત્યારબાદ દૃશ્ય પરીક્ષા આવે છે. બીજું પગલું દૃશ્ય પરીક્ષાને સમાવેશ કરે છે, જેમ કે દાનિયેલ અધ્યાય એકમાં થયું હતું, જ્યારે દાનિયેલે પ્રથમ દેવનો ભય માન્યો અને બેબીલોનના આહારને ખાવાથી ઇનકાર કર્યો, અને પછી તેના શારીરિક દેખાવના આધારે તેની પરીક્ષા કરવામાં આવી. ત્યારબાદ દાનિયેલ માટે ત્રણ વર્ષ પછી રાજા નેબૂખદ્નેસ્સર દ્વારા ત્રીજી પરીક્ષા આવી, જે ઉત્તર દિશાના રાજા અને રવિવારના કાયદાનું પ્રતીક છે, અને તે ત્રીજા દૂતના સંદેશ સમાન છે.

મૂસાના માતાપિતાએ દેવનો ભય માન્યો, તેને પાણીમાં એક કોશમાં મૂક્યો, અને ફરાઉનની પુત્રીને તે પરિસ્થિતિ જોવા દોરી લાવવામાં આવી; પછી તેણે બાળકને બચાવવાના પક્ષમાં નિર્ણય કર્યો. મૂસાના જીવનની શરૂઆત એ કરારનું એક દૃષ્ટાંત હતી, જે દેવએ માનવજાત સાથે કર્યો હતો; અને ત્યારબાદ, મૂસા દ્વારા દેવએ માનવજાતમાંથી પસંદ કરાયેલ એક રાષ્ટ્ર સાથે પણ કરાર કર્યો. માનવજાત સાથેનો નોહનો કરાર મોટી ભીડનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને પસંદ કરાયેલા લોકો સાથેનો મૂસાનો કરાર એક લાખ ચુમાલીસ હજાર છે. અબ્રામે કરારને માન્ય કરવા માટે જે અર્પણ કરવાનું હતું, તેમાં નોહના કરારનું ચિહ્ન હતું, જેમ કે મૂસામાં પણ હતું, જેણે સદીઓ પછી અબ્રામની ભવિષ્યવાણી પૂર્ણ કરી.

અર્પણમાં પાંચ વિવિધ પ્રાણીઓનો સમાવેશ થતો હતો: ત્રણ વર્ષીય વાછરી, ત્રણ વર્ષીય બકરી, ત્રણ વર્ષીય ઘેટો, એક કબૂતરી અને એક નાનું કબૂતર. પક્ષીઓને અકંડિત રાખવામાં આવ્યા હતા, અને વાછરી, ઘેટો તથા બકરીને અડધાં ભાગોમાં “કાપવામાં” આવ્યા હતા. આ અર્પણ અંતિમ દિવસોમાં માનવજાત માટે દૃશ્ય પરીક્ષા તરીકે ધ્વજ ઊંચો ઉઠાવવામાં આવે છે તેનું પ્રતીક છે. ફરાઉનની દીકરી માટેનું દૃશ્ય ચિહ્ન ટોપલીમાં રહેલો બાળક મૂસા હતો. ટોપલીનું પ્રતીક નૌકામાં રહેલા આઠ આત્માઓ દ્વારા દર્શાવવામાં આવે છે. “આઠ” સંખ્યા એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારના ધ્વજના ભવિષ્યવાણીય લક્ષણોમાંથી એક તરીકે સ્થાપિત થાય છે. જ્યારે તમે પાંચ પશુઅર્પણોને ધ્યાનમાં લો અને તેમાંનાં ત્રણને અડધાં ભાગોમાં વહેંચો, ત્યારે તમારું અર્પણ નોહ દ્વારા પ્રતીકરૂપે દર્શાવ્યા મુજબ આઠ ટુકડાઓનું બને છે, અને પછી અબ્રામના અર્પણમાં તેની પુષ્ટિ થાય છે.

દેવ દ્વારા જણાવ્યા મુજબ જ્યારે તે પાંચ પ્રાણીઓને વહેંચવામાં આવે છે, ત્યારે તેઓ “આઠ” સંખ્યાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે; અને આમ કરીને, તેઓ જગતના અંતે આવેલા તે આત્માઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેઓ વહાણ પર રહેલા “આઠ” આત્માઓ દ્વારા પૂર્વછાયિત કરવામાં આવ્યા હતા. સુનતનું ચિહ્ન, જે અબ્રામની ત્રિવિધ કરારવ્યવસ્થામાં બીજું પગથિયું હતું, જન્મ પછીના “આઠમા” દિવસે પાલન કરવાનું હતું; અને તે વિધિનું સ્થાન બાપ્તિસ્માએ લીધું, જે ખ્રિસ્તના પુનરુત્થાનનું પૂર્વચિહ્ન છે, અને તે “આઠમા” દિવસે થયું હતું. “આઠ” સંખ્યા નોહ અને મૂસા—બંનેના કરારોનું એક સ્થાપિત લક્ષણ છે, અને તેઓ એ એક લાખ ચુમ્માલીસ હજાર લોકોનું પૂર્વચિહ્નરૂપ છે, જેઓ ધ્વજરૂપ અર્પણ તરીકે ઊંચા ઉઠાવવામાં આવશે, અને જેઓ તે સાતમાંથી આવેલું “આઠમું” છે.

