Article

# The Eighth is of the Seven - Number Three

ಎಂಟನೆಯದು ಆ ಏಳರಲ್ಲೊಂದಾಗಿದೆ - ಸಂಖ್ಯೆ ಮೂರು

Daniel Two

ದಾನಿಯೇಲ ಎರಡು

Author

Jeff Pippenger

Published

September 17, 2023

Formats

PDF
Word

The question we will seek to resolve in this article is how the first mention of the kingdoms of Bible prophecy in Daniel chapter two agrees with the last mention of the kingdoms of Bible prophecy in Revelation seventeen. I intend to raise some questions about what is actually identified in Nebuchadnezzar’s image and the pioneer’s position, that their history represented the point when the rock would strike the feet of the image.

ಈ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಪರಿಹರಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯೆಂದರೆ, ದಾನಿಯೇಲನು ಎರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಬೈಬಲಿನ ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯಗಳ ಮೊದಲ ಉಲ್ಲೇಖವು, ಪ್ರಕಟನೆ ಹದಿನೇಳನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಬೈಬಲಿನ ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯಗಳ ಕೊನೆಯ ಉಲ್ಲೇಖದೊಂದಿಗೆ ಹೇಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು. ನೆಬೂಕದ್ನೆಚ್ಚರನ ಪ್ರತಿಮೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಯಾವುದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು, ಹಾಗೂ ಅವರ ಇತಿಹಾಸವೇ ಆ ಕಲ್ಲು ಪ್ರತಿಮೆಯ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಹೊಡೆಯುವ ಕ್ಷಣವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು ಎಂಬ ಪಯನೀರರ ಸ್ಥಾನದ ಕುರಿತು, ನಾನು ಕೆಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಹೇಳುವ ಉದ್ದೇಶ ಹೊಂದಿದ್ದೇನೆ.

Sister White identifies that we had reached the point where “God’s sacred work is represented by the feet of the image in which the iron was mixed with the miry clay,” which she further describes as the “mingling of churchcraft and statecraft.”

ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಅವರು, “ದೇವರ ಪವಿತ್ರ ಕಾರ್ಯವು ಕಬ್ಬಿಣವು ಮಣ್ಣಿನ ಜೇಡಿಮಣ್ಣಿನೊಂದಿಗೆ ಕಲಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಪಾದಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ” ಎಂಬ ಹಂತವನ್ನು ನಾವು ತಲುಪಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ; ಇದನ್ನು ಅವರು ಇನ್ನಷ್ಟು “ಚರ್ಚ್‌ಕಾರ್ಯ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯಕಾರ್ಯದ ಮಿಶ್ರಣ” ಎಂದು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ.

> “We have come to a time when God’s sacred work is represented by the feet of the image in which the iron was mixed with the miry clay. God has a people, a chosen people, whose discernment must be sanctified, who must not become unholy by laying upon the foundation wood, hay, and stubble. Every soul who is loyal to the commandments of God will see that the distinguishing feature of our faith is the seventh-day Sabbath. If the government would honor the Sabbath as God has commanded, it would stand in the strength of God and in defense of the faith once delivered to the saints. But statesmen will uphold the spurious sabbath, and will mingle their religious faith with the observance of this child of the papacy, placing it above the Sabbath which the Lord has sanctified and blessed, setting it apart for man to keep holy, as a sign between Him and His people to a thousand generations. The mingling of churchcraft and statecraft is represented by the iron and the clay. This union is weakening all the power of the churches. This investing the church with the power of the state will bring evil results. Men have almost passed the point of God’s forbearance. They have invested their strength in politics, and have united with the papacy. But the time will come when God will punish those who have made void His law, and their evil work will recoil upon themselves.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1168.

> “ಕಬ್ಬಿಣವು ಕೆಸರಿನ ಮಣ್ಣಿನೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತಿದ್ದ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಪಾದಗಳಿಂದ ದೇವರ ಪವಿತ್ರ ಕಾರ್ಯವು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಡುವ ಕಾಲಕ್ಕೆ ನಾವು ಬಂದಿದ್ದೇವೆ. ದೇವರಿಗೆ ಒಂದು ಜನಾಂಗವಿದೆ, ಆರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಒಂದು ಜನಾಂಗವಿದೆ; ಅವರ ವಿವೇಕವು ಪರಿಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿದೆ; ಅವರು ಅಡಿಪಾಯದ ಮೇಲೆ ಮರ, ಹುಲ್ಲು, ಒಣಗದ್ದೆ ಇವುಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟು ತಮ್ಮನ್ನು ಅಪವಿತ್ರರನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ದೇವರ ಆಜ್ಞೆಗಳಿಗೆ ನಿಷ್ಠನಾಗಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆತ್ಮವೂ ನಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಯ ವಿಶೇಷ ಲಕ್ಷಣವು ಏಳನೇ ದಿನದ ಸಬ್ಬತ್ತೆಂದು ಕಾಣುವುದು. ಸರ್ಕಾರವು ದೇವರು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದಂತೆ ಸಬ್ಬತ್ತನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರೆ, ಅದು ದೇವರ ಬಲದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಪರಿಶುದ್ಧರಿಗೆ ಒಮ್ಮೆಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಂಬಿಕೆಯ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ರಾಜ್ಯನಾಯಕರು ನಕಲಿ ಸಬ್ಬತ್ತನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುವರು, ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಧಾರ್ಮಿಕ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಪಾಪಪದ್ಧತಿಯ ಈ ಸಂತಾನದ ಆಚರಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಸಿ, ಕರ್ತನು ಪರಿಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ ಆಶೀರ್ವದಿಸಿರುವ ಸಬ್ಬತ್ತಿಗಿಂತ ಅದನ್ನು ಮೇಲಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುವರು; ಆತನು ಅದನ್ನು ಮನುಷ್ಯನು ಪರಿಶುದ್ಧವಾಗಿ ಆಚರಿಸಬೇಕೆಂದು, ತನ್ನ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಜನರ ನಡುವೆ ಸಾವಿರ ತಲೆಮಾರುಗಳವರೆಗೆ ಇರುವ ಒಂದು ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಸಭಾಕೌಶಲ್ಯ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯಕೌಶಲ್ಯಗಳ ಈ ಮಿಶ್ರಣವು ಕಬ್ಬಿಣ ಮತ್ತು ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಈ ಐಕ್ಯವು ಸಭೆಗಳ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೆಲ್ಲ ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸುತ್ತಿದೆ. ಸಭೆಗೆ ರಾಜ್ಯದ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಹೂಡಿಕೆಯಾಗಿಸುವ ಈ ಕ್ರಮವು ದುಷ್ಟಫಲಿತಾಂಶಗಳನ್ನು ತರುತ್ತದೆ. ಮಾನವರು ದೇವರ ಸಹನಶೀಲತೆಯ ಮಿತಿಯನ್ನು ಬಹುತೇಕ ಮೀರಿ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಬಲವನ್ನು ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಹೂಡಿದ್ದಾರೆ, ಮತ್ತು ಪಾಪಪದ್ಧತಿಯೊಂದಿಗೆ ಐಕ್ಯಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ದೇವರು ತನ್ನ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಶೂನ್ಯಗೊಳಿಸಿದವರನ್ನು ದಂಡಿಸುವ ಕಾಲವು ಬರುವುದು, ಮತ್ತು ಅವರ ದುಷ್ಟಕಾರ್ಯವು ಅವರ ಮೇಲೆಯೇ ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟುವುದು.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1168.

The time which we have come to when God’s sacred work is mingling churchcraft and statecraft, is a description of a progressive period of time. She says the mingling “is weakening all the power of the churches,” and it “will bring evil results,” and that “the time will come when God will punish those who have made void His law.”

ದೇವರ ಪವಿತ್ರ ಕಾರ್ಯವು ಸಭಾ-ಆಡಳಿತ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯ-ಆಡಳಿತಗಳ ಮಿಶ್ರಣವಾಗುತ್ತಿರುವ ಕಾಲಕ್ಕೆ ನಾವು ಬಂದಿದ್ದೇವೆ ಎಂದಾಗ, ಅದು ಕ್ರಮೇಣ ಮುಂದುವರಿಯುವ ಒಂದು ಕಾಲಘಟ್ಟದ ವಿವರಣೆಯಾಗಿದೆ. ಆ ಮಿಶ್ರಣವು “ಸಭೆಗಳ ಸಮಸ್ತ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸುತ್ತಿದೆ” ಎಂದು ಅವಳು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ; ಅದು “ಕೆಟ್ಟ ಫಲಿತಾಂಶಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವುದು” ಎಂದೂ, ಹಾಗೂ “ತನ್ನ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಅಮಾನ್ಯಗೊಳಿಸಿದವರನ್ನು ದೇವರು ದಂಡಿಸುವ ಕಾಲವು ಬರುವುದು” ಎಂದೂ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ.

The mingling of church and state that weakens the power of the churches is a description of the church of Pergamos, where the combining of churchcraft and statecraft represented the falling away that precedes the revealing of the man of sin. Pergamos and the emperor that symbolizes the compromise between Christianity and idolatry takes place in the fourth kingdom of Daniel two. That compromise is represented in Daniel two with the use of the word “clay.”

