Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Ninety-Six

ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕ - ಒಂದು ನೂರು ತೊಂಬತ್ತಾರು

Prophetic Parallels and Divine Disappointment: The Revelatory Journey of God’s Last Day People in Revelation 10

ಪ್ರವಾದಾತ್ಮಕ ಸಮಾನಾಂತರಗಳು ಮತ್ತು ದೈವಿಕ ನಿರಾಶೆ: ಪ್ರಕಟನೆ 10ರಲ್ಲಿ ದೇವರ ಅಂತ್ಯಕಾಲದ ಜನರ ಪ್ರಕಟಣಾತ್ಮಕ ಪಯಣ

Author

Jeff Pippenger

Published

April 27, 2024

Formats

PDF
Word

In chapter ten of Revelation, where the history of the first and second angels’ messages is represented, John, as a symbol of God’s last-day people, was told in advance that there was to be a disappointment in the history he symbolically represented, and that disappointment was the element of the history of the first and second angels that had been sealed up to the Millerites’ understanding, in order to test their faith.

ಪ್ರಕಟನೆ ಪುಸ್ತಕದ ದಶಮ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಥಮ ಮತ್ತು ದ್ವಿತೀಯ ದೂತರ ಸಂದೇಶಗಳ ಇತಿಹಾಸವು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವಲ್ಲಿ, ದೇವರ ಅಂತ್ಯಕಾಲದ ಜನರ ಸಂಕೇತರೂಪನಾಗಿದ್ದ ಯೋಹಾನನಿಗೆ, ತಾನು ಸಂಕೇತಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಿರಾಶೆ ಉಂಟಾಗಬೇಕೆಂದು ಮುಂಚಿತವಾಗಿಯೇ ತಿಳಿಸಲಾಯಿತು; ಮತ್ತು ಆ ನಿರಾಶೆಯೇ ಪ್ರಥಮ ಮತ್ತು ದ್ವಿತೀಯ ದೂತರ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿದ್ದ, ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳ ಗ್ರಹಿಕೆಗೆ ಅವರ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಮುದ್ರಿಸಲಾಗಿದ್ದ ಅಂಶವಾಗಿತ್ತು.

> And the voice which I heard from heaven spake unto me again, and said, Go and take the little book which is open in the hand of the angel which standeth upon the sea and upon the earth. And I went unto the angel, and said unto him, Give me the little book. And he said unto me, Take it, and eat it up; and it shall make thy belly bitter, but it shall be in thy mouth sweet as honey. And I took the little book out of the angel’s hand, and ate it up; and it was in my mouth sweet as honey: and as soon as I had eaten it, my belly was bitter. Revelation 10:8–10.

> ಆಗ ನಾನು ಪರಲೋಕದಿಂದ ಕೇಳಿದ ಧ್ವನಿಯು ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಸಂಗಡ ಮಾತನಾಡಿ, “ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲೂ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೂ ನಿಂತಿರುವ ದೂತನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ತೆರೆದಿರುವ ಆ ಚಿಕ್ಕ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಹೋಗಿ ತೆಗೆದುಕೋ” ಎಂದು ಹೇಳಿತು. ಆಗ ನಾನು ಆ ದೂತನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, “ಆ ಚಿಕ್ಕ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಡು” ಎಂದು ಹೇಳಿದೆನು. ಅವನು ನನಗೆ, “ಇದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ತಿನ್ನಿಬಿಡು; ಅದು ನಿನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಕಹಿಯಾಗಿಸುವದು, ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಅದು ಜೇನಿನಂತೆ ಸಿಹಿಯಾಗಿರುವದು” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಆಗ ನಾನು ದೂತನ ಕೈಯಿಂದ ಆ ಚಿಕ್ಕ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ತಿಂದೆನು; ಅದು ನನ್ನ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಜೇನಿನಂತೆ ಸಿಹಿಯಾಗಿತ್ತು; ಆದರೆ ಅದನ್ನು ತಿಂದ ತಕ್ಷಣವೇ ನನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆ ಕಹಿಯಾಯಿತು. ಪ್ರಕಟನೆ 10:8–10.

In verse ten, John represents the history from August 11, 1840, when the mighty angel descended with a little book in his hand, unto the Great Disappointment on October 22, 1844. Before he symbolically represented that history, he is told by “the voice which” he “heard from heaven” informing him that when he eats the little book, “it shall make thy belly bitter, but it shall be in thy mouth sweet as honey.” The bitter disappointment is what tested the faith of the Millerites, and it was not best for them to know about that disappointment before it arrived, but John represents the last-day people who are required to know the facts associated with the delineation of events, that are the history of the first and second angels’ message.

ಹತ್ತನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕ ಪುಸ್ತಕವೊಂದನ್ನು ಹಿಡಿದು ಬಲಿಷ್ಠ ದೂತನು ಇಳಿದುಬಂದ ಆಗಸ್ಟ್ 11, 1840ರಿಂದ, ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22, 1844ರಂದು ಸಂಭವಿಸಿದ ಮಹಾ ನಿರಾಶೆಯವರೆಗಿನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಯೋಹಾನನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಅವನು ಸಂಕೇತಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಮೊದಲು, “ಆಕಾಶದಿಂದ” ತಾನು “ಕೇಳಿದ ಧ್ವನಿ” ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ: ಅವನು ಆ ಚಿಕ್ಕ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ತಿನ್ನುವಾಗ, “ಅದು ನಿನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಕಹಿಗೊಳಿಸುವದು, ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಜೇನಿನಂತೆ ಸಿಹಿಯಾಗಿರುವದು.” ಆ ಕಹಿಯಾದ ನಿರಾಶೆಯೇ ಮಿಲ್ಲರೈಟರ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿತು; ಮತ್ತು ಆ ನಿರಾಶೆ ಬರುವ ಮೊದಲು ಅದರ ವಿಷಯವನ್ನು ಅವರು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಅವರಿಗೆ ಉತ್ತಮವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಯೋಹಾನನು, ಮೊದಲನೆಯ ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ದೂತರ ಸಂದೇಶಗಳ ಇತಿಹಾಸವಾಗಿರುವ ಘಟನೆಗಳ ನಿರೂಪಣೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಅಂತ್ಯಕಾಲದ ಜನರನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ.

That sacred history identifies that there would be a test brought upon the last-day people, and it would be a test based upon something that it was not best for them to understand in advance of the test, yet it was not the identical experience of the Millerites, though it perfectly aligned with the delineation of events represented by the first and second angel, for the seven thunders also represent, “future events which will be disclosed in their order.”

ಆ ಪವಿತ್ರ ಇತಿಹಾಸವು ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳ ಜನರ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷೆ ತರಲ್ಪಡುವುದೆಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಅದು, ಆ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಅವರು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಅವರಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿರದ ಯಾವುದೋ ವಿಷಯದ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾದ ಪರೀಕ್ಷೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಅದು ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಮಟ್ಟಿಗೆ ಅದೇ ಅನುಭವವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ತಥಾಪಿ, ಅದು ಮೊದಲನೆಯ ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ದೂತರ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಘಟನೆಗಳ ನಿರೂಪಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿತ್ತು; ಏಕೆಂದರೆ ಏಳು ಗುಡುಗುಗಳೂ ಸಹ “ತಮ್ಮ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳುವ ಭವಿಷ್ಯದ ಘಟನೆಗಳನ್ನು” ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ.

Though required to know the foundational history of the Millerites, God’s last-day people would fulfill the same delineation of events as the Millerites, but what tested the Millerites, that was best for them not to know in advance, would be a different test, that was brought about by an element that was sealed up until the time was at hand for the Lion of the tribe of Judah to unseal the Revelation of Jesus Christ, which occurs in the hidden history of verse forty of Daniel eleven.

ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳ ಮೂಲಭೂತ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಗತ್ಯವಾಗಿದ್ದರೂ, ದೇವರ ಅಂತ್ಯದಿನಗಳ ಜನರು ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳಂತೆಯೇ ಅದೇ ಘಟನೆಗಳ ರೂಪರೇಖೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸುವರು; ಆದರೆ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದುದು—ಅದು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿರದಿರುವುದೇ ಅವರ ಹಿತಕ್ಕೆ ಉತ್ತಮವಾಗಿತ್ತು—ಬೇರೆ ವಿಧದ ಪರೀಕ್ಷೆಯಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಯೂದಾ ಕುಲದ ಸಿಂಹನು ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಕಟಣೆಯನ್ನು ಮುದ್ರೆಯಿಂದ ತೆರೆಯಬೇಕಾದ ಕಾಲ ಸಮೀಪಿಸಿದವರೆಗೆ ಮುದ್ರೆಯಿಟ್ಟು ಇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಒಂದು ಅಂಶದಿಂದ ಉಂಟಾಯಿತು; ಈ ಘಟನೆ ದಾನಿಯೇಲ ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ನಲವತ್ತನೇ ವಚನದ ಗುಪ್ತ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.