તે પાંચ પ્રાણીઓ પાંચ બુદ્ધિમાન કન્યાઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેઓનું પ્રતિક નૌકામાં રહેલા “આઠ” દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યું છે; તેઓ મૃત્યુનો અનુભવ કર્યા વિના જૂના વિશ્વમાંથી નવા વિશ્વમાં પસાર થશે.

અબ્રામનું અર્પણ શુદ્ધ અર્પણ હતું, કારણ કે તે અર્પણમાં રહેલાં બધાં જ પ્રાણીઓ શુદ્ધ પ્રાણીઓ હતા, અને તેઓ મળીને સર્વાંગ હોમબલિ માટે ઉપયોગમાં લેવાતા મુખ્ય પ્રાણીઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. પ્રથમ દૂતના સંદેશમાં સર્જનહારની ઉપાસના કરવાની આજ્ઞા સમાવિષ્ટ છે, અને જ્યારે અબ્રામની ભવિષ્યવાણી મોશેના સમયમાં પૂર્ણ થઈ ત્યારે સ્થાપિત થનારી પવિત્રસ્થાનની સેવામાં ઉપયોગમાં લેવાતા મુખ્ય બલિપ્રાણીઓ ઉપાસનાના અર્પણો તરીકે રજૂ કરવામાં આવ્યા છે, અને સાથે સાથે તેઓ સર્જનહારની ઉપાસના કરવા માટેના પ્રથમ દૂતના આહ્વાનનું પણ પ્રતીકરૂપ દર્શન કરાવે છે.

અઢારમો શ્લોક સ્પષ્ટપણે કહે છે, “તે દિવસે યહોવાએ અબ્રામ સાથે એક કરાર કર્યો.” આ ત્રણ પગલાંમાંથી પ્રથમ પગલું ચિહ્નિત કરે છે, જે પ્રકાશન ચૌદના ત્રણ દૂતોનું પ્રતીકરૂપ છે. ઉત્પત્તિ પંદરમાંનો કરારનો તબક્કો પ્રકાશન ચૌદના પ્રથમ દૂતના સંદેશાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેના પછી બીજા દૂત આવે છે, જેનું પ્રતીકરૂપ અબ્રામના કરારના બીજા તબક્કાથી, જે ઉત્પત્તિ સત્તરમાં જોવા મળે છે, દર્શાવવામાં આવ્યું હતું.

બીજા પગથિયામાં, અબ્રામનું નામ બદલીને અબ્રાહામ કરવામાં આવે છે. અબ્રામનો અર્થ છે ‘પિતા મહિમાવાન છે,’ અને અબ્રાહામનો અર્થ છે ‘ઘણી જાતિઓનો પિતા.’ અબ્રામના બોલાવામાં એક મહાન જાતિ બનવાના વચન આપવામાં આવ્યું હતું, પરંતુ અબ્રામનું નામ બદલાયું ત્યાં સુધી તે વચનની પુષ્ટિ કરવામાં આવી ન હતી. ત્યાર પછી તે પસંદ કરાયેલા કરારજનના પ્રથમ પિતા બન્યો. આગળનું પગથિયું ત્રીજા દેવદૂતના સંદેશનું પ્રતિરૂપ દર્શાવતું હતું, કારણ કે અબ્રાહામની ઇસહાકના બલિદાનમાં પરીક્ષા લેવાઈ હતી, જે ક્રોસનું પ્રતિરૂપ હતું, જે 22 ઑક્ટોબર, 1844નું પ્રતિરૂપ હતું, જે રવિવારના કાયદાનું પ્રતિરૂપ છે—અને તે જ ત્રીજા દેવદૂતનો સંદેશ છે. તે ત્રીજું કરાર-પગથિયું 1844ના 22 ઑક્ટોબરે પૂર્ણ થયું, અને તે ઉત્પત્તિ અધ્યાય 22માં રજૂ કરવામાં આવ્યું છે.

બીજા પગથિયામાં, જે બીજા દેવદૂતનો સંદેશ છે, જ્યાં અબ્રામનું નામ બદલવામાં આવે છે, ત્યાં સુન્તની વિધિ કરારબંધ પ્રજાના “ચિહ્ન” અને તેમના દેવ સાથેના સંબંધ તરીકે સ્થાપિત કરવામાં આવે છે. બીજા દેવદૂતના સંદેશના ઇતિહાસમાં જ દેવની પ્રજા પર મુદ્રાંકન થાય છે. તેઓ ત્રીજા દેવદૂતના સંદેશ સમયે, જેનું પ્રતિનિધિત્વ રવિવારના કાયદા દ્વારા થાય છે, ધ્વજચિહ્નરૂપે ઊંચા ઉઠાવવામાં આવે છે; પરંતુ તેઓ પર મુદ્રાંકન તો રવિવારના કાયદા પહેલાંના જ સમયગાળામાં થાય છે, જે મિલરાઇટ ઇતિહાસમાં 22 ઑક્ટોબર, 1844ના રોજ દ્વાર બંધ થયું તે પહેલાંનો સમય ગણાય.