ಚರ್ಚ್ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯದ ಮಿಶ್ರಣವು ಚರ್ಚುಗಳ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸುವುದು ಪೆರ್ಗಮೋಸದ ಚರ್ಚಿನ ವಿವರಣೆಯಾಗಿದ್ದು, ಅಲ್ಲಿ ಚರ್ಚಿನ ರಾಜಕೀಯ ಯುಕ್ತಿ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯಕೌಶಲ್ಯಗಳ ಸಂಯೋಜನೆ ಪಾಪದ ಮನುಷ್ಯನು ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲು ಸಂಭವಿಸುವ ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು. ಪೆರ್ಗಮೋಸ ಮತ್ತು ಕ್ರೈಸ್ತಧರ್ಮ ಹಾಗೂ ವಿಗ್ರಹಾರಾಧನೆಯ ನಡುವಿನ ರಾಜಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯ ಸಂಗತಿ ದಾನಿಯೇಲನ ಎರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿನ ನಾಲ್ಕನೆಯ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ರಾಜಿಯನ್ನು ದಾನಿಯೇಲನ ಎರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ “ಜೇಡಿಮಣ್ಣು” ಎಂಬ ಪದದ ಬಳಕೆಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ.

> Thou, O king, sawest, and behold a great image. This great image, whose brightness was excellent, stood before thee; and the form thereof was terrible. This image’s head was of fine gold, his breast and his arms of silver, his belly and his thighs of brass, His legs of iron, his feet part of iron and part of clay. Thou sawest till that a stone was cut out without hands, which smote the image upon his feet that were of iron and clay, and brake them to pieces. Daniel 2:31–34.

> ಓ ಅರಸನೇ, ನೀನು ನೋಡಿದೆ; ಇದೋ, ಒಂದು ಮಹಾ ಪ್ರತಿಮೆ. ಈ ಮಹಾ ಪ್ರತಿಮೆಯ ತೇಜಸ್ಸು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿತ್ತು; ಅದು ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿತ್ತು; ಅದರ ರೂಪವು ಭಯಂಕರವಾಗಿತ್ತು. ಆ ಪ್ರತಿಮೆಯ ತಲೆ ಶುದ್ಧ ಬಂಗಾರವಾಗಿತ್ತು, ಅದರ ಛಾತಿ ಮತ್ತು ಭುಜಗಳು ಬೆಳ್ಳಿಯಾಗಿದ್ದವು, ಅದರ ಹೊಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ತೊಡೆಗಳು ಪಿತ್ತಳವಾಗಿದ್ದವು, ಅದರ ಕಾಲುಗಳು ಕಬ್ಬಿಣವಾಗಿದ್ದವು, ಅದರ ಪಾದಗಳು ಭಾಗಶಃ ಕಬ್ಬಿಣವೂ ಭಾಗಶಃ ಮಣ್ಣೂ ಆಗಿದ್ದವು. ನೀನು ನೋಡುತ್ತಿರಲಾಗಿ, ಕೈಗಳಿಂದ ಕಡಿದು ತೆಗೆದದಲ್ಲದ ಒಂದು ಕಲ್ಲು ಬಂದು, ಕಬ್ಬಿಣ ಮತ್ತು ಮಣ್ಣಿನಿಂದಾದ ಅದರ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಡಿದು, ಅವುಗಳನ್ನು ತುಂಡು ತುಂಡಾಗಿ ಒಡೆದುಹಾಕಿತು. ದಾನಿಯೇಲ 2:31–34.

As Daniel’s interpretation continues it is no longer “clay” but it became dirty or “miry clay.”

ದಾನಿಯೇಲನ ವಿವರಣೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಾ ಬಂದಂತೆ, ಅದು ಇನ್ನು “ಜೇಡಿಮಣ್ಣು” ಆಗಿರದೆ, ಕಲುಷಿತವಾದ ಅಥವಾ “ಕೆಸರು ಬೆರಕಿನ ಜೇಡಿಮಣ್ಣು” ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿತು.

> And whereas thou sawest the feet and toes, part of potters’ clay, and part of iron, the kingdom shall be divided; but there shall be in it of the strength of the iron, forasmuch as thou sawest the iron mixed with miry clay. Daniel 2:41.

> ಮತ್ತು ನೀನು ಪಾದಗಳನ್ನೂ ಬೆರಳುಗಳನ್ನೂ ಕುಂಭಾರನ ಮಣ್ಣಿನ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿಯೂ ಕಬ್ಬಿಣದ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿಯೂ ಕಂಡಿದ್ದರಿಂದ, ಆ ರಾಜ್ಯವು ವಿಭಜಿತವಾಗಿರುವುದು; ಆದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಕಬ್ಬಿಣದ ಬಲದ ಸ್ವಲ್ಪಾಂಶ ಇರುವದು, ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ಕಬ್ಬಿಣವು ಕೆಸರಿನ ಮಣ್ಣಿನೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡೆಯಲ್ಲ. ದಾನಿಯೇಲ 2:41.

The pure clay which was the Potter’s clay changes to miry clay. God’s is the divine Potter and his work is never miry.

ಕುಂಭಾರನ ಮಣ್ಣಾಗಿದ್ದ ಶುದ್ಧ ಮಣ್ಣು ಕೆಸರಿನ ಮಣ್ಣಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ದೇವರು ದೈವಿಕ ಕುಂಭಾರನು; ಆತನ ಕಾರ್ಯವು ಎಂದಿಗೂ ಕೆಸರಿನದಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ.

> But now, O Lord, thou art our father; we are the clay, and thou our potter; and we all are the work of thy hand. Isaiah 64:8.

> ಆದರೆ ಈಗ, ಓ ಕರ್ತನೇ, ನೀನೇ ನಮ್ಮ ತಂದೆ; ನಾವು ಮಣ್ಣು, ಮತ್ತು ನೀನೇ ನಮ್ಮ ಕುಂಭಾರನು; ಮತ್ತು ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನ ಕೈಯ ಕಾರ್ಯವಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಯೆಶಾಯ 64:8.

In the history of pagan Rome, the church of Smyrna was pure clay. In the history of Pergamos, which is the fourth kingdom in Daniel two, the clay changes into miry clay. What is first mentioned in the passage as simply “clay”, and thereafter “potter’s clay”, changes into “miry clay”, as the interpretation continues. Pergamos is where that change was accomplished in order to prepare the way for Thyatira, or papal Rome. The change from “clay” into “miry clay” is the falling away that prepares the way for Thyatira, which Paul identifies as the “falling away first” in Second Thessalonians.

ಪೇಗನ್ ರೋಮಿನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಸ್ಮಿರ್ನಾ ಸಭೆಯು ಶುದ್ಧ ಮಣ್ಣಾಗಿತ್ತು. ದಾನಿಯೇಲ ಎರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ ನಾಲ್ಕನೆಯ ರಾಜ್ಯವಾದ ಪರ್ಗಮೋಸದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ, ಆ ಮಣ್ಣು ಜಿಗುಟಾದ ಮಣ್ಣಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ವಾಕ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಕೇವಲ “ಮಣ್ಣು” ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು, ನಂತರ “ಕುಂಭಾರನ ಮಣ್ಣು” ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು, ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಮುಂದುವರಿದಂತೆ “ಜಿಗುಟಾದ ಮಣ್ಣು” ಆಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ತ್ಯಾತೀರ, ಅಂದರೆ ಪಾಪಲ ರೋಮಿಗೆ ದಾರಿಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಆ ಬದಲಾವಣೆ ನೆರವೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸ್ಥಳವೇ ಪರ್ಗಮೋಸ. “ಮಣ್ಣು” “ಜಿಗುಟಾದ ಮಣ್ಣು” ಆಗಿ ಬದಲಾಗುವುದು ತ್ಯಾತೀರಕ್ಕೆ ದಾರಿಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವ ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟತೆಯಾಗಿದ್ದು, ಪೌಲನು ಎರಡನೇ ಥೆಸಲೋನಿಕದವರಿಗೆ ಬರೆದ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು “ಮೊದಲು ಆಗಬೇಕಾದ ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟತೆ” ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ.

The Millerites could see no further than the fourth kingdom of Rome and expected the Second Coming of Christ to be the next prophetic event, for the stone that smites the image’s feet represents the Second Coming. But did Christ set up a kingdom in 1798? He did come into the Most Holy Place on October 22, 1844, to receive a kingdom, but was it set up at that time?

ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳು ರೋಮಿನ ನಾಲ್ಕನೇ ರಾಜ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಮುಂದೆ ಯಾವುದನ್ನೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ; ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಮೆಯ ಪಾದಗಳನ್ನು ಹೊಡೆಯುವ ಕಲ್ಲು ದ್ವಿತೀಯ ಆಗಮನವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವುದರಿಂದ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ದ್ವಿತೀಯ ಆಗಮನವೇ ಮುಂದಿನ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಘಟನೆ ಎಂದು ಅವರು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತನು 1798ರಲ್ಲಿ ಒಂದು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನೆಯೇ? ಆತನು 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಒಂದು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಅತಿ ಪರಿಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದನು; ಆದರೆ ಅದು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತೇ?

