Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Twenty-Six

ಯೋವೇಲನ ಪುಸ್ತಕ ಮತ್ತು ಲಾವೊದಿಕೀಯದ ಏಳನೇ ದಿನದ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಸಭೆ - ಇಪ್ಪತ್ತಾರುನೇ ಸಂಖ್ಯೆ

Number Twenty-Six

ಇಪ್ಪತ್ತಾರುನೇ ಸಂಖ್ಯೆ

Author

Jeff Pippenger

Published

January 12, 2026

Formats

PDF
Word

The four generations of Joel represent a progressive destruction of God’s vineyard from 1863 unto the Sunday law. The number four also symbolizes four attributes of Christ’s character. The cherubim in the sanctuary have four facial manifestations, and those manifestations align with the fourfold division of ancient Israel as they encamped around the sanctuary. They also represent the four gospels.

ಯೋವೇಲನ ನಾಲ್ಕು ತಲೆಮಾರುಗಳು 1863ರಿಂದ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನು ಜಾರಿಯಾಗುವ ತನಕ ದೇವರ ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟದ ಕ್ರಮೇಣವಾದ ನಾಶವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. ನಾಲ್ಕು ಎಂಬ ಸಂಖ್ಯೆ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸ್ವಭಾವದ ನಾಲ್ಕು ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನೂ ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತದೆ. ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯದಲ್ಲಿರುವ ಕೆರೂಬಿಮರಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಮುಖರೂಪಗಳಿವೆ; ಆ ರೂಪಗಳು ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲರು ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯದ ಸುತ್ತಲೂ ಪಾಳೆಯವಿಟ್ಟಾಗಿದ್ದ ನಾಲ್ಕುಭಾಗದ ವಿಭಾಗದೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಅವು ನಾಲ್ಕು ಸುವಾರ್ತೆಗ್ರಂಥಗಳನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ.

> As for the likeness of their faces, they four had the face of a man, and the face of a lion, on the right side: and they four had the face of an ox on the left side; they four also had the face of an eagle. Ezekiel 1:10.

> ಅವರ ಮುಖಗಳ ಸ್ವರೂಪದ ವಿಷಯವಾಗಿ, ಆ ನಾಲ್ವರಿಗೆ ಮನುಷ್ಯನ ಮುಖವಿತ್ತು; ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸಿಂಹದ ಮುಖವಿತ್ತು; ಆ ನಾಲ್ವರಿಗೆ ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ಎಮ್ಮೆಯ ಮುಖವಿತ್ತು; ಆ ನಾಲ್ವರಿಗೆ ಗರುಡನ ಮುಖವೂ ಇತ್ತು. ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನು 1:10.

> And the first beast was like a lion, and the second beast like a calf, and the third beast had a face as a man, and the fourth beast was like a flying eagle. Revelation 4:7.

> ಮೊದಲನೆಯ ಜೀವಿಯು ಸಿಂಹದಂತಿತ್ತು; ಎರಡನೆಯ ಜೀವಿಯು ಕರುವಿನಂತಿತ್ತು; ಮೂರನೆಯ ಜೀವಿಗೆ ಮನುಷ್ಯನ ಮುಖವಿತ್ತು; ನಾಲ್ಕನೆಯ ಜೀವಿಯು ಹಾರುವ ಗರುಡನಂತಿತ್ತು. ಪ್ರಕಟಣೆ 4:7.

The Bible (Numbers 2) describes the 12 tribes (excluding Levi, who camped immediately around the tabernacle) organized into four camps of three tribes each, positioned on the four cardinal directions around the sanctuary, each under a standard, meaning, banner or ensign. The arrangement created a symbolic parallel, where the earthly camp mirrors the heavenly throne guarded by the cherubim.

ಬೈಬಲ್‌ (ಅರಣ್ಯಕಾಂಡ 2) ಹನ್ನೆರಡು ಗೋತ್ರಗಳನ್ನು—(ಗುಡಾರದ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲೇ ತಕ್ಷಣ ವಾಸ್ತವ್ಯ ಮಾಡಿದ ಲೇವಿಯನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ)—ತಲಾ ಮೂರು ಗೋತ್ರಗಳಂತೆ ನಾಲ್ಕು ಪಾಳೆಗಳಾಗಿ ಸಂಘಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದಾಗಿ ವರ್ಣಿಸುತ್ತದೆ; ಅವುಗಳು ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯದ ಸುತ್ತ ನಾಲ್ಕು ಪ್ರಧಾನ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿದ್ದು, ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ಒಂದು ಧ್ವಜದ ಅಧೀನದಲ್ಲಿತ್ತು; ಅಂದರೆ, ಒಂದು ಪತಾಕೆ ಅಥವಾ ಚಿಹ್ನಾಧ್ವಜದ ಅಧೀನದಲ್ಲಿ. ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಒಂದು ಸಾಂಕೇತಿಕ ಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು; ಅಂದರೆ, ಭೌಮ ಪಾಳೆಯವು ಕೆರೂಬಿಗಳಿಂದ ಕಾಯಲ್ಪಡುವ ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಸಿಂಹಾಸನದ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವಾಗಿ ನಿಂತಿತು.

Judah faced east, toward the rising sun at the entrance of the sanctuary. Judah’s standard was a lion, for it represents the Lion of the tribe of Judah. The two tribes with Judah were Issachar and Zebulun. In the vision of John, the first beast was as a lion, just as Ezekiel’s cherubim had a face of a lion. Rueben, the symbol of man was on the south with Simeon and Gad. On the west was Ephraim, with Benjamin and Manasseh represented by the ox. On the north was Dan, with Asher and Naphtali, represented by the eagle. The tribe’s association with the four faces of the heavenly sanctuary are represented in the four gospels.

ಯೆಹೂದನು ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿಗೆ, ಅಂದರೆ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯದ ಪ್ರವೇಶದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ಉದಯಿಸುವ ಸೂರ್ಯನ ಕಡೆ ಮುಖಮಾಡಿದ್ದನು. ಯೆಹೂದನ ಧ್ವಜವು ಸಿಂಹವಾಗಿತ್ತು, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಯೆಹೂದ ಕುಲದ ಸಿಂಹವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಯೆಹೂದನೊಡನೆ ಇದ್ದ ಎರಡು ಕುಲಗಳು ಇಸ್ಸಾಕಾರ ಮತ್ತು ಜೆಬೂಲೂನ್ ಆಗಿದ್ದವು. ಯೋಹಾನನ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಜೀವಿಯು ಸಿಂಹದಂತಿತ್ತು; ಹಾಗೆಯೇ ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನ ಕೆರೂಬಿಮರಿಗೂ ಸಿಂಹದ ಮುಖವಿತ್ತು. ಮಾನವನ ಸಂಕೇತವಾದ ರೂಬೇನನು ಶಿಮ್ಯೋನ ಮತ್ತು ಗಾದನೊಡನೆ ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಇತ್ತನು. ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಎಫ್ರಾಯಿಮನು ಬೆನ್ಯಾಮೀನ್ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸೆಯೊಡನೆ ಎಮ್ಮೆಯಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನು. ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ದಾನನು ಆಶೇರ್ ಮತ್ತು ನಫ್ತಾಲಿಯೊಡನೆ ಗರುಡದಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನು. ಪರಲೋಕದ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯದ ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳೊಂದಿಗೆ ಈ ಕುಲಗಳ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ನಾಲ್ಕು ಸುವಾರ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

Matthew is the Lion of the tribe of Judah, Mark is the sacrificial ox, Luke the man and John the high-flying eagle. Christ as the Lion of the tribe of Judah defines Himself as the one who seals and unseals His prophetic Word. The book of Matthew has more direct references to fulfillments of Messianic prophecies (12) as the other three gospels combined. It is not even close.

ಮತ್ತಾಯನು ಯೆಹೂದ ಗೋತ್ರದ ಸಿಂಹನು, ಮಾರ್ಕನು ಬಲಿಯ ಎತ್ತು, ಲೂಕನು ಮನುಷ್ಯನು ಮತ್ತು ಯೋಹಾನನು ಉನ್ನತವಾಗಿ ಹಾರುವ ಗರುಡನು. ಯೆಹೂದ ಗೋತ್ರದ ಸಿಂಹನಾಗಿರುವ ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನ್ನನ್ನೇ ತನ್ನ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಮುದ್ರಿಸುವವನಾಗಿಯೂ ಅದರ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ತೆಗೆಯುವವನಾಗಿಯೂ ನಿರ್ವಚಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಮತ್ತಾಯನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಮೆಸ್ಸಿಯನ ಪ್ರವಾದನೆಗಳ ನೆರವೇರಿಕೆಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ನೇರ ಉಲ್ಲೇಖಗಳು (12) ಉಳಿದ ಮೂರು ಸುವಾರ್ತೆಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿದಷ್ಟಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಇವೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಸಮೀಪತೆ ಇಲ್ಲ.

The book of Matthew represents God’s prophetic Word. Luke, who was a doctor presents his gospel from the perspective of Christ as the Son of Man, for Luke is the face of the man. Mark presents his gospel of Christ from the perspective of the sacrificial offering which Christ represented, for Mark is the ox. John is the high-flying eagle, who presented the deep things of God in his presentation of the gospel of Christ.

ಮತ್ತಾಯನ ಗ್ರಂಥವು ದೇವರ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ವೈದ್ಯನಾಗಿದ್ದ ಲೂಕನು ತನ್ನ ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತನು ಮಾನವಕುಮಾರನಾಗಿರುವ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ನಿರೂಪಿಸುತ್ತಾನೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಲೂಕನು ಮನುಷ್ಯನ ಮುಖವಾಗಿದೆ. ಮಾರ್ಕನು ತನ್ನ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದ್ದ ಬಲಿಯ ಅರ್ಪಣೆಯ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ನಿರೂಪಿಸುತ್ತಾನೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಮಾರ್ಕನು ಎತ್ತಾಗಿದೆ. ಯೋಹಾನನು ಉನ್ನತವಾಗಿ ಹಾರುವ ಗರುಡನು; ಅವನು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸುವಾರ್ತೆಯ ನಿರೂಪಣೆಯಲ್ಲಿ ದೇವರ ಆಳವಾದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು.