બાબેલમાંથી બહાર નીકળવા માટે થયેલાં તે ત્રણ હુકમો વિષે પણ એ જ સત્ય છે, જેઓએ ૨૩૦૦ વર્ષની ભવિષ્યવાણીનો આરંભ કર્યો, અને જે ૨૨ ઑક્ટોબર, ૧૮૪૪ના રોજ ત્રીજા દૂતના આગમન સમયે પૂર્ણ થઈ. મંદિરનું કાર્ય પ્રથમ હુકમ પછી, પરંતુ ત્રીજા પહેલાં, બીજા હુકમના ઇતિહાસ દરમિયાન પૂર્ણ થયું. પાયો પ્રથમ હુકમ દરમિયાન નાખવામાં આવ્યો, અને મંદિરની ઇમારત બીજા હુકમના ઇતિહાસમાં પૂર્ણ થઈ. ઈ.સ.પૂ. ૪૫૭માં થયેલ ત્રીજા હુકમે ૨૩૦૦ વર્ષનો આરંભ કર્યો, જ્યારે એ હુકમે જાતે જ યહૂદીઓને રાષ્ટ્રીય સર્વસત્તા પરત આપી. ત્રીજા માર્ગચિહ્ને એક રાજ્ય સ્થાપિત થાય છે, જેમ ત્રીજા હુકમમાં રાષ્ટ્રીય સર્વસત્તાની પુનઃસ્થાપના અને રવિવારના કાયદા સમયે વિજયી કલીસિયાને ધ્વજરૂપે ઊંચે ઉઠાવવામાં આવવાથી દર્શાવવામાં આવ્યું છે.

ત્રીજો હુકમ 22 ઑક્ટોબર, 1844ના રોજ લગ્નમાં ત્રીજા દૂતના આગમનનું પ્રતીક હતો. વધૂ પોતાને લગ્ન પહેલાં તૈયાર કરે છે, લગ્ન સમયે નહીં. એક લાખ ચુમાલીસ હજાર પરની મુદ્રાંકનક્રિયા રવિવારના કાયદા પહેલાં જ, તે સમયગાળામાં પૂર્ણ થાય છે, જેનું ભવિષ્યવાણીરૂપ પ્રતિનિધિત્વ પશુની પ્રતિમાની કસોટી તરીકે કરવામાં આવ્યું છે. અમને જાણ કરવામાં આવી છે કે પશુની પ્રતિમાની કસોટી એ જ એવી કસોટી છે, જેને આપણને અનુગ્રહકાળ સમાપ્ત થાય તે પહેલાં અવશ્ય પાર કરવી પડશે.

૨૨ ઓક્ટોબર, ૧૮૪૪ના રોજ બારણું બંધ થયું, જે રવિવારના કાનૂન સમયે થનારા બંધ બારણાનું પ્રતિકરૂપ હતું. સિસ્ટર વ્હાઇટ કહે છે કે પશુની મૂર્તિની પરીક્ષા એ એવી પરીક્ષા છે, જેને આપણે પરીક્ષાકાળ બંધ થાય તે “પહેલાં” પાર કરવી જ જોઈએ, અને તેઓ આ પણ કહે છે કે આ પરીક્ષામાં જ આપણા શાશ્વત ભાગ્યનો નિર્ણય થાય છે. રવિવારના કાનૂન પહેલાં કન્યા પોતાને તૈયાર કરે છે, અને તે માટે યોગ્ય લગ્નવસ્ત્ર હોવું આવશ્યક છે—એવું વસ્ત્ર, જે વચનના દૂતની શુદ્ધિકારક અગ્નિઓ દ્વારા શુદ્ધ કરવાનું હોય છે. મુદ્રા લગ્ન પહેલાં મૂકવામાં આવે છે, અને પછી રવિવારના કાનૂન સમયે લગ્ન થાય છે.

સિસ્ટર વ્હાઇટ દર્શાવે છે કે મુદ્રાંકન સત્યમાં બુદ્ધિગમ્ય અને આત્મિક—બન્ને રીતે સ્થિર થવું છે. તે આગળ પણ દર્શાવે છે કે જ્યારે દેવના લોકો પર મુદ્રાંકન થશે, ત્યારે દેવના ન્યાયોના કારણે થતું ઝંઝોડણ આવશે. આ ઝંઝોડણ એ તે ન્યાયો છે, જે પ્રકટીકરણ અધ્યાય અગિયારના ભૂકંપથી શરૂ થાય છે, જે યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં રવિવારનો કાયદો છે.

