Article

# Elijah - Number Four

ಎಲೀಯನು - ಸಂಖ್ಯೆ ನಾಲ್ಕು

Slavery

ದಾಸ್ಯ

Author

Jeff Pippenger

Published

October 1, 2023

Formats

PDF
Word

Elijah’s witness begins when he identifies that there would be no rain, except at his word for three and a half years.

ಎಲೀಯನ ಸಾಕ್ಷಿಯು ಮೂರುವರೆ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ತನ್ನ ವಾಕ್ಯದ ಹೊರತು ಮಳೆ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಅವನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದಾಗ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

> And Elijah the Tishbite, who was of the inhabitants of Gilead, said unto Ahab, As the Lord God of Israel liveth, before whom I stand, there shall not be dew nor rain these years, but according to my word. 1 Kings 17:1.

> ಗಿಲ್ಯಾದಿನ ನಿವಾಸಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಾದ ತಿಶ್ಬೀಯನಾದ ಏಲೀಯನು ಅಹಾಬನಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು: ನಾನು ಯಾರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದೇನೋ ಆ ಇಸ್ರಾಯೇಲನ ಕರ್ತನಾದ ದೇವರು ಜೀವಂತನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ನನ್ನ ಮಾತಿನ ಪ್ರಕಾರವಲ್ಲದೆ ಈ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಮಂಜುವಾಗಲಿ ಮಳೆಯಾಗಲಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. 1 ಅರಸುಗಳು 17:1.

Those three and a half years represent the history of Thyatira from 538 until 1798. In 1798, at the end of the period of drought Elijah summons Ahab to Carmel. The first angels’ message announced the hour of God’s judgment on October 22, 1844. The first angel’s message was the command to Ahab to call all of Israel to Carmel.

ಆ ಮೂರುವರೆ ವರ್ಷಗಳು 538ರಿಂದ 1798ರವರೆಗಿನ ಥೈಯತೀರದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. 1798ರಲ್ಲಿ, ಬರಗಾಲದ ಅವಧಿಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಎಲೀಯನು ಅಹಾಬನನ್ನು ಕರ್ಮೇಲಿಗೆ ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ. ಮೊದಲ ದೂತನ ಸಂದೇಶವು 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ದೇವರ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಘಳಿಗೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿತು. ಮೊದಲ ದೂತನ ಸಂದೇಶವು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಸಮಸ್ತ ಜನರನ್ನು ಕರ್ಮೇಲಿಗೆ ಕರೆಯುವಂತೆ ಅಹಾಬನಿಗೆ ನೀಡಿದ ಆಜ್ಞೆಯಾಗಿತ್ತು.

> And it came to pass, when Ahab saw Elijah, that Ahab said unto him, Art thou he that troubleth Israel? And he answered, I have not troubled Israel; but thou, and thy father’s house, in that ye have forsaken the commandments of the Lord, and thou hast followed Baalim. Now therefore send, and gather to me all Israel unto mount Carmel, and the prophets of Baal four hundred and fifty, and the prophets of the groves four hundred, which eat at Jezebel’s table. So Ahab sent unto all the children of Israel, and gathered the prophets together unto mount Carmel. And Elijah came unto all the people, and said, How long halt ye between two opinions? if the Lord be God, follow him: but if Baal, then follow him. And the people answered him not a word. 1 Kings 18:17–21.

> ಅಹಾಬನು ಎಲೀಯನನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ಅಹಾಬನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಇಸ್ರಾಯೇಲನಿಗೆ ಕಾಟವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವವನು ನೀನೇನಾ? ಆಗ ಅವನು ಉತ್ತರಿಸಿ ಹೇಳಿದನು: ನಾನು ಇಸ್ರಾಯೇಲನಿಗೆ ಕಾಟವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ನೀನು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ಮನೆಯವರೇ, ಯಾಕಂದರೆ ನೀವು ಕರ್ತನ ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ತೊರೆದುಬಿಟ್ಟು ಬಾಳ್‌ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದ್ದೀರಿ. ಆದದರಿಂದ ಈಗ ಕಳುಹಿಸಿ, ಇಸ್ರಾಯೇಲರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕರ್ಮೇಲ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಕೂಡಿಸು; ಮತ್ತು ಯೆಜಬೆಲಿನ ಮೇಜಿನಿಂದ ಊಟ ಮಾಡುವ ಬಾಳನ ಪ್ರವಾದಿಗಳು ನಾನೂರು ಐವತ್ತು ಮಂದಿ, ತೋಪುಗಳ ಪ್ರವಾದಿಗಳು ನಾನೂರು ಮಂದಿಯನ್ನೂ ಕೂಡಿಸು. ಹಾಗೆಯೇ ಅಹಾಬನು ಇಸ್ರಾಯೇಲರಲ್ಲೆಲ್ಲರ ಬಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿ, ಆ ಪ್ರವಾದಿಗಳನ್ನು ಕರ್ಮೇಲ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಕೂಡಿಸಿದನು. ಆಗ ಎಲೀಯನು ಸಕಲ ಜನರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಹೇಳಿದನು: ನೀವು ಎರಡು ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳ ನಡುವೆ ಎಷ್ಟುಕಾಲ ತಡಕಾಡುವಿರಿ? ಕರ್ತನೇ ದೇವರಾಗಿದ್ದರೆ ಆತನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿರಿ; ಆದರೆ ಬಾಳನೇ ಆಗಿದ್ದರೆ ಅವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿರಿ. ಆದರೆ ಜನರು ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಮಾತಿನ ಉತ್ತರವನ್ನೂ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ. 1 ಅರಸುಗಳು 18:17–21.

All Israel was gathered to Carmel in the time of Elijah, which in turn represented William Miller’s history when the three churches of Revelation chapter three were gathered together. The church that had initially fled into the wilderness in 538 to escape the persecution of Jezebel, as represented by the church of Thyatira, came out of the wilderness as the generation that was to be confronted with the message of Elijah, represented by William Miller. The earth beast then opened its mouth and swallowed up the flood of persecution that had been sent against her for twelve hundred and sixty years.

ಎಲೀಯನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸರ್ವ ಇಸ್ರಾಯೇಲೂ ಕರ್ಮೇಲಿಗೆ ಕೂಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಅದು ತನ್ನ ತಿರುಗುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟನೆಯ ಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಮೂರು ಸಭೆಗಳು ಒಂದಾಗಿ ಕೂಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್‌ನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಯೆಜಬೆಲಳ ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಕ್ರಿ.ಶ. 538ರಲ್ಲಿ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಓಡಿಹೋದ ಸಭೆಯು—ಥುವತೀರ ಸಭೆಯಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ—ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್‌ನಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಎಲೀಯನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಗಿದ್ದ ತಲೆಮಾರಾಗಿ ಅರಣ್ಯದಿಂದ ಹೊರಬಂದಿತು. ಆಗ ಭೂಮಿಯ ಮೃಗವು ತನ್ನ ಬಾಯಿಯನ್ನು ತೆರೆದು, ಅವಳ ವಿರುದ್ಧ ಸಾವಿರ ಎರಡು ನೂರು ಅರವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಹಿಂಸೆಯ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ನುಂಗಿಬಿಟ್ಟಿತು.

> And the earth helped the woman, and the earth opened her mouth, and swallowed up the flood which the dragon cast out of his mouth. Revelation 12:16.

> ಭೂಮಿಯು ಆ ಸ್ತ್ರೀಯಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿತು; ಭೂಮಿಯು ತನ್ನ ಬಾಯಿಯನ್ನು ತೆರೆದು, ಅಜಗನು ತನ್ನ ಬಾಯಿಂದ ಹೊರಸೂಸಿದ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ನುಂಗಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಪ್ರಕಟನೆ 12:16.

In prophecy the “speaking of a nation” is the action of its legislative and judicial authorities, and in 1789 the United States established the divine document that is the Constitution of the United States, thus protecting the rights and freedom necessary to provide protection from the persecution of both the kings of Europe and the apostate Catholic church.

ಪ್ರವಚನದಲ್ಲಿ “ಒಂದು ಜನಾಂಗವು ಮಾತನಾಡುವುದು” ಎಂದರೆ ಅದರ ಶಾಸನಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಾಂಗ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಕೈಗೊಳ್ಳುವ ಕ್ರಮವೆಂದು ಅರ್ಥ; ಮತ್ತು 1789ರಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನವು ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದ ಸಂವಿಧಾನವೆಂಬ ದೈವಿಕ ದಸ್ತಾವೇಜನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಯೂರೋಪಿನ ರಾಜರುಗಳೂ ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟ ಕ್ಯಾಥೋಲಿಕ್ ಸಭೆಯೂ ನಡೆಸಿದ ಹಿಂಸಾಚಾರದಿಂದ ರಕ್ಷಣೆ ಒದಗಿಸಲು ಅಗತ್ಯವಾದ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನೂ ಹೀಗೆ ಸಂರಕ್ಷಿಸಿತು.

> “The speaking of the nation is the action of its legislative and judicial authorities.” The Great Controversy, 443.

> “ಒಂದು ರಾಷ್ಟ್ರದ ಮಾತು ಎನ್ನುವುದು ಅದರ ಶಾಸನಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಾಂಗ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಕ್ರಮವಾಗಿದೆ.” The Great Controversy, 443.

In 1789, just before the beginning of the United States’ prophetic role as the sixth kingdom of Bible prophecy began, it spake as a Lamb, but at the Sunday law it will speak as a dragon.

1789ರಲ್ಲಿ, ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆರನೆಯ ರಾಜ್ಯವಾಗಿ ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್‌ನ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಪಾತ್ರವು ಆರಂಭವಾಗುವದಕ್ಕಿಂತ ತಕ್ಷಣ ಮುಂಚೆಯೇ, ಅದು ಕುರಿಮರಿಯಂತೆ ಮಾತಾಡಿತು; ಆದರೆ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅದು ನಾಗದಂತೆ ಮಾತಾಡುವುದು.

> And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. Revelation 13:11.

> ಆಮೇಲೆ ಭೂಮಿಯಿಂದ ಏರಿಬರುತ್ತಿದ್ದ ಮತ್ತೊಂದು ಮೃಗವನ್ನು ನಾನು ಕಂಡೆನು; ಅದಕ್ಕೆ ಕುರಿಮರಿಯಂತಿರುವ ಎರಡು ಕೊಂಬುಗಳಿದ್ದವು, ಆದರೆ ಅದು ನಾಗದಂತೆ ಮಾತಾಡಿತು. ಪ್ರಕಟನೆ 13:11.

The beginning and ending of the earth beast are marked by its speaking. In 1798, Ahab calls all of Israel to Mount Carmel where Elijah is going to set forth a test to prove to those watching whether the God of the Hebrews or the god of Jezebel is the true God. Jezebel had four hundred and fifty prophets of Baal and four hundred prophets of the grove. The false god Baal was a male deity and the false god Ashtaroth was a female deity.

ಭೂಮಿಯ ಮೃಗದ ಆರಂಭವೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಅದರ ಮಾತಿನಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. 1798ರಲ್ಲಿ, ಅಹಾಬನು ಇಸ್ರಾಯೇಲರನ್ನೆಲ್ಲರನ್ನು ಕರ್ಮೇಲ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿ ಏಲೀಯನು ನೋಡುತ್ತಿರುವವರ ಮುಂದೆ ಹೆಬ್ರಿಯರ ದೇವರೋ ಅಥವಾ ಈಜೆಬೆಲಳ ದೇವರೋ ಸತ್ಯದೇವರು ಎಂಬುದನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುವ ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಮುಂದಿಡಲಿದ್ದಾನೆ. ಈಜೆಬೆಲಳಿಗೆ ಬಾಳನ ನಾಲ್ಕು ನೂರು ಐವತ್ತು ಪ್ರವಾದಿಗಳೂ ಅಶೇರದ ನಾಲ್ಕು ನೂರು ಪ್ರವಾದಿಗಳೂ ಇದ್ದರು. ಸುಳ್ಳು ದೇವರಾದ ಬಾಳನು ಪುರುಷ ದೇವತೆಯಾಗಿದ್ದನು, ಮತ್ತು ಸುಳ್ಳು ದೇವರಾದ ಅಷ್ಟಾರೋತ್ತು ಸ್ತ್ರೀ ದೇವತೆಯಾಗಿದ್ದಳು.

Those two classes of false prophets represent the combination of church and state, for in prophecy when a man and woman are represented together, the woman represents a church and the man the state. Elijah was outnumbered eight hundred and fifty to one as he confronted the unholy combination of church and state, as represented by the female and male false deities and also by the marriage of Ahab and Jezebel. Ahab and Jezebel’s illustration of church and state represent the corruption of the horn of Republicanism and Baal and Ashtaroth represent the corruption of the Protestant horn.

ಆ ಎರಡು ವರ್ಗಗಳ ಸುಳ್ಳು ಪ್ರವಾದಿಗಳು ಸಭೆ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯದ ಸಂಯೋಗವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಪುರುಷ ಮತ್ತು ಒಬ್ಬ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದಾಗ, ಸ್ತ್ರೀ ಸಭೆಯನ್ನು ಹಾಗೂ ಪುರುಷ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಎಲೀಯನು ಸ್ತ್ರೀ ಮತ್ತು ಪುರುಷ ಸುಳ್ಳು ದೈವಗಳಿಂದಲೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಅಹಾಬ್ ಮತ್ತು ಈಜಬೆಲಳ ವಿವಾಹದಿಂದಲೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಭೆ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯದ ಆ ಅಪವಿತ್ರ ಸಂಯೋಗವನ್ನು ಎದುರಿಸಿದಾಗ, ಎಂಟು ನೂರು ಐವತ್ತು ಮಂದಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಒಬ್ಬನೇ ಆಗಿದ್ದನು. ಅಹಾಬ್ ಮತ್ತು ಈಜಬೆಲಳ ಸಭೆ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯದ ಚಿತ್ರಣವು Republicanism ಎಂಬ ಕೊಂಬಿನ ಭ್ರಷ್ಟತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಬಾಳ್ ಹಾಗೂ ಅಷ್ಟರೋತ್ Protestant ಕೊಂಬಿನ ಭ್ರಷ್ಟತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ.

