Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Seventeen

ಯೋವೇಲನ ಪುಸ್ತಕ ಮತ್ತು ಲವೋದಿಕೀಯ ಏಳನೇ ದಿನದ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಸಭೆ - ಸಂಖ್ಯೆ ಹದಿನೇಳು

Number Seventeen

ಸಂಖ್ಯೆ ಹದಿನೇಳು

Author

Jeff Pippenger

Published

December 23, 2025

Formats

PDF
Word

We ended the last article with an unfinished consideration of the prophecies of Abram and Paul, that line upon line produce a 430-year period, made up of 30 years followed by 400 years. I suppose there are some out there in theology-land who may see the 30 years as a period that follows 400 years, but when generally addressed the thirty years are assigned to the beginning of the period. Is it 400 followed by 30, or 30 followed by 400? It is thirty followed by four hundred, for there are many witnesses, to establish a thirty-year period, connected to and followed by a second prophetic period.

ಕಳೆದ ಲೇಖನವನ್ನು ನಾವು ಅಬ್ರಾಮನೂ ಪೌಲನೂ ಉಚ್ಚರಿಸಿದ ಪ್ರವಾದನೆಗಳ ಕುರಿತು ಅಪೂರ್ಣವಾದ ಪರಿಶೀಲನೆಯೊಂದರೊಂದಿಗೆ ಮುಗಿಸಿದ್ದೇವೆ; ಅಲ್ಲಿ ಸಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಸಾಲಾಗಿ 430 ವರ್ಷದ ಅವಧಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುತ್ತದೆ; ಅದು 30 ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ 400 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಆ 30 ವರ್ಷಗಳನ್ನು 400 ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಬರುವ ಅವಧಿಯೆಂದು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂದು ನಾನು ಊಹಿಸುತ್ತೇನೆ; ಆದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುವಾಗ, ಆ ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಆ ಅವಧಿಯ ಆರಂಭಭಾಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅದು 400 ವರ್ಷದ ನಂತರ 30 ವರ್ಷಗಳೇ, ಅಥವಾ 30 ವರ್ಷದ ನಂತರ 400 ವರ್ಷಗಳೇ? ಅದು ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷದ ನಂತರ ನಾಲ್ಕು ನೂರು ವರ್ಷಗಳೇ ಆಗಿದೆ; ಯಾಕಂದರೆ ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷದ ಅವಧಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದಕ್ಕೂ, ಅದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಗೊಂಡು ಅದರ ನಂತರ ಬರುವ ಎರಡನೆಯ ಪ್ರವಾದಿಕ ಅವಧಿಯನ್ನು ದೃಢೀಕರಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಅನೇಕ ಸಾಕ್ಷಿಗಳಿವೆ.

Joseph was thirty years old when he began service for Pharaoh in Genesis 41:46. Then began seven years of plenty, that was followed by seven years of famine. Joseph, as a type Christ at thirty years old was followed by two periods of 2520 days. When Christ was thirty, there followed two periods of 1260, which together make up 2520; which in turn connects with seven times upon two kingdoms.

ಆದಿಕಾಂಡ 41:46ರಲ್ಲಿ ಯೋಸೇಫನು ಫರೋಹನ ಸೇವೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಾಗ ಅವನಿಗೆ ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಾಗಿತ್ತು. ಅನಂತರ ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಏಳು ವರ್ಷಗಳು ಆರಂಭವಾದವು; ಅವನ್ನು ಏಳು ವರ್ಷಗಳ ಬರವು ಅನುಸರಿಸಿತು. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಒಂದು ಮಾದರಿಯಾಗಿ ಯೋಸೇಫನ ಮೂವತ್ತನೇ ವಯಸ್ಸಿನ ನಂತರ 2520 ದಿನಗಳ ಎರಡು ಅವಧಿಗಳು ಬಂದವು. ಕ್ರಿಸ್ತನು ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಾಗಿದ್ದಾಗ, ಅನಂತರ 1260 ದಿನಗಳ ಎರಡು ಅವಧಿಗಳು ಬಂದವು; ಅವು ಸೇರಿ 2520 ಆಗುತ್ತವೆ; ಅದು ಮತ್ತೆ ಎರಡು ರಾಜ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ಬರುವ ಏಳು ಕಾಲಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದುತ್ತದೆ.

David was thirty years old when he became king, and he reign for forty years as noted in 2 Samuel 5:4. David typifies Christ, and when Christ was thirty years old, He was baptized and then driven into the wilderness for forty days, and then after His resurrection which was typified by His baptism, He stayed and taught the disciples in person for forty days. At the cross, the destruction of Jerusalem was put off in mercy for forty years paralleling the forty years of dying in the wilderness at the beginning of their covenant history.

ದಾವೀದನು ರಾಜನಾದಾಗ ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷದವನಾಗಿದ್ದನು; ಮತ್ತು 2 ಸಮುವೇಲ 5:4ರಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವಂತೆ, ಅವನು ನಲವತ್ತು ವರ್ಷ ಆಳಿದನು. ದಾವೀದನು ಕ್ರಿಸ್ತನಿಗೆ ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಮತ್ತು ಕ್ರಿಸ್ತನು ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷದವನಾಗಿದ್ದಾಗ, ಆತನು ದೀಕ್ಷಾಸ್ನಾನ ಹೊಂದಿ ನಂತರ ನಲವತ್ತು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಒಯ್ಯಲ್ಪಟ್ಟನು; ಮತ್ತು ತನ್ನ ದೀಕ್ಷಾಸ್ನಾನದಿಂದ ಪ್ರತಿರೂಪಿತಗೊಂಡಿದ್ದ ತನ್ನ ಪುನರುತ್ಥಾನದ ನಂತರ, ಆತನು ನಲವತ್ತು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಶಿಷ್ಯರ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ತಾನೇ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದು ಅವರಿಗೆ ಬೋಧಿಸಿದನು. ಶಿಲುಬೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅವರ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಇತಿಹಾಸದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ನಲವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮರಣಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಸಂಗತಿಗೆ ಸಮಾನಾಂತರವಾಗಿ, ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ನಾಶವು ಕೃಪೆಯಿಂದ ನಲವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮುಂದೂಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

Ezekiel was thirty years old when he was called to be a prophet in Ezekiel 1:1. I will not take time now to address the period that followed Ezekiel’s thirtieth year, but I will insert a brief AI-summary of established facts of how long his ministry was. “Ezekiel’s prophecies are among the most precisely dated in the Old Testament, with 13 specific dates provided throughout the book. These are all reckoned from the year of Jehoiachin’s exile (597 BCE as year 1), providing a clear chronological framework spanning about 22 years.”

ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನು ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲ 1:1 ರಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾದಿಯಾಗುವಂತೆ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಅವನಿಗೆ ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಾಗಿತ್ತು. ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನ ಮೂವತ್ತನೇ ವರ್ಷದ ಬಳಿಕ ಬಂದ ಅವಧಿಯನ್ನು ಈಗ ವಿವರಿಸಲು ನಾನು ಸಮಯ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಅವನ ಸೇವಾಕಾಲ ಎಷ್ಟು ದೀರ್ಘವಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಸಂಗತಿಗಳ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ AI-ಸಾರಾಂಶವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸುತ್ತೇನೆ. “ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನ ಪ್ರವಾದನೆಗಳು ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ನಿಖರವಾಗಿ ದಿನಾಂಕೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವವುಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿವೆ; ಸಮಸ್ತ ಪುಸ್ತಕದೊಳಗೆ 13 ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ದಿನಾಂಕಗಳು ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಯೆಹೋಯಾಕೀನನ ಬಂಧನವಾಸದ ವರ್ಷದಿಂದ (ಕ್ರಿ.ಪೂ. 597 ಅನ್ನು ಮೊದಲನೆಯ ವರ್ಷವೆಂದು) ಲೆಕ್ಕಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು, ಸುಮಾರು 22 ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಒಂದು ಸ್ಪಷ್ಟ ಕಾಲಕ್ರಮದ ಚೌಕಟ್ಟನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತವೆ.”

Jesus was thirty years old when He was baptized and He then confirmed the covenant with many, for one week.

ಯೇಸು ಬಾಪ್ತಿಸ್ಮವನ್ನು ಹೊಂದಿದಾಗ ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷದವರಾಗಿದ್ದರು; ಆಮೇಲೆ ಅವರು ಅನೇಕರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ವಾರದವರೆಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಿದರು.

Antichrist is governed by the pattern of Christ prophetically, and just as Christ was thirty years in preparation to take up his work as Heavenly High Priest, the prophetic period of thirty years of preparation, identified for the antichrist was from the removal of the “daily” in 508, through to 538. When the papacy was empowered as a counterfeit high priest, just as Christ was anointed with power at His baptism, for the 1260 years of the papal darkness would parallel Christ’s 1260 days of pure light from His baptism unto the cross, which aligns with the papacy’s deadly wound in 1798.

ವಿರೋಧಕ್ರಿಸ್ತನು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮಾದರಿಯಿಂದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ; ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಮಹಾಯಾಜಕರಾಗಿ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಲು ಕ್ರಿಸ್ತನು ಮுப்பತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಸಿದ್ಧತೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಂತೆಯೇ, ವಿರೋಧಕ್ರಿಸ್ತನಿಗಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮுப்பತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಸಿದ್ಧತೆಯ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಅವಧಿಯು 508ರಲ್ಲಿ “ದೈನಂದಿನ” ತೆಗೆದುಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟದ್ದರಿಂದ 538ರವರೆಗೆ ಮುಂದುವರಿಯಿತು. ಆಗ ಪಾಪಾಧಿಕಾರವು ನಕಲಿ ಮಹಾಯಾಜಕರಾಗಿ ಅಧಿಕಾರಪ್ರಾಪ್ತವಾಯಿತು; ಹೇಗೆಂದರೆ, ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನ್ನ ದೀಕ್ಷಾಸ್ನಾನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಭಿಷೇಕಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು; ಏಕೆಂದರೆ ಪಾಪಾಧಿಕಾರದ 1260 ವರ್ಷಗಳ ಅಂಧಕಾರವು, ಕ್ರಿಸ್ತನ ದೀಕ್ಷಾಸ್ನಾನದಿಂದ ಶಿಲುಬೆಯವರೆಗೆ ಇರುವ 1260 ದಿನಗಳ ನಿರ್ಮಲ ಬೆಳಕಿಗೆ ಸಮಾಂತರವಾಗಿದ್ದು, ಅದು 1798ರಲ್ಲಿ ಪಾಪಾಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದ ಮಾರಕ ಗಾಯದೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

None of these previous twofold periods that begin with a thirty-year period, predate Abram’s first step in his three-step covenant process. Therefore, Abram’s is the first mentioned, though it could only be that way, after it was confirmed by Paul’s second testimony. When Paul wrote his words the 400-year prophecy became a 430-year prophecy, that has the first 30 years set apart from the last period of time.

ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷದ ಅವಧಿಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಈ ಹಿಂದಿನ ಯಾವುದೂ ದ್ವಿಗುಣ ಅವಧಿಗಳು, ಅಬ್ರಾಮನು ತನ್ನ ಮೂರು ಹಂತಗಳ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಗೆ ಮುಂಚಿನವುಗಳಲ್ಲ. ಆದಕಾರಣ, ಮೊದಲಾಗಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು ಅಬ್ರಾಮನದ್ದೇ; ಆದರೆ ಪೌಲನ ಎರಡನೆಯ ಸಾಕ್ಷಿಯಿಂದ ಅದು ದೃಢೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಂತರವೇ ಅದು ಹೀಗಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ಪೌಲನು ತನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಬರೆದಾಗ, 400 ವರ್ಷದ ಪ್ರವಾದನೆ 430 ವರ್ಷದ ಪ್ರವಾದನೆಯಾಯಿತು; ಅದರಲ್ಲಿ ಮೊದಲ 30 ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಅಂತಿಮ ಕಾಲಾವಧಿಯಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ನಿಗದಿಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ.

I contend based upon Christ’s character, as represented as Alpha and Omega, that in the covenant process of the one hundred and forty-four thousand, who are the omega to Abram and Pauls’ twofold prophecy of thirty years—followed by four hundred years must have its counterpart in the omega of the covenant history, which is the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. A period of thirty years, followed by another distinct period must be fulfilled in a fashion which does not apply time, but fulfills Abram’s foundational 430 year prophecy. It would be nice if you read that previous statement again, and then return to this point and continue on.

ಅಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೆಗಾ ಎಂದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸ್ವಭಾವದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ನಾನು ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತೇನೆ: ಅಬ್ರಾಮನಿಗೂ ಪೌಲನಿಗೂ ಸೇರಿದ, ಮೊದಲು ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳು—ಅದರ ನಂತರ ನಾಲ್ಕು ನೂರು ವರ್ಷಗಳು ಎಂಬ ದ್ವಿಗುಣ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಓಮೆಗಾ ಆಗಿರುವ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ, ಆ ಪ್ರವಾದನೆಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಇತಿಹಾಸದ ಓಮೆಗಾದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರತಿರೂಪ ಇರಲೇಬೇಕು; ಅದು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮುದ್ರಾಕರಣದ ಇತಿಹಾಸವಾಗಿದೆ. ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಒಂದು ಅವಧಿ, ಅದನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ಮತ್ತೊಂದು ವಿಭಿನ್ನ ಅವಧಿಯೊಡನೆ, ಕಾಲವನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಆದರೆ ಅಬ್ರಾಮನ ಅಡಿಪಾಯವಾದ 430 ವರ್ಷದ ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳಬೇಕು. ನೀವು ಆ ಹಿಂದಿನ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಓದಿ, ನಂತರ ಈ ಅಂಶಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಮುಂದುವರಿದರೆ ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತದೆ.

Jesus, Joseph, David and Ezekiel were all thirty years in preparation for a work that would typify God’s people in the last days. Ezekiel the prophet, Joseph typifying Christ the priest and David the king. Four symbols, but one of the symbols representing the Heavenly High Priest has a human and Divine representative. Those four witnesses all agree with Abram’s 30 years followed by a prophetic period.

ಯೇಸು, ಯೋಸೇಫ, ದಾವೀದ ಮತ್ತು ಏಜೆಕಿಯೇಲರೆಲ್ಲರೂ ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ದೇವರ ಜನರನ್ನು ಪ್ರತಿರೂಪಿಸುವ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಮுப்பತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಸಿದ್ಧತೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು. ಪ್ರವಾದಿಯಾದ ಏಜೆಕಿಯೇಲ, ಕ್ರಿಸ್ತನಾದ ಯಾಜಕನ ಪ್ರತಿರೂಪವಾದ ಯೋಸೇಫ, ಮತ್ತು ಅರಸನಾದ ದಾವೀದ. ನಾಲ್ಕು ಸಂಕೇತಗಳು; ಆದರೆ ಪರಲೋಕದ ಮಹಾಯಾಜಕನನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಸಂಕೇತಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಕ್ಕೆ ಮಾನವೀಯವೂ ದೈವಿಕವೂ ಆದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಿದೆ. ಆ ನಾಲ್ಕು ಸಾಕ್ಷಿಗಳೆಲ್ಲರೂ ಅಬ್ರಾಮನ 30 ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ ಬಂದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಅವಧಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಲ್ಲಿವೆ.

Antichrist was thirty years in preparation, then empowered for 1260 years until she received her first death in 1798. She is the symbol of the second death, for she dies again when probation closes. The second death is eternal death. We serve a risen Savior, for Christ did not die for eternity, He did not die the second death. When the papacies’ deadly wound is healed, Revelation thirteen identifies that she will reign again for 42 months, which represents a prophetic period, without an element of time.

ವಿರೋಧಕ್ರಿಸ್ತನು ಮുപ്പತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸಿದ್ಧತೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದನು; ನಂತರ ಕ್ರಿ.ಶ. 1798ರಲ್ಲಿ ಅವಳು ತನ್ನ ಮೊದಲ ಮರಣವನ್ನು ಹೊಂದುವವರೆಗೆ 1260 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅಧಿಕಾರಗೊಳ್ಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳು. ಅವಳು ಎರಡನೇ ಮರಣದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದಾಳೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅನುಗ್ರಹಕಾಲವು ಮುಕ್ತಾಯವಾದಾಗ ಅವಳು ಮತ್ತೆ ಸಾಯುತ್ತಾಳೆ. ಎರಡನೇ ಮರಣವು ಶಾಶ್ವತ ಮರಣವಾಗಿದೆ. ನಾವು ಜೀವಂತವಾಗಿ ಎದ್ದಿರುವ ರಕ್ಷಕನನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತೇವೆ; ಯಾಕಂದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಶಾಶ್ವತತೆಯ ನಿಮಿತ್ತ ಸಾಯಲಿಲ್ಲ, ಆತನು ಎರಡನೇ ಮರಣವನ್ನು ಸಾಯಲಿಲ್ಲ. ಪಾಪಸಿಂಹಾಸನಗಳ ಮಾರಕ ಗಾಯವು ಗುಣವಾದಾಗ, ಪ್ರಕಟನೆ ಅಧ್ಯಾಯ ಹದಿಮೂರು ಅವಳು ಮತ್ತೆ 42 ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ ಆಳುವಳು ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ; ಅದು ಸಮಯದ ಅಂಶವಿಲ್ಲದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಅವಧಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

When she is resurrected at the Sunday law, the army which opposes her work are those who were resurrected at the end of the three and a half days of Revelation eleven. Two resurrected powers, both of which are ensigns, one of the seventh-day Sabbath and one of the sun—become the point of reference for the entire world, as mankind makes its final choice for life or death.

ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನು ಜಾರಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಅವಳು ಪುನರುತ್ಥಾನಗೊಳ್ಳುವಳು; ಅವಳ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವ ಸೇನೆಯು ಪ್ರಕಟನೆ ಅಧ್ಯಾಯ ಹನ್ನೊಂದರಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾದ ಮೂರೂವರೆ ದಿನಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪುನರುತ್ಥಾನಗೊಂಡವರೇ ಆಗಿದ್ದಾರೆ. ಪುನರುತ್ಥಾನಗೊಂಡ ಎರಡು ಅಧಿಕಾರಗಳು—ಇವೆರಡೂ ಧ್ವಜಚಿಹ್ನೆಗಳಾಗಿದ್ದು, ಒಂದೊಂದು ಏಳನೇ ದಿನದ ಶಬ್ಬತ್ತಿನದು ಮತ್ತು ಮತ್ತೊಂದು ಸೂರ್ಯನದು—ಮಾನವಕುಲವು ಜೀವನಕ್ಕೋ ಮರಣಕ್ಕೋ ಅಂತಿಮ ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು ಮಾಡುವಾಗ, ಸಮಸ್ತ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಉಲ್ಲೇಖಬಿಂದುವಾಗುತ್ತವೆ.

At the Sunday law, the antichrist, who is also the beast, will represent the threefold union of the dragon, herself (the beast), and the false prophet. Those three powers will unite against God’s church, that is to be lifted up above all the mountains. God’s church triumphant is thirty years in preparation, not thirty literal years, but an established prophetic period which has thirty attached to it, and is still in force as a prophecy after the command in 1844, identifying that the application of prophetic time was no longer valid. It is simple to see that the thirty years represents a period of preparation for prophet, priest and king who as the church triumphant will represent the kingdom of glory. The four witnesses of Ezekiel, Christ, Joseph, and David represent the authority of God’s kingdom in the same period of time the papacy and the threefold union are leading the world to Armageddon.

ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮೃಗವೂ ಆಗಿರುವ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಸ್ತನು, ನಾಗ, ತಾನೇ (ಮೃಗ), ಮತ್ತು ಸುಳ್ಳು ಪ್ರವಾದಿಯ ತ್ರಿವಿಧ ಸಂಗಮವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವನು. ಆ ಮೂರು ಶಕ್ತಿಗಳು ದೇವರ ಸಭೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಒಂದಾಗುವವು; ಆ ಸಭೆಯು ಎಲ್ಲಾ ಪರ್ವತಗಳಿಗಿಂತ ಮೇಲಾಗಿ ಎತ್ತಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿದೆ. ವಿಜಯಶಾಲಿ ದೇವರ ಸಭೆಯು ಸಿದ್ಧತೆಯಲ್ಲಿ ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಾಗಿದೆ—ಅದು ಅಕ್ಷರಶಃ ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲ, ಆದರೆ ಮೂವತ್ತು ಜೋಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಸ್ಥಾಪಿತ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಅವಧಿಯಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು 1844ರ ಆಜ್ಞೆಯ ನಂತರವೂ ಅದು ಪ್ರವಾದನೆಯಾಗಿ ಇನ್ನೂ ಬಲದಲ್ಲಿದೆ; ಆ ಆಜ್ಞೆಯು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಮಯದ ಅನ್ವಯವು ಇನ್ನು ಮಾನ್ಯವಾಗಿಲ್ಲವೆಂದು ಗುರುತಿಸಿತು. ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಪ್ರವಾದಿ, ಯಾಜಕ, ಮತ್ತು ರಾಜನಿಗಾಗಿ ಸಿದ್ಧತೆಯ ಅವಧಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡುವುದು ಸರಳವಾಗಿದೆ; ಇವನೇ ವಿಜಯಶಾಲಿ ಸಭೆಯಾಗಿರುವವನಾಗಿ ಮಹಿಮೆಯ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವನು. ಎಜಿಕಿಯೇಲನ ನಾಲ್ಕು ಸಾಕ್ಷಿಗಳು, ಕ್ರಿಸ್ತನು, ಯೋಸೇಫನು, ಮತ್ತು ದಾವೀದನು, ಪಾಪಸಿಯೂ ತ್ರಿವಿಧ ಸಂಗಮವೂ ಲೋಕವನ್ನು ಆರ್ಮಗೆದ್ದೋನಿನ ಕಡೆಗೆ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಅದೇ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ದೇವರ ರಾಜ್ಯದ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾರೆ.

The church triumphant is lifted up at the Sunday law in the United States and according to the testimony of the Old and New Testaments the covenant people who are the one hundred and forty-four thousand are to become a kingdom of priests.

ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನು ಜಾರಿಗೆ ಬಂದಾಗ ವಿಜಯಶಾಲಿ ಸಭೆಯು ಉನ್ನತಿಗೇರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಹಳೆಯ ಹಾಗೂ ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗಳ ಸಾಕ್ಷ್ಯದ ಪ್ರಕಾರ, ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರಾಗಿರುವ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಜನರು ಯಾಜಕರ ರಾಜ್ಯವಾಗಬೇಕು.

> Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. 1 Peter 2:5.

> ನೀವು ಸಹ ಜೀವಂತ ಕಲ್ಲುಗಳಾಗಿ ಆತ್ಮಿಕ ಮನೆಯಾಗಿಯೂ, ಪವಿತ್ರ ಯಾಜಕವರ್ಗವಾಗಿಯೂ ಕಟ್ಟಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದು, ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮೂಲಕ ದೇವರಿಗೆ ಅಂಗೀಕಾರವಾಗುವ ಆತ್ಮಿಕ ಬಲಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವವರಾಗಿದ್ದೀರಿ. 1 ಪೇತ್ರ 2:5.

The priests were to be thirty years old when they began to serve in the temple, so there is a period of time before the Sunday law where a priesthood is prepared to serve as the first fruit wave offering. The priests, who are the one hundred and forty-four thousand, are represented as Levites in the purification process accomplished by the Messenger of the Covenant. There is a prophetic period that leads to the Sunday law, in which a purification process prepares a sanctified ministry for the latter rain time period. The preparation ends at the Sunday law, so the period of thirty represents the preparation of the priests, thus corresponding to the required age for a priest. Christ as High Priest began His ministry at 30, and because Joseph typifies Christ, he also began his service at thirty. The counterfeit Christ was 30 years in preparation, so we have three witnesses that a 30-year period represents the preparation of a priesthood.

ಯಾಜಕರು ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಸೇವೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವಾಗ ಮுப்பತ್ತು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನವರಾಗಿರಬೇಕಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿಗೆ ಮುಂಚೆ, ಮೊದಲ ಫಲದ ಅಲೆಯ ಅರ್ಪಣೆಯಾಗಿ ಸೇವೆಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲ್ಪಡುವ ಯಾಜಕತ್ವವೊಂದರಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಕಾಲಾವಧಿಯಿದೆ. ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೂತನಿಂದ ನೆರವೇರಿಸಲ್ಪಡುವ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರಾದ ಯಾಜಕರು ಲೇವಿಯರಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ಕಡೆಗೆ ದಾರಿತೋರುವ ಒಂದು ಪ್ರವಾದಿಕ ಕಾಲಾವಧಿಯಿದ್ದು, ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಉತ್ತರ ಮಳೆಯ ಸಮಯಾವಧಿಗಾಗಿ ಪರಿಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸೇವಕತ್ವವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಸಿದ್ಧತೆ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಆದಕಾರಣ, ಮுப்பತ್ತಿನ ಅವಧಿಯು ಯಾಜಕರ ಸಿದ್ಧತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ, ಹೀಗಾಗಿ ಅದು ಯಾಜಕನಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನು ಮಹಾಯಾಜകനಾಗಿ ತನ್ನ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮுப்பತ್ತು ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆರಂಭಿಸಿದನು; ಮತ್ತು ಯೋಸೇಫನು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿರುವದರಿಂದ, ಅವನೂ ಸಹ ತನ್ನ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮுப்பತ್ತರಲ್ಲಿ ಆರಂಭಿಸಿದನು. ನಕಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಮுப்பತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಸಿದ್ಧತೆಯಲ್ಲಿದ್ದನು; ಆದ್ದರಿಂದ, ಮுப்பತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯು ಯಾಜಕತ್ವದ ಸಿದ್ಧತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮೂರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳಿವೆ.

> “The great issue near at hand will weed out those whom God has not appointed and He will have a pure, true, sanctified ministry prepared for the latter rain.” Selected Messages, book 3, 385.

> “ಸಮೀಪದಲ್ಲಿರುವ ಮಹಾ ವಿಚಾರವು ದೇವರು ನಿಯಮಿಸದವರನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿಬಿಡುವುದು; ಮತ್ತು ಆತನು ಉತ್ತರ ಮಳೆಯಿಗಾಗಿ ಶುದ್ಧ, ಸತ್ಯ, ಪರಿಶುದ್ಧೀಕೃತ ಸೇವಕತ್ವವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿರುವನು.” Selected Messages, ಪುಸ್ತಕ 3, 385.

Sister White teaches directly that whenever the church is pure, the Spirit of Prophecy is active. When the great issue weeds out the tares, you will have a sanctified ministry made up of Jesus and Joseph the priest who is both Divine and human, Jesus and Ezekiel the prophet, Jesus and David the king. Those who are prepared over a period symbolized by thirty years, are to be among the one-hundred and forty-four thousand and are represented as prophets, priests and kings. All three humans are biblical symbols of Christ’s work as prophet, priest and king, so the number thirty allows us to deduce that in each of these three categories that are produced by biblical symbols who were prepared for thirty years when brought together with Christ represent the combination of Divinity with humanity. Thus, those priests who are prepared over the symbolic thirty-year period are represented as the ensign of Divinity combined with humanity.

ಸಭೆಯು ಶುದ್ಧವಾಗಿರುವಾಗಲೆಲ್ಲ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆತ್ಮವು ಕ್ರಿಯಾಶೀಲವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ನೇರವಾಗಿ ಬೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಹಾ ವಿಷಯವು ಕಳೆಗಳನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿದಾಗ, ದೈವಿಕವೂ ಮಾನವೀಯವೂ ಆಗಿರುವ ಯೇಸು ಮತ್ತು ಯಾಜಕನಾದ ಯೋಸೇಫನಿಂದ, ಯೇಸು ಮತ್ತು ಪ್ರವಾದಿಯಾದ ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನಿಂದ, ಯೇಸು ಮತ್ತು ರಾಜನಾದ ದಾವೀದನಿಂದ ಕೂಡಿದ ಪರಿಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸೇವಕವರ್ಗವು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇರುವದು. ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅವಧಿಯೊಳಗೆ ಸಿದ್ಧಗೊಳ್ಳುವವರು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರೊಳಗೆ ಇರಬೇಕಾಗಿದ್ದು, ಅವರು ಪ್ರವಾದಿಗಳು, ಯಾಜಕರು ಮತ್ತು ರಾಜರು ಎಂದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಮೂವರು ಮಾನವರೂ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರವಾದಿ, ಯಾಜಕ ಮತ್ತು ರಾಜನಾದ ಕಾರ್ಯದ ಬೈಬಲೀಯ ಸಂಕೇತಗಳಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಮೂವತ್ತು ಎಂಬ ಸಂಖ್ಯೆ ನಮಗೆ ಈ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಬರಲು ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ: ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಬೈಬಲೀಯ ಸಂಕೇತಗಳಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುವ ಈ ಮೂರೂ ವರ್ಗಗಳ ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ಕ್ರಿಸ್ತನೊಡನೆ ಒಂದಾಗಿಸಿದಾಗ, ದೈವತ್ವವು ಮಾನವತ್ವದೊಡನೆ ಸಂಯೋಜಿತವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಆದಕಾರಣ, ಸಂಕೇತಾತ್ಮಕ ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಗೊಳ್ಳುವ ಆ ಯಾಜಕರು, ಮಾನವತ್ವದೊಡನೆ ಸಂಯೋಜಿತವಾದ ದೈವತ್ವದ ಧ್ವಜಚಿಹ್ನೆಯಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

The 42 months of the final papal blood bath takes place while Christ walks among men for 42 months in the person of His disciples. 42 months of bondage and oppression ending with deliverance, as represented by the 430 years of Abram’s twofold prophecy. Abram’s four hundred years ends at the Red Sea deliverance which is a classic biblical illustration of the close of probation, at the end of the pope’s symbolic 42 months.

ಅಂತಿಮ ಪಾಪಾಧಿಕಾರದ ರಕ್ತಸ್ನಾನವು ನಡೆಯುವ 42 ತಿಂಗಳುಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿಯೇ, ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನ್ನ ಶಿಷ್ಯರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿ 42 ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ ಮನುಷ್ಯರ ಮಧ್ಯೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಅಬ್ರಾಮನ ದ್ವೈಮುಖ ಪ್ರವಾದನೆಯ 430 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ, ಬಂಧನ ಮತ್ತು ಹಿಂಸಾಚಾರದ 42 ತಿಂಗಳುಗಳು ವಿಮೋಚನೆಯೊಂದಿಗೆ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಅಬ್ರಾಮನ ನಾಲ್ಕು ನೂರು ವರ್ಷಗಳು ಕೆಂಪು ಸಮುದ್ರದ ವಿಮೋಚನೆಯೊಂದಿಗೆ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ; ಅದು ಪೋಪನ ಸಂಕೇತಾತ್ಮಕ 42 ತಿಂಗಳುಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೃಪಾಕಾಲದ ಸಮಾಪ್ತಿಯ ಒಂದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬೈಬಲೀಯ ದೃಷ್ಟಾಂತವಾಗಿದೆ.

The forty-two months represent the testing time from the Sunday law in the United States until human probation closes. Yet in those 42 months, following a thirty-year period of preparation, Christ is confirming the covenant in the person of the remnant. The antichrist counterfeit priest comes to his final end, right where Christ died in his line, which is right where Pharaoh, king of Egypt, died in his line. At Mount Carmel the prophets of Baal were slain, thus identifying the death of the false prophet at the Sunday law. At the Sunday law, you have a false prophet who is then slain, the dragon represented by Pharaoh, and the beast represented by the papacy. These are all represented at the Sunday law in conflict with God’s priests, kings and prophets. The church is purified just before the Sunday law and the gift of prophecy is restored—right where the false prophet dies. From then on, the battle is over the true or false prophetic message.

