યોએલનું પુસ્તક અને લાઓદિકેયાની સાતમા-દિવસની એડવેન્ટિસ્ટ કલીશિયા - નંબર ચોત્રીસ

“ઉદ્ધારકના સમયમાં, યહૂદીઓએ પરંપરા અને દંતકથાના કચરાથી સત્યના અમૂલ્ય રત્નોને એટલા ઢાંકી દીધા હતા કે સાચું અને ખોટું અલગ ઓળખવું અશક્ય બની ગયું હતું. ઉદ્ધારક અંધશ્રદ્ધા અને લાંબા સમયથી પોષાતી ભૂલોનો કચરો દૂર કરવા, અને દેવના વચનના રત્નોને સત્યના માળખામાં સ્થાપિત કરવા આવ્યા હતા. જો ઉદ્ધારક હવે અમારી પાસે આવે, જેમ તેઓ યહૂદીઓ પાસે આવ્યા હતા, તો તેઓ શું કરતાં? પરંપરા અને વિધિના કચરાને દૂર કરવામાં તેમને પણ આવું જ કાર્ય કરવું પડત. જ્યારે તેમણે આ કાર્ય કર્યું ત્યારે યહૂદીઓ બહુ વ્યાકુળ થયા. તેઓ દેવના મૂળ સત્યને નજરમાંથી ગુમાવી ચૂક્યા હતા, પરંતુ ખ્રિસ્તે તેને ફરી દૃશ્યમાં લાવ્યું. દેવના અમૂલ્ય સત્યોને અંધશ્રદ્ધા અને ભૂલથી મુક્ત કરવાનું કાર્ય આપણું છે. સુસમાચારમાં કેવું મહાન કાર્ય આપણને સોંપવામાં આવ્યું છે!” Review and Herald, June 4, 1889.

“ભૂલની ધૂળ અને કચરાએ સત્યના અમૂલ્ય રત્નોને દફનાવી દીધા છે, પરંતુ પ્રભુના કાર્યકરો આ ખજાનાઓને બહાર લાવી શકે છે, જેથી હજારો લોકો તેમને આનંદ અને આશ્ચર્ય સાથે નિહાળશે. ઈશ્વરના દૂતો વિનમ્ર કાર્યકરનાં પાસેઝ હશે, તેને કૃપા અને દૈવી પ્રકાશ પ્રદાન કરશે, અને હજારો દાવિદ સાથે પ્રાર્થના કરવા પ્રેરિત થશે, ‘મારી આંખો ખોલ, જેથી હું તારાં નિયમશાસ્ત્રમાંથી અદ્ભુત વસ્તુઓ નિહાળી શકું.’ જે સત્યો યુગોથી અદૃશ્ય અને અવગણિત રહ્યા હતા, તેઓ ઈશ્વરના પવિત્ર વચનનાં પ્રકાશિત પાનાંઓમાંથી જ્વલંત તેજ સાથે પ્રગટ થશે. સામાન્ય રીતે જે કલિસિયાઓએ સત્ય સાંભળ્યું છે, તેનો ઇનકાર કર્યો છે, અને તેને તૃણવત્ રગદોળ્યું છે, તેઓ વધુ દુષ્ટતા કરશે; પરંતુ ‘જ્ઞાની,’ એટલે કે જે પ્રામાણિક છે, તેઓ સમજશે. પુસ્તક ખુલ્લું છે, અને ઈશ્વરના વચનો તેમની હૃદય સુધી પહોંચે છે જેઓ તેની ઇચ્છા જાણવાની અભિલાષા ધરાવે છે. સ્વર્ગમાંથી ઉતરતા તે દૂતના મહાઘોષ સમયે, જે ત્રીજા દૂત સાથે જોડાય છે, હજારો લોકો તે સ્તબ્ધતામાંથી જાગશે જેણે યુગોથી જગતને જકડી રાખ્યું છે, અને તેઓ સત્યની સુંદરતા અને મૂલ્યને જોશે.” Review and Herald, December 15, 1885.

અને દાઉદના ઘરની ચાવી હું તેના ખભા પર મૂકીશ; તેથી તે ખોલશે, અને કોઈ બંધ કરશે નહિ; અને તે બંધ કરશે, અને કોઈ ખોલશે નહિ. યશાયા 22:22.