મિલરાઇટ મંદિર મધ્યરાત્રિના રોદન સમયે પૂર્ણ થયું, જે દર્શાવે છે કે ન્યાયના ત્રીજા માર્ગચિહ્ન પહેલાં જ મુદ્રા મૂકવામાં આવે છે. અબ્રાહમની વાચામાં ન્યાયનું ત્રીજું પગથિયું મોરિયાહ પર્વત પરનો ઇસ્હાક હતો, જે માત્ર ક્રોસ પરના ખ્રિસ્તનું જ પ્રતીક નથી, પરંતુ માલાખી ત્રણમાં લેવીઓના અર્પણનું પણ પ્રતીક છે.

શુદ્ધિકરણની પ્રક્રિયા પછી જ અર્પણ ‘ત્યારે’ પ્રાચીન દિવસોની જેમ થશે, અને અર્પણ ન્યાયના અંતિમ કાર્ય દરમિયાન તૈયાર કરવામાં આવે છે; કારણ કે ત્યારે અર્પણરૂપે શુદ્ધ અને તૈયાર કરાયેલા લેવીઓની તુલના મૂર્ખ કન્યાઓ સાથે કરવામાં આવે છે, જેઓના વિરુદ્ધ ખ્રિસ્ત “ઝડપી સાક્ષી” થવાનો છે. તે “ઝડપી સાક્ષી” એ “લાઓદિકેયાની કલીસિયાનો વિશ્વાસુ સાક્ષી” છે, જે શેબ્નાને દડાની જેમ દૂરના મેદાનમાં ફેંકી દે છે, અને જે લાઓદિકેયીઓને પોતાના મોઢામાંથી પ્રક્ષેપની જેમ ઉલટી કરીને બહાર કાઢે છે. ઘઉં અને નિંદણનું વિભાજન ઝડપી થશે, કારણ કે અંતિમ ગતિઓ વેગવાન છે. તે ઝડપી દૂત એ જ છે, જે માલાખી ત્રણમાં અચાનક પોતાના મંદિર પાસે આવે છે.

મલાકીમાં “પ્રાચીન દિવસોમાં જેમ” અર્પણને ઊંચું ઉઠાવવું, તે એક લાખ ચુંમાલીસ હજારના ધ્વજને ઊંચું ઉઠાવવું છે; તે બે પેન્ટેકોસ્ટલ વેવ-લોફ અર્પણને ઊંચું ઉઠાવવું હતું; તે અરણ్యంలో ડાંડી પર સર્પને ઊંચું ઉઠાવવું હતું; તે ખ્રિસ્તને ક્રૂસ પર ઊંચું ઉઠાવવું હતું અને તે શાદ્રાખ, મેશાખ અને અબેદનેગોને અગ્નિમય ભઠ્ઠીમાં ખ્રિસ્ત સાથે ઊંચું ઉઠાવવું હતું, જ્યારે આખું જગત આશ્ચર્યચકિત થઈને નિહાળતું અને ચકિત થતું હતું; તે 1843ના ચાર્ટનું પ્રકાશન હતું, અને 1850ના ચાર્ટ માટેનો અભિપ્રેત હેતુ હતો.

અબ્રાહામના કરારના બીજા પગથિયામાં સુનતનો વિધિ સ્થાપિત કરવામાં આવ્યો અને ફરજિયાત કરવામાં આવ્યો; આ રીતે તે કરારનું ચિહ્ન બની ગયો. અબ્રાહામે, મોશેથી ભિન્ન રીતે, તરત જ ઇસહાકની સુનત કરી; તેથી જ્યારે તેણે ત્રીજા પગથિયામાં તેને અર્પણરૂપે ઊંચે ઉઠાવ્યો, ત્યારે ઇસહાક તે ચિહ્નનું પ્રતિનિધિત્વ કરતો હતો. તે ચિહ્નને પછી બાપ્તિસ્માથી સ્થાનાંતરિત કરવામાં આવ્યું, અને આ બંને મળીને ક્રોસના ચિહ્ન માટે બે સાક્ષી પૂરા પાડે છે.

ઉત્પત્તિ પંદરના વચનબંધના પ્રથમ પગથિયામાં બંધનના 400 વર્ષોની સમયભવિષ્યવાણી નિર્દિષ્ટ કરવામાં આવી છે, અને પૌલ એ જ અવધિને 430 વર્ષ તરીકે ઓળખાવે છે. પૌલની ગણતરી નિર્ગમન બારમાં આવેલી બોલાહટથી આરંભે છે, કેમ કે તે અબ્રામના પરદેશવાસના સમયને પણ તેમાં સમાવેશ કરે છે. નજીકથી વિચારવામાં આવે તો, ત્રીસ વર્ષના સંબંધમાં ચારસો વર્ષ પૌલ દ્વારા રજૂ કરાયેલ એક પ્રતીક છે, અને અબ્રામ દ્વારા રજૂ કરાયેલા ચારસો વર્ષ બીજું પ્રતીક છે. તેથી, ચારસો વર્ષોની અવધિ શું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને ચારસો ત્રીસ વર્ષની અવધિ શું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને ત્રીસ વર્ષ શું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે?

