Article

# Panium - Nomer Sangalas

Para Agung: Antiokhus, Konstantinus, lan Présidhèn Pungkasan

Author

Jeff Pippenger

Published

March 1, 2026

Formats

PDF
Word

Kunci kanggo mbagi kanthi bener ayat sepuluh nganti nembelas saka Daniel sewelas kapanggih ing penerapan-penerapan dhasar nubuatan sing wis dipigunakaké luwih saka telung puluh taun kapungkur, ing taun 1996, nalika majalah The Time of the End diterbitaké. Telung puluh taun sawisé kuwi, Gusti wis nyethakaké yèn ana pesen nubuatan liyané sing kudu diformalaké kaya dene pesen Millerite diformalaké ing taun 1831. Ing sajarah omega saka telung puluh taun iki, pesen sing kudu diformalaké iku diwakili minangka sawijining pambeneran tumrap pesen Islam sadurungé, kaya sing diwakili déning Josiah Litch, lan uga minangka pesen lawang sing katutup sing wis dibeneraké, kaya sing diwakili déning Samuel Snow, sing dadi pralambang saka pasemon bab sepuluh prawan. Sawijining pesen bab Islam, sing dibarengi karo pepéling ngenani katutupé lawang-lawang wektu kasempatan sih-rahmat sacara progresif nalika Kristus ngrampungaké pakaryan pangadilan Panjenengané, bakal dipratelakaké. Pesen iku kaping pindho sipaté, nduwèni garis internal lan eksternal, sing sabanjuré makili rong langkah pisanan saka proses pangujian telung-langkah sing tansah dumadi nalika sawijining nubuatan dibukak segelé, kaya wahyu bab Gusti Yésus Kristus ing tanggal 31 Desember 2023.

Majalah *The Time of the End* ngemot ringkesan dhasar ngenani mangsa ngarep Amerika kaya kang dilambangaké ana ing enem ayat pungkasan saka Daniel sewelas, kang dibukak segelé ing wektu wekasan taun 1989. Majalah punika sampun wonten ing cathetan umum sajroning telung dasawarsa, nanging boten wonten ingkang nyumurupi bilih salah satunggaling tema utami saking majalah punika inggih punika perjuwangan agami antawisipun komunisme lan gréja-gréja ing sangisoré pangaribawa Katulik, mliginipun ing Ukraina. Peperangan agami saking periode 1989 punika nerangaké konteks saking ambruking agamiipun Putin, kados ingkang dipratandhakaké déning Ptolemy lan Uziah ing pambrontakan ingkang kalihipun tampakaké ana ing Padaleman Suci ing Yerusalem. Padaleman Suci ing Yerusalem punika padalemanipun Uziah, sanès padalemanipun Ptolemy. Putin lan Zelenskyy kalihipun najisaké padaleman suci ingkang sami kanthi kalih cara ingkang béda; satunggal minangka wong Mesir lan satunggal minangka wong Yahudi.

Gréja sing lagi gumulat nglawan raja ing kidul ing taun 1989 iku yaiku Gréja Katulik. Lan yagéné ora? Ateisme Prancis marakaké tatu sing matèni marang raja ing lor ing taun 1798, mula yagéné kepausan ora bakal mbales marang panyiksaane ateisme sing suwé lan dawa tumrap Gréja Katulik, mligi ana ing Ukraina? Sing luwih wigati, paseksi sing cetha bab Ukraina iki asalé saka sawijining publikasi ing taun 1996, sing nyandhak para sejarawan sekuler bab sajarah taun 1989. Saiki, nalika Pangéran lagi mbukak segel sajarah sing kasumput saka ayat patang puluh, Panjenengané wis nunjuk marang pergumulan antarané rong gréja ortodoks kanggo nyawisaké konteks profetik lan historis tumrap perang Raphia lan sawisé iku, lan Panjenengané wis kalebuaké wawasan-wawasan sing perlu ana ing majalah The Time of the End sing diterbitaké telung puluh taun kapungkur.

Rubuhé Napoleon selaras karo rubuhé Lenin, Stalin, lan sistem Uni Sovyèt sing lumaku saya maju tumuju pungkasané. Nalika karajan kidul profetik mindhah ibukuthané menyang Rusia, ana loro révolusi gedhé ing taun 1917. Sing kapisan yaiku sing diarani Révolusi Rusia nalika Sang Tsar digulingaké, banjur ing taun sing padha disusul déning Révolusi Bolshevik, kang njalari perang sipil wiwit taun 1917 nganti 1922. Ing taun 1922, Uni Sovyèt kabentuk.

Wiwitané Rusia minangka ratu ing sisih kidul sacara rohani makili sawijining révolusi rong tataran sing nuntun marang perang sadulur, banjur pambentukan sawijining konfederasi nagara-nagara. Ambruké Uni Soviet uga dumadi lumantar rong tataran, diwiwiti kanthi dirubuhaké Tembok Berlin ing tanggal 9 November 1989, sing banjur nuntun marang bubaré Uni Soviet ing tanggal 31 Desember 1991. Minangka panguwasa pungkasan Rusia, ratu ing sisih kidul, Vladimir Putin ditipèkké déning panguwasa Rusia kang kapisan—Vladimir Lenin.

Vladimir tegesipun “satunggaling pamimpin ageng” lan Putin tegesipun “dalan.” Lenin tegesipun “kali ageng,” nanging Vladimir Lenin milih nama Lenin kanggé ndhelikaken nama piyambakipun ingkang sejati, inggih punika Vladimir Ilyich Ulyanov. Ilyich tegesipun “putranipun Élia,” lan Ulyanov tegesipun “putra Élia ingkang anom.”