ફિલાદેલ્ફિયાની કલીસિયાના દૂતને લખ: આ વાતો તે કહે છે જે પવિત્ર છે, જે સત્ય છે, જે પાસે દાવીદની કુંજી છે, જે ખોલે છે અને કોઈ મનુષ્ય બંધ કરી શકતો નથી; અને બંધ કરે છે અને કોઈ મનુષ્ય ખોલી શકતો નથી; હું તારાં કાર્યો જાણું છું: જો, મેં તારાં આગળ એક ખુલ્લું દ્વાર મૂકી દીધું છે, જેને કોઈ બંધ કરી શકતો નથી; કેમ કે તારી પાસે થોડું બળ છે, અને તું મારું વચન પાળ્યું છે, અને મારા નામનો ઇનકાર કર્યો નથી. પ્રકટીકરણ 3:7, 8.

જ્યારે ફરીસીઓ એકત્ર ભેગા થયા હતા, ત્યારે ઈસુએ તેમને પૂછ્યું, કહીને, ખ્રિસ્ત વિષે તમે શું વિચારો છો? તે કોનો પુત્ર છે? તેઓએ તેને કહ્યું, દાવીદનો પુત્ર. તેણે તેમને કહ્યું, તો પછી દાવીદ આત્મામાં તેને પ્રભુ કહીને કેવી રીતે કહે છે, “પ્રભુએ મારા પ્રભુને કહ્યું, મારી જમણી બાજુએ બેસ, જ્યાં સુધી હું તારાં શત્રુઓને તારા પગલાં નીચેની પાટલી ન બનાવું”? તેથી જો દાવીદ તેને પ્રભુ કહે છે, તો તે તેનો પુત્ર કેવી રીતે છે?

અને કોઈ મનુષ્ય તેને એક શબ્દનો પણ જવાબ આપી શક્યો નહીં; અને તે દિવસથી આગળ કોઈ મનુષ્યે તેને વધુ પ્રશ્નો પૂછવાની હિંમત કરી નહીં. મથિ 22:41–46.

“પવિત્રસ્થાનનો વિષય 1844ની નિરાશાના રહસ્યને ઉઘાડનાર કુંજી હતો. તેણે સત્યની એક સંપૂર્ણ, પરસ્પર સંકળાયેલી અને સુસંગત વ્યવસ્થાને દૃષ્ટિગોચર કરી, દર્શાવ્યું કે દેવના હાથે મહાન આગમન આંદોલનને દિશા આપી હતી, અને તેમની પ્રજાની સ્થિતિ તથા કાર્યને પ્રકાશમાં લાવી વર્તમાન કર્તવ્યને પ્રગટ કર્યું.” The Great Controversy, 423.

અને ઈસુએ તેને ઉત્તર આપતાં કહ્યું, ધન્ય છે તું, શિમોન બરયોના; કારણ કે માંસ અને લોહીએ તને આ પ્રગટ કર્યું નથી, પરંતુ મારા પિતાએ, જે સ્વર્ગમાં છે. અને હું પણ તને કહું છું કે તું પીતર છે, અને આ ખડક ઉપર હું મારી કલીસિયાને બાંધીછ; અને પાતાળના દ્વાર તેના સામે પ્રબળ થશે નહીં. અને હું તને સ્વર્ગના રાજ્યની ચાવીઓ આપીશ; અને જે કંઈ તું પૃથ્વી પર બાંધશે તે સ્વર્ગમાં બંધાયેલું રહેશે; અને જે કંઈ તું પૃથ્વી પર છૂટું કરશે તે સ્વર્ગમાં છૂટું કરાયેલું રહેશે. મત્તી 16:17–19.

જ્યારે ફરીસીઓ એકત્ર થયા હતા, ત્યારે ઈસુએ તેમને પૂછ્યું, “ખ્રિસ્ત વિષે તમારો શું વિચાર છે? તે કોનો પુત્ર છે?” તેઓએ તેને કહ્યું, “દાવીદનો પુત્ર.” તેણે તેમને કહ્યું, “તો પછી દાવીદ આત્મામાં તેને ‘પ્રભુ’ કહીને કેવી રીતે કહે છે: ‘પ્રભુએ મારા પ્રભુને કહ્યું, તું મારા જમણા હાથે બેસ, જ્યાં સુધી હું તારાં શત્રુઓને તારાં પગલાં નીચેની પાયરી ન બનાવું’? તો જો દાવીદ તેને ‘પ્રભુ’ કહે છે, તો પછી તે તેનો પુત્ર કેવી રીતે છે?”

