Article

# ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕ - ಒಂದು ನೂರೊಂಬತ್ತು

ಪ್ರವಚನದ ತ್ರಿವಿಧ ಅನ್ವಯವನ್ನು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುವುದು: ಪ್ರಕಟಣೆ ಗ್ರಂಥದ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಮಹತ್ವ ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ಸುಧಾರಣಾ ಚಳವಳಿ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 1, 2024

Formats

PDF
Word

ಪ್ರಕಟನೆ ಅಧ್ಯಾಯ ಒಂಬತ್ತನೆಯ ಮೊದಲಾರ್ಧವು ಐದನೆಯ ತುತೂರಿಯನ್ನು, ಅಂದರೆ ಮೊದಲನೆಯ ಶೋಕವನ್ನು, ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಾಯದ ಎರಡನೆಯ ಅರ್ಧವು ಆರನೆಯ ತುತೂರಿಯನ್ನು, ಅಂದರೆ ಎರಡನೆಯ ಶೋಕವನ್ನು, ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಎರಡೂ ತುತೂರಿಗಳು 1843 ಮತ್ತು 1850ರ ಪಯನಿಯರ್ ಚಾರ್ಟ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ದಾನಿಯೇಲ ಅಧ್ಯಾಯ ಹನ್ನೊಂದರ ಕೊನೆಯ ಆರು ವಚನಗಳು ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಅಂದರೆ 1989ರಲ್ಲಿ ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟದ ಪತನದೊಂದಿಗೆ, ಮುದ್ರೆಯಿಂದ ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಒಂದು ನೂರು ನಲವತ್ತಿನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಸುಧಾರಣಾ ಚಳವಳಿ ಆರಂಭವಾಯಿತು.

1989ರಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸತ್ಯಗಳ ನಡುವೆ, ಬೈಬಲ್ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿನ ಮಹಾನ್ ಸುಧಾರಣಾತ್ಮಕ ಚಳುವಳಿಗಳು ಇದ್ದುವು, ಮತ್ತು ಅವೆಲ್ಲವೂ ಪರಸ್ಪರ ಸಮಾಂತರವಾಗಿದ್ದವು. ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರವಾದಿಗಳೂ, ಆದಕಾರಣ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪವಿತ್ರ ಇತಿಹಾಸವೂ, ಪವಿತ್ರ ಸುಧಾರಣಾತ್ಮಕ ಚಳುವಳಿಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡು, ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಅಂತಿಮ ಮಹಾ ಸುಧಾರಣಾತ್ಮಕ ಚಳುವಳಿಯನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತವೆ; ಅದೇ ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಬಲಿಷ್ಠ ಚಳುವಳಿಯೂ ಆಗಿದೆ. ಮುದ್ರೆಯಿಡುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಆರಂಭವಾದಾಗ, ಅದರೊಂದಿಗೆ ಉತ್ತರಕಾಲದ ಮಳೆಯ ಚಿಮುಕಿಸುವಿಕೆಯೂ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. 1989ರಲ್ಲಿ ಸುಧಾರಣಾತ್ಮಕ ಚಳುವಳಿಗಳ ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುವಿಕೆಯು, ಅದರ ನಂತರ 1992ರಲ್ಲಿ ದಾನಿಯೇಲ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಕೊನೆಯ ಆರು ವಚನಗಳ ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುವಿಕೆಯು, ಯಾವಾಗಲೂ ಹೊಸ ಮತ್ತು ವರ್ತಮಾನ ಸತ್ಯವು ಅನಾವರಣಗೊಳ್ಳುವಾಗ ಸಂಭವಿಸುವಂತೆಯೇ, ಪ್ರತಿರೋಧದ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು.

ದಾನಿಯೇಲನು 11ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಕೊನೆಯ ಆರು ವಚನಗಳ ಸತ್ಯದ ವಿರುದ್ಧದ ಪ್ರತಿರೋಧದಲ್ಲಿ, ಕರ್ತನು ಅನಾವರಣ ಮಾಡಿದ ಸತ್ಯವೆಂದರೆ, ಎರಡು ಸಾಕ್ಷಿಗಳ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದಂತೆ, ಅಪ್ರಜ್ಞಾತ್ಮಕ ರೋಮಿನ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸವು ಪಾಪಾತ್ಮಕ ರೋಮಿನ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸದೊಡನೆ ಸಂಯೋಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಅದು ಆಧುನಿಕ ರೋಮಿನ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರವಾದನೆಯ ತ್ರಿವಿಧ ಅನ್ವಯದ ನಿಯಮವು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಅದರ ನಂತರ ದೋಷದ ವಿರುದ್ಧ ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೂ ಸತ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಅದು ಉಪಯೋಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸುಧಾರಣಾ ರೇಖೆಯೂ ಇತರ ಸುಧಾರಣಾ ರೇಖೆಗಳಿಗೆ ಸಮಾಂತರವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ನಿಯಮಗಳೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರವಾದನೆಯ ತ್ರಿವಿಧ ಅನ್ವಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ನಿಯಮಗಳೂ, ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಬಳಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಿಯಮಗಳಿಂದ ಪೂರ್ವಛಾಯಿತವಾಗಿದ್ದಂತೆ, ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಚಳವಳಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಿಯಮಗಳ ಅಡಿಗಲ್ಲಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿವೆ.

ಪ್ರವಚನದ ತ್ರಿವಿಧ ಅನ್ವಯವನ್ನು ನಿಯಮವಾಗಿ, ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಚಳವಳಿಗಾಗಿ ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಉತ್ತರಕಾಲದ ಮಳೆಯ ಚಳವಳಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಮತ್ತು ಮೂರನೆಯ ಶಾಪದ ಇಸ್ಲಾಂವು ಉತ್ತರಕಾಲದ ಮಳೆಯ ಸಂದೇಶವಾಗಿದೆ. ಪ್ರವಚನದ ತ್ರಿವಿಧ ಅನ್ವಯದ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಯೂದಾ ಕುಲದ ಸಿಂಹವು, ಮೂರನೆಯ ಶಾಪದ ಇಸ್ಲಾಂವು 2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರಂದು ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಬಂದಿಳಿಯುವದಕ್ಕಿಂತ ಬಹಳ ಮುಂಚೆಯೇ ಗುರುತಿಸಿತು; ಏಕೆಂದರೆ ಆತನು ತನ್ನ ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳ ಜನರನ್ನು, ತನ್ನ ಜನರನ್ನು ಯೆರೆಮೀಯನ ಪುರಾತನ ಮಾರ್ಗಗಳಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿಸಿದಾಗ, ಮೂರನೆಯ ಶಾಪದ ಆಗಮನದಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಗುರುತಿಸುವಂತೆ ಬಯಸಿದನು.

