Article

# Panium - Nomer Telulas

Bali menyang Panium

Author

Jeff Pippenger

Published

February 17, 2026

Formats

PDF
Word

Saka Kaisarea Filipi tumuju Kaisarea Maritima, kanthi mampir sadalané ana ing Gunung Pangowahan Rupa; Pétrus nglambangaké satus patang puluh papat èwu sing tekan ing tenger dalan riyaya Trompèt ing garis sing katata ing ndhuwur loro garis saka rong puluh loro ayat Imamat selikur telu, sesarengan karo mangsa Pentakosta ing jamané Kristus. Imamat selikur telu, salib, Pentakosta lan Kornélius ngutus wong njaluk Pétrus; kabèh iku digandhèngaké bebarengan, garis ing ndhuwur garis, kanthi pralambang jam katelu, jam kaping nem, lan jam kaping sanga.

Kristus ing jam katelu, kaping nem, lan kaping sanga ana ing salib; Pétrus ing jam katelu lan kaping sanga ing Pentakosta lan Kornélius ing jam kaping sanga; Pétrus ing jam kaping nem ing Yopa lan jam katelu ing Kaisaréa Filipi, kabeh mau gegandhèngan karo Daniel sewelas ayat telulas nganti limalas, awit Kaisaréa Filipi iku uga Panium.

Pétrus nglairaké Kitab Yoèl ing dina Pentakosta, lan nalika Pétrus ngaturaké piwucalé marang brayaté Kornélius, Roh Suci kawewurakaké marang para bangsa liya, kaya dene wus kawewurakaké marang wong-wong Yahudi ing Pentakosta. Kawewurahané Roh Suci tumrap wong-wong Yahudi lan sawisé kuwi tumrap para bangsa liya, dadi pralambang kawewurahané Roh Suci ing dina-dina wekasan. Kawewurahan ing dina-dina wekasan iku kaping loro sipaté, diwiwiti kanthi sawijining paceretan ing 9/11 kang pungkasané maju tumuju marang pawartaning Sesambaté Tengah Wengi sing tekan marang angger-angger Minggu lan banjur dadi sesambat sora malaékat katelu, ing papan lan wektu udan pungkasan kawewurakaké tanpa ukuran.

> Mulane padha bungaha, he para putra Sion, lan suka-renana ana ing Pangeran Yehuwah, Allahmu; awit Panjenengane wus maringi marang kowe udan wiwitan kanthi sapantesé, lan Panjenengane bakal ndhatangake tumrap kowe udan, yaiku udan wiwitan lan udan pungkasan, ing sasi kapisan. Lan papan panggilingan bakal kebak gandum, lan papan pameresan bakal lubèr kebak anggur lan lenga. Lan Aku bakal mulihake marang kowe taun-taun kang wis dipangan walang, uler pangrusak, ulat, lan walang pangremuk, yaiku wadyabalaku kang gedhé, kang Dakutus ana ing antaramu. Yoel 2:23–25.

Pétrus nggambarake wong-wong sing melu ing sajarah pacaran udan nyiprat sing kapisan sing lumrah wiwit 9/11 nganti tekan hukum Minggu, lan uga udan pungkasan, kang mulihaké “taun-taun” sing nggambarake papat turun-temurun Adventisme Dina-Pitu Laodikia sajroning pambrontakané sing saya mundhak lan wis dirusak. Ing Bait Suci, ing jam kaping sanga, Pétrus ngaturaké pamulihan taun-taun miturut kitab Yoèl.

> Mulané padha mratobat lan padha mingset, supaya dosa-dosamu kapusak, nalika tekan mangsa kaségeran saka ngarsané Pangéran; lan Panjenengané bakal ngutus Gusti Yésus Kristus, sing biyèn wis diwartakaké marang kowé: Panjenengané iku kudu katampani déning langit nganti tekan mangsa pamulihaning samubarang kabèh, kang wis dipangandikakaké déning Allah lumantar cangkemé para nabi-Nya kang suci wiwit wiwitaning jagad. Awit Nabi Musa satemené ngandika marang para leluhur, Pangéran Allahmu bakal nangèkaké kanggo kowé saka antarané para sadulurmu sawijining nabi kang kaya aku; Panjenengané iku kudu kokrungokaké ing sakehing prakara apa waé kang bakal dipangandikakaké marang kowé. Lan bakal kalakon, saben jiwa kang ora gelem ngrungokaké nabi iku bakal dipunbinasakaké saka antarané umat. Mangkono uga para nabi kabèh wiwit saka Samuel lan para nabi sawisé iku, kabèh wong kang wus ngandika, padha uga wis medharaké sadurungé bab dina-dina iki. Lelakone Para Rasul 3:19–24.