ನಲವತ್ತೆರಡು ತಿಂಗಳುಗಳು ಅಮೇರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಜಾರಿಗೊಳ್ಳುವ ಭಾನುವಾರ ಕಾನೂನಿನಿಂದ ಮಾನವನ ಕೃಪಾಕಾಲವು ಮುಚ್ಚುವ ತನಕದ ಪರೀಕ್ಷಾಕಾಲವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಆ 42 ತಿಂಗಳುಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಮுப்பತ್ತು ವರ್ಷದ ಸಿದ್ಧತೆಯ ಅವಧಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಕ್ರಿಸ್ತನು ಉಳಿದವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಪ್ರತಿಕ್ರಿಸ್ತನ ನಕಲಿ ಯಾಜಕನು ತನ್ನ ಅಂತಿಮ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾನೆ—ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನ್ನ ವಂಶರೇಖೆಯಲ್ಲಿ ಸತ್ತ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೇ; ಅದೇ ಸ್ಥಳವು ಐಗುಪ್ತದ ರಾಜನಾದ ಫರೋನು ತನ್ನ ವಂಶರೇಖೆಯಲ್ಲಿ ಸತ್ತ ಸ್ಥಳವೂ ಆಗಿದೆ. ಕಾರ್ಮೇಲ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಬಾಲನ ಪ್ರವಾದಿಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲಾಯಿತು; ಹೀಗೆ ಭಾನುವಾರ ಕಾನೂನಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸುಳ್ಳು ಪ್ರವಾದಿಯ ಮರಣವನ್ನು ಅದು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಭಾನುವಾರ ಕಾನೂನಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ನಂತರ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುವ ಒಬ್ಬ ಸುಳ್ಳು ಪ್ರವಾದಿಯಿದ್ದಾನೆ, ಫರೋನಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಡುವ ಅಜಗರನಿದ್ದಾನೆ, ಮತ್ತು ಪಾಪಾಸಿಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಡುವ ಮೃಗವೂ ಇದೆ. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಭಾನುವಾರ ಕಾನೂನಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಯಾಜಕರು, ರಾಜರು ಮತ್ತು ಪ್ರವಾದಿಗಳ ವಿರುದ್ಧದ ಸಂಘರ್ಷದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಸಭೆಯು ಭಾನುವಾರ ಕಾನೂನಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂಚೆಯೇ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಪ್ರವಾದಿತ್ವದ ವರವು ಪುನಃಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ—ಸುಳ್ಳು ಪ್ರವಾದಿಯು ಸಾಯುವ ಅದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ. ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಮುಂದೆ, ಯುದ್ಧವು ಸತ್ಯವಾದದೋ ಸುಳ್ಳಾದದೋ ಎಂಬ ಪ್ರವಾದಿತ್ವದ ಸಂದೇಶದ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

The symbolic 30-year period represents a period which precedes the Sunday law. The period is a preparation period for the priests, for Christ is their example in all things, for these are they who follow the Lamb. Within the first 30 years of Abram’s prophecy, the covenant was put in place, thus identifying that whatever the period of preparation for the priests represents it is the period where the Lord renews His covenant with the one hundred and forty-four thousand as typified by the alpha history of Abram. That period is a time of preparation for the priests who begin to serve at the Sunday law, at age thirty, when they are anointed with the Holy Spirit as was Christ at His baptism. One other truth that can be deduced from the alpha history of Abram, is that whatever the period represents that leads to the Sunday law, it has to be momentous, for the omega is always more powerful than the alpha. The Sunday law is the omega represented by October 22, 1844, the cross, Passover in Egypt and on and on.

ಸಾಂಕೇತಿಕ 30 ವರ್ಷದ ಅವಧಿಯು ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿಗೆ ಮುನ್ನಿರುವ ಒಂದು ಅವಧಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಅವಧಿಯು ಯಾಜಕರಿಗಾಗಿ ಸಿದ್ಧತೆಯ ಅವಧಿಯಾಗಿದೆ, ಯಾಕಂದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವರಿಗೆ ಆದರ್ಶನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಇವರು ಕುರಿಮರಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅಬ್ರಾಮನ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಮೊದಲ 30 ವರ್ಷಗಳೊಳಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು; ಇದರಿಂದ ಯಾಜಕರಿಗಾಗಿ ಇರುವ ಸಿದ್ಧತೆಯ ಅವಧಿಯು ಯಾವುದನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಿದೆಯೋ ಅದು, ಅಬ್ರಾಮನ ಆಲ್ಫಾ ಇತಿಹಾಸದ ಮೂಲಕ ಮಾದರಿಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ, ಕರ್ತನು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತಿನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ನವೀಕರಿಸುವ ಅವಧಿಯೇ ಆಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಆ ಅವಧಿಯು ಯಾಜಕರಿಗಾಗಿ ಇರುವ ಸಿದ್ಧತೆಯ ಕಾಲವಾಗಿದೆ; ಅವರು ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮೂವತ್ತು ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನ್ನ ದೀಕ್ಷಾಸ್ನಾನದಲ್ಲಿ ಹೊಂದಿದಂತೆಯೇ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನಿಂದ ಅಭಿಷೇಕಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಸೇವೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಬ್ರಾಮನ ಆಲ್ಫಾ ಇತಿಹಾಸದಿಂದ ನಿರ್ಗಮಿಸಬಹುದಾದ ಇನ್ನೊಂದು ಸತ್ಯವೆಂದರೆ, ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿಗೆ ದಾರಿತೋರಿಸುವ ಆ ಅವಧಿಯು ಯಾವುದನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಿದೆಯೋ ಅದು ಮಹತ್ವಪೂರ್ಣವಾಗಿರಲೇಬೇಕು; ಯಾಕಂದರೆ ಓಮೇಗಾ ಯಾವಾಗಲೂ ಆಲ್ಫಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿದೆ. ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನು ಓಮೇಗಾವಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22, 1844, ಶಿಲುಬೆ, ಈಜಿಪ್ಟಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಪಾಸ್ಕಾ ಮತ್ತು ಮುಂದುವರಿದಂತೆಯೇ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

The Sunday law represents the end of the period represented by the thirty-year period. It has been prefigured by virtually every major salvational story, and it is also the end of the covenant history of a chosen people that began with Abram. With that type of prophetic weight of evidence concerning the end of the period, and the serious purpose of the period itself, what would be the starting point?

ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನು ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷದ ಅವಧಿಯಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅವಧಿಯ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ಬಹುತೇಕ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಮುಖ ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕ ಕಥೆಯ ಮೂಲಕ ಪೂರ್ವಛಾಯೆಯಾಗಿ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ, ಅಬ್ರಾಮನೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭವಾದ ಆರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಜನರ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಇತಿಹಾಸದ ಅಂತ್ಯವೂ ಆಗಿದೆ. ಅವಧಿಯ ಅಂತ್ಯದ ಕುರಿತು ಇಂತಹ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಾಕ್ಷ್ಯದ ಗಂಭೀರ ಭಾರವನ್ನೂ, ಮತ್ತು ಆ ಅವಧಿಯ ಸ್ವತಃ ಗಂಭೀರ ಉದ್ದೇಶವನ್ನೂ ಗಮನಿಸಿದಾಗ, ಅದರ ಆರಂಭಬಿಂದು ಯಾವುದು ಆಗಿರಬಹುದು?

There is a prophetic period represented by thirty years that upon a multitude of witnesses ends at the Sunday law. At that point there is a period that follows that is represented in various numerical values, and each of those periods set forth a testimony of a line of prophetic history that follows the Sunday law. Some of those periods are representing the internal line of church history, and some the external line of the world marching to Armageddon.

ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಡುವ ಒಂದು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಅವಧಿಯಿದೆ; ಅನೇಕ ಸಾಕ್ಷಿಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಅದು ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆ ಬಿಂದುವಿನಲ್ಲಿ, ಅದರ ನಂತರ ವಿವಿಧ ಸಂಖ್ಯಾತ್ಮಕ ಮೌಲ್ಯಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಡುವ ಒಂದು ಅವಧಿ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ; ಆ ಅವಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ನಂತರ ಅನುಸರಿಸುವ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸದ ಒಂದು ರೇಖೆಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಅವಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಸಭೆಯ ಇತಿಹಾಸದ ಆಂತರಿಕ ರೇಖೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಅರ್ಮಗೆದ್ದೋನಿನ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗುತ್ತಿರುವ ಲೋಕದ ಬಾಹ್ಯ ರೇಖೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ.

It is probably good at this juncture to remind ourselves that we reject the application of any time prophecies in the last days in terms of representing any identifiable dates, until the day and hour is announced at the end of the plagues. I will use Daniel chapter twelve to illustrate my point of no longer applying prophetic time. In chapter twelve there are three verses that identify prophetic time.

ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಕಾಟಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ದಿನವೂ ಘಳಿಗೆಯೂ ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಡುವ ತನಕ, ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಮಯದ ಪ್ರವಾದನೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಬಹುದಾದ ಯಾವುದಾದರೂ ದಿನಾಂಕಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುವಂತೆ ಅನ್ವಯಿಸುವುದನ್ನು ನಾವು ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಮಗೆ ತಾವೇ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಬಹುಶಃ ಒಳ್ಳೆಯದು. ಇನ್ನು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಮಯವನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸದಿರುವ ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಲು ನಾನು ದಾನಿಯೇಲ ಅಧ್ಯಾಯ ಹನ್ನೆರಡನ್ನು ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿ ಬಳಸುವೆನು. ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಮಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಮೂರು ವಚನಗಳಿವೆ.

> And I heard the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, when he held up his right hand and his left hand unto heaven, and sware by him that liveth for ever that it shall be for a time, times, and an half; and when he shall have accomplished to scatter the power of the holy people, all these things shall be finished. Daniel 12:7.

> ಆಗ ನಾನು ನದಿಯ ನೀರಿನ ಮೇಲಿದ್ದ ನಾರಿನ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ ಆ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಕೇಳಿದೆನು; ಅವನು ತನ್ನ ಬಲಗೈಯನ್ನೂ ಎಡಗೈಯನ್ನೂ ಆಕಾಶದ ಕಡೆಗೆ ಎತ್ತಿ, ಸದಾಕಾಲವೂ ಜೀವಿಸುವವನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಮಾಣ ಮಾಡಿ, ಇದು ಒಂದು ಕಾಲ, ಕಾಲಗಳು, ಮತ್ತು ಅರ್ಧ ಕಾಲದವರೆಗೆ ಇರುವುದು; ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಜನರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಚದರಿಸುವುದನ್ನು ಅವನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದಾಗ, ಈ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಗತಿಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗುವವು ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ದಾನಿಯೇಲನು 12:7.

> And from the time that the daily sacrifice shall be taken away, and the abomination that maketh desolate set up, there shall be a thousand two hundred and ninety days. Daniel 12:11.

> ನಿತ್ಯಬಲಿಯು ತೆಗೆದುಹಾಕಲ್ಪಡುವ ಕಾಲದಿಂದಲೂ, ಹಾಳುಮಾಡುವ ಅಸಹ್ಯವಾದದ್ದು ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಡುವ ಕಾಲದಿಂದಲೂ, ಒಂದು ಸಾವಿರ ಎರಡು ನೂರು ತೊಂಬತ್ತು ದಿನಗಳು ಇರುವವು. ದಾನಿಯೇಲನು 12:11.

> Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days. Daniel 12:12.

> ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿ ಸಾವಿರ ಮೂರು ನೂರು ಮೂವತ್ತೈದು ದಿನಗಳವರೆಗೆ ತಲುಪುವವನು ಧನ್ಯನು. ದಾನಿಯೇಲನು 12:12.

The Millerites had the correct understanding of each of these three verses. These three prophecies are part of the truths that represent the foundations. Yet the Millerite understanding of these verses was based upon applying the day for a year principle. Since “time is no longer,” these verses must possess another application, for all of the prophecies are speaking of the time period of the latter rain. These verses must have a latter rain understanding that does not employ time to create a message, and does not disagree with Millerite understanding of the verses. The correct Millerite view of the center verse of the three verses, (verse eleven), is that it represents a twofold period, which begins with a thirty-year period, followed by 1260 years. Verse eleven is identifying the thirty-year-period that precedes the Sunday law, as represented by the setting up of the abomination of desolation.

ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳಿಗೆ ಈ ಮೂರು ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದರ ಬಗ್ಗೆ ಸರಿಯಾದ ತಿಳುವಳಿಕೆ ಇತ್ತು. ಈ ಮೂರು ಪ್ರವಾದನೆಗಳು ಅಡಿಪಾಯಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಸತ್ಯಗಳ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿವೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಈ ವಚನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳ ತಿಳುವಳಿಕೆ ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದು ವರ್ಷ ಎಂಬ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸುವುದರ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾಗಿತ್ತು. “ಕಾಲವು ಇನ್ನು ಇಲ್ಲ”ವಾದುದರಿಂದ, ಈ ವಚನಗಳು ಮತ್ತೊಂದು ಅನ್ವಯವನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕು, ಏಕೆಂದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರವಾದನೆಗಳೂ ಉತ್ತರ ಮಳೆಯ ಕಾಲಾವಧಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿವೆ. ಸಂದೇಶವನ್ನು ರೂಪಿಸಲು ಕಾಲವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸದ, ಮತ್ತು ಈ ವಚನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳ ತಿಳುವಳಿಕೆಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗದಂತಹ ಉತ್ತರ ಮಳೆಯ ತಿಳುವಳಿಕೆಯನ್ನು ಈ ವಚನಗಳು ಹೊಂದಿರಬೇಕು. ಈ ಮೂರು ವಚನಗಳಲ್ಲಿರುವ ಮಧ್ಯದ ವಚನದ, (ವಚನ ಹನ್ನೊಂದು), ಬಗ್ಗೆ ಸರಿಯಾದ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ದೃಷ್ಟಿಕೋಣವೆಂದರೆ ಅದು ದ್ವಿಗುಣ ಅವಧಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ; ಅದು ಮೊದಲು ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷದ ಅವಧಿಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ, ಅದರ ನಂತರ 1260 ವರ್ಷಗಳು ಬರುತ್ತವೆ. ವಚನ ಹನ್ನೊಂದು, ನಾಶಮಾಡುವ ಅಸಹ್ಯ ವಸ್ತುವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದರಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವಂತೆ, ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿಗೆ ಮುಂಚೆ ಇರುವ ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷದ ಅವಧಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಿದೆ.

Daniel twelve is the chapter in God’s Word that sets forth the purification process of God’s people which occurs in the last days at the time of the end when a prophecy from the book of Daniel is unsealed. In verse eleven we find a prophecy that the pioneers correctly understood as a thirty-year period that leads into a 1260-year period. In chapter twelve, the three prophecies of verses seven, eleven and twelve are all sealed up until the time of the end. At the time of the end those three prophecies must be unsealed, for God’s Word never fails. In that very chapter, the clearest representation of the close of human probation in the Bible is set forth, so chapter twelve, is most certainly and more specifically identifying the end of Adventism, than the beginning of Adventism.

ದಾನಿಯೇಲನು ಪುಸ್ತಕದ ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು, ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಪ್ರವಾದನೆ ಮುದ್ರೆ ತೆಗೆಯಲ್ಪಡುವ ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುವ ದೇವರ ಜನರ ಶುದ್ಧೀಕರಣದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ದೇವರ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವ ಅಧ್ಯಾಯವಾಗಿದೆ. ಹನ್ನೊಂದನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ಮುಂಚೂಣಿಗಾರರು ಸರಿಯಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಿದಂತೆ, 1260 ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಗೆ ದಾರಿಯೊಡ್ಡುವ ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಒಂದು ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು ನಾವು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, ಏಳನೇ, ಹನ್ನೊಂದನೇ ಮತ್ತು ಹನ್ನೆರಡನೇ ವಚನಗಳಲ್ಲಿರುವ ಮೂರು ಪ್ರವಾದನೆಗಳೆಲ್ಲವೂ ಅಂತ್ಯಕಾಲದವರೆಗೂ ಮುದ್ರಿತವಾಗಿವೆ. ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆ ಮೂರು ಪ್ರವಾದನೆಗಳು ಮುದ್ರೆ ತೆಗೆಯಲ್ಪಡಲೇಬೇಕು, ಏಕೆಂದರೆ ದೇವರ ವಾಕ್ಯವು ಎಂದಿಗೂ ವಿಫಲವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲೇ, ಮಾನವರ ಕೃಪಾಕಾಲದ ಅಂತ್ಯದ ಕುರಿತು ಬೈಬಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಪ್ರತಿರೂಪವನ್ನು ನಿರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು, ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಆರಂಭವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ, ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಅಂತ್ಯವನ್ನೇ ಅತ್ಯಂತ ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿಯೂ ಮತ್ತು ಇನ್ನಷ್ಟು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ.

Three prophecies in Daniel twelve were sealed up in the very passage of Scripture where sealing and unsealing finds its primary prophetic definition. Those three prophecies get unsealed in the history of the one hundred and forty-four thousand, for Alpha and Omega always illustrates the end of a thing, with the beginning of a thing. What is unsealed in chapter twelve’s three prophetic periods represents the final unsealing of God’s prophetic Word. That unsealing is set forth in Revelation chapter one when the Revelation of Jesus Christ is unsealed, just before the close of probation. Verse eleven of Daniel twelve is the counterpart to Abram and Paul’s first representation of a twofold prophecy that began with a thirty-year period.