વિદ્વાનોએ યોગ્ય રીતે દર્શાવ્યું છે કે ચારસો ત્રીસ વર્ષને બે સો પંદર વર્ષના બે સમયખંડોમાં વહેંચી શકાય છે; પ્રથમ સમયખંડ બંધન અને દાસત્વથી મુક્ત હતો, જ્યારે બીજો દાસત્વનો હતો.

અબ્રાહામ 75 વર્ષની ઉંમરે કાનાનમાં પ્રવેશ્યો, અને ઇસ્હાકનો જન્મ ત્યારે થયો જ્યારે અબ્રાહામ 100 વર્ષનો હતો (25 વર્ષ પછી). ઇસ્હાક 60 વર્ષનો હતો ત્યારે યાકૂબનો જન્મ થયો, અને યાકૂબ 130 વર્ષનો હતો ત્યારે તે મિસરમાં પ્રવેશ્યો. આ રીતે કાનાનમાં 215 વર્ષ અને મિસરમાં 215 વર્ષ, એમ કુલ 430 વર્ષ થાય છે. ભવિષ્યવાણીના વિદ્યાર્થી માટે, આ બે કરારચિહ્નોમાંથી બે સાક્ષીઓ પ્રદાન કરે છે, પાઉલ માટે, જેમ અબ્રામનું નામ બદલાયું હતું તેમ. પાઉલ 430 ઓળખાવે છે અને અબ્રામ 400. પરસ્પર સંબંધિત બે સમયભવિષ્યવાણીઓની પંક્તિ પર પંક્તિ પૂર્ણતા, તે પ્રથમ કરારકાળ સાથે સંકળાયેલી છે, જેને દેવના પસંદ કરાયેલા લોકોની સ્થાપનામાં દોરી ગયો.

જ્યારે ખ્રિસ્ત ઇતિહાસમાં ઘણા લોકો સાથે એક સપ્તાહ માટે કરારને પુષ્ટિ કરવા આવ્યા, ત્યારે તે સપ્તાહે પરસ્પર સંબંધિત એવી બે સમય-ભવિષ્યવાણીઓને પ્રતિનિધિત્વ આપ્યું. પૌલની ચારસો ત્રીસ વર્ષની ભવિષ્યવાણી, ખ્રિસ્તના સપ્તાહની જેમ, બે સમાન ભાગોમાં વહેંચી શકાય છે. કાનાનમાં 215 વર્ષ, ત્યારબાદ મિસરમાં 215 વર્ષ—જે 1260 દિવસ માટે સ્વયં વ્યક્તિરૂપે ખ્રિસ્તની સાક્ષીનું પ્રતિક છે, અને ત્યારબાદ તેમના શિષ્યોના વ્યક્તિરૂપે ખ્રિસ્તની સાક્ષીના 1260 દિવસ. જે 2520 દિવસો દરમિયાન ખ્રિસ્તે કરારને પુષ્ટિ કરી, તે “તેમના કરારનો ઝઘડો” કહેવાતા સાત સમયોને પણ પ્રતિનિધિત્વ આપે છે.

ઈ.પૂ. 723 થી ઈ.સ. 1798 સુધી 2520 વર્ષ થાય છે, અને એ વર્ષો 1260 વર્ષના બે સમયખંડોમાં વહેંચાયેલા છે, જે 1260 વર્ષ સુધી મૂર્તિપૂજકત્વ દ્વારા પવિત્રસ્થાન અને સૈન્યને ત્રાંપવામાં આવવાનું દર્શાવે છે, અને ત્યારબાદ 1260 વર્ષ સુધી પાપાસત્તાવાદ દ્વારા પવિત્રસ્થાન અને સૈન્યને ત્રાંપવામાં આવવાનું દર્શાવે છે. ખ્રિસ્તના સપ્તાહનો મધ્યબિંદુ ક્રૂસ હતો, અને સપ્તાહનો મધ્યબિંદુ (538) 1260 વર્ષના મૂર્તિપૂજક સાક્ષ્યને ઉત્પન્ન કરે છે, જેના અનુસરણમાં મૂર્તિપૂજકત્વના પાપાસત્તાવાદી શિષ્ય તરફથી 1260 વર્ષનું મૂર્તિપૂજક સાક્ષ્ય આવે છે. જ્યારે ક્રૂસ પર ખ્રિસ્તના કૃપાના રાજ્યને સામર્થ્ય આપવામાં આવ્યું, ત્યારે તે 538નું પ્રતીક હતું, જ્યારે પ્રતીખ્રિસ્તના રાજ્યને સામર્થ્ય આપવામાં આવ્યું. ક્રૂસ પર શાબ્દિક ઇઝરાયલને પસાર કરી દેવામાં આવ્યો, અને આત્મિક ઇઝરાયલનો પ્રારંભ થયો. 538માં શાબ્દિક મૂર્તિપૂજકત્વને પસાર કરી દેવામાં આવ્યું, અને આત્મિક મૂર્તિપૂજકત્વનો પ્રારંભ થયો.