Pangusapaning dosa iku minangka pakaryan pungkasané Kristus ing pangadilan panyelidikan, lan pangusapan iku wiwit ana ing padalemané Allah.

> Amarga wus tekan wektuné yèn paukuman kudu diwiwiti ana ing brayaté Allah; lan manawa iku kawiwitan ana ing kita, kapriyè wekasané wong-wong sing ora manut marang Injil Allah? Lan manawa wong mursid waé meh ora kaslametaké, ana ing ngendi wong duraka lan wong dosa bakal katon? Mulané, wong-wong kang nandhang sangsara miturut karsané Allah, padha masrahaké pangreksaning nyawané marang Panjenengané déning tumindak becik, kaya marang Sang Juru Nitah kang setya. 1 Petrus 4:17–19.

Pétrus mangertos ing dina Pentakosta lan uga ing griyané Kornélius ing Kaisaréa ing pasisir segara, yèn kitab Yoèl lagi katetepaké. Pentakosta nglambangaké undhang-undhang Minggu nalika pangadilan wis rampung tumrap brayaté Allah, banjur lumajeng marang para bangsa liya. Pesené ing undhang-undhang Minggu iku padha karo pesen sing diproklamasèkaké nalika rawuhipun Pambengok Tengah Wengi. Proklamasi alfa iku wiwitaning mangsa nubuatan sing dipungkasi déning proklamasi omega. Pétrus nggambaraké wong-wong sing mroklamasèkaké pesen iku, lan pesen iku diwiwiti kanthi panguwasané, kang katandhani déning kaluwarané kuldi saka Islam. Kuldi iku diluwaraké kanggo nandhani wiwitaning Pambengok Tengah Wengi, lan diluwaraké manèh ing undhang-undhang Minggu, yaiku pungkasaning Pambengok Tengah Wengi.

Mulané, Petrus uga makili wong-wong kang wis nglairaké pratélan ngenani pamejahan Islam tumrap Amérikah Sarékat. Pesené Petrus ing Seruan Tengah Wengi iku minangka pambeneran tumrap pesen kang nandhani kuciwane kang kapisan lan wiwitané mangsa panundhan. Mulané, Petrus makili wong-wong kang martakaké pesen Seruan Tengah Wengi, kang wis lumampah ngliwati ujian dhasar kang kapisan, kang teka ing taun 2024 lan rampung tanggal 8 Mèi 2025 kanthi kapilihé paus Amérika kang kapisan, minangka panggeneping ayat patbelas saka Daniel sewelas.

Mangsa wiwit riyaya Trompet nganti Pentakosta iku minangka ujian katelu lan ujian pangenal tumrap mangsa Pentakosta sing dilambangake ana ing Imamat kaping rong puluh telu. Sawijining prinsip saka telung malaékat sing diandharake déning Sister White uga mung minangka itungan dhasar. Panjenengané nerangake yèn panjenengan ora bisa nduwèni pesen katelu tanpa ana pesen kapisan lan kapindho. Amarga Petrus martakaké kitab Yoèl ing hukum Minggu Pentakosta, mula dheweke uga mulangaké Yoèl ing wiwitaning pangumuman pesen Pamecut Wengi Tengah, yaiku ujian pangenal lan ujian katelu tumrap mangsa Pentakosta. Mulané, Petrus makili wong-wong setya sajroning prosès panggudhi telung-undhakan sing diwiwiti nalika Wahyu bab Gusti Yésus Kristus kabukak segelé, wiwit tanggal 31 Dhésèmber 2023. Manawa Petrus ana ing undhakan katelu, mesthi dhèwèké wis lumaku ngliwati rong undhakan sadurungé, awit ora ana katelu tanpa kapisan lan kapindho.

