Article

# The Book of Daniel - Number Two-Hundred

ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕ - ಸಂಖ್ಯೆ ಎರಡು ನೂರು

Prophetic Unfolding: The Second Gathering and Its Significance in Adventist Eschatology

ಪ್ರವಾದಾತ್ಮಕ ಅನಾವರಣ: ದ್ವಿತೀಯ ಸಮಾಗಮ ಮತ್ತು ಅದ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಅಂತ್ಯಕಾಲಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಅದರ ಮಹತ್ವ

Author

Jeff Pippenger

Published

May 5, 2024

Formats

PDF
Word

We are considering the prophetic period represented as the second gathering that is identified by the prophet Isaiah, and afterward by Sister White.

ಪ್ರವಾದಿ ಯೆಶಾಯನು ಗುರುತಿಸಿದ, ಮತ್ತು ನಂತರ ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಗುರುತಿಸಿದ ಎರಡನೆಯ ಕೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಕಾಲಾವಧಿಯನ್ನು ನಾವು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

> And in that day there shall be a root of Jesse, which shall stand for an ensign of the people; to it shall the Gentiles seek: and his rest shall be glorious. And it shall come to pass in that day, that the Lord shall set his hand again the second time to recover the remnant of his people, which shall be left, from Assyria, and from Egypt, and from Pathros, and from Cush, and from Elam, and from Shinar, and from Hamath, and from the islands of the sea. And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. The envy also of Ephraim shall depart, and the adversaries of Judah shall be cut off: Ephraim shall not envy Judah, and Judah shall not vex Ephraim. Isaiah 11:10–13.

> ಆ ದಿನದಲ್ಲಿ ಯೆಸ್ಸೆಯ ಮೂಲವು ಜನರಿಗೆ ಧ್ವಜಚಿಹ್ನೆಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವುದು; ಜನಾಂಗಗಳು ಅವನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಹುಡುಕುವವು; ಅವನ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಮಹಿಮೆಯುತವಾಗಿರುವುದು. ಆ ದಿನದಲ್ಲಿ ಕರ್ತನು ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಎರಡನೆಯ ಸಲ ಚಾಚಿ, ಉಳಿದುಕೊಂಡಿರುವ ತನ್ನ ಜನರ ಅವಶಿಷ್ಟರನ್ನು ಅಶ್ಶೂರದಿಂದಲೂ, ಐಗುಪ್ತದಿಂದಲೂ, ಪಾತ್ರೋಸಿನಿಂದಲೂ, ಕೂಷಿನಿಂದಲೂ, ಏಲಾಮಿನಿಂದಲೂ, ಶಿನಾರಿನಿಂದಲೂ, ಹಾಮಾತಿನಿಂದಲೂ, ಸಮುದ್ರದ ದ್ವೀಪಗಳಿಂದಲೂ ಮರಳಿ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವನು. ಆತನು ಜನಾಂಗಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಧ್ವಜಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಇಸ್ರಾಯೇಲನ ಹೊರದೂಡಲ್ಪಟ್ಟವರನ್ನು ಕೂಡಿಸಿ, ಯೆಹೂದದ ಚದರಿಹೋಗಿದವರನ್ನು ಭೂಮಿಯ ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುವನು. ಎಫ್ರಾಯಿಮನ ಅಸೂಯೆಯೂ ನಿವಾರಣೆಯಾಗುವುದು, ಯೆಹೂದದ ವಿರೋಧಿಗಳೂ ಕಡಿದುಹಾಕಲ್ಪಡುವರು; ಎಫ್ರಾಯಿಮನು ಯೆಹೂದನ ಮೇಲೆ ಅಸೂಯೆಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಯೆಹೂದನು ಎಫ್ರಾಯಿಮನನ್ನು ಕಿರಿಕಿರಿಗೊಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಯೆಶಾಯ 11:10–13.

When God’s last-day people are gathered a second time there is a unification among those disciples that was represented by the ten days that preceded Pentecost, and that Isaiah refers to as a time when, “The envy also of Ephraim shall depart, and the adversaries of Judah shall be cut off: Ephraim shall not envy Judah, and Judah shall not vex Ephraim.”

ದೇವರ ಅಂತ್ಯಕಾಲದ ಜನರು ಎರಡನೆಯ ಬಾರಿ ಕೂಡಿಸಲ್ಪಡುವಾಗ, ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತಿನ ಮುನ್ನ ನಡೆದ ಹತ್ತು ದಿನಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಆ ಶಿಷ್ಯರ ಮಧ್ಯೆ ಒಂದು ಐಕ್ಯತೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಅದನ್ನೇ ಯೆಶಾಯನು ಹೀಗೆ ವಿವರಿಸುವ ಕಾಲವೆಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾನೆ: “ಎಫ್ರಾಯಿಮನ ಅಸೂಯೆಯೂ ನಿವಾರಿಸಲ್ಪಡುವುದು, ಯೆಹೂದದ ವಿರೋಧಿಗಳೂ ಕಡಿದುಹಾಕಲ್ಪಡುವರು; ಎಫ್ರಾಯಿಮನು ಯೆಹೂದದ ಮೇಲೆ ಅಸೂಯೆಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಯೆಹೂದನೂ ಎಫ್ರಾಯಿಮನಿಗೆ ಕಿರಿಕಿರಿ ಉಂಟುಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.”

> “Trials are to come upon God’s people and the tares are to be separated from the wheat. But let not Ephraim envy Judah any more, and Judah will no more vex Ephraim. Kind, tender, compassionate words will flow out from sanctified hearts and lips. It is essential that we be united, and if we all seek the meekness and the lowliness of Christ, we shall have the mind of Christ, and there will be unity of spirit.” Review and Herald, March 19, 1895.

> “ದೇವರ ಜನರ ಮೇಲೆ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು ಬರಲಿವೆ, ಮತ್ತು ಗೋಧಿಯಿಂದ ಕಳೆ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲ್ಪಡುವವು. ಆದರೆ ಇನ್ನು ಎಫ್ರಾಯಿಮನು ಯೆಹೂದನನ್ನು ಅಸೂಯೆಪಡಬಾರದು, ಮತ್ತು ಯೆಹೂದನು ಇನ್ನು ಎಫ್ರಾಯಿಮನಿಗೆ ಕಿರಿಕಿರಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಬಾರದು. ಕರುಣೆಯುಳ್ಳ, ಮೃದು, ದಯಾಪೂರ್ಣ ವಚನಗಳು ಪವಿತ್ರೀಕೃತ ಹೃದಯಗಳ ಮತ್ತು ತುಟಿಗಳಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವವು. ನಾವು ಏಕವಾಗಿರುವುದು ಅತ್ಯಾವಶ್ಯಕ; ಮತ್ತು ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸೌಮ್ಯತೆಯನ್ನೂ ದೀನತೆಯನ್ನೂ ಹುಡುಕಿದರೆ, ನಮಗೆ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮನಸ್ಸು ದೊರಕುವುದು, ಮತ್ತು ಆತ್ಮದ ಏಕತೆ ಉಂಟಾಗುವುದು.” Review and Herald, March 19, 1895.

Unification is an element of the work Christ accomplishes when He gathers the one hundred and forty-four thousand a second time. That unity was represented by the ten days leading to Pentecost, and the six days of the Exeter camp meeting, and could have been accomplished from 1856 unto 1863, if those who had experienced the great disappointment of October 22, 1844, had not lost their way.

ಕ್ರಿಸ್ತನು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರನ್ನು ಎರಡನೇ ಸಲ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುವಾಗ ನೆರವೇರಿಸುವ ಕಾರ್ಯದ ಒಂದು ಅಂಶವೇ ಏಕೀಕರಣವಾಗಿದೆ. ಆ ಏಕತೆಯನ್ನು ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತಿನ ಮುಂಚಿನ ಹತ್ತು ದಿನಗಳೂ, ಎಕ್ಸೆಟರ್ ಶಿಬಿರಸಭೆಯ ಆರು ದಿನಗಳೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದ್ದವು; ಮತ್ತು 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರ ಮಹಾ ನಿರಾಶೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದವರು ತಮ್ಮ ದಾರಿಯನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಿರದಿದ್ದರೆ, ಅದು 1856ರಿಂದ 1863ರವರೆಗೆ ನೆರವೇರಬಹುದಾಗಿತ್ತು.

> “But in the period of doubt and uncertainty that followed the disappointment, many of the advent believers yielded their faith. Dissensions and divisions came in. . .. Thus the work was hindered, and the world was left in darkness. Had the whole Adventist body united upon the commandments of God and the faith of Jesus, how widely different would have been our history!