Pamimpin agung Rusia ing dalan mau, sajroning sajarah kang diwakili déning paprangan ing Raphia ing taun 217 SM, dipratandhani déning pamimpin kapisan Rusia, yaiku Vladimir Lenin, minangka pamimpin agung saka kali gedhé kang kuwasa, nanging kang ndhelikaké jenengé. Jeneng iku minangka pralambang watak, lan tumrap Vladimir, ndhelikaké loro jenengé iku nggambaraké sawijining watak kang milih kali gedhé saka pamikiran pulitik, ngungkuli watak kang diwakili déning Élia, kang tegesé “Gusti Allah iku Yéhuwah.” Oyod atheisme yaiku panyélakan marang Allah, lan atheisme iku sawijining sipat utama saka ratu sisih kidul. Jeneng kaparingaké kapindho lan katelu saka Lenin negesaké Élia lan anaké, lan pungkasané Rusia minangka ratu sisih kidul diwakili déning Ptolemy IV, kang menang ing paprangan Raphia, nanging nalika Antiochus bali ing taun 200 SM ing paprangan Panium, anaké Ptolemy kang umur limang taun nalika iku lagi mrentah. Loro jeneng asli Lenin nandhani Élia lan anaké, lan cocog karo Ptolemy lan anaké. Élia lan pesen marang anak-anaké dumadi ing dina-dina pungkasan, pas sadurungé “dina Pangéran kang agung lan nggegirisi;” yaiku papan wektu kang padha karo panggonané paprangan Raphia lan Panium.

> Lah, Ingsun bakal ngutus nabi Élia marang kowé sadurungé tekane dinané Pangéran kang agung lan nggegirisi; lan dhèwèké bakal mbalèkaké manahé para bapa marang anak-anaké, lan manahé anak-anaké marang para bapak, supaya Ingsun aja teka lan nggebag bumi kalawan ipat-ipat. Maleakhi 4:5, 6.

Paseksenipun Uzia lan Ptolemaeus iku salaras ing ayat sewelas saking Daniel sewelas, lan Uzia gesang salami sewelas taun sasampunipun pambrontakan lan lepra ingkang nemahi piyambakipun; dene Ptolemaeus mrentah kanthi cacah pitulas taun kabèhipun, ingkang sami kaliyan cacahing taun antawisipun paprangan ing ayat sewelas lan ayat limalas. Ramalan 250 taun ingkang kawiwitan ing taun 457 SM, rampung ing taun 207 SM ing tengah-tengahing kalih paprangan punika; sepuluh taun sasampunipun Raphia lan pitung taun sadèrèngipun Panium. Pamaréntahanipun Ptolemaeus IV kawiwitan ing taun 221 SM, lan piyambakipun seda ing taun 204 SM, mila pitulas taunipun Ptolemaeus punika boten sami garisipun kaliyan pitulas taun saking Raphia dumugi Panium. Uga boten sami kaliyan pitulas taun ingkang dipunlambangaken déning panutuping ramalan 250 taun ingkang kawiwitan kaliyan Nero ing taun 64 lan rampung ing taun 313. Saking taun 313 dumugi hukum Minggu ingkang kapisan ing taun 321 punika wolung taun, lan sangang taun salajengipun ing taun 330 Constantine mbagi karajan dados sisih wétan lan kulon.

Ing tembé sing banget cedhak, Putin lan Rusia bakal ngalahaké Ukraina, lan jejak Ptolemy lan Uzziah bakal wiwit kaulang manèh ing sajarah sing dilambangaké déning ayat rolas. Loro saksi Kitab Suci nempataké krisis pungkasan tumrap Putin ing sawijining krisis gréja lan nagara. Pambrontakané kaudharaké ana ing Padaleman Suci ing Yerusalem, mula kanthi mangkono ngidhentifikasi Padalemané Uzziah lan agamane minangka titik rujukan kenabian.

Zelenskyy, sing tegesé “ijo,” iku minangka wayangé para birokrat globalis saka Uni Éropah lan Perserikatan Bangsa-Bangsa, kang agenda globalisé kanthi trep kaambaraké déning gerakan pulitik ijo sing nyembah ibu bumi. Pancen trep manawa Zelenskyy biyèn sawijining aktor, amarga cetha yèn dhèwèké mung minangka proksi saka kakuwatan-kakuwatan liya, lan tegesing jenengé, “ijo,” nandhani filsafat pulitik sing nuntun sakèhing obah-grahané ana ing papan caturing sajarah manungsa. Sekakmat tumrap Zelenskyy wis cedhak banget.

Ing sajarah pungkasan iki, pambrontakan Uzia lan Ptolemaios bakal kawulang manèh, nanging Ptolemaios (Putin) séda patang taun sadurungé perang Panium, lan panguwasa pungkasan saka ratu ing sisih kidul digambaraké déning sawijining bocah umur limang taun sing lagi diatur déning rerangkèn para wali pamaréntahan sing korup lan ora mumpuni.

Ptolemaios V taksih kirang langkung yuswa 5–6 taun nalika piyambakipun minggah dhampar ing taun 204 SM (sasampunipun pejahipun rama piyambakipun ing kahanan ingkang misterius), lan karajan Ptolemaik dados lumpuh amargi rerangkening kabupatèn wali ingkang boten mumpuni utawi korup sajeroning mangsa pamaréntahanipun. Kabupatèn wali wiwitan lumampah saking taun 204–202 SM, sasampunipun pejahipun Ptolemaios IV dipunsamèkakakên lan ibunipun, Arsinoe III, dipunpejahi. Para pangenan ing kraton, yaiku Sosibius, satunggaling mentri ingkang sampun dangu ngladèni wonten ing sangandhapipun Ptolemaios IV, lan Agathocles, sadérèkipun Agathoclea, seliripun Ptolemaios IV, mratelakakên dhirinipun piyambak dados para wali. Piyambakipun damel palsu utawi ngaturaken satunggaling wasiyat ingkang ndadosakên piyambakipun para pangreksa, nempataken ratu ingkang taksih enem punika wonten ing pangreksanipun Agathoclea saha kulawarganipun, lan nyingkirakên para saingan ingkang saged dados ancaman. Sosibius ngasta pérangan ageng saking administrasi ing wiwitanipun.