Mangsa panyegelané wong satus patang puluh papat ewu iku wiwit nalika 9/11, lan iku mbikak sawijining prosès pangujian telung langkah kang dilambangaké déning swara kalasangka 9/11 supaya bali marang dhasar-dhasar, banjur teka ujian saka kuciwa pisanan tanggal 18 Juli 2020. Ujian katelu ing sajarah iku yaiku angger-angger dina Minggu. Sawijining ara-ara samun nubuatan teka ing tanggal 18 Juli 2020, lan ana ing sajroning mangsa ara-ara samun iku, ing Juli 2023 wiwit ana sawijining “swara” kang nguwuh, banjur ing tanggal 31 Dhésèmber 2023, rong puluh loro taun sawisé 9/11, wiwit pambukakan segel saka Wahyu Yésus Kristus. Taun 2023 nganti tekan angger-angger dina Minggu (nalika kasampurnaning panggenepan 2.300 dina kalaksanakaké kanthi sampurna) nandhani mangsa saka 2023 nganti tekan angger-angger dina Minggu minangka diwiwiti déning “23” lan dipungkasi déning “23,” awit lawang kang katutup ing tanggal 22 Oktober 1844 ngetipifikasi lawang kang katutup nalika angger-angger dina Minggu. Ramalan 2.300 taun dilambangaké déning “23” ing 2.300.

Taun 1844 iku pungkasaning sajarahé malaékat kapisan lan kapindho. Sajarah iku diwiwiti nalika rawuhipun malaékat kapisan ing taun 1798, lan dipungkasi patang puluh enem taun sawisé iku, yaiku ing taun 1844. Patang puluh enem taun iku makili pasamuwané Millerit kang ndadak dipunsowani déning Kristus ing taun 1844. Pasamuwaning manungsa kaancang adhedhasar “23” kromosom tumrap lanang lan wadon, mula nandhani “23” minangka pralambang pakaryan kang diwiwiti déning Kristus ing taun 1844. Pakaryan iku yaiku nggabungaké kaallahanipun kaliyan kamanungsan kita. Gusti Yesus migunakaké jagad alam kanggo nggambarake prakara rohani, lan pakaryan kang diwiwiti ing taun 1844, ing pungkasaning 2.300 taun, dipralambangaké déning gandhènging “23” kromosom lanang karo “23” kromosom wadon. Nalika sawijining priya ngawini sawijining wanita, wong loro iku dadi daging siji, lan bebrayan iku minangka pakaryan kang diwiwiti déning Kristus ing taun 1844. Lawang kang katutup ing taun 1844 iku selaras kaliyan lawang kang katutup ing paugeran Minggu, lan pralambanging lawang kang katutup iku yaiku “23.”

Saka 31 Dhésèmber 2023 nganti “23” saka hukum Minggu, kaidhèntifikasi sawijining mangsa kang diwiwiti kanthi sawijining alpha “23” lan dipungkasi kanthi sawijining omega “23.” Iku uga makili mangsa pasamuwané wong satus patang puluh papat ewu. Sajarah sing padha iku dhéwé minangka sawijining fraktal saka 9/11 nganti hukum Minggu. 1844 dipralambangaké déning angka “23,” lan iku nandhani wiwitaning paukuman pamriksan tumrap wong mati. 9/11 nandhani wiwitaning paukuman pamriksan tumrap wong urip, lan mulané 9/11 uga ngandhut angka “23.” Mangsa saka 9/11 nganti hukum Minggu iku sawijining mangsa kanthi alpha “23” lan omega “23.” 2023 nganti hukum Minggu iku sawijining fraktal saka 9/11 nganti hukum Minggu, lan ana ing kono pasamuwané wong satus patang puluh papat ewu diadegaké. Padaleman Suci Millerite iku sawijining mangsa patang puluh nem taun, nanging ing dina-dina wekasan, wektu wis ora ana manèh; lan patang puluh nem taun Millerite ing wiwitan Adventisme mratandhani minangka pralambang tumrap mangsa sing padha ing pungkasan Adventisme, lan mangsa iku diwiwiti lan dipungkasi nganggo “23,” saéngga ngasilaké angka Millerite patang puluh nem.

Katelu sajarah mau kabeh nggambarake sawijining proses pangujian telung tataran (para Millerit, 9/11 tekan undhang-undhang Minggu, lan 2023 tekan undhang-undhang Minggu). Sajarah iku diwiwiti kanthi swaraning kalasangka saka Mikhaèl, kang nguripaké menèh Musa lan Éliah ing tanggal 31 Dhésèmber 2023, lan nalika Mikhaèl, yaiku Kristus, nguripaké menèh, Panjenengané nindakaké mangkono kanthi swaraning kalasangka.