> “ಆದರೆ ಆ ನಿರಾಶೆಯ ನಂತರ ಬಂದ ಸಂದೇಹ ಮತ್ತು ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಆಗಮನದ ಅನೇಕ ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳು ತಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಗೆ ಶರಣಾದರು. ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಮತ್ತು ವಿಭಾಗಗಳು ಉಂಟಾದವು.... ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯವು ಅಡ್ಡಿಯಾಯಿತು, ಮತ್ತು ಲೋಕವು ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲೇ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಸಮಸ್ತ ಆಗಮನವಾದಿಗಳ ಸಮೂಹವು ದೇವರ ಆಜ್ಞೆಗಳಿಗೂ ಯೇಸುವಿನ ನಂಬಿಕೆಯಾಗಿಯೂ ಏಕಮತಗೊಂಡಿದ್ದರೆ, ನಮ್ಮ ಇತಿಹಾಸವು ಎಷ್ಟೋ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತೆಂದು!”

> “It was not the will of God that the coming of Christ should be thus delayed. God did not design that His people, Israel, should wander forty years in the wilderness. He promised to lead them directly to the land of Canaan, and establish them there a holy, healthy, happy people. But those to whom it was first preached, went not in ‘because of unbelief’ (Hebrews 3:19). Their hearts were filled with murmuring, rebellion, and hatred, and He could not fulfill His covenant with them.

> “ಕ್ರಿಸ್ತನ ಆಗಮನವು ಹೀಗೆ ವಿಳಂಬವಾಗುವುದು ದೇವರ ಚಿತ್ತವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ಜನರಾದ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ನಲವತ್ತು ವರ್ಷ ಅಲೆದಾಡುವಂತೆ ದೇವರು ಉದ್ದೇಶಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಕನಾನ ದೇಶಕ್ಕೆ ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ, ಅಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಪರಿಶುದ್ಧ, ಆರೋಗ್ಯವಂತ, ಸಂತೋಷಭರಿತ ಜನರಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುವೆನೆಂದು ಆತನು ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಿದ್ದನು. ಆದರೆ ಈ ಸುವಾರ್ತೆ ಮೊದಲಾಗಿ ಸಾರಲ್ಪಟ್ಟವರಾದ ಅವರು ‘ಅವಿಶ್ವಾಸದ ನಿಮಿತ್ತ’ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲಿಲ್ಲ (ಇಬ್ರಿಯ 3:19). ಅವರ ಹೃದಯಗಳು ಗುಣುಗುಟ್ಟುವಿಕೆ, ದಂಗೆ, ಮತ್ತು ದ್ವೇಷದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದವು; ಆದಕಾರಣ ಆತನು ತನ್ನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ಅವರ ಸಂಗಡ ನೆರವೇರಿಸಲಾರದೆ ಹೋಯಿತು.”

> “For forty years did unbelief, murmuring, and rebellion shut out ancient Israel from the land of Canaan. The same sins have delayed the entrance of modern Israel into the heavenly Canaan. In neither case were the promises of God at fault. It is the unbelief, the worldliness, unconsecration, and strife among the Lord’s professed people that have kept us in this world of sin and sorrow so many years.” Selected Messages, book 1, 68, 69.

> “ನಲವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅವಿಶ್ವಾಸ, ಗೊಣಗುಟ್ಟುವಿಕೆ, ಮತ್ತು ಬಂಡಾಯವು ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲರನ್ನು ಕಾನಾನ್ ದೇಶದಿಂದ ಹೊರಗಿಟ್ಟಿತು. ಅದೇ ಪಾಪಗಳು ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲರ ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಕಾನಾನಿಗೆ ಪ್ರವೇಶವನ್ನು ವಿಳಂಬಗೊಳಿಸಿವೆ. ಎರಡೂ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿಯೂ ದೇವರ ವಾಗ್ದಾನಗಳಲ್ಲೇನೂ ದೋಷ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಕರ್ತನನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಆತನ ಜನರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಅವಿಶ್ವಾಸ, ಲೌಕಿಕತೆ, ಅಪವಿತ್ರೀಕರಣ, ಮತ್ತು ಕಲಹವೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಪಾಪ ಮತ್ತು ದುಃಖದ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಇರಿಸಿದೆ.” Selected Messages, book 1, 68, 69.

The descent of the second angel identified a scattering at the first disappointment that initiated the tarrying time, and then led to a period of six days at the Exeter camp meeting where unity upon the message was accomplished in advance of the outpouring of the Holy Spirit in the message of the Midnight Cry at the conclusion of the meeting.

ಎರಡನೇ ದೂತನ ಇಳಿವಳಿಕೆಯು ಮೊದಲ ನಿರಾಶೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದ ಚದರಿಕೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿತು; ಆ ಮೊದಲ ನಿರಾಶೆಯೇ ತಡವಾಗುವ ಕಾಲವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿತು. ನಂತರ ಅದು ಎಕ್ಸೆಟರ್ ಶಿಬಿರಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಆರು ದಿನಗಳ ಅವಧಿಗೆ ದಾರಿತೋರಿಸಿತು; ಆ ಸಭೆಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಕೂಗಿನ ಸಂದೇಶದಲ್ಲಿ ಪರಿಶುದ್ಧಾತ್ಮನ ಸುರಿಮಳೆಯು ಸಂಭವಿಸುವ ಮೊದಲು, ಆ ಸಂದೇಶದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಏಕತೆ ಸಾಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

The descent of the third angel on October 22, 1844, identified a scattering at the great disappointment, and ushered in a period of education as the truths associated with the Most Holy Place were opened to God’s people. By 1849 the Lord was stretching His hand to gather his people together a second time, and by 1851, the 1850 chart was being presented. That chart represented the foundational message, and the very message that was to be lifted up before the world as an ensign.

1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಇಳಿಯುವಿಕೆಯು ಮಹಾ ನಿರಾಶೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದ ಚದುರಿಕೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿತು; ಮತ್ತು ಮಹಾಪವಿತ್ರಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸತ್ಯಗಳು ದೇವರ ಜನರಿಗೆ ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ, ಶಿಕ್ಷಣದ ಒಂದು ಅವಧಿಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿತು. 1849ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಕರ್ತನು ತನ್ನ ಜನರನ್ನು ಎರಡನೆಯ ಬಾರಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಲು ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಚಾಚುತ್ತಿದ್ದನು; ಮತ್ತು 1851ರ ವೇಳೆಗೆ, 1850ರ ಚಾರ್ಟ್ ಅನ್ನು ಮಂಡಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಚಾರ್ಟ್ ಮೂಲಭೂತ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು, ಮತ್ತು ಲೋಕದ ಮುಂದೆ ಧ್ವಜದಂತೆ ಎತ್ತಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಅದೇ ಸಂದೇಶವಾಗಿತ್ತು.

The gathering a second time of the disciples by Christ began immediately at His descent, and the gathering of those in Exeter began during the period of the tarrying time. In the history of the rebellion of 1863, the gathering a second time began at least five years into the educational process that began when the light of the sanctuary was opened up in 1844. In 1848, Islam was then angering the nations. The second gathering is represented as a progressive work that is accomplished by the arrival of the ten days that preceded Pentecost, and also by the six days of the Exeter camp meeting, and should have been completed by 1856.

ಕ್ರಿಸ್ತನಿಂದ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಎರಡನೇ ಬಾರಿ ಒಗ್ಗೂಡಿಸುವ ಕಾರ್ಯವು ಅವರ ಅವರೋಹಣದೊಡನೆ ತಕ್ಷಣವೇ ಆರಂಭವಾಯಿತು; ಮತ್ತು ಎಕ್ಸೆಟರ್‌ನವರನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸುವ ಕಾರ್ಯವು ತಡವಾಗುವ ಸಮಯದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಯಿತು. 1863ರ ಬಂಡಾಯದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ, 1844ರಲ್ಲಿ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯದ ಬೆಳಕು ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಆರಂಭವಾದ ಶಿಕ್ಷಣ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಕನಿಷ್ಠ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರವೇ ಎರಡನೇ ಒಗ್ಗೂಡಿಸುವ ಕಾರ್ಯವು ಆರಂಭವಾಯಿತು. 1848ರಲ್ಲಿ ಇಸ್ಲಾಂ ಆಗ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳನ್ನು ಕೆರಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಎರಡನೇ ಒಗ್ಗೂಡಿಸುವ ಕಾರ್ಯವು ಕ್ರಮೇಣ ಮುಂದುವರಿಯುವ ಕೆಲಸವೆಂದು ಚಿತ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು, ಅದು ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತಿನ ಮುನ್ನಿದ್ದ ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಆಗಮನದಿಂದಲೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಎಕ್ಸೆಟರ್ ಶಿಬಿರ ಸಭೆಯ ಆರು ದಿನಗಳಿಂದಲೂ ನೆರವೇರಿಸಲ್ಪಡುವುದಾಗಿ ತೋರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಅದು 1856ರೊಳಗೆ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿರಬೇಕಾಗಿತ್ತು.