અને કોઈ મનુષ્ય તેને એક શબ્દનો પણ જવાબ આપી શક્યો નહીં; અને તે દિવસથી આગળ કોઈ મનુષ્યે તેને વધુ પ્રશ્નો પૂછવાની હિંમત કરી નહીં. મથિ 22:41–46.

કારણ કે દાવિદ સ્વર્ગોમાં આરોહણ પામ્યો નથી; પરંતુ તે પોતે કહે છે, “પ્રભુએ મારા પ્રભુને કહ્યું, તું મારા જમણા હાથે બેસ, જ્યાં સુધી હું તારાં શત્રુઓને તારાં પગલાંની પાયરી ન બનાવું.” તેથી ઇઝરાયલનું સર્વ ઘરાણું નિશ્ચિતપણે જાણે કે, જેને તમે ક્રૂસ પર ચઢાવ્યો, તે જ ઈસુને દેવે પ્રભુ અને ખ્રિસ્ત બંને બનાવ્યો છે.

હવે જ્યારે તેઓએ આ સાંભળ્યું, ત્યારે તેઓના હૃદયમાં ઘા લાગ્યો, અને તેમણે પિતરને તથા બાકીનાં પ્રેરિતોને કહ્યું, હે પુરુષો અને ભાઈઓ, અમે શું કરીએ?

ત્યારે પીતરે તેમને કહ્યું, “પશ્ચાત્તાપ કરો, અને તમામાંનો દરેક વ્યક્તિ પાપોની માફી માટે ઈસુ ખ્રિસ્તના નામે બાપ્તિસ્મા લે; અને તમે પવિત્ર આત્માનું દાન પામશો. કેમ કે આ વચન તમને, તમારા સંતાનોને, અને દૂર આવેલા સર્વ લોકોને છે, એટલાં બધાને જેટલાંને પ્રભુ આપણા દેવ બોલાવશે.” અને તેણે ઘણી બીજી વાતોથી સાક્ષી આપી અને ઉપદેશ આપ્યો, એમ કહીને: “આ વાંકાચૂકા પેઢીમાંથી પોતાને બચાવો.” ત્યાર પછી જેમણે આનંદથી તેનું વચન સ્વીકાર્યું તેઓએ બાપ્તિસ્મા લીધું; અને તે જ દિવસે તેમની સાથે અંદાજે ત્રણ હજાર આત્માઓ જોડાયા. પ્રેરિતોનાં કૃત્યો 2:34–41.

“ખ્રિસ્તના દિવસોમાં જ્ઞાનની ચાવી તેઓ દ્વારા છીનવી લેવાઈ હતી, જેમણે તેને પોતાના હાથે રાખીને જૂના કરારના શાસ્ત્રોમાં રહેલા જ્ઞાનના ભંડારગૃહને ઉઘાડવું જોઈએ હતું. રબ્બીઓ અને શિક્ષકોએ સ્વર્ગરાજ્યને ગરીબો અને પીડિતો માટે જાણે બંધ જ કરી દીધું હતું, અને તેમને નાશ પામવા માટે છોડી દીધા હતા. પોતાની વાણીમાં ખ્રિસ્તે એકસાથે તેમની સમક્ષ ઘણી વાતો મૂકી નહોતી, જેથી તેમના મનમાં ગૂંચવણ ન ઊભી થાય. તેમણે દરેક મુદ્દાને સ્પષ્ટ અને નિશ્ચિત કર્યો. જો જૂનાં અને પરિચિત સત્યનું ભવિષ્યવાણીઓમાં પુનરાવર્તન તેમના હેતુ માટે વિચારો મનમાં દૃઢપણે સ્થાપિત કરવા સહાયક બનતું હોય, તો તેઓ તેનું અવમાન ન કરતા.”

