Article

# ಲಾವೋದಿಕೇಯ — ಸಂಖ್ಯೆ ಮೂರು

ನಿಯಮಗಳು ಯಾವುವು?

Author

Jeff Pippenger

Published

August 30, 2023

Formats

PDF
Word

> “ಕ್ರೈಸ್ತಧರ್ಮವೆಂದರೆ ಏನು, ಸತ್ಯವೆಂದರೆ ಏನು, ನಾವು ಸ್ವೀಕರಿಸಿರುವ ನಂಬಿಕೆ ಯಾವುದು, ಬೈಬಲಿನ ನಿಯಮಗಳು ಯಾವುವು—ಅತ್ಯುನ್ನತ ಅಧಿಕಾರದಿಂದ ನಮಗೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ನಿಯಮಗಳು ಯಾವುವು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಸ್ವತಃ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.” The 1888 Materials, 403.

ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳಿಂದ Future for America ಪ್ರಕಟನೆ ಪುಸ್ತಕದ ಏಳು ಸಭೆಗಳು ಅಪೋಸ್ತಲರ ಕಾಲದಿಂದ ಲೋಕದ ಅಂತ್ಯದವರೆಗೆ ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಮೋಶೆಯ ಕಾಲದಿಂದ ಸ್ತೆಫನನನ್ನು ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಕೊಂದ ಸಮಯದವರೆಗೆ ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿದೆ. ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಮುಂಚೂಣಿಗರು ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಬೋಧಿಸಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ಅವರು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ಉಪಯೋಗಿಸಿದರು. ಯೇಸು ಆದಿಯಿಂದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲು ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಆದಕಾರಣ, ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲನ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಲಕ್ಷಣಗಳ ಭಾಗವಾಗಿರುವ ಯಾವುದೇ ಸತ್ಯವು ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಲ್ಲಿಯೂ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿತ್ತು.

ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು, ಏಳು ಸಭೆಗಳ ಕುರಿತು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಕ್ರೈಸ್ತ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವೆಂದರೆ, ಅವು ಯೋಹಾನನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಏಷ್ಯಾ ಮೈನರ್‌ನಲ್ಲಿದ್ದ ನೈಜ ಸಭೆಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದಾಗಿತ್ತು. ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವು, ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಸಭೆಗಳಿಗೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಕ್ರೈಸ್ತ ಇತಿಹಾಸದ ವಿವಿಧ ಅವಧಿಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ವಿವಿಧ ಸಭೆಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಉಪದೇಶವಾಗಿಯೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು, ಹಾಗೆಯೇ ಅದೇ ಉಪದೇಶಗಳೂ ಎಚ್ಚರಿಕೆಗಳೂ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಕ್ರೈಸ್ತರಿಗೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಗ್ರಹಿಸಿತ್ತು. ಜೊತೆಗೆ, ಏಳು ಸಭೆಗಳು ಶಿಷ್ಯರ ಕಾಲದಿಂದ ಲೋಕಾಂತ್ಯದವರೆಗೆ ಸಭೆಯ ಇತಿಹಾಸದ ಏಳು ಅವಧಿಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಅವರು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಈ ದೃಷ್ಟಿಕೋನಗಳು ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕಿಂತ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿಯೇ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದವು. ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್‌ಗಿಂತ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿದ್ದ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ ಏಳು ಸಭೆಗಳ ಕುರಿತು ಆ ನಾಲ್ಕು ಗ್ರಹಿಕೆಗಳೂ ಆಗಿದ್ದವು ಮತ್ತು ಇಂದಿಗೂ ಇವೆ; ಅವು ಬೈಬಲಿನ “historicist” ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಗೊಂಡಿವೆ. ಅದೇ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ದೇವರ ದೂತರು ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ಸ್ವೀಕರಿಸುವಂತೆ ನಡೆಸಿದರು.

> “ಆಸ್ಯೆಯ ಏಳು ಸಭೆಗಳು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸಭೆಯು ತನ್ನ ಏಳು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಂದಿರುವ ಇತಿಹಾಸವಾಗಿವೆ—ಅವಳ ಎಲ್ಲಾ ವಕ್ರಗತಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ತಿರುವುಮುರುವುಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಅವಳ ಎಲ್ಲಾ ಸಮೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿಯೂ ವಿಪತ್ತಿನಲ್ಲಿಯೂ, ಅಪೋಸ್ತಲರ ದಿನಗಳಿಂದ ಲೋಕಾಂತ್ಯದವರೆಗೆ. ಏಳು ಮುದ್ರೆಗಳು ಭೂಮಿಯ ಅಧಿಕಾರಗಳೂ ರಾಜರೂ ಸಭೆಯ ಕುರಿತು ನಡೆಸಿದ ವ್ಯವಹಾರಗಳ ಇತಿಹಾಸವಾಗಿವೆ; ಅದೇ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ದೇವರು ತನ್ನ ಜನರನ್ನು ಕಾಪಾಡಿದ ರಕ್ಷಣೆಯ ಇತಿಹಾಸವೂ ಆಗಿವೆ. ಏಳು ಕಹಳೆಗಳು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ, ಅಂದರೆ ರೋಮನ್ ರಾಜ್ಯದ ಮೇಲೆ, ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಏಳು ವಿಶಿಷ್ಟ ಹಾಗೂ ಭಾರೀ ತೀರ್ಪುಗಳ ಇತಿಹಾಸವಾಗಿವೆ. ಮತ್ತು ಏಳು ಪಾತ್ರೆಗಳು ಪಾಪೀಯ ರೋಮಿನ ಮೇಲೆ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಏಳು ಅಂತಿಮ ಪೀಡೆಗಳಾಗಿವೆ. ಇವುಗಳೊಡನೆ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಘಟನೆಗಳು ಬೆರೆತು, ಉಪನದಿಗಳಂತೆ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ನೇಯ್ದು ಸೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಪ್ರವಾದನೆಯ ಮಹಾನದಿಯನ್ನು ತುಂಬಿಸುತ್ತಾ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ತವೂ ನಮ್ಮನ್ನು ನಿತ್ಯತೆಯ ಸಾಗರದೊಳಗೆ ಸೇರಿಸುವ ತನಕ ಸಾಗುತ್ತವೆ.”

> “ಇದು, ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ಪ್ರಕಟಣೆಯ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿರುವ ಯೋಹಾನನ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಯೋಜನೆ. ಮತ್ತು ಈ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುವ ಮನುಷ್ಯನು, ದೇವರ ವಾಕ್ಯದ ಇತರ ಭಾಗಗಳ ಕುರಿತು ಸಂಪೂರ್ಣ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕು. ಈ ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಬಳಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ರೂಪಕಗಳು ಮತ್ತು ಉಪಮೆಗಳು, ಅದೇ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿಯೇ ಎಲ್ಲವೂ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ; ಅವುಗಳನ್ನು ಇತರ ಪ್ರವಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಹಿಡಿದು, ಶಾಸ್ತ್ರದ ಇತರ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದರ ಮೂಲಕ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಆದದರಿಂದ, ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಭಾಗದ ಸ್ಪಷ್ಟ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕೂ ಸಹ, ದೇವರು ಸಮಸ್ತ ವಾಕ್ಯದ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದ್ದಾನೆಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ.” ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್, ಮಿಲ್ಲರ್‌ನ ಉಪನ್ಯಾಸಗಳು, ಸಂಪುಟ 2, ಉಪನ್ಯಾಸ 12, 178.

ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಅವರು ಮಿಲ್ಲರ್ ಹೊಂದಿದ್ದ “ಐತಿಹಾಸಿಕವಾದಿ” ದೃಷ್ಟಿಕೋಣವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಸಮರ್ಥಿಸಿದರು; ಆದರೆ ಪ್ರಕಟನೆ ಪುಸ್ತಕದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮಿಲ್ಲರ್ ಕಂಡದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಆಳವಾದ ಒಳನೋಟವನ್ನು ಅವರು ಸೇರಿಸಿದರು, ಏಕೆಂದರೆ ಮಿಲ್ಲರ್ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಅದು ನಿಜವಾಗಿ ಇರುವಂತೆಯೇ ಗುರುತಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ದೇವಾಲಯವೆಂದರೆ ಭೂಮಿಯೇ ಎಂದು ತಿಳಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಪ್ರಕಟನೆ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಗಳನ್ನು ಯೇಸು ಪ್ರಕಟಿಸಿದಾಗ, ಕ್ರಿಸ್ತನು ಅದನ್ನು ತನ್ನ ಪರಲೋಕೀಯ ಮಹಾಯಾಜಕನ ಕಾರ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿಸಿಕೊಂಡೇ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆಂಬುದನ್ನು ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಗುರುತಿಸಿದರು.

ಯೋಹಾನನು ತಿರುಗಿ ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಆತನು ಯಾಜಕೋಚಿತ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ದೀಪಸ್ತಂಭಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಆ ದೀಪಸ್ತಂಭಗಳು ಪರಿಶುದ್ಧಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಇದು ಆತನ ಆರೋಹಣದ ನಂತರದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ, ಆದರೆ 1844ರಲ್ಲಿ ಆತನು ಅತಿ ಪರಿಶುದ್ಧಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಮೊದಲು ಇರುವ ಅವಧಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಮಿಲ್ಲರ್ ಈ ವಾಸ್ತವದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿರಲಾರನು. ಹಾಗೆಯೇ ಟಿಂಡೇಲ್, ಲೂಥರ್, ಅಥವಾ ಜಾನ್ ವೈಕ್ಲಿಫ್, ಅಥವಾ ಆರಂಭಿಕ ಸುಧಾರಕರಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇದನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಸತ್ಯವು ಕ್ರಮೇಣ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗುತ್ತದೆ, ಪರಿಪೂರ್ಣ ದಿನದವರೆಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ.

> “ರಾಬಿನ್ಸನ್ ಮತ್ತು ರೋಜರ್ ವಿಲಿಯಮ್ಸ್ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿ ಸಮರ್ಥಿಸಿದ್ದ ಈ ಮಹಾ ತತ್ತ್ವವು—ಸತ್ಯವು ಪ್ರಗತಿಶೀಲವಾದುದು, ಮತ್ತು ಕ್ರೈಸ್ತರು ದೇವರ ಪವಿತ್ರ ವಾಕ್ಯದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಎಲ್ಲ ಬೆಳಕನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕು ಎಂಬುದು—ಅವರ ಸಂತತಿಯವರ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಮರೆಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಅಮೆರಿಕದ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಂಟ್ ಸಭೆಗಳೂ—ಹಾಗೆಯೇ ಯೂರೋಪಿನ ಸಭೆಗಳೂ—ಧರ್ಮಸಂಸ್ಕರಣೆಯ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ಹೊಂದುವಲ್ಲಿ ಬಹಳವಾಗಿ ಅನುಗ್ರಹಿತವಾಗಿದ್ದರೂ, ಸಂಸ್ಕರಣೆಯ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಯುವುದರಲ್ಲಿ ವಿಫಲವಾದವು. ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ಕೆಲವು ನಂಬಿಗಸ್ತರು ಎದ್ದು ಹೊಸ ಸತ್ಯವನ್ನು ಘೋಷಿಸಿ, ದೀರ್ಘಕಾಲದಿಂದ ಪಾಲಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಬಯಲಿಗೆಳೆದರೂ, ಬಹುಮಂದಿ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕಾಲದ ಯೆಹೂದ್ಯರಂತೆ ಅಥವಾ ಲೂಥರನ ಕಾಲದ ಪಾಪಪಂಥೀಯರಂತೆ, ತಮ್ಮ ಪಿತೃಗಳು ನಂಬಿದ್ದಂತೆ ನಂಬಲು ಮತ್ತು ಅವರು ಜೀವಿಸಿದ್ದಂತೆ ಜೀವಿಸಲು ತೃಪ್ತಿಪಟ್ಟರು. ಆದಕಾರಣ ಧರ್ಮವು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕೇವಲ ಆಚರಣಾವಾದವಾಗಿ ಕುಸಿಯಿತು; ಮತ್ತು ಸಭೆಯು ದೇವರ ವಾಕ್ಯದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದ್ದಿದ್ದರೆ ತಳ್ಳಿಹಾಕಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿದ್ದ ದೋಷಗಳೂ ಮೂಢನಂಬಿಕೆಗಳೂ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟು ಪೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ಹೀಗೆ ಧರ್ಮಸಂಸ್ಕರಣೆಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾದ ಆತ್ಮವು ಕ್ರಮೇಣ ಕ್ಷೀಣಿಸಿ ಸತ್ತಂತಾಯಿತು; ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಲೂಥರನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ರೋಮನ್ ಸಭೆಗೆ ಇದ್ದಷ್ಟೇ ಮಹತ್ತರವಾದ ಸಂಸ್ಕರಣೆಯ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಂಟ್ ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಉಂಟಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿ ಇದೇ ಲೌಕಿಕ ಮನೋಭಾವವೂ ಆತ್ಮಿಕ ಜಡತ್ವವೂ ಇತ್ತು; ಮಾನವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಗೌರವವೂ, ದೇವರ ವಾಕ್ಯದ ಬೋಧನೆಗಳ ಬದಲಿಗೆ ಮಾನವಸಿದ್ಧಾಂತಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸುವಿಕೆಯೂ ಇತ್ತು.” The Great Controversy, 297.

ಇತಿಹಾಸದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವು ಕ್ರಮೇಣ ವಿಕಸಿಸುತ್ತಾ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಿಲ್ಲವಾದರೆ, ಈ ಅಂತಿಮ ತಲೆಮಾರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುವ ಯಾವುದೇ ಹೊಸ ಬೆಳಕಿನ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು ಬಹುಶಃ ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಬಹುದು. ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ “ಸತ್ಯ”ದ ಕ್ರಮೋನ್ನತ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ಕ್ಷಣದಿಂದಲೇ, ಅವನು ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತವಾಗಿ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು, ಆಚರಣೆಗಳು ಮತ್ತು ಪತನಗೊಂಡ ಮಾನವೀಯ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿಸತೊಡಗುತ್ತಾನೆ.

ಮಿಲ್ಲರ್ ಬಳಸಿದ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರವು ಸಮಸ್ತ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ರೇಖೆಯ ಮೂಲಕ ಹರಿಯುವ ಒಂದು ಮಾರ್ಗಸೂಚಕ ಚಿಹ್ನೆಯಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಅಪೋಸ್ತಲರಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಬೈಬಲೀಯ ಸತ್ಯದ ವಿಕಾಸದ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಮಂಡಿಸುತ್ತದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಮಿಲ್ಲರ್ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಆ ಮಾರ್ಗಸೂಚಕ ಚಿಹ್ನೆಯಲ್ಲಿ, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಪ್ರತಿರೂಪವನ್ನು ಅಗತ್ಯವನ್ನಾಗಿಸುವ ಒಂದು ಆರಂಭವನ್ನು ನಾವು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಬಹುಮಂದಿ ಈ ವಾಸ್ತವಗಳನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಸೈತಾನನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಹಾಗಲ್ಲ.

ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿನ ತನ್ನ ದಂಗೆಯಿಂದಲೇ ಸೈತಾನನು ಸತ್ಯವನ್ನೂ ಅದರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನೂ ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. ಇತಿಹಾಸದ ಒಂದು ಹಂತದಲ್ಲಿ ಸುಧಾರಕರಿಗೆ ಬೈಬಲನ್ನು ಹೇಗೆ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗತೊಡಗಿದಾಗ, ಸೈತಾನನು ಯಾವಾಗಲೂ ಮಾಡುವಂತೆಯೇ ಪ್ರತಿರೂಪಗಳನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದನು. ಸತ್ಯದ ನಕಲಿ ಪ್ರತಿರೂಪಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಅವನ ಕಾರ್ಯದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸಾಕ್ಷ್ಯವು, ರಿಬೆರಾ ಮತ್ತು ಲೂಯಿ ಡಿ ಅಲ್ಕಜಾರ್ ಮೊದಲಾದ ಜೆಸುಯಿಟರು ತಮ್ಮ ಪ್ರತಿರೂಪ-ವಿಧಾನವನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಕಟನೆಯ ಪುಸ್ತಕದ ವಿರುದ್ಧ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿದ್ದರೆಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. “ಪ್ರೀಟೆರಿಸಮ್” ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಭ್ರಷ್ಟ ವಿಧಾನವು ಎರಡನೇ ಮತ್ತು ಮೂರನೇ ಶತಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಸುಳ್ಳು ವಿಧಾನದ ಎರಡು ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಕೈಸರೆಯ ಯೂಸೇಬಿಯಸ್ (260–339), ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಪೆಟ್ಟೌನ ವಿಕ್ಟೋರಿನಸ್ (ಸುಮಾರು ಕ್ರಿ.ಶ. 304ರಲ್ಲಿ ಮೃತನು) ಆಗಿದ್ದನು. ಈ ಇಬ್ಬರೂ ಪ್ರಾರಂಭಿಕ ಐತಿಹಾಸಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು, ಕುಖ್ಯಾತ ಸಾಮ್ರಾಟ ನೀರೋ ಮೊದಲಾದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರಕಟನೆಯ ಪುಸ್ತಕವು ನೆರವೇರಿತು ಎಂದು ಸೂಚಿಸುವ ವಿಧಾನವನ್ನು ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡಿದರು.

ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಯುನೈಟೆಡ್ ಕಿಂಗ್‌ಡಂನ ಜಾನ್ ಡಾರ್ಬಿ (1800–1882) ಮತ್ತೊಂದು ಸೈತಾನಿಕ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದನು; ಇದನ್ನೂ ನಾವು ಹಿಂದೆ ಗುರುತಿಸಿದ್ದ ಟ್ರೋಜನ್ ಕುದುರೆ ಬೈಬಲ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ Scofield Reference Bible‌ನ ಅಡಿಕುರಿಪುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸೇರಿಸಲಾಯಿತು. “Dispensationalism” ಎಂಬುದು ಒಂದು ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಚೌಕಟ್ಟಾಗಿದ್ದು, ಇದರಲ್ಲಿ ಇತಿಹಾಸವನ್ನೂ ಮಾನವಕುಲದೊಡನೆ ದೇವರ ಪರಸ್ಪರ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನೂ ವಿಭಿನ್ನ ಅವಧಿಗಳಾಗಿ, ಅಥವಾ ‘dispensations’ಗಳಾಗಿ, ವಿಭಾಗಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಈ ಅವಧಿಗಳಲ್ಲಿ ದೇವರು ತನ್ನ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ವಿಭಿನ್ನ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಾನು ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಸೂಚಿಸುವುದೇನಂದರೆ, ಇದು Darby ತನ್ನ ಸೈತಾನಿಕ ಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡಿದ್ದ ಅದೇ ಪ್ರದೇಶದಿಂದ ಬಂದ ಧ್ವನಿಗಳ ಮೂಲಕ Future for America ಚಳವಳಿಯೊಳಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಸತ್ಯಗಳಲ್ಲಿೊಂದಾಗಿದೆ. Future for America ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದ Darbyಯ ಕಲ್ಪನೆಗಳಿಗೆ, ಫ್ರೆಂಚ್ ಕ್ರಾಂತಿಯು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಅದೇ ಅರಾಜಕತೆಯನ್ನೂ ಸೊದೋಮ ಮತ್ತು ಗೊಮೊರ್ರಾ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಅದೇ ಸ್ವೈರಾಚಾರವನ್ನೂ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುವ, ಇಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ “woke” ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಚಳವಳಿಯ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರವೂ ಜೊತೆಯಾಗಿತ್ತು.

ಇಂದು ಆಧುನಿಕ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಬೈಬಲಿನ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ವಿಭಜಿಸುವ ಒಂದು ವಿಧಾನವನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ; ಅದು ಬೈಬಲಿನ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದ ದ್ವೈತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾಗಿದ್ದು, ಅದರ ಮೂಲಕ ಅವರು ಬೈಬಲನ್ನೂ ಪ್ರವಾದಿತ್ವದ ಆತ್ಮವನ್ನೂ ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸಿ ನಿರಾಕರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಬೈಬಲಿನ ಭಾಷೆಗಳ ಪರಿಣಿತರಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಬೈಬಲಿನ ಇತಿಹಾಸದ ಪರಿಣಿತರಾಗಲಿ ಎಂದು ವರ್ಗೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಇಂದಿನ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಲಾವೋದಿಕೀಯ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು, ದೇವರ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಪತನಗೊಂಡ ಮಾನವನ ಇತಿಹಾಸದ ಗ್ರಹಿಕೆಯನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುವುದರ ಮೂಲಕವಾಗಲಿ, ಅಥವಾ ಪತನಗೊಂಡ ಮಾನವನ ಭಾಷಾ-ಗ್ರಹಿಕೆಯನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುವುದರ ಮೂಲಕವಾಗಲಿ, ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಾರೆ. ನೀವು ಈಗ ಓದುತ್ತಿರುವ ಸಂದೇಶದ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಲು ಆಗಾಗ್ಗೆ ಬಳಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಈ ಆಧುನಿಕ ದೋಷಪ್ರಕಟನೆಗಳನ್ನು, ಫ್ರೆಂಚ್ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಸಂಕೇತಾರ್ಥವನ್ನು ನಾವು ಪರಿಗಣಿಸುವಾಗ, ಈ ಲೇಖನಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ವಿವರವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಲಾಗುವುದು. ಸೈತಾನನು ಜೀವಂತನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಮತ್ತು ಅವನ ಸಮಯ ಅಲ್ಪವೆಂದು ಅವನು ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೆ. ಮಿಲ್ಲರ್‌ನ ನಿಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯದಾದ ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ನಿಯಮವು ಕೆಳಗಿನ ಅನುಚ್ಛೇದದೊಂದಿಗೆ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

> “ನಮ್ಮ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಬೋಧಿಸಲ್ಪಡುವ ದೈವಶಾಸ್ತ್ರವು ಯಾವಾಗಲೂ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಪಂಥೀಯ ಮತಸಿದ್ಧಾಂತದ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಖಾಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅದರಲ್ಲಿ ಇಂಥದನ್ನು ಅಚ್ಚುಮುದ್ರಿಸುವುದು ಉಪಯೋಗವಾಗಬಹುದು, ಆದರೆ ಅದರ ಅಂತ್ಯವು ಯಾವಾಗಲೂ ಸಂಕುಚಿತ ಮತಾಂಧತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಆಗುತ್ತದೆ. ಸ್ವತಂತ್ರ ಮನಸ್ಸು ಎಂದಿಗೂ ಇತರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿಂದ ತೃಪ್ತಿಗೊಳ್ಳದು. ನಾನು ಯುವಕರಿಗೆ ದೈವಶಾಸ್ತ್ರದ ಶಿಕ್ಷകനಾಗಿದ್ದರೆ, ಮೊದಲು ಅವರ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನೂ ಮನೋಭಾವವನ್ನೂ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅವು ಉತ್ತಮವಾಗಿದ್ದರೆ, ಅವರಿಗೆ ಬೈಬಲನ್ನು ತಾವೇ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಲು ಮಾಡಿಸಿ, ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹಿತಮಾಡುವವರಾಗಿ ಸ್ವತಂತ್ರರಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಅವರಿಗೆ ಸ್ವಂತ ಮನಸ್ಸೇ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ನಾನು ಅವರ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಮನಸ್ಸನ್ನೇ ಮುದ್ರಿಸಿ, ಅವರ ನೆತ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ‘ಮತಾಂಧ’ ಎಂದು ಬರೆದು, ಅವರನ್ನು ದಾಸರಾಗಿ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ!” William Miller, Miller’s Works, volume 1, 24.

ಪ್ರಕಟನೆ ಗ್ರಂಥದ ಯೋಹಾನನು ಜೀವಿಸಿದ್ದ ಕಾಲದ ತಕ್ಷಣದ ನಂತರದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿಯೂ, ಹಾಗೂ ಧರ್ಮಸಂಸ್ಕರಣೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ನಿಜವಾದ ಬೈಬಲ್ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯನ್ನು ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸಿ ನಾಶಮಾಡುವ ಸಲುವಾಗಿ ಸೈತಾನನು ಸುಳ್ಳು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಕ್ರಿಯಾಶೀಲವಾಗಿ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಈ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸಂಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಾರದಿರುವುದು ಏನೆಂದರೆ, ಆ ಸೈತಾನೀ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರಗಳೆಲ್ಲವೂ ಬೇರೆ ಯಾವ ಗ್ರಂಥದ ಮೇಲಲ್ಲ, ನೇರವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಣೆ ಗ್ರಂಥದ ಮೇಲೆಯೇ ಲಕ್ಷ್ಯಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ಆ ಸೈತಾನೀ ಗೊಂದಲದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪ್ರಚಾರಕರ ವಿಷಯವೂ ಅದುವೇ ಆಗಿತ್ತು. ಪ್ರಕಟಣೆ ಗ್ರಂಥವು ಸದಾಕಾಲವೂ ಸೈತಾನನ ಗುರಿಯಾಗಿಯೇ ಇತ್ತು. ತಾನು ಯುದ್ಧಮಾಡಬೇಕಾದ ಗ್ರಂಥವು ಪ್ರಕಟಣೆ ಗ್ರಂಥವೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಸೈತಾನನು ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೆ. ನಾವು ಈ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದಾಗ, ಮತ್ತೊಂದು ಮಹತ್ವದ ಸತ್ಯದಿಂದ ಮಸುಕಾಗಿರುವ ಇನ್ನೊಂದು ಅದೃಶ್ಯ ವಾಸ್ತವವನ್ನೂ ಆಗ ನಾವು ಗುರುತಿಸಬಲ್ಲೆವು.

ಜೆಸುಯಿಟರ ಸುಳ್ಳು ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರವು ರೋಮನ್ ಚರ್ಚಿನ ಪೋಪನೇ ಬೈಬಲಿನ ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಸ್ತನೆಂಬ ಸ್ಪಷ್ಟ ಅರಿವು ಉಂಟಾಗುವುದನ್ನು ತಡೆಯಲು ಉದ್ದೇಶಿತವಾಗಿತ್ತು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟ್ ಸುಧಾರಕರೂ ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಅದನ್ನೇ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ರಿಬೆರಾ ಮತ್ತು ಲೂಯಿ ದೆ ಅಲ್ಕಾಸರ್ ಮುಂತಾದವರ ನಿಖರ ಇತಿಹಾಸವು ವಚನದ ಮೂಲಕವಾಗಲಿ ಪ್ರಕಟಣೆಯ ಮೂಲಕವಾಗಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಮಂಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ರಿಬೆರಾ ಮತ್ತು ಲೂಯಿ ದೆ ಅಲ್ಕಾಸರ್ ಮುಂತಾದವರ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು “ಪಾಪದ ಮನುಷ್ಯ”ನ ಸರಿಯಾದ ಅರಿವನ್ನು ತಡೆಯುವ ಸೈತಾನಿಕ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸಲಾಯಿತು. ಈ ಸೈತಾನಿಕ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಪರಿಚಯದ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಬಯಲಿಗೆಳೆಯುವ ಲಿಖಿತ ಅಥವಾ ಮೌಖಿಕ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳು ತಾವು ತಲುಪುವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿವೆ; ಆದರೆ ಸೈತಾನನು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಸ್ತನು ರೋಮಿನ ಪೋಪನೆಂದು ಗುರುತಿಸುವ ಬೈಬಲಿನ ಪ್ರಮಾಣಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ಮರೆಮಾಚಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಪ್ರಕಟನೆ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ, ಆ ಮನುಷ್ಯನ ಸಂಖ್ಯೆ ಆರು ನೂರು ಅರವತ್ತಾರು ಎಂಬ ವಿಷಯದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಹೊರಗಿನ, ಬೈಬಲೀಯ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದ ಈ ಸುಳ್ಳು ಪದ್ಧತಿಗಳು ಉಂಟುಮಾಡಿದ ಗೊಂದಲದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಸತ್ಯಗಳು ಇವೆ. ಆ ಸತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ, ಏಳು ಸಭೆಗಳು ತಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಕಾಸದಲ್ಲಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲ್ಪಡುವಾಗ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಡುವ ಸತ್ಯ. ಏಳು ಸಭೆಗಳೊಳಗೆ, 2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರಂದು ಆರಂಭಗೊಂಡು ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನು ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವ ಇತಿಹಾಸದ ಕುರಿತು ನೇರವಾಗಿ ಮಾತಾಡುವ ಸತ್ಯಗಳು ಅಡಕವಾಗಿವೆ. ಈ ಬೆಳಕನ್ನು ಮಣ್ಣಿನಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೂತುಬಿಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಸಾತಾನನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟಣೆ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿರುವ ಹಲವಾರು ಸತ್ಯರತ್ನಗಳನ್ನು ಮಸುಕಾಗಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಅವನು ಸಾತಾನೀಯ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿದನು—ಕೇವಲ ರೋಮಿನ ಪೋಪನನ್ನು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಸ್ತನೆಂದು ಗುರುತಿಸುವ ವಿಷಯ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ.

538ರಲ್ಲಿ “ಪಾಪದ ಮನುಷ್ಯನು” ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲು, ಯೂಸೇಬಿಯಸ್ ಮತ್ತು ವಿಕ್ಟೋರಿನಸ್ ಮುಂತಾದವರು ಪಾಪಪದವಿಯ ಅಧಿಕಾರದ ಉದಯವನ್ನು ಮಸುಕುಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿ ಪ್ರಕಟನೆಯ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿದರು. ನಂತರ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನು ತ್ಯಾತೀರಕ್ಕೆ ನೀಡಿದ ತನ್ನ ವಾಗ್ದಾನವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಸಂಸ್ಕರಣೆಯ ಪ್ರಾತಃಕಾಲದ ನಕ್ಷತ್ರವಾದ (ವೈಕ್ಲಿಫ್) ಅನ್ನು ಹೊರತಂದನು; ಅದರ ಬಳಿಕ ಸೈತಾನನು ತನ್ನ ಸೈತಾನಿಕ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಲು ಮತ್ತು ಮುಂದುವರಿಸಲು ಇಬ್ಬರು ಪ್ರಮುಖ ಐತಿಹಾಸಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಹೊರತಂದನು. ಪ್ರಕಟನೆಯ ಪುಸ್ತಕದ ರಹಸ್ಯವು ಬಿಚ್ಚಲ್ಪಡುವಾಗ—(ಕೃಪಾಕಾಲ ಮುಗಿಯುವ ಮೊದಲು)—ತನ್ನ ಶೃಂಗಕ್ಕೇರುವ ಸತ್ಯದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಕುರಿತ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಯುದ್ಧವು, ಮಿಲ್ಲರ್ ಎಂದಿಗೂ ಗುರುತಿಸದ, ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಕೂಡ ಗುರುತಿಸದ ಏಳು ಸಭೆಗಳ ಬೆಳಕನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ; ಆದರೆ ಮಿಲ್ಲರ್ ಮತ್ತು ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆತ್ಮ ಇಬ್ಬರೂ ಸಹ ಈ ಹೊಸ ಬೆಳಕನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ತೋರಿಸಬಹುದು, ಯಾಕಂದರೆ ಹೊಸ ಬೆಳಕು ಎಂದಿಗೂ ಹಳೆಯ ಬೆಳಕಿಗೆ ವಿರೋಧವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

> “ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವಿದೆ ಎಂಬುದು ನಿಜ, ಮತ್ತು ಅಲುಗಾಡಿಸಲಾಗದ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ನಾವು ದೃಢವಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ಆದರೆ ದೇವರು ಕಳುಹಿಸಬಹುದಾದ ಯಾವುದೇ ಹೊಸ ಬೆಳಕನ್ನು ನಾವು ಸಂಶಯದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಬಾರದು, ಹಾಗೂ, ನಿಜವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಇದುವರೆಗೆ ನಾವು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಅದರಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿರಗೊಂಡಿರುವ ಹಳೆಯ ಸತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾದ ಬೆಳಕು ನಮಗೆ ಬೇಕೆಂದು ನಾವು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಬಾರದು. ನಾವು ಈ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿರುವವರೆಗೆ, ಸತ್ಯಸಾಕ್ಷಿಯ ಸಾಕ್ಷ್ಯವು ನಮ್ಮ ಸ್ಥಿತಿಗಳಿಗೆ ತನ್ನ ಗದರಿಕೆಯನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ: ‘ನೀನು ದೀನನೂ, ದುರ್ದಶೆಯವನೂ, ಬಡವನೂ, ಕುರುಡನೂ, ನಗ್ನನೂ ಆಗಿದ್ದೀಯೆಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ ಇರುವೆ.’ ತಾವು ಐಶ್ವರ್ಯವಂತರಾಗಿದ್ದೇವೆ, ಸಂಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದೇವೆ, ನಮಗೆ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದು ಭಾವಿಸುವವರು, ದೇವರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಸ್ಥಿತಿಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಕುರುಡತನದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾರೆ, ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಅದು ತಿಳಿದಿಲ್ಲ.” Review and Herald, August 7, 1894.

ಹೊಸ ಬೆಳಕಿನ ಪ್ರಮುಖ ಪರೀಕ್ಷೆಯೆಂದರೆ ಅದು ಸ್ಥಾಪಿತ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದೆಯೇ ಇಲ್ಲವೇ ಎಂಬುದು, ಮತ್ತು ಅದು ಮೂಲಭೂತ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿ ಸ್ಥಿರಪಡಿಸುತ್ತಿದೆಯೇ ಎಂಬುದಾಗಿದೆ.

> “ಸತ್ಯವೇನು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ದೇವರ ಶಕ್ತಿಯು ಸಾಕ್ಷಿ ನೀಡಿದಾಗ, ಆ ಸತ್ಯವು ಸದಾಕಾಲವೂ ಸತ್ಯವಾಗಿಯೇ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಬೇಕು. ದೇವರು ನಮಗೆ ನೀಡಿರುವ ಬೆಳಕಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿರುವ ಯಾವುದೇ ನಂತರದ ಊಹಾಪೋಹಗಳಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಕೊಡಬಾರದು. ಜನರು ಶಾಸ್ತ್ರದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ಎದ್ದೇಳುವರು; ಅವು ಅವರಿಗೆ ಸತ್ಯವೆಂದು ತೋರುವುವು, ಆದರೆ ಅವು ಸತ್ಯವಲ್ಲ. ಈ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸತ್ಯವನ್ನು ದೇವರು ನಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಯ ಅಡಿಪಾಯವಾಗಿ ನಮಗೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಸತ್ಯವೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ನಮಗೆ ಬೋಧಿಸಿದವರು ಆತನೇ. ಒಬ್ಬನು ಎದ್ದೇಳುವನು, ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಸಹ ಎದ್ದೇಳುವನು, ದೇವರು ತನ್ನ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನ ಪ್ರದರ್ಶನದಡಿಯಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ಬೆಳಕಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿರುವ ಹೊಸ ಬೆಳಕನ್ನು ಹೊಂದಿ.” Selected Messages, ಪುಸ್ತಕ 1, 162.

ಯೋಹಾನನು ಅದರಲ್ಲಿ ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದ ಕಾಲದಿಂದಲೇ, ಸೈತಾನನು ಪ್ರಕಟನೆಯ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ತನ್ನ ದಾಳಿಯ ಗುರಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಯೇಸು ಹೇಳಿದರು:

> ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳು ನೋಡುವದರಿಂದ ಧನ್ಯವಾಗಿವೆ; ನಿಮ್ಮ ಕಿವಿಗಳು ಕೇಳುವದರಿಂದಲೂ ಧನ್ಯವಾಗಿವೆ. ಯಾಕಂದರೆ ನಾನೇ ನಿಮಗೆ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: ನೀವು ನೋಡುವ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂದು ಅನೇಕ ಪ್ರವಾದಿಗಳೂ ನೀತಿವಂತರೂ ಬಯಸಿದರು, ಆದರೆ ಅವನ್ನು ನೋಡಲಿಲ್ಲ; ಮತ್ತು ನೀವು ಕೇಳುವ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಕೇಳಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿದರು, ಆದರೆ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ. ಮತ್ತಾಯ 13:16, 17.

ನೋಡುವುದಕ್ಕೂ ಕೇಳುವುದಕ್ಕೂ ಹೊಂದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಆಶೀರ್ವಾದವೆಂದರೆ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಕಟನೆಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಆಶೀರ್ವಾದವಾಗಿದೆ. “ಕಡೇ ದಿವಸಗಳಲ್ಲಿ” ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೋಡುವವರನ್ನೂ ಕೇಳುವವರನ್ನೂ ಯೋಹಾನನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದಾಗ, ಅವನು ದೂತನಾದ ಗಬ್ರಿಯೇಲನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಲು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು; ಆಗ ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ತಕ್ಷಣವೇ ಯೋಹಾನನಿಗೆ ಹಾಗೆ ಮಾಡಬಾರದೆಂದು ತಿಳಿಸಿದನು.

> ಈ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ನಾನು ಯೋಹಾನನು ಕಂಡೆನು, ಮತ್ತು ಅವನ್ನು ಕೇಳಿದೆನು. ನಾನು ಕೇಳಿ ಕಂಡ ನಂತರ, ಈ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ನನಗೆ ತೋರಿಸಿದ ದೂತನ ಪಾದಗಳ ಮುಂದೆ ಆರಾಧಿಸಲು ಬಿದ್ದುಬಿದ್ದೆನು. ಆಗ ಅವನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದನು, “ಹೀಗೇ ಮಾಡಬೇಡ; ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ನಿನ್ನ ಸಹದಾಸನೂ, ನಿನ್ನ ಸಹೋದರರಾದ ಪ್ರವಾದಿಗಳ ಸಹದಾಸನೂ, ಈ ಪುಸ್ತಕದ ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ಕೈಕೊಳ್ಳುವವರ ಸಹದಾಸನೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ; ದೇವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸು.” ಪ್ರಕಟನೆ 22:8, 9.

ಗಬ್ರಿಯೇಲും ಯೋಹಾನನೂ ಇಬ್ಬರೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಜೀವಿಗಳೇ ಆಗಿದ್ದು, ಆರಾಧಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾದವರು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನೇ ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ದೇವದೂತರನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ಅನೇಕ ಪ್ರವಾದಿಗಳೂ ನೀತಿವಂತರೂ ಲೋಕಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಕೂಗಿನ ಸಂದೇಶವು ಪುನರುಚ್ಚರಿಸಲ್ಪಡುವಾಗ ಅದನ್ನು “ನೋಡಲು” ಮತ್ತು “ಕೇಳಲು” ಹಂಬಲಿಸಿದ್ದಾರೆ.

> “ಕ್ರಿಸ್ತನು ಹೇಳಿದನು, ‘ನೋಡುವದರಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳು ಧನ್ಯವು; ಕೇಳುವದರಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಕಿವಿಗಳು ಧನ್ಯವು. ಯಾಕಂದರೆ ನಿಜವಾಗಿ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ನೀವು ನೋಡುವ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂದು ಅನೇಕ ಪ್ರವಾದಿಗಳೂ ನೀತಿವಂತರೂ ಆಶಿಸಿದರು, ಆದರೆ ಅವನ್ನು ನೋಡಲಿಲ್ಲ; ಮತ್ತು ನೀವು ಕೇಳುವ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಕೇಳಬೇಕೆಂದು ಆಶಿಸಿದರು, ಆದರೆ ಅವನ್ನು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ’ [Matthew 13:16, 17]. 1843 ಮತ್ತು 1844ರಲ್ಲಿ ಕಾಣಲ್ಪಟ್ಟ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಕಂಡ ಆ ಕಣ್ಣುಗಳು ಧನ್ಯವು.”

> “ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೀಡಲಾಯಿತು. ಮತ್ತು ಆ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಮರುಕಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ವಿಳಂಬವಾಗಬಾರದು, ಏಕೆಂದರೆ ಕಾಲದ ಸೂಚನೆಗಳು ನೆರವೇರುತ್ತಿವೆ; ಅಂತಿಮ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲೇಬೇಕು. ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ಮಹತ್ತರವಾದ ಒಂದು ಕಾರ್ಯ ನಡೆಯಲಿದೆ. ದೇವರ ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಒಂದು ಸಂದೇಶ ನೀಡಲ್ಪಡುವುದು; ಅದು ಉಚ್ಚಸ್ವರದ ಕೂಗಾಗಿಯಾಗಿ ವಿಸ್ತರಿಸಲಿದೆ. ಆಗ ದಾನಿಯೇಲನು ತನ್ನ ಪಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ತನ್ನ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ನೀಡುವನು.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

ನೀತಿವಂತರು (ಯೋಹಾನನು) ಮತ್ತು ಅವರ ಸಹದಾಸರು (ದೂತರು) ನೋಡಲು ಬಯಸಿದ್ದದ್ದು, ದೇವರ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಭೂಮಿಯು ಪ್ರಕಾಶಿಸಲ್ಪಡುವಾಗ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಕೂಗಿನ ಅಂತಿಮ ನೆರವೇರಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು. ನಂತರದ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುವ ಆ ಅಂತಿಮ ಶಕ್ತಿಯ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ, ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಕಟಣೆಯ ಮುದ್ರಾಭೇದದಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

> ನಿಮಗೆ ಬರುವದಾಗಿದ್ದ ಕೃಪೆಯ ವಿಷಯವಾಗಿ ಪ್ರವಾದಿಸಿದ ಪ್ರವಾದಿಗಳು, ಆ ರಕ್ಷಣೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಿಸಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಹುಡುಕಿದರು; ತಮ್ಮೊಳಗಿದ್ದ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಆತ್ಮವು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕಷ್ಟಸಹನೆಗಳನ್ನೂ ಅವುಗಳ ನಂತರ ಬರುವ ಮಹಿಮೆಯನ್ನೂ ಮುಂಚೆಯೇ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದಾಗ, ಅದು ಯಾವ ಕಾಲವನ್ನಾಗಲಿ ಯಾವ ವಿಧದ ಕಾಲವನ್ನಾಗಲಿ ಸೂಚಿಸುತ್ತಿತ್ತೋ ಎಂಬುದನ್ನು ಶೋಧಿಸಿದರು. ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಕಟವಾದದೇನಂದರೆ, ಅವರು ಈ ಸಂಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ತಮಗಾಗಿಯಲ್ಲ, ನಮಗಾಗಿಯೇ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು; ಆ ಸಂಗತಿಗಳೇ ಈಗ ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನ ಮೂಲಕ ನಿಮಗೆ ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಸಾರಿದವರಿಂದ ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಆ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ದೇವದೂತರೂ ಸಹ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಒಳನೋಡಲು ಆಶಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದಕಾರಣ ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ನಡುಕಟ್ಟನ್ನು ಬಿಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಿರಿ, ಸಂಯಮಿಗಳಾಗಿರಿ, ಮತ್ತು ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನು ಪ್ರಕಟವಾಗುವಾಗ ನಿಮಗೆ ತರುವದಾಗಿರುವ ಕೃಪೆಯ ಮೇಲೆ ಅಂತ್ಯದವರೆಗೆ ಪೂರ್ಣ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಡಿರಿ. 1 ಪೇತ್ರ 1:10–13.

ಅಂತಿಮ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಕೂಗಿನ ಪರಿಪೂರ್ಣ ನೆರವೇರಿಕೆಯಲ್ಲಿ “ಕೃಪೆ,” ಅಂದರೆ ದೇವರ ಶಕ್ತಿ, ಸುರಿಯಲ್ಪಡುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬದುಕುವುದನ್ನು ಪ್ರವಾದಿಗಳೂ, ನೀತಿವಂತರಾದ ಮನುಷ್ಯರೂ ಮತ್ತು ದೂತರೂ ಅಪೇಕ್ಷಿಸಿದ್ದಾರೆ. ದೇವರ ಸೃಜನಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿರುವ ಆ “ಕೃಪೆ,” ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಕಟನೆಯು ಮುದ್ರಾಬಂಧದಿಂದ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ಜನರಿಗೆ ದೇವರ ಸೃಜನಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತಲುಪಿಸುವ ಮಾರ್ಗವು ಪ್ರಕಟನೆಯ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಮುದ್ರಾಬಂಧದಿಂದ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಂದೇಶದ ಮೂಲಕವೇ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸೈತಾನನು ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೆ; ಆದಕಾರಣ ಪ್ರಕಟನೆಯ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿರುವ ಬೆಳಕನ್ನು ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸಲು, ಅಣಚಿಹಾಕಲು ಮತ್ತು ಮರೆಮಾಚಲು ಅವನ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿಯೇ ಬಂದಿದೆ. ಆ ಬೆಳಕು ಕೇವಲ ಪಾಪದ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಶತಮಾನಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಂಟ್ ಸುಧಾರಕರೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದಾಖಲಿಸಿದ್ದಾರೆ.

> ನಾನು ಕರ್ತನ ದಿನದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಾವೇಶದಲ್ಲಿದ್ದೆನು; ಆಗ ನನ್ನ ಹಿಂದೆ ತುತೂರಿಯ ಶಬ್ದದಂತಿರುವ ಒಂದು ಮಹಾ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದೆನು; ಅದು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿತು: ನಾನು ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೇಗಾ, ಮೊದಲನೆಯವನೂ ಕೊನೆಯವನೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ; ನೀನು ನೋಡುವದನ್ನು ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಬರೆದು, ಏಷ್ಯಾದಲ್ಲಿರುವ ಏಳು ಸಭೆಗಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸು; ಎಫೆಸಕ್ಕೆ, ಸ್ಮುರ್ನಕ್ಕೆ, ಪೆರ್ಗಮಕ್ಕೆ, ಥುವತೈರಕ್ಕೆ, ಸಾರ್ದಿಗೆ, ಫಿಲದೆಲ್ಫಿಯಾಗೆ, ಲವೊದಿಕೆಗೆ. ಆಗ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದ ಆ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ನೋಡಲು ನಾನು ತಿರುಗಿದೆನು. ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದಾಗ, ಏಳು ಬಂಗಾರದ ದೀಪಸ್ತಂಭಗಳನ್ನು ಕಂಡೆನು; ಮತ್ತು ಆ ಏಳು ದೀಪಸ್ತಂಭಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯಕುಮಾರನಂತಿರುವ ಒಬ್ಬನನ್ನು ಕಂಡೆನು; ಅವನು ಕಾಲಿನವರೆಗೆ ಇಳಿಯುವ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದನು, ಮತ್ತು ಎದೆ ಸುತ್ತಲೂ ಬಂಗಾರದ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದನು. ಅವನ ತಲೆಯೂ ಕೂದಲೂ ಉಣ್ಣೆಯಂತೆ, ಹಿಮದಂತೆ ಶುಭ್ರವಾಗಿದ್ದವು; ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಬೆಂಕಿಯ ಜ್ವಾಲೆಯಂತಿದ್ದವು; ಅವನ ಪಾದಗಳು ಒಲೆಯೊಳಗೆ ಕೆಂದಿದ ಶುದ್ಧ ಪಿತ್ತಳದಂತಿದ್ದವು; ಅವನ ಧ್ವನಿ ಬಹುಜಲಗಳ ಘೋಷದಂತಿತ್ತು. ಅವನ ಬಲಗೈಯಲ್ಲಿ ಏಳು ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಇದ್ದವು; ಅವನ ಬಾಯಿಂದ ಉಭಯಧಾರೆಯಾದ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಖಡ್ಗವು ಹೊರಡುತ್ತಿತ್ತು; ಅವನ ಮುಖಪ್ರಭೆ ತನ್ನ ಬಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಸೂರ್ಯನಂತಿತ್ತು. ನಾನು ಅವನನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಸತ್ತವನಂತೆ ಅವನ ಪಾದಗಳ ಬಳಿ ಬಿದ್ದೆನು. ಆಗ ಅವನು ತನ್ನ ಬಲಗೈಯನ್ನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು ನನಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಭಯಪಡಬೇಡ; ನಾನು ಮೊದಲನೆಯವನೂ ಕೊನೆಯವನೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ; ಜೀವಿಸುವವನಾದ ನಾನು ಸತ್ತವನಾಗಿದ್ದೆನು; ಮತ್ತು ಇಗೋ, ನಾನು ಯುಗಯುಗಾಂತರಗಳಿಗೂ ಜೀವಂತನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಆಮೆನ್; ಮತ್ತು ನರಕದ ಹಾಗೂ ಮರಣದ ಕೀಲಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದೇನೆ. ಆದದರಿಂದ, ನೀನು ಕಂಡ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನೂ, ಈಗಿರುವ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನೂ, ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಸಂಭವಿಸುವ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನೂ ಬರೆ. ಪ್ರಕಟನೆ 1:10–19.

ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂ “ಐತಿಹಾಸಿಕತಾವಾದ” ವಿಧಾನವನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿದಿದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಕಟಣೆ ಗ್ರಂಥದ ಎರಡನೇ ಮತ್ತು ಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಸಭೆಗಳೂ ಅಂತಿಮ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಪುನರಾವರ್ತಿತವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಗುರುತಿಸಿದ್ದರು. ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್, ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸೈತಾನನು ಈಗಾಗಲೇ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಆ ಪವಿತ್ರ ವಿಧಾನದಿಂದಲೂ, ಅದರ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯಿಂದಲೂ, ಮತ್ತು “ಪ್ರವಚನದ ಮಹಾ ಸತ್ಯಗಳ ಭಂಡಾರಪಾಲಕರು” ಎಂಬ ತಮ್ಮ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗವಾಗಿದ್ದ ಅದರ ಆಚರಣೆಯಿಂದಲೂ ಮುಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದನು. ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನಲ್ಲಿ ಆ ವಿಧಾನವನ್ನು ಪಕ್ಕಕ್ಕಿರಿಸಲಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೂ, ಆ ಪವಿತ್ರ ವಿಧಾನವನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತಿದ್ದವರು ಇನ್ನೂ ಇದ್ದರು. ಪಟ್ಮೋಸದ ದ್ರಷ್ಟನ ಕಥೆ ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು, ಎಲ್ಲಾ ಸಭೆಗಳನ್ನೂ ಲವೊದಿಕಾಯ ಸಭೆಯ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ಅನ್ವಯಿಸುವುದು ಪ್ರವಾದನೆಯ ಮಾನ್ಯ ಅನ್ವಯವಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಸಂಗತಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ನಾವು ಬಳಸುತ್ತೇವೆ. ನಾನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಿರುವ ಅಂಶವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುವ ಆ ಪುಸ್ತಕದ ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳು ಕೆಳಗಿನಂತಿವೆ.

> “ಕ್ರಿಸ್ತನ ದ್ವಿತೀಯ ಆಗಮನಕ್ಕಿಂತ ಮುನ್ನಿರುವ ಅಂತಿಮ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಎಫೆಸು, ಸ್ಮಿರ್ನಾ ಮತ್ತು ಪೆರ್ಗಮದ ಅನುಭವವು ಮರುಕಳಿಸುವಂತೆಯೇ, ತ್ಯಾತೀರದ ಇತಿಹಾಸವೂ ಅಂತಿಮ ತಲೆಮಾರಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸಮಾನಾಂತರವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 69.

ಹ್ಯಾಸ್ಕೆಲ್ ಸರಿಯಾಗಿ ಸೂಚಿಸುವದೇನೆಂದರೆ, ಮೊದಲ ನಾಲ್ಕು ಸಭೆಗಳ ಅನುಭವವು ಪುನರಾವರ್ತಿತವಾಗುತ್ತದೆ; ಅಥವಾ ಆತನು ಹೇಳುವಂತೆ, “ಕೊನೆಯ ತಲೆಮಾರಿನಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ಅದರ ಸಮಾನಾಂಶವು ಇರುತ್ತದೆ.”

> “ಅವನು ಆ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸಿದನು; ಆದರೆ ಅವೆಲ್ಲವೂ ಲೋಕವು ತನ್ನ ರಕ್ಷಕನನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಬೇಕಾದ ಕಾಲವಾಗಿ ಕ್ರಿ.ಶ. 1843ನೇ ವರ್ಷವನ್ನೇ ಮುಂದಿರಿಸಿ ಸೂಚಿಸಿತು. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮೊದಲ ಆಗಮನದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಜನರ ಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗಿತ್ತೋ, ಅದು ಈಗ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪುನರಾವರ್ತಿತವಾಯಿತು.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 75.

ಹಾಸ್ಕೆಲ್ ಅವರು, ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಎರಡನೇ ಆಗಮನವನ್ನು 1843 ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು; ಮತ್ತು ಮೊದಲ ಆಗಮನದ ಸಂದರ್ಭಗಳೇ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮರುಕಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು ಎಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಾಸ್ಕೆಲ್ ಸರಿಯಾಗಿದ್ದರು; ಮತ್ತು ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್, ಮಿಲ್ಲರ್ ಸ್ವತಃ ಯೋಹಾನ ಬಾಪ್ತಿಸ್ಮದಾತನಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನು ಎಂದು ದೃಢಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

> “ಯೋಹಾನ ಬಾಪ್ತಿಸ್ಮಕಾರನು ಯೇಸುವಿನ ಪ್ರಥಮ ಆಗಮನವನ್ನು ಘೋಷಿಸಿ, ಅವರ ಬರುವಿಕೆಗೆ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದಂತೆಯೇ, ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ಮತ್ತು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡವರೂ ದೇವರ ಕುಮಾರನ ದ್ವಿತೀಯ ಆಗಮನವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದರು.” Early Writings, 229.

ಹಾಸ್ಕೆಲ್ ಅವರು ಪರ್ಗಮೋಸದ ಇತಿಹಾಸದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ (ವಿಗ್ರಹಾರಾಧನೆಯೊಂದಿಗೆ ಕ್ರೈಸ್ತಧರ್ಮದ ರಾಜಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಮೂರನೆಯ ಸಭೆ), ಐದನೆಯ ಸಭೆಯಾದ ಸಾರ್ದಿಸ್‌ನ ಇತಿಹಾಸವು ಪುನರಾವರ್ತಿತವಾಯಿತು ಎಂದು ಸಹ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ.

> “ಕ್ರೈಸ್ತಧರ್ಮವು ಪೇಗನಿಸಮ್ ಸತ್ತಿಹೋಯಿತು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದ ಪರ್ಗಮೋಸದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಾಲವಿತ್ತು; ಆದರೆ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ, ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಸೋತಂತೆ ಕಂಡ ಧರ್ಮವೇ ಜಯಗಳಿಸಿತ್ತು. ಬಾಪ್ತಿಸ್ಮ ಹೊಂದಿದ ಪೇಗನಿಸಮ್ ಸಭೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು. ಸಾರ್ದಿಸಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಇತಿಹಾಸವು ಪುನರಾವರ್ತಿತವಾಯಿತು.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 75, 76.

ಸಾರ್ದೀಸ್ ಎಂಬುದು ಸುಧಾರಣಾ ಚಳವಳಿಯ ಸಭೆಯಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಎಚ್ಚರಗೊಂಡು ಪಾಪಾಸನದ ಸೈತಾನೀಯ ಭ್ರಾಂತಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿತು; ಆದರೆ ಅವರ ಕಾರ್ಯ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲುಲೇ, ಅವರು ಈಗಾಗಲೇ ರೋಮಿನತ್ತ ಹಿಂದಿರುಗಲು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದರು. ಪರ್ಗಮೋಸದ ಸಭೆಯಂತೆಯೇ ಅವರೂ ಪಾಪಾಸನವಾದವು ಸತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರು; ಆದರೆ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಅದು ಇನ್ನೂ ಜೀವಂತವಾಗಿಯೇ ಇತ್ತು. ಹಾಸ್ಕೆಲ್ ಸಹ ಅವಶಿಷ್ಟ ಸಭೆಯ ಮೇಲೆ “ಕಳೆದ ಎಲ್ಲಾ ಯುಗಗಳ ಸಂಚಿತ ಕಿರಣಗಳು” ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ.

> “ಈ ಅಂತಿಮ ಸಭೆಯ ಮೇಲೆ—ಶೇಷಜನರ ಮೇಲೆ—ಕಳೆದ ಎಲ್ಲಾ ಯುಗಗಳ ಸಂಚಿತ ಕಿರಣಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತವೆ.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 69.

ಏಳು ಸಭೆಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರಗತಿಶೀಲ ಇತಿಹಾಸವು ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿಯೂ ನೆರವೇರಿತೆಂಬುದನ್ನು ಹಾಸ್ಕೆಲ್ ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ನಾನು ಸೂಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ “ಕಳೆದ ಎಲ್ಲಾ ಯುಗಗಳ ಸಂಚಿತ ಕಿರಣಗಳು” “ಕೊನೆಯ ಸಭೆಯ” ಮೇಲೆ “ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತವೆ” ಎಂದು ಅವನು ಬರೆಯುವಾಗ, ಆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲು “ಕಳೆದ ಯುಗಗಳ” “ಕಿರಣಗಳಲ್ಲಿ” ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಮತ್ತು ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಏಳು ಸಭೆಗಳ ಸಂಕೇತಾರ್ಥವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಅಗತ್ಯವಾದ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳನ್ನು ಅವನು ಸಮರ್ಥಿಸಿದ್ದರೂ, ಆ ಸಂಕೇತಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಸಮಾನತೆಗಳನ್ನು ಅವನು ಎಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ನನಗೆ ನಿಶ್ಚಿತತೆ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ, ಏಳು ಸಭೆಗಳು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಇತಿಹಾಸಗಳಲ್ಲಿರುವ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಮಹತ್ವದ ಒಂದು ಅಂಶವನ್ನೂ—ನಾವು ಈಗ ಅದರ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗುತ್ತಿರುವ ಆ ಅಂಶವನ್ನೂ—ಅವನು ಗುರುತಿಸಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ನಾನು ಸಹ ನಿಶ್ಚಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆ.

ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಪರಿಗಣಿಸುವೆವು.

Back to Articles