Article

# Panium - Number Eighteen

ಪಾನಿಯಂ - ಸಂಖ್ಯೆ ಹದಿನೆಂಟು

Three Times 250

ಮೂರು ಬಾರಿ 250

Author

Jeff Pippenger

Published

February 25, 2026

Formats

PDF
Word

We will now address some of the implications of verse twelve of Daniel eleven, and thereafter, bring the three lines of “250” years into the history of verses eleven through fifteen, that was fulfilled at the battle of Panium in 200 BC. The line of “250” years that began in 457 BC ends in 207 BC in the middle of the period that begins with the battle of Raphia and ends with the battle of Panium. The “250” years in the line of Nero ends with the three-step history of Constantine, represented by the years 313, 321 and 330. The “250” years of the United States ends on July 4, 2026.

ಈಗ ನಾವು ದಾನಿಯೇಲ 11ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹನ್ನೆರಡನೇ ವಚನದ ಕೆಲವು ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುವೆವು; ಮತ್ತು ಅದರ ನಂತರ, “250” ವರ್ಷಗಳ ಮೂರು ರೇಖೆಗಳನ್ನು, ಕ್ರಿ.ಪೂ. 200ರಲ್ಲಿ ಪಾನಿಯಮ್ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನೆರವೇರಿದ, ಹನ್ನೊಂದನೇ ವಚನದಿಂದ ಹದಿನೈದನೇ ವಚನದವರೆಗಿನ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ತರುವೆವು. ಕ್ರಿ.ಪೂ. 457ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ “250” ವರ್ಷಗಳ ರೇಖೆ, ರಾಫಿಯಾ ಯುದ್ಧದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ ಪಾನಿಯಮ್ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವ ಅವಧಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಕ್ರಿ.ಪೂ. 207ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ನೆರೋನ ರೇಖೆಯಲ್ಲಿರುವ “250” ವರ್ಷಗಳು, 313, 321 ಮತ್ತು 330ನೇ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಡುವ ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟೀನ್‌ನ ಮೂರು-ಹಂತದ ಇತಿಹಾಸದೊಂದಿಗೆ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳ “250” ವರ್ಷಗಳು, 2026ರ ಜುಲೈ 4ರಂದು ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

Nero’s line represents the history of the image of the beast testing time, first in the United States, and then in the world. The line of 457 BC places Trump at a midpoint militarily between two battles. The period that extends from 1776 also marks a midpoint for Trump’s final presidency. In order to place these lines in their proper place we will first address verse twelve, and the demise of Russia and Putin. Then the three lines of “250” years, then the line of the Hasmonean Dynasty. With those lines in place, we will place Peter in alignment with Panium. When those lines are in place we should be able to recognize how the message of July 18, 2020 is to be corrected and proclaimed, and that it is the message of the book of Joel.

ನೇರೋದ ವಂಶರೇಖೆಯು ಮೃಗದ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಪರೀಕ್ಷಾ ಕಾಲದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ—ಮೊದಲು ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ, ಅನಂತರ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ. ಕ್ರಿ.ಪೂ. 457ರ ರೇಖೆಯು ಟ್ರಂಪ್ ಅನ್ನು ಸೈನಿಕ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಎರಡು ಯುದ್ಧಗಳ ಮಧ್ಯಬಿಂದುವಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತದೆ. 1776ರಿಂದ ವಿಸ್ತರಿಸುವ ಅವಧಿಯು ಟ್ರಂಪ್‌ನ ಅಂತಿಮ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆಯಿಗೂ ಒಂದು ಮಧ್ಯಬಿಂದುವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ರೇಖೆಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ಯೋಗ್ಯ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ, ಮೊದಲು ನಾವು ಹನ್ನೆರಡನೇ ವಚನವನ್ನು, ಹಾಗೂ ರಷ್ಯಾ ಮತ್ತು ಪುಟಿನ್‌ನ ಪತನವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುವೆವು. ನಂತರ “250” ವರ್ಷಗಳ ಮೂರು ರೇಖೆಗಳನ್ನು, ತದನಂತರ ಹಸ್ಮೋನಿಯನ್ ವಂಶದ ರೇಖೆಯನ್ನು. ಆ ರೇಖೆಗಳು ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಬಳಿಕ, ನಾವು ಪೇತ್ರನನ್ನು ಪಾನಿಯಮ್‌ಗೆ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುವೆವು. ಆ ರೇಖೆಗಳು ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವಾಗ, ಜುಲೈ 18, 2020ರ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಹೇಗೆ ತಿದ್ದಿ ಪ್ರಕಟಿಸಬೇಕೆಂಬುದನ್ನು, ಮತ್ತು ಅದು ಯೋವೇಲ ಪುಸ್ತಕದ ಸಂದೇಶವೇ ಆಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಗುರುತಿಸಲು ಸಮರ್ಥರಾಗಬೇಕು.

## King Uzziah of Judah & Ptolemy King of Egypt

ಯೆಹೂದದ ರಾಜ ಉಜ್ಜೀಯ ಮತ್ತು ಈಜಿಪ್ಟಿನ ರಾಜ ಪ್ಟೋಲೆಮಿ

The history that fulfilled verse eleven at the battle of Raphia aligns with the history of king Uzziah. When Isaiah is purified and empowered to proclaim the message of the latter rain, his calling came in the year that Uzziah died.

ರಾಫಿಯ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹನ್ನೊಂದನೇ ವಚನವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದ ಇತಿಹಾಸವು ರಾಜ ಉಜ್ಜೀಯನ ಇತಿಹಾಸದೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಯೆಶಾಯನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಉತ್ತರಮಳೆಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಘೋಷಿಸಲು ಶಕ್ತಿಗೊಂಡಾಗ, ಅವನ ಕರೆಯು ಉಜ್ಜೀಯನು ಸತ್ತ ವರ್ಷದಲ್ಲಿಯೇ ಬಂದಿತು.

> In the year that king Uzziah died I saw also the Lord sitting upon a throne, high and lifted up, and his train filled the temple. Isaiah 6:1.

> ಉಜ್ಜೀಯ ರಾಜನು ಸತ್ತ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ, ನಾನು ಸಹ ಕರ್ತನು ಉನ್ನತವಾಗಿಯೂ ಮಹೋನ್ನತವಾಗಿಯೂ ಇರುವ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಆಸೀನನಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡೆನು; ಆತನ ವಸ್ತ್ರದ ಅಂಚುಗಳು ದೇವಾಲಯವನ್ನು ತುಂಬಿದ್ದವು. ಯೆಶಾಯ 6:1.

Uzziah’s death was preceded by the rebellion he manifested that paralleled and aligned with the rebellion of Ptolemy just after the victory at the battle of Raphia. Uzziah and Ptolemy are symbols of a southern king whose heart has been lifted up, who rebel by seeking to combining their state authority with church authority. When Uzziah attempted to combine church and state, the leprosy on his forehead typified the mark of the beast.

ಉಜ್ಜೀಯನ ಮರಣಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆ, ರಾಫಿಯಾ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿನ ವಿಜಯದ ತಕ್ಷಣದ ಬಳಿಕ ಟಾಲೆಮಿಯು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ ಬಂಡಾಯಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ಮತ್ತು ಅದರೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದ ಬಂಡಾಯ ಸಂಭವಿಸಿತ್ತು. ಉಜ್ಜೀಯನೂ ಟಾಲೆಮಿಯೂ, ತಮ್ಮ ಹೃದಯವು ಉದ್ಧತಗೊಂಡಿರುವ ದಕ್ಷಿಣದ ಒಬ್ಬ ರಾಜನ ಸಂಕೇತಗಳಾಗಿದ್ದು, ರಾಜ್ಯಾಧಿಕಾರವನ್ನು ಸಭೆಯ ಅಧಿಕಾರದೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುವ ಮೂಲಕ ಬಂಡಾಯಗೈಯುವವರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಉಜ್ಜೀಯನು ಸಭೆಯನ್ನೂ ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ ಒಂದಾಗಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದಾಗ, ಅವನ ನೆತ್ತಿಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಕುಷ್ಠರೋಗವು ಮೃಗದ ಗುರುತನ್ನು ಪೂರ್ವರೂಪವಾಗಿ ಸೂಚಿಸಿತು.

> And the third angel followed them, saying with a loud voice, If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, The same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb: And the smoke of their torment ascendeth up for ever and ever: and they have no rest day nor night, who worship the beast and his image, and whosoever receiveth the mark of his name. Revelation 14:9–11.

> ಮೂರನೆಯ ದೂತನು ಅವರ ಹಿಂದೆ ಬಂದು, ಉಚ್ಚಸ್ವರದಿಂದ ಹೀಗೆಂದನು: ಯಾರಾದರೂ ಮೃಗವನ್ನೂ ಅದರ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನೂ ಆರಾಧಿಸಿ, ತನ್ನ ನೆತ್ತಿಯಲ್ಲಾಗಲಿ ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಾಗಲಿ ಅದರ ಗುರುತನ್ನು ಹೊಂದಿದರೆ, ಅವನು ಸಹ ದೇವರ ಕೋಪದ ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸವನ್ನು ಕುಡಿಯುವನು; ಅದು ಆತನ ಆಕ್ರೋಶದ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಕಲಬೆರಕಿಲ್ಲದೆ ಸುರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಮತ್ತು ಅವನು ಪರಿಶುದ್ಧ ದೂತರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿಯೂ ಕುರಿಯ ಮರಿಯ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿಯೂ ಅಗ್ನಿಯೂ ಗಂಧಕವೂ ಮೂಲಕ ಯಾತನೆಯಾಗುವನು. ಅವರ ಯಾತನೆಯ ಹೊಗೆ ಯುಗಯುಗಾಂತರಕ್ಕೂ ಏರಿಬರುತ್ತದೆ; ಮೃಗವನ್ನೂ ಅದರ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನೂ ಆರಾಧಿಸುವವರಿಗೂ, ಅದರ ಹೆಸರಿನ ಗುರುತನ್ನು ಹೊಂದುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನಿಗೂ ಹಗಲಿರುಳು ವಿಶ್ರಾಂತಿಯೇ ಇಲ್ಲ. ಪ್ರಕಟನೆ 14:9–11.

Uzziah then represents a progressive death from the time of his rebellious attempt to combine church and state. He then represents a lame-duck co-regency with his son for eleven years. Uzziah lived for eleven years after his rebellion. The beginning of his rebellion symbolizes the Sunday law, where church and state are combined and the mark of the beast is enforced. Eleven years later he died, representing the end of his reign as king of the southern kingdom of Judah, which was the glorious land, which is the United States.

ಆಮೇಲೆ ಉಜ್ಜೀಯನು, ಸಭೆಯನ್ನೂ ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ ಒಂದಾಗಿಸಲು ಮಾಡಿದ ತನ್ನ ಬಂಡಾಯದ ಪ್ರಯತ್ನದ ಸಮಯದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಕ್ರಮೇಣ ಮರಣವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ, ತನ್ನ ಮಗನೊಂದಿಗೆ ಹನ್ನೊಂದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಡೆದ ಅಧಿಕಾರಹೀನ ಸಹ-ಆಳ್ವಿಕೆಯನ್ನು ಅವನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಉಜ್ಜೀಯನು ತನ್ನ ಬಂಡಾಯದ ನಂತರ ಹನ್ನೊಂದು ವರ್ಷಗಳು ಬದುಕಿದ್ದನು. ಅವನ ಬಂಡಾಯದ ಆರಂಭವು, ಸಭೆಯೂ ರಾಜ್ಯವೂ ಒಂದಾಗುವ ಮತ್ತು ಮೃಗದ ಗುರುತು ಜಾರಿಗೊಳ್ಳುವ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನನ್ನು ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತದೆ. ಹನ್ನೊಂದು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಅವನು ಸತ್ತನು; ಇದು ಮಹಿಮೆಯ ದೇಶವಾಗಿದ್ದ, ಅಂದರೆ ಅಮೇರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನವಾಗಿದ್ದ, ಯೆಹೂದದ ದಕ್ಷಿಣ ರಾಜ್ಯದ ರಾಜನಾಗಿ ಅವನ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.

In prophetic relation to Ptolemy, Uzziah represents Judah, the glorious land and apostate Protestantism, whereas; Ptolemy represents Egypt, which is the dragon power, whose religion is spiritualism. When the two kings are considered as parallel lines, Uzziah ceases to be an illustration of the glorious land and together they become a symbol of two nations. Egypt and Judah are symbols of the religions of spiritualism and apostate Protestantism. They are a symbol of the state and the church. The statecraft and the churchcraft they represent when they are aligned as one symbol contain two nations, as was the Medes and Persians, as was France’s Egypt and Sodom, as is the United States Republican and Protestant horns, as were the northern and southern kingdoms of Israel and Judah, as well as pagan Rome and papal Rome. As a symbol of two kingdoms, they are prophetically tied together by the temple in Jerusalem where both Uzziah and Ptolemy sought to sacrifice at the temple in Jerusalem. Two nations who both rebel at the same sanctuary.

ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ ಪ್ಟೋಲೆಮಿಗೆ ಅನುಸಂಧಾನವಾಗಿ, ಉಜ್ಜೀಯನು ಯೆಹೂದವನ್ನು, ಮಹಿಮೆಯ ದೇಶವನ್ನು ಮತ್ತು ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟಿಸಂ ಅನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಪ್ಟೋಲೆಮಿ ಐಗುಪ್ತವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ, ಅದು ಡ್ರಾಗನ್‌ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದು, ಅದರ ಧರ್ಮವು ಆತ್ಮವಾದವಾಗಿದೆ. ಈ ಇಬ್ಬರು ರಾಜರನ್ನು ಸಮಾನಾಂತರ ರೇಖೆಗಳಂತೆ ಪರಿಗಣಿಸಿದಾಗ, ಉಜ್ಜೀಯನು ಮಹಿಮೆಯ ದೇಶದ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಅವರು ಎರಡು ಜನಾಂಗಗಳ ಸಂಕೇತವಾಗುತ್ತಾರೆ. ಐಗುಪ್ತ ಮತ್ತು ಯೆಹೂದವು ಆತ್ಮವಾದ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟಿಸಂ ಎಂಬ ಧರ್ಮಗಳ ಸಂಕೇತಗಳಾಗಿವೆ. ಅವು ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಸಭೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿವೆ. ಒಂದೇ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಅವು ಸಮರೇಖಿತವಾಗಿರುವಾಗ ಅವು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ರಾಜ್ಯನೀತಿ ಮತ್ತು ಸಭಾನೀತಿ ಎರಡು ಜನಾಂಗಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತವೆ; ಹೇಗಿತ್ತೋ ಮೇದ್ಯರೂ ಮತ್ತು ಪರ್ಷ್ಯರೂ, ಹೇಗಿತ್ತೋ ಫ್ರಾನ್ಸ್‌ನ ಐಗುಪ್ತವೂ ಮತ್ತು ಸೊದೋಮವೂ, ಹೇಗಿದೆಯೋ ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್‌ನ ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್ ಮತ್ತು ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಂಟ್ ಕೊಂಬುಗಳು, ಹೇಗಿದ್ದವೋ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಮತ್ತು ಯೆಹೂದದ ಉತ್ತರ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ರಾಜ್ಯಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ವಿಗ್ರಹಾರಾಧಕ ರೋಮವೂ ಮತ್ತು ಪಾಪೀಯ ರೋಮವೂ. ಎರಡು ರಾಜ್ಯಗಳ ಸಂಕೇತವಾಗಿ, ಅವರು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ದೇವಾಲಯದ ಮೂಲಕ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಉಜ್ಜೀಯನೂ ಪ್ಟೋಲೆಮಿಯೂ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದರು. ಒಂದೇ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯದಲ್ಲಿ ದಂಗೆ ಎಬ್ಬಿಸುವ ಎರಡು ಜನಾಂಗಗಳು.

It is important to notice that the rebellion of both kings was in relation to the temple at Jerusalem, which is a symbol of the temple where Daniel saw Christ in chapter ten. Both these king’s histories align at the Ukrainian War, and in so doing they begin their testimony in 2014. They both were lifted up with military victories represented by the battle of Raphia in verse eleven. Raphia marks the borderland of the sixth kingdom of Bible prophecy and the threefold union of the Sunday law. It is also the border of the transition of the church militant unto the church triumphant.

ಈ ಇಬ್ಬರು ರಾಜರ ದಂಗೆ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟದ್ದಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸುವುದು ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ; ಅದು ದಾನಿಯೇಲನ ಹತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ಕಂಡ ದೇವಾಲಯದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. ಈ ಇಬ್ಬರು ರಾಜರ ಇತಿಹಾಸಗಳು ಉಕ್ರೇನ್ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಹೀಗೆ ಮಾಡುವುದರ ಮೂಲಕ ಅವರು ತಮ್ಮ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು 2014ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹನ್ನೊಂದನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ ರಾಫಿಯಾ ಯುದ್ಧದಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸೈನಿಕ ವಿಜಯಗಳ ಮೂಲಕ ಅವರುಿಬ್ಬರೂ ಉನ್ನತಿಗೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ರಾಫಿಯಾ ಬೈಬಲಿನ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆರನೆಯ ರಾಜ್ಯದ ಗಡಿಯನ್ನೂ, ಭಾನುವಾರ ಕಾಯಿದೆಯ ತ್ರಿವಿಧ ಒಕ್ಕೂಟವನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿರುವ ಸಭೆಯಿಂದ ವಿಜಯಶಾಲಿ ಸಭೆಗೆ ಆಗುವ ಪರಿವರ್ತನೆಯ ಗಡಿಯೂ ಆಗಿದೆ.

After 2014, the richest king announced his intention to run for the presidency in 2015. In 2020 the richest king, representing the Republican horn received its deadly wound that would later be healed. In 2022 the Ukrainian War escalated. Trump then returned in fulfillment of verse thirteen, in the election of 2024. In July of 2023, a voice in the wilderness was sounded. December 31, 2023 the Protestant horn was resurrected, as was the Republican horn in the election of 2024, when Trump returned and then in 2025 the foundation test ended with the arrival of the temple test.

2014ರ ನಂತರ, ಅತಿ ಶ್ರೀಮಂತ ರಾಜನು 2015ರಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುವ ತನ್ನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು. 2020ರಲ್ಲಿ, ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್ ಕೊಂಬನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಆ ಅತಿ ಶ್ರೀಮಂತ ರಾಜನು ನಂತರ ಗುಣಮುಖವಾಗಲಿದ್ದ ತನ್ನ ಮರಣಾಂತಿಕ ಗಾಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದನು. 2022ರಲ್ಲಿ ಉಕ್ರೇನ್ ಯುದ್ಧವು ತೀವ್ರಗೊಂಡಿತು. ನಂತರ 2024ರ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ, ಹದಿಮೂರನೆಯ ವಚನದ ನೆರವೇರಿಕೆಯಾಗಿ, ಟ್ರಂಪ್ ಮರಳಿದನು. 2023ರ ಜುಲೈನಲ್ಲಿ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೂಗುವ ಧ್ವನಿಯೊಂದು ಮೊಳಗಿತು. 2023ರ ಡಿಸೆಂಬರ್ 31ರಂದು ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟ್ ಕೊಂಬು ಪುನರುತ್ಥಾನಗೊಂಡಿತು; ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ 2024ರ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್ ಕೊಂಬೂ ಪುನರುತ್ಥಾನಗೊಂಡಿತು, ಟ್ರಂಪ್ ಮರಳಿದಾಗ; ಮತ್ತು ನಂತರ 2025ರಲ್ಲಿ ದೇವಾಲಯದ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಆಗಮನದೊಂದಿಗೆ ಅಡಿಪಾಯದ ಪರೀಕ್ಷೆ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು.

## 1989

1989

The truths which were unsealed in 1989 was twofold. The prophetic parallels of the reform movements and the last six verses of Daniel eleven were unsealed at the same time. There are certain prophetic rules that were employed to establish the initial message of verse forty. Some of those very truths are now the key to the hidden history of the very same verse where those prophetic gems were discovered. I’ll give you an example.

1989ರಲ್ಲಿ ಮುದ್ರೆ ತೆಗೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಸತ್ಯಗಳು ದ್ವಿಮುಖವಾಗಿದ್ದವು. ಸುಧಾರಣಾ ಚಳವಳಿಗಳ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಮಾನಾಂತರಗಳೂ ದಾನಿಯೇಲನು ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಕೊನೆಯ ಆರು ವಚನಗಳೂ ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮುದ್ರೆ ತೆಗೆಯಲ್ಪಟ್ಟವು. ನಲವತ್ತನೇ ವಚನದ ಪ್ರಾರಂಭಿಕ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಉಪಯೋಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕೆಲವು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ನಿಯಮಗಳಿದ್ದವು. ಆ ಸತ್ಯಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಕೆಲವು ಈಗ ಅದೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಅರಿಯುವ ಕೀಲಿಯಾಗಿವೆ; ಆ ವಚನದಲ್ಲಿಯೇ ಆ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ರತ್ನಗಳು ಕಂಡುಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟವು. ನಾನು ನಿಮಗೆ ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆ ನೀಡುತ್ತೇನೆ.

In 1989, there was no unified understanding in Adventism as to what the last six verses of Daniel represented. That lack of unification was twofold. There was no consensus of the meaning of the verses. Those who professed to have understanding of the verses presented human ideas mixed the theology of apostate Protestantism and Catholicism, the birthright heritage they received from their forefathers of the rebellion of 1863, when they fulfilled the role of the disobedient prophet at Jeroboam’s foundational rebellion. Those individual ideas of what the verses were private interpretations, at best. Their ideas of the verses were either contradictory to basic prophetic application, and often contrary to the very premise they themselves identified of the verses.