Sawijining owah-owahan kadadéan watara taun 202 SM, nalika Agathocles dadi bupati panguwasa sing utama, nanging akèh wong sengit marang dhèwèké amarga cabul lan salah ngatur pamaréntahan. Pambangkangan rakyat ing Alexandria njalari dhèwèké dihakimi kanthi brutal déning wong akèh, kanthi raja-bocah iku sacara nominal mènèhi sarujuk. Para bupati sabanjuré yaiku Tlepolemus, gubernur Pelusium, banjur Aristomenes. Nalika tekan wektu paprangan Panium ing taun 200 SM, karajan iku ana ing sangisoré runtutan bupati lan para penasehat kraton sing silih gumanti iki.

Ing perang Panium, pasukan Ptolemaik ing paprangan dipunpandhegani déning jenderal Scopas saking Aetolia, sawijining panglima bayaran ingkang dipunangkat wonten ing sangandhaping kabupatèn wali, sanès déning Ptolemy V piyambak. Sang ratu enèm punika boten gadhah pangwasaning nyata—sadhaya kaputusan, siasat militèr, saha kawontenan ringkihing karajan sacara umum asalipun saking kalumpuhan para wali, pambrontakan internal (kados déné pambrontakan pribumi Mesir), saha intrik kraton. Kahanan boten stabil punika maringi kalodhangan dhateng Antiochus III Agung supados ngasoraken Scopas kanthi mutusaké ing Panium, sarta ngrebat Coele-Syria, kalebet Yudea, sacara langgeng saking pangwasaning Ptolemaik.

Para sejarawan mbahas bab kamungkinan yèn sédaé Ptolemy IV amarga diracuni, kang uga dadi pérangan saka spekulasi sajarah ngenani Vladimir Lenin, Joseph Stalin, sarta ratu ing sisih kidul, Cleopatra. Putin menang ing Perang Ukraina, nanging sawisé kuwi wiwitaning rubedané diwiwiti déning pepénginané kanggo ngetrapaké sesambungan pangendhalèn kang biyèn diduwèni Uni Soviet marang gréja Ukraina, kang nalika dibusak ing taun 1989, dadi pralambang kamenangané ratu ing sisih lor nglawan ratu ing sisih kidul.

Ukraina iku papan pangayunan tuwin asal-usulé Ortodoksi Slavia Wétan. Baptisan Vladimir Agung kalampahan ing taun 988 ing Kyiv. Sawisé Konstantinopel ambruk, Moskwa banjur ngakoni gelar “Roma Katelu”, nempataké awaké dhéwé minangka ahli waris kang sah lan pangreksa rohani saka kabèh tanah Rusia, kalebu Ukraina minangka “wilayah kanonik”-né.

Patriarkat Moskwa tansah nyawang Ukraina minangka satunggaling kasatuan rohani sing ora bisa dipisahake saka Rusia kanthi semboyan, “Siji bangsa, siji iman,” yaiku ukara sing Putin piyambak wis bola-bali anggone migunakaké. Ukraina, mliginipun wiwit taun 2014/2022, saya ngraosaken pengawasan Moskwa minangka panguwasaning kolonial lan imperial tinimbang minangka kaibon rohani kang sejati. Ngantos wulan Februari 2026, wonten kalih struktur Ortodoks ingkang silih saingan. Salah satunggalipun inggih punika Gréja Ortodoks Ukraina, ingkang wiwit taun 2019 sampun mardika saking Patriark Ekumenis Bartholomew saking Konstantinopel. Ing Kyiv, Gréja Ortodoks Ukraina dipunanggep minangka gréja nasional ingkang saestu.

Para pamaos, ngati-ati: Gréja Ortodoks Ukraina iku gréja kang béda karo Gréja Ortodoks Ukrainia. Gréja Ortodoks Ukrainia kagandhèng karo Gréja Ortodoks Rusia, lan marga saka iku Zelenskyy wis nyerang gréja mau. Vatikan nentang serangan-serangané Zelenskyy kang wus lumaku, nanging pambrontakané Putin ing ayat rolas ndhèrèk sawisé kamenangané ing Raphia, lan isih bakal kelakon ing tembé.

Gereja Ortodoks Ukraina sacara historis kagandhèng karo badan Moskwa. Sawisé invasi taun 2022, Gereja Ortodoks Ukraina ngumumaké otonomi kanthi kebak ing wulan Mei 2022, nanging penyelidikan nagara Ukraina (DESS) bola-bali ndhawuhaké yèn gréja iku isih tetep kagandhèng sacara kanonik lan yuridis karo Moskwa. Ukraina ngesahaké undhang-undhang ing Agustus 2024 (ditandatangani déning Zelenskyy) kang nglarang saben badan agama sing kagandhèng karo Gereja Ortodoks Rusia (nagara “agresor”). Gereja Ortodoks Ukraina dipréntah supaya mecah sakabèhé sesambungan mau, utawa ngadhepi pambubaran Metropolitan Kyiv kanthi parentah pengadilan. Nganti pungkasan taun 2025 lan wiwitan taun 2026, isih lumaku penggerebekan, perpindahan paroki menyang Gereja Ortodoks Ukraina (luwih saka 1.300 wiwit 2022), prakara-prakara pengadilan, lan para ahli PBB ngélingaké bab prakara kabébasan agama sing magepokan karo Gereja Ortodoks Ukraina.

