Article

# The Book of Daniel - Number Twenty

ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕ - ಸಂಖ್ಯೆ ಇಪ್ಪತ್ತು

Daniel and the Revelation: Unveiling the Prophetic Tapestry of Kingdoms Rise and Fall

ದಾನಿಯೇಲನು ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟನೆ: ರಾಜ್ಯಗಳ ಉದಯ ಮತ್ತು ಪತನದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ನೆಯ್ಗೆಯನ್ನು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುವುದು

Author

Jeff Pippenger

Published

December 15, 2023

Formats

PDF
Word

Sister White often identifies that the prophetic lessons that are needed to be understood are portrayed with the rise and fall of kingdoms.

ಅವಗಾಹಿಸಬೇಕಾದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಪಾಠಗಳನ್ನು ರಾಜ್ಯಗಳ ಉದಯ ಮತ್ತು ಪತನದ ಮೂಲಕ ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ.

> “From the rise and fall of nations as made plain in the books of Daniel and the Revelation, we need to learn how worthless is mere outward and worldly glory. Babylon, with all its power and magnificence, the like of which our world has never since beheld,—power and magnificence which to the people of that day seemed so stable and enduring,—how completely has it passed away! As ‘the flower of the grass,’ it has perished. James 1:10. So perished the Medo-Persian kingdom, and the kingdoms of Grecia and Rome. And so perishes all that has not God for its foundation. Only that which is bound up with His purpose, and expresses His character, can endure. His principles are the only steadfast things our world knows.” Prophets and Kings, 548.

> “ದಾನಿಯೇಲ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟನೆಯ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತೋರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಉದಯವೂ ಪತನವೂ ಇವುಗಳಿಂದ, ಕೇವಲ ಬಾಹ್ಯ ಮತ್ತು ಲೋಕಸಂಬಂಧಿಯಾದ ವೈಭವವು ಎಷ್ಟು ಮೌಲ್ಯರಹಿತವೋ ಅದನ್ನು ನಾವು ಕಲಿಯಬೇಕಾಗಿದೆ. ಬಾಬಿಲೋನವು, ತನ್ನ ಸಮಸ್ತ ಶಕ್ತಿಯೂ ಮಹಿಮೆಯೂ ಸಹಿತವಾಗಿ—ಅದರ ಸಮಾನವಾದುದನ್ನು ನಮ್ಮ ಲೋಕವು ಅದರ ಬಳಿಕ ಎಂದಿಗೂ ನೋಡಿಲ್ಲ—ಆ ದಿನಗಳ ಜನರಿಗೆ ಅಷ್ಟು ಸ್ಥಿರವೂ ಶಾಶ್ವತವೂ ಆಗಿ ತೋರಿದ ಆ ಶಕ್ತಿಯೂ ಮಹಿಮೆಯೂ—ಎಷ್ಟು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಳಿದುಹೋಗಿದೆ! ‘ಹುಲ್ಲಿನ ಹೂವಿನಂತೆ,’ ಅದು ನಾಶವಾಯಿತು. James 1:10. ಇದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಮೇದ್ಯ-ಪಾರಸೀಯ ರಾಜ್ಯವೂ, ಗ್ರೀಕ್ ಮತ್ತು ರೋಮ ರಾಜ್ಯಗಳೂ ನಾಶವಾದವು. ಹಾಗೆಯೇ, ದೇವರನ್ನು ತನ್ನ ಅಸ್ತಿವಾರವನ್ನಾಗಿ ಹೊಂದಿರದ ಎಲ್ಲವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಆತನ ಉದ್ದೇಶದೊಂದಿಗೆ ಬಂಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು, ಆತನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವುದೇ ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯಬಲ್ಲದು. ಆತನ ತತ್ತ್ವಗಳೇ ನಮ್ಮ ಲೋಕಕ್ಕೆ ತಿಳಿದಿರುವ ಏಕಮಾತ್ರ ಅಚಲವಾದವುಗಳು.” Prophets and Kings, 548.

The “rise and fall” of the kingdoms that are represented in the books of Daniel and Revelation are the focal point of a correct approach to the study of prophecy. The fall of Babylon is typified by the fall of Nimrod’s Babel in Genesis eleven. Then in Daniel chapter five, Babylon falls again. The papacy’s history of its rise to power in the year 538, and its subsequent fall in 1798, also typifies the final fall of Babylon, for the papal power is prophetically spiritual Babylon. The papacy fell in 1798, and Revelation chapter eighteen outlines its final fall. In Daniel chapter eleven, and verse forty-five, the papacy, represented there as the king of the north, comes to its end with none to help. This takes place when probation closes, for verses forty-five of chapter eleven, and verse one of chapter twelve, represent the same history.

ದಾನಿಯೇಲ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟನೆ ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ರಾಜ್ಯಗಳ “ಏರಿಕೆ ಮತ್ತು ಪತನ”ವು ಪ್ರವಾದನೆಯ ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾದ ಸಮೀಪಣೆಯ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದು ಆಗಿದೆ. ಬಾಬೆಲಿನ ಪತನವು ಆದಿಕಾಂಡದ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ರೋದನ ಬಾಬೇಲನ ಪತನದ ಮೂಲಕ ಮಾದರಿಯಾಗಿ ತೋರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ನಂತರ ದಾನಿಯೇಲನ ಐದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, ಬಾಬೆಲ್ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಕ್ರಿ.ಶ. 538ರಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಏರಿದ ಪಾಪಪೀಠದ ಇತಿಹಾಸವೂ, ಅದರ ನಂತರ ಕ್ರಿ.ಶ. 1798ರಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದ ಅದರ ಪತನವೂ, ಬಾಬೆಲಿನ ಅಂತಿಮ ಪತನಕ್ಕೆ ಮಾದರಿಯಾಗಿವೆ; ಯಾಕಂದರೆ ಪಾಪಪೀಠದ ಅಧಿಕಾರವು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಆತ್ಮಿಕ ಬಾಬೆಲ್ ಆಗಿದೆ. ಪಾಪಪೀಠವು 1798ರಲ್ಲಿ ಪತನವಾಯಿತು; ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟನೆಯ ಹದಿನೆಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಅದರ ಅಂತಿಮ ಪತನವನ್ನು ನಿರೂಪಿಸುತ್ತದೆ. ದಾನಿಯೇಲನ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ನಲವತ್ತೈದನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ, ಅಲ್ಲಿ ಉತ್ತರದ ರಾಜನಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಪಾಪಪೀಠವು, ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಇದು ಕೃಪಾಕಾಲ ಮುಗಿಯುವಾಗ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ; ಯಾಕಂದರೆ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ನಲವತ್ತೈದನೇ ವಚನವು ಮತ್ತು ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೊದಲನೆಯ ವಚನವು ಒಂದೇ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ.

> And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book. Daniel 11:45, 12:1.

> ಅವನು ಸಮುದ್ರಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಮಹಿಮೆಯುಳ್ಳ ಪರಿಶುದ್ಧ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಅರಮನೆಯ ಗುಡಾರಗಳನ್ನು ನೆಡುವನು; ಆದರೂ ಅವನು ತನ್ನ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಬಂದುಬಿಡುವನು, ಅವನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವವರು ಯಾರೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಜನರ ಮಕ್ಕಳ ಪರವಾಗಿ ನಿಂತಿರುವ ಮಹಾ ಪ್ರಧಾನನಾದ ಮೀಕಾಯೇಲನು ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲುವನು; ಆಗ ಜನಾಂಗವೊಂದು ಉಂಟಾದ ದಿನದಿಂದ ಆ ಸಮಯದವರೆಗೂ ಎಂದಿಗೂ ಆಗಿರದಂತಿರುವ ಸಂಕಟದ ಕಾಲವು ಉಂಟಾಗುವುದು; ಮತ್ತು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟವರಾಗಿರುವ ನಿನ್ನ ಜನರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುವರು. ದಾನಿಯೇಲ 11:45; 12:1.

The message of the second angel is structured upon the fact that Babylon has fallen twice. Literal Babylon, represented by Nimrod and Belshazzar fell twice, and spiritual Babylon fell in 1798, and does so again, when human probation closes.

ಎರಡನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವು ಬಾಬಿಲೋನು ಎರಡು ಬಾರಿ ಬಿದ್ದಿದೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯದ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ. ನಿಮ್ರೋದನು ಮತ್ತು ಬೆಲ್ಷಜ್ಜರನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಅಕ್ಷರಶಃ ಬಾಬಿಲೋನು ಎರಡು ಬಾರಿ ಬಿದ್ದಿತು; ಆತ್ಮಿಕ ಬಾಬಿಲೋನು 1798ರಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿತು, ಮತ್ತು ಮಾನವನ ಕೃಪಾಕಾಲವು ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುವಾಗ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬಿದ್ದುಹೋಗುತ್ತದೆ.