1989ರಲ್ಲಿ, ದಾನಿಯೇಲನ ಕೊನೆಯ ಆರು ವಚನಗಳು ಯಾವದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನಲ್ಲಿ ಏಕೀಕೃತವಾದ ಯಾವುದೇ ಅರಿವು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಏಕೀಕರಣದ ಕೊರತೆ ದ್ವಿಮುಖವಾಗಿತ್ತು. ಆ ವಚನಗಳ ಅರ್ಥದ ಕುರಿತು ಯಾವುದೇ ಸಮ್ಮತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆ ವಚನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಮಗೆ ಅರಿವು ಇದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡವರು, ಮಾನವೀಯ ಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟಿಸಂ ಮತ್ತು ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕಧರ್ಮದ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಸಿ ಮಂಡಿಸಿದರು; ಅದು 1863ರ ದ್ರೋಹದಿಂದಲೂ, ಯೆರೊಬೋವಾಮನ ಮೂಲಭೂತ ದ್ರೋಹದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಅವಿಧೇಯ ಪ್ರವಾದಿಯ ಪಾತ್ರವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದಾಗ, ತಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರಿಂದ ಪಡೆದ ಜನ್ಮಹಕ್ಕಿನ ಪರಂಪರೆಯಾಗಿತ್ತು. ಆ ವಚನಗಳು ಯಾವದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ಆ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಕಲ್ಪನೆಗಳು, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೂ, ಖಾಸಗಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳೇ ಆಗಿದ್ದವು. ಆ ವಚನಗಳ ಕುರಿತು ಅವರ ಕಲ್ಪನೆಗಳು, ಮೂಲಭೂತ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಅನ್ವಯಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದ್ದವು; ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ, ಆ ವಚನಗಳ ಕುರಿತು ತಾವೇ ಗುರುತಿಸಿದ ಮೂಲಾಧಾರಕ ಪ್ರತಿಪಾದನೆಗೂ ವಿರೋಧವಾಗಿದ್ದವು.

What we saw in the verses was a consistent understanding of all six verses. It was the consistency of the message we saw that encouraged me to present my understanding, even when I knew all of Adventism rejected what I understood. What we understood of those verses was published first in 1996, and the understanding there set forth has only grown stronger as time has marched out over thirty years!

ಆ ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಕಂಡದ್ದು ಆರು ವಚನಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಒಳಗೊಂಡ ಸಮನ್ವಿತವಾದ ಒಂದು ಗ್ರಹಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು. ನಾವು ಕಂಡ ಸಂದೇಶದ ಆ ಸಮನ್ವಯತೆಯೇ, ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾನು ಗ್ರಹಿಸಿದ್ದುದನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ಸಹ, ನನ್ನ ಗ್ರಹಿಕೆಯನ್ನು ಮಂಡಿಸಲು ನನ್ನನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸಿತು. ಆ ವಚನಗಳ ಕುರಿತು ನಾವು ಗ್ರಹಿಸಿದ್ದದ್ದು ಮೊದಲಾಗಿ 1996ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಗ್ರಹಿಕೆ, ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲಕ್ರಮವು ಮುಂದುವರಿದಂತೆ, ಇನ್ನಷ್ಟು ಬಲಿಷ್ಠವಾಗುತ್ತಲೇ ಬಂದಿದೆ!

If you consider the very first reference in the magazine The Time of the End, you find Testimonies, volume 9, page 11. Five years before 9/11, the magazine starts with 9/11. One of those understandings that encouraged me was in understanding that at “the time of the end” in verse forty, the kings of the north and south were spiritual, not literal powers. At that time, I already knew that Sister White said that the books of Daniel and Revelation are the same book, and that the same line of prophecy that is in Daniel, is taken up by John in the Revelation. I had found that in Revelation eleven, which was fulfilled in the history surrounding the time of the end in 1798; Sister White’s commentary upon the chapter clearly teaches that France was spiritual Egypt, and she was just as clear that in Revelation seventeen, the whore upon the beast was spiritual Babylon.

ನೀವು *The Time of the End* ಎಂಬ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಅತ್ಯಂತ ಮೊದಲ ಉಲ್ಲೇಖವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿದರೆ, *Testimonies*, ಸಂಪುಟ 9, ಪುಟ 11 ಅನ್ನು ಕಾಣುವಿರಿ. 9/11 ಕ್ಕಿಂತ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಮುಂಚೆಯೇ, ಆ ಪತ್ರಿಕೆ 9/11ರಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ನನಗೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹವನ್ನು ನೀಡಿದ ಆ ಗ್ರಹಿಕೆಗಳಲ್ಲೊಂದು, ನಲವತ್ತನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ” ಉತ್ತರದ ಅರಸನೂ ದಕ್ಷಿಣದ ಅರಸನೂ ಅಕ್ಷರಶಃ ಅಧಿಕಾರಗಳಲ್ಲ, ಆತ್ಮಿಕ ಅಧಿಕಾರಗಳಾಗಿದ್ದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವುದಾಗಿತ್ತು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಡಾನಿಯೇಲ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟನೆಯ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಒಂದೇ ಪುಸ್ತಕವಾಗಿವೆ, ಮತ್ತು ಡಾನಿಯೇಲನಲ್ಲಿರುವ ಅದೇ ಪ್ರವಾದನೆಯ ರೇಖೆಯನ್ನು ಯೋಹಾನನು ಪ್ರಕಟನೆಯಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಹೇಳಿದ್ದಾಳೆಂಬುದನ್ನು ನಾನು ಈಗಾಗಲೇ ತಿಳಿದಿದ್ದೆ. 1798ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲದ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ನೆರವೇರಿದ ಪ್ರಕಟಣೆ ಹನ್ನೊಂದರಲ್ಲಿ, ಆ ಅಧ್ಯಾಯದ ಕುರಿತು ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ನೀಡಿರುವ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವು ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಆತ್ಮಿಕ ಐಗುಪ್ತವಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಬೋಧಿಸುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಕಟಣೆ ಹದಿನೇಳರಲ್ಲಿ, ಮೃಗದ ಮೇಲಿರುವ ವ್ಯಭಿಚಾರಿಣಿ ಆತ್ಮಿಕ ಬಾಬೇಲುವಾಗಿದ್ದಳು ಎಂಬ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಅವಳು ಅದೇ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದ್ದಳು.

Sister White’s identification of those two powers is in The Great Controversy, and those comments tie together John and Daniel’s testimony. The definition of the king of the south in Daniel chapter eleven is the power that controls Egypt, and the king of the north is the power who controls Babylon. When the Bible and Spirit of Prophecy worked in tandem to establish a truth by bringing Daniel and Revelation together to prove the point, was something I could never surrender to any misguided theologian, or misguided self-appointed leader of a self-supporting ministry.

ಆ ಎರಡು ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಗುರುತಿಸಿರುವುದು *ದಿ ಗ್ರೇಟ್ ಕಾನ್ಟ್ರೊವರ್ಸಿ*ಯಲ್ಲಿದೆ; ಮತ್ತು ಆ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳು ಯೋಹಾನನ ಮತ್ತು ದಾನಿಯೇಲನ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳನ್ನು ಒಂದಾಗಿ ಜೋಡಿಸುತ್ತವೆ. ದಾನಿಯೇಲ ಅಧ್ಯಾಯ ಹನ್ನೊಂದರಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣದ ಅರಸನ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವು ಈಜಿಪ್ಟನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯೇ ಆಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಉತ್ತರದ ಅರಸನು ಬಾಬೆಲನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯೇ ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ವಿಷಯವನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ದಾನಿಯೇಲ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟಣೆಯನ್ನು ಒಂದಾಗಿ ತಂದು, ಒಂದು ಸತ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಬೈಬಲ್ ಮತ್ತು ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆತ್ಮವು ಸಹಕಾರವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದಾಗ, ಅದು ನಾನು ಯಾವ ತಪ್ಪುಮಾರ್ಗದ ದೇವಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞನಿಗಾಗಲಿ, ಅಥವಾ ಸ್ವಯಂ-ಪೋಷಿತ ಸೇವಾಕಾರ್ಯದ ಯಾವುದೋ ತಪ್ಪುಮಾರ್ಗದ ಸ್ವಯಂ-ನೇಮಕಿತ ನಾಯಕರಿಗಾಗಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಲಾರದ ಸಂಗತಿಯಾಗಿತ್ತು.

To understand Ptolemy and Uzziah as symbols of the battle of Raphia and the fallout that occurs after their hearts are lifted up, is to be governed by the fact that Ptolemy represents the dragon power who defeats the proxy power of Rome, only to lose to the proxy power who had defeated Ptolemy in verse ten and in 1989. The historical distinctions are purposeful and important.

ರಾಫಿಯಾದ ಯುದ್ಧದ ಸಂಕೇತಗಳಾಗಿ ಪ್ಟೋಲೆಮಿ ಮತ್ತು ಉಜ್ಜೀಯರನ್ನು, ಮತ್ತು ಅವರ ಹೃದಯಗಳು ಉಬ್ಬಿದ ನಂತರ ಉಂಟಾಗುವ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು, ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಂದರೆ, ಪ್ಟೋಲೆಮಿ ರೋಮಿನ ಪ್ರತಿನಿಧಿ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಸೋಲಿಸುವ ನಾಗಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂಬ ಸಂಗತಿಯಿಂದ ನಿಯಂತ್ರಿತವಾಗಿರುವುದಾಗಿದೆ; ಆದರೆ ಅವನು ಹತ್ತನೇ ವಚನದಲ್ಲಿಯೂ 1989 ರಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ಟೋಲೆಮಿಯನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದ್ದ ಅದೇ ಪ್ರತಿನಿಧಿ ಅಧಿಕಾರದ ಮುಂದೆ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಸೋಲುತ್ತಾನೆ. ಐತಿಹಾಸಿಕ ವಿಭೇದಗಳು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿಯೂ ಮಹತ್ವಪೂರ್ಣವಾಗಿಯೂ ಇವೆ.

Uzziah receives the mark of the beast when he attempts to bring church and state together, Uzziah is the glorious land, and the glorious land was a major argument in the beginning of the message in 1989. Is the glorious land the United States, or is it the Seventh-day Adventist church? Those who then held to the erroneous idea that the glorious land is the Adventist church, along with any who still do—would argue that the glorious holy mountain of verse forty-five was clearly God’s church, so that meant to them, that a mountain and a land were the same symbol. Standard human reasoning, I suppose.

ಉಜ್ಜೀಯನು ಸಭೆಯನ್ನೂ ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ ಒಂದಾಗಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವಾಗ ಮೃಗದ ಗುರುತನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಉಜ್ಜೀಯನು ಮಹಿಮೆಯ ದೇಶವಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಮತ್ತು 1989ರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಶದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಮಹಿಮೆಯ ದೇಶವು ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ವಾದವಾಗಿತ್ತು. ಮಹಿಮೆಯ ದೇಶವು ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸೇ, ಅಥವಾ ಏಳನೇ ದಿನದ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಸಭೆಯೇ? ಆಗ ಮಹಿಮೆಯ ದೇಶವು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಸಭೆಯೇ ಎಂಬ ತಪ್ಪಾದ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದವರು, ಹಾಗೆಯೇ ಇನ್ನೂ ಅದನ್ನೇ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿರುವ ಯಾರಾದರೂ—ನಲವತ್ತೈದನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ ಮಹಿಮೆಯ ಪವಿತ್ರ ಪರ್ವತವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ದೇವರ ಸಭೆಯೇ ಆಗಿತ್ತು ಎಂದು ವಾದಿಸುವರು; ಆದ್ದರಿಂದ, ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಪರ್ವತವೂ ಒಂದು ದೇಶವೂ ಒಂದೇ ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದವು. ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಾನವೀಯ ತಾರ್ಕಿಕತೆ, ಎಂದು ನಾನು ಊಹಿಸುತ್ತೇನೆ.

Uzziah is the glorious land, and Ptolemy is Egypt. Uzziah, as the glorious land has the two horns of Protestantism and Republicanism. The political manifestation of Ptolemy is communism and its varied forms, and the religious manifestation of Ptolemy is spiritualism and its varied forms. A characteristic of the dragon power is that it is a confederacy, but the false prophet, who is the glorious land is a single nation with two horns.

ಉಜ್ಜೀಯನು ಮಹಿಮೆಯ ದೇಶವಾಗಿದ್ದು, ಪ್ಟೋಲೆಮಿಯು ಐಗುಪ್ತವಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಮಹಿಮೆಯ ದೇಶವಾದ ಉಜ್ಜೀಯನಿಗೆ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟಿಸಮ್ ಮತ್ತು ರಿಪಬ್ಲಿಕನಿಸಮ್ ಎಂಬ ಎರಡು ಕೊಂಬುಗಳಿವೆ. ಪ್ಟೋಲೆಮಿಯ ರಾಜಕೀಯ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಕಮ್ಯುನಿಸಮ್ ಮತ್ತು ಅದರ ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳಾಗಿದ್ದು, ಪ್ಟೋಲೆಮಿಯ ಧಾರ್ಮಿಕ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಆತ್ಮವಾದ ಮತ್ತು ಅದರ ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳಾಗಿವೆ. ಅಜಗರ ಶಕ್ತಿಯ ಒಂದು ಲಕ್ಷಣವೆಂದರೆ ಅದು ಒಂದು ಒಕ್ಕೂಟವಾಗಿರುವುದು; ಆದರೆ ಸುಳ್ಳು ಪ್ರವಾದಿ, ಅಂದರೆ ಮಹಿಮೆಯ ದೇಶ, ಎರಡು ಕೊಂಬುಗಳಿರುವ ಏಕೈಕ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿದೆ.

Daniel eleven verse forty established that the United States was the proxy power of the papacy when the Soviet Union was swept away in 1989. This truth aligns with the role of the two-horned earth beast of Revelation thirteen, for the two books are the same.

ದಾನಿಯೇಲನು ಅಧ್ಯಾಯ ಹನ್ನೊಂದು, ವಚನ ನಲವತ್ತು, 1989ರಲ್ಲಿ ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟವು ತೊಲಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ ಪಾಪಾಸಿಯ ಪ್ರತಿನಿಧಿ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿತು. ಈ ಸತ್ಯವು ಪ್ರಕಟಣೆ ಅಧ್ಯಾಯ ಹದಿಮೂರುದಲ್ಲಿನ ಎರಡು ಕೊಂಬುಗಳ ಭೂಮಿಯ ಮೃಗದ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಎರಡು ಗ್ರಂಥಗಳು ಒಂದೇ ಆಗಿವೆ.

> And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. And he exerciseth all the power of the first beast before him, and causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed. Revelation 13:11, 12.

> ಆಮೇಲೆ ನಾನು ಭೂಮಿಯಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಮತ್ತೊಂದು ಮೃಗವನ್ನು ಕಂಡೆನು; ಅದಕ್ಕೆ ಕುರಿಮರಿಯಂತಿರುವ ಎರಡು ಕೊಂಬುಗಳಿದ್ದವು, ಆದರೆ ಅದು ಅಜಗರದಂತೆ ಮಾತಾಡಿತು. ಅದು ಮೊದಲನೆಯ ಮೃಗದ ಸಕಲ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಅದರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿ, ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ಅದರಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರನ್ನೂ ಮಾರಕ ಗಾಯವು ಗುಣವಾದ ಆ ಮೊದಲನೆಯ ಮೃಗವನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಪ್ರಕಟನೆ 13:11, 12.

Revelation thirteen identifies the United States as the proxy power of the Papacy, for the earth beast “exerciseth al the power of the” beast out of the sea that came “before him.” In verse two the dragon of pagan Rome had given the Papacy its power, seat and great authority. The word translated as “power” means power, but in verse twelve it is a different word that is translated as “power,” meaning “delegated authority.”

ಪ್ರಕಟನೆ ಹದಿಮೂರು ಪಾಪಾಸಿಯ ಪ್ರತಿನಿಧಿ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಅಮೇರಿಕಾ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ, ಯಾಕಂದರೆ ಭೂಮಿಯಿಂದ ಬಂದ ಮೃಗವು ತನ್ನ “ಮುಂದೆ” ಬಂದ ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಬಂದ ಮೃಗದ “ಸಕಲ ಅಧಿಕಾರವನ್ನೂ ನಡೆಯಿಸುತ್ತದೆ.” ಎರಡನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ಪೌರಾಣಿಕ ರೋಮದ ಅಜಗನು ಪಾಪಾಸಿಗೆ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿ, ಆಸನ ಮತ್ತು ಮಹಾ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದನು. “ಶಕ್ತಿ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪದದ ಅರ್ಥ ಶಕ್ತಿಯೇ ಆಗಿದೆ; ಆದರೆ ಹನ್ನೆರಡನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ “ಶಕ್ತಿ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದು ಬೇರೆ ಪದವಾಗಿದ್ದು, ಅದರ ಅರ್ಥ “ಪ್ರದತ್ತ ಅಧಿಕಾರ” ಎಂಬುದಾಗಿದೆ.

The United States is the proxy power of the papacy, who has been typified by pagan Rome, who gave its military and economic support to the papacy as set forth in verse two. In doing so pagan Rome typified the United States who would also give its “chariots, ships and horsemen” to do the dirty-work of the papal power.

ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ ಪಾಪಾಸತ್ತೆಯ ಪ್ರತಿನಿಧಿ-ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ; ಪದ್ಯ ಎರಡರಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವಂತೆ, ತನ್ನ ಸೈನಿಕ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಬೆಂಬಲವನ್ನು ಪಾಪಾಸತ್ತೆಗೆ ನೀಡಿದ ಪೇಗನ್ ರೋಮ್ ಅದಕ್ಕೆ ಪೂರ್ವರೂಪವಾಗಿತ್ತು. ಹೀಗೆ ಮಾಡುವುದರ ಮೂಲಕ, ಪೇಗನ್ ರೋಮ್ ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್‌ಗೆ ಪೂರ್ವಸೂಚಕವಾಯಿತು; ಅದು ಕೂಡ ಪಾಪಾಸತ್ತೆಯ ಶಕ್ತಿಯ ಅಶುದ್ಧ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ತನ್ನ “ರಥಗಳು, ಹಡಗುಗಳು ಮತ್ತು ಅಶ್ವಾರೋಹಿಗಳನ್ನು” ಒದಗಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು.

When the three battles of verse ten, eleven and fifteen were fulfilled in history, Antiochus Magnus was at each battle. This fact identifies that the power represented in the three battles is a proxy power of the beast, for it is always Antiochus, and Antiochus in 1989 was the proxy power of the United States.

ಹತ್ತನೇ, ಹನ್ನೊಂದನೇ ಮತ್ತು ಹದಿನೈದನೇ ವಚನಗಳ ಮೂರು ಯುದ್ಧಗಳು ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ನೆರವೇರಿದಾಗ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿಯೂ ಆಂಟಿಯೋಕಸ್ ಮ್ಯಾಗ್ನಸ್ ಹಾಜರಿದ್ದನು. ಈ ಸಂಗತಿಯು ಆ ಮೂರು ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಶಕ್ತಿಯು ಮೃಗದ ಪರೋಕ್ಷ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಸದಾ ಆಂಟಿಯೋಕಸೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು 1989ರಲ್ಲಿ ಆಂಟಿಯೋಕಸ್ ಅಮೇರಿಕಾ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದ ಪರೋಕ್ಷ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದನು.

The three battles that lead to the Sunday law of verse sixteen bear the signature of Alpha and Omega, and also the structure of truth. It is the United States in the first battle and the third battle, identifying an alpha and omega in the first and last battle. The three battles that lead to the Sunday law of verse sixteen also bear the signature of truth. The proxy power of Nazi Ukraine is the battle in the middle that represents the rebellion of the middle waymark in the framework of the Hebrew word truth. The three battles represent 1989 unto the Sunday law, which means they represent the “hidden history” of verse forty.

ಹದಿನಾರನೇ ವಚನದ ಭಾನುವಾರ ಕಾನೂನಿಗೆ ದಾರಿಗೆಳೆಯುವ ಆ ಮೂರು ಯುದ್ಧಗಳು ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೆಗಾ ಎಂಬ ಮುದ್ರೆಯನ್ನೂ, ಸತ್ಯದ ರಚನೆಯನ್ನೂ ಸಹ ಹೊತ್ತಿವೆ. ಮೊದಲ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿಯೂ ಮೂರನೇ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿಯೂ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನವೇ ಇರುವುದರಿಂದ, ಮೊದಲ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೆಗಾವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹದಿನಾರನೇ ವಚನದ ಭಾನುವಾರ ಕಾನೂನಿಗೆ ದಾರಿಗೆಳೆಯುವ ಆ ಮೂರು ಯುದ್ಧಗಳು ಸತ್ಯದ ಮುದ್ರೆಯನ್ನೂ ಸಹ ಹೊತ್ತಿವೆ. ನಾಜಿ ಉಕ್ರೇನ್ ಎಂಬ ಪ್ರತಿನಿಧಿ ಶಕ್ತಿಯು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಯುದ್ಧವಾಗಿದ್ದು, ಅದು “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ಹೀಬ್ರೂ ಪದದ ರೂಪರೇಖೆಯಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯದ ಮಾರ್ಗಗುರುತಿನ ದಂಗೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಮೂರು ಯುದ್ಧಗಳು 1989ರಿಂದ ಭಾನುವಾರ ಕಾನೂನಿನವರೆಗೆ ಇರುವ ಅವಧಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ; ಇದರರ್ಥ, ಅವು ನಲವತ್ತನೇ ವಚನದ “ಗುಪ್ತ ಇತಿಹಾಸ”ವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ.