Vatikan kanthi terang-terangan wis nentang pambubaran Gréja Ortodoks Ukraina kanthi paksa ing wujud apa waé. Rusia lan Putin nggambarake prakara iki minangka panganiaya terang-terangan marang Ortodoksi kanonik lan wis ndadekake pangayoman marang “gréja-gréja Ortodoks Rusia” minangka tuntutan kang cetha ing saben rembugan katentreman. Propaganda Rusia kanthi ajeg nggandhengake Gréja Ortodoks Ukraina lan serangan-serangan nagara Ukraina marang gréja kasebut minangka “Nazisme” lan minangka bagéan saka alesan “denazifikasi” kang padha gunakake.

Putin kanthi kumawani lan ngluwihi wewenangé bakal “mlebet ing padaleman suci” lan ngakoni panguwasa rohani kang sarwa jangkep marang Ortodoksi Ukraina, sajroning upaya kanggo mbalèkaké sakabèhé tatanan gréja Ukraina supaya manèh tundhuk ing sangisoré Moskwa, kanthi nuntut pangakon minangka kepala rohani kang sah tumrap donya Ortodoks Rusia.

Iki minangka paralèl sing pas banget karo Ptolemaios mlebu ing Papan Mahasuci, déné Uzia iku Zelenskyy sing ngupaya ngobong menyan. Pambrontakané Ptolemaios dumadi ing Papan Mahasuci, lan pambrontakané Uzia dumadi ing papan suci. Sawijining ratu saka kidul, kebak rasa menang amarga kaunggulan ing “tapel-wates,” mungkasi kakuwasan proksi saka Nazisme, banjur nglangkahi wates mlebu ing papan kang mung dadi kagunganing wewengkon agama. Banjur bakal rawuh sawijining andhap-asor dadakan amarga pitedahing pangayoman Ilahi, lan Putin bakal sirna saka panggung kadadéan (kaya déné Ptolemaios IV séda ing taun 204 SM). Sawisé kekosongan kakuwasan ing mangsa ‘fase para panerus sing ringkih,’ ratu saka lor bali kanthi kakuwatan sing luwih gedhé lan menang ing peperangan Panium modhèren ing ayat 15.

## Pitung Welas

Pitulas taun kaping telu dumadi ing sajarah, nalika paprangan Raphia lan Panium nyawiji bebarengan, baris ing dhuwuré baris. Pitulas taun wiwit saka Edik Milan, nalika dhampar karajan sisih wétan lan kulon saka kakaisaran digandhèngaké bebarengan lumantar palakrama, nganti karajan iku kapisah lan pegatan ing taun 330. Pitulas taun kang dadi wiwitan lan pungkasan iku minangka tenger dalan tumrap rong mangsa kenabian liyané sing sesambungan. Diwiwiti saka Nero ing taun 64, sawijining mangsa panganiaya ditandhani, kang pungkasané ana ing sajarah Konstantinus Agung. Pangalihan saka mangsa panganiayané Nero menyang pamrayoga kang diwakili déning Konstantinus mratelakaké pangalihan saka pasamuwan Smirna menyang pasamuwan Pergamus. 313 lan Edik Milan mratelakaké pungkasané pasamuwan Smirna, lan pungkasan saka mangsa pitulas taun iku yaiku taun 330, kang dadi kasembadan saka ramalan telung atus suwidak taun ing Daniel 11:24.

> Panjenengané bakal lumebu kanthi tentrem malah menyang panggonan-panggonan kang paling subur ing wilayah iku; lan Panjenengané bakal nindakaké apa kang durung tau katindakaké déning para leluhuré, uga déning leluhuré para leluhuré; Panjenengané bakal nyebaraké ing antarané wong-wong mau barang rampasan, lan jarahan, lan kasugihan: malah Panjenengané bakal ngrancang siasaté nglawan benteng-benteng kang kuwat, nganti sawatara mangsa. Daniel 11:24.

Pitulas taun wiwit taun 313 lan maklumat Milan diwiwiti kanthi sawijining panggeneping ramalan lan dipungkasi ing panggeneping ramalan liyane. Panggeneping ramalan kang kapisan, kang nandhani wiwitan, ngenali transisi saka pasamuwan Smirna menyang pasamuwan Pergamus, lan ramalan kang nandhani pungkasaning pitulas taun mau ngenali pepéranganing Roma dadi Roma sisih wétan lan Roma sisih kulon. Pitulas taun iku diidentifikasi déning sajarah ramalan, dudu déning sawijining proklamasi pitulas taun kang mligi. Alfa saka pamisahan pasamuwan kang kapindho saka pasamuwan kang katelu selaras karo pamisahaning karajan mau dadi sisih wétan lan kulon ing wektu panggeneping ramalan wektu 360 taun. Kaloro ramalan mau netepaké sawijining mangsa pitulas taun, lan iku kabèh kudu ditetepaké minangka sawijining mangsa ramalan kang sah adhedhasar paseksiné loro utawa telu; manawa pitulas iku sawijining simbol ramalan kang sah.

Para seksi maujud ing periode 250 taun liyane kang diwiwiti ing taun 457 SM. Ing tanggal iku, ramalan 2.300 taun saka Daniel 8:14 diwiwiti. Taun 457 SM iku minangka titik wiwitan profetik lan sawijining tenger wates profetik kang wis katetepake. Manjangake 250 taun menyang mangsa ngarep nggawa panjenengan menyang taun 207 SM, yaiku sajarah ing antarané perang Raphia lan Panium. Perang Raphia lan Panium ora bisa dipisahake, amarga kalorone ditindakake déning Antiochus Agung. Wiwit perang Raphia ing taun 217 SM nganti perang Panium ing taun 200 SM ana pitulas taun. Ramalan 2.300 taun nandhani sawijining owah-owahan dispensasi ing wiwitané, nalika dekret katelu mulihaké kadhaulatan nasional Yéhuda, lan banjur ing pungkasané uga ana owah-owahan dispensasi nalika Kristus pindhah saka papan suci menyang Papan Mahasuci. Taun 207 SM makili owah-owahan dispensasi saka pamaréntahan Mesir nguwasani Yudea menyang dispensasi pamaréntahan Seleukia nguwasani nagari kamulyan. Dispensasi pangwasané Seleukia atas nagari kamulyan nuwuhaké pambrontakané kaum Makabe ing taun 167 SM.

