Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Three

ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕ - ನೂರಮೂರುನೇದು

Unlocking Prophecy: Understanding the Triple Application of Prophetic Frameworks

ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುವುದು: ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಚೌಕಟ್ಟುಗಳ ತ್ರಿವಿಧ ಅನ್ವಯವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word

We have been considering triple applications of prophecy. We are doing this for the purpose of identifying that when the Lord unsealed the last six verses of Daniel eleven with the collapse of the Soviet Union at the “time of the end” in 1989, an “increase of knowledge” was produced that was to test that generation of God’s people.

ನಾವು ಪ್ರವಾದನೆಯ ತ್ರಿವಿಧ ಅನ್ವಯಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಇದನ್ನು ನಾವು ಮಾಡುವ ಉದ್ದೇಶವೆಂದರೆ, 1989ರಲ್ಲಿ “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ” ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟದ ಪತನದೊಂದಿಗೆ ಕರ್ತನು ದಾನಿಯೇಲ ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಕೊನೆಯ ಆರು ವಚನಗಳನ್ನು ಮುದ್ರವಿಚ್ಛೇದನ ಮಾಡಿದಾಗ, ದೇವರ ಜನರ ಆ ತಲೆಮಾರನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ಉದ್ದೇಶಿತವಾಗಿದ್ದ ಒಂದು “ಜ್ಞಾನದ ವೃದ್ಧಿ” ಉಂಟಾಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದಾಗಿದೆ.

> And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.

> ಆಗ ಅವನು ಹೇಳಿದನು, ದಾನಿಯೇಲನೇ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗು; ಯಾಕಂದರೆ ಈ ಮಾತುಗಳು ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲದವರೆಗೆ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟು ಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಅನೇಕರನ್ನು ಶುದ್ಧಪಡಿಸಲಾಗುವುದು, ಅವರು ಬೆಳ್ಳಗಾಗುವರು, ಮತ್ತು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುವರು; ಆದರೆ ದುಷ್ಟರು ದುಷ್ಟತೆಯನ್ನೇ ಮಾಡುವರು; ದುಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವರು. ದಾನಿಯೇಲ 12:9, 10.

Whenever a truth is unsealed by the Lion of the tribe of Judah, Satan works to resist the message. The resistance offered against the truths revealed in those final verses of Daniel eleven forced a deeper study of the truths connected with the verses in order that a sanctified defense against the errors which were proposed to undermine the truths revealed would not stand. One of the principles that was brought to light in the midst of that debate, was the triple application of prophecy. It was initially recognized in connection with the necessity to be correct about what “the daily” in the book of Daniel represented (paganism), and the correct history associated with the “taking away of the daily” (508 AD).

ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಯೆಹೂದ ಕುಲದ ಸಿಂಹವು ಯಾವುದಾದರೂ ಸತ್ಯವನ್ನು ಮುದ್ರಾವಿಚ್ಛೇದ ಮಾಡುತ್ತದೆಯೋ, ಸೈತಾನನು ಆ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರತಿರೋಧಿಸಲು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾನೆ. ದಾನಿಯೇಲ ಅಧ್ಯಾಯ ಹನ್ನೊಂದರ ಆ ಅಂತಿಮ ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಸತ್ಯಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಒಡ್ಡಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರತಿರೋಧವು, ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಕುಂದಿಸಲು ಮುಂದಿರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೋಷೋಪದೇಶಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಪವಿತ್ರೀಕೃತವಾದ ಪ್ರತಿರಕ್ಷಣೆ ಸ್ಥಿರವಾಗದಂತೆ ಇರದಿರಲೆಂದು, ಆ ವಚನಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸತ್ಯಗಳ ಕುರಿತು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾದ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ಬಲವಂತಪಡಿಸಿತು. ಆ ವಾದವಿವಾದದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಂದ ತತ್ತ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೇನಂದರೆ, ಪ್ರವಾದನೆಯ ತ್ರಿವಿಧ ಅನ್ವಯ. ಇದನ್ನು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿರುವ “the daily” ಯಾವದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ (ಪೌರಾಣಿಕ ಮತ), ಮತ್ತು “the daily” ಯ “ತೆಗೆದುಹಾಕುವಿಕೆ”ಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸರಿಯಾದ ಇತಿಹಾಸ (ಕ್ರಿ.ಶ. 508) ಇವುಗಳ ಕುರಿತು ಸರಿಯಾದ ತಿಳುವಳಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯದ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲಾಯಿತು.

The recognition of three desolating powers as the framework of prophecy, paralleled the Millerite framework of prophecy being the first two desolating powers, and the Millerite identification of “the daily” as paganism provided a history consistent with the last six verses of Daniel eleven, as Sister White said it should. Thus, the resistance against the unsealed knowledge at the time of the end in 1989, produced greater light, as the knowledge was increased, and it also identified specific rules for the movement of the third angel, that paralleled the development of certain prophetic rules that had been assembled and employed in the movement of the first angel by William Miller.

ಮೂರು ವಿರಾನಿಗೊಳಿಸುವ ಅಧಿಕಾರಗಳನ್ನು ಪ್ರವಾದನೆಯ ರೂಪರೇಖೆಯಾಗಿ ಗುರುತಿಸುವುದು, ಪ್ರವಾದನೆಯ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ರೂಪರೇಖೆಯಾದ ಮೊದಲ ಎರಡು ವಿರಾನಿಗೊಳಿಸುವ ಅಧಿಕಾರಗಳಿಗೆ ಸಮಾನಾಂತರವಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು “ನಿತ್ಯ” ಎಂಬುದನ್ನು ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳು ಪೇಗನಿಸಂ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಡಾನಿಯೇಲ ಅಧ್ಯಾಯ ಹನ್ನೊಂದರ ಕೊನೆಯ ಆರು ವಚನಗಳಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುವಂತಹ ಒಂದು ಇತಿಹಾಸವು ಒದಗಿತು ಎಂದು ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಅವರು ಅದು ಇರಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದರಂತೆ. ಹೀಗಾಗಿ, 1989ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮುದ್ರೆಯಿಲ್ಲದ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತವಾದ ಪ್ರತಿರೋಧವು, ಜ್ಞಾನವು ವೃದ್ಧಿಯಾದಂತೆ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಬೆಳಕನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು; ಮತ್ತು ಅದು ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಚಳವಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ನಿಯಮಗಳನ್ನೂ ಗುರುತಿಸಿತು; ಅವು, ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರಿಂದ ಮೊದಲ ದೂತನ ಚಳವಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಉಪಯೋಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಕೆಲವು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ನಿಯಮಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಸಮಾನಾಂತರವಾಗಿದ್ದವು.

We have considered the triple application of the three Rome’s, the three falls of Babylon, and the three Elijah’s and are now addressing the three messengers who prepare the way for the Messenger of the Covenant. We have identified a close overlap and parallel of the three Rome’s, with the three falls of Babylon, and also a close parallel to the three Elijah’s and the three messengers who prepare the way. In the last days William Miller and Future for America both represent the third Elijah and also the third messenger who prepares the way. Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing, and the movement of the first angel parallels the movement of the third angel.