> And there followed another angel, saying, Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication. Revelation 14:8.

> ಅದಾದ ನಂತರ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ದೇವದೂತನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ ಬಂದು, “ಮಹಾ ಪಟ್ಟಣವಾದ ಬಾಬಿಲೋನ್ ಬಿದ್ದಿಹೋಯಿತು, ಬಿದ್ದಿಹೋಯಿತು; ಯಾಕಂದರೆ ಅವಳು ತನ್ನ ವ್ಯಭಿಚಾರದ ಕ್ರೋಧದ ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸದನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಜನಾಂಗಗಳಿಗೆ ಕುಡಿಸಿದ್ದಾಳೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಪ್ರಕಟಣೆ 14:8.

The repetition of the fall of Babylon in the second angel provides the prophetic justification for identifying the doubling of words and phrases within the Scriptures as a symbol of the combined messages of the second angel and the Midnight Cry. It also upholds the principle identified by Sister White, concerning the study of prophecy being based upon the rise and fall of the kingdoms represented in the books of Daniel and Revelation. It illustrates the concept that to understand the fall of Babylon, the student of prophecy must bring together all of Babylon’s falls, “line upon line,” to establish the correct prophetic message of the final fall of Babylon.

ಎರಡನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶದಲ್ಲಿ ಬಾಬೆಲಿನ ಪತನವು ಪುನಃಪುನಃ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿರುವುದು, ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪದಗಳು ಮತ್ತು ವಾಕ್ಯಪ್ರಯೋಗಗಳ ದ್ವಿಗುಣೀಕರಣವನ್ನು ಎರಡನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಕೂಗುಗಳ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂದೇಶದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಗುರುತಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಮರ್ಥನೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದಲೇ, ದಾನಿಯೇಲ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟನೆಯ ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ರಾಜ್ಯಗಳ ಉದಯ ಮತ್ತು ಪತನದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಅವರು ಗುರುತಿಸಿದ ತತ್ತ್ವವೂ ಸ್ಥಿರಪಡುತ್ತದೆ. ಬಾಬೆಲಿನ ಪತನವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು, ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವವನು ಬಾಬೆಲಿನ ಎಲ್ಲ ಪತನಗಳನ್ನೂ “line upon line” ಎಂಬ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಿಸಿ, ಬಾಬೆಲಿನ ಅಂತಿಮ ಪತನಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸರಿಯಾದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕೆಂಬ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಇದು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತದೆ.

Babylon falling twice in the message of the second angel, is based upon the prophetic rule which identifies that truth is established upon the testimony of two witnesses. The doubling of Babylon’s fall within the message, represents the prophetic methodology that is identified in the Bible as the latter rain. That sacred methodology, which is the latter rain, is the application of bringing various lines of prophecy together “line upon line.” When employed by the student of prophecy, the methodology establishes the “message” of the latter rain. The latter rain message that is established through the application of the sacred methodology, is thereafter proclaimed in the combined prophetic histories of the second angel and the Midnight Cry. This was true in the history of the movement of the first angel, and it is true today, in the history of the movement of the third angel.

ಎರಡನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶದಲ್ಲಿ ಬಾಬಿಲೋನಿನ ಪತನವು ಎರಡು ಬಾರಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲ್ಪಡುವುದು, ಸತ್ಯವು ಇಬ್ಬರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳ ಸಾಕ್ಷ್ಯದ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಗುರುತಿಸುವ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ನಿಯಮದ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾಗಿದೆ. ಸಂದೇಶದೊಳಗಿನ ಬಾಬಿಲೋನಿನ ಪತನದ ಈ ದ್ವಿಗುಣ ಉಲ್ಲೇಖವು, ಬೈಬಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಉತ್ತರಮಳೆಯೆಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಿಧಾನವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಉತ್ತರಮಳೆಯಾದ ಆ ಪವಿತ್ರ ವಿಧಾನವೆಂದರೆ, “ಪಂಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಪಂಕ್ತಿ”ಯಾಗಿ ವಿವಿಧ ಪ್ರವಾದನಾ ರೇಖೆಗಳನ್ನು ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಿಸುವ ಅನ್ವಯವಾಗಿದೆ. ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯು ಈ ವಿಧಾನವನ್ನು ಬಳಸಿದಾಗ, ಅದು ಉತ್ತರಮಳೆಯ “ಸಂದೇಶ”ವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಪವಿತ್ರ ವಿಧಾನದ ಅನ್ವಯದ ಮೂಲಕ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿರುವ ಉತ್ತರಮಳೆಯ ಸಂದೇಶವು, ನಂತರ ಎರಡನೆಯ ದೂತನ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಕೂಗಿನ ಸಂಯುಕ್ತ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಇದು ಮೊದಲನೆಯ ದೂತನ ಚಳವಳಿಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಇಂದು, ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಚಳವಳಿಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿಯೂ ಇದು ಸತ್ಯವಾಗಿದೆ.

Chapters four and five of the book of Daniel, represent the line of history which covers the rise and beginning of Babylon, represented by Nebuchadnezzar in chapter four, and then the fall and ending of Babylon, represented by Belshazzar in chapter five. Together they produce one prophetic line. The prophetic line produced by those two chapters is to be laid over the top of Daniel chapters one through three, in order to establish the latter rain message.

ದಾನಿಯೇಲನ ಗ್ರಂಥದ ನಾಲ್ಕನೇ ಮತ್ತು ಐದನೇ ಅಧ್ಯಾಯಗಳು, ಇತಿಹಾಸದ ಆ ಕ್ರಮವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ; ಅದು ನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ನೆಬೂಕದ್ನೆಚ್ಛರನ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಬಾಬಿಲೋನಿನ ಉದಯ ಮತ್ತು ಆರಂಭವನ್ನು, ಹಾಗೂ ಐದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಬೆಳ್ಷಚ್ಚರನ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಬಾಬಿಲೋನಿನ ಪತನ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಇವೆರಡೂ ಸೇರಿ ಒಂದು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ರೇಖೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತವೆ. ಆ ಎರಡು ಅಧ್ಯಾಯಗಳಿಂದ ಉತ್ಪನ್ನವಾಗುವ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ರೇಖೆಯನ್ನು, ಉತ್ತರ ಮಳೆಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ, ದಾನಿಯೇಲನ ಮೊದಲನೆಯದರಿಂದ ಮೂರನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ಮೇಲಾಗಿ ಅಳವಡಿಸಬೇಕು.

The two chapters present the fall and rising again of Nebuchadnezzar and the fall and destruction of Belshazzar, and therefore present the fall of Babylon in the beginning and ending of the line. The line of prophecy created by the two chapters is structured upon Babylon falling, rising, and then falling again. That fact alone identifies that those two chapters represent the message of the second angel. The two chapters represent the history of the earth beast of Revelation thirteen, and in that history the message of the second angel and Midnight Cry is twice proclaimed.

ಆ ಎರಡು ಅಧ್ಯಾಯಗಳು ನೆಬೂಕದ್ನೆಚ್ಚರನ ಪತನ ಮತ್ತು ಪುನರುತ್ಥಾನವನ್ನೂ, ಬೆಲ್ಶಜ್ಜರನ ಪತನ ಮತ್ತು ನಾಶವನ್ನೂ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸುತ್ತವೆ; ಆದಕಾರಣ, ಅವು ವಂಶರೇಖೆಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿಯೂ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಬಾಬೆಲಿನ ಪತನವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸುತ್ತವೆ. ಆ ಎರಡು ಅಧ್ಯಾಯಗಳಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡಿರುವ ಪ್ರವಾದನೆಯ ರೇಖೆ, ಬಾಬೆಲು ಪತನಗೊಳ್ಳುವುದು, ಏಳುವುದು, ಮತ್ತು ನಂತರ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪತನಗೊಳ್ಳುವುದು ಎಂಬ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ರಚಿತವಾಗಿದೆ. ಆ ಸಂಗತಿಯೇ ಒಂದೇ, ಆ ಎರಡು ಅಧ್ಯಾಯಗಳು ಎರಡನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಎರಡು ಅಧ್ಯಾಯಗಳು ಪ್ರಕಟಣೆ ಹದಿಮೂರನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಭೂಮಿಯ ಮೃಗದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು ಆ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಎರಡನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವೂ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಕೂಗೂ ಎರಡು ಬಾರಿ ಘೋಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

Therefore, before we begin our consideration of chapters four and five of Daniel, we will identify the sacred methodology which is the latter rain, and then by employing that methodology we will identify the message of the latter rain.