Mangsa Nero sajrone 250 taun pungkasane ana ing sajarah Konstantinus kang AGUNG, lan 250 taun kang rampung ing antarané loro peperangan mau iku sajarahé Antiokhus kang AGUNG. Ing peperangan Raphia, Ptolemeus IV ngalahaké Antiokhus kang Agung, lan Ptolemeus jumeneng nata pitulas taun. Loro-loroné mangsa 250 taun iku ngemot sawijining mangsa pitulas taun kang cetha béda. Loro-loroné padha dipungkasi ing sajarah sawijining panguwasa kang kawentar minangka kang AGUNG. Loro-loroné mangsa 250 taun iku diwiwiti ing sawijining tenger dalan profetik kang wis katetepaké, lan loro-loroné uga dipungkasi ing sawijining tenger dalan profetik kang wis katetepaké.

Amérikah Sarékat wiwit tanggal 4 Juli 1776, lan 250 taun sawisé iku ngirid kowé menyang 4 Juli 2026, nalika Donald Trump, kang kawentar minangka wong sing ngupaya ndadèkaké Amérika “agung,” bakal ngrayakaké 250 taun mau. Taun 2026, kaya déné 250 taun wiwit 457 SM, rampung ing tengahing sajarah peperangan modhèren Raphia lan Panium, kang kawentar minangka perang Ukraina lan Perang Donya Katelu. Pamaréntahané sawijining ratu kidul, mangsa hukum Minggu kang kapisan, lan mangsa saka perang Raphia tumuju Panium nyedhiyakaké telung mangsa pitulas taun kang kabèh kagandhèng karo sajarah kenabian kang padha. Telung mangsa 250 taun kabèh tekan bebarengan ing sajarah-sajarah kenabian kang padha. Telung mangsa 250 taun iku netepaké telung garis kayektèn kenabian kanthi sajarah kang magepokan karo Donald Trump, kang digambaraké minangka salah siji saka Constantine the Great, utawa Antiochus the Great.

Telung garis wektu sing dawane 250 taun iku nyedhiyakake telung gambaran kang béda, nanging saling nglengkapi, babagan dina-dina wekasan. Garis wektu Nero mènèhi pratandha sajarah kompromi sajrone pitulas taun sing kanthi sampurna nyarujuki ciri-ciri kenabian saka pambentukan gambaring kéwan galak.

> “Gusti wis maringi kawruh marang aku kanthi cetha bilih gambaring kéwan galak iku bakal kawangun sadurungé mangsa sih-rahmat katutup; amarga iku bakal dadi ujian gedhé tumrap umaté Allah, kang lumantar iku nasib langgengé bakal katetepaké. Panggonané panjenengan iku campur baur kebak ora ajeg, satemah mung sathithik wong kang bakal kacilakan déning panggodhané.

> “Ing Wahyu 13 prekara iki kaandharaké kanthi cetha; [Wahyu 13:11–17, dipunpetik].”

> “Iki iku pacoban kang kudu dialami déning umat Allah sadurungé padha kaségel. Kabèh wong sing mbuktèkaké kasetyané marang Allah kanthi netepi angger-anggeré, lan nampik nampa sabat palsu, bakal nglumpuk ing sangisoré panji-panjié Pangéran Allah Yehuwah, lan bakal nampani segelé Allah kang gesang. Déné wong-wong sing nyerahaké kayektèn kang asalé saka swarga lan nampani sabat dina Minggu, bakal nampani tandhané kéwan galak mau.” Manuscript Releases, jilid 15, 15.

Gambaring kéwan galak iku minangka gabungan antarané gréja lan nagara, kanthi gréja sing nguwasani sesambungan mau. Komprominé Konstantinus ing upaya nggabungaké paganisme bebarengan karo Kakristenan iku tuladha klasik saka kompromi ing dina-dina wekasan.

> “Ing gerakan-gerakan sing saiki lagi lumaku ing Amérika Sarékat kanggo njamin marang pranata-pranata lan tata-panggunaan gréja panyengkuyung saka nagara, wong-wong Protestan lagi ngetutaké tapak-langkahé para penganut kepausan. Malah luwih saka kuwi, wong-wong mau lagi mbukak lawang supaya kepausan bisa oleh manèh ing Amérika Protestan kaunggulan paling dhuwur kang wis ilang saka tangane ing Donya Lawas. Lan prakara sing ndadèkaké gerakan iki luwih wigati maknané yaiku kasunyatan yèn tujuan utama sing digagas iku penegakan pangreksan dina Minggu—sawijining pakulinan kang asalé saka Roma, lan kang diakoni déning Roma minangka pratandha wewenangé. Iku ya roh kepausan—roh nyelarasaké dhiri karo pakulinan donya, pangurmatan marang tradhisi-tradhisi manungsa ngungkuli dhawuh-dhawuhing Allah—kang lagi nyusupi gréja-gréja Protestan lan nuntun wong-wong mau supaya nindakaké pakaryan kang padha, yaiku ngluhuraké dina Minggu, kaya sing wis ditindakaké déning kepausan sadurungé wong-wong mau.”

> “Yèn para maos arep mangertèni sarana-sarana kang bakal dienggo ing peperangan kang enggal teka, cukup tumrape dheweke nglacak cathetan ngenani piranti-pranti kang biyèn dienggo déning Roma kanggo ancas kang padha ing jaman-jaman kapungkur. Yèn dhèwèké arep sumurup kepriyé para penganut Paus lan para Protestan, sawiji, bakal tumindak marang wong-wong kang nampik dogma-dogmané, karebèn dhèwèké nyumurupi roh kang kawedharaké déning Roma marang dina Sabat lan para pambélané.