ದಾನಿಯೇಲ ಹನ್ನೆರಡರಲ್ಲಿ ಇರುವ ಮೂರು ಪ್ರವಾದನೆಗಳು, ಮುದ್ರಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಮುದ್ರೆ ತೆಗೆಯುವುದು ತನ್ನ ಪ್ರಧಾನ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಅದೇ ಶಾಸ್ತ್ರಭಾಗದಲ್ಲೇ ಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ಆ ಮೂರು ಪ್ರವಾದನೆಗಳು ಒಂದು ನೂರ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಮುದ್ರೆಯಿಂದ ತೆಗೆಯಲ್ಪಡುತ್ತವೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೇಗಾ ಎಂಬುದು ಯಾವಾಗಲೂ ಒಂದು ವಿಷಯದ ಆರಂಭದೊಂದಿಗೆ ಅದರ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೂರು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಕಾಲಾವಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಮುದ್ರೆಯಿಂದ ತೆಗೆಯಲ್ಪಡುವುದು ದೇವರ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಾಕ್ಯದ ಅಂತಿಮ ಮುದ್ರಾಭೇದನವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಮುದ್ರಾಭೇದನವು ಪ್ರಕಟನೆ ಮೊದಲನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, ಕೃಪಾಕಾಲ ಮುಗಿಯುವ ತಕ್ಷಣದ ಮುನ್ನ, ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಕಟನೆ ಮುದ್ರೆಯಿಂದ ತೆಗೆಯಲ್ಪಡುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ದಾನಿಯೇಲ ಹನ್ನೆರಡು ಅಧ್ಯಾಯದ ಹನ್ನೊಂದನೇ ವಚನವು, ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷದ ಅವಧಿಯಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ದ್ವಿಗುಣ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಅಬ್ರಾಮ ಮತ್ತು ಪೌಲನ ಮೊದಲ ನಿರೂಪಣೆಗೆ ಸಮಾನಾಂತರವಾಗಿದೆ.

The three prophecies in Daniel twelve are symbolic periods that are unsealed at the final time of the end, and the unsealing leads to the final purification of God’s people. The first of those three prophecies is given by Christ Himself, and when He sets forth the prophecy He is standing on the water dressed in linen, identifying the end of a prophetic period represented as 1260 years, and defining the end of that period as the end of the scattering of the power of God’s people. God’s people in the latter days are the one hundred and forty-four thousand, and they have been scattered.

ದಾನಿಯೇಲನ ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಆ ಮೂರು ಪ್ರವಾದನೆಗಳು ಸಂಕೇತಾತ್ಮಕ ಕಾಲಾವಧಿಗಳಾಗಿದ್ದು, ಅವು ಅಂತ್ಯದ ಅಂತಿಮ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚಳ ತೆಗೆಯಲ್ಪಡುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು ಆ ಮುಚ್ಚಳ ತೆಗೆಯುವಿಕೆಯು ದೇವರ ಜನರ ಅಂತಿಮ ಶುದ್ಧೀಕರಣಕ್ಕೆ ದಾರಿಯೊಡ್ಡುತ್ತದೆ. ಆ ಮೂರು ಪ್ರವಾದನೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತನೇ ಸ್ವತಃ ನೀಡುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಆತನು ಆ ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸುವಾಗ, ನಾರುಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿ ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿರುವವನಾಗಿದ್ದು, 1260 ವರ್ಷಗಳೆಂದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಒಂದು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಕಾಲಾವಧಿಯ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾನೆ, ಹಾಗೂ ಆ ಕಾಲಾವಧಿಯ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ದೇವರ ಜನರ ಶಕ್ತಿಯ ಚದರಿಕೆಯ ಅಂತ್ಯವೆಂದು ನಿರ್ವಚಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ದೇವರ ಜನರು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಮತ್ತು ಅವರು ಚದರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

Not only is Christ standing on the water answering a question, the question begins with the words “How long?”. “How long?” is a prophetic symbol that is also asked of Jesus when in verse thirteen, of Daniel eight, the question is asked, “How long?”

ಕ್ರಿಸ್ತನು ನೀರಿನ ಮೇಲಿಂದ ನಿಂತು ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಿರುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಯು “ಎಷ್ಟು ಕಾಲ?” ಎಂಬ ಪದಗಳಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. “ಎಷ್ಟು ಕಾಲ?” ಎಂಬುದು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದು, ದಾನಿಯೇಲನು ಎಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹದಿಮೂರನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ “ಎಷ್ಟು ಕಾಲ?” ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಅದನ್ನೂ ಯೇಸುವಿಗೇ ಕೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.

> And one said to the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, How long shall it be to the end of these wonders?

> ಆಗ ನದಿಯ ನೀರಿನ ಮೇಲಿದ್ದ, ನಾರುಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದ ಆ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಒಬ್ಬನು, “ಈ ಅದ್ಭುತಗಳ ಅಂತ್ಯವು ಆಗುವ ತನಕ ಎಷ್ಟು ಕಾಲವಾಗುವುದು?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

> And I heard the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, when he held up his right hand and his left hand unto heaven, and sware by him that liveth for ever that it shall be for a time, times, and an half; and when he shall have accomplished to scatter the power of the holy people, all these things shall be finished. Daniel 12:6, 7.

> ನಾನು ನದಿಯ ನೀರಿನ ಮೇಲಿದ್ದ, ನಾರುಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದ ಆ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಕೇಳಿದೆನು; ಅವನು ತನ್ನ ಬಲಗೈಯನ್ನೂ ಎಡಗೈಯನ್ನೂ ಆಕಾಶದ ಕಡೆಗೆ ಎತ್ತಿ, ಯುಗಯುಗಾಂತರಗಳಿಗೂ ಜೀವಿಸುವಾತನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಮಾಣ ಮಾಡಿ, ಇದು ಒಂದು ಕಾಲ, ಕಾಲಗಳು, ಮತ್ತು ಅರ್ಧ ಕಾಲವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದನು; ಮತ್ತು ಅವನು ಪವಿತ್ರ ಜನರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಚದುರಿಸುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದಾಗ, ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಗುವವು. ದಾನಿಯೇಲ 12:6, 7.

The question presented to Jesus, represented as the man in linen, in the vision of the Hiddekel river is, “How long shall it be to the end of these wonders?,” and in the vision of the Ulai river Jesus, represented as Palmoni (that certain saint) is asked, “How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot?”

ಹಿದ್ದೆಕೆಲ್ ನದಿಯ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ, ನಾರುಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದ ಮಾನವನಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಯೇಸುವಿಗೆ ಇಡಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರಶ್ನೆ ಹೀಗಿದೆ: “ಈ ಅದ್ಭುತಗಳ ಅಂತ್ಯವಾಗುವ ತನಕ ಎಷ್ಟು ಕಾಲ?” ಮತ್ತು ಉಳಾಯಿ ನದಿಯ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ, ಪಲ್ಮೋನಿ (ಆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪವಿತ್ರನು) ಎಂದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಯೇಸುವಿಗೆ ಹೀಗೆ ಕೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ: “ದಿನನಿತ್ಯದ ಬಲಿಯನ್ನು, ಮತ್ತು ಹಾಳುಮಾಡುವ ಅಪರಾಧವನ್ನು ಕುರಿತು, ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವನ್ನೂ ಸೇನೆಯನ್ನೂ ಕಾಲುಕೀಳಾಗಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಸುವ ಆ ದರ್ಶನವು ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಇರುವದು?”

Sister White states that the visions given to Daniel by the banks of the great rivers of Shinar are now in the process of fulfillment, and in connection with both river visions, Jesus is asked the prophetic ‘question,’ which always produces the Sunday law as the ‘answer.’ Yet both answers are presented within the context of prophetic time, which ended in 1844. The pioneers correctly identified the answer to the question of chapter eight and the Ulai river vision, and they understood 1798 was when the scattering of the power of God’s people ended. But after 1844, when ‘time application’ of God’s prophetic Word ended, the prophetic question of “How long?” restates the pioneer understanding as ‘unto 2300 days then shall the sanctuary be cleansed at the soon-coming Sunday law’ and “all” the “marvels” in Daniel’s final vision will be accomplished, when the scattering of the holy people for three and a half symbolic days, ends.

ಶ್ವೇತ ಸಹೋದರಿ ಹೇಳುವುದೇನೆಂದರೆ, ಶಿನಾರ್‌ನ ಮಹಾನದಿಗಳ ತೀರಗಳಲ್ಲಿ ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ದರ್ಶನಗಳು ಈಗ ನೆರವೇರಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದವೆ; ಮತ್ತು ಆ ಎರಡೂ ನದಿದರ್ಶನಗಳ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ, ಯೇಸುವಿಗೆ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ‘ಪ್ರಶ್ನೆ’ ಕೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಅದು ಯಾವಾಗಲೂ ‘ಉತ್ತರ’ವಾಗಿ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನನ್ನೇ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಎರಡೂ ಉತ್ತರಗಳು 1844ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಕಾಲದ ಸಂದರ್ಭದೊಳಗೆಲೇ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಅಗ್ರಗಾಮಿಗಳು ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಉತ್ತರವನ್ನು ಮತ್ತು ಉಲಾಯಿ ನದಿದರ್ಶನವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿದರು; ಮತ್ತು ದೇವಜನರ ಶಕ್ತಿಯ ಚದರಿಸುವಿಕೆ ಯಾವಾಗ ಅಂತ್ಯವಾಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು 1798 ಎಂದೇ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಆದರೆ 1844ರ ನಂತರ, ದೇವರ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಾಕ್ಯದ ‘ಕಾಲದ ಅನ್ವಯ’ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಾಗ, “ಎಷ್ಟು ಕಾಲ?” ಎಂಬ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಪ್ರಶ್ನೆ ಅಗ್ರಗಾಮಿಗಳ ಗ್ರಹಿಕೆಯನ್ನು ಪುನಃ ಹೀಗೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತದೆ: ‘2300 ದಿನಗಳ ತನಕ; ಆಗ ಅಭಯಾರಣ್ಯವು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರಲಿರುವ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧಿಗೊಳ್ಳುವುದು’; ಮತ್ತು ದಾನಿಯೇಲನ ಅಂತಿಮ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿನ “ಎಲ್ಲಾ” “ಅದ್ಭುತಗಳು” ಸಾಧಿಸಲ್ಪಡುವವು, ಅಂದರೆ ಪರಿಶುದ್ಧ ಜನರ ಚದರಿಸುವಿಕೆ ಮೂರೂವರೆ ಸಾಂಕೇತಿಕ ದಿನಗಳ ಅವಧಿಗೆ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವಾಗ.

The Hiddekel river vision of the last three chapters of Daniel and the Ulai river vision of chapters seven through nine are identified by Sister White as the “great rivers of Shinar.” All historical and biblical scholars identify that there are only two rivers, and they are both great rivers, that are associated with Shinar. Those two rivers are the Tigris (Hiddekel) and the Euphrates. The Ulai river is not the Euphrates of Shinar, it is a small man-made channel river in Persia, not Shinar. The Ulai river in the vision that contains the foundation and central pillar of Adventism is not located in Shinar, yet the prophetess identifies the Ulai as the Euphrates, one of the great rivers of Shinar.

ದಾನಿಯೇಲನ ಕೊನೆಯ ಮೂರು ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ಹಿದ್ದೆಕೆಲ್ ನದಿಯ ದರ್ಶನವನ್ನೂ, ಏಳರಿಂದ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯಗಳವರೆಗಿನ ಉಲಾಯಿ ನದಿಯ ದರ್ಶನವನ್ನೂ ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಅವರು “ಶಿನಾರದ ಮಹಾನದಿಗಳು” ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಬೈಬಲ್ ಅಧ್ಯಯನದ ಎಲ್ಲಾ ಪಂಡಿತರೂ ಶಿನಾರಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ನದಿಗಳು ಕೇವಲ ಎರಡು ಮಾತ್ರವಿವೆ, ಮತ್ತು ಅವೆರಡೂ ಮಹಾನದಿಗಳಾಗಿವೆ ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ಎರಡು ನದಿಗಳು ಟೈಗ್ರಿಸ್ (ಹಿದ್ದೆಕೆಲ್) ಮತ್ತು ಯೂಫ್ರೇಟೀಸ್. ಉಲಾಯಿ ನದಿ ಶಿನಾರದ ಯೂಫ್ರೇಟೀಸ್ ಅಲ್ಲ; ಅದು ಶಿನಾರದಲ್ಲಲ್ಲ, ಪರ್ಷಿಯಾದಲ್ಲಿರುವ ಮಾನವ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಕಾಲುವೆ-ನದಿ. ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಮ್‌ನ ಅಸ್ತಿವಾರ ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರ ಸ್ತಂಭವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿನ ಉಲಾಯಿ ನದಿ ಶಿನಾರದಲ್ಲಿರುವುದಿಲ್ಲ; ಆದಾಗ್ಯೂ ಪ್ರವಾದಿನಿಯು ಉಲಾಯಿಯನ್ನು ಯೂಫ್ರೇಟೀಸ್ ಎಂದು, ಅಂದರೆ ಶಿನಾರದ ಮಹಾನದಿಗಳಲ್ಲೊಂದೆಂದು, ಗುರುತಿಸುತ್ತಾಳೆ.

The Hiddekel vision presents the external history of the dragon, the beast and the false prophet leading the world to Armageddon, and the Ulai vision represents the work of Christ in combining His Divinity with man’s humanity. Prophetically inspiration uses the Ulai river as a second witness with the Euphrates River to identify the work that is accomplished by Christ in joining His Divinity with humanity.

ಹಿದ್ದೇಕೇಲ್ ದರ್ಶನವು, ಅಜಗರು, ಮೃಗ ಹಾಗೂ ಸುಳ್ಳು ಪ್ರವಾದಿಯ ಬಾಹ್ಯ ಇತಿಹಾಸವು ಲೋಕವನ್ನು ಆರ್ಮಗೆದ್ದೋನಿನತ್ತ ನಡೆಸುವುದನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಉಲಾಯಿ ದರ್ಶನವು, ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನ್ನ ದೈವತ್ವವನ್ನು ಮನುಷ್ಯನ ಮಾನವತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿಸುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರವಾದಿಕವಾಗಿ, ಪ್ರೇರಿತ ಪ್ರಕಟನೆ, ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನ್ನ ದೈವತ್ವವನ್ನು ಮಾನವತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಜೋಡಿಸುವ ಮೂಲಕ ನೆರವೇರಿಸುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು, ಯೂಫ್ರೇಟೀಸ್ ನದಿಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಉಲಾಯಿ ನದಿಯನ್ನು ಎರಡನೆಯ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತದೆ.

The Euphrates and Tigris both began in Eden and run through the length of covenant history. When they flow into the central pillar of Adventism on October 22, 1844, the Euphrates is combined with the man-made Ulai canal to represent the combination of Divinity with humanity, that is accomplished by the exercise of faith in those represented as the one hundred and forty-four thousand. The Ulai represents a test upon the authority of God’s prophetic Word, for it places the authority of Ellen White identifying the Persian Ulai river as one of the great rivers of Shinar in contradiction with the world’s experts.

ಯೂಫ್ರೇಟೀಸ್ ಮತ್ತು ಟೈಗ್ರಿಸ್ ಎರಡೂ ಏದನ್‌ನಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಗಿ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಇತಿಹಾಸದ ಸಂಪೂರ್ಣ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ಮೂಲಕ ಹರಿಯುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳು 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಕೇಂದ್ರ ಸ್ತಂಭದೊಳಗೆ ಹರಿದು ಸೇರುವಾಗ, ಯೂಫ್ರೇಟೀಸ್ ಮಾನವಕೃತ ಉಲಾಯಿ ಕಾಲುವೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿತವಾಗಿ, ದೈವತ್ವವು ಮಾನವತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗುವಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ; ಅದು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರೆಂದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯ ಅಭ್ಯಾಸದ ಮೂಲಕ ನೆರವೇರಿಸಲ್ಪಡುವುದಾಗಿದೆ. ಉಲಾಯಿ ದೇವರ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಾಕ್ಯದ ಅಧಿಕಾರದ ಮೇಲಿನ ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಪರ್ಷಿಯ ಉಲಾಯಿ ನದಿಯನ್ನು ಶಿನಾರದ ಮಹಾನದಿಗಳಲ್ಲೊಂದೆಂದು ಗುರುತಿಸುವ ಎಲೆನ್ ವೈಟ್ ಅವರ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಲೋಕದ ಪರಿಣಿತರ ಅಭಿಪ್ರಾಯಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತದೆ.

The symbol of the Ulai river represents a test over man’s word or God’s Word. Are men correct, or are the words set forth by Sister White, correct? Does the Ulai river represent a single river in Persia, or does it represent a prophetic river which consists of waters from Eden mingled with waters from men?

ಉಲೈ ನದಿಯ ಸಂಕೇತವು ಮನುಷ್ಯರ ವಾಕ್ಯವೋ ದೇವರ ವಾಕ್ಯವೋ ಎಂಬ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಮನುಷ್ಯರು ಸರಿಯೇ, ಅಥವಾ ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಅವರು ಮುಂದಿರಿಸಿದ ವಚನಗಳೇ ಸರಿಯೇ? ಉಲೈ ನದಿಯು ಪರ್ಷಿಯಾದಲ್ಲಿರುವ ಒಂದೇ ನದಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆಯೇ, ಅಥವಾ ಅದು ಏದನ್‌ನ ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಮನುಷ್ಯರ ನೀರು ಬೆರೆತಿರುವ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ನದಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆಯೇ?