The work of gathering His people a second time is the closing work of the third angel, and it is accomplished by Christ’s hand.

ತನ್ನ ಜನರನ್ನು ಎರಡನೆಯ ಬಾರಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುವ ಕಾರ್ಯವು ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಅಂತಿಮ ಕಾರ್ಯವಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕೈಯಿಂದ ನೆರವೇರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

> And when the sabbath day was come, he began to teach in the synagogue: and many hearing him were astonished, saying, From whence hath this man these things? and what wisdom is this which is given unto him, that even such mighty works are wrought by his hands? Mark 6:2.

> ಆಗ ಸಬ್ಬತ್ತಿನ ದಿನ ಬಂದಾಗ ಆತನು ಸಭಾಗೃಹದಲ್ಲಿ ಬೋಧಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು; ಮತ್ತು ಆತನನ್ನು ಕೇಳಿದ ಅನೇಕರಿಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗಿದ್ದು, ಅವರು, “ಈ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಇವು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದವು? ಮತ್ತು ಆತನಿಗೆ ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಈ ಜ್ಞಾನವೇನು, ಆತನ ಕೈಗಳಿಂದ ಇಂಥಾ ಮಹಾ ಕಾರ್ಯಗಳೂ ನಡೆಯುವಂತೆ?” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. Mark 6:2.

The scattering that occurs when the divine symbol descends initiates a testing process that ultimately manifests two classes of worshippers, and in so doing cleanses the temple.

ದೈವಿಕ ಸಂಕೇತವು ಇಳಿಯುವಾಗ ಸಂಭವಿಸುವ ಚದುರಿಸುವಿಕೆ ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತದೆ; ಅದು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಎರಡು ವರ್ಗಗಳ ಆರಾಧಕರನ್ನು ಪ್ರಕಟಪಡಿಸಿ, ಹೀಗೆ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸುತ್ತದೆ.

> Whose fan is in his hand, and he will thoroughly purge his floor, and gather his wheat into the garner; but he will burn up the chaff with unquenchable fire. Matthew 3:12.

> ಆತನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ವಡಿಗಲ್ಲಿದೆ; ಆತನು ತನ್ನ ಕಾಳುಗದ್ದೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶುದ್ಧಿಪಡಿಸಿ, ತನ್ನ ಗೋಧಿಯನ್ನು ಕೊಠಾರದಲ್ಲಿ ಕೂಡಿಸುವನು; ಆದರೆ ಹೊತ್ತನ್ನು ಆರಿಸಲಾಗದ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಸುಡುವನು. ಮತ್ತಾಯ 3:12.

In that period God’s people are to take the message from the angel’s hand and eat it.

ಆ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ದೇವರ ಜನರು ದೂತನ ಕೈಯಿಂದ ಆ ಸಂದೇಶವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅದನ್ನು ತಿನ್ನಬೇಕಾಗಿದೆ.

> And I saw another mighty angel come down from heaven, clothed with a cloud: and a rainbow was upon his head, and his face was as it were the sun, and his feet as pillars of fire: And he had in his hand a little book open: and he set his right foot upon the sea, and his left foot on the earth. Revelation 10:1, 2.

> ಆಮೇಲೆ ನಾನು ಪರಲೋಕದಿಂದ ಇಳಿದುಬರುತ್ತಿದ್ದ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಬಲಿಷ್ಠ ದೂತನನ್ನು ಕಂಡೆನು; ಅವನು ಮೇಘವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದನು; ಅವನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇಂದ್ರಧನುಸ್ಸು ಇತ್ತು; ಅವನ ಮುಖವು ಸೂರ್ಯನಂತಿತ್ತು; ಅವನ ಪಾದಗಳು ಅಗ್ನಿಸ್ತಂಭಗಳಂತಿದ್ದವು. ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ತೆರೆದಿದ್ದ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಪುಸ್ತಕವಿತ್ತು; ಅವನು ತನ್ನ ಬಲಪಾದವನ್ನು ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲೆ, ಎಡಪಾದವನ್ನು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟನು. ಪ್ರಕಟಣೆ 10:1, 2.

At the arrival of the second angel on April 19, 1844, God’s people were scattered. They had been initially gathered with the fulfillment of the prophecy of Revelation chapter nine, verse fifteen on August 11, 1840, but the Lord had held His hand over a mistake in the reckoning of some of the figures on the chart.

1844ರ ಏಪ್ರಿಲ್ 19ರಂದು ಎರಡನೆಯ ದೂತನು ಆಗಮಿಸಿದಾಗ, ದೇವರ ಜನರು ಚದುರಿಹೋಗಿದ್ದರು. ಪ್ರಕಟನೆಯ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹದಿನೈದನೇ ವಚನದ ಪ್ರವಾದನೆಯು 1840ರ ಆಗಸ್ಟ್ 11ರಂದು ನೆರವೇರಿದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅವರು ಮೊದಲಿಗೆ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರು; ಆದರೆ ಚಾರ್ಟಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಕೆಲವು ಸಂಖ್ಯೆಗಳ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ತಪ್ಪಿನ ಮೇಲೆ ಕರ್ತನು ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಇಟ್ಟಿದ್ದನು.

> “I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.” Early Writings, 74.

> “1843ರ ಚಾರ್ಟ್ ಕರ್ತನ ಕೈಯಿಂದಲೇ ನಿರ್ದೇಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತೆಂದು ನಾನು ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ; ಅದನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಬಾರದೆಂದು; ಅಲ್ಲಿ ಇರುವ ಅಂಕಿಗಳು ಆತನು ಬಯಸಿದಂತೆಯೇ ಇದ್ದವೆಂದು; ಕೆಲವು ಅಂಕಿಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ತಪ್ಪಿನ ಮೇಲೆ ಆತನ ಕೈ ಇದ್ದು ಅದನ್ನು ಮರೆಮಾಡಿತೆಂದು, ಆತನ ಕೈ ತೆಗೆದುಹಾಕಲ್ಪಡುವ ತನಕ ಯಾರೂ ಅದನ್ನು ಕಾಣಲಾರದೆಂದು ನಾನು ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ.” Early Writings, 74.

The removal of His hand allowed Samuel Snow to identify the correct date for the vision that tarried.

ಅವರ ಕೈಯನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿದದ್ದು ತಡವಾದ ದರ್ಶನದ ಸರಿಯಾದ ದಿನಾಂಕವನ್ನು ಸ್ಯಾಮುವೇಲ್ ಸ್ನೋ ಗುರುತಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿತು.

> “Those faithful, disappointed ones, who could not understand why their Lord did not come, were not left in darkness. Again they were led to their Bibles to search the prophetic periods. The hand of the Lord was removed from the figures, and the mistake was explained. They saw that the prophetic periods reached to 1844, and that the same evidence which they had presented to show that the prophetic periods closed in 1843, proved that they would terminate in 1844.” Early Writings, 237.

> “ತಮ್ಮ ಕರ್ತನು ಯಾಕೆ ಬಂದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲಾರದೆ ಇದ್ದ ಆ ನಂಬಿಗಸ್ತ, ನಿರಾಶರಾದವರು ಅಂಧಕಾರದಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲ್ಪಡಲಿಲ್ಲ. ಮತ್ತೆ ಅವರು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಕಾಲಾವಧಿಗಳನ್ನು ಪರಿಶೋಧಿಸಲು ತಮ್ಮ ಬೈಬಲಿನ ಕಡೆಗೆ ನಡೆಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ಅಂಕೆಗಳಿಂದ ಕರ್ತನ ಕೈ ತೆಗೆದುಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಮತ್ತು ತಪ್ಪು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಕಾಲಾವಧಿಗಳು 1844ರವರೆಗೆ ತಲುಪುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಕಂಡರು; ಮತ್ತು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಕಾಲಾವಧಿಗಳು 1843ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡವು ಎಂದು ತೋರಿಸಲು ಅವರು ಮಂಡಿಸಿದ್ದ ಅದೇ ಸಾಕ್ಷಿಯು, ಅವು 1844ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವವು ಎಂದು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿತು.” Early Writings, 237.