It is important to understand the book of Matthew as it is represented within the prophetic Word. The book of Matthew is the Lion of the tribe of Judah, the master of His prophetic Word, the Wonderful Numberer of secrets, the Wonderful Linguist, the one who seals and unseals His Word. Jesus is the Alpha and Omega, and He is the Word. The first book of the New Testament and the last book of the New Testament are prophetic books. Most know this fact about the book of Revelation, but they might not have recognized that Matthew is the alpha of the New Testament, so it must align with the omega of the New Testament. It must represent the end, which is the book of Revelation.

ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಾಕ್ಯದೊಳಗೆ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತಾಯನ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ. ಮತ್ತಾಯನ ಗ್ರಂಥವು ಯೆಹೂದ ಗೋತ್ರದ ಸಿಂಹವಾಗಿದ್ದು, ತನ್ನ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಾಕ್ಯದ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿದ್ದು, ರಹಸ್ಯಗಳ ಅದ್ಭುತ ಸಂಖ್ಯಾಕಾರನಾಗಿದ್ದು, ಅದ್ಭುತ ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞನಾಗಿದ್ದು, ತನ್ನ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಮುದ್ರಿಸುವವನೂ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ತೆರೆಯುವವನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ಯೇಸು ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೇಗನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಮತ್ತು ಆತನೇ ವಾಕ್ಯವಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಮೊದಲ ಗ್ರಂಥವೂ ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಕೊನೆಯ ಗ್ರಂಥವೂ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಗ್ರಂಥಗಳಾಗಿವೆ. ಪ್ರಕಟನೆಯ ಗ್ರಂಥದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಈ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಬಹುತೇಕರು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ ಮತ್ತಾಯನು ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಆಲ್ಫಾ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಗುರುತಿಸಿರಲಿಲ್ಲವೋ ಇರಬಹುದು; ಆದಕಾರಣ ಅದು ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಓಮೇಗನೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗಬೇಕು. ಅದು ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲೇಬೇಕು, ಅಂದರೆ ಪ್ರಕಟನೆಯ ಗ್ರಂಥವನ್ನು.

Therefore, when we find in Matthew the parallel line of Genesis’ line of covenant history set forth in chapters eleven through twenty-two, it is nothing less than a truth which the Lion of the tribe of Matthew is unsealing. The twelve chapters of covenant history that are represented in Genesis, Matthew and Revelation are now being unsealed and what we are identifying is that chapter twenty-three of Matthew represents the separation of the wise and foolish in the parable of the vineyard. Eight woes upon the former covenant people, that find their prophetic counterpart in the eight souls representing the one hundred and forty-four thousand who get on the ark of safety. 23 is a representation of the work that began in the Heavenly sanctuary when the 2300 days reached its conclusion on October 22, 1844, and will do so again at the soon-coming Sunday law. Chapter 23 is marking this truth.

ಆದುದರಿಂದ, ಮತ್ತಾಯನಲ್ಲಿ ಆದಿಕಾಂಡದ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಇತಿಹಾಸದ ಸಾಲಿನ ಸಮಾಂತರ ರೇಖೆ ಹನ್ನೊಂದರಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯಗಳವರೆಗೆ ನಿರೂಪಿತವಾಗಿರುವುದನ್ನು ನಾವು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವಾಗ, ಅದು ಮತ್ತಾಯನ ಗೋತ್ರದ ಸಿಂಹವು ಬಿಚ್ಚುಮುದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವ ಸತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಲ್ಲ. ಆದಿಕಾಂಡ, ಮತ್ತಾಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟನೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಇತಿಹಾಸದ ಹನ್ನೆರಡು ಅಧ್ಯಾಯಗಳು ಈಗ ಬಿಚ್ಚುಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿವೆ; ಮತ್ತು ನಾವು ಗುರುತಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಏನೆಂದರೆ, ಮತ್ತಾಯನ ಇಪ್ಪತ್ತಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟದ ದೃಷ್ಟಾಂತದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಿಗಳನ್ನೂ ಮೂರ್ಖರನ್ನೂ ಬೇರ್ಪಡಿಸುವುದನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಹಿಂದಿನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಜನರ ಮೇಲೆ ಎಂಟು ಅಯ್ಯೋಗಳು, ಅವುಗಳು ಭದ್ರತೆಯ ನೌಕೆಗೆ ಏರುವ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಎಂಟು ಆತ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. 23 ಎಂಬುದು ಕ್ರಿ.ಶ. 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು 2300 ದಿನಗಳು ತಮ್ಮ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದಾಗ ಪರಲೋಕದ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ಕಾರ್ಯದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರುವ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ಮತ್ತೆ ನಡೆಯಲಿದೆ. 23ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಿದೆ.

Chapter twenty-four takes place as Christ has just ended His dialogue with apostate Israel and left the Jew’s temple for the final time. The number 24 is a symbol of the transition of ancient to modern Israel, the very point in prophetic history where Christ stood, when He presented His message in Matthew twenty-four. The prophetic message of Matthew 24 is a Divine illustration of line upon line methodology, that specifically addresses the history of the Millerites, and therefore the history of the one hundred and forty-four thousand. 24 is represented by the church of Revelation twelve, which stands upon the moon that reflects the light of the sun of righteousness. On her head are twelve stars that represent 24, for she represents the history leading up to the birth of Christ when ancient Israel’s 12 tribes would become modern Israel’s twelve disciples. In chapter twenty-four the Millerite history from 1798 unto the great disappointment are represented. Then comes Matthew 25.

ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಕ್ರಿಸ್ತನು ಭ್ರಷ್ಟ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನೊಂದಿಗೆ ನಡೆದ ತನ್ನ ಸಂಭಾಷಣೆಯನ್ನು ಇತ್ತಿಚೆಗೆಲೇ ಅಂತ್ಯಗೊಳಿಸಿ, ಯೆಹೂದ್ಯರ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಕೊನೆಯ ಬಾರಿ ಬಿಟ್ಟುಹೋದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೇ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. 24 ಎಂಬ ಸಂಖ್ಯೆ ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನಿಂದ ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿಗೆ ಸಂಭವಿಸಿದ ಪರಿವರ್ತನೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ; ಅಂದರೆ, ಕ್ರಿಸ್ತನು ಮತ್ತಾಯ ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕರಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದಾಗ ನಿಂತಿದ್ದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸದ ನಿಜವಾದ ಅಂಶವೇ ಅದು. ಮತ್ತಾಯ 24ರ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಂದೇಶವು “ಸಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಸಾಲು” ಎಂಬ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರದ ದೈವಿಕ ದೃಷ್ಟಾಂತವಾಗಿದ್ದು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಿಲ್ಲರೈಟರ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು, ಆದಕಾರಣ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತಿನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಇತಿಹಾಸವನ್ನೂ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತಾಡುತ್ತದೆ. 24 ಅನ್ನು ಪ್ರಕಟನೆ ಹನ್ನೆರಡರ ಸಭೆಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ; ಆಕೆ ನೀತಿಯ ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕನ್ನು ಪ್ರತಿಫಲಿಸುವ ಚಂದ್ರನ ಮೇಲಿದ್ದು ನಿಂತಿದ್ದಾಳೆ. ಆಕೆಯ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ 24 ಅನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಹನ್ನೆರಡು ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿವೆ; ಯಾಕಂದರೆ ಆಕೆ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಜನನಕ್ಕೆ ಮುನ್ನಡೆದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾಳೆ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಹನ್ನೆರಡು ಗೋತ್ರಗಳು ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಹನ್ನೆರಡು ಶಿಷ್ಯರಾಗಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ 1798ರಿಂದ ಮಹಾ ನಿರಾಶೆಯವರೆಗೆ ಮಿಲ್ಲರೈಟರ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ನಂತರ ಮತ್ತಾಯ 25 ಬರುತ್ತದೆ.

The number 25 is a symbol of the Levites, whether good or bad, but just as significantly it represents the separation of the wise and wicked Levites. Matthew 25 identifies upon three witnesses, or three parables, the separation process that is represented by the number twenty-five. Of course, the parable of the ten virgins represents the history of the Millerites, and also the history of the one hundred and forty-four thousand. That history is the history of the first angel, the parable of the talents is the second angel and the parable of sheep and goats is the judgment of the third angel.

ಸಂಖ್ಯೆ 25 ಒಳ್ಳೆಯವರಾಗಿರಲಿ ಕೆಟ್ಟವರಾಗಿರಲಿ ಲೇವಿಯರ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ; ಆದರೆ ಅದೇ ಸಮಾನ ಮಹತ್ವದಿಂದ ಅದು ಜ್ಞಾನಿಗಳಾದ ಲೇವಿಯರು ಮತ್ತು ದುಷ್ಟರಾದ ಲೇವಿಯರು ಇವರ ವಿಭಜನೆಯನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಮತ್ತಾಯ 25, ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಎಂಬ ಸಂಖ್ಯೆಯಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ವಿಭಜನೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಮೂರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳ ಮೂಲಕ, ಅಂದರೆ ಮೂರು ದೃಷ್ಟಾಂತಗಳ ಮೂಲಕ, ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ, ಹತ್ತು ಕನ್ಯೆಯರ ದೃಷ್ಟಾಂತವು ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳ ಇತಿಹಾಸವನ್ನೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಒಂದು ನೂರು ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಇತಿಹಾಸವನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಇತಿಹಾಸವು ಮೊದಲನೆಯ ದೂತನ ಇತಿಹಾಸವಾಗಿದೆ; ತಲಾಂತಗಳ ದೃಷ್ಟಾಂತವು ಎರಡನೆಯ ದೂತನದು, ಮತ್ತು ಕುರಿಗಳು ಹಾಗೂ ಮೇಕೆಗಳ ದೃಷ್ಟಾಂತವು ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಾಗಿದೆ.