Verse eleven of Revelation eleven identifies 2023, as the point where both horns are resurrected. Daniel eleven, verse eleven identifies the very same period of history. The internal line of prophecy and the external line of prophecy align in 2023. The internal line is the “thing” Daniel understood and the external line is the “vision” he understood.

ಪ್ರಕಟನೆ ಅಧ್ಯಾಯ 11ರ ಹನ್ನೊಂದನೇ ವಚನವು, ಎರಡೂ ಕೊಂಬುಗಳು ಪುನರುತ್ಥಾನಗೊಳ್ಳುವ ಹಂತವಾಗಿ 2023ನೇ ವರ್ಷವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ದಾನಿಯೇಲ ಅಧ್ಯಾಯ 11ರ ಹನ್ನೊಂದನೇ ವಚನವೂ ಇತಿಹಾಸದ ಅದೇ ಅವಧಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಅಂತರಂಗದ ಪ್ರವಾದನಾ ರೇಖೆಯೂ ಬಾಹ್ಯ ಪ್ರವಾದನಾ ರೇಖೆಯೂ 2023ರಲ್ಲಿ ಒಂದಕ್ಕೆೊಂದು ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಅಂತರಂಗದ ರೇಖೆಯು ದಾನಿಯೇಲನು ಗ್ರಹಿಸಿದ “ವಿಷಯ”ವಾಗಿದ್ದು, ಬಾಹ್ಯ ರೇಖೆಯು ಅವನು ಗ್ರಹಿಸಿದ “ದರ್ಶನ”ವಾಗಿದೆ.

The temple test that Daniel illustrates began at the twenty-second day, and twenty-two years after 9/11, which is the point that Isaiah entered the temple brings you to 2023. Isaiah identifies the death of Uzziah after living with leprosy for eleven years at 9/11. The work of erecting the temple consists of first laying the foundation, and thereafter erecting the temple and placing the cap stone which then leads to the third litmus test, represented by the feast of trumpets in the line of Leviticus twenty-three. The internal work of the everlasting gospel is accomplished during the history of the external line. In verse eleven Putin has been typified by Ptolemy, and king Uzziah provides a second witness to the illustration of the king of the south who is lifted up through military success, who thereafter attempts to insert themselves into the realm of religion.

ದಾನಿಯೇಲನು ಚಿತ್ರಿಸುವ ದೇವಾಲಯದ ಪರೀಕ್ಷೆ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಯಿತು; ಮತ್ತು 9/11 ನಂತರ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದಾಗ—ಯೆಶಾಯನು ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಬಿಂದುವು—ಅದು ನಿಮ್ಮನ್ನು 2023ಕ್ಕೆ ತರುತ್ತದೆ. ಯೆಶಾಯನು, ಹನ್ನೊಂದು ವರ್ಷಗಳು ಕುಷ್ಠರೋಗದೊಂದಿಗೆ ಜೀವಿಸಿದ ನಂತರ ಉಜ್ಜೀಯನ ಮರಣವನ್ನು 9/11ರಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ. ದೇವಾಲಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವ ಕಾರ್ಯವು ಮೊದಲು ಅಸ್ತಿವಾರವನ್ನು ಹಾಕುವುದರಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದು, ಅದರ ನಂತರ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಕಟ್ಟುವುದೂ, ಶಿಖರಶಿಲೆಯನ್ನು ಇರಿಸುವುದೂ ಆಗಿದ್ದು, ಅದು ಬಳಿಕ ಮೂರನೆಯ ಲಿಟ್ಮಸ್ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ದಾರಿತೋರುತ್ತದೆ; ಅದು ಲೇವಿಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ಅಧ್ಯಾಯದ ರೇಖೆಯಲ್ಲಿ ತುತ್ತೂರಿಗಳ ಹಬ್ಬದಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ನಿತ್ಯಸುವಾರ್ತೆಯ ಆಂತರಿಕ ಕಾರ್ಯವು ಬಾಹ್ಯ ರೇಖೆಯ ಇತಿಹಾಸದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಹನ್ನೊಂದನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ಪುಟಿನ್ ಪ್ಟೋಲೇಮಿಯಿಂದ ಪ್ರತಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ; ಮತ್ತು ಅರಸನಾದ ಉಜ್ಜೀಯನು, ಸೈನಿಕ ಯಶಸ್ಸಿನ ಮೂಲಕ ಉನ್ನತಿಗೇರಿದ ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನ ಚಿತ್ರಣಕ್ಕೆ, ನಂತರ ಧರ್ಮದ ಕ್ಷೇತ್ರದೊಳಗೆ ತಾವು ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುವವನಿಗೆ, ಎರಡನೇ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತಾನೆ.

> And the king of the south shall be moved with choler, and shall come forth and fight with him, even with the king of the north: and he shall set forth a great multitude; but the multitude shall be given into his hand. And when he hath taken away the multitude, his heart shall be lifted up; and he shall cast down many ten thousands: but he shall not be strengthened by it. Daniel 11:11, 12.

> ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಪ್ರಚೋದಿತನಾಗಿ ಹೊರಟುಬಂದು ಅವನೊಡನೆ, ಅಂದರೆ ಉತ್ತರದ ರಾಜನೊಡನೆ, ಯುದ್ಧಮಾಡುವನು; ಮತ್ತು ಅವನು ಮಹಾ ಸಮೂಹವನ್ನು ಸಮೇತಗೊಳಿಸುವನು; ಆದರೆ ಆ ಸಮೂಹವು ಅವನ ಕೈಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಲ್ಪಡುವದು. ಮತ್ತು ಅವನು ಆ ಸಮೂಹವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿದಾಗ, ಅವನ ಹೃದಯವು ಉನ್ನತಿಗೇರುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಅವನು ಅನೇಕ ದಶಸಹಸ್ರರನ್ನು ಕೆಡವಿಬಿಡುವನು; ಆದರೂ ಅದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಬಲವುಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ದಾನಿಯೇಲ 11:11, 12.

Uriah Smith addresses Ptolemy Philopator’s history and his attempt to offer sacrifices in Jerusalem’s temple.

ಉರಿಯಾಹ್ ಸ್ಮಿತ್ ಪ್ಟೋಲೆಮಿ ಫಿಲೋಪೇಟರ್‌ನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನೂ, ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಬಲಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಲು ಅವನು ಮಾಡಿದ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನೂ ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಾನೆ.

> “Ptolemy lacked the prudence to make a good use of his victory. Had he followed up his success, he would probably have become master of the whole kingdom of Antiochus; but content with making only a few menaces and a few threats, he made peace that he might be able to give himself up to the uninterrupted and uncontrolled indulgence of his brutish passions. Thus, having conquered his enemies, he was overcome by his vices, and, forgetful of the great name which he might have established, he spent his time in feasting and lewdness.

> “ತನ್ನ ಜಯವನ್ನು ಸದುಪಯೋಗಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ವಿವೇಕ ಪ್ಟೋಲೆಮಿಗೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಅವನು ಮುಂದುವರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ, ಆಂಟಿಯೋಕಸದ ಸಂಪೂರ್ಣ ರಾಜ್ಯದ ಅಧಿಪತಿಯಾದಿರಬಹುದಿತ್ತು; ಆದರೆ ಕೆಲವೇ ಬೆದರಿಕೆಗಳನ್ನೂ ಕೆಲವೇ ಧಮ್ಕಿಗಳನ್ನೂ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತಿಪಟ್ಟು, ತನ್ನ ಮೃಗಸ್ವಭಾವದ ಕಾಮಾಸಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಿಲ್ಲದೆ ಮತ್ತು ನಿಯಂತ್ರಣವಿಲ್ಲದೆ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವಂತೆ ಅವನು ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು. ಹೀಗೆ, ತನ್ನ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದ್ದವನಾದರೂ, ತನ್ನ ದುರಾಚಾರಗಳಿಗೇ ಅವನು ಸೋತನು; ಮತ್ತು ತಾನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬಹುದಾಗಿದ್ದ ಮಹಾನ್ ನಾಮವನ್ನು ಮರೆತು, ಊಟವಿಳಾಸ ಮತ್ತು ಲೈಂಗಿಕ ದುರಾಚಾರಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಕಾಲವನ್ನು ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು.”

> “His heart was lifted up by his success, but he was far from being strengthened by it; for the inglorious use he made of it caused his own subjects to rebel against him. But the lifting up of his heart was more especially manifested in his transactions with the Jews. Coming to Jerusalem, he there offered sacrifices, and was very desirous of entering into the most holy place of the temple, contrary to the law and religion of that place; but being, though with great difficulty, restrained, he left the place burning with anger against the whole nation of the Jews, and immediately commenced against them a terrible and relentless persecution. In Alexandria, where the Jews had resided since the days of Alexander, and enjoyed the privileges of the most favored citizens, forty thousand according to Eusebius, sixty thousand according to Jerome, were slain in this persecution. The rebellion of the Egyptians, and the massacre of the Jews, certainly were not calculated to strengthen him in his kingdom, but were sufficient rather almost totally to ruin it.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 254.

> “ತನ್ನ ಯಶಸ್ಸಿನ ನಿಮಿತ್ತ ಅವನ ಹೃದಯವು ಎತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಆದರೆ ಅದರಿಂದ ಅವನು ಬಲಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಯಾಕಂದರೆ ಅದನ್ನು ಅವನು ಕೀರ್ತಿಹೀನವಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಅವನ ಸ್ವಂತ ಪ್ರಜೆಗಳೇ ಅವನ ವಿರುದ್ಧ ದಂಗೆ ಎದ್ದರು. ಆದರೆ ಅವನ ಹೃದಯದ ಆ ಎತ್ತಲ್ಪಟ್ಟ ಸ್ಥಿತಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಯೆಹೂದ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಅವನು ನಡೆಸಿದ ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಯಿತು. ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ಬಂದು, ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಬಲಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದನು; ಮತ್ತು ಆ ಸ್ಥಳದ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೂ ಧರ್ಮಕ್ಕೂ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ದೇವಾಲಯದ ಅತ್ಯಂತ ಪರಿಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಬಹಳ ಆಸೆಪಟ್ಟನು; ಆದರೆ ಬಹಳ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಕಾರಣ, ಅವನು ಯೆಹೂದ್ಯರ ಸಮಸ್ತ ಜನಾಂಗದ ವಿರುದ್ಧ ಕೋಪದಿಂದ ಉರಿಯುತ್ತಾ ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ತೊರೆದು, ತಕ್ಷಣವೇ ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಭಯಾನಕವೂ ನಿರ್ದಯವೂ ಆದ ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡ್ರಿಯಾದಲ್ಲಿ, ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರನ ದಿನಗಳಿಂದಲೂ ಯೆಹೂದ್ಯರು ವಾಸವಾಗಿದ್ದು, ಅತ್ಯಂತ ಅನುಗ್ರಹಿತ ನಾಗರಿಕರಿಗೆ ದೊರಕುವ ವಿಶೇಷಾಧಿಕಾರಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಈ ಹಿಂಸೆಯಲ್ಲಿ ಯೂಸೇಬಿಯಸ್‌ನ ಪ್ರಕಾರ ನಲವತ್ತು ಸಾವಿರರೂ, ಜೆರೋಮ್‌ನ ಪ್ರಕಾರ ಅರವತ್ತು ಸಾವಿರರೂ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟರು. ಐಗುಪ್ತರ ದಂಗೆ ಮತ್ತು ಯೆಹೂದ್ಯರ ಸಂಹಾರವು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಅವನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಲಪಡಿಸುವಂಥವುಗಳಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ಅವನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಬಹುತೇಕ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶಪಡಿಸಲು ಸಾಕಾದವು.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 254.

Ptolemy Philopator’s military victory at Raphia in 217 BC, did not strengthen Ptolemy, but it caused “his heart to be lifted up.” Victory in the Ukrainian War will not strengthen Putin, but it will “lift up his heart,” as did military success cause king Uzziah to lift up his heart.

ಕ್ರಿ.ಪೂ. 217ರಲ್ಲಿ ರಾಫಿಯಾದಲ್ಲಿ ಪ್ಟೊಲೆಮಿ ಫಿಲೋಪಟೋರನ ಸೈನಿಕ ವಿಜಯವು ಪ್ಟೊಲೆಮಿಯನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಲಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಅದು “ಅವನ ಹೃದಯವು ಮೇಲೇರಿತು” ಎಂಬ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು. ಉಕ್ರೇನಿಯನ್ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿನ ವಿಜಯವು ಪುಟಿನ್‌ನನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಅದು “ಅವನ ಹೃದಯವನ್ನು ಮೇಲೇರಿಸುವುದು,” ಹೇಗೋ ಸೈನಿಕ ಯಶಸ್ಸು ಅರಸ ಉಜ್ಜೀಯನ ಹೃದಯವನ್ನು ಮೇಲೇರಿಸಿದಂತೆಯೇ.

> And Uzziah prepared for them throughout all the host shields, and spears, and helmets, and habergeons, and bows, and slings to cast stones. And he made in Jerusalem engines, invented by cunning men, to be on the towers and upon the bulwarks, to shoot arrows and great stones withal. And his name spread far abroad; for he was marvellously helped, till he was strong. But when he was strong, his heart was lifted up to his destruction: for he transgressed against the Lord his God, and went into the temple of the Lord to burn incense upon the altar of incense. 2 Chronicles 26:14–16.

> ಉಜ್ಜೀಯನು ಸಮಸ್ತ ಸೈನ್ಯಕ್ಕಾಗಿಯೂ ಗುರಾಣಿಗಳನ್ನೂ, ಈಟಿಗಳನ್ನೂ, ತಲೆಕವಚಗಳನ್ನೂ, ಕವಚಗಳನ್ನೂ, ಬಿಲ್ಲುಗಳನ್ನೂ, ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಎರಚುವ ಗೋಫಣಿಗಳನ್ನೂ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದನು. ಅವನು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನಲ್ಲಿ ಕುಶಲಕರರಾದ ಮನುಷ್ಯರು ಆವಿಷ್ಕರಿಸಿದ ಯಂತ್ರಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಸಿದನು; ಅವು ಗೋಪುರಗಳ ಮೇಲೆಯೂ ಕೋಟೆಗೋಡೆಗಳ ಮೇಲೆಯೂ ಇರಲಿ, ಅವುಗಳಿಂದ ಬಾಣಗಳನ್ನೂ ದೊಡ್ಡ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನೂ ಎಸೆಯುವಂತೆ. ಅವನ ಕೀರ್ತಿಯು ಬಹುದೂರವರೆಗೆ ಹರಡಿತು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಬಲಿಷ್ಠನಾಗುವ ತನಕ ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಸಹಾಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು. ಆದರೆ ಅವನು ಬಲಿಷ್ಠನಾದಾಗ, ಅವನ ಹೃದಯವು ಅವನ ನಾಶಕ್ಕೆ ಏರಿಹೋಯಿತು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ತನ್ನ ದೇವರಾದ ಯೆಹೋವನಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಅಪರಾಧಮಾಡಿ, ಧೂಪವೇದಿಯ ಮೇಲೆ ಧೂಪ ಹಚ್ಚಲು ಯೆಹೋವನ ಆಲಯದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. 2 ಪೂರ್ವಕಾಲವೃತ್ತಾಂತ 26:14–16.

Two southern kings whose hearts were lifted up from military victories, attempted to enter the same temple and offer and offering, which only a priest was allowed to do. In both cases, the priests resisted the proud kings attempts to do so. One king then initiated a retaliation upon the Jews, and the other was struck in the forehead with leprosy.

ಸೈನಿಕ ವಿಜಯಗಳಿಂದ ಹೃದಯವು ಉಬ್ಬಿಹೋದ ಇಬ್ಬರು ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜರು, ಅದೇ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು; ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಲು ಯಾಜಕನಿಗೇ ಮಾತ್ರ ಅನುಮತಿ ಇತ್ತು. ಎರಡೂ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ, ಗರ್ವಭರಿತ ರಾಜರು ಹೀಗೆ ಮಾಡಲು ಯತ್ನಿಸಿದುದನ್ನು ಯಾಜಕರು ವಿರೋಧಿಸಿದರು. ಆಗ ಒಬ್ಬ ರಾಜನು ಯೆಹೂದ್ಯರ ಮೇಲೆ ಪ್ರತೀಕಾರವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದನು, ಮತ್ತು ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ನೆತ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಕುಷ್ಠರೋಗದಿಂದ ಆಘಾತಗೊಳ್ಳಲಾಯಿತು.

> And Azariah the priest went in after him, and with him fourscore priests of the Lord, that were valiant men: And they withstood Uzziah the king, and said unto him, It appertaineth not unto thee, Uzziah, to burn incense unto the Lord, but to the priests the sons of Aaron, that are consecrated to burn incense: go out of the sanctuary; for thou hast trespassed; neither shall it be for thine honour from the Lord God. Then Uzziah was wroth, and had a censer in his hand to burn incense: and while he was wroth with the priests, the leprosy even rose up in his forehead before the priests in the house of the Lord, from beside the incense altar. And Azariah the chief priest, and all the priests, looked upon him, and, behold, he was leprous in his forehead, and they thrust him out from thence; yea, himself hasted also to go out, because the Lord had smitten him. And Uzziah the king was a leper unto the day of his death, and dwelt in a several house, being a leper; for he was cut off from the house of the Lord: and Jotham his son was over the king’s house, judging the people of the land. Now the rest of the acts of Uzziah, first and last, did Isaiah the prophet, the son of Amoz, write. 2 Chronicles 26:17–22.

> ಆಗ ಯಾಜಕನಾದ ಅಜರ್ಯನು ಅವನ ಹಿಂದೆ ಒಳಗೆ ಹೋದನು; ಅವನ ಸಂಗಡ ಯೆಹೋವನ ಧೀರರಾದ ಯಾಜಕರಲ್ಲಿ ಎಂಬತ್ತು ಮಂದಿ ಇದ್ದರು. ಅವರು ಅರಸನಾದ ಉಜ್ಜೀಯನಿಗೆ ಎದುರಾಗಿ ನಿಂತು ಅವನಿಗೆ, “ಉಜ್ಜೀಯನೇ, ಯೆಹೋವನಿಗೆ ಧೂಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವುದು ನಿನಗೆ ಸಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ; ಧೂಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಲು ಪ್ರತಿಷ್ಠಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆರೋನನ ಸಂತತಿಯ ಯಾಜಕರಿಗೇ ಅದು ಸಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಪರಿಶುದ್ಧಸ್ಥಾನದಿಂದ ಹೊರಗೆ ಹೋಗು; ನೀನು ಅತಿಕ್ರಮ ಮಾಡಿದ್ದೀ; ಇದರಿಂದ ನಿನಗೆ ಯೆಹೋವ ದೇವರಿಂದ ಗೌರವ ದೊರಕದು,” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆಗ ಉಜ್ಜೀಯನು ಕೋಪಗೊಂಡನು; ಧೂಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಲು ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಧೂಪಪಾತ್ರೆ ಇತ್ತು. ಅವನು ಯಾಜಕರ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಂಡಿದ್ದಾಗಲೇ, ಯೆಹೋವನ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಧೂಪವೇದಿಯ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಯಾಜಕರ ಮುಂದೆ ಅವನ ನೆತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕುಷ್ಠರೋಗವು ಮೂಡಿಬಂತು. ಮುಖ್ಯಯಾಜಕನಾದ ಅಜರ್ಯನೂ ಸಕಲ ಯಾಜಕರೂ ಅವನ ಕಡೆ ನೋಡಿದರು; ಇಗೋ, ಅವನ ನೆತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕುಷ್ಠರೋಗವಿತ್ತು; ಆಗ ಅವರು ಅವನನ್ನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಗೆ ತಳ್ಳಿದರು; ಹೌದು, ಯೆಹೋವನು ಅವನನ್ನು ಹೊಡೆದಿದ್ದರಿಂದ ಅವನೇ ಸಹ ಬೇಗನೆ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಲು ತ್ವರೆಪಟ್ಟನು. ಅರಸನಾದ ಉಜ್ಜೀಯನು ತನ್ನ ಮರಣದ ದಿನದವರೆಗೆ ಕುಷ್ಠರೋಗಿಯಾಗಿದ್ದನು; ಕುಷ್ಠರೋಗಿಯಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ಅವನು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು; ಯಾಕಂದರೆ ಅವನು ಯೆಹೋವನ ಮಂದಿರದಿಂದ ದೂರಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನು. ಅವನ ಮಗನಾದ ಯೋಥಾಮನು ಅರಮನೆಯ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕನಾಗಿ ದೇಶದ ಜನರಿಗೆ ನ್ಯಾಯತೀರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಉಜ್ಜೀಯನ ಇತರ ಕಾರ್ಯಗಳು, ಮೊದಲಿನಿಂದ ಕೊನೆಯವರೆಗೆ, ಆಮೋಚನ ಮಗನಾದ ಪ್ರವಾದಿ ಯೆಶಾಯನು ಬರೆದನು. 2 ಪೂರ್ವಕಾಲವೃತ್ತಾಂತ 26:17–22.

In 2014, the globalists of Europe and the Obama regime initiated a color revolution upon the nation of the Ukraine. In 2022 Russia began an invasion that will ultimately lead to a victory for Putin and Russia; represented by Ptolemy and Uzziah, the kings of the south. Verse twelve says that after the victory of Putin, “his heart shall be lifted up; and he shall cast down many ten thousands: but he shall not be strengthened by it.” History then records a progressive demise of his kingdom.