The history of the first and second angels contains a line of waymarks associated with Christ’s hand. When He descended on August 11, 1840 and April 19, 1844 He had a message in His hand. It was His hand that directed the production and publication of the 1843 chart in May of 1842. It was His hand that sealed up a mistake in the figures on the chart. After the scattering of that first disappointment, Jeremiah sat alone because of Christ’s hand. Then He removed His hand, and thus unsealed the message of the Midnight Cry. The act of stretching His hand out to gather His people a second time occurred from the first disappointment unto the Exeter camp meeting, as the disciples were ultimately gathered together at Jerusalem for ten days in advance of the outpouring of the Holy Spirit. At the arrival of the third angel on October 22, 1844 the Lord lifted up His hand.

ಮೊದಲ ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ದೂತರ ಇತಿಹಾಸವು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕೈಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಮಾರ್ಗಚಿಹ್ನೆಗಳ ಒಂದು ಸರಣಿಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಅವರು ಆಗಸ್ಟ್ 11, 1840 ಮತ್ತು ಏಪ್ರಿಲ್ 19, 1844 ರಂದು ಇಳಿದುಬಂದಾಗ, ಅವರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಂದೇಶವಿತ್ತು. 1842ರ ಮೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ 1843ರ ಚಾರ್ಟ್‌ನ ತಯಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟಣೆಯನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದುದು ಅವರ ಕೈಯೇ ಆಗಿತ್ತು. ಚಾರ್ಟ್‌ನ ಅಂಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಒಂದು ತಪ್ಪನ್ನು ಮುದ್ರಿಸಿ ಮುಚ್ಚಿಹಾಕಿದುದೂ ಅವರ ಕೈಯೇ ಆಗಿತ್ತು. ಆ ಮೊದಲ ನಿರಾಶೆಯ ಚದುರಿಹೋಗುವಿಕೆಯ ನಂತರ, ಯೆರೆಮೀಯನು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕೈಯ ಕಾರಣದಿಂದ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಕುಳಿತನು. ನಂತರ ಅವರು ತಮ್ಮ ಕೈಯನ್ನು ತೆಗೆದರು, ಹೀಗೆ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಕೂಗಿನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಮುದ್ರೆಯಿಂದ ಬಿಡಿಸಿದರು. ತಮ್ಮ ಜನರನ್ನು ಎರಡನೆಯ ಸಲ ಕೂಡಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ತಮ್ಮ ಕೈಯನ್ನು ಚಾಚಿದ ಕ್ರಿಯೆಯು ಮೊದಲ ನಿರಾಶೆಯಿಂದ ಎಕ್ಸೆಟರ್ ಶಿಬಿರಸಭೆಯವರೆಗೆ ನಡೆದುಬಂತು; ಹೇಗೆಂದರೆ, ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನ ಸುರಿಮಳೆಯ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಶಿಷ್ಯರು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಮೂರನೆಯ ದೂತನು ಆಗಮಿಸಿದಾಗ ಕರ್ತನು ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿದನು.

> And the angel which I saw stand upon the sea and upon the earth lifted up his hand to heaven, And sware by him that liveth for ever and ever, who created heaven, and the things that therein are, and the earth, and the things that therein are, and the sea, and the things which are therein, that there should be time no longer. Revelation 10:5, 6.

> ನಾನು ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲೆಯೂ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆಯೂ ನಿಂತಿರುವುದಾಗಿ ಕಂಡ ದೂತನು ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಪರಲೋಕದ ಕಡೆಗೆ ಎತ್ತಿ, ಆಕಾಶವನ್ನೂ ಅದರಲ್ಲಿರುವವುಗಳನ್ನೂ, ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ಅದರಲ್ಲಿರುವವುಗಳನ್ನೂ, ಸಮುದ್ರವನ್ನೂ ಅದರಲ್ಲಿರುವವುಗಳನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ, ಯುಗಯುಗಾಂತರಗಳಿಗೂ ಜೀವಿಸುವಾತನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಮಾಣಮಾಡಿ, ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಕಾಲವು ಇರುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳಿದನು. ಪ್ರಕಟಣೆ 10:5, 6.

From the first gathering on August 11, 1840 until October 22, 1844 the history of the first and second angels is marked by Christ’s hand. On October 22, 1844 the third angel descended and the little Millerite flock was scattered by the Great Disappointment. On that date Christ lifted His hand to heaven and swore that time would be no longer.

1840ರ ಆಗಸ್ಟ್ 11ರಂದು ನಡೆದ ಮೊದಲ ಸಮಾವೇಶದಿಂದ 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರವರೆಗೆ ಮೊದಲನೇ ಮತ್ತು ಎರಡನೇ ದೇವದೂತರ ಇತಿಹಾಸವು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಹಸ್ತದಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಮೂರನೇ ದೇವದೂತನು ಇಳಿದುಬಂದನು, ಮತ್ತು ಮಹಾ ನಿರಾಶೆಯಿಂದ ಸಣ್ಣ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಹಿಂಡು ಚದರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಆ ದಿನಾಂಕದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಆಕಾಶದ ಕಡೆಗೆ ಎತ್ತಿ, ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಕಾಲವಿರದು ಎಂದು ಪ್ರಮಾಣಮಾಡಿದನು.

The second gathering in the history of 1844 until 1863, began with Christ lifting up His hand, while also holding a message to be eaten in His hand. Then in 1849, He stretched forth His hand a second time to gather His scattered people. Those people had been gathered at the message of the Midnight Cry, and scattered when the event predicted did not happen. At the Exeter camp meeting Christ gathered His flock and unified them upon the message, as He had done in the ten days that preceded Pentecost. The Philadelphian Millerites left the Exeter camp meeting and repeated Pentecost. In 1856, Christ was outside of the movement that had transitioned into Laodicea, for Christ stands outside of a Laodicean’s heart and knocks, seeking an entrance.

1844ರಿಂದ 1863ರವರೆಗೆ ಇರುವ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿನ ಎರಡನೆಯ ಸಮಾಗಮವು, ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಎತ್ತುವುದರೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭವಾಯಿತು; ಅದೇ ವೇಳೆ ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ತಿನ್ನಲ್ಪಡಬೇಕಾದ ಒಂದು ಸಂದೇಶವನ್ನೂ ಹಿಡಿದಿದ್ದನು. ನಂತರ 1849ರಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಚದರಿಹೋಗಿದ್ದ ಜನರನ್ನು ಕೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆತನು ಎರಡನೇ ಬಾರಿ ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಚಾಚಿದನು. ಆ ಜನರು ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಘೋಷಣೆಯ ಸಂದೇಶದ ವೇಳೆ ಕೂಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಾಗಿದ್ದು, ಮುನ್ನಾಗಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಘಟನೆ ಸಂಭವಿಸದಾಗ ಚದರಿಹೋಗಿದ್ದರು. ಎಕ್ಸೆಟರ್ ಶಿಬಿರಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನ್ನ ಮಂದೆಯನ್ನು ಕೂಡಿಸಿ, ಸಂದೇಶದ ಮೇಲೆ ಅವರನ್ನು ಏಕಮತಗೊಳಿಸಿದನು; ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತಿಗೆ ಮುಂಚಿನ ಹತ್ತು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಆತನು ಮಾಡಿದ ಹಾಗೆಯೇ. ಫಿಲಡೆಲ್ಫಿಯದ ಮಿಲ್ಲರೈಟರು ಎಕ್ಸೆಟರ್ ಶಿಬಿರಸಭೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಟು, ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತನ್ನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸಿದರು. 1856ರಲ್ಲಿ, ಲವೊದಿಕೆಯಾಗುವಂತೆ ಪರಿವರ್ತಿತವಾಗಿದ್ದ ಚಳುವಳಿಯ ಹೊರಗೆ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಇದ್ದನು; ಏಕೆಂದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಲವೊದಿಕೀಯನ ಹೃದಯದ ಹೊರಗೆ ನಿಂತು ಬಾಗಿಲು ತಟ್ಟುತ್ತಾ, ಒಳ ಪ್ರವೇಶವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾನೆ.

> Behold, I stand at the door, and knock: if any man hear my voice, and open the door, I will come in to him, and will sup with him, and he with me. Revelation 3:20.