The answer to the first of those two questions is that Christ did not set up His everlasting kingdom in 1798. The second question whether or not Christ set up His everlasting kingdom on October 22, 1844 is also no.

ಆ ಎರಡು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಲ್ಲಿನ ಮೊದಲನೆಯದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರವೆಂದರೆ, ಕ್ರಿಸ್ತನು 1798ರಲ್ಲಿ ತನ್ನ ನಿತ್ಯರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಿಲ್ಲ. ಎರಡನೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ—ಕ್ರಿಸ್ತನು 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ತನ್ನ ನಿತ್ಯರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನೋ ಇಲ್ಲವೋ—ಇದಕ್ಕೂ ಉತ್ತರ ಇಲ್ಲವೆಂಬುದೇ ಆಗಿದೆ.

Was there a kingdom set up in the time of pagan Rome? I ask this for the pioneers understood the fourth kingdom to be both pagan and papal Rome which identifies 1798 as the conclusion of the fourth kingdom when Christ would set up an everlasting kingdom. But the book of Revelation identifies four kingdoms that follow pagan Rome.

ಪೈಗನ್ ರೋಮ್‌ನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯಾವ ರಾಜ್ಯವು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಯಿತೇ? ನಾನು ಇದನ್ನು ಕೇಳುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೆಂದರೆ, ಪ್ರವರ್ತಕರಾದ ಮುಂಚಿನ ಪಯೋನಿಯರ್‌ಗಳು ನಾಲ್ಕನೇ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪೈಗನ್ ಮತ್ತು ಪಾಪಲ್ ರೋಮ್ ಎರಡನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡದ್ದೆಂದು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು; ಇದರಿಂದ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಶಾಶ್ವತ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಸಮಯವಾಗಿ 1798 ಅನ್ನು ನಾಲ್ಕನೇ ರಾಜ್ಯದ ಸಮಾಪ್ತಿಯೆಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಪ್ರಕಟನೆ ಪುಸ್ತಕವು ಪೈಗನ್ ರೋಮ್‌ನ ನಂತರ ಬರುವ ನಾಲ್ಕು ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ.

If the fourth kingdom of iron in Daniel two is simply representing pagan Rome where the compromise of Constantine is represented by the clay being turned into miry clay, did Christ setup a kingdom in that history? The answer is yes. At the cross, which is the history of Pergamos, not Thyatira, Christ established His kingdom of “grace.” There was an everlasting kingdom set up at the cross, and the throne of that kingdom typifies a throne that gets set up during the latter rain. That latter rain throne represents His kingdom of “glory.”

ದಾನಿಯೇಲನ ಎರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಕಬ್ಬಿಣದ ನಾಲ್ಕನೇ ರಾಜ್ಯವು ಕೇವಲ ಅನ್ಯಜಾತಿ ರೋಮನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವುದಾದರೆ, ಮತ್ತು ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟೈನ್‌ನ ಸಂಧಾನವು ಮಣ್ಣನ್ನು ಕೆಸರುಮಣ್ಣಾಗಿ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದರಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಡುವುದಾದರೆ, ಆ ಇತಿಹಾಸದೊಳಗೆ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಒಂದು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದಾನೇ? ಅದರ ಉತ್ತರ ಹೌದು. ತ್ಯಾತೀರದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ಪರ್ಗಮದ ಇತಿಹಾಸವಾಗಿರುವ ಶಿಲುಬೆಯಲ್ಲಿ, ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನ್ನ “ಕೃಪೆಯ” ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು. ಶಿಲುಬೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಿತ್ಯರಾಜ್ಯವು ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಮತ್ತು ಆ ರಾಜ್ಯದ ಸಿಂಹಾಸನವು ಉತ್ತರ ಮಳೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಡುವ ಸಿಂಹಾಸನದ ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿದೆ. ಆ ಉತ್ತರ ಮಳೆಯ ಸಿಂಹಾಸನವು ಅವನ “ಮಹಿಮೆಯ” ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.

> “The announcement which had been made by the disciples in the name of the Lord was in every particular correct, and the events to which it pointed were even then taking place. ‘The time is fulfilled, the kingdom of God is at hand,’ had been their message. At the expiration of ‘the time’—the sixty-nine weeks of Daniel 9, which were to extend to the Messiah, ‘the Anointed One’—Christ had received the anointing of the Spirit after His baptism by John in Jordan. And the ‘kingdom of God’ which they had declared to be at hand was established by the death of Christ. This kingdom was not, as they had been taught to believe, an earthly empire. Nor was it that future, immortal kingdom which shall be set up when ‘the kingdom and dominion, and the greatness of the kingdom under the whole heaven, shall be given to the people of the saints of the Most High;’ that everlasting kingdom, in which ‘all dominions shall serve and obey Him.’ Daniel 7:27. As used in the Bible, the expression ‘kingdom of God’ is employed to designate both the kingdom of grace and the kingdom of glory. The kingdom of grace is brought to view by Paul in the Epistle to the Hebrews. After pointing to Christ, the compassionate intercessor who is ‘touched with the feeling of our infirmities,’ the apostle says: ‘Let us therefore come boldly unto the throne of grace, that we may obtain mercy, and find grace.’ Hebrews 4:15, 16. The throne of grace represents the kingdom of grace; for the existence of a throne implies the existence of a kingdom. In many of His parables Christ uses the expression ‘the kingdom of heaven’ to designate the work of divine grace upon the hearts of men.

> ಶಿಷ್ಯರು ಕರ್ತನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದ ಘೋಷಣೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಸರಿಯಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಅದು ಸೂಚಿಸಿದ್ದ ಘಟನೆಗಳು ಅಂದೇ ನಡೆಯುತ್ತಿದುವು. “ಕಾಲವು ನೆರವೇರಿದೆ, ದೇವರ ರಾಜ್ಯವು ಸಮೀಪಿಸಿದೆ,” ಎಂಬುದೇ ಅವರ ಸಂದೇಶವಾಗಿತ್ತು. “ಆ ಕಾಲ” — ಅಂದರೆ ದಾನಿಯೇಲ 9ರ ಅರವತ್ತೊಂಬತ್ತು ವಾರಗಳು, ಅವು ಮೆಸ್ಸೀಯನಾದ “ಅಭಿಷಿಕ್ತನ” ವರೆಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಬೇಕಾಗಿದ್ದವು — ಅವುಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಯೋರ್ದಾನಿನಲ್ಲಿ ಯೋಹಾನನಿಂದ ದೀಕ್ಷಾಸ್ನಾನ ಹೊಂದಿದ ನಂತರ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಆತ್ಮದ ಅಭಿಷೇಕವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದನು. ಮತ್ತು ಅವರು ಸಮೀಪಿಸಿದೆಂದು ಘೋಷಿಸಿದ್ದ “ದೇವರ ರಾಜ್ಯ”ವು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮರಣದ ಮೂಲಕ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಯಿತು. ಈ ರಾಜ್ಯವು, ಅವರು ನಂಬುವಂತೆ ಕಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಹಾಗೆ, ಭೌಮಿಕ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ, “ಸರ್ವ ಆಕಾಶಮಂಡಲದ ಕೆಳಗಿನ ರಾಜ್ಯವೂ ಆಳ್ವಿಕೆಯಾಗಿಯೂ ರಾಜ್ಯದ ಮಹಿಮೆಯೂ ಪರಾತ್ಪರನ ಪರಿಶುದ್ಧರ ಜನರಿಗೆ ಕೊಡಲ್ಪಡುವಾಗ” ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಡುವ ಆ ಭವಿಷ್ಯದ, ಅಮರ ರಾಜ್ಯವೂ ಅಲ್ಲ; “ಎಲ್ಲಾ ಆಳ್ವಿಕೆಗಳು ಆತನಿಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ ವಿಧೇಯರಾಗುವ” ಆ ನಿತ್ಯರಾಜ್ಯವೂ ಅಲ್ಲ. ದಾನಿಯೇಲ 7:27. ಬೈಬಲಿನಲ್ಲಿ ಬಳಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ “ದೇವರ ರಾಜ್ಯ” ಎಂಬ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಕೃಪೆಯ ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ ಮಹಿಮೆಯ ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ ಸೂಚಿಸಲು ಉಪಯೋಗಿಸಲಾಗಿದೆ. ಕೃಪೆಯ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪೌಲನು ಇಬ್ರಿಯರಿಗಿರುವ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. “ನಮ್ಮ ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳ ಭಾವದಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿತನಾಗುವ” ಕರುಣಾಮಯ ಮಧ್ಯಸ್ಥನಾದ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕಡೆಗೆ ಸೂಚಿಸಿದ ನಂತರ, ಅಪೋಸ್ತಲನು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: “ಆದಕಾರಣ ನಾವು ಕರುಣೆಯನ್ನು ಹೊಂದುವದಕ್ಕೂ ಕೃಪೆಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವದಕ್ಕೂ ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ಕೃಪಾಸನದ ಬಳಿಗೆ ಬರೋಣ.” ಇಬ್ರಿಯರಿಗೆ 4:15, 16. ಕೃಪಾಸನವು ಕೃಪೆಯ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಸಿಂಹಾಸನದ ಅಸ್ತಿತ್ವವು ರಾಜ್ಯದ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ಅನೇಕ ದೃಷ್ಟಾಂತಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನು “ಪರಲೋಕದ ರಾಜ್ಯ” ಎಂಬ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಮಾನವರ ಹೃದಯಗಳ ಮೇಲೆ ದೈವಿಕ ಕೃಪೆಯ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸಲು ಬಳಸುತ್ತಾನೆ.