ಪ್ರಕಟನೆಯ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಐದನೇ ಮತ್ತು ಆರನೇ ಕಹಳೆಗಳ ಕುರಿತು ಪಯೋನಿಯರ್‌ಗಳ ಗ್ರಹಿಕೆ, ಇತಿಹಾಸದಿಂದ ಅತಿದೃಢವಾಗಿಯೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಯೂ ಬೆಂಬಲಿತವಾಗಿರುವ ಪ್ರಕಟನೆಯ ಪುಸ್ತಕದ ಭಾಗವೆಂದು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಉರಿಯಾಹ್ ಸ್ಮಿತ್ ಪ್ರಕಟನೆಯ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ತನ್ನ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ಇತಿಹಾಸಕಾರ ಕೀತ್ ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿ, ಆ ನಿಖರ ವಿಷಯವನ್ನೇ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವ ಮೂಲಕ ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ.

> “ಈ ತುತೂರಿಯ ವಿವರಣೆಗೆ ನಾವು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಶ್ರೀ ಕೀತ್ ಅವರ ಬರಹಗಳಿಂದ ಆಧಾರ ಪಡೆಯುವೆವು. ಈ ಲೇಖಕರು ಸತ್ಯವಾಗಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ‘ಐದನೇ ಮತ್ತು ಆರನೇ ತುತೂರಿಗಳನ್ನಾಗಲಿ, ಅಥವಾ ಮೊದಲನೆಯ ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನಾಗಲಿ, ಸರಸೆನರು ಮತ್ತು ತುರ್ಕರ ಮೇಲೆ ಅನ್ವಯಿಸುವ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿ, ಪ್ರಕಟನೆಯ ಇತರ ಯಾವುದೇ ಭಾಗದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ನಡುವೆ ಇಷ್ಟು ಏಕಸಮಾನವಾದ ಒಪ್ಪಂದವು ವಿರಳವೇ ಸಿಕ್ಕುತ್ತದೆ. ಅದು ಎಷ್ಟೋ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಅದನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಬಹಳಷ್ಟೂ ಅಸಾಧ್ಯ. ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನು ಸೂಚಿಸಲು ಒಂದು ಅಥವಾ ಎರಡು ವಚನಗಳ ಬದಲಾಗಿ, ಪ್ರಕಟನೆಯ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯವೆಲ್ಲವೂ ಸಮಪ್ರಮಾಣದ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡರ ವಿವರಣೆಯಿಂದಲೇ ಆಕ್ರಮಿತವಾಗಿದೆ.’ ಉರಿಯ ಸ್ಮಿತ್, ಡಾನಿಯೇಲ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟಣೆ, 495.

ಮೊದಲನೆಯ ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ಶಾಪಗಳ ಅಧ್ಯಾಯವಿಭಾಗವು, ಮೊಹಮ್ಮದ್‌ನಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮೊದಲ ಶಾಪದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ವಿಭಜಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ಭೌಗೋಳಿಕವಾಗಿ ಇತಿಹಾಸಕಾರ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್ ಕೀತ್ “ಸರಸೆನರು” ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿದೆ; ಅದನ್ನು ನಾವು ಇಂದು ಅರೇಬಿಯಾ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತೇವೆ. ಎರಡನೆಯ ಶಾಪದ ಇತಿಹಾಸವು ಒಸ್ಮಾನ್ 1ರಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು, ಭೌಗೋಳಿಕವಾಗಿ ಟರ್ಕಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ; ಅದನ್ನು ಇತಿಹಾಸಕಾರ “ತುರ್ಕರು” ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮೊದಲ ಶಾಪದ ಇತಿಹಾಸವು ಇಸ್ಲಾಂ ಮತ್ತು ಮೊಹಮ್ಮದ್‌ನ ಜನ್ಮಸ್ಥಳವಾದ ಅರೇಬಿಯಾದಲ್ಲೇ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿ ನೆರವೇರಿತು. ಎರಡನೆಯ ಶಾಪದ ಇತಿಹಾಸವು ಒಟ್ಟೊಮಾನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಜನ್ಮಸ್ಥಳವಾದ ಟರ್ಕಿಯಲ್ಲೇ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿ ನೆರವೇರಿತು.

ಮೊದಲನೆಯ ಶೋಕದ ಇತಿಹಾಸವು, ಇಸ್ಲಾಂ ಧರ್ಮವೇ ಪರಸ್ಪರ ಅವರ ಏಕೈಕ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮೈತ್ರಿಯಾಗಿದ್ದ ಸ್ವತಂತ್ರ ಯೋಧರಿಂದ ರೋಮಿನ ವಿರುದ್ಧ ನಡೆಸಲ್ಪಟ್ಟ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಎರಡನೆಯ ಶೋಕದ ಇತಿಹಾಸವು, ಖಲೀಫತ್ತು ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಸಂಘಟಿತ ಧರ್ಮ ಹಾಗೂ ರಾಜ್ಯಶಕ್ತಿಯಿಂದ ರೋಮಿನ ವಿರುದ್ಧ ನಡೆಸಲ್ಪಟ್ಟ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಎರಡೂ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ—ಮೊಹಮ್ಮದ್ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿರುವ ರೋಮಿನ ವಿರುದ್ಧದ ಸ್ವತಂತ್ರ ಯುದ್ಧವಾಗಲಿ, ಅಥವಾ ಒಟ್ಮನ್, ಅಂದರೆ ಒಟ್ಟೊಮಾನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಸಂಘಟಿತ ಯುದ್ಧವಾಗಲಿ—ಯುದ್ಧದ ವಿಧಾನವು ಹಠಾತ್ ಹಾಗೂ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ದಾಳಿ ಮಾಡುವುದಾಗಿತ್ತು. ಅದು, ಆ ಕಾಲದ ಸೈನಿಕ ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ, ಎಲ್ಲಾ ಸೈನಿಕರಿಗೂ ಒಂದೇ ಬಣ್ಣದ ಉಡುಪುಗಳನ್ನು ತೊಡಿಸಿ, ನಂತರ ಅವರನ್ನು ಒಂದೇ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಸಂಘಟಿಸಿ, ಗುಂಡಿನ ದಾಳಿಯೊಳಗೆ ಮುನ್ನಡೆಸುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಸಲ್ಪಟ್ಟ ಯುದ್ಧವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. “ಅಸ್ಸಾಸಿನ್” ಎಂಬ ಪದವು, ಹಠಾತ್ ಹಾಗೂ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಹೊಡೆದು ಬೀಳಿಸುವ ಇಸ್ಲಾಮೀಯ ಯುದ್ಧವಿಧಾನದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಬಂದಿದೆ; ಇದರಿಂದ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ದಾಳಿ ನಡೆಸುವವನ ಮರಣವೂ ಸಂಭವಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