Chapters twenty-six through twenty-eight identify the history of Passover to the post crucifixion gospel commission.

ಇಪ್ಪತ್ತಾರುರಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯಗಳವರೆಗೆ, ಪಾಸ್ಕಾ ಹಬ್ಬದ ಇತಿಹಾಸದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟ ನಂತರದ ಸುವಾರ್ತಾ ನಿಯೋಗದವರೆಗಿನ ವರ್ತಮಾನವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

> And it came to pass, when Jesus had finished all these sayings, he said unto his disciples, Ye know that after two days is the feast of the passover, and the Son of man is betrayed to be crucified. Matthew 26:1, 2.

> ಯೇಸು ಈ ಎಲ್ಲಾ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿದಾಗ, ಆತನು ತನ್ನ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು: “ಇನ್ನೆರಡು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪಸ್ಕ ಹಬ್ಬವು ಬರುತ್ತದೆಂಬುದು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದೇ ಇದೆ; ಮತ್ತು ಮಾನವಕುಮಾರನು ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಲ್ಪಡುವದಕ್ಕಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಸಲ್ಪಡುವನು.” ಮತ್ತಾಯ 26:1, 2

A summary of the various waymarks in chapter 26 is the plot to kill Jesus in verses three through five. Then Jesus is anointed at Bethany in verses six through thirteen. In verses fourteen through sixteen Judas betrays Christ for thirty pieces of silver. Then came Passover with His disciples, in verses seventeen through twenty-five. Verses twenty-six through twenty-nine, Jesus institutes the Lord’s supper, and in verse thirty, Jesus foretells Peter’s denial. In verses thirty-six through forty-six Jesus is in Gethsemane. Verse forty-seven through fifty-six Jesus is arrested, then in verses fifty-seven through sixty-eight, Jesus is before Caiaphas and the Sanhedrin. From verse sixty-nine onward Peter’s denial of Christ is set forth. The chapter contains ten specific waymarks that are to be repeated during the latter days.

ಅಧ್ಯಾಯ 26ರಲ್ಲಿ ಇರುವ ವಿವಿಧ ಮಾರ್ಗಚಿಹ್ನೆಗಳ ಸಾರಾಂಶವೆಂದರೆ, ಮೂರನೆಯದರಿಂದ ಐದನೆಯ ವಚನಗಳವರೆಗೆ ಯೇಸುವನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಸಂಚು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಆರನೆಯದರಿಂದ ಹದಿಮೂರನೆಯ ವಚನಗಳವರೆಗೆ ಬೇಥಾನ್ಯದಲ್ಲಿ ಯೇಸುವಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಹದಿನಾಲ್ಕನೆಯದರಿಂದ ಹದಿನಾರನೆಯ ವಚನಗಳವರೆಗೆ ಯೂದನು ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ಮೂವತ್ತು ಬೆಳ್ಳಿಯ ನಾಣ್ಯಗಳಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಹದಿನೇಳನೆಯದರಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೆಯ ವಚನಗಳವರೆಗೆ ಆತನ ಶಿಷ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಪಾಸ್ಕವು ಬರುತ್ತದೆ. ಇಪ್ಪತ್ತಾರನೆಯದರಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂಬತ್ತನೆಯ ವಚನಗಳವರೆಗೆ ಯೇಸು ಕರ್ತನ ಭೋಜನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಮೂವತ್ತನೆಯ ವಚನದಲ್ಲಿ ಯೇಸು ಪೇತ್ರನ ನಿರಾಕರಣೆಯನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮுப்பತ್ತಾರನೆಯದರಿಂದ ನಲವತ್ತಾರನೆಯ ವಚನಗಳವರೆಗೆ ಯೇಸು ಗೆತ್ಸೆಮನೆದಲ್ಲಿ ಇರುವನು. ನಲವತ್ತೇಳನೆಯದರಿಂದ ಐವತ್ತಾರನೆಯ ವಚನಗಳವರೆಗೆ ಯೇಸುವನ್ನು ಬಂಧಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ನಂತರ ಐವತ್ತೇಳನೆಯದರಿಂದ ಅರವತ್ತೆಂಟನೆಯ ವಚನಗಳವರೆಗೆ ಯೇಸು ಕೈಫನ ಮತ್ತು ಮಹಾಸಭೆಯ ಮುಂದೆ ಇರುವನು. ಅರವತ್ತೊಂಬತ್ತನೆಯ ವಚನದಿಂದ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕುರಿತು ಪೇತ್ರನ ನಿರಾಕರಣೆ ವಿವರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪುನರಾವರ್ತನೆಗೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಹತ್ತು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಮಾರ್ಗಚಿಹ್ನೆಗಳು ಒಳಗೊಂಡಿವೆ.

Chapter twenty-seven has ten distinct waymarks as well. Jesus is delivered to Pilate, then Judas hangs himself, then Jesus is taken before Pilate, then Barabbas is chosen, Pilate delivers Jesus to be crucified, then Jesus is mocked, then the crucifixion, then the death of Jesus, then Jesus is buried and then the guard at the tomb testifies.

ಇಪ್ಪತ್ತೇಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿಯೂ ಹತ್ತು ವಿಭಿನ್ನ ಮಾರ್ಗಚಿಹ್ನೆಗಳಿವೆ. ಯೇಸುವನ್ನು ಪಿಲಾತನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ನಂತರ ಯೂದನು ತಾನೇ ನೇಣು ಬಿಗಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ಆಮೇಲೆ ಯೇಸುವನ್ನು ಪಿಲಾತನ ಮುಂದೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲಾಗುತ್ತದೆ; ನಂತರ ಬರಬ್ಬನನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ; ಪಿಲಾತನು ಯೇಸುವನ್ನು ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕುವದಕ್ಕಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತಾನೆ; ನಂತರ ಯೇಸುವನ್ನು ಹಾಸ್ಯಕ್ಕೆ ಗುರಿಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ; ನಂತರ ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕುವ ಘಟನೆ; ನಂತರ ಯೇಸುವಿನ ಮರಣ; ನಂತರ ಯೇಸುವನ್ನು ಸಮಾಧಿ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ; ಆ ಬಳಿಕ ಸಮಾಧಿಯ ಬಳಿಯ ಕಾವಲು ಸಾಕ್ಷಿ ನೀಡುತ್ತದೆ.

Chapter twenty-eight has but three waymarks, the first being the resurrection, followed by the lie of the Sanhedrin and then the great commission. Three chapters with twenty-three distinct waymarks of the cross that will be repeated in the history of the one hundred and forty-four thousand.

ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಮೂರು ದಾರಿಚಿಹ್ನೆಗಳಿವೆ; ಮೊದಲನೆಯದು ಪುನರುತ್ಥಾನ, ಅದರ ನಂತರ ಸನ್ಹೆದ್ರಿನ್‌ನ ಸುಳ್ಳು, ಮತ್ತು ಅನಂತರ ಮಹಾ ಆದೇಶ. ಶಿಲುಬೆಯ ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ವಿಶಿಷ್ಟ ದಾರಿಚಿಹ್ನೆಗಳಿರುವ ಈ ಮೂರು ಅಧ್ಯಾಯಗಳು, ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಪುನರಾವರ್ತಿಸಲ್ಪಡುವುವು.

## Matthew 26 – Ten Waymarks

ಮತ್ತಾಯ 26 – ಹತ್ತು ದಾರಿಚಿಹ್ನೆಗಳು

1. 1. Plot by chief priests and elders to kill Jesus (vv. 3–5)

   1. ಯೇಸುವನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಕುರಿತು ಮುಖ್ಯಯಾಜಕರೂ ಹಿರಿಯರೂ ಮಾಡಿದ ಕುತಂತ್ರ (ವಚನಗಳು 3–5)

2. 2. Anointing at Bethany by the woman with alabaster box (vv. 6–13)

   2. ಅಲಬಾಸ್ತ್ರದ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಸ್ತ್ರೀಯಿಂದ ಬೇಥಾನ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಭಿಷೇಕ (ವ. 6–13)

3. 3. Judas agrees to betray Jesus for 30 pieces of silver (vv. 14–16)

   3. ಯೂದನು ಯೇಸುವನ್ನು ಮೂವತ್ತು ಬೆಳ್ಳಿ ನಾಣ್ಯಗಳಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು (ಪಂ. 14–16)

4. 4. Preparation and eating of the Passover with the disciples (vv. 17–25)

   4. ಶಿಷ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಪಾಸ್ಕ ಹಬ್ಬದ ಸಿದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಸೇವಿಸುವುದು (ಪದಗಳು 17–25)

5. 5. Institution of the Lord’s Supper (vv. 26–29)

   5. ಕರ್ತನ ಭೋಜನದ ಸ್ಥಾಪನೆ (ವ. 26–29)

6. 6. Prediction of Peter’s denial (vv. 30–35)

   6. ಪೇತ್ರನು ನಿರಾಕರಿಸುವುದರ ಮುನ್ನೋಟ (ವ. 30–35)

7. 7. Agony in Gethsemane (vv. 36–46)

   7. ಗೆತ್ಸೇಮನೆದಲ್ಲಿ ವೇದನೆ (ವಚನಗಳು 36–46)