> “So the throne of glory represents the kingdom of glory; and this kingdom is referred to in the Saviour’s words: ‘When the Son of man shall come in His glory, and all the holy angels with Him, then shall He sit upon the throne of His glory: and before Him shall be gathered all nations.’ Matthew 25:31, 32. This kingdom is yet future. It is not to be set up until the second advent of Christ.

> “ಆದುದರಿಂದ ಮಹಿಮೆಯ ಸಿಂಹಾಸನವು ಮಹಿಮೆಯ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಈ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ರಕ್ಷಕನ ಈ ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ: ‘ಮನುಷ್ಯಕುಮಾರನು ತನ್ನ ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಸಂಗಡ ಸಕಲ ಪರಿಶುದ್ಧ ದೂತರೊಡನೆ ಬರುವಾಗ, ಆತನು ತನ್ನ ಮಹಿಮೆಯ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಕೂತುಕೊಳ್ಳುವನು; ಮತ್ತು ಆತನ ಮುಂದೆ ಎಲ್ಲಾ ಜನಾಂಗಗಳೂ ಕೂಡಿಸಲ್ಪಡುವವು.’ ಮತ್ತಾಯ 25:31, 32. ಈ ರಾಜ್ಯವು ಇನ್ನೂ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿದೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನ ದ್ವಿತೀಯ ಆಗಮನವಾಗುವ ತನಕ ಅದು ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ.”

> “The kingdom of grace was instituted immediately after the fall of man, when a plan was devised for the redemption of the guilty race. It then existed in the purpose and by the promise of God; and through faith, men could become its subjects. Yet it was not actually established until the death of Christ. Even after entering upon His earthly mission, the Saviour, wearied with the stubbornness and ingratitude of men, might have drawn back from the sacrifice of Calvary. In Gethsemane the cup of woe trembled in His hand. He might even then have wiped the blood-sweat from His brow and have left the guilty race to perish in their iniquity. Had He done this, there could have been no redemption for fallen men. But when the Saviour yielded up His life, and with His expiring breath cried out, ‘It is finished,’ then the fulfillment of the plan of redemption was assured. The promise of salvation made to the sinful pair in Eden was ratified. The kingdom of grace, which had before existed by the promise of God, was then established.” The Great Controversy, 347.

> “ಕೃಪೆಯ ರಾಜ್ಯವು ಮನುಷ್ಯನ ಪತನವಾದ ತಕ್ಷಣವೇ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಯಿತು; ಅಪರಾಧಿ ವಂಶದ ವಿಮೋಚನೆಗಾಗಿ ಒಂದು ಯೋಜನೆ ರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಅದು ಉಂಟಾಯಿತು. ಆಗ ಅದು ದೇವರ ಸಂಕಲ್ಪದಲ್ಲಿಯೂ ವಾಗ್ದಾನದಲ್ಲಿಯೂ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿತ್ತು; ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ಮನುಷ್ಯರು ಅದರ ಪ್ರಜೆಗಳಾಗಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮರಣವಾಗುವ ತನಕ ಅದು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ಭೌಮಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ನಂತರವೂ, ಮಾನವರ ಹಠವೂ ಕೃತಘ್ನತೆಯೂ ಆತನನ್ನು ಕ್ಲಾಂತನಾಗಿಸಿದಾಗ, ರಕ್ಷಕನು ಕಲ್ವೇರಿಯ ಬಲಿದಾನದಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಗೆತ್ಸೇಮನೇಯಲ್ಲಿ ದುಃಖದ ಪಾತ್ರೆಯು ಆತನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ನಡುಗಿತು. ಆಗಲೂ ಆತನು ತನ್ನ ಲಲಾಟದಿಂದ ರಕ್ತಮಿಶ್ರಿತ ಬೆವರನ್ನು ಒರೆಸಿಕೊಂಡು, ಅಪರಾಧಿ ವಂಶವನ್ನು ಅವರ ಅಧರ್ಮದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗಲು ಬಿಟ್ಟಿರಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಆತನು ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದ್ದರೆ, ಪತನಗೊಂಡ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ವಿಮೋಚನೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ರಕ್ಷಕನು ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿದಾಗ, ಮತ್ತು ತನ್ನ ಅಂತಿಮ ಉಸಿರಿನಲ್ಲಿ, ‘ಮುಗಿಯಿತು’ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದಾಗ, ಆಗ ವಿಮೋಚನೆಯ ಯೋಜನೆಯ ನೆರವೇರಿಕೆ ಖಚಿತವಾಯಿತು. ಏದನ್‌ನಲ್ಲಿ ಪಾಪದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಆ ದಂಪತಿಗೆ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ರಕ್ಷಣೆಯ ವಾಗ್ದಾನವು ದೃಢೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಈ ಮೊದಲು ದೇವರ ವಾಗ್ದಾನದ ಮೂಲಕ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದ ಕೃಪೆಯ ರಾಜ್ಯವು ಆಗ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಯಿತು.” The Great Controversy, 347.

Christ did set up an everlasting kingdom in the prophetic history of pagan Rome, not at the end of papal Rome. He also sets up His kingdom of glory at His Second Coming which includes the history of the latter rain, when the four winds of Islam are released.

ಕ್ರಿಸ್ತನು ಪಾಪರಾಜ್ಯ ರೋಮಿನ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ಅನ್ಯಜನರ ರೋಮಿನ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿಯೇ ನಿತ್ಯರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು. ಹಾಗೆಯೇ, ಇಸ್ಲಾಂನ ನಾಲ್ಕು ಗಾಳಿಗಳು ಬಿಡಲ್ಪಡುವ ಸಮಯವಾದ ಉತ್ತರಮಳೆಯ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ತನ್ನ ಮಹಿಮೆಯ ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ ಆತನು ತನ್ನ ದ್ವಿತೀಯ ಆಗಮನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ.

> “The latter rain is coming on those that are pure—all then will receive it as formerly.

> “ಅಂತ್ಯದ ಮಳೆಯು ಶುದ್ಧರಾಗಿರುವವರ ಮೇಲೆ ಬರುತ್ತಿದೆ—ಆಗ ಎಲ್ಲರೂ ಹಿಂದಿನಂತೆ ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವರು.

> “When the four angels let go, Christ will set up His kingdom. None receive the latter rain but those who are doing all they can. Christ would help us. All could be overcomers by the grace of God, through the blood of Jesus. All heaven is interested in the work. Angels are interested.” Spalding and Magan, 3.

> “ನಾಲ್ಕು ದೂತರು ಬಿಡುವಾಗ, ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವನು. ತಮ್ಮಿಂದಾದಷ್ಟನ್ನೆಲ್ಲ ಮಾಡುತ್ತಿರುವವರ ಹೊರತು ಯಾರಿಗೂ ಅಂತ್ಯದ ಮಳೆಯು ದೊರೆಯದು. ಕ್ರಿಸ್ತನು ನಮಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡುವನು. ದೇವರ ಕೃಪೆಯಿಂದ, ಯೇಸುವಿನ ರಕ್ತದ ಮೂಲಕ, ಎಲ್ಲರೂ ಜಯಶಾಲಿಗಳಾಗಬಹುದು. ಸಮಸ್ತ ಪರಲೋಕವೂ ಈ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯುಳ್ಳದೆ. ದೂತರೂ ಆಸಕ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.” Spalding and Magan, 3.

When the four winds are released, Christ sets up His kingdom. Both the latter rain and the releasing of the four winds represent progressive events, and neither represent a point in time. The four winds represent Islam.

ನಾಲ್ಕು ಗಾಳಿಗಳು ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳ್ಳುವಾಗ, ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಂತಿಮ ಮಳೆಯೂ ಹಾಗೂ ನಾಲ್ಕು ಗಾಳಿಗಳ ಬಿಡುಗಡೆಯೂ ಎರಡೂ ಕ್ರಮೇಣ ನಡೆಯುವ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು ಅವೆರಡೂ ಒಂದೇ ಕಾಲಬಿಂದುವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಾಲ್ಕು ಗಾಳಿಗಳು ಇಸ್ಲಾಂ ಅನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ.

> “Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.