What was sealed up was designed to test God’s last-day people, and the test would align with the waymark where the Millerites were tested, for whether in the first fulfillment in Millerite history or the last fulfillment of the last days, the seven thunders was “a delineation of events” “that would be disclosed in their order.”

ಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು ದೇವರ ಅಂತ್ಯದಿನಗಳ ಜನರನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಆ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಿಲ್ಲರೈಟರು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಗುರುತುಬಿಂದುವಿನೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುವಂತಿತ್ತು; ಏಕೆಂದರೆ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿನ ಮೊದಲ ನೆರವೇರಿಕೆಯಾಗಿರಲಿ, ಅಥವಾ ಅಂತ್ಯದಿನಗಳ ಅಂತಿಮ ನೆರವೇರಿಕೆಯಾಗಿರಲಿ, ಏಳು ಗುಡುಗುಗಳು “ಘಟನೆಗಳ ಒಂದು ಚಿತ್ರಣ”ವಾಗಿದ್ದು, ಅವು “ತಮ್ಮ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳಲಿದ್ದವು.”

What has been widely unrecognized is that as John represents the history of the descent of Christ with the little book on August 11, 1840 unto the Great Disappointment of October 22, 1844, that very history was also represented by the descent of the second angel on April 19, 1844. The first disappointment can be understood as the disappointment of John, who, after eating the little book on August 11, 1840, met disappointment on April 19, 1844. When that disappointment arrived the second angel descended with a “writing” in his hand.

ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಅರಿತಿರದಿರುವ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ಆಗಸ್ಟ್ 11, 1840 ರಂದು ಚಿಕ್ಕ ಪುಸ್ತಕದೊಂದಿಗೆ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಇಳಿದುಬಂದು ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22, 1844 ರ ಮಹಾ ನಿರಾಶೆಯವರೆಗೆ ನಡೆದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಯೋಹಾನನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವಂತೆಯೇ, ಅದೇ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಏಪ್ರಿಲ್ 19, 1844 ರಂದು ಎರಡನೆಯ ದೂತನ ಇಳಿವಿನಿಂದಲೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಯಿತು. ಮೊದಲ ನಿರಾಶೆಯನ್ನು, ಆಗಸ್ಟ್ 11, 1840 ರಂದು ಚಿಕ್ಕ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ತಿಂದ ನಂತರ ಏಪ್ರಿಲ್ 19, 1844 ರಂದು ನಿರಾಶೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಿದ ಯೋಹಾನನ ನಿರಾಶೆಯೆಂದು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಆ ನಿರಾಶೆ ಬಂದಾಗ, ಎರಡನೆಯ ದೂತನು ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು “ಬರಹ”ವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಇಳಿದುಬಂದನು.

> “Another mighty angel was commissioned to descend to earth. Jesus placed in his hand a writing, and as he came to the earth, he cried, ‘Babylon is fallen, is fallen.’ Then I saw the disappointed ones again raise their eyes to heaven, looking with faith and hope for their Lord’s appearing. But many seemed to remain in a stupid state, as if asleep; yet I could see the trace of deep sorrow upon their countenances. The disappointed ones saw from the Scriptures that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect Him in 1844. Yet I saw that the majority did not possess that energy which marked their faith in 1843. Their disappointment had dampened their faith.” Early Writings, 247.

> “ಭೂಮಿಗೆ ಇಳಿಯುವಂತೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಬಲಿಷ್ಠ ದೂತನಿಗೆ ನಿಯೋಜನೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಯೇಸು ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬರಹವನ್ನು ಇಟ್ಟನು; ಮತ್ತು ಅವನು ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದಾಗ, ‘ಬಾಬೆಲೋನು ಬಿದ್ದಿದೆ, ಬಿದ್ದಿದೆ’ ಎಂದು ಕೂಗಿದನು. ನಂತರ ನಾನು ನಿರಾಶರಾದವರನ್ನು ಮತ್ತೆ ತಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಪರಲೋಕದ ಕಡೆಗೆ ಎತ್ತಿ, ತಮ್ಮ ಕರ್ತನ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತೆಯನ್ನು ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ನಿರೀಕ್ಷೆಯೊಂದಿಗೆ ನೋಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡೆನು. ಆದರೆ ಅನೇಕರೂ ಮಲಗಿರುವವರಂತೆ, ಮೂರ್ಖಸಮಾನವಾದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೇ ಉಳಿದಂತೆ ಕಂಡರು; ಆದಾಗ್ಯೂ ಅವರ ಮುಖಮಂಡಲಗಳ ಮೇಲೆ ಗಾಢ ದುಃಖದ ಗುರುತು ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ನಿರಾಶರಾದವರು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ತಾವು ತಡವಾಗುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿದ್ದೇವೆಂದು, ಮತ್ತು ದರ್ಶನದ ನೆರವೇರಿಕೆಯನ್ನು ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಕಾಯಬೇಕು ಎಂದು ಕಂಡರು. 1843ರಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಕರ್ತನನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವಂತೆ ಅವರಿಗೆ ಕಾರಣವಾದ ಅದೇ ಪ್ರಮಾಣಗಳು, 1844ರಲ್ಲಿ ಸಹ ಆತನನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವಂತೆ ಅವರಿಗೆ ದಾರಿತೋರಿಸಿದವು. ಆದಾಗ್ಯೂ, 1843ರಲ್ಲಿ ಅವರ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ್ದ ಆ ಉತ್ಸಾಹ ಬಹುಮಂದಿಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲವೆಂದು ನಾನು ಕಂಡೆನು. ಅವರ ನಿರಾಶೆ ಅವರ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಮಂದಗೊಳಿಸಿತ್ತು.” Early Writings, 247.

The Millerite history that John represents in chapter ten, is the history of the first and also the second angel. The descent of the first angel with a message and the descent of the second angel with a message, mark the beginning of respective histories that both ended in disappointment, though John is more directly illustrating the entire history of both angels. Even after October 22, 1844, when the third angel arrived with a message, the disappointment of the rebellion of 1863, provides a third witness of a period that begins with a message that ends with disappointment.

ಹತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಯೋಹಾನನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸವು ಮೊದಲನೆಯ ದೂತನ ಹಾಗು ಎರಡನೆಯ ದೂತನ ಇತಿಹಾಸವಾಗಿದೆ. ಸಂದೇಶದೊಂದಿಗೆ ಮೊದಲನೆಯ ದೂತನ ಇಳಿವೂ, ಸಂದೇಶದೊಂದಿಗೆ ಎರಡನೆಯ ದೂತನ ಇಳಿವೂ, ತಮತಮ ಇತಿಹಾಸಗಳ ಆರಂಭವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ; ಆ ಎರಡೂ ಇತಿಹಾಸಗಳು ನಿರಾಶೆಯಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡವು, ಆದಾಗ್ಯೂ ಯೋಹಾನನು ಇನ್ನಷ್ಟು ನೇರವಾಗಿ ಎರಡೂ ದೂತರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಇತಿಹಾಸವನ್ನೇ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22, 1844 ನಂತರವೂ, ಮೂರನೆಯ ದೂತನು ಸಂದೇಶದೊಂದಿಗೆ ಆಗಮಿಸಿದಾಗ, 1863ರ ಬಂಡಾಯದ ನಿರಾಶೆಯು, ನಿರಾಶೆಯಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ಸಂದೇಶದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಅವಧಿಗೆ ಮೂರನೆಯ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ.

The first disappointment of the movement of the third angel on July 18, 2020 was the parallel to the first disappointment of the Millerites. A truth was sealed up as was the truth of 1844 sealed up by the Lord holding His hand over a mistake in some of the figures, that produced the first disappointment of the Millerites. When the mistake was thereafter understood, the mistake had been unsealed, as the Lion of the tribe of Judah had removed His hand. The mistake of July 18, 2020, was brought about by the refusal to acknowledge that His hand had been raised on October 22, 1844, while He pronounced that “time should be no longer.”