> “Pranatan-pranatan kraton, konsili-konsili umum, lan tata pasamuwan kang disengkuyung déning kakuwasan sekuler, iku dadi tataran-tataran kang lumantaré riyaya kapir mau nggayuh kalenggahan kang kinurmatan ana ing jagad Kristen. Tindakan umum kang kapisan kanggo meksa pangreksaning dina Minggu yaiku angger-angger kang ditetepaké déning Konstantinus. (A.D. 321) Pranatan iki nuntut supaya wong-wong kutha padha ngaso ing ‘dina srengéngé kang kinurmatan,’ nanging ngidinaké wong-wong désa supaya nerusaké pakaryan tetanèné. Sanadyan sejatiné iku undhang-undhang kapir, pranatan mau ditindakaké déning sang kaisar sawisé panrimané marang agama Kristen kang mung sajroning aran waé.” The Great Controversy, 574.

Runtutan kompromi kang nuwuhake, lan bakal nuwuhake maneh, angger-angger Minggu kagambar lumantar mangsa pitulas taun saka 313 nganti 330, kanthi angger-angger Minggu kang kapisan ing taun 321 minangka tandha tengahing sajarah iku. Ing wiwitan ana sawijining bebrayan antarane wetan lan kulon, lan ing pungkasan ana pegatan antarane wetan lan kulon. Angger-angger Minggu kang kapisan iku minangka tandha tengah kang makili pambrontakan, padha kaya aksara kaping telulas ing alfabèt Ibrani, kang nalika didhisiki déning aksara kapisan lan diterusaké déning aksara kaping likur loro lan kang pungkasan ing alfabèt iku, mbentuk tembung Ibrani kanggo kayektèn. Bebrayan ing wiwitan lan pegatan ing pungkasan nandhani aksara alfa sajroning sarujuk karo aksara omega. Mangsa 250 taun kang diwiwiti déning Nero ngemu tandha astanipun Kristus, lan iku ngandika bab sawijining pokok bebener saiki ing dina-dina pungkasan.

Mangsa 250 taun sing diwiwiti saka 457 SM iku nekanake kaprigelan tata-negara sing dipralambangake déning Antiochus Agung nalika dhèwèké ngadeg ana ing sajroning mangsa pitulas taun saka Raphia nganti Panium. Kita mangertèni prakara iki minangka tata-negara, awit ing 457 SM sawijining wangsit bab 2.300 taun uga diwiwiti. Wektu 2.300 taun iku minangka garis wangsit internal sing ngandharake pakaryané Gusti Allah ing panebusan, kang selaras karo sawijining pralambang tata-greja. Beda karo mangsa 250 taun sing diwiwiti karo Nero, mangsa sing diwiwiti ing 457 SM iki lagi nyandhak peranan pulitik présidhèn Amérika sing pungkasan, sing ngupaya nggedhekake Amérika lan banjur jagad, nalika dhèwèké nyengkuyung konsèp Katulik sing kliru bab sawijining jaman mas emas lawase sèwu taun katentreman.

Rong atus seket taun Amerika Serikat, kang minangka kéwan saka bumi ing Wahyu telulas, nandhakaké panutuping karajan kaping nem ing ramalan Kitab Suci, kang pungkasané ana ing papan nalika wiwitané dumadi, yaiku ing satengahing perang. Para pamenang sajarah nemtokaké cathetan sajarah kang dilestarekaké. Kaum Demokrat kang dikuwasani naga globalis ndeleng anarki saiki minangka sawijining revolusi, déné kaum Republik, kang akèh omongan nanging tanpa tumindak, ndeleng sajarah saiki iki minangka perang sadulur. Kaum Demokrat iku para wakil naga ing ramalan Kitab Suci, lan kaum Republik dilambangaké minangka Protestan murtad, utawa miturut istilah Yohanes ing Wahyu nembelas, yaiku nabi palsu. Amerika Serikat diwiwiti kanthi perang revolusi lan dipungkasi kanthi perang revolusi. Partéy Republik diwiwiti ing perang sadulur lan dipungkasi ing perang sadulur. Kaum Republik ndeleng perang sadulur kang déning kaum Demokrat kasebut revolusi.

Trump, minangka présidhèn Republik pungkasan, ngasta sipat-sipat kenabian saka présidhèn Republik kapisan, kang rawuh ing sajarah njaba Perang Sipil. Perang Sipil njabané Lincoln uga minangka sajarah batin saka wangsit Yesaya bab pitu, ayat wolu, kang rampung ing taun 1863, ya iku taun Proklamasi Emansipasi. Pambédan antarané loro parté iku sawijining prinsip kenabian kang utama lan dhasar. Iku diwiwiti karo Kain lan Habel, kang ing jamané Kristus diwakili déning wong Saduki lan wong Farisi, loro golongan Kain kang arep matèni siji Habel.

Para wong Farisi lan Saduki makili wong-wong kang sarujuk kanggo nyalib Mesiasé dhéwé, amarga sabab-sebab kang béda, nanging tetep sarujuk—padha waé. Wong Farisi ngaku njunjung angger-anggering Toret, nanging ora nglakoni, kaya déné para Republikan. Wong Farisi ngaku njunjung angger-angger ilahi kang asli, nanging nerangaké angger-angger iku lumantar logika dhéwé kang kebak pamrih lan prasangka. Angger-angger asli tumrap wong Farisi iku padha karo Konstitusi tumrap para Republikan, yaiku Konstitusi kang padha diklaim didhukung déning wong-wong mau, nanging satemené ora. Wong Saduki nampik pangwasané Allah, lan sanadyan golongan iki luwih cilik tinimbang wong Farisi, wong Saduki nguwasani tatanan agama lan pulitik ing Yudéa ing jaman Kristus. Para Demokrat iku golongan kang luwih cilik tinimbang para Republikan, ciliké nganti kudu ngapusi supaya tetep kuwasa, nanging tetep kuwasa pancèn iya, awit para mungsuhé kang ngaku njunjung kaadilan kang padha tumrap sakèhé wong, ora nindakaké apa-apa kanggo netepaké prinsip-prinsip angger-angger kang padha diklaim dijunjung.