> “ದೂತರು ನಾಲ್ಕು ಗಾಳಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ; ಅವುಗಳನ್ನು ಕೋಪಭರಿತವಾದ ಕುದುರೆಯೊಂದು ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲ್ಮೈಯೆಲ್ಲೆಡೆ ದೌಡಾಯಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುವಂತೆಯೇ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ; ಅದು ತನ್ನ ಹಾದಿಯೆಲ್ಲೆಡೆ ವಿನಾಶವನ್ನೂ ಮರಣವನ್ನೂ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಸಾಗುತ್ತದೆ.

> “Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

> “ನಾವು ನಿತ್ಯಲೋಕದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿಯೇ ನಿದ್ರಿಸಬೇಕೋ? ನಾವು ಮಂದರೂ ಶೀತಲರೂ ಮೃತರಂತೆಯೂ ಇರಬೇಕೋ? ಅಯ್ಯೋ, ನಮ್ಮ ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ದೇವರ ಆತ್ಮವೂ ಶ್ವಾಸವೂ ಅವರ ಜನರೊಳಗೆ ಊದಲ್ಪಡಲಿ, ಹಾಗಾದರೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ಕಾಲಿನ ಮೇಲೆ ನಿಂತು ಜೀವಿಸುವರು. ಮಾರ್ಗವು ಸಂಕೀರ್ಣವಾಗಿಯೂ ದ್ವಾರವು ಇಕ್ಕಟ್ಟಾಗಿಯೂ ಇರುವುದನ್ನು ನಾವು ಅರಿಯಬೇಕಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ನಾವು ಆ ಇಕ್ಕಟ್ಟಿನ ದ್ವಾರದಿಂದ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಅದರ ವಿಶಾಲತೆ ಮಿತಿಯಿಲ್ಲದ್ದು.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

The angels are holding the angry horse of Islam that is seeking to break loose bearing death and destruction in its path, in the time period when the Spirit of God is breathed upon God’s people. They then stand upon their feet and live. Prior to the Spirit being breathed upon them, God’s people are dead, for the breath of the Spirit causes them to stand up and live. When Sister White says we have now come to a time when the feet of the image that is mixed with iron and miry clay represents the combination of church and state, the outpouring of the latter rain was still in the future.

ಇಸ್ಲಾಂನ ಕೋಪಗೊಂಡ ಕುದುರೆ ತನ್ನ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮರಣವನ್ನೂ ವಿನಾಶವನ್ನೂ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ದೌಡಾಯಿಸಲು ಹೊರಟಿರುವಾಗ, ದೇವರ ಆತ್ಮವು ದೇವರ ಜನರ ಮೇಲೆ ಉಸಿರೆರೆದಿಡಲ್ಪಡುವ ಆ ಕಾಲಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ದೇವದೂತರು ಅದನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ನಂತರ ಅವರು ತಮ್ಮ ಕಾಲುಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತು ಜೀವಿಸುವರು. ಅವರ ಮೇಲೆ ಆತ್ಮದ ಉಸಿರು ಎರೆಯಲ್ಪಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ದೇವರ ಜನರು ಸತ್ತವರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಆತ್ಮದ ಉಸಿರೇ ಅವರನ್ನು ಎದ್ದು ನಿಂತು ಜೀವಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಅವರು, ಕಬ್ಬಿಣ ಮತ್ತು ಕೆಸರಿನ ಮಣ್ಣಿನ ಮಿಶ್ರಣವಾಗಿರುವ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಕಾಲುಗಳು ಸಭೆ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯದ ಸಂಯೋಗವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಕಾಲಕ್ಕೆ ನಾವು ಈಗ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಹೇಳುವಾಗ, ಅಂತ್ಯದ ಮಳೆಯ ಸುರಿತವು ಇನ್ನೂ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಇತ್ತು.

> “The latter rain is to fall upon the people of God. A mighty angel is to come down from heaven, and the whole earth is to be lighted with his glory.” Review and Herald, April 21, 1891.

> “ಅಂತ್ಯದ ಮಳೆ ದೇವರ ಜನರ ಮೇಲೆ ಸುರಿಯಬೇಕಾಗಿದೆ. ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿಯಾದ ಒಬ್ಬ ದೂತನು ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಇಳಿದು ಬರಬೇಕಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯು ಅವನ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಬೇಕಾಗಿದೆ.” Review and Herald, April 21, 1891.

There are two voices in Revelation eighteen.

ಪ್ರಕಟನೆ ಹದಿನೆಂಟರಲ್ಲಿ ಎರಡು ಸ್ವರಗಳಿವೆ.

> “When Jesus began His public ministry, He cleansed the Temple from its sacrilegious profanation. Among the last acts of His ministry was the second cleansing of the Temple. So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches.” Selected Messages, book 2, 118.

> “ಯೇಸು ತನ್ನ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ, ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಅದರ ಅಪವಿತ್ರ ಅವಮಾನಕರ ಅಪಮಾನದಿಂದ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿದನು. ಅವನ ಸೇವೆಯ ಅಂತಿಮ ಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲೊಂದು ದೇವಾಲಯದ ಎರಡನೇ ಶುದ್ಧೀಕರಣವಾಗಿತ್ತು. ಹಾಗೆಯೇ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡುವ ಅಂತಿಮ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ, ಸಭೆಗಳಿಗೆ ಎರಡು ವಿಭಿನ್ನ ಕರೆದಾಟಗಳು ಮಾಡಲ್ಪಡುತ್ತವೆ.” Selected Messages, book 2, 118.

The first voice is a wake-up call for God’s people, the second voice is the wake-up call for God’s other children that are still in Babylon.

ಮೊದಲ ಧ್ವನಿಯು ದೇವರ ಜನರಿಗಾಗಿ ಜಾಗೃತಿಯ ಕರೆಯಾಗಿದ್ದು, ಎರಡನೆಯ ಧ್ವನಿಯು ಇನ್ನೂ ಬಾಬಿಲೋನಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ದೇವರ ಇತರ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಜಾಗೃತಿಯ ಕರೆಯಾಗಿದೆ.

> “There is a world lying in wickedness, in deception, and delusion, in the very shadow of death,—asleep, asleep. Who are feeling travail of soul to awaken them? What voice can reach them? My mind is carried to the future when the signal will be given, ‘Behold the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him.’ But some will have delayed to obtain the oil for replenishing their lamps, and too late they will find that character, which is represented by the oil, is not transferable.” Bible Echo, May 4, 1896.

> “ದುಷ್ಟತೆಯಲ್ಲಿ, ಮೋಸದಲ್ಲೂ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲೂ, ಮರಣದ ನೆರಳಿನಲ್ಲೇ ಬಿದ್ದಿರುವ ಒಂದು ಲೋಕವಿದೆ,—ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದೆ, ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಅವರನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಲು ಆತ್ಮವೇದನೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವವರು ಯಾರು? ಯಾವ ಸ್ವರವು ಅವರನ್ನು ತಲುಪಬಲ್ಲದು? ‘ಇಗೋ, ವರನು ಬರುತ್ತಾನೆ; ಅವನನ್ನು ಎದುರುಗೊಳ್ಳಲು ಹೊರಡಿರಿ’ ಎಂಬ ಸಂಕೇತವು ನೀಡಲ್ಪಡುವ ಸಮಯಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಭವಿಷ್ಯದ ಕಡೆಗೆ ಎಳೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ದೀಪಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ತುಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬೇಕಾದ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದನ್ನು ವಿಳಂಬಗೊಳಿಸಿರುವರು; ಆಗ ಬಹಳ ತಡವಾಗಿ, ಎಣ್ಣೆಯಿಂದ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಶೀಲಸ್ವಭಾವವು ವರ್ಗಾಯಿಸಲಾಗದು ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವರು.” Bible Echo, May 4, 1896.

In the passage two questions were asked. Who are feeling travail of soul to awaken them? What voice can reach them?

ಆ ವಾಕ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟವು. ಅವರನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಆತ್ಮವ್ಯಥೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವವರು ಯಾರು? ಯಾವ ಧ್ವನಿಯು ಅವರನ್ನು ತಲುಪಬಲ್ಲದು?

The “voice” that awakens the world is the second voice of Revelation eighteen that calls God’s other flock out of Babylon. Both God’s people and the world need to be awakened by the Midnight Cry, which is simply another symbol of the latter rain.

ಲೋಕವನ್ನು ಜಾಗೃತಿಗೊಳಿಸುವ “ಧ್ವನಿ” ಎಂದರೆ ಪ್ರಕಟನೆ ಹದಿನೆಂಟರಲ್ಲಿ ದೇವರ ಇತರ ಹಿಂಡನ್ನು ಬಾಬಿಲೋನಿನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಕರೆಯುವ ಎರಡನೆಯ ಧ್ವನಿಯೇ ಆಗಿದೆ. ದೇವರ ಜನರೂ ಲೋಕವೂ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಘೋಷಣೆಯಿಂದ ಜಾಗೃತಿಗೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ; ಅದು ತಡಮಳೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ಸಂಕೇತ ಮಾತ್ರವಾಗಿದೆ.

Were the Millerites correct in identifying that in the days of the fourth kingdom Christ would set up an everlasting kingdom? Yes.