ಆದಕಾರಣ, ದಾನಿಯೇಲನ ನಾಲ್ಕನೇ ಮತ್ತು ಐದನೇ ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ಕುರಿತು ನಮ್ಮ ಪರಿಶೀಲನೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವ ಮೊದಲು, ನಾವು ಉತ್ತರ ಮಳೆಯಾದ ಪರಿಶುದ್ಧ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವೆವು; ನಂತರ ಆ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿ, ಉತ್ತರ ಮಳೆಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವೆವು.

A significant waymark of the history of the first and second angel was the methodology represented by William Miller’s rules of prophetic interpretation. Those rules were used by men to identify the message of the Midnight Cry, and that message was the latter rain message for that history. A significant waymark of the history of the third angel is the methodology represented as “Prophetic Keys”. Those rules are to be used in conjunction with the rules of William Miller to identify the message of the Midnight Cry in our current history, and the message that is now being established by those rules is the latter rain message of the last days. Miller’s rules represent the early rain in the prophetic history of the earth beast, and those rules combined with the “Prophetic Keys” represent the latter rain in the prophetic history of the earth beast.

ಮೊದಲ ಮತ್ತು ಎರಡನೇ ದೂತನ ಇತಿಹಾಸದ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಮಾರ್ಗಚಿಹ್ನೆಯೆಂದರೆ ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದ ನಿಯಮಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಆ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಮಾನವರು ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಕೂಗಿನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಉಪಯೋಗಿಸಿದರು; ಮತ್ತು ಆ ಸಂದೇಶವೇ ಆ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಉತ್ತರ ಮಳೆಯ ಸಂದೇಶವಾಗಿತ್ತು. ಮೂರನೇ ದೂತನ ಇತಿಹಾಸದ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಮಾರ್ಗಚಿಹ್ನೆಯೆಂದರೆ “ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಕೀಲಿಗಳು” ಎಂದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರವಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಪ್ರಸ್ತುತ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಕೂಗಿನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಆ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರ ನಿಯಮಗಳೊಡನೆ ಸಂಯುಕ್ತವಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಈಗ ಆ ನಿಯಮಗಳ ಮೂಲಕ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವ ಸಂದೇಶವು ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳ ಉತ್ತರ ಮಳೆಯ ಸಂದೇಶವಾಗಿದೆ. ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರ ನಿಯಮಗಳು ಭೂಮಿಯ ಮೃಗದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಮಳೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು ಆ ನಿಯಮಗಳು “ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಕೀಲಿಗಳು” ಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿತವಾಗಿರುವುದು ಭೂಮಿಯ ಮೃಗದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಮಳೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.

The latter rain is the methodology employed to produce the message. There are those who are deceived because they seek for the latter rain experience, without first seeking the message that produces the experience. The Pentecostal churches of Christianity are a clear example of that deception. That same type of misguided direction is available to those who do seek for the latter rain message, but refuse to seek for the methodology that identifies and establishes the latter rain message. Without the correct methodology, the correct message cannot be identified. Without the correct message, the correct experience is an impossibility.

ಅಂತ್ಯದ ಮಳೆ ಎಂಬುದು ಸಂದೇಶವನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಲು ಬಳಸಲ್ಪಡುವ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರವಾಗಿದೆ. ಮೊದಲಾಗಿ ಆ ಅನುಭವವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಹುಡುಕದೆ, ಅಂತ್ಯದ ಮಳೆಯ ಅನುಭವವನ್ನೇ ಹುಡುಕುವದರಿಂದ ಮೋಸಹೋಗುವವರು ಇದ್ದಾರೆ. ಕ್ರೈಸ್ತಧರ್ಮದ ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತ ಸಭೆಗಳು ಆ ಮೋಸದ ಸ್ಪಷ್ಟ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿವೆ. ಅದೇ ವಿಧದ ತಪ್ಪುದಾರಿಗೆ ಒಳಪಡುವ ಸಾಧ್ಯತೆ, ಅಂತ್ಯದ ಮಳೆಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಹುಡುಕುವವರಲ್ಲಿಯೂ ಇದೆ; ಆದರೆ ಅಂತ್ಯದ ಮಳೆಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಅವರು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸರಿಯಾದ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರವಿಲ್ಲದೆ, ಸರಿಯಾದ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಸರಿಯಾದ ಸಂದೇಶವಿಲ್ಲದೆ, ಸರಿಯಾದ ಅನುಭವವು ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ.

The significance of this biblical fact goes unrecognized by most, for they have never considered the possibility that there is one right way to study the Bible, and that there are many wrong ways to study the Bible. The wrong way to study the Bible, that is by far the most often chosen, is to trust other men’s opinions of what the Bible teaches. It is such a common issue with men, that every church organizes a system to address this falsely perceived need of their flocks. That false need, produces the false work of establishing a system of leaders who are identified as the spiritual experts of biblical understanding that will correctly direct the understanding of the untrained flock. The Bible does identify a very organized system for the structure of a church, which includes elders, prophets and teachers, but the Bible never endorses the corruption of church organization that produces a system of leaders who have been ordained to identify what is or what isn’t truth, and thereafter, who is and who isn’t a heretic.

ಈ ಬೈಬಲೀಯ ಸತ್ಯದ ಮಹತ್ವವು ಅನೇಕರಿಗೆ ಗುರುತಾಗದೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಬೈಬಲನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವ ಒಂದು ಸರಿಯಾದ ವಿಧಾನವಿದೆ ಮತ್ತು ಬೈಬಲನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವ ಅನೇಕ ತಪ್ಪು ವಿಧಾನಗಳಿವೆ ಎಂಬ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಅವರು ಎಂದಿಗೂ ಪರಿಗಣಿಸಿಲ್ಲ. ಬೈಬಲನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವ ತಪ್ಪು ವಿಧಾನವೆಂದರೆ—ಇದು ದೂರದೂರಕ್ಕೂ ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚು ಆರಿಸಲ್ಪಡುವ ವಿಧಾನ—ಬೈಬಲು ಏನು ಬೋಧಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಇತರ ಮನುಷ್ಯರ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳ ಮೇಲೆ ಭರವಸೆಯಿಡುವುದು. ಇದು ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಭೆಯೂ ತಮ್ಮ ಹಿಂಡಿನ ಈ ತಪ್ಪಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ಒಂದು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಸುಳ್ಳು ಅಗತ್ಯವು, ಬೈಬಲೀಯ ಅರ್ಥಗ್ರಹಣದ ಆತ್ಮೀಯ ತಜ್ಞರೆಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುವ ನಾಯಕರ ಒಂದು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಸುಳ್ಳು ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ; ಅವರು ತರಬೇತಿ ಪಡೆಯದ ಹಿಂಡಿನ ಅರ್ಥಗ್ರಹಣವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ದಿಕ್ಕುನೀಡಲಿದ್ದಾರೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸಭೆಯ ವಿನ್ಯಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಬೈಬಲು ಅತ್ಯಂತ ಸಂಘಟಿತವಾದ ಒಂದು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ; ಅದರಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯರು, ಪ್ರವಾದಿಗಳು ಮತ್ತು ಉಪದೇಶಕರು ಸೇರಿದ್ದಾರೆ; ಆದರೆ ಸತ್ಯವೇನು, ಸತ್ಯವಲ್ಲದ್ದು ಏನು, ಅದರ ನಂತರ ಯಾರು ಮತಭ್ರಷ್ಟರು ಮತ್ತು ಯಾರು ಅಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಲು ಅಭಿಷೇಕಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಾಯಕರ ಒಂದು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಸಭಾ-ಸಂಘಟನೆಯ ಭ್ರಷ್ಟತೆಯನ್ನು ಬೈಬಲು ಎಂದಿಗೂ ಸಮರ್ಥಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

> Study to show thyself approved unto God, a workman that needeth not to be ashamed, rightly dividing the word of truth. 2 Timothy 2:15.

> ನಿನ್ನನ್ನು ದೇವರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಾದವನಾಗಿ ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವದಕ್ಕೆ ಶ್ರಮಿಸು; ಸತ್ಯದ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ವಿಭಾಗಿಸಿ ಬೋಧಿಸುವ, ಲಜ್ಜೆಪಡಬೇಕಾಗದ ಕೆಲಸಗಾರನಾಗಿರು. 2 ತಿಮೋಥೆಯನಿಗೆ 2:15.