> Awit Gusti piyambak badhé tumedhak saking swarga kanthi swanten panguwuh, kanthi swantenipun pangéran malaékat agung, lan kanthi kalasangka Allah; sarta para tiyang pejah wonten ing Sang Kristus badhé wungu rumiyin. 1 Tesalonika 4:19.

Mikhael iku pangareping malaékat, lan swarané, bebarengan karo kalasangka Allah, sing nоскèkké wong mati saka pati, lan Kitab Yudas mènèhi pratélan marang kita yèn Mikhael wis nguripaké Musa manèh.

> Nanging Mikhaèl, sang malaékat agung, nalika padudon karo Iblis bab layoning Musa, ora wani nglairaké tudhuhan kang ngala-ala marang dheweke, nanging ngandika, “Muga Pangéran ngukumi kowé.” Yudas 1:9.

Kristus, minangka Mikhael sang pangarsaning malaékat, mbikak meterané Wahyu bab Sarirané piyambak ing tanggal 31 Desember 2023, nalika Panjenengané banjur nguripaké manèh Musa lan Élia, loro seksi sing wis dipatèni ing tanggal 18 Juli 2020. Banjur tekanlah ujian dhasar eksternal alpha. Malaékat sing mudhun nalika 9/11 ngungelaké slomprèté Yérémia nalika Panjenengané nimbali wong-wong setya supaya bali marang dhasar-dhasar Millerit, lan sajajar karo iku, slomprèté Mikhael ngenalaké ujian bab dhasar-dhasar iku. Ujian iki dilambangaké déning Daniel 11:14, ing ngendi “para bajingan saka bangsamu” netepaké sesanti eksternal. Kaum Millerit ngenali yèn Roma-lah sing nglaksanani ayat kasebut, lan netepaké sesanti iku.

Wiwit tanggal 8 Mei 2025, pambangunan padaleman suci ing atas watu pojok lan watu dhasar wiwit kalaksanani. Telung puluh taun sawisé 1996—nalika pesen sing dibukak segelé ing taun 1989 diadegaké kanthi resmi—proses mau wiwit ngresmikakaké pesen sing dibukak segelé ing tanggal 31 Desember 2023.

Pemformalan resmi saka pekabaran 1989 ing taun 1996 dumadi rong atus rong puluh taun sawisé subyek sajarahé teka ing taun 1776. Pambukakan segel ing taun 2023 kadadéan rong puluh loro taun sawisé pemformalan taun 1996 kuwi dikonfirmasi ing 11 September 2001, lumantar kawujudan profetiké Islam.

Pétrus nggambarake para utusan sajarah suci iki sing kasil ngliwati paugeran dhasar lan uga paugeran padaleman suci. Paugeran padaleman suci iku nyakup pambeneran marang pesen gagal tanggal 18 Juli 2020. Telung puluh taun sawisé pesen taun 1989 diformalaké ing taun 1996, paugeran padaleman suci nyakup pakaryan mbeneraké banjur ngumumaké manèh pesen bab sawijining serangan Islam marang Nashville, Tennessee. Peformalan pesen taun 1989 digambarake déning penerbitan majalah sing sinebut the Time of the End ing taun 1996. Majalah iku ngrembug enem ayat pungkasan saka Daniel sewelas, lan iku ngenali hukum Minggu ing Amérika Sarékat. Miturut pangayoman Ilahi, sawijining pelayanan sing ora aktif, sing wis diwènèhi jeneng Future for America pirang-pirang taun sadurungé, dipasrahaké marang pelayanan kita déning para direktur sadurungé saka pelayanan iku, sing ora nduwèni pepadhang bab pesen taun 1989.

Ing taun 1996, pelayanan kita dados Future for America, lan terbitan punika dipunwedharaken ingkang ngaturaken pesen ingkang ngenali masa depan Amerika kados dene dipunlambangaken wonten ing enem ayat pungkasan saking Daniel sebelas. Amerika Serikat sampun miwiti munggahing nubuatanipun ing taun 1776, lan “22” taun sasampunipun, ing wekdal wekasan ing taun 1798, Amerika Serikat miwiti peranipun minangka karajan kaping enem saking nubuatan Kitab Suci, “220” taun sasampunipun 1776. Ing taun 1996, pesen bab Amerika Serikat ing nubuatan dipunresmikaken. “220” taun wiwit 1776, lan “22” taun saking titik punika dumugi 1798 gegandhengan kaliyan William Miller, ingkang maringi ceramah umum kapisanipun ing taun 1831, “220” taun sasampunipun terbitipun King James Bible. Wiwitan lan pungkasanipun Adventisme negesaken peresmian pesen ingkang kabikak segelé ing wekdal wekasan.