2020ರ ಜುಲೈ 18ರಂದು ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಚಳುವಳಿಯ ಮೊದಲ ನಿರಾಶೆ, ಮಿಲ್ಲರೈಟರ ಮೊದಲ ನಿರಾಶೆಗೆ ಸಮಾನಾಂತರವಾಗಿತ್ತು. ಕೆಲವು ಗಣನೆಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ತಪ್ಪಿನ ಮೇಲೆ ಕರ್ತನು ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಇಟ್ಟು 1844ರ ಸತ್ಯವನ್ನು ಮುದ್ರಿಸಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಒಂದು ಸತ್ಯವೂ ಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಆ ತಪ್ಪೇ ಮಿಲ್ಲರೈಟರ ಮೊದಲ ನಿರಾಶೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು. ನಂತರ ಆ ತಪ್ಪು ಅರ್ಥವಾಗಿದಾಗ, ಯೆಹೂದ ಕುಲದ ಸಿಂಹನು ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ತೆಗೆದಿದ್ದರಿಂದ, ಆ ತಪ್ಪಿನ ಮೇಲಿದ್ದ ಮುದ್ರೆಯು ತೆಗೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. 2020ರ ಜುಲೈ 18ರ ತಪ್ಪು, 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಆತನು “ಇನ್ನು ಕಾಲವಿಲ್ಲ” ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದಾಗ ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಎತ್ತಿದ್ದಾನೆಂಬುದನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಉಂಟಾಯಿತು.

Whether it was the Philadelphian movement of the first angel’s first disappointment, or the first disappointment of the Laodicean movement of the third angel, His hand represents the waymark. On April 19, 1844 and on July 18, 2020 the disappointment produced a scattering time. Those who had either been gathered on August 11, 1840 or September 11, 2001, were scattered, and thereafter Christ began to gather His people a second time.

ಅದು ಮೊದಲ ದೂತನ ಮೊದಲ ನಿರಾಶೆಯ ಫಿಲಡೆಲ್ಫಿಯನ್ ಚಳವಳಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಅಥವಾ ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಲವೊದಿಕೀಯ ಚಳವಳಿಯ ಮೊದಲ ನಿರಾಶೆಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಆತನ ಕೈ ದಾರಿಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಏಪ್ರಿಲ್ 19, 1844 ಮತ್ತು ಜುಲೈ 18, 2020 ರಂದು ಆ ನಿರಾಶೆಯು ಚದುರಿಸುವ ಕಾಲವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು. ಆಗಸ್ಟ್ 11, 1840 ಅಥವಾ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11, 2001 ರಂದು ಕೂಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವರು ಚದರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು; ಮತ್ತು ಅದರ ನಂತರ ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನ್ನ ಜನರನ್ನು ಎರಡನೇ ಬಾರಿಗೆ ಕೂಡಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

He had gathered a people beginning on September 11, 2001, for as represented by Christ’s baptism, it is when the Divine symbol descends that He begins to gather His disciples, not before. Then, after a scattering, Christ gathers His people a second time. Christ gathered His disciples beginning at His baptism, and after the scattering produced by the cross, He began to gather His disciples a second time. The prophetic fact of a second gathering that began in July 2023, was part of what had been sealed up on July 18, 2020, though it was clearly an element of the history of the Millerites.

2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ ಆತನು ಒಂದು ಜನರನ್ನು ಕೂಡಿಸಿದ್ದನು; ಏಕೆಂದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಬಾಪ್ತಿಸ್ಮದಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವಂತೆ, ದೈವಿಕ ಸಂಕೇತವು ಇಳಿಯುವಾಗಲೇ ಆತನು ತನ್ನ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಕೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ, ಅದಕ್ಕೂ ಮುಂಚೆ ಅಲ್ಲ. ನಂತರ, ಒಂದು ಚದರಿಕೆಯಾದ ಮೇಲೆ, ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನ್ನ ಜನರನ್ನು ಎರಡನೇ ಬಾರಿ ಕೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನ್ನ ಬಾಪ್ತಿಸ್ಮದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ ತನ್ನ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಕೂಡಿಸಿದ್ದನು; ಮತ್ತು ಶಿಲುಬೆಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ಚದರಿಕೆಯ ನಂತರ, ಆತನು ತನ್ನ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಎರಡನೇ ಬಾರಿ ಕೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು. 2023ರ ಜುಲೈನಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ಎರಡನೇ ಕೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸತ್ಯವು, 2020ರ ಜುಲೈ 18ರಂದು ಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ವಿಷಯದ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿತ್ತು, ಆದಾಗ್ಯೂ ಅದು ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳ ಇತಿಹಾಸದ ಒಂದು ಅಂಶವಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು.

In verse forty of Daniel eleven, the beast from the bottomless pit arose and slew both horns of the earth beast in 2020. In July of 2023, the Lord began to gather His last-day people a second time. The process of gathering is represented within the sacred Millerite history, and in that history, there are two historical witnesses of gathering His people a second time. The gathering process is a prophetic element that was sealed up until July 2023. The work of gathering His people a second time is fulfilled during the history of the Ukrainian War, just prior to the second election of the eighth president, that is of the seven.

ದಾನಿಯೇಲ 11ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ನಲವತ್ತನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ, ಅತಲ ಗಹ್ವರದಿಂದ ಬಂದ ಮೃಗವು 2020ರಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯ ಮೃಗದ ಎರಡೂ ಕೊಂಬುಗಳನ್ನು ಎದ್ದು ಬಂದು ಕೊಂದುಹಾಕಿತು. 2023ರ ಜುಲೈನಲ್ಲಿ, ಕರ್ತನು ತನ್ನ ಅಂತ್ಯಕಾಲದ ಜನರನ್ನು ಎರಡನೇ ಬಾರಿ ಕೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು. ಕೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಪವಿತ್ರ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸದೊಳಗೆ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ, ಮತ್ತು ಆ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಜನರನ್ನು ಎರಡನೇ ಬಾರಿ ಕೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಎರಡು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸಾಕ್ಷಿಗಳಿವೆ. ಕೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು 2023ರ ಜುಲೈವರೆಗೆ ಮುದ್ರೆಯಿಟ್ಟು ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಒಂದು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಅಂಶವಾಗಿದೆ. ತನ್ನ ಜನರನ್ನು ಎರಡನೇ ಬಾರಿ ಕೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಕಾರ್ಯವು ಉಕ್ರೇನಿನ ಯುದ್ಧದ ಇತಿಹಾಸದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಏಳರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಾಗಿರುವ ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಕ್ಷನ ಎರಡನೇ ಚುನಾವಣೆಗೆ ತಕ್ಷಣ ಮುಂಚೆಯೇ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ.

On August 11, 1840, the Lord gathered the Millerite movement, and He marked the gathering by the introduction of the 1843 chart, which was published in May of 1842. The chart represented the foundational message, for He was then laying the foundation of the Millerite temple. The descent of the angel of Revelation chapter ten, on August 11, 1840, parallels the baptism of Christ, which among other things marked the beginning of Christ selecting His disciples.

1840ರ ಆಗಸ್ಟ್ 11ರಂದು ಕರ್ತನು ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಚಳವಳಿಯನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿದನು; ಮತ್ತು 1842ರ ಮೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟ 1843ರ ಚಾರ್ಟ್‌ನ ಪರಿಚಯದ ಮೂಲಕ ಆ ಒಗ್ಗೂಡಿಕೆಯನ್ನು ಆತನು ಗುರುತಿಸಿದನು. ಆ ಚಾರ್ಟ್ ಮೂಲಭೂತ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು; ಯಾಕಂದರೆ ಆಗ ಆತನು ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ದೇವಾಲಯದ ಅಸ್ತಿವಾರವನ್ನು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದನು. 1840ರ ಆಗಸ್ಟ್ 11ರಂದು ಸಂಭವಿಸಿದ ಪ್ರಕಟಣೆಯ ಹತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ದೂತನ ಇಳಿಯುವಿಕೆ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ಬಾಪ್ತಿಸ್ಮಕ್ಕೆ ಸಮಾನಾಂತರವಾಗಿದೆ; ಅದು ಇತರ ಸಂಗತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನ್ನ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದುದಕ್ಕೂ ಗುರುತಾಯಿತು.

> “With the calling of John and Andrew and Simon, of Philip and Nathanael, began the foundation of the Christian church. John directed two of his disciples to Christ. Then one of these, Andrew, found his brother, and called him to the Saviour. Philip was then called, and he went in search of Nathanael.” The Desire of Ages, 141.