8. 8. Betrayal and arrest of Jesus (vv. 47–56)

   8. ಯೇಸುವಿನ ದ್ರೋಹ ಮತ್ತು ಬಂಧನ (ಪದಗಳು 47–56)

9. 9. Jesus tried before Caiaphas and the Sanhedrin (vv. 57–68)

   9. ಕಾಯಫನೂ ಸನ್ಹೆಡ್ರಿನ್ನೂ ಮುಂದೆ ಯೇಸುವಿನ ವಿಚಾರಣೆ (ವ. 57–68)

10. 10. Peter’s threefold denial (vv. 69–75)

    10. ಪೇತ್ರನ ತ್ರಿವಿಧ ನಿರಾಕರಣೆ (ವಚನಗಳು 69–75)

## Matthew 27 – Ten Waymarks

ಮತ್ತಾಯ 27 – ಹತ್ತು ದಾರಿಚಿಹ್ನೆಗಳು

1. 1. Jesus delivered to Pilate (vv. 1–2)

   1. ಪಿಲಾತನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಯೇಸು (ವವ. 1–2)

2. 2. Judas’s remorse and suicide (vv. 3–10)

   2. ಯೂದನ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ (ವ. 3–10)

3. 3. Jesus before Pilate – the formal Roman trial (vv. 11–14)

   3. ಪಿಲಾತನ ಮುಂದೆ ಯೇಸು – ಔಪಚಾರಿಕ ರೋಮನ್ ವಿಚಾರಣೆ (ವ. 11–14)

4. 4. Choice of Barabbas over Jesus (vv. 15–26)

   4. ಯೇಸುವಿನಿಗಿಂತ ಬರಬ್ಬನನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವುದು (ಪದ್ಯಗಳು 15–26)

5. 5. Pilate delivers Jesus to be crucified (included in the release of Barabbas)

   5. ಯೇಸುವನ್ನು ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಲ್ಪಡಲು ಪಿಲಾತನು ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಡುತ್ತಾನೆ (ಇದರಲ್ಲಿ ಬರಬ್ಬನನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದ ಘಟನೆಯೂ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ)

6. 6. Mocking and scourging by the soldiers (vv. 27–31)

   6. ಸೈನಿಕರಿಂದ ಹಾಸ್ಯಮಾಡಲ್ಪಡುವುದು ಮತ್ತು ಕೋಲಿನಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಡುವುದು (ವಚನಗಳು 27–31)

7. 7. The crucifixion (vv. 32–44)

   7. ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಲ್ಪಡುವಿಕೆ (ವ. 32–44)

8. 8. The death of Jesus (vv. 45–50)

   8. ಯೇಸುವಿನ ಮರಣ (ಪದಗಳು 45–50)

9. 9. Supernatural signs and burial by Joseph of Arimathea (vv. 51–61)

   9. ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಚಿಹ್ನೆಗಳು ಮತ್ತು ಅರಿಮಥೆಯ ಯೋಸೇಫನಿಂದ ಸಮಾಧಿಗೊಳಿಕೆ (ಪದಗಳು 51–61)

10. 10. Posting of the guard at the tomb (vv. 62–66)

    10. ಸಮಾಧಿಯ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಕಾವಲುಗಾರರನ್ನು ನೇಮಿಸುವುದು (ವವ. 62–66)

## Matthew 28 – Three Waymarks

ಮತ್ತಾಯ 28 – ಮೂರು ಮಾರ್ಗಚಿಹ್ನೆಗಳು

1. 1. The resurrection and empty tomb (vv. 1–10)

   1. ಪುನರುತ್ಥಾನ ಮತ್ತು ಖಾಲಿ ಸಮಾಧಿ (ವವ. 1–10)

2. 2. The lie of the chief priests and elders to the soldiers (vv. 11–15)

   2. ಪ್ರಧಾನ ಯಾಜಕರು ಮತ್ತು ಹಿರಿಯರು ಸೈನಿಕರಿಗೆ ಹೇಳಿದ ಸುಳ್ಳು (ಪಂ. 11–15)

3. 3. The Great Commission (vv. 16–20)

   3. ಮಹಾ ಆದೇಶ (ಪದ್ಯಗಳು 16–20)

Just as Christ’s experience from the anointing at Bethany to the Great Commission marked the close of His earthly ministry and the beginning of the gospel to all nations, so these same waymarks are repeated in the experience of God’s remnant as they approach the close of probation and their final triumph.

ಬೆಥನ್ಯದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಅಭಿಷೇಕದಿಂದ ಮಹಾ ಆಜ್ಞೆಯ ತನಕ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಅನುಭವವು ಆತನ ಭೌಮಿಕ ಸೇವಾಕಾರ್ಯದ ಸಮಾಪ್ತಿಯನ್ನೂ ಸುವಾರ್ತೆಯು ಎಲ್ಲಾ ಜನಾಂಗಗಳಿಗೆ ತಲುಪುವ ಆರಂಭವನ್ನೂ ಗುರುತಿಸಿದಂತೆಯೇ, ಅದೇ ಮಾರ್ಗಚಿಹ್ನೆಗಳು ದೇವರ ಶೇಷಜನರು ಕೃಪಾಕಾಲದ ಸಮಾಪ್ತಿಯನ್ನೂ ತಮ್ಮ ಅಂತಿಮ ಜಯವನ್ನೂ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಅವರ ಅನುಭವದಲ್ಲಿಯೂ ಪುನರಾವರ್ತಿತವಾಗುತ್ತವೆ.

Chapters twenty-six through twenty-eight represent the Passover history structured upon 23 distinct waymarks that are repeated during the history leading to and following after the Sunday law.

ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ರಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯಗಳವರೆಗೆ, ಭಾನುವಾರ ಕಾನೂನಿಗೆ ಮುನ್ನಡೆಸುವ ಮತ್ತು ಅದರ ನಂತರ ಅನುಸರಿಸುವ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಪುನರಾವರ್ತನೆಯಾಗುವ 23 ವಿಭಿನ್ನ ಮಾರ್ಗಚಿಹ್ನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಸಂರಚಿತವಾಗಿರುವ ಪಾಸ್ಕಾ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ.

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 427.

> “ಪವಿತ್ರಸ್ಥಳದ ಶುದ್ಧೀಕರಣಕ್ಕಾಗಿ ನಮ್ಮ ಮಹಾಯಾಜകനಾಗಿ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬರುವುದು—ದಾನಿಯೇಲ 8:14ರಲ್ಲಿ ದೃಷ್ಟಿಗೋಚರವಾಗಿರುವುದು; ದಾನಿಯೇಲ 7:13ರಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವಂತೆ ಮಾನವಕುಮಾರನು ಪ್ರಾಚೀನ ದಿನಗಳವನ ಬಳಿಗೆ ಬರುವುದು; ಮತ್ತು ಮಲಾಕಿಯನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಹೇಳಿದಂತೆ ಕರ್ತನು ತನ್ನ ಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಬರುವುದು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅದೇ ಒಂದೇ ಘಟನೆಯ ವಿವರಣೆಗಳಾಗಿವೆ; ಮತ್ತೂ ಇದು ಮತ್ತಾಯ 25ರಲ್ಲಿ ಇರುವ ಹತ್ತು ಕನ್ಯೆಯರ ಉಪಮೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನು ವಿವರಿಸಿದ ವರನು ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ಬರುವಿಕೆಯ ಮೂಲಕವೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.” The Great Controversy, 427.

The end of the 2300 days on October 22, 1844 is repeated at the Sunday law. The 23 waymarks located in the last three chapters of Matthew identify the precious blood that is employed to combine Divinity with humanity.

1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು 2300 ದಿನಗಳ ಅಂತ್ಯವು ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನಲ್ಲಿ ಪುನರಾವರ್ತಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಮತ್ತಾಯನ ಕೊನೆಯ ಮೂರು ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿರುವ 23 ಗುರುತುಗಳು, ದೈವತ್ವವನ್ನು ಮಾನವತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿಸಲು ಉಪಯೋಗಿಸಲ್ಪಡುವ ಅಮೂಲ್ಯ ರಕ್ತವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ.

> “The intercession of Christ in man’s behalf in the sanctuary above is as essential to the plan of salvation as was His death upon the cross. By His death He began that work which after His resurrection He ascended to complete in heaven. We must by faith enter within the veil, ‘whither the forerunner is for us entered.’ Hebrews 6:20. There the light from the cross of Calvary is reflected. There we may gain a clearer insight into the mysteries of redemption. The salvation of man is accomplished at an infinite expense to heaven; the sacrifice made is equal to the broadest demands of the broken law of God. Jesus has opened the way to the Father’s throne, and through His mediation the sincere desire of all who come to Him in faith may be presented before God.” The Great Controversy, 489.