> ಇಗೋ, ನಾನು ಬಾಗಿಲಿನ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ತಟ್ಟುತ್ತೇನೆ; ಯಾರಾದರೂ ನನ್ನ ಸ್ವರವನ್ನು ಕೇಳಿ ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆರೆಯುವದಾದರೆ, ನಾನು ಅವನೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡುವೆನು, ಮತ್ತು ಅವನು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮಾಡುವನು. ಪ್ರಕಟನೆ 3:20.

In 1856, Christ’s hand was knocking upon the Laodicean Millerite movement, but to no avail. In 1849, seven years earlier, He had begun to gather His people a second time, but doubt and uncertainty stopped the Philadelphian movement.

1856ರಲ್ಲಿ, ಲವೋದಿಕೀಯ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಚಳುವಳಿಯ ಬಾಗಿಲಿನ ಮೇಲೆ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕೈ ತಟ್ಟುತ್ತಿತ್ತು, ಆದರೆ ಫಲಕಾರಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೂ ಏಳು ವರ್ಷಗಳ ಮೊದಲು, 1849ರಲ್ಲಿ, ಆತನು ತನ್ನ ಜನರನ್ನು ಎರಡನೇ ಸಲ ಕೂಡಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಸಂಶಯ ಮತ್ತು ಅನಿಶ್ಚಿತತೆ ಫಿಲಡೆಲ್ಫೀಯ ಚಳುವಳಿಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿತು.

> “Had Adventists, after the great disappointment in 1844, held fast their faith and followed on unitedly in the opening providence of God, receiving the message of the third angel and in the power of the Holy Spirit proclaiming it to the world, they would have seen the salvation of God, the Lord would have wrought mightily with their efforts, the work would have been completed, and Christ would have come ere this to receive His people to their reward. But in the period of doubt and uncertainty that followed the disappointment, many of the advent believers yielded their faith. . . . Thus the work was hindered, and the world was left in darkness. Had the whole Adventist body united upon the commandments of God and the faith of Jesus, how widely different would have been our history!” Evangelism, 695.

> “1844ರ ಮಹಾ ನಿರಾಶೆಯ ನಂತರ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟರು ತಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ದೇವರ ಅನಾವರಣಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರಾವಿಡೆನ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಏಕಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮುಂದುವರಿದು, ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಲೋಕಕ್ಕೆ ಸಾರಿದ್ದರೆ, ಅವರು ದೇವರ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಕಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದರು; ಕರ್ತನು ಅವರ ಪ್ರಯತ್ನಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದ್ದಿರುತ್ತಾನೆ; ಕಾರ್ಯವು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿರುತ್ತಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಕ್ರಿಸ್ತನು ಈ ಹೊತ್ತಿಗೇ ತನ್ನ ಜನರನ್ನು ಅವರ ಪ್ರತಿಫಲಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಬಂದಿರುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಆ ನಿರಾಶೆಯ ನಂತರ ಬಂದ ಸಂದೇಹ ಮತ್ತು ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಅಡ್ವೆಂಟ್ ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕರ ನಂಬಿಕೆ ಕುಸಿದುಹೋಯಿತು.... ಹೀಗೆ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಯಿತು, ಮತ್ತು ಲೋಕವು ಅಂಧಕಾರದಲ್ಲೇ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಸಮಸ್ತ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಸಮುದಾಯವು ದೇವರ ಆಜ್ಞೆಗಳ ಮೇಲೂ ಯೇಸುವಿನ ನಂಬಿಕೆಯ ಮೇಲೂ ಏಕೀಕೃತವಾಗಿದ್ದರೆ, ನಮ್ಮ ಇತಿಹಾಸವು ಎಷ್ಟೋ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತೇ!” Evangelism, 695.

On September 11, 2001 Christ gathered His last day people, who were thereafter scattered on July 18, 2020. On September 11, 2001 those who were gathered took the hidden book out of Christ’s hand and ate it. On July 18, 2020 they rejected the command represented by His uplifted hand, which identified that “time would be no longer.”

2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರಂದು ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನ್ನ ಅಂತ್ಯದಿನದ ಜನರನ್ನು ಕೂಡಿಸಿಕೊಂಡನು; ಅವರು ನಂತರ 2020ರ ಜುಲೈ 18ರಂದು ಚದರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. 2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರಂದು ಕೂಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕೈಯಿಂದ ಗುಪ್ತ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅದನ್ನು ತಿಂದರು. 2020ರ ಜುಲೈ 18ರಂದು ಅವರು ಆತನ ಎತ್ತಿದ ಕೈಯಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರು; ಅದು “ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಕಾಲವಿರುವುದಿಲ್ಲ” ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿತು.

The Philadelphian Millerites manifested no rebellion in their false prediction of 1843, for they acted upon all the light the Lord had revealed, but on July 18, 2020 the Laodiceans of the third angel’s movement rebelled against the light associated with His hand. After 1844, the Philadelphian movement of the first angel “in the period of doubt and uncertainty” “yielded their faith,” and became Laodiceans.

ಫಿಲಡೆಲ್ಫಿಯಾದ ಮಿಲ್ಲರೈಟರು 1843ರ ತಮ್ಮ ತಪ್ಪಾದ ಮುನ್ಸೂಚನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಬಂಡಾಯವನ್ನು ತೋರಿಸಲಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಕರ್ತನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದ ಸಮಸ್ತ ಬೆಳಕಿನ ಪ್ರಕಾರ ಅವರು ನಡೆದುಕೊಂಡರು. ಆದರೆ 2020ರ ಜುಲೈ 18ರಂದು, ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಚಳವಳಿಯ ಲಾವೊದಿಕ್ಯದವರು ಆತನ ಕೈಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಬೆಳಕಿನ ವಿರುದ್ಧ ಬಂಡಾಯ ಮಾಡಿದರು. 1844ರ ನಂತರ, ಮೊದಲ ದೂತನ ಫಿಲಡೆಲ್ಫಿಯ ಚಳವಳಿಯವರು “ಸಂಶಯ ಮತ್ತು ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ” “ತಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟು,” ಲಾವೊದಿಕ್ಯದವರಾದರು.

1856 represents that point of transition, typifying a point of transition for God’s people of the last days.

1856ವು ಸಂಕ್ರಮಣದ ಆ ಬಿಂದುವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ; ಅದು ಅಂತ್ಯಕಾಲದ ದೇವಜನರಿಗಾಗಿ ಸಂಕ್ರಮಣದ ಒಂದು ಬಿಂದುವನ್ನು ಪ್ರತಿರೂಪಿಸುತ್ತದೆ.

Somewhere in the seven years between 1849 and 1856 the Philadelphian Millerite movement resisted the Lord’s hand that was stretching out to gather His people a second time, and the promise was that He would do more then, than He did in the past.

1849 ಮತ್ತು 1856ರ ನಡುವಿನ ಆ ಏಳು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಫಿಲಾಡೆಲ್ಫಿಯನ್ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಚಳವಳಿಯು ತನ್ನ ಜನರನ್ನು ಎರಡನೇ ಬಾರಿ ಕೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಚಾಚಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕರ್ತನ ಕೈಯನ್ನು ಪ್ರತಿರೋಧಿಸಿತು; ಆಗಿದ್ದ ವಾಗ್ದಾನವೆಂದರೆ, ಆತನು ಭೂತಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದುದಕ್ಕಿಂತ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಮಾಡುವನು ಎಂಬುದಾಗಿತ್ತು.

> “September 23, the Lord showed me that he had stretched out his hand the second time to recover the remnant of his people, and that efforts must be redoubled in this gathering time. In the scattering time Israel was smitten and torn; but now in the gathering time God will heal and bind up his people. In the scattering, efforts made to spread the truth had but little effect, accomplished but little or nothing; but in the gathering when God has set his hand to gather his people, efforts to spread the truth will have their designed effect. All should be united and zealous in the work. I saw that it was a shame for any to refer to the scattering for examples to govern us now in the gathering; for if God does no more for us now than he did then, Israel would never be gathered. It is as necessary that the truth should be published in a paper, as preached.” Review and Herald, November 1, 1850.