ನಾವು ಮೂರು ರೋಮ್‌ಗಳ ತ್ರಿವಿಧ ಅನ್ವಯವನ್ನು, ಬಾಬಿಲೋನಿನ ಮೂರು ಪತನಗಳನ್ನು, ಮತ್ತು ಮೂರು ಎಲೀಯರನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿದ್ದೇವೆ; ಈಗ ನಾವು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಸಂದೇಶವಾಹಕನಿಗೆ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸುವ ಮೂರು ಸಂದೇಶವಾಹಕರ ಕುರಿತು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಮೂರು ರೋಮ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಬಾಬಿಲೋನಿನ ಮೂರು ಪತನಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಆಪ್ತವಾದ ಅತಿವ್ಯಾಪ್ತಿ ಮತ್ತು ಸಮಾಂತರತೆಯನ್ನು ನಾವು ಗುರುತಿಸಿದ್ದೇವೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಮೂರು ಎಲೀಯರು ಮತ್ತು ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸುವ ಮೂರು ಸಂದೇಶವಾಹಕರ ನಡುವೆಯೂ ನಿಕಟವಾದ ಸಮಾಂತರತೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ಮತ್ತು ಫ್ಯೂಚರ್ ಫಾರ್ ಅಮೆರಿಕಾ ಇಬ್ಬರೂ ಮೂರನೇ ಎಲೀಯನನ್ನೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸುವ ಮೂರನೇ ಸಂದೇಶವಾಹಕನನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಯೇಸು ಯಾವಾಗಲೂ ಯಾವುದಾದರೂ ವಿಷಯದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಅದರ ಆರಂಭದ ಮೂಲಕವೇ ದೃಷ್ಟಾಂತಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಮೊದಲ ದೂತನ ಚಳುವಳಿಯು ಮೂರನೇ ದೂತನ ಚಳುವಳಿಗೆ ಸಮಾಂತರವಾಗಿದೆ.

> “God has given the messages of Revelation 14 their place in the line of prophecy, and their work is not to cease till the close of this earth’s history. The first and second angel’s messages are still truth for this time, and are to run parallel with this which follows. The third angel proclaims his warning with a loud voice. ‘After these things,’ said John, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power, and the earth was lightened with his glory.’ In this illumination, the light of all the three messages is combined.” The 1888 Materials, 803, 804.

> “ದೇವರು ಪ್ರಕಟಣೆ 14ರ ಸಂದೇಶಗಳಿಗೆ ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯ ಸರಣದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾನೆ; ಮತ್ತು ಈ ಭೂಮಿಯ ಇತಿಹಾಸದ ಅಂತ್ಯದವರೆಗೂ ಅವುಗಳ ಕಾರ್ಯ ನಿಲ್ಲಬಾರದು. ಮೊದಲನೆಯ ಹಾಗೂ ಎರಡನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶಗಳು ಇಂದಿಗೂ ಈ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಸತ್ಯವಾಗಿವೆ, ಮತ್ತು ನಂತರ ಬರುವ ಇದಕ್ಕೆ ಸಮಾಂತರವಾಗಿ ಸಾಗಬೇಕಾಗಿವೆ. ಮೂರನೆಯ ದೂತನು ತನ್ನ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ಮಹಾ ಶಬ್ದದಿಂದ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾನೆ. ‘ಇವುಗಳ ನಂತರ,’ ಎಂದು ಯೋಹಾನನು ಹೇಳಿದನು, ‘ಮಹಾ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ದೂತನು ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಇಳಿದುಬರುವುದನ್ನು ನಾನು ಕಂಡೆನು; ಅವನ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಭೂಮಿ ಪ್ರಕಾಶಗೊಂಡಿತು.’ ಈ ಪ್ರಕಾಶದಲ್ಲಿ, ಆ ಮೂರು ಸಂದೇಶಗಳ ಸಮಸ್ತ ಬೆಳಕು ಒಂದಾಗಿರುತ್ತದೆ.” The 1888 Materials, 803, 804.

The movement of the first and second angels, was led by William Miller. Sister White identifies Miller as the “chosen messenger.”

ಮೊದಲನೆಯ ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ದೇವದೂತರ ಚಳವಳಿಗೆ ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ನೇತೃತ್ವ ವಹಿಸಿದ್ದರು. ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರನ್ನು “ಆಯ್ಕೆಯಾದ ಸಂದೇಶವಾಹಕ” ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ.

> “William Miller was disturbing Satan’s kingdom, and the arch-enemy sought not only to counteract the effect of the message, but to destroy the messenger himself.” Spirit of Prophecy, volume 4, 219.

> “ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ಸೈತಾನನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕದಲಿಸುತ್ತಿದ್ದನು, ಮತ್ತು ಆ ಪರಮಶತ್ರುವು ಆ ಸಂದೇಶದ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ತಡೆಯಲು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ದೂತನನ್ನೇ ನಾಶಮಾಡಲು ಸಹ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿತು.” *Spirit of Prophecy*, ಸಂಪುಟ 4, 219.

She also identifies that Miller had been typified by both Elijah and John the Baptist.

ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರು ಏಲೀಯನೂ ಹಾಗೂ ಸ್ನಾನಿಕ ಯೋಹಾನನೂ ಇವರಿಬ್ಬರಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರತಿರೂಪಿತನಾಗಿದ್ದನು ಎಂದು ಅವಳು ಸಹ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾಳೆ.

> “Thousands were led to embrace the truth preached by William Miller, and servants of God were raised up in the spirit and power of Elijah to proclaim the message. Like John, the forerunner of Jesus, those who preached this solemn message felt compelled to lay the ax at the root of the tree, and call upon men to bring forth fruits meet for repentance.” Early Writings, 233.

> “ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ಸಾರಿದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸುವಂತೆ ಸಾವಿರಾರು ಜನರು ನಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು, ಮತ್ತು ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಲು ಏಲೀಯನ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ದೇವರ ಸೇವಕರು ಎಬ್ಬಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ಯೇಸುವಿನ ಮುನ್ನಡೆಯವನಾದ ಯೋಹಾನನಂತೆ, ಈ ಗಂಭೀರವಾದ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸಾರಿದವರು ಮರದ ಬೇರು ಬಳಿಗೆ ಕೊಡಲಿಯನ್ನು ಇಡಲು ಮತ್ತು ಜನರು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಫಲಗಳನ್ನು ತರುವಂತೆ ಕರೆಯಲು ತಮ್ಮನ್ನು ಬಾಧ್ಯರಾಗಿದ್ದಂತೆ ಅನುಭವಿಸಿದರು.” Early Writings, 233.

John the Baptist, who according to Jesus was the second Elijah, was also the first messenger who was to prepare the way for the Messenger of the Covenant. It is therefore evident that the movement of the third angel will have a “chosen messenger.” That messenger will have been typified by Elijah, John the Baptist and William Miller. Together with Miller the two chosen messengers represent the beginning and the ending of the movement of the three angels of Revelation fourteen, and in doing so, together they represent both the third Elijah and also the third messenger who is to prepare the way for the Messenger of the Covenant.

ಯೇಸುವಿನ ಪ್ರಕಾರ ಎರಡನೆಯ ಎಲೀಯನಾಗಿದ್ದ ಯೋಹಾನ ಬಾಪ್ತಿಸ್ಮದಾತನು, ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೂತನಿಗೆ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಮೊದಲ ದೂತನೂ ಆಗಿದ್ದನು. ಆದಕಾರಣ, ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಚಳವಳಿಗೆ ಒಂದು “ಆಯ್ಕೆಯಾದ ದೂತ” ಇರುವುದೇ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಆ ದೂತನನ್ನು ಎಲೀಯ, ಯೋಹಾನ ಬಾಪ್ತಿಸ್ಮದಾತ, ಹಾಗೂ ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ಇವರಿಂದ ಪೂರ್ವರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನಾಗಿರುವನು. ಮಿಲ್ಲರ್‌ನೊಂದಿಗೆ ಈ ಇಬ್ಬರು ಆಯ್ಕೆಯಾದ ದೂತರು ಸೇರಿ ಪ್ರಕಟನೆ ಹದಿನಾಲ್ಕರ ಮೂರು ದೂತರ ಚಳವಳಿಯ ಆರಂಭವನ್ನೂ ಅಂತ್ಯವನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ, ಅವರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಮೂರನೆಯ ಎಲೀಯನನ್ನೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೂತನಿಗೆ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕಾದ ಮೂರನೆಯ ದೂತನನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾರೆ.

To reject the message of either the beginning or ending chosen messenger is death, and the message of Future for America is based upon the prophetic application of “line upon line,” which is the methodology of the latter rain. Through the application of “line upon line” it is established that the Millerite movement typified the movement of Future for America. A waymark of the Millerite history is William Miller, the “chosen messenger.” To reject that waymark is to reject the message, so it is established by the beginning and ending of Adventism, that a rejection of the messenger is also a rejection of the message, for the message identifies a chosen messenger. Therefore, to reject the message is to reject the messenger and vise-versa. Without a dancer, there is no dance.

ಆರಂಭದಲ್ಲಾಗಲಿ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಾಗಲಿ ಆಯ್ಕೆಯಾದ ದೂತನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದು ಮರಣವೇ ಆಗಿದೆ; ಮತ್ತು Future for America ಎಂಬ ಸಂದೇಶವು “line upon line” ಎಂಬ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಅನ್ವಯಿಕತೆಯ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾಗಿದೆ; ಇದೇ ಉತ್ತರ ಮಳೆಯ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರವಾಗಿದೆ. “line upon line” ಎಂಬ ಅನ್ವಯದ ಮೂಲಕ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಚಳವಳಿಯು Future for America ಯ ಚಳವಳಿಗೆ ಮಾದರಿಯಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸದ ಒಂದು ಮಾರ್ಗಸೂಚಕ ಚಿಹ್ನೆ ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್, ಅಂದರೆ “ಆಯ್ಕೆಯಾದ ದೂತನು.” ಆ ಮಾರ್ಗಸೂಚಕ ಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದು ಸಂದೇಶವನ್ನೇ ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದಾಗಿದೆ; ಆದಕಾರಣ, ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಆರಂಭ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯದ ಮೂಲಕ, ದೂತನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದು ಸಂದೇಶವನ್ನೂ ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುತ್ತದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಸಂದೇಶವು ಆಯ್ಕೆಯಾದ ದೂತನನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಸಂದೇಶವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದು ದೂತನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದಾಗಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಅದರ ವಿರುದ್ಧವೂ ಸತ್ಯವಾಗಿದೆ. ನೃತ್ಯಗಾರನಿಲ್ಲದೆ ನೃತ್ಯವೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

> “I was pointed back to the proclamation of the first advent of Christ. John was sent in the spirit and power of Elijah to prepare the way of Jesus. Those who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus. Their opposition to the message that foretold His coming placed them where they could not readily receive the strongest evidence that He was the Messiah. Satan led on those who rejected the message of John to go still farther, to reject and crucify Christ. In doing this they placed themselves where they could not receive the blessing on the day of Pentecost, which would have taught them the way into the heavenly sanctuary. The rendering of the veil of the temple showed that the Jewish sacrifices and ordinances would no longer be received. The great Sacrifice had been offered and had been accepted, and the Holy Spirit which descended on the day of Pentecost carried the minds of the disciples from the earthly sanctuary to the heavenly, where Jesus had entered by His own blood, to shed upon His disciples the benefits of His atonement. But the Jews were left in total darkness. They lost all the light which they might have had upon the plan of salvation, and still trusted in their useless sacrifices and offerings. The heavenly sanctuary had taken the place of the earthly, yet they had no knowledge of the change. Therefore they could not be benefited by the mediation of Christ in the holy place.

> “ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಥಮ ಆಗಮನದ ಪ್ರಕಟಣೆಯ ಕಡೆಗೆ ನನ್ನ ಗಮನವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸೆಳೆಯಲಾಯಿತು. ಯೋಹಾನನು ಯೇಸುವಿನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲು ಎಲೀಯನ ಆತ್ಮ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು. ಯೋಹಾನನ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದವರು ಯೇಸುವಿನ ಬೋಧನೆಗಳಿಂದ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಯೋಜನವನ್ನು ಹೊಂದಲಿಲ್ಲ. ಆತನ ಆಗಮನವನ್ನು ಮುಂತಿಳಿಸಿದ್ದ ಸಂದೇಶಕ್ಕೆ ಅವರ ವಿರೋಧವು, ಆತನೇ ಮೆಸ್ಸೀಯನೆಂಬ ಅತ್ಯಂತ ಬಲವಾದ ಸಾಕ್ಷ್ಯವನ್ನೂ ಅವರು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಲಾರದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿತು. ಯೋಹಾನನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದವರನ್ನು ಸೈತಾನನು ಇನ್ನೂ ಮುಂದೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದು, ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನೇ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದನು. ಹೀಗೆ ಮಾಡುವುದರಿಂದ, ಪೆಂತೆಕೊಸ್ತಿನ ದಿನದಲ್ಲಿ ದೊರಕಬಹುದಾಗಿದ್ದ ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನು—ಅದು ಅವರಿಗೆ ಪರಲೋಕದ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯದೊಳಗೆ ಹೋಗುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಬೋಧಿಸಬೇಕಾಗಿದ್ದದು—ಸ್ವೀಕರಿಸಲಾರದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅವರು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವೇ ಇಟ್ಟರು. ದೇವಾಲಯದ ತೆರೆಯು ಚಿಂದಿಯಾದದ್ದು, ಯೆಹೂದ್ಯರ ಬಲಿಗಳೂ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳೂ ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಅಂಗೀಕರಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲವೆಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಿತು. ಮಹಾ ಬಲಿಯು ಅರ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅದು ಅಂಗೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು; ಪೆಂತೆಕೊಸ್ತಿನ ದಿನದಲ್ಲಿ ಇಳಿದುಬಂದ ಪರಿಶುದ್ಧಾತ್ಮನು ಶಿಷ್ಯರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಭೌಮೀಯ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯದಿಂದ ಪರಲೋಕದ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯದ ಕಡೆಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದನು; ಅಲ್ಲಿ ಯೇಸು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ರಕ್ತದ ಮೂಲಕ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ತನ್ನ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದ ಫಲಾನುಗ್ರಹಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಶಿಷ್ಯರ ಮೇಲೆ ಸುರಿಸಲು ಹೋಗಿದ್ದನು. ಆದರೆ ಯೆಹೂದ್ಯರು ಸಂಪೂರ್ಣ ಕತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟರು. ರಕ್ಷಣೆಯ ಯೋಜನೆಯ ಕುರಿತು ಅವರಿಗೆ ದೊರಕಬಹುದಾಗಿದ್ದ ಎಲ್ಲ ಬೆಳಕನ್ನೂ ಅವರು ಕಳೆದುಕೊಂಡರು; ಆದರೂ ಅವರು ತಮ್ಮ ನಿಷ್ಫಲ ಬಲಿಗಳನ್ನೂ ಅರ್ಪಣೆಗಳನ್ನೂ ಇನ್ನೂ ನಂಬುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು. ಪರಲೋಕದ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವು ಭೌಮೀಯದ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿತ್ತು; ಆದರೂ ಈ ಬದಲಾವಣೆಯ ಕುರಿತು ಅವರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಜ್ಞಾನ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದಕಾರಣ, ಪರಿಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿನ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಯೋಜನವಾಗಲಿಲ್ಲ.”

> “Many look with horror at the course of the Jews in rejecting and crucifying Christ; and as they read the history of His shameful abuse, they think they love Him, and would not have denied Him as did Peter, or crucified Him as did the Jews. But God who reads the hearts of all, has brought to the test that love for Jesus which they professed to feel. All heaven watched with the deepest interest the reception of the first angel’s message. But many who professed to love Jesus, and who shed tears as they read the story of the cross, derided the good news of His coming. Instead of receiving the message with gladness, they declared it to be a delusion. They hated those who loved His appearing and shut them out of the churches. Those who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary. And by rejecting the two former messages, they have so darkened their understanding that they can see no light in the third angel’s message, which shows the way into the most holy place. I saw that as the Jews crucified Jesus, so the nominal churches had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the way into the most holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there. Like the Jews, who offered their useless sacrifices, they offer up their useless prayers to the apartment which Jesus has left; and Satan, pleased with the deception, assumes a religious character, and leads the minds of these professed Christians to himself, working with his power, his signs and lying wonders, to fasten them in his snare.” Early Writings, 259–261.

> “ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಿದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಯೆಹೂದ್ಯರು ನಡೆದುಕೊಂಡ ರೀತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಅನೇಕರು ಭಯಭೀತರಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತು ಆತನಿಗೆ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ಅವಮಾನಕರ ದೌರ್ಜನ್ಯಗಳ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಅವರು ಓದುವಾಗ, ತಾವು ಆತನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಪೇತ್ರನಂತೆ ಆತನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಲಿಲ್ಲವೋ, ಅಥವಾ ಯೆಹೂದ್ಯರಂತೆ ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಲಿಲ್ಲವೋ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಎಲ್ಲರ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಓದುತ್ತಿರುವ ದೇವರು, ತಾವು ಯೇಸುವಿನ ವಿಷಯವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೇವೆಂದು ಘೋಷಿಸಿದ ಆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ತಂದನು. ಮೊದಲ ದೂತನ ಸಂದೇಶಕ್ಕೆ ದೊರಕಿದ ಸ್ವೀಕಾರವನ್ನು ಸಮಸ್ತ ಪರಲೋಕವು ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಗಮನಿಸಿತು. ಆದರೆ ಯೇಸುವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇವೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡ ಅನೇಕರು, ಮತ್ತು ಶಿಲುಬೆಯ ಕಥೆಯನ್ನು ಓದುವಾಗ ಕಣ್ಣೀರಿಟ್ಟವರು ಸಹ, ಆತನ ಆಗಮನದ ಶುಭಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಹಾಸ್ಯಮಾಡಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರು. ಆ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಬದಲು, ಅದನ್ನು ಒಂದು ಭ್ರಾಂತಿ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದರು. ಆತನ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿದವರನ್ನು ಅವರು ದ್ವೇಷಿಸಿ ಸಭೆಗಳಿಂದ ಹೊರಗೆ ಹಾಕಿದರು. ಮೊದಲ ಸಂದೇಶವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದವರು ಎರಡನೆಯದರಿಂದ ಲಾಭಪಡೆಯಲಾರರು; ಹಾಗೆಯೇ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಕೂಗಿನಿಂದಲೂ ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಯೋಜನವಾಗಲಿಲ್ಲ; ಯಾಕಂದರೆ ಅದು ಅವರನ್ನು ಯೇಸುವಿನ ಸಂಗಡ ನಂಬಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ಪರಲೋಕದ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯದ ಅತಿ ಪರಿಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಮತ್ತು ಹಿಂದಿನ ಆ ಎರಡು ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದದರಿಂದ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಗ್ರಹಿಕೆಯನ್ನು ಅಷ್ಟಾಗಿ ಕತ್ತಲಗೊಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ; ಆದಕಾರಣ ಅತಿ ಪರಿಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶದಲ್ಲಿರುವ ಯಾವ ಬೆಳಕನ್ನೂ ಅವರು ಕಾಣಲಾರರು. ಯೆಹೂದ್ಯರು ಯೇಸುವನ್ನು ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಿದಂತೆ, ಹೆಸರುಮಾತ್ರದ ಸಭೆಗಳು ಈ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಿವೆ ಎಂದು ನಾನು ಕಂಡೆ; ಆದಕಾರಣ ಅವರಿಗೆ ಅತಿ ಪರಿಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಮಾರ್ಗದ ಕುರಿತು ಯಾವ ಅರಿವೂ ಇಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಯೇಸು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯಿಂದಲೂ ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಯೋಜನವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಯೆಹೂದ್ಯರು ತಮ್ಮ ನಿಷ್ಫಲ ಬಲಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದಂತೆಯೇ, ಯೇಸು ಬಿಟ್ಟುಹೋದ ಆ ವಿಭಾಗಕ್ಕೇ ಅವರು ತಮ್ಮ ನಿಷ್ಫಲ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತು ಈ ಮೋಸದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಪಡುವ ಸೈತಾನನು ಧಾರ್ಮಿಕ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಕ್ರೈಸ್ತರೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಇವರ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಸೆಳೆಯುತ್ತಾನೆ; ತನ್ನ ಶಕ್ತಿ, ತನ್ನ ಸೂಚಕ ಕಾರ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಸುಳ್ಳಿನ ಅದ್ಭುತಗಳ ಮೂಲಕ ಅವರನ್ನು ತನ್ನ ಬಲೆಗೆ ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಬಂಧಿಸುತ್ತಾನೆ.” Early Writings, 259–261.

Those “who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus,” and those “who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry.” The ministry of John preceded the baptism of Christ, who shortly thereafter cleansed the temple at the beginning of His ministry. Miller’s ministry prepared for Christ to purify the sons of Levi when He came suddenly on October 22, 1844. In either of those two witnesses, the rejection of the messenger who prepares the way, equates to death.

“ಯೋಹಾನನ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದವರು ಯೇಸುವಿನ ಬೋಧನೆಗಳಿಂದ ಲಾಭ ಹೊಂದಲಿಲ್ಲ,” ಮತ್ತು “ಮೊದಲ ಸಂದೇಶವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದವರು ಎರಡನೆಯದರಿಂದಲೂ ಲಾಭ ಹೊಂದಲಾರರು; ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಕೂಗಿನಿಂದಲೂ ಅವರಿಗೆ ಲಾಭವಾಗಲಿಲ್ಲ.” ಯೋಹಾನನ ಸೇವೆ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಬಾಪ್ತಿಸ್ಮಕ್ಕೂ ಮುಂಚಿತವಾಗಿತ್ತು; ಅದರ ಸ್ವಲ್ಪಕಾಲದ ನಂತರ ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನ್ನ ಸೇವೆಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿದನು. ಕ್ರಿಸ್ತನು 1844 ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಬಂದಾಗ ಲೇವಿಯ ಪುತ್ರರನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲು ಮಿಲ್ಲರನ ಸೇವೆಯು ಸಿದ್ಧತೆ ಮಾಡಿತು. ಈ ಎರಡು ಸಾಕ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದರಲ್ಲಿಯಾದರೂ, ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವ ದೂತನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದು ಮರಣಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾಗುತ್ತದೆ.

The purging and purification that was accomplished by Christ in His work as the Messenger of the Covenant was for the purpose of raising up a people to accomplish the work of carrying the message of salvation to the world. The work is accomplished in advance of the period of time representing when the executive judgment begins. The destruction of Jerusalem in the history of the disciples represents the executive judgment, and Adventism turned away from their responsibility to accomplish that work, but the Lord had tried to gather them together. He had led His people to publish the 1850 chart as the graphical representation of the message they could have carried to the world.

ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೂತನಾಗಿ ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನ್ನ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆರವೇರಿಸಿದ ಶೋಧನೆಯೂ ಶುದ್ಧೀಕರಣವೂ, ರಕ್ಷಣೆಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸುವ ಜನರನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುವ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಆಗಿತ್ತು. ಈ ಕಾರ್ಯವು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಾಹಕ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪು ಆರಂಭವಾಗುವ ಕಾಲವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಅವಧಿಗೆ ಮುಂಚೆಯೇ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ. ಶಿಷ್ಯರ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿರುವ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ನಾಶವು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಾಹಕ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವ ತಮ್ಮ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯಿಂದ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯಿತು, ಆದರೆ ಕರ್ತನು ಅವರನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದನು. ತನ್ನ ಜನರು ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗಬಹುದಾಗಿದ್ದ ಸಂದೇಶದ ದೃಶ್ಯರೂಪದ ನಿರೂಪಣೆಯಾಗಿ 1850ರ ಚಾರ್ಟ್ ಅನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಲು ಆತನು ಅವರನ್ನು ನಡೆಸಿದ್ದನು.

> “It was not the will of God that Israel should wander forty years in the wilderness; He desired to lead them directly to the land of Canaan and establish them there, a holy, happy people. But ‘they could not enter in because of unbelief.’ Hebrews 3:19. Because of their backsliding and apostasy they perished in the desert, and others were raised up to enter the Promised Land. In like manner, it was not the will of God that the coming of Christ should be so long delayed and His people should remain so many years in this world of sin and sorrow. But unbelief separated them from God. As they refused to do the work which He had appointed them, others were raised up to proclaim the message. In mercy to the world, Jesus delays His coming, that sinners may have an opportunity to hear the warning and find in Him a shelter before the wrath of God shall be poured out.” The Great Controversy, 458.

> “ಇಸ್ರಾಯೇಲರು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ನಲವತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಅಲೆದಾಡುವುದು ದೇವರ ಚಿತ್ತವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಅವರನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಕನಾನ್ ದೇಶಕ್ಕೆ ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ, ಅಲ್ಲಿ ಪರಿಶುದ್ಧರೂ ಸಂತೋಷಭರಿತರೂ ಆದ ಜನರಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕೆಂದು ಆತನು ಬಯಸಿದ್ದನು. ಆದರೆ ‘ಅವರು ಅವಿಶ್ವಾಸದ ಕಾರಣದಿಂದ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲಿಲ್ಲ.’ ಹೆಬ್ರಿಯರಿಗೆ 3:19. ಅವರ ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟುವಿಕೆಯೂ ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟತೆಯೂ ಕಾರಣವಾಗಿ ಅವರು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾದರು, ಮತ್ತು ವಾಗ್ದತ್ತ ದೇಶವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವಂತೆ ಇತರರನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಲಾಯಿತು. ಇದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ಆಗಮನವು ಇಷ್ಟು ದೀರ್ಘವಾಗಿ ವಿಳಂಬವಾಗುವುದು ಮತ್ತು ಆತನ ಜನರು ಪಾಪ ಮತ್ತು ದುಃಖದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟೊಂದು ವರ್ಷಗಳು ಉಳಿಯುವುದು ಸಹ ದೇವರ ಚಿತ್ತವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವಿಶ್ವಾಸವು ಅವರನ್ನು ದೇವರಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿತು. ಆತನು ಅವರಿಗೆ ನೇಮಿಸಿದ್ದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಅವರು ಮಾಡುವುದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಲು ಇತರರನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಲಾಯಿತು. ಲೋಕದ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆಯಿಂದ, ಪಾಪಿಗಳಿಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ ದೇವರ ಕೋಪವು ಸುರಿಯಲ್ಪಡುವ ಮೊದಲು ಆತನಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಅವಕಾಶ ದೊರಕುವಂತೆ ಯೇಸು ತನ್ನ ಆಗಮನವನ್ನು ವಿಳಂಬಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.” The Great Controversy, 458.

Had Adventism only held fast their faith, “their work would have been completed.”

ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂ ತಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಮಾತ್ರ ದೃಢವಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದರೆ, “ಅವರ ಕೆಲಸವು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿರುತ್ತಿತ್ತು.”

> “Had Adventists, after the great disappointment in 1844, held fast their faith and followed on unitedly in the opening providence of God, receiving the message of the third angel and in the power of the Holy Spirit proclaiming it to the world, they would have seen the salvation of God, the Lord would have wrought mightily with their efforts, the work would have been completed, and Christ would have come ere this to receive His people to their reward. But in the period of doubt and uncertainty that followed the disappointment, many of the advent believers yielded their faith. . . . Thus the work was hindered, and the world was left in darkness. Had the whole Adventist body united upon the commandments of God and the faith of Jesus, how widely different would have been our history!” Evangelism, 695.

> “1844ರ ಮಹಾ ನಿರಾಶೆಯ ನಂತರ, ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟರು ತಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ದೇವರ ಪ್ರಕಟಮಾನವಾದ ಪ್ರವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಏಕಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮುಂದುವರಿದು, ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಲೋಕಕ್ಕೆ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದರೆ, ಅವರು ದೇವರ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಕಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದರು; ಕರ್ತನು ಅವರ ಪ್ರಯತ್ನಗಳೊಂದಿಗೆ ಪರಾಕ್ರಮವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದ್ದನು; ಕೆಲಸವು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿರುತ್ತಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಕ್ರಿಸ್ತನು ಇಷ್ಟರೊಳಗೆ ತನ್ನ ಜನರನ್ನು ಅವರ ಪ್ರತಿಫಲಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದಿರುತ್ತಿದ್ದನು. ಆದರೆ ಆ ನಿರಾಶೆಯ ನಂತರ ಬಂದ ಸಂಶಯ ಮತ್ತು ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಅಡ್ವೆಂಟ್ ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕರ ವಿಶ್ವಾಸ ಕುಂದಿತು.... ಹೀಗೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಯಿತು, ಮತ್ತು ಲೋಕವು ಕತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಿತು. ಸಮಸ್ತ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಸಮುದಾಯವು ದೇವರ ಆಜ್ಞೆಗಳ ಮೇಲೂ ಯೇಸುವಿನ ವಿಶ್ವಾಸದ ಮೇಲೂ ಏಕೀಕೃತವಾಗಿದ್ದರೆ, ನಮ್ಮ ಇತಿಹಾಸವು ಎಷ್ಟೋ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು!” Evangelism, 695.

In the Spring of 1844, the Messenger of the Covenant purified the movement of the Millerites, and then in the Fall brought the message of the third angel. Miller, his message and the movement he represented, had fulfilled the parable of the ten virgins. At the Exeter, NH camp meeting the message of the Midnight Cry arrived and in two short months it was demonstrated which of the virgins had the oil. The two classes were manifested, and the third angel arrived with a message in his hand that was to be eaten, but the wise virgins “yielded their faith” in “the period of doubt and uncertainty.”

1844ರ ವಸಂತದಲ್ಲಿ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೂತನು ಮಿಲ್ಲರೀಯರ ಚಳುವಳಿಯನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿದನು; ತರುವಾಯ ಶರತ್ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ತಂದನು. ಮಿಲ್ಲರ್, ಅವನ ಸಂದೇಶ, ಮತ್ತು ಅವನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದ್ದ ಚಳುವಳಿ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಹತ್ತು ಕನ್ಯೆಯರ ಉಪಮೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದ್ದವು. ನ್ಯೂ ಹ್ಯಾಂಪ್‌ಶೈರ್‌ನ ಎಕ್ಸೆಟರ್ ಶಿಬಿರಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಕೂಗಿನ ಸಂದೇಶವು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಯಿತು; ಮತ್ತು ಕೇವಲ ಎರಡು ಚಿಕ್ಕ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ಯೆಯರಲ್ಲಿ ಯಾರ ಬಳಿ ಎಣ್ಣೆ ಇತ್ತು ಎಂಬುದು ತೋರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಆ ಎರಡು ವರ್ಗಗಳು ಪ್ರಕಟಗೊಂಡವು; ಮತ್ತು ಮೂರನೆಯ ದೂತನು ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ತಿನ್ನಲ್ಪಡಬೇಕಾದ ಒಂದು ಸಂದೇಶದೊಂದಿಗೆ ಬಂದನು; ಆದರೆ ಜಾಣ ಕನ್ಯೆಗಳು “ಸಂದೇಹ ಮತ್ತು ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ” ತಮ್ಮ “ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟರು.”

The “period of doubt and uncertainty” had been represented by the disciples at His death, but on the third day He began to open the message of His resurrection to His disciples, and they did not “yield their faith.” The period of doubt and uncertainty for the wise virgins of the movement of the first and second angels’ messages continued for roughly three years, at which point the Lord revealed to Sister White that He had stretched forth His hand to again gather the remnant of His people. He led His people to begin their publishing work and to produce Habakkuk’s second table, but “many of the advent believers yielded their faith. . . . Thus the work was hindered, and the world was left in darkness.”

“ಸಂದೇಹ ಮತ್ತು ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯ ಅವಧಿ”ಯು ಆತನ ಮರಣದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಶಿಷ್ಯರ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು; ಆದರೆ ಮೂರನೆಯ ದಿನದಲ್ಲಿ ಆತನು ತನ್ನ ಪುನರುತ್ಥಾನದ ಸಂದೇಶವನ್ನು ತನ್ನ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ತೆರೆಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು, ಮತ್ತು ಅವರು “ತಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಕೈಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲ.” ಮೊದಲನೆಯ ಹಾಗೂ ಎರಡನೆಯ ದೇವದೂತರ ಸಂದೇಶಗಳ ಚಳವಳಿಯ ಜ್ಞಾನವಂತ ಕನ್ಯೆಗಳಿಗಾಗಿ ಸಂದೇಹ ಮತ್ತು ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯ ಅವಧಿಯು ಸುಮಾರು ಮೂರು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಮುಂದುವರಿಯಿತು; ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕರ್ತನು ತನ್ನ ಜನರ ಶೇಷವನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವದಕ್ಕಾಗಿ ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಚಾಚಿದ್ದಾನೆಂದು ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಕಟಪಡಿಸಿದನು. ಆತನು ತನ್ನ ಜನರನ್ನು ತಮ್ಮ ಪ್ರಕಟಣಾ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವಂತೆ ಮತ್ತು ಹಬಕ್ಕೂಕನ ಎರಡನೆಯ ಫಲಕವನ್ನು ತಯಾರಿಸುವಂತೆ ನಡೆಸಿದನು; ಆದರೆ “ಆಗಮನದ ನಂಬಿಕೆಯುಳ್ಳ ಅನೇಕರೂ ತಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಕೈಬಿಟ್ಟರು.... ಹೀಗಾಗಿ ಕಾರ್ಯವು ಅಡ್ಡಿಯಾಯಿತು, ಮತ್ತು ಲೋಕವು ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲೇ ಉಳಿಯಿತು.”

In 1849, William Miller, the chosen messenger of the first and second angels’ message was laid to rest. Had the wise virgins of October 22, 1844 “held fast their faith and followed on unitedly in the opening providence of God,” the Lord would have raised up another messenger in the spirit and power of Elijah. Instead “the coming of Christ” was “delayed and His people” “in like manner” to ancient Israel would “remain” “many years in this world of sin and sorrow.”

1849ರಲ್ಲಿ, ಮೊದಲ ಮತ್ತು ಎರಡನೇ ದೇವದೂತರ ಸಂದೇಶದ ಆಯ್ಕೆಯಾದ ದೂತನಾದ ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ಸಮಾಧಿಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು. 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರ ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಕನ್ಯೆಗಳು “ತಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ದೇವರ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಏಕಚಿತ್ತದಿಂದ ಮುಂದುವರಿದಿದ್ದರೆ,” ಕರ್ತನು ಏಲಿಯನ ಆತ್ಮ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ದೂತನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಆದರೆ ಅದರ ಬದಲು “ಕ್ರಿಸ್ತನ ಬರುವುದು” “ವಿಳಂಬವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಆತನ ಜನರು” “ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ” ಪುರಾತನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನಂತೆ “ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳುವರು” “ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳು ಈ ಪಾಪ ಮತ್ತು ದುಃಖದ ಲೋಕದಲ್ಲಿ.”

One hundred and twenty-six years after the rebellion of 1863, the Lord raised up the chosen messenger of the third angel. His work was both to prepare the way for the Messenger of the Covenant to suddenly come into His temple and to enter into a covenant relationship with the one hundred and forty-four thousand, during the closing scenes of the investigative judgment, but also to present a message that confronts the threefold union of Ahab, Jezebel and her prophets in the period of the Executive Judgment, which begins at the soon-coming Sunday law.

1863ರ ದಂಗೆಯ ನಂತರ ನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳಾದ ಮೇಲೆ, ಕರ್ತನು ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಆಯ್ಕೆಯಾದ ಸಂದೇಶವಾಹಕನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿದನು. ಅವನ ಕಾರ್ಯವು, ಒಂದು ಕಡೆ, ಪರಿಶೋಧನಾ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಸಮಾಪ್ತಿದೃಶ್ಯಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಸಂದೇಶವಾಹಕನು ತನ್ನ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಬಂದು, ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರೊಂದಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವದಕ್ಕಾಗುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವುದಾಗಿಯೂ, ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ, ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರುವ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಣಾ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಅಹಾಬ್, ಯೆಜಬೆಲ್ ಮತ್ತು ಆಕೆಯ ಪ್ರವಾದಿಗಳ ತ್ರಿವಿಧ ಐಕ್ಯವನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಒಂದು ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸುವುದಾಗಿಯೂ ಇತ್ತು.

The third messenger who prepares the way represents a work, a message, a messenger, and a movement during the closing scenes of the Investigative Judgment. The third Elijah represents a work, a message, a messenger and a movement during the closing scenes of the Executive Judgment. The message of the messenger who prepares the way, and the message of Elijah, is the message of the third of the three Woes of Revelation chapters eight through eleven.

ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವ ಮೂರನೇ ಸಂದೇಶವಾಹಕನು, ತನಿಖಾತ್ಮಕ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಅಂತಿಮ ದೃಶ್ಯಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಒಂದು ಕಾರ್ಯ, ಒಂದು ಸಂದೇಶ, ಒಬ್ಬ ಸಂದೇಶವಾಹಕ, ಮತ್ತು ಒಂದು ಚಳವಳಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮೂರನೇ ಎಲೀಯನು, ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಣಾತ್ಮಕ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಅಂತಿಮ ದೃಶ್ಯಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಒಂದು ಕಾರ್ಯ, ಒಂದು ಸಂದೇಶ, ಒಬ್ಬ ಸಂದೇಶವಾಹಕ ಮತ್ತು ಒಂದು ಚಳವಳಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವ ಸಂದೇಶವಾಹಕನ ಸಂದೇಶವೂ, ಎಲೀಯನ ಸಂದೇಶವೂ, ಪ್ರಕಟಣಾಗ್ರಂಥದ ಎಂಟರಿಂದ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯಗಳವರೆಗೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾದ ಮೂರು ಶೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರನೇವರ ಸಂದೇಶವೇ ಆಗಿದೆ.

In the history represented by the messenger who prepares the way, the message of the third Woe, represents the Trumpet which calls Laodicean Adventism to “buy of me gold tried in the fire, that thou mayest be rich; and white raiment, that thou mayest be clothed, and that the shame of thy nakedness do not appear; and anoint thine eyes with eyesalve, that thou mayest see.” It is the message of God’s love that shows God’s people their transgressions, for “As many as” He loves, He “rebukes and chastens.” It is the message of Christ’s righteousness that calls men to accept His character, which is manifested in the time period when the Messenger of the Covenant is accomplishing the work of cleansing the soul temple, and therefore He calls those whom He loves to manifest His character and be “zealous therefore, and repent,” for He is “at the” dispensation “door,” that represents the close of probation, where He “will spue” Laodicean Adventism “out of” His “mouth.” That dispensational “door” is the door that He “openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth.”

ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವ ದೂತನಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ, ಮೂರನೆಯ ಅಯ್ಯೋನ ಸಂದೇಶವು ಲವೊದಿಕೀಯ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂ ಅನ್ನು “ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಶೋಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಬಂಗಾರವನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಕೊಂಡುಕೋ, ನೀನು ಧನವಂತನಾಗುವದಕ್ಕಾಗಿ; ಮತ್ತು ಬಿಳಿ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು, ನೀನು ಧರಿಸುವದಕ್ಕಾಗಿ, ನಿನ್ನ ನಾಗ್ನ್ಯತೆಯ ಲಜ್ಜೆ ಕಾಣಿಸದ ಹಾಗೆ; ಮತ್ತು ಕಣ್ಣಿನ ಲೇಪವನ್ನು ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕಮಾಡು, ನೀನು ನೋಡಬಲ್ಲವನಾಗುವದಕ್ಕಾಗಿ” ಎಂದು ಕರೆದೊಯ್ಯುವ ತುತ್ತೂರಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ದೇವರ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಂದೇಶವಾಗಿದ್ದು, ದೇವರ ಜನರಿಗೆ ಅವರ ಅಪರಾಧಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಆತನು ಪ್ರೀತಿಸುವ “ಎಲ್ಲರನ್ನು” ಆತನು “ಖಂಡಿಸಿ ಶಿಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ.” ಅದು ಕ್ರಿಸ್ತನ ನೀತಿಯ ಸಂದೇಶವಾಗಿದ್ದು, ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಆತನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಲು ಕರೆಯುತ್ತದೆ; ಆ ಸ್ವಭಾವವು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೂತನು ಆತ್ಮದ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಿರುವ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದದರಿಂದ ಆತನು ಪ್ರೀತಿಸುವವರನ್ನು ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿ “ಆದುದರಿಂದ ಉತ್ಸಾಹಿಗಳಾಗಿರಿ, ಮತ್ತು ಮನಃಪರಿವರ್ತನೆ ಹೊಂದಿರಿ” ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಆತನು ಪರೀಕ್ಷಾಕಾಲದ ಮುಕ್ತಾಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಆ ವ್ಯವಸ್ಥಾಪಕ “ಬಾಗಿಲಿನ” “ಬಳಿಯಲ್ಲಿ” ಇರುವನು, ಅಲ್ಲಿ ಆತನು ಲವೊದಿಕೀಯ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂ ಅನ್ನು ತನ್ನ “ಬಾಯಿಂದ” “ಉಗುಳಿಬಿಡುವನು.” ಆ ವ್ಯವಸ್ಥಾಪಕ “ಬಾಗಿಲು” ಎಂದರೆ ಆತನು “ತೆರೆಯುವನು, ಯಾರೂ ಮುಚ್ಚಲಾರರು; ಮತ್ತು ಮುಚ್ಚುವನು, ಯಾರೂ ತೆರೆಯಲಾರರು” ಎಂಬ ಅದೇ ಬಾಗಿಲು.

There is a seeming contradiction that is resolved by the application of “line upon Line,” but many may not even recognize the seeming contradiction. When resolved it adds clarity to the transition from the Investigative to the Executive Judgment which takes place at the soon coming Sunday law. It is resolved by accepting that Pentecost typifies the soon coming Sunday law in the United States. In order to finalize our consideration of the third messenger who prepares the way as a symbol in the Investigative Judgment, in contrast with the third Elijah being a symbol of the Executive Judgment, we will address this seeming contradiction.

“line upon line” ಎಂಬ ತತ್ತ್ವದ ಅನ್ವಯದಿಂದ ಪರಿಹಾರವಾಗುವಂತೊಂದು ಮೇಲ್ನೋಟದ ವಿರೋಧಾಭಾಸವಿದೆ; ಆದರೆ ಅನೇಕರು ಆ ಮೇಲ್ನೋಟದ ವಿರೋಧಾಭಾಸವನ್ನೇ ಗುರುತಿಸದಿರಬಹುದು. ಅದು ಪರಿಹಾರಗೊಂಡಾಗ, ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರಲಿರುವ Sunday law ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುವ Investigative Judgment ನಿಂದ Executive Judgment ಗೆ ಆಗುವ ಪರಿವರ್ತನೆಗೆ ಅದು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯನ್ನು ಸೇರಿಸುತ್ತದೆ. Pentecost ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರಲಿರುವ Sunday law ಅನ್ನು ಪ್ರತಿರೂಪಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ಅದು ಪರಿಹಾರಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. Investigative Judgment ನಲ್ಲಿ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸುವ ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಕುರಿತು ನಮ್ಮ ಪರಿಗಣನೆಯನ್ನು ಅಂತಿಮಗೊಳಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ, Executive Judgment ನ ಸಂಕೇತವಾಗಿರುವ ಮೂರನೆಯ Elijah ಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ, ನಾವು ಈ ಮೇಲ್ನೋಟದ ವಿರೋಧಾಭಾಸವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುವೆವು.

We will continue this study in the next article.

ಈ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ನಾವು ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತೇವೆ.

> “The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.

> “ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶದ ಘೋಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗುವ ದೂತನು ತನ್ನ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಮಯಗೊಳಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಲೋಕವ್ಯಾಪಕ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯೂ ಅಪೂರ್ವ ಶಕ್ತಿಯೂಳ್ಳ ಕಾರ್ಯವೊಂದು ಇಲ್ಲಿ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ತಿಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. 1840–44ರ ಆಗಮನ ಚಳವಳಿಯು ದೇವರ ಶಕ್ತಿಯ ಮಹಿಮಾಮಯ ಪ್ರಕಟನೆ ಆಗಿತ್ತು; ಮೊದಲ ದೂತನ ಸಂದೇಶವು ಲೋಕದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಿಷನರಿ ಕೇಂದ್ರಕ್ಕೂ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಮತ್ತು ಕೆಲವು ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಹದಿನಾರನೆಯ ಶತಮಾನದ ಧರ್ಮಸಂಸ್ಕರಣೆಯ ನಂತರ ಯಾವುದಾದರೂ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದಿರುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮಹತ್ತರವಾದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಸಕ್ತಿ ಉಂಟಾಯಿತು; ಆದರೆ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಅಂತಿಮ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯ ಚಳವಳಿಯಿಂದ ಮೀರಿಸಲ್ಪಡುವವು.”

> “The work will be similar to that of the Day of Pentecost. As the ‘former rain’ was given, in the outpouring of the Holy Spirit at the opening of the gospel, to cause the upspringing of the precious seed, so the ‘latter rain’ will be given at its close for the ripening of the harvest. ‘Then shall we know, if we follow on to know the Lord: His going forth is prepared as the morning; and He shall come unto us as the rain, as the latter and former rain unto the earth.’ Hosea 6:3. ‘Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for He hath given you the former rain moderately, and He will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain.’ Joel 2:23. ‘In the last days, saith God, I will pour out of My Spirit upon all flesh.’ ‘And it shall come to pass, that whosoever shall call on the name of the Lord shall be saved.’ Acts 2:17, 21.

> “ಈ ಕಾರ್ಯವು ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತಿನ ದಿನದ ಕಾರ್ಯದಂತೆಯೇ ಇರುವದು. ಸುವಾರ್ತೆಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನ ಸುರಿತದಲ್ಲಿ ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಬೀಜವು ಮೊಳೆಯುವಂತೆ ಮಾಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ‘ಮೊದಲ ಮಳೆ’ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಕೊಯ್ಲು ಪಕ್ವವಾಗುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಅದರ ಸಮಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ‘ಕಡೇ ಮಳೆ’ ನೀಡಲ್ಪಡುವುದು. ‘ಆಗ ನಾವು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವೆವು; ಯೆಹೋವನನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿದರೆ, ಆತನ ಹೊರಟುಬರುವುದು ಬೆಳಗಿನ ಕಿರಣದಂತೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ; ಆತನು ಮಳೆಯಂತೆ, ಭೂಮಿಗೆ ಬೀಳುವ ಕಡೇ ಮಳೆಯಂತೆಯೂ ಮೊದಲ ಮಳೆಯಂತೆಯೂ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬರುವುದು.’ ಹೋಶೇಯ 6:3. ‘ಆದದರಿಂದ, ಸಿಯೋನಿನ ಮಕ್ಕಳೇ, ಸಂತೋಷಪಡಿರಿ; ನಿಮ್ಮ ದೇವರಾದ ಯೆಹೋವನಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಿಸಿರಿ; ಯಾಕಂದರೆ ಆತನು ನಿಮಗೆ ಯುಕ್ತ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಮಳೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ, ಮತ್ತು ಆತನು ನಿಮಗಾಗಿ ಮಳೆಯನ್ನು, ಮೊದಲ ಮಳೆಯನ್ನೂ ಕಡೇ ಮಳೆಯನ್ನೂ ಇಳಿಯಮಾಡುವನು.’ ಯೋವೇಲ 2:23. ‘ಕಡೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ದೇವರು ಹೇಳುವದೇನೆಂದರೆ, ನಾನು ನನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಮಾನವರ ಮೇಲೆಯೂ ಸುರಿಸುವೆನು.’ ‘ಆಗುವದೇನೆಂದರೆ, ಕರ್ತನ ಹೆಸರನ್ನು ಕರೆಯುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನೂ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುವನು.’ ಅ. ಕೃತ್ಯಗಳು 2:17, 21.”

> “The great work of the gospel is not to close with less manifestation of the power of God than marked its opening. The prophecies which were fulfilled in the outpouring of the former rain at the opening of the gospel are again to be fulfilled in the latter rain at its close. Here are ‘the times of refreshing’ to which the apostle Peter looked forward when he said: ‘Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and He shall send Jesus.’ Acts 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.

> “ಸುವಾರ್ತೆಯ ಮಹಾ ಕಾರ್ಯವು ಅದರ ಆರಂಭವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ ದೇವರ ಶಕ್ತಿಯ ಪ್ರಕಟಣೆಯಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಪ್ರಕಟಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳಬಾರದು. ಸುವಾರ್ತೆಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಮಳೆಯ ಸುರಿತದಲ್ಲಿ ನೆರವೇರಿದ ಪ್ರವಾದನೆಗಳು, ಅದರ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯ ಮಳೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಮತ್ತೆ ನೆರವೇರಬೇಕಾಗಿವೆ. ಅಪೋಸ್ತಲ ಪೇತ್ರನು ಮುಂದೊಮ್ಮೆ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ ‘ಶಾಂತಿಯ ಸಮಯಗಳು’ ಇವೆ: ‘ಆದದರಿಂದ ನೀವು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡಿ, ತಿರುಗಿಕೊಳ್ಳಿರಿ, ಹಾಗಾದರೆ ನಿಮ್ಮ ಪಾಪಗಳು ಅಳಿಸಲ್ಪಡುವವು; ಆಗ ಕರ್ತನ ಸನ್ನಿಧಿಯಿಂದ ಶಾಂತಿಯ ಸಮಯಗಳು ಬರುವುದು; ಮತ್ತು ಆತನು ಯೇಸುವನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವನು.’ ಅ.ಕೃ. 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.

Back to Articles