The issue was Elijah’s protest against the corrupt religion represented by Thyatira in Revelation chapter two. Elijah represented a Protestant, for the only definition of Protestant is someone who protests against Rome. Elijah’s protest represents a protest against the combination of church and state that is accomplished by the unholy alliance between a corrupted state with a corrupted church.

ಪ್ರಕಟನೆ ಎರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಥುವತೀರವು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಭ್ರಷ್ಟ ಧರ್ಮದ ವಿರುದ್ಧ ಎಲೀಯನು ಎತ್ತಿದ ಪ್ರತಿಬಂಧನೆಯೇ ವಿಷಯವಾಗಿತ್ತು. ಎಲೀಯನು ಒಬ್ಬ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟ್ ಅನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದನು; ಯಾಕಂದರೆ “ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟ್” ಎಂಬ ಪದದ ಏಕೈಕ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವೆಂದರೆ ರೋಮಿನ ವಿರುದ್ಧ ಪ್ರತಿಭಟಿಸುವವನು. ಎಲೀಯನ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯು, ಭ್ರಷ್ಟಗೊಂಡ ರಾಜ್ಯವು ಭ್ರಷ್ಟಗೊಂಡ ಸಭೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದುವ ಅಪವಿತ್ರ ಮೈತ್ರಿಯಿಂದ ನೆರವೇರುವ ಸಭೆ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯದ ಸಂಯೋಗದ ವಿರುದ್ಧದ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.

> Notwithstanding I have a few things against thee, because thou sufferest that woman Jezebel, which calleth herself a prophetess, to teach and to seduce my servants to commit fornication, and to eat things sacrificed unto idols. And I gave her space to repent of her fornication; and she repented not. Behold, I will cast her into a bed, and them that commit adultery with her into great tribulation, except they repent of their deeds. Revelation 2:20–22.

> ಆದಾಗ್ಯೂ, ನಿನಗೆ ವಿರೋಧವಾಗಿ ನನಗೆ ಕೆಲವು ಸಂಗತಿಗಳಿವೆ; ಯಾಕಂದರೆ ತಾನೇ ತನ್ನನ್ನು ಪ್ರವಾದಿನಿ ಎಂದು ಕರೆಯಿಕೊಳ್ಳುವ ಆ ಸ್ತ್ರೀ ಯೆಜೆಬೆಲನ್ನು ನೀನು ಸಹಿಸುತ್ತಿರುವೆ; ಆಕೆ ನನ್ನ ದಾಸರಿಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿ, ವ್ಯಭಿಚಾರ ಮಾಡುವಂತೆ ಮತ್ತು ವಿಗ್ರಹಗಳಿಗೆ ಬಲಿಯಾದವುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುವಂತೆ ಮೋಸಗೊಳಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಆಕೆಯ ವ್ಯಭಿಚಾರದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡುವುದಕ್ಕೆ ನಾನು ಆಕೆಗೆ ಕಾಲಕೊಟ್ಟೆನು; ಆದರೂ ಆಕೆ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡಲಿಲ್ಲ. ಇಗೋ, ನಾನು ಆಕೆಯನ್ನು ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಎಸೆಯುವೆನು; ಮತ್ತು ಆಕೆಯೊಡನೆ ವ್ಯಭಿಚಾರ ಮಾಡುವವರನ್ನು ಸಹ, ತಮ್ಮ ಕೃತ್ಯಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡದಿದ್ದರೆ, ಮಹಾ ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ಬೀಳಿಸುವೆನು. ಪ್ರಕಟನೆ 2:20–22.

Eating represents the message you accept, and a message that is sacrificed to idols represents the doctrines of Catholicism, the very symbol of the abominable worship of idols. God’s people in the Dark Ages had come to accept many of the pagan doctrines of Catholicism, and especially the worship of the sun.

ತಿನ್ನುವುದು ನೀವು ಅಂಗೀಕರಿಸುವ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ವಿಗ್ರಹಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟದ್ದೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುವ ಸಂದೇಶವು ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕತೆಯ ಉಪದೇಶಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ, ಅದು ವಿಗ್ರಹಾರಾಧನೆಯ ಅಸಹ್ಯಕರ ಆರಾಧನೆಯ ನಿಜವಾದ ಪ್ರತೀಕವೇ ಆಗಿದೆ. ಅಂಧಕಾರಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ದೇವರ ಜನರು ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕತೆಯ ಅನೇಕ ಅನ್ಯಜನಾಂಗೀಯ ಉಪದೇಶಗಳನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸೂರ್ಯಾರಾಧನೆಯನ್ನು, ಅಂಗೀಕರಿಸಲು ಬಂದಿದ್ದರು.

Fornication is an unlawful relationship and prophetically represents the very essence of what the Constitution prohibits; the combination of church and state. Ahab was in an unlawful relationship with Jezebel, for as a king of Israel he was not to marry a heathen princess. Jesus identified John the Baptist as Elijah, and John also confronted the same unholy relationship when he rebuked Herod for marrying Herodias, his brother’s wife.

ವ್ಯಭಿಚಾರವು ಅಕ್ರಮ ಸಂಬಂಧವಾಗಿದ್ದು, ಪ್ರವಾದ್ಯಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅದು ಸಂವಿಧಾನವು ನಿಷೇಧಿಸುವ ವಿಷಯದ ಸಾರವನ್ನೇ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ; ಅಂದರೆ ಸಭೆಯೂ ರಾಜ್ಯವೂ ಒಂದಾಗುವ ಸಂಯೋಗವನ್ನು. ಆಹಾಬನು ಯೆಜಬೆಲಳೊಂದಿಗೆ ಅಕ್ರಮ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿದ್ದನು, ಏಕೆಂದರೆ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಅರಸನಾಗಿದ್ದ ಅವನು ಅನ್ಯಜಾತಿಯ ರಾಜಕುಮಾರಿಯನ್ನು ವಿವಾಹವಾಗಬಾರದು. ಯೇಸು ಯೋಹಾನ ಬಾಪ್ತಿಸ್ಮನನ್ನು ಏಲೀಯನೆಂದು ಗುರುತಿಸಿದನು; ಹಾಗೆಯೇ ಯೋಹಾನನು ಸಹ ತನ್ನ ಸಹೋದರನ ಹೆಂಡತಿಯಾದ ಹೆರೋದ್ಯಳನ್ನು ವಿವಾಹವಾದದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಹೆರೋದನನ್ನು ಗದರಿಸಿದಾಗ, ಅದೇ ಅಪವಿತ್ರ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಎದುರಿಸಿದನು.

> For Herod had laid hold on John, and bound him, and put him in prison for Herodias’ sake, his brother Philip’s wife. For John said unto him, It is not lawful for thee to have her. Matthew 14:3, 4.

> ಹೇರೋದನು ತನ್ನ ಸಹೋದರ ಫಿಲಿಪ್ಪನ ಹೆಂಡತಿಯಾದ ಹೆರೋದ್ಯಳ ನಿಮಿತ್ತ ಯೋಹಾನನನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಬಂಧಿಸಿ, ಸೆರೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ್ದನು. ಯಾಕಂದರೆ ಯೋಹಾನನು ಅವನಿಗೆ, “ನೀನು ಅವಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದು ಧರ್ಮಸಮ್ಮತವಲ್ಲ” ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದನು. ಮತ್ತಾಯ 14:3, 4.

Elijah’s confrontation with Ahab and Jezebel prefigured John’s confrontation with Herod and Herodias for both relationships represented an unlawful relationship of church and state. Together they represent the Elijah message of the one hundred and forty-four thousand who confronts the papacy (Jezebel & Herodias), the ten kings that represent the United Nations (Ahab & Herod) and the United States that represents the false prophet (the false prophets of Carmel and Salome, Herodias’ daughter).

ಎಲೀಯನು ಆಹಾಬನೂ ಯೆಜಬೆಲಳೂ ವಿರುದ್ಧ ನಡೆಸಿದ ಮುಖಾಮುಖಿಯು, ಯೋಹಾನನು ಹೆರೋದನೂ ಹೆರೋದ್ಯಳೂ ವಿರುದ್ಧ ನಡೆಸಿದ ಮುಖಾಮುಖಿಯನ್ನು ಪೂರ್ವಛಾಯೆಯಾಗಿ ಸೂಚಿಸಿತು; ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಎರಡೂ ಸಂಬಂಧಗಳು ಸಭೆಯೂ ರಾಜ್ಯವೂ ನಡುವಿನ ಅಕ್ರಮ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. ಒಟ್ಟಾಗಿ ಇವು ಪಾಪಾಸಿಯನ್ನು (ಯೆಜಬೆಲ್ ಮತ್ತು ಹೆರೋದ್ಯಳು), ಐಕ್ಯರಾಷ್ಟ್ರಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಹತ್ತು ಅರಸರನ್ನು (ಆಹಾಬ್ ಮತ್ತು ಹೆರೋದು), ಮತ್ತು ಸುಳ್ಳು ಪ್ರವಾದಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಅಮೇರಿಕಾ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನವನ್ನು (ಕರ್ಮೇಲಿನ ಸುಳ್ಳು ಪ್ರವಾದಿಗಳು ಮತ್ತು ಹೆರೋದ್ಯಳ ಮಗಳು ಸಲೋಮೆ) ಎದುರಿಸುವ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಎಲೀಯನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ.

The prophetic setting at Carmel includes the defense by Elijah of the Constitution of the United States, which enshrines the principle of the separation of church and state.

ಕರ್ಮೇಲಿನ ಪ್ರವಾದ್ಯಾತ್ಮಕ ಹಿನ್ನೆಲೆ, ಚರ್ಚ್ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯಗಳ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಸಂವಿಧಾನಬದ್ಧಗೊಳಿಸಿರುವ ಅಮೇರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳ ಸಂವಿಧಾನವನ್ನು ಎಲೀಯನು ಸಮರ್ಥಿಸಿದುದನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ.

> And it came to pass, when Ahab saw Elijah, that Ahab said unto him, Art thou he that troubleth Israel? And he answered, I have not troubled Israel; but thou, and thy father’s house, in that ye have forsaken the commandments of the Lord, and thou hast followed Baalim. 1 Kings 18:17, 18.

> ಅಹಾಬನು ಎಲೀಯನನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ಅಹಾಬನು ಅವನಿಗೆ, “ಇಸ್ರಾಯೇಲನ್ನು ಕಳವಳಗೊಳಿಸುವವನು ನೀನೇನಾ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಅದಕ್ಕೆ ಅವನು ಉತ್ತರಿಸಿ, “ನಾನು ಇಸ್ರಾಯೇಲನ್ನು ಕಳವಳಗೊಳಿಸಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ನೀನು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ಮನೆಯವರೇ ಕಳವಳಗೊಳಿಸಿದ್ದೀರಿ; ಏಕೆಂದರೆ ನೀವು ಯೆಹೋವನ ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಬಾಳೀಮರನ್ನನುಸರಿಸಿದ್ದೀರಿ” ಎಂದನು. 1 ಅರಸುಗಳು 18:17, 18.

The Constitution established that the two horns of Republicanism and Protestantism would always stay separate from each other. But Revelation identifies that when the United States ultimately speaks as a dragon, it will do so when the apostate churches of the United States take control and combine with the apostate government.

ಸಂವಿಧಾನವು ಗಣರಾಜ್ಯತತ್ವ ಮತ್ತು ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟಿಸಂ ಎಂಬ ಎರಡು ಕೊಂಬುಗಳು ಸದಾಕಾಲವೂ ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯುವಂತೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿತು. ಆದರೆ ಪ್ರಕಟಣೆ ಗ್ರಂಥವು, ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಡ್ರಾಗನ್‌ನಂತೆ ಮಾತನಾಡುವಾಗ, ಅದು ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್‌ನ ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟ ಸಭೆಗಳು ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡು ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟ ಸರ್ಕಾರದೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಆಗುವುದು ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ.

> “But what is the ‘image to the beast’? and how is it to be formed? The image is made by the two-horned beast, and is an image to the beast. It is also called an image of the beast. Then to learn what the image is like and how it is to be formed we must study the characteristics of the beast itself—the papacy.

> “ಆದರೆ ‘ಮೃಗಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಮೆ’ ಎಂದರೆ ಏನು? ಮತ್ತು ಅದು ಹೇಗೆ ರೂಪುಗೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ? ಆ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಎರಡು ಕೊಂಬುಗಳಿರುವ ಮೃಗವು ಮಾಡುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅದು ಮೃಗಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಮೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ‘ಮೃಗದ ಪ್ರತಿಮೆ’ ಎಂದೂ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದದರಿಂದ, ಆ ಪ್ರತಿಮೆ ಯಾವ ರೀತಿಯದ್ದಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಅದು ಹೇಗೆ ರೂಪುಗೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು, ನಾವು ಮೃಗದ ಸ್ವಂತ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು—ಅಂದರೆ ಪಾಪಾಸತ್ವವನ್ನು—ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಬೇಕು.

> “When the early church became corrupted by departing from the simplicity of the gospel and accepting heathen rites and customs, she lost the Spirit and power of God; and in order to control the consciences of the people, she sought the support of the secular power. The result was the papacy, a church that controlled the power of the state and employed it to further her own ends, especially for the punishment of ‘heresy.’ In order for the United States to form an image of the beast, the religious power must so control the civil government that the authority of the state will also be employed by the church to accomplish her own ends.” The Great Controversy, 443.