A church leader is to exhort, rebuke, teach and guard against false doctrines and those who promote the false doctrines, but we are each to “study to show” ourselves “approved unto God,” by “rightly dividing the word of truth.” In doing so, we must know the methodology that the Bible identifies as the correct way to rightly divide the word of truth. The book of Isaiah sets forth these issues in the context of the latter rain, so it is there that we will begin.

ಒಬ್ಬ ಸಭಾ ನಾಯಕನು ಸುಳ್ಳು ಬೋಧನೆಗಳಿಗೂ ಆ ಸುಳ್ಳು ಬೋಧನೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಸಾರಮಾಡುವವರಿಗೂ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಉತ್ತೇಜಿಸಬೇಕು, ಗದರಿಸಬೇಕು, ಬೋಧಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಕಾವಲಿರಬೇಕು; ಆದರೆ ನಾವು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ “ಸತ್ಯವಾಕ್ಯವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ವಿಭಾಗಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ” ನಮ್ಮನ್ನು “ದೇವರಿಗೆ ಅಂಗೀಕೃತರಾದವರಾಗಿ ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ” “ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಬೇಕು.” ಹೀಗೆ ಮಾಡುವಾಗ, ಸತ್ಯವಾಕ್ಯವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ವಿಭಾಗಿಸುವ ಸರಿಯಾದ ಮಾರ್ಗವೆಂದು ಬೈಬಲ್ ಗುರುತಿಸುವ ವಿಧಾನವನ್ನು ನಾವು ತಿಳಿದಿರಬೇಕು. ಯೆಶಾಯನ ಗ್ರಂಥವು ಈ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಉತ್ತರ ಮಳೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಟ್ಟು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ಆರಂಭಿಸುವೆವು.

> In that day the Lord with his sore and great and strong sword shall punish leviathan the piercing serpent, even leviathan that crooked serpent; and he shall slay the dragon that is in the sea. In that day sing ye unto her, A vineyard of red wine. I the Lord do keep it; I will water it every moment: lest any hurt it, I will keep it night and day. Fury is not in me: who would set the briers and thorns against me in battle? I would go through them, I would burn them together. Or let him take hold of my strength, that he may make peace with me; and he shall make peace with me. He shall cause them that come of Jacob to take root: Israel shall blossom and bud, and fill the face of the world with fruit. Hath he smitten him, as he smote those that smote him? or is he slain according to the slaughter of them that are slain by him? In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. By this therefore shall the iniquity of Jacob be purged; and this is all the fruit to take away his sin; when he maketh all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up. Yet the defenced city shall be desolate, and the habitation forsaken, and left like a wilderness: there shall the calf feed, and there shall he lie down, and consume the branches thereof. When the boughs thereof are withered, they shall be broken off: the women come, and set them on fire: for it is a people of no understanding: therefore he that made them will not have mercy on them, and he that formed them will shew them no favour. And it shall come to pass in that day, that the Lord shall beat off from the channel of the river unto the stream of Egypt, and ye shall be gathered one by one, O ye children of Israel. And it shall come to pass in that day, that the great trumpet shall be blown, and they shall come which were ready to perish in the land of Assyria, and the outcasts in the land of Egypt, and shall worship the Lord in the holy mount at Jerusalem. Isaiah 27:1–13.

> ಆ ದಿನದಲ್ಲಿ ಯೆಹೋವನು ತನ್ನ ಕಠೋರವಾದ, ಮಹತ್ತಾದ ಮತ್ತು ಬಲವಾದ ಕತ್ತಿಯಿಂದ ಲೇವಿಯಾಥಾನನೆಂಬ ವೇಗವಾಗಿ ಸರಿಯುವ ಸರ್ಪವನ್ನು, ಅಂದರೆ ವಕ್ರವಾದ ಲೇವಿಯಾಥಾನನೆಂಬ ಸರ್ಪವನ್ನು ದಂಡಿಸುವನು; ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿರುವ ಮಹಾನಾಗವನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವನು. ಆ ದಿನದಲ್ಲಿ ಅವಳ ವಿಷಯವಾಗಿ ನೀವು ಹಾಡಿರಿ: ಕೆಂಪು ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸದ ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟ. ನಾನು ಯೆಹೋವನು ಅದನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತೇನೆ; ಯಾರೂ ಅದಕ್ಕೆ ಹಾನಿ ಮಾಡದಂತೆ ನಾನು ಪ್ರತಿಕ್ಷಣವೂ ಅದಕ್ಕೆ ನೀರು ಹಾಕುವೆನು; ರಾತ್ರಿ ಹಗಲು ಅದನ್ನು ಕಾಯುವೆನು. ಕೋಪವು ನನ್ನಲ್ಲಿಲ್ಲ; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮುಳ್ಳುಗಿಡಗಳನ್ನೂ ಕಂಟೆಗಳನ್ನೂ ನನ್ನ ವಿರುದ್ಧ ಯಾರು ನಿಲ್ಲಿಸುವರು? ನಾನು ಅವುಗಳೊಳಗೆ ದಾಟಿಹೋಗುವೆನು; ಅವುಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೇ ಸುಡುವೆನು. ಇಲ್ಲವೆ ಅವನು ನನ್ನ ಬಲವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಲಿ, ಹಾಗಾದರೆ ಅವನು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವನು; ಹೌದು, ಅವನು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವನು. ಯಾಕೋಬನಿಂದ ಬರುವವರು ಬೇರುಬಿಡುವಂತೆ ಆತನು ಮಾಡುವನು; ಇಸ್ರಾಯೇಲನು ಅರಳಿ ಮೊಗ್ಗು ಬಿಡುವನು ಮತ್ತು ಲೋಕದ ಮುಖವನ್ನು ಫಲಗಳಿಂದ ತುಂಬಿಸುವನು. ಅವನನ್ನು ಹೊಡೆದವರನ್ನು ಆತನು ಹೊಡೆದಂತೆ, ಅವನನ್ನೂ ಆತನು ಹೊಡೆದಿದ್ದಾನೋ? ಅಥವಾ ಅವನಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟವರ ವಧೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಅವನೂ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೋ? ಅದು ಚಿಗುರೊಡೆಯುವಾಗ ನೀನು ಮಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅದೊಂದಿಗೇ ವಾದಿಸುವೆನು; ಪೂರ್ವಗಾಳಿಯ ದಿನದಲ್ಲಿ ಆತನು ತನ್ನ ಪ್ರಬಲ ಗಾಳಿಯನ್ನು ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದದರಿಂದ ಇದರಿಂದ ಯಾಕೋಬನ ಅಧರ್ಮವು ಪರಿಹಾರಗೊಳ್ಳುವುದು; ಅವನ ಪಾಪವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವುದೇ ಇದರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಫಲವಾಗುವುದು: ಅವನು ಯಜ್ಞವೇದಿಯ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಒಡೆದು ಪುಡಿಗೈದ ಸುಣ್ಣದ ಕಲ್ಲುಗಳಂತೆ ಮಾಡುವಾಗ, ಅಶೇರಸ್ತಂಭಗಳೂ ವಿಗ್ರಹಗಳೂ ಮತ್ತೇ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಕೋಟೆಯುಳ್ಳ ನಗರವು ಹಾಳಾಗಿರುವದು; ವಾಸಸ್ಥಾನವು ತೊರೆದುಹೋಗಿ ಅರಣ್ಯದಂತಿರುವದು; ಅಲ್ಲಿ ಕರುವು ಮೇಯುವುದು; ಅಲ್ಲಿ ಅದು ಮಲಗಿ ಅದರ ಕೊಂಬೆಗಳನ್ನು ತಿನ್ನಿಹಾಕುವುದು. ಅದರ ಕೊಂಬೆಗಳು ಒಣಗಿದಾಗ, ಅವುಗಳನ್ನು ಮುರಿದುಹಾಕುವರು; ಸ್ತ್ರೀಯರು ಬಂದು ಅವಕ್ಕೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚುವರು; ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ವಿವೇಕವಿಲ್ಲದ ಜನರು; ಆದದರಿಂದ ಅವರನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದವನು ಅವರ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ತೋರಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಅವರನ್ನು ರೂಪಿಸಿದವನು ಅವರಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ತೋರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ದಿನದಲ್ಲಿ ಯೆಹೋವನು ನದಿಯ ಕಾಲುವೆಯಿಂದ ಈಜಿಪ್ಟಿನ ಹೊಳೆಯವರೆಗೂ ಕೊಯ್ಯುವನು; ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಮಕ್ಕಳೇ, ನೀವು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ಕೂಡಿಸಲ್ಪಡುವಿರಿ. ಆ ದಿನದಲ್ಲಿ ಮಹಾ ತೂರಿಯು ಊದಲಾಗುವುದು; ಅಸ್ಸೂರದ ದೇಶದಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದವರೂ ಈಜಿಪ್ಟಿನ ದೇಶದಲ್ಲಿದ್ದ ಹೊರತಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟವರೂ ಬಂದು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನಲ್ಲಿರುವ ಪರಿಶುದ್ಧ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಯೆಹೋವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವರು. ಯೆಶಾಯ 27:1–13.