Telung puluh taun sawisé 1996, yaiku ing taun 2026, ujian candhi nyakup pakaryan mbeneraké pesen tanggal 18 Juli 2020. Mulané, pesen alfa taun 1989, yaiku pesen kanggo generasi pungkasan kang diformalaké ing taun 1996, miwiti sawijining mangsa telung puluh taun kang dipungkasi déning ujian kanggo mbeneraké lan ngformalaké sawijining pesen. Telung puluh taun mau minangka pralambang kapandhitané golongan satus patang puluh papat èwu sing bakal ngformalaké pesen Tangis Tengah Wengi. Pétrus makili wong-wong sing ngrampungaké pakaryan mau sajroning mangsa ujian candhi omega kapindho.

Sr. White maringi katrangan dhateng kita bilih Gusti Allah nglilakaken kasalahan mlebet ing satengahing umating Panjenenganipun, kanthi ancas supados piyambakipun sami nyinau.

> “Gusti Allah bakal nglantarake umaté supaya tangi; manawa cara-cara liyané gagal, piwulang-piwulang sesat bakal mlebu ana ing tengahé wong-wong mau, kang bakal ngêntas lan nyaring wong-wong mau, misahaké damèn saka gandum. Pangéran nimbali kabèh wong kang pracaya marang pangandikané supaya padha tangi saka turu. Pepadhang kang aji banget wis rawuh, cocog kanggo jaman iki. Iki yaiku kayektèn Kitab Suci, kang nuduhaké bebaya-bebaya sing wis ana ing ngarepé kita. Pepadhang iki kuduné nuntun kita marang panyinaon Kitab Suci kanthi sregep lan marang pamriksan kang paling tliti tumrap panemu-panemu sing kita ugemi.”

Pawartos punika minangka sapérangan saking satunggaling pethikan ingkang badhé nutup artikel punika kanthi wutuh. Ing artikel-artikel punika lan ing pasamuwan zoom dinten Sabat kawula, kawula sampun kéliru nyampur sawetawis pralambang ing panggatosan kita tumrap Daniel 11:10–15, lan sanadyan kita sampun nindakaken pambeneran ingkang prelu, kawula sampun kasimpang saking nerusaken satunggaling kasimpulan saking rerangkèn artikel babagan Panium—paprangan ingkang nuwuhaken angger-angger Minggu. Sapunika sampun wekdalipun kanggé wangsul malih dhateng Panium, lan nalika kita nindakaken punika, kita badhé gadhah garis bukti tambahan ingkang dipunlambangaken déning Pétrus ing Kaisaréa Filipi, inggih punika Panium.

Saiki kita bakal bali maneh marang panimbang kita babagan ayat sapuluh nganti nembelas saka Daniel sewelas, kang nggambarake sajarah sing kasamun saka ayat patang puluh. Pungkasan kita mandheg ana ing sasi September, mula kira-kira wis limang sasi.

> “Pétrus nyuwun pitedah marang para saduluré supaya ‘tuwuh ing sih-rahmat lan ing kawruh bab Gusti lan Juru Slamet kita, yaiku Yésus Kristus.’ Sabenere, nalika umat Allah lagi tuwuh ing sih-rahmat, padha bakal tansah nampa pangerten kang luwih cetha bab Sabdané. Wong-wong mau bakal bisa ndeleng pepadhang lan kaendahan anyar ing kayektèn-kayektèné kang suci. Iki wis kabukten sajroning sajarah pasamuwan ing saben jaman, lan mangkono uga bakal terus nganti tumeka ing wekasan. Nanging nalika urip rohani kang sejati saya mudhun, tansah ana kacenderungan kanggo mandheg maju ing kawruh bab kayektèn. Manungsa banjur rumangsa cukup marem karo pepadhang kang wis kaparingaké saka Sabdaning Allah lan nyuda semangat tumrap panyelidikan Kitab Suci luwih jero manèh. Wong-wong mau dadi konservatif lan ngupaya nyingkiri rembugan.”