“assassin” ಎಂಬ ಪದವು ಅರಬಿ ಪದವಾದ “hashshashin” ಇಂದ ಉತ್ಪನ್ನವಾಗಿದೆ; ಅದು “hashish” ಇಂದ ಬಂದಿದ್ದು, ಅದರ ಅರ್ಥ “ಹಶೀಶ್” ಅಥವಾ “ಕ್ಯಾನಾಬಿಸ್” ಎಂಬುದು. ಮಧ್ಯಯುಗದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ನಿಜಾರಿ ಇಸ್ಮಾಯಿಲಿ ಮುಸ್ಲಿಮರ ಒಂದು ರಹಸ್ಯಮಯ ಮತ್ತು ಉಗ್ರೋತ್ಸಾಹಿ ಗುಂಪನ್ನು ಸೂಚಿಸಲು ಈ ಪದವನ್ನು ಮೂಲತಃ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಗುಂಪಿನ ಸದಸ್ಯರು ತಮ್ಮ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ರಾಜಕೀಯ ಹತ್ಯೆಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುವುದನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಂತೆ, ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಲ್ಲದ ಮತ್ತು ಹಲವೊಮ್ಮೆ ಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ವಿಧಾನಗಳಿಗಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದರು. ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳಿಗೆ ಸಿದ್ಧರಾಗುವ ಸಲುವಾಗಿ ಅವರು ಕೆಲವು ವೇಳೆ ಹಶೀಶ್ ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ; ಇದರಿಂದ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ “hashshashin” ಅಥವಾ “assassins” ಎಂಬ ಪದಪ್ರಯೋಗ ಪ್ರಚಲಿತಕ್ಕೆ ಬಂದಿತು. Assassins ಮಧ್ಯಯುಗದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಪರ್ಷಿಯಾ ಮತ್ತು ಸಿರಿಯಾದಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯರಾಗಿದ್ದು, ಆ ಕಾಲದ ವಿವಿಧ ರಾಜಕೀಯ ಸಂಘರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಹತ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಗಮನಾರ್ಹ ಪಾತ್ರವಹಿಸಿದರು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ “assassin” ಎಂಬ ಪದವು ಯೂರೋಪಿನ ಭಾಷೆಗಳಿಗೂ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿ ಅದು ರಾಜಕೀಯ ಅಥವಾ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಗುರಿಯಿಟ್ಟ ಹತ್ಯೆಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಸೂಚಿಸುವ ಪದವಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿತು.

ಈ ಯುದ್ಧದ ವಿಧಾನವು ಆ ಮೂರು ಅಯ್ಯೋಗಳ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರವಾದಿಕ ಲಕ್ಷಣವಾಗಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಇಸ್ಲಾಂನ ಪ್ರವಾದಿಕ ಪಾತ್ರವು ಯುದ್ಧವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವುದಾಗಿದೆ. ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಇಸ್ಲಾಂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಯುದ್ಧದ ಕುರಿತದ್ದೇ ಆಗಿದ್ದು, ಪ್ರಕಟನೆ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯ ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ಅಯ್ಯೋಗಳ ಇಸ್ಲಾಂ ಅವರ ಯುದ್ಧದ ಒಂದು ದೃಷ್ಟಾಂತವಾಗಿದೆ. ಅವರ ಯುದ್ಧವು, ಕೃಪಾಕಾಲವು ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುವ ತಕ್ಷಣಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಜನಾಂಗಗಳನ್ನು ಕೋಪಗೊಳಿಸುವ ಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿಯೇ, ಪ್ರಕಟನೆ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

> ಜನಾಂಗಗಳು ಕೋಪಗೊಂಡವು; ನಿನ್ನ ಕೋಪವೂ ಬಂದಿದೆ; ಸತ್ತವರನ್ನು ತೀರ್ಪುಗೊಳಿಸಬೇಕಾದ ಕಾಲವೂ ಬಂದಿದೆ; ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಸೇವಕರಾದ ಪ್ರವಾದಿಗಳಿಗೆ, ಪರಿಶುದ್ಧರಿಗೆ, ನಿನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಭಯಪಡುವ ಚಿಕ್ಕವರಿಗೂ ದೊಡ್ಡವರಿಗೂ ಪ್ರತಿಫಲವನ್ನು ನೀಡಬೇಕಾದ ಕಾಲವೂ ಬಂದಿದೆ; ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವರನ್ನು ನೀನು ನಾಶಮಾಡಬೇಕಾದ ಕಾಲವೂ ಬಂದಿದೆ. ಪ್ರಕಟನೆ 11:18.

ದೇವರ ಕೋಪವು ಬರುವುದಕ್ಕಿಂತ ತಕ್ಷಣ ಮೊದಲು “ಜನಾಂಗಗಳು” “ಕೋಪಗೊಂಡವು”; ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟನೆ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ದೇವರ ಕೋಪವೆಂದರೆ, ಮಾನವನ ಪರಿಶೋಧನಾ ಅವಧಿ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಬರುವ ಕೊನೆಯ ಏಳು ಪೀಡೆಗಳೇ ಆಗಿವೆ. ಈ ವಚನದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಮಾರ್ಗಸೂಚಕ ಚಿಹ್ನೆಗಳಿವೆ: ಜನಾಂಗಗಳ ಕೋಪಗೊಳ್ಳುವಿಕೆ, ದೇವರ ಕೋಪ, ಮತ್ತು ಸತ್ತವರನ್ನು ನ್ಯಾಯತೀರಿಸುವ ಕಾಲ. ಇಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಸತ್ತವರ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪು ಎಂದರೆ, ಸಾವಿರ ವರ್ಷದ ಸಹಸ್ರಮಾನ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುವ ದುಷ್ಟ ಸತ್ತವರ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಾಗಿದ್ದು, ಕ್ರಿ.ಶ. 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಆರಂಭವಾದ ಸತ್ತವರ ಪರಿಶೋಧನಾ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಲ್ಲ. ಈ ವಚನದಲ್ಲಿನ ಈ ಮೂರು ಮಾರ್ಗಸೂಚಕ ಚಿಹ್ನೆಗಳು ಪರಸ್ಪರ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿದ್ದು, ವಚನದಲ್ಲಿ ನೀಡಿರುವ ಕ್ರಮದಲ್ಲೇ ಸಂಭವಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