> “ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 23 ರಂದು, ಕರ್ತನು ತನ್ನ ಜನರ ಅವಶೇಷರನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯಲು ತಾನು ಎರಡನೇ ಬಾರಿ ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಚಾಚಿದ್ದಾನೆಂದು ನನಗೆ ತೋರಿಸಿದನು; ಮತ್ತು ಈ ಕೂಡಿಸುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ದ್ವಿಗುಣಗೊಳಿಸಲೇಬೇಕೆಂದು ತೋರಿಸಿದನು. ಚದುರಿಸುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇಸ್ರಾಯೇಲನು ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟನು ಮತ್ತು ಹರಿದುಹೋದನು; ಆದರೆ ಈಗ ಕೂಡಿಸುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೇವರು ತನ್ನ ಜನರನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಿ ಅವರ ಗಾಯಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುವನು. ಚದುರಿಸುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹರಡಲು ಮಾಡಿದ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿಗೆ ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ಪರಿಣಾಮವಿತ್ತು, ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ಅಥವಾ ಏನೂ ಸಾಧಿಸಲಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಈಗ, ದೇವರು ತನ್ನ ಜನರನ್ನು ಕೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಇಟ್ಟಿರುವ ಈ ಕೂಡಿಸುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಸತ್ಯವನ್ನು ಹರಡಲು ಮಾಡುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ತಮ್ಮ ಉದ್ದಿಷ್ಟ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವವು. ಎಲ್ಲರೂ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಏಕಮನಸ್ಕರಾಗಿಯೂ ಉತ್ಸಾಹಭರಿತರಾಗಿಯೂ ಇರಬೇಕು. ಈಗಿನ ಈ ಕೂಡಿಸುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ದಾರಿದೀಪವಾಗುವ ಉದಾಹರಣೆಗಳಿಗಾಗಿ ಯಾರಾದರೂ ಚದುರಿಸುವ ಕಾಲವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವುದು ನಾಚಿಕೆಗೆ ಕಾರಣವೆಂದು ನಾನು ಕಂಡೆ; ಏಕೆಂದರೆ ದೇವರು ಈಗ ನಮಗಾಗಿ ಆಗ ಮಾಡಿದಷ್ಟೇ ಮಾತ್ರ ಮಾಡುವವನಾದರೆ, ಇಸ್ರಾಯೇಲು ಎಂದಿಗೂ ಕೂಡಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ಸತ್ಯವು ಬೋಧನೆಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಡುವಂತೆ, ಪತ್ರಿಕೆಯ ಮೂಲಕವೂ ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಡುವುದು ಅಷ್ಟೇ ಅವಶ್ಯಕವಾಗಿದೆ.” Review and Herald, November 1, 1850.

Obviously, the Lord attempted to move His work forward in unity, but the unity had evidently broken down, and “in the period of doubt and uncertainty that followed the disappointment, many of the advent believers yielded their faith.” The Present Truth (later the Review and Herald) began to be published in 1849, and by 1851 the 1850 chart was available, but by 1856, the message of the “seven times” of Leviticus twenty-six was left unfinished. The message that was unsealed on October 22, 1844 occurred when the time prophecies of the twenty-three hundred years and the twenty-five hundred and twenty years concluded.

ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ, ಕರ್ತನು ತನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಏಕತೆಯಲ್ಲಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು; ಆದರೆ ಆ ಏಕತೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಭಂಗಗೊಂಡಿತ್ತು, ಮತ್ತು “ನಿರಾಶೆಯ ನಂತರ ಬಂದ ಸಂಶಯ ಮತ್ತು ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಅನೇಕ ಅಡ್ವೆಂಟ್ ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳು ತಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟರು.” The Present Truth (ನಂತರ Review and Herald) 1849ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಲು ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು, ಮತ್ತು 1851ರ ವೇಳೆಗೆ 1850ರ ಚಾರ್ಟ್ ಲಭ್ಯವಿತ್ತು; ಆದರೆ 1856ರ ವೇಳೆಗೆ, ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಧ್ಯಾಯದ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಎಂಬ ಸಂದೇಶವು ಅಪೂರ್ಣವಾಗಿಯೇ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಮುದ್ರೆಯು ತೆಗೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಸಂದೇಶವು ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಎರಡು ಸಾವಿರ ಐದು ನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲಪ್ರವಚನಗಳು ಮುಕ್ತಾಯಗೊಂಡಾಗ ಸಂಭವಿಸಿತು.

The Sabbath was the doctrine that shone above the other doctrines at that time, and for twelve years a testing process progressed until the last test arrived in 1856. That test was upon the Sabbath rest for the land, and it marked the end of a testing process that began with the Sabbath rest for men. The testing period bore the signature of Alpha and Omega. 1856 also represented an increase of knowledge upon the first foundational truth discovered by Miller, so it possessed the signature of Alpha and Omega at that level as well. The Sabbath truth being the sign of God’s sanctified people was represented as the sounding of the seventh trumpet, when the mystery of Christ in the believer, the hope of glory is fulfilled. The “seven times” was represented by the Jubilee trumpet that was to be sounded on the Day of Atonement.

ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇತರ ಬೋಧನೆಗಳಿಗಿಂತ ಮೇಲಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದ ಬೋಧನೆ ಸಬ್ಬತ್ತಾಗಿತ್ತು; ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಮುಂದುವರಿಯಿತು, ಅಂತಿಮ ಪರೀಕ್ಷೆ 1856ರಲ್ಲಿ ಬಂದಿತು. ಆ ಪರೀಕ್ಷೆ ಭೂಮಿಗೆ ಸಲ್ಲುವ ಸಬ್ಬತ್ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯ ಕುರಿತಾಗಿತ್ತು; ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಸಲ್ಲುವ ಸಬ್ಬತ್ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭವಾದ ಪರೀಕ್ಷಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಅದು ಗುರುತಿಸಿತು. ಆ ಪರೀಕ್ಷಾ ಅವಧಿಯು ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೇಗಾ ಎಂಬ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿತ್ತು. 1856ನೇ ವರ್ಷವು ಮಿಲ್ಲರ್ ಕಂಡುಹಿಡಿದ ಮೊದಲ ಮೂಲಭೂತ ಸತ್ಯದ ಕುರಿತು ಜ್ಞಾನದ ವೃದ್ಧಿಯನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು; ಆದಕಾರಣ ಆ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿಯೂ ಅದು ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೇಗಾ ಎಂಬ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು. ಸಬ್ಬತ್ ಸತ್ಯವು ದೇವರ ಪರಿಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಜನರ ಚಿಹ್ನೆಯಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಮಹಿಮೆಯ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಾದ ನಂಬಿಕಸ್ಥನೊಳಗಿನ ಕ್ರಿಸ್ತನ ರಹಸ್ಯವು ನೆರವೇರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಏಳನೆಯ ತುತೂರಿಯ ಧ್ವನಿಯಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. “ಏಳು ಕಾಲಗಳು”ವು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದ ದಿನದಲ್ಲಿ ಊದಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಯೂಬಿಲಿ ತುತೂರಿಯಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

The seven years from 1856 unto 1863 represented the ten days in Jerusalem for the disciples, and the six days of the Exeter camp meeting for the Philadelphian Millerites, but, sadly, the period became the illustration of those who refuse to follow the Lord as He leads them through the transition period. The history of the first and second angels, which is the historical period of the seven thunders, identifies the Lord stretching His hand to gather His people a second time from April 19, 1844, and it illustrates an obedient response as the wise followed Christ into the Most Holy Place.

1856ರಿಂದ 1863ರವರೆಗೆ ಇರುವ ಆ ಏಳು ವರ್ಷಗಳು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನಲ್ಲಿ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಇದ್ದ ಆ ಹತ್ತು ದಿನಗಳನ್ನು, ಮತ್ತು ಫಿಲಡೆಲ್ಫಿಯ ಮಿಲ್ಲರೈಟರಿಗೆ ಎಕ್ಸೆಟರ್ ಶಿಬಿರಸಭೆಯ ಆರು ದಿನಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು; ಆದರೆ ದುಃಖಕರವಾಗಿ, ಆ ಅವಧಿಯು ಸಂಕ್ರಮಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕರ್ತನು ಅವರನ್ನು ನಡೆಸುವಂತೆ ಅನುಸರಿಸಲು ನಿರಾಕರಿಸುವವರ ಒಂದು ದೃಷ್ಟಾಂತವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿತು. ಏಳು ಗುಡುಗುಗಳ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಅವಧಿಯಾಗಿರುವ ಮೊದಲನೆಯ ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ದೂತರ ಇತಿಹಾಸವು, ಏಪ್ರಿಲ್ 19, 1844ರಿಂದ ತನ್ನ ಜನರನ್ನು ಎರಡನೆಯ ಸಾರಿ ಕೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕರ್ತನು ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಚಾಚಿರುವುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಮಹಾಪವಿತ್ರಸ್ಥಳದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಂತೆ, ಅದು ಒಂದು ವಿಧೇಯ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ.