> “ಆರಂಭಿಕ ಸಭೆಯು ಸುವಾರ್ತೆಯ ಸರಳತೆಯಿಂದ ದೂರವಾಗಿ, ಅನ್ಯಜನಾಂಗಗಳ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳನ್ನೂ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನೂ ಅಂಗೀಕರಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ಭ್ರಷ್ಟಳಾದಾಗ, ಅವಳು ದೇವರ ಆತ್ಮವನ್ನೂ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡಳು; ಮತ್ತು ಜನರ ಮನಸ್ಸಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ, ಅವಳು ಲೌಕಿಕ ಅಧಿಕಾರದ ಬೆಂಬಲವನ್ನು ಹುಡುಕಿದಳು. ಅದರ ಫಲವಾಗಿ ಪಾಪಾಸತ್ವವು ಉಂಟಾಯಿತು; ಅದು ರಾಜ್ಯದ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿದ ಸಭೆಯಾಗಿದ್ದು, ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಲು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ‘ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟತೆ’ಯ ಶಿಕ್ಷೆಗಾಗಿ, ಅದನ್ನು ಬಳಸಿತು. ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ ಮೃಗದ ಪ್ರತಿರೂಪವನ್ನು ರೂಪಿಸಬೇಕಾದರೆ, ಧಾರ್ಮಿಕ ಅಧಿಕಾರವು ನಾಗರಿಕ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಅಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ನಿಯಂತ್ರಿಸಬೇಕು; ಆಗ ರಾಜ್ಯದ ಅಧಿಕಾರವೂ ಸಭೆಯು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಉಪಯೋಗಿಸುವ ಸಾಧನವಾಗುತ್ತದೆ.” The Great Controversy, 443.

Elijah at Mount Carmel represented the work of the Millerites, and the Millerites were established as the true prophet in contrast with those that had recently come out from under the influence of Catholicism, but chose through their rejection of the light of the first angel to return to Rome. Thus, the second angel’s message in the spring of 1844 consisted of identifying the Protestant denominations as daughters of Babylon, and the Millerites as the genuine Protestant horn.

ಕಾರ್ಮೇಲ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಎಲೀಯನು ಮಿಲ್ಲರೈಟರ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದನು; ಮತ್ತು ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕತ್ವದ ಪ್ರಭಾವದ ಅಡಿಪತ್ಯದಿಂದ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಹೊರಬಂದಿದ್ದರೂ, ಮೊದಲನೆಯ ದೂತನ ಬೆಳಕನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ ಮೂಲಕ ರೋಮಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುವುದನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡವರ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ, ಮಿಲ್ಲರೈಟರು ಸತ್ಯ ಪ್ರವಾದಿಯಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ಆದಕಾರಣ, ಕ್ರಿ.ಶ. 1844ರ ವಸಂತ ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ಎರಡನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವು ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟ್ ಪಂಥಗಳನ್ನು ಬಾಬಿಲೋನಿನ ಪುತ್ರಿಯರೆಂದು ಗುರುತಿಸುವುದನ್ನೂ, ಮಿಲ್ಲರೈಟರನ್ನು ನಿಜವಾದ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟ್ ಕೊಂಬೆ ಎಂದು ಗುರುತಿಸುವುದನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು.

When God brought ancient Israel out of the slavery of Egypt and through the waters of the Red Sea, He initiated a progressive testing process that began with the test of the heavenly manna.

ದೇವರು ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲನ್ನು ಈಜಿಪ್ಟಿನ ದಾಸ್ಯದಿಂದ ಹೊರತಂದು ಕೆಂಪು ಸಮುದ್ರದ ನೀರಿನ ಮೂಲಕ ನಡೆಸಿದಾಗ, ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಮನ್ನದ ಪರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಒಂದು ಕ್ರಮೇಣ ಮುಂದುವರಿಯುವ ಪರೀಕ್ಷಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಅವರು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

> “Upon us is shining the accumulated light of past ages. The record of Israel’s forgetfulness has been preserved for our enlightenment. In this age God has set His hand to gather unto Himself a people from every nation, kindred, and tongue. In the advent movement He has wrought for His heritage, even as He wrought for the Israelites in leading them from Egypt. In the great disappointment of 1844 the faith of His people was tested as was that of the Hebrews at the Red Sea.” Testimonies, volume 8, 115, 116.

> “ಹಿಂದಿನ ಯುಗಗಳ ಸಂಚಿತ ಬೆಳಕು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಮರೆವಿನ ದಾಖಲೆ ನಮ್ಮ ಬೋಧನೆಗಾಗಿ ಸಂರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಈ ಯುಗದಲ್ಲಿ ದೇವರು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜನಾಂಗ, ಕುಲ, ಭಾಷೆಗಳಿಂದ ತನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಒಂದು ಜನರನ್ನು ಕೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಚಾಚಿದ್ದಾನೆ. ಆಗಮನ ಚಳವಳಿಯಲ್ಲಿ ಆತನು ತನ್ನ ಸ್ವಾಸ್ತ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಕಾರ್ಯಮಾಡಿದ್ದಾನೆ; ಹೇಗೆಂದರೆ, ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರನ್ನು ಈಜಿಪ್ತಿನಿಂದ ನಡೆಸಿ ತಂದಾಗ ಅವರಿಗಾಗಿ ಕಾರ್ಯಮಾಡಿದಂತೆ. 1844ರ ಮಹಾ ನಿರಾಶೆಯಲ್ಲಿ, ಕೆಂಪು ಸಮುದ್ರದ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಬ್ರಿಯರ ವಿಶ್ವಾಸ ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ, ಆತನ ಜನರ ವಿಶ್ವಾಸವೂ ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.” Testimonies, volume 8, 115, 116.

The disappointment of October 22, 1844, led to the understanding of the heavenly sanctuary, which then presented the test of the Sabbath just as the test of the manna became the first of a series of ten tests for ancient Israel.

1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರ ನಿರಾಶೆಯು ಪರಲೋಕದ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯದ ಕುರಿತು ಇರುವ ತಿಳುವಳಿಕೆಗೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು; ಅದು ನಂತರ ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿಗೆ ಮನ್ನದ ಪರೀಕ್ಷೆಯು ಹತ್ತು ಪರೀಕ್ಷೆಗಳ ಸರಣಿಯ ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಸಬ್ಬತ್ತಿನ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟಿತು.

> “The Lord gave me the following view in 1847, while the brethren were assembled on the Sabbath, at Topsham, Maine.

> “1847ರಲ್ಲಿ, ಮೇನ್‌ನ ಟಾಪ್ಶಮ್‌ನಲ್ಲಿ, ಸಹೋದರರು ಸಬ್ಬತ್ತಿನಂದು ಕೂಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಗ, ಕರ್ತನು ನನಗೆ ಕೆಳಗಿನ ದರ್ಶನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

> “We felt an unusual spirit of prayer. And as we prayed the Holy Ghost fell upon us. We were very happy. Soon I was lost to earthly things and was wrapped in a vision of God’s glory. I saw an angel flying swiftly to me. He quickly carried me from the earth to the Holy City. In the city I saw a temple, which I entered. I passed through a door before I came to the first veil. This veil was raised, and I passed into the holy place. Here I saw the altar of incense, the candlestick with seven lamps, and the table on which was the shewbread. After viewing the glory of the holy, Jesus raised the second veil and I passed into the holy of holies.

> “ನಾವು ಒಂದು ಅಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಆತ್ಮವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದೆವು. ನಾವು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಇಳಿದನು. ನಾವು ಬಹಳ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟೆವು. ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ನಾನು ಭೌತಿಕ ಸಂಗತಿಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿಯುಕ್ತಳಾಗಿ ದೇವರ ಮಹಿಮೆಯ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟೆನು. ಒಬ್ಬ ದೂತನು ವೇಗವಾಗಿ ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಹಾರಿಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ಕಂಡೆನು. ಅವನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಭೂಮಿಯಿಂದ ಪರಿಶುದ್ಧ ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದನು. ಆ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ನಾನು ಒಂದು ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಕಂಡೆನು; ಅದರಲ್ಲಿ ನಾನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದೆನು. ಮೊದಲ ತೆರೆಗೆ ಬರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮುನ್ನ ನಾನು ಒಂದು ಬಾಗಿಲನ್ನು ದಾಟಿದೆನು. ಆ ತೆರೆ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ಮತ್ತು ನಾನು ಪರಿಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದೆನು. ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಧೂಪವೇದಿಯನ್ನು, ಏಳು ದೀಪಗಳಿದ್ದ ದೀಪಸ್ತಂಭವನ್ನು, ಮತ್ತು ಸಮರ್ಪಿತ ರೊಟ್ಟಿಯಿದ್ದ ಮೇಜನ್ನು ಕಂಡೆನು. ಪರಿಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಕಂಡ ನಂತರ, ಯೇಸು ಎರಡನೆಯ ತೆರೆವನ್ನು ಎತ್ತಿದನು, ಮತ್ತು ನಾನು ಮಹಾಪರಿಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದೆನು.”

> “In the holiest I saw an ark; on the top and sides of it was purest gold. On each end of the ark was a lovely cherub, with its wings spread out over it. Their faces were turned toward each other, and they looked downward. Between the angels was a golden censer. Above the ark, where the angels stood, was an exceeding bright glory, that appeared like a throne where God dwelt. Jesus stood by the ark, and as the saints’ prayers came up to Him, the incense in the censer would smoke, and He would offer up their prayers with the smoke of the incense to His Father. In the ark was the golden pot of manna, Aaron’s rod that budded, and the tables of stone which folded together like a book. Jesus opened them, and I saw the Ten Commandments written on them with the finger of God. On one table were four, and on the other six. The four on the first table shone brighter than the other six. But the fourth, the Sabbath commandment, shone above them all; for the Sabbath was set apart to be kept in honor of God’s holy name. The holy Sabbath looked glorious—a halo of glory was all around it. I saw that the Sabbath commandment was not nailed to the cross. If it was, the other nine commandments were; and we are at liberty to break them all, as well as to break the fourth. I saw that God had not changed the Sabbath, for He never changes. But the pope had changed it from the seventh to the first day of the week; for he was to change times and laws.” Early Writings, 32.

> “ಅತಿಪವಿತ್ರಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನಾನು ಒಂದು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಕಂಡೆನು; ಅದರ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿಯೂ ಪಕ್ಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅತ್ಯಂತ ಶುದ್ಧ ಬಂಗಾರ ಇತ್ತು. ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಪ್ರತಿ ತುದಿಯಲ್ಲೂ ಒಂದು ಸುಂದರ ಕೆರೂಬನು ಇತ್ತನು; ಅವುಗಳ ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಅದರ ಮೇಲಾಗಿ ಚಾಚಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ಅವುಗಳ ಮುಖಗಳು ಒಂದರ ಕಡೆ ಮತ್ತೊಂದು ತಿರುಗಿದ್ದವು, ಮತ್ತು ಅವು ಕೆಳಮುಖವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಆ ದೂತರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬಂಗಾರದ ಧೂಪಪಾತ್ರೆ ಇತ್ತು. ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಮೇಲಾಗಿ, ದೂತರು ನಿಂತಿದ್ದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ದೇವರು ವಾಸಿಸುವ ಸಿಂಹಾಸನದಂತೆಯೇ ಕಾಣುವ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಕಾಶಮಯವಾದ ಮಹಿಮೆ ಇತ್ತು. ಯೇಸು ಆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದನು; ಪರಿಶುದ್ಧರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳು ಆತನ ಬಳಿಗೆ ಏರಿಬಂದಾಗ, ಧೂಪಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಧೂಪವು ಹೊಗೆಯೆಬ್ಬಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಆತನು ಧೂಪದ ಹೊಗೆಯೊಂದಿಗೆ ಅವರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳನ್ನು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಬಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯೊಳಗೆ ಮನ್ನದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದ ಬಂಗಾರದ ಪಾತ್ರೆ, ಮೊಳಕೆಯೊಡೆದ ಆರೋನನ ಕೋಲು, ಮತ್ತು ಪುಸ್ತಕದಂತೆ ಒಂದರ ಮೇಲೊಂದು ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಕಲ್ಲಿನ ಫಲಕಗಳು ಇವೆ. ಯೇಸು ಅವುಗಳನ್ನು ತೆರೆದನು, ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ದೇವರ ಬೆರಳಿನಿಂದ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಹತ್ತು ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ನಾನು ಕಂಡೆನು. ಒಂದು ಫಲಕದ ಮೇಲೆ ನಾಲ್ಕು ಇದ್ದವು, ಮತ್ತೊಂದರ ಮೇಲೆ ಆರು ಇದ್ದವು. ಮೊದಲ ಫಲಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ನಾಲ್ಕು, ಇತರ ಆರುಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಆದರೆ ನಾಲ್ಕನೆಯದು, ಅಂದರೆ ಸಬ್ಬತ್ ಆಜ್ಞೆ, ಅವೆಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು; ಯಾಕಂದರೆ ಸಬ್ಬತ್ತನ್ನು ದೇವರ ಪರಿಶುದ್ಧ ನಾಮಕ್ಕೆ ಗೌರವಕೊಡುತ್ತಾ ಆಚರಿಸಬೇಕೆಂದು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ನೇಮಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಪರಿಶುದ್ಧ ಸಬ್ಬತ್ತು ಮಹಿಮಾಮಯವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು—ಅದನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ಮಹಿಮೆಯ ಪ್ರಭಾಮಂಡಲವಿತ್ತು. ಸಬ್ಬತ್ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಶಿಲುಬೆಗೆ ಅಂಟಿಸಲಿಲ್ಲವೆಂದು ನಾನು ಕಂಡೆನು. ಹಾಗೆ ಅಂಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೆ, ಉಳಿದ ಒಂಬತ್ತು ಆಜ್ಞೆಗಳೂ ಅಂಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರಬೇಕಾಗಿತ್ತು; ಆಗ ನಾವು ನಾಲ್ಕನೆಯದನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸುವಂತೆಯೇ ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಉಲ್ಲಂಘಿಸಲು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೊಂದಿರುವವರಾಗುತ್ತೇವೆ. ದೇವರು ಸಬ್ಬತ್ತನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿಲ್ಲವೆಂದು ನಾನು ಕಂಡೆನು, ಯಾಕಂದರೆ ಆತನು ಎಂದಿಗೂ ಬದಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಪೋಪನು ಅದನ್ನು ವಾರದ ಏಳನೆಯ ದಿನದಿಂದ ಮೊದಲನೆಯ ದಿನಕ್ಕೆ ಬದಲಾಯಿಸಿದ್ದನು; ಯಾಕಂದರೆ ಅವನು ಕಾಲಗಳನ್ನೂ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ಬದಲಾಯಿಸುವವನಾಗಿರಬೇಕಾಗಿತ್ತು.” Early Writings, 32.