2014ರಲ್ಲಿ, ಯೂರೋಪಿನ ಜಾಗತೀಕರಣವಾದಿಗಳು ಮತ್ತು ಒಬಾಮಾ ಆಡಳಿತವು ಉಕ್ರೇನ್ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಬಣ್ಣ ಕ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. 2022ರಲ್ಲಿ ರಷ್ಯಾ ಒಂದು ಆಕ್ರಮಣವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿತು; ಅದು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜರಾದ ಟೋಲೆಮಿ ಮತ್ತು ಉಜ್ಜೀಯರಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಡುವ ಪುಟಿನ್ ಮತ್ತು ರಷ್ಯಾಕ್ಕೆ ಜಯವನ್ನು ತಂದುಕೊಡಲಿದೆ. ಹನ್ನೆರಡನೇ ವಚನವು ಪುಟಿನ್‌ನ ವಿಜಯದ ನಂತರ, “his heart shall be lifted up; and he shall cast down many ten thousands: but he shall not be strengthened by it” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಇತಿಹಾಸವು ಅವನ ರಾಜ್ಯದ ಕ್ರಮೇಣದ ಪತನವನ್ನು ದಾಖಲಿಸುತ್ತದೆ.

The progressive demise led to his death, and by the time Antiochus the Great retaliates for his loss at Raphia, Antiochus was no longer engaged with Ptolemy Philopator, Antiochus was then addressing a young child who was then Egypt’s ruler. A child is a symbol of the last generation, so at one level the child king that Antiochus defeats at Panium is the final generation of the kingdom of the south. At the practical level the child king represents weakness in relation to Antiochus’s strength.

ಕ್ರಮೇಣ ಉಂಟಾದ ಅವನ ಪತನವು ಅವನ ಮರಣಕ್ಕೆ ದಾರಿಯಾದುದು; ಮತ್ತು ರಾಫಿಯದಲ್ಲಿ ತಾನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಸೋಲಿಗೆ ಪ್ರತೀಕಾರ ತೀರಿಸಲು ಮಹಾನ್ ಆಂಟಿಯೋಕಸ್ ಮುಂದಾದ ವೇಳೆಗೆ, ಆಂಟಿಯೋಕಸ್ ಇನ್ನು ಪ್ಟೋಲೆಮಿ ಫಿಲೋಪೇಟರ್‌ನೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿರಲಿಲ್ಲ; ಆಗ ಆಂಟಿಯೋಕಸ್ ಈಜಿಪ್ತಿನ ಆಳ್ವಿಕನಾಗಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಚಿಕ್ಕ ಮಗುವಿನೊಂದಿಗೆ ವ್ಯವಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಮಗು ಅಂತಿಮ ತಲೆಮಾರಿನ ಸಂಕೇತವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಒಂದು ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಪಾನಿಯಂನಲ್ಲಿ ಆಂಟಿಯೋಕಸ್ ಸೋಲಿಸುವ ಆ ಬಾಲರಾಜನು ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜ್ಯದ ಅಂತಿಮ ತಲೆಮಾರಿಯೇ ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ, ಆ ಬಾಲರಾಜನು ಆಂಟಿಯೋಕಸ್‌ನ ಬಲಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದಾಗ ದೌರ್ಬಲ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾನೆ.

> “The peace concluded between Ptolemy Philopater and Antiochus lasted fourteen years. Meanwhile Ptolemy died from intemperance and debauchery, and was succeeded by his son, Ptolemy Epiphanes, a child then four or five years old. Antiochus, during the same time, having suppressed rebellion in his kingdom, and reduced and settled the eastern parts in their obedience, was at leisure for any enterprise when young Epiphanes came to the throne of Egypt; and thinking this too good an opportunity for enlarging his dominion to be let slip, he raised an immense army “greater than the former” (for he had collected many forces and acquired great riches in his eastern expedition), and set out against Egypt, expecting to have an easy victory over the infant king. How he succeeded we shall presently see; for here new complications enter into the affairs of these kingdoms, and new actors are introduced upon the stage of history.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 255.

> “ಪ್ಟೋಲೆಮಿ ಫಿಲೋಪಾಟರ್ ಮತ್ತು ಅಂತಿಯೋಕಸ್ ಇವರ ನಡುವೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಶಾಂತಿ ಒಡಂಬಡಿಕೆ ಹದಿನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಮುಂದುವರಿಯಿತು. ಇದೇ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ಟೋಲೆಮಿ ಅತಿಸೇವನೆ ಮತ್ತು ದುರ್ಚರ್ಯೆಯಿಂದ ಸತ್ತನು; ಅವನ ನಂತರ ಅವನ ಮಗನಾದ ಪ್ಟೋಲೆಮಿ ಎಪಿಫಾನಿಸ್ ಸಿಂಹಾಸನಾರೂಢನಾದನು; ಆಗ ಅವನು ಕೇವಲ ನಾಲ್ಕು ಅಥವಾ ಐದು ವರ್ಷದ ಬಾಲಕನಾಗಿದ್ದನು. ಅದೇ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಂತಿಯೋಕಸ್ ತನ್ನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಬಂಡಾಯವನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಿ, ಪೂರ್ವ ಭಾಗಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಅವುಗಳನ್ನು ವಿಧೇಯತೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಯುವ ಎಪಿಫಾನಿಸ್ ಐಗುಪ್ತದ ಸಿಂಹಾಸನಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಯಾವ ಸಾಹಸಕ್ಕೂ ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದನು; ಮತ್ತು ತನ್ನ ಅಧಿಪತ್ಯವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಇದಕ್ಕಿಂತ ಉತ್ತಮವಾದ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಕೈಚೆಲ್ಲಬಾರದೆಂದು ತಿಳಿದು, ಅವನು “ಹಿಂದಿನದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ” ಒಂದು ಅಪಾರ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಕೂಡಿಸಿಕೊಂಡು (ಏಕೆಂದರೆ ತನ್ನ ಪೂರ್ವ ದಂಡಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಅನೇಕ ಸೈನಿಕ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಕೂಡಿಸಿ ಬಹು ದೊಡ್ಡ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನೂ ಸಂಪಾದಿಸಿದ್ದನು), ಶಿಶುರಾಜನ ಮೇಲೆ ಸುಲಭ ಜಯವನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿ ಐಗುಪ್ತದ ವಿರುದ್ಧ ಹೊರಟನು. ಅವನು ಹೇಗೆ ಯಶಸ್ವಿಯಾದನು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಈಗಲೇ ನೋಡುವೆವು; ಏಕೆಂದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಈ ರಾಜ್ಯಗಳ ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಸಂಕೀರ್ಣತೆಗಳು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಇತಿಹಾಸದ ರಂಗಮಂಚದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಪಾತ್ರಧಾರಿಗಳು ಪರಿಚಯಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.” ಉರಿಯಾ ಸ್ಮಿತ್, Daniel and the Revelation, 255.

## The King of the South

ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನು

To outline the final steps of Russia, is to outline the final steps of the prophetic king of the south. A prophetic characteristic of the spiritual king of the south that arrived in prophetic history at the time of the end in 1798—is how it comes to its end. It is also a prophetic characteristic of the king of the north, and the false prophet. Each of the three powers that lead the world to Armageddon have endings that are specifically identified in God’s Word. Whatever happens to Putin and Russia will have been typified with past lines of the king of the south.

ರಷ್ಯಾದ ಅಂತಿಮ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನು ರೇಖಾಂಕಿ ಮಾಡುವುದು ಎಂದರೆ, ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನ ಅಂತಿಮ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನು ರೇಖಾಂಕಿ ಮಾಡುವುದೇ ಆಗಿದೆ. 1798ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ಬಂದ ಆತ್ಮಿಕ ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನ ಒಂದು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಲಕ್ಷಣವೆಂದರೆ—ಅವನು ತನ್ನ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದು. ಅದು ಉತ್ತರದ ರಾಜನಿಗೂ, ಸುಳ್ಳು ಪ್ರವಾದಿಗೂ ಸಹ ಒಂದು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಲಕ್ಷಣವೇ ಆಗಿದೆ. ಲೋಕವನ್ನು ಅರ್ಮಗೆದೋನಿಗೆ ನಡೆಸುವ ಈ ಮೂರು ಶಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ದೇವರ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಂತ್ಯಗಳಿವೆ. ಪುಟಿನ್ ಮತ್ತು ರಷ್ಯಾಗೆ ಏನೇ ಆಗಲಿ, ಅದು ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನ ಭೂತಕಾಲದ ರೇಖೆಗಳ ಮೂಲಕ ಪೂರ್ವರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ.

The examples of the spiritual king of the south’s demise were typified by the demise of the first spiritual king of the south, who was atheistic France during the period of the Revolution. The demise of the southern kingdom includes the demise of the southern king. Napoleon’s demise corresponds to the demise of France, and aligns with the demise of the next kingdom of the south, who was Russia. Russia as the modern king of the south began in revolution, just as France, as the king of the south, began with revolution.

ದಕ್ಷಿಣದ ಆತ್ಮಿಕ ರಾಜನ ಪತನದ ಉದಾಹರಣೆಗಳು, ಕ್ರಾಂತಿಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಾಸ್ತಿಕ ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಆಗಿದ್ದ ಮೊದಲ ಆತ್ಮಿಕ ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನ ಪತನದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವಛಾಯಿತವಾಗಿದ್ದವು. ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜ್ಯದ ಪತನವು ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನ ಪತನವನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ನಪೋಲಿಯನ್‌ನ ಪತನವು ಫ್ರಾನ್ಸ್‌ನ ಪತನಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣದ ಮುಂದಿನ ರಾಜ್ಯವಾಗಿದ್ದ ರಷ್ಯಾದ ಪತನಕ್ಕೂ ಸಮಾನಾಂತರವಾಗುತ್ತದೆ. ಆಧುನಿಕ ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನಾಗಿ ರಷ್ಯಾ ಕ್ರಾಂತಿಯಲ್ಲೇ ಆರಂಭವಾದಂತೆಯೇ, ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನಾಗಿ ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಕೂಡ ಕ್ರಾಂತಿಯೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭವಾಯಿತು.

Revolution is a characteristic of the dragon, who is the symbol of the southern kings. The dragon, the primary symbol of the king of the south is Satan, and as he attempts a revolution at the end of the millennium, fire comes down out of heaven and devours him. His rebellion in heaven at the beginning was the alpha of his rebellion at the conclusion of the millennium.

ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜರ ಸಂಕೇತವಾದ ಅಜಗಜಾಂತರ ಸರ್ಪದ ಒಂದು ಲಕ್ಷಣವೇ ಕ್ರಾಂತಿ. ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನ ಪ್ರಮುಖ ಸಂಕೇತವಾದ ಆ ಸರ್ಪನು ಸೈತಾನನೇ ಆಗಿದ್ದಾನೆ; ಸಹಸ್ರಾಬ್ದಿಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಕ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಾಗ, ಆಕಾಶದಿಂದ ಬೆಂಕಿ ಇಳಿದುಬಂದು ಅವನನ್ನು ಗ್ರಸಿಸುತ್ತದೆ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಅವನ ಬಂಡಾಯವು, ಸಹಸ್ರಾಬ್ದಿಯ ಸಮಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಅವನ ಬಂಡಾಯದ ಆಲ್ಫಾ ಆಗಿತ್ತು.

In 1798, France prophetically took the throne as the spiritual king of the south during the French Revolution. That revolution swept through the nations of Europe and ultimately arrived at the Russian Revolution that was quickly followed by the Bolshevik Revolution in the same year.

1798ರಲ್ಲಿ, ಫ್ರೆಂಚ್ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಆತ್ಮಿಕ ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನಾಗಿ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿತು. ಆ ಕ್ರಾಂತಿ ಯೂರೋಪಿನ ಜನಾಂಗಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರವಹಿಸಿ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ರಷ್ಯನ್ ಕ್ರಾಂತಿಗೆ ತಲುಪಿತು; ಅದನ್ನು ಅದೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬೋಲ್ಶೆವಿಕ್ ಕ್ರಾಂತಿ ಅನುಸರಿಸಿತು.

The Russian Revolution of 1917 consisted of two main steps: the February Revolution (which overthrew the Tsarist monarchy, ended autocracy, and established a provisional government amid a period of dual power with the Soviets) and the October Revolution (also called the Bolshevik Revolution, where the Bolsheviks under Lenin seized power in a coup, leading to the establishment of Soviet rule and the path to socialism/communism).

1917ರ ರಷ್ಯಾ ಕ್ರಾಂತಿ ಎರಡು ಮುಖ್ಯ ಹಂತಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು: ಫೆಬ್ರವರಿ ಕ್ರಾಂತಿ (ಇದು ಝಾರ್ಷಾಹಿ ರಾಜತಂತ್ರವನ್ನು ಉರುಳಿಸಿತು, ಏಕಚಕ್ರಾಧಿಕಾರವನ್ನು ಅಂತ್ಯಗೊಳಿಸಿತು, ಮತ್ತು ಸೋವಿಯೆಟ್‌ಗಳೊಂದಿಗೆ ದ್ವೈತಾಧಿಕಾರದ ಅವಧಿಯ ಮಧ್ಯೆ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿತು) ಮತ್ತು ಅಕ್ಟೋಬರ್ ಕ್ರಾಂತಿ (ಇದನ್ನು ಬೋಲ್ಶೆವಿಕ್ ಕ್ರಾಂತಿ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಲೆನಿನ್‌ನ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಬೋಲ್ಶೆವಿಕ್‌ಗಳು ರಾಜ್ಯಾಪಹರಣದ ಮೂಲಕ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡರು; ಇದರ ಫಲವಾಗಿ ಸೋವಿಯೆಟ್ ಆಡಳಿತ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾಗಿ ಸಮಾಜವಾದ/ಸಾಮ್ಯವಾದದತ್ತ ಸಾಗುವ ಮಾರ್ಗವು ನಿರ್ಮಾಣವಾಯಿತು).

In historical analyses and revolutionary theory (particularly from Marxist perspectives like those of Trotsky, Luxemburg, and others drawing parallels), the French Revolution (1789–1799) is often seen as typifying or providing a schema for the course of the Russian events. The two steps of the French Revolution that typified these Russian phases are:

ಐತಿಹಾಸಿಕ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕ್ರಾಂತಿಸಿದ್ಧಾಂತದಲ್ಲಿಯೂ (ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಟ್ರೋಟ್ಸ್ಕಿ, ಲಕ್ಸೆಂಬರ್ಗ್ ಮತ್ತು ಸಮಾನಾಂತರಗಳನ್ನು ಎಳೆಯುವ ಇತರರ ಮಾರ್ಕ್ಸವಾದಿ ದೃಷ್ಟಿಕೋನಗಳಿಂದ), ಫ್ರೆಂಚ್ ಕ್ರಾಂತಿ (1789–1799) ಅನ್ನು ರಷ್ಯಾದ ಘಟನೆಗಳ ಪ್ರವಾಹಕ್ಕೆ ಒಂದು ಮಾದರಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುವುದಾಗಿ, ಅಥವಾ ಅದರ ರೂಪರೇಖೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸುವುದಾಗಿ, ಬಹುಸಾರಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ರಷ್ಯಾದ ಈ ಹಂತಗಳಿಗೆ ಮಾದರಿಯಾದ ಫ್ರೆಂಚ್ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಎರಡು ಹಂತಗಳು ಇವು:

- The initial moderate/constitutional phase (roughly 1789–1792), which aligns with the February Revolution. This French phase began with the storming of the Bastille, the convening of the Estates-General/National Assembly, the abolition of feudal privileges, the Declaration of the Rights of Man, and the establishment of a constitutional monarchy under the Girondins and moderate reformers. It overthrew absolute monarchy but retained elements of bourgeois/liberal governance and dual/contested power structures (e.g., between the Assembly and the lingering monarchy). Similarly, February 1917 ended Tsarism, but led to a bourgeois provisional government and dual power with the Soviets.

  ಆರಂಭಿಕ ಮಿತವಾದ/ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕ ಹಂತ (ಸುಮಾರು 1789–1792), ಇದು ಫೆಬ್ರವರಿ ಕ್ರಾಂತಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಫ್ರೆಂಚ್ ಹಂತವು ಬಾಸ್ಟಿಲ್ ಮೇಲಿನ ದಾಳಿಯೊಂದಿಗೆ, ಎಸ್ಟೇಟ್ಸ್-ಜನರಲ್/ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಭೆಯ ಸಮಾವೇಶದೊಂದಿಗೆ, ಸಾಮಂತೀಯ ವಿಶೇಷಾಧಿಕಾರಗಳ ರದ್ದತಿಯೊಂದಿಗೆ, ಮಾನವನ ಹಕ್ಕುಗಳ ಘೋಷಣೆಯೊಂದಿಗೆ, ಹಾಗೂ ಗಿರೊಂಡಿನ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಮಿತವಾದ ಸುಧಾರಕರ ಅಧೀನದಲ್ಲಿ ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕ ರಾಜತಂತ್ರದ ಸ್ಥಾಪನೆಯೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಇದು ಪರಿಪೂರ್ಣ ರಾಜತಂತ್ರವನ್ನು ಉರುಳಿಸಿತು, ಆದರೆ ಬುರ್ಜುವಾ/ಉದಾರವಾದಿ ಆಡಳಿತದ ಅಂಶಗಳನ್ನೂ ದ್ವಂದ್ವ/ವಿವಾದಿತ ಅಧಿಕಾರ ರಚನೆಗಳನ್ನೂ (ಉದಾ., ಸಭೆ ಮತ್ತು ಉಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದ ರಾಜತಂತ್ರದ ನಡುವಿನ) ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಇದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ, 1917ರ ಫೆಬ್ರವರಿ ಝಾರಿಸಂಗೆ ಅಂತ್ಯಮಾಡಿತು, ಆದರೆ ಅದು ಬುರ್ಜುವಾ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೂ ಸೋವಿಯೆಟ್‌ಗಳೊಂದಿಗೆ ದ್ವಂದ್ವಾಧಿಕಾರಕ್ಕೂ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು.

- The radical/Jacobin phase (roughly 1792–1794, including the establishment of the First Republic, the execution of Louis XVI, and the Reign of Terror under Robespierre and the Jacobins/Committee of Public Safety) aligns with the October (Bolshevik) Revolution. The Jacobins seized power from the more moderate Girondins through radical action, declared a republic, suppressed counter-revolution, and pushed the revolution toward deeper social transformation and defense against internal/external threats. This mirrors how the Bolsheviks overthrew the provisional government, consolidated proletarian/dictatorship-of-the-proletariat rule, and advanced revolutionary socialism.

  ತೀವ್ರ/ಜಾಕೊಬಿನ್ ಹಂತವು (ಸುಮಾರು 1792–1794; ಇದರಲ್ಲಿ ಪ್ರಥಮ ಗಣರಾಜ್ಯದ ಸ್ಥಾಪನೆ, ಲೂಯಿ XVIರ ಶಿರೋಛೇದನ, ಹಾಗೂ ರೋಬ್ಸ್‌ಪಿಯರ್ ಮತ್ತು ಜಾಕೊಬಿನ್‌ಗಳು/ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸುರಕ್ಷತಾ ಸಮಿತಿಯ ಅಧೀನದಲ್ಲಿದ್ದ ಭೀತಿಯ ಆಳ್ವಿಕೆ ಸೇರಿ) ಅಕ್ಟೋಬರ್ (ಬೋಲ್ಶೆವಿಕ್) ಕ್ರಾಂತಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಜಾಕೊಬಿನ್‌ಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಮಿತವ್ಯಯಿಗಳಾದ ಗಿರೊಂಡಿನ್‌ಗಳಿಂದ ತೀವ್ರ ಕ್ರಮದ ಮೂಲಕ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಕಬಳಿಸಿ, ಗಣರಾಜ್ಯವನ್ನು ಘೋಷಿಸಿ, ಪ್ರತಿಕ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ದಮನಿಸಿ, ಹಾಗೂ ಆಂತರಿಕ/ಬಾಹ್ಯ ಭೀತಿಗಳ ವಿರುದ್ಧದ ರಕ್ಷಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಕ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಪರಿವರ್ತನೆಯ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಒತ್ತಿದರು. ಇದು ಹೇಗೆ ಬೋಲ್ಶೆವಿಕ್‌ಗಳು ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಉರುಳಿಸಿ, ಪ್ರೊಲೇಟೇರಿಯಟ್‌ನ/ಪ್ರೊಲೇಟೇರಿಯಟ್‌ನ ದಂಡಾಧಿಕಾರದ ಆಳ್ವಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ಹಾಗೂ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಸಮಾಜವಾದವನ್ನು ಮುಂದೂಡಿದರೋ ಅದನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ.

These parallels emphasize how revolutions often follow a pattern: an initial broad uprising against the old regime (led by moderates/bourgeois forces), followed by a more extreme seizure of power by radicals to ‘save’ and deepen the revolution amid crisis. The Bolsheviks themselves consciously drew on the French example, viewing their October uprising as akin to the Jacobin coup—necessary to prevent counter-revolution and fulfill the revolution’s potential.