> “ಮೇಲಿರುವ ಪರಿಶುದ್ಧಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನ ಪರವಾಗಿ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಮಾಡುವ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆ, ರಕ್ಷಣೆಯ ಯೋಜನೆಗೆ ಶಿಲುಬೆಯ ಮೇಲೆ ನಡೆದ ಆತನ ಮರಣದಷ್ಟೇ ಅವಶ್ಯಕವಾಗಿದೆ. ತನ್ನ ಮರಣದ ಮೂಲಕ ಆತನು ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದನು; ತನ್ನ ಪುನರುತ್ಥಾನದ ನಂತರ ಅದನ್ನು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲು ಏರಿಹೋದನು. ‘ನಮಗೋಸ್ಕರ ಮುಂಚೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದವನು’ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ನಾವು ನಂಬಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ಪರದೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕು. ಇಬ್ರಿಯರು 6:20. ಅಲ್ಲಿ ಕಲ್ವಾರಿಯ ಶಿಲುಬೆಯಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವ ಬೆಳಕು ಪ್ರತಿಫಲಿಸುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ನಾವು ವಿಮೋಚನೆಯ ರಹಸ್ಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಅರಿವನ್ನು ಹೊಂದಬಹುದು. ಮನುಷ್ಯನ ರಕ್ಷಣೆಯು ಪರಲೋಕಕ್ಕೆ ಅನಂತ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿ ಸಾಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಸಮರ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಬಲಿಯು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೇವರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಅತ್ಯಂತ ವಿಶಾಲವಾದ ಬೇಡಿಕೆಗಳಿಗೆ ಸಮನಾಗಿದೆ. ಯೇಸು ತಂದೆಯ ಸಿಂಹಾಸನದ ಕಡೆಗೆ ದಾರಿಯನ್ನು ತೆರೆಯಿದ್ದಾನೆ; ಮತ್ತು ಆತನ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯ ಮೂಲಕ, ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಆತನ ಬಳಿಗೆ ಬರುವ ಎಲ್ಲರ ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾದ ಆಶೆಗಳು ದೇವರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಲ್ಪಡಬಹುದು.” The Great Controversy, 489.

Chapter 23 of Matthew emphasizes the condemnation upon the counterfeit priesthood. Chapters twenty-six through twenty-eight are the omega to chapter twenty-three. The counterfeit Levites, the old men’s escalating rebellion over four generations produced the waymarks in the last three chapters.

ಮತ್ತಾಯನ 23ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ನಕಲಿ ಯಾಜಕತ್ವದ ಮೇಲಿರುವ ಖಂಡನೆಯನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತದೆ. ಇಪ್ಪತ್ತಾರುನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದವರೆಗೆ ಇರುವ ಅಧ್ಯಾಯಗಳು, 23ನೇ ಅಧ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಓಮೆಗವಾಗಿವೆ. ನಕಲಿ ಲೇವಿಯರು—ಹಳೆಯ ಮನುಷ್ಯರ ನಾಲ್ಕು ತಲೆಮಾರುಗಳ ಕಾಲ ಹೆಚ್ಚುತ್ತ ಬಂದ ದಂಗೆ—ಕೊನೆಯ ಮೂರು ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಮಾರ್ಗಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು.

Chapter twenty-four identifies the line upon line methodology as the methodology of Christ, as He employs the destruction of Jerusalem to describe the things that are, the things that have been and the things that will be.

ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು, ಇರುವ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನೂ, ಆಗಿಹೋದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನೂ, ಮುಂದಾಗಲಿರುವ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನೂ ವಿವರಿಸಲು ಕ್ರಿಸ್ತನು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ವಿನಾಶವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ, “ಸಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಸಾಲು” ಎಂಬ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತನ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರವೆಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ.

The fall of Jerusalem in 70 AD, took place on the same day of the year that Jerusalem was first destroyed by Nebuchadnezzar. The destruction of Jerusalem by Nebuchadnezzar was past history, and Christ’s history, when Titus took Jerusalem, typified the end of the world. Matthew 24 is lifting up the line upon line methodology, thus identifying “methodology” as an element of the prophetic testimony.

ಕ್ರಿ.ಶ. 70ರಲ್ಲಿ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಪತನವು, ನೆಬೂಕದ್ನೆಚ್ಚರನು ಯೆರೂಸಲೇಮನ್ನು ಮೊದಲಾಗಿ ನಾಶಮಾಡಿದ ಅದೇ ವರ್ಷದ ದಿನದಂದು ಸಂಭವಿಸಿತು. ನೆಬೂಕದ್ನೆಚ್ಚರನಿಂದ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ನಾಶವು ಭೂತಕಾಲದ ಇತಿಹಾಸವಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು ತೀತನು ಯೆರೂಸಲೇಮನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ನಡೆದ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಇತಿಹಾಸವು ಲೋಕಾಂತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿರೂಪಿಸಿತು. ಮತ್ತಾಯ 24 ಅಧ್ಯಾಯವು “ಸಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಸಾಲು” ಎಂಬ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಉನ್ನತಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದು, ಈ ಮೂಲಕ “ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರ”ವೇ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಾಕ್ಷ್ಯದ ಒಂದು ಅಂಶವೆಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ.

It is in chapter 24 that Christ identifies the necessity of understanding the “abomination of desolation” spoken of by Daniel the prophet, the very foundational understanding of William Miller, and the symbol that establishes the vision in Daniel. It also represents the rebellion of Adventism, as they rejected the Millerite understanding of “the daily” in the book of Daniel, and thus partook of the strong delusion of 2 Thessalonians chapter two. The chapter directly connects with Luke 21, thus identifying August 11, 1840 through October 22, 1844, which typifies 9/11 unto the Sunday law. It also connects with the “times of the Gentiles” in Luke 21:24, which is a primary key in unlocking the “seven times” of Moses, while also aligning with the measuring of the temple in Revelation eleven.

24ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿಯೇ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಪ್ರವಾದಿ ದಾನಿಯೇಲನಿಂದ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲ್ಪಟ್ಟ “ವಿನಾಶಕರ ಅಸಹ್ಯವಸ್ತುವಿನ” ಕುರಿತು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಗತ್ಯತೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅದೇ ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರ ಅತ್ಯಂತ ಮೂಲಭೂತ ಅರಿವು ಆಗಿದ್ದು, ದಾನಿಯೇಲಿನ ದರ್ಶನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಸಂಕೇತವೂ ಆಗಿದೆ. ಇದೇ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ದ್ರೋಹವನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ದಾನಿಯೇಲಿನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿರುವ “ನಿತ್ಯ” ಕುರಿತು ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳ ಅರಿವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರು; ಹೀಗೆ 2 ಥೆಸಲೋನಿಕದವರಿಗೆ ಎರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಬಲವಾದ ಮೋಹದಲ್ಲಿ ಪಾಲುಗೊಂಡರು. ಈ ಅಧ್ಯಾಯವು ನೇರವಾಗಿ ಲೂಕ 21ರೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದುತ್ತದೆ; ಹೀಗೆ ಅದು ಆಗಸ್ಟ್ 11, 1840 ರಿಂದ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22, 1844ರವರೆಗಿನ ಅವಧಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ, ಇದು 9/11ರಿಂದ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನುವರೆಗಿನದನ್ನು ಪ್ರತಿರೂಪಿಸುತ್ತದೆ. ಇದೇ ಲೂಕ 21:24ರಲ್ಲಿ ಇರುವ “ಅನ್ಯಜನಾಂಗಗಳ ಕಾಲಗಳ” ಸಂಗಡವೂ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದುತ್ತದೆ; ಅದು ಮೋಶೆಯ “ಏಳು ಕಾಲಗಳನ್ನು” ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರಮುಖ ಕೀಲಿಯಾಗಿದ್ದು, ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟನೆ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ ದೇವಾಲಯದ ಅಳತೆಯೊಡನೆಯೂ ಸರಿಹೊಂದುತ್ತದೆ.

Beginning with chapter twenty-three, followed by 24 and 25, and then concluding with chapters 26 through 27, three chapters which possess twenty-three waymarks that are the omega to the alpha of chapter twenty-three. Chapter twenty-six added to twenty-seven and twenty-eight equals “81,” which is a symbol of the priesthood. Upon three witnesses (Genesis, Matthew and Revelation) chapters 11 through 22 are one line. Chapters 23 through 28 are a line of truth which begins with 23 and ends with 23.

ಇಪ್ಪತ್ತಮೂರನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ, ಅದರ ನಂತರ 24 ಮತ್ತು 25, ಮತ್ತು ಬಳಿಕ 26ರಿಂದ 27ರವರೆಗೆ ಇರುವ ಅಧ್ಯಾಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುವ, ಇಪ್ಪತ್ತಮೂರನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಆಲ್ಫಾಗೆ ಓಮೇಗವಾಗಿರುವ ಇಪ್ಪತ್ತಮೂರು ಮಾರ್ಗಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಮೂರು ಅಧ್ಯಾಯಗಳು. ಇಪ್ಪತ್ತಾರು, ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು ಮತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟುಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿದರೆ “81” ಆಗುತ್ತದೆ; ಇದು ಯಾಜಕತ್ವದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. ಮೂರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳಾದ (ಆದಿಕಾಂಡ, ಮತ್ತಾಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟಣೆ) ಇವರ ಮೇಲಿದೆ, 11ರಿಂದ 22ರವರೆಗಿನ ಅಧ್ಯಾಯಗಳು ಒಂದು ರೇಖೆಯಾಗಿವೆ. 23ರಿಂದ 28ರವರೆಗಿನ ಅಧ್ಯಾಯಗಳು 23ರಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ 23ರಲ್ಲೇ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವ ಸತ್ಯದ ಒಂದು ರೇಖೆಯಾಗಿವೆ.

Chapters one through ten are the first of three prophetic lines in the book of Matthew. Ten chapters, followed by twelve chapters, followed by six chapters. Inspiration informs us that all the books of the Bible meet and end in the Revelation, and therefore all the books of the Bible meet and end in Matthew. Matthew, as the face of the lion of the tribe of Judah identifies twelve distinct Messianic prophecies, and those twelve passages produce the waymarks of the history of the Millerites and the one hundred and forty-four thousand. As the book of Revelation begins with the revelation of Jesus Christ, Matthew chapter one presents a revelation of Jesus Christ which connects with the life and testimony of Moses, with the history of Antichrist while identifying the three elements of the church triumphant as represented by the prophet, the priest and the king.