> “ಜನಾಂಗಗಳ ಕೋಪವೂ, ದೇವರ ರೋಷವೂ, ಸತ್ತವರನ್ನು ನ್ಯಾಯತೀರಿಸುವ ಕಾಲವೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿದ್ದು, ಒಂದರ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಬರುವುದೆಂದು ನಾನು ಕಂಡೆನು; ಹಾಗೆಯೇ ಮಿಕಾಯೇಲನು ಇನ್ನೂ ಎದ್ದು ನಿಂತಿರಲಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಎಂದಿಗೂ ಆಗಿರದಂತಹ ಸಂಕಟಕಾಲವು ಇನ್ನೂ ಆರಂಭವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಜನಾಂಗಗಳು ಈಗ ಕೋಪಗೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ; ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಮಹಾಯಾಜಕನು ಪರಿಶುದ್ಧಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮುಗಿಸಿದಾಗ, ಆತನು ಎದ್ದು ನಿಂತು, ಪ್ರತೀಕಾರದ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವನು; ಆಗ ಅಂತಿಮವಾದ ಏಳು ಬಾಧೆಗಳು ಸುರಿಯಲ್ಪಡುವವು.”

> “ಯೇಸುವಿನವರು ಪವಿತ್ರಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವವರೆಗೆ ಆ ನಾಲ್ಕು ದೇವದೂತರು ನಾಲ್ಕು ಗಾಳಿಗಳನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುವರು; ನಂತರ ಏಳು ಕೊನೆಯ ಕಷ್ಟಗಳು ಬರುವುದು ಎಂದು ನಾನು ಕಂಡೆನು.” Early Writings, 36.

ಬೈಬಲಿನ ಕೊನೆಯ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಇಸ್ಲಾಮಿನ ಪಾತ್ರವು ಜನಾಂಗಗಳನ್ನು ಕೋಪಗೊಳಿಸುವುದಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಅವರು ಇದನ್ನು ಯುದ್ಧದ ಮೂಲಕ ಸಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬೈಬಲಿನ ಮೊದಲ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಇಸ್ಲಾಮಿನ ಪಾತ್ರವು, ಇಶ್ಮಾಯೇಲನಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಇಸ್ಲಾಮಿನ ವಿರುದ್ಧ ಲೋಕದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನ ಕೈಯನ್ನೂ ಒಗ್ಗೂಡಿಸುವುದಾಗಿದೆ.

> ಆಗ ಕರ್ತನ ದೂತನು ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಇಗೋ, ನೀನು ಗರ್ಭಿಣಿಯಾಗಿದ್ದೀ, ನೀನು ಒಬ್ಬ ಮಗನನ್ನು ಹೆರುವೆ; ಅವನಿಗೆ ಇಷ್ಮಾಯೇಲನು ಎಂದು ಹೆಸರು ಇಡು; ಯಾಕಂದರೆ ಕರ್ತನು ನಿನ್ನ ಸಂಕಟವನ್ನು ಆಲಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಕಾಡುಮನುಷ್ಯನಾಗಿರುವನು; ಅವನ ಕೈ ಎಲ್ಲರ ವಿರೋಧವಾಗಿಯೂ, ಎಲ್ಲರ ಕೈ ಅವನ ವಿರೋಧವಾಗಿಯೂ ಇರುವವು; ಮತ್ತು ಅವನು ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಸಹೋದರರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವನು. ಆದಿಕಾಂಡ 16:11, 12.

“ಕೈ” ಎಂಬ ಪದವು ಒಂದು ಸಂಕೇತವಾಗಿ, ಎಲ್ಲಾ ಬೈಬಲಿನ ಸಂಕೇತಗಳಂತೆಯೇ, ಅದು ಬಳಕೆಯಾಗಿರುವ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರಬಹುದು. ಬೈಬಲಿನ ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಲ್ಲಿ “ಕೈ” ಎಂಬುದು ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಯುದ್ಧದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. “ಕಾಡುಮನುಷ್ಯ” ಎಂದು ಭಾಷಾಂತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಹೀಬ್ರೂ ಪದವು ಕಾಡು ಅರೇಬಿಯ ಕತ್ತೆಗೆ ಬಳಸುವ ಪದವಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಅನೇಕ ಪ್ರಮುಖ ಭವಿಷ್ಯಾತ್ಮಕ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಎಂದರೆ, ಅರೇಬಿಯ ಕತ್ತೆ ಕುದುರೆಯಂತೆಯೇ Equidae ಎಂಬ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸೇರಿದೆ. ಪ್ರಕಟನೆಯ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಹಬಕ್ಕೂಕನ ಎರಡೂ ಪವಿತ್ರ ನಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ (1843 ಮತ್ತು 1850ರ ಪಯನಿಯರ್ ನಕ್ಷೆಗಳು), ಮೂರು ಆಪತ್ತುಗಳ ಇಸ್ಲಾಂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಯುದ್ಧದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಕುದುರೆಯನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿದೆ. ಆದಿಕಾಂಡದ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಕಟನೆಯ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಇಸ್ಲಾಂನ ಮೊದಲ ಹಾಗೂ ಕೊನೆಯ ಉಲ್ಲೇಖವು, ಇಸ್ಲಾಂ ಅನ್ನು Equidae ಕುಟುಂಬದ ಸಂಕೇತದೊಂದಿಗೆ (ಕತ್ತೆ ಅಥವಾ ಕುದುರೆ) ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಅವೆರಡೂ ಇಸ್ಲಾಂನ ಪಾತ್ರವೆಂದರೆ “ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ” (ಜನಾಂಗಗಳ) ಮೇಲೆ ಯುದ್ಧವನ್ನು ತರಿಸುವುದೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತವೆ.