અબ્રામની ચારસો વર્ષની ભવિષ્યવાણી, ચારસો ત્રીસ વર્ષની પણ છે. તે એ જ ભવિ્યવાણી છે, પરંતુ બે કરારાત્મક પ્રતીકો દ્વારા રજૂ કરવામાં આવી છે. આ બંને પરસ્પર સંબંધિત સમય-ભવિષ્યવાણીઓ દેવના લોકોની દાસતા અને મુક્તિની ઓળખ કરાવતી હતી, જે પ્રાચીન ઇઝરાયેલના કરાર-ઇતિહાસની શરૂઆતમાં પૂર્ણ થવાની હતી. પ્રાચીન ઇઝરાયેલના કરાર-ઇતિહાસના અંતે, એક સમય-ભવિષ્યવાણી બીજી સાથે, એક દિવસને એક વર્ષના સંબંધમાં, સુસંગત થાય છે; આ રીતે મુક્તિ અને દાસતા પર ભાર મૂકતી બે સમય-ભવિષ્યવાણીઓની ઓળખ થાય છે.

પ્રાચીન ઇઝરાયલની શરૂઆત અને અંતના મધ્ય ઇતિહાસમાં આપણે બેબીલોનની બંધવાસ સ્થિતિમાં દાનિયેલને શોધીએ છીએ. તે કરારાત્મક ઇતિહાસમાંથી, જે બંધન અને મુક્તિના વચનને ઓળખાવે છે, એવી ભવિષ્યવાણી રજૂ કરવામાં આવે છે, જે પ્રાચીન ઇઝરાયલના કરારાત્મક ઇતિહાસને આધુનિક ઇઝરાયલના કરારાત્મક ઇતિહાસ સાથે જોડે છે. દાનિયેલના ગ્રંથમાં, બે સમય-ભવિષ્યવાણીઓની ઓળખ કરવામાં આવે છે. લેવ્યવસ્થા છવીસના મોશીના “સાત વખત” ના “શપથ” ની ઓળખ દાનિયેલ 9/11 માં કરવામાં આવે છે, તેમજ દાનિયેલ આઠમાં તેરમી કલમનો પ્રશ્ન પણ, જે ચૌદમી કલમના ઉત્તરની તરફ દોરી જાય છે, અને જે 2300 વર્ષની ભવિષ્યવાણીને ઓળખાવે છે. “શપથ,” જે જો તૂટે, તો દાનિયેલ નવ અગિયારમાં તે “મોશીનો શાપ” છે, જ્યારે તે દક્ષિણ રાજ્ય વિરુદ્ધ 677 ઈ.પૂ.માં અમલમાં મુકાયો, ત્યારે તેનો અંત 22 ઑક્ટોબર, 1844ના રોજ આવ્યો, જેમ 2300 વર્ષોનો પણ આવ્યો. બંને 2520 વિખેરણો તેરમી કલમના પ્રશ્નમાં સ્થિત છે, અને ચૌદમી કલમનો ઉત્તર 2300 છે.

પ્રાચીન ઇઝરાયેલના કરાર-ઇતિહાસના આલ્ફા એવા મૂસા સાથે જેમ હતું, અને પ્રાચીન ઇઝરાયેલના કરાર-ઇતિહાસના ઓમેગા એવા ખ્રિસ્ત સાથે જેમ હતું, તેમ આધુનિક ઇઝરાયેલના આરંભિક આલ્ફા-ઇતિહાસમાં પણ પરસ્પર સંબંધિત એવી બે સમય-ભવિષ્યવાણીઓનો સમાવેશ થતો હતો. એક બાંધકામ અને દાસ્યનું પ્રતિનિધિત્વ કરતી હતી અને બીજી મુક્તિનું. પ્રાચીન ઇઝરાયેલના આલ્ફા-ઇતિહાસમાં 430 વર્ષનું બે સમાન અવધિઓમાં થયેલું વિભાજન, ખ્રિસ્તે જે સપ્તાહમાં કરારની પુષ્ટિ કરી તેમાં પુનરાવર્તિત થયેલા પ્રબોધકીય વિભાજનનું પ્રતિરૂપ હતું; અને કરાર તોડવા બદલના ન્યાયની પરસ્પર સંબંધિત અવધિ, જે બે સમાન અવધિઓમાં વિભાજિત હતી, તે બે સાક્ષીઓ સ્થાપિત કરે છે કે આધુનિક ઇઝરાયેલના આલ્ફા-ઇતિહાસને પણ સમાન પ્રબોધકીય આધારબિંદુ હોવું હતું. 2520 વર્ષ અને 2300 વર્ષ, જે એકસાથે સમાપ્ત થાય છે, પરસ્પર સંબંધિત બે સમય-ભવિષ્યવાણીઓનો ત્રીજો સાક્ષી પ્રદાન કરે છે, જેમાં એવી એક ભવિષ્યવાણી સમાયેલ છે જે મધ્યમાં સમાન રીતે વિભાજિત થયેલી છે.