ಮತ್ತಾಯನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿರುವ ಮೂರು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ರೇಖೆಗಳಲ್ಲಿಯ ಮೊದಲನೆಯದು ಪ್ರಥಮ ಅಧ್ಯಾಯದಿಂದ ದಶಮ ಅಧ್ಯಾಯದವರೆಗೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ. ಹತ್ತು ಅಧ್ಯಾಯಗಳು, ನಂತರ ಹನ್ನೆರಡು ಅಧ್ಯಾಯಗಳು, ನಂತರ ಆರು ಅಧ್ಯಾಯಗಳು. ಸಕಲ ಬೈಬಲ್ ಗ್ರಂಥಗಳೂ ಪ್ರಕಟಣೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಎಂದು ಪ್ರೇರಿತ ವಚನವು ನಮಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಸಕಲ ಬೈಬಲ್ ಗ್ರಂಥಗಳೂ ಮತ್ತಾಯನಲ್ಲಿಯೂ ಸೇರಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಯೆಹೂದ ಕುಲದ ಸಿಂಹದ ಮುಖಸ್ವರೂಪನಾದ ಮತ್ತಾಯನು ವಿಭಿನ್ನವಾದ ಹನ್ನೆರಡು ಮೆಸ್ಸಿಯ ಪ್ರವಾದನೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಆ ಹನ್ನೆರಡು ವಚನಭಾಗಗಳು ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳ ಇತಿಹಾಸದ ಹಾಗೂ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಇತಿಹಾಸದ ಮಾರ್ಗಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತವೆ. ಪ್ರಕಟಣೆಯ ಪುಸ್ತಕವು ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಕಟಣೆಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವಂತೆ, ಮತ್ತಾಯನ ಪ್ರಥಮ ಅಧ್ಯಾಯವು ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಕಟಣೆಯನ್ನು ಮಂಡಿಸುತ್ತದೆ; ಅದು ಮೋಶೆಯ ಜೀವನ ಮತ್ತು ಸಾಕ್ಷ್ಯದೊಂದಿಗೆ, ಕ್ರಿಸ್ತವಿರೋಧಿಯ ಇತಿಹಾಸದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದ್ದು, ಜಯಶಾಲಿ ಸಭೆಯ ಮೂರು ಅಂಶಗಳನ್ನು ಪ್ರವಾದಿ, ಯಾಜಕ ಮತ್ತು ರಾಜನ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆಯೇ ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ.

Matthew begins with the revelation of Jesus Christ in the context of God’s covenant with a chosen people. From Abraham to David was 14 generations, from David to captivity in Babylon was fourteen generations, and from Babylon to Christ is another fourteen generations. The genealogy of Christ in Matthew aligns with Moses, for Moses is the alpha of Christ the omega. Moses life of one hundred and twenty years, aligns with the one hundred and twenty years of probationary time in the history of Noah. Noah’s covenant is therefore connected with the covenant of a chosen people. The one hundred and twenty years of Moses represents three periods of forty years that concluded with Moses slaying the Egyptian at the end of forty years, and the first born, Pharaoh and his army being slain at the end of the second forty-year period. The second forty-year period ended at a rebellion at Kadesh and the third forty-year period ended at the second rebellion of Kadesh. All of the three prophetic lines of the alpha end at Kadesh and the three prophetic lines of Matthew’s genealogy end at David, captivity in Babylon and the Messenger of the covenant.

ಮತ್ತಾಯನು ಆಯ್ಕೆಯಾದ ಜನರೊಂದಿಗೆ ದೇವರ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೇ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಕಟನೆతో ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಬ್ರಹಾಮನಿಂದ ದಾವೀದನ ತನಕ ಹದಿನಾಲ್ಕು ತಲೆಮಾರುಗಳು; ದಾವೀದನಿಂದ ಬಾಬೆಲಿನ ಬಂಧನದ ತನಕ ಹದಿನಾಲ್ಕು ತಲೆಮಾರುಗಳು; ಮತ್ತು ಬಾಬೆಲಿನಿಂದ ಕ್ರಿಸ್ತನ ತನಕ ಇನ್ನೂ ಹದಿನಾಲ್ಕು ತಲೆಮಾರುಗಳು. ಮತ್ತಾಯನಲ್ಲಿರುವ ಕ್ರಿಸ್ತನ ವಂಶಾವಳಿಯು ಮೋಶೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ, ಯಾಕಂದರೆ ಮೋಶೆಯು ಕ್ರಿಸ್ತನೆಂಬ ಓಮೆಗಾದ ಆಲ್ಫಾ ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ಮೋಶೆಯ ನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷದ ಜೀವನವು ನೋಹನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿನ ಪರೀಕ್ಷಾಕಾಲವಾದ ನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಆದಕಾರಣ, ನೋಹನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯು ಆಯ್ಕೆಯಾದ ಜನರ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಗೊಂಡಿದೆ. ಮೋಶೆಯ ನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ತಲಾ ನಲವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಮೂರು ಅವಧಿಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ನಲವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೋಶೆಯು ಆ ಈಜಿಪ್ತ್ಯನನ್ನು ಕೊಂದದ್ದು, ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ನಲವತ್ತು ವರ್ಷದ ಅವಧಿಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ಮಗ, ಫರೋಹ ಮತ್ತು ಅವನ ಸೈನ್ಯ ಸಂಹಾರಗೊಂಡದ್ದು ಸಂಭವಿಸಿತು. ಎರಡನೆಯ ನಲವತ್ತು ವರ್ಷದ ಅವಧಿಯು ಕಾದೇಶಿನಲ್ಲಿನ ಒಂದು ದಂಗೆ ಮೂಲಕ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು; ಮೂರನೆಯ ನಲವತ್ತು ವರ್ಷದ ಅವಧಿಯು ಕಾದೇಶಿನ ಎರಡನೆಯ ದಂಗೆ ಮೂಲಕ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು. ಆಲ್ಫಾದ ಮೂರು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ರೇಖೆಗಳೆಲ್ಲವೂ ಕಾದೇಶಿನಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು ಮತ್ತಾಯನ ವಂಶಾವಳಿಯ ಮೂರು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ರೇಖೆಗಳು ದಾವೀದನಲ್ಲಿ, ಬಾಬೆಲಿನ ಬಂಧನದಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೂತನಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

When the alpha of Moses is aligned with the omega of Christ there are six witnesses of Kadesh, which is 1863 and the Sunday law. Matthew’s genealogy places king David at Kadesh, which is where apostate Adventism is taken to Babylon, as Christ confirms the covenant with the one hundred and forty-four thousand. By placing David at the Sunday law a second witness of David is established with David being one of three human representatives that began to serve when they were thirty years old. Christ, David, Joseph and Ezekiel all began their work at thirty years of age. Together the four thirty-year-old’s that began to serve represent the combination of Divinity with humanity, when the church militant is transformed into the church triumphant. That church is made up of a prophet, a priest and a king. The transformation is marked at the Sunday law, which is also Kadesh, so David in the genealogy of Matthew aligns with the thirty year old David.

ಮೋಶೆಯ ಅಲ್ಫಾವನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಓಮೇಗದೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಸಿದಾಗ, ಕಾದೇಶಿನ ಆರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ಇವೆ; ಅದು 1863 ಮತ್ತು ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಾಗಿದೆ. ಮತ್ತಾಯನ ವಂಶಾವಳಿಯು ರಾಜ ದಾವೀದನನ್ನು ಕಾದೇಶಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತದೆ; ಅಲ್ಲಿಯೇ ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂ ಬಾಬಿಲೋನಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರೊಂದಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ದಾವೀದನನ್ನು ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದರಿಂದ ದಾವೀದನ ಎರಡನೆಯ ಸಾಕ್ಷಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುತ್ತದೆ; ದಾವೀದನು ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಾಗಿದ್ದಾಗ ಸೇವೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ ಮೂವರು ಮಾನವ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳಲ್ಲೊಬ್ಬನಾಗಿದ್ದನು. ಕ್ರಿಸ್ತನು, ದಾವೀದನು, ಯೋಸೇಫನು ಮತ್ತು ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನು ಎಲ್ಲರೂ ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಸೇವೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದ ಈ ನಾಲ್ವರು ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಕರು ಒಟ್ಟಾಗಿ, ಯುದ್ಧಮಗ್ನ ಸಭೆಯು ಜಯಶಾಲಿ ಸಭೆಯಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಳ್ಳುವಾಗ, ದೈವತ್ವವು ಮಾನವತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿತವಾಗುವುದನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ಸಭೆಯು ಒಬ್ಬ ಪ್ರವಾದಿ, ಒಬ್ಬ ಯಾಜಕ ಮತ್ತು ಒಬ್ಬ ರಾಜನಿಂದ ರಚಿತವಾಗಿದೆ. ಈ ರೂಪಾಂತರವು ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಅದು ಕಾದೇಶೂ ಆಗಿದೆ; ಆದಕಾರಣ ಮತ್ತಾಯನ ವಂಶಾವಳಿಯಲ್ಲಿರುವ ದಾವೀದನು ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಕ ದಾವೀದನೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

The thirty years of preparation aligns with the four hundred and thirty years of Abraham’s covenant, and also the age of a priest and the 1290 years of Daniel 12:11. In the next article we will consider each of those twelve Messianic prophecies within the book of Matthew. We are first identifying three prophetic lines within Matthew; chapters one through ten, followed by chapters eleven through twenty-two, and then twenty-three through twenty-eight.