> Kasunyatan manawa ora ana pasulayan utawa geger ana ing antarané umaté Gusti Allah aja dianggep minangka bukti pungkasan yèn wong-wong mau tetep nyekeli piwulang kang bener. Ana alesan kanggo wedi yèn bisa waé wong-wong mau ora cetha mbedakaké antarané kayektèn lan kaluputan. Nalika ora ana pitakon-pitakon anyar kang muncul amarga panlitèn Kitab Suci, nalika ora ana béda panemu kang njalari manungsa nelusuri Alkitab kanggo awaké dhéwé supaya mesthèkaké yèn padha nduwèni kayektèn, bakal ana akèh wong ing jaman saiki, kaya ing jaman kuna, kang bakal tetep nyekeli tradhisi lan nyembah apa kang ora padha mangertèni.

> “Aku wis katuduhaké yèn akèh wong sing ngakoni duwé kawruh bab kayektèn jaman saiki, satemené ora ngerti apa sing padha pracaya. Wong-wong mau ora mangertèni bukti-bukti saka pracayané. Wong-wong mau ora duwé pangajèn sing trep tumrap pakaryan kanggo wektu saiki. Nalika wektu panggawé cobi bakal tekan, ana wong-wong sing saiki martakaké marang liyané kang bakal nemokaké, nalika mriksa pandom sing dicekelé, yèn ana akèh prakara sing ora bisa diwènèhi alesan sing nyukupi. Nganti kanthi mangkono padha katesthi, wong-wong mau ora ngerti sepira gedhéné kabodhoan dhéwé. Lan ana akèh wong ing pasamuwan sing nganggep yèn padha ngerti apa sing dipracaya; nanging, nganti pasulayan muncul, padha ora ngerti kalemahané dhéwé. Nalika kapisah saka wong-wong sing sapracaya lan kapeksa ngadeg piyambakan lan tanpa panyengkuyung kanggo nerangaké pracayané, wong-wong mau bakal kaget weruh sepira semrawut gagasané ngenani apa sing wis ditampané minangka kayektèn. Pancen temtu yèn ing antarané kita wis ana panyimpangan saka Gusti Allah sing gesang lan pamaléngan marang manungsa, kanthi nyelehake kawicaksanan manungsa ing panggonané kawicaksanan ilahi.

> “Gusti Allah bakal nggerakaké umaté; menawa sarana-sarana liyané gagal, paham-paham sesat bakal mlebu ing antarané wong-wong mau, kang bakal ngoyak lan misahaké dami saka gandum. Pangéran nimbali kabèh wong sing pracaya marang pangandikané supaya tangi saka turu. Pepadhang kang aji wis rawuh, kang cocog kanggo jaman iki. Iku bebener Kitab Suci, kang nduduhaké bebaya-bebaya sing wis ana ana ing ngarepé kita. Pepadhang iki kuduné nuntun kita marang panyinau Kitab Suci kanthi temen lan marang panaliten kang banget tlitiné tumrap pandhangan-pandhangan sing kita anut. Gusti Allah ngersakaké supaya sakabèhé gegandhengan lan pandhangan bab bebener ditliti kanthi jero lan tekun, kanthi pandonga lan pasa. Wong-wong pracaya ora kena leren mung ana ing sangka-sangka lan pamanggih-pamanggih kang ora cetha bab apa kang dadi bebener. Imané kudu madeg kanthi kukuh ana ing sabdané Gusti Allah, supaya manawa mangsa panggawéyan rawuh lan wong-wong mau digawa ing ngarepé para pasamuwan pangadilan kanggo menehi wangsulan bab imanéané, wong-wong mau bisa maringi alesan tumrap pangarep-arep kang ana ing sajroning dhiriné, kanthi andhap-asor lan wedi marang Gusti.”

> “Gegerah, gegerah, gegerah. Bab-bab sing kita aturake marang jagad kudu dadi kasunyatan sing urip tumrap kita. Iku wigati manawa sajroning mbéla doktrin-doktrin sing kita anggep minangka pokok-pokok dhasar pracaya, kita aja nganti ngidini awak kita nggunakaké alesan-alesan sing ora temen-temen bener. Kuwi bisa waé migunani kanggo mbungkem wong sing nentang, nanging ora ngurmati kayektèn. Kita kudu ngaturaké alesan-alesan sing bener lan kukuh, sing ora mung bakal mbungkem para mungsuh kita, nanging uga bakal tahan marang panalitèn sing paling cetha lan paling jero. Ing antarané wong-wong sing wis nglatih awake dhewe minangka para juru bantah ana bebaya gedhé manawa padha ora bakal nangani pangandikané Gusti Allah kanthi adil. Nalika adhepan karo wong sing nentang, kuduné usaha kita sing temen-temen yaiku ngaturaké bab-bab mau kanthi cara sing bisa ngyawakaké keyakinan ing pikirane, dudu mung ngupaya maringi kapercayan marang wong pracaya.”