ત્રણ સાક્ષીઓ આત્માને એવી અપેક્ષા રાખવા દોરી જાય છે કે જ્યારે પ્રભુ આધુનિક ઇઝરાયેલના ઓમેગા ઇતિહાસમાં એક લાખ ચુમ્માલીસ હજાર સાથે કરારમાં પ્રવેશે, ત્યારે પ્રબોધકીય સમયની બે પરસ્પર સંબંધિત ભવિષ્યવાણીઓ હોય, અને તેમની સાથે સંકળાયેલો એવો એક સમયગાળો હોય જે બે સમાન ભાગોમાં વહેંચાયેલો હોય; પરંતુ એવું થઈ શકતું નથી, કારણ કે જ્યારે પ્રભુ આધુનિક ઇઝરાયેલ સાથે કરારમાં પ્રવેશ્યા, ત્યારે તેમણે પોતાનો હાથ સ્વર્ગ તરફ ઊંચો કર્યો અને જાહેર કર્યું કે સમય હવે વધુ રહેશે નહીં.

એક લાખ ચુંમાલીસ હજારનો કરાર પ્રથમફળના ઘઉંના અર્પણની બે દોલાવેલી રોટલીઓ દ્વારા પ્રતિનિધિત થાય છે. ત્રણ સાક્ષીઓની આગાહીમય રચના, જેને અનુસરીને દ્વિગુણ સાક્ષી આવે છે અને જેમાં આગાહીમય સમયનો ભેદ રહેલો નથી, તે અબ્રામના અર્પણમાં જોવા મળે છે—એક બછિયું (જેને સમાન રીતે બે ભાગમાં વહેંચવામાં આવ્યું હતું), એક બકરી (જેને સમાન રીતે બે ભાગમાં વહેંચવામાં આવી હતી), અને એક મેઢો (જેને સમાન રીતે બે ભાગમાં વહેંચવામાં આવ્યો હતો), ત્યારબાદ એક ફાખ્તું અને એક કબૂતર.

પ્રથમ ત્રણ અર્પણો સાથે ત્રણ વર્ષ તેમનાં પ્રતીકાત્મક અર્થ સાથે જોડાયેલા હતા, જે દર્શાવે છે કે તેઓ એવી ત્રણ અર્પણોને પ્રતિનિધિત્વ કરે છે જેઓમાં ભવિષ્યવાણીય સમય સમાયેલો હતો. માત્ર એટલું જ નહીં કે આ ત્રણેય અર્પણોમાં ભવિષ્યવાણીય સમય હતો, પરંતુ દરેકમાં એવો ભવિષ્યવાણીય સમય હતો જે સમાન રીતે બે અવધિઓમાં વહેંચાયેલો હતો. કપોતી અને કબૂતર સાથે કોઈ વય નિર્ધારિત કરાયેલ નથી; તેઓ માત્ર યુવાન હોવા જોઈએ, કારણ કે તેઓ કરારના લોકોની અંતિમ પેઢીને પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેનું પ્રતિનિધિત્વ બે પક્ષીઓ, અથવા બે ઝુંડોથી થાય છે.

આ બે ઝુંડ મહાન સમૂહ અને એક લાખ ચુંમાલીસ હજારનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, પરંતુ આ બે પક્ષીઓનો અર્થ ગૌણ છે. કબૂતર પવિત્રસ્થાન માટેની અર્પણીઓમાંની એક છે, અને જ્યારે તમે અર્પણ તરીકે કબૂતરની ઓળખ શોધો છો, ત્યારે બહુવાર તેનો અર્થ ફાખ્તાના એક પ્રકાર તરીકે થાય છે; જ્યારે અબ્રામની અર્પણમાં કબૂતર એવા પક્ષીની ઓળખ આપે છે જે એટલો નાનો હોય છે કે તેને હજી પાંખો જ ન હોય, અથવા તો તેથી પણ ખરાબ, એવો પક્ષી જેના પાંખો ઉપાડી લેવાયા હોય. આ ભવિષ્યવાણીના સ્તરે આ બે પક્ષીઓ ઘઉં અને નકામા ઘાસ છે.

અંતિમ દિવસોમાં ધ્વજ પક્ષી સમાન આકાશ તરફ ઊંચો ઉઠાવવામાં આવશે, અને તે ચોક્કસ એ જ સમયે એવું કરશે જ્યારે બે અશુદ્ધ પક્ષીઓ દુષ્ટતાને ઊંચકી શિનઆરમાં તેની ગાદી પર બેસાડવા જઈ રહ્યા હશે.

પાપાશાહી, જેને “દુષ્ટતા” તરીકે દર્શાવવામાં આવી છે, અથવા પૌલ દ્વારા “તે દુષ્ટ” તરીકે, તેને 1798માં તેની મરણકારક ઘા મળી, જ્યારે તે જે ટોપલીમાં બેઠી છે તેના પર સીસાનું એક ભારે ઢાંકણ મૂકવામાં આવ્યું. ત્યારબાદ આધ્યાત્મિકતાવાદ અને ધર્મત્યાગી પ્રોટેસ્ટન્ટવાદ તેને ઊંચે ઉપાડશે અને તેના માટે શિનારમાં એક ઘર બાંધશે, તે જ સમયે જ્યારે દેવ પોતે જે ધ્વજરૂપે ઊંચે ઉપાડવા જઈ રહ્યા છે તે ઘરનું બાંધકામ પૂર્ણ કરી ચૂક્યા હશે. ઝખર્યામાં ખોટો ધ્વજ દુષ્ટતાની સ્ત્રી તરીકે દર્શાવવામાં આવ્યો છે, અને ધ્વજને કબૂતરો તરીકે રજૂ કરવામાં આવ્યો છે. ત્યાર પછી દુનિયા રોમ અને કબૂતર વચ્ચે પસંદગી કરતી હશે—રોમ, જે દરેક અશુદ્ધ અને ઘૃણાસ્પદ પક્ષીનો પિંજર છે, અથવા કબૂતર, જે માનવજાત સાથેના દેવના કરારનું પ્રતિક છે.

