Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Thirty-Nine

ಯೋವೇಲನ ಪುಸ್ತಕ ಮತ್ತು ಲವೋದಿಕ್ಯದ ಏಳನೇ ದಿನದ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಸಭೆ - ಸಂಖ್ಯೆ ಮೂವತ್ತೊಂಬತ್ತು

Number Thirty-Nine

ಮೂವತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಸಂಖ್ಯೆ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 2, 2026

Formats

PDF
Word

The internal omega capstone test that follows the external alpha foundation test of 2024, requires a definition of the “storehouse,” and of the “meat” that is kept in the storehouse. The test is prophetic, and has an internal and external line of truth. Are the jewels James White’s remnant, or are they the truths if God’s Word? They are both.

2024ರ ಬಾಹ್ಯ ಆಲ್ಫಾ ಅಡಿಪಾಯ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ನಂತರ ಬರುವ ಆಂತರಿಕ ಓಮೆಗಾ ಶಿಖರಕಲ್ಲು ಪರೀಕ್ಷೆಯು, “ಭಂಡಾರ”ದ ಮತ್ತು ಭಂಡಾರದಲ್ಲಿ ಇಡಲಾಗಿರುವ “ಆಹಾರ”ದ ಒಂದು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಅಗತ್ಯಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಪರೀಕ್ಷೆಯು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕವಾದದ್ದು; ಅದಕ್ಕೊಂದು ಆಂತರಿಕ ಹಾಗೂ ಬಾಹ್ಯ ಸತ್ಯರೇಖೆಯಿದೆ. ಆಭರಣಗಳು ಜೇಮ್ಸ್ ವೈಟ್ ಅವರ ಶೇಷಜನರೇ, ಅಥವಾ ಅವು ದೇವರ ವಾಕ್ಯದ ಸತ್ಯಗಳೇ? ಅವು ಎರಡೂ ಆಗಿವೆ.

At 9/11, God’s people were called to eat the little book and return to Jeremiah’s old paths, where the foundations were then laid. At 9/11, it was seen that when John, in Revelation chapter eleven was told to measure, he was told to measure two things. He was told to measure both the temple, and the worshippers therein. He was told to leave off the courtyard of the 1,260 years of the Gentiles trampling down the sanctuary and host. The sanctuary and the host are the temple and the worshippers therein.

9/11ರಲ್ಲಿ, ದೇವರ ಜನರಿಗೆ ಚಿಕ್ಕ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ತಿನ್ನುವುದಕ್ಕೂ, ಅಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಿವಾರಗಳು ಆಗಲೇ ಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಯಿರೆಮೀಯನ ಹಳೆಯ ಮಾರ್ಗಗಳಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುವುದಕ್ಕೂ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟರು. 9/11ರಲ್ಲಿ, ಪ್ರಕಟನೆಯ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಯೋಹಾನನಿಗೆ ಅಳೆಯಲು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಅವನಿಗೆ ಎರಡು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಅಳೆಯಲು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು ಎಂಬುದು ಕಾಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಅವನಿಗೆ ದೇವಾಲಯವನ್ನೂ, ಅದರೊಳಗಿನ ಆರಾಧಕರನ್ನೂ ಅಳೆಯಲು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಅನ್ಯಜನರು ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವನ್ನೂ ಸೈನ್ಯವನ್ನೂ ತುಳಿದುಹಾಕಿದ 1,260 ವರ್ಷಗಳ ಅಂಗಳವನ್ನು ಬಿಡಿಬಿಡಲು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವೂ ಸೈನ್ಯವೂ ದೇವಾಲಯ ಮತ್ತು ಅದರೊಳಗಿನ ಆರಾಧಕರೇ ಆಗಿದ್ದಾರೆ.

In 2023, the same angel that had descended at 9/11 descended again, unsealing the message of the Midnight Cry, and then in 2024 the external foundational test of whether the symbol of Rome still establishes the vision as it had for the Millerites.

2023ರಲ್ಲಿ, 9/11ರಂದು ಇಳಿದಿದ್ದ ಅದೇ ದೂತನು ಮತ್ತೆ ಇಳಿದು, ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಕೂಗಿನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಮುದ್ರಾಭಂಗ ಮಾಡಿದನು; ಮತ್ತು ನಂತರ 2024ರಲ್ಲಿ, ರೋಮಿನ ಸಂಕೇತವು ಮಿಲ್ಲರೈಟರಿಗಾಗಿದ್ದಂತೆ ಇನ್ನೂ ದರ್ಶನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತದೆಯೇ ಎಂಬ ಬಾಹ್ಯ ಮೂಲಭೂತ ಪರೀಕ್ಷೆ ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು.

The “open windows” of heaven identify the arrival of the internal omega test of the temple and the call to “return.” The test requires identifying two symbols. When the third angel arrived in 1844, and then again at 9/11, John is told to measure the temple and the worshippers therein, thus identifying a prophetic work of measuring the temple and worshippers in 2023. Malachi raises the question of what is the “storehouse,” and what is the “meat?” These same questions in Miller’s dream would be, what is “the casket,” and what is “the jewels.”

ಪರಲೋಕದ “ತೆರೆದ ಕಿಟಕಿಗಳು” ದೇವಾಲಯದ ಆಂತರಿಕ ಓಮೇಗಾ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಆಗಮನವನ್ನೂ ಹಾಗೂ “ಹಿಂತಿರುಗಿರಿ” ಎಂಬ ಕರೆಯನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಪರೀಕ್ಷೆಯು ಎರಡು ಸಂಕೇತಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದನ್ನು ಅಗತ್ಯಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಮೂರನೇ ದೂತನು 1844ರಲ್ಲಿ ಬಂದಾಗ, ಮತ್ತು ನಂತರ ಮತ್ತೆ 9/11ರಲ್ಲಿ ಬಂದಾಗ, ಯೋಹಾನನಿಗೆ ದೇವಾಲಯವನ್ನೂ ಅದರೊಳಗೆ ಆರಾಧಿಸುವವರನ್ನೂ ಅಳೆಯುವಂತೆ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ; ಹೀಗೆ 2023ರಲ್ಲಿ ದೇವಾಲಯವನ್ನೂ ಆರಾಧಕರನ್ನೂ ಅಳೆಯುವ ಒಂದು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮಲಾಕಿಯು “ಭಂಡಾರಗೃಹ” ಯಾವುದು, ಮತ್ತು “ಆಹಾರ” ಯಾವುದು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಎತ್ತುತ್ತಾನೆ. ಮಿಲ್ಲರನ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಇದೇ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು, “ಪೆಟ್ಟಿಗೆ” ಯಾವುದು, ಮತ್ತು “ರತ್ನಗಳು” ಯಾವುವು ಎಂಬುದಾಗಿರುತ್ತವೆ.

Miller’s dream identifies the open windows of heaven as the point where the church triumphant in Revelation nineteen is raised up in white linen to ride upon the white horses of the army of the Lord of hosts. The open windows are where Malachi’s blessing or curse is poured out. Miller’s open window is where the rubbish is removed and the jewels are gathered into the casket.

ಮಿಲ್ಲರ್‌ನ ಕನಸು, ಪ್ರಕಟಣೆ ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಜಯಶಾಲಿಯಾದ ಸಭೆಯು ಬಿಳಿ ನಾರುಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಎತ್ತಲ್ಪಟ್ಟು ಸೈನ್ಯಗಳ ಕರ್ತನ ಸೈನ್ಯದ ಬಿಳಿ ಕುದುರೆಗಳ ಮೇಲೆ ಸವಾರಿಯಾಗುವ ಬಿಂದುವಾಗಿ ಆಕಾಶದ ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಕಿಟಕಿಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಕಿಟಕಿಗಳೇ ಮಲಾಕಿಯ ಆಶೀರ್ವಾದವಾಗಲಿ ಶಾಪವಾಗಲಿ ಸುರಿಯಲ್ಪಡುವ ಸ್ಥಳವಾಗಿವೆ. ಮಿಲ್ಲರ್‌ನ ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಕಿಟಕಿಯೇ ಕಸವು ತೆಗೆದುಹಾಕಲ್ಪಡುವ ಮತ್ತು ಮಣಿಗಳು ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯೊಳಗೆ ಕೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲ್ಪಡುವ ಸ್ಥಳವಾಗಿದೆ.

The first reference to the windows of heaven is in the story of Noah, and when those windows were opened, there was rain for forty days and forty nights. When the windows are opened eight souls are on the ark. The baptism at the Red Sea introduced forty years of wandering until the Jordan was crossed. When Christ was later baptized at that very spot, He was driven into the wilderness for forty days. When He was resurrected, as typified by His baptism He taught the disciples for forty days before He ascended to heaven.

ಆಕಾಶದ ಕಿಟಕಿಗಳ ಕುರಿತು ಮೊದಲ ಉಲ್ಲೇಖವು ನೋಹನ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಆ ಕಿಟಕಿಗಳು ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ನಲವತ್ತು ಹಗಲುಗಳೂ ನಲವತ್ತು ರಾತ್ರಿಗಳೂ ಮಳೆ ಸುರಿಯಿತು. ಕಿಟಕಿಗಳು ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ನಾವೆಯೊಳಗೆ ಎಂಟು ಆತ್ಮಗಳು ಇದ್ದವು. ಕೆಂಪು ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿನ ಬಾಪ್ತಿಸ್ಮವು ಯೋರ್ದಾನನ್ನು ದಾಟುವ ತನಕ ನಲವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಅಲೆದಾಟಕ್ಕೆ ಚಾಲನೆ ನೀಡಿತು. ನಂತರ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಅದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಬಾಪ್ತಿಸ್ಮವನ್ನು ಹೊಂದಿದಾಗ, ಆತನು ನಲವತ್ತು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಒಯ್ಯಲ್ಪಟ್ಟನು. ತನ್ನ ಬಾಪ್ತಿಸ್ಮದಿಂದ ಪೂರ್ವಸೂಚಿತವಾಗಿದ್ದ ತನ್ನ ಪುನರುತ್ಥಾನದ ನಂತರ, ಆತನು ಪರಲೋಕಕ್ಕೆ ಏರುವ ಮೊದಲು ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ನಲವತ್ತು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಬೋಧಿಸಿದನು.

When the church changes from the church militant unto the church triumphant, thirty-year-old king David will reign for forty years. The church triumphant is represented with a prophet, a priest and a king. The prophet who was thirty years old when he began his ministry of twenty-two years was Ezekiel, and he began that ministry, when the heavens were opened.

ಸಭೆಯು ಯುದ್ಧಮಗ್ನ ಸಭೆಯಿಂದ ವಿಜಯಶಾಲಿ ಸಭೆಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿತವಾಗುವಾಗ, ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷದ ರಾಜ ದಾವೀದನು ನಲವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಆಳುವನು. ವಿಜಯಶಾಲಿ ಸಭೆಯನ್ನು ಒಬ್ಬ ಪ್ರವಾದಿ, ಒಬ್ಬ ಯಾಜಕ ಮತ್ತು ಒಬ್ಬ ರಾಜನ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ವರ್ಷದ ತನ್ನ ಸೇವೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷದವನಾಗಿದ್ದ ಪ್ರವಾದಿಯು ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನು; ಮತ್ತು ಆಕಾಶಗಳು ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಅವನು ಆ ಸೇವೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದನು.

> Now it came to pass in the thirtieth year, in the fourth month, in the fifth day of the month, as I was among the captives by the river of Chebar, that the heavens were opened, and I saw visions of God. Ezekiel 1:1.

> ಇಗೋ ಮுப்பತ್ತನೆಯ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ, ನಾಲ್ಕನೆಯ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ, ತಿಂಗಳ ಐದನೆಯ ದಿನದಲ್ಲಿ, ನಾನು ಕೆಬಾರ ನದಿಯ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಬಂಧಿತರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಆಕಾಶವು ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಮತ್ತು ನಾನು ದೇವರ ದರ್ಶನಗಳನ್ನು ಕಂಡೆನು. ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲ 1:1.

At thirty years old Joseph began to reign as priest and he was confronted with the east wind of Islam bringing an escalating crisis that allowed Egypt, the dragon that lieth in the sea, to implement a one-world government. In that crisis Joseph gathered the meat into the storehouses.

ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷದ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯೋಸೇಫನು ಯಾಜകനಾಗಿ ಆಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು; ಆಗ ಅವನು ಇಸ್ಲಾಂ ಎಂಬ ಪೂರ್ವಗಾಳಿಯ ಎದುರು ನಿಂತನು; ಅದು ತೀವ್ರಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಒಂದು ಸಂಕಟವನ್ನು ತಂದಿತು, ಮತ್ತು ಆ ಸಂಕಟವು ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿರುವ ನಾಗವಾದ ಈಜಿಪ್ಟ್‌ಗೆ ಏಕಲೋಕ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿತು. ಆ ಸಂಕಟದ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಯೋಸೇಫನು ಆಹಾರವನ್ನು ಗೋದಾಮುಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದನು.

In July of 2023, a voice was heard in the wilderness, then the Lion of the tribe of Judah began to unseal the message of the Midnight Cry. In 2024, the foundational external alpha test separated two classes, and the process of unsealing continued. Now in 2026, the temple internal omega test that will once again separate two classes has arrived.

2023ರ ಜುಲೈ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿಬಂತು; ಬಳಿಕ ಯೆಹೂದ ಕುಲದ ಸಿಂಹವು ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಕೂಗಿನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಮುದ್ರಾವಿಮೋಚನಗೊಳಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. 2024ರಲ್ಲಿ, ಅಡಿಪಾಯದ ಬಾಹ್ಯ ಆಲ್ಫಾ ಪರೀಕ್ಷೆಯು ಎರಡು ವರ್ಗಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿತು, ಮತ್ತು ಮುದ್ರಾವಿಮೋಚನೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಮುಂದುವರಿಯಿತು. ಈಗ 2026ರಲ್ಲಿ, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಎರಡು ವರ್ಗಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸುವ ದೇವಾಲಯದ ಆಂತರಿಕ ಓಮೆಗಾ ಪರೀಕ್ಷೆಯು ಬಂದಿದೆ.

The sacred week that Christ, as the Messenger of the Covenant, confirmed the covenant with many is the courtyard, and the holy place. October 22, 1844 until Michael stands up (as He did at the end of that sacred week when Stephen was stoned) is the Most Holy Place. The spring feasts were fulfilled in the sacred week, and are the alpha of the feasts, and the fall feasts of the trumpets on the first day, the day of Atonement on the tenth day, and then the feast of tabernacles from the fifteenth to twenty-second day are the omega of the feasts.

ಕ್ರಿಸ್ತನು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೂತನಾಗಿ ಅನೇಕರೊಂದಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಿದ ಆ ಪವಿತ್ರ ವಾರವು ಹೊರಾಂಗಣವೂ ಪರಿಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳವೂ ಆಗಿದೆ. 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಿಂದ ಮಿಖಾಯೇಲು ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲುವ ತನಕ (ಆ ಪವಿತ್ರ ವಾರದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ತೆಫನನು ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಆತನು ಎದ್ದುನಿಂತಂತೆಯೇ) ಅದು ಪರಮಪರಿಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳವಾಗಿದೆ. ವಸಂತಕಾಲದ ಹಬ್ಬಗಳು ಆ ಪವಿತ್ರ ವಾರದಲ್ಲಿ ನೆರವೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು; ಅವು ಹಬ್ಬಗಳ ಆಲ್ಫಾ ಆಗಿವೆ; ಮತ್ತು ಶರತ್ಕಾಲದ ಹಬ್ಬಗಳು—ಮೊದಲ ದಿನದ ತುತೂರಿಗಳ ಹಬ್ಬ, ಹತ್ತನೇ ದಿನದ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದ ದಿನ, ಮತ್ತು ನಂತರ ಹದಿನೈದನೇ ದಿನದಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೇ ದಿನದವರೆಗೆ ಗುಡಾರಗಳ ಹಬ್ಬ—ಇವು ಹಬ್ಬಗಳ ಓಮೇಗಾ ಆಗಿವೆ.

> “In like manner the types which relate to the second advent must be fulfilled at the time pointed out in the symbolic service. Under the Mosaic system the cleansing of the sanctuary, or the great Day of Atonement, occurred on the tenth day of the seventh Jewish month (Leviticus 16:29–34), when the high priest, having made an atonement for all Israel, and thus removed their sins from the sanctuary, came forth and blessed the people. So it was believed that Christ, our great High Priest, would appear to purify the earth by the destruction of sin and sinners, and to bless His waiting people with immortality. The tenth day of the seventh month, the great Day of Atonement, the time of the cleansing of the sanctuary, which in the year 1844 fell upon the twenty-second of October, was regarded as the time of the Lord’s coming. This was in harmony with the proofs already presented that the 2300 days would terminate in the autumn, and the conclusion seemed irresistible.

> “ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದ್ವಿತೀಯ ಆಗಮನಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪ್ರತಿರೂಪಗಳೂ ಸಹ ಸಾಂಕೇತಿಕ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ನೆರವೇರಬೇಕು. ಮೋಶೆಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರಾಲಯದ ಶುದ್ಧೀಕರಣವು, ಅಂದರೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದ ಮಹಾದಿನವು, ಯೆಹೂದ್ಯರ ಏಳನೆಯ ತಿಂಗಳ ಹತ್ತನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತಿತ್ತು (ಯಾಜಕಕಾಂಡ 16:29–34); ಆ ದಿನ ಮಹಾಯಾಜಕನು ಸಮಸ್ತ ಇಸ್ರಾಯೇಲರಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಹೀಗಾಗಿ ಅವರ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಪವಿತ್ರಾಲಯದಿಂದ ತೆಗೆದುಹಾಕಿ, ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಜನರನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ನಮ್ಮ ಮಹಾಮಹಾಯಾಜಕನಾದ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಪಾಪವನ್ನೂ ಪಾಪಿಗಳನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗಿ, ತನ್ನನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿರುವ ತನ್ನ ಜನರನ್ನು ಅಮರತ್ವದಿಂದ ಆಶೀರ್ವದಿಸುವನೆಂದು ನಂಬಲಾಯಿತು. ಏಳನೆಯ ತಿಂಗಳ ಹತ್ತನೇ ದಿನವಾದ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದ ಮಹಾದಿನವು—ಪವಿತ್ರಾಲಯದ ಶುದ್ಧೀಕರಣದ ಕಾಲವು—1844ನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಅಕ್ಟೋಬರ್ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೇ ತಾರೀಖಿನ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದರಿಂದ, ಅದನ್ನೇ ಕರ್ತನ ಆಗಮನದ ಕಾಲವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಯಿತು. ಇದು ಈಗಾಗಲೇ ಮಂಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ 2300 ದಿನಗಳು ಶರದೃತುವಿನಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವವು ಎಂಬ ಪ್ರಮಾಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಆ ನಿರ್ಣಯವು ನಿರಾಕರಿಸಲಾಗದಂತಾಗಿ ತೋರುತ್ತಿತ್ತು.”

> “In the parable of Matthew 25 the time of waiting and slumber is followed by the coming of the bridegroom. This was in accordance with the arguments just presented, both from prophecy and from the types. They carried strong conviction of their truthfulness; and the ‘midnight cry’ was heralded by thousands of believers.

> ಮತ್ತಾಯ 25ರ ಉಪಮೆಯಲ್ಲಿ, ಕಾಯುವಿಕೆಯೂ ನಿದ್ರಾವಸ್ಥೆಯೂ ಇರುವ ಅವಧಿಯ ನಂತರ ವರನ ಆಗಮನವು ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಇಷ್ಟೇ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವಾದಗಳಿಗೂ—ಪ್ರವಾದನೆಯಿಂದಲೂ ಮಾದರಿಗಳಿಂದಲೂ—ಸಮ್ಮತವಾಗಿತ್ತು. ಅವುಗಳ ಸತ್ಯತೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅವು ಬಲವಾದ ದೃಢನಿಶ್ಚಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದವು; ಮತ್ತು ‘ಅರ್ಧರಾತ್ರಿಯ ಕೂಗು’ ಸಾವಿರಾರು ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳಿಂದ ಘೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

> “Like a tidal wave the movement swept over the land. From city to city, from village to village, and into remote country places it went, until the waiting people of God were fully aroused. Fanaticism disappeared before this proclamation like early frost before the rising sun. Believers saw their doubt and perplexity removed, and hope and courage animated their hearts. The work was free from those extremes which are ever manifested when there is human excitement without the controlling influence of the word and Spirit of God. It was similar in character to those seasons of humiliation and returning unto the Lord which among ancient Israel followed messages of reproof from His servants. It bore the characteristics that mark the work of God in every age. There was little ecstatic joy, but rather deep searching of heart, confession of sin, and forsaking of the world. A preparation to meet the Lord was the burden of agonizing spirits. There was persevering prayer and unreserved consecration to God.” The Great Controversy, 400.

> “ಆಂದೋಲನವು ಜ್ವಾರಭಾಟೆಯ ಮಹಾಲೆಯಂತೆ ದೇಶದ ಮೇಲೆ ಹರಡಿತು. ನಗರದಿಂದ ನಗರಕ್ಕೆ, ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಹಳ್ಳಿಗೆ, ಮತ್ತು ದೂರದ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳೊಳಗೂ ಅದು ಸಾಗಿತು; ದೇವರಿಗಾಗಿ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಜನರು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಜಾಗೃತರಾಗುವ ತನಕ ಅದು ಮುಂದುವರಿಯಿತು. ಉದಯಿಸುವ ಸೂರ್ಯನ ಮುಂದೆ ಮೊದಲಿನ ಹಿಮ ಕರಗಿಹೋಗುವಂತೆ, ಈ ಘೋಷಣೆಯ ಮುಂದೆ ಮತಾಂಧತೆ ಅಳಿದುಹೋಯಿತು. ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳು ತಮ್ಮ ಸಂಶಯವೂ ಗೊಂದಲವೂ ನಿವಾರಿತವಾದುದನ್ನು ಕಂಡರು; ನಿರೀಕ್ಷೆಯೂ ಧೈರ್ಯವೂ ಅವರ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಉಜ್ಜೀವನಗೊಳಿಸಿತು. ಈ ಕಾರ್ಯವು, ದೇವರ ವಾಕ್ಯ ಮತ್ತು ಆತ್ಮದ ನಿಯಂತ್ರಕ ಪ್ರಭಾವವಿಲ್ಲದೆ ಮಾನವೀಯ ಉದ್ರೇಕವಿರುವಾಗ ಯಾವಾಗಲೂ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುವ ಅತಿರೇಕಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿತ್ತು. ಅದರ ಸ್ವಭಾವವು, ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನಲ್ಲಿ ಆತನ ಸೇವಕರಿಂದ ಬಂದ ಗದರಿಕೆಯ ಸಂದೇಶಗಳ ನಂತರ ಅನುಸರಿಸಿದ ದೀನತೆಯೂ ಕರ್ತನ ಬಳಿಗೆ ಮರಳುವುದೂ ಆಗಿದ್ದ ಅವಧಿಗಳಂತಿತ್ತು. ಅದು ಎಲ್ಲಾ ಯುಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ ದೇವರ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲಾಸಭರಿತ ಪರವಶಾನಂದವು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದ್ದು, ಅದರ ಬದಲು ಆಳವಾದ ಹೃದಯಪರಿಶೋಧನೆ, ಪಾಪಸ್ವೀಕಾರ, ಮತ್ತು ಲೋಕತ್ಯಾಗ ಇತ್ತು. ಕರ್ತನನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಾಗುವುದೇ ವ್ಯಾಕುಲಾತ್ಮಗಳ ಭಾರವಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಅವಿರತ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯೂ ದೇವರಿಗೆ ನಿರ್ಬಂಧರಹಿತ ಸಮರ್ಪಣೆಯೂ ಇವೆ.” The Great Controversy, 400.