When the Protestants came out of the Dark Ages in 1798 and the book of Daniel was unsealed, the sixth kingdom of Bible prophecy, the two-horned earth beast of Revelation thirteen began its march through prophetic history. Protestantism was founded upon the sacred document called the Holy Bible and Republicanism was founded upon the sacred document called the Constitution. God had brought His church in the wilderness out of the Dark Ages, but just as with ancient Israel during the Egyptian period of slavery the Sabbath commandment had been forgotten. As Israel crossed the Red Sea on its way to the giving of the law at Sinai, modern Israel crossed the Atlantic on its way to October 22, 1844, where the law would once again be revealed. The Lord was once again raising up a people who would be the depositaries of His law, the depositaries of His prophetic revelations and who would carry the mantle of Protestantism. Ancient Israel was given the two tables of the Ten Commandments as the symbol of their work to be the depositaries of His law, and modern Israel was given the two tables of Habakkuk as the symbol of their work as depositaries of His prophetic Word.

1798ರಲ್ಲಿ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟರು ಅಂಧಕಾರ ಯುಗಗಳಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದ ಮೇಲಿದ್ದ ಮುದ್ರೆ ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆರನೆಯ ರಾಜ್ಯವಾದ ಪ್ರಕಟಣೆ ಹದಿಮೂರನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಎರಡು ಕೊಂಬಿನ ಭೂಮಿಯ ಮೃಗವು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸದೊಳಗೆ ತನ್ನ ಪಯಣವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿತು. ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟಿಸಂ ಎಂಬುದು ಪವಿತ್ರ ಬೈಬಲ್ ಎನ್ನಲಾದ ಪವಿತ್ರ ದಸ್ತಾವೇಜಿನ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಯಿತು; ಮತ್ತು ರಿಪಬ್ಲಿಕನಿಸಂ ಎಂಬುದು ಸಂವಿಧಾನ ಎನ್ನಲಾದ ಪವಿತ್ರ ದಸ್ತಾವೇಜಿನ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಯಿತು. ದೇವರು ತನ್ನ ಸಭೆಯನ್ನು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಂಧಕಾರ ಯುಗಗಳಿಂದ ಹೊರತಂದಿದ್ದನು; ಆದರೆ ಐಗುಪ್ತ್ಯದ ದಾಸ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಸಂಗತಿಯಂತೆಯೇ, ಸಬ್ಬತ್ತಿನ ಆಜ್ಞೆ ಮರೆತುಹೋಗಿತ್ತು. ಸೀನಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ನೀಡುವ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಇಸ್ರಾಯೇಲು ಕೆಂಪು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟಿದಂತೆಯೇ, ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲು ಮತ್ತೆ ಒಂದು ಬಾರಿ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವು ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದ್ದ 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗುತ್ತಾ ಅಟ್ಲಾಂಟಿಕ್ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟಿತು. ಕರ್ತನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ತನ್ನ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಭಂಡಾರಸ್ಥರಾಗಿರುವ, ತನ್ನ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಪ್ರಕಟಣೆಗಳ ಭಂಡಾರಸ್ಥರಾಗಿರುವ, ಮತ್ತು ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟಿಸಂನ ಹೊಣೆಯನ್ನು ಹೊರುವ ಒಂದು ಜನಾಂಗವನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿಗೆ ತನ್ನ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಭಂಡಾರಸ್ಥರಾಗುವ ಅವರ ಕಾರ್ಯದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಹತ್ತು ಆಜ್ಞೆಗಳ ಎರಡು ಕಲ್ಲಿನ ಫಲಕಗಳು ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟವು; ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿಗೆ ತನ್ನ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಾಕ್ಯದ ಭಂಡಾರಸ್ಥರಾಗುವ ಅವರ ಕಾರ್ಯದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಹಬಕ್ಕೂಕರ ಎರಡು ಫಲಕಗಳು ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟವು.

Modern Israel was to carry both sets of two tables as it presented the third angel’s message to the world, which is the message proclaimed by those who carry the mantle of Protestantism. The Protestantism that came out of the Dark Ages was then incomplete as was ancient Israel as they crossed through the Red Sea. Protestantism had professed the motto of the Bible and the Bible alone, but had an incomplete understanding of God’s Word through centuries of eating the pagan doctrines of Roman Catholicism (things sacrificed unto idols). God designed that a true Protestant would represent the entire Word of God as symbolized by the “law and the prophets,” the two sets of two tables that represent both the work of God’s people and God’s character. The work of the first angel was to produce a genuine Protestant people that would be both the depositaries of His law and of his prophetic Word.

ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲನು ಲೋಕಕ್ಕೆ ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವಾಗ, ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟಿಸಂನ ಹೊದಿಕೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದವರು ಪ್ರಕಟಿಸುವ ಆ ಸಂದೇಶದೊಂದಿಗೆ, ಎರಡು ಫಲಕಗಳ ಎರಡೂ ಸಮೂಹಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡಿರಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಅಂಧಕಾರ ಯುಗಗಳಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟಿಸಂ ಆಗ ಅಪೂರ್ಣವಾಗಿತ್ತು; ಅದು ಕೆಂಪು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟಿದಾಗಿದ್ದ ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನಂತೆಯೇ ಅಪೂರ್ಣವಾಗಿತ್ತು. ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟಿಸಂ “ಬೈಬಲ್ ಮತ್ತು ಬೈಬಲ್ ಮಾತ್ರ” ಎಂಬ ಸೂತ್ರವನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದ್ದರೂ, ರೋಮನ್ ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕ ಧರ್ಮದ ಅನ್ಯಜನಾಂಗೀಯ ಬೋಧನೆಗಳನ್ನು (ವಿಗ್ರಹಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು) ಶತಮಾನಗಳ ಕಾಲ ಭಕ್ಷಿಸಿದ ಪರಿಣಾಮ, ದೇವರ ವಾಕ್ಯದ ಕುರಿತು ಅದರ ಅರಿವು ಅಪೂರ್ಣವಾಗಿತ್ತು. “ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಪ್ರವಾದಿಗಳು” ಎಂಬ ಸಂಕೇತದಿಂದ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ, ದೇವರ ಜನರ ಕಾರ್ಯವನ್ನೂ ದೇವರ ಸ್ವಭಾವವನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಎರಡು ಫಲಕಗಳ ಎರಡೂ ಸಮೂಹಗಳ ಮೂಲಕ, ಒಬ್ಬ ನಿಜವಾದ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟ್ ದೇವರ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಬೇಕೆಂದು ದೇವರು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದ್ದನು. ಮೊದಲ ದೂತನ ಕಾರ್ಯವು, ಅವನ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೂ ಅವನ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಾಕ್ಯಕ್ಕೂ ಭಂಡಾರಕರಾಗಿರುವ, ನಿಜವಾದ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟ್ ಜನರನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವುದಾಗಿತ್ತು.

> “God has called His church in this day, as He called ancient Israel, to stand as a light in the earth. By the mighty cleaver of truth, the messages of the first, second, and third angels, He has separated them from the churches and from the world to bring them into a sacred nearness to Himself. He has made them the depositaries of His law and has committed to them the great truths of prophecy for this time. Like the holy oracles committed to ancient Israel, these are a sacred trust to be communicated to the world. The three angels of Revelation 14 represent the people who accept the light of God’s messages and go forth as His agents to sound the warning throughout the length and breadth of the earth.” Testimonies, volume 5, 455.

> “ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೇವರು ತನ್ನ ಸಭೆಯನ್ನು, ಆತನು ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲನ್ನು ಕರೆದಂತೆಯೇ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳಕಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವಂತೆ ಕರೆದಿದ್ದಾನೆ. ಸತ್ಯದ ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿ ಒಡೆಯುವ ಕತ್ತಿಯಿಂದ, ಮೊದಲನೆಯ, ಎರಡನೆಯ, ಮತ್ತು ಮೂರನೆಯ ದೂತರ ಸಂದೇಶಗಳ ಮೂಲಕ, ಆತನು ಅವರನ್ನು ಸಭೆಗಳಿಂದಲೂ ಲೋಕದಿಂದಲೂ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ, ತನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಪವಿತ್ರ ಸಮೀಪತೆಗೆ ತರಿದ್ದಾನೆ. ಆತನು ಅವರನ್ನು ತನ್ನ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಭಂಡಾರಿಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ ಮತ್ತು ಈ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಮಹಾಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪವಿತ್ರ ವಚನಗಳಂತೆ, ಇವು ಲೋಕಕ್ಕೆ ತಿಳಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾದ ಪವಿತ್ರ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯಾಗಿವೆ. ಪ್ರಕಟನೆ 14ರ ಮೂವರು ದೂತರು, ದೇವರ ಸಂದೇಶಗಳ ಬೆಳಕನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿ, ಭೂಮಿಯ ಉದ್ದಗಲಕ್ಕೂ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ಘೋಷಿಸಲು ಆತನ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಯುವ ಜನರನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾರೆ.” ಟೆಸ್ಟಿಮೊನೀಸ್, ಸಂಪುಟ 5, 455.

The warning that is to be proclaimed by those who have been identified as the depositaries of the two sets of two tables is against receiving the mark of Catholicism. That protest is against the unlawful relationship of Ahab and Jezebel and was represented by Elijah on Mount Carmel. The giving of the two tables of stone at Mount Sinai typified the giving of Habakkuk’s two tables of cloth in the history of 1842 through 1849. Habakkuk’s two tables are the symbol of the covenant relationship between God and His Protestant people. To reject those tables would be the same as ancient Israel rejecting God’s law.

ಎರಡು ಸಮೂಹಗಳ ಎರಡು ಫಲಕಗಳ ಭಂಡಾರಿಗಳೆಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಿಂದ ಸಾರಲ್ಪಡಬೇಕಾದ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯು ಕ್ಯಾಥೋಲಿಕತೆಯ ಗುರುತನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಆ ವಿರೋಧವು ಅಹಾಬ್ ಮತ್ತು ಈಜೆಬೆಲ್‌ರ ಅನಧಿಕೃತ ಸಂಬಂಧದ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದ್ದು, ಅದನ್ನು ಕರ್ಮೇಲ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಎಲೀಯನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದನು. ಸೀನಾಯ್ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಕಲ್ಲಿನ ಫಲಕಗಳನ್ನು ನೀಡಿದದ್ದು 1842ರಿಂದ 1849ರವರೆಗಿನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಹಬಕ್ಕೂಕನ ಎರಡು ಬಟ್ಟೆಯ ಫಲಕಗಳನ್ನು ನೀಡಿದುದಕ್ಕೆ ಮಾದರಿಯಾಯಿತು. ಹಬಕ್ಕೂಕನ ಎರಡು ಫಲಕಗಳು ದೇವರು ಮತ್ತು ಆತನ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟ್ ಜನರ ನಡುವಿನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಸಂಬಂಧದ ಸಂಕೇತವಾಗಿವೆ. ಆ ಫಲಕಗಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದು ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲರು ದೇವರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದಂತೆಯೇ ಆಗುತ್ತದೆ.

The Millerites entered into the Most Holy Place and received the light of the Sabbath, but the testing process was yet unfinished. Simultaneously the horn of Republicanism was proceeding through the very same history. And both horns would reach a milestone in their march together in 1863.

ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳು ಪರಮಪವಿತ್ರಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಶಬ್ಬತ್ತಿನ ಬೆಳಕನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು; ಆದರೆ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಇನ್ನೂ ಅಪೂರ್ಣವಾಗಿಯೇ ಇತ್ತು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗಣರಾಜ್ಯವಾದದ ಕೊಂಬು ಸಹ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಅದೇ ಇತಿಹಾಸದ ಮೂಲಕ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಮತ್ತು ಎರಡೂ ಕೊಂಬುಗಳು 1863ರಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಾಗಣದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮೈಲುಗಲ್ಲನ್ನು ತಲುಪುವುವು.

Miller’s Elijah message produced a progressive purification process with the intended purpose of establishing the Protestant horn and in the identical history the Republican horn was involved with a progressive process of political development. Both horns are on the same earth beast, so they must travel in unison through the entire history of the earth beast.

ಮಿಲ್ಲರ್‌ನ ಎಲೀಯನ ಸಂದೇಶವು ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟ್ ಕೊಂಬನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಉದ್ದೇಶಿತ ಗುರಿಯೊಂದಿಗೆ ಕ್ರಮೇಣ ಮುಂದುವರಿಯುವ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು; ಮತ್ತು ಅದೇ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್ ಕೊಂಬು ರಾಜಕೀಯ ವಿಕಾಸದ ಕ್ರಮೇಣ ಮುಂದುವರಿಯುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿತವಾಗಿತ್ತು. ಎರಡೂ ಕೊಂಬುಗಳೂ ಒಂದೇ ಭೂಮಿಯ ಮೃಗದ ಮೇಲಿರುವುದರಿಂದ, ಅವು ಭೂಮಿಯ ಮೃಗದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಇತಿಹಾಸದ ಮೂಲಕ ಏಕಸಮವಾಗಿಯೇ ಸಾಗಬೇಕು.