ಈ ಸಮಾನಾಂತರಗಳು ಕ್ರಾಂತಿಗಳು ಬಹುಸಾರಿ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತವೆ: ಹಳೆಯ ಆಡಳಿತದ ವಿರುದ್ಧದ ಆರಂಭಿಕ ವಿಶಾಲ ಜನಎದ್ದೇಳಿಕೆ (ಮಿತವಾಧಿ/ಬುರ್ಜುವಾ ಶಕ್ತಿಗಳ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ), ಅದರ ನಂತರ ಸಂಕಷ್ಟದ ಮಧ್ಯೆ ಕ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ‘ಉಳಿಸಿ’ ಅದನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳಗೊಳಿಸಲು ಉಗ್ರವಾಧಿಗಳಿಂದ ಅಧಿಕಾರದ ಇನ್ನಷ್ಟು ತೀವ್ರ ಸ್ವಾಧೀನ. ಬೋಲ್ಶೆವಿಕ್‌ಗಳೇ ಸ್ವತಃ ಫ್ರೆಂಚ್ ಮಾದರಿಯಿಂದ ಸಚೇತನವಾಗಿ ಪ್ರೇರಣೆ ಪಡೆದಿದ್ದರು; ಪ್ರತಿಕ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ತಡೆಯಲು ಮತ್ತು ಕ್ರಾಂತಿಯ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲು ಅಗತ್ಯವಾದ ಕ್ರಮವೆಂದು ತಮ್ಮ ಅಕ್ಟೋಬರ್ ಎದ್ದೇಳಿಕೆಯನ್ನು ಜಾಕೊಬಿನ್ ಸತ್ತಾಪಲಟಕ್ಕೆ ಸಮಾನವೆಂದು ಅವರು ಕಂಡಿದ್ದರು.

This typology appears in works like Trotsky’s History of the Russian Revolution (which explicitly compares the dual power phase in Russia to similar dynamics in France) and Rosa Luxemburg’s writings on the Russian events, where she notes the Russian Revolution’s first period (March–October) follows the schema of the French (and English) revolutions, with the Bolshevik takeover paralleling the Jacobin ascent.

ಈ ಪ್ರಕಾರರೂಪವು ಟ್ರೋಟ್ಸ್ಕಿಯವರ *History of the Russian Revolution* ಕೃತಿಯಂತಹ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ (ಅಲ್ಲಿ ರಷ್ಯಾದ ದ್ವೈತ-ಅಧಿಕಾರದ ಹಂತವನ್ನು ಫ್ರಾನ್ಸಿನ ಸಮಾನ ಗತಿಶೀಲತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೋಲಿಸಲಾಗಿದೆ) ಮತ್ತು ರೋಸಾ ಲಕ್ಸೆಂಬರ್ಗ್ ಅವರ ರಷ್ಯಾದ ಘಟನೆಗಳ ಕುರಿತ ಬರಹಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ರಷ್ಯಾ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಮೊದಲ ಅವಧಿ (ಮಾರ್ಚ್–ಅಕ್ಟೋಬರ್) ಫ್ರೆಂಚ್ (ಮತ್ತು ಇಂಗ್ಲಿಷ್) ಕ್ರಾಂತಿಗಳ ರೂಪರೇಖೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ, ಹಾಗೂ ಬೋಲ್ಶೆವಿಕ್‌ಗಳ ಅಧಿಕಾರಗ್ರಹಣವು ಜಾಕೋಬಿನ್‌ಗಳ ಉದಯಕ್ಕೆ ಸಮಾನಾಂತರವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

Jesus always illustrates the end with the beginning, and the demise of Napoleon as the first spiritual king of the south followed the waymarks at the beginning of the revolution, and in so doing represented the demise of the Soviet Union.

ಯೇಸು ಯಾವಾಗಲೂ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಆರಂಭದೊಂದಿಗೆ ಉದಾಹರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣದ ಮೊದಲ ಆತ್ಮಿಕ ರಾಜನಾದ ನಪೋಲಿಯನ್‌ನ ಪತನವು ಕ್ರಾಂತಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿದ್ದ ಮಾರ್ಗಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿತು; ಮತ್ತು ಹೀಗೆ ಮಾಡುವುದರ ಮೂಲಕ ಅದು ಸೋವಿಯತ್ ಯೂನಿಯನ್‌ನ ಪತನವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು.

Napoleon’s progressive (step-by-step) demise aligns closely with the Soviet Union’s gradual decline and 1991 collapse, in the same typological framework where the French Revolution’s two phases prefigured the Russian Revolution’s February and October 1917 stages. The parallel extends into the post-radical consolidation phase (Bonapartism) and its inevitable unraveling. This draws from both general historical patterns and Marxist analyses (especially Trotsky’s in The Revolution Betrayed and related works), which treat Napoleon as the archetype of Bonapartism: a strongman regime that arises after a revolution’s radical peak, balances between classes, preserves key structural gains of the revolution (while suppressing its democratic thrust), builds a personal/military-bureaucratic empire, overextends, and then suffers a phased collapse leading to partial restoration of the old order.

ನೆಪೋಲಿಯನ್‌ನ ಕ್ರಮೇಣ (ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ನಡೆದ) ಪತನವು, ಫ್ರೆಂಚ್ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಎರಡು ಹಂತಗಳು ರಷ್ಯಾ ಕ್ರಾಂತಿಯ 1917ರ ಫೆಬ್ರವರಿ ಮತ್ತು ಅಕ್ಟೋಬರ್ ಹಂತಗಳಿಗೆ ಪೂರ್ವಛಾಯೆಯಾಗಿದ್ದ ಅದೇ ಪ್ರಕಾರಾತ್ಮಕ ಚೌಕಟ್ಟಿನೊಳಗೆ, ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟದ ನಿಧಾನಗತಿಯ ಕುಸಿತ ಮತ್ತು 1991ರ ಪತನದೊಂದಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಸಮೀಪವಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಸಮಾನಾಂತರತೆ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಅತಿರೇಕದ ನಂತರದ ಸ್ಥಿರೀಕರಣದ ಹಂತವಾದ (ಬೋನಪಾರ್ಟಿಸಮ್) ಮತ್ತು ಅದರ ಅನಿವಾರ್ಯ ವಿಘಟನೆಯ ಹಂತದವರೆಗೂ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಮಾದರಿಗಳಿಂದಲೂ ಮತ್ತು ಮಾರ್ಕ್ಸವಾದಿ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳಿಂದಲೂ (ವಿಶೇಷವಾಗಿ The Revolution Betrayed ಹಾಗೂ ಸಂಬಂಧಿತ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿನ ಟ್ರಾಟ್ಸ್ಕಿಯ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳಿಂದ) ಆಧಾರ ಹೊಂದುತ್ತದೆ; ಅಲ್ಲಿ ನೆಪೋಲಿಯನ್ ಅನ್ನು ಬೋನಪಾರ್ಟಿಸಮ್‌ನ ಆದರ್ಶ ಮಾದರಿಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ: ಕ್ರಾಂತಿಯ ಅತಿರೇಕದ ಶಿಖರದ ನಂತರ ಉದಯಿಸುವ, ವರ್ಗಗಳ ನಡುವಿನ ಸಮತೋಲನವನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವ, ಕ್ರಾಂತಿಯ ಪ್ರಮುಖ ರಚನಾತ್ಮಕ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸುವ (ಆದರೆ ಅದರ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಪ್ರೇರಣೆಯನ್ನು ದಮನಿಸುವ), ವೈಯಕ್ತಿಕ/ಸೈನಿಕ-ನೌಕರಶಾಹಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವ, ಮಿತಿಮೀರಿಸಿ ವಿಸ್ತರಿಸುವ, ಮತ್ತು ನಂತರ ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಕುಸಿದು ಹಳೆಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಭಾಗಶಃ ಪುನಃಸ್ಥಾಪನೆಗೆ ದಾರಿಗೆಳೆಯುವ ಬಲಿಷ್ಠ ನಾಯಕನ ಆಡಳಿತವ್ಯವಸ್ಥೆ.

## Napoleon’s Bonapartist Rise Parallels the Stalinist Consolidation

ನೇಪೋಲಿಯನ್‌ನ ಬೋನಪಾರ್ಟಿಸ್ಟ್ ಉದಯವು ಸ್ಟಾಲಿನಿಸ್ಟ್ ಬಲಪಡಿಸುವಿಕೆಗೆ ಸಮಾನಾಂತರವಾಗಿದೆ

After the Jacobin radical phase and Thermidorian reaction (1794), the unstable Directory (1795–1799), Napoleon’s 18 Brumaire coup (1799) establishes the Consulate, then the Empire (1804). He codifies and exports bourgeois revolutionary gains (Napoleonic Code, end of feudal privileges, strong centralized state) but subordinates them to authoritarian rule, military glory, and a new elite.

ಜ್ಯಾಕೋಬಿನ್ ಅತಿರೇಕದ ಹಂತ ಮತ್ತು ಥರ್ಮಿಡೋರಿಯನ್ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ (1794) ಯ ನಂತರ, ಅಸ್ಥಿರ ಡೈರೆಕ್ಟರಿ (1795–1799) ಉದಯಿಸಿತು; 18 ಬ್ರುಮೇರ್‌ನ ನೆಪೋಲಿಯನ್‌ನ ರಾಜಕೀಯ ಪಲಟು (1799) ಕಾನ್ಸುಲೇಟ್ ಅನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿತು, ಬಳಿಕ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು (1804) ಸ್ಥಾಪಿಸಿತು. ಅವನು ಬೂರ್ಜುವಾ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ಸಂಹಿತೀಕರಿಸಿ ವಿಸ್ತರಿಸಿದನು (ನೆಪೋಲಿಯನಿಕ್ ಸಂಹಿತೆ, ಸಾಮಂತೀಯ ಸೌಲಭ್ಯಗಳ ಅಂತ್ಯ, ಬಲವಾದ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತ ರಾಜ್ಯ), ಆದರೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಅಧಿಕಾರಶಾಹಿ ಆಡಳಿತಕ್ಕೂ, ಸೈನಿಕ ವೈಭವಕ್ಕೂ, ಮತ್ತು ಹೊಸ ಅಭಿಜಾತ ವರ್ಗಕ್ಕೂ ಅಧೀನಪಡಿಸಿದನು.

After the Bolshevik/October radical phase and early Soviet experiments, bureaucratic degeneration sets in (especially from the mid-1920s). Stalin’s consolidation defeats the Left Opposition, enforces “socialism in one country,” and creates a police/military-bureaucratic dictatorship. The planned economy and nationalized property (core gains of October) are preserved but turned into tools of a privileged caste, with internationalism abandoned.

ಬೋಲ್ಶೆವಿಕ್/ಅಕ್ಟೋಬರ್‌ನ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ತೀವ್ರ ಹಂತದ ನಂತರ ಮತ್ತು ಆರಂಭಿಕ ಸೋವಿಯತ್ ಪ್ರಯೋಗಗಳ ಪಶ್ಚಾತ್, ಅಧಿಕಾರಶಾಹಿ ಅವನತಿ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ (ವಿಶೇಷವಾಗಿ 1920ರ ದಶಕದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಿಂದ). ಸ್ಟಾಲಿನ್‌ನ ಅಧಿಕಾರಸಂಕೇಂದ್ರೀಕರಣವು ಎಡಪಂಥೀಯ ವಿರೋಧವನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ, “ಒಂದು ದೇಶದಲ್ಲಿಯೇ ಸಮಾಜವಾದ”ವನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಿ, ಪೊಲೀಸ್/ಸೈನಿಕ-ಅಧಿಕಾರಶಾಹಿ ದಂಡಾಧಿಕಾರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತದೆ. ಯೋಜಿತ ಆರ್ಥಿಕತೆ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಕೃತ ಸ್ವತ್ತು (ಅಕ್ಟೋಬರ್‌ನ ಮೂಲಭೂತ ಗಳಿಕೆಗಳು) ಸಂರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ಅವುಗಳನ್ನು ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷಾಧಿಕಾರಭೋಗಿ ಜಾತಿಯ ಸಾಧನಗಳಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

In both cases, the revolutionary energy is “frozen” and redirected into state power and expansion under a single figure or apparatus (Trotsky explicitly called the Stalin regime a form of “Soviet Bonapartism,” closer to Napoleon’s Empire than the Consulate).

ಎರಡೂ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ, ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು “ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸಿ” ಒಂದು ಏಕೈಕ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅಥವಾ ಯಂತ್ರಾಂಗದ ಅಧೀನದಲ್ಲಿರುವ ರಾಜ್ಯಾಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ವಿಸ್ತರಣೆಯ ಕಡೆಗೆ ಮರುನಿರ್ದೇಶಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ (ಟ್ರಾಟ್ಸ್ಕಿಯವರು ಸ್ಟಾಲಿನ್ ಆಡಳಿತವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ “ಸೋವಿಯೆಟ್ ಬೊನಪಾರ್ಟಿಸಂ” ಎಂಬ ಒಂದು ರೂಪವೆಂದು ಕರೆದಿದ್ದು, ಅದು ಕಾನ್ಸುಲೇಟ್‌ಗಿಂತ ನೆಪೋಲಿಯನನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಸಮೀಪವಾಗಿತ್ತು).

## The Step-by-Step Collapse

ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಉಂಟಾಗುವ ಪತನ

This is the core alignment—the decline is not one sudden event but a successive series of erosions driven by overextension, internal contradictions, military quagmires, loss of peripheral control, failed reforms, and final dissolution/restoration.

ಇದೇ ಮೂಲ ಸಮನ್ವಯವಾಗಿದೆ—ಈ ಅವನತಿ ಒಂದು ಆಕಸ್ಮಿಕ ಘಟನೆಯಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಅತಿವಿಸ್ತರಣೆ, ಆಂತರಿಕ ವಿರೋಧಾಭಾಸಗಳು, ಸೈನಿಕ ಸಂಕಟಸಂಕುಲಗಳು, ಪರಿಧಿ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಮೇಲಿನ ನಿಯಂತ್ರಣದ ನಷ್ಟ, ವಿಫಲವಾದ ಸುಧಾರಣೆಗಳು, ಮತ್ತು ಅಂತಿಮ ವಿಸರ್ಜನೆ/ಪುನಃಸ್ಥಾಪನೆಗಳಿಂದ ಚಾಲಿತವಾದ, ಕ್ರಮೇಣ ಮುಂದುವರಿಯುವ ಕುಸಿತಗಳ ಸರಣಿಯಾಗಿದೆ.

## Napoleonic side (1812 to 1815)

ನೇಪೋಲಿಯನ್ ಪರವು (1812 ರಿಂದ 1815)

- 1812: Disastrous invasion of Russia—Grande Armée (600,000 men) decimated by logistics, winter, and resistance. Catastrophic turning point; massive loss of prestige and manpower.

  1812: ರಷ್ಯಾದ ಮೇಲಿನ ವಿನಾಶಕಾರಿ ಆಕ್ರಮಣ—ಗ್ರಾಂಡ್ ಆರ್ಮೇ (600,000 ಸೈನಿಕರು) ಸರಬರಾಜು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವೈಫಲ್ಯ, ಚಳಿಗಾಲ, ಮತ್ತು ಪ್ರತಿರೋಧದಿಂದ ಚೂರಾಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಇದು ಮಹಾ ವಿಪತ್ತಿನ ತಿರುವುಬಿಂದು ಆಗಿದ್ದು; ಗೌರವಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತು ಮಾನವಬಲದ ಭಾರೀ ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು.

- 1813: Coalition forms against him; defeat at Leipzig (“Battle of the Nations”)—loss of German allies and territories; empire begins shrinking.

  1813: ಅವನ ವಿರುದ್ಧ ಒಕ್ಕೂಟ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಲೈಪ್‌ಝಿಗ್‌ನಲ್ಲಿ (“ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಯುದ್ಧ”) ಸೋಲು—ಜರ್ಮನ್ ಮಿತ್ರರನ್ನೂ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು; ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಕುಗ್ಗಲು ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

- 1814: Allies invade France proper; Paris falls; Napoleon abdicates and is exiled to Elba.

  1814: ಮೈತ್ರಿ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಫ್ರಾನ್ಸಿನ ಸ್ವಂತ ಭೂಭಾಗವನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸುತ್ತವೆ; ಪ್ಯಾರಿಸ್ ಪತನಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ನಪೋಲಿಯನ್ ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಿ ಎಲ್ಬಾಗೆ ದೇಶನಿರ್ಬಾಸಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

- 1815: Brief return (Hundred Days), final defeat at Waterloo; permanent exile to St. Helena; Bourbon monarchy restored (reactionary rollback of revolutionary gains, though not total—some legal/administrative changes survived).

  1815: ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಮರುಪ್ರವೇಶ (ನೂರು ದಿನಗಳು), ವಾಟರ್‌ಲೂನಲ್ಲಿ ಅಂತಿಮ ಸೋಲು; ಸೇಂಟ್ ಹೆಲೆನಾಗೆ ಶಾಶ್ವತ ನಿರ್ಬಾಸನ; ಬರ್ಬನ್ ರಾಜತಂತ್ರ ಮರುಸ್ಥಾಪಿತವಾಯಿತು (ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಸಾಧನೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಪ್ರತಿಗಾಮಿ ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿಕೆ, ಆದರೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಲ್ಲ—ಕೆಲವು ಕಾನೂನು/ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಉಳಿದುಕೊಂಡವು).

## Soviet side (1970s to 1991)

ಸೋವಿಯತ್ ಪಾರ್ಶ್ವ (1970ರ ದಶಕದಿಂದ 1991ರವರೆಗೆ)

- Late 1970s–1980s: Economic stagnation (“zastoi” under Brezhnev), chronic shortages, technological lag, and crippling arms race with the US/NATO—systemic overextension begins to hollow out the economy.

  1970ರ ದಶಕದ ಕೊನೆಯ ಭಾಗ–1980ರ ದಶಕ: ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಗ್ನತೆ (ಬ್ರೆಝ್ನೆವ್ ಅವರ ಅಧೀನದಲ್ಲಿದ್ದ “zastoi”), ದೀರ್ಘಕಾಲಿಕ ಕೊರತೆಗಳು, ತಾಂತ್ರಿಕ ಹಿನ್ನಡೆ, ಮತ್ತು ಅಮೆರಿಕಾ/ನಾಟೋಗಳೊಂದಿಗೆ ನಡೆದ ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸುವ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ಸ್ಪರ್ಧೆ—ವ್ಯವಸ್ಥಾತ್ಮಕ ಅತಿವಿಸ್ತರಣೆ ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಒಳಗಿನಿಂದಲೇ ಶೂನ್ಯಗೊಳಿಸಲು ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

- 1979–1989: Afghanistan war—Soviet “Vietnam”; quagmire drains resources, morale, and international standing (note the ironic parallel: Napoleon destroyed in Russia; USSR bled in a rugged, resistant theater).

  1979–1989: ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನ ಯುದ್ಧ—ಸೋವಿಯೆಟ್ “ವಿಯೆಟ್ನಾಂ”; ಹೊರಬರಲಾಗದ ಸಿಕ್ಕುಸಮಸ್ಯೆ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳು, ಮನೋಬಲ, ಮತ್ತು ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಹೀರಿಹಾಕುತ್ತದೆ (ವ್ಯಂಗ್ಯಮಯ ಸಮಾನಾಂತರವನ್ನು ಗಮನಿಸಿ: ನಪೋಲಿಯನ್ ರಷ್ಯಾದಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಯಿತು; ಯುಎಸ್ಎಸ್ಆರ್ ಕಠಿಣವೂ ಪ್ರತಿರೋಧಭರಿತವೂ ಆದ ಯುದ್ಧರಂಗದಲ್ಲಿ ರಕ್ತಸ್ರಾವಗೊಂಡಿತು).

- 1985–1989: Gorbachev’s perestroika/glasnost reforms (attempted “saving” of the system, like some late Napoleonic adjustments) instead expose and accelerate contradictions; Eastern Bloc satellites revolt and break free (Berlin Wall falls November 9, 1989, regimes collapse across 1989–1990)—loss of the “outer empire,” exactly like Napoleon’s loss of allied states.

  1985–1989: ಗಾರ್ಬಚೋವ್ ಅವರ ಪೆರೆಸ್ಟ್ರೊಯ್ಕಾ/ಗ್ಲಾಸ್ನೋಸ್ಟ್ ಸುಧಾರಣೆಗಳು (ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು “ಉಳಿಸುವ” ಪ್ರಯತ್ನ, ನಪೋಲಿಯನ್‌ನ ಅಂತ್ಯಕಾಲದ ಕೆಲವು ಸರಿಹೊಂದಿಸುವಿಕೆಗಳಂತೆಯೇ) ಬದಲಾಗಿ ಅದರ ಅಂತರ್ನಿಹಿತ ವಿರೋಧಾಭಾಸಗಳನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿ ವೇಗಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ; ಪೂರ್ವ ಬ್ಲಾಕ್‌ನ ಉಪಗ್ರಹ ರಾಜ್ಯಗಳು ದಂಗೆಯೆದ್ದು ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗುತ್ತವೆ (ಬೆರ್‌ಲಿನ್ ಗೋಡೆ ನವೆಂಬರ್ 9, 1989ರಂದು ಕುಸಿಯುತ್ತದೆ; 1989–1990 ಅವಧಿಯೆಲ್ಲ ಆಡಳಿತವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಕುಸಿಯುತ್ತವೆ)—“ಬಾಹ್ಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ”ದ ನಷ್ಟ, ನಪೋಲಿಯನ್ ತನ್ನ ಮಿತ್ರ ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡದ್ದಕ್ಕೆ ನಿಖರ ಸಮಾನವಾಗಿದೆ.

- 1990–1991: Internal nationalist crises, republics declare sovereignty; August 1991 hardliner coup fails spectacularly; Gorbachev resigns December 25, 1991; USSR dissolves into 15 states. Capitalist restoration follows (Yeltsin-era shock therapy, oligarchs, privatization)—analogous to the Bourbon restoration: pre-revolutionary class elements (or their equivalents) return, rolling back full revolutionary property relations while keeping some administrative forms.