The history of the first Kadesh, which is the history of the third angel from 1844 unto 1863 identifies the Lord again stretching His hand to gather His people a second time, but in that history, rebellion is manifested. Now, for the third time, ever since July 2023, the Lord is again stretching forth His hand to gather His people a second time, and they will fulfill the second Kadesh as obedient Philadelphians, for the signature of truth identifies the three times as the beginning and ending representing obedient Philadelphians, and the middle example being disobedient Laodiceans.

ಮೊದಲ ಕಾದೇಶಿನ ಇತಿಹಾಸವು, ಅಂದರೆ 1844ರಿಂದ 1863ರವರೆಗೆ ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಇತಿಹಾಸವು, ಕರ್ತನು ತನ್ನ ಜನರನ್ನು ಎರಡನೆಯ ಬಾರಿ ಕೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವದಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಚಾಚಿದನೆಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಆ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ದಂಗೆ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಈಗ, 2023ರ ಜುಲೈಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ, ಮೂರನೆಯ ಬಾರಿ, ಕರ್ತನು ತನ್ನ ಜನರನ್ನು ಎರಡನೆಯ ಬಾರಿ ಕೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವದಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಚಾಚುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಮತ್ತು ಅವರು ವಿಧೇಯ ಫಿಲಡೆಲ್ಫಿಯರಾಗಿ ಎರಡನೆಯ ಕಾದೇಶನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲಿದ್ದಾರೆ; ಯಾಕಂದರೆ ಸತ್ಯದ ಸಹಿಯು ಆ ಮೂರು ಸಂದರ್ಭಗಳನ್ನು, ಆರಂಭವೂ ಅಂತ್ಯವೂ ವಿಧೇಯ ಫಿಲಡೆಲ್ಫಿಯರನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವಂತೆಯೂ, ಮಧ್ಯದ ಉದಾಹರಣೆ ಅವಿಧೇಯ ಲವೊದಿಕೀಯರನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವಂತೆಯೂ ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ.

We will continue this study in the next article.

ಈ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತೇವೆ.

> “Will the churches heed the Laodicean message? Will they repent, or will they, notwithstanding that the most solemn message of truth—the third angel’s message—is being proclaimed to the world, go on in sin? This is the last message of mercy, the last warning to a fallen world. If the church of God becomes lukewarm, it does not stand in favor with God any more than do the churches that are represented as having fallen and become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and the cage of every unclean and hateful bird. Those who have had opportunities to hear and receive the truth and who have united with the Seventh-day Adventist church, calling themselves the commandment-keeping people of God, and yet possess no more vitality and consecration to God than do the nominal churches, will receive of the plagues of God just as verily as the churches who oppose the law of God. Only those that are sanctified through the truth will compose the royal family in the heavenly mansions Christ has gone to prepare for those that love Him and keep His commandments.

> “ಸಭೆಗಳು ಲವೊದಿಕೀಯ ಸಂದೇಶಕ್ಕೆ ಕಿವಿಗೊಡಲಿವೆಯೇ? ಅವು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡಲಿವೆಯೇ, ಅಥವಾ ಅತ್ಯಂತ ಗಂಭೀರವಾದ ಸತ್ಯಸಂದೇಶವಾದ—ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವು—ಲೋಕಕ್ಕೆ ಘೋಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಪಾಪದಲ್ಲಿಯೇ ಮುಂದುವರಿಯಲಿವೆಯೇ? ಇದು ಕರುಣೆಯ ಕೊನೆಯ ಸಂದೇಶ, ಬಿದ್ದ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಕೊನೆಯ ಎಚ್ಚರಿಕೆ. ದೇವರ ಸಭೆಯು ಮಂದೋತ್ಸಾಹಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟರೆ, ಅದು ಬಿದ್ದಿಹೋಗಿ ದೆವ್ವಗಳ ನಿವಾಸವೂ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಶುದ್ಧ ಆತ್ಮದ ಆಶ್ರಯವೂ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಶುದ್ಧ ಮತ್ತು ಅಸಹ್ಯಕರ ಪಕ್ಷಿಯ ಪಂಜರವೂ ಆಗಿರುವುದಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಭೆಗಳಿಗಿಂತ ದೇವರ ಕೃಪೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಅನುಕೂಲಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಸತ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದವರು, ತಮ್ಮನ್ನು ದೇವರ ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ಕೈಕೊಳ್ಳುವ ಜನರೆಂದು ಕರೆಯಿಸಿಕೊಂಡು ಏಳನೆಯ ದಿನದ ಅದ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಸಭೆಯೊಡನೆ ಒಂದಾದವರಾಗಿದ್ದರೂ, ಹೆಸರುಮಾತ್ರದ ಸಭೆಗಳಿಗಿಂತ ದೇವರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜೀವಂತಿಕೆಯನ್ನಾಗಲಿ ಸಮರ್ಪಣೆಯನ್ನಾಗಲಿ ಹೊಂದಿರದಿದ್ದರೆ, ದೇವರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವ ಸಭೆಗಳು ದೇವರ ಪೀಡೆಗಳನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಹೊಂದುವಂತೆ, ಇವರು ಸಹ ಅಷ್ಟೇ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ದೇವರ ಪೀಡೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದುವರು. ಸತ್ಯದ ಮೂಲಕ ಪರಿಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರೇ ಮಾತ್ರ ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಟ್ಟು ಆತನ ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ಕೈಕೊಳ್ಳುವವರಿಗಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲು ಹೋಗಿರುವ ಪರಲೋಕದ ನಿವಾಸಗಳಲ್ಲಿ ರಾಜಕುಟುಂಬವನ್ನು ರಚಿಸುವರು.”

> “‘He that saith, I know him, and keepeth not His commandments, is a liar, and the truth is not in him’ [1 John 2:4]. This includes all who claim to have a knowledge of God, and to keep His commandments, but who do not manifest this by good works. They will receive according to their deeds. ‘Whosoever abideth in Him sinneth not: whosoever sinneth hath not seen Him, neither known Him’ [1 John 3:6]. This is addressed to all church members, including the members of the Seventh-day Adventist churches. ‘Little children, let no man deceive you: he that doeth righteousness is righteous, even as He is righteous. He that committeth sin is of the devil; for the devil sinneth from the beginning. For this purpose the Son of God was manifested, that He might destroy the works of the devil. Whosoever is born of God doth not commit sin; for His seed remaineth in him: and he cannot sin, because he is born of God. In this the children of God are manifest, and the children of the devil: whosoever doeth not righteousness is not of God, neither he that loveth not his brother’ [1 John 3:7–10].

> “‘ನಾನು ಆತನನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ’ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಆತನ ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ಕೈಕೊಳ್ಳದವನು ಸುಳ್ಳುಗಾರನು; ಸತ್ಯವು ಅವನಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ” [1 ಯೋಹಾನ 2:4]. ಇದರಲ್ಲಿ ದೇವರ ಜ್ಞಾನವಿದೆ ಎಂದು, ಮತ್ತು ಆತನ ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ಕೈಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಹಕ್ಕು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವವರಲ್ಲಿ, ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಸತ್ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸದಿರುವ ಎಲ್ಲರೂ ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಪ್ರತಿಫಲವನ್ನು ಹೊಂದುವರು. “‘ಆತನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿರುವವನು ಪಾಪಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ಪಾಪಮಾಡುವವನು ಆತನನ್ನು ನೋಡಲಿಲ್ಲವೂ, ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲವೂ’” [1 ಯೋಹಾನ 3:6]. ಇದು ಸೆವೆಂಥ್-ಡೆ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಸಭೆಗಳ ಸದಸ್ಯರನ್ನು ಒಳಗೊಂಡು, ಸಭೆಯ ಎಲ್ಲಾ ಸದಸ್ಯರಿಗೆ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. “‘ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳೇ, ಯಾರೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮೋಸಗೊಳಿಸದಿರಲಿ; ನೀತಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸುವವನು, ಆತನು ನೀತಿವಂತನಾಗಿರುವಂತೆಯೇ ನೀತಿವಂತನು. ಪಾಪವನ್ನು ಮಾಡುವವನು ಸೈತಾನನವನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಸೈತಾನನು ಆದಿಯಿಂದಲೇ ಪಾಪಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ದೇವರ ಮಗನು ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು, ಅಂದರೆ ಸೈತಾನನ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವದಕ್ಕಾಗಿ. ದೇವರಿಂದ ಜನಿಸಿದವನು ಪಾಪವನ್ನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಆತನ ಬೀಜವು ಅವನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ; ಮತ್ತು ಅವನು ಪಾಪಮಾಡಲಾರನು, ಯಾಕಂದರೆ ಅವನು ದೇವರಿಂದ ಜನಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಇದರಿಂದ ದೇವರ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಸೈತಾನನ ಮಕ್ಕಳು ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತಾರೆ: ನೀತಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸದವನು ದೇವರವನಲ್ಲ; ಹಾಗೆಯೇ ತನ್ನ ಸಹೋದರನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸದವನೂ ದೇವರವನಲ್ಲ’” [1 ಯೋಹಾನ 3:7–10].