The first prophetic characteristic of the Republican horn of the earth beast was the action of speaking the Constitution into effect in 1789. In 1798, (the time of the end when the book of Daniel was unsealed), the earth beast would speak for the first time as the sixth kingdom of Bible prophecy. 1798 was the beginning of the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy, and the speaking that occurred at the beginning of the earth beast’s history in 1798 would typify the last time the sixth kingdom would speak, and that time is represented as the voice of the dragon. When we consider the laws passed by the Republican horn in the United States in 1798, we should expect to see a typification of the laws that will be passed in conjunction with the Sunday law when the United States speaks as a dragon. As we consider the following four laws, ask yourself if the four laws passed in 1798 have the prophetic signature of Alpha and Omega?

ಭೂಮಿಯ ಮೃಗದ ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್ ಕೊಂಬಿನ ಮೊದಲ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಲಕ್ಷಣವೆಂದರೆ 1789ರಲ್ಲಿ ಸಂವಿಧಾನವನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರುವಂತೆ ಮಾತಾಡಿದ ಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿತ್ತು. 1798ರಲ್ಲಿ (ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದ ಮುದ್ರೆ ತೆರೆದ ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ), ಭೂಮಿಯ ಮೃಗವು ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಆರನೆಯ ರಾಜ್ಯವಾಗಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಮಾತಾಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು. 1798ವು ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ ಆರನೆಯ ರಾಜ್ಯವಾಗಿ ಆರಂಭವಾದ ಕಾಲವಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು 1798ರಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯ ಮೃಗದ ಇತಿಹಾಸದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದ ಆ ಮಾತಾಡುವಿಕೆ, ಆರನೆಯ ರಾಜ್ಯವು ಕೊನೆಯ ಬಾರಿ ಮಾತಾಡುವ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಮಾದರಿಯಾಗುತ್ತದೆ; ಆ ಸಮಯವೇ ನಾಗದ ಸ್ವರವೆಂದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ. 1798ರಲ್ಲಿ ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸಿನಲ್ಲಿ ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್ ಕೊಂಬು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ನಾವು ಪರಿಗಣಿಸಿದಾಗ, ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ ನಾಗದಂತೆ ಮಾತಾಡುವಾಗ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿ ಅಂಗೀಕರಿಸಲ್ಪಡುವ ಕಾನೂನುಗಳ ಒಂದು ಪೂರ್ವರೂಪವನ್ನು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇರಬೇಕು. ಕೆಳಗಿನ ನಾಲ್ಕು ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ನಾವು ಪರಿಗಣಿಸುವಾಗ, 1798ರಲ್ಲಿ ಅಂಗೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ನಾಲ್ಕು ಕಾನೂನುಗಳಲ್ಲಿ ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೇಗಾದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಮುದ್ರೆ ಇರುವುದೇ ಎಂದು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೀವೇ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಿರಿ.

In 1798, the United States passed several significant laws known as the Alien and Sedition Acts. These acts were a series of four laws passed by the Federalist-controlled Congress and signed into law by President John Adams, the second president of the United States and former vice president of George Washington.

1798ರಲ್ಲಿ, ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ “ಎಲಿಯನ್ ಅಂಡ್ ಸೆಡಿಷನ್ ಆಕ್ಟ್ಸ್” ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾದ ಹಲವಾರು ಪ್ರಮುಖ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದಿತು. ಈ ಕಾಯ್ದೆಗಳು ಒಟ್ಟು ನಾಲ್ಕು ಕಾನೂನುಗಳ ಸಮೂಹವಾಗಿದ್ದು, ಫೆಡರಲಿಸ್ಟ್‌ಗಳ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅವುಗಳನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿತು ಮತ್ತು ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್‌ನ ದ್ವಿತೀಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷರೂ ಜಾರ್ಜ್ ವಾಷಿಂಗ್ಟನ್ ಅವರ ಪೂರ್ವ ಉಪಾಧ್ಯಕ್ಷರೂ ಆಗಿದ್ದ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಜಾನ್ ಆಡಮ್ಸ್ ಅವರು ಅವುಗಳಿಗೆ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಅನುಮೋದನೆ ನೀಡಿದರು.

The Naturalization Act: This law extended the residency requirement for immigrants to become U.S. citizens from 5 to 14 years. It was aimed primarily at curbing the influence of recent immigrants, who were often aligned with the opposition party, the Democratic-Republicans.

ನ್ಯಾಚುರಲೈಸೇಶನ್ ಅಧಿನಿಯಮ: ಈ ಕಾನೂನು, ವಲಸಿಗರು ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳ ನಾಗರಿಕರಾಗಲು ಅಗತ್ಯವಿದ್ದ ನಿವಾಸ ಅವಧಿಯನ್ನು 5 ವರ್ಷಗಳಿಂದ 14 ವರ್ಷಗಳಿಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿತು. ಇದು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಇತ್ತೀಚಿನ ವಲಸಿಗರ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಉದ್ದೇಶ ಹೊಂದಿತ್ತು; ಅವರು ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷವಾದ ಡೆಮೊಕ್ರಾಟಿಕ್-ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್‌ಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯಾಗಿದ್ದರು.

The Alien Friends Act: This act authorized the president to deport non-citizens deemed to be a threat to the security of the United States during peacetime. It allowed the president to detain and deport any non-citizen he considered dangerous.

ವಿದೇಶಿ ಸ್ನೇಹಿತರ ಕಾಯಿದೆ: ಈ ಕಾಯಿದೆಯು ಶಾಂತಿಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಮೇರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದ ಭದ್ರತೆಗೆ ಧಮ್ಕಿಯೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಾಗರಿಕರಲ್ಲದವರನ್ನು ದೇಶದಿಂದ ಹೊರಹಾಕಲು ಅಧ್ಯಕ್ಷರಿಗೆ ಅಧಿಕಾರ ನೀಡಿತು. ಅಧ್ಯಕ್ಷರು ಅಪಾಯಕಾರಿ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದ ಯಾವುದೇ ನಾಗರಿಕರಲ್ಲದ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ ದೇಶದಿಂದ ಹೊರಹಾಕಲು ಇದರಿಂದ ಅನುಮತಿ ದೊರೆಯಿತು.

The Alien Enemies Act: This law provided for the apprehension, restraint, and deportation of citizens from countries at war with the United States. It was enacted as a precaution during the tense atmosphere of the late 1790s.

ವಿದೇಶಿ ಶತ್ರುಗಳ ಕಾಯಿದೆ: ಈ ಕಾಯಿದೆಯು ಅಮೇರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿದ್ದ ದೇಶಗಳ ನಾಗರಿಕರನ್ನು ಬಂಧಿಸುವುದು, ನಿರ್ಬಂಧಿಸುವುದು ಮತ್ತು ದೇಶದಿಂದ ಹೊರಹಾಕುವುದು ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿತು. 1790ರ ದಶಕದ ಅಂತ್ಯದ ಉದ್ವಿಗ್ನ ವಾತಾವರಣದ ಮಧ್ಯೆ ಮುನ್ನೆಚ್ಚರಿಕೆಯ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಇದು ಜಾರಿಗೆ ತರಲಾಯಿತು.

The Sedition Act: This is the most controversial of the Alien and Sedition Acts. It made it a criminal offense to publish “false, scandalous, and malicious” writings against the government or its officials, with the intent to defame them or bring them into disrepute. Critics saw this as a direct attack on freedom of speech and the press.

ಸೆಡಿಷನ್ ಕಾಯಿದೆ: ಇದು ಏಲಿಯನ್ ಮತ್ತು ಸೆಡಿಷನ್ ಕಾಯಿದೆಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಅತ್ಯಂತ ವಿವಾದಾತ್ಮಕವಾದದ್ದು. ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧವಾಗಲಿ ಅದರ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ವಿರುದ್ಧವಾಗಲಿ, ಅವರನ್ನು ಅವಹೇಳನಗೊಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಅಪಕೀರ್ತಿಗೆ ಒಳಪಡಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಲಿ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ “ಸುಳ್ಳು, ಅಪವಾದಪೂರ್ಣ, ಮತ್ತು ದುರಾಶಯಪೂರಿತ” ಬರಹಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವುದನ್ನು ಇದು ದಂಡನೀಯ ಅಪರಾಧವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿತು. ವಿಮರ್ಶಕರು ಇದನ್ನು ವಾಕ್ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಪತ್ರಿಕಾ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಮೇಲೆ ನೇರವಾದ ದಾಳಿಯೆಂದು ಕಂಡರು.

The Alien and Sedition Acts were highly controversial and led to significant opposition from Democratic-Republicans, who believed these laws violated fundamental Constitutional rights and targeted their political party. They argued that the laws were an infringement on the First Amendment, which protects freedom of speech and the press. Eventually, these laws played a role in the election of 1800, when Thomas Jefferson and the Democratic-Republicans won the presidency and Congress, leading to the repeal of the Sedition Act.

ಏಲಿಯನ್ ಮತ್ತು ಸೆಡಿಷನ್ ಕಾಯಿದೆಗಳು ಅತ್ಯಂತ ವಿವಾದಾತ್ಮಕವಾಗಿದ್ದವು ಮತ್ತು ಅವು ಡೆಮೋಕ್ರಾಟಿಕ್-ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್‌ಗಳಿಂದ ಗಂಭೀರ ವಿರೋಧಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದವು; ಈ ಕಾಯಿದೆಗಳು ಮೂಲಭೂತ ಸಂವಿಧಾನಿಕ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸುತ್ತವೆ ಹಾಗೂ ತಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷವನ್ನೇ ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿವೆ ಎಂದು ಅವರು ನಂಬಿದರು. ವಾಕ್‌ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಪತ್ರಿಕಾ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಪ್ರಥಮ ತಿದ್ದುಪಡಿಯ ಮೇಲೆ ಈ ಕಾಯಿದೆಗಳು ಅತಿಕ್ರಮಣವಾಗಿವೆ ಎಂದು ಅವರು ವಾದಿಸಿದರು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, 1800ರ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಕಾಯಿದೆಗಳು ಒಂದು ಪಾತ್ರವಹಿಸಿದವು; ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಥಾಮಸ್ ಜೆಫರ್ಸನ್ ಮತ್ತು ಡೆಮೋಕ್ರಾಟಿಕ್-ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್‌ಗಳು ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿತ್ವ ಹಾಗೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಜಯಗಳಿಸಿದರು, ಇದರಿಂದ ಸೆಡಿಷನ್ ಕಾಯಿದೆ ರದ್ದುಗೊಳ್ಳುವಂತಾಯಿತು.

The Democratic-Republican party believed these laws violated the fundamental rights upheld by the Constitution, and they also believed the laws were targeting the opposing political party. It matters not that these laws were repealed or later expired, the Alpha and Omega illustrates the end with the beginning. In the history where these laws were enacted or “spoke” into law the Federalist party was opposed by a party called Democrat-Republicans. The evolution of the Democrat-Republican party ultimately produces the Republican party. A political party primarily coalesced together based upon an anti-slavery position.

ಡೆಮೋಕ್ರಾಟಿಕ್-ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್ ಪಕ್ಷವು, ಈ ಕಾನೂನುಗಳು ಸಂವಿಧಾನದಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ನಂಬಿತ್ತು; ಅಲ್ಲದೆ, ಈ ಕಾನೂನುಗಳು ವಿರೋಧಿ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷವನ್ನೇ ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿವೆ ಎಂದೂ ಅವರು ನಂಬಿದ್ದರು. ಈ ಕಾನೂನುಗಳು ರದ್ದುಗೊಂಡದ್ದಾಗಲಿ ಅಥವಾ ನಂತರ ಅವಧಿ ಮುಗಿದು ಲೋಪವಾದದ್ದಾಗಲಿ ಮಹತ್ವದ್ದಲ್ಲ; ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೆಗಾ ಆರಂಭದ ಮೂಲಕ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಕಾನೂನುಗಳು ಜಾರಿಗೊಂಡ ಅಥವಾ ಕಾನೂನಾಗಿ “ಮಾತನಾಡಿದ” ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ, ಫೆಡರಲಿಸ್ಟ್ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಡೆಮೊಕ್ರಾಟ್-ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್ಸ್ ಎಂಬ ಪಕ್ಷವು ವಿರೋಧಿಯಾಗಿತ್ತು. ಡೆಮೊಕ್ರಾಟ್-ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್ ಪಕ್ಷದ ವಿಕಾಸವು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್ ಪಕ್ಷವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ದಾಸ್ಯವಿರೋಧಿ ನಿಲುವಿನ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷ.

The historians identify 1863 as the very center point of the civil war, a war which was premised upon the issue of slavery. 1863 is also a waymark for the new standard bearers of the Protestant horn, who then rejected the first time-prophecy given to Miller by angels (the prophecy of “seven times” from Leviticus twenty-six). Could it be a simple coincidence that the prophecy of the seven times just happens to be based upon the laws of slavery set forth in the previous chapter of Leviticus? The “curse” identified by the “seven times” was the promise that if the covenant laws of chapter twenty-five were to be disobeyed, Israel would then end its history by returning into the slavery it was taken out of when it began its journey at the Red Sea.