ನಾಲ್ಕನೇ ರಾಜ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಶಾಶ್ವತ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವನು ಎಂದು ಗುರುತಿಸುವಲ್ಲಿ ಮಿಲ್ಲರೈಟರು ಸರಿಯಾಗಿದ್ದರೇ? ಹೌದು.

He established His kingdom of “grace” at the cross, which was during the history of the fourth kingdom of Bible prophecy. That kingdom being pagan Rome. In Daniel two, is the falling away that precedes the church of Thyatira represented? Yes, for the clay which represents God’s people changed from clay unto miry clay. So where is Thyatira in the image? Or is it even in the image? It is represented in the image, and Nebuchadnezzar sheds light on that fact when he reaches the height of his proud arrogance in chapter four of Daniel.

ತಾನು ತನ್ನ “ಕೃಪೆಯ” ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಶಿಲುಬೆಯ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು; ಅದು ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯ ನಾಲ್ಕನೇ ರಾಜ್ಯದ ಇತಿಹಾಸಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿತು. ಆ ರಾಜ್ಯವೆಂದರೆ ಪಗನ್ ರೋಮ್. ದಾನಿಯೇಲನು ಎರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, ತ್ಯಾತೀರ ಸಭೆಗೆ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಸಂಭವಿಸುವ ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟತೆ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆಯೆ? ಹೌದು; ಏಕೆಂದರೆ ದೇವರ ಜನರನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಮಣ್ಣು, ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಕೆಸರಿನ ಮಣ್ಣಾಗಿ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಹಾಗಾದರೆ ಆ ಪ್ರತಿಮೆಯಲ್ಲಿ ತ್ಯಾತೀರ ಎಲ್ಲಿ ಇದೆ? ಅಥವಾ ಅದು ಆ ಪ್ರತಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದೇ ಇದೆಯೆ? ಅದು ಆ ಪ್ರತಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಮತ್ತು ದಾನಿಯೇಲನ ನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ನೆಬೂಕದ್ನೆಚ್ಚರನು ತನ್ನ ಗರ್ವಭರಿತ ಅಹಂಕಾರದ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಗೆ ತಲುಪುವಾಗ, ಆ ಸಂಗತಿಗೆ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲುತ್ತಾನೆ.

> The king spake, and said, Is not this great Babylon, that I have built for the house of the kingdom by the might of my power, and for the honour of my majesty? Daniel 4:30.

> ರಾಜನು ಮಾತಾಡಿ, “ನಾನು ನನ್ನ ಬಲದ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದಿಂದ ರಾಜ್ಯಭವನಕ್ಕಾಗಿ ಕಟ್ಟಿರುವದು, ಮತ್ತು ನನ್ನ ಮಹಿಮೆಯ ಗೌರವಾರ್ಥವಾಗಿರುವದು, ಈ ಮಹಾ ಬಾಬಿಲೋನಲ್ಲವೆ?” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ದಾನಿಯೇಲ 4:30.

Just prior to Nebuchadnezzar’s judgment of twenty-five hundred and twenty days of living like a beast of the field, he exhibited his pride by asking the question of whether or not he built the kingdom that is Babylon the great? The whore of Revelation seventeen has written on her forehead, “MYSTERY, BABYLON THE GREAT, THE MOTHER OF HARLOTS AND ABOMINATIONS OF THE EARTH.” The Roman church, as Sister White calls her is Babylon the Great. The head of gold in the image represents literal Babylon and it also represents spiritual Babylon, the fifth kingdom of Bible prophecy that has the singular characteristic as being the power who received a deadly wound. In Isaiah twenty-three the papal power represented as Tyre, would be forgotten for seventy years as the days of one king. Literal Babylon represented by Nebuchadnezzar also received a deadly wound that was healed when Nebuchadnezzar was banished from his kingdom for twenty-five hundred and twenty days. Literal Babylon the great typified spiritual Babylon the great and both had their kingdoms temporarily removed, and thereafter restored. The whore of Revelation seventeen did not have a silver cup in her hand, nor a brass or iron cup, she had a golden cup.

ನೆಬೂಕದ್ನೆಚ್ಚರನು ಕಾಡಿನ ಮೃಗದಂತೆ ಬದುಕಿದ ಎರಡು ಸಾವಿರ ಐನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ದಿನಗಳ ತೀರ್ಪಿಗೆ ತಕ್ಷಣ ಮುನ್ನ, “ಈ ಮಹಾ ಬಾಬಿಲೋನಿನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಕಟ್ಟಿದೇನೋ ಅಲ್ಲವೋ?” ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳುವ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಗರ್ವವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದನು. ಪ್ರಕಟನೆ ಹದಿನೇಳನೆಯ ವ್ಯಭಿಚಾರಿಣಿಯ ನುಡಿಗಟ್ಟಿನ ಮೇಲೆ, “ರಹಸ್ಯ, ಮಹಾ ಬಾಬಿಲೋನು, ವ್ಯಭಿಚಾರಿಣಿಯರಿಗೂ ಭೂಮಿಯ ಅಸಹ್ಯಕರ ಸಂಗತಿಗಳಿಗೂ ತಾಯಿ” ಎಂದು ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಅವಳನ್ನು ಕರೆಯುವ ಪ್ರಕಾರ, ರೋಮನ್ ಸಭೆಯೇ ಮಹಾ ಬಾಬಿಲೋನು. ಆ ಮೂರ್ತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಬಂಗಾರದ ತಲೆಯು ಯಥಾರ್ಥ ಬಾಬಿಲೋನನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಅದು ಆತ್ಮೀಯ ಬಾಬಿಲೋನನ್ನೂ, ಅಂದರೆ ಪ್ರಾಣಾಂತಿಕ ಘಾತವನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಶಕ್ತಿಯೆಂಬ ಏಕೈಕ ಲಕ್ಷಣವಿರುವ ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಐದನೇ ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಯೆಶಾಯ ಇಪ್ಪತ್ತಮೂರಿನಲ್ಲಿ, ತೂರಿನ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪಾಪಪದಾಧಿಕಾರದ ಶಕ್ತಿಯು, ಒಬ್ಬ ರಾಜನ ದಿನಗಳಂತೆ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮರೆಯಲ್ಪಡುವುದು. ನೆಬೂಕದ್ನೆಚ್ಚರನ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಯಥಾರ್ಥ ಬಾಬಿಲೋನೂ ಸಹ, ನೆಬೂಕದ್ನೆಚ್ಚರನು ಎರಡು ಸಾವಿರ ಐನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ತನ್ನ ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಹೊರಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಗುಣಮುಖವಾದ ಒಂದು ಪ್ರಾಣಾಂತಿಕ ಘಾತವನ್ನು ಹೊಂದಿತು. ಯಥಾರ್ಥ ಮಹಾ ಬಾಬಿಲೋನು ಆತ್ಮೀಯ ಮಹಾ ಬಾಬಿಲೋನಿನ ಮಾದರಿಯಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಎರಡರ ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನೂ ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ತೆಗೆದುಹಾಕಿ, ನಂತರ ಮರುಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು. ಪ್ರಕಟನೆ ಹದಿನೇಳನೆಯ ವ್ಯಭಿಚಾರಿಣಿಯ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಪಾತ್ರೆಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಪಿತ್ತಳದದಾಗಲಿ ಕಬ್ಬಿಣದದಾಗಲಿ ಪಾತ್ರೆಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಅವಳ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬಂಗಾರದ ಪಾತ್ರೆ ಇತ್ತು.

> And the woman was arrayed in purple and scarlet colour, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness of her fornication. Revelation 17:4.

> ಆ ಸ್ತ್ರೀಯು ನೇರಳೆಬಣ್ಣ ಮತ್ತು ಕೆಂಪುಬಣ್ಣದ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಳು; ಬಂಗಾರ, ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳು ಮತ್ತು ಮುತ್ತುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಳು; ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಅಸಹ್ಯಕರ ಸಂಗತಿಗಳಿಂದಲೂ ತನ್ನ ವ್ಯಭಿಚಾರದ ಅಶುಚಿತ್ವದಿಂದಲೂ ತುಂಬಿದ ಒಂದು ಬಂಗಾರದ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಳು. ಪ್ರಕಟಣೆ 17:4.

Gold represented literal Babylon and it also represents spiritual Babylon, the fifth kingdom of Bible prophecy that received a deadly wound in 1798, when the sixth kingdom of Bible prophecy took the throne. Literal Babylon in the image was followed by a silver kingdom that consisted of two powers, the Medes and the Persians, and the Persian horn in Daniel eight came up last and higher. Darius the Mede was the first horn and his general, Cyrus was a Persian that would ultimately come into power after the Median king Darius.