> “Sanadyan pira wae majuning kapinterané manungsa, aja nganti sapalila waé panjenengané ngira yèn ora ana preluné panyelidikan Kitab Suci kang jero lan tanpa pedhot supaya oleh pepadhang kang luwih ageng. Minangka sawijining umat, kita katimbalan, saben-saben pribadi, dadi para murid babagan ramalan. Kita kudu waspada kanthi tememen supaya kita bisa mbedakaké saben sorot pepadhang kang bakal kaaturaké Gusti Allah marang kita. Kita kudu nyekel panyawang pisanan saka kayektèn; lan lumantar panaliten kang kebak pandonga, pepadhang kang luwih cetha bisa kapikolehi, kang banjur bisa kaaturaké marang wong liya.”

> “Nalika umaté Allah padha rumangsa tentrem lan marem karo pepadhangé sing saiki diduwèni, kita bisa yakin yèn Panjenengané ora bakal maringi sih karsané marang wong-wong mau. Karsané yaiku supaya wong-wong mau tansah maju nampa pepadhang sing saya tambah lan tansah saya tambah akèh, kang madhangi kanggo wong-wong mau. Sikap pasamuwan ing wektu saiki ora ndadosaké keparenging Allah. Wis mlebu rasa percaya dhiri sing njalari wong-wong mau ngrasa ora perlu bebener sing luwih akèh lan pepadhang sing luwih gedhé. Kita urip ing sawijining mangsa nalika Iblis lagi makarya ing sisih tengen lan sisih kiwa, ing ngarep lan ing buri kita; nanging kita minangka sawijining umat padha turu. Allah ngersakaké supaya ana swara kang kaprungu, nggugah umaté tumindak.”

> “Tinimbang mbikak jiwa supaya nampi soroting pepadhang saka swarga, sapérangan wong malah wis nyambut gawé ing arah kang kosok balèni. Lumantar barang cetakan lan uga saka mimbar, wis diwulangaké panemu-panemu ngenani inspirasi Kitab Suci kang ora oleh pangesahan saka Sang Roh utawa saka pangandikané Gusti Allah. Mesthi temenan manawa ora ana wong siji utawa golongan wong kang kuduné ngupaya nglajengaké téyori-téyori babagan prakara kang sepira gedhéné wigatiné tanpa ana ‘Mangkéné pangandikané Pangéran’ kang cetha kanggo nyangga panemu-panemu mau. Lan manawa manungsa, kang kasurung déning kakurangan-kakurangan manungsa, kena pengaruh saka lingkungané ing kadar luwih gedhé utawa luwih cilik, sarta nduwèni cecenderungan warisan lan cecenderungan kang dipupuk kang adoh banget saka ndadèkaké wong wicaksana utawa kaswargan-manah, banjur padha nyoba nggugat pangandikané Gusti Allah lan mènèhi paukuman bab endi kang ilahi lan endi kang manungsa, wong-wong mau lagi nyambut gawé tanpa pituturé Gusti Allah. Pangéran ora bakal mberkahi pakaryan kang kaya mengkono. Akibaté bakal nggegirisi, tumrap wong kang nindakaké lan tumrap wong-wong kang nampani iku minangka pakaryan saka Gusti Allah. Skeptisisme wis kaobong ana ing akèh pikiran déning téyori-téyori kang diwulangaké ngenani hakekat inspirasi. Makhluk kang winates, kanthi panemu-panemu kang ciut lan cendhak pandelengané, ngrasa awaké dhéwé mumpuni kanggo ngritik Kitab Suci, kanthi kandha: ‘Ayat iki prelu, lan ayat kuwi ora prelu, lan ora diilhami.’”