In the previous articles, we have repeatedly addressed the “ensign” that is lifted up to call God’s other children out of Babylon. The last verse of Isaiah chapter twenty-seven, addresses the work of the ensign when it says “the great trumpet shall be blown, and they shall come which were ready to perish in the land of Assyria.” Assyria is a symbol of Babylon in the last days, and those that hear the warning message to come out of Babylon in the verse, come and worship with those represented as the one hundred and forty-four thousand who are prophetically located at “the holy mount at Jerusalem.”

ಹಿಂದಿನ ಲೇಖನಗಳಲ್ಲಿ, ದೇವರ ಇತರ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬಾಬಿಲೋನಿನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಕರೆಯುವಂತೆ ಎತ್ತಲ್ಪಡುವ “ಧ್ವಜ” ಕುರಿತು ನಾವು ಪುನಃ ಪುನಃ ಚರ್ಚಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಯೆಶಾಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳಿನ ಕೊನೆಯ ವಚನವು, “ದೊಡ್ಡ ತೂರ್ಯವು ಊದಲ್ಪಡುವದು; ಆಗ ಅಶ್ಶೂರ ದೇಶದಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದವರು ಬರುವರು” ಎಂದು ಹೇಳುವಾಗ, ಆ ಧ್ವಜದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತದೆ. ಅಶ್ಶೂರವು ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬಾಬಿಲೋನಿನ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಆ ವಚನದಲ್ಲಿ ಬಾಬಿಲೋನಿನಿಂದ ಹೊರಬರಬೇಕೆಂಬ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಕೇಳುವವರು, ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕವಾಗಿ “ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಪರಿಶುದ್ಧ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ” ಇರುವವರಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರೊಂದಿಗೆ ಬಂದು ಆರಾಧಿಸುವರು.

The verse says, “and it shall come to pass in that day.” “That day,” which is the day when the second voice of Revelation chapter eighteen, calls God’s other children out of Babylon, is the setting for the entire chapter. The second voice of Revelation chapter eighteen, cries at the Sunday law, when the whore of Tyre is remembered.

ಆ ವಚನವು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ, “ಆ ದಿನದಲ್ಲಿ ಅದು ಸಂಭವಿಸುವದು.” “ಆ ದಿನ” ಎಂದರೆ, ಪ್ರಕಟನೆ ಅಧ್ಯಾಯ ಹದಿನೆಂಟಿನ ಎರಡನೆಯ ಧ್ವನಿಯು ದೇವರ ಇತರ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬಾಬೆಲಿನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಕರೆಯುವ ದಿನ; ಅದುವೇ ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಾಗಿದೆ. ಪ್ರಕಟನೆ ಅಧ್ಯಾಯ ಹದಿನೆಂಟಿನ ಎರಡನೆಯ ಧ್ವನಿಯು, ಟೈರಿನ ವ್ಯಭಿಚಾರಿಣಿಯು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುವಾಗ, ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಘೋಷಿಸುತ್ತದೆ.

> And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Revelation 18:4, 5.

> ಮತ್ತೊಂದು ಧ್ವನಿಯನ್ನು ನಾನು ಪರಲೋಕದಿಂದ ಕೇಳಿದೆನು; ಅದು ಹೀಗೆಂದಿತು: ನನ್ನ ಜನರೇ, ನೀವು ಅವಳ ಪಾಪಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲುಗಾರರಾಗದ ಹಾಗೆಯೂ, ಅವಳ ವಿಪತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲು ಹೊಂದದ ಹಾಗೆಯೂ, ಅವಳೊಳಗಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬನ್ನಿರಿ. ಯಾಕಂದರೆ ಅವಳ ಪಾಪಗಳು ಪರಲೋಕವರೆಗೆ ತಲುಪಿವೆ, ಮತ್ತು ದೇವರು ಅವಳ ಅಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಜ್ಞಾಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಪ್ರಕಟನೆ 18:4, 5.

Isaiah chapter twenty-seven, begins by identifying the same day that the chapter ends with, when it says, “In that day the Lord with his sore and great and strong sword shall punish leviathan the piercing serpent, even leviathan that crooked serpent; and he shall slay the dragon that is in the sea.”

ಯೆಶಾಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು, ಅಧ್ಯಾಯದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಅದೇ ದಿನವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದರಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ: “ಆ ದಿನದಲ್ಲಿ ಯೆಹೋವನು ತನ್ನ ಕಠೋರವಾದ, ಮಹತ್ತರವಾದ ಮತ್ತು ಬಲವಾದ ಕತ್ತಿಯಿಂದ ಓಡುವ ಸರ್ಪವಾದ ಲೇವಿಯಾಥಾನನನ್ನು, ವಕ್ರಮಾರ್ಗದ ಸರ್ಪವಾದ ಲೇವಿಯಾಥಾನನನ್ನೇ ದಂಡಿಸುವನು; ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿರುವ ನಾಗನನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವನು.”

At the Sunday law God’s executive, retributive judgment begins upon the kingdoms of the dragon (the United Nations), the beast (the papacy) and the false prophet (the United States). At the Sunday law the false prophet is overthrown as the sixth kingdom of Bible prophecy, and national apostasy produces national ruin. The Sunday law is where God’s executive judgments begin to fall upon the dragon, who is Satan (and whose earthly kingdom is represented as the dragon), the beast and the false prophet. It is a progressive punishment, that begins at the Sunday law. The beginning and the ending of chapter twenty-seven of Isaiah is the Sunday law, and the chapter represents specific issues that are directly connected with the history that leads up to and follows after the Sunday law.

ಭಾನುವಾರದ ಕಾಯಿದೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಣಾತ್ಮಕ, ಪ್ರತಿದಂಡಾತ್ಮಕ ತೀರ್ಪು ಡ್ರ್ಯಾಗನ್‌ನ (ಸಂಯುಕ್ತ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು), ಮೃಗದ (ಪಾಪಾಸಿ) ಮತ್ತು ಸುಳ್ಳು ಪ್ರವಾದಿಯ (ಅಮೇರಿಕಾ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನ) ರಾಜ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಭಾನುವಾರದ ಕಾಯಿದೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸುಳ್ಳು ಪ್ರವಾದಿಯು ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆರನೆಯ ರಾಜ್ಯವಾಗಿ ಉರುಳಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟತೆ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವಿನಾಶವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಭಾನುವಾರದ ಕಾಯಿದೆಯೇ ಸೈತಾನನಾದ ಡ್ರ್ಯಾಗನ್‌ನ ಮೇಲೆ (ಮತ್ತು ಅವನ ಭೌಮಿಕ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಡ್ರ್ಯಾಗನ್ ಎಂದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ), ಮೃಗದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ಸುಳ್ಳು ಪ್ರವಾದಿಯ ಮೇಲೆ ದೇವರ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಣಾತ್ಮಕ ತೀರ್ಪುಗಳು ಬೀಳಲು ಆರಂಭವಾಗುವ ಸ್ಥಳವಾಗಿದೆ. ಇದು ಕ್ರಮೇಣ ನಡೆಯುವ ದಂಡನೆ ಆಗಿದ್ದು, ಭಾನುವಾರದ ಕಾಯಿದೆಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಯಶಾಯನ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಆರಂಭವೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಭಾನುವಾರದ ಕಾಯಿದೆಯೇ ಆಗಿದ್ದು, ಆ ಅಧ್ಯಾಯವು ಭಾನುವಾರದ ಕಾಯಿದೆಯವರೆಗೆ ಮುನ್ನಡೆಯುವ ಹಾಗೂ ಅದರ ನಂತರ ಅನುಸರಿಸುವ ಇತಿಹಾಸದೊಂದಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.

We are considering chapter twenty-seven, for it establishes the prophetic setting for chapters twenty-eight and twenty-nine. In those chapters we will find the definition of the latter rain as a methodology, which will allow us to understand the significance of laying chapters four and five of Daniel over the top of chapters one through three of Daniel. After Isaiah chapter twenty-seven, identifies the beginning of the progressive punishment of the dragon’s kingdom, he records that in that period of time, God’s people are commanded to “sing unto her.” Sing unto who?