ಬಂಗಾರವು ಅಕ್ಷರಶಃ ಬಾಬೆಲನ್ನು ಸೂಚಿಸಿತು; ಹಾಗೆಯೇ ಅದು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಬಾಬೆಲನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ—ಅಂದರೆ, ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಐದನೇ ರಾಜ್ಯವನ್ನು; ಅದು 1798ರಲ್ಲಿ ಮಾರಕ ಗಾಯವನ್ನು ಹೊಂದಿತು, ಆಗ ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆರನೇ ರಾಜ್ಯವು ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿತು. ಆ ಪ್ರತಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರಶಃ ಬಾಬೆಲಿನ ನಂತರ ಎರಡು ಅಧಿಕಾರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಒಂದು ಬೆಳ್ಳಿಯ ರಾಜ್ಯವು ಬಂದಿತು—ಅಂದರೆ ಮೇದ್ಯರು ಮತ್ತು ಪರ್ಷ್ಯರು; ಮತ್ತು ದಾನಿಯೇಲನು ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವ ಪರ್ಷ್ಯರ ಕೊಂಬು ನಂತರದಲ್ಲಿ ಮೇಲೇರಿತು ಹಾಗೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಎತ್ತರಗೊಂಡಿತು. ಮೇದ್ಯನಾದ ದಾರ್ಯಾವೇಶನು ಮೊದಲ ಕೊಂಬಾಗಿದ್ದು, ಅವನ ಸೇನಾಪತಿಯಾದ ಕುರೂಷನು ಪರ್ಷ್ಯನಾಗಿದ್ದನು; ಮೇದ್ಯರ ರಾಜನಾದ ದಾರ್ಯಾವೇಶನ ನಂತರ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬರುವವನು ಅವನೇ ಆಗಿದ್ದನು.

Cyrus was a type of Christ who was going to begin the process of freeing God’s people from captivity. The Medo-Persian empire represents the sixth kingdom of Bible prophecy which is the United States. The United States has two horns representing Republicanism and Protestantism. Darius represents the Republican horn of the United States and Cyrus represents the horn of Protestantism. As Cyrus began the process of freeing God’s people to rebuild Jerusalem and the temple, the United States was the land which was raised up to free the captives of spiritual Babylon’s captivity in order to erect the spiritual temple, of which the Millerites laid the foundation. The literal captivity in Babylon being seventy years typified the captivity in spiritual Babylon for twelve hundred and sixty years. The United States is the shoulders of silver in Nebuchadnezzar’s image.

ದೇವರ ಜನರನ್ನು ಬಂಧನದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಲಿದ್ದ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಒಂದು ಪ್ರತಿರೂಪನು ಸೈರಸ್ ಆಗಿದ್ದನು. ಮೇದ್ಯ-ಪರ್ಶಿಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ಬೈಬಲಿನ ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾದ ಆರನೆಯ ರಾಜ್ಯವನ್ನು, ಅಂದರೆ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನವನ್ನು, ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಎರಡು ಕೊಂಬುಗಳಿದ್ದು, ಅವು ರಿಪಬ್ಲಿಕನಿಸಮ್ ಮತ್ತು ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟಿಸಮ್ ಅನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. ದಾರಿಯನು ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದ ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್ ಕೊಂಬನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ; ಸೈರಸನು ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟಿಸಮ್ ಎಂಬ ಕೊಂಬನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಸೈರಸನು ಯೆರೂಸಲೇಮನ್ನೂ ದೇವಾಲಯವನ್ನೂ ಮರುನಿರ್ಮಿಸಲು ದೇವರ ಜನರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದಂತೆಯೇ, ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳು ಅಡಿಪಾಯ ಹಾಕಿದ ಆತ್ಮಿಕ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಹಾಕುವ ಸಲುವಾಗಿ, ಆತ್ಮಿಕ ಬಾಬೆಲಿನ ಬಂಧನದಲ್ಲಿದ್ದ ಬಂಧಿತರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲು ಎಬ್ಬಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೇಶವು ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನವಾಗಿತ್ತು. ಬಾಬೆಲಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಅಕ್ಷರಶಃ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷದ ಬಂಧನವು, ಸಾವಿರ ಎರಡು ನೂರು ಅರವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಡೆದ ಆತ್ಮಿಕ ಬಾಬೆಲಿನ ಬಂಧನದ ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿತ್ತು. ನೆಬೂಕದ್ನೆಚ್ಚರನ ಪ್ರತಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನವು ಬೆಳ್ಳಿಯ ಭುಜಗಳಾಗಿವೆ.

The third kingdom of brass was Greece that represents a worldwide kingdom. That kingdom is the United Nations, that in Revelation seventeen was the kingdom that in 1798 had not yet came. The ten kings of Revelation seventeen agree to give their kingdom unto the papacy, the eighth kingdom, that is of the seven. They make this agreement because they are forced to by the United States, and because the world is being destroyed by the “four winds” of Islam, that are released during the time of the latter rain, which begins to be fully poured out at the Sunday law in the United States.

ಪಿತ್ತಳದ ಮೂರನೆಯ ರಾಜ್ಯವು ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಇರುವ ಒಂದು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಗ್ರೀಸಾಗಿತ್ತು. ಆ ರಾಜ್ಯವೇ ಸಂಯುಕ್ತ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು; ಪ್ರಕಟಣೆ ಹದಿನೇಳರಲ್ಲಿ ಅದು 1798ರಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಬಂದಿರದ ರಾಜ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಪ್ರಕಟಣೆ ಹದಿನೇಳರ ಹತ್ತು ರಾಜರು ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಏಳರಲ್ಲಿ ಒಂದಾದ ಎಂಟನೆಯ ರಾಜ್ಯವಾದ ಪಾಪಾಸಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಲು ಸಮ್ಮತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಈ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ, ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನವು ಅವರನ್ನು ಅದಕ್ಕೆ ಬಲವಂತಗೊಳಿಸುವುದೂ, ಮತ್ತು ಇಸ್ಲಾಂನ “ನಾಲ್ಕು ಗಾಳಿಗಳು” ಲೋಕವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಿರುವುದೂ ಆಗಿದೆ; ಆ ನಾಲ್ಕು ಗಾಳಿಗಳು ಉತ್ತರ ಮಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ; ಆ ಉತ್ತರ ಮಳೆ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಭಾನುವಾರ ಕಾನೂನು ಜಾರಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸುರಿಯಲು ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

At the Sunday law in the United States, God establishes His kingdom of “glory” as He lifts up His people as an ensign to call God’s other children out of Babylon. Thus, the horn of Protestantism comes up last and is higher than the first in agreement with the two horns of Medo-Persia. Once the United Nations agrees to turn the control of the world over to the papacy, the four winds of Islam are released and the worldwide kingdom is confronted by the warfare that followed the death of Greece’s first horn that was broken and produced four horns.

ಅಮೇರಿಕಾ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನು ಜಾರಿಯಾದಾಗ, ದೇವರು ತನ್ನ ಜನರನ್ನು ಬಾಬೆಲಿನಿಂದ ದೇವರ ಇತರ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೊರಗೆ ಕರೆಯುವ ಧ್ವಜಚಿಹ್ನೆಯಾಗಿ ಎತ್ತಿಹಿಡಿದು, ತನ್ನ “ಮಹಿಮೆಯ” ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟಿಸಂನ ಕೊಂಬು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಉದಯಿಸಿ, ಮೇದೋ-ಪರ್ಷ್ಯದ ಎರಡು ಕೊಂಬುಗಳಿಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಮೊದಲನೆಯದಕ್ಕಿಂತ ಎತ್ತರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಒಮ್ಮೆ ಸಂಯುಕ್ತ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಲೋಕದ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಪಾಪಸತ್ವಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಸಲು ಸಮ್ಮತಿಸಿದ ನಂತರ, ಇಸ್ಲಾಮಿನ ನಾಲ್ಕು ಗಾಳಿಗಳು ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ; ಆಗ ಮುರಿದು ನಾಲ್ಕು ಕೊಂಬುಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದ ಗ್ರೀಸಿನ ಮೊದಲನೆಯ ಕೊಂಬಿನ ಮರಣದ ನಂತರ ಸಂಭವಿಸಿದ ಯುದ್ಧದ ಮೂಲಕ ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಿ ರಾಜ್ಯವು ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

When the image reaches the feet of iron (statecraft) and miry clay (churchcraft) and the ten toes (ten kings), the stone that has been cut out of the mountain without hands strikes the feet of the image. The Millerites were accurate to Daniel’s image, as much as they could be accurate from their vantage point in prophetic history. But the Alpha and Omega always illustrates the end with the beginning and the four kingdoms of Nebuchadnezzar’s image represent four literal kingdoms that typify their spiritual counterparts at the end of the world.