The spring feasts were fulfilled in the sacred week, and the early or alpha rain was then poured out at Pentecost, thus typifying the outpouring of the latter rain in the fall feasts. Those spring feasts are set forth in Leviticus 23, verses one through twenty-two. The fall feasts are in verses 23 to 44. 2300 years brings you to 1844. Twenty-two verses for the spring feasts and twenty-two verses for the fall feasts. Two sets of twenty-two in chapter twenty-three.

ವಸಂತಕಾಲದ ಹಬ್ಬಗಳು ಪವಿತ್ರ ವಾರದಲ್ಲಿ ನೆರವೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು, ಮತ್ತು ಆರಂಭಿಕ ಅಥವಾ ಆಲ್ಫಾ ಮಳೆ ಆಗ ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸುರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಇದರಿಂದ ಶರದೃತುವಿನ ಹಬ್ಬಗಳಲ್ಲಿ ಅಂತಿಮ ಮಳೆಯ ಸುರಿಮಳೆಗೆ ರೂಪಕವಾಗಿ ಸೂಚಿಸಲಾಯಿತು. ಆ ವಸಂತಕಾಲದ ಹಬ್ಬಗಳು ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ 23ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಒಂದುನೆಯ ವಚನದಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೇ ವಚನದವರೆಗೆ ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಶರದೃತುವಿನ ಹಬ್ಬಗಳು 23ರಿಂದ 44ನೇ ವಚನಗಳಲ್ಲಿವೆ. 2300 ವರ್ಷಗಳು ನಿಮಗೆ 1844ನೇ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ತಲುಪಿಸುತ್ತವೆ. ವಸಂತಕಾಲದ ಹಬ್ಬಗಳಿಗೆ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ವಚನಗಳು ಮತ್ತು ಶರದೃತುವಿನ ಹಬ್ಬಗಳಿಗೆ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ವಚನಗಳು. ಇಪ್ಪತ್ತಮೂರುನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ವಚನಗಳ ಎರಡು ಸಮೂಹಗಳು.

The feast of trumpets was a warning that judgment would occur in ten days, and the feast of tabernacles was a celebration of joy for sins that were forgiven on the Day of Atonement. The Sabbath and eighth day after the feast represent the earth’s thousand-year Sabbath rest.

ಕಹಳೆಗಳ ಹಬ್ಬವು ಹತ್ತು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪು ಸಂಭವಿಸಲಿದೆ ಎಂಬ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಗುಡಾರಗಳ ಹಬ್ಬವು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದ ದಿನದಲ್ಲಿ ಕ್ಷಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪಾಪಗಳ ನಿಮಿತ್ತದ ಸಂತೋಷೋತ್ಸವವಾಗಿತ್ತು. ಆ ಹಬ್ಬದ ನಂತರದ ಸಬ್ಬತ್ ಹಾಗೂ ಎಂಟನೆಯ ದಿನವು ಭೂಮಿಯ ಸಾವಿರ ವರ್ಷದ ಸಬ್ಬತ್ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ.

> But, beloved, be not ignorant of this one thing, that one day is with the Lord as a thousand years, and a thousand years as one day. 2 Peter 3:8.

> ಆದರೆ, ಪ್ರಿಯರೇ, ಈ ಒಂದು ಸಂಗತಿಯನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ ಇರಬೇಡಿರಿ: ಕರ್ತನ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ದಿನವು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಂತೆ ಇರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಒಂದು ದಿನದಂತೆ ಇರುತ್ತವೆ. 2 ಪೇತ್ರ 3:8.

The first angel announced the opening of the judgment, and at that prophetic level, 1798, which was Daniel’s “time of the end,” is the fulfillment of the feast of trumpets, but on August 11, 1840, the unsealed message of the first angel of 1798, was empowered with the fulfillment of the prophecy of the second woe. Islam is part of the warning of the feast of trumpets, that announces the approaching day of judgment.

ಮೊದಲ ದೂತನು ನ್ಯಾಯವಿಚಾರದ ಆರಂಭವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು; ಮತ್ತು ಆ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ, ದಾನಿಯೇಲನ “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲ”ವಾಗಿರುವ 1798, ಕಹಳೆಗಳ ಹಬ್ಬದ ನೆರವೇರಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ 1840ರ ಆಗಸ್ಟ್ 11ರಂದು, 1798ರ ಮೊದಲ ದೂತನ ಮುಕ್ತಮುದ್ರಿತ ಸಂದೇಶವು ಎರಡನೇ ಅಯ್ಯೋ ಎಂಬ ಪ್ರವಾದನೆಯ ನೆರವೇರಿಕೆಯಿಂದ ಶಕ್ತಿಗೊಂಡಿತು. ಇಸ್ಲಾಂವು ನ್ಯಾಯವಿಚಾರದ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿರುವ ದಿನವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವ ಕಹಳೆಗಳ ಹಬ್ಬದ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿದೆ.

For those who are willing to see, the fall feasts of trumpets and tabernacles represent alpha and omega feasts, with judgment in the middle. It is not an accident that these feasts are identified in Leviticus twenty-three. Twenty-three is the symbol of the atonement. It is not an accident that the first feast is on the first day of the seventh month and that the last feast ends on the twenty-second day. The feast of trumpets is the first letter of the Hebrew alphabet, the day of Atonement is middle letter and the feast of tabernacles is the twenty-second letter of the Hebrew alphabet.

ನೋಡಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿರುವವರಿಗಾಗಿ, ತುತ್ತೂರಿಗಳ ಮತ್ತು ಗುಡಾರಗಳ ಶರತ್ಕಾಲದ ಹಬ್ಬಗಳು, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪು ಹೊಂದಿರುವ ಅಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೇಗಾ ಹಬ್ಬಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಹಬ್ಬಗಳನ್ನು ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರರಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಆಕಸ್ಮಿಕವಲ್ಲ. ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. ಮೊದಲ ಹಬ್ಬವು ಏಳನೆಯ ತಿಂಗಳ ಮೊದಲ ದಿನದಲ್ಲಿರುವುದೂ, ಕೊನೆಯ ಹಬ್ಬವು ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೆಯ ದಿನದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವುದೂ ಆಕಸ್ಮಿಕವಲ್ಲ. ತುತ್ತೂರಿಗಳ ಹಬ್ಬವು ಹೀಬ್ರೂ ಅಕ್ಷರಮಾಲೆಯ ಮೊದಲ ಅಕ್ಷರವಾಗಿದೆ, ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದ ದಿನವು ಮಧ್ಯದ ಅಕ್ಷರವಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಗುಡಾರಗಳ ಹಬ್ಬವು ಹೀಬ್ರೂ ಅಕ್ಷರಮಾಲೆಯ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೆಯ ಅಕ್ಷರವಾಗಿದೆ.

Chapter twenty-three, verses 23 through 44 of Leviticus is twenty-two verses set within the “framework of truth.” The tenth day in the middle identifies a test, for ten is a symbol of a test, and the day of Atonement is where the rebellion of the lost is registered and resolved, and that rebellion is represented by the thirteenth letter of the Hebrew alphabet. The middle letter of the Hebrew word truth is the thirteenth, and it aligns with the tenth day of the seventh month, and as a waymark it possesses the prophetic attributes of the Hebrew alphabet and specific day. Ten plus thirteen is twenty-three. Seventy is the sum of 10 times 7, and the tenth day of the seventh month also equates to seventy, which is a symbol of the end of probation.

ಲೇವ್ಯಕಾಂಡದ ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ 23ರಿಂದ 44ರವರೆಗಿನ ವಚನಗಳು “ಸತ್ಯದ ಚೌಕಟ್ಟಿನ” ಒಳಗೆ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ವಚನಗಳಾಗಿವೆ. ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ದಶಮ ದಿನವು ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಹತ್ತು ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದ ದಿನವು ನಾಶವಾಗುವವರ ದಂಗೆ ದಾಖಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ನಿವಾರಿಸಲ್ಪಡುವ ಸ್ಥಳವಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಆ ದಂಗೆಯನ್ನು ಹೀಬ್ರೂ ಅಕ್ಷರಮಾಲೆಯ ಹದಿಮೂರನೆಯ ಅಕ್ಷರವು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಹೀಬ್ರೂ ಪದವಾದ “ಸತ್ಯ”ದ ಮಧ್ಯದ ಅಕ್ಷರವು ಹದಿಮೂರನೆಯದು; ಅದು ಏಳನೆಯ ತಿಂಗಳ ದಶಮ ದಿನದೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಒಂದು ಮಾರ್ಗಸೂಚಕ ಚಿಹ್ನೆಯಾಗಿ ಅದು ಹೀಬ್ರೂ ಅಕ್ಷರಮಾಲೆಯ ಹಾಗೂ ಆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ದಿನದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಹತ್ತು ಜೊತೆಗೆ ಹದಿಮೂರು ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ಆಗುತ್ತದೆ. ಎಪ್ಪತ್ತು ಎಂಬುದು 10 × 7 ರ ಮೊತ್ತವಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಏಳನೆಯ ತಿಂಗಳ ದಶಮ ದಿನವು ಸಹ ಎಪ್ಪತ್ತಿಗೆ ಸಮನಾಗುತ್ತದೆ; ಅದು ಕೃಪಾಕಾಲದ ಅಂತ್ಯದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ.

> Then came Peter to him, and said, Lord, how oft shall my brother sin against me, and I forgive him? till seven times? Jesus saith unto him, I say not unto thee, Until seven times: but, Until seventy times seven. Matthew 18:21, 22.

> ಆಗ ಪೇತ್ರನು ಆತನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, “ಪ್ರಭುವೇ, ನನ್ನ ಸಹೋದರನು ನನ್ನ ವಿರುದ್ಧ ಪಾಪಮಾಡಿದರೆ ನಾನು ಅವನನ್ನು ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕು? ಏಳು ಬಾರಿ ತನಕವೋ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಯೇಸು ಅವನಿಗೆ, “ನಾನು ನಿನಗೆ ಏಳು ಬಾರಿ ತನಕ ಎಂದು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ; ಎಪ್ಪತ್ತು ಗುಣ ಏಳು ಬಾರಿ ತನಕವೇ” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಮತ್ತಾಯ 18:21, 22.

Four hundred and ninety years were cut off for ancient Israel. Those years were cut off from the twenty-three hundred years and were represented as seventy weeks, so Jesus identified that the limit of probationary time is four hundred and ninety, that is represented by “seventy” weeks in Daniel nine.

ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿಗಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ನೂರು ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ಆ ವರ್ಷಗಳು ಎರಡು ಸಾವಿರ ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು ಮತ್ತು ಎಪ್ಪತ್ತು ವಾರಗಳಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು; ಆದಕಾರಣ, ದಾನಿಯೇಲನು ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ “ಎಪ್ಪತ್ತು” ವಾರಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿರುವ ಪರೀಕ್ಷಾಕಾಲದ ಮಿತಿಯು ನಾಲ್ಕು ನೂರು ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳೆಂದು ಯೇಸು ಗುರುತಿಸಿದರು.

> Seventy weeks are determined upon thy people and upon thy holy city, to finish the transgression, and to make an end of sins, and to make reconciliation for iniquity, and to bring in everlasting righteousness, and to seal up the vision and prophecy, and to anoint the most Holy. Daniel 9:24.

> ನಿನ್ನ ಜನರ ಮೇಲೆಯೂ ನಿನ್ನ ಪರಿಶುದ್ಧ ನಗರದ ಮೇಲೆಯೂ ಎಪ್ಪತ್ತು ವಾರಗಳು ನಿಯಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಅತಿಕ್ರಮಣವನ್ನು ಅಂತ್ಯಗೊಳಿಸಲು, ಪಾಪಗಳಿಗೆ ಅಂತ್ಯಮಾಡಲು, ಅಧರ್ಮಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಮಾಡುವದಕ್ಕೂ, ನಿತ್ಯನೀತಿಯನ್ನು ತರುವದಕ್ಕೂ, ದರ್ಶನವನ್ನೂ ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನೂ ಮುದ್ರಿಸುವದಕ್ಕೂ, ಅತಿ ಪರಿಶುದ್ಧನನ್ನು ಅಭಿಷೇಕಿಸುವದಕ್ಕೂ. ದಾನಿಯೇಲ 9:24.