ખ્રિસ્તે પોતાના મૃત્યુ અને પુનરુત્થાનના સંબંધમાં જણાવ્યું હતું, ‘આ મંદિરને નષ્ટ કરો, અને હું તેને ત્રણ દિવસમાં ઊભું કરી દઈશ.’ આ ત્રણ દિવસો તેવા એક ભવિષ્યવાણીય સમયગાળાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જ્યારે એક મંદિર ઊભું કરવામાં આવે છે, જેમ મોશીના પ્રસંગમાં, ખ્રિસ્તના પ્રસંગમાં અને મિલરાઇટ્સના પ્રસંગમાં થયું હતું. અબ્રામના અર્પણમાં ત્રણ વર્ષીય વાછરી, માદા બકરી અને ઘેટાંના નરની જે આવશ્યકતા હતી, તે દર્શાવે છે કે હવે અમે જે ત્રણ કરાર-ઇતિહાસો પર વિચારણા કરી રહ્યા છીએ, તેમાંના દરેકમાં એક મંદિર ઊભું કરવામાં આવવાનું હતું. એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારના અંતિમ કરાર-મંદિરરૂપ ધ્વજને સ્વર્ગ માટેના મુગટ તરીકે ઊંચો ઉઠાવવામાં આવવાનો છે. આ કારણસર, વાછરી, માદા બકરી અને ઘેટાંનો નર પૃથ્વીના પ્રાણીઓ છે, અને આ રીતે તેઓ સ્વર્ગોમાં ઉડતા પક્ષીઓથી ભિન્ન ઠરે છે. છેલ્લા દિવસોમાં જે કરાર-મંદિર ઊભું કરવામાં આવે છે, તે ત્યારે છે જ્યારે યરુશાલેમ તમામ ટેકરીઓ અને પર્વતો કરતાં ઉપર ઊંચી ઉઠાવવામાં આવે છે.

જોકે મેં હજુ સુધી અબ્રામના ત્રણ કરારિક પગલાંમાંના પ્રથમ પગલાના દરેક તત્ત્વની ઓળખ કરી નથી, તો પણ અત્યાર સુધી આપણે જે દરેક તત્ત્વ પર વિચાર કર્યો છે, તેનું પ્રાચીન શાબ્દિક ઇઝરાયલના આરંભ અને અંતમાં, તેમજ આધુનિક ઇઝરાયલના આરંભમાં, સમકક્ષ સ્વરૂપ જોવા મળે છે. અમે અબ્રામના પ્રથમ કરારિક પગલામાં પ્રકાશન ચૌદના દૂતોના ત્રણ પગલાં દર્શાવ્યાં છે. અબ્રામના પ્રથમ કરારિક પગલામાં રહેલો ત્રણ દૂતોનો ફ્રેક્ટલ, જ્યારે આપણે અબ્રામના બીજા અને ત્રીજા કરારિક પગલાં પર વિચાર કરીશું ત્યારે, વધુ પણ સ્પષ્ટ રીતે સમર્થિત થશે.

અબ્રામની “આઠ” અર્પણો માત્ર એવી અર્પણોને જ પ્રતિનિધિત્વ આપતી નથી કે જે પછી મૂસાની પવિત્રસ્થાનની વિધિઓનો ભાગ બનવાની હતી, પરંતુ તે દેવના કરારના લોકોનાં વર્ણનમાં પ્રબોધકીય સમયની ભૂમિકાની ઓળખ આપે છે અને તેની પુષ્ટિ પણ કરે છે. તે ઈશ્વરના પસંદ કરાયેલા લોકો તરીકે ઈઝરાયેલના આરંભ અને અંત—તે શાબ્દિક હોય કે આત્મિક—બંનેની પુષ્ટિ કરે છે.

પૌલના ૪૩૦ વર્ષો એક એવો ભવિષ્યવાણીપૂર્ણ સમયગાળો છે જેને તર્કસંગત રીતે અબ્રામના ૪૦૦ વર્ષોથી અલગ કરી શકાતો નથી. જ્યારે એકને બીજા પર અધિષ્ઠિત કરવામાં આવે છે, ત્યારે તે પહેલાં ત્રીસ વર્ષનો સમયગાળો અને ત્યારબાદ ચારસો વર્ષનો સમયગાળો દર્શાવે છે. આગળના લેખમાં આપણે અહીંથી આગળ વધશું.