ನಾವು ಇಪ್ಪತ್ತೇಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟನೆಯ ಮತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತೊಂಬತ್ತನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಉತ್ತರ ಮಳೆಯ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಒಂದು ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವೆವು; ಅದು ದಾನಿಯೇಲನ ನಾಲ್ಕನೇ ಮತ್ತು ಐದನೇ ಅಧ್ಯಾಯಗಳನ್ನು ದಾನಿಯೇಲನ ಮೊದಲಿನಿಂದ ಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ಮೇಲಿಟ್ಟು ಅನ್ವಯಿಸುವುದರ ಮಹತ್ವವನ್ನು ನಮಗೆ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಯೆಶಾಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳರ ನಂತರ, ನಾಗರಾಜನ ರಾಜ್ಯದ ಮೇಲೆ ಕ್ರಮೇಣ ಮುಂದುವರಿಯುವ ದಂಡನೆಯ ಆರಂಭವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಆ ಅವಧಿಯಲ್ಲೇ ದೇವರ ಜನರಿಗೆ “ಅವಳಿಗೆ ಹಾಡಿರಿ” ಎಂದು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅವನು ದಾಖಲಿಸುತ್ತಾನೆ. ಯಾರಿಗೆ ಹಾಡಬೇಕು?

The answer of who is to be sung to is in the title of the song, for they are to sing “a vineyard of red wine, that the Lord keeps.” The story of the vineyard is the story of God’s people, and it is first mentioned by Isaiah in chapter five.

ಯಾರಿಗೆ ಹಾಡಬೇಕೆಂಬುದರ ಉತ್ತರವು ಆ ಗೀತೆಯ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯಲ್ಲಿ തന്നೆಯಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು “ಯೆಹೋವನು ಕಾಪಾಡುವ ಕೆಂಪು ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸದ ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟ”ವನ್ನು ಹಾಡಬೇಕಾಗಿದೆ. ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟದ ಕಥೆಯೇ ದೇವರ ಜನರ ಕಥೆಯಾಗಿದ್ದು, ಅದನ್ನು ಮೊದಲಾಗಿ ಯಶಾಯನು ಐದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾನೆ.

> Now will I sing to my wellbeloved a song of my beloved touching his vineyard. My wellbeloved hath a vineyard in a very fruitful hill: And he fenced it, and gathered out the stones thereof, and planted it with the choicest vine, and built a tower in the midst of it, and also made a winepress therein: and he looked that it should bring forth grapes, and it brought forth wild grapes. And now, O inhabitants of Jerusalem, and men of Judah, judge, I pray you, betwixt me and my vineyard. What could have been done more to my vineyard, that I have not done in it? wherefore, when I looked that it should bring forth grapes, brought it forth wild grapes? And now go to; I will tell you what I will do to my vineyard: I will take away the hedge thereof, and it shall be eaten up; and break down the wall thereof, and it shall be trodden down: And I will lay it waste: it shall not be pruned, nor digged; but there shall come up briers and thorns: I will also command the clouds that they rain no rain upon it. For the vineyard of the Lord of hosts is the house of Israel, and the men of Judah his pleasant plant: and he looked for judgment, but behold oppression; for righteousness, but behold a cry. Isaiah 5:1–5.

> ಈಗ ನಾನು ನನ್ನ ಪ್ರಿಯನ ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟದ ವಿಷಯವಾಗಿ ನನ್ನ ಅತಿ ಪ್ರಿಯನಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಗೀತೆಯನ್ನು ಹಾಡುವೆನು. ನನ್ನ ಅತಿ ಪ್ರಿಯನಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಫಲವತ್ತಾದ ಗುಡ್ಡದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟವಿತ್ತು. ಅವನು ಅದನ್ನು ಬೇಲಿಯಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಅದರಲ್ಲಿದ್ದ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ದ್ರಾಕ್ಷಿವಳ್ಳಿಯನ್ನು ನೆಟ್ಟು, ಅದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗೋಪುರವನ್ನು ಕಟ್ಟಿದನು, ಅದರೊಳಗೆ ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸದ ಕೊಳೆಯನ್ನೂ ನಿರ್ಮಿಸಿದನು; ಅದು ದ್ರಾಕ್ಷಿಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕೊಡುವದೆಂದು ಅವನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದನು, ಆದರೆ ಅದು ಕಾಡು ದ್ರಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿತು. ಈಗ, ಓ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ನಿವಾಸಿಗಳೇ, ಯೆಹೂದದ ಜನರೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಮತ್ತು ನನ್ನ ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟದ ನಡುವೆ ತೀರ್ಪು ತೀರಿಸಿರಿ. ನಾನು ನನ್ನ ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡದೆ ಬಿಟ್ಟಿರುವುದಾಗಿ ಇನ್ನೇನು ಹೆಚ್ಚು ಮಾಡಬಹುದಾಗಿತ್ತು? ಅದು ದ್ರಾಕ್ಷಿಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತರುವದೆಂದು ನಾನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದಾಗ, ಅದು ಏಕೆ ಕಾಡು ದ್ರಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ತಂದಿತು? ಈಗ ಬನ್ನಿರಿ; ನಾನು ನನ್ನ ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟಕ್ಕೆ ಏನು ಮಾಡುವೆನು ಎಂಬುದನ್ನು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಸುವೆನು: ನಾನು ಅದರ ಬೇಲಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವೆನು, ಆಗ ಅದು ತಿನ್ನಲ್ಪಡುವದು; ಅದರ ಗೋಡೆಯನ್ನು ಕೆಡವಿಬಿಡುವೆನು, ಆಗ ಅದು ತುಳಿಯಲ್ಪಡುವದು. ನಾನು ಅದನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡಿಬಿಡುವೆನು; ಅದು ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಕೊಯ್ಯಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಮುಳ್ಳುಗಿಡಗಳೂ ಮುಳ್ಳುಗಳೂ ಬೆಳೆದುಬರುವವು; ಅದರ ಮೇಲೆ ಮಳೆ ಸುರಿಸದಂತೆ ಮೇಘಗಳಿಗೂ ನಾನು ಆಜ್ಞಾಪಿಸುವೆನು. ಏಕೆಂದರೆ ಸೈನ್ಯಗಳ ಕರ್ತನ ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟವು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಮನೆತನವೇ, ಯೆಹೂದದ ಜನರು ಆತನಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ನೆಡುವಿಕೆಯೇ; ಆತನು ನ್ಯಾಯವನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದನು, ಆದರೆ ಇದೋ ದೌರ್ಜನ್ಯ; ನೀತಿಯನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದನು, ಆದರೆ ಇದೋ ಮೊರೆಯ ಕೂಗು. ಯೆಶಾಯ 5:1–5.

In the history of the Sunday law crisis, God’s people are to sing the song of the vineyard to God’s people, for the song says, “And now, O inhabitants of Jerusalem, and men of Judah, judge, I pray you, betwixt me and my vineyard.” The song of the vineyard is the song identifying the passing by of a former covenant people, while God enters into covenant with those whom Peter says were “in time past were not a people, but are now the people of God.” It identifies that no rain has fallen upon the vineyard, thus identifying the work of Elijah who comes in that period of time, and who alone can produce rain during that period. We know the song is about the passing by of a covenant people, for the song of the vineyard was sung by Christ to ancient Israel, in the period that ancient Israel was being passed by, while God was simultaneously entering into covenant with spiritual Israel.

ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನು ಸಂಕಟದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ, ದೇವರ ಜನರು ದೇವರ ಜನರಿಗೆ ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟದ ಗೀತೆಯನ್ನು ಹಾಡಬೇಕಾಗಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಗೀತೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ: “And now, O inhabitants of Jerusalem, and men of Judah, judge, I pray you, betwixt me and my vineyard.” ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟದ ಗೀತೆ ಎಂಬುದು ಹಿಂದಿನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಜನರನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ ಹಾದುಹೋಗುವುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಗೀತೆ ಆಗಿದ್ದು, ಅದೇ ವೇಳೆ ಪೇತ್ರನು ಹೇಳುವ “in time past were not a people, but are now the people of God” ಎಂಬವರೊಂದಿಗೆ ದೇವರು ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆ ಗೀತೆ ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟದ ಮೇಲೆ ಮಳೆ ಸುರಿಯಲಿಲ್ಲವೆಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಹೀಗೆ ಅದು ಆ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಎಲೀಯನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಆ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಮಳೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಬಲ್ಲವನು ಅವನೇ ಒಬ್ಬನು. ಈ ಗೀತೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಜನರನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ ಹಾದುಹೋಗುವುದರ ಕುರಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ತಿಳಿದಿದ್ದೇವೆ, ಏಕೆಂದರೆ ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟದ ಗೀತೆಯನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತನು ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿಗೆ ಹಾಡಿದನು, ಅಂದರೆ ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ ಹಾದುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವರು ಆತ್ಮಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನೊಂದಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

> Hear another parable: There was a certain householder, which planted a vineyard, and hedged it round about, and digged a winepress in it, and built a tower, and let it out to husbandmen, and went into a far country: And when the time of the fruit drew near, he sent his servants to the husbandmen, that they might receive the fruits of it. And the husbandmen took his servants, and beat one, and killed another, and stoned another. Again, he sent other servants more than the first: and they did unto them likewise. But last of all he sent unto them his son, saying, They will reverence my son. But when the husbandmen saw the son, they said among themselves, This is the heir; come, let us kill him, and let us seize on his inheritance. And they caught him, and cast him out of the vineyard, and slew him. When the lord therefore of the vineyard cometh, what will he do unto those husbandmen? They say unto him, He will miserably destroy those wicked men, and will let out his vineyard unto other husbandmen, which shall render him the fruits in their seasons. Jesus saith unto them, Did ye never read in the scriptures, The stone which the builders rejected, the same is become the head of the corner: this is the Lord’s doing, and it is marvellous in our eyes? Therefore say I unto you, The kingdom of God shall be taken from you, and given to a nation bringing forth the fruits thereof. And whosoever shall fall on this stone shall be broken: but on whomsoever it shall fall, it will grind him to powder. And when the chief priests and Pharisees had heard his parables, they perceived that he spake of them. Matthew 21:33–45.

> ಇನ್ನೊಂದು ಉಪಮೆಯನ್ನು ಕೇಳಿರಿ: ಒಬ್ಬ ಗೃಹಸ್ವಾಮಿ ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟವನ್ನು ನೆಟ್ಟು, ಅದಕ್ಕೆ ಸುತ್ತಲೂ ಬೇಲಿಯನ್ನು ಹಾಕಿ, ಅದರೊಳಗೆ ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸಕುಂಡವನ್ನು ತೋಡಿ, ಗೋಪುರವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿ, ಅದನ್ನು ತೋಟಗಾರರಿಗೆ ಬಾಡಿಗೆಗೆ ನೀಡಿ, ದೂರದ ದೇಶಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು. ಫಲಗಳ ಕಾಲ ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ, ಅದರ ಫಲಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲೆಂದು ತನ್ನ ದಾಸರನ್ನು ಆ ತೋಟಗಾರರ ಬಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಆ ತೋಟಗಾರರು ಅವನ ದಾಸರನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಒಬ್ಬನನ್ನು ಹೊಡೆದು, ಮತ್ತೊಬ್ಬನನ್ನು ಕೊಂದು, ಇನ್ನೊಬ್ಬನನ್ನು ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಕೊಂದರು. ಮತ್ತೆ ಅವನು ಮೊದಲವರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಇತರ ದಾಸರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು; ಅವರಿಗೂ ಅವರು ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಂಡರು. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅವನು, ‘ನನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಅವರು ಮಾನ ಕೊಡುವರು’ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ತನ್ನ ಮಗನನ್ನೇ ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಆದರೆ ತೋಟಗಾರರು ಮಗನನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ತಮ್ಮೊಳಗೆ, ‘ಇವನೇ ವಾರಸುದಾರನು; ಬನ್ನಿರಿ, ಇವನನ್ನು ಕೊಂದು, ಇವನ ಸ್ವಾಸ್ತ್ಯವನ್ನು ಕೈವಶಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೋಣ’ ಎಂದುಕೊಂಡರು. ಆಗ ಅವರು ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿದು, ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟದ ಹೊರಗೆ ಎಸೆದು, ಕೊಂದರು. ಹೀಗಿರಲು ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟದ ಯಜಮಾನನು ಬಂದಾಗ, ಆ ತೋಟಗಾರರಿಗೆ ಏನು ಮಾಡುವನು? ಅವರು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: “ಆ ದುಷ್ಟರನ್ನು ಅವನು ಭಯಂಕರವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡಿ, ತಕ್ಕ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಫಲಗಳನ್ನು ಕೊಡುವ ಇತರ ತೋಟಗಾರರಿಗೆ ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟವನ್ನು ಬಾಡಿಗೆಗೆ ಕೊಡುವನು.” ಯೇಸು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: “ಕಟ್ಟುವವರು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ ಕಲ್ಲೇ ಮೂಲೆಯ ತಲೆಕಲ್ಲಾಯಿತು; ಇದು ಕರ್ತನಿಂದ ಸಂಭವಿಸಿದದ್ದು, ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಅದ್ಭುತವಾಗಿದೆ” ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವು ಪರಿಶುದ್ಧ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಓದಲಿಲ್ಲವೇ? ಆದದರಿಂದ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳುವದೇನೆಂದರೆ, ದೇವರ ರಾಜ್ಯವು ನಿಮ್ಮಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟು, ಅದರ ಫಲಗಳನ್ನು ಕೊಡುವ ಜನಾಂಗಕ್ಕೆ ಕೊಡಲ್ಪಡುವುದು. ಮತ್ತು ಈ ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಬೀಳುವವನು ಒಡೆಯಲ್ಪಡುವನು; ಆದರೆ ಈ ಕಲ್ಲು ಯಾರ ಮೇಲಾದರೂ ಬೀಳುವುದಾದರೆ, ಅವನನ್ನು ಪುಡಿಯಾಗಿ ಅರೆದುಬಿಡುವುದು. ಮುಖ್ಯಯಾಜಕರು ಮತ್ತು ಫರಿಸಾಯರು ಅವನ ಉಪಮೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಅವನು ತಮ್ಮ ವಿಷಯವಾಗಿಯೇ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆಂದು ಗ್ರಹಿಸಿದರು. ಮತ್ತಾಯ 21:33–45.

When Jesus sang the song of God’s vineyard to ancient Israel, they were so drawn into the logic and strength of the message, that when Jesus asked the quibbling Jews, what the Lord of the vineyard would do to those who slew the Son, they could not help but provide the correct answer, when they said, “He will miserably destroy those wicked men, and will let out his vineyard unto other husbandmen, which shall render him the fruits in their seasons.”

ಯೇಸು ದೇವರ ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟದ ಗೀತೆಯನ್ನು ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿಗೆ ಹಾಡಿದಾಗ, ಅವರು ಆ ಸಂದೇಶದ ತಾರ್ಕಿಕತೆ ಮತ್ತು ಬಲಕ್ಕೆ ಅಷ್ಟು ಆಕರ್ಷಿತರಾದರು; ಆದಕಾರಣ ಯೇಸು ವಾದವಿವಾದಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಯೆಹೂದ್ಯರನ್ನು, ಮಗನನ್ನು ಕೊಂದವರ ಮೇಲೆ ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟದ ಸ್ವಾಮಿ ಏನು ಮಾಡುವನು ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ, ಅವರು ಸರಿಯಾದ ಉತ್ತರವನ್ನು ನೀಡದೆ ಇರಲಾರದೆ, “ಅವನು ಆ ದುಷ್ಟರನ್ನು ದಯೆಯಿಲ್ಲದೆ ನಾಶಮಾಡುವನು, ಮತ್ತು ತನ್ನ ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟವನ್ನು ಬೇರೆ ಕೃಷಿಕರಿಗೆ ಬಾಡಿಗೆಗೆ ಕೊಡುವನು; ಅವರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅದರ ಫಲಗಳನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸುವರು” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

Jesus then immediately added another verse to the song, when he sang about the rejected stone, and pulled their answer together with the closing stanza when he stated, “Therefore say I unto you, The kingdom of God shall be taken from you, and given to a nation bringing forth the fruits thereof. And whosoever shall fall on this stone shall be broken: but on whomsoever it shall fall, it will grind him to powder.” The “grinding him to powder,” echoes Isaiah twenty-seven making “all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up.” Both are references to the work of revival carried out by Josiah, who symbolized those in the last days that rediscover the “seven times”, which is the stumbling stone that crushes those who refuse to find it precious.