The Hebrew word translated as “cut off” is only used in this verse in the Old Testament, and it means “determined or decreed.” It is different than the word typically employed that is translated as “cut off,” which is based on Abram cutting the offerings in the first step of the covenant in Genesis fifteen. It was “determined” and “decreed” that Israel would have four hundred and ninety years of probationary time, and then they would be cut off as God’s covenant people. Two different “cut offs;” one that represents the period as a probationary period that was “cut off” of a larger number by the number seventy, and when Joel’s “new wine” is “cut off” from their mouths, probation closes. Seventy represents the close of probation.

“ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಹೀಬ್ರೂ ಪದವು ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಈ ವಚನದಲ್ಲೇ ಮಾತ್ರ ಬಳಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು, ಅದರ ಅರ್ಥ “ನಿರ್ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು” ಅಥವಾ “ಆಜ್ಞಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು” ಎಂಬುದಾಗಿದೆ. ಇದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ “ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು” ಎಂದು ಅನುವಾದವಾಗುವ ಪದದಿಂದ ಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ; ಆ ಪದವು ಆದಿಕಾಂಡದ ಹದಿನೈದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಅಬ್ರಾಮನು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಮೊದಲ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಬಲಿಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದ ಘಟನೆಯ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾಗಿದೆ. ಇಸ್ರಾಯೇಲಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ನೂರು ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಪರೀಕ್ಷಾಕಾಲವನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕು ಎಂದು “ನಿರ್ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು” ಮತ್ತು “ಆಜ್ಞಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು”; ಮತ್ತು ನಂತರ ಅವರು ದೇವರ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಜನರಾಗಿರುವ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಎರಡು ವಿಭಿನ್ನ “ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಡುವಿಕೆಗಳು;” ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು, ಎಪ್ಪತ್ತು ಎಂಬ ಸಂಖ್ಯೆಯಿಂದ ದೊಡ್ಡ ಸಂಖ್ಯೆಯಿಂದ “ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ” ಪರೀಕ್ಷಾಕಾಲವೆಂದು ಆ ಅವಧಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುವುದು; ಮತ್ತು ಯೋವೇಲನ “ಹೊಸ ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸ”ವು ಅವರ ಬಾಯಿಂದ “ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ,” ಪರೀಕ್ಷಾಕಾಲವು ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಎಪ್ಪತ್ತು ಎಂಬುದು ಪರೀಕ್ಷಾಕಾಲದ ಮುಕ್ತಾಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

The fall feasts possess the three steps of the Hebrew word “truth.” The fall feasts begin in Leviticus 23:23, the middle waymark of the Day of Atonement is the tenth day and the thirteenth letter, equating to 23, and the feast of Tabernacles ends on the twenty-second day, and then a high Sabbath that follows the feast, and the passage ends at 23:44.

ಶರತ್ಕಾಲದ ಹಬ್ಬಗಳಲ್ಲಿ ಹೀಬ್ರೂ ಪದವಾದ “ಸತ್ಯ”ದ ಮೂರು ಹಂತಗಳು ಅಡಕವಾಗಿವೆ. ಶರತ್ಕಾಲದ ಹಬ್ಬಗಳು ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ 23:23ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತವೆ; ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದ ದಿನದ ಮಧ್ಯದ ಮಾರ್ಗಸೂಚಕವು ದಶಮ ದಿನವೂ ಹದಿಮೂರನೆಯ ಅಕ್ಷರವೂ ಆಗಿದ್ದು, ಅದು 23ಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾಗುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಗುಡಾರಗಳ ಹಬ್ಬವು ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಅನಂತರ ಆ ಹಬ್ಬವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ಒಂದು ಮಹಾ ಸಭ್ತವೂ ಬರುತ್ತದೆ; ಹೀಗೆ ಆ ಪದ್ಯಭಾಗವು 23:44ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

Leviticus means the Levitical priesthood. The spring feasts are represented in chapter 23:1–22, then the fall feasts are represented in 23:23–44. The spring feasts are represented by twenty-two verses, and the Hebrew alphabet is twenty-two letters. The fall feasts are also set forth in twenty-two verses. The feast of trumpets announces the approach of judgment at the Day of Atonement. Then the feast of Tabernacles lasts for seven days, that ends on the twenty-second day of the seventh month. The first of the seven days was a ceremonial Sabbath, as was the eighth day, which was the day after the seven-day feast. The first and eighth day make the eighth day a symbol of the eighth that is of the seven.

ಲೆವಿಟಿಕಸ್ ಎಂದರೆ ಲೇವಿಯ ಯಾಜಕತ್ವ. ವಸಂತಕಾಲದ ಹಬ್ಬಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಾಯ 23:1–22ರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ; ನಂತರ ಶರತ್ಕಾಲದ ಹಬ್ಬಗಳನ್ನು 23:23–44ರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ವಸಂತಕಾಲದ ಹಬ್ಬಗಳನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ವಚನಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಹೀಬ್ರೂ ವರ್ಣಮಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ಅಕ್ಷರಗಳಿವೆ. ಶರತ್ಕಾಲದ ಹಬ್ಬಗಳನ್ನೂ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ತುತೂರಿಗಳ ಹಬ್ಬವು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದ ದಿನದಲ್ಲಿ ಬರುವ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಸಮೀಪಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಘೋಷಿಸುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಗುಡಾರಗಳ ಹಬ್ಬವು ಏಳು ದಿನಗಳವರೆಗೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ; ಅದು ಏಳನೆಯ ತಿಂಗಳ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆ ಏಳು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ದಿನವು ಒಂದು ವಿಧಿನಿಷ್ಠ ಸಬ್ಬತ್ತಾಗಿತ್ತು; ಹಾಗೆಯೇ ಎಂಟನೆಯ ದಿನವೂ, ಅದು ಏಳು ದಿನಗಳ ಹಬ್ಬದ ನಂತರದ ದಿನವಾಗಿತ್ತು. ಮೊದಲನೆಯ ಮತ್ತು ಎಂಟನೆಯ ದಿನಗಳು, ಎಂಟನೆಯ ದಿನವನ್ನು ಆ ಏಳರೊಳಗಿನ ಎಂಟನೆಯದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸಂಕೇತವಾಗಿಸುತ್ತದೆ.

> Speak unto the children of Israel, saying, The fifteenth day of this seventh month shall be the feast of tabernacles for seven days unto the Lord. On the first day shall be an holy convocation: ye shall do no servile work therein. Seven days ye shall offer an offering made by fire unto the Lord: on the eighth day shall be an holy convocation unto you; and ye shall offer an offering made by fire unto the Lord: it is a solemn assembly; and ye shall do no servile work therein. … Also in the fifteenth day of the seventh month, when ye have gathered in the fruit of the land, ye shall keep a feast unto the Lord seven days: on the first day shall be a sabbath, and on the eighth day shall be a sabbath. Leviticus 23:34–36, 39.

> ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೇಳು: ಈ ಏಳನೆಯ ತಿಂಗಳ ಹದಿನೈದನೆಯ ದಿನವು ಯೆಹೋವನಿಗೋಸ್ಕರ ಏಳು ದಿನಗಳ ಗುಡಾರಗಳ ಹಬ್ಬವಾಗಿರಲಿ. ಮೊದಲನೆಯ ದಿನದಲ್ಲಿ ಪರಿಶುದ್ಧ ಸಭಾಸಂಗಮವು ಇರಲಿ; ಆ ದಿನದಲ್ಲಿ ನೀವು ಯಾವುದೇ ಸೇವಾಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು. ಏಳು ದಿನಗಳವರೆಗೆ ನೀವು ಯೆಹೋವನಿಗೆ ಅಗ್ನಿಯ ಮೂಲಕ ಸಮರ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಎಂಟನೆಯ ದಿನದಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಪರಿಶುದ್ಧ ಸಭಾಸಂಗಮವು ಇರಲಿ; ಮತ್ತು ನೀವು ಯೆಹೋವನಿಗೆ ಅಗ್ನಿಯ ಮೂಲಕ ಸಮರ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಅದು ಗಂಭೀರ ಸಭೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಆ ದಿನದಲ್ಲಿ ನೀವು ಯಾವುದೇ ಸೇವಾಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು. … ಹಾಗೆಯೇ ಏಳನೆಯ ತಿಂಗಳ ಹದಿನೈದನೆಯ ದಿನದಲ್ಲಿ, ನೀವು ದೇಶದ ಫಲವನ್ನು ಕೂಡಿಸಿಕೊಂಡಿರುವಾಗ, ಯೆಹೋವನಿಗೋಸ್ಕರ ಏಳು ದಿನಗಳ ಹಬ್ಬವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು: ಮೊದಲನೆಯ ದಿನವು ವಿಶ್ರಾಂತಿಯ ದಿನವಾಗಿರಲಿ, ಮತ್ತು ಎಂಟನೆಯ ದಿನವೂ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯ ದಿನವಾಗಿರಲಿ. ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ 23:34–36, 39.

The eighth-day ceremonial Sabbath, represents the Sabbath of the millennium, which follows the feast of Tabernacles. Ancient Israel’s wandering in the wilderness for forty years is commemorated by living in booths during the days of the feast of Tabernacles, and it represents not only the outpouring of the latter rain, but the time of Jacob’s trouble, when angels have led God’s faithful into the hills and mountains for protection.

ಎಂಟನೇ ದಿನದ ಆಚರಣಾತ್ಮಕ ಸಬ್ಬತ್ತು, ಗುಡಾರಗಳ ಹಬ್ಬದ ನಂತರ ಬರುವ ಸಹಸ್ರಮಾನದ ಸಬ್ಬತ್ತನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲರು ನಲವತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡಿದ ವಿಷಯವನ್ನು ಗುಡಾರಗಳ ಹಬ್ಬದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಗುಡಾರಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ಸ್ಮರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಅದು ಕೇವಲ ಅಂತ್ಯದ ಮಳೆಯ ಸುರಿಮಳೆಯನ್ನಷ್ಟೇ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವುದಲ್ಲ, ದೇವರ ನಂಬಿಗಸ್ತರನ್ನು ರಕ್ಷಣೆಗೆಂದು ದೂತರು ಬೆಟ್ಟಗಳಿಗೂ ಪರ್ವತಗಳಿಗೂ ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋದಾಗ ಉಂಟಾಗುವ ಯಾಕೋಬನ ಸಂಕಟದ ಕಾಲವನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.

> “In the time of trouble, we all fled from the cities and villages, but were pursued by the wicked, who entered the houses of the saints with the sword. They raised the sword to kill us, but it broke, and fell as powerless as a straw. Then we all cried day and night for deliverance, and the cry came up before God. The sun came up, and the moon stood still. The streams ceased to flow. Dark heavy clouds came up, and clashed against each other. But there was one clear place of settled glory, from whence came the voice of God like many waters, which shook the heavens, and the earth. The sky opened and shut, and was in commotion. The mountains shook like a reed in the wind, and cast out ragged rocks all around. The sea boiled like a pot, and cast out stones upon the land. And as God spake the day and hour of Jesus’ coming, and delivered the everlasting covenant to his people, he spake one sentence, and then paused, while the words were rolling through the earth. The Israel of God stood with their eyes fixed upwards, listening to the words as they came from the mouth of Jehovah, and rolled through the earth like peals of loudest thunder. It was awfully solemn. At the end of every sentence, the saints shouted, Glory! Hallelujah! Their countenances were lighted up with the glory of God; and they shone with the glory as Moses’ face did when he came down from Sinai. The wicked could not look on them for the glory. And when the never-ending blessing was pronounced on those who had honored God, in keeping his Sabbath holy, there was a mighty shout of victory over the Beast, and over his Image.