ಇತಿಹಾಸಕಾರರು 1863 ಅನ್ನು ಗೃಹಯುದ್ಧದ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾದ ಮಧ್ಯಬಿಂದುವೆಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆ ಯುದ್ಧವು ದಾಸ್ಯಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿತ್ತು. 1863 ಎಂಬುದು ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟ್ ಕೊಂಬಿನ ಹೊಸ ಧ್ವಜವಾಹಕರಿಗೂ ಒಂದು ಮಾರ್ಗಸೂಚಕ ಚಿಹ್ನೆಯಾಗಿತ್ತು; ಅವರು ಆಗ ದೇವದೂತರು ಮಿಲ್ಲರ್‌ಗೆ ನೀಡಿದ ಮೊದಲ ಕಾಲಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು—(ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಎಂಬ ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು)—ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರು. “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಎಂಬ ಪ್ರವಾದನೆ ಲೇವ್ಯಕಾಂಡದ ಮುಂಚಿನ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ನಿರ್ದಿಷ್ಟಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ದಾಸ್ಯಸಂಬಂಧಿ ನಿಯಮಗಳ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಸರಳ ಯಾದೃಚ್ಛಿಕತೆಯಾಗಿರಬಹುದೇ? “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಮೂಲಕ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ “ಶಾಪ”ವೆಂದರೆ, ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಅವಿಧೇಯತೆಯಿಂದ ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿದಲ್ಲಿ, ಇಸ್ರಾಯೇಲು ಜನರು ತಮ್ಮ ಇತಿಹಾಸದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೆಂಪು ಸಮುದ್ರದ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ ಹೊರತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಅದೇ ದಾಸ್ಯಕ್ಕೆ ಮರುಳುವರು ಎಂಬ ವಾಗ್ದಾನವಾಗಿತ್ತು.

From 1798 to 1863 the political party that was the Democratic–Republican party went through a series of purges or shakings. From 1798 onward, and especially from August 11, 1840 onward through 1863 the Millerite movement went through a series of purges and shakings.

1798ರಿಂದ 1863ರವರೆಗೆ ಡೆಮೋಕ್ರಾಟಿಕ್–ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್ ಪಕ್ಷವಾಗಿದ್ದ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷವು ಶುದ್ಧೀಕರಣಗಳ ಅಥವಾ ಕಂಪನಗಳ ಸರಣಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿತು. 1798ರಿಂದ ಮುಂದೆ, ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ 1840ರ ಆಗಸ್ಟ್ 11ರಿಂದ 1863ರವರೆಗೆ, ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಚಳವಳಿಯು ಶುದ್ಧೀಕರಣಗಳ ಮತ್ತು ಕಂಪನಗಳ ಸರಣಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿತು.

The Democratic-Republican Party, which was one of the early political parties in the United States, did not directly transform into the modern Republican Party as it exists today. Instead, it underwent a series of changes and splits over time, ultimately leading to the formation of several different political parties before the emergence of the Republican Party.

ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳ ಆರಂಭಿಕ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದ್ದ ಡೆಮಾಕ್ರಾಟಿಕ್-ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್ ಪಕ್ಷವು, ಇಂದಿನಂತೆ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಆಧುನಿಕ ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್ ಪಕ್ಷವಾಗಿ ನೇರವಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡಿಲ್ಲ. ಅದರ ಬದಲಾಗಿ, ಅದು ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಅನೇಕ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನೂ ವಿಭಜನೆಗಳನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸಿ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್ ಪಕ್ಷದ ಉದಯಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಹಲವಾರು ವಿಭಿನ್ನ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವಿಕೆಗೆ ದಾರಿಯಾಯಿತು.

The Democratic-Republican Party, often associated with Thomas Jefferson and James Madison, was founded in the late 18th century as a response to the Federalist Party. The Democratic-Republicans favored a strict interpretation of the Constitution, states’ rights, and agrarian interests.

ಥಾಮಸ್ ಜೆಫರ್ಸನ್ ಮತ್ತು ಜೇಮ್ಸ್ ಮ್ಯಾಡಿಸನ್ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸಂಬಂಧಿಸಲ್ಪಡುವ ಡೆಮಾಕ್ರಟಿಕ್-ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್ ಪಕ್ಷವು, ಫೆಡರಲಿಸ್ಟ್ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ 18ನೇ ಶತಮಾನದ ಉತ್ತರಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಡೆಮಾಕ್ರಟಿಕ್-ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್‌ಗಳು ಸಂವಿಧಾನದ ಕಠಿಣ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ, ರಾಜ್ಯಗಳ ಹಕ್ಕುಗಳು, ಮತ್ತು ಕೃಷಿ ಪ್ರಧಾನ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

However, by the 1820s, the Democratic-Republican Party began to fracture along regional and ideological lines. The primary split occurred during the Era of Good Feelings (1817–1825), when there was a lack of strong opposition to James Monroe’s presidency. This period of political tranquility contributed to the decline of the Democratic-Republican Party. The party eventually split into several factions and evolved into the following political groups:

ಆದಾಗ್ಯೂ, 1820ರ ದಶಕದ ವೇಳೆಗೆ ಡೆಮಾಕ್ರಾಟಿಕ್-ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್ ಪಕ್ಷವು ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಮತ್ತು ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ರೇಖೆಗಳ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಭಿನ್ನಗೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸಿತು. ಮುಖ್ಯ ವಿಭಜನೆ “ಎರಾ ಆಫ್ ಗುಡ್ ಫೀಲಿಂಗ್ಸ್” (1817–1825) ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿತು; ಆಗ ಜೇಮ್ಸ್ ಮನ್ರೋ ಅವರ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಬಲವಾದ ವಿರೋಧದ ಕೊರತೆಯಿತ್ತು. ರಾಜಕೀಯ ಶಾಂತಿಯ ಈ ಅವಧಿಯು ಡೆಮಾಕ್ರಾಟಿಕ್-ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್ ಪಕ್ಷದ ಕುಸಿತಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಆ ಪಕ್ಷವು ಅನೇಕ ಗುಂಪುಗಳಾಗಿ ವಿಭಜನೆಗೊಂಡು, ಕೆಳಗಿನ ರಾಜಕೀಯ ಗುಂಪುಗಳಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡಿತು:

Democratic Party: The followers of Andrew Jackson, who became the seventh president in 1829, formed the Democratic Party. Jacksonian Democrats supported a strong executive branch, westward expansion, and a broader suffrage for white males.

ಡೆಮಾಕ್ರಟಿಕ್ ಪಕ್ಷ: 1829ರಲ್ಲಿ ಏಳನೆಯ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿಯಾದ ಆಂಡ್ರೂ ಜಾಕ್ಸನ್ ಅವರ ಅನುಯಾಯಿಗಳು ಡೆಮಾಕ್ರಟಿಕ್ ಪಕ್ಷವನ್ನು ರಚಿಸಿದರು. ಜಾಕ್ಸನಿಯನ್ ಡೆಮಾಕ್ರಟರು ಬಲವಾದ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಾಹಕ ಶಾಖೆಯನ್ನು, ಪಶ್ಚಿಮಾಭಿಮುಖ ವಿಸ್ತರಣೆಯನ್ನು, ಮತ್ತು ಶ್ವೇತವರ್ಣದ ಪುರುಷರಿಗೆ ವ್ಯಾಪಕ ಮತಾಧಿಕಾರವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿದರು.

National Republican Party: This party emerged as a response to Andrew Jackson’s presidency and later merged with other anti-Jackson factions to become the Whig Party. The National Republicans were generally more supportive of a strong federal government and economic development.

ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್ ಪಕ್ಷ: ಈ ಪಕ್ಷವು ಆಂಡ್ರೂ ಜಾಕ್ಸನ್ ಅವರ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆಯ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ ಉದ್ಭವಿಸಿತು ಮತ್ತು ನಂತರ ಜಾಕ್ಸನ್‌ವಿರೋಧಿ ಇತರ ಗುಂಪುಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿಲೀನಗೊಂಡು ವಿಗ್ ಪಕ್ಷವಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿತು. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್‌ಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬಲವಾದ ಫೆಡರಲ್ ಸರ್ಕಾರ ಹಾಗೂ ಆರ್ಥಿಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಬೆಂಬಲ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು.

Anti-Masonic Party: This was a short-lived political party that emerged in the 1820s, primarily in response to concerns about the influence of the secretive Masonic fraternity. It absorbed some former Democratic-Republicans.

ಆಂಟಿ-ಮಾಸೋನಿಕ್ ಪಕ್ಷ: ಇದು 1820ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಉದ್ಭವಿಸಿದ, ಅಲ್ಪಕಾಲ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದ ಒಂದು ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷವಾಗಿದ್ದು, ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ರಹಸ್ಯಸ್ವಭಾವದ ಮಾಸೋನಿಕ್ ಸಹೋದರಸಂಘದ ಪ್ರಭಾವದ ಕುರಿತ ಚಿಂತನೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ ಬೆಳೆಯಿತು. ಇದು ಹಿಂದಿನ ಡೆಮಾಕ್ರಟಿಕ್-ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್ ಸದಸ್ಯರಲ್ಲಿನ ಕೆಲವರನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡಿತು.

The Whig Party: Formed in the 1830s, the Whigs included former National Republicans, Anti-Masons, and other opposition groups. They were characterized by their opposition to Jacksonian policies, support for a strong federal government, and promotion of industrial and economic development.

ವಿಗ್ ಪಕ್ಷ: 1830ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ವಿಗ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿನ ನ್ಯಾಷನಲ್ ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್‌ಗಳು, ಆಂಟಿ-ಮೇಸನ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಇತರೆ ವಿರೋಧಿ ಗುಂಪುಗಳು ಸೇರಿದ್ದವು. ಜ್ಯಾಕ್ಸನಿಯನ್ ನೀತಿಗಳಿಗೆ ವಿರೋಧ, ಬಲವಾದ ಫೆಡರಲ್ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಬೆಂಬಲ, ಹಾಗೂ ಕೈಗಾರಿಕಾ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ನೀಡುವುದೇ ಅವರ ಪ್ರಮುಖ ಲಕ್ಷಣಗಳಾಗಿದ್ದವು.

The modern Republican Party was founded in the 1850s as a direct response to the growing sectional tensions over slavery. It attracted former Whigs, anti-slavery Democrats, Free Soilers, and others who opposed the expansion of slavery into new territories. The first Republican presidential candidate, John C. Fremont, ran in the 1856 election, and the party’s first successful candidate, Abraham Lincoln, was elected in 1860. So, the Republican Party emerged separately from the Democratic-Republican tradition and had a distinct trajectory in American political history.

ಆಧುನಿಕ ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್ ಪಕ್ಷವು 1850ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ದಾಸ್ಯಪ್ರಥೆಯನ್ನು ಕುರಿತಾಗಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತ ಬಂದ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆಗಳಿಗೆ ನೇರ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಯಿತು. ಹೊಸ ಪ್ರದೇಶಗಳೊಳಗೆ ದಾಸ್ಯಪ್ರಥೆಯ ವಿಸ್ತರಣೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದ್ದ ಮಾಜಿ ವಿಗ್‌ಗಳು, ದಾಸ್ಯವಿರೋಧಿ ಡೆಮಾಕ್ರಾಟ್‌ಗಳು, ಫ್ರೀ ಸೊಯ್ಲರ್‌ಗಳು ಹಾಗೂ ಇತರರನ್ನು ಇದು ತನ್ನತ್ತ ಆಕರ್ಷಿಸಿತು. ಮೊದಲ ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್ ಅಧ್ಯಕ್ಷೀಯ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯಾಗಿದ್ದ ಜಾನ್ ಸಿ. ಫ್ರೀಮಾಂಟ್ 1856ರ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಿದರು; ಮತ್ತು ಪಕ್ಷದ ಮೊದಲ ಯಶಸ್ವಿ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯಾಗಿದ್ದ ಅಬ್ರಹಾಂ ಲಿಂಕನ್ 1860ರಲ್ಲಿ ಆಯ್ಕೆಯಾದರು. ಆದಕಾರಣ, ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್ ಪಕ್ಷವು ಡೆಮಾಕ್ರಾಟಿಕ್-ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್ ಪರಂಪರೆಯಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಉದ್ಭವಿಸಿತು ಮತ್ತು ಅಮೆರಿಕದ ರಾಜಕೀಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ತನ್ನದೇ ಆದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಪಥವನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು.

By 1860, the Republican party elected its first president. It was based upon a coalition of political parties that were opposed to slavery. In 1863 the Emancipation Proclamation “spoke” slavery out of existence. In 1863 the Republican horn, then represented by the Republican party “spoke” slavery out of existence, while the Protestant horn ceased to be a movement and became the Seventh-day Adventist church. The movement of the Millerites legally and officially ended in May of 1863, and in that year Moses’ oath, the prophecy of slavery was rejected. He that has an ear, let him hear.

1860ರ ವೇಳೆಗೆ, ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್ ಪಕ್ಷವು ತನ್ನ ಮೊದಲ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿಯನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿತು. ಅದು ದಾಸ್ಯಕ್ಕೆ ವಿರೋಧಿಯಾಗಿದ್ದ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳ ಒಕ್ಕೂಟದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿತ್ತು. 1863ರಲ್ಲಿ ವಿಮೋಚನಾ ಘೋಷಣೆ ದಾಸ್ಯವನ್ನು ಅಸ್ತಿತ್ವದಿಂದ “ಮಾತನಾಡಿ” ಹೊರಡಿಸಿತು. 1863ರಲ್ಲಿ, ಆಗ ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್ ಪಕ್ಷದಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್ ಕೊಂಬು ದಾಸ್ಯವನ್ನು ಅಸ್ತಿತ್ವದಿಂದ “ಮಾತನಾಡಿ” ಹೊರಡಿಸಿತು; ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟ್ ಕೊಂಬು ಒಂದು ಚಳವಳಿಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಸೆವೆಂಥ್-ಡೇ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಸಭೆಯಾಯಿತು. ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳ ಚಳವಳಿ ಕಾನೂನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಹಾಗೂ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ 1863ರ ಮೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು; ಮತ್ತು ಅದೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಮೋಶೆಯ ಪ್ರಮಾಣವಾದ ದಾಸ್ಯದ ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು ತಳ್ಳಿಹಾಕಲಾಯಿತು. ಕೇಳುವ ಕಿವಿಯುಳ್ಳವನು ಕೇಳಲಿ.

At this point it might be informative to provide a brief overview of the “oath of Moses” as labelled by the prophet Daniel.

ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾದಿ ದಾನಿಯೇಲನಿಂದ ಹೀಗೆ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ “ಮೋಶೆಯ ಪ್ರಮಾಣ” ಕುರಿತು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಅವಲೋಕನವನ್ನು ನೀಡುವುದು ಮಾಹಿತಿದಾಯಕವಾಗಿರಬಹುದು.

> Yea, all Israel have transgressed thy law, even by departing, that they might not obey thy voice; therefore the curse is poured upon us, and the oath that is written in the law of Moses the servant of God, because we have sinned against him. Daniel 9:11.

> ಹೌದು, ಸಮಸ್ತ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರು ನಿನ್ನ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿದ್ದಾರೆ; ನಿನ್ನ ಸ್ವರಕ್ಕೆ ವಿಧೇಯರಾಗದಂತೆ ಅದರಿಂದ ತಿರುಗಿಹೋದರು; ಆದದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಶಾಪವು ಸುರಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ, ಮತ್ತು ದೇವರ ಸೇವಕನಾದ ಮೋಶೆಯ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಪ್ರಮಾಣವೂ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಬಂದಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ನಾವು ಅವನಿಗೆ ವಿರೋಧವಾಗಿ ಪಾಪಮಾಡಿದ್ದೇವೆ. ದಾನಿಯೇಲನು 9:11.

William Miller who was guided by Gabriel and other angels as he studied the Word of God, was first led to the “seven times” of Leviticus twenty-six. Miller’s testimony is that in his study of the Bible, he began in the book of Genesis and therefore he obviously came to Leviticus well before he reached the twenty-three hundred years of Daniel chapter eight and verse fourteen. He exclusively used the Bible and a Cruden’s concordance.

ದೇವರ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ಮತ್ತು ಇತರ ದೂತರು ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮಾಡಿದ ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್, ಮೊದಲು ಲೇವಿಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಎಂಬ ವಿಷಯದ ಕಡೆಗೆ ನಡೆಸಲ್ಪಟ್ಟನು. ಮಿಲ್ಲರ್‌ನ ಸಾಕ್ಷ್ಯವೇನಂದರೆ, ತಾನು ಬೈಬಲನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಆದಿಕಾಂಡ ಪುಸ್ತಕದಿಂದಲೇ ಆರಂಭಿಸಿದ್ದನು; ಆದಕಾರಣ, ದಾನಿಯೇಲ ಅಧ್ಯಾಯ ಎಂಟು, ವಚನ ಹದಿನಾಲ್ಕರಲ್ಲಿರುವ ಎರಡು ಸಾವಿರ ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ತಲುಪುವ ಮುಂಚೆಯೇ ಅವನು ಲೇವಿಯಕಾಂಡಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದನು ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಅವನು ಬೈಬಲನ್ನೂ ಕ್ರೂಡೆನ್‌ನ ಕಾನ್ಕೋರ್ಡೆನ್ಸ್‌ನನ್ನೂ ಮಾತ್ರ ಬಳಸಿದನು.

Cruden’s concordance has no references to the Hebrew or Greek words that were thereafter translated into the English of the King James Bible. Miller considered the “context” of the passage he was studying to guide his understanding of a word or passage of Scripture. When it came to his understanding of the “seven times” it is very simple to see the context for the “seven times” of chapter twenty-six of Leviticus is chapter twenty-five.

ಕ್ರೂಡನ್‌ನ ಕಾಂಕೋರ್ಡನ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ನಂತರ ಕಿಂಗ್ ಜೇಮ್ಸ್ ಬೈಬಲ್‌ನ ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ಗೆ ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಹೀಬ್ರೂ ಅಥವಾ ಗ್ರೀಕ್ ಪದಗಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಉಲ್ಲೇಖಗಳಿಲ್ಲ. ಮಿಲ್ಲರ್, ತಾನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ವಚನಭಾಗದ “ಸಂದರ್ಭ”ವನ್ನು, ಒಂದು ಪದ ಅಥವಾ ಶಾಸ್ತ್ರವಚನದ ಭಾಗವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿದನು. “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಎಂಬ ತನ್ನ ಗ್ರಹಿಕೆಗೆ ಬಂದಾಗ, ಲೇವ್ಯಕಾಂಡದ ಇಪ್ಪತ್ತಾರುನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಎಂಬುದರ ಸಂದರ್ಭವು ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೇ ಅಧ್ಯಾಯವೇ ಆಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಸರಳವಾಗಿದೆ.

Chapter twenty-five outlines the resting of the land, the Jubilee and the rules of slavery. The rules of chapter twenty-five are part of “the law of Moses the servant of God” that produces a blessing if obeyed and a “curse” if disobeyed. In chapter twenty-six the curse of the “seven times” equates to twenty-five hundred and twenty years and is set forth in the obvious context of the rules of the land resting and the principles of slavery. In chapter twenty-six the punishment is called the “quarrel of my covenant.”

ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಭೂಮಿಯ ವಿಶ್ರಾಂತಿ, ಜೂಬಿಲಿ ಮತ್ತು ದಾಸ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ ನಿಯಮಗಳು, ಪಾಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೆ ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಮತ್ತು ಅವಿಧೇಯತೆಯಾಗಿದರೆ “ಶಾಪ”ವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ “ದೇವರ ದಾಸನಾದ ಮೋಶೆಯ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರ”ದ ಭಾಗವಾಗಿವೆ. ಇಪ್ಪತ್ತಾರನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ “ಏಳು ಪಟ್ಟು” ಎಂಬ ಶಾಪವು ಎರಡು ಸಾವಿರ ಐನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿದ್ದು, ಭೂಮಿಯ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯ ನಿಯಮಗಳು ಮತ್ತು ದಾಸ್ಯದ ತತ್ವಗಳ ಸ್ಪಷ್ಟ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೇ ಮುಂದಿರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇಪ್ಪತ್ತಾರನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಆ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು “ನನ್ನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ವಿವಾದ” ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗಿದೆ.

> Then will I also walk contrary unto you, and will punish you yet seven times for your sins. And I will bring a sword upon you, that shall avenge the quarrel of my covenant: and when ye are gathered together within your cities, I will send the pestilence among you; and ye shall be delivered into the hand of the enemy. Leviticus 26:24, 25.

> ಆಗ ನಾನು ಸಹ ನಿಮಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಡೆಯುವೆನು; ನಿಮ್ಮ ಪಾಪಗಳ ನಿಮಿತ್ತ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಇನ್ನೂ ಏಳುಪಟ್ಟು ಶಿಕ್ಷಿಸುವೆನು. ನನ್ನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ವಿವಾದಕ್ಕೆ ಪ್ರತೀಕಾರ ತೀರಿಸುವ ಕತ್ತಿಯನ್ನು ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ತರಿಸುವೆನು; ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಪಟ್ಟಣಗಳೊಳಗೆ ಕೂಡಿಬಂದಾಗ, ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮಧ್ಯೆ ಮಾರಿ ಕಳುಹಿಸುವೆನು; ಮತ್ತು ನೀವು ಶತ್ರುವಿನ ಕೈಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಲ್ಪಡುವಿರಿ. ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ 26:24, 25.

In context the “covenant” that God has a “quarrel” over would be the covenant previously cited in chapter twenty-five. The punishment of the seven times is called the “quarrel of” God’s “covenant” and the “curse” attached to it is that Israel would be “delivered into the hand of their” enemies, and once in the enemies’ land, (as Daniel was) Israel would become the slaves of their enemies.

ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ದೇವರು “ವಿವಾದ” ಹೊಂದಿರುವ “ಒಡಂಬಡಿಕೆ” ಎಂದರೆ, ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವದಲ್ಲೇ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾದ ಅದೇ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಏಳು ಬಾರಿ ವಿಧಿಸಲ್ಪಡುವ ದಂಡನೆಯನ್ನು ದೇವರ “ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ವಿವಾದ” ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗಿದೆ; ಅದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ “ಶಾಪ”ವೆಂದರೆ ಇಸ್ರಾಯೇಲರು “ತಮ್ಮ ಶತ್ರುಗಳ ಕೈಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಲ್ಪಡುವರು”; ಮತ್ತು ಒಂದು ಸಲ ಶತ್ರುಗಳ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ ಮೇಲೆ, (ದಾನಿಯೇಲನಂತೆ) ಇಸ್ರಾಯೇಲರು ತಮ್ಮ ಶತ್ರುಗಳ ದಾಸರಾಗುವರು.

When Moses recorded Leviticus twenty-six ancient Israel had just been delivered from the slavery of Egypt and the principles of slavery represented in chapter twenty-five would bring either a blessing or a curse. Ancient Israel never practiced the rules of the Jubilee and ultimately both the northern and southern kingdoms were scattered for “seven times” in fulfillment of what Daniel called the “curse of Moses.”

ಮೋಶೆಯು ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದಾಗ, ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲರು ಇತ್ತೀಚೆಗಷ್ಟೇ ಈಜಿಪ್ಟಿನ ದಾಸ್ಯದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದಿದ್ದರು; ಮತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾದ ದಾಸ್ಯದ ತತ್ತ್ವಗಳು ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನಾಗಲಿ ಶಾಪವನ್ನಾಗಲಿ ಉಂಟುಮಾಡುವವುಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲರು ಯೂಬಿಲಿ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಆಚರಿಸಲಿಲ್ಲ; ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಉತ್ತರ ಹಾಗೂ ದಕ್ಷಿಣ ರಾಜ್ಯಗಳು ಎರಡೂ, ದಾನಿಯೇಲು “ಮೋಶೆಯ ಶಾಪ” ಎಂದು ಕರೆಯಿದ್ದದರ ನೆರವೇರಿಕೆಯಲ್ಲಿ, “ಏಳು ಬಾರಿ” ಚದರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು.

The covenant relationship between God and Israel which had begun with their slavery in Egypt, ended with their slavery to Assyria and Babylon. The “seven times” against the northern kingdom ended in 1798, and “seven times” against the southern kingdom ended in 1844. The starting point for the two periods of seven times is marked in Isaiah chapter seven with a prophecy of sixty-five years that was proclaimed by Isaiah to king Ahaz of Judah in 742 BC.

ಈಜಿಪ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅವರ ದಾಸತ್ವದಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ದೇವರ ಮತ್ತು ಇಸ್ರಾಯೇಲನ ನಡುವಿನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಸಂಬಂಧವು, ಅಸ್ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಬಾಬಿಲೋನಿಗೆ ಅವರ ದಾಸತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು. ಉತ್ತರ ರಾಜ್ಯದ ವಿರುದ್ಧದ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” 1798ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡವು, ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ರಾಜ್ಯದ ವಿರುದ್ಧದ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” 1844ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡವು. ಈ ಎರಡು ಏಳು ಕಾಲಗಳ ಅವಧಿಗಳ ಆರಂಭಬಿಂದು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 742ರಲ್ಲಿ ಯೆಹೂದದ ಅರಸನಾದ ಆಹಾಜನಿಗೆ ಯೆಶಾಯನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಅರವತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳ ಒಂದು ಪ್ರವಾದನೆಯ ಮೂಲಕ ಯೆಶಾಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಏಳರಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ.

> For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:8, 9.

> ಯಾಕಂದರೆ ಸಿರಿಯದ ತಲೆ ದಮಸ್ಕವೇ, ದಮಸ್ಕದ ತಲೆ ರೆಚೀನನೇ; ಮತ್ತೂ ಅರವತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳೊಳಗೆ ಎಫ್ರಾಯಿಮ್ ಒಡೆದುಹೋಗಿ, ಜನಾಂಗವಾಗಿರದೆ ಹೋಗುವುದು. ಎಫ್ರಾಯಿಮಿನ ತಲೆ ಸಮಾರಿಯವೇ, ಸಮಾರಿಯದ ತಲೆ ರೆಮಲ್ಯನ ಮಗನೇ. ನೀವು ನಂಬದಿದ್ದರೆ, ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸ್ಥಿರಪಡಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ಯೆಶಾಯ 7:8, 9.

Isaiah had identified that “within” sixty-five years from the time when the prophecy was set forth in 742 BC, the northern kingdom would be broken. Nineteen years later in 723 BC the northern kingdom of Israel was taken into slavery by the king of Assyria and forty-six years later the king of Babylon took the southern kingdom of Judah into slavery in 677 BC. The prophecy of sixty-five years produces six historical waymarks. The first is 742 BC when the prediction is set forth. Nineteen years later in 723 BC, the northern kingdom was taken into slavery by the Assyrians. Forty-six years later in 677 BC the southern kingdom was taken into slavery by the Babylonians. The first twenty-five hundred and twenty years that began in 723 BC then ended in 1798. Then is 1844 the twenty-five hundred and twenty years that began in 677 BC concluded. From 1844, the prediction extended nineteen years to 1863 in order to complete the entire prophetic structure, for when the Alpha and Omega marked nineteen years to begin the prophetic structure there must be nineteen years to reach its end.

ಕ್ರಿ.ಪೂ. 742ರಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾದನೆ ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಮಯದಿಂದ “ಅರವತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳೊಳಗೆ” ಉತ್ತರ ರಾಜ್ಯವು ಒಡೆಯಲ್ಪಡುವುದು ಎಂದು ಯೆಶಾಯನು ಸೂಚಿಸಿದ್ದನು. ಹತ್ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ಕ್ರಿ.ಪೂ. 723ರಲ್ಲಿ, ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಉತ್ತರ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಅಶ್ಶೂರಿನ ರಾಜನು ಬಂಧನಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು; ಮತ್ತು ನಲವತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ಕ್ರಿ.ಪೂ. 677ರಲ್ಲಿ, ಬಾಬಿಲೋನಿನ ರಾಜನು ಯೆಹೂದದ ದಕ್ಷಿಣ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಬಂಧನಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು. ಅರವತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳ ಈ ಪ್ರವಾದನೆ ಆರು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಮಾರ್ಗಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಮೊದಲನೆಯದು, ಕ್ರಿ.ಪೂ. 742, ಅಂದರೆ ಈ ಪೂರ್ವಕಥನೆ ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವರ್ಷ. ಹತ್ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ಕ್ರಿ.ಪೂ. 723ರಲ್ಲಿ, ಉತ್ತರ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಅಶ್ಶೂರ್ಯರು ಬಂಧನಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು. ನಲವತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ಕ್ರಿ.ಪೂ. 677ರಲ್ಲಿ, ದಕ್ಷಿಣ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಬಾಬಿಲೋನ್ಯರು ಬಂಧನಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು. ನಂತರ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 723ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ಮೊದಲ ಎರಡು ಸಾವಿರ ಐನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳು 1798ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡವು. ಆ ಬಳಿಕ, ಕ್ರಿ.ಪೂ. 677ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ಎರಡು ಸಾವಿರ ಐನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳು 1844ರಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತಾಯವಾದವು. 1844ರಿಂದ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ರಚನೆಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ, ಆ ಪೂರ್ವಕಥನೆ ಹತ್ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ವಿಸ್ತರಿಸಿ 1863ರವರೆಗೆ ಸಾಗಿತು; ಏಕೆಂದರೆ ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೆಗಾ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ರಚನೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಲು ಹತ್ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ್ದರೆ, ಅದರ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ತಲುಪುವುದಕ್ಕೂ ಹತ್ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಇರಲೇಬೇಕು.

Ancient Israel was delivered from the slavery of Egypt and through disobedience both the northern and southern kingdoms were returned to slavery. The prophecies transcend from the prophetic history of ancient literal Israel to modern spiritual Israel and in so doing the theme of all the prophetic waymarks is slavery.

ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲನು ಈಜಿಪ್ಟಿನ ದಾಸ್ಯದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದಿದನು; ಮತ್ತು ಅವಿಧೇಯತೆಯ ಮೂಲಕ ಉತ್ತರ ರಾಜ್ಯವೂ ದಕ್ಷಿಣ ರಾಜ್ಯವೂ ಮರುಬಾರಿಗೆ ದಾಸ್ಯಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ಈ ಪ್ರವಾದನೆಗಳು ಪ್ರಾಚೀನ ಶಾಬ್ದಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸದಿಂದ ಆಧುನಿಕ ಆತ್ಮಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಕಡೆಗೆ ಅತಿಕ್ರಮಿಸಿ ಸಾಗುತ್ತವೆ; ಹೀಗೆ ಮಾಡುವಾಗ ಎಲ್ಲ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಮಾರ್ಗಚಿಹ್ನೆಗಳ ವಿಷಯವಸ್ತುವೇ ದಾಸ್ಯವಾಗಿದೆ.

The prophecy in Isaiah seven was presented to the wicked king Ahaz by Isaiah in 742BC when an impending civil war between the north and south was being identified. The southern kingdom of Ahaz was the literal glorious land of ancient Israel. In 1798, the spiritual glorious land of Bible prophecy began to rule as the sixth kingdom of Bible prophecy. When the seven times against the literal glorious land ended in 1844, there was, as in the history of king Ahaz an impending civil war. By 1844, the turmoil of political parties breaking apart and forming alliances had almost fully settled into two classes of political persuasions. In terms of slavery the Democrats were pro-slavery and the Republicans were anti-slavery. From 1798 to the beginning of the civil war in 1860 the process of developing two classes of political parties had been settled.

ಯೆಶಾಯ ಏಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರವಾದನೆಯು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 742ರಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಗೃಹಯುದ್ಧವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ದುಷ್ಟರಾಜನಾದ ಆಹಾಜನಿಗೆ ಯೆಶಾಯನ ಮೂಲಕ ಸಲ್ಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಆಹಾಜನ ದಕ್ಷಿಣ ರಾಜ್ಯವು ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲನ ಅಕ್ಷರಶಃ ಮಹಿಮೆಯ ದೇಶವಾಗಿತ್ತು. 1798ರಲ್ಲಿ, ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆತ್ಮಿಕ ಮಹಿಮೆಯ ದೇಶವು ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆರನೆಯ ರಾಜ್ಯವಾಗಿ ಆಳಲು ಆರಂಭಿಸಿತು. ಅಕ್ಷರಶಃ ಮಹಿಮೆಯ ದೇಶದ ವಿರುದ್ಧದ ಏಳು ಕಾಲಗಳು 1844ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಾಗ, ಆಹಾಜ ರಾಜನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿದ್ದಂತೆ, ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಗೃಹಯುದ್ಧವೊಂದು ಇತ್ತು. 1844ರ ವೇಳೆಗೆ, ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು ವಿಭಜನೆಗೊಂಡು ಮೈತ್ರಿಗಳನ್ನು ರಚಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಗೊಂದಲವು ಸುಮಾರು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಎರಡು ವರ್ಗಗಳ ರಾಜಕೀಯ ಮನೋಭಾವಗಳಿಗೆ ಸ್ಥಿರಗೊಂಡಿತ್ತು. ದಾಸ್ಯಪ್ರಥೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಡೆಮೋಕ್ರಾಟ್‌ಗಳು ದಾಸ್ಯಪರರಾಗಿದ್ದು, ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್‌ಗಳು ದಾಸ್ಯವಿರೋಧಿಗಳಾಗಿದ್ದರು. 1798ರಿಂದ 1860ರಲ್ಲಿ ಗೃಹಯುದ್ಧದ ಆರಂಭದವರೆಗೆ, ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳ ಎರಡು ವರ್ಗಗಳು ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಸ್ಥಿರಗೊಂಡಿತ್ತು.

Ahaz represented the literal glorious land and therefore typified the spiritual glorious land. The history of Ahaz typifies the prophetic history where the prophecy was proclaimed in 742 BC therefore typifies the history where the prophecy ended. In the beginning history the northern kingdom consisting of ten tribes had broken away from the other two tribes in protest against the divinely established government of the southern two tribes. The ten northern tribes had formed a confederacy with Syria, typifying the alliance between the southern confederacy and a power represented symbolically by Syria.

ಆಹಾಜನು ಅಕ್ಷರಶಃ ಮಹಿಮೆಯುಳ್ಳ ದೇಶವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದ್ದನು; ಆದದರಿಂದ ಆತನು ಆತ್ಮಿಕ ಮಹಿಮೆಯುಳ್ಳ ದೇಶದ ಮಾದರಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಕ್ರಿ.ಪೂ. 742ರಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾದನೆ ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಆಹಾಜನ ಇತಿಹಾಸವು ಮಾದರಿಯನ್ನಾಗಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ; ಆದದರಿಂದ ಅದು ಪ್ರವಾದನೆ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡ ಇತಿಹಾಸದ ಮಾದರಿಯೂ ಆಗಿದೆ. ಆರಂಭದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ, ಹತ್ತು ಗೋತ್ರಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದ ಉತ್ತರ ರಾಜ್ಯವು, ದೈವಿಕವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದಕ್ಷಿಣದ ಎರಡು ಗೋತ್ರಗಳ ಆಡಳಿತದ ವಿರುದ್ಧದ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯಾಗಿ, ಇತರ ಎರಡು ಗೋತ್ರಗಳಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಉತ್ತರದ ಆ ಹತ್ತು ಗೋತ್ರಗಳು ಸಿರಿಯದೊಂದಿಗೆ ಒಕ್ಕೂಟವನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದವು; ಇದು ದಕ್ಷಿಣದ ಒಕ್ಕೂಟ ಮತ್ತು ಸಿರಿಯದಿಂದ ಸಂಕೇತಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಒಂದು ಶಕ್ತಿಯ ನಡುವಿನ ಮೈತ್ರಿಗೆ ಮಾದರಿಯಾಗಿದೆ.

This brief summary is identifying that the seven times of Leviticus twenty-six is a covenant promise that sets forth either a blessing for obedience or the “curse” of slavery for disobedience. The northern and southern kingdoms started together as one nation that was delivered out of slavery, only to be delivered back into slavery at their respective endings.

ಈ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಸಾರಾಂಶವು ಲೇವಿಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಎಂಬುದು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ವಾಗ್ದಾನವಾಗಿದ್ದು, ಅದು ವಿಧೇಯತೆಗೆ ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಅವಿಧೇಯತೆಗೆ ದಾಸತ್ವದ “ಶಾಪ”ವನ್ನಾಗಲಿ ನಿರೂಪಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಉತ್ತರ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ರಾಜ್ಯಗಳು ದಾಸತ್ವದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದಿದ ಒಂದೇ ಜನಾಂಗವಾಗಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಆರಂಭಗೊಂಡವು; ಆದರೆ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಅಂತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ದಾಸತ್ವಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು.

The sixty-five years at the ending of those prophecies of slavery concluded with spiritual Israel in the spiritual glorious land, at the very dead center of a civil war of the north against the south. The antagonists in the civil war was a kingdom that formed a confederacy and broke away from the divinely established government that was located in the opposing kingdom.

ದಾಸತ್ವದ ಕುರಿತು ಇರುವ ಆ ಪ್ರವಾದನೆಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅರವತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳು, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲನ್ನು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮಹಿಮೆಯ ದೇಶದಲ್ಲಿ—ಉತ್ತರವು ದಕ್ಷಿಣದ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಿದ ಒಂದು ಗೃಹಯುದ್ಧದ ನಿಖರ ಮಧ್ಯಬಿಂದುವಿನಲ್ಲಿ—ತಂದು ಮುಕ್ತಾಯಗೊಂಡವು. ಆ ಗೃಹಯುದ್ಧದಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷಿಗಳು ಒಕ್ಕೂಟವನ್ನು ರಚಿಸಿ, ವಿರುದ್ಧ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿದ್ದ ದೈವಿಕವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಒಂದು ರಾಜ್ಯವಾಗಿತ್ತು.

From 1798 onward to the civil war, the horn of Republicanism was put through a process which produced two classes of political antagonists that represent two sides of the issues of slavery. The proslavery antagonists that sought to continue the practice of slavery lost the battle.

1798ರಿಂದ ಒಳನಾಡು ಯುದ್ಧದವರೆಗೆ, ರಿಪಬ್ಲಿಕನಿಸಂನ ಕೊಂಬು ದಾಸ್ಯಪ್ರಥೆಯ ವಿಷಯದ ಎರಡು ಮುಖಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಎರಡು ವರ್ಗಗಳ ರಾಜಕೀಯ ವಿರೋಧಿಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದ ಒಂದು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯೊಳಗೆ ನಡೆಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ದಾಸ್ಯಪ್ರಥೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದ ದಾಸ್ಯಪರ ವಿರೋಧಿಗಳು ಆ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಸೋತರು.

From 1798 onward to the civil war, the horn of Protestantism was put through a process which produced two classes of religious antagonists that represent two sides of the issues of slavery. The proslavery antagonists that sought to continue the original understanding of the prophecy of slavery lost the battle.

1798ರಿಂದ ಗೃಹಯುದ್ಧದವರೆಗೆ, ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟಿಸಂನ ಕೊಂಬು ದಾಸ್ಯತೆಯ ವಿಷಯದ ಎರಡು ಮುಖಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಎರಡು ವರ್ಗದ ಧಾರ್ಮಿಕ ವಿರೋಧಿಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದ ಒಂದು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಮೂಲಕ ಸಾಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ದಾಸ್ಯತೆಯ ಕುರಿತ ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯ ಮೂಲ ಗ್ರಹಿಕೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದ ದಾಸ್ಯಪರ ವಿರೋಧಿಗಳು ಆ ಸಮರದಲ್ಲಿ ಸೋತರು.

In 1863 the horn of Republicanism succeeded in rejecting the practice of slavery.

1863ರಲ್ಲಿ ರಿಪಬ್ಲಿಕನಿಸಮ್ ಎಂಬ ಕೊಂಬು ದಾಸ್ಯ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಯಿತು.

In 1863 the horn of Protestantism succeeded in rejecting the prophecy of slavery.

1863ರಲ್ಲಿ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟಿಸಮ್‌ನ ಕೊಂಬು ದಾಸ್ಯತ್ವದ ಕುರಿತು ಇದ್ದ ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯನ್ನು ತಳ್ಳಿಹಾಕುವುದರಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಯಿತು.

In doing so they rejected the work of Miller, the Elijah for his time. In so doing they also rejected “the oath of Moses,” the foundation stone for their time. Moses and Elijah were then rejected, only to return on September 11, 2001.

ಹೀಗೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಅವರು ತಮ್ಮ ಕಾಲಕ್ಕಾಗಿದ್ದ ಎಲೀಯನಾದ ಮಿಲ್ಲರನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರು. ಹೀಗೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಅವರು “ಮೋಶೆಯ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನೂ” ತಮ್ಮ ಕಾಲಕ್ಕಾಗಿದ್ದ ಮೂಲಾಧಾರಶಿಲೆಯಾಗಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರು. ಆಗ ಮೋಶೆಯೂ ಎಲೀಯನೂ ತಿರಸ್ಕೃತರಾದರು; ನಂತರ ಅವರು 2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರಂದು ಮರುಕಳಿಸಿದರು.

Alpha and Omega, the wonderful linguist recorded His divine signature throughout the time prophecy of the “oath of Moses” that He himself proclaimed as Palmoni, the Wonderful Numberer. If ye will not believe, surely ye shall not be established.

ಅಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೆಗಾ, ಅದ್ಭುತ ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞನು, ತಾನೇ ಪಲ್ಮೋನಿ, ಅದ್ಭುತ ಸಂಖ್ಯಾಪರಿಗಣಕನೆಂದು ಘೋಷಿಸಿದ “ಮೋಶೆಯ ಪ್ರಮಾಣ”ದ ಕಾಲಪ್ರವಾದಿಯಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ತನ್ನ ದೈವಿಕ ಸಹಿಯನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದ್ದಾನೆ. ನೀವು ನಂಬದಿದ್ದರೆ, ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ ನೀವು ಸ್ಥಿರಪಡಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ.

Back to Articles