ಸಿದ್ಧತೆಯ ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಅಬ್ರಹಾಮನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ನಾಲ್ಕು ನೂರು ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳೊಡನೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಯಾಜಕನ ವಯಸ್ಸಿನೊಡನೆ ಮತ್ತು ದಾನಿಯೇಲ 12:11ರ 1290 ವರ್ಷಗಳೊಡನೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಮತ್ತಾಯನ ಪುಸ್ತಕದೊಳಗಿನ ಆ ಹನ್ನೆರಡು ಮೆಸ್ಸಿಯ ಸಂಬಂಧಿತ ಪ್ರವಾದನೆಗಳ ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನೂ ಪರಿಗಣಿಸುವೆವು. ಮೊದಲು ನಾವು ಮತ್ತಾಯನೊಳಗಿನ ಮೂರು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ರೇಖೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ; ಒಂದು ರಿಂದ ಹತ್ತು ಅಧ್ಯಾಯಗಳು, ಅದರ ನಂತರ ಹನ್ನೊಂದು ರಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ಅಧ್ಯಾಯಗಳು, ಮತ್ತು ನಂತರ ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ರಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟು ಅಧ್ಯಾಯಗಳು.

> “For a time after the disappointment in 1844, I did hold, in common with the advent body, that the door of mercy was then forever closed to the world. This position was taken before my first vision was given me. It was the light given me of God that corrected our error, and enabled us to see the true position.

> “1844 ರ ನಿರಾಶೆಯ ನಂತರ ಕೆಲಕಾಲ, ನಾನು ಅಡ್ವೆಂಟ್ ಸಮುದಾಯದವರೊಂದಿಗೆ ಒಂದೇ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಕೃಪೆಯ ಬಾಗಿಲು ಆಗಲೇ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿತು ಎಂದು ನಂಬಿದ್ದೆನು. ಈ ನಿಲುವನ್ನು ನನಗೆ ಮೊದಲ ದರ್ಶನವು ನೀಡಲ್ಪಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆಯೇ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿತ್ತು. ನಮ್ಮ ದೋಷವನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿ, ನಿಜವಾದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡಲು ನಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದದ್ದು ದೇವರಿಂದ ನನಗೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ಬೆಳಕೇ ಆಗಿತ್ತು.”

> “I am still a believer in the shut-door theory, but not in the sense in which we at first employed the term or in which it is employed by my opponents.

> “ನಾನು ಇನ್ನೂ ಮುಚ್ಚಿದ-ಬಾಗಿಲಿನ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ನಂಬುವವನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಆದರೆ ನಾವು ಮೊದಲಿಗೆ ಆ ಪದವನ್ನು ಬಳಸಿದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ಅಥವಾ ನನ್ನ ವಿರೋಧಿಗಳು ಅದನ್ನು ಬಳಸುವ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿಯೂ ಅಲ್ಲ.

> “There was a shut door in Noah’s day. There was at that time a withdrawal of the Spirit of God from the sinful race that perished in the waters of the Flood. God Himself gave the shut-door message to Noah: ‘My spirit shall not always strive with man, for that he also is flesh: yet his days shall be an hundred and twenty years’ (Genesis 6:3).

> “ನೋಹನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಬಾಗಿಲು ಇತ್ತು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾಹದ ಜಲಗಳಲ್ಲಿ ನಾಶವಾದ ಪಾಪಪರಂಪರೆಯಿಂದ ದೇವರ ಆತ್ಮನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟನು. ದೇವರೇ ಸ್ವತಃ ನೋಹನಿಗೆ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಬಾಗಿಲಿನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೀಡಿದನು: ‘ನನ್ನ ಆತ್ಮವು ಮನುಷ್ಯನ ಸಂಗಡ ಯಾವಾಗಲೂ ಹೋರಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನೂ ಶರೀರಮಾತ್ರನು; ಆದರೂ ಅವನ ದಿನಗಳು ನೂರ ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳಾಗಿರುವವು’ (ಆದಿಕಾಂಡ 6:3).”

> “There was a shut door in the days of Abraham. Mercy ceased to plead with the inhabitants of Sodom, and all but Lot, with his wife and two daughters, were consumed by the fire sent down from heaven.

> “ಅಬ್ರಹಾಮನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಬಾಗಿಲು ಇತ್ತು. ಕರುಣೆಯು ಸೊದೋಮಿನ ನಿವಾಸಿಗಳ ಪರವಾಗಿ ವಿನಂತಿಸುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿತು; ಲೋಟನನ್ನೂ ಅವನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನೂ ಅವನ ಇಬ್ಬರು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ಇತರರೆಲ್ಲರೂ ಪರಲೋಕದಿಂದ ಇಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ನಾಶವಾದರು.

> “There was a shut door in Christ’s day. The Son of God declared to the unbelieving Jews of that generation, ‘Your house is left unto you desolate’ (Matthew 23:38).

> ಕ್ರಿಸ್ತನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಒಂದು ಬಾಗಿಲಿತ್ತು. ಆ ತಲೆಮಾರಿನ ಅವಿಶ್ವಾಸಿ ಯೆಹೂದ್ಯರಿಗೆ ದೇವರ ಕುಮಾರನು, ‘ಇಗೋ, ನಿಮ್ಮ ಮನೆ ನಿಮಗೆ ಬರಿದಾಗಿ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ’ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದನು (ಮತ್ತಾಯ 23:38).

> “Looking down the stream of time to the last days, the same infinite power proclaimed through John: ‘These things saith he that is holy, he that is true, he that hath the key of David, he that openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth’ (Revelation 3:7).

> ಕಾಲದ ಹರಿವಿನ ಮೂಲಕ ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳ ಕಡೆಗೆ ದೃಷ್ಟಿಸಿ, ಅದೇ ಅನಂತ ಶಕ್ತಿಯು ಯೋಹಾನನ ಮೂಲಕ ಹೀಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸಿತು: ‘ಪವಿತ್ರನೂ ಸತ್ಯಸ್ವರೂಪಿಯೂ ಆಗಿರುವವನು, ದಾವೀದನ ಕೀಲಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನು, ತೆರೆದರೆ ಯಾರೂ ಮುಚ್ಚಲಾರರು; ಮುಚ್ಚಿದರೆ ಯಾರೂ ತೆರೆಯಲಾರರು—ಇವನ ಮಾತುಗಳು ಇವು’ (ಪ್ರಕಟನೆ 3:7).

> “I was shown in vision, and I still believe, that there was a shut door in 1844. All who saw the light of the first and second angels’ messages and rejected that light, were left in darkness. And those who accepted it and received the Holy Spirit which attended the proclamation of the message from heaven, and who afterward renounced their faith and pronounced their experience a delusion, thereby rejected the Spirit of God, and it no longer pleaded with them.

> “ನನಗೆ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಮತ್ತು 1844ರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮುಚ್ಚಿದ ಬಾಗಿಲಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ಇನ್ನೂ ನಂಬುತ್ತೇನೆ. ಮೊದಲ ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ದೂತರ ಸಂದೇಶಗಳ ಬೆಳಕನ್ನು ಕಂಡು ಆ ಬೆಳಕನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ ಎಲ್ಲರೂ ಕತ್ತಲಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟರು. ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿ, ಪರಲೋಕದಿಂದ ಬಂದ ಸಂದೇಶದ ಘೋಷಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಗಡವಿದ್ದ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನನ್ನು ಹೊಂದಿಕೊಂಡವರು, ತರುವಾಯ ತಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಅನುಭವವನ್ನು ಮೋಸವೆಂದು ಘೋಷಿಸಿದವರು, ಆ ಮೂಲಕ ದೇವರ ಆತ್ಮನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರು; ಆಗ ಆತನು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಅವರೊಂದಿಗೆ ವಿನಂತಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.”

> “Those who did not see the light, had not the guilt of its rejection. It was only the class who had despised the light from heaven that the Spirit of God could not reach. And this class included, as I have stated, both those who refused to accept the message when it was presented to them, and also those who, having received it, afterward renounced their faith. These might have a form of godliness, and profess to be followers of Christ; but having no living connection with God, they would be taken captive by the delusions of Satan. These two classes are brought to view in the vision—those who declared the light which they had followed a delusion, and the wicked of the world who, having rejected the light, had been rejected of God. No reference is made to those who had not seen the light, and therefore were not guilty of its rejection.” Selected Messages, book 1, 62, 63.

> “ಬೆಳಕನ್ನು ನೋಡಿರದವರ ಮೇಲೆ ಅದನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ ಅಪರಾಧವಿರಲಿಲ್ಲ. ಪರಲೋಕದಿಂದ ಬಂದ ಬೆಳಕನ್ನು ತಾತ್ಸಾರ ಮಾಡಿದ ವರ್ಗದವರಿಗೇ ದೇವರ ಆತ್ಮನು ತಲುಪಲಾರದೆ ಇದ್ದನು. ಮತ್ತು ಈ ವರ್ಗದಲ್ಲಿ, ನಾನು ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ, ತಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಮಂಡಿಸಿದಾಗ ಅದನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದವರೂ ಇದ್ದರು; ಹಾಗೆಯೇ, ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ನಂತರ ತಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದವರೂ ಸೇರಿದ್ದರು. ಇವರಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯ ಒಂದು ರೂಪವು ಇರಬಹುದು, ಮತ್ತು ತಾವು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಅನುಯಾಯಿಗಳೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು; ಆದರೆ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಜೀವಂತ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ಅವರು ಸೈತಾನನ ಮೋಸಗಳಿಗೆ ಬಂಧಿಗಳಾಗಿಬಿಡುವರು. ಈ ಎರಡು ವರ್ಗಗಳು ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ—ತಾವು ಅನುಸರಿಸಿದ್ದ ಬೆಳಕೇ ಮೋಸವೆಂದು ಘೋಷಿಸಿದವರು, ಮತ್ತು ಬೆಳಕನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ್ದದರಿಂದ ದೇವರಿಂದ ತಿರಸ್ಕಾರಕ್ಕೊಳಗಾದ ಲೋಕದ ದುಷ್ಟರು. ಬೆಳಕನ್ನು ನೋಡಿರದವರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಉಲ್ಲೇಖವೂ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ; ಆದಕಾರಣ ಅದರ ತಿರಸ್ಕಾರದ ಅಪರಾಧವು ಅವರ ಮೇಲಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.” Selected Messages, ಪುಸ್ತಕ 1, 62, 63.

> “It is those who by faith follow Jesus in the great work of the atonement who receive the benefits of His mediation in their behalf, while those who reject the light which brings to view this work of ministration are not benefited thereby. The Jews who rejected the light given at Christ’s first advent, and refused to believe on Him as the Saviour of the world, could not receive pardon through Him. When Jesus at His ascension entered by His own blood into the heavenly sanctuary to shed upon His disciples the blessings of His mediation, the Jews were left in total darkness to continue their useless sacrifices and offerings. The ministration of types and shadows had ceased. That door by which men had formerly found access to God was no longer open. The Jews had refused to seek Him in the only way whereby He could then be found, through the ministration in the sanctuary in heaven. Therefore they found no communion with God. To them the door was shut. They had no knowledge of Christ as the true sacrifice and the only mediator before God; hence they could not receive the benefits of His mediation.

> “ಮಹಾ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಯೇಸುವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರೇ, ತಮ್ಮ ಪರವಾಗಿ ನಡೆಯುವ ಆತನ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯ ಫಲಾನುಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವರು; ಆದರೆ ಈ ಸೇವಾಕಾರ್ಯವನ್ನು ದೃಷ್ಟಿಗೆ ತರುವ ಬೆಳಕನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವವರು ಅದರಿಂದ ಯಾವುದೇ ಲಾಭವನ್ನು ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮೊದಲ ಆಗಮನದಲ್ಲಿ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ಬೆಳಕನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ, ಲೋಕದ ರಕ್ಷകനಾಗಿ ಆತನಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಇಡಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದ ಯೆಹೂದ್ಯರು, ಆತನ ಮೂಲಕ ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ಹೊಂದಲಾರದೆ ಹೋದರು. ಯೇಸು ತನ್ನ ಆರೋಹಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ರಕ್ತದ ಮೂಲಕ ಪರಲೋಕದ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ತನ್ನ ಶಿಷ್ಯರ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ಸುರಿಸಲು ಹೋದಾಗ, ಯೆಹೂದ್ಯರು ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಂಧಕಾರದಲ್ಲೇ ಉಳಿದು, ತಮ್ಮ ನಿಷ್ಫಲವಾದ ಬಲಿಗಳನ್ನೂ ಕಾಣಿಕೆಗಳನ್ನೂ ಮುಂದುವರಿಸಿದರು. ಸಂಕೇತಗಳ ಮತ್ತು ನೆರಳುಗಳ ಸೇವಾಕಾರ್ಯವು ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತ್ತು. ಇದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಮನುಷ್ಯರು ದೇವರ ಬಳಿಗೆ ಪ್ರವೇಶವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಬಾಗಿಲು ಇನ್ನು ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ. ಯೆಹೂದ್ಯರು, ಆಗ ಆತನು ದೊರೆಯಬಹುದಾದ ಏಕೈಕ ಮಾರ್ಗವಾದ ಪರಲೋಕದ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯದಲ್ಲಿನ ಸೇವಾಕಾರ್ಯದ ಮೂಲಕ ಆತನನ್ನು ಹುಡುಕುವುದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದರು. ಆದಕಾರಣ ಅವರು ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಸಹಭಾಗಿತ್ವವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಅವರಿಗೆ ಆ ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಕ್ರಿಸ್ತನು ಸತ್ಯವಾದ ಬಲಿಯೂ ದೇವರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಏಕೈಕ ಮಧ್ಯಸ್ಥನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆಂಬ ಜ್ಞಾನವು ಅವರಿಗೆ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಆದದರಿಂದ ಅವರು ಆತನ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯ ಫಲಾನುಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲಾರದೆ ಹೋದರು.”

> “The condition of the unbelieving Jews illustrates the condition of the careless and unbelieving among professed Christians, who are willingly ignorant of the work of our merciful High Priest. In the typical service, when the high priest entered the most holy place, all Israel were required to gather about the sanctuary and in the most solemn manner humble their souls before God, that they might receive the pardon of their sins and not be cut off from the congregation. How much more essential in this antitypical Day of Atonement that we understand the work of our High Priest and know what duties are required of us.

> “ಅವಿಶ್ವಾಸಿ ಯೆಹೂದ್ಯರ ಸ್ಥಿತಿ, ಕರುಣಾಮಯನಾದ ನಮ್ಮ ಮಹಾಯಾಜಕನ ಕಾರ್ಯದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿರುವ, ತಮ್ಮನ್ನು ಕ್ರೈಸ್ತರೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವವರೊಳಗಿನ ಅಲಕ್ಷ್ಯಮಯ ಮತ್ತು ಅವಿಶ್ವಾಸಿಗಳ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಮಾದರಿಯ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ, ಮಹಾಯಾಜಕನು ಅತ್ಯಂತ ಪರಿಶುದ್ಧಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಸಮಸ್ತ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರು ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯದ ಸುತ್ತ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿ, ತಮ್ಮ ಪಾಪಗಳ ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿ ಸಭೆಯಿಂದ ಕಡಿಯಲ್ಪಡದಂತೆ, ಅತಿಗಂಭೀರ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದೇವರ ಮುಂದೆ ತಮ್ಮ ಆತ್ಮಗಳನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದ ಈ ಪ್ರತಿರೂಪಾತ್ಮಕ ದಿನದಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ಮಹಾಯಾಜಕನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಾವು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ನಮ್ಮಿಂದ ಯಾವ ಕರ್ತವ್ಯಗಳು ಅಪೇಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಷ್ಟೋ ಹೆಚ್ಚು ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ.”

> “Men cannot with impunity reject the warning which God in mercy sends them. A message was sent from heaven to the world in Noah’s day, and their salvation depended upon the manner in which they treated that message. Because they rejected the warning, the Spirit of God was withdrawn from the sinful race, and they perished in the waters of the Flood. In the time of Abraham, mercy ceased to plead with the guilty inhabitants of Sodom, and all but Lot with his wife and two daughters were consumed by the fire sent down from heaven. So in the days of Christ. The Son of God declared to the unbelieving Jews of that generation: ‘Your house is left unto you desolate.’ Matthew 23:38. Looking down to the last days, the same Infinite Power declares, concerning those who ‘received not the love of the truth, that they might be saved’: ‘For this cause God shall send them strong delusion, that they should believe a lie: that they all might be damned who believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness.’ 2 Thessalonians 2:10–12. As they reject the teachings of His word, God withdraws His Spirit and leaves them to the deceptions which they love.” The Great Controversy, 430, 431.

> “ದೇವರು ತನ್ನ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಕಳುಹಿಸುವ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ಮನುಷ್ಯರು ದಂಡನೆಯಿಲ್ಲದೆ ತಿರಸ್ಕರಿಸಲಾರರು. ನೋಹನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪರಲೋಕದಿಂದ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸಂದೇಶ ಕಳುಹಿಸಲಾಯಿತು, ಮತ್ತು ಅವರ ರಕ್ಷಣೆಯು ಆ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಅವರು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು ಎಂಬುದರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿತ್ತು. ಅವರು ಆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದದರಿಂದ, ದೇವರ ಆತ್ಮವು ಆ ಪಾಪಮಯ ವಂಶದಿಂದ ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಮತ್ತು ಅವರು ಜಲಪ್ರಳಯದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನಾಶವಾದರು. ಅಬ್ರಹಾಮನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಸೊದೋಮಿನ ದೋಷಿಗಳಾದ ನಿವಾಸಿಗಳ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಕರುಣೆ ಮತ್ತೇ ವಿನಂತಿಸದೆ ನಿಂತಿತು; ಮತ್ತು ಲೋಟನನ್ನು, ಅವನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಹಾಗೂ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರಿಯರನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ಉಳಿದವರೆಲ್ಲರೂ ಪರಲೋಕದಿಂದ ಇಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಭಸ್ಮಗೊಂಡರು. ಕ್ರಿಸ್ತನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ಆಯಿತು. ದೇವಕುಮಾರನು ಆ ಪೀಳಿಗೆಯ ಅವಿಶ್ವಾಸಿ ಯೆಹೂದ್ಯರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಘೋಷಿಸಿದನು: ‘ಇಗೋ, ನಿಮ್ಮ ಮನೆ ನಿಮಗೆ ಬರಿದಾಗಿ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.’ ಮತ್ತಾಯ 23:38. ಅಂತ್ಯದಿನಗಳ ಕಡೆಗೆ ದೃಷ್ಟಿಹರಿಸಿ, ಅದೇ ಅನಂತಶಕ್ತಿಯು, ‘ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುವದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಸತ್ಯದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸದವರ’ ವಿಷಯವಾಗಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ: ‘ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ದೇವರು ಅವರಿಗೆ ಬಲವಾದ ಭ್ರಮೆಯನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವನು, ಅವರು ಸುಳ್ಳನ್ನು ನಂಬುವದಕ್ಕಾಗಿಯೇ; ಸತ್ಯವನ್ನು ನಂಬದೆ ಅಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟವರೆಲ್ಲರೂ ದಂಡನೆಗೊಳಗಾಗುವದಕ್ಕಾಗಿಯೇ.’ 2 ಥೆಸಲೋನಿಕದವರಿಗೆ 2:10–12. ಅವರು ಆತನ ವಾಕ್ಯದ ಬೋಧನೆಗಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವಂತೆ, ದೇವರು ತನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅವರು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಮೋಸಗಳಿಗೆ ಅವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತಾನೆ.” The Great Controversy, 430, 431.

Back to Articles