“ખ્રિસ્ત સત્યના સર્વ પ્રાચીન રત્નોના પ્રણેતા હતા. શત્રુના કાર્ય દ્વારા આ સત્યો પોતાની સ્થાનસ્થિતિમાંથી ખસેડી દેવામાં આવ્યા હતા. તેઓ પોતાના સાચા સ્થાનથી વિચ્છિન્ન કરી દેવામાં આવ્યા હતા અને ભૂલના બંધારણમાં મૂકી દેવામાં આવ્યા હતા. ખ્રિસ્તનું કાર્ય આ અમૂલ્ય રત્નોને ફરીથી ગોઠવીને સત્યના બંધારણમાં સ્થાપિત કરવાનો હતો. સત્યના જે સિદ્ધાંતો તેમણે પોતે જ જગતને આશીર્વાદ આપવા માટે આપ્યા હતા, તે શૈતાનની કૃત્યસક્રિયતાથી દટાઈ ગયા હતા અને ઉપરથી એમ જણાતું હતું કે તેઓ લુપ્ત થઈ ગયા છે. ખ્રિસ્તે તેમને ભૂલના કચરામાંથી બહાર કાઢ્યા, તેમને નવી, જીવનદાયી શક્તિ આપી, અને આજ્ઞા કરી કે તેઓ અમૂલ્ય મણિઓની જેમ તેજસ્વી બને અને સદાકાળ અડગ રહે.”

“ખ્રિસ્ત પોતે આ પ્રાચીન સત્યોમાંથી કોઈપણ સત્યનો ઉપયોગ, અતિ સૂક્ષ્મ અંશ જેટલું પણ ઉધાર લીધા વિના, કરી શકતા હતા, કારણ કે તેમણે જ આ બધાનું મૂળ પ્રસ્થાપન કર્યું હતું. તેમણે દરેક પેઢીના મન અને વિચારોમાં તેમને સ્થાપિત કર્યા હતા, અને જ્યારે તેઓ અમારા વિશ્વમાં આવ્યા, ત્યારે તેમણે તે સત્યોને, જે નિષ્પ્રાણ બની ગયા હતા, ફરી ગોઠવીને તેમને સજીવ બનાવ્યા, જેથી તેઓ ભાવી પેઢીઓના હિતાર્થે વધુ પ્રભાવી બને. તે ઈસુ ખ્રિસ્ત જ હતા જેમને આ સત્યોને કચરાપેટી સમાન જમાવટમાંથી બચાવી કાઢવાની, અને ફરીથી તેમને તેમના મૂળ તાજગી અને શક્તિ કરતાં પણ વધારે તાજગી અને શક્તિ સાથે વિશ્વને આપવાની શક્તિ હતી.” Manuscript Releases, volume 13, 240, 241.

“પછી મેં ત્રીજા દૂતને જોયો. મારા સાથે રહેલા દૂતે કહ્યું, ‘ભયજનક છે તેનું કાર્ય. ભીષણ છે તેનું ધ્યેય. તે એવો દૂત છે જેને ઘઉંને ઝાંખરામાંથી અલગ કરવાનું છે, અને ઘઉંને સ્વર્ગીય ભંડાર માટે મુદ્રાંકિત કરવાનું, અથવા બાંધી રાખવાનું છે. આ બાબતોને સમગ્ર મન, સમગ્ર ધ્યાન વ્યાપ્ત કરી લેવું જોઈએ.’” Early Writings, 119.

અને આ વાતો પછી મેં ચાર દૂતને પૃથ્વીના ચાર ખૂણાઓ પર ઊભેલા જોયા, જે પૃથ્વીના ચાર પવનોને રોકી રાખતા હતા, જેથી ન તો પૃથ્વી પર, ન તો સમુદ્ર પર, ન તો કોઈ વૃક્ષ પર પવન ફૂંકાય. અને મેં પૂર્વ તરફથી ઉદય પામતો બીજો એક દૂત જોયો, જેના પાસે જીવતા દેવની મુદ્રા હતી; અને તેણે તે ચાર દૂતોને, જેઓને પૃથ્વી અને સમુદ્રને હાનિ પહોંચાડવાનું અપાયું હતું, મોટા અવાજે પોકારીને કહ્યું, “જ્યાં સુધી અમે આપણા દેવના સેવકોના કપાળોમાં મુદ્રા ન મારી દઈએ, ત્યાં સુધી પૃથ્વીને, સમુદ્રને કે વૃક્ષોને હાનિ ન પહોંચાડો.” પ્રકટીકરણ 7:1–3.