There may be many options to this dilemma I have raised, but I will lay out some thoughts so you see my point. Are the worldly historians and theologians correct and Sister White is wrong? No one disputes that the “great rivers of Shinar” are the Tigris and Euphrates. So, when Sister White identifies the river Ulai in Persia as a great river of Shinar is she a false prophet? Or, is she a true prophet, who made a mistake? How many mistakes can a true prophet make before they cross the line and become a false prophet? Or, are the historians wrong? Or, is she actually correct? Or are the historians and Sister White both correct? I raised this dilemma for the purpose of using the explanation of the dilemma as an added point to the man who is in linen, standing upon the river, who is asked, “How long?” in both the vision of the Hiddekel and Ulai rivers.

ನಾನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿದಿರುವ ಈ ಸಂಕಟಕ್ಕೆ ಅನೇಕ ಸಾಧ್ಯ ಉತ್ತರಗಳು ಇರಬಹುದು; ಆದರೆ ನನ್ನ ಅರ್ಥ ನಿಮಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಲೆಂದು ಕೆಲವು ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಮಂಡಿಸುತ್ತೇನೆ. ಲೋಕೀಯ ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಮತ್ತು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಸರಿಯೇ, ಮತ್ತು ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ತಪ್ಪೇ? “ಶಿನಾರದ ಮಹಾನದಿಗಳು” ಎಂದರೆ ಟೈಗ್ರಿಸ್ ಮತ್ತು ಯೂಫ್ರೇಟಿಸ್ ಎಂಬ ವಿಷಯವನ್ನು ಯಾರೂ ವಿರೋಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾದರೆ, ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಪರ್ಷಿಯಾದ ಉಲಾಯಿ ನದಿಯನ್ನು ಶಿನಾರದ ಮಹಾನದಿಯೆಂದು ಗುರುತಿಸಿದಾಗ, ಅವಳು ಸುಳ್ಳು ಪ್ರವಾದಿನಿಯೇ? ಅಥವಾ, ಅವಳು ಸತ್ಯಪ್ರವಾದಿನಿಯಾಗಿದ್ದರೂ ಒಂದು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದಳೇ? ಒಬ್ಬ ಸತ್ಯಪ್ರವಾದಿ ಸುಳ್ಳು ಪ್ರವಾದಿಯಾಗುವ ಗಡಿ ದಾಟುವ ಮೊದಲು ಎಷ್ಟು ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು? ಅಥವಾ, ಇತಿಹಾಸಕಾರರೇ ತಪ್ಪೇ? ಅಥವಾ, ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅವಳೇ ಸರಿಯೇ? ಅಥವಾ, ಇತಿಹಾಸಕಾರರೂ ಮತ್ತು ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಕೂಡ ಸರಿಯೇ? ಹಿದ್ದೆಕೆಲ್ ಮತ್ತು ಉಲಾಯಿ ನದಿಗಳ ದರ್ಶನಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡಲ್ಲಿಯೂ “ಎಷ್ಟು ಕಾಲ?” ಎಂದು ಕೇಳಲ್ಪಡುವ, ನದಿಯ ಮೇಲಿರುವ, ನಾರುಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ ಮನುಷ್ಯನ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಒಂದು ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಅಂಶವಾಗಿ ಈ ಸಂಕಟದ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ಬಳಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದಲೇ ನಾನು ಈ ಸಂಕಟವನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿದೆನು.

In Daniel chapter eight, Daniel is at Susa, in Persia, and Susa is on the river Ulai that due to the agriculture industry includes the natural river and also a series of man-made aqueducts. As the Ulai flows down another one hundred and fifty miles or so, it connects with the confluence of the Tigris and Euphrates rivers. The Tigris and Euphrates that began in Eden eventually join, and when they do merge, the Ulai River from Persia connects at the same point. When the Ulai River meets the marsh system of the Tigris at the confluence of the Tigris and Euphrates, the Ulai becomes part of the water that makes up the great rivers of Shinar. The historians are correct, and so too, is Sister White.

ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದ ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, ದಾನಿಯೇಲನು ಪರ್ಷಿಯಾದಲ್ಲಿರುವ ಸೂಸದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ; ಮತ್ತು ಸೂಸವು ಉಲಾಯಿ ನದಿಯ ಮೇಲೆ ಇದೆ; ಕೃಷಿ ಉದ್ಯಮದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಆ ಉಲಾಯಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ನದಿಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಮಾನವ ನಿರ್ಮಿತ ಕಾಲುವೆಗಳ ಸರಣಿಯೂ ಸೇರಿವೆ. ಉಲಾಯಿ ಇನ್ನೂ ಸುಮಾರು ನೂರೈವತ್ತು ಮೈಲುಗಳಷ್ಟು ಕೆಳಕ್ಕೆ ಹರಿದುಹೋಗುವಾಗ, ಅದು ಟೈಗ್ರಿಸ್ ಮತ್ತು ಯೂಫ್ರೇಟಿಸ್ ನದಿಗಳ ಸಂಗಮದೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದುತ್ತದೆ. ಏದೆಯಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ಟೈಗ್ರಿಸ್ ಮತ್ತು ಯೂಫ್ರೇಟಿಸ್ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಒಂದಾಗುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು ಅವು ಒಂದಾಗಿ ಬೆರೆತಾಗ, ಪರ್ಷಿಯಾದಿಂದ ಬರುವ ಉಲಾಯಿ ನದಿಯೂ ಅದೇ ಬಿಂದುವಿನಲ್ಲಿ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದುತ್ತದೆ. ಉಲಾಯಿ ನದಿಯು, ಟೈಗ್ರಿಸ್ ಮತ್ತು ಯೂಫ್ರೇಟಿಸ್‌ಗಳ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ, ಟೈಗ್ರಿಸ್‌ನ ಜಲಮಯ ಕಂದಕ-ಪ್ರದೇಶ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ, ಉಲಾಯಿ ಶಿನಾರದ ಮಹಾನದಿಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ನೀರಿನ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗುತ್ತದೆ. ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಸರಿಯೇ; ಮತ್ತು ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ ಸರಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ.

When Sister White identifies the vision of the Ulai in chapter eight, she is identifying a river that is known for its man-made aqueduct system that joins the Tigris and Euphrates rivers, which represent two periods’ of 2520 years, that concluded in 1798 and 1844.

ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿನ ಉಲಾಯಿಯ ದರ್ಶನವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವಾಗ, ತಿಗ್ರಿಸ್ ಮತ್ತು ಯೂಫ್ರೇಟಿಸ್ ನದಿಗಳನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸುವ ಮಾನವ ನಿರ್ಮಿತ ಜಲವಾಹಿನಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಒಂದು ನದಿಯನ್ನು ಅವರು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ; ಆ ನದಿಗಳು 2520 ವರ್ಷಗಳ ಎರಡು ಅವಧಿಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ, ಅವು 1798 ಮತ್ತು 1844ರಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಂಡವು.

An ancient name for the Tigris is the Hiddekel, and in relation to the Euphrates both rivers have been specifically located prophetically as being associated with Assyria and Babylon, who are also identified as two lions that were to chastise God’s sheep. Those two desolating powers prefigured the two desolating powers of pagan Rome and papal Rome, which are symbols of a man and a woman, or a church and a state. Pagan Rome was the man representing statecraft, and papal Rome is the impure woman of churchcraft. Assyria was the man and Babylon the woman in their prophetic relationship, thus identifying the Tigris as the man and the Euphrates as the woman.

ಟೈಗ್ರಿಸ್‌ಗೆ ಇರುವ ಒಂದು ಪ್ರಾಚೀನ ಹೆಸರು ಹಿದ್ದೆಕೆಲ್ ಆಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಯೂಫ್ರೇಟಿಸ್‌ಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ, ಈ ಎರಡೂ ನದಿಗಳು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಶ್ಶೂರ ಮತ್ತು ಬಾಬೆಲಿನೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿರುವವುಗಳೆಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಇವೆರಡನ್ನೂ ದೇವರ ಕುರಿಗಳನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಎರಡು ಸಿಂಹಗಳೆಂದು ಸಹ ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆ ಎರಡು ಉಜ್ಜಾಡುಮಾಡುವ ಅಧಿಕಾರಗಳು, ಅನ್ಯಜನರ ರೋಮ್ ಮತ್ತು ಪಾಪರ ರೋಮ್ ಎಂಬ ಎರಡು ಉಜ್ಜಾಡುಮಾಡುವ ಅಧಿಕಾರಗಳ ಪೂರ್ವರೂಪವಾಗಿದ್ದವು; ಅವು ಒಬ್ಬ ಗಂಡು ಮತ್ತು ಒಬ್ಬ ಹೆಣ್ಣು, ಅಥವಾ ಒಂದು ಸಭೆ ಮತ್ತು ಒಂದು ರಾಜ್ಯದ ಸಂಕೇತಗಳಾಗಿವೆ. ಅನ್ಯಜನರ ರೋಮ್ ರಾಜ್ಯಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಗಂಡಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಪಾಪರ ರೋಮ್ ಸಭಾಕಾರ್ಯದ ಅಪವಿತ್ರ ಸ್ತ್ರೀಯಾಗಿದೆ. ತಮ್ಮ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ ಅಶ್ಶೂರನು ಗಂಡಾಗಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಬಾಬೆಲು ಸ್ತ್ರೀಯಾಗಿತ್ತು; ಹೀಗೆ ಟೈಗ್ರಿಸ್ ಅನ್ನು ಗಂಡು ಮತ್ತು ಯೂಫ್ರೇಟಿಸ್ ಅನ್ನು ಸ್ತ್ರೀ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

The Tigris River is the river of statecraft that reached to 1798, and the Euphrates of churchcraft reached to 1844. The Euphrates had to reach to 1844, for the message of 1844 was about Babylon, (the Euphrates) which fell again in 1844. As the Euphrates produced a waterfall in 1844, the Ulai river, which had also joined the confluence as a symbol of human works, combined with the other river’s water. The river of statecraft was damned up in 1798, when the civil authority was removed from the papal power. In that same year the United States begins to reign as the earth beast and sixth kingdom of Bible prophecy. The Tigris River is damned up in 1798, exactly where the state will eventually force the entire world to break down the dam, which now holds back the floods of papal persecution about to sweep over the world as an overwhelming flood. That wall, or dam is the wall of separation of church and state.

ಟೈಗ್ರಿಸ್ ನದಿಯು ರಾಜ್ಯಕಾರ್ಯದ ನದಿಯಾಗಿದ್ದು 1798ರವರೆಗೆ ತಲುಪಿತು; ಮತ್ತು ಯೂಫ್ರೇಟೀಸ್ ಎಂಬ ಸಭಾಕಾರ್ಯದ ನದಿಯು 1844ರವರೆಗೆ ತಲುಪಿತು. ಯೂಫ್ರೇಟೀಸ್ 1844ರವರೆಗೆ ತಲುಪಬೇಕಾಗಿತ್ತು, ಏಕೆಂದರೆ 1844ರ ಸಂದೇಶವು ಬಾಬಿಲೋನಿನ ಕುರಿತು—(ಯೂಫ್ರೇಟೀಸ್)—ಇದ್ದಿತು; ಅದು 1844ರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬಿದ್ದಿತು. ಯೂಫ್ರೇಟೀಸ್ 1844ರಲ್ಲಿ ಜಲಪಾತವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದಂತೆ, ಮಾನವಕೃತ್ಯಗಳ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಸಂಗಮಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದ ಉಲೈ ನದಿಯೂ ಮತ್ತೊಂದು ನದಿಯ ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತಿತು. ರಾಜ್ಯಕಾರ್ಯದ ನದಿಯು 1798ರಲ್ಲಿ ಅಣೆಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಆಗ ಪಾಪಾಸನದ ಅಧಿಕಾರದಿಂದ ನಾಗರಿಕ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಲಾಯಿತು. ಅದೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ ಭೂಮಿಯ ಮೃಗವಾಗಿಯೂ ಬೈಬಲಿನ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆರನೆಯ ರಾಜ್ಯವಾಗಿಯೂ ಆಳಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತದೆ. ಟೈಗ್ರಿಸ್ ನದಿಯು 1798ರಲ್ಲಿ ಅಣೆಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಇದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ರಾಜ್ಯವು ಸಮಸ್ತ ಲೋಕವನ್ನೇ ಆ ಅಣೆಕಟ್ಟನ್ನು ಒಡೆದುಹಾಕುವಂತೆ ಬಲಾತ್ಕರಿಸುತ್ತದೆ; ಈಗ ಆ ಅಣೆಕಟ್ಟು ಲೋಕದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಬಲ ಪ್ರವಾಹದಂತೆ ಬೀಳಿಬರುವ ಪಾಪಾಸನದ ಹಿಂಸಾಚಾರದ ಪ್ರವಾಹಗಳನ್ನು ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದೆ. ಆ ಗೋಡೆ, ಅಂದರೆ ಆ ಅಣೆಕಟ್ಟು, ಸಭೆ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯಗಳ ವಿಭಜನೆಯ ಗೋಡೆಯಾಗಿದೆ.

In 1844, both the Euphrates and Ulai identify the message of 1844 as the fall of Babylon, and also as the very work which Christ began in 1844, when, as the Messenger of the Covenant He purged the waters of Babylon and human works out of a people who were to enter into His sanctuary—a people who needed to be cleansed before they entered into the Most Holy Place. The final cleansing of those people was accomplished with the rain which poured out under the message of the Midnight Cry, and those rain drops of the Midnight Cry message were distilled from the waters of the Tigris, as the Millerites identified papal Rome and 1798, and as they identified the fall of Babylon and were cleansed in advance of the closed door by the message, or you might say—cleansed by the rain that came from the distilled waters of the Ulai, the Tigris and the Euphrates rivers, as they presented the message of Daniel 8:14, and fulfilled the message of the Midnight Cry in advance of the opening of the antitypical Day of Atonement.

1844ರಲ್ಲಿ, ಯೂಫ್ರೇಟೀಸ್ ಹಾಗೂ ಉಲಾಯಿ ಎರಡೂ 1844ರ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಬಾಬೆಲಿನ ಪತನವೆಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಅದನ್ನೇ, ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೂತನಾಗಿ ಕ್ರಿಸ್ತನು 1844ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭಿಸಿದ ಕಾರ್ಯವೆಂದೂ ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ—ಅಂದರೆ, ತಮ್ಮ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಜನರೊಳಗಿಂದ, ಅವರು ಪರಮಪರಿಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಮೊದಲು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಬಾಬೆಲಿನ ನೀರುಗಳನ್ನೂ ಮಾನವಕೃತ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನೂ ಆತನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿದ ಕಾರ್ಯವೆಂದು. ಆ ಜನರ ಅಂತಿಮ ಶುದ್ಧೀಕರಣವು ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಕೂಗಿನ ಸಂದೇಶದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಸುರಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ಮಳೆಯಿಂದ ನೆರವೇರಿತು; ಮತ್ತು ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಕೂಗಿನ ಆ ಸಂದೇಶದ ಆ ಮಳೆತಿಂದುಗಳು ಟೈಗ್ರಿಸ್‌ನ ನೀರುಗಳಿಂದ ಆಸವಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು, ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳು ಪಾಪರೋಮನ್ನೂ 1798ನ್ನೂ ಗುರುತಿಸಿದಂತೆಯೇ, ಹಾಗೆಯೇ ಅವರು ಬಾಬೆಲಿನ ಪತನವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಮುಚ್ಚಿದ ಬಾಗಿಲಿಗಿಂತ ಮುಂಚೆಯೇ ಸಂದೇಶದ ಮೂಲಕ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು; ಅಥವಾ ನೀವು ಹೀಗೆ ಹೇಳಬಹುದು—ಅವರು ದಾನಿಯೇಲ 8:14ರ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿ, ಪ್ರತಿರೂಪಾತ್ಮಕ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದ ದಿನದ ಆರಂಭಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆಯೇ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಕೂಗಿನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದಾಗ, ಉಲಾಯಿ, ಟೈಗ್ರಿಸ್ ಮತ್ತು ಯೂಫ್ರೇಟೀಸ್ ನದಿಗಳ ಆಸವಿತ ನೀರುಗಳಿಂದ ಬಂದ ಮಳೆಯಿಂದ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು.