Ora ana barang anyar ing sangisoring srengéngé, lan loro parté pulitik ing Amérika Sarékat iku padha dadi pérangan saka bentang kenabian kaya para Farisi lan Saduki biyèn. Mesthi ana akèh pepadhan liyané ing sadawaning garis kenabian iki, nanging mung nalika panjenengan ndeleng sesambungan kenabian saka loro kakuwatan najis iku, kang sanadyan padha dadi mungsuh, banjur dadi manunggal nglawan kasucèn, mula panjenengan banjur ndeleng Ptolemy lan Uzia ing pepadhang kang trep. Loro-loroné ratu ing sisih kidul nyoba nyaosaké kurban ana ing Padaleman Suci sing padha, nanging Ptolemy, saka Mesir, nggambaraké kakuwatan naga—para Demokrat. Uzia, minangka ratu Yéhuda, iku pamimpining tanah kamulyan, yaiku Protestantisme murtad, utawa nabi palsu—para Republik.

Sesambetan antarané naga lan nabi palsu kanthi klasik dipratélakaké ana ing Gunung Karmèl. Ing gunung iku, Akhab nglambangaké naga lan para nabi Baal lan Asytarot kagungané Izebel nglambangaké para nabi palsu sing nglawan Élia. Kéwan galak, yaiku Izebel, isih ana ing wingkinging layar ing Samaria. Naga sing manunggal karo nabi palsu uga dipratélakaké déning manunggalé Roma kapir lan wong-wong Yahudi ana ing salib, kayadéné bakal ana manunggalé Partéy Demokrat lan Partéy Republik ana ing angger-angger Minggu. Unsur-unsur saka kakuwatan sing manunggal iku dipratélakaké déning Partéy Demokrat lan Partéy Republik ana ing sajroning sungu Republik saka kéwan galak bumi. Loro kakuwatan pulitik sing najis iku dipratélakaké déning Kain, lan garis keturunan Habil uga nduwèni pamérangan kaping pindho.

Garis keturunan Abel, kang ing sesambungane karo garis lahiriahé Kain iku minangka garis batiniah, lan dilambangaké déning rong golongan prawan. Maju-munduré sungu Protestan saka kéwan bumi, yaiku Amerika Sarékat, dilambangaké déning runtutan panyucèn agama kang diwiwiti karo pasamuwan Sardis ing taun 1798, nalika Amerika Sarékat dadi karajan kaping nem ing ramalan Kitab Suci. Sardis iku pasamuwan kang duwé aran ngakoni yèn dhèwèké urip, nanging satemené wis mati. Nalika taun 1798, golongan-golongan Protestan kang wis misah saka gréja kapausan wis wiwit bali marang Roma. Para pandhèrèk Kristus kawitan sinebut wong Kristen ing Antiokhia.

> “Ing Antiokhia para murid kawitan disebut wong Kristen. Jeneng iku kaparingake marang wong-wong mau amarga Kristus dadi pokok utama saka piwucal, pangajaran, lan pacelathoné. Tanpa kendhat wong-wong mau nyaritakake maneh prastawa-prastawa kang wis kalakon nalika dina-dina paladosan Panjenengané ana ing bumi, nalika para muridé kaberkahi déning ngarsané Panjenengané piyambak. Tanpa kendho padha ngrembug piwulang-piwulangé lan kaelokan-kaelokan warasé. Kanthi lambe gumeter lan mripat kebak luh padha nyritakake kasangsarané ana ing taman, pangkhianatan marang Panjenengané, pangadilan, lan paukuman patinipun, katabahan lan andhap-asor kang nganggo iku Panjenengané wis nandhang panyaruwe lan panyiksa kang ditibakake marang Panjenengané déning para mungsuhé, sarta welas asih kang ilahi kang nganggo iku Panjenengané ndedonga tumrap wong-wong kang nganiaya Panjenengané. Wunguné Panjenengané lan minggahé menyang swarga, sarta pakaryanipun ana ing swarga minangka Pangantara tumrap manungsa kang tiba ing dosa, dadi prekara-prekara kang kanthi bungah padha remen ngrembug. Pantes tenan para bangsa kapir nyebut wong-wong mau Kristen, amarga padha martakake Kristus lan ngaturake pandongané marang Allah lumantar Panjenengané. ”

> “Allah piyambak ingkang maringi dhateng wong-wong mau nama Kristen. Punika nama karajan, ingkang kaparingaken dhateng sedaya tiyang ingkang ngiketaken dhirinipun kaliyan Kristus. Bab nama punika Yakobus lajeng nyerat, ‘Apa dudu wong sugih padha nindhes kowe, lan nggawa kowe menyang ngarsaning bangku pangadilan? Apa dudu padha ngujat nama mulya kang maringi aran marang kowe?’ Yakobus 2:6, 7. Lan Petrus mratelakaken, ‘Manawa ana wong nandhang sangsara awit minangka wong Kristen, aja nganti isin; nanging muga-muga iya ngluhurake Allah ana ing prakara iki.’ ‘Manawa kowe padha diwejang awit saka asmaning Kristus, begja kowe; amarga Rohing kamulyan lan Rohing Allah dumunung ana ing atasmu.’ 1 Petrus 4:16, 14.” Lelakoning Para Rasul, 157.