> “ಸಂಕಟಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಪಟ್ಟಣಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ നിന്ന് ಓಡಿಹೋದೆವು; ಆದರೆ ದುಷ್ಟರು ನಮ್ಮನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ, ಖಡ್ಗದೊಂದಿಗೆ ಪರಿಶುದ್ಧರ ಮನೆಗಳೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಖಡ್ಗವನ್ನು ಎತ್ತಿದರು; ಆದರೆ ಅದು ಮುರಿದು, ಹೊಲ್ಲಿನಂತೆ ಶಕ್ತಿಹೀನವಾಗಿ ಕೆಳಗೆ ಬಿತ್ತು. ಆಗ ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ವಿಮೋಚನೆಗಾಗಿ ಹಗಲಿರುಳು ಮೊರೆಯಿಟ್ಟೆವು; ಮತ್ತು ಆ ಮೊರೆ ದೇವರ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಏರಿತು. ಸೂರ್ಯೋದಯವಾಯಿತು, ಮತ್ತು ಚಂದ್ರನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತನು. ಹೊಳೆಗಳು ಹರಿಯುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದವು. ಕತ್ತಲೆಯಾದ ಭಾರವಾದ ಮೋಡಗಳು ಏರಿಬಂದು, ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಅಪ್ಪಳಿಸಿದವು. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾದ ಮಹಿಮೆಯ ಒಂದು ನಿರ್ಮಲವಾದ ಸ್ಥಳವಿತ್ತು; ಅಲ್ಲಿಂದ ಅನೇಕ ಜಲಧಾರಗಳ ನಾದದಂತಿರುವ ದೇವರ ಧ್ವನಿ ಹೊರಟು, ಆಕಾಶಗಳನ್ನೂ ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ಕಂಪಿಸಿತು. ಆಕಾಶವು ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಮತ್ತು ಪ್ರಕ್ಷುಬ್ಧತೆಯಲ್ಲಿ ಇತ್ತು. ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಾಡುವ ನಾಳೆಯಂತೆ ಪರ್ವತಗಳು ನಡುಗಿದವು, ಮತ್ತು ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಚಿಂದಿಯಾದ ಬಂಡೆಗಳನ್ನು ಹೊರಸೂಸಿದವು. ಸಮುದ್ರವು ಪಾತ್ರೆಯಂತೆ ಕುದಿದು, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಎಸೆದಿತು. ಮತ್ತು ದೇವರು ಯೇಸುವಿನ ಆಗಮನದ ದಿನವನ್ನೂ ಘಳಿಗೆಯನ್ನೂ ತಿಳಿಸಿ, ತನ್ನ ಜನರಿಗೆ ನಿತ್ಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆತನು ಒಂದು ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ನಂತರ ವಿರಮಿಸಿದನು; ಆಗ ಆ ಮಾತುಗಳು ಭೂಮಿಯೆಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡುತ್ತಿದವು. ದೇವರ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರು ತಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ನೆಟ್ಟಿಟ್ಟು, ಯೆಹೋವನ ಬಾಯಿಂದ ಹೊರಟು, ಘೋರವಾದ ಮಹಾಘರ್ಜನೆಗಳಂತೆ ಭೂಮಿಯೆಲ್ಲೆಡೆ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಲಿಸುತ್ತ ನಿಂತಿದ್ದರು. ಅದು ಭಯಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅತ್ಯಂತ ಗಂಭೀರ ಕ್ಷಣವಾಗಿತ್ತು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಾಕ್ಯದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪರಿಶುದ್ಧರು, ಮಹಿಮೆ! ಹಲ್ಲೆಲೂಯಾ! ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದರು. ಅವರ ಮುಖಮಂಡಲಗಳು ದೇವರ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಗೊಂಡಿದ್ದವು; ಮತ್ತು ಸೀನಾಯಿಯಿಂದ ಇಳಿದುಬಂದಾಗ ಮೋಶೆಯ ಮುಖವು ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದ ಹಾಗೆ, ಅವರೂ ಆ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಮಹಿಮೆಯ ನಿಮಿತ್ತ ದುಷ್ಟರು ಅವರನ್ನು ನೋಡುವುದಕ್ಕೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು ತನ್ನ ಸಬ್ಬತ್ತನ್ನು ಪರಿಶುದ್ಧವಾಗಿ ಆಚರಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ದೇವರನ್ನು ಘನಪಡಿಸಿದ್ದವರ ಮೇಲೆ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದಾಗ, ಮೃಗದ ಮೇಲೂ ಅದರ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಮೇಲೂ ಜಯಘೋಷದ ಬಲವಾದ ಕೂಗು ಎದ್ದಿತು.”

> “Then commenced the jubilee, when the land should rest.” Review and Herald, July 21, 1851.

> “ಆಗ ಯೂಬಿಲಿ ಆರಂಭವಾಯಿತು; ಆಗ ದೇಶವು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯಬೇಕಾಗಿತ್ತು.” Review and Herald, July 21, 1851.

Jesus returns and the earth rests for one thousand years, as typified by the seventh-year Sabbath of the land and the jubilee. In verse three, of Leviticus twenty-three the seventh-day Sabbath for man is identified as the introduction of the chapter that ends with the eighth, that is of the seven, and represents the seventh-year-Sabbath for the land resting.

ಯೇಸು ಮರಳಿ ಬರುವಾಗ, ಭೂಮಿಯು ಒಂದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ; ಇದು ಭೂಮಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಏಳನೇ ವರ್ಷದ ಸಬ್ಬತ್ತಿನಲ್ಲಿಯೂ ಯೂಬಿಲಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಪೂರ್ವಛಾಯೆಯಾಗಿ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರುನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೂರನೆಯ ವಚನದಲ್ಲಿ, ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಏಳನೇ ದಿನದ ಸಬ್ಬತ್ತು, ಏಳರಲ್ಲಿ ಎಂಟನೆಯದರಿಂದ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವ ಆ ಅಧ್ಯಾಯದ ಪರಿಚಯವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು, ಅದು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುವ ಭೂಮಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಏಳನೇ ವರ್ಷದ ಸಬ್ಬತ್ತನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.

> And the Lord spake unto Moses, saying, Speak unto the children of Israel, and say unto them, Concerning the feasts of the Lord, which ye shall proclaim to be holy convocations, even these are my feasts. Six days shall work be done: but the seventh day is the sabbath of rest, an holy convocation; ye shall do no work therein: it is the sabbath of the Lord in all your dwellings. Leviticus 23:1–3.

> ಯೆಹೋವನು ಮೋಶೆಯೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿ ಹೀಗೆಂದನು: ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೇಳಿ ಅವರಿಗೆ ಹೀಗೆ ತಿಳಿಸು: ನೀವು ಪವಿತ್ರ ಸಭೆಗಳೆಂದು ಪ್ರಕಟಿಸಬೇಕಾದ ಯೆಹೋವನ ಹಬ್ಬಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, ಅವುವೇ ನನ್ನ ಹಬ್ಬಗಳು. ಆರು ದಿನ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕು; ಆದರೆ ಏಳನೆಯ ದಿನವು ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯ ಸಬ್ಬತ್ತಾಗಿದ್ದು, ಪವಿತ್ರ ಸಭೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಆ ದಿನದಲ್ಲಿ ನೀವು ಯಾವ ಕೆಲಸವನ್ನೂ ಮಾಡಬಾರದು; ಅದು ನಿಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ನಿವಾಸಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಯೆಹೋವನ ಸಬ್ಬತ್ತಾಗಿದೆ. ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ 23:1–3.

The alpha of chapter twenty-three is the seventh-day Sabbath, and the omega of the chapter is the thousand years of the earth being empty, which has been typified by the seventh-year Sabbath for the land and the jubilee. The alpha of the chapter is the spring feasts that begins with the seventh-day Sabbath and ends in verse twenty-two; whereas, the omega of the chapter ends on the twenty-second day of the seventh month, followed by the eighth day ceremonial Sabbath that represents the seventh-year Sabbath of the land.

ಇಪ್ಪತ್ತಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಆಲ್ಫಾ ಏಳನೇ ದಿನದ ಸಬ್ಬತ್ತು; ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಾಯದ ಓಮೆಗಾ ಭೂಮಿಯು ಶೂನ್ಯವಾಗಿರುವ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು, ಅವು ಭೂಮಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಏಳನೇ ವರ್ಷದ ಸಬ್ಬತ್ತು ಮತ್ತು ಜೂಬಿಲಿಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿರೂಪಿತವಾಗಿವೆ. ಅಧ್ಯಾಯದ ಆಲ್ಫಾ ಏಳನೇ ದಿನದ ಸಬ್ಬತ್ತಿನಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವ ವಸಂತ ಹಬ್ಬಗಳಾಗಿವೆ; ಆದರೆ ಅಧ್ಯಾಯದ ಓಮೆಗಾ ಏಳನೇ ತಿಂಗಳ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಅದರ ನಂತರ ಭೂಮಿಯ ಏಳನೇ ವರ್ಷದ ಸಬ್ಬತ್ತನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಎಂಟನೇ ದಿನದ ವಿಧಿವಿಧಾನಾತ್ಮಕ ಸಬ್ಬತ್ತು ಬರುತ್ತದೆ.

Verses one to twenty-two represent Christ’s work as the Heavenly High Priest in the holy place; verses twenty-three to forty-four represent His work in the Most Holy Place. Leviticus is a symbol of the priests, and it represents Christ High Priestly ministry. The alpha Sabbath of the seventh-day reaches back to creation, and the omega seventh-year Sabbath reaches to the Earth made new. Leviticus twenty-three historically spans from creation to re-creation.

ಒಂದರಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೇ ವಚನಗಳವರೆಗೆ ಪವಿತ್ರಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಪರಲೋಕದ ಮಹಾಯಾಜಕರಾಗಿ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ; ಇಪ್ಪತ್ತಮೂರರಿಂದ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ವಚನಗಳವರೆಗೆ ಅತಿ ಪರಿಶುದ್ಧಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅವರ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. ಲೇವ್ಯಕಾಂಡವು ಯಾಜಕರ ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮಹಾಯಾಜಕ ಸೇವೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಏಳನೇ ದಿನದ ಆಲ್ಫಾ ಸಬ್ಬತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿಯವರೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಓಮೆಗಾ ಏಳನೇ ವರ್ಷದ ಸಬ್ಬತ್ತು ನೂತನಗೊಂಡ ಭೂಮಿಯವರೆಗೆ ತಲುಪುತ್ತದೆ. ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಮೂರು ಇತಿಹಾಸಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಪುನಃಸೃಷ್ಟಿವರೆಗೆ ವ್ಯಾಪಿಸುತ್ತದೆ.

The joy or shame of the prophetic message is a symbol of those who have the message of the Midnight Cry or a counterfeit. Until this truth is factored into the narrative, the issue that produces the shame is missed. Those who possess the genuine oil, will not miss this point. The joy is represented by those whose sins have been removed, and they are presented by those who are celebrating the feast of tabernacles.

ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಂದೇಶದ ಸಂತೋಷವಾಗಲಿ ಲಜ್ಜೆಯಾಗಲಿ, ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಕೂಗಿನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವರಿಗೋ ಅಥವಾ ಅದರ ನಕಲನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವರಿಗೋ ಒಂದು ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಕಥನದೊಳಗೆ ಪರಿಗಣಿಸುವವರೆಗೆ, ಆ ಲಜ್ಜೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ವಿಷಯವು ಗಮನಕ್ಕೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ನಿಜವಾದ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವರು ಈ ಅಂಶವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಸಂತೋಷವು ತಮ್ಮ ಪಾಪಗಳು ತೆಗೆದುಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟವರಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಅವರು ಗುಡಾರಗಳ ಹಬ್ಬವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿರುವವರಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.

> And the Word was made flesh, and dwelt among us, (and we beheld his glory, the glory as of the only begotten of the Father,) full of grace and truth. John 1:14.

> ವಾಕ್ಯವು ಮಾಂಸರೂಪವಾಗಿ ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ವಾಸವಿತ್ತು; (ಮತ್ತು ನಾವು ಆತನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ನೋಡಿದೆವು, ಅದು ತಂದೆಯ ಏಕಜಾತನಿಗಿರುವ ಮಹಿಮೆಯಂತಿತ್ತು;) ಆತನು ಕೃಪೆಯೂ ಸತ್ಯವೂ ತುಂಬಿದವನಾಗಿದ್ದನು. ಯೋಹಾನ 1:14.

The Greek word translated as “dwelt” means “to tabernacle.” Jesus became flesh and tabernacled with us. He took our human nature, our tabernacle, our tent, our booth, our flesh. Peter said it this way:

“dwelt” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಗ್ರೀಕ್ ಪದದ ಅರ್ಥ “ಗುಡಾರವಾಸ ಮಾಡುವುದು” ಎಂಬುದಾಗಿದೆ. ಯೇಸು ಶರೀರಧಾರಿಯಾಗಿ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೇ ಗುಡಾರವಾಸ ಮಾಡಿದನು. ಆತನು ನಮ್ಮ ಮಾನವಸ್ವಭಾವವನ್ನು, ನಮ್ಮ ಗುಡಾರವನ್ನು, ನಮ್ಮ ತೆಂತನ್ನು, ನಮ್ಮ ಮಂಟಪವನ್ನು, ನಮ್ಮ ಶರೀರವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು. ಪೇತ್ರನು ಇದನ್ನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು:

> Yea, I think it meet, as long as I am in this tabernacle, to stir you up by putting you in remembrance; Knowing that shortly I must put off this my tabernacle, even as our Lord Jesus Christ hath shewed me. 2 Peter 1:13, 14.

> ಹೌದು, ನಾನು ಈ ಗುಡಾರದಲ್ಲಿ ಇರುವವರೆಗೂ, ನಿಮಗೆ ಜ್ಞಾಪನೆ ಉಂಟುಮಾಡುವದರ ಮೂಲಕ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವುದು ಯುಕ್ತವೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ಏಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ಕರ್ತನಾದ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನು ನನಗೆ ತೋರಿಸಿದಂತೆಯೇ, ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ನಾನು ಈ ನನ್ನ ಗುಡಾರವನ್ನು ತೊರೆದುಬಿಡಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ. 2 ಪೇತ್ರ 1:13, 14.

Paul said it this way:

ಪೌಲನು ಇದನ್ನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು:

> For we know that if our earthly house of this tabernacle were dissolved, we have a building of God, an house not made with hands, eternal in the heavens. For in this we groan, earnestly desiring to be clothed upon with our house which is from heaven: If so be that being clothed we shall not be found naked. For we that are in this tabernacle do groan, being burdened: not for that we would be unclothed, but clothed upon, that mortality might be swallowed up of life. 2 Corinthians 5:1–4.

> ಯಾಕಂದರೆ, ಈ ಗುಡಾರದಂತಿರುವ ನಮ್ಮ ಭೌಮಿಕ ಮನೆಯು ಕೆಡವಲ್ಪಟ್ಟರೆ, ದೇವರಿಂದ ಬಂದಿರುವ ಒಂದು ಕಟ್ಟಡವು—ಕೈಗಳಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟದ್ದಲ್ಲದ, ಪರಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯವಾಗಿರುವ ಒಂದು ಮನೆಯು—ನಮಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ತಿಳಿದಿದ್ದೇವೆ. ಯಾಕಂದರೆ ಇದರಲ್ಲಿ ನಾವು ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಾ, ಪರಲೋಕದಿಂದಿರುವ ನಮ್ಮ ನಿವಾಸವನ್ನು ಧರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಬಹಳವಾಗಿ ಆಶಿಸುತ್ತೇವೆ; ಹಾಗೆ ಧರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ನಾವು ನಗ್ನರಾಗಿ ಕಂಡುಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾಕಂದರೆ ಈ ಗುಡಾರದಲ್ಲಿ ಇರುವ ನಾವು ಭಾರದಿಂದ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತೇವೆ; ನಾವು ವಸ್ತ್ರವಿಲ್ಲದವರಾಗಬೇಕೆಂದು ಅಲ್ಲ, ಆದರೆ ಮೇಲಾಗಿ ಧರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಆಶಿಸುತ್ತೇವೆ, ಹೀಗೆ ಮರಣಶೀಲವಾದುದು ಜೀವದಿಂದ ಗ್ರಸಿಸಲ್ಪಡಲಿ. 2 ಕೊರಿಂಥದವರಿಗೆ 5:1–4.

The feast of tabernacles is symbolic of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which is accomplished when the windows of heaven are opened. When the sins of the one hundred and forty-four thousand are removed, the Holy Spirit will be poured out without measure upon the church triumphant. Judgment is finished for the one hundred and forty-four thousand and they that are sealed go forth to proclaim the loud cry of the third angel under the power of the Holy Spirit as represented with the feast of Tabernacle’s.

ಗುಡಾರಗಳ ಹಬ್ಬವು ಪರಲೋಕದ ಕಿಟಕಿಗಳು ತೆರೆಯಲ್ಪಡುವಾಗ ನೆರವೇರಿಸಲ್ಪಡುವ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮುದ್ರಾಕರಣದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಪಾಪಗಳು ತೆಗೆದುಹಾಕಲ್ಪಡುವಾಗ, ಜಯಶಾಲಿ ಸಭೆಯ ಮೇಲೆ ಪರಿಶುದ್ಧಾತ್ಮನು ಅಳೆಯಿಲ್ಲದೆ ಸುರಿಯಲ್ಪಡುವನು. ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯವಿಚಾರಣೆ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು, ಗುಡಾರಗಳ ಹಬ್ಬದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವಂತೆ, ಪರಿಶುದ್ಧಾತ್ಮನ ಶಕ್ತಿಯ ಅಧೀನದಲ್ಲಿ ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಮಹಾಘೋಷವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಲು ಹೊರಡುತ್ತಾರೆ.

Our body is a temple, and a tent, which is a tabernacle. Those who gathered to Jerusalem to celebrate the feast of tabernacles, were celebrating that their sins had been blotted out. Moses was used to raise the tabernacle in the wilderness, and the feast of tabernacles at the end was celebrated by living in booths in the wilderness, for Jesus always illustrates the end with the beginning.

ನಮ್ಮ ದೇಹವು ಒಂದು ದೇವಾಲಯವೂ ಆಗಿದೆ, ಗುಡಾರವೂ ಆಗಿದೆ, ಅದು ಸಭಾಮಂದಿರವಾಗಿದೆ. ಗುಡಾರಗಳ ಹಬ್ಬವನ್ನು ಆಚರಿಸಲು ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ಕೂಡಿಬಂದವರು, ತಮ್ಮ ಪಾಪಗಳು ಅಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನೇ ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಭಾಮಂದಿರವನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಲು ಮೋಶೆಯನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಲಾಯಿತು; ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಚರಿಸಲ್ಪಡುವ ಗುಡಾರಗಳ ಹಬ್ಬವು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಗುಡಾರಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಮೂಲಕ ಆಚರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಯಾಕಂದರೆ ಯೇಸು ಯಾವಾಗಲೂ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಆರಂಭದ ಮೂಲಕವೇ ದೃಷ್ಟಾಂತಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

> Wherefore, holy brethren, partakers of the heavenly calling, consider the Apostle and High Priest of our profession, Christ Jesus; Who was faithful to him that appointed him, as also Moses was faithful in all his house. For this man was counted worthy of more glory than Moses, inasmuch as he who hath builded the house hath more honour than the house. For every house is builded by some man; but he that built all things is God. And Moses verily was faithful in all his house, as a servant, for a testimony of those things which were to be spoken after; But Christ as a son over his own house; whose house are we, if we hold fast the confidence and the rejoicing of the hope firm unto the end. Hebrews 3:1–6.

> ಆದದರಿಂದ, ಪರಿಶುದ್ಧ ಸಹೋದರರೇ, ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಕರೆಯ ಪಾಲುಗಾರರೇ, ನಾವು ಅಂಗೀಕರಿಸುವ ಅಪೋಸ್ತಲನಾಗಿಯೂ ಮಹಾಯಾಜകനಾಗಿಯೂ ಇರುವ ಕ್ರಿಸ್ತ ಯೇಸುವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿರಿ; ಆತನು ತಾನನ್ನು ನೇಮಿಸಿದವನಿಗೆ ನಂಬಿಗಸ್ತನಾಗಿದ್ದನು, ಮೋಶೆಯೂ ತನ್ನ ಸಮಸ್ತ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಂಬಿಗಸ್ತನಾಗಿದ್ದಂತೆಯೇ. ಯಾಕಂದರೆ ಮನೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿದವನಿಗೆ ಮನೆಯಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಗೌರವವಿರುವದರಿಂದ, ಈತನಿಗೆ ಮೋಶೆಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಹಿಮೆಗೆ ಯೋಗ್ಯನೆಂದು ಎಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು. ಏಕೆಂದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮನೆಯನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ಕಟ್ಟುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಸಮಸ್ತವನ್ನೂ ಕಟ್ಟಿದವನು ದೇವರು. ಮತ್ತು ಮೋಶೆಯು ತರುವಾಯ ಹೇಳಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಸಂಗತಿಗಳ ಸಾಕ್ಷಿಗಾಗಿ ಸೇವಕನಾಗಿ ತನ್ನ ಸಮಸ್ತ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಂಬಿಗಸ್ತನಾಗಿದ್ದನು; ಆದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಮನೆಯ ಮೇಲೆ ಮಗನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ನಾವು ಅಂತ್ಯದವರೆಗೆ ಧೈರ್ಯವನ್ನೂ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಉಲ್ಲಾಸವನ್ನೂ ದೃಢವಾಗಿ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರೆ, ನಾವು ಆ ಮನೆಯವರಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಹೀಬ್ರಿಯರಿಗೆ 3:1–6.

Moses was the faithful servant that God used to erect the tabernacle temple, but Christ as the High Priest and Apostle hath more honor than the servant Moses. Every house, from Moses’ tabernacle temple, to Solomon’s temple, to Herod’s forty-six-year remodeled temple, the human temple with its 46 chromosomes and the Millerite temple of 1798 unto 1844 were all built by God. In the prophetic line of the various manifestations of temples, that would begin in the Garden of Eden, then after sin, at the gate of the Garden, then after the flood at altars unto Moses; the three primary waymarks are Moses, Christ and the one hundred and forty-four thousand.

ದೇವರು ಗೂಡಾರದ ಮಂದಿರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಬಳಸಿದ ನಂಬಿಗಸ್ತ ಸೇವಕನು ಮೋಶೆಯಾಗಿದ್ದನು; ಆದರೆ ಮಹಾಯಾಜകനಾಗಿಯೂ ಅಪೋಸ್ತಲನಾಗಿಯೂ ಇರುವ ಕ್ರಿಸ್ತನಿಗೆ ಸೇವಕನಾದ ಮೋಶೆಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾನವಿದೆ. ಮೋಶೆಯ ಗೂಡಾರದ ಮಂದಿರದಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಸೊಲೊಮೋನನ ದೇವಾಲಯದವರೆಗೆ, ಹೆರೋದನಿಂದ ನಲವತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಮರುನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೇವಾಲಯದವರೆಗೆ, ತನ್ನ 46 ಕ್ರೋಮೋಸೋಮ್‌ಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಮಾನವ ಮಂದಿರವೂ, ಹಾಗೂ 1798 ರಿಂದ 1844ರವರೆಗಿನ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಮಂದಿರವೂ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ದೇವರಿಂದಲೇ ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ಮಂದಿರಗಳ ವಿವಿಧ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷೀಕರಣಗಳ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ರೇಖೆಯಲ್ಲಿ, ಅದು ಏದನ್ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಗಿ, ನಂತರ ಪಾಪದ ಬಳಿಕ ತೋಟದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ, ಆಮೇಲೆ ಜಲಪ್ರಳಯದ ನಂತರ ಯಜ್ಞವೇದಿಗಳ ಮೂಲಕ ಮೋಶೆಯವರೆಗೆ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತದೆ; ಅದರ ಮೂರು ಪ್ರಮುಖ ಗುರುತುಬಿಂದುಗಳು ಮೋಶೆ, ಕ್ರಿಸ್ತ, ಮತ್ತು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

Moses and Christ represent the alpha and omega of ancient Israel, and together they represent the combination of humanity and Divinity, which is also represented by the one hundred and forty-four thousand. At the arrival of the third angel, in Revelation chapter eleven, John is told to measure the temple, and at the arrival of that same angel at 9/11, John is told to measure the temple again. In both cases he is told to leave off the courtyard of 1,260 days. In 2023, the same angel arrived, and God’s people are now called to measure the temple. The 1,260 days, or three days and a half ended in 2023, and from that point until just before the Sunday law the temple is to be raised. 2024 marked the laying of the foundations, and it saw the rebellion manifested as a group which “despised the day of small things,” protesting Miller’s identification of the symbol that establishes the vision.

ಮೋಶೆ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಸ್ತನು ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೇಗಾವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಅವರು ಮಾನವತ್ವ ಮತ್ತು ದೈವತ್ವದ ಸಂಯೋಗವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅದನ್ನೇ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮೂರನೇ ದೂತನ ಆಗಮನದ ವೇಳೆ, ಪ್ರಕಟಣೆ ಪುಸ್ತಕದ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, ಯೋಹಾನನಿಗೆ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಅಳೆಯುವಂತೆ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಅದೇ ದೂತನು 9/11 ರಂದು ಆಗಮಿಸಿದಾಗಲೂ, ಯೋಹಾನನಿಗೆ ಮತ್ತೆ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಅಳೆಯುವಂತೆ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಎರಡೂ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ 1,260 ದಿನಗಳ ಪ್ರಾಕಾರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವಂತೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. 2023ರಲ್ಲಿ ಅದೇ ದೂತನು ಆಗಮಿಸಿದನು, ಮತ್ತು ಈಗ ದೇವರ ಜನರು ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಅಳೆಯುವಂತೆ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. 1,260 ದಿನಗಳು, ಅಥವಾ ಮೂರು ದಿನಗಳು ಮತ್ತು ಅರ್ಧವು, 2023ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡವು; ಮತ್ತು ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿಗೆ ತಕ್ಷಣ ಮುಂಚಿನವರೆಗೆ ದೇವಾಲಯವು ಎತ್ತಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿದೆ. 2024ವು ಅಸ್ತಿವಾರಗಳನ್ನು ಹಾಕುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿತು; ಮತ್ತು ಅದು “ಸಣ್ಣ ಸಂಗತಿಗಳ ದಿನವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ” ಒಂದು ಗುಂಪಾಗಿ ದಂಗೆ ಪ್ರಕಟವಾದುದನ್ನೂ ಕಂಡಿತು, ಅಂದರೆ ದರ್ಶನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಸಂಕೇತದ ಬಗ್ಗೆ ಮಿಲ್ಲರ್ ನೀಡಿದ ಗುರುತింపನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಗುಂಪಾಗಿ.

> Moreover the word of the Lord came unto me, saying, The hands of Zerubbabel have laid the foundation of this house; his hands shall also finish it; and thou shalt know that the Lord of hosts hath sent me unto you. For who hath despised the day of small things? for they shall rejoice, and shall see the plummet in the hand of Zerubbabel with those seven; they are the eyes of the Lord, which run to and fro through the whole earth. Zechariah 4:8–10.

> ಇದಲ್ಲದೆ ಯೆಹೋವನ ವಾಕ್ಯವು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿತು: “ಜೆರುಬ್ಬಾಬೇಲನ ಕೈಗಳು ಈ ಮನೆಯ ಅಸ್ತಿವಾರವನ್ನು ಹಾಕಿವೆ; ಅವನ ಕೈಗಳೇ ಅದನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವವು; ಆಗ ಸೈನ್ಯಗಳ ಯೆಹೋವನು ನನ್ನನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾನೆಂದು ನೀನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವೆ. ಅಲ್ಪ ವಿಷಯಗಳ ದಿನವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದವನು ಯಾರು? ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಆ ಏಳರ ಸಂಗಡ ಜೆರುಬ್ಬಾಬೇಲನ ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ತೂಕದ ಕಲ್ಲನ್ನು ನೋಡಿ ಸಂತೋಷಿಸುವರು; ಅವು ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯಲ್ಲೆಲ್ಲ ಸಂಚರಿಸುವ ಯೆಹೋವನ ಕಣ್ಣುಗಳಾಗಿವೆ.” ಜೆಕರ್ಯ 4:8–10.

To reject Miller’s identification that it is Rome that establishes the vision, is to reject the foundations, and it is “to despise the day of small things.” The Millerite movement was the alpha movement of the first and second angels’ and the movement of the one hundred and forty-four thousand is the omega movement of the third angel. It is twenty-two times more powerful than the alpha. In this prophetic sense the foundations of the Millerite movement is “the day of small things.” To despise any foundational truth represented upon Habakkuk’s two tables, is to die, for the vision that is established in verse fourteen of Daniel eleven is the same vision Solomon identified.

ದರ್ಶನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದು ರೋಮೇ ಎಂಬ ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರ ಗುರುತಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದು ಅಂದರೆ, ಅಡಿಪಾಯಗಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದೇ ಆಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಅದು “ಸಣ್ಣ ಸಂಗತಿಗಳ ದಿನವನ್ನು ತಾತ್ಸಾರ ಮಾಡುವುದೇ” ಆಗಿದೆ. ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಚಳವಳಿಯು ಮೊದಲನೆಯ ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ದೂತರ ಆಲ್ಫಾ ಚಳವಳಿಯಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತಿನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಚಳವಳಿಯು ಮೂರನೆಯ ದೂತರ ಓಮೆಗಾ ಚಳವಳಿಯಾಗಿದೆ. ಅದು ಆಲ್ಫಾವಿಗಿಂತ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಶಕ್ತಿಯುತವಾಗಿದೆ. ಈ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಚಳವಳಿಯ ಅಡಿಪಾಯಗಳೇ “ಸಣ್ಣ ಸಂಗತಿಗಳ ದಿನ” ಆಗಿವೆ. ಹಬಕ್ಕೂಕನ ಎರಡು ಹಲಗೆಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಯಾವುದೇ ಅಡಿಪಾಯ ಸತ್ಯವನ್ನು ತಾತ್ಸಾರ ಮಾಡುವುದೆಂದರೆ ಸಾಯುವುದೇ ಆಗಿದೆ; ಯಾಕಂದರೆ ದಾನಿಯೇಲ 11ರ ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ದರ್ಶನವೇ ಸೊಲೊಮೋನನು ಗುರುತಿಸಿದ ಅದೇ ದರ್ಶನವಾಗಿದೆ.

> Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.

> ದರ್ಶನವಿಲ್ಲದಿರುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಜನರು ನಾಶವಾಗುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಕೈಕೊಳ್ಳುವವನು ಧನ್ಯನು. ನಾಣ್ಣುಡಿ 29:18.

The capstone vision is marvelous, for it identifies that the foundational cornerstone is also the capstone, but with twenty-two times more power. The alpha foundational test of 2024 was the external intellectual sealing message and the omega temple test of 2026 is the internal spiritual sealing message. One identifies the image and mark of the beast and the other the image and mark of God. That omega internal test is represented by the two symbols of Miller’s dream that must be defined in the context of the events of the latter days. What is the storehouse? and what is the meat?

ಕ್ಯಾಪ್‌ಸ್ಟೋನ್‌ ದರ್ಶನವು ಅದ್ಭುತಕರವಾಗಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಮೂಲಾಧಾರ ಮೂಲೆಗಲ್ಲೇ ಕ್ಯಾಪ್‌ಸ್ಟೋನ್‌ ಕೂಡ ಆಗಿದೆ ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿನ ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ. 2024ರ ಆಲ್ಫಾ ಮೂಲಾಧಾರ ಪರೀಕ್ಷೆಯು ಬಾಹ್ಯ ಬೌದ್ಧಿಕ ಮುದ್ರೆಯ ಸಂದೇಶವಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು 2026ರ ಓಮೇಗಾ ದೇವಾಲಯ ಪರೀಕ್ಷೆಯು ಆಂತರಿಕ ಆತ್ಮಿಕ ಮುದ್ರೆಯ ಸಂದೇಶವಾಗಿದೆ. ಒಂದೊಂದು ಮೃಗದ ಪ್ರತಿಮೆ ಮತ್ತು ಗುರುತನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತೊಂದೊಂದು ದೇವರ ಪ್ರತಿಮೆ ಮತ್ತು ಗುರುತನ್ನು. ಆ ಓಮೇಗಾ ಆಂತರಿಕ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಮಿಲ್ಲರ್‌ನ ಕನಸಿನ ಎರಡು ಚಿಹ್ನೆಗಳು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ; ಅವುಗಳನ್ನು ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳ ಘಟನೆಗಳ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೇ ನಿರ್ವಚಿಸಬೇಕು. ಭಂಡಾರಗೃಹವು ಏನು? ಮತ್ತು ಆಹಾರವು ಏನು?

We will continue these things in the next article.

ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಈ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತೇವೆ.

A Jewish marriage in Jesus’ time unfolded in three major phases, often spread over months or a year. The first step was the legal marriage, called the betrothal, at which point the marriage is legally established, but the bride and groom remain separated, while the groom returned to his father’s house to prepare a place for his bride. This is why Mary, Joseph’s wife was called his wife, even before they lived together. Unfaithfulness in this period of time was considered adultery.

ಯೇಸುವಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿದ್ದ ಯೆಹೂದ್ಯರ ವಿವಾಹವು ಮೂರು ಪ್ರಮುಖ ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ನೆರವೇರಿಬರುತ್ತಿತ್ತು; ಅವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕೆಲವು ತಿಂಗಳುಗಳು ಅಥವಾ ಒಂದು ವರ್ಷದವರೆಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತವು. ಮೊದಲ ಹಂತವು ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ವಿವಾಹವಾಗಿದ್ದು, ಅದನ್ನು ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥವೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು; ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ವಿವಾಹವು ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಆದರೆ ವಧುವೂ ವರನೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕರಾಗಿಯೇ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು; ಇದೇ ವೇಳೆ ವರನು ತನ್ನ ವಧುಗಾಗಿ ಒಂದು ಸ್ಥಳವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಮನೆಯನ್ನು ಸೇರಿದನು. ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ, ಮರಿಯಳು ಯೋಸೇಫನೊಂದಿಗೆ ಸಹವಾಸ ಮಾಡುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮುಂಚೆಯೇ, ಯೋಸೇಫನ ಹೆಂಡತಿಯಾಗಿಯೇ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಳು. ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಅವಿಶ್ವಾಸಿತನವು ವ್ಯಭಿಚಾರವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

The waiting period was uncertain and could be days, weeks or months. The uncertainty is an essential element of the parable. The father might wait for up to a year, to confirm the brides celibacy. The groom did not announce the exact day or hour of his return, for it was his father’s decision to decide when, so the bride knew the wedding was coming—but not when. This uncertainty was intentional, and until the father commanded the groom to go and get his bride everything involved tarried.

ಕಾಯುವ ಅವಧಿ ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಅದು ದಿನಗಳು, ವಾರಗಳು ಅಥವಾ ತಿಂಗಳುಗಳಾಗಿರಬಹುದಿತ್ತು. ಈ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯೇ ಆ ದೃಷ್ಟಾಂತದ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಶವಾಗಿದೆ. ವಧುವಿನ ಕನ್ಯತ್ವವನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಲು ತಂದೆಯು ಒಂದು ವರ್ಷವರೆಗೆ ಕಾಯಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ವರನು ತನ್ನ ಹಿಂದಿರುಗುವಿಕೆಯ ನಿಖರವಾದ ದಿನವನ್ನಾಗಲಿ ಘಳಿಗೆಯನ್ನಾಗಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದನ್ನು ಯಾವಾಗ ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಕೆಂಬುದು ಅವನ ತಂದೆಯ ತೀರ್ಮಾನವಾಗಿತ್ತು; ಆದ್ದರಿಂದ ಮದುವೆ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದು ವಧುವಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತಾದರೂ—ಅದು ಯಾವಾಗ ಎಂಬುದು ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು ವಧುವನ್ನು ಹೋಗಿ ಕರೆತಂದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ತಂದೆಯು ವರನಿಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸುವ ತನಕ, ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಎಲ್ಲವೂ ತಡವಾಗಿಯೇ ಇತ್ತು.

When the father said, “go and get your bride,” the groom would come at night, with friends, shouting and blowing a trumpet. It would always occur at night to avoid travelling long distances in the heat of the day, which can be oppressive in land of Israel. Torches and oil were required, for there were no street lights, and the procession could last hours. The actual ritual expression in the ancient Hebrew marriages that was proclaimed during the processions was, “Behold the bridegroom cometh!”

ತಂದೆಯು, “ಹೋಗಿ ನಿನ್ನ ವಧುವನ್ನು ಕರೆತಂದುಕೋ,” ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ, ವರನು ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ, ಕೂಗುತ್ತಾ ಮತ್ತು ತುತೂರಿಯನ್ನು ಊದುತ್ತಾ, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದನು. ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಹಗಲಿನ ಬಿಸಿಯು ದಮನಕಾರಿಯಾಗಿರಬಹುದಾದ ಕಾರಣ, ದಿನದ ಉಷ್ಣತೆಯಲ್ಲಿ ದೂರ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ಇದು ಯಾವಾಗಲೂ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಸಂಭವಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಬೀದಿ ದೀಪಗಳು ಇರಲಿಲ್ಲದರಿಂದ ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿಗಳು ಮತ್ತು ಎಣ್ಣೆ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದ್ದವು; ಮತ್ತು ಆ ಮೆರವಣಿಗೆ ಗಂಟೆಗಳವರೆಗೆ ಮುಂದುವರಿಯಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಪ್ರಾಚೀನ ಹೀಬ್ರೂ ವಿವಾಹಗಳಲ್ಲಿ ಮೆರವಣಿಗೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ನಿಜವಾದ ವಿಧಿವಿಧಾನಾತ್ಮಕ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಹೀಗಿತ್ತು: “ಇಗೋ, ವರನು ಬರುತ್ತಾನೆ!”

The virgins (bridesmaids) in the parable were not random women, they were the bride’s attendants, waiting with her, expected to join the procession, and responsible to be ready at any hour and to carry their own oil to light the path to the groom’s house. The torches burned fast, so it was a necessity to bring extra oil, in case of a long journey. There was no communal sharing of the oil.

ಉಪಮೆಯಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾದ ಕನ್ಯೆಯರು (ವಧುವಿನ ಸಖಿಯರು) ಯಾವುದೇ ಅಪ್ರಸ್ತುತ ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲ; ಅವರು ವಧುವಿನ ಪರಿಚಾರಕಿಯರಾಗಿದ್ದು, ಅವಳ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು, ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿದ್ದರು, ಮತ್ತು ಯಾವ ಘಳಿಗೆಯಲ್ಲಾದರೂ ಸಿದ್ಧರಾಗಿರುವುದು ಹಾಗೂ ವರನ ಮನೆಯ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಿಸಲು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ತಾವು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡಿರಬೇಕಾದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಲ್ಲಿದ್ದರು. ದೀರ್ಘ ಪ್ರಯಾಣವಾಗುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೂ ದೀಪಗಳು ಬೇಗನೆ ಹೊತ್ತಿ ಕರಗುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ, ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ತರಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಆ ಎಣ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಾಮೂಹಿಕ ಹಂಚಿಕೆ ಇರಲಿಲ್ಲ.

The delay is normal in the ancient procession and marriage and was not a problem culturally. Delays were expected, and falling asleep was normal. The distinction is not in the sleeping, but in the preparation, not the wakefulness. The foolish virgins didn’t plan for a delay as the wise ones did. Everyone would sleep for the period from the legal betrothal to the consummation may take a year.

ಪ್ರಾಚೀನ ಮೆರವಣಿಗೆ ಹಾಗೂ ವಿವಾಹದಲ್ಲಿ ತಡವಾಗುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕವಾಗಿ ಅದು ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ತಡಗಳು ನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿದ್ದವು, ಮತ್ತು ನಿದ್ರೆಗೆ ಜಾರುವುದು ಸಹಜವಾಗಿತ್ತು. ಭೇದವು ನಿದ್ರಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ, ಸಿದ್ಧತೆಯಲ್ಲಿ ಇದೆ; ಜಾಗೃತಿಯಲ್ಲಲ್ಲ. ಜ್ಞಾನಿಗಳಾದ ಕನ್ಯೆಗಳು ಮಾಡಿದಂತೆ, ಮೂರ್ಖ ಕನ್ಯೆಗಳು ತಡವಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಯೋಜಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥದಿಂದ ವಿವಾಹಸಂಪೂರ್ಣತೆಯವರೆಗಿನ ಅವಧಿ ಒಂದು ವರ್ಷವರೆಗೆ ಹಿಡಿಯಬಹುದಾದದರಿಂದ, ಆ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

Once the procession reached the groom’s house, the marriage feast began and the door was shut permanently and late arrivals were not admitted. This was not cruelty—it was custom, for anyone knocking later after the door was shut meant they were not part of the procession.

ಒಮ್ಮೆ ಮೆರವಣಿಗೆ ವರನ ಮನೆಯನ್ನು ತಲುಪಿದ ಬಳಿಕ, ವಿವಾಹ ಭೋಜನವು ಆರಂಭವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಬಾಗಿಲು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ತಡವಾಗಿ ಬಂದವರನ್ನು ಒಳಗೆ ಸೇರಿಸಲಿಲ್ಲ. ಇದು ಕ್ರೌರ್ಯವಲ್ಲ—ಇದು ಸಂಪ್ರದಾಯವಾಗಿತ್ತು; ಏಕೆಂದರೆ ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಿದ ನಂತರ ಬಳಿಕ ಬಂದು ತಟ್ಟುವ ಯಾರೇ ಆಗಿದ್ದರೂ, ಅವರು ಆ ಮೆರವಣಿಗೆಯ ಭಾಗವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಅದು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

Jesus wasn’t inventing imagery, and He provided no explanation of this parable as He often did. He did not need to provide an explanation, for all these cultural details were fully understood by His audience. Jesus was identifying a literal Eastern marriage, not abstraction.

ಯೇಸು ರೂಪಕಚಿತ್ರಣವನ್ನು ಹೊಸದಾಗಿ ಕಲ್ಪಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ; ಮತ್ತು ಆತನು ಅನೇಕ ಸಲ ಮಾಡಿದಂತೆ ಈ ದೃಷ್ಟಾಂತಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ವಿವರಣೆಯನ್ನೂ ನೀಡಲಿಲ್ಲ. ಆತನು ವಿವರಣೆಯನ್ನು ನೀಡಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ, ಯಾಕಂದರೆ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ವಿವರಗಳು ಆತನ ಶ್ರೋತೃಗಳಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದವು. ಯೇಸು ಯಾವುದೋ ಅಮೂರ್ತ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ; ಆತನು ನೈಜವಾದ ಪೂರ್ವದ ವಿವಾಹವನ್ನೇ ಗುರುತಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

The details are upheld fully from the Hebrew testimony, as well as the historians of the Roman and Greek periods.

ವಿವರಗಳು ಹೀಬ್ರೂ ಸಾಕ್ಷ್ಯದಿಂದಲೂ, ಹಾಗೆಯೇ ರೋಮನ್ ಮತ್ತು ಗ್ರೀಕ್ ಕಾಲಘಟ್ಟಗಳ ಇತಿಹಾಸಕಾರರಿಂದಲೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಮರ್ಥಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

The Mishnah (2nd century AD, but preserving pre-70 AD Temple-era customs)

ಮಿಶ್ನಾ (ಕ್ರಿ.ಶ. 2ನೇ ಶತಮಾನ, ಆದರೆ ಕ್ರಿ.ಶ. 70ರ ಪೂರ್ವದ ದೇವಾಲಯ-ಯುಗದ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸುವುದು)

The Talmud (later compilation, but quoting earlier practice)

ತಾಲ್ಮೂದ್ (ನಂತರದ ಸಂಕಲನ, ಆದರೆ ಹಿಂದಿನ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವುದು)

Josephus (1st century Jewish historian)

ಜೋಸೆಫಸ್ (ಪ್ರಥಮ ಶತಮಾನದ ಯೆಹೂದಿ ಇತಿಹಾಸಕಾರ)

Rabbinic wedding liturgy and legal discussions

ರಬ್ಬಿನಿಕ ವಿವಾಹ ಲಿಟರ್ಜಿ ಮತ್ತು ಕಾನೂನುಚರ್ಚೆಗಳು

Greco-Roman observers of Judea

ಯೂದಾಯದ ಗ್ರೀಕೊ-ರೋಮನ್ ವೀಕ್ಷಕರು

Josephus does not give a neat “wedding manual,” but the legal and cultural details he assumes align exactly with the Mishnah/Talmud descriptions. The Mishnah is the key source.

ಜೋಸೇಫಸ್ ಯಾವುದೇ ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತ “ವಿವಾಹ ಕೈಪಿಡಿ”ಯನ್ನು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಅವನು ಪೂರ್ವಧಾರಣೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ವಿವರಗಳು ಮಿಶ್ನಾ/ತಾಲ್ಮೂದ್‌ನ ವಿವರಣೆಗಳಿಗೆ ನಿಖರವಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಮಿಶ್ನಾವೇ ಮುಖ್ಯ ಮೂಲವಾಗಿದೆ.

The parable landed so hard on a 1st-century Jewish listener, for nothing in Matthew 25 needed explaining. The midnight arrival was normal, the lamps and oil were obvious necessities, and a delay between the legal marriage betrothal and the midnight procession was expected, and the shut door was standard operating procedure! The virgins who were excluded, were ashamed, and to the Jewish audience of Jesus’ period, the foolish virgin’s shame was absolutely deserved. Fully knowing the ritual, Jesus’ audience would have no sympathy for the foolish virgins, for everyone knew the preparation was an absolute responsibility for any virgin that was asked to be in the procession. These truths were so obvious to the Jewish audience that Jesus never needed to provide any explanation of the parable.

ಈ ಉಪಮೆ ಪ್ರಥಮ ಶತಮಾನದ ಯೆಹೂದಿ ಶ್ರೋತನ ಮೇಲೆ ಅತ್ಯಂತ ಬಲವಾಗಿ ಬಿದ್ದಿತು; ಯಾಕಂದರೆ ಮತ್ತಾಯ 25ರಲ್ಲಿ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ವಿವರಣೆಯ ಅಗತ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಆಗಮನವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು, ದೀಪಗಳು ಮತ್ತು ಎಣ್ಣೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳಾಗಿದ್ದವು, ಮತ್ತು ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ವಿವಾಹ ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಮೆರವಣಿಗೆಯ ನಡುವಿನ ವಿಳಂಬವು ನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿತ್ತು; ಮುಚ್ಚಿದ ಬಾಗಿಲೂ ಸಹ ಪ್ರಚಲಿತ ಕ್ರಮವೇ ಆಗಿತ್ತು! ಹೊರಗಿಡಲ್ಪಟ್ಟ ಕನ್ಯೆಗಳು ನಾಚಿಕೆಪಟ್ಟರು; ಮತ್ತು ಯೇಸುವಿನ ಕಾಲದ ಯೆಹೂದಿ ಶ್ರೋತೃವರ್ಗದ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ಮೂರ್ಖ ಕನ್ಯೆಯರ ನಾಚಿಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರ್ಹಿತವಾಗಿತ್ತು. ಆ ವಿಧಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದ ಯೇಸುವಿನ ಶ್ರೋತೃವರ್ಗಕ್ಕೆ, ಮೂರ್ಖ ಕನ್ಯೆಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಹಾನುಭೂತಿಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಲು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಯಾವ ಕನ್ಯೆಯಾದರೂ ಸಿದ್ಧತೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಪರಿಪೂರ್ಣ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯೆಂದು ಎಲ್ಲರೂ ತಿಳಿದಿದ್ದರು. ಈ ಸತ್ಯಗಳು ಯೆಹೂದಿ ಶ್ರೋತೃವರ್ಗಕ್ಕೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದ್ದವು ಎಂಬುದರಿಂದ, ಯೇಸುವಿಗೆ ಆ ಉಪಮೆಯ ಕುರಿತು ಯಾವುದೇ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ನೀಡುವ ಅಗತ್ಯವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.

Back to Articles