Article

# Parallel Warnings - Number Four

ಸಮಾನಾಂತರ ಎಚ್ಚರಿಕೆಗಳು - ಸಂಖ್ಯೆ ನಾಲ್ಕು

Foundations of Faith and the Peril of Forgetting: Lessons from Prophecy and History

ವಿಶ್ವಾಸದ ಅಡಿಪಾಯಗಳು ಮತ್ತು ಮರೆವಿನ ಅಪಾಯ: ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯೂ ಇತಿಹಾಸವೂ ಬೋಧಿಸುವ ಪಾಠಗಳು

Author

Jeff Pippenger

Published

August 8, 2023

Formats

PDF
Word

> Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts.

> ಅವನು ಯಾರಿಗೆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬೋಧಿಸುವನು? ಮತ್ತು ಯಾರಿಗೆ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವನು? ಹಾಲಿನಿಂದ ಬಿಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಿಗೋ, ಸ್ತನಗಳಿಂದ ದೂರಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಿಗೋ.

> For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little:

> ಆಜ್ಞೆಯ ಮೇಲೆ ಆಜ್ಞೆ, ಆಜ್ಞೆಯ ಮೇಲೆ ಆಜ್ಞೆ; ಸಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಸಾಲು, ಸಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಸಾಲು; ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ, ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಇರಬೇಕು:

> For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear.

> ಏಕೆಂದರೆ ತುಸುಕು ತುಸುಕುವ ತುಟಿಗಳಿಂದಲೂ ಮತ್ತೊಂದು ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಆತನು ಈ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುವನು. ಅವರಿಗೆ ಆತನು, “ಇದೇ ನೀವು ದಣಿದವರನ್ನು ವಿಶ್ರಾಂತಿಗೊಳಿಸಬಹುದಾದ ವಿಶ್ರಾಂತಿ; ಮತ್ತು ಇದೇ ತಾಜಾಕರಣ,” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು; ಆದರೂ ಅವರು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ.

> But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Isaiah 28:9–13.

> ಆದರೆ ಯೆಹೋವನ ವಾಕ್ಯವು ಅವರಿಗೆ ಆಜ್ಞೆಯ ಮೇಲೆ ಆಜ್ಞೆ, ಆಜ್ಞೆಯ ಮೇಲೆ ಆಜ್ಞೆ; ಸಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಸಾಲು, ಸಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಸಾಲು; ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ, ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ; ಅವರು ಹೋಗಿ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು, ಮುರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಬಲೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿ, ಹಿಡಿಯಲ್ಪಡುವಂತೆ ಆಯಿತು. ಯೆಶಾಯ 28:9–13.

These verses from Isaiah have been addressed repeatedly in Habakkuk’s Tables. Here I need to simply touch upon to take a point or two from these previous verses, to add to the current discussion. This passage shows a people that fail a test for they “go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken.” They were a people that failed a test concerning who God would attempt to “teach” to “understand” “knowledge” or “doctrine.” It was a test that was based upon understanding an increase of knowledge, so it was the same test that separated the wise and the wicked in Daniel chapter twelve, for all the prophets agree and identify the end of the world. In Daniel twelve the “wise” understand, but the “wicked” do not understand the increase of knowledge.

ಯೆಶಾಯನ ಈ ವಚನಗಳನ್ನು ಹಬಕ್ಕೂಕನ ಫಲಕಗಳಲ್ಲಿ ಪುನಃ ಪುನಃ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತುತ ಚರ್ಚೆಗೆ ಸೇರಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ, ಈ ಹಿಂದಿನ ವಚನಗಳಿಂದ ಒಂದು ಅಥವಾ ಎರಡು ಅಂಶಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದು ನನಗೆ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಈ ಭಾಗವು ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ವಿಫಲವಾಗುವ ಜನರನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು “ಹೋಗಿ, ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದು, ಮುರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಬಲೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿ, ಹಿಡಿಯಲ್ಪಡುವರು.” ಅವರು ದೇವರು ಯಾರಿಗೆ “ಬೋಧಿಸಬೇಕು” ಮತ್ತು “ಜ್ಞಾನವನ್ನು” ಅಥವಾ “ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು” “ಅರ್ಥಮಾಡಿಸಬೇಕು” ಎಂದು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವನೋ, ಅದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ವಿಫಲರಾದ ಜನರಾಗಿದ್ದರು. ಅದು ಜ್ಞಾನದ ವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿಟ್ಟ ಪರೀಕ್ಷೆಯಾಗಿತ್ತು; ಆದಕಾರಣ ದಾನಿಯೇಲನ ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ದುಷ್ಟರನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿದ ಅದೇ ಪರೀಕ್ಷೆಯಾಗಿತ್ತು; ಏಕೆಂದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರವಾದಿಗಳೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಲೋಕಾಂತ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ದಾನಿಯೇಲನ ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ “ಜ್ಞಾನಿಗಳು” ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ “ದುಷ್ಟರು” ಜ್ಞಾನದ ವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.

The people in Isaiah’s passage were tested by “the word of the Lord” which “they would not hear.” And the specific “word of the Lord” that they rejected, and that would have allowed them to “understand” the increase of “knowledge” was the biblical rule that defines how to correctly align prophetic histories. Those that fall in Isaiah’s passage rejected the rule that identifies that in order to understand a prophetic history you must seek for that line “here a little, and there a little.” The word of the Lord that produced a test which they rejected was the technique of selecting prophetic lines from here and there, and then to place one of those selected lines of prophetic history in parallel to the other lines of prophetic history that address the same theme. The success of the endeavor to lay line upon line in this way depends on the application of the genuine rules of prophetic interpretation. Those rules, which are “precepts” also to be brought together and they are found here and there within the Bible. Isaiah’s virgins who fail the test, do so because they forget, the main thing they should not have forgotten, and that is, that history repeats.

ಯೆಶಾಯನ ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಜನರು “ಯೆಹೋವನ ವಾಕ್ಯ”ದ ಮೂಲಕ ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು; ಆ ವಾಕ್ಯವನ್ನು “ಅವರು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ.” ಅವರು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ, ಮತ್ತು “ಜ್ಞಾನ”ದ ವೃದ್ಧಿಯನ್ನು “ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು” ಅವರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡಬಹುದಾಗಿದ್ದ ಆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ “ಯೆಹೋವನ ವಾಕ್ಯ”ವೆಂದರೆ, ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಹೇಗೆ ಹೊಂದಿಸಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ವಚಿಸುವ ಬೈಬಲಿನ ನಿಯಮವೇ ಆಗಿತ್ತು. ಯೆಶಾಯನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬೀಳುವವರು, ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದರೆ, ಆ ಸಾಲನ್ನು “ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ, ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ” ಎಂದು ಹುಡುಕಬೇಕು ಎಂದು ಗುರುತಿಸುವ ಆ ನಿಯಮವನ್ನೇ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರು. ಅವರು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದ ಯೆಹೋವನ ವಾಕ್ಯವೆಂದರೆ, ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಇಂದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿ, ನಂತರ ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿದ ಆ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸದ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ಅದೇ ವಿಷಯವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವ ಇತರ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸದ ಸಾಲುಗಳಿಗೆ ಸಮಾನಾಂತರವಾಗಿ ಇರಿಸುವ ವಿಧಾನವೇ ಆಗಿತ್ತು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಸಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಸಾಲು ಇಡುವ ಪ್ರಯತ್ನದ ಯಶಸ್ಸು, ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದ ನಿಜವಾದ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸುವುದರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿದೆ. “ಆಜ್ಞೆಗಳು” ಆಗಿರುವ ಆ ನಿಯಮಗಳನ್ನೂ ಸಹ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ; ಅವು ಬೈಬಲಿನೊಳಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ. ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ವಿಫಲವಾಗುವ ಯೆಶಾಯನ ಕನ್ಯೆಯರು, ತಾವು ಮರೆತಿರಬಾರದ ಮುಖ್ಯ ವಿಷಯವನ್ನೇ ಮರೆತುಬಿಡುವುದರಿಂದ ವಿಫಲರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಅದು ಏನೆಂದರೆ, ಇತಿಹಾಸವು ಪುನರಾವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ.

> “We have nothing to fear for the future, except as we shall forget the way the Lord has led us, and His teaching in our past history.” Life Sketches, 196.

> “ಕರ್ತನು ನಮ್ಮನ್ನು ನಡೆಸಿದ ಮಾರ್ಗವನ್ನೂ, ನಮ್ಮ ಭೂತಕಾಲದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ನೀಡಿದ ಆತನ ಬೋಧನೆಯನ್ನೂ ನಾವು ಮರೆತರೆ ಹೊರತು, ಭವಿಷ್ಯದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಭಯಪಡುವುದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ.” Life Sketches, 196.

God is not the author of confusion, and an anchor point of that fact is that every prophet in the Bible is identifying the same prophetic line. They do not all see the identical events on the line, but it is always the same line of events at the end of the world. It is the events that lead to the close of probation, followed by the seven last plagues which concludes with the Second Coming of Christ. One prophet’s story might be of God’s faithful people in that line of history, but another prophet’s testimony may be of God’s unfaithful people, or of the United States, the Vatican, the United Nations, the merchants of the earth or Islam, but it is always the same line.

ದೇವರು ಗೊಂದಲದ ಕರ್ತನಲ್ಲ; ಮತ್ತು ಆ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಒಂದು ಆಧಾರಬಿಂದು ಎಂದರೆ, ಬೈಬಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪ್ರವಾದಿಯೂ ಅದೇ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ರೇಖೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಆ ರೇಖೆಯಲ್ಲಿರುವ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಅದೇ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಲೋಕಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುವುದು ಯಾವಾಗಲೂ ಅದೇ ಘಟನೆಗಳ ರೇಖೆಯೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದು ಪರಿಶೋಧನಾ ಅವಧಿಯ ಮುಕ್ತಾಯದ ಕಡೆಗೆ ನಡೆಸುವ ಘಟನೆಗಳಾಗಿದ್ದು, ಅದರ ನಂತರ ಏಳು ಕೊನೆಯ ಕಾಟಗಳು ಬಂದು, ಕ್ರಿಸ್ತನ ದ್ವಿತೀಯ ಆಗಮನದೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಪ್ತಿಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಒಬ್ಬ ಪ್ರವಾದಿಯ ವರ್ತಮಾನವು ಆ ಇತಿಹಾಸರೇಖೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ದೇವರ ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಜನರ ಬಗ್ಗೆ ಇರಬಹುದು; ಆದರೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಪ್ರವಾದಿಯ ಸಾಕ್ಷಿಯು ದೇವರಿಗೆ ಅವಿಶ್ವಾಸಿಗಳಾದ ಜನರ ಬಗ್ಗೆ ಇರಬಹುದು, ಅಥವಾ ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್, ವ್ಯಾಟಿಕನ್, ಯುನೈಟೆಡ್ ನೆಶನ್ಸ್, ಭೂಮಿಯ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ಅಥವಾ ಇಸ್ಲಾಂ ಕುರಿತು ಇರಬಹುದು; ಆದರೆ ಅದು ಯಾವಾಗಲೂ ಅದೇ ರೇಖೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ.

Malachi’s Elijah message, as well as the messages represented in Revelation chapters one, fourteen and eighteen, and the message of Daniel eleven and twelve are the very same message. They are all the same line of history, but each with their own special contribution to the story.

ಮಲಾಕಿಯ ಎಲೀಯನ ಸಂದೇಶವೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಕಟನೆ ಅಧ್ಯಾಯಗಳು ಒಂದು, ಹದಿನಾಲ್ಕು ಮತ್ತು ಹದಿನೆಂಟರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಸಂದೇಶಗಳೂ, ದಾನಿಯೇಲನು ಹನ್ನೊಂದು ಮತ್ತು ಹನ್ನೆರಡರಲ್ಲಿ ಇರುವ ಸಂದೇಶವೂ ನಿಖರವಾಗಿ ಒಂದೇ ಸಂದೇಶವಾಗಿವೆ. ಅವೆಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ ಇತಿಹಾಸರೇಖೆಯಾಗಿದ್ದು, ಆದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ಕಥನಕ್ಕೆ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ವಿಶೇಷ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ.

What is almost universally misunderstood about that special message is the fact that it is only revealed to God’s people just before the close of human probation. Knowing that the special message always warns of the soon coming close of probation, we will consider perhaps the clearest illustration of the close of probation in the Bible.

ಆ ವಿಶೇಷ ಸಂದೇಶದ ಕುರಿತು ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲೆಡೆ ತಪ್ಪಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಡುವ ಸಂಗತಿಯೇನೆಂದರೆ, ಅದು ಮಾನವಕೂಲದ ಪರಿಶೋಧನಾ ಕಾಲವು ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುವ ಮುನ್ನವೇ ದೇವಜನರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರಕಟವಾಗುವುದು. ಆ ವಿಶೇಷ ಸಂದೇಶವು ಯಾವಾಗಲೂ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಸಂಭವಿಸಬರುವ ಪರಿಶೋಧನಾ ಕಾಲದ ಮುಕ್ತಾಯದ ಕುರಿತು ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು, ನಾವು ಈಗ ಬೈಬಲಿನಲ್ಲಿ ಪರಿಶೋಧನಾ ಕಾಲದ ಮುಕ್ತಾಯದ ಕುರಿತು ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಉದಾಹರಣೆಯೆಂದು ಹೇಳಬಹುದಾದುದನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸೋಣ.

> He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:11.

> ಅನ್ಯಾಯಿಯಾಗಿರುವವನು ಇನ್ನೂ ಅನ್ಯಾಯಿಯಾಗಿಯೇ ಇರಲಿ; ಅಶುದ್ಧನಾಗಿರುವವನು ಇನ್ನೂ ಅಶುದ್ಧನಾಗಿಯೇ ಇರಲಿ; ನೀತಿವಂತನಾಗಿರುವವನು ಇನ್ನೂ ನೀತಿವಂತನಾಗಿಯೇ ಇರಲಿ; ಪರಿಶುದ್ಧನಾಗಿರುವವನು ಇನ್ನೂ ಪರಿಶುದ್ಧನಾಗಿಯೇ ಇರಲಿ. ಪ್ರಕಟಣೆ 22:11.

Before the end of probationary time is announced in the sanctuary above with the words of verse eleven, there is to be a special warning prophetic message from the book of Revelation that is unsealed to God’s servants.

ಮೇಲಿರುವ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯದಲ್ಲಿ ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ವಚನದ ಮಾತುಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೃಪಾಕಾಲದ ಅಂತ್ಯವು ಘೋಷಿಸಲ್ಪಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು, ಪ್ರಕಟನೆ ಪುಸ್ತಕದಿಂದ ದೇವರ ದಾಸರಿಗೆ ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ವಿಶೇಷ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಂದೇಶವು ಇರಬೇಕಾಗಿದೆ.

> And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:10, 11.

> ಅವನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಈ ಪುಸ್ತಕದ ಪ್ರವಾದನೆಯ ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ಮುದ್ರಿಸಬೇಡ; ಯಾಕಂದರೆ ಕಾಲವು ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದೆ. ಅನ್ಯಾಯಿಯಾಗಿರುವವನು ಇನ್ನೂ ಅನ್ಯಾಯಿಯಾಗಿಯೇ ಇರಲಿ; ಅಶುದ್ಧನಾಗಿರುವವನು ಇನ್ನೂ ಅಶುದ್ಧನಾಗಿಯೇ ಇರಲಿ; ನೀತಿವಂತನಾಗಿರುವವನು ಇನ್ನೂ ನೀತಿವಂತನಾಗಿಯೇ ಇರಲಿ; ಪರಿಶುದ್ಧನಾಗಿರುವವನು ಇನ್ನೂ ಪರಿಶುದ್ಧನಾಗಿಯೇ ಇರಲಿ. ಪ್ರಕಟಣೆ 22:10, 11.

There is to be a special prophetic message recognized by God’s people just before the seven last plagues. When that “time is at hand” “the prophecy of this book” (the prophecy of Revelation) that has been sealed is to be unsealed. The only prophecy in the book of Revelation that has been sealed is the prophecy of the seven thunders.

ಏಳು ಕೊನೆಯ ಕಾಟಗಳಿಗಿಂತ ತಕ್ಷಣ ಮೊದಲು ದೇವರ ಜನರು ಗುರುತಿಸಬೇಕಾದ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಂದೇಶವು ಇರಬೇಕಾಗಿದೆ. ಆ “ಕಾಲವು ಸಮೀಪಿಸಿದೆ” ಎಂಬ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ “ಈ ಪುಸ್ತಕದ ಪ್ರವಾದನೆ” (ಪ್ರಕಟನೆ ಗ್ರಂಥದ ಪ್ರವಾದನೆ)ಯು ಮುದ್ರೆಯಿಂದ ತೆರೆಯಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿದೆ. ಪ್ರಕಟನೆ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿರುವ ಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಏಕೈಕ ಪ್ರವಾದನೆ ಎಂದರೆ ಏಳು ಗುಡುಗುಗಳ ಪ್ರವಾದನೆ.

> And I saw another mighty angel come down from heaven, clothed with a cloud: and a rainbow was upon his head, and his face was as it were the sun, and his feet as pillars of fire: And he had in his hand a little book open: and he set his right foot upon the sea, and his left foot on the earth, And cried with a loud voice, as when a lion roareth: and when he had cried, seven thunders uttered their voices. And when the seven thunders had uttered their voices, I was about to write: and I heard a voice from heaven saying unto me, Seal up those things which the seven thunders uttered, and write them not. Revelation 10:1–4.

> ಆಗ ನಾನು ಪರಲೋಕದಿಂದ ಇಳಿದುಬರುತ್ತಿದ್ದ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಬಲಿಷ್ಠ ದೂತನನ್ನು ಕಂಡೆನು; ಅವನು ಮೋಡವನ್ನು ಧರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದನು; ಅವನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇಂದ್ರಧನುಸ್ಸು ಇತ್ತು; ಅವನ ಮುಖವು ಸೂರ್ಯನಂತಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಅವನ ಪಾದಗಳು ಅಗ್ನಿಯ ಸ್ತಂಭಗಳಂತಿದ್ದವು. ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಪುಸ್ತಕವಿತ್ತು; ಅವನು ತನ್ನ ಬಲಪಾದವನ್ನು ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ಎಡಪಾದವನ್ನು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟನು; ಸಿಂಹವು ಗರ್ಜಿಸುವಾಗ ಇರುವಂತೆಯೇ ಅವನು ಮಹಾಸ್ವರದಿಂದ ಕೂಗಿದನು; ಮತ್ತು ಅವನು ಕೂಗಿದಾಗ ಏಳು ಗುಡುಗುಗಳು ತಮ್ಮ ಸ್ವರಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದವು. ಆ ಏಳು ಗುಡುಗುಗಳು ತಮ್ಮ ಸ್ವರಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದಾಗ, ನಾನು ಬರೆಯಲು ಸಿದ್ಧನಾದೆನು; ಆಗ ಪರಲೋಕದಿಂದ ಒಂದು ಸ್ವರವು ನನಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳಿದೆನು: “ಏಳು ಗುಡುಗುಗಳು ಉಚ್ಚರಿಸಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮುದ್ರಿಸಿಟ್ಟುಕೋ, ಅವನ್ನು ಬರೆಯಬೇಡ.” ಪ್ರಕಟನೆ 10:1–4.

Just before human probation closes, when “the time is at hand” there will be an unsealing of a special Bible truth identifying “things which must shortly come to pass.” The mighty angel of Revelation ten is Jesus Christ, who cried as a Lion.

ಮಾನವನ ಪರೀಕ್ಷಾಕಾಲವು ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುವ ತಕ್ಷಣ, “ಕಾಲವು ಸಮೀಪಿಸಿದೆ” ಎಂಬ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, “ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಸಂಭವಿಸಬೇಕಾದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು” ಗುರುತಿಸುವ ವಿಶೇಷವಾದ ಬೈಬಲ್ ಸತ್ಯದ ಒಂದು ಮುಕ್ತೀಕರಣವು ಸಂಭವಿಸುವುದು. ಪ್ರಕಟಣೆ ಹತ್ತರಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾದ ಬಲಿಷ್ಠ ದೂತನು, ಸಿಂಹದಂತೆ ಕೂಗಿದ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನೇ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.

> “The mighty angel who instructed John was no less a personage than Jesus Christ. Setting His right foot on the sea, and His left upon the dry land, shows the part which He is acting in the closing scenes of the great controversy with Satan. This position denotes His supreme power and authority over the whole earth. The controversy had waxed stronger and more determined from age to age, and will continue to do so, to the concluding scenes when the masterly working of the powers of darkness shall reach their height. Satan, united with evil men, will deceive the whole world and the churches who receive not the love of the truth. But the mighty angel demands attention. He cries with a loud voice. He is to show the power and authority of His voice to those who have united with Satan to oppose the truth.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> “ಯೋಹಾನನಿಗೆ ಬೋಧಿಸಿದ ಆ ಬಲಿಷ್ಠ ದೂತನು ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೇ ಅಲ್ಲ. ತನ್ನ ಬಲಪಾದವನ್ನು ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲೆಯೂ, ತನ್ನ ಎಡಪಾದವನ್ನು ಒಣಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆಯೂ ಇಟ್ಟಿರುವುದು, ಸೈತಾನನೊಂದಿಗೆ ನಡೆಯುವ ಮಹಾ ವಿವಾದದ ಅಂತಿಮ ದೃಶ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಆತನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರುವ ಭಾಗವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಸ್ಥಾನವು ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿರುವ ಅವನ ಪರಮಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ವಿವಾದವು ಯುಗಯುಗಾಂತರಗಳಿಂದ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿಯೂ ಹೆಚ್ಚು ದೃಢನಿಶ್ಚಯದಿಂದಲೂ ಬೆಳೆಯುತ್ತ ಬಂದಿದ್ದು, ಅಂಧಕಾರದ ಶಕ್ತಿಗಳ ಕುಶಲ ಕಾರ್ಯಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ತಮ್ಮ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಯನ್ನು ತಲುಪುವ ಅಂತಿಮ ದೃಶ್ಯಗಳವರೆಗೂ ಹಾಗೆಯೇ ಮುಂದುವರಿಯುವುದು. ಸೈತಾನನು ದುಷ್ಟ ಮನುಷ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿ, ಸತ್ಯದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸದ ಸಮಸ್ತ ಲೋಕವನ್ನೂ ಸಭೆಗಳನ್ನೂ ಮೋಸಗೊಳಿಸುವನು. ಆದರೆ ಆ ಬಲಿಷ್ಠ ದೂತನು ಗಮನವನ್ನು ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆತನು ಮಹಾಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಕೂಗುತ್ತಾನೆ. ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಲು ಸೈತಾನನೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾದವರಿಗೆ, ತನ್ನ ಧ್ವನಿಯ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ತೋರಿಸಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಅವನದ್ದೇ.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

At the end the “churches” that “Satan” deceives are deceived because they received not the love of the “truth.” The word “truth” in the passage from second Thessalonians which Sister White just referred to is the primary Greek word that is derived from the Hebrew word translated as “truth” that is composed with three Hebrew letters and represents the Alpha and Omega. Is there any biblical evidence that the truth connected with the rule of first mention that represents an attribute of Christ’s character is the truth that is rejected and consequently produces strong delusion?

ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ “ಸೈತಾನನು” ಮೋಸಗೊಳಿಸುವ “ಸಭೆಗಳು” ಮೋಸಹೋಗುವುದು, ಅವರು “ಸತ್ಯದ” ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸದ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ. ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ತಾವು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ ಎರಡನೇ ಥೆಸಲೊನೀಕದ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಆ ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ಪದವು, “ಸತ್ಯ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಡುವ ಹೀಬ್ರೂ ಪದದಿಂದ ಉತ್ಪನ್ನವಾದ ಮುಖ್ಯ ಗ್ರೀಕ್ ಪದವಾಗಿದೆ; ಆ ಹೀಬ್ರೂ ಪದವು ಮೂರು ಹೀಬ್ರೂ ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಅಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೆಗಾವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸ್ವಭಾವದ ಒಂದು ಗುಣಲಕ್ಷಣವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ, ಮೊದಲ ಉಲ್ಲೇಖದ ನಿಯಮಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸತ್ಯವೇ ತಿರಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಡುವ ಸತ್ಯವಾಗಿದ್ದು, ಅದರ ಫಲವಾಗಿ ಬಲವಾದ ಮೋಹವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಬೈಬಲೀಯ ಸಾಕ್ಷ್ಯವಿದೆಯೇ?

> Now we beseech you, brethren, by the coming of our Lord Jesus Christ, and by our gathering together unto him, That ye be not soon shaken in mind, or be troubled, neither by spirit, nor by word, nor by letter as from us, as that the day of Christ is at hand. Let no man deceive you by any means: for that day shall not come, except there come a falling away first, and that man of sin be revealed, the son of perdition; who opposeth and exalteth himself above all that is called God, or that is worshipped; so that he as God sitteth in the temple of God, shewing himself that he is God. Remember ye not, that, when I was yet with you, I told you these things? And now ye know what withholdeth that he might be revealed in his time. For the mystery of iniquity doth already work: only he who now letteth will let, until he be taken out of the way. And then shall that Wicked be revealed, whom the Lord shall consume with the spirit of his mouth, and shall destroy with the brightness of his coming: Even him, whose coming is after the working of Satan with all power and signs and lying wonders, And with all deceivableness of unrighteousness in them that perish; because they received not the love of the truth, that they might be saved. And for this cause God shall send them strong delusion, that they should believe a lie: That they all might be damned who believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness. 2 Thessalonians 2:1–12.

> ಈಗ, ಸಹೋದರರೇ, ನಮ್ಮ ಕರ್ತನಾದ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಆಗಮನದ ವಿಷಯವಾಗಿಯೂ, ಆತನ ಬಳಿಗೆ ನಾವು ಕೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲ್ಪಡುವ ವಿಷಯವಾಗಿಯೂ, ನಾವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುವುದೇನೆಂದರೆ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ದಿನವು ಸಮೀಪವಾಗಿದೆ ಎಂದು, ಆತ್ಮದ ಮೂಲಕವಾಗಲಿ, ಮಾತಿನ ಮೂಲಕವಾಗಲಿ, ನಮ್ಮಿಂದ ಬಂದಂತಿರುವ ಪತ್ರದ ಮೂಲಕವಾಗಲಿ, ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೀವು ಬೇಗನೆ ಕದಲಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು, ಅಶಾಂತರಾಗಬಾರದು. ಯಾರೂ ಯಾವ ವಿಧದಲ್ಲಿಯೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮೋಸಗೊಳಿಸದಿರಲಿ; ಯಾಕಂದರೆ ಮೊದಲು ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟತೆಯು ಬಂದು, ಪಾಪದ ಮನುಷ್ಯನು, ನಾಶದ ಮಗನು, ಪ್ರಕಟವಾಗದೆ ಆ ದಿನವು ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನು ದೇವರೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವದಕ್ಕೂ, ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ವಿರೋಧವಾಗಿ ನಿಂತು, ತನ್ನನ್ನು ಅವುಗಳಿಗಿಂತ ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವವನು; ಆದದರಿಂದ ಅವನು ದೇವರಂತೆ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು, ತಾನೇ ದೇವನೆಂದು ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವನು. ನಾನು ಇನ್ನೂ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದಾಗಲೇ ಈ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆಂಬುದನ್ನು ನೀವು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲವೋ? ಈಗ ಅವನು ತನ್ನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುವಂತೆ ತಡೆಯುತ್ತಿರುವುದು ಯಾವುದು ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವು ತಿಳಿದಿದ್ದೀರಿ. ಯಾಕಂದರೆ ಅಧರ್ಮದ ರಹಸ್ಯವು ಈಗಲೇ ಕ್ರಿಯೆಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ; ಆದರೆ ಈಗ ತಡೆಯುತ್ತಿರುವವನು ದಾರಿಯಿಂದ ತೆಗೆದುಹಾಕಲ್ಪಡುವ ತನಕ ತಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇರುವನು. ಆಗ ಆ ದುಷ್ಟನು ಪ್ರಕಟವಾಗುವನು; ಅವನನ್ನು ಕರ್ತನು ತನ್ನ ಬಾಯಿಯ ಶ್ವಾಸದಿಂದ ಸಂಹರಿಸಿ, ತನ್ನ ಆಗಮನದ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ನಾಶಮಾಡುವನು. ಅವನ ಆಗಮನವು ಸೈತಾನನ ಕ್ರಿಯೆಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ, ಎಲ್ಲಾ ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೂ, ಸೂಚಕಗಳೊಂದಿಗೂ, ಸುಳ್ಳಿನ ಅದ್ಭುತಗಳೊಂದಿಗೂ, ನಾಶವಾಗುವವರಲ್ಲಿ ಅಧರ್ಮದ ಎಲ್ಲಾ ಮೋಸಕಾರಿತನದೊಂದಿಗೂ ಇರುವುದು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುವಂತೆ ಸತ್ಯದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿಲ್ಲ. ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅವರು ಸುಳ್ಳನ್ನು ನಂಬುವಂತೆ ದೇವರು ಅವರಿಗೆ ಬಲವಾದ ಮೋಹವನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವನು; ಹೀಗೆ ಸತ್ಯವನ್ನು ನಂಬದೆ ಅಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟವರೆಲ್ಲರೂ ದಂಡನೆಗೆ ಒಳಗಾಗುವರು. 2 ಥೆಸಲೋನಿಕದವರಿಗೆ 2:1–12.

This passage from Thessalonians has been addressed often in Habakkuk’s Tables, so a brief comment is all we will make at this point. What Sister White calls “Satan’s marvelous act” is Paul’s “the working of Satan with all power and signs and lying wonders.” The deceptive work identified by Sister White and Paul begins at the Sunday law in the United States.

ಥೆಸಲೋನಿಕದ ಈ ಭಾಗವನ್ನು ಹಬಕ್ಕೂಕನ ಪಟ್ಟಿಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಾವು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾದ ಒಂದು ಟಿಪ್ಪಣಿಯನ್ನಷ್ಟೇ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ “ಸೈತಾನದ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ ಕಾರ್ಯ” ಎಂದು ಕರೆಯುವುದೇ, ಪೌಲನು “ಸೈತಾನದ ಕಾರ್ಯಸಾಧನೆ, ಸಮಸ್ತ ಶಕ್ತಿ, ಸೂಚಕಚಿಹ್ನೆಗಳು ಮತ್ತು ಸುಳ್ಳಿನ ಅದ್ಭುತಗಳೊಂದಿಗೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿರುವುದು. ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಮತ್ತು ಪೌಲರು ಗುರುತಿಸಿದ ಆ ಮೋಸಕಾರಿ ಕಾರ್ಯವು ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಜಾರಿಗೊಳ್ಳುವ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

> “By the decree enforcing the institution of the Papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with Spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.” Testimonies, volume 5, 451.

> “ದೇವರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿ ಪಾಪಾಸನದ ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸುವ ಆದೇಶದ ಮೂಲಕ, ನಮ್ಮ ಜನಾಂಗವು ನೀತಿಯಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ವಿಚ್ಛೇದಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟಿಸಂ ಆ ಅಂತರಾಳದ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಚಾಚಿ ರೋಮಿನ ಶಕ್ತಿಯ ಕೈಯನ್ನು ಹಿಡಿಯುವಾಗ, ಅದು ಅತಳದ ಮೇಲಾಗಿ ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಚಾಚಿ ಆತ್ಮವಾದದೊಂದಿಗೆ ಕೈಜೋಡಿಸುವಾಗ, ಈ ತ್ರಿವಿಧ ಒಕ್ಕೂಟದ ಪ್ರಭಾವದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ದೇಶವು ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟ್ ಮತ್ತು ಗಣರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರವೆಂಬ ತನ್ನ ಸಂವಿಧಾನದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತತ್ತ್ವವನ್ನೂ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ, ಪಾಪಾಸನದ ಸುಳ್ಳುಗಳನ್ನೂ ಮೋಸಭ್ರಮೆಗಳನ್ನೂ ಹರಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುವಾಗ, ಆಗ ಸೈತಾನನ ಅದ್ಭುತ ಕಾರ್ಯಚಟುವಟಿಕೆಯ ಕಾಲವು ಬಂದಿದೆಯೆಂದು ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯವು ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದೆಯೆಂದು ನಾವು ತಿಳಿಯಬಹುದು.” Testimonies, volume 5, 451.

In this passage of Thessalonians, we are considering, Paul identifies the pope at the end of the world with four different terms. The pope is the “man of sin,” he is the “son of perdition,” he is the “mystery of iniquity” and “that Wicked.” Paul provides a few other characteristics of the pope beyond the four names, for he informs us that the pope, (who was still future to Paul’s day) “would be revealed in his time.”

ನಾವು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಿರುವ ತೆಸ್ಸಲೋನಿಕದ ಈ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಲೋಕದ ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲದಲ್ಲಿರುವ ಪೋಪನನ್ನು ಪೌಲನು ನಾಲ್ಕು ವಿಭಿನ್ನ ಪದಗಳಿಂದ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪೋಪನು “ಪಾಪದ ಮನುಷ್ಯನು”; ಅವನು “ನಾಶದ ಮಗನು”; ಅವನು “ಅಧರ್ಮದ ರಹಸ್ಯ” ಮತ್ತು “ಆ ದುಷ್ಟನು” ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ಈ ನಾಲ್ಕು ಹೆಸರುಗಳ ಹೊರತಾಗಿಯೂ, ಪೋಪನ ಕುರಿತು ಪೌಲನು ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತಾನೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಪೌಲನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಪೋಪನು “ತನ್ನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳುವನು” ಎಂದು ಅವನು ನಮಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

The pope “would be revealed in his time” and the clearest biblical proof, though by no means the only biblical truth; the clearest biblical truth that the pope of the Roman church is the antichrist of Bible prophecy is established by seven different and direct references in the Bible identifying the “time” that the papacy would dominate the earth, the very “time” mankind calls the Dark Ages. The Bible reveals the pope as the papacy by identifying repeatedly the exact period of “time,” from 538 until 1798, that the papacy would rule the world. Paul said he would be revealed in his time.

ಪೋಪನು “ತನ್ನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳುವನು,” ಮತ್ತು ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಬೈಬಲಿನ ಸಾಕ್ಷಿ—ಆದರೆ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಮಾತ್ರವಾದ ಏಕೈಕ ಬೈಬಲಿನ ಸತ್ಯವಲ್ಲ; ರೋಮನ್ ಚರ್ಚಿನ ಪೋಪನೇ ಬೈಬಲಿನ ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಕ್ರಿಸ್ತವಿರೋಧಿ ಎಂಬ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಬೈಬಲಿನ ಸತ್ಯವು, ಪಾಪಾಸತ್ವವು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭುತ್ವವಹಿಸುವ “ಕಾಲ”ವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ, ಬೈಬಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಏಳು ವಿಭಿನ್ನ ಮತ್ತು ನೇರ ಉಲ್ಲೇಖಗಳ ಮೂಲಕ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುತ್ತದೆ; ಮಾನವಕುಲವು ಕತ್ತಲೆಯ ಯುಗಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಅದೇ “ಕಾಲ.” 538ರಿಂದ 1798ರವರೆಗೆ, ಪಾಪಾಸತ್ವವು ಲೋಕವನ್ನು ಆಳುವ ನಿಖರವಾದ “ಕಾಲ”ವನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಗುರುತಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಬೈಬಲು ಪೋಪನನ್ನು ಪಾಪಾಸತ್ವವೆಂದು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತದೆ. ಪೌಲನು, ಅವನು ತನ್ನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳುವನು ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

Paul also identifies that it is the pope that “opposeth and exalteth himself above all that is called God, or that is worshipped; so that he as God sitteth in the temple of God, shewing himself that he is God.” Among other things this identifies that the antichrist of Bible prophecy is a religious symbol. He is not a Hitler, or an Alexander the Great. This further narrows the identification of the pope down, for he is not simply a religious tyrant, he is a religious tyrant that professes to be within God’s temple. The antichrist claims to be seated within the Christian church.

ಪೌಲನು ಇನ್ನೂ, “ದೇವರೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವದಾದರೂ, ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವದಾದರೂ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಾಗಿ ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಎದುರಿಸಿ ಉನ್ನತಿಗೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವನು; ಹೀಗಾಗಿ ಆತನು ದೇವರೇ ಆಗಿರುವವನಂತೆ ದೇವರ ಆಲಯದಲ್ಲಿ ಕೂತು, ತಾನು ದೇವನೆಂದು ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವನು” ಎಂಬುದು ಪೋಪನಿಗೇ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇತರ ಸಂಗತಿಗಳ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ, ಇದು ಬೈಬಲ್‌ನ ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಕ್ರಿಸ್ತವಿರೋಧಿ ಒಂದು ಧಾರ್ಮಿಕ ಚಿಹ್ನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಅವನು ಹಿಟ್ಲರ್‌ನಂತವನೂ ಅಲ್ಲ, ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್ ಮಹಾನನಂತವನೂ ಅಲ್ಲ. ಇದರಿಂದ ಪೋಪನ ಗುರುತಿಸುವಿಕೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಂಕೀರ್ಣವಲ್ಲದೆ ಸೀಮಿತವಾಗುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಕೇವಲ ಧಾರ್ಮಿಕ ದೌರ್ಜನ್ಯಶಾಹಿಯಲ್ಲ, ದೇವರ ಆಲಯದೊಳಗೇ ಇರುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಧಾರ್ಮಿಕ ದೌರ್ಜನ್ಯಶಾಹಿ. ಕ್ರಿಸ್ತವಿರೋಧಿ ತಾನು ಕ್ರೈಸ್ತ ಸಭೆಯೊಳಗೆ ಆಸೀನನಾಗಿರುವನೆಂದು ಹಕ್ಕುಹಾಕುತ್ತಾನೆ.

According to Paul and Daniel, when the pope is in his professed Christian church, he manifests the character of Satan who desired to be seated upon God’s throne and to be exalted above all things. I say Paul and Daniel for most biblical commentators recognize that when Paul demonstrates that one of the characteristics of the pope is that he is a complete narcissist, that Paul was simply quoting from Daniel’s description of the pope in Daniel chapter eleven where Daniel there records:

ಪೌಲನೂ ದಾನಿಯೇಲನೂ ಹೇಳುವ ಪ್ರಕಾರ, ಪೋಪನು ತಾನು ಘೋಷಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಕ್ರೈಸ್ತ ಸಭೆಯೊಳಿರುವಾಗ, ದೇವರ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಆಸೀನನಾಗಬೇಕೆಂದೂ ಎಲ್ಲಾ ವಸ್ತುಗಳಿಗಿಂತ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಉನ್ನತಿಗೇರಬೇಕೆಂದೂ ಆಶಿಸಿದ ಸೈತಾನನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನೇ ಪ್ರಕಟಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪೋಪನ ಒಂದು ಲಕ್ಷಣವೆಂದರೆ ಅವನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಆತ್ಮಮೋಹಿಯೆಂದು ಪೌಲನು ತೋರಿಸುವಾಗ, ಪೌಲನು ಕೇವಲ ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಪೋಪನ ಕುರಿತು ದಾನಿಯೇಲನ ವಿವರಣೆಯನ್ನೇ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಬಹುಪಾಲು ಬೈಬಲಿನ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವದರಿಂದ, ನಾನು “ಪೌಲ ಮತ್ತು ದಾನಿಯೇಲ” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಅಲ್ಲಿ ದಾನಿಯೇಲನು ಹೀಗೆ ದಾಖಲಿಸುತ್ತಾನೆ:

> “And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvellous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished: for that that is determined shall be done. Daniel 11:36.

> “ಆ ರಾಜನು ತನ್ನ ಇಷ್ಟದಂತೆ ನಡೆಯುವನು; ತನ್ನನ್ನು ಉನ್ನತಿಗೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವನು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದೇವರಿಗಿಂತಲೂ ತನ್ನನ್ನು ಮಹಿಮಾಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವನು, ದೇವರ ದೇವರ ವಿರುದ್ಧ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡಿಸುವನು, ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧವು ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುವ ತನಕ ಸಮೃದ್ಧಿಯಾಗಿರುವನು; ಏಕೆಂದರೆ ನಿರ್ಣಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು ನೆರವೇರುವುದು. ದಾನಿಯೇಲ 11:36.”

When Paul addresses the narcissistic character of the pope, he paraphrases Daniel’s verse and states that it is the pope who “opposeth and exalteth himself above all that is called God, or that is worshipped; so that he as God sitteth in the temple of God, shewing himself that he is God.” The verse in Daniel that identifies the character of the papacy also references the “time” which was designed to “reveal” that the papacy was the antichrist as he identifies that the papacy would “prosper” until the “indignation be accomplished.”

ಪೌಲನು ಪೋಪನ ಆತ್ಮಮುಗ್ಧ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳುವಾಗ, ದಾನಿಯೇಲನ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿ, “ದೇವರೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಲೂ, ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ತನ್ನನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿ ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವವನು ಪೋಪನೇ; ಹೀಗಾಗಿ ತಾನೇ ದೇವರೆಂದು ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ದೇವರ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ದೇವರಂತೆ ಕೂತುಕೊಳ್ಳುವನು” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಪಾಪಾಸಿಯ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ದಾನಿಯೇಲನ ಆ ವಾಕ್ಯವು, ಪಾಪಾಸಿಯೇ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಸ್ತನು ಎಂಬುದನ್ನು “ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಲು” ನಿಯೋಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ “ಕಾಲ”ವನ್ನೂ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ, “ಕ್ರೋಧಸಮಾಪ್ತಿ ನೆರವೇರುವ ತನಕ” ಪಾಪಾಸಿಯು “ಸಮೃದ್ಧಿಯಾಗುವನು” ಎಂದು ಅದು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ.

The “indignation” ended in 1798, so Daniel in the verse (though this is not one of the seven direct places in the books of Daniel and Revelation where the 1260-year history is mentioned), does however directly identify the papal power and marks that it received “a deadly wound,” as John calls it, in 1798. Thus, the verse identifies the end of the period of papal rule, though not identifying the duration of the rule.

“ಕೋಪ”ವು 1798ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು; ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ವಚನದಲ್ಲಿ ದಾನಿಯೇಲನು (1260 ವರ್ಷದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವ ದಾನಿಯೇಲ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟನೆಯ ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿನ ಏಳು ನೇರ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಇದೂ ಒಂದಲ್ಲವಾದರೂ), ಆದಾಗ್ಯೂ ನೇರವಾಗಿ ಪಾಪಾಸತ್ತೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಯೋಹಾನನು ಕರೆಯುವಂತೆ, ಅದು 1798ರಲ್ಲಿ “ಘಾತಕ ಗಾಯವನ್ನು” ಹೊಂದಿತು ಎಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಆ ವಚನವು ಪಾಪದ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಅವಧಿಯನ್ನು ನಿರ್ದಿಷ್ಟಪಡಿಸದಿದ್ದರೂ, ಪಾಪಾಸತ್ತೆಯ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಅವಧಿಯ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ.

In the passage, Paul also identifies a power that would restrain the papacy from taking control of the world in 538, when he stated that the Thessalonians who he was writing to already knew this particular truth. He raised the question, “Remember ye not, that, when I was yet with you, I told you these things?” He reminds them that they already knew “what withholdeth” (meaning restrains) the papacy until he would “be revealed in his time.” The power that preceded and prevented the papacy from taking control of the world was the power in control of the world when Paul wrote the letter. It was pagan Rome. Paul wrote that pagan Rome would be “taken out of the way” in order for the papacy to take control of the world.

ಆ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಕ್ರಿ.ಶ. 538ರಲ್ಲಿ ಲೋಕದ ಮೇಲೆ ನಿಯಂತ್ರಣ ಪಡೆಯುವುದರಿಂದ ಪಾಪಾಸನವನ್ನು ತಡೆಯುವ ಒಂದು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪೌಲನು ಸಹ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ; ಏಕೆಂದರೆ, ತಾನು ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಥೆಸಲೋನಿಕದವರಿಗೆ ಈ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸತ್ಯವು ಈಗಾಗಲೇ ತಿಳಿದಿತ್ತು ಎಂದು ಅವನು ಹೇಳಿದನು. ಅವನು ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿದನು: “Remember ye not, that, when I was yet with you, I told you these things?” ತಾನು ಅವರೊಂದಿಗಿದ್ದಾಗಲೇ ಈ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದ್ದೇನೆಂದು ಅವರಿಗೆ ಅವನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ತನ್ನ “ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುವವರೆಗೆ” ಪಾಪಾಸನವನ್ನು “ತಡೆಯುವುದು ಏನು” (“what withholdeth” ಎಂದರೆ ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸುವುದು) ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಈಗಾಗಲೇ ತಿಳಿದಿದ್ದರು ಎಂದು ಅವನು ಅವರಿಗೆ ಸ್ಮರింపಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪಾಪಾಸನವು ಲೋಕದ ಮೇಲೆ ನಿಯಂತ್ರಣ ಸಾಧಿಸುವ ಮೊದಲು ಅದನ್ನು ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ಶಕ್ತಿ, ಪೌಲನು ಆ ಪತ್ರವನ್ನು ಬರೆದಾಗ ಲೋಕದ ಮೇಲೆ ನಿಯಂತ್ರಣ ಹೊಂದಿದ್ದ ಅದೇ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅದು ಅನ್ಯಧರ್ಮೀಯ ರೋಮಾಗಿತ್ತು. ಪಾಪಾಸನವು ಲೋಕದ ಮೇಲೆ ನಿಯಂತ್ರಣ ಪಡೆಯುವ ಸಲುವಾಗಿ ಅನ್ಯಧರ್ಮೀಯ ರೋಮವನ್ನು “ಮಾರ್ಗದಿಂದ ತೆಗೆದುಹಾಕಲ್ಪಡುವುದು” ಎಂದು ಪೌಲನು ಬರೆದನು.

It was this understanding that led William Miller to recognize that the power symbolized as “the daily” in the book of Daniel was pagan Rome. Adventism acknowledges that the structure, and therefore all of William Miller’s prophetic understandings, were based upon his understanding of the books of Daniel and Revelation and that those two books address the two desolating powers of pagan Rome and papal Rome. In the passage in Thessalonians Miller, already knowing (as every Protestant knew in his day, that the pope was the antichrist); when he recognized that pagan Rome was the historical power that preceded the papal rule, and that Paul had stated that pagan Rome was to be taken away in advance of the papacy ascending to the throne of the earth, he then connected this with the book of Daniel and “the daily,” where it references three times that the daily had to be “taken away” before the papacy took control of the world. Paul’s testimony allowed Miller to see that pagan Rome was Daniel’s “daily,” and thereafter he could recognize that Daniel’s two desolating powers were pagan and papal Rome. This truth represents the foundation of the Millerite movement. Adventism most certainly rejects the work of Miller today, but they still understand that this overview of Miller’s development of understanding of “the daily” in Daniel proves that the power that Paul says “withholds” the rise of the papal power until it was removed was pagan Rome, is the correct analysis of Miller’s thinking on these subjects.

ಈ ತಿಳುವಳಿಕೇ ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರನ್ನು ದಾನಿಯೇಲನ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ “ನಿತ್ಯ”ವೆಂದು ಸಂಕೇತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಶಕ್ತಿಯು ಪೈಗನ್ ರೋಮ್ ಆಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ನಡೆಸಿತು. ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂ, ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಗ್ರಹಿಕೆಗಳೆಲ್ಲವೂ ಅವರ ದಾನಿಯೇಲ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟನೆ ಗ್ರಂಥಗಳ ಅರಿವಿನ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದ್ದವು ಎಂದು, ಮತ್ತು ಆ ಎರಡು ಗ್ರಂಥಗಳು ಪೈಗನ್ ರೋಮ್ ಮತ್ತು ಪಾಪಲ್ ರೋಮ್ ಎಂಬ ಎರಡು ನಾಶಕಾರಕ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ಅಂಗೀಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಥೆಸಲೋನಿಕದ ಪಾಠಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರು—ತಮ್ಮ ಕಾಲದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟ್ ತಿಳಿದಿದ್ದಂತೆ ಪೋಪನು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಸ್ತನೆಂಬುದನ್ನು ಈಗಾಗಲೇ ತಿಳಿದಿದ್ದವರು—ಪೈಗನ್ ರೋಮ್ ಪಾಪಲ್ ಆಳ್ವಿಕೆಗೆ ಮುಂಚಿನ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಶಕ್ತಿ ಆಗಿತ್ತು ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿದಾಗ, ಮತ್ತು ಪಾಪಸಿ ಭೂಮಿಯ ಸಿಂಹಾಸನಕ್ಕೆ ಏರಿಗೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆಯೇ ಪೈಗನ್ ರೋಮ್ ತೆಗೆದುಹಾಕಲ್ಪಡಬೇಕೆಂದು ಪೌಲನು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆಂದು ಕಂಡಾಗ, ಅದನ್ನು ಅವರು ದಾನಿಯೇಲನ ಗ್ರಂಥದ “ನಿತ್ಯ” ಸಂಗತితో ಸಂಬಂಧಿಸಿದರು; ಅಲ್ಲಿ ಪಾಪಸಿ ಲೋಕದ ಮೇಲಿನ ಹಿಡಿತವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಮೊದಲು “ನಿತ್ಯ”ವು “ತೆಗೆದುಹಾಕಲ್ಪಡಬೇಕು” ಎಂದು ಮೂರು ಬಾರಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪೌಲನ ಸಾಕ್ಷ್ಯವು, ಪೈಗನ್ ರೋಮೇ ದಾನಿಯೇಲನ “ನಿತ್ಯ” ಎಂದು ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಯಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿತು; ಅದರ ನಂತರ ದಾನಿಯೇಲನ ಎರಡು ನಾಶಕಾರಕ ಶಕ್ತಿಗಳು ಪೈಗನ್ ರೋಮ್ ಮತ್ತು ಪಾಪಲ್ ರೋಮ್ ಆಗಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಗುರುತಿಸಲಿಕ್ಕಾಯಿತು. ಈ ಸತ್ಯವೇ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಚಳವಳಿಯ ಅಸ್ತಿವಾರವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಇಂದಿನ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತದೆ; ಆದಾಗ್ಯೂ, ಥೆಸಲೋನಿಕದಲ್ಲಿ ಪೌಲನು ಪಾಪಲ್ ಶಕ್ತಿಯ ಉದಯವನ್ನು ಅದು ತೆಗೆದುಹಾಕಲ್ಪಡುವ ತನಕ “ತಡೆಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ” ಎಂದು ಹೇಳುವ ಶಕ್ತಿ ಪೈಗನ್ ರೋಮೇ ಆಗಿದೆ ಎಂಬುದು, ಮತ್ತು ದಾನಿಯೇಲದಲ್ಲಿನ “ನಿತ್ಯ”ದ ಕುರಿತು ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರ ಗ್ರಹಿಕೆಯ ವಿಕಾಸದ ಈ ಸಮಗ್ರ ದೃಷ್ಟಾಂತವು ಈ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರ ಚಿಂತನೆಯ ಸರಿಯಾದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಇನ್ನೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

With the truth of “the daily” in the book of Daniel being a symbol of pagan Rome that preceded the kingdom of papal Rome which Daniel had represented as the abomination of desolation, Miller could then recognize the prophetic times associated with the kingdoms of Bible prophecy, and as his mind was opened up to these insights he assembled a series of truths that represent the foundations of Adventism. Those truths became enshrined on the two tables of the 1843 and 1850 pioneer charts. Those truths are the foundation of Adventism and they were based upon the recognition of “time.” The history of when the foundations were put in place is a primary discussion on Habakkuk’s Tables.

ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿರುವ “ದೈನಂದಿನ” ಎಂಬ ಸತ್ಯವು, ದಾನಿಯೇಲನು ನಾಶದ ಅಸಹ್ಯವೆಂದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದ್ದ ಪಾಪಲ್ ರೋಮ್ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಮುಂಚಿತವಾಗಿದ್ದ ಪೈಗನ್ ರೋಮ್‌ನ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮಿಲ್ಲರ್ ಅರಿತಾಗ, ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯ ರಾಜ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪ್ರವಾದನಾ ಕಾಲಗಳನ್ನು ಅವನು ಗುರುತಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು; ಮತ್ತು ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಈ ಒಳನೋಟಗಳಿಗೆ ತೆರೆದಾಗ, ಅವನು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಅಸ್ತಿವಾರಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಸತ್ಯಗಳ ಸರಣಿಯನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದನು. ಆ ಸತ್ಯಗಳು 1843 ಮತ್ತು 1850ರ ಮುಂಚೂಣಿ ಚಾರ್ಟ್‌ಗಳ ಎರಡು ಫಲಕಗಳಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಅಂಕಿತಗೊಂಡವು. ಆ ಸತ್ಯಗಳೇ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಅಸ್ತಿವಾರವಾಗಿದ್ದು, ಅವು “ಕಾಲ”ದ ಗುರುತಿನ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತರಾಗಿದ್ದವು. ಅಸ್ತಿವಾರಗಳು ಯಾವಾಗ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು ಎಂಬ ಇತಿಹಾಸವು ಹಬಕ್ಕೂಕರ ಫಲಕಗಳ ಕುರಿತು ಪ್ರಧಾನ ಚರ್ಚೆಯಾಗಿದೆ.

What is not pointed out in Habakkuk’s Tables is that the foundations that were based upon time produced a structure that provides the view necessary for the final generation to recognize that there were truths that were represented as the foundations. There was a first truth that was the very first stone placed in the foundation, but “the daily” in the book of Daniel was not Miller’s first truth. The truth that would become the first stone in the foundation that Miller was raised up to build was “the seven times” of Leviticus twenty-six, but without the truth of “the daily,” Miller would not have recognized the structure of prophecy he needed to recognize in order to present the first angel’s message. His structure was placing prophecy in the perspective of two desolating powers. Miller was addressing the dragon (pagan Rome) and the beast (the papacy). The third angel addresses the dragon (United Nations), the beast (the papacy), and the false prophet (the United States).

ಹಬಕ್ಕೂಕನ ಫಲಕಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲದ ಸಂಗತಿಯೇನಂದರೆ, ಕಾಲದ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾಗಿದ್ದ ಅಸ್ತಿವಾರಗಳು ಅಂತಿಮ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ಅಸ್ತಿವಾರಗಳಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಸತ್ಯಗಳು ಇದ್ದವೆಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಅಗತ್ಯವಾದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ಒದಗಿಸುವ ಒಂದು ರಚನೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದವು. ಅಸ್ತಿವಾರದಲ್ಲಿ ಇಡಲ್ಪಟ್ಟ ಅತ್ಯಂತ ಮೊದಲ ಕಲ್ಲಾಗಿದ್ದ ಒಂದು ಮೊದಲನೆಯ ಸತ್ಯವಿತ್ತು; ಆದರೆ ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿರುವ “ನಿತ್ಯ”ವು ಮಿಲ್ಲರ್‌ನ ಮೊದಲ ಸತ್ಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಿಲ್ಲರ್ ಕಟ್ಟುವಂತೆ ಎಬ್ಬಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಸ್ತಿವಾರದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಕಲ್ಲಾಗಿಬರುವ ಸತ್ಯವು ಲೇವಿಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಧ್ಯಾಯದ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಆಗಿತ್ತು; ಆದರೆ “ನಿತ್ಯ”ದ ಸತ್ಯವಿಲ್ಲದೆ, ಮೊದಲನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಲು ಅವನು ಗುರುತಿಸಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಪ್ರವಾದನೆಯ ರಚನೆಯನ್ನು ಮಿಲ್ಲರ್ ಗುರುತಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ರಚನೆಯು ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು ಉಜ್ಜಾಡುಗೊಳಿಸುವ ಎರಡು ಅಧಿಕಾರಗಳ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಮಿಲ್ಲರ್ ಅಜಗನನ್ನು (ಪೇಗನ್ ರೋಮ್) ಮತ್ತು ಮೃಗವನ್ನು (ಪಾಪಾಸಿ) ಉದ್ದೇಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಮೂರನೆಯ ದೂತನು ಅಜಗನನ್ನು (ಸಂಯುಕ್ತ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು), ಮೃಗವನ್ನು (ಪಾಪಾಸಿ), ಮತ್ತು ಸುಳ್ಳು ಪ್ರವಾದಿಯನ್ನು (ಅಮೇರಿಕಾ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನ) ಉದ್ದೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ.

If a person accepts all, not some, but all the time prophecies set forth by the Millerites on the two sacred pioneer charts, that person would need to investigate those truths personally. How could you accept them, if you had never inspected them? If those persons investigating the foundational truths make those truths their personal responsibility to test, and thereafter accepts all those truths, then they have built upon the Rock and not the sand.

ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಪವಿತ್ರವಾದ ಎರಡು ಅಗ್ರಗಾಮಿ ಚಾರ್ಟ್‌ಗಳ ಮೇಲೆ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳು ನಿರೂಪಿಸಿದ ಕಾಲಪ್ರವಚನಗಳನ್ನೆಲ್ಲ—ಕೆಲವನ್ನಲ್ಲ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ—ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಆ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಸ್ವತಃ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ನೀವು ಅವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಪರಿಶೀಲಿಸದೇ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ, ಅವನ್ನು ಹೇಗೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಿತ್ತು? ಆಧಾರಭೂತ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು, ಆ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವುದನ್ನು ತಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ನಂತರ ಆ ಸತ್ಯಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರೆ, ಅವರು ಮರಳಿನ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲ, ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

> “Let those who stand as God’s watchmen on the walls of Zion be men who can see the dangers before the people,—men who can distinguish between truth and error, righteousness and unrighteousness.

> “ಸಿಯೋನಿನ ಗೋಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ದೇವರ ಕಾವಲುಗಾರರಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವವರು ಜನರ ಮುಂದಾಗುವ ಅಪಾಯಗಳನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲವರಾಗಿರಲಿ,—ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ತಪ್ಪು, ನೀತಿ ಮತ್ತು ಅನೀತಿ ಇವಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಭೇದವನ್ನು ಅರಿಯಬಲ್ಲವರಾಗಿರಲಿ.

> “The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given.” Review and Herald, April 14, 1903.

> “ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಬಂದಿದೆ: 1842, 1843 ಮತ್ತು 1844ರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಶವು ಬಂದಂದಿನಿಂದಲೇ ನಾವು ಕಟ್ಟುತ್ತಾ ಬಂದಿರುವ ನಂಬಿಕೆಯ ಅಸ್ತಿವಾರವನ್ನು ಅಲುಗಾಡಿಸುವಂತದ್ದು ಯಾವುದನ್ನೂ ಒಳನುಗ್ಗಲು ಅವಕಾಶ ಕೊಡಬಾರದು. ನಾನು ಈ ಸಂದೇಶದಲ್ಲಿದ್ದೆನು; ಅಂದಿನಿಂದಲೂ ದೇವರು ನಮಗೆ ನೀಡಿದ ಬೆಳಕಿಗೆ ನಿಷ್ಠೆಯಾಗಿ ನಾನು ಲೋಕದ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದೇನೆ. ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ನಾವು ಕರ್ತನನ್ನು ತೀವ್ರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯೊಂದಿಗೆ ಹುಡುಕುತ್ತಾ, ಬೆಳಕನ್ನು ಅರಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನಮ್ಮ ಪಾದಗಳನ್ನು ಇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ವೇದಿಕೆಯಿಂದ ಅವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವ ಉದ್ದೇಶ ನಮಗಿಲ್ಲ. ದೇವರು ನನಗೆ ನೀಡಿದ ಬೆಳಕನ್ನು ನಾನು ತ್ಯಜಿಸಬಹುದೆಂದು ನೀವು ಯೋಚಿಸುತ್ತೀರಾ? ಅದು ಯುಗಯುಗಗಳ ಶಿಲೆಯಂತಿರಬೇಕು. ಅದು ನನಗೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಂದಿನಿಂದಲೂ ನನ್ನನ್ನು ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮಾಡುತ್ತ ಬಂದಿದೆ.” Review and Herald, April 14, 1903.

In order for those who would hear to analyze the time prophecies of the Millerite history it requires the action of looking at the historical periods that are represented by the time prophecies. This represents the work of illustrating events upon a time line. When a student of prophecy has reached the level of investigation where he considers these prophetic periods, identified by the Millerites from the Bible and thereafter supported by the historical record, he will be in a position to recognize that the history at the beginning of the time prophecy symbolically typifies the history at the end of that same prophecy. With that vantage point the student should learn that history is repeated. With that understanding in place He should also see that Jesus illustrates the end with the beginning.

ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸದ ಕಾಲಪ್ರವಾದನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುವವರು ಅವನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಲು, ಕಾಲಪ್ರವಾದನೆಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಅವಧಿಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವ ಕ್ರಿಯೆ ಅಗತ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಕಾಲರೇಖೆಯ ಮೇಲೆ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ನಿರೂಪಿಸುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರವಾದನೆಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯೊಬ್ಬನು ಪರಿಶೋಧನೆಯ ಅಂಥ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದಾಗ—ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಮಿಲ್ಲರೈಟರು ಬೈಬಲಿನಿಂದ ಗುರುತಿಸಿದ, ಮತ್ತು ನಂತರ ಐತಿಹಾಸಿಕ ದಾಖಲೆಗಳಿಂದ ಸಮರ್ಥಿತವಾದ ಈ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಅವಧಿಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾನೆ—ಅವನು ಈ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾನೆ: ಕಾಲಪ್ರವಾದನೆಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿರುವ ಇತಿಹಾಸವು ಅದೇ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಸಂಕೇತಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಪೂರ್ವರೂಪಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ದೃಷ್ಟಿಕೋಣದೊಂದಿಗೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯು ಇತಿಹಾಸವು ಪುನರಾವರ್ತಿತವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಆ ಗ್ರಹಿಕೆ ಸ್ಥಿರವಾದ ಮೇಲೆ, ಯೇಸು ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಆರಂಭದ ಮೂಲಕ ನಿರೂಪಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಅವನು ಕಾಣಬೇಕು.

And from the prophetic line of prophecy that portrays the end of the world as the “building of a temple,” the student should know that there is a final capstone that is placed upon the temple that is built upon the foundation. He should come to see that the temple foundation that Miller was used to bring to light (which represents Jesus Christ, for there is no other foundation that can be laid than Jesus Christ), was a foundation built upon prophetic time. Because Jesus illustrates the end with the beginning the student should also see that the capstone, the final stone on the temple—must parallel the foundation. The foundation of the temple for Miller was prophetic time, but the foundation was none-the-less Jesus Christ.

ಲೋಕದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು “ದೇವಾಲಯದ ಕಟ್ಟಡ”ವೆಂದು ಚಿತ್ರಿಸುವ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಪ್ರವಾದನರೇಖೆಯಿಂದ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯು ಅಡಿಪಾಯದ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ದೇವಾಲಯದ ಮೇಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಡುವ ಅಂತಿಮ ಶಿಖರಶಿಲೆಯೊಂದು ಇರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರ ಮೂಲಕ ಪ್ರಕಾಶಕ್ಕೆ ತಂದ ದೇವಾಲಯದ ಅಡಿಪಾಯವು (ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನೇ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ; ಯಾಕಂದರೆ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಹೊರತಾಗಿ ಇಡಬಹುದಾದ ಬೇರೆ ಅಡಿಪಾಯವಿಲ್ಲ) ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಕಾಲದ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಡಿಪಾಯವಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಅವನು ಅರಿಯಬೇಕು. ಯೇಸು ಆರಂಭದ ಮೂಲಕ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ನಿರೂಪಿಸುವದರಿಂದ, ಶಿಖರಶಿಲೆ—ಅಂದರೆ ದೇವಾಲಯದ ಮೇಲಿನ ಅಂತಿಮ ಕಲ್ಲು—ಅಡಿಪಾಯಕ್ಕೆ ಸಮಾನಾಂತರವಾಗಿರಬೇಕೆಂಬುದನ್ನೂ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯು ಗ್ರಹಿಸಬೇಕು. ಮಿಲ್ಲರ್‌ಗಾಗಿ ದೇವಾಲಯದ ಅಡಿಪಾಯವು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಕಾಲವಾಗಿತ್ತು; ಆದಾಗ್ಯೂ, ಆ ಅಡಿಪಾಯವು ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನೇ ಆಗಿತ್ತು.

> According to the grace of God which is given unto me, as a wise masterbuilder, I have laid the foundation, and another buildeth thereon. But let every man take heed how he buildeth thereupon. For other foundation can no man lay than that is laid, which is Jesus Christ. 1 Corinthians 3:10, 11.

> ನನಗೆ ದಯಪಾಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೇವರ ಕೃಪೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಜ್ಞಾನವುಳ್ಳ ಮುಖ್ಯ ನಿರ್ಮಾತನಂತೆ ನಾನು ಅಸ್ತಿವಾರವನ್ನು ಹಾಕಿದ್ದೇನೆ; ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಅದರ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನು ಅದರ ಮೇಲೆ ಹೇಗೆ ಕಟ್ಟುತ್ತಾನೋ ಅದನ್ನು ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಲಕ್ಷ್ಯಿಸಲಿ. ಏಕೆಂದರೆ ಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಅಸ್ತಿವಾರವಾದ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಅಸ್ತಿವಾರವನ್ನು ಯಾರೂ ಹಾಕಲಾರರು. 1 ಕೊರಿಂಥದವರಿಗೆ 3:10, 11.

Paul is identifying his work as the erecting of a temple of which he laid the foundation or beginning. He was the apostle to the Gentiles and he was used to lay the foundation of the Christian church. In the same passage Paul also identifies that our bodies are the temple of the Holy Spirit. There is also the temple of Solomon and the sanctuary from the wilderness that all have foundations that are all represented as Jesus Christ. The foundation that Miller was used to erect was the temple of Adventism, and the foundation of that temple is most certainly Jesus Christ, but it is more specifically the temple that is erected with materials that are spiritual and prophetic.

ಪೌಲನು ತನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ತಾನು ಅಡಿಪಾಯವನ್ನು ಇಟ್ಟಿದ್ದ ಅಥವಾ ಆರಂಭವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದ ಒಂದು ದೇವಾಲಯದ ನಿರ್ಮಾಣವೆಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಅನ್ಯಜನರಿಗೆ ಅಪೋಸ್ತಲನಾಗಿದ್ದನು, ಮತ್ತು ಕ್ರೈಸ್ತ ಸಭೆಯ ಅಡಿಪಾಯವನ್ನು ಹಾಕಲು ಅವನನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಲಾಯಿತು. ಅದೇ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪೌಲನು ನಮ್ಮ ದೇಹಗಳು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನ ದೇವಾಲಯವೆಂದೂ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲದೆ ಸೊಲೊಮೋನನ ದೇವಾಲಯವೂ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಪವಿತ್ರಸ್ಥಾನವೂ ಇವೆ; ಅವುಗಳೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಅಡಿಪಾಯಗಳಿದ್ದು, ಅವೆಲ್ಲವೂ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳಾಗಿ ತೋರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಮಿಲ್ಲರನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಉಪಯೋಗಿಸಲಾದ ಅಡಿಪಾಯವು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ದೇವಾಲಯವಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಆ ದೇವಾಲಯದ ಅಡಿಪಾಯವು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನೇ ಆಗಿದ್ದಾನೆ; ಆದರೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಅದು ಆತ್ಮಿಕ ಮತ್ತು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಡುವ ದೇವಾಲಯವಾಗಿದೆ.

The capstone therefore must also be Jesus Christ, but the capstone must also include a premier prophetic rule, for Miller was given a set of rules which contains the premier rule of the Millerites which was the “year-for-a-day” principle. Without that rule, there is no recognition of time prophecy and there is therefore no foundation. There must be a counterpart at the end that represents Jesus Christ (the Foundation) that is a premier rule within a set of rules that establishes the Revelation of Jesus Christ. The rule is of course the rule of “first mention”, representing the attribute of Christ’s character that identifies the end from the beginning.

ಆದುದರಿಂದ ಶಿರೋಶಿಲೆಯೂ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನೇ ಆಗಿರಬೇಕು; ಆದರೆ ಆ ಶಿರೋಶಿಲೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾದ ಒಂದು ಪ್ರವಾದ್ಯ ನಿಯಮವೂ ಸೇರಿರಬೇಕು; ಏಕೆಂದರೆ ಮಿಲ್ಲರ್‌ಗೆ ನಿಯಮಗಳ ಒಂದು ಸಮೂಹವು ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು; ಅದರಲ್ಲಿ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳ ಪ್ರಮುಖ ನಿಯಮವೆಂದರೆ “ಒಂದು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಒಂದು ದಿನ” ಎಂಬ ಸಿದ್ಧಾಂತವಾಗಿತ್ತು. ಆ ನಿಯಮವಿಲ್ಲದೆ ಕಾಲಪ್ರವಾದ್ಯದ ಯಾವುದೇ ಗುರುತಿಸುವಿಕೆಯೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ; ಆದಕಾರಣ ಅಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಅಸ್ತಿವಾರವೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿರುವ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು (ಅಸ್ತಿವಾರವನ್ನು) ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ, ಮತ್ತು ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಕಟಣೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ನಿಯಮಗಳ ಒಂದು ಸಮೂಹದೊಳಗಿನ ಪ್ರಮುಖ ನಿಯಮವಾಗಿರುವ, ಅದಕ್ಕೆ ಸಮಾನಾಂತರವಾದ ಒಂದು ಪ್ರತಿರೂಪವು ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಇರಬೇಕು. ಆ ನಿಯಮವು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ “ಮೊದಲ ಉಲ್ಲೇಖ” ಎಂಬ ನಿಯಮವೇ ಆಗಿದ್ದು, ಅದು ಆರಂಭದಿಂದಲೇ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸ್ವಭಾವದ ಲಕ್ಷಣವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.

In 2 Thessalonians those who received not the love of the truth that they might be saved, rejected the truth as represented by the Greek word that is derived from the Hebrew word created by three letters which is translated as “truth” in the Old Testament. The group that receives the strong delusion, because they believed a lie, refused to return to the old paths, the foundations of Adventism as represented upon the two sacred charts. So, in the passage we have been considering for some time now states:

2 ಥೆಸಲೊನೀಕದಲ್ಲಿ, ರಕ್ಷಣೆ ಹೊಂದಬೇಕೆಂದು ಸತ್ಯದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸದವರು, ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ “ಸತ್ಯ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ, ಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ರಚಿಸಲಾದ ಹೀಬ್ರೂ ಪದದಿಂದ ಬಂದಿರುವ ಗ್ರೀಕ್ ಪದವು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರು. ಸುಳ್ಳನ್ನು ನಂಬಿದ್ದದರಿಂದ ಬಲವಾದ ಮರುಭ್ರಮೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಆ ಗುಂಪು, ಎರಡು ಪವಿತ್ರ ಚಾರ್ಟ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವಂತೆ, ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಅಸ್ತಿವಾರಗಳಾದ ಹಳೆಯ ಮಾರ್ಗಗಳಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುವುದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿತು. ಆದದರಿಂದ, ನಾವು ಈಗಾಗಲೇ ಕೆಲವು ಸಮಯದಿಂದ ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಿರುವ ಆ ಭಾಗವು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ:

> “The mighty angel who instructed John was no less a personage than Jesus Christ. Setting His right foot on the sea, and His left upon the dry land, shows the part which He is acting in the closing scenes of the great controversy with Satan. This position denotes His supreme power and authority over the whole earth. The controversy had waxed stronger and more determined from age to age, and will continue to do so, to the concluding scenes when the masterly working of the powers of darkness shall reach their height. Satan, united with evil men, will deceive the whole world and the churches who receive not the love of the truth. But the mighty angel demands attention. He cries with a loud voice. He is to show the power and authority of His voice to those who have united with Satan to oppose the truth.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> “ಯೋಹಾನನಿಗೆ ಬೋಧಿಸಿದ ಆ ಬಲಿಷ್ಠ ದೂತನು ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೇ ಅಲ್ಲ. ತನ್ನ ಬಲಪಾದವನ್ನು ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲೆಯೂ, ತನ್ನ ಎಡಪಾದವನ್ನು ಒಣಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆಯೂ ಇಟ್ಟಿರುವುದು, ಸೈತಾನನೊಂದಿಗೆ ನಡೆಯುವ ಮಹಾ ವಿವಾದದ ಅಂತಿಮ ದೃಶ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಆತನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರುವ ಭಾಗವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಸ್ಥಾನವು ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿರುವ ಅವನ ಪರಮಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ವಿವಾದವು ಯುಗಯುಗಾಂತರಗಳಿಂದ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿಯೂ ಹೆಚ್ಚು ದೃಢನಿಶ್ಚಯದಿಂದಲೂ ಬೆಳೆಯುತ್ತ ಬಂದಿದ್ದು, ಅಂಧಕಾರದ ಶಕ್ತಿಗಳ ಕುಶಲ ಕಾರ್ಯಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ತಮ್ಮ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಯನ್ನು ತಲುಪುವ ಅಂತಿಮ ದೃಶ್ಯಗಳವರೆಗೂ ಹಾಗೆಯೇ ಮುಂದುವರಿಯುವುದು. ಸೈತಾನನು ದುಷ್ಟ ಮನುಷ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿ, ಸತ್ಯದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸದ ಸಮಸ್ತ ಲೋಕವನ್ನೂ ಸಭೆಗಳನ್ನೂ ಮೋಸಗೊಳಿಸುವನು. ಆದರೆ ಆ ಬಲಿಷ್ಠ ದೂತನು ಗಮನವನ್ನು ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆತನು ಮಹಾಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಕೂಗುತ್ತಾನೆ. ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಲು ಸೈತಾನನೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾದವರಿಗೆ, ತನ್ನ ಧ್ವನಿಯ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ತೋರಿಸಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಅವನದ್ದೇ.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

In this previous passage “the churches who received not the love of the truth” are Daniel’s and Matthew’s wicked and foolish virgins that Amos 8:12 identifies will begin to search for God’s final warning message when it is too late. It is too late, because they believed a lie concerning the foundations of Adventism. Adventism first began to imbibe in that lie in 1863, and from then on it was simply downhill all the way.

ಈ ಹಿಂದಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ “ಸತ್ಯದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸದ ಸಭೆಗಳು” ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟವರು ದಾನಿಯೇಲನೂ ಮತ್ತಾಯನೂ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವ ದುಷ್ಟರೂ ಮೂರ್ಖರೂ ಆದ ಕನ್ಯೆಯರೇ ಆಗಿದ್ದು, ಆಮೋಸ 8:12 ಪ್ರಕಾರ, ತಡವಾಗಿ ಹೋದ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ದೇವರ ಅಂತಿಮ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಆರಂಭಿಸುವವರು ಇವರೇ. ಅದು ತಡವಾಗಿ ಹೋಗಿರುತ್ತದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಅಡಿಪಾಯಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸುಳ್ಳನ್ನು ನಂಬಿದರು. ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂ ಮೊದಲಾಗಿ 1863ರಲ್ಲಿ ಆ ಸುಳ್ಳನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸಿತು; ಆ ಸಮಯದಿಂದ ನಂತರ ಅದರ ಪತನವೇ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಯಿತು.

What I am about to write is totally subjective I suppose, but what new prophetic light was introduced into Adventism since 1863? Ellen White says of Jones and Waggoners’ 1888 message, that it was the message she had been presenting for years. Their message may have sounded new and shocking to Adventism in 1888, but the newness and the shock were produced not by a new message, but by a blindness that had been settling upon God’s people since 1863.

ನಾನು ಬರೆಯಲಿರುವುದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯಾಧೀನವೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ಆದರೆ 1863ರಿಂದ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನಲ್ಲಿ ಯಾವ ಹೊಸ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಬೆಳಕು ಪರಿಚಯಿಸಲಾಯಿತು? 1888ರಲ್ಲಿ ಜೋನ್ಸ್ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಗನರ್‌ಗಳ ಸಂದೇಶದ ಕುರಿತು ಎಲೆನ್ ವೈಟ್ ಅವರು, ಅದು ತಾವು ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸಂದೇಶವೇ ಆಗಿತ್ತು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಸಂದೇಶವು 1888ರಲ್ಲಿ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂಗೆ ಹೊಸದಾಗಿ ಮತ್ತು ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳಿಸುವಂತೆಯೂ ಕಂಡಿರಬಹುದು; ಆದರೆ ಆ ಹೊಸತನವೂ ಆ ಆಘಾತವೂ ಒಂದು ಹೊಸ ಸಂದೇಶದಿಂದ ಉಂಟಾದವುಗಳಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ 1863ರಿಂದ ದೇವರ ಜನರ ಮೇಲೆ ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ಅಂಧತ್ವದಿಂದ ಉಂಟಾದವು.

Ellen White identified Adventism as in the Laodicean condition before 1863, so the blindness of Laodicea was already encroaching upon Adventism before 1863, but in 1863 the church officially set aside the truth concerning the “seven times” of Leviticus twenty-six, which was the very first “time prophecy” Miller discovered. There has been no prophetic light that has surfaced in Adventism since 1863! What changed?

1863ರ ಮೊದಲು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಮ್ ಲವೊದಿಕ್ಯದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇದೆ ಎಂದು ಎಲೆನ್ ವೈಟ್ ಗುರುತಿಸಿದರು; ಆದ್ದರಿಂದ 1863ರ ಮೊದಲುಲೇ ಲವೊದಿಕ್ಯದ ಕುರುಡುತನವು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಮ್‌ನ ಮೇಲೆ ಈಗಾಗಲೇ ಆವರಿಸತೊಡಗಿತ್ತು. ಆದರೆ 1863ರಲ್ಲಿ ಸಭೆಯು ಲೇವಿಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಬದಿಗಿಟ್ಟಿತು; ಅದು ಮಿಲ್ಲರ್ ಕಂಡುಹಿಡಿದ ಅತ್ಯಂತ ಮೊದಲನೆಯ “ಕಾಲಪ್ರವಾದನೆ” ಆಗಿತ್ತು. 1863ರಿಂದ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಮ್‌ನಲ್ಲಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದ ಯಾವುದೇ ಪ್ರವಾದನಾ ಬೆಳಕು ಇಲ್ಲ! ಏನು ಬದಲಾಯಿತು?

The very first stone of the temple foundation that was built upon prophetic time and represented Jesus Christ, was set aside by Adventism in 1863. The first stone placed by Miller into the temple foundation that was based upon time as presented in Daniel by Christ who represented Himself as Palmoni the “wonderful numberer” was rejected and set aside. The very first stone Miller discovered…

ಪ್ರವಚನಾತ್ಮಕ ಕಾಲದ ಮೇಲೆ ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದ್ದ ದೇವಾಲಯದ ಅಡಿಪಾಯದ ಅತಿ ಮೊದಲ ಕಲ್ಲು, 1863ರಲ್ಲಿ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನಿಂದ ಬದಿಗಿರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ತನನ್ನೇ Palmoni ಎಂಬ “ಅದ್ಭುತ ಸಂಖ್ಯಾಕಾರ”ನಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದ ಕ್ರಿಸ್ತನು ದಾನಿಯೇಲನಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಿಸಿದ ಕಾಲದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ದೇವಾಲಯದ ಅಡಿಪಾಯಕ್ಕೆ ಮಿಲ್ಲರ್ ಇಟ್ಟ ಮೊದಲ ಕಲ್ಲು ತಿರಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಬದಿಗಿರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಮಿಲ್ಲರ್ ಕಂಡುಹಿಡಿದ ಅತಿ ಮೊದಲ ಕಲ್ಲು…

> “In quoting the prophecy of the rejected stone, Christ referred to an actual occurrence in the history of Israel. The incident was connected with the building of the first temple. While it had a special application at the time of Christ’s first advent, and should have appealed with special force to the Jews, it has also a lesson for us. When the temple of Solomon was erected, the immense stones for the walls and the foundation were entirely prepared at the quarry; after they were brought to the place of building, not an instrument was to be used upon them; the workmen had only to place them in position. For use in the foundation, one stone of unusual size and peculiar shape had been brought; but the workmen could find no place for it, and would not accept it. It was an annoyance to them as it lay unused in their way. Long it remained a rejected stone. But when the builders came to the laying of the corner, they searched for a long time to find a stone of sufficient size and strength, and of the proper shape, to take that particular place, and bear the great weight which would rest upon it. Should they make an unwise choice for this important place, the safety of the entire building would be endangered. They must find a stone capable of resisting the influence of the sun, of frost, and of tempest. Several stones had at different times been chosen, but under the pressure of immense weights they had crumbled to pieces. Others could not bear the test of the sudden atmospheric changes. But at last attention was called to the stone so long rejected. It had been exposed to the air, to sun and storm, without revealing the slightest crack. The builders examined this stone. It had borne every test but one. If it could bear the test of severe pressure, they decided to accept it for the cornerstone. The trial was made. The stone was accepted, brought to its assigned position, and found to be an exact fit. In prophetic vision, Isaiah was shown that this stone was a symbol of Christ. He says:

> “ತಿರಸ್ಕೃತವಾದ ಕಲ್ಲಿನ ಕುರಿತು ಇರುವ ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದಾಗ, ಕ್ರಿಸ್ತನು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿ ಸಂಭವಿಸಿದ ಒಂದು ಘಟನೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸಿದನು. ಆ ಘಟನೆ ಮೊದಲನೆಯ ದೇವಾಲಯದ ನಿರ್ಮಾಣದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿತ್ತು. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮೊದಲ ಆಗಮನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ವಿಶೇಷ ಅನ್ವಯವಿದ್ದು, ಅದು ಯೆಹೂದ್ಯರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ವಿಶೇಷ ಬಲದಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು; ಆದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ನಮಗೂ ಒಂದು ಪಾಠವಿದೆ. ಸೊಲೊಮೋನನ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಕಟ್ಟುವಾಗ, ಗೋಡೆಗಳಿಗೂ ಅಸ್ತಿವಾರಕ್ಕೂ ಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಅಪಾರ ಗಾತ್ರದ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಗಣಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು; ಅವನ್ನು ಕಟ್ಟಡದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ತಂದ ನಂತರ, ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಉಪಕರಣವನ್ನು ಬಳಸಬಾರದು; ಕೆಲಸಗಾರರು ಅವನ್ನು ತಕ್ಕ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಅಸ್ತಿವಾರದಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸಲು, ಅಸಾಮಾನ್ಯ ಗಾತ್ರದ ಮತ್ತು ವಿಶಿಷ್ಟ ಆಕಾರದ ಒಂದು ಕಲ್ಲನ್ನು ತಂದಿದ್ದರು; ಆದರೆ ಕೆಲಸಗಾರರು ಅದಕ್ಕೆ ಯಾವ ಸ್ಥಳವನ್ನೂ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ, ಹೀಗಾಗಿ ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಬಳಸದೆ ಅವರ ದಾರಿಗೆ ಅಡ್ಡವಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದರಿಂದ, ಅವರಿಗೆ ಕಿರಿಕಿರಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅದು ದೀರ್ಘಕಾಲ ತಿರಸ್ಕೃತ ಕಲ್ಲಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯಿತು. ಆದರೆ ಕಟ್ಟುಗಾರರು ಮೂಲೆಗಲ್ಲನ್ನು ಇಡುವ ಹಂತಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ಆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಮತ್ತು ಅದರ ಮೇಲೆ ಬರುವ ಮಹಾಭಾರವನ್ನು ಹೊರುವಂತೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಗಾತ್ರ, ಬಲ, ಮತ್ತು ತಕ್ಕ ಆಕಾರ ಹೊಂದಿರುವ ಕಲ್ಲನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯಲು ಅವರು ಬಹುಕಾಲ ಹುಡುಕಿದರು. ಈ ಮಹತ್ವದ ಸ್ಥಳಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ಅವಿವೇಕದ ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಕಟ್ಟಡದ ಸುರಕ್ಷತೆ ಅಪಾಯಕ್ಕೊಳಗಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಸೂರ್ಯನ ತಾಪ, ಹಿಮ, ಮತ್ತು ಬಿರುಗಾಳಿಯ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ತಡೆಯಬಲ್ಲ ಕಲ್ಲನ್ನು ಅವರು ಕಂಡುಹಿಡಿಯಲೇಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ವಿವಿಧ ಸಮಯಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು; ಆದರೆ ಅಪಾರವಾದ ಭಾರಗಳ ಒತ್ತಡದಲ್ಲಿ ಅವು ಚೂರುಚೂರಾಗಿ ಮುರಿದುಹೋಗಿದ್ದವು. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು, ವಾತಾವರಣದ ಆಕಸ್ಮಿಕ ಬದಲಾವಣೆಗಳ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಸಹಿಸಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಇಷ್ಟು ಕಾಲ ತಿರಸ್ಕೃತವಾಗಿದ್ದ ಆ ಕಲ್ಲಿನ ಕಡೆ ಗಮನ ಹರಿಸಲಾಯಿತು. ಅಲ್ಪಮಾತ್ರದ ಬಿರುಕೂ ಕಾಣಿಸದೆ, ಅದು ಗಾಳಿ, ಸೂರ್ಯ, ಮತ್ತು ಬಿರುಗಾಳಿಗೆ ಒಳಗಾಗಿತ್ತು. ಕಟ್ಟುಗಾರರು ಆ ಕಲ್ಲನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದರು. ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ಅದು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನೂ ತಾಳಿತ್ತು. ಅದು ತೀವ್ರ ಒತ್ತಡದ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನೂ ತಾಳಬಲ್ಲದೆಂದು ಕಂಡುಬಂದರೆ, ಅದನ್ನು ಮೂಲೆಗಲ್ಲಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಾಗಿ ಅವರು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಪರೀಕ್ಷೆ ನಡೆಸಲಾಯಿತು. ಆ ಕಲ್ಲು ಸ್ವೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಅದಕ್ಕೆ ನಿಗದಿಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ತರಲ್ಪಟ್ಟು, ಅದು ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಸರಿಹೊಂದುತ್ತದೆಂದು ಕಂಡುಬಂತು. ಪ್ರವಾದನಾ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ, ಈ ಕಲ್ಲು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸಂಕೇತವೆಂದು ಯೆಶಾಯನಿಗೆ ತೋರಿಸಲಾಯಿತು. ಅವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ:”

> “‘Sanctify the Lord of hosts Himself; and let Him be your fear, and let Him be your dread. And He shall be for a sanctuary; but for a stone of stumbling and for a rock of offense to both the houses of Israel, for a gin and for a snare to the inhabitants of Jerusalem. And many among them shall stumble, and fall, and be broken, and be snared, and be taken.’ Carried down in prophetic vision to the first advent, the prophet is shown that Christ is to bear trials and tests of which the treatment of the chief cornerstone in the temple of Solomon was symbolic. ‘Therefore thus saith the Lord God, Behold, I lay in Zion for a foundation a stone, a tried stone, a precious cornerstone, a sure foundation: he that believeth shall not make haste.’ Isaiah 8:13–15; 28:16.

> “‘ಸೈನ್ಯಗಳ ಯೆಹೋವನನ್ನೇ ಪವಿತ್ರನೆಂದು ತಿಳುಕೊಳ್ಳಿರಿ; ಆತನೇ ನಿಮ್ಮ ಭಯವಾಗಿರಲಿ, ಆತನೇ ನಿಮ್ಮ ನಡುಕವಾಗಿರಲಿ. ಆತನು ಪರಿಶುದ್ಧಸ್ಥಳವಾಗಿರುವನು; ಆದರೆ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಎರಡು ಮನೆಗಳಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಬೀಳುವ ಕಲ್ಲಾಗಿಯೂ ಅಪರಾಧದ ಬಂಡೆಯಾಗಿಯೂ, ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ನಿವಾಸಿಗಳಿಗೆ ಬಲೆಯಾಗಿಯೂ ಉರಿಯಾಗಿಯೂ ಇರುವನು. ಅವರಲ್ಲಿ ಅನೇಕರೂ ಅಡ್ಡಿಬೀಳುವರು, ಬೀಳುವರು, ಮುರಿದುಹೋಗುವರು, ಉರಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಳ್ಳುವರು, ಹಿಡಿಯಲ್ಪಡುವರು.’ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಆಗಮನದ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರವಾದಿಗೆ, ಸೊಲೊಮೋನನ ದೇವಾಲಯದ ಮುಖ್ಯ ಮೂಲೇಗಲ್ಲಿನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ವರ್ತನೆ ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದಂತೆ, ಕ್ರಿಸ್ತನು ಸಹಿಸಬೇಕಾದ ಶೋಧನೆಗಳನ್ನೂ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನೂ ತೋರಿಸಲಾಯಿತು. ‘ಆದಕಾರಣ ಕರ್ತನಾದ ಯೆಹೋವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, ಇಗೋ, ನಾನು ಚೀಯೋನಿನಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಿವಾರಕ್ಕಾಗಿ ಒಂದು ಕಲ್ಲನ್ನು ಇಡುತ್ತೇನೆ; ಅದು ಪರೀಕ್ಷಿತವಾದ ಕಲ್ಲು, ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಮುಖ್ಯ ಮೂಲೇಗಲ್ಲು, ದೃಢವಾದ ಅಸ್ತಿವಾರ; ನಂಬುವವನು ತ್ವರೆಯಪಡುವುದಿಲ್ಲ.’ ಯೆಶಾಯ 8:13–15; 28:16.”

> “In infinite wisdom, God chose the foundation stone, and laid it Himself. He called it ‘a sure foundation.’ The entire world may lay upon it their burdens and griefs; it can endure them all. With perfect safety they may build upon it. Christ is a ‘tried stone.’ Those who trust in Him, He never disappoints. He has borne every test. He has endured the pressure of Adam’s guilt, and the guilt of his posterity, and has come off more than conqueror of the powers of evil. He has borne the burdens cast upon Him by every repenting sinner. In Christ the guilty heart has found relief. He is the sure foundation. All who make Him their dependence rest in perfect security.

> “ಅನಂತ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ದೇವರು ಆ ಮೂಲೆಯ ಕಲ್ಲನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಂಡು, ಅದನ್ನು ತಾನೇ ಇಟ್ಟನು. ಅದನ್ನು ಆತನು ‘ದೃಢವಾದ ಅಸ್ತಿವಾರ’ವೆಂದು ಕರೆದನು. ಸಮಸ್ತ ಲೋಕವು ತಮ್ಮ ಭಾರಗಳನ್ನೂ ದುಃಖಗಳನ್ನೂ ಅದರ ಮೇಲೆ ಇಡಬಹುದು; ಅದು ಅವನ್ನೆಲ್ಲ ಸಹಿಸಬಲ್ಲದು. ಅವರು ಸಂಪೂರ್ಣ ಭದ್ರತೆಯಿಂದ ಅದರ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟಬಹುದು. ಕ್ರಿಸ್ತನು ‘ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕಲ್ಲು.’ ಆತನ ಮೇಲೆ ಭರವಸೆ ಇಡುವವರನ್ನು ಆತನು ಎಂದಿಗೂ ನಿರಾಶರನ್ನಾಗಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆತನು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನೂ ಹೊತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಆತನು ಆದಾಮನ ಅಪರಾಧದ ಒತ್ತಡವನ್ನೂ, ಅವನ ಸಂತತಿಯ ಅಪರಾಧವನ್ನೂ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡು, ಕೆಟ್ಟದಿನ ಶಕ್ತಿಗಳ ಮೇಲೆ ಜಯಶಾಲಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಜಯಶಾಲಿಯಾಗಿ ಹೊರಬಂದಿದ್ದಾನೆ. ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪಾಪಿಯು ಆತನ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿದ ಭಾರಗಳನ್ನು ಆತನು ಹೊತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ಅಪರಾಧಭಾರಿತ ಹೃದಯವು ಉಪಶಮನವನ್ನು ಕಂಡಿದೆ. ಆತನೇ ದೃಢವಾದ ಅಸ್ತಿವಾರ. ಆತನನ್ನೇ ತಮ್ಮ ಆಧಾರವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವವರೆಲ್ಲರು ಸಂಪೂರ್ಣ ಭದ್ರತೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.”

> “In Isaiah’s prophecy, Christ is declared to be both a sure foundation and a stone of stumbling. The apostle Peter, writing by inspiration of the Holy Spirit, clearly shows to whom Christ is a foundation stone, and to whom a rock of offense:

> “ಯೆಶಾಯನ ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ, ಕ್ರಿಸ್ತನು ದೃಢವಾದ ಅಸ್ತಿವಾರವೂ ಅಡ್ಡಿಬೀಳುವ ಕಲ್ಲೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆಂದು ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಅಪೋಸ್ತಲ ಪೇತ್ರನು, ಕ್ರಿಸ್ತನು ಯಾರಿಗೆ ಅಸ್ತಿವಾರದ ಕಲ್ಲಾಗಿದ್ದಾನೆ ಮತ್ತು ಯಾರಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಬೀಳಿಸುವ ಶಿಲೆಯಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ:”

> “‘If so be ye have tasted that the Lord is gracious. To whom coming, as unto a living stone, disallowed indeed of men, but chosen of God, and precious, ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. Wherefore also it is contained in the Scripture, Behold, I lay in Sion a chief cornerstone, elect, precious: and he that believeth on Him shall not be confounded. Unto you therefore which believe He is precious: but unto them which be disobedient, the stone which the builders disallowed, the same is made the head of the corner, and a stone of stumbling, and a rock of offense, even to them which stumble at the word, being disobedient.’ 1 Peter 2:3–8.

> “‘ಕರ್ತನು ಕೃಪಾಳುವೆಂದು ನೀವು ರುಚಿ ಕಂಡಿದ್ದರೆ ಹಾಗೆಯೇ. ಮನುಷ್ಯರಿಂದ ತಿರಸ್ಕೃತನಾದರೂ ದೇವರಿಂದ ಆರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಜೀವಶಿಲೆಯಾಗಿರುವ ಆತನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ನೀವು ಸಹ ಜೀವಂತ ಕಲ್ಲುಗಳಾಗಿ ಆತ್ಮಿಕ ಮನೆಯಾಗಿಯೂ, ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮೂಲಕ ದೇವರಿಗೆ ಅಂಗೀಕಾರವಾಗುವ ಆತ್ಮಿಕ ಬಲಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವ ಪರಿಶುದ್ಧ ಯಾಜಕವರ್ಗವಾಗಿಯೂ ಕಟ್ಟಲ್ಪಡುತ್ತೀರಿ. ಆದದರಿಂದ ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿಯೂ ಹೀಗೆ ಅಡಕವಾಗಿದೆ: ಇಗೋ, ನಾನು ಸಿಯೋನಿನಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯ ಮೂಲೆಗಲ್ಲನ್ನು ಇಡುತ್ತೇನೆ; ಆತನು ಆರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನೂ ಅಮೂಲ್ಯನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ; ಆತನನ್ನು ನಂಬುವವನು ಎಂದಿಗೂ ಲಜ್ಜೆಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗಿರುವುದರಿಂದ ನಂಬುವ ನಿಮಗೆ ಆತನು ಅಮೂಲ್ಯನು; ಆದರೆ ಅವಿಧೇಯರಾದವರಿಗೆ, ಕಟ್ಟುವವರು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ ಕಲ್ಲೇ ಮೂಲೆತಲೆಯಾಯಿತು; ಮತ್ತು ಅದು ಅಡ್ಡಿಬೀಳುವ ಕಲ್ಲಾಗಿಯೂ ಅಪರಾಧದ ಬಂಡೆಯಾಗಿಯೂ ಆಯಿತು; ಅವರು ವಾಕ್ಯಕ್ಕೆ ಅವಿಧೇಯರಾಗಿ ಅದರಲ್ಲಿ ಅಡ್ಡಿಬೀಳುತ್ತಾರೆ.’ 1 Peter 2:3–8.”

> “To those who believe, Christ is the sure foundation. These are they who fall upon the Rock and are broken. Submission to Christ and faith in Him are here represented. To fall upon the Rock and be broken is to give up our self-righteousness and to go to Christ with the humility of a child, repenting of our transgressions, and believing in His forgiving love. And so also it is by faith and obedience that we build on Christ as our foundation.

> “ನಂಬುವವರಿಗೆ ಕ್ರಿಸ್ತನು ನಿಶ್ಚಿತವಾದ ಅಸ್ತಿವಾರನು. ಇವರೇ ಆ ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು ಮುರಿದುಹೋಗುವವರು. ಇಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನಿಗೆ ವಿಧೇಯರಾಗುವಿಕೆಯೂ ಆತನ ಮೇಲಿನ ನಂಬಿಕೆಯೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಆ ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು ಮುರಿದುಹೋಗುವುದು ಎಂದರೆ ನಮ್ಮ ಸ್ವನೀತಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ನಮ್ಮ ಅಪರಾಧಗಳಿಗಾಗಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟು, ಆತನ ಕ್ಷಮಿಸುವ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನಂಬುತ್ತ, ಮಗುವಿನ ವಿನಯದಿಂದ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಬಳಿಗೆ ಬರುವುದು. ಹಾಗೆಯೇ ನಂಬಿಕೆಯೂ ವಿಧೇಯತೆಯೂ ಮೂಲಕವೇ ನಾವು ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿವಾರವಾಗಿ ಇಟ್ಟು ಅದರ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟುತ್ತೇವೆ.”

> “Upon this living stone, Jews and Gentiles alike may build. This is the only foundation upon which we may securely build. It is broad enough for all, and strong enough to sustain the weight and burden of the whole world. And by connection with Christ, the living stone, all who build upon this foundation become living stones. Many persons are by their own endeavors hewn, polished, and beautified; but they cannot become ‘living stones,’ because they are not connected with Christ. Without this connection, no man can be saved. Without the life of Christ in us, we cannot withstand the storms of temptation. Our eternal safety depends upon our building upon the sure foundation. Multitudes are today building upon foundations that have not been tested. When the rain falls, and the tempest rages, and the floods come, their house will fall, because it is not founded upon the eternal Rock, the chief cornerstone Christ Jesus.

> “ಈ ಜೀವಂತ ಶಿಲೆಯ ಮೇಲೆ ಯೆಹೂದ್ಯರೂ ಅನ್ಯಜನರೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಕಟ್ಟಬಹುದು. ನಾವು ಭದ್ರವಾಗಿ ಕಟ್ಟಬಹುದಾದ ಏಕೈಕ ಅಸ್ತಿವಾರವು ಇದೇ. ಇದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಾಕಾಗುವಷ್ಟು ವಿಶಾಲವಾಗಿದ್ದು, ಸಮಸ್ತ ಲೋಕದ ಭಾರವನ್ನೂ ಹೊರೆವನ್ನೂ ತಾಳುವಷ್ಟು ಬಲವಾಗಿದೆ. ಮತ್ತು ಜೀವಂತ ಶಿಲೆಯಾದ ಕ್ರಿಸ್ತನೊಡನೆಯ ಸಂಬಂಧದ ಮೂಲಕ, ಈ ಅಸ್ತಿವಾರದ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟುವ ಎಲ್ಲರೂ ಜೀವಂತ ಶಿಲೆಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅನೇಕರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿಂದ ಕೆತ್ತಲ್ಪಟ್ಟು, ಮೆರುಗುಗೊಂಡು, ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಅವರು ‘ಜೀವಂತ ಶಿಲೆಗಳು’ ಆಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಕ್ರಿಸ್ತನೊಡನೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿಲ್ಲ. ಈ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲದೆ ಯಾರೂ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡಲಾರರು. ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಜೀವವಿಲ್ಲದೆ, ನಾವು ಶೋಧನೆಯ ಬಿರುಗಾಳಿಗಳಿಗೆ ಎದುರಾಗಿ ನಿಲ್ಲಲಾರವು. ನಮ್ಮ ನಿತ್ಯ ಸುರಕ್ಷತೆ ನಿಶ್ಚಿತವಾದ ಅಸ್ತಿವಾರದ ಮೇಲೆ ನಾವು ಕಟ್ಟುವುದರ ಮೇಲೆಯೇ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿದೆ. ಇಂದು ಅಸಂಖ್ಯಾತರು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡದ ಅಸ್ತಿವಾರಗಳ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮಳೆ ಬೀಳುವಾಗ, ಬಿರುಗಾಳಿ ಉಗ್ರವಾಗುವಾಗ, ಪ್ರವಾಹಗಳು ಬರುವಾಗ, ಅವರ ಮನೆ ಕುಸಿದು ಬೀಳುವುದು; ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ನಿತ್ಯಶಿಲೆಯಾದ ಮುಖ್ಯ ಮೂಲೆಗಲ್ಲು ಕ್ರಿಸ್ತ ಯೇಸುವಿನ ಮೇಲೆ ಅಸ್ತಿವಾರ ಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ.”

> “‘To them which stumble at the word, being disobedient,’ Christ is a rock of offense. But ‘the stone which the builders disallowed, the same is made the head of the corner.’ Like the rejected stone, Christ in His earthly mission had borne neglect and abuse. He was ‘despised and rejected of men; a man of sorrows, and acquainted with grief: … He was despised, and we esteemed Him not.’ Isaiah 53:3. But the time was near when He would be glorified. By the resurrection from the dead He would be declared ‘the Son of God with power.’ Romans 1:4. At His second coming He would be revealed as Lord of heaven and earth. Those who were now about to crucify Him would recognize His greatness. Before the universe the rejected stone would become the head of the corner.

> “‘ವಾಕ್ಯಕ್ಕೆ ತಡಕಾಡುವವರಿಗೂ, ಅವಿಧೇಯರಾಗಿರುವವರಿಗೂ,’ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಅಪರಾಧಕರ ಶಿಲೆಯಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ ‘ಕಟ್ಟುವವರು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ ಅದೇ ಕಲ್ಲು ಮೂಲೆಯ ತಲೆಯ ಕಲ್ಲಾಯಿತು.’ ತಿರಸ್ಕೃತ ಕಲ್ಲಿನಂತೆಯೇ, ತನ್ನ ಭೌಮಿಕ ಸೇವಾಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯವನ್ನೂ ದುರ್ವ್ಯವಹಾರವನ್ನೂ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡನು. ಆತನು ‘ಮನುಷ್ಯರಿಂದ ತಿರಸ್ಕೃತನಾಗಿ, ನಿರಾಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನಾಗಿ, ದುಃಖದ ಮನುಷ್ಯನಾಗಿ, ಶೋಕಕ್ಕೆ ಪರಿಚಿತನಾಗಿದ್ದನು: … ಆತನು ತಿರಸ್ಕೃತನಾಗಿದ್ದನು, ನಾವು ಆತನನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸಲಿಲ್ಲ.’ ಯೆಶಾಯ 53:3. ಆದರೆ ಆತನು ಮಹಿಮಾಪಡುವ ಸಮಯ ಸಮೀಪಿಸಿತ್ತು. ಸತ್ತವರೊಳಗಿಂದ ಪುನರುತ್ಥಾನಗೊಳ್ಳುವುದರ ಮೂಲಕ ಆತನು ‘ಬಲದಿಂದ ದೇವರ ಪುತ್ರನು’ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲ್ಪಡುವನು. ರೋಮಾಪುರದವರಿಗೆ 1:4. ಆತನ ಎರಡನೆಯ ಆಗಮನದಲ್ಲಿ ಆತನು ಪರಲೋಕ ಮತ್ತು ಭೂಲೋಕಗಳ ಕರ್ತನಾಗಿ ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳುವನು. ಈಗ ಆತನನ್ನು ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಲಿರುವವರು ಆಗ ಆತನ ಮಹತ್ತ್ವವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವರು. ವಿಶ್ವದ ಸಮಕ್ಷಮದಲ್ಲಿ ತಿರಸ್ಕೃತ ಕಲ್ಲು ಮೂಲೆಯ ತಲೆಯ ಕಲ್ಲಾಗುವುದು.”

> “And on ‘whomsoever it shall fall, it will grind him to powder.’ The people who rejected Christ were soon to see their city and their nation destroyed. Their glory would be broken, and scattered as the dust before the wind. And what was it that destroyed the Jews? It was the rock which, had they built upon it, would have been their security. It was the goodness of God despised, the righteousness spurned, the mercy slighted. Men set themselves in opposition to God, and all that would have been their salvation was turned to their destruction. All that God ordained unto life they found to be unto death. In the Jews’ crucifixion of Christ was involved the destruction of Jerusalem. The blood shed upon Calvary was the weight that sank them to ruin for this world and for the world to come. So it will be in the great final day, when judgment shall fall upon the rejecters of God’s grace. Christ, their rock of offense, will then appear to them as an avenging mountain. The glory of His countenance, which to the righteous is life, will be to the wicked a consuming fire. Because of love rejected, grace despised, the sinner will be destroyed.

> “ಮತ್ತು ‘ಅದು ಯಾರ ಮೇಲಾದರೂ ಬೀಳಿದರೆ, ಅವನನ್ನು ಪುಡಿಪುಡಿಯಾಗಿ ಅರೆದು ಬಿಡುವುದು.’ ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ ಜನರು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ತಮ್ಮ ನಗರವೂ ತಮ್ಮ ಜನಾಂಗವೂ ನಾಶವಾಗುವುದನ್ನು ನೋಡುವವರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರ ಮಹಿಮೆಯು ಒಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಗಾಳಿಯ ಮುಂದಿರುವ ಧೂಳಿನಂತೆ ಚದರಿಸಲ್ಪಡುವುದು. ಮತ್ತು ಯೆಹೂದ್ಯರನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಿದುದು ಏನು? ಅವರು ಅದರ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟಿದ್ದರೆ ಅವರಿಗೆ ಭದ್ರತೆಯಾಗಬಹುದಾಗಿದ್ದ ಬಂಡೆಯೇ ಅದು. ಅದು ತಿರಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೇವರ ಕೃಪೆ, ಲೆಕ್ಕಿಸದ ನೀತಿ, ಅಲಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕರುಣೆ ಆಗಿತ್ತು. ಮನುಷ್ಯರು ತಮ್ಮನ್ನು ದೇವರಿಗೆ ವಿರೋಧವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿಕೊಂಡರು, ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ರಕ್ಷಣೆಯಾಗಬಹುದಾಗಿದ್ದ ಎಲ್ಲವೂ ಅವರ ನಾಶಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿತು. ದೇವರು ಜೀವಕ್ಕಾಗಿ ವಿಧಿಸಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅವರು ಮರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಆಗಿದೆ ಎಂದು ಕಂಡರು. ಯೆಹೂದ್ಯರು ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಿದ ಘಟನೆಯಲ್ಲಿ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ನಾಶವು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು. ಕಲ್ವರಿಯ ಮೇಲೆ ಸುರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ರಕ್ತವೇ ಈ ಲೋಕಕ್ಕೂ ಬರುವ ಲೋಕಕ್ಕೂ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಅವರನ್ನು ನಾಶದೊಳಗೆ ಮುಳುಗಿಸಿದ ಭಾರವಾಗಿತ್ತು. ದೇವರ ಕೃಪೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವವರ ಮೇಲೆ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪು ಬೀಳುವ ಮಹಾ ಅಂತಿಮ ದಿನದಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ಆಗುವುದು. ಅವರಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುವ ಬಂಡೆಯಾಗಿದ್ದ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಆಗ ಅವರಿಗೆ ಪ್ರತೀಕಾರ ತೀರಿಸುವ ಪರ್ವತದಂತೆ ಕಾಣುವನು. ನೀತಿವಂತರಿಗೆ ಜೀವವಾಗಿರುವ ಆತನ ಮುಖಮಹಿಮೆಯು ದುಷ್ಟರಿಗೆ ಭಸ್ಮಮಾಡುವ ಅಗ್ನಿಯಾಗುವುದು. ತಿರಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರೀತಿಯ ಕಾರಣದಿಂದಲೂ, ಅಲಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕೃಪೆಯ ಕಾರಣದಿಂದಲೂ, ಪಾಪಿಯು ನಾಶವಾಗುವನು.”

> “By many illustrations and repeated warnings, Jesus showed what would be the result to the Jews of rejecting the Son of God. In these words He was addressing all in every age who refuse to receive Him as their Redeemer. Every warning is for them. The desecrated temple, the disobedient son, the false husbandmen, the contemptuous builders, have their counterpart in the experience of every sinner. Unless he repent, the doom which they foreshadowed will be his.” Desire of Ages, 597–600.

> “ಅನೇಕ ದೃಷ್ಟಾಂತಗಳ ಹಾಗೂ ಪುನಃಪುನಃ ನೀಡಲಾದ ಎಚ್ಚರಿಕೆಗಳ ಮೂಲಕ, ದೇವರ ಮಗನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದರಿಂದ ಯೆಹೂದ್ಯರಿಗೆ ಯಾವ ಫಲ ಉಂಟಾಗುವುದೋ ಅದನ್ನು ಯೇಸು ತೋರಿಸಿದನು. ಈ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಆತನು ತಮ್ಮ ವಿಮೋಚകനಾಗಿ ಆತನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನಿರಾಕರಿಸುವ ಪ್ರತಿಯುಗದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯೂ ಅವರಿಗಾಗಿಯೇ ಇದೆ. ಅಪವಿತ್ರಗೊಂಡ ದೇವಾಲಯ, ಅವಿಧೇಯ ಮಗ, ಸುಳ್ಳು ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟದ ಕೂಲಿಕಾರರು, ತಿರಸ್ಕಾರಭಾವದ ಕಟ್ಟಡಗಾರರು—ಇವುಗಳ ಸಮಾನಾಂಶವು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪಾಪಿಯ ಅನುಭವದಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಅವನು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡದಿದ್ದರೆ, ಅವುಗಳು ಮುನ್ನೆಚ್ಚರಿಸಿದ್ದ ದಂಡನೆಯೇ ಅವನ ಪಾಲಾಗುವುದು.” Desire of Ages, 597–600.

We will continue this in the next article.

ಇದನ್ನು ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತೇವೆ.

Back to Articles