ಪ್ರಕಟನೆ ಪುಸ್ತಕದ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹನ್ನೊಂದನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ಇಸ್ಲಾಮಿನ ಸ್ವಭಾವವು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಸ್ವಭಾವವು ಹೆಸರಿನ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಇಸ್ಲಾಮಿನ ಮೇಲೆ ಆಳುವ ರಾಜನಿಗೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ಹೆಸರು, ಆದಿಕಾಂಡ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿರುವ ಇಸ್ಲಾಮಿನ ಆ ಮೊದಲ ಉಲ್ಲೇಖವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಇಶ್ಮಾಯೇಲನ ಸ್ವಭಾವ ಅಥವಾ ಆತ್ಮವು “ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಸಹೋದರರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವನು” ಎಂದು ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಇಸ್ಲಾಮಿನ ಮೇಲೆಯೆಲ್ಲ ಆಳುವ ರಾಜನು, “ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನ ವಿರುದ್ಧ” ತನ್ನ ಕೈ ಇರುವ ಇಶ್ಮಾಯೇಲನ ಆತ್ಮವೇ (ಅವರ ರಾಜನು) ಆಗಿದ್ದಾನೆ.

> ಅವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಮೇಲೊಬ್ಬ ರಾಜನಿದ್ದನು; ಅವನು ಅತಳಕೂಪದ ದೂತನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಅವನ ಹೆಸರು ಹೀಬ್ರೂ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಅಬದ್ದೋನ್, ಆದರೆ ಗ್ರೀಕ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಅವನ ಹೆಸರು ಅಪೊಲ್ಲ್ಯೋನ್. ಪ್ರಕಟನೆ 9:11.

ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ, ಹೀಬ್ರೂ ಭಾಷೆಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟದ್ದಾಗಲಿ, ಅಥವಾ ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ, ಗ್ರೀಕ್ ಭಾಷೆಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟದ್ದಾಗಲಿ, ಇಸ್ಲಾಂ ಧರ್ಮದ ಅನುಯಾಯಿಗಳ ಮೇಲೆ ಆಳುವ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಅಬಡ್ಡೋನೋ ಅಥವಾ ಅಪೊಲ್ಲಿಯೋನೋ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ; ಈ ಎರಡೂ ಪದಗಳ ಅರ್ಥ “ಮರಣ ಮತ್ತು ನಾಶ” ಎನ್ನುವುದಾಗಿದೆ. ಹಳೆಯದಾಗಲಿ ಹೊಸದಾಗಲಿ, ಒಡಂಬಡಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ಮರಣ ಮತ್ತು ನಾಶವೇ ಇಸ್ಲಾಂನ ಸ್ವಭಾವವಾಗಿದೆ. ಕತ್ತೆ ಅಥವಾ ಕುದುರೆಯ ಸಂಕೇತದ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ, ಇಸ್ಲಾಂನ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಅನುಯಾಯಿಯೊಳಗೆ ಆಳುವ ಆತ್ಮದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಲಕ್ಷಣಗಳು, ಇಸ್ಲಾಂಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಮೊದಲನೆಯ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ಉಲ್ಲೇಖಗಳೆರಡರಲ್ಲಿಯೂ ಅಂಶಗಳಾಗಿವೆ. ಈ ಎರಡು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳು ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೇಗಾ ಎಂಬ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಅವರು, ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರನ್ನು ಜೀವಕ್ಕೆ ತರುವ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಮಹಾಸೈನ್ಯವೆಂದು ಗುರುತಿಸುವಾಗ, ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ:

> “ದೇವದೂತರು ನಾಲ್ಕು ಗಾಳಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ; ಅವುಗಳು ಕೋಪೋದ್ರಿಕ್ತ ಕುದುರೆಯು ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು ಪೂರ್ಣ ಭೂಮಿಯ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ದೌಡಾಯಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುವಂತೆ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಅದರ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಿನಾಶವನ್ನೂ ಮರಣವನ್ನೂ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಬರುತ್ತವೆ.”

> “ನಿತ್ಯಲೋಕದ ಅತಿ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿಯೇ ನಾವು ನಿದ್ರಿಸಬೇಕೋ? ನಾವು ಮಂದವಾಗಿಯೂ, ಶೀತವಾಗಿಯೂ, ಮೃತರಾಗಿಯೂ ಇರಬೇಕೋ? ಅಯ್ಯೋ, ನಮ್ಮ ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ದೇವರ ಆತ್ಮವೂ ಉಸಿರೂ ಆತನ ಜನರಲ್ಲಿ ಊದಲ್ಪಟ್ಟು, ಅವರು ತಮ್ಮ ಕಾಲಿನ ಮೇಲೆ ನಿಂತು ಜೀವಿಸುವಂತಾಗಲಿ. ಮಾರ್ಗವು ಸಂಕೀರ್ಣವಾಗಿದ್ದು, ದ್ವಾರವು ಇಕ್ಕಟ್ಟಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಕಾಣಬೇಕಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ನಾವು ಆ ಇಕ್ಕಟ್ಟಾದ ದ್ವಾರದಿಂದ ಒಳನಡೆಯುವಾಗ, ಅದರ ವಿಶಾಲತೆ ಅಳತೆಯಿಲ್ಲದುದು.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

ನೂರು ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮುದ್ರಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಗಾಳಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಿಲ್ಲಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಆ ನಾಲ್ಕು ಗಾಳಿಗಳು ತಮ್ಮ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ “ಮರಣ ಮತ್ತು ನಾಶವನ್ನು” ಹೊತ್ತು ತರುವ “ಕೋಪಭರಿತ ಕುದುರೆ”ಯಾಗಿವೆ. ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11, 2001ರಂದು ಮೂರನೆಯ ಹಾಯ್ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ “ಮರಣ ಮತ್ತು ನಾಶವನ್ನು” ತಂದಿತು; ಹೀಗೆ ಅದು ಆತ್ಮಿಕ ಮಹಿಮೆಯ ದೇಶವನ್ನು “ಹಠಾತ್ ಮತ್ತು ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ” ಹೊಡೆದಾಗ “ಜನಾಂಗಗಳನ್ನು ಕೋಪಗೊಳಿಸಿತು.” ಅಕ್ಟೋಬರ್ 7, 2023ರಂದು ಮೂರನೆಯ ಹಾಯ್ “ಮರಣ ಮತ್ತು ನಾಶದ” ತನ್ನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿ, ನಿಜವಾದ ಮಹಿಮೆಯ ದೇಶದ ಮೇಲೆ “ಹಠಾತ್ ಮತ್ತು ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ” ದಾಳಿ ಮಾಡಿದಾಗ, ಹೀಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು “ಜನಾಂಗಗಳನ್ನು ಕೋಪಗೊಳಿಸಿತು.” ಮೊದಲ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ದಾಳಿ ನೂರು ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮುದ್ರಣಕಾಲದ ಆರಂಭವನ್ನು ಸೂಚಿಸಿತು; ಮತ್ತು 2023ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 7ರಂದು ಸಂಭವಿಸಿದ ಇತ್ತೀಚಿನ ದಾಳಿ ನೂರು ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮುದ್ರಣದ ಅಂತಿಮ ಅವಧಿ, ಅಂದರೆ ಅದರ “ಬಂಧಿಸುವ” ಅವಧಿಯ ಆರಂಭವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ನಿತ್ಯಲೋಕದ ಅಂಚಿನಲ್ಲೇ ನಾವು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರಬೇಕೇ?