“દુષ્ટના અંધકારમાં તેઓ ઘેરાઈ જાય છે, જેઓ પ્રાર્થના કરવાની અવગણના કરે છે. શત્રુની કાનમાં ફૂંકાતી લાલચો તેમને પાપ તરફ આકર્ષે છે; અને આ બધું એટલા માટે થાય છે કે તેઓ પ્રાર્થનાની દૈવી વ્યવસ્થા દ્વારા ઈશ્વરે તેમને આપેલા વિશેષાધિકારોનો ઉપયોગ કરતા નથી. ઈશ્વરના પુત્રો અને પુત્રીઓ પ્રાર્થના કરવા માટે અનિચ્છુક કેમ હોવા જોઈએ, જ્યારે પ્રાર્થના વિશ્વાસના હાથે રહેલી તે કુંજી છે, જે સ્વર્ગના ભંડારગૃહને ઉઘાડે છે, જ્યાં સર્વશક્તિમાનના અપરિમિત સાધનો સંગ્રહિત રાખવામાં આવ્યા છે? અવિરત પ્રાર્થના અને જાગૃત સતર્કતા વિના, આપણે બેદરકાર બની જવાની અને સીધા માર્ગથી વિમુખ થઈ જવાની ભયમાં છીએ. વિરોધી સતત કૃપાસન તરફના માર્ગમાં અવરોધ ઊભો કરવાનો પ્રયત્ન કરે છે, જેથી આપણે ઉષ્માભરી વિનંતી અને વિશ્વાસ દ્વારા પ્રલોભનનો પ્રતિરોધ કરવા માટે કૃપા અને શક્તિ પ્રાપ્ત ન કરી શકીએ.”

“કેટલીક એવી શરતો છે, જેમના આધારે આપણે અપેક્ષા રાખી શકીએ કે દેવ અમારી પ્રાર્થનાઓ સાંભળશે અને તેમનો ઉત્તર આપશે. તેમાંની પ્રથમ શરતોમાંની એક એ છે કે આપણે તેના તરફથી સહાયની પોતાની જરૂરિયાત અનુભવીએ. તેણે વચન આપ્યું છે, ‘હું તરસ્યાને ઉપર પાણી રેડીશ, અને સૂકી ભૂમિ ઉપર પ્રવાહો વહાવીશ.’ યશાયા 44:3. જે લોકો ધર્મ માટે ભૂખ્યા અને તરસ્યા છે, જે દેવ માટે તીવ્ર લાલસા રાખે છે, તેઓ નિશ્ચિત રહી શકે છે કે તેઓ તૃપ્ત કરવામાં આવશે. હૃદય આત્માના પ્રભાવ માટે ખુલ્લું હોવું જોઈએ, નહિંતર દેવનો આશીર્વાદ ગ્રહણ કરી શકાતો નથી.”

“અમારી મહાન જરૂરિયાત પોતે જ એક દલીલ છે અને અમારી તરફેણમાં અતિ વાક્પટુતાથી વિનંતી કરે છે. પરંતુ પ્રભુને આ બાબતો અમારા માટે કરવા વિનંતીપૂર્વક શોધવા જેવા છે. તે કહે છે, ‘માગો, અને તમને આપવામાં આવશે.’ અને ‘જેણે પોતાના જ પુત્રને બચાવ્યો નહિ, પરંતુ આપણા સર્વ માટે તેને સોંપી દીધો, તો તે તેની સાથે આપણને બધી જ વસ્તુઓ નિઃશુલ્ક કેમ નહિ આપે?’ મથિ 7:7; રોમનો 8:32.”

“જો અમે અમારા હૃદયોમાં અધર્મને ધારણ કરીએ, જો અમે કોઈ જાણીતા પાપને ચિંપટીને પકડી રાખીએ, તો પ્રભુ અમારી સાંભળશે નહીં; પરંતુ પસ્તાવો કરનાર, ખેદિત આત્માની પ્રાર્થના સદા સ્વીકારવામાં આવે છે. જ્યારે બધા જાણીતા અન્યાયોનું નિવારણ થઈ જાય છે, ત્યારે અમે વિશ્વાસ રાખી શકીએ કે દેવ અમારી વિનંતીઓને ઉત્તર આપશે. અમારી પોતાની કોઈ પણ યોગ્યતા અમને દેવની કૃપા માટે ભલામણ કદી નહીં કરે; ઈસુની યોગ્યતા જ અમને ઉદ્ધારશે, તેમનું લોહી જ અમને શુદ્ધ કરશે; તેમ છતાં સ્વીકાર માટેની શરતોનું પાલન કરવામાં અમારે પણ એક કાર્ય કરવાનું છે.”