  1990–1991: ಆಂತರಿಕ ರಾಷ್ಟ್ರವಾದಿ ಸಂಕಟಗಳು; ಗಣರಾಜ್ಯಗಳು ಸರ್ವಭೌಮತ್ವವನ್ನು ಘೋಷಿಸುತ್ತವೆ; 1991ರ ಆಗಸ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಕಠೋರಪಂಥೀಯರ ತಿರುಗಿಬೀಳು ಅತ್ಯಂತ ನಾಟಕೀಯವಾಗಿ ವಿಫಲವಾಗುತ್ತದೆ; ಗೋರ್ಬಚೋವ್ 1991ರ ಡಿಸೆಂಬರ್ 25ರಂದು ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ; USSR 15 ರಾಜ್ಯಗಳಾಗಿ ವಿಸರ್ಜಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರ ನಂತರ ಪೂಂಜೀವಾದಿ ಪುನಃಸ್ಥಾಪನೆ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ (ಯೆಲ್ಟ್ಸಿನ್ ಯುಗದ ಶಾಕ್ ಥೆರಪಿ, ಒಲಿಗಾರ್ಕ್‌ಗಳು, ಖಾಸಗೀಕರಣ)—ಇದು ಬೋರ್ಬನ್ ಪುನಃಸ್ಥಾಪನೆಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿದೆ: ಕ್ರಾಂತಿಪೂರ್ವ ವರ್ಗಘಟಕಗಳು (ಅಥವಾ ಅವುಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾದವುಗಳು) ಮರಳಿ ಬಂದು, ಕೆಲವು ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ರೂಪಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡೆಯೇ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಕ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ವತ್ತು-ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುತ್ತವೆ.

In both, the “empire” (French Continental System vs. Soviet Eastern Bloc/COMECON influence) fragments outward-in, internal decay accelerates, a final crisis exposes the hollowness, and the old social forces reassert (monarchy/capitalism). Bonapartism proves unsustainable—a “pyramid balanced on its point,” as Trotsky put it—because it rests on suppressing the revolution’s democratic base while defending (but distorting) its economic base amid hostile external pressures. The Soviet collapse was not “sudden” in the long view but the culmination of progressive internal rot, just as Napoleon’s empire did not vanish overnight but eroded through successive defeats until restoration.

ಎರಡರಲ್ಲಿಯೂ, “ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ” (French Continental System ವಿರುದ್ಧ Soviet Eastern Bloc/COMECON ಪ್ರಭಾವ) ಹೊರಗಿನಿಂದ ಒಳಗೆಂದು ಚೂರುಚೂರುವಾಗುತ್ತದೆ, ಆಂತರಿಕ ಕ್ಷಯವು ವೇಗಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಅಂತಿಮ ಸಂಕಟವು ಅದರ ಒಳಗಿರುವ ಪೊಳ್ಳುತನವನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಹಳೆಯ ಸಾಮಾಜಿಕ ಶಕ್ತಿಗಳು (ರಾಜತಂತ್ರ/ಪೂಂಜೀವಾದ) ಮತ್ತೆ ತಮ್ಮನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಟ್ರೋಟ್ಸ್ಕಿ ಹೇಳಿದಂತೆ, ಬೋನಪಾರ್ಟಿಸಮ್ — “ತುದಿಯ ಮೇಲೆ ಸಮತೋಲನಗೊಂಡಿರುವ ಒಂದು ಪಿರಮಿಡ್” — ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಉಳಿಯಲಾರದದ್ದು ಎಂದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅದು, ವೈರಿಪೂರ್ಣ ಬಾಹ್ಯ ಒತ್ತಡಗಳ ನಡುವೆ, ಕ್ರಾಂತಿಯ ಪ್ರಜಾತಾಂತ್ರಿಕ ಆಧಾರವನ್ನು ದಮನಿಸುವುದರ ಮೇಲೂ, ಅದರ ಆರ್ಥಿಕ ಆಧಾರವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದರ (ಆದರೆ ಅದನ್ನು ವಿಕೃತಗೊಳಿಸುವುದರ) ಮೇಲೂ ನೆಲೆಯೂರಿದೆ. ದೀರ್ಘ ಇತಿಹಾಸದ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಸೋವಿಯತ್ ಕುಸಿತವು “ಹಠಾತ್” ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ಅದು ಕ್ರಮೇಣ ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತ ಬಂದ ಆಂತರಿಕ ಕುಲುಷಿತಾವಸ್ಥೆಯ ಪರ್ಯವಸಾನವಾಗಿತ್ತು. ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ, ನೆಪೋಲಿಯನ್‌ನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವೂ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಮಧ್ಯೆ ಅಳಿದುಹೋಗಲಿಲ್ಲ; ಪುನಃಸ್ಥಾಪನೆ ಸಂಭವಿಸುವವರೆಗೆ ಅನುಕ್ರಮಣಿಕ ಸೋಲುಗಳ ಮೂಲಕ ಅದು ಕ್ರಮೇಣ ಕ್ಷೀಣಿಸಿತು.

The beginning and ending of France and the Soviet Union align with the testimony of king Uzziah and Ptolemy. Ptolemy IV Philopator wins a decisive victory at the Battle of Raphia (217 BC) against the king of the north (Antiochus III), but “he shall not be strengthened by it”—he makes peace instead of pressing the advantage, returns to luxury and self-exaltation, then (per the record preserved in 3 Maccabees 1–2) Ptolemy visits Jerusalem after his triumph. His heart lifted up, he attempts to enter the Holy of Holies and offer sacrifice himself—an act of usurpation and defiance against the true God. He is divinely struck (paralysis), humiliated, and turns to persecution of God’s people. His reign thereafter is one of progressive decline: moral corruption, internal revolts, and loss of strength until his death. This is the exact mirror of King Uzziah (2 Chronicles 26:16–21) whose heart was lifted up after military success., who then entered the temple to burn incense (usurping the priests) and was struck with leprosy in the forehead, which was a public, visible judgment. From then on Uzziah lived in isolation, cut off from the house of the Lord, until death—a slow, lingering demise rather than instant destruction.

ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಮತ್ತು ಸೋವಿಯತ್ ಯೂನಿಯನ್‌ಗಳ ಆರಂಭವೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಉಜ್ಜೀಯ ರಾಜನ ಹಾಗೂ ಟೋಲೆಮಿಯ ಸಾಕ್ಷ್ಯಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಟೋಲೆಮಿ IV ಫಿಲೋಪೇಟರ್ ರಾಫಿಯಾ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ (ಕ್ರಿ.ಪೂ. 217) ಉತ್ತರದ ರಾಜನಾದ (ಆಂಟಿಯೋಕಸ್ III) ವಿರುದ್ಧ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಜಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ “ಅದರಿಂದ ಅವನು ಬಲಪಡಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ”—ಅವನು ಆ ಮೇಲುಗೈಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿ ಬಳಸುವುದಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, ವೈಭವ ಮತ್ತು ಸ್ವಯಂ-ಉನ್ನತಿಗೆ ಮರಳುತ್ತಾನೆ; ನಂತರ (3 Maccabees 1–2ರಲ್ಲಿ ಸಂರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ) ತನ್ನ ವಿಜಯದ ಬಳಿಕ ಟೋಲೆಮಿ ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಹೃದಯವು ಉನ್ನತಿಗೇರಿದ ಕಾರಣ, ಅವನು ಮಹಾಪವಿತ್ರಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ತಾನೇ ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ—ಇದು ಸತ್ಯ ದೇವರ ವಿರುದ್ಧದ ಅಧಿಕಾರಾಪಹರಣ ಮತ್ತು ಧಿಕ್ಕಾರದ ಕೃತ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಅವನು ದೈವಿಕವಾಗಿ ಹೊಡೆತಕ್ಕೊಳಗಾಗುತ್ತಾನೆ (ಅಂಗವೈಕಲ್ಯ), ಅವಮಾನಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ದೇವರ ಜನರ ಮೇಲಿನ ಹಿಂಸೆಗೆ ತಿರುಗುತ್ತಾನೆ. ಅದರ ನಂತರ ಅವನ ಆಳ್ವಿಕೆ ಕ್ರಮೇಣ ಕುಸಿತದದ್ದಾಗುತ್ತದೆ: ನೈತಿಕ ಭ್ರಷ್ಟತೆ, ಆಂತರಿಕ ದಂಗೆಗಳು, ಮತ್ತು ಮರಣದವರೆಗೆ ಶಕ್ತಿನಷ್ಟ. ಇದು ಸೈನಿಕ ಯಶಸ್ಸಿನ ಬಳಿಕ ಹೃದಯವು ಉನ್ನತಿಗೇರಿದ ಉಜ್ಜೀಯ ರಾಜನ (2 ಪೂರ್ವಕಾಲವೃತ್ತಾಂತ 26:16–21) ನಿಖರ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವೇ ಆಗಿದೆ; ಅವನು ನಂತರ ಧೂಪವನ್ನು ಹಚ್ಚುವುದಕ್ಕಾಗಿ ದೇವಾಲಯದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು (ಯಾಜಕರ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿ), ಮತ್ತು ಅವನ ನೆತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕುಷ್ಠರೋಗದ ಹೊಡೆತ ಬಿದ್ದಿತು; ಅದು ಸಾರ್ವಜನಿಕ, ಗೋಚರವಾದ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಾಗಿತ್ತು. ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಉಜ್ಜೀಯನು ಮರಣದವರೆಗೆ ಏಕಾಂಗಿತನದಲ್ಲಿ, ಯೆಹೋವನ ಮನೆಯಿನಿಂದ ವಿಚ್ಛೇದಿತನಾಗಿ ಜೀವಿಸಿದನು—ಅದು ತಕ್ಷಣದ ನಾಶಕ್ಕಿಂತ ನಿಧಾನವಾದ, ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಅಂತ್ಯದಂತಿತ್ತು.

Both are southern kings whose pride manifests in a temple intrusion at Jerusalem, followed by a progressive, erosive ending instead of immediate collapse. This is the typological template for every later “king of the south.”

ಇಬ್ಬರೂ ದಕ್ಷಿಣದ ಅರಸರಾಗಿದ್ದು, ಅವರ ಅಹಂಕಾರವು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಅತಿಕ್ರಮಣ ಮಾಡುವ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ; ಅದರ ನಂತರ ತಕ್ಷಣದ ಪತನವಲ್ಲ, ಕ್ರಮೇಣ ಕ್ಷಯಗೊಳ್ಳುವ, ಒಳಗಿನಿಂದ ಕೊರೆತುಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಅಂತ್ಯ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಇದೇ ನಂತರದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು “ದಕ್ಷಿಣದ ಅರಸ”ನಿಗೂ ಮಾದರಿಯಾತ್ಮಕ ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿದೆ.

## 1798: France Becomes the Spiritual King of the South

1798: ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನಾಗುತ್ತದೆ

At “the time of the end” (1798), atheistic France (the power that had just manifested the spiritual characteristics of Egypt—open denial of God, as in Revelation 11:8) pushes at the king of the north (the Papacy) by taking the Pope captive. Napoleon is the military embodiment of that push. France wears the crown of the south in 1798, because it exalts the same atheistic spirit that ancient Egypt embodied.

“ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ” (1798), ನಾಸ್ತಿಕ ಫ್ರಾನ್ಸ್‌ (ಇದೀಗಷ್ಟೇ ಈಜಿಪ್ತಿನ ಆತ್ಮಿಕ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು—ಪ್ರಕಟನೆ 11:8 ರಲ್ಲಿರುವಂತೆ ದೇವರನ್ನು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ನಿರಾಕರಿಸುವ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು—ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದ ಶಕ್ತಿ) ಉತ್ತರದ ರಾಜನನ್ನು (ಪಾಪಾಸತ್ವವನ್ನು) ಪೋಪರನ್ನು ಬಂಧಿಯಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ತಳ್ಳುತ್ತದೆ. ನಪೋಲಿಯನ್ ಆ ತಳ್ಳುವಿಕೆಯ ಸೈನಿಕ ಮೂರ್ತರೂಪವಾಗಿದೆ. 1798ರಲ್ಲಿ ಫ್ರಾನ್ಸ್ ದಕ್ಷಿಣದ ಕಿರೀಟವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಪ್ರಾಚೀನ ಈಜಿಪ್ತವು ಮೂರ್ತೀಕರಿಸಿದ್ದ ಅದೇ ನಾಸ್ತಿಕ ಆತ್ಮವನ್ನು ಉನ್ನತಪಡಿಸುತ್ತದೆ.

But just as Ptolemy could not “make the most of his victory,” the French Revolution’s radical phase could not sustain or fully export its gains. The crown of the south passes onward as the philosophy of atheism matures and finds a new governmental voice.

ಆದರೆ ಪ್ಟೋಲೆಮಿ ತನ್ನ “ವಿಜಯದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಯೋಜನವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು” ಸಾಧ್ಯವಾಗದಂತೆಯೇ, ಫ್ರೆಂಚ್ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಉಗ್ರ ಹಂತವೂ ತನ್ನ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಅವುಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊರನಾಡುಗಳಿಗೆ ರಫ್ತು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ನಾಸ್ತಿಕತೆಯ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರವು ಪರಿಪಕ್ವಗೊಂಡು ಹೊಸ ರಾಜಕೀಯ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ದಕ್ಷಿಣದ ಕಿರೀಟವು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ.

## Progressive Leadership Symbols: Napoleon to Lenin to Stalin

ಪ್ರಗತಿಶೀಲ ನಾಯಕತ್ವದ ಚಿಹ್ನೆಗಳು: ನೆಪೋಲಿಯನ್‌ನಿಂದ ಲೆನಿನ್‌ವರೆಗೆ, ಲೆನಿನ್‌ನಿಂದ ಸ್ಟಾಲಿನ್‌ವರೆಗೆ

These three are not random; they are progressive endings—each representing a further stage in the king of the south’s trajectory toward its own slow dissolution. Napoleon—the first great symbol after 1798. Victorious in Egypt (the literal south), he overreaches (Russian campaign of 1812 was a disaster beginning a series of losses to his peripheral empire step by step (1813–1814), suffers final defeat (Waterloo 1815), and is exiled twice. Napoleon represents a progressive, phased demise—exactly like unto the Ptolemy and Uzziah.

ಈ ಮೂರೂ ಯಾದೃಚ್ಛಿಕವಲ್ಲ; ಅವು ಕ್ರಮೇಣ ಮುಂದುವರಿಯುವ ಅಂತ್ಯಗಳು—ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ದಕ್ಷಿಣದ ಅರಸನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ನಿಧಾನಗತಿಯ ಕರಗುವಿಕೆಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸಾಗುವ ಪಥದ ಇನ್ನಷ್ಟು ಮುಂದಿನ ಹಂತವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ನೆಪೋಲಿಯನ್—1798ರ ನಂತರದ ಮೊದಲ ಮಹತ್ತಾದ ಸಂಕೇತ. ಈಜಿಪ್ಟಿನಲ್ಲಿ (ಅಕ್ಷರಶಃ ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ) ಜಯಶಾಲಿಯಾದ ಅವನು ಅತಿಯಾಗಿ ಚಾಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ (1812ರ ರಷ್ಯಾ ಯುದ್ಧಯಾನವು ವಿಪತ್ತಾಗಿದ್ದು, 1813–1814ರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಅವನ ಪರಿಧೀಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ನಷ್ಟಗಳ ಸರಣಿಗೆ ಅದು ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ), ಅಂತಿಮ ಸೋಲನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ (ವಾಟರ್‌ಲೂ 1815), ಮತ್ತು ಎರಡು ಬಾರಿ ನಿರ್ಬಾಸಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ನೆಪೋಲಿಯನ್ ಕ್ರಮೇಣ, ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಸಂಭವಿಸುವ ಪತನವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ—ಪ್ಟೋಲೆಮಿ ಮತ್ತು ಉಜ್ಜೀಯರಂತೆಯೇ ನಿಖರವಾಗಿ.

Lenin seized the crown in the 1917 October Revolution. The Bolshevik “push” continues the war against the old order (including religious power). But the radical phase cannot stabilize; Lenin’s own health fails early, and the system begins to bureaucratize.

1917ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ ಕ್ರಾಂತಿಯಲ್ಲಿ ಲೆನಿನ್ ಕಿರೀಟವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು. ಬೋಲ್ಷೆವಿಕ್ “ತಳ್ಳು” ಹಳೆಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವಿರುದ್ಧದ ಯುದ್ಧವನ್ನು (ಧಾರ್ಮಿಕ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಂತೆ) ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಆ ತೀವ್ರವಾದ ಹಂತವು ಸ್ಥಿರವಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಲೆನಿನ್‌ನ ಸ್ವಂತ ಆರೋಗ್ಯವೇ ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ಕುಂದುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಅಧಿಕಾರಶಾಹೀಕರಣಗೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

Stalin, the consolidator (Soviet Bonapartism) “freezes” the revolution into a military-bureaucratic empire, preserves the core gains (nationalized economy the anti-feudal parallel to Napoleon’s Code), but turns the power inward (purges) and outward (expansion). Yet the heart is lifted up in atheism; the system cannot truly “make the most of its victory.” Overextension (Afghanistan parallel to Napoleon’s Russia), stagnation, failed reforms (perestroika was the last desperate attempt), loss of satellites (1989–90 = loss of “allies”), and final dissolution (1991).

ಸ್ಟಾಲಿನ್, ಸಂಯೋಜಕನು (ಸೋವಿಯತ್ ಬೋನಪಾರ್ಟಿಸಮ್), ಕ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ಸೈನ್ಯ-ಅಧಿಕಾರಶಾಹಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವಾಗಿ “ಹಿಮಗಟ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ”; ಮೂಲಭೂತ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು (ರಾಷ್ಟ್ರೀಕೃತ ಆರ್ಥಿಕತೆ—ನೇಪೋಲಿಯನ್‌ನ ಸಂಹಿತೆಗೆ ಸಾಮಂತವಿರೋಧಿ ಸಮಾನಾಂತರ) ಕಾಪಾಡುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಒಳಮುಖವಾಗಿ (ಶುದ್ಧೀಕರಣಗಳು) ಮತ್ತು ಹೊರಮುಖವಾಗಿ (ವಿಸ್ತರಣೆ) ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಹೃದಯವು ನಾಸ್ತಿಕತೆಯಲ್ಲಿ ಉನ್ನತಿಗೇರಿದೆ; ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ತನ್ನ “ವಿಜಯದ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಫಲವನ್ನು” ನಿಜವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅತಿವಿಸ್ತರಣೆ (ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನವು ನೇಪೋಲಿಯನ್‌ನ ರಷ್ಯಾ ದಾಳಿಗೆ ಸಮಾನಾಂತರ), ಸ್ಥಬ್ಧತೆ, ವಿಫಲವಾದ ಸುಧಾರಣೆಗಳು (ಪೆರೆಸ್ತ್ರೊಯ್ಕಾ ಕೊನೆಯ ನಿರಾಶಾದಾಯಕ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿತ್ತು), ಉಪಗ್ರಹ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ನಷ್ಟ (1989–90 = “ಮಿತ್ರರ” ನಷ್ಟ), ಮತ್ತು ಅಂತಿಮ ವಿಲಯ (1991).

The Soviet Union’s collapse was not sudden—it was progressive, exactly as Napoleon’s empire eroded step by step and as Ptolemy’s and Uzziah’s reigns withered after their temple-pride moment. The “spiritual” king of the south (atheism in governmental form) received its own lingering judgment: hollowed out from within, unable to sustain the lie, swept away in the counter-movement of the king of the north (the Papacy’s resurgence in the vacuum).

ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟದ ಕುಸಿತವು ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ—ಅದು ಕ್ರಮೇಣವಾದದ್ದಾಗಿತ್ತು; ನಪೋಲಿಯನನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಕ್ಷಯಿಸಿದಂತೆಯೇ, ಮತ್ತು ಟೋಲೆಮಿಯ ಹಾಗೂ ಉಜ್ಜೀಯನ ಆಳ್ವಿಕೆಗಳು ದೇವಾಲಯದ ಗರ್ವದ ಕ್ಷಣದ ನಂತರ ವಾಡಿ ಹೋದಂತೆಯೇ. ದಕ್ಷಿಣದ “ಆತ್ಮಿಕ” ಅರಸನು (ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ರೂಪದಲ್ಲಿನ ನಾಸ್ತಿಕತೆ) ತನಗೆ ಸ್ವಂತವಾದ ದೀರ್ಘಕಾಲಿಕ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪನ್ನು ಹೊಂದಿತು: ಒಳಗಿನಿಂದಲೇ ಹೊಲ್ಲೆಯಾಗಿ, ಸುಳ್ಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಸಮರ್ಥವಾಗಿ, ಉತ್ತರದ ಅರಸನ ಪ್ರತಿಚಳುವಳಿಯಲ್ಲಿ (ಉಂಟಾದ ಶೂನ್ಯತೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಪಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಪುನರುದಯದಲ್ಲಿ) ಒಯ್ಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

The French Revolution (two steps) typifies the Russian Revolution (February and October/Bolshevik). Napoleonic Bonapartism and progressive demise typify Stalinist consolidation and Soviet progressive demise. All of it is the modern outworking of Daniel 11’s king of the south line, from Ptolemy’s Raphia failure and temple arrogance, through Uzziah’s identical sin and slow end, to France in 1798 and its atheistic heir (Lenin–Stalin era) that could not strengthen itself by its victories.

ಫ್ರೆಂಚ್ ಕ್ರಾಂತಿ (ಎರಡು ಹಂತಗಳು) ರಷ್ಯನ್ ಕ್ರಾಂತಿಗೆ (ಫೆಬ್ರವರಿ ಮತ್ತು ಅಕ್ಟೋಬರ್/ಬೋಲ್ಶೆವಿಕ್) ಮಾದರಿಯಾಗಿದೆ. ನೇಪೋಲಿಯನ್ ಬೊನಪಾರ್ಟಿಸಮ್ ಮತ್ತು ಕ್ರಮೇಣವಾದ ಪತನವು ಸ್ಟಾಲಿನವಾದದ ದೃಢೀಕರಣ ಮತ್ತು ಸೋವಿಯತ್‌ನ ಕ್ರಮೇಣವಾದ ಪತನಕ್ಕೆ ಮಾದರಿಯಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನೆಲ್ಲವೂ ದಾನಿಯೇಲ 11ರ ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನ ರೇಖೆಯ ಆಧುನಿಕ ಕಾರ್ಯಗತಿಕರಣವಾಗಿದೆ: ಪ್ಟೊಲೇಮಿಯ ರಾಫಿಯ ವೈಫಲ್ಯ ಮತ್ತು ದೇವಾಲಯದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ತೋರಿದ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ, ಉಜ್ಜೀಯನ ಅದೇ ಪಾಪ ಮತ್ತು ನಿಧಾನಗತಿಯ ಅಂತ್ಯದ ಮೂಲಕ, 1798ರ ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಜಯಗಳಿಂದ ತಾನೇ ಬಲಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರದ ಅದರ ನಾಸ್ತಿಕ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿ (ಲೆನಿನ್–ಸ್ಟಾಲಿನ್ ಯುಗ) ವರೆಗೆ.

Lenin, the radical founder or seizer of power (parallel to the Jacobin/Bolshevik ascent; the “push” phase post-1917, is akin to Napoleon’s early Consulate after Brumaire). Stalin was the Bonapartist consolidator (Soviet empire builder, purges, WWII victory, Cold War peak; heart lifted up in atheism, but unable to fully “strengthen” the victory long-term—overextension begins).

ಲೆನಿನ್ ಶಕ್ತಿಯ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಸ್ಥಾಪಕನಾಗಿದ್ದನು ಅಥವಾ ಅದನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡವನಾಗಿದ್ದನು (ಜಾಕೋಬಿನ್/ಬೋಲ್ಶೆವಿಕ್ ಏರಿಕೆಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿ; 1917ರ ನಂತರದ “ತಳ್ಳುವ” ಹಂತವು ಬ್ರೂಮೇರ್‌ನ ನಂತರದ ನೆಪೋಲಿಯನ್‌ನ ಪ್ರಾರಂಭಿಕ ಕಾನ್ಸುಲೇಟ್‌ಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿದೆ). ಸ್ಟಾಲಿನ್ ಬೋನಪಾರ್ಟೀಯ ಸಂಯೋಜಕನಾಗಿದ್ದನು (ಸೋವಿಯತ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ನಿರ್ಮಾಪಕ, ಶುದ್ಧೀಕರಣಗಳು, ದ್ವಿತೀಯ ವಿಶ್ವಯುದ್ಧದ ವಿಜಯ, ಶೀತಯುದ್ಧದ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆ; ನಾಸ್ತಿಕತೆಯಲ್ಲಿ ಹೃದಯವು ಉನ್ನತಗೊಂಡಿತು, ಆದರೆ ದೀರ್ಘಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆ ವಿಜಯವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ “ಬಲಪಡಿಸಲು” ಅಸಮರ್ಥನಾಗಿದ್ದನು—ಅತಿವಿಸ್ತರಣೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ).

Khrushchev was the post-peak “thaw” leader (1953–1964): denounces Stalin (Secret Speech 1956), exposes some corruption, attempts limited reforms, but fails to resolve systemic contradictions. This parallels a “Thermidorian” or early-decline phase—loosening terror while the core atheist structure remains, yet prestige erodes (e.g., Cuban Missile Crisis humiliation 1962 mirrors minor Napoleonic setbacks before the big ones).

ಕ್ರುಶ್ಚೆವ್ ಶಿಖರೋತ್ತರ “ತಾಪಶಮನ”ದ ನಾಯಕನಾಗಿದ್ದನು (1953–1964): ಸ್ಟಾಲಿನ್‌ನನ್ನು ಖಂಡಿಸುತ್ತಾನೆ (ಗುಪ್ತ ಭಾಷಣ, 1956), ಕೆಲವು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರವನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ, ಸೀಮಿತ ಸುಧಾರಣೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ವ್ಯವಸ್ಥಾತ್ಮಕ ವಿರೋಧಾಭಾಸಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಲು ವಿಫಲನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಇದು “ಥರ್ಮಿಡೋರಿಯನ್” ಅಥವಾ ಆರಂಭಿಕ-ಅವನತಿಯ ಹಂತಕ್ಕೆ ಸಮಾನಾಂತರವಾಗುತ್ತದೆ—ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು ಸಡಿಲಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಮೂಲ ನಾಸ್ತಿಕ ರಚನೆ ಅಚಲವಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ; ಆದಾಗ್ಯೂ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ಕುಗ್ಗುತ್ತದೆ (ಉದಾ., 1962ರ ಕ್ಯೂಬನ್ ಕ್ಷಿಪಣಿ ಸಂಕಟದ ಅವಮಾನವು ದೊಡ್ಡ ಸೋಲುಗಳ ಮೊದಲು ಕಂಡ ಸಣ್ಣ ನೆಪೋಲಿಯನ್ ಹಿನ್ನಡೆಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ).

Gorbachev was the desperate reformer (1985–1991) with perestroika (restructuring) and glasnost (openness) as last-ditch efforts to “save” the system, but they accelerate collapse—loss of the Eastern Bloc (1989 Berlin Wall), internal revolts. This is the clearest “progressive ending” marker: like unto Napoleon’s late attempts at adjustment before the 1814 invasion, or Ptolemy/Uzziah’s lingering decline after temple-pride. Gorbachev’s 1989 concordat/meeting with Pope John Paul II (king of the north) symbolizes the spiritual defeat—the southern king’s atheism yielding to papal resurgence.

ಗೋರ್ಬಾಚೆವ್ ನಿರಾಶಾಭರಿತ ಸುಧಾರಕನಾಗಿದ್ದನು (1985–1991); ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು “ಉಳಿಸಲು” ಕೈಗೊಂಡ ಕೊನೆಯ ಯತ್ನಗಳಾಗಿ ಪೆರೆಸ್ತ್ರೊಯ್ಕಾ (ಪುನರ್‌ರಚನೆ) ಮತ್ತು ಗ್ಲಾಸ್ನೋಸ್ಟ್ (ಮುಕ್ತತೆ)ಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟನು; ಆದರೆ ಅವು ಪತನವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ವೇಗಗೊಳಿಸಿದವು—ಪೂರ್ವ ಬ್ಲಾಕ್‌ನ ನಷ್ಟ (1989ರ ಬೆರ್ಲಿನ್ ಗೋಡೆ), ಆಂತರಿಕ ದಂಗೆಗಳು. ಇದೇ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ “ಕ್ರಮೇಣ ಅಂತ್ಯ”ದ ಗುರುತು: 1814ರ ಆಕ್ರಮಣಕ್ಕಿಂತ ಮುನ್ನ ನೆಪೋಲಿಯನ್ ಮಾಡಿದ ಅಂತಿಮ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಂತೆಯೇ, ಅಥವಾ ದೇವಾಲಯದ ಗರ್ವದ ನಂತರ ಪ್ಟೋಲೆಮಿ/ಉಜ್ಜೀಯನ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಅವನತಿಯಂತೆಯೇ. 1989ರಲ್ಲಿ ಪೋಪ್ ಜಾನ್ ಪಾಲ್ II (ಉತ್ತರದ ರಾಜ) ಅವರೊಂದಿಗೆ ಗೋರ್ಬಾಚೆವ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಒಪ್ಪಂದ/ಸಭೆ ಆತ್ಮಿಕ ಸೋಲನ್ನು ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತದೆ—ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನ ನಾಸ್ತಿಕತೆಯು ಪಾಪಾಸನದ ಪುನರುದಯಕ್ಕೆ ಮಣಿದಂತಾಗಿದೆ.

Yeltsin was the final dissolution figure (1991 onward) who led to the August 1991 coup resistance, becomes president of Russia, oversees USSR breakup (December 1991), shock therapy privatization, capitalist restoration. He embodies the chaotic end and partial “restoration” of pre-revolutionary elements (oligarchic capitalism, like Bourbon’s return post-Napoleon). The southern king’s palace is swept away, fulfilling Daniel 11:40’s whirlwind conquest by the north (Papacy via US alliance).

ಯೆಲ್ಟ್ಸಿನ್ ಅಂತಿಮ ವಿಲಯದ ಪ್ರತಿರೂಪನಾಗಿದ್ದು (1991ರಿಂದ ಮುಂದಕ್ಕೆ), ಆಗಸ್ಟ್ 1991ರ ತಿರುಗುಬಾಣದ ವಿರುದ್ಧದ ಪ್ರತಿರೋಧಕ್ಕೆ ನೇತೃತ್ವ ನೀಡಿ, ರಷ್ಯಾದ ಅಧ್ಯಕ್ಷನಾಗುತ್ತಾನೆ; USSR‌ನ ವಿಭಜನೆಯನ್ನು (ಡಿಸೆಂಬರ್ 1991), ಶಾಕ್-ಥೆರಪಿ ಖಾಸಗೀಕರಣವನ್ನು, ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿಯ ಪುನಃಸ್ಥಾಪನೆಯನ್ನು ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಅರಾಜಕ ಅಂತ್ಯವನ್ನೂ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವ-ಕ್ರಾಂತಿಕಾಲದ ಅಂಶಗಳ ಭಾಗಿಕ “ಪುನಃಸ್ಥಾಪನೆ”ಯನ್ನೂ (ಒಲಿಗಾರ್ಖಿಕ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ, ನೆಪೋಲಿಯನ್‌ನ ನಂತರ ಬರ್ಬನ್‌ನ ಮರಳುವಿಕೆಯಂತೆಯೇ) ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತಾನೆ. ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನ ಅರಮನೆ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತದೆ; ಇದರಿಂದ ಉತ್ತರದ ಮೂಲಕ (ಅಮೇರಿಕದ ಮೈತ್ರಿಯ ಮೂಲಕ ಪಾಪಸಿ) ದಾನಿಯೇಲ 11:40ರಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿತವಾದ ಸುಳಿಗಾಳಿಯಂತಿರುವ ವಿಜಯ ಸಾಧಿತವಾಗುತ್ತದೆ.

The typology emphasizes lingering, step-by-step judgment rather than instant fall, just as Ptolemy IV’s Raphia victory led to pride, temple intrusion, divine striking, and slow decay; Uzziah’s leprosy isolation until death; Napoleon’s phased losses (Russia, Leipzig, Paris, Elba, Waterloo). The Soviet line identifies the peak strength under Stalin, the progressive hollowing during Khrushchev’s thaw that exposes the cracks in the system. Then the Brezhnev-era stagnation and then Gorbachev’s reforms become accelerants; Yeltsin’s era completes the sweep (USSR dissolved, atheism’s governmental form ends). The “heart lifted up” manifests across the line (atheistic defiance), but none “makes the most of victory.”

ಈ ಮಾದರಿಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಸಮಾನತೆ ತಕ್ಷಣದ ಪತನಕ್ಕಿಂತಲೂ ದೀರ್ಘಕಾಲ ತಾಳುವ, ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ನಡೆಯುವ ತೀರ್ಪನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತದೆ; ಹೇಗೆಂದರೆ, ಪ್ಟೋಲೆಮಿ IVನ ರಾಫಿಯಾ ವಿಜಯವು ಅಹಂಕಾರಕ್ಕೆ, ದೇವಾಲಯದೊಳಗಿನ ಅತಿಕ್ರಮಣಕ್ಕೆ, ದೈವಿಕ ಪ್ರಹಾರಕ್ಕೆ, ಮತ್ತು ನಿಧಾನವಾದ ಕ್ಷಯಕ್ಕೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು; ಉಜ್ಜೀಯನು ತನ್ನ ಮರಣದವರೆಗೆ ಕುಷ್ಠರೋಗದ ಕಾರಣದಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದನು; ನಪೋಲಿಯನ್‌ನ ನಷ್ಟಗಳು ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ನಡೆದವು (ರಷ್ಯಾ, ಲೈಪ್ಸಿಗ್, ಪ್ಯಾರಿಸ್, ಎಲ್ಬಾ, ವಾಟರ್ಲೂ). ಸೋವಿಯತ್ ಪರಂಪರೆಯ ರೇಖೆ ಸ್ಟಾಲಿನ್‌ನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿದ್ದ ಶಕ್ತಿಯ ಶಿಖರವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ; ನಂತರ ಕ್ರುಶ್ಚೆವ್‌ನ ಸಡಿಲಿಕೆಯ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಮೇಣ ಒಳಹೊಲ್ಲಾಗುವಿಕೆಯನ್ನು, ಅದು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಬಿರುಕುಗಳನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಬ್ರೆಝ್ನೆವ್ ಯುಗದ ಸ್ಥಗ್ನತೆ, ಅದರ ಬಳಿಕ ಗೋರ್ಬಚೆವ್‌ನ ಸುಧಾರಣೆಗಳು ವೇಗವರ್ಧಕಗಳಾಗುತ್ತವೆ; ಯೆಲ್ಟ್ಸಿನ್‌ನ ಯುಗವು ಆ ಜಾಡುದಾರಿಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ (USSR ವಿಸರ್ಜಿತವಾಗುತ್ತದೆ, ನಾಸ್ತಿಕತೆಯ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ರೂಪ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ). “ಹೃದಯವು ಉನ್ನತಿಗೇರಿತು” ಎಂಬುದು ಈ ಸಮಗ್ರ ರೇಖೆಯಾದ್ಯಂತ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ (ನಾಸ್ತಿಕ ಧಿಕ್ಕಾರ), ಆದರೆ ಯಾರೂ “ವಿಜಯದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಯೋಜನವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.”

The end of the southern kings are progressive, Satan’s demise began at the cross, and he is ultimately sent into exile for 1,000 years and then he dies.

ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜರ ಅಂತ್ಯವು ಕ್ರಮೇಣ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ; ಸೈತಾನನ ಪತನವು ಶಿಲುಬೆಯಲ್ಲೇ ಆರಂಭವಾಯಿತು, ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅವನು 1,000 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ನಂತರ ಅವನು ನಾಶವಾಗುತ್ತಾನೆ.

> And I saw an angel come down from heaven, having the key of the bottomless pit and a great chain in his hand. And he laid hold on the dragon, that old serpent, which is the Devil, and Satan, and bound him a thousand years, And cast him into the bottomless pit, and shut him up, and set a seal upon him, that he should deceive the nations no more, till the thousand years should be fulfilled: and after that he must be loosed a little season.

> ಆಮೇಲೆ ನಾನು ಪರಲೋಕದಿಂದ ಇಳಿದು ಬರುತ್ತಿರುವ ಒಬ್ಬ ದೂತನನ್ನು ಕಂಡೆನು; ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಅಗುಳಿಯಿಲ್ಲದ ಗುಂಡಿಯ ಕೀಲಿಯೂ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸಂಕಲಿಯೂ ಇತ್ತವು. ಅವನು ಆ ಮಹಾಸರ್ಪನಾದ ಆ ಪುರಾತನ ಹಾವನ್ನು, ಅಂದರೆ ದೆವ್ವವನ್ನೂ ಸೈತಾನನನ್ನೂ ಹಿಡಿದು, ಅವನನ್ನು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಬಂಧಿಸಿದನು. ಅವನನ್ನು ಅಗುಳಿಯಿಲ್ಲದ ಗುಂಡಿಗೆ ಎಸೆದು, ಅವನನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಹಾಕಿ, ಅವನ ಮೇಲೆ ಮುದ್ರೆ ಹಾಕಿದನು; ಇದರಿಂದ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಪೂರ್ಣವಾಗುವವರೆಗೆ ಅವನು ಜನಾಂಗಗಳನ್ನು ಇನ್ನು ಮೋಸಗೊಳಿಸದಿರಲೆಂದು. ಅದರ ನಂತರ ಅವನು ಸ್ವಲ್ಪಕಾಲ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳ್ಳಬೇಕು.

> And I saw thrones, and they sat upon them, and judgment was given unto them: and I saw the souls of them that were beheaded for the witness of Jesus, and for the word of God, and which had not worshipped the beast, neither his image, neither had received his mark upon their foreheads, or in their hands; and they lived and reigned with Christ a thousand years. But the rest of the dead lived not again until the thousand years were finished.

> ಆಗ ನಾನು ಸಿಂಹಾಸನಗಳನ್ನು ಕಂಡೆನು; ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಅವರು ಕೂತಿದ್ದರು, ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪು ಅವರಿಗೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಯೇಸುವಿನ ಸಾಕ್ಷಿಗಾಗಿಯೂ ದೇವರ ವಾಕ್ಯಕ್ಕಾಗಿಯೂ ಶಿರೋಛ್ಛೇದನಗೊಂಡವರ ಆತ್ಮಗಳನ್ನು ನಾನು ಕಂಡೆನು; ಹಾಗೆಯೇ ಮೃಗವನ್ನಾಗಲಿ ಅದರ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನಾಗಲಿ ಆರಾಧಿಸದೆ, ತಮ್ಮ ನೆತ್ತಿಗಳ ಮೇಲೂ ಕೈಗಳ ಮೇಲೂ ಅದರ ಗುರುತನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸದೆ ಇದ್ದವರ ಆತ್ಮಗಳನ್ನೂ ಕಂಡೆನು. ಅವರು ಜೀವಂತರಾಗಿ ಕ್ರಿಸ್ತನೊಂದಿಗೇ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಆಳಿದರು. ಆದರೆ ಉಳಿದ ಸತ್ತವರು ಆ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುವ ತನಕ ಮತ್ತೆ ಜೀವಂತರಾಗಲಿಲ್ಲ.

> This is the first resurrection. Blessed and holy is he that hath part in the first resurrection: on such the second death hath no power, but they shall be priests of God and of Christ, and shall reign with him a thousand years.

> ಇದು ಮೊದಲನೆಯ ಪುನರುತ್ಥಾನ. ಮೊದಲನೆಯ ಪುನರುತ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಪಾಲುಗೊಂಡವನಾದವನು ಧನ್ಯನೂ ಪರಿಶುದ್ಧನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ; ಇಂಥವರ ಮೇಲೆ ಎರಡನೆಯ ಮರಣಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಅಧಿಕಾರವಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಅವರು ದೇವರ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಯಾಜಕರಾಗಿದ್ದು, ಅವನೊಡನೆ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಆಳುವರು.

> And when the thousand years are expired, Satan shall be loosed out of his prison, And shall go out to deceive the nations which are in the four quarters of the earth, Gog and Magog, to gather them together to battle: the number of whom is as the sand of the sea. And they went up on the breadth of the earth, and compassed the camp of the saints about, and the beloved city: and fire came down from God out of heaven, and devoured them. And the devil that deceived them was cast into the lake of fire and brimstone, where the beast and the false prophet are, and shall be tormented day and night for ever and ever. Revelation 20:1–10.

> ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಮುಗಿದಾಗ, ಸೈತಾನನು ತನ್ನ ಕಾರಾಗೃಹದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುವನು; ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿರುವ ಜನಾಂಗಗಳಾದ ಗೋಗ್ ಮತ್ತು ಮಾಗೋಗರನ್ನು ಮೋಸಗೊಳಿಸಿ, ಅವರನ್ನು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಹೊರಡುವನು; ಅವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಸಮುದ್ರದ ಮರಳಿನಷ್ಟು ಇರುತ್ತದೆ. ಅವರು ಭೂಮಿಯ ಅಗಲದ ಮೇಲೆ ಏರಿ ಬಂದು ಪರಿಶುದ್ಧರ ಪಾಳೆಯವನ್ನೂ ಪ್ರಿಯ ಪಟ್ಟಣವನ್ನೂ ಸುತ್ತುವರಿದರು; ಆಗ ಪರಲೋಕದಿಂದ ದೇವರ ಬಳಿಯಿಂದ ಬೆಂಕಿ ಇಳಿದು ಬಂದು ಅವರನ್ನು ದಹಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಅವರನ್ನು ಮೋಸಗೊಳಿಸಿದ್ದ ಪಿಶಾಚಿಯು, ಮೃಗವೂ ಸುಳ್ಳು ಪ್ರವಾದಿಯೂ ಇರುವ ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಗಂಧಕದ ಸರೋವರಕ್ಕೆ ಎಸೆಯಲ್ಪಟ್ಟನು; ಮತ್ತು ಅವರು ಯುಗಯುಗಾಂತರಗಳಿಗೂ ಹಗಲಿರುಳು ಯಾತನೆಪಡುವರು. ಪ್ರಕಟಣೆ 20:1–10.

We will continue our considerations of the southern king in Daniel eleven, verses eleven through fifteen in the next article.

ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ದಾನಿಯೇಲನು ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹನ್ನೊಂದರಿಂದ ಹದಿನೈದನೇ ವಚನಗಳಲ್ಲಿರುವ ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನ ಕುರಿತು ನಮ್ಮ ಪರಿಗಣನೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತೇವೆ.

The Time of the End magazine was published in 1996 and it represents the prophecy from the book of Daniel that was unsealed in 1989. Recently the magazine was read by ChatGPT and asked to evaluate the role of Ukraine in the history of verse forty represented in the magazine. The following is the breakdown of the magazine that has been in the public record for thirty years. The first passage from the writings of Ellen White in the magazine is Testimonies, volume 9, 11.

The Time of the End ಪತ್ರಿಕೆ 1996ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಮತ್ತು ಅದು 1989ರಲ್ಲಿ ಮುದ್ರೆ ತೆಗೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದ ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಆ ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ChatGPT ಓದಿ, ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ನಲವತ್ತನೇ ವಚನದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಉಕ್ರೇನ್‌ನ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಮಾಡಲು ಕೇಳಲಾಯಿತು. ಕೆಳಗಿನದು ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ದಾಖಲೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಆ ಪತ್ರಿಕೆಯ ವಿಭಾಗೀಕರಣವಾಗಿದೆ. ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಎಲೆನ್ ವೈಟ್ ಅವರ ಬರಹಗಳಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾದ ಮೊದಲ ಭಾಗವು Testimonies, volume 9, 11 ಆಗಿದೆ.

## Overview: Ukraine in the Prophetic Framework

ಸಾರಾಂಶ: ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಉಕ್ರೇನ್

Within the magazine’s prophetic outline of Daniel 11:40–45, Ukraine is discussed in connection with the collapse of the Soviet Union and the struggle between the Papacy (king of the north) and atheistic communism (king of the south). Ukraine is presented as a key religious and geopolitical battleground during the closing stages of the proxy wars, particularly in relation to the Ukrainian Catholic Church and its legalization after decades of suppression under Soviet rule.

ಪತ್ರಿಕೆಯ ದಾನಿಯೇಲ 11:40–45 ರ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ರೂಪರೇಖೆಯೊಳಗೆ, ಉಕ್ರೇನ್ ಕುರಿತು ಚರ್ಚೆಯು ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟದ ಪತನ ಮತ್ತು ಪಾಪಾಸನ (ಉತ್ತರದ ರಾಜ) ಹಾಗೂ ನಾಸ್ತಿಕ ಕಮ್ಯೂನಿಸಂ (ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜ) ಇವರ ನಡುವಿನ ಹೋರಾಟದ ಸಂಪರ್ಕದಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಪ್ರತಿನಿಧಿ ಯುದ್ಧಗಳ ಅಂತಿಮ ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಉಕ್ರೇನಿಯನ್ ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕ್ ಚರ್ಚ್ ಹಾಗೂ ಸೋವಿಯತ್ ಆಳ್ವಿಕೆಯಡಿಯಲ್ಲಿ ದಶಕಗಳ ಕಾಲದ ದಮನದ ನಂತರ ಅದಕ್ಕೆ ದೊರೆತ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಮಾನ್ಯತೆಯ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ, ಉಕ್ರೇನ್ ಅನ್ನು ಪ್ರಮುಖ ಧಾರ್ಮಿಕ ಮತ್ತು ಭೂರಾಜಕೀಯ ಸಮರಭೂಮಿಯಾಗಿ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ.

The magazine presents Ukraine as part of the broader prophetic fulfillment of Daniel 11:40, describing the sweeping away of the king of the south through a Vatican–United States alliance. Ukraine is shown as evidence of the weakening of Soviet atheism and the resurgence of Catholic influence in Eastern Europe.

ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ಉಕ್ರೇನ್ ಅನ್ನು ದಾನಿಯೇಲನು 11:40ರ ವಿಶಾಲವಾದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ನೆರವೇರಿಕೆಯ ಭಾಗವಾಗಿ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸುತ್ತದೆ; ಅದರಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಟಿಕನ್–ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳ ಮೈತ್ರಿಯ ಮೂಲಕ ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನು ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ವಿಷಯವನ್ನು ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಉಕ್ರೇನ್ ಅನ್ನು ಸೋವಿಯೆಟ್ ನಾಸ್ತಿಕತೆಯ ದುರ್ಬಲಗೊಳ್ಳುವಿಕೆಯೂ ಪೂರ್ವ ಯೂರೋಪಿನಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾಥೋಲಿಕ್ ಪ್ರಭಾವದ ಪುನರುದ್ಧಾರವೂ ಆಗಿರುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ತೋರಿಸಲಾಗಿದೆ.

## Ukraine in the War Between the King of the North and South

ಉತ್ತರರಾಜನೂ ದಕ್ಷಿಣರಾಜನೂ ನಡುವಿನ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿರುವ ಉಕ್ರೇನ್

The magazine teaches that the king of the south is atheism, embodied first by France (1798) and later by Soviet Russia. The king of the north is the papacy and Daniel 11:40 describes a spiritual war beginning in 1798 and culminating in the collapse of the Soviet Union in 1989. Ukraine appears within this context as part of the Soviet bloc that is swept away in fulfillment of Daniel 11:40. The publication presents the collapse of the Soviet Union as the first step in the healing of the Papacy’s deadly wound (Revelation 13).

ಪತ್ರಿಕೆ ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನು ನಾಸ್ತಿಕತೆಯೆಂದು ಬೋಧಿಸುತ್ತದೆ; ಅದು ಮೊದಲು ಫ್ರಾನ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ (1798) ಮತ್ತು ನಂತರ ಸೋವಿಯತ್ ರಷ್ಯಾದಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಯಿತು. ಉತ್ತರದ ರಾಜನು ಪಾಪಾಸಿ ಆಗಿದ್ದು, ದಾನಿಯೇಲ 11:40ವು 1798ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಗಿ 1989ರಲ್ಲಿ ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟದ ಪತನದಲ್ಲಿ ಪರ್ಯವಸಾನಗೊಳ್ಳುವ ಆತ್ಮಿಕ ಯುದ್ಧವನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತದೆ. ಉಕ್ರೇನ್ ಈ ಸಂದರ್ಭದೊಳಗೆ ದಾನಿಯೇಲ 11:40ರ ನೆರವೇರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಸೋವಿಯತ್ ಬ್ಲಾಕ್‌ನ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಈ ಪ್ರಕಟಣೆ ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟದ ಪತನವನ್ನು ಪಾಪಾಸಿಯ ಘಾತಕ ಗಾಯದ ಗುಣಮುಖತೆಯ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಯಾಗಿ (ಪ್ರಕಟನೆ 13) ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸುತ್ತದೆ.

## Suppression of the Ukrainian Catholic Church (Quoted Sources)

ಉಕ್ರೇನಿಯನ್ ಕ್ಯಾಥೋಲಿಕ್ ಚರ್ಚಿನ ದಮನ (ಉಲ್ಲೇಖಿತ ಮೂಲಗಳು)

The magazine includes secular documentation of Catholic persecution under Soviet rule.

ಈ ನಿಯತಕಾಲಿಕವು ಸೋವಿಯತ್ ಆಳ್ವಿಕೆಯಡಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾಥೋಲಿಕರ ಮೇಲಿನ ಹಿಂಸಾಚಾರದ ಧರ್ಮನಿರಪೇಕ್ಷ ದಾಖಲಾತಿಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ.

From Time Magazine, December 4, 1989:

ಟೈಮ್ ಮ್ಯಾಗಜಿನ್, ಡಿಸೆಂಬರ್ 4, 1989 ರಿಂದ:

> “After World War II, fierce but generally less bloody persecution spread into the Ukraine and the new Soviet bloc, affecting millions of Roman Catholics and Protestants as well as Orthodox.”

> “ದ್ವಿತೀಯ ವಿಶ್ವಯುದ್ಧದ ನಂತರ, ಉಗ್ರವಾದರೂ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಡಿಮೆ ರಕ್ತಪಾತಮಯವಾಗಿದ್ದ ಹಿಂಸೆ ಉಕ್ರೇನ್ ಹಾಗೂ ಹೊಸ ಸೋವಿಯತ್ ಬ್ಲಾಕ್‌ಗೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿ, ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೋಮನ್ ಕ್ಯಾಥೋಲಿಕರು ಮತ್ತು ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟ್‌ಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಆರ್ಥಡಾಕ್ಸ್‌ರ ಮೇಲೆಯೂ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿತು.”

Ukraine is identified as a major area where Catholicism was suppressed under communism.

ಕಮ್ಯೂನಿಸಂ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾಥೋಲಿಕ ಧರ್ಮವನ್ನು ದಮನಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರದೇಶವಾಗಿ ಉಕ್ರೇನ್ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

## Legalization of the Ukrainian Catholic Church

ಉಕ್ರೇನಿಯನ್ ಕ್ಯಾಥೋಲಿಕ್ ಚರ್ಚಿನ ಕಾನೂನುಬದ್ಧೀಕರಣ

A major focus of the Ukraine discussion is the legalization of the long-banned Ukrainian Catholic Church.

ಉಕ್ರೇನ್ ಕುರಿತು ನಡೆಯುವ ಚರ್ಚೆಯ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಕೇಂದ್ರೀಕರಣವೆಂದರೆ ದೀರ್ಘಕಾಲ ನಿಷೇಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಉಕ್ರೇನಿಯನ್ ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕ್ ಚರ್ಚಿಗೆ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಮಾನ್ಯತೆ ನೀಡುವುದು.

From Life Magazine, December 1989:

ಲೈಫ್ ಮ್ಯಾಗಜೀನ್, ಡಿಸೆಂಬರ್ 1989 ರಿಂದ:

> “Three new Catholic bishops have recently been named in Czechoslovakia. And this month Gorbachev meets Pope John Paul II during a visit to Italy—the first face-to-face encounter between leaders of the Kremlin and the Vatican. The sessions may lead to legalization of the long-banned Ukrainian Catholic Church in the U.S.S.R.”

> “ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಚೇಕೊಸ್ಲೊವಾಕಿಯಾದಲ್ಲಿ ಮೂವರು ಹೊಸ ಕ್ಯಾಥೋಲಿಕ್ ಬಿಷಪ್‌ಗಳನ್ನು ನೇಮಿಸಲಾಗಿದೆ. ಮತ್ತು ಈ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಗೋರ್ಬಾಚೆವ್ ಇಟಲಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪೋಪ್ ಜಾನ್ ಪಾಲ್ IIರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ—ಕ್ರೆಮ್ಲಿನ್ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಟಿಕನ್‌ನ ನಾಯಕರ ನಡುವೆ ನಡೆಯುವ ಮೊದಲ ಮುಖಾಮುಖಿ ಭೇಟಿಯಿದು. ಈ ಮಾತುಕತೆಗಳು U.S.S.R.ನಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ನಿಷೇಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಉಕ್ರೇನಿಯನ್ ಕ್ಯಾಥೋಲಿಕ್ ಚರ್ಚ್‌ಗೆ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಮಾನ್ಯತೆ ದೊರಕುವಂತೆ ಮಾಡಬಹುದು.”

From U.S. News & World Report, December 11, 1989:

ಯು.ಎಸ್. ನ್ಯೂಸ್ & ವರ್ಲ್ಡ್ ರಿಪೋರ್ಟ್, ಡಿಸೆಂಬರ್ 11, 1989 ರಿಂದ:

> “The revival of religious freedom is expected to include lifting of an official ban on the five-million-member Ukraine Catholic Church, which has survived underground since 1946 when Stalin ordered it absorbed into the Russian Orthodox Church. Winning legalization for the Ukrainian Church has been a primary aim of the pope’s.”

> “ಧಾರ್ಮಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಪುನರುಜ್ಜೀವನದಲ್ಲಿ, ಐದು ಮಿಲಿಯನ್ ಸದಸ್ಯರನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಉಕ್ರೇನ್ ಕ್ಯಾಥೋಲಿಕ್ ಚರ್ಚಿನ ಮೇಲಿದ್ದ ಅಧಿಕೃತ ನಿಷೇಧವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವುದು ಸಹ ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲಾಗಿದೆ; 1946ರಿಂದ, ಆಗ ಸ್ಟಾಲಿನ್ ಅದನ್ನು ರಷ್ಯನ್ ಆರ್ಥಡಾಕ್ಸ್ ಚರ್ಚಿನಲ್ಲಿ ವಿಲೀನಗೊಳಿಸುವಂತೆ ಆದೇಶಿಸಿದಾಗಿನಿಂದ, ಅದು ಭೂಗತವಾಗಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿದೆ. ಉಕ್ರೇನ್ ಚರ್ಚಿಗೆ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಮಾನ್ಯತೆ ದೊರಕಿಸುವುದು ಪೋಪ್ ಅವರ ಪ್ರಮುಖ ಉದ್ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿತ್ತು.”

The magazine presents this as evidence of the weakening of atheistic control, the restoration of Catholic power. It is identified as a direct outcome of Vatican diplomatic pressure and a milestone in Daniel 11:40’s fulfillment is set forth as the Ukraine as a visible example of the Papacy regaining influence in former communist territory.

ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ಇದನ್ನು ನಾಸ್ತಿಕ ನಿಯಂತ್ರಣದ ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸುವಿಕೆಯಿಗೂ, ಕ್ಯಾಥೋಲಿಕ್ ಅಧಿಕಾರದ ಪುನಃಸ್ಥಾಪನೆಗೂ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಮಂಡಿಸುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ವ್ಯಾಟಿಕನ್‌ನ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ಒತ್ತಡದ ನೇರ ಫಲವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು Daniel 11:40 ರ ನೆರವೇರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮೈಲುಗಲ್ಲಾಗಿ, ಹಿಂದಿನ ಕಮ್ಯೂನಿಸ್ಟ್ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಪಾಪಾಸಿಯು ಮತ್ತೆ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಉಕ್ರೇನ್ ಅನ್ನು ಗೋಚರ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

## Ukraine as Evidence of the Papacy’s Advance

ಪಾಪಪದವಿಯ ಮುಂದೇರಿಕೆಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಉಕ್ರೇನ್

The collapse of communism not merely as political change but as a spiritual defeat of atheism, a geopolitical advance of the Papacy and the beginning of the Papacy’s return to world dominance. The Ukraine becomes a case study in the dismantling of Soviet religious suppression and a strategic victory of Rome in Eastern Europe. It represents the visible shift from enforced atheism to restored Catholic authority and the legalization of the Ukrainian Catholic Church is treated as prophetic confirmation that the king of the north was sweeping away the king of the south “like a whirlwind.”

ಕಮ್ಯುನಿಸಂನ ಪತನವು ಕೇವಲ ರಾಜಕೀಯ ಬದಲಾವಣೆಯಾಗಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ನಾಸ್ತಿಕತೆಯ ಆತ್ಮಿಕ ಸೋಲಾಗಿ, ಪಾಪಾಸನದ ಭೂ-ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರಗತಿಯಾಗಿ, ಮತ್ತು ಲೋಕಾಧಿಪತ್ಯದತ್ತ ಪಾಪಾಸನದ ಪುನರಾಗಮನದ ಆರಂಭವಾಗಿ ಕಾಣಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಉಕ್ರೇನ್, ಸೋವಿಯತ್ ಧಾರ್ಮಿಕ ದಮನದ ವಿಸರ್ಜನೆಯ ಒಂದು ಪ್ರಕರಣಾಧ್ಯಯನವಾಗಿಯೂ, ಪೂರ್ವ ಯೂರೋಪಿನಲ್ಲಿ ರೋಮಿನ ಒಂದು ತಂತ್ರಾತ್ಮಕ ವಿಜಯವಾಗಿಯೂ ಪರಿಣಮಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಬಲಾತ್ಕಾರಿತ ನಾಸ್ತಿಕತೆಯಿಂದ ಪುನಃಸ್ಥಾಪಿತ ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕ್ ಅಧಿಕಾರದತ್ತ ನಡೆದ ಗೋಚರ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಉಕ್ರೇನಿಯನ್ ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕ್ ಚರ್ಚಿನ ಕಾನೂನುಬದ್ಧೀಕರಣವನ್ನು, ಉತ್ತರದ ರಾಜನು ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನನ್ನು “ಸುಂಟರಗಾಳಿಯಂತೆ” ಹೊಡೆದು ಒಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ದೃಢೀಕರಣವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

## Ukraine and the Broader Prophetic Sequence

ಉಕ್ರೇನ್ ಮತ್ತು ವಿಶಾಲವಾದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಕ್ರಮಕ್ರಮ

1. 1. 1798 – Papacy receives deadly wound.

   1. 1798 – ಪಾಪಾಸಭೆಗೆ ಮಾರಕ ಗಾಯವು ಆಗುತ್ತದೆ.

2. 2. 1917 – Atheism relocates to Russia (Bolshevik Revolution).

   2. 1917 – ನಾಸ್ತಿಕತೆ ರಷ್ಯಾಕ್ಕೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ (ಬೋಲ್ಶೆವಿಕ್ ಕ್ರಾಂತಿ).

3. 3. 1989 – Soviet Union collapses.

   3. 1989 – ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟ ಪತನಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

4. 4. Ukraine – Catholic Church legalized.

   4. ಉಕ್ರೇನ್ – ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕ್ ಚರ್ಚ್ ಕಾನೂನುಬದ್ಧಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು.

5. 5. Papacy regains geopolitical influence.

   5. ಪಾಪಾಸನವು ಭೂರಾಜಕೀಯ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಮರುಪಡೆಯುತ್ತದೆ.

6. 6. United States eventually comes under Papal influence (Daniel 11:41).

   6. ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಪಲ್ ಪ್ರಭಾವದ ಅಧೀನಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ (ದಾನಿಯೇಲ 11:41).

7. 7. Entire world follows (Daniel 11:42–43).

   7. ಸಮಸ್ತ ಲೋಕವು ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ (ದಾನಿಯೇಲ 11:42–43).

Ukraine fits into stages 3–4 as part of the transition between Soviet atheism and restored Papal influence.

ಸೋವಿಯತ್ ನಾಸ್ತಿಕತೆಯೂ ಪುನಃಸ್ಥಾಪಿತ ಪಾಪರ ಪ್ರಭಾವವೂ ನಡುವಿನ ಸಂಕ್ರಮಣದ ಭಾಗವಾಗಿ ಉಕ್ರೇನ್ 3–4ನೇ ಹಂತಗಳಿಗೆ ಹೊಂದುತ್ತದೆ.

## Sources Referenced in Ukraine Discussion

ಉಕ್ರೇನ್ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾದ ಮೂಲಗಳು

- Jeff Pippenger (primary theological framework)

  ಜೆಫ್ ಪಿಪ್ಪೆಂಜರ್ (ಪ್ರಮುಖ ಧಾರ್ಮಿಕ-ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಚೌಕಟ್ಟು)

Spirit of Prophecy

ಪ್ರವಚನದ ಆತ್ಮ

- The Great Controversy

  ಮಹಾ ವಿವಾದ

- Selected Messages

  ಆಯ್ದ ಸಂದೇಶಗಳು

- Testimonies for the Church

  ಚರ್ಚಿಗಾಗಿ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳು

Secular Press

ಧರ್ಮನಿರಪೇಕ್ಷ ಪತ್ರಿಕಾ ಮಾಧ್ಯಮ

- Time Magazine

  ಟೈಮ್ ಮ್ಯಾಗಝಿನ್

- Life Magazine

  ಲೈಫ್ ಮ್ಯಾಗಜಿನ್

- U.S. News & World Report

  ಯು.ಎಸ್. ನ್ಯೂಸ್ & ವರ್ಲ್ಡ್ ರಿಪೋರ್ಟ್

Ukraine is mentioned in connection with:

ಉಕ್ರೇನ್ ಕೆಳಕಂಡ ವಿಷಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ:

- Post-WWII Catholic persecution

  ದ್ವಿತೀಯ ವಿಶ್ವಯುದ್ಧಾನಂತರದ ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕ್ ಹಿಂಸಾಚಾರ

- Underground survival of the Ukrainian Catholic Church

  ಉಕ್ರೇನಿಯನ್ ಕ್ಯಾಥೋಲಿಕ್ ಚರ್ಚಿನ ಭೂಗತ ಉಳಿವು

- Gorbachev–Vatican diplomacy

  ಗೋರ್ಬಚೆವ್–ವ್ಯಾಟಿಕನ್ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕತೆ

- Legal restoration of Catholic hierarchy

  ಕ್ಯಾಥೋಲಿಕ್ ಹೇರಾರ್ಕಿಯ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಪುನಃಸ್ಥಾಪನೆ

## Summary of Ukraine’s Role in the Newsletter

ಸುದ್ದಿಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಉಕ್ರೇನ್‌ನ ಪಾತ್ರದ ಸಾರಾಂಶ

The Ukraine was a stronghold of suppressed Catholicism under Soviet atheism. The legalization of the Ukrainian Catholic Church signaled the weakening of the king of the south. The Vatican’s influence in the Ukraine demonstrated the Papacy’s resurgence and the Ukraine’s religious shift served as tangible evidence that Daniel 11:40 was being fulfilled. The events surrounding Ukraine formed part of the first step in the healing of the Papacy’s deadly wound. The Ukraine is therefore presented not as an isolated political event, but as a prophetic marker within the final movements of Daniel 11.

ಸೋವಿಯತ್ ನಾಸ್ತಿಕತೆಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಉಕ್ರೇನ್ ದಮನಗೊಂಡಿದ್ದ ಕ್ಯಾಥೋಲಿಕತ್ವದ ಒಂದು ಗಢವಾಗಿತ್ತು. ಉಕ್ರೇನಿಯನ್ ಕ್ಯಾಥೋಲಿಕ್ ಚರ್ಚಿನ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಮಾನ್ಯತೆ ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನ ದುರ್ಬಲತೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸಿತು. ಉಕ್ರೇನ್‌ನಲ್ಲಿದ್ದ ವ್ಯಾಟಿಕನ್‌ನ ಪ್ರಭಾವವು ಪಾಪಾಸಿಯ ಪುನರುತ್ಥಾನವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿತು, ಮತ್ತು ಉಕ್ರೇನ್‌ನ ಧಾರ್ಮಿಕ ಪರಿವರ್ತನೆ ದಾನಿಯೇಲ 11:40 ನೆರವೇರಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿತು. ಉಕ್ರೇನ್‌ಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಘಟನೆಗಳು ಪಾಪಾಸಿಯ ಮಾರಕ ಗಾಯವು ವಾಸಿಯಾಗುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಮೊದಲ ಹಂತದ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿದ್ದವು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಉಕ್ರೇನ್ ಅನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ರಾಜಕೀಯ ಘಟನೆಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ದಾನಿಯೇಲ 11ರ ಅಂತಿಮ ಚಲನೆಗಳೊಳಗಿನ ಒಂದು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸೂಚಕವಾಗಿ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ.

Back to Articles