ಎರಡೂ ಪವಿತ್ರ ಮುಂಚೂಣಿ ಚಾರ್ಟ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯ ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ಶಾಪಗಳ ಇಸ್ಲಾಂ ಯುದ್ಧಕುದುರೆಗಳ ಮೇಲೆ ಸವಾರಿ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ ಯೋಧರ ಮೂಲಕ ದೃಶ್ಯಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಎರಡೂ ಚಿತ್ರಣಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯ ಶಾಪದ ಯುದ್ಧಕುದುರೆಯ ಮೇಲಿರುವ ಸವಾರನು ಒಂದು ಭಾಲೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಾನೆ; ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ಶಾಪವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಕುದುರೆಯ ಸವಾರನು ಒಂದು ಬಂದೂಕನ್ನು ಹಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸವು ಪ್ರಕಟನೆಯ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಎರಡನೆಯ ಶಾಪದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿಯೇ ಗುಂಡುಮದ್ದು ಆವಿಷ್ಕೃತವಾಗಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಳಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಪ್ರಕಟನೆಯ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹದಿನೇಳರಿಂದ ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ವಚನಗಳ ಕುರಿತು ಉರಿಯಾಹ್ ಸ್ಮಿತ್ ಕೆಳಗಿನಂತೆ ದಾಖಲಿಸುತ್ತಾರೆ:

> “ಈ ವಿವರಣೆಯ ಮೊದಲ ಭಾಗವು ಈ ಕುದುರೆಸವಾರರ ರೂಪದರ್ಶನವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವುದಾಗಿರಬಹುದು. ಬಣ್ಣವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಅಗ್ನಿ ಕೆಂಪನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ‘ಅಗ್ನಿಯಷ್ಟೇ ಕೆಂಪು’ ಎಂಬುದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿರುವ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ. ಜಾಸಿಂತ್, ಅಥವಾ ಹಯಾಸಿಂತ್, ನೀಲಿಯನ್ನು; ಮತ್ತು ಗಂಧಕ ಹಳದಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ಈ ಬಣ್ಣಗಳು ಈ ಯೋಧರ ವಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಬಹು ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನವಾಗಿದ್ದವು; ಆದಕಾರಣ, ಈ ದೃಷ್ಟಿಕೋಣದ ಪ್ರಕಾರ, ಈ ವಿವರಣೆಯು ಬಹುಪಾಲು ಕೆಂಪು, ಅಥವಾ ಕಮಲಕೆಂಪು, ನೀಲಿ ಮತ್ತು ಹಳದಿ ಬಣ್ಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದ ತುರ್ಕಿಯರ ಸೈನಿಕ ವೇಷಕ್ಕೆ ನಿಖರವಾಗಿ ಹೊಂದುತ್ತಿತ್ತು. ಕುದುರೆಗಳ ತಲೆಗಳು ಸಿಂಹಗಳ ತಲೆಗಳಂತೆ ಕಂಡವು; ಇದು ಅವುಗಳ ಬಲ, ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಕ್ರೌರ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಇತ್ತ ವಚನದ ಕೊನೆಯ ಭಾಗವು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಯುದ್ಧಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಗನ್‌ಪೌಡರ್ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯಸ್ತ್ರಗಳ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ, ಅವು ಆಗ ತಾನೇ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ತುರ್ಕಿಯರು ಕುದುರೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ತಮ್ಮ ಅಗ್ನಿಯಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಸಿಡಿಸುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ, ದೂರದಿಂದ ನೋಡುವವನಿಗೆ ಆ ಅಗ್ನಿ, ಹೊಗೆ ಮತ್ತು ಗಂಧಕವು ಕುದುರೆಗಳ ಬಾಯಿಂದ ಹೊರಬರುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಿತು; ಇದರ ದೃಶ್ಯರೂಪವನ್ನು ಜೊತೆಯಲ್ಲಿರುವ ಫಲಕದಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಲಾಗಿದೆ.”

> ಕಾನ್‌ಸ್ಟಾಂಟಿನೋಪಲ್‌ ವಿರುದ್ಧ ತುರ್ಕರು ನಡೆಸಿದ ಯುದ್ಧಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯಸ್ತ್ರಗಳ ಬಳಕೆಯ ವಿಷಯವಾಗಿ, Elliott (Horae Apocalypticae, Vol. I, pp. 482–484) ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ:—‘“ಬೆಂಕಿ, ಹೊಗೆ ಮತ್ತು ಗಂಧಕ”ಕ್ಕೆ, ಅಂದರೆ ಮಹಮ್ಮದನ ತೋಪುಪಡೆಗೂ ಅಗ್ನಿಯಸ್ತ್ರಗಳಿಗೂ, ಮನುಷ್ಯರ ಮೂರನೆಯ ಭಾಗದ ಹತ್ಯೆ, ಅಂದರೆ ಕಾನ್‌ಸ್ಟಾಂಟಿನೋಪಲ್‌ನ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆ, ಮತ್ತು ಅದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಗ್ರೀಕ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ನಾಶವು ಕಾರಣವಾಗಿತ್ತು. ಕಾನ್‌ಸ್ಟಾಂಟಿನ್‌ನಿಂದ ಅದರ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾದ ನಂತರ ಈಗ ಸಾವಿರ ಒಂದು ನೂರು ವರ್ಷಗಳಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಕಳೆದಿತ್ತು. ಆ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಗೋಥರು, ಹುಣರು, ಅವಾರರು, ಪರ್ಷಿಯರು, ಬುಲ್ಗೇರಿಯರು, ಸರಾಸೀನರು, ರಷ್ಯನ್ನರು, ಮತ್ತು ನಿಜವಾಗಿ ಒಟ್ಟೊಮನ್ ತುರ್ಕರೇ ತಾವೂ ಸಹ, ಅದರ ಮೇಲೆ ವೈರಾದಾಳಿಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದ್ದರು, ಅಥವಾ ಅದನ್ನು ಮುತ್ತಿಗೆ ಹಾಕಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅವರಿಂದ ಅದರ ಕೋಟೆಬಲಗಳು ಭೇದಿಸಲಾಗದಂತಿದ್ದವು. ಕಾನ್‌ಸ್ಟಾಂಟಿನೋಪಲ್ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿತು, ಮತ್ತು ಅದರೊಂದಿಗೆ ಗ್ರೀಕ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವೂ ಉಳಿಯಿತು. ಆದಕಾರಣ ಆ ಅಡ್ಡಿಯನ್ನು ದೂರಮಾಡುವಂಥದ್ದನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯಬೇಕೆಂಬ ಸುಲ್ತಾನ್ ಮಹಮ್ಮದನ ಆತುರವು ಉಂಟಾಯಿತು. “ಕಾನ್‌ಸ್ಟಾಂಟಿನೋಪಲ್‌ನ ಗೋಡೆಯನ್ನು ಹೊಡೆದುರುಳಿಸಲು ಸಮರ್ಪಕವಾದ ಅಳತೆಯ ಒಂದು ತೋಪನ್ನು ನೀನು ಎರೆಯಬಲ್ಲೆಯಾ?” ಎಂದು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಸೇರಿಬಂದ ತೋಪುಗಳ ನಿರ್ಮಾತೃನಿಗೆ ಅವನು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿತ್ತು. ನಂತರ ಅಡ್ರಿಯಾನೋಪಲ್‌ನಲ್ಲಿ ತೋಪುಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು, ತೋಪುಗಳನ್ನು ಎರೆಯಲಾಯಿತು, ತೋಪುಪಡೆಯ ಸಿದ್ಧತೆ ನಡೆಯಿತು, ಮತ್ತು ಮುತ್ತಿಗೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು.’