> “Kristus ora maringi piwulang kang mengkono bab Kitab-Kitab Prajanjian Lawas, yaiku siji-sijiné péranganing Kitab Suci kang diduwèni déning umat ing jamané Panjenengané. Piwulang-panjenengané dimaksudaké kanggo nuntun pikirane wong-wong mau marang Prajanjian Lawas lan nggawa tema-tema agung kang kapacak ana ing kono menyang pepadhang kang luwih cetha. Sajroning pirang-pirang abad umat Israèl wis misahaké awaké saka Gusti Allah, lan padha kelangan pandeleng marang kayektèn-kayektèn aji kang wus dipracayakaké Panjenengané marang wong-wong mau. Kayektèn-kayektèn iki katutupan déning wangun-wangun lan upacara-upacara tahayul kang ndhelikaké tegesé kang satemené. Kristus rawuh kanggo nyingkiraké reruntuhan kang wus nyamarké sumilaké. Panjenengané mapanaké kayektèn-kayektèn mau, kaya permata-permata aji, ana ing tatahan kang anyar. Panjenengané nedahaké yèn, adoh saka ngrèmèhaké pangulanganing kayektèn-kayektèn lawas kang wis kulina, Panjenengané rawuh kanggo ndadèkaké kayektèn-kayektèn mau katon ana ing daya lan kaéndahané kang satemené, kamulyan kang durung tau kapirsanan déning wong-wong ing jamané Panjenengané. Panjenengané piyambak minangka Panganggiting kayektèn-kayektèn kang kawehyakaké iki, bisa mbukak marang umat tegesé kang satemené, mbébasaké wong-wong mau saka pamaknèhan kang kliru lan tiori-tiori palsu kang ditampani déning para pamimpin supaya cocog karo kaanané dhéwé kang ora kasucèkaké, kekuranganing karohanèn, lan katresnané marang Gusti Allah. Panjenengané mbuwang samubarang kang wus ngrampasi kayektèn-kayektèn iki saka urip lan kakuwatané kang wigati, lan maringaké mau bali marang jagad kanthi sakabèhing kasagaran lan kakuwatané kang asli.”

> “Manawa kita nduwèni Roh Kristus lan dadi para makarya bebarengan karo Panjenengané, mula dadi pérangan kita kanggo nerusaké pakaryan kang Panjenengané rawuh kanggo nindakaké. Kabeneran-kabeneran ing Kitab Suci wis maneh dadi kabur déning adat, tradhisi, lan piwulang palsu. Piwulang-piwulang kang klèru saka teologi kang misuwur wis ndadèkaké éwonan lan éwonan wong dadi mamang lan ora pracaya. Ana kaluputan lan ora runtut kang akèh wong nyalahaké minangka piwulangé Kitab Suci, nanging satemené iku mung tafsiran palsu marang Kitab Suci, kang diugemi sajroning abad-abad pepeteng kapapaan. Wong akèh wis kasasaraké nganti ngugemi pangrèhing pikiran kang klèru bab Gusti Allah, kaya déné wong Yahudi, kang kasasaraké déning kaluputan lan tradhisi ing jamane, nduwèni pangrèhing pikiran kang klèru bab Kristus. ‘Manawa padha sumurup, mesthi padha ora bakal nyalib Gusti kamulyan.’ Dadi pérangan kita kanggo nduduhaké marang jagad watak Gusti Allah kang satemené. Tinimbang ngritik Kitab Suci, ayo kita ngupaya, lumantar piwulang lan tuladha, nyawijèkaké marang jagad kabeneran-kabenerané kang suci lan maringi urip, supaya kita bisa ‘martakaké kaluhurané Panjenengané kang wis nimbali kowé metu saka pepeteng menyang pepadhang-Né kang nggumunaké.’”

> “Piala-piala ala sing saya suwe saya nyusup ana ing antarané kita, kanthi ora krasa wis nuntun wong-wong siji-siji lan pasamuwan-pasamuwan adoh saka pakurmatan marang Allah, lan wis nutup dalan tumrap kakuwatan kang Panjenengané kersa paringaké marang wong-wong mau.

> “Para sedulurku, tembunging Allah iku kadadèkna tetep jumeneng kaya dene apa anané. Aja nganti kawicaksananing manungsa kumawani nyuda kakuwatané satunggal prakara waé saka Kitab Suci. Ukara paukuman kang kebak kasolemn ing kitab Wahyu kuduné maringi pepèling marang kita supaya aja njupuk pendirian kang mangkono. Marga saka asmaning Guruku aku dhawuh marang kowé: ‘Copotana kasutmu saka sikilmu, awit papan panggonanmu ngadeg iku lemah suci.’” Testimonies, jilid 5, 707–711.

Back to Articles