ನಂತರ ಯೇಸು ತಿರಸ್ಕೃತ ಕಲ್ಲಿನ ಕುರಿತು ಹಾಡಿದಾಗ, ಆ ಗೀತೆಗೆ ತಕ್ಷಣವೇ ಮತ್ತೊಂದು ವಚನವನ್ನು ಸೇರಿಸಿದರು; ಮತ್ತು “ಆದದರಿಂದ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳುವುದೇನೆಂದರೆ, ದೇವರ ರಾಜ್ಯವು ನಿಮ್ಮಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟು ಅದರ ಫಲಗಳನ್ನು ತರುವ ಜನಾಂಗಕ್ಕೆ ಕೊಡಲ್ಪಡುವುದು. ಮತ್ತು ಈ ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಬೀಳುವವನು ಒಡೆದುಹೋಗುವನು; ಆದರೆ ಇದು ಯಾರ ಮೇಲಾದರೂ ಬೀಳುವುದಾದರೆ, ಅವನನ್ನು ಪುಡಿಯಾಗುವಂತೆ ನುಚ್ಚುನೂರು ಮಾಡುವುದು” ಎಂದು ಹೇಳುವ ಮೂಲಕ, ಅಂತಿಮ ಚರಣದಲ್ಲಿ ಅವರ ಉತ್ತರವನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿದರು. “ಅವನನ್ನು ಪುಡಿಯಾಗುವಂತೆ ನುಚ್ಚುನೂರು ಮಾಡುವುದು” ಎಂಬುದು ಯೆಶಾಯ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ, “ಯಜ್ಞವೇದಿಯ ಎಲ್ಲಾ ಕಲ್ಲುಗಳೂ ಒಡೆದು ಚೂರಾಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸುಣ್ಣದ ಕಲ್ಲುಗಳಂತಾಗುವವು; ತೋಪುಗಳೂ ವಿಗ್ರಹಗಳೂ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ” ಎಂಬುದನ್ನು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತದೆ. ಇವೆರಡೂ ಯೋಶೀಯನು ನಡೆಸಿದ ಪುನರುಜ್ಜೀವನದ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಉಲ್ಲೇಖಗಳಾಗಿವೆ; ಯೋಶೀಯನು ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ “ಏಳು ಕಾಲಗಳನ್ನು” ಮರುಶೋಧಿಸುವವರ ಪ್ರತೀಕನಾಗಿದ್ದನು, ಮತ್ತು ಅದುವೇ ಅದನ್ನು ಅಮೂಲ್ಯವೆಂದು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ನಿರಾಕರಿಸುವವರನ್ನು ನುಚ್ಚುನೂರು ಮಾಡುವ ಅಡ್ಡಿಕಲ್ಲಾಗಿದೆ.

In the day of the Sunday law, as represented in Isaiah chapter twenty-seven, those who “in time past were not a people,” are to sing the song of the Lord’s vineyard of red wine. These articles have often identified that there is no third message, without a first and a second message. The Sunday law is the third message, and the day of the Sunday law includes the history of the first and second messages. In chapter twenty-seven of Isaiah, the Sunday law is identifying the period represented in Daniel chapter one, and then again in Daniel chapters one through three. Prophetically, the day of the Sunday law in chapter twenty-seven is identifying the history of September 11, 2001, when the first message was empowered through to the soon-coming Sunday law.

ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ದಿನದಲ್ಲಿ, ಯೆಶಾಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವಂತೆ, “ಹಿಂದೆ ಯಾವ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಜನರಲ್ಲದವರು” ಕರ್ತನ ಕೆಂಪು ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸದ ತೋಟದ ಗೀತೆಯನ್ನು ಹಾಡಬೇಕಾಗಿದೆ. ಮೊದಲನೆಯ ಸಂದೇಶವೂ ಎರಡನೆಯ ಸಂದೇಶವೂ ಇಲ್ಲದೆ ಮೂರನೆಯ ಸಂದೇಶವೇ ಇಲ್ಲವೆಂಬುದನ್ನು ಈ ಲೇಖನಗಳು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಗುರುತಿಸಿವೆ. ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನೇ ಮೂರನೆಯ ಸಂದೇಶವಾಗಿದ್ದು, ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ದಿನವು ಮೊದಲನೆಯ ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ಸಂದೇಶಗಳ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಯೆಶಾಯನ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನು ದಾನಿಯೇಲನ ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅವಧಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಿದೆ; ಬಳಿಕ ಮತ್ತೆ ದಾನಿಯೇಲನ ಮೊದಲರಿಂದ ಮೂರನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯಗಳವರೆಗಿನ ಅವಧಿಯನ್ನೂ ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕವಾಗಿ, ಇಪ್ಪತ್ತೇಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ದಿನವು ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11, 2001 ರ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು—ಅಂದರೆ ಮೊದಲನೆಯ ಸಂದೇಶವು ಬಲಪ್ರದಗೊಂಡು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರಲಿರುವ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನುವರೆಗೂ ಸಾಗಿದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು—ಗುರುತಿಸುತ್ತಿದೆ.

We will continue on in our consideration of the song that the redeemed are to proclaim in the time leading up to the point where the whore of Rome will begin to sing her song, in the next article.

ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ, ರೋಮಿನ ವ್ಯಭಿಚಾರಿಣಿಯು ತನ್ನ ಗೀತೆಯನ್ನು ಹಾಡಲು ಆರಂಭಿಸುವ ಕ್ಷಣದವರೆಗೆ ಮುನ್ನಡೆಯುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಿಮೋಚಿತರು ಪ್ರಕಟಿಸಬೇಕಾದ ಆ ಗೀತೆಯ ಕುರಿತು ನಮ್ಮ ಪರಿಗಣನೆಯನ್ನು ನಾವು ಮುಂದುವರಿಸುವೆವು.

> And I looked, and, lo, a Lamb stood on the mount Sion, and with him an hundred forty and four thousand, having his Father’s name written in their foreheads. And I heard a voice from heaven, as the voice of many waters, and as the voice of a great thunder: and I heard the voice of harpers harping with their harps: And they sung as it were a new song before the throne, and before the four beasts, and the elders: and no man could learn that song but the hundred and forty and four thousand, which were redeemed from the earth. These are they which were not defiled with women; for they are virgins. These are they which follow the Lamb whithersoever he goeth. These were redeemed from among men, being the firstfruits unto God and to the Lamb. And in their mouth was found no guile: for they are without fault before the throne of God. Revelation 14:1–5.

> ಆಮೇಲೆ ನಾನು ನೋಡಿದೆನು; ಇದೋ, ಒಂದು ಕುರಿಮರಿ ಸಿಯೋನ್ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿತ್ತು; ಅದರ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ನೂರ್ನಾಲ್ವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ಜನರು ಇದ್ದರು; ಅವರ ನೆತ್ತಿಗಳ ಮೇಲೆ ಅದರ ತಂದೆಯ ಹೆಸರು ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಮತ್ತು ನಾನು ಪರಲೋಕದಿಂದ ಒಂದು ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದೆನು; ಅದು ಬಹುಜಲಗಳ ಧ್ವನಿಯಂತೆಯೂ ಮಹಾ ಗುಡುಗಿನ ಧ್ವನಿಯಂತೆಯೂ ಇತ್ತು; ಮತ್ತು ವೀಣೆಗಳನ್ನು ನುಡಿಸುವ ವೀಣಾವಾದಕರ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಿದೆನು. ಅವರು ಸಿಂಹಾಸನದ ಮುಂದೆಯೂ ನಾಲ್ಕು ಜೀವಿಗಳ ಮುಂದೆಯೂ ಹಿರಿಯರ ಮುಂದೆಯೂ ಹೊಸ ಗೀತೆಯಂತೆ ಒಂದು ಗೀತೆಯನ್ನು ಹಾಡಿದರು; ಭೂಮಿಯಿಂದ ವಿಮೋಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ನೂರ್ನಾಲ್ವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಆ ಗೀತೆಯನ್ನು ಯಾರೂ ಕಲಿಯಲಾರದೆ ಇದ್ದರು. ಇವರು ಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ ಅಪವಿತ್ರರಾಗದವರು; ಏಕೆಂದರೆ ಇವರು ಕನ್ಯರು. ಇವರು ಕುರಿಮರಿ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದರೂ ಅದನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರು. ಇವರು ಮನುಷ್ಯರ ಮಧ್ಯದಿಂದ ವಿಮೋಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ದೇವರಿಗೂ ಕುರಿಮರಿಗೂ ಪ್ರಥಮಫಲಗಳಾಗಿ ಸಮರ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು. ಅವರ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ವಂಚನೆಯೂ ಕಂಡುಬರಲಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ದೇವರ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮುಂದೆ ಅವರು ನಿರ್ದೋಷಿಗಳು. ಪ್ರಕಟಣೆ 14:1–5.

Back to Articles