> ಅಪೋಕಲಿಪ್ಟಿಕ್ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಮೇಲೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಅಜ್ಞಾತ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರನಾಗಿರುವ ಗಿಬ್ಬನ್, ಗ್ರೀಕ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಅಂತಿಮ ವಿಪತ್ತಿನ ಕುರಿತು ತನ್ನ ವಾಗ್ಮಿತೆಯುತ ಮತ್ತು ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿ ವರ್ಣನೆಯಲ್ಲಿ, ಯುದ್ಧದ ಈ ಹೊಸ ಸಾಧನವನ್ನು ತನ್ನ ಚಿತ್ರಣದ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲೇ ಎಷ್ಟೋ ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಗಮನಾರ್ಹವಾದ ವಿಚಾರವಾಗಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಪೂರ್ವಸಿದ್ಧತೆಯಾಗಿ, ಅವನು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಆವಿಷ್ಕೃತವಾದ ಗನ್‌ಪೌಡರ್‌ನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ—‘ಶೋರಾ, ಗಂಧಕ, ಮತ್ತು ಕರಿಕಲ್ಲಿನ ಆ ಮಿಶ್ರಣ;’ ಅದರ ಪೂರ್ವದ ಉಪಯೋಗವನ್ನು ಸುಲ್ತಾನ್ ಅಮುರಾಥ್ ಮಾಡಿದುದನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು, ಮೊದಲು ಹೇಳಿದಂತೆ, ಆಡ್ರಿಯನೋಪಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಮಹೋಮೆಟ್‌ನ ದೊಡ್ಡ ತೋಪುಗಳ ಕಾರ್ಖಾನೆಯ ವಿಷಯವನ್ನೂ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ; ನಂತರ, ಮುತ್ತುಗೆಯ ಪ್ರಗತಿಯಲ್ಲಿ, ‘ಭಾಲೆಗಳ ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಗೂ ಮುಸ್ಕೆಟ್ರಿ ಮತ್ತು ತೋಪುಗಳ ಹೊಗೆ, ಶಬ್ದ, ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿ ಸಹವಾಸಿಯಾಗಿದ್ದವು’ ಎಂಬುದನ್ನು; ‘ತುರ್ಕಿಯ ತೋಪುಸೈನ್ಯದ ದೀರ್ಘ ಸಾಲು ಗೋಡೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಗುರಿಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ಅತ್ಯಂತ ಸುಲಭವಾಗಿ ತಲುಪಬಹುದಾದ ಸ್ಥಳಗಳ ಮೇಲೆ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಬ್ಯಾಟರಿಗಳು ಒಂದೇ ಸಾರಿ ಗುಡುಗುತ್ತಿದ್ದವು’ ಎಂಬುದನ್ನು; ‘ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಶತ್ರುಗಳ ಹಿಂಸಾಚಾರಕ್ಕೆ ಎದುರಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಕೋಟೆಗೋಡೆಗಳು ಒಟ್ಟೊಮಾನ ತೋಪುಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದಲೂ ಧ್ವಂಸಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು, ಅನೇಕ ಒಡೆತಗಳು ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟವು, ಮತ್ತು ಸೇಂಟ್ ರೊಮಾನಸ್‌ನ ಬಾಗಿಲಿನ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಗೋಪುರಗಳು ನೆಲಸಮಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು’ ಎಂಬುದನ್ನು; ‘ಸಾಲುಗಳಿಂದಲೂ, ಗ್ಯಾಲಿಗಳಿಂದಲೂ, ಮತ್ತು ಸೇತುವೆಯಿಂದಲೂ, ಒಟ್ಟೊಮಾನ ತೋಪುಸೈನ್ಯವು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ಗುಡುಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಶಿಬಿರವೂ ನಗರವೂ, ಗ್ರೀಕರೂ ತುರ್ಕರೂ, ಹೊಗೆಯ ಮೇಘದಲ್ಲಿ ಆವೃತರಾದರು; ಆ ಮೇಘವು ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಅಂತಿಮ ವಿಮೋಚನೆ ಅಥವಾ ನಾಶನದಿಂದ ಮಾತ್ರ ವಿಲೀನಗೊಳ್ಳಬಹುದಾಗಿತ್ತು’ ಎಂಬುದನ್ನು; ‘ಎರಡು ಪದರದ ಗೋಡೆಗಳು ತೋಪುಗಳಿಂದ ಅವಶೇಷಗಳ ರಾಶಿಯನ್ನಾಗಿ ಕುಗ್ಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು’ ಎಂಬುದನ್ನು; ಮತ್ತು ಕೊನೆಗೆ ತುರ್ಕರು ‘ಒಡೆತಗಳ ಮೂಲಕ ಏರಿಬಂದು,’ ‘ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟಿನೋಪಲ್ ವಶಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಆಕೆಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಉರುಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಮತ್ತು ಆಕೆಯ ಧರ್ಮವನ್ನು ಮುಸ್ಲಿಂ ವಿಜಯಿಗಳು ಧೂಳಿನಲ್ಲಿ ತುಳಿದರು’ ಎಂಬುದನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಗರದ ವಶೀಕರಣವನ್ನೂ, ಹಾಗಾಗಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ನಾಶವನ್ನೂ, ಗಿಬ್ಬನ್ ಎಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಯಾಗಿ ಒಟ್ಟೊಮಾನ ತೋಪುಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಗಮನಾರ್ಹವೆಂದು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ನಮ್ಮ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಈ ಮಾತುಗಳ ಮೇಲಿನ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವಲ್ಲದೆ ಮತ್ತೇನು? ‘ಇವುಗಳ ಮೂವರಿಂದ ಮನುಷ್ಯರ ಮೂರನೆಯ ಭಾಗವು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಅವರ ಬಾಯಿಗಳಿಂದ ಹೊರಟ ಅಗ್ನಿಯಿಂದಲೂ, ಹೊಗೆಯಿಂದಲೂ, ಗಂಧಕದಿಂದಲೂ.’