> “ಯೋಹಾನ ಮತ್ತು ಅಂದ್ರೆಯ, ಸೀಮೋನನ, ಫಿಲಿಪ್ಪನ ಮತ್ತು ನತಾನಿಯೇಲನ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವುದರಿಂದ ಕ್ರೈಸ್ತ ಸಭೆಯ ಅಡಿಪಾಯವು ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಯೋಹಾನನು ತನ್ನ ಶಿಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಬಳಿಗೆ ನಡೆಸಿದನು. ನಂತರ ಇವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಾದ ಅಂದ್ರೆಯನು ತನ್ನ ಸಹೋದರನನ್ನು ಕಂಡು, ಅವನನ್ನು ರಕ್ಷಕನ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದನು. ಆಮೇಲೆ ಫಿಲಿಪ್ಪನು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟನು, ಮತ್ತು ಅವನು ನತಾನಿಯೇಲನನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಹೊರಟನು.” The Desire of Ages, 141.

The work of William Miller from the time of the end in 1798, unto August 11, 1840, represented the work of John the Baptist, but when the angel of Revelation ten descended, as typified by the descent of the Holy Spirit at the baptism of Christ, the Lord “gathered” His foundational disciples. These two witnesses identify that Christ gathered His last-day people on September 11, 2001, when the angel of Revelation chapter eighteen descended, but as with the Millerites, they were to be tested by an element of the seven thunders which had been sealed up, and then the Lord would gather His people a second time.

1798ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಕಾಲವು ಆರಂಭವಾದ ಸಮಯದಿಂದ 1840ರ ಆಗಸ್ಟ್ 11ರವರೆಗೆ ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್‌ನ ಕಾರ್ಯವು ಯೋಹಾನ ಬಾಪ್ತಿಸ್ಮದಾತನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು; ಆದರೆ ಪ್ರಕಟಣೆ ಹತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ದೂತನು ಇಳಿದುಬಂದಾಗ, ಅಂದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಬಾಪ್ತಿಸ್ಮದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನು ಇಳಿದುಬಂದದ್ದರಿಂದ ಪೂರ್ವಛಾಯೆಯಾಗಿ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ, ಕರ್ತನು ತನ್ನ ಅಡಿಪಾಯದ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು “ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿದನು.” ಈ ಎರಡು ಸಾಕ್ಷಿಗಳು, ಪ್ರಕಟಣೆ ಹದಿನೆಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ದೂತನು ಇಳಿದುಬಂದಾಗ, ಅಂದರೆ 2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರಂದು, ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನ್ನ ಅಂತ್ಯಕಾಲದ ಜನರನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿದನೆಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಮಿಲ್ಲರೈಟರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಂತೆಯೇ, ಮುದ್ರೆಯಿಟ್ಟು ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಏಳು ಗುಡುಗುಗಳ ಒಂದು ಅಂಶದ ಮೂಲಕ ಅವರು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು, ಮತ್ತು ನಂತರ ಕರ್ತನು ತನ್ನ ಜನರನ್ನು ಎರಡನೇ ಬಾರಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುವನು.

The second gathering of God’s last-day people began in the history represented at the very ending of verse eleven, of chapter eleven of Daniel, just before Putin’s victory over Ukraine, and just before verse twelve where Russia and Putin’s prophetic testimony ends. Daniel chapter eleven, verse eleven, therefore aligns with Revelation chapter eleven, verse eleven, for it is there the two witnesses are brought back to life.

ದೇವರ ಅಂತ್ಯಕಾಲದ ಜನರ ಎರಡನೆಯ ಸಮಾಗಮವು ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹನ್ನೊಂದನೇ ವಚನದ ಅತಿ ಅಂತ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲೇ ಆರಂಭವಾಯಿತು; ಅದು ಉಕ್ರೇನ್‌పై ಪುಟಿನ್‌ನ ವಿಜಯಕ್ಕಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂಚೆಯೂ, ರಷ್ಯಾ ಮತ್ತು ಪುಟಿನ್‌ನ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಾಕ್ಷ್ಯವು ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವ ಹನ್ನೆರಡನೇ ವಚನಕ್ಕಿಂತಲೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂಚೆಯೂ ಸಂಭವಿಸಿತು. ಆದಕಾರಣ, ದಾನಿಯೇಲನ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹನ್ನೊಂದನೇ ವಚನವು ಪ್ರಕಟನೆಯ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹನ್ನೊಂದನೇ ವಚನದೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಆ ಇಬ್ಬರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಮರುಜೀವಕ್ಕೆ ತರುವರು.

In the sacred Millerite history, the Lord began to gather His people a second time after the disappointment of April 19, 1844, and what was employed by the Lord to gather His people at that time was a recognition that they were fulfilling the tarrying time of the parable of the ten virgins of Matthew chapter twenty-five, and also Habakkuk chapter two. In order for the Millerites to recognize their condition and return, they had to recognize themselves as represented within God’s prophetic Word. They needed to see that they were God’s people in contrast with those who professed to be His people. In gathering His disappointed people, He was providing an illustration of the ensign that is lifted up to the Gentiles, thus emphasizing the distinction between His genuine but disappointed people, and His simply professed people.

ಪವಿತ್ರ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ, 1844ರ ಏಪ್ರಿಲ್ 19ರ ನಿರಾಶೆಯ ನಂತರ ಕರ್ತನು ತನ್ನ ಜನರನ್ನು ಎರಡನೇ ಬಾರಿ ಒಗ್ಗೂಡಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಜನರನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಲು ಕರ್ತನು ಉಪಯೋಗಿಸಿದದ್ದೇನಂದರೆ, ಅವರು ಮತ್ತಾಯನ ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಹತ್ತು ಕನ್ಯೆಯರ ಉಪಮೆಯ ವಿಳಂಬಕಾಲವನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ಹಬಕ್ಕೂಕನ ಎರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನೂ, ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂಬ ಅರಿವು. ಮಿಲ್ಲರೈಟರು ತಮ್ಮ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅರಿತು ಹಿಂದಿರುಗುವದಕ್ಕಾಗಿ, ದೇವರ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಾಕ್ಯದೊಳಗೆ ತಾವೇ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಗುರುತಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ತಾವು ಆತನ ಜನರೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವವರಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿ, ತಾವೇ ದೇವರ ಜನರಾಗಿದ್ದಾರೆಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಕಾಣಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ತನ್ನ ನಿರಾಶೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಜನರನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸುವಲ್ಲಿ, ಆತನು ಜನಾಂಗಗಳಿಗಾಗಿ ಎತ್ತಲ್ಪಡುವ ಧ್ವಜದ ಒಂದು ದೃಷ್ಟಾಂತವನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತಿದ್ದನು; ಹೀಗೆ ತನ್ನ ಯಥಾರ್ಥವಾದರೂ ನಿರಾಶೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಜನರು ಮತ್ತು ಕೇವಲ ತಾವು ಆತನ ಜನರೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಜನರ ನಡುವಿನ ಭೇದವನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತಿದ್ದನು.

> And in that day there shall be a root of Jesse, which shall stand for an ensign of the people; to it shall the Gentiles seek: and his rest shall be glorious. And it shall come to pass in that day, that the Lord shall set his hand again the second time to recover the remnant of his people, which shall be left, from Assyria, and from Egypt, and from Pathros, and from Cush, and from Elam, and from Shinar, and from Hamath, and from the islands of the sea. And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. Isaiah 11:10–12.

> ಆ ದಿನದಲ್ಲಿ ಯೆಶೆಯ ಮೂಲವು ಜನರಿಗೆ ಧ್ವಜವಾಗಿ ನಿಂತಿರುವುದು; ಜನಾಂಗಗಳು ಅವನನ್ನು ಹುಡುಕುವವು; ಅವನ ವಿಶ್ರಾಂತಿಸ್ಥಾನವು ಮಹಿಮೆಯಿಂದಿರುವುದು. ಆ ದಿನದಲ್ಲಿ ಕರ್ತನು ತನ್ನ ಜನರ ಉಳಿದ ಅವಶೇಷವನ್ನು ಮರಳಿ ಸಂಪಾದಿಸಿಕೊಳ್ಳುವದಕ್ಕಾಗಿ ಎರಡನೆಯದಾಗಿ ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಚಾಚುವನು; ಅಶ್ಶೂರಿನಿಂದಲೂ, ಈಜಿಪ್ಟಿನಿಂದಲೂ, ಪತ್ರೋಸಿನಿಂದಲೂ, ಕೂಷಿನಿಂದಲೂ, ಏಲಾಮಿನಿಂದಲೂ, ಶಿನಾರಿನಿಂದಲೂ, ಹಾಮಾತಿನಿಂದಲೂ, ಸಮುದ್ರದ ದ್ವೀಪಗಳಿಂದಲೂ ಅವರನ್ನು ಕೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವನು. ಆತನು ಜನಾಂಗಗಳಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಧ್ವಜವನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಇಸ್ರಾಯೇಲನ ಹೊರದಬ್ಬಲ್ಪಟ್ಟವರನ್ನು ಸೇರಿಸಿ, ಯೆಹೂದದ ಚದರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರನ್ನು ಭೂಮಿಯ ನಾಲ್ಕು ಮೂಲೆಗಳಿಂದ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುವನು. ಯೆಶಾಯ 11:10–12.

When the prophet Jeremiah represents those who were disappointed on April 19, 1844, he identified that he no longer associated with “the assembly of mockers,” who employed the failed prediction of 1843, as evidence that those represented by Jeremiah were false prophets.

ಪ್ರವಾದಿ ಯೆರೆಮೀಯನು 1844ರ ಏಪ್ರಿಲ್ 19ರಂದು ನಿರಾಶರಾದವರನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವಾಗ, 1843ರ ವಿಫಲವಾದ ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯನ್ನು ಯೆರೆಮೀಯನಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು ಸುಳ್ಳು ಪ್ರವಾದಿಗಳು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಬಳಸಿದ “ಪರಿಹಾಸಕರ ಸಭೆ”ಯವರೊಂದಿಗೆ ತಾನು ಇನ್ನು ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿರಲಿಲ್ಲವೆಂದು ಅವನು ಗುರುತಿಸಿದನು.

> I sat not in the assembly of the mockers, nor rejoiced; I sat alone because of thy hand: for thou hast filled me with indignation. Jeremiah 15:17.

> ನಾನು ಪರಿಹಾಸಕರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಕೂತಿಲ್ಲ, ಉಲ್ಲಾಸಪಡಲಿಲ್ಲ; ನಿನ್ನ ಕೈಯ ಕಾರಣದಿಂದ ನಾನು ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಕೂತಿದ್ದೆನು; ಯಾಕಂದರೆ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಕ್ರೋಧಭರಿತನಾಗಿಸಿದ್ದೀ. ಯೆರೆಮಿಯ 15:17.

The “assembly of mockers” had cast out those represented by Jeremiah.

“ಪರಿಹಾಸಗಾರರ ಸಭೆಯು” ಯೆರೆಮಿಯನಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿತ್ತು.

> “Many were persecuted by their unbelieving brethren. In order to retain their position in the church, some consented to be silent in regard to their hope; but others felt that loyalty to God forbade them thus to hide the truths which He had committed to their trust. Not a few were cut off from the fellowship of the church for no other reason than expressing their belief in the coming of Christ. Very precious to those who bore this trial of their faith were the words of the prophet: ‘Your brethren that hated you, that cast you out for My name’s sake, said, Let the Lord be glorified: but He shall appear to your joy, and they shall be ashamed.’ Isaiah 66:5.” The Great Controversy, 372.

> “ಅನೇಕರು ತಮ್ಮ ಅವಿಶ್ವಾಸಿ ಸಹೋದರರಿಂದ ಹಿಂಸಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ನಿಮಿತ್ತ ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮೌನವಾಗಿರಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು; ಆದರೆ ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ದೇವರಿಗೆ ನಿಷ್ಠೆಯಾಗಿರುವುದು, ಆತನು ತಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಗಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದ್ದ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಮರೆಮಾಡುವುದನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರು. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಆಗಮನದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಅಲ್ಲದೆ, ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯೆಯವರಲ್ಲ, ಅನೇಕರನ್ನು ಸಭೆಯ ಸಹವಾಸದಿಂದ ಹೊರಗಿಡಲಾಯಿತು. ತಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಯ ಈ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಸಹಿಸಿದ್ದವರಿಗೆ ಪ್ರವಾದಿಯ ಈ ವಚನಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಅಮೂಲ್ಯವಾಗಿದ್ದವು: ‘ನಿಮ್ಮನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವ ನಿಮ್ಮ ಸಹೋದರರು, ನನ್ನ ಹೆಸರಿನ ನಿಮಿತ್ತ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿದವರು, “ಕರ್ತನು ಮಹಿಮೆಪಡಲಿ” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು; ಆದರೆ ಆತನು ನಿಮ್ಮ ಆನಂದಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಕಟನಾಗುವನು, ಮತ್ತು ಅವರು ನಾಚಿಕೆಪಡುವರು.’ ಯೆಶಾಯ 66:5.” ದ ಗ್ರೇಟ್ ಕಾನ್ಟ್ರೋವರ್ಸಿ, 372.

When the Lord lifts up an ensign to the Gentiles, it will occur when He has stretched forth His hand a second time to gather the remnant of His people, who are the outcasts of Israel. They are those who no longer sit in the “assembly of mockers.”

ಕರ್ತನು ಅನ್ಯಜನಾಂಗಗಳಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಧ್ವಜವನ್ನು ಎತ್ತುವಾಗ, ಅದು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಹೊರಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟವರಾದ ತನ್ನ ಜನರ ಉಳಿದವರನ್ನು ಕೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವದಕ್ಕಾಗಿ ಆತನು ಎರಡನೆಯ ಸಲ ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಚಾಚಿದಾಗ ಸಂಭವಿಸುವುದು. ಅವರು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ “ಪರಿಹಾಸಕರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ” ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳದವರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

The “root of Jesse” is a symbol of two blood lines, one from Judaism combined with a bloodline from outside of Judaism, and represents not only the bloodline of Jesus, but is also a symbol of the combination of Divinity with humanity, for the ensign that is lifted up represents a people who have been sealed forever into the condition and experience of the combination of Divinity with humanity, which is also represented in verse ten of Daniel chapter eleven by the symbol of the “fortress”. In verse ten, the sealing time of the one hundred and forty-four thousand is inferred by the prophetic understanding of the fortress, which is the head. In the history of verse eleven and the Ukrainian War, the Lord stretches His hand a second time to gather the outcasts who have been disappointed.

“ಯೆಸ್ಸೆಯ ಬೇರು” ಎಂಬುದು ಎರಡು ರಕ್ತವಂಶಗಳ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ; ಒಂದು ಯೂದಾಯ ಧರ್ಮದಿಂದ ಬಂದದ್ದು, ಮತ್ತೊಂದು ಯೂದಾಯ ಧರ್ಮದ ಹೊರಗಿನ ರಕ್ತವಂಶದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿತವಾದದ್ದು. ಇದು ಯೇಸುವಿನ ರಕ್ತವಂಶವನ್ನು ಮಾತ್ರವೇ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವುದಲ್ಲ, ದೈವತ್ವವು ಮಾನವತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿತವಾಗಿರುವುದರ ಸಂಕೇತವೂ ಆಗಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಎತ್ತಲ್ಪಟ್ಟ ಧ್ವಜವು ದೈವತ್ವ ಮತ್ತು ಮಾನವತ್ವದ ಸಂಯೋಗದ ಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಅನುಭವದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಜನರನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ; ಇದೇ ವಿಷಯವನ್ನು ದಾನಿಯೇಲನ ಅಧ್ಯಾಯ ಹನ್ನೊಂದರ ಹತ್ತನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ “ಕೋಟೆ” ಎಂಬ ಸಂಕೇತದ ಮೂಲಕವೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಹತ್ತನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ, “ಕೋಟೆ” ಎಂದರೆ ತಲೆ ಎಂಬ ಪ್ರವಾದ್ಯಾತ್ಮಕ ಅರ್ಥಗ್ರಹಣದ ಮೂಲಕ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮುದ್ರಣಕಾಲವು ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಹನ್ನೊಂದನೇ ವಚನದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೂ ಉಕ್ರೇನಿಯನ್ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿಯೂ, ನಿರಾಶರಾದ ಹೊರಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟವರನ್ನು ಕೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವದಕ್ಕಾಗಿ ಕರ್ತನು ಎರಡನೇ ಬಾರಿ ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಚಾಚುತ್ತಾನೆ.

Therefore, with the testimony of Daniel eleven as the structure, we have identified the intrusion of the papacy into prophetic history, just before the Sunday law. We have seen the work of the Republican horn represented by Trump as he becomes the eighth that is of the seven, and begins the work of combining church and state. We have the line of the apostate horn of Protestantism, as represented by the Maccabees. In the same history represented by those verses, we apply the line of the seven thunders, which is also the line of the parable of the ten virgins, identifying the experience of the one hundred and forty-four thousand, as well as the line of the three angels that outline the work of the true Protestant horn. One of the events for the true Protestant horn in that history is the second gathering.

ಆದಕಾರಣ, ದಾನಿಯೇಲ ಹನ್ನೊಂದರ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ರಚನೆಯಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಂಡು, ನಾವು ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿಗೆ ತಕ್ಷಣ ಮುನ್ನ ಪಾಪಾಸಿಯು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ನುಗ್ಗಿಬಂದಿರುವುದನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಟ್ರಂಪ್ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಗಣರಾಜ್ಯಪರ ಕೊಂಬಿನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಾವು ಕಂಡಿದ್ದೇವೆ; ಅವನು ಏಳರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಾಗಿರುವ ಎಂಟನೆಯವನಾಗಿ, ಸಭೆಯನ್ನೂ ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ ಒಗ್ಗೂಡಿಸುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವಾಗ ಅದು ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ. ಮಕ್ಕಬೀಯರ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟಿಸಂನ ಭ್ರಷ್ಟ ಕೊಂಬಿನ ರೇಖೆಯೂ ನಮ್ಮ ಮುಂದಿದೆ. ಅದೇ ವಚನಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಅದೇ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ, ನಾವು ಏಳು ಗುಡುಗುಗಳ ರೇಖೆಯನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತೇವೆ; ಅದೇ ದಶಕನ್ಯೆಯರ ಉಪಮೆಯ ರೇಖೆಯೂ ಆಗಿದ್ದು, ನೂರು ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಅನುಭವವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ಸತ್ಯವಾದ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟ್ ಕೊಂಬಿನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ರೂಪರೇಖೆಗೊಳಿಸುವ ಮೂರು ದೂತರ ರೇಖೆಯನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವಾದ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟ್ ಕೊಂಬಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಘಟನೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಎರಡನೇ ಸಮಾಗಮವಾಗಿದೆ.

The second gathering occurred in the history of the second angel’s message, and it also occurred in the history of the third angel from 1844 unto 1863, establishing two witnesses from Millerite history of the Lord stretching His hand a second time to gather His scattered flock.

ಎರಡನೆಯ ಸಂಗ್ರಹಣೆಯು ಎರಡನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿತು; ಹಾಗೆಯೇ 1844ರಿಂದ 1863ರವರೆಗೆ ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿಯೂ ಅದು ಸಂಭವಿಸಿತು; ಈ ಮೂಲಕ ಚದರಿಹೋಗಿದ್ದ ತನ್ನ ಮಂದೆಯನ್ನು ಕೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವದಕ್ಕಾಗಿ ಕರ್ತನು ಎರಡನೆಯ ಬಾರಿ ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಚಾಚಿದನೆಂಬುದಕ್ಕೆ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸದಿಂದ ಎರಡು ಸಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿತು.

> “September 23, the Lord showed me that He had stretched out His hand the second time to recover the remnant of His people, and that efforts must be redoubled in this gathering time. In the scattering, Israel was smitten and torn, but now in the gathering time God will heal and bind up His people. In the scattering, efforts made to spread the truth had but little effect, accomplished but little or nothing; but in the gathering, when God has set His hand to gather His people, efforts to spread the truth will have their designed effect. All should be united and zealous in the work. I saw that it was wrong for any to refer to the scattering for examples to govern us now in the gathering; for if God should do no more for us now than He did then, Israel would never be gathered.” Early Writings, 74.

> “ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 23ರಂದು, ಕರ್ತನು ತನ್ನ ಜನರ ಉಳಿದವರನ್ನು ಮರಳಿ ಸಂಪಾದಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಎರಡನೇ ಬಾರಿ ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಚಾಚಿದ್ದಾನೆಂದು ನನಗೆ ತೋರಿಸಿದನು; ಮತ್ತು ಈ ಕೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ದ್ವಿಗುಣವಾಗಬೇಕು. ಚದುರಿಸುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ಹೊಡೆದಿಡಲ್ಪಟ್ಟು ಹರಿದುಹೋಗಿತ್ತು; ಆದರೆ ಈಗ ಕೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೇವರು ತನ್ನ ಜನರನ್ನು ಸ್ವಸ್ಥಪಡಿಸಿ ಅವರ ಗಾಯಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುವನು. ಚದುರಿಸುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹರಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿಗೆ ಅತಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಫಲವೇ ಉಂಟಾಗಿತ್ತು, ಅಲ್ಪವೇ ಸಾಧಿತವಾಗಿತ್ತು ಅಥವಾ ಏನೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಕೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಜನರನ್ನು ಕೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ದೇವರು ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಚಾಚಿರುವಾಗ, ಸತ್ಯವನ್ನು ಹರಡುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಅವುಗಳಿಗೆ ಉದ್ದೇಶಿಸಲಾದ ಫಲವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವವು. ಎಲ್ಲರೂ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಏಕಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದಲೂ ಇರಬೇಕು. ಈಗಿನ ಈ ಕೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ನಡೆಸಲು ಉದಾಹರಣೆಗಳಿಗಾಗಿ ಯಾರಾದರೂ ಚದುರಿಸುವ ಕಾಲವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವುದು ತಪ್ಪೆಂದು ನಾನು ಕಂಡೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಆಗ ಆತನು ಮಾಡಿದುದಕ್ಕಿಂತ ಈಗಲೂ ದೇವರು ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿನದೇನೂ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ, ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ಎಂದಿಗೂ ಕೂಡಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ.” Early Writings, 74.

In the appendix to Early Writings, Sister White explains the comment just cited:

Early Writings ಗ್ರಂಥದ ಪರಿಶಿಷ್ಟದಲ್ಲಿ, ವೈಟ್ ಸಹೋದರಿಯವರು ಈಗಲೇ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಟಿಪ್ಪಣಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ:

> “3. The view that the Lord ‘had stretched out His hand the second time to recover the remnant of His people,’ on page 74, refers only to the union and strength once existing among those looking for Christ, and to the fact that He had begun to unite and to raise up His people again.” Early Writings, 86.

> “3. 74ನೇ ಪುಟದಲ್ಲಿರುವ, ಕರ್ತನು ‘ತನ್ನ ಜನರ ಶೇಷವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯಲು ಎರಡನೇ ಸಲ ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಚಾಚಿದ್ದನು’ ಎಂಬ ದೃಷ್ಟಾಂತವು, ಕ್ರಿಸ್ತನಿಗಾಗಿ ಎದುರುನೋಡುತ್ತಿದ್ದವರ ನಡುವೆ ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಏಕತೆಯನ್ನೂ ಬಲವನ್ನೂ ಮಾತ್ರ ಸೂಚಿಸುವುದಲ್ಲದೆ, ಆತನು ತನ್ನ ಜನರನ್ನು ಮತ್ತೆ ಒಂದಾಗಿಸಲು ಮತ್ತು ಎಬ್ಬಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬ ಸಂಗತಿಗೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.” Early Writings, 86.

The sacred history of the seven thunders representing August 11, 1840 unto October 22, 1844, typified the sacred history of October 22, 1844 unto the rebellion of 1863. Line upon line, the first history represented an illustration of wise virgins, and the second line represented provides an illustration of foolish virgins. Both histories began when an angel descended with a message that was to be eaten. The arrival of the angel in both histories began a testing process that produced a scattering, and by 1849, Sister White was being shown that the Lord was again stretching forth His hand a second time, this time to gather those who had been scattered on October 22, 1844.

1840ರ ಆಗಸ್ಟ್ 11ರಿಂದ 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರವರೆಗಿನ ಅವಧಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಏಳು ಗುಡುಗುಗಳ ಪವಿತ್ರ ಇತಿಹಾಸವು, 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಿಂದ 1863ರ ಬಂಡಾಯದವರೆಗಿನ ಪವಿತ್ರ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ಒಂದು ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿತ್ತು. ಸಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಸಾಲು, ಮೊದಲ ಇತಿಹಾಸವು ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಕನ್ಯೆಯರ ಒಂದು ದೃಷ್ಟಾಂತವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು; ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ಸಾಲು ಮೂರ್ಖ ಕನ್ಯೆಯರ ಒಂದು ದೃಷ್ಟಾಂತವನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ. ಎರಡೂ ಇತಿಹಾಸಗಳು ತಿನ್ನಲ್ಪಡಬೇಕಾದ ಒಂದು ಸಂದೇಶದೊಂದಿಗೆ ಒಬ್ಬ ದೂತನು ಇಳಿದುಬಂದಾಗ ಪ್ರಾರಂಭವಾದವು. ಎರಡೂ ಇತಿಹಾಸಗಳಲ್ಲಿ ಆ ದೂತನ ಆಗಮನವು ಚದರಿಕೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದ ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿತು; ಮತ್ತು 1849ರ ವೇಳೆಗೆ, 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಚದರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರನ್ನು ಈಗ ಮತ್ತೆ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಕರ್ತನು ಎರಡನೆಯ ಬಾರಿ ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಚಾಚುತ್ತಿದ್ದಾನೆಂದು ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಅವರಿಗೆ ತೋರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿತ್ತು.

They had been scattered by the Great Disappointment, as the wise on April 19, 1844 had been scattered by their first disappointment. The second gathering identified that the Lord “had begun to unite and to raise up His people again.” At the second gathering the Lord’s work includes lifting up an ensign that is united with one another upon the message, and whose humanity is united with His Divinity. The purpose of the ensign is to call God’s other flock out of Babylon, which is accomplished by men and women seeing the ensign.

ಮಹಾ ನಿರಾಶೆಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಅವರು ಚದರಿಹೋಗಿದ್ದರು; ಹಾಗೆಯೇ, 1844ರ ಏಪ್ರಿಲ್ 19ರಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ತಮ್ಮ ಮೊದಲ ನಿರಾಶೆಯ ಕಾರಣದಿಂದ ಚದರಿಹೋಗಿದ್ದರು. ಎರಡನೇ ಕೂಡಿಸುವಿಕೆಯು ಕರ್ತನು “ತನ್ನ ಜನರನ್ನು ಮತ್ತೆ ಒಂದಾಗಿಸಲು ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ಮರುಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದಾನೆ” ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸಿತು. ಎರಡನೇ ಕೂಡಿಸುವಿಕೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕರ್ತನ ಕಾರ್ಯವು, ಸಂದೇಶದ ಮೇಲೆ ಪರಸ್ಪರ ಏಕೀಕೃತವಾಗಿರುವ, ಮತ್ತು ಯಾರ ಮಾನವತ್ವವು ಅವನ ದೈವತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಏಕೀಕೃತವಾಗಿರುವ, ಒಂದು ಧ್ವಜವನ್ನು ಎತ್ತುವುದನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಆ ಧ್ವಜದ ಉದ್ದೇಶವು ದೇವರ ಇತರ ಹಿಂಡನ್ನು ಬಾಬಿಲೋನಿನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಕರೆಯುವುದಾಗಿದೆ; ಇದನ್ನು ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಸ್ತ್ರೀಯರು ಆ ಧ್ವಜವನ್ನು ನೋಡುವ ಮೂಲಕ ನೆರವೇರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

The ensign is the army of those who have united their humanity with Christ’s Divinity in the time of the Sunday law testing time. Thus, the second gathering identifies the “root of Jesse,” will be lifted up, carrying the twofold prophetic symbolism of Ruth, a heathen who is gathered by the ensign being joined with Boaz, a symbol of the one hundred and forty-four thousand, and also a symbol of the Redeemer, who paid the price for Ruth, and was her near kinsmen. In the incarnation of Christ’s Divine nature with the fallen flesh of human nature He became our near kinsman. The ensign that is lifted up are those united by the message, who finalize the work of joining their humanity to Christ’s Divinity in advance of the Sunday law.

ಧ್ವಜವು, ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನು-ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಮಾನವಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತನ ದೈವತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಏಕೀಕರಿಸಿಕೊಂಡವರ ಸೇನೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಎರಡನೆಯ ಕೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯು “ಯೆಸ್ಸೆಯ ಬೇರು” ಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ; ಅದು ಎತ್ತಲ್ಪಡುವುದು, ರೂತ್ ಎಂಬ ಅನ್ಯಜನಳ ದ್ವಿಗುಣ ಪ್ರವಾದ್ಯಾತ್ಮಕ ಸಂಕೇತಾರ್ಥವನ್ನು ಹೊತ್ತು—ಧ್ವಜದ ಮೂಲಕ ಕೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟು ಬೋವಜನೊಡನೆ ಏಕೀಕೃತಳಾಗುವವಳು; ಬೋವಜನು ಒಂದು ನೂರು ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಸಂಕೇತವಾಗಿಯೂ, ರೂತ್‌ಗಾಗಿ ಬೆಲೆ ತೀರಿಸಿದ, ಅವಳ ಸಮೀಪ ಸಂಬಂಧಿಯಾದ ವಿಮೋಚಕನ ಸಂಕೇತವಾಗಿಯೂ ಇರುವನು. ಕ್ರಿಸ್ತನ ದೈವಸ್ವಭಾವವು ಮಾನವಸ್ವಭಾವದ ಪತನಗೊಂಡ ಮಾಂಸದೊಂದಿಗೆ ಅವತರಿಸಿದಾಗ, ಆತನು ನಮ್ಮ ಸಮೀಪ ಸಂಬಂಧಿಯಾದನು. ಎತ್ತಲ್ಪಡುವ ಧ್ವಜವೆಂದರೆ, ಸಂದೇಶದ ಮೂಲಕ ಏಕೀಕೃತಗೊಂಡು, ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿಗೆ ಮುಂಚೆಯೇ ತಮ್ಮ ಮಾನವಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತನ ದೈವತ್ವಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವವರೇ ಆಗಿದ್ದಾರೆ.

We will continue this study in the next article.

ಈ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ನಾವು ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತೇವೆ.

> “The appreciation of the Bible grows with its study. Whichever way the student may turn, he will find displayed the infinite wisdom and love of God.

> “ಬೈಬಲಿನ ಅಧ್ಯಯನದೊಂದಿಗೆ ಅದರ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯು ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯು ಯಾವ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ತಿರುಗಿದರೂ, ಅಲ್ಲಿ ದೇವರ ಅನಂತ ಜ್ಞಾನವೂ ಪ್ರೀತಿಯೂ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ಅವನು ಕಾಣುವನು.

> “The significance of the Jewish economy is not yet fully comprehended. Truths vast and profound are shadowed forth in its rites and symbols. The gospel is the key that unlocks its mysteries. Through a knowledge of the plan of redemption, its truths are opened to the understanding. Far more than we do, it is our privilege to understand these wonderful themes. We are to comprehend the deep things of God. Angels desire to look into the truths that are revealed to the people who with contrite hearts are searching the word of God, and praying for greater lengths and breadths and depths and heights of the knowledge which He alone can give.

> “ಯೆಹೂದ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಇನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ. ಅದರ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಂಕೇತಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವಿಶಾಲವೂ ಗಂಭೀರವೂ ಆದ ಸತ್ಯಗಳು ನೆರಳಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಅದರ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ತೆರೆಯುವ ಕೀಲಿಕೈ ಸುವಾರ್ತೆಯಾಗಿದೆ. ವಿಮೋಚನೆಯ ಯೋಜನೆಯ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಅದರ ಸತ್ಯಗಳು ಗ್ರಹಿಕೆಗೆ ತೆರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ನಾವು ಗ್ರಹಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಬಹಳ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಈ ಅದ್ಭುತ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಅರಿಯುವುದು ನಮ್ಮ ಸೌಭಾಗ್ಯವಾಗಿದೆ. ನಾವು ದೇವರ ಆಳವಾದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪೂರ್ಣ ಹೃದಯಗಳಿಂದ ದೇವರ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಪರಿಶೋಧಿಸುತ್ತಾ, ಆತನು ಮಾತ್ರ ನೀಡಬಲ್ಲ ಜ್ಞಾನದ ಇನ್ನಷ್ಟು ಉದ್ದಗಳನ್ನೂ ಅಗಲಗಳನ್ನೂ ಆಳಗಳನ್ನೂ ಎತ್ತರಗಳನ್ನೂ ಹೊಂದುವದಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವ ಜನರಿಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಸತ್ಯಗಳೊಳಗೆ ನೋಡುವುದಕ್ಕೆ ದೇವದೂತರೂ ಸಹ ಹಾರೈಸುತ್ತಾರೆ.”

> “As we near the close of this world’s history, the prophecies relating to the last days especially demand our study. The last book of the New Testament scriptures is full of truth that we need to understand. Satan has blinded the minds of many, so that they have been glad of any excuse for not making the Revelation their study. But Christ through His servant John has here declared what shall be in the last days, and He says, ‘Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein.’ Revelation 1:3.

> “ನಾವು ಈ ಲೋಕದ ಇತಿಹಾಸದ ಅಂತ್ಯದತ್ತ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪ್ರವಾದನೆಗಳು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಪರಿಶುದ್ಧ ಗ್ರಂಥಗಳ ಕೊನೆಯ ಪುಸ್ತಕವು ನಾವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಸತ್ಯದಿಂದ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ. ಪ್ರಕಟಣೆಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಅಧ್ಯಯನವಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳದಿರಲು ಯಾವ ಕಾರಣವಾದರೂ ಅವರಿಗೆ ಸಂತೋಷಕರವಾಗುವಂತೆ ಸೈತಾನನು ಅನೇಕರ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಅಂಧಗೊಳಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನ್ನ ದಾಸನಾದ ಯೋಹಾನನ ಮೂಲಕ ಇಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಏನಾಗುವುದೋ ಅದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಮತ್ತು ಆತನು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, ‘ಈ ಪ್ರವಾದನೆಯ ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ಓದುುವವನೂ, ಅವುಗಳನ್ನು ಕೇಳುವವರೂ, ಅದರಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಕೈಕೊಳ್ಳುವವರೂ ಧನ್ಯರು.’ ಪ್ರಕಟಣೆ 1:3.”

> “‘This is life eternal,’ Christ said, ‘that they might know Thee the only true God, and Jesus Christ, whom Thou hast sent.’ John 17:3. Why is it that we do not realize the value of this knowledge? Why are not these glorious truths glowing in our hearts, trembling upon our lips, and pervading our whole being?

> “‘ಇದೇ ನಿತ್ಯಜೀವವು,’ ಎಂದು ಕ್ರಿಸ್ತನು ಹೇಳಿದರು, ‘ಅಂದರೆ ಅವರು ಏಕೈಕ ಸತ್ಯದೇವರಾದ ನಿನ್ನನ್ನೂ, ನೀನು ಕಳುಹಿಸಿದ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನೂ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದೇ.’ ಯೋಹಾನ 17:3. ನಾವು ಈ ಜ್ಞಾನದ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಏಕೆ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ? ಈ ಮಹಿಮೆಯ ಸತ್ಯಗಳು ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಜ್ವಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ತುಟಿಗಳ ಮೇಲೆ ಏಕೆ ನಡುಗುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಸಮಸ್ತ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಏಕೆ ವ್ಯಾಪಿಸುವುದಿಲ್ಲ?”

> “In giving us His word, God has put us in possession of every truth essential for our salvation. Thousands have drawn water from these wells of life, yet there is no diminishing of the supply. Thousands have set the Lord before them, and by beholding have been changed into the same image. Their spirit burns within them as they speak of His character, telling what Christ is to them, and what they are to Christ. But these searchers have not exhausted these grand and holy themes. Thousands more may engage in the work of searching out the mysteries of salvation. As the life of Christ and the character of His mission are dwelt upon, rays of light will shine forth more distinctly at every attempt to discover truth. Each fresh search will reveal something more deeply interesting than has yet been unfolded. The subject is inexhaustible. The study of the incarnation of Christ, His atoning sacrifice and mediatorial work, will employ the mind of the diligent student as long as time shall last; and looking to heaven with its unnumbered years he will exclaim, ‘Great is the mystery of godliness.’

> “ತನ್ನ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ನಮಗೆ ನೀಡುವುದರ ಮೂಲಕ, ದೇವರು ನಮ್ಮ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಅತ್ಯಾವಶ್ಯಕವಾದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸತ್ಯದ ಸ್ವಾಮ್ಯವನ್ನು ನಮಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಸಾವಿರಾರು ಮಂದಿ ಈ ಜೀವಜಲದ ಬಾವಿಗಳಿಂದ ನೀರನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೂ ಅದರ ಸರಬರಾಜಿನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಕ್ಷಯವಾಗಿಲ್ಲ. ಸಾವಿರಾರು ಮಂದಿ ಕರ್ತನನ್ನು ತಮ್ಮ ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ, ಮತ್ತು ಆತನನ್ನು ಅವಲೋಕಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ಅದೇ ಪ್ರತಿರೂಪಕ್ಕೆ ಪರಿವರ್ತಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಆತನ ಸ್ವಭಾವದ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುವಾಗ, ಕ್ರಿಸ್ತನು ಅವರಿಗೆ ಯಾರು ಮತ್ತು ಅವರು ಕ್ರಿಸ್ತನಿಗೆ ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸುವಾಗ, ಅವರ ಆತ್ಮವು ಅವರೊಳಗೆ ಜ್ವಲಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಈ ಅನ್ವೇಷಕರು ಈ ಮಹಿಮೆಯುಳ್ಳ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರವಾದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ. ಇನ್ನೂ ಸಾವಿರಾರು ಮಂದಿ ರಕ್ಷಣೆಯ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿಹಿಡಿಯುವ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಬಹುದು. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಜೀವನವೂ ಆತನ ಕಾರ್ಯಭಾರದ ಸ್ವಭಾವವೂ ಧ್ಯಾನಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ, ಸತ್ಯವನ್ನು ಅನ್ವೇಷಿಸಲು ಮಾಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿಯೂ ಬೆಳಕಿನ ಕಿರಣಗಳು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೊಸ ಅನ್ವೇಷಣೆಯೂ ಇಂದುವರೆಗೆ ಬಹಿರಂಗಗೊಂಡಿರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಇನ್ನೂ ಆಳವಾದ ಆಸಕ್ತಿದಾಯಕವಾದ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು. ಈ ವಿಷಯವು ಅಕ್ಷಯವಾಗಿದೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಅವತಾರ, ಆತನ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಬಲಿಯೂ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯ ಕಾರ್ಯವೂ ಕಾಲವಿರುವವರೆಗೆ ಪರಿಶ್ರಮಿಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವು; ಮತ್ತು ತನ್ನ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ವರ್ಷಗಳೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ಪರಲೋಕದ ಕಡೆಗೆ ದೃಷ್ಟಿಯಿಟ್ಟು ಅವನು, ‘ದೈವಭಕ್ತಿಯ ರಹಸ್ಯವು ಮಹತ್ತಾದದು’ ಎಂದು ಉದ್ಗರಿಸುವನು.”

> “In eternity we shall learn that which, had we received the enlightenment it was possible to obtain here, would have opened our understanding. The themes of redemption will employ the hearts and minds and tongues of the redeemed through the everlasting ages. They will understand the truths which Christ longed to open to His disciples, but which they did not have faith to grasp. Forever and forever new views of the perfection and glory of Christ will appear. Through endless ages will the faithful Householder bring forth from His treasure things new and old.” Christ’s Object Lessons, 132–134.

> “ನಿತ್ಯತೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದ್ದ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮ ಗ್ರಹಿಕೆಯನ್ನು ತೆರೆಯುತ್ತಿದ್ದದ್ದನ್ನು ಕಲಿಯುವೆವು. ವಿಮೋಚನೆಯ ವಿಷಯಗಳು ಅನಂತ ಯುಗಗಳವರೆಗೆ ವಿಮೋಚಿತರ ಹೃದಯಗಳನ್ನೂ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನೂ ನಾಲಿಗೆಯನ್ನೂ ತೊಡಗಿಸಿಡುವವು. ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನ್ನ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಬಯಸಿ ತಿಳಿಸಬೇಕೆಂದಿದ್ದರೂ, ಅವರು ಗ್ರಹಿಸಲು ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರಲಿಲ್ಲದ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಅವರು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವರು. ಸದಾಕಾಲವೂ ಸದಾಕಾಲವೂ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ ಮತ್ತು ಮಹಿಮೆಯ ಹೊಸ ಹೊಸ ದೃಷ್ಟಿಗಳು ಪ್ರಕಟವಾಗುವವು. ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಯುಗಗಳವರೆಗೆ ನಂಬಿಗಸ್ತ ಗೃಹಸ್ವಾಮಿ ತನ್ನ ಭಂಡಾರದಿಂದ ಹೊಸದನ್ನೂ ಹಳೆಯದನ್ನೂ ಹೊರತರುವುದು.” Christ’s Object Lessons, 132–134.

Back to Articles