ಪ್ರತಿಮೆ ಕಬ್ಬಿಣದ (ರಾಜ್ಯಕಾರ್ಯ) ಮತ್ತು ಜಿಗುಟಾದ ಮಣ್ಣಿನ (ಸಭಾಕಾರ್ಯ) ಪಾದಗಳಿಗೆ ಹಾಗೂ ಹತ್ತು ಬೆರಳುಗಳಿಗೆ (ಹತ್ತು ರಾಜರು) ತಲುಪಿದಾಗ, ಮಾನವ ಕೈಗಳಿಲ್ಲದೆ ಪರ್ವತದಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕಲ್ಲು ಆ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಪಾದಗಳನ್ನು ಹೊಡೆಯುತ್ತದೆ. ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳು ದಾನಿಯೇಲನ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಕುರಿತು ಸರಿಯಾಗಿದ್ದರು, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿನ ತಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಕೋಣದಿಂದ ಅವರು ಎಷ್ಟು ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿರಬಹುದೋ ಅಷ್ಟು ಮಟ್ಟಿಗೆ. ಆದರೆ ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೇಗಾ ಯಾವಾಗಲೂ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಆರಂಭದ ಮೂಲಕವೇ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ನೆಬೂಕದ್ನೆಚರನ ಪ್ರತಿಮೆಯ ನಾಲ್ಕು ರಾಜ್ಯಗಳು, ಲೋಕದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಇರುವ ತಮ್ಮ ಆತ್ಮಿಕ ಪ್ರತಿರೂಪಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ನಾಲ್ಕು ನೈಜ ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ.

With the kingdoms of history Rome comes up eighth and is of the seven. In Daniel seven Rome comes up eighth and is of the seven. In Daniel eight Rome comes up eighth and is of the seven. In Revelation seventeen Rome comes up eighth and is of the seven. In Daniel two, which represents the first mention of the kingdoms of Bible prophecy, modern spiritual Rome comes up eighth and is of the seven. The first (Alpha) illustration of the kingdoms of Bible prophecy identifies the last (Omega).

ಇತಿಹಾಸದ ರಾಜ್ಯಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, ರೋಮವು ಎಂಟನೆಯದಾಗಿ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಆ ಏಳರಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ದಾನಿಯೇಲನು ಏಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, ರೋಮವು ಎಂಟನೆಯದಾಗಿ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಆ ಏಳರಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ದಾನಿಯೇಲನು ಎಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, ರೋಮವು ಎಂಟನೆಯದಾಗಿ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಆ ಏಳರಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಪ್ರಕಟಣೆ ಹದಿನೇಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, ರೋಮವು ಎಂಟನೆಯದಾಗಿ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಆ ಏಳರಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಬೈಬಲಿನ ಪ್ರವಾದನೆಯ ರಾಜ್ಯಗಳ ಮೊದಲ ಉಲ್ಲೇಖವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ದಾನಿಯೇಲನು ಎರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, ಆಧುನಿಕ ಆತ್ಮಿಕ ರೋಮವು ಎಂಟನೆಯದಾಗಿ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಆ ಏಳರಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಬೈಬಲಿನ ಪ್ರವಾದನೆಯ ರಾಜ್ಯಗಳ ಮೊದಲ (ಅಲ್ಫಾ) ಚಿತ್ರಣವು ಕೊನೆಯದನ್ನು (ಒಮೇಗಾ) ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ.

> “We have come to a time when God’s sacred work is represented by the feet of the image in which the iron was mixed with the miry clay. God has a people, a chosen people, whose discernment must be sanctified, who must not become unholy by laying upon the foundation wood, hay, and stubble. Every soul who is loyal to the commandments of God will see that the distinguishing feature of our faith is the seventh-day Sabbath. If the government would honor the Sabbath as God has commanded, it would stand in the strength of God and in defense of the faith once delivered to the saints. But statesmen will uphold the spurious sabbath, and will mingle their religious faith with the observance of this child of the papacy, placing it above the Sabbath which the Lord has sanctified and blessed, setting it apart for man to keep holy, as a sign between Him and His people to a thousand generations. The mingling of churchcraft and statecraft is represented by the iron and the clay. This union is weakening all the power of the churches. This investing the church with the power of the state will bring evil results. Men have almost passed the point of God’s forbearance. They have invested their strength in politics, and have united with the papacy. But the time will come when God will punish those who have made void His law, and their evil work will recoil upon themselves.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1168.

> “ಕಬ್ಬಿಣವು ಕೆಸರಿನ ಮಣ್ಣಿನೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತಿದ್ದ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಪಾದಗಳಿಂದ ದೇವರ ಪವಿತ್ರ ಕಾರ್ಯವು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಡುವ ಕಾಲಕ್ಕೆ ನಾವು ಬಂದಿದ್ದೇವೆ. ದೇವರಿಗೆ ಒಂದು ಜನಾಂಗವಿದೆ, ಆರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಒಂದು ಜನಾಂಗವಿದೆ; ಅವರ ವಿವೇಕವು ಪರಿಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿದೆ; ಅವರು ಅಡಿಪಾಯದ ಮೇಲೆ ಮರ, ಹುಲ್ಲು, ಒಣಗದ್ದೆ ಇವುಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟು ತಮ್ಮನ್ನು ಅಪವಿತ್ರರನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ದೇವರ ಆಜ್ಞೆಗಳಿಗೆ ನಿಷ್ಠನಾಗಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆತ್ಮವೂ ನಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಯ ವಿಶೇಷ ಲಕ್ಷಣವು ಏಳನೇ ದಿನದ ಸಬ್ಬತ್ತೆಂದು ಕಾಣುವುದು. ಸರ್ಕಾರವು ದೇವರು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದಂತೆ ಸಬ್ಬತ್ತನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರೆ, ಅದು ದೇವರ ಬಲದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಪರಿಶುದ್ಧರಿಗೆ ಒಮ್ಮೆಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಂಬಿಕೆಯ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ರಾಜ್ಯನಾಯಕರು ನಕಲಿ ಸಬ್ಬತ್ತನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುವರು, ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಧಾರ್ಮಿಕ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಪಾಪಪದ್ಧತಿಯ ಈ ಸಂತಾನದ ಆಚರಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಸಿ, ಕರ್ತನು ಪರಿಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ ಆಶೀರ್ವದಿಸಿರುವ ಸಬ್ಬತ್ತಿಗಿಂತ ಅದನ್ನು ಮೇಲಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುವರು; ಆತನು ಅದನ್ನು ಮನುಷ್ಯನು ಪರಿಶುದ್ಧವಾಗಿ ಆಚರಿಸಬೇಕೆಂದು, ತನ್ನ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಜನರ ನಡುವೆ ಸಾವಿರ ತಲೆಮಾರುಗಳವರೆಗೆ ಇರುವ ಒಂದು ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಸಭಾಕೌಶಲ್ಯ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯಕೌಶಲ್ಯಗಳ ಈ ಮಿಶ್ರಣವು ಕಬ್ಬಿಣ ಮತ್ತು ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಈ ಐಕ್ಯವು ಸಭೆಗಳ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೆಲ್ಲ ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸುತ್ತಿದೆ. ಸಭೆಗೆ ರಾಜ್ಯದ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಹೂಡಿಕೆಯಾಗಿಸುವ ಈ ಕ್ರಮವು ದುಷ್ಟಫಲಿತಾಂಶಗಳನ್ನು ತರುತ್ತದೆ. ಮಾನವರು ದೇವರ ಸಹನಶೀಲತೆಯ ಮಿತಿಯನ್ನು ಬಹುತೇಕ ಮೀರಿ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಬಲವನ್ನು ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಹೂಡಿದ್ದಾರೆ, ಮತ್ತು ಪಾಪಪದ್ಧತಿಯೊಂದಿಗೆ ಐಕ್ಯಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ದೇವರು ತನ್ನ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಶೂನ್ಯಗೊಳಿಸಿದವರನ್ನು ದಂಡಿಸುವ ಕಾಲವು ಬರುವುದು, ಮತ್ತು ಅವರ ದುಷ್ಟಕಾರ್ಯವು ಅವರ ಮೇಲೆಯೇ ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟುವುದು.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1168.

The Alpha and Omega has made the correct pioneer understanding of Daniel two “new.”

ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೇಗಾ ದಾನಿಯೇಲನ ಕುರಿತು ಸರಿಯಾದ ಪಯನಿಯರರ ಅರ್ಥಗ್ರಹಣದ ಎರಡನ್ನು “ಹೊಸದು” ಎಂದು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.

> And he that sat upon the throne said, Behold, I make all things new. And he said unto me, Write: for these words are true and faithful. And he said unto me, It is done. I am Alpha and Omega, the beginning and the end. I will give unto him that is athirst of the fountain of the water of life freely. Revelation 21:5, 6.

> ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಕೂತಿದ್ದಾತನು ಹೇಳಿದನು, “ಇಗೋ, ನಾನು ಸಮಸ್ತವನ್ನೂ ಹೊಸದಾಗಿಸುತ್ತೇನೆ.” ಮತ್ತೂ ಅವನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದನು, “ಬರೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಮಾತುಗಳು ಸತ್ಯವೂ ನಂಬಿಗಸ್ತವೂ ಆಗಿವೆ.” ಇನ್ನೂ ಅವನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದನು, “ಆಯಿತು. ನಾನು ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೇಗಾ, ಆದಿಯೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ. ದಾಹಗೊಂಡವನಿಗೆ ಜೀವಜಲದ ಊರಿನಿಂದ ಉಚಿತವಾಗಿ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.” ಪ್ರಕಟಣೆ 21:5, 6.

Back to Articles