> “‘ಪದ್ಯ 18. ಇವುಗಳಾದ ಈ ಮೂರರಿಂದ—ಅವರ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಹೊರಟ ಅಗ್ನಿಯಿಂದಲೂ, ಧೂಮದಿಂದಲೂ, ಗಂಧಕದಿಂದಲೂ—ಮಾನವರ ಮೂರನೇ ಭಾಗವು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಿತು. 19. ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ಶಕ್ತಿ ಅವರ ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿಯೂ, ಅವರ ಬಾಲಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇದೆ; ಅವರ ಬಾಲಗಳು ಸರ್ಪಗಳಂತಿದ್ದು, ಅವುಗಳಿಗೆ ತಲೆಗಳಿದ್ದವು; ಅವುಗಳ ಮೂಲಕವೇ ಅವರು ಹಾನಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.’”

> “ಈ ವಚನಗಳು ಪರಿಚಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಹೊಸ ಯುದ್ಧವಿಧಾನದ ಮಾರಕ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಸಾಧನಗಳಾದ—ಗನ್‌ಪೌಡರ್, ಅಗ್ನಿಯಸ್ತ್ರಗಳು, ಮತ್ತು ತೋಪುಗಳು—ಇವುಗಳ ಮೂಲಕವೇ ಕೊನೆಗೆ ಕಾಂಸ್ಟಾಂಟಿನೋಪಲ್ ಜಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ತುರ್ಕರ ಕೈಗಳಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.” ಉರಿಯ ಸ್ಮಿತ್, *Daniel and Revelation*, 510–514.

ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಮೂರನೆಯ ಶೋಕದ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುವೆವು.

> “ಕಳೆದ ರಾತ್ರಿ ನನ್ನ ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡಾಗ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಮಹಾ ಭಾರವೊಂದು ಇತ್ತು. ನಾನು ನಮ್ಮ ಸಹೋದರರು ಮತ್ತು ಸಹೋದರಿಯರಿಗೆ ಒಂದು ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದೆನು; ಅದು ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಮತ್ತು ಉಪದೇಶದ ಸಂದೇಶವಾಗಿತ್ತು, ಅಂದರೆ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನ ಸ್ವೀಕಾರದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ, ಮಾನವ ಸಾಧನಗಳ ಮೂಲಕ ಅದರ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ತಪ್ಪಾದ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳನ್ನು ಮುಂದಿರಿಸುತ್ತಿರುವ ಕೆಲವರ ಕೆಲಸದ ಕುರಿತು.”

> “1844ರಲ್ಲಿ ಕಾಲವು ಕಳೆದ ನಂತರ ನಾವು ಎದುರಿಸಲು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಂತಹದೇ ಉನ್ಮಾದವು, ಸಂದೇಶದ ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಮತ್ತೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದು ಎಂದು ನನಗೆ ಬೋಧಿಸಲಾಯಿತು; ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಆರಂಭಿಕ ಅನುಭವಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಅದನ್ನು ಎಷ್ಟೋ ದೃಢವಾಗಿ ಎದುರಿಸಿದ್ದೇವೋ, ಈಗಲೂ ನಾವು ಈ ಕೆಟ್ಟದನ್ನು ಅಷ್ಟೇ ದೃಢನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ಎದುರಿಸಬೇಕೆಂದು.”

> “ನಾವು ಮಹತ್ತಾದ ಮತ್ತು ಗಂಭೀರವಾದ ಘಟನೆಗಳ ಅಂಚಿನ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದ್ದೇವೆ. ಪ್ರವಾದನೆಗಳು ನೆರವೇರುತ್ತಿವೆ. ದೇವರ ಮಹಾ ದಿನಕ್ಕಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂಚೆ ಸಂಭವಿಸುವುದೆಂದು ಘೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ವಿಚಿತ್ರವೂ ಘಟನೆಪೂರ್ಣವೂ ಆದ ಇತಿಹಾಸವು ಪರಲೋಕದ ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ದಾಖಲೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಲೋಕದಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲವೂ ಅಸ್ಥಿರ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಜನಾಂಗಗಳು ಕೋಪಗೊಂಡಿವೆ, ಮತ್ತು ಯುದ್ಧಕ್ಕಾಗಿ ಮಹತ್ತರ ಸಿದ್ಧತೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ. ಜನಾಂಗವು ಜನಾಂಗದ ವಿರುದ್ಧವೂ, ರಾಜ್ಯವು ರಾಜ್ಯದ ವಿರುದ್ಧವೂ ಸಂಚು ರೂಪಿಸುತ್ತಿವೆ. ದೇವರ ಮಹಾ ದಿನವು ಅತ್ಯಂತ ವೇಗವಾಗಿ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಜನಾಂಗಗಳು ಯುದ್ಧಕ್ಕೂ ರಕ್ತಪಾತಕ್ಕೂ ತಮ್ಮ ಪಡೆಗಳನ್ನು ಸಮೇತರಾಗಿಸುತ್ತಿರುವಾಗಲೂ, ದೇವರ ದಾಸರು ತಮ್ಮ ನೆತ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಡುವ ತನಕ ನಾಲ್ಕು ಗಾಳಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ಆಜ್ಞೆಯು ದೂತರಿಗಿನ್ನೂ ಜಾರಿಯಲ್ಲಿದೆ.” Selected Messages, ಪುಸ್ತಕ 1, 221.

Back to Articles