“વિજયી પ્રાર્થનાનું બીજું એક તત્ત્વ વિશ્વાસ છે. ‘પરમેશ્વર પાસે આવનારાએ વિશ્વાસ કરવો જોઈએ કે તે છે, અને જે લોકો તેને તત્પરતાથી શોધે છે તેમને તે પ્રતિફળ આપનાર છે.’ હિબ્રૂઓ 11:6. ઈસુએ પોતાના શિષ્યોને કહ્યું, ‘તમે જે કંઈ ઇચ્છો, જ્યારે પ્રાર્થના કરો, ત્યારે વિશ્વાસ કરો કે તમે તેને પ્રાપ્ત કરો છો, અને તે તમને મળશે.’ માર્ક 11:24. શું આપણે તેમના વચનને સાચું માનીએ છીએ?” Steps to Christ, 94–96.

“અહીં એવા યુવાન પુરુષો માટે એક પાઠ છે, જેઓ પોતાને દેવના સેવકો હોવાનો દાવો કરે છે, તેમનો સંદેશ વહન કરે છે, અને પોતાના જ અંદાજમાં ઊંચા ગણે છે. તેઓ પોતાના અનુભવમાં એલિયાહ જેવી કોઈ વિશિષ્ટ બાબત દર્શાવી શકતા નથી, છતાં તેઓ એવા કર્તવ્યો નિભાવવાને પોતાની પ્રતિષ્ઠા કરતાં નીચું ગણે છે, જે તેમને નીચ કક્ષાનાં જણાય છે. તેઓ જરૂરી સેવા આપવા માટે પોતાની સેવાકીય ગૌરવની સ્થિતિમાંથી નીચે ઊતરવા ઇચ્છતા નથી, કારણ કે તેમને ભય હોય છે કે તેમ કરવાથી તેઓ દાસનું કાર્ય કરી રહ્યા હશે. આવા સૌએ એલિયાહના ઉદાહરણમાંથી શીખવું જોઈએ. તેના શબ્દે સ્વર્ગના ભંડારો—શિશિર અને વરસાદ—પૃથ્વીથી ત્રણ વર્ષ સુધી બંધ રાખ્યા. તેના શબ્દ જ સ્વર્ગ ખોલી વરસાદના ઝાપટાં વરસાવવા માટેની એકમાત્ર ચાવી હતો. જ્યારે તેણે રાજા અને ઇઝરાયેલના હજારો લોકોની હાજરીમાં પોતાની સરળ પ્રાર્થના અર્પી, જેના ઉત્તરમાં સ્વર્ગમાંથી અગ્નિ ઝળહળી ઊઠ્યો અને બલિના વેદી ઉપરનો અગ્નિ પ્રજ્વલિત થયો, ત્યારે તેને દેવ તરફથી સન્માન મળ્યું. તેના હાથે બઆલના આઠસો પચાસ યાજકોને મારી દેવના ન્યાયને અમલમાં મૂક્યો; અને છતાં, તે દિવસના કંટાળાજનક પરિશ્રમ અને અતિ મહાન વિજય પછી, જે સ્વર્ગમાંથી વાદળો અને વરસાદ અને અગ્નિ લાવી શકતો હતો, તે નમ્ર સેવકનું કામ કરવા તથા અંધકારમાં અને પવન તથા વરસાદમાં આહાબના રથ આગળ દોડવા તૈયાર હતો, જેથી તે તે સર્વભૌમની સેવા કરી શકે, જેને તેના પાપો અને અપરાધોના કારણે તેણે તેના મુખ સામે ઠપકો આપવા કદી ડર માન્યો ન હતો. રાજા દ્વારની અંદર પ્રવેશ્યો. એલિયાહે પોતાને પોતાના ઓઢણા સાથે લપેટ્યો અને નિર્વસ્ત્ર ધરતી ઉપર સુઈ ગયો.” Testimonies, volume 3, 287.