Pasamuwan ing Epesus diparingi jeneng Kristen, kang nuntun marang pasamuwan ing Smirna kang katindhes, lan sawisé iku diterusaké déning pasamuwan kompromi ing sajarah Pergamus. Nalika kapausan njupuk dhampar, ana sawijining pamisahan kang nandhani pasamuwan sejatiné Allah minangka pasamuwan ing ara-ara samun. Pasamuwan Roma iku Tiatira. Ing pungkasaning ara-ara samun sajroning sewu rong atus sawidak taun, pasamuwan Protestantisme muncul, lan wiwit saka titik iku sateruse sungu Protestan dipratandhakaké déning rerangkening ujian lan panyucèn ilahi.

Protestantisme kawiwitan nalika Martin Luther mancebake 95 tesisé ing lawang ing taun 1517, lan “23” taun sawisé iku, ing taun 1540, tatanan Jesuit diwiwiti. Ing taun 2013, presentasi kaping 95 lan pungkasan saka Tabel-tabel Habakuk dipancebake ing lawang, lan ing tanggal 13 Maret 2013, paus Jesuit pisanan dilantik. Martin Luther diekskomunikasi ing sajarah iku déning paus Leo. Coba pikirna…

Ing taun 1798 pasamuwan Sardis ngakoni nyekeli asmane “Protestan,” nanging kanthi bali marang Roma, satemene wong-wong mau wis wiwit gagal njaga asmane dhewe. Nalika Adventisme Millerit njupuk obor Protestanisme ing taun 1844, wong-wong mau makili sawijining panggetun marang Yerobeam, ratu kawitan Israèl, sawijining bangsa sing isih sanak getih karo taler ing Yéhuda, papan ing ngendi Gusti Allah wus nempatake Padalemané. Yerobeam ngedegake sawijining tandhingan palsu, adhedhasar agama sing makili tilas pangawulan bangsane. Panjenengane mbaleni pambrontakan dhasaré Harun, yaiku ngedegake gambar sawijining kéwan galak kanthi sakabèhé teges kenabian sing kaiket karo carita iku. Nanging ing upacara pangabektié, Adventisme Millerit maringi panggetun marang kekarepane sing ora gelem terus ngarahake pangibadah kang sejati marang papan suci ing ngendi Gusti Allah dedalem. Yerobeam kepéngin supaya pusat pangibadah ana ing Bètèl lan Dan, sing makili wong-wong saka Sardis ing taun 1844 kang ora gelem ngetutake Kristus mlebu ing Papan Mahasuci.

Adventisme Millerit milih bali marang agama Roma, lan nampani pasemon-pasemon doktrinal kang sajatine dadi kagungane wong-wong sing mentas kabukak dadi nabi-nabi palsu lumantar panyingkirané marang piwulang Miller, minangka guru-guru teologiné dhewe supaya bisa mbeneraké panyingkirané marang pesen kenabian bab pitung mangsa. Adventisme Millerit, kaya nabi kang ora manut, milih dalané dhewe, tinimbang nuruti pituduhing Allah. Dalan kang dipilih déning wong bodho sajroning kabèh pacoban lan panyucèn antarané prawan wicaksana lan prawan bodho wiwit saka reformasi Protestan tumuju sajarah kenabian, yaiku dalan kang bali marang pangibadah marang nagara kang saka ing kono kowé wus diluwari, lan kaya pangandikané wong-wong, “kabèh dalan nuju menyang Roma.” Kabèh dalan kajaba dalan-dalan kuna kagungané Yérémia.

Reformasi Protestan wis dilambangaké déning balining Musa menyang Mesir kanggo nuntun umaté Allah mlebu ing Tanah Prajanjian. Sawisé metu saka tanah panawanan, Allah kagungan karsa maringi angger-anggeré marang umat pilihané. Ing garis Musa lan Reformasi Protestan, pambrontakan kawedhar sanalika sawisé pambébasan. Allah nguji Sardis, sawijining umat kang ngakoni nduwèni asmane urip, nanging satemené wis mati ing mangsa pawarta William Miller. Ana rong panyucèn kang kalakon ing taun 1844; kang kapisan yaiku panyucèn pasamuwan Sardis, kang wis ngakoni dadi Protestan, nanging kabuktèkaké wis mati; banjur kaum Millerit uga disucèkaké ing taun kang padha, minangka kasampurnaning pasemon bab sepuluh prawan.

Kaum Demokrat lan Republik nggambarake rong golongan pulitik sing bebarengan mbentuk sungu Republik ing kéwan bumi saka Wahyu telulas. Para prawan wicaksana lan para prawan bodho iku rong golongan agama sing bebarengan mbentuk sungu Protestan ing kéwan bumi. Para prawan wicaksana nduwèni jeneng kapisan sing diparingaké ana ing Antiokhia. Para prawan wicaksana iku wong-wong Kristen, nanging uga wong-wong Filadelfia sing nduwèni janji bakal nampa jeneng.

> Sapa kang menang bakal Dakdadèkaké tugu ing Pedalemané Allah-Ku, lan dhèwèké ora bakal metu manèh saka kono; lan Aku bakal nulis ana ing dhèwèké asmane Allah-Ku, lan asmane kutha Allah-Ku, yaiku Yérusalèm Anyar, kang tumurun saka swarga saka Allah-Ku; lan Aku bakal nulis ana ing dhèwèké asma-Ku kang anyar. Wahyu 3:12.

Nalika sapisanan Gusti Allah maringi asma marang umat-Nya minangka Kristen iku ana ing Antiokhia, lan sajarah nalika gerakan Laodikia saka satus patang puluh papat ewu malih dados gerakan Filadelfia saka satus patang puluh papat ewu iku ugi minangka sajarah Antiochus Agung, kang dadi asal jeneng kutha Antiokhia, lan kang dipunlambangaken ing pungkasaning wektu 250 taun antaraning perang Raphia lan Panium.

Kita badhé nerusaké prekawis-prekawis punika ing artikel salajengipun.

Back to Articles