> “All who claim to be Sabbath-keeping Adventists, and yet continue in sin, are liars in God’s sight. Their sinful course is counterworking the work of God. They are leading others into sin. The word comes from God to every member of our churches, ‘And make straight paths for your feet, lest that which is lame be turned out of the way; but let it rather be healed. Follow peace with all men, and holiness, without which no man shall see the Lord: looking diligently lest any man fail of the grace of God; lest any root of bitterness springing up trouble you, and thereby many be defiled; Lest there be any fornicator, or profane person, as Esau, who for one morsel of meat sold his birthright. For ye know how that afterward, when he would have inherited the blessing, he was rejected; for he found no place of repentance, though he sought it carefully with tears’ [Hebrews 12:13–17].

> “ತಾವು ಸಭ್ಬತ್ತನ್ನು ಕೈಕೊಳ್ಳುವ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್‌ಗಳು ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವವರಾದರೂ, ಪಾಪದಲ್ಲೇ ಮುಂದುವರಿಯುವವರು ದೇವರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಸುಳ್ಳುಗಾರರು. ಅವರ ಪಾಪಮಯ ನಡತೆ ದೇವರ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕೂಲವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಅವರು ಇತರರನ್ನೂ ಪಾಪದೊಳಗೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನಮ್ಮ ಸಭೆಗಳ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಸದಸ್ಯನಿಗೂ ದೇವರಿಂದ ಈ ವಾಕ್ಯ ಬರುತ್ತದೆ: ‘ನಿಮ್ಮ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನೇರವಾದ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿರಿ; ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಕುಂಟಿರುವದು ದಾರಿಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು; ಅದಕ್ಕಿಂತ ಅದು ಸ್ವಸ್ಥವಾಗಲಿ. ಎಲ್ಲರ ಸಂಗಡ ಸಮಾಧಾನವನ್ನೂ ಪರಿಶುದ್ಧತೆಯನ್ನೂ ಅನುಸರಿಸಿರಿ; ಇದಿಲ್ಲದೆ ಯಾರೂ ಕರ್ತನನ್ನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ. ದೇವರ ಕೃಪೆಗೆ ಯಾರಾದರೂ ವಂಚಿತರಾಗದಂತೆ ಜಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಿರಿ; ಯಾವುದಾದರೂ ಕಹಿತನದ ಬೇರು ಮೊಳೆದು ನಿಮಗೆ ಕಳವಳ ಉಂಟುಮಾಡಿ, ಅದರ ಮೂಲಕ ಅನೇಕರೂ ಅಪವಿತ್ರರಾಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಿರಿ; ಏಸಾವಿನಂತೆ ವ್ಯಭಿಚಾರಿಯೂ ಆಗಿರಬಾರದು, ಅಪವಿತ್ರನೂ ಆಗಿರಬಾರದು; ಅವನು ಒಂದೇ ತುತ್ತಿನ ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ತನ್ನ ಜ್ಯೇಷ್ಠಾಧಿಕಾರವನ್ನು ಮಾರಿಬಿಟ್ಟನು. ನಂತರ ಅವನು ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿದಾಗ ತಿರಸ್ಕೃತನಾದನು ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವು ತಿಳಿದಿದ್ದೀರಿ; ಯಾಕಂದರೆ ಅವನು ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಅದನ್ನು ಮನಃಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಹುಡುಕಿದರೂ, ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಕ್ಕೆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ’ [ಇಬ್ರಿಯ 12:13–17].”

> “This is applicable to many who claim to believe the truth. Rather than give up their lustful practices, they venture on in a wrong line of education under Satan’s deceiving sophistry. Sin is not discerned as sinful. Their very consciences are defiled, their hearts are corrupted, even the thoughts are continually corrupt. Satan uses them as decoys to lure souls to unclean practices which defile the whole being. ‘He that despised Moses’ law [which was the law of God] died without mercy under two or three witnesses: Of how much sorer punishment, suppose ye, shall he be thought worthy, who hath trodden under foot the Son of God, and hath counted the blood of the covenant, wherewith he was sanctified, an unholy thing, and hath done despite unto the Spirit of grace? For we know Him that hath said, Vengeance belongeth unto Me, I will recompense, saith the Lord. And again, The Lord shall judge His people. It is a fearful thing to fall into the hands of the living God’ [Hebrews 10:28–31].” Manuscript Releases, volume 19, 176, 177.

> “ಇದು ಸತ್ಯವನ್ನು ನಂಬುತ್ತೇವೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಅನೇಕರಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ತಮ್ಮ ಕಾಮಾಸಕ್ತಿಯ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಬದಲು, ಅವರು ಸೈತಾನನ ಮೋಸಗೊಳಿಸುವ ಕುತರ್ಕದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ತಪ್ಪಾದ ಶಿಕ್ಷಣದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಾರೆ. ಪಾಪವು ಪಾಪವೆಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರ ಮನಸ್ಸಾಕ್ಷಿಯೇ ಅಪವಿತ್ರಗೊಂಡಿದೆ, ಅವರ ಹೃದಯಗಳು ಭ್ರಷ್ಟಗೊಂಡಿವೆ, ಅವರ ಚಿಂತನೆಗಳೂ ಸಹ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಭ್ರಷ್ಟವಾಗಿವೆ. ಸೈತಾನನು ಅವರನ್ನು ಆಮಿಷಗಳಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡು, ಸಮಸ್ತ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನೇ ಅಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವ ಅಶುದ್ಧ ಆಚರಣೆಗಳ ಕಡೆಗೆ ಆತ್ಮಗಳನ್ನು ಸೆಳೆಯುತ್ತಾನೆ. ‘ಮೋಶೆಯ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು [ಅದು ದೇವರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವೇ ಆಗಿತ್ತು] ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದವನು ಇಬ್ಬರು ಅಥವಾ ಮೂವರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳ ಮೇರೆಗೆ ಕನಿಕರವಿಲ್ಲದೆ ಸಾಯುತ್ತಿದ್ದನು; ಹಾಗಾದರೆ ದೇವರ ಕುಮಾರನನ್ನು ಕಾಲಡಿಯಲ್ಲಿ ತುಳಿದು, ತಾನು ಪರಿಶುದ್ಧನಾದ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ರಕ್ತವನ್ನು ಅಪವಿತ್ರ ವಸ್ತುವೆಂದು ಎಣಿಸಿ, ಕೃಪೆಯ ಆತ್ಮನಿಗೆ ಅವಮಾನ ಮಾಡಿದವನು ಎಷ್ಟೋ ಹೆಚ್ಚು ಕಠಿಣವಾದ ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಅರ್ಹನೆಂದು ತೀರಲ್ಪಡುವನು ಎಂದು ನೀವು ಎಣಿಸುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಏಕೆಂದರೆ, “ಪ್ರತೀಕಾರವು ನನಗೆ ಸೇರಿದ್ದು; ನಾನೇ ಪ್ರತಿಫಲಕೊಡುವೆನು,” ಎಂದು ಕರ್ತನು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆಂಬಾತನನ್ನು ನಾವು ತಿಳಿದಿದ್ದೇವೆ. ಮತ್ತೆ, “ಕರ್ತನು ತನ್ನ ಜನರಿಗೆ ನ್ಯಾಯತೀರಿಸುವನು.” ಜೀವಂತ ದೇವರ ಕೈಗಳಿಗೆ ಬೀಳುವುದು ಭಯಂಕರವಾದ ಸಂಗತಿ’ [ಇಬ್ರಿಯರಿಗೆ 10:28–31].” Manuscript Releases, ಸಂಪುಟ 19, 176, 177.

Back to Articles