When Christ is standing upon the waters of the Hiddekel in verse seven of chapter twelve of Daniel, He is standing on the waters of the Tigris, the waters of statecraft in the vision that outlines the final movements of human statecraft leading to the close of probation. He is standing there answering the question of the previous verse, just as in the vision of the Ulai River, the man in linen, who there is Palmoni, the Wonderful Numberer, provides an answer, to a question of the previous verse. In both instances the dialogue is heavenly dialogue between angels and Christ, and in both instances the question is, “How long?”

ದಾನಿಯೇಲನ ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಏಳನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಹಿದ್ದೆಕೆಲಿನ ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿರುವಾಗ, ಆತನು ಟೈಗ್ರಿಸ್‌ನ ನೀರಿನ ಮೇಲೆ—ಪರೀಕ್ಷಾ ಅವಧಿಯ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ದಾರಿ ಮಾಡುವ ಮಾನವ ರಾಜ್ಯಕಾರ್ಯದ ಅಂತಿಮ ಚಲನಗಳನ್ನು ರೂಪರೇಖೆಗೊಳಿಸುವ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿರುವ ರಾಜ್ಯಕಾರ್ಯದ ನೀರಿನ ಮೇಲೆ—ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ. ಆತನು ಅಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿನ ವಚನದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ; ಇದುವೇ ಉಲಾಯ್ ನದಿಯ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿಯೂ ಕಂಡುಬರುವಂತೆ, ಅಲ್ಲಿ ಲಿನೇನಿನ ವಸ್ತ್ರಧಾರಿಯಾದ ಮನುಷ್ಯನು, ಅಂದರೆ ಅದ್ಭುತ ಸಂಖ್ಯಾಕಾರನಾದ ಪಾಲ್ಮೋನಿಯೇ, ಹಿಂದಿನ ವಚನದಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಈ ಎರಡೂ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಭಾಷಣೆ ದೂತರು ಮತ್ತು ಕ್ರಿಸ್ತನ ನಡುವೆ ನಡೆಯುವ ಪರಲೋಕೀಯ ಸಂಭಾಷಣೆಯಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಎರಡೂ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನೆ, “ಎಷ್ಟು ಕಾಲ?” ಎಂಬುದಾಗಿದೆ.

The answer is unto 2300 days, in chapter eight and chapter twelve it is “a time, times, and an half.” The answer is understood as 2300 years and 1260 years, but in 1844 God placed a prohibition on the application of time within the prophetic message, for time is no longer. What is Palmoni the man clothed in linen’s answer for His final generation? The question of “How long?” has been shown upon many witnesses to identify the Sunday law as the answer to the question, so is the sanctuary cleansed at the Sunday law, and are “all these wonders” finished at the Sunday law? What are the “wonders” that are finished at the Sunday law, and when did those “wonders” start?

ಉತ್ತರವು 2300 ದಿನಗಳವರೆಗೆ ಆಗಿದೆ; ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿಯೂ ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿಯೂ ಅದು “ಒಂದು ಕಾಲ, ಎರಡು ಕಾಲಗಳು, ಮತ್ತು ಅರ್ಧ ಕಾಲ” ಎಂದು ಇದೆ. ಈ ಉತ್ತರವನ್ನು 2300 ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು 1260 ವರ್ಷಗಳು ಎಂದು ಅರ್ಥೈಸಲಾಗಿದೆ; ಆದರೆ 1844ರಲ್ಲಿ ದೇವರು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಂದೇಶದೊಳಗೆ ಕಾಲದ ಅನ್ವಯಿಕೆಗೆ ನಿಷೇಧವನ್ನು ವಿಧಿಸಿದನು, ಏಕೆಂದರೆ ಕಾಲವು ಇನ್ನು ಇಲ್ಲ. ನಾರುಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ ಮನುಷ್ಯನಾದ ಪಲ್ಮೋನಿಯು ತನ್ನ ಅಂತಿಮ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ನೀಡುವ ಉತ್ತರವೇನು? “ಎಷ್ಟು ಕಾಲ?” ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನನ್ನೇ ಗುರುತಿಸುವುದಾಗಿ ಅನೇಕ ಸಾಕ್ಷಿಗಳ ಮೇಲೆ ತೋರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಹಾಗಾದರೆ ಪವಿತ್ರಸ್ಥಳವು ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆಯೇ, ಮತ್ತು “ಈ ಎಲ್ಲಾ ಅದ್ಭುತಗಳು” ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಗುತ್ತವೆಯೇ? ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಗುವ ಆ “ಅದ್ಭುತಗಳು” ಯಾವುವು, ಮತ್ತು ಆ “ಅದ್ಭುತಗಳು” ಯಾವಾಗ ಆರಂಭವಾದವು?

> Then I Daniel looked, and, behold, there stood other two, the one on this side of the bank of the river, and the other on that side of the bank of the river. And one said to the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, How long shall it be to the end of these wonders?

> ಆಮೇಲೆ ನಾನು ದಾನಿಯೇಲನು ನೋಡಿದೆನು; ಇಗೋ, ಇನ್ನೂ ಇಬ್ಬರು ನಿಂತಿದ್ದರು—ಒಬ್ಬನು ನದಿಯ ತೀರದ ಈ ಬದಿಯಲ್ಲಿ, ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ನದಿಯ ತೀರದ ಆ ಬದಿಯಲ್ಲಿ. ಆಗ ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ನದಿಯ ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ಇದ್ದ, ನಾರುಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ್ದ ಆ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ, “ಈ ಅದ್ಭುತ ಸಂಗತಿಗಳ ಅಂತ್ಯವಾಗುವ ತನಕ ಎಷ್ಟು ಕಾಲವಾಗುವುದು?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

> And I heard the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, when he held up his right hand and his left hand unto heaven, and sware by him that liveth for ever that it shall be for a time, times, and an half; and when he shall have accomplished to scatter the power of the holy people, all these things shall be finished. Daniel 12:5–7.

> ನಂತರ ನಾನು ನದಿಯ ನೀರಿನ ಮೇಲಿದ್ದ ನಾರುಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ ಆ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಕೇಳಿದೆನು; ಅವನು ತನ್ನ ಬಲಗೈಯನ್ನೂ ಎಡಗೈಯನ್ನೂ ಆಕಾಶದ ಕಡೆಗೆ ಎತ್ತಿ, ಸದಾಕಾಲವೂ ಜೀವಿಸುವವನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಮಾಣ ಮಾಡಿ, “ಇದು ಒಂದು ಕಾಲ, ಎರಡು ಕಾಲಗಳು, ಮತ್ತು ಅರ್ಧ ಕಾಲದವರೆಗೆ ಇರುವುದು; ಮತ್ತು ಪರಿಶುದ್ಧ ಜನರ ಬಲವನ್ನು ಚದರಿಸಿ ನಾಶಮಾಡುವ ಕಾರ್ಯವು ಪೂರ್ಣವಾದಾಗ, ಈ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಗತಿಗಳು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಗುವವು” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ದಾನಿಯೇಲ 12:5–7.

The symbolic question of “How long?” marks the Sunday law, and the angel asked not when was the Sunday law, but when was the end of the wonders. The “wonders” end at the Sunday law, so what are the wonders that lead to the Sunday law? Or to be more specific what are the “wonders” represented in the vision given by the Hiddekel, represented in chapters ten through twelve? If we can determine what the “wonders” are, we may find when the “wonders” start. In Daniel ten Gabriel specifically identifies what his purpose was in his interaction with Daniel during the vision.

“ಎಷ್ಟು ಕಾಲ?” ಎಂಬ ಸಂಕೇತಾತ್ಮಕ ಪ್ರಶ್ನೆಯು ಭಾನುವಾರ ಕಾನೂನನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ದೂತನು ಭಾನುವಾರ ಕಾನೂನು ಯಾವಾಗ ಎಂದು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅದ್ಭುತಗಳ ಅಂತ್ಯ ಯಾವಾಗ ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳಿದನು. “ಅದ್ಭುತಗಳು” ಭಾನುವಾರ ಕಾನೂನಿನಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ; ಹಾಗಾದರೆ ಭಾನುವಾರ ಕಾನೂನಿನ ಕಡೆಗೆ ನಡೆಸುವ ಆ ಅದ್ಭುತಗಳು ಯಾವುವು? ಅಥವಾ ಇನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಹಿದ್ದೆಕೆಲಿನ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ, ಅಂದರೆ ಹತ್ತರಿಂದ ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ “ಅದ್ಭುತಗಳು” ಯಾವುವು? ನಾವು ಆ “ಅದ್ಭುತಗಳು” ಯಾವುವು ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಬಲ್ಲೆವೆಂದರೆ, ಆ “ಅದ್ಭುತಗಳು” ಯಾವಾಗ ಆರಂಭಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ದಾನಿಯೇಲ 10ರಲ್ಲಿ, ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ದರ್ಶನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದಾನಿಯೇಲನೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧದ ಉದ್ದೇಶವು ಏನಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ.

> Now I am come to make thee understand what shall befall thy people in the latter days: for yet the vision is for many days. Daniel 10:14.

> ಇದೀಗ ಅಂತ್ಯಕಾಲದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಜನರಿಗೆ ಸಂಭವಿಸಬೇಕಾದುದನ್ನು ನಿನಗೆ ತಿಳಿಸಿಕೊಡಲು ನಾನು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ; ಯಾಕಂದರೆ ಈ ದರ್ಶನವು ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ದಿನಗಳಿಗಾಗಿಯೇ ಇದೆ. ದಾನಿಯೇಲನು 10:14.

Gabriel came to make God’s people understand what shall befall them in the latter days. To assume that the prophecies in Daniel twelve which were correctly understood by the Millerites, but to use that acknowledgement to deny the application of the chapter to the last days—is to defeat Gabriel’s stated purpose. Once Gabriel begins the prophetic narrative in verse one of chapter eleven on through to the third verse of chapter twelve, the history represented is the external prophetic details of how the dragon, the beast and the false prophet lead the world to Armageddon. There are passages within the chapter that describe God’s people being persecuted, but the history of chapter eleven is primarily an external revelation. This means that chapter ten and chapter twelve represent an alpha and an omega within Daniel’s final vision, for unlike chapter eleven they both describe an internal message identifying the sealing of the one-hundred and forty-four thousand. The middle chapter is the rebellion of mankind as represented by the king of the north, the pope of Rome, and the alpha chapter ten, along with the omega chapter twelve identify the internal experience of the one hundred and forty-four thousand in the latter days. All three chapters lead to the close of probation, the alpha chapter begins with the fear of God that separates two classes of worshippers, and by the end of the chapter Daniel is given a doubling of power, thus identifying the first and second angels’ messages. Chapter twelve is the omega chapter and it identifies the judgment message of the third angel.

ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ದೇವರ ಜನರಿಗೆ ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಏನು ಸಂಭವಿಸಬೇಕೋ ಅದನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದನು. ದಾನಿಯೇಲ ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ, ಮಿಲ್ಲರೈಟರು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಪ್ರವಾದನೆಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಆ ಒಪ್ಪಿಗೆಯನ್ನೇ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಆ ಅಧ್ಯಾಯದ ಅಂತ್ಯಕಾಲದ ಅನ್ವಯವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುವುದು—ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಿದ ಉದ್ದೇಶವನ್ನೇ ವಿಫಲಗೊಳಿಸುವಂತಾಗಿದೆ. ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೊದಲನೆಯ ವಚನದಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿ ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೂರನೆಯ ವಚನದವರೆಗೆ ಮುಂದುವರಿಸಿದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಡುವ ಇತಿಹಾಸವು ಅಜಗರು, ಮೃಗ ಮತ್ತು ಸುಳ್ಳು ಪ್ರವಾದಿಯು ಲೋಕವನ್ನು ಅರ್ಮಗೆದ್ದೋನಿನ ಕಡೆಗೆ ಹೇಗೆ ನಡೆಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದರ ಬಾಹ್ಯ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಿವರಗಳಾಗಿವೆ. ಅಧ್ಯಾಯದೊಳಗೆ ದೇವರ ಜನರು ಹಿಂಸಿಸಲ್ಪಡುವುದನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ಭಾಗಗಳಿವೆ, ಆದರೆ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಇತಿಹಾಸವು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಒಂದು ಬಾಹ್ಯ ಪ್ರಕಟನೆಯಾಗಿದೆ. ಇದರ ಅರ್ಥವೇನೆಂದರೆ, ಹತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯವೂ ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯವೂ ದಾನಿಯೇಲನ ಅಂತಿಮ ದರ್ಶನದೊಳಗೆ ಒಂದು ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಒಂದು ಓಮೇಗಾವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಂತಲ್ಲದೆ, ಅವೆರಡೂ ಒಂದು ನೂರು ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮುದ್ರಾಂಕಣವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಆಂತರಿಕ ಸಂದೇಶವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತವೆ. ಮಧ್ಯದ ಅಧ್ಯಾಯವು ಉತ್ತರದ ರಾಜನಾದ, ರೋಮ್‌ನ ಪೋಪನಾದವನ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮಾನವಕುಲದ ದಂಗೆಯಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಆಲ್ಫಾ ಅಧ್ಯಾಯವಾದ ಹತ್ತು, ಹಾಗೆಯೇ ಓಮೇಗಾ ಅಧ್ಯಾಯವಾದ ಹನ್ನೆರಡು, ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಒಂದು ನೂರು ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಆಂತರಿಕ ಅನುಭವವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಮೂರು ಅಧ್ಯಾಯಗಳೂ ಕೃಪಾಕಾಲದ ಸಮಾಪ್ತಿಯ ಕಡೆಗೆ ನಡೆಸುತ್ತವೆ; ಆಲ್ಫಾ ಅಧ್ಯಾಯವು ಇಬ್ಬಗೆಯ ಆರಾಧಕರನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸುವ ದೇವಭಯದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಾಯದ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ ಶಕ್ತಿಯ ದ್ವಿಗುಣೀಕರಣ ನೀಡಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಹೀಗೆ ಮೊದಲನೆಯ ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ದೂತರ ಸಂದೇಶಗಳು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಓಮೇಗಾ ಅಧ್ಯಾಯವಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ.

Chapter eleven details mankind’s rebellion from the destruction of Jerusalem unto the close of probation, which according to Sister White is an illustration of the close of probation at the end of the world. Daniel eleven starts at the destruction of Jerusalem, for Daniel is one of those who were taken to Babylon in the threefold destruction of Jerusalem that typified the destruction of the same city in 70 AD, and then again in the latter days as represented by the world.

ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ನಾಶದಿಂದ ಪ್ರೊಬೇಷನ್‌ನ ಅಂತ್ಯದವರೆಗೆ ಮಾನವಕುಲದ ಬಂಡಾಯವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ; ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಅವರ ಪ್ರಕಾರ, ಅದು ಲೋಕಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರೊಬೇಷನ್‌ನ ಅಂತ್ಯದ ಒಂದು ದೃಷ್ಟಾಂತವಾಗಿದೆ. ದಾನಿಯೇಲ 11 ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ನಾಶದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ದಾನಿಯೇಲನು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಮೂರರಷ್ಟು ನಾಶಗಳ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಾಬಿಲೋನಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲ್ಪಟ್ಟವರಲ್ಲೊಬ್ಬನು, ಮತ್ತು ಆ ನಾಶವು ಕ್ರಿ.ಶ. 70ರಲ್ಲಿ ಅದೇ ನಗರದ ನಾಶಕ್ಕೆ ಒಂದು ಮಾದರಿಯಾಗಿದ್ದಿತು; ಬಳಿಕ ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಲೋಕದ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಸಂಭವಿಸುವ ನಾಶಕ್ಕೂ ಅದು ಮಾದರಿಯಾಯಿತು.

Two literal destructions of Jerusalem that took place on the same day of the year six hundred and sixty-five years apart. Those two destructions were of the city where the Ark was supposed to be located. Shilo possessed the same prophetic characteristics and represents the first destruction of a city where God’s presence was located, or was supposed to be located. When Sister White employs the destruction of Jerusalem as a symbol of the destruction of the latter days, she is commenting on Christ’s sermon on the destruction of Jerusalem.

ಆರು ನೂರು ಅರವತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳ ಅಂತರದಲ್ಲಿ, ಅದೇ ವರ್ಷದ ಅದೇ ದಿನ ಸಂಭವಿಸಿದ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಎರಡು ಯಥಾರ್ಥ ನಾಶಗಳು. ಆ ಎರಡು ನಾಶಗಳೂ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಇರಬೇಕಾಗಿದ್ದ ನಗರದ ಮೇಲೆಯೇ ಬಂದವು. ಶೀಲೋವೂ ಅದೇ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಅದು ದೇವರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯ ನೆಲೆಸಿದ್ದ, ಅಥವಾ ನೆಲೆಸಿರಬೇಕಾಗಿದ್ದ ನಗರದ ಮೊದಲ ನಾಶವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ನಾಶವನ್ನು ಅಂತ್ಯಕಾಲದ ನಾಶದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಬಳಸುವಾಗ, ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ನಾಶದ ಕುರಿತು ಕ್ರಿಸ್ತನು ಮಾಡಿದ ಉಪದೇಶದ ಮೇಲೆಯೇ ಅವರು ಟಿಪ್ಪಣಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

Shilo, the destruction of Jerusalem under Nebuchadnezzar and Titus are three witnesses of the latter days as represented by the destruction of God’s city. Shilo is the first angel’s message which teaches to fear God, something Eli did not do, and give Him glory, something Eli did not do, for the hour of His judgment is come. The second angel’s message is where we find a doubling as represented by Nebuchadnezzar and Titus. The third destruction of Jerusalem, in the latter days is at the close of probation, which is the close of judgment.

ಶಿಲೋ, ನೆಬೂಕದ್ನೆಚ್ಚರನೂ ತೀತಸನೂ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ನಾಶ—ಇವು ದೇವರ ನಗರದ ನಾಶದ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಂತ್ಯಕಾಲಗಳ ಮೂರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳಾಗಿವೆ. ಶಿಲೋವು ಮೊದಲ ದೇವದೂತನ ಸಂದೇಶವಾಗಿದ್ದು, ಅದು ದೇವರನ್ನು ಭಯಪಡಬೇಕೆಂದು ಬೋಧಿಸುತ್ತದೆ—ಎಲಿ ಅದನ್ನು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ—ಮತ್ತು ಅವನಿಗೆ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಕೊಡಬೇಕೆಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ—ಅದನ್ನೂ ಎಲಿ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ—ಯಾಕಂದರೆ ಅವನ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಘಳಿಗೆ ಬಂದಿದೆ. ಎರಡನೆಯ ದೇವದೂತನ ಸಂದೇಶದಲ್ಲಿ ನಾವು ನೆಬೂಕದ್ನೆಚ್ಚರ ಮತ್ತು ತೀತಸರಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದ್ವಿಗುಣಿಕೆಯನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಅಂತ್ಯಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಮೂರನೆಯ ನಾಶವು ಕೃಪಾಕಾಲದ ಸಮಾಪ್ತಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುವುದು; ಅದೇ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಗಿದೆ.

Chapter eleven is the external history of the three angel’s messages. It is sandwiched between chapter ten’s vision of separation and three empowering touches that takes place on the twenty-second day of Daniel’s vision. This means that chapter twelve will also be about the internal story of what befalls God’s people in the latter days. It also means that the light within chapter twelve is twenty-two times more brilliant than the light in chapter ten.

ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಮೂರು ದೇವದೂತರ ಸಂದೇಶಗಳ ಬಾಹ್ಯ ಇತಿಹಾಸವಾಗಿದೆ. ಇದು ದಾನಿಯೇಲನ ದರ್ಶನದ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುವ, ಹತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ವಿಭಜನೆಯ ದರ್ಶನ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿನೀಡುವ ಮೂರು ಸ್ಪರ್ಶಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಸಂಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಇದರ ಅರ್ಥ, ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯವೂ ಸಹ ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಜನರಿಗೆ ಸಂಭವಿಸುವ ವಿಷಯಗಳ ಆಂತರಿಕ ಕಥನದ ಕುರಿತು ಇರಲಿದೆ ಎಂಬುದಾಗಿದೆ. ಇದರಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಅರ್ಥವೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ: ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದೊಳಗಿನ ಬೆಳಕು, ಹತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದೊಳಗಿನ ಬೆಳಕಿಗಿಂತ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದೆ.

In the vision of the Ulai, Christ was also asked “How long?” The previous twelve verses leading to the question in verse thirteen, were identifying external prophetic history representing important details about the powers of Bible prophecy. Those twelve verses were simply repeating and enlarging upon the history represented in chapter seven. The prophetic history set forth in those verses is repeated and enlarged upon in chapter eleven beginning in the time of the Medes and Persians. The last half of chapter eight and all of chapter nine is the representation of God’s last day people by the prophet Daniel. The vision of prophetic history found in the vision of the Ulai rivers three chapters, along with the representation of God’s people in the chapters by Daniel’s interaction with Gabriel, is the alpha to the omega of chapters ten through twelve.

ಉಲಾಯಿಯ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನಿಗೂ “ಎಷ್ಟು ಕಾಲ?” ಎಂದು ಕೇಳಲಾಯಿತು. ಹದಿಮೂರನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಮುನ್ನಿರುವ ಹಿಂದಿನ ಹನ್ನೆರಡು ವಚನಗಳು, ಬೈಬಲಿನ ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಶಕ್ತಿಗಳ ಕುರಿತು ಪ್ರಮುಖ ವಿವರಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಬಾಹ್ಯ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಆ ಹನ್ನೆರಡು ವಚನಗಳು ಏಳನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಕೇವಲ ಪುನರಾವರ್ತಿಸಿ ಅದನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಆ ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸವು, ಮೇದ್ಯರ ಮತ್ತು ಪರ್ಷ್ಯರ ಕಾಲದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ, ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಪುನರಾವರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ವಿಸ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಕೊನೆಯ ಅರ್ಧಭಾಗವೂ ಮತ್ತು ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಸಂಪೂರ್ಣವೂ ಪ್ರವಾದಿ ದಾನಿಯೇಲನಿಂದ ದೇವರ ಅಂತ್ಯಕಾಲದ ಜನರ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗಿದೆ. ಉಲಾಯಿ ನದಿಗಳ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸದ ದರ್ಶನವು ಮೂರು ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಗಬ್ರಿಯೇಲನೊಂದಿಗೆ ದಾನಿಯೇಲನ ಸಂವಹನದ ಮೂಲಕ ಆ ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ ದೇವರ ಜನರ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯೊಂದಿಗೆಯೂ ಸೇರಿ, ಹತ್ತರಿಂದ ಹನ್ನೆರಡರವರೆಗಿನ ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ಆಲ್ಫಾದಿಂದ ಓಮೇಗಾವರೆಗೆ ಆಗಿದೆ.

Because the Hiddekel is the omega and the Ulai the alpha, the power represented by the light that is unsealed in chapter twelve, when the time of the end is reached, is twenty-two times brighter than the vision which is the central pillar and foundation of Adventism. This being the case; the light of Daniel’s last vision is directly identified as light associated with God’s people in the latter days. When the angel asks the man clothed in linen, “How long?” to the end of these wonders, the wonders are those who shine as the stars forever and ever as Abram’s covenant history echoes of a command for Abram to look to the stars. The wonders in Daniel twelve is the transformation of human beings into the ensign of the one hundred and forty-four thousand.

ಹಿದ್ದೆಕೆಲ್ ಒಮೇಗಾ ಮತ್ತು ಉಳಾಯಿ ಆಲ್ಫಾ ಆಗಿರುವುದರಿಂದ, ಅಂತ್ಯಕಾಲ ತಲುಪಿದಾಗ ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ತೆರೆದು ಪ್ರಕಟವಾಗುವ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಶಕ್ತಿ, ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಕೇಂದ್ರಸ್ತಂಭವೂ ಅಡಿಪಾಯವೂ ಆಗಿರುವ ದರ್ಶನಕ್ಕಿಂತ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದೆ. ಹೀಗಿರುವುದರಿಂದ, ದಾನಿಯೇಲನ ಕೊನೆಯ ದರ್ಶನದ ಬೆಳಕು ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ದೇವರ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಬೆಳಕೇ ಎಂದು ನೇರವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ದೂತನು ನಾರುಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು, “ಎಷ್ಟು ಕಾಲ?” ಎಂದು ಈ ಅದ್ಭುತಗಳ ಅಂತ್ಯದ ವಿಷಯವಾಗಿ ಕೇಳಿದಾಗ, ಆ ಅದ್ಭುತಗಳು ಅಬ್ರಾಮನಿಗೆ ನಕ್ಷತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡು ಎಂಬ ಆಜ್ಞೆಯ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಯಾಗಿ ಅವನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಅನುರಣಿಸುವಂತೆ, ಯುಗಯುಗಾಂತರಕ್ಕೂ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವರೇ ಆಗಿದ್ದಾರೆ. ದಾನಿಯೇಲ ಹನ್ನೆರಡರಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಅದ್ಭುತಗಳು ಮಾನವರನ್ನು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಧ್ವಜಚಿಹ್ನೆಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವುದಾಗಿದೆ.

In an earlier point we identified that verse eleven of Daniel twelve identifies a prophetic period that consist of two periods, the first of which is thirty years. In order to place the proper emphasis on verse eleven, I went to verse seven; to show Christ’s direct involvement with the wonders He accomplishes among His people in the latter days.

ಹಿಂದಿನ ಒಂದು ಅಂಶದಲ್ಲಿ ನಾವು ದಾನಿಯೇಲ ಹನ್ನೆರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹನ್ನೊಂದನೇ ವಚನವು ಎರಡು ಅವಧಿಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಒಂದು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಕಾಲವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದು ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಹನ್ನೊಂದನೇ ವಚನದ ಮೇಲೆ ಸರಿಯಾದ ಒತ್ತನ್ನು ಇರಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ, ನಾನು ಏಳನೇ ವಚನದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದೆನು; ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಜನರ ಮಧ್ಯೆ ಆತನು ನೆರವೇರಿಸುವ ಅದ್ಭುತ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನ ನೇರ ಭಾಗವಹಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಲು.

In returning to verse eleven I wish to remind you that chapter twelve is directly called the “latter days” by Gabriel. In the days of the one hundred and forty-four thousand, the days in which they are sealed and enter into covenant with God; according to the book of Daniel, there will be a message unsealed that will swell into a loud cry. That message is represented in chapter twelve by three distinct prophetic periods, that have already been defined by the Millerites, and thereafter endorsed by the Spirit of Prophecy. Those three periods do not represent time, for the very same angel who holds up both hands to heaven in chapter twelve, held up one hand to heaven in Revelation ten, and swore there would be time no longer. That pronouncement in 1844 means that the three prophetic periods in Daniel twelve are symbolic periods that are not meant to represent time.

ಹನ್ನೊಂದನೇ ವಚನಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಾ, ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ನೇರವಾಗಿ “ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳು” ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಿಮಗೆ ನೆನಪಿಸಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಒಂದು ನೂರು ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಅಂದರೆ ಅವರು ಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದ ಪ್ರಕಾರ, ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ತೆಗೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಒಂದು ಸಂದೇಶವು ಪ್ರಕಟವಾಗಿ ಮಹಾಘೋಷಣೆಯಾಗಿ ವಿಸ್ತರಿಸುವುದು. ಆ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಈಗಾಗಲೇ ಮಿಲ್ಲರೈಟರಿಂದ ನಿರ್ವಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಮತ್ತು ನಂತರ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆತ್ಮದಿಂದ ಸಮರ್ಥಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಮೂರು ವಿಭಿನ್ನ ಪ್ರವಾದಿತ್ವಕಾಲಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆ ಮೂರು ಅವಧಿಗಳು ಕಾಲವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಕೈಗಳನ್ನು ಆಕಾಶದ ಕಡೆ ಎತ್ತುವ ಅದೇ ದೂತನು, ಪ್ರಕಟನೆ ಹತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕೈಯನ್ನು ಆಕಾಶದ ಕಡೆ ಎತ್ತಿ, ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಕಾಲವಿರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಪ್ರಮಾಣಿಸಿದ್ದನು. 1844ರಲ್ಲಿ ಉಚ್ಚರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಘೋಷಣೆ, ದಾನಿಯೇಲ ಹನ್ನೆರಡರಲ್ಲಿ ಇರುವ ಆ ಮೂರು ಪ್ರವಾದಿತ್ವಕಾಲಗಳು ಕಾಲವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದಲ್ಲದ ಸಾಂಕೇತಿಕ ಅವಧಿಗಳಾಗಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರ್ಥಪಡಿಸುತ್ತದೆ.

Therefore, when the middle symbolic prophetic period in Daniel twelve is a twofold period that begins with thirty years in the very chapter that Michael stands up, then you know that the twofold period beginning with thirty years is the perfect fulfillment of Abram’s alpha prophecy. The omega of the time prophecy which begins covenant history in terms of a chosen people, reaches its perfect fulfillment in the same chapter which is the climax of Daniel’s testimony of what will befall God’s people in the last days.

ಆದುದರಿಂದ, ದಾನಿಯೇಲನ ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿನ ಮಧ್ಯದ ಸಂಕೇತಾತ್ಮಕ ಪ್ರವಾದನಾ ಕಾಲವು, ಮೈಕೆಲನು ಏಳುವ ಅದೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲೇ ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ದ್ವಿಗುಣ ಕಾಲವಾಗಿದ್ದರೆ, ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಆ ದ್ವಿಗುಣ ಕಾಲವು ಅಬ್ರಾಮನ ಆಲ್ಫಾ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಪರಿಪೂರ್ಣ ನೆರವೇರಿಕೆಯಾಗಿದೆಯೆಂದು ನೀವು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಆಯ್ಕೆಯಾದ ಜನರ ಪರಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವ ಕಾಲಪ್ರವಾದನೆಯ ಓಮೇಗಾ, ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ದೇವರ ಜನರಿಗೆ ಸಂಭವಿಸುವ ಸಂಗತಿಗಳ ಕುರಿತು ದಾನಿಯೇಲನ ಸಾಕ್ಷ್ಯದ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಯಾದ ಅದೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲೇ ತನ್ನ ಪರಿಪೂರ್ಣ ನೆರವೇರಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತದೆ.

At the time of the end, the book of Daniel is unsealed and the light produced seals God’s people. At the time of the end, the book of Daniel is unsealed and the light produced is represented by three prophetic periods within Daniel’s last chapter. That chapter is the omega of the three chapters that make up the Hiddekel vision, and the Hiddekel vision is the omega to the three chapters that represent the alpha of the river visions of Daniel. The rivers that began in Eden finally ended up with Daniel, and then God’s prophetic Word brought them to the Millerite movement of the first and second angel, the alpha movement of the three angels’ two movements. The 1290 years of verse eleven are the omega to Abram and Pauls’ 430-year prophecy.

ಅಂತ್ಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕವು ಮುದ್ರಾವಿಮುಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ಉತ್ಪನ್ನವಾಗುವ ಬೆಳಕು ದೇವರ ಜನರನ್ನು ಮುದ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಅಂತ್ಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕವು ಮುದ್ರಾವಿಮುಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ಉತ್ಪನ್ನವಾಗುವ ಬೆಳಕನ್ನು ದಾನಿಯೇಲನ ಕೊನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದೊಳಗಿನ ಮೂರು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಅವಧಿಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆ ಅಧ್ಯಾಯವು ಹಿದ್ದೆಕೆಲ್ ದರ್ಶನವನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಮೂರು ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ಓಮೇಗಾ ಆಗಿದ್ದು, ಹಿದ್ದೆಕೆಲ್ ದರ್ಶನವು ದಾನಿಯೇಲನ ನದಿಗಳ ದರ್ಶನಗಳ ಆಲ್ಫಾವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಮೂರು ಅಧ್ಯಾಯಗಳಿಗೆ ಓಮೇಗಾ ಆಗಿದೆ. ಏದೆನಿನಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ನದಿಗಳು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ದಾನಿಯೇಲನ ಬಳಿಗೆ ತಲುಪಿದವು; ನಂತರ ದೇವರ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಾಕ್ಯವು ಅವುಗಳನ್ನು ಮೊದಲನೆಯ ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ದೂತರ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಚಳವಳಿಯ ಬಳಿಗೆ ತಂದಿತು, ಅಂದರೆ ಮೂರು ದೂತರ ಎರಡು ಚಳವಳಿಗಳ ಆಲ್ಫಾ ಚಳವಳಿ. ಹನ್ನೊಂದನೇ ವಚನದ 1290 ವರ್ಷಗಳು ಅಬ್ರಾಮನ ಮತ್ತು ಪೌಲನ 430 ವರ್ಷದ ಪ್ರವಾದನೆಗೆ ಓಮೇಗಾ ಆಗಿವೆ.

Before we continue on in Daniel twelve and its connection to Abram’s prophecy it is good to remember who Paul was. Paul was not only the apostle to the Gentiles, but just as importantly he presented his message through God’s prophetic Word. More importantly than that, is that Paul was a dispensational prophet. A dispensational prophet is a prophet raised up to guide God’s people from one dispensation to another like unto Moses, from altar worship to sanctuary worship; John the Baptist; from the earthly sanctuary to the Heavenly Sanctuary. Paul recorded more information and rules of the application of the literal to the spiritual than all the other Bible authors combined, by far! He was raised up to explain the transition of literal to spiritual in the context of God’s covenant people.

ನಾವು ದಾನಿಯೇಲ ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಕುರಿತು ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕಿರುವ ಅಬ್ರಾಮನ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಸಂಬಂಧದ ಕುರಿತು ಮುಂದುವರಿಯುವ ಮೊದಲು, ಪೌಲನು ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವುದು ಉತ್ತಮ. ಪೌಲನು ಅನ್ಯಜನರಿಗೆ ಅಪೋಸ್ತಲನಾಗಿದ್ದನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಸಮಾನವಾಗಿ ಮಹತ್ವದ ಸಂಗತಿಯಾಗಿ, ತನ್ನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ದೇವರ ಪ್ರವಾದನಾ ವಾಕ್ಯದ ಮೂಲಕವೇ ಮಂಡಿಸಿದನು. ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಮಹತ್ವದ್ದೆಂದರೆ, ಪೌಲನು ಒಂದು ಯುಗವ್ಯವಸ್ಥಾತ್ಮಕ ಪ್ರವಾದಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಯುಗವ್ಯವಸ್ಥಾತ್ಮಕ ಪ್ರವಾದಿ ಎಂದರೆ, ಮೋಶೆಯಂತೆ ಒಂದು ಯುಗವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ ಮತ್ತೊಂದಕ್ಕೆ ದೇವರ ಜನರನ್ನು ನಡೆಸಲು ಎಬ್ಬಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರವಾದಿ; ಅಂದರೆ, ವೇದಿಬಲಿಯ ಆರಾಧನೆಯಿಂದ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯದ ಆರಾಧನೆಗೆ; ಯೋಹಾನ ಬಾಪ್ತಿಸ್ಮನಂತೆ; ಭೌತಿಕ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯದಿಂದ ಪರಲೋಕೀಯ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯಕ್ಕೆ. ಪೌಲನು, ಬೈಬಲಿನ ಇತರ ಎಲ್ಲಾ ಲೇಖಕರನ್ನೂ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿದಷ್ಟಿಗಿಂತಲೂ ಬಹಳವಾಗಿ, ಅಕ್ಷರಾರ್ಥದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಆತ್ಮಿಕ ಅರ್ಥಕ್ಕೆ ಅನ್ವಯಿಸುವ ಕುರಿತು ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನೂ ನಿಯಮಗಳನ್ನೂ ದಾಖಲಿಸಿದನು! ದೇವರ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಜನರ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಅಕ್ಷರಾರ್ಥದಿಂದ ಆತ್ಮಿಕತೆಗೆ ನಡೆಯುವ ಪರಿವರ್ತನೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಅವನು ಎಬ್ಬಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.

Paul is the connecting link between the covenant promises of Abraham’s chosen people, when that chosen people transitioned from literal to spiritual. If you are not settled into the role of who Paul was in covenant history, then you might not see how divinely fitting it is, that the first-time prophecy of God’s covenant people is a twofold time prophecy that begins with a 30-year period. One prophecy put in place by the father of the chosen people, and when they transition to a spiritual chosen people, a dispensational prophet was raised up to identify and explain that transition, and also to ratify Abram’s time-prophecy with a second witness from the New Testament aligned with the first witness from the Old Testament. Abram at the start, then Paul at the end typify the significance of the 1290 of the latter days.

ಅಬ್ರಹಾಮನ ಆಯ್ಕೆಯಾದ ಜನರ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ವಾಗ್ದಾನಗಳು ಶಾಬ್ದಿಕದಿಂದ ಆತ್ಮಿಕಕ್ಕೆ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾದಾಗ, ಆ ಎರಡರ ಮಧ್ಯದ ಸಂಪರ್ಕ ಕೊಂಡಿಯೇ ಪೌಲನು. ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಪೌಲನು ಯಾರು ಎಂಬ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ನೀವು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರದಿದ್ದರೆ, ದೇವರ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಜನರ ಮೊದಲಬಾರಿ ಪ್ರವಾದನೆಯು 30 ವರ್ಷದ ಅವಧಿಯಿಂದ ಆರಂಭಗೊಳ್ಳುವ ದ್ವಿವಿಧ ಕಾಲಪ್ರವಾದನೆ ಎಂಬುದು ಎಷ್ಟು ದೈವಿಕವಾಗಿ ಸೂಕ್ತವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವು ಕಾಣದೆ ಇರಬಹುದು. ಒಂದು ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು ಆಯ್ಕೆಯಾದ ಜನರ ಪಿತಾಮಹನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು; ಮತ್ತು ಅವರು ಆತ್ಮಿಕ ಆಯ್ಕೆಯಾದ ಜನರಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾದಾಗ, ಆ ಪರಿವರ್ತನೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ವಿವರಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಒಂದು ವ್ಯವಸ್ಥಾಕಾಲಿಕ ಪ್ರವಾದಿಯನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಲಾಯಿತು, ಹಾಗೆಯೇ ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಿಂದ ಬಂದ ಮೊದಲ ಸಾಕ್ಷಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡ ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಿಂದ ಬಂದ ಎರಡನೇ ಸಾಕ್ಷಿಯ ಮೂಲಕ ಅಬ್ರಾಮನ ಕಾಲಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು ದೃಢೀಕರಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಅವನು ಎಬ್ಬಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅಬ್ರಾಮನು, ನಂತರ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪೌಲನು, ಇವೆರಡೂ ಉತ್ತರಕಾಲದ 1290ರ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಪ್ರತಿರೂಪಿಸುತ್ತವೆ.

We will continue in the next article.

ನಾವು ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರೆಯುವೆವು.

> “Zechariah’s vision of Joshua and the Angel applies with peculiar force to the experience of God’s people in the closing scenes of the great day of atonement. The remnant church will then be brought into great trial and distress. Those who keep the commandments of God and the faith of Jesus will feel the ire of the dragon and his hosts. Satan numbers the world as his subjects; he has gained control even of many professing Christians. But here is a little company who are resisting his supremacy. If he could blot them from the earth, his triumph would be complete. As he influenced the heathen nations to destroy Israel, so in the near future he will stir up the wicked powers of earth to destroy the people of God. Men will be required to render obedience to human edicts in violation of the divine law.

> “ಯೆಹೋಶುವನೂ ದೂತನೂ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಜೆಕರ್ಯನ ದರ್ಶನವು ಮಹಾ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದ ದಿನದ ಅಂತಿಮ ದೃಶ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ದೇವರ ಜನರ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ವಿಶೇಷ ಬಲದಿಂದ ಅನ್ವಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ಉಳಿದ ಸಭೆಯು ಮಹಾ ಪರೀಕ್ಷೆಯಿಗೂ ಸಂಕಟಕ್ಕೂ ಒಳಪಡಿಸಲಾಗುವುದು. ದೇವರ ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನೂ ಯೇಸುವಿನ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನೂ ಕೈಕೊಳ್ಳುವವರು ನಾಗನ ಮತ್ತು ಅವನ ಪಡೆಗಳ ಕೋಪವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವರು. ಸೈತಾನನು ಲೋಕವನ್ನು ತನ್ನ ಪ್ರಜೆಯೆಂದು ಎಣಿಸುತ್ತಾನೆ; ತನ್ನನ್ನು ಕ್ರೈಸ್ತರೆಂದು ಘೋಷಿಸುವ ಅನೇಕರ ಮೇಲೆಯೂ ಅವನು ನಿಯಂತ್ರಣ ಸಾಧಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಅವನ ಸಾರ್ವಭೌಮಾಧಿಕಾರವನ್ನು ಪ್ರತಿರೋಧಿಸುತ್ತಿರುವ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಸಮೂಹವಿದೆ. ಅವರನ್ನು ಭೂಮಿಯಿಂದ ಅಳಿಸಿಬಿಡಲು ಅವನಿಂದಾದರೆ, ಅವನ ವಿಜಯವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗುವುದು. ಅವನು ಅನ್ಯಜನಾಂಗಗಳನ್ನು ಇಸ್ರಾಯೇಲನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದ ಹಾಗೆಯೇ, ಸಮೀಪಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಭೂಮಿಯ ದುಷ್ಟಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ದೇವರ ಜನರನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವಂತೆ ಉದ್ರೇಕಿಸುವನು. ದೈವಿಕ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಮಾನವೀಯ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುವ ವಿಧೇಯತೆಯನ್ನು ಜನರಿಂದ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುವುದು.”

> “Those who are true to God will be menaced, denounced, proscribed. They will be ‘betrayed both by parents, and brethren, and kinsfolks, and friends,’ even unto death. Luke 21:16. Their only hope is in the mercy of God; their only defense will be prayer. As Joshua pleaded before the Angel, so the remnant church, with brokenness of heart and unfaltering faith, will plead for pardon and deliverance through Jesus, their Advocate. They are fully conscious of the sinfulness of their lives, they see their weakness and unworthiness; and they are ready to despair.

> ದೇವರಿಗೆ ನಿಷ್ಠರಾಗಿರುವವರು ಬೆದರಿಸಲ್ಪಡುವರು, ದೂಷಿಸಲ್ಪಡುವರು, ಬಹಿಷ್ಕೃತರಾಗುವರು. ಅವರು “ತಂದೆತಾಯಿಗಳಿಂದಲೂ, ಸಹೋದರರಿಂದಲೂ, ಬಂಧುಬಳಗದಿಂದಲೂ, ಸ್ನೇಹಿತರಿಂದಲೂ” ದ್ರೋಹಕ್ಕೊಳಗಾಗುವರು, ಮರಣದವರೆಗೂ ಸಹ. ಲೂಕ 21:16. ಅವರ ಏಕಮಾತ್ರ ನಿರೀಕ್ಷೆ ದೇವರ ಕರುಣೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಇರುವುದು; ಅವರ ಏಕೈಕ ರಕ್ಷಣೆಯು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಾಗಿರುವುದು. ಯೆಹೋಶುವನು ದೂತನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಬೇಡಿಕೊಂಡಂತೆ, ಶೇಷ ಸಭೆಯೂ ಹೃದಯಭಂಗದೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಅಚಂಚಲವಾದ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ, ತಮ್ಮ ಪರವಾದಿಯಾದ ಯೇಸುವಿನ ಮೂಲಕ ಕ್ಷಮೆಗೂ ಬಿಡುಗಡೆಗೂ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುವರು. ತಮ್ಮ ಜೀವನಗಳ ಪಾಪಮಯತೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಜಾಗರೂಕರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ತಮ್ಮ ದೌರ್ಬಲ್ಯವನ್ನೂ ಅಯೋಗ್ಯತೆಯನ್ನೂ ಅವರು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತು ಅವರು ನಿರಾಶೆಗೆ ಒಳಗಾಗಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

> “The tempter stands by to accuse them, as he stood by to resist Joshua. He points to their filthy garments, their defective characters. He presents their weakness and folly, their sins of ingratitude, their unlikeness to Christ, which has dishonored their Redeemer. He endeavors to affright them with the thought that their case is hopeless, that the stain of their defilement will never be washed away. He hopes so to destroy their faith that they will yield to his temptations, and turn from their allegiance to God.

> “ಪ್ರಲೋಭಕನು ಅವರನ್ನು ದೂಷಿಸಲು ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ, ಯೆಹೋಶುವನನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಅವನು ನಿಂತಿದ್ದಂತೆಯೇ. ಅವನು ಅವರ ಮಲಿನ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು, ಅವರ ದೋಷಪೂರ್ಣ ಸ್ವಭಾವಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಅವರ ದುರ್ಬಲತೆಯನ್ನೂ ಮೂರ್ಖತೆಯನ್ನೂ, ಅವರ ಕೃತಘ್ನತೆಯ ಪಾಪಗಳನ್ನೂ, ಅವರ ಕ್ರಿಸ್ತನಿಗೆ ಅಸಮಾನತೆಯನ್ನೂ, ಅದು ಅವರ ವಿಮೋಚಕನನ್ನು ಅವಮಾನಪಡಿಸಿರುವುದನ್ನೂ ಮುಂದಿಡುತ್ತಾನೆ. ಅವರ ಸ್ಥಿತಿ ನಿರಾಶಾಜನಕವಾಗಿದೆ, ಅವರ ಅಶುದ್ಧತೆಯ ಕಲಂಕವು ಎಂದಿಗೂ ತೊಳೆದುಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಆಲೋಚನೆಯಿಂದ ಅವರನ್ನು ಭಯಪಡಿಸಲು ಅವನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವರ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ನಾಶಮಾಡಿ, ಅವರು ಅವನ ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳಿಗೆ ಒಳಗಾಗಿ, ದೇವರಿಗೆ ತೋರಬೇಕಾದ ತಮ್ಮ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ತಿರುಗಿಹೋಗುವಂತೆ ಮಾಡುವುದೇ ಅವನ ಆಶೆಯಾಗಿದೆ.”

> “Satan has an accurate knowledge of the sins that he has tempted God’s people to commit, and he urges his accusations against them, declaring, that by their sins they have forfeited divine protection, and claiming that he has the right to destroy them. He pronounces them just as deserving as himself of exclusion from the favor of God. ‘Are these,’ he says, ‘the people who are to take my place in heaven, and the place of the angels who united with me? They profess to obey the law of God; but have they kept its precepts? Have they not been lovers of self more than lovers of God? Have they not placed their own interests above His service? Have they not loved the things of the world? Look at the sins that have marked their lives. Behold their selfishness, their malice, their hatred of one another. Will God banish me and my angels from His presence, and yet reward those who have been guilty of the same sins? Thou canst not do this, O Lord, in justice. Justice demands that sentence be pronounced against them.’

> “ದೇವರ ಜನರನ್ನು ಯಾವ ಯಾವ ಪಾಪಗಳಿಗೆ ತಾನೇ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದ್ದಾನೋ, ಆ ಪಾಪಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸೈತಾನನು ನಿಖರವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ; ಮತ್ತು ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ತನ್ನ ಆರೋಪಗಳನ್ನು ಒತ್ತಿ ಹೇಳುತ್ತಾ, ಅವರ ಪಾಪಗಳ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವರು ದೈವಿಕ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ; ಹಾಗೂ ಅವರನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಹಕ್ಕು ತನಗಿದೆಯೆಂದು ಹಕ್ಕುಹಾಕುತ್ತಾನೆ. ದೇವರ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಹೊರಗಿಡಲ್ಪಡುವುದಕ್ಕೆ ಅವರು ತನ್ನಷ್ಟೇ ಅರ್ಹರು ಎಂದು ಅವನು ತೀರ್ಪು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ‘ಇವರೇನಾ,’ ಎಂದು ಅವನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, ‘ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು, ಮತ್ತು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾದ ದೂತರ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕಾದ ಜನರು? ಇವರು ದೇವರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ವಿಧೇಯರಾಗಿರುವೆವೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಅದರ ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ಇವರು ಕಾಪಾಡಿದ್ದಾರೆಯೇ? ದೇವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವರಿಗಿಂತ ತಮ್ಮನ್ನೇ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರೀತಿಸುವವರಾಗಿರಲಿಲ್ಲವೇ? ಆತನ ಸೇವೆಗೆ ಮೀರಿ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಿರಲಿಲ್ಲವೇ? ಲೋಕಸಂಬಂಧಿಯಾದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿರಲಿಲ್ಲವೇ? ಅವರ ಜೀವನಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನೋಡಿರಿ. ಅವರ ಸ್ವಾರ್ಥವನ್ನು, ಅವರ ದ್ವೇಷಭಾವವನ್ನು, ಪರಸ್ಪರರ ಮೇಲಿರುವ ಅವರ ದ್ವೇಷವನ್ನು ಗಮನಿಸಿರಿ. ದೇವರು ನನ್ನನ್ನೂ ನನ್ನ ದೂತರನ್ನೂ ತನ್ನ ಸನ್ನಿಧಿಯಿಂದ ಹೊರಹಾಕಿ, ಆದರೂ ಇದೇ ಪಾಪಗಳಲ್ಲಿ ದೋಷಿಗಳಾಗಿರುವವರನ್ನು ಪ್ರತಿಫಲಿಸಲಿರುವನೇ? ಓ ಕರ್ತನೇ, ನೀತಿಯ ಪ್ರಕಾರ ನೀನು ಇದನ್ನು ಮಾಡಲಾರೆ. ನ್ಯಾಯವು ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ದಂಡನೆ ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಡಬೇಕೆಂದು ಬೇಡುತ್ತದೆ.’”

> “But while the followers of Christ have sinned, they have not given themselves up to be controlled by the satanic agencies. They have repented of their sins and have sought the Lord in humility and contrition, and the divine Advocate pleads in their behalf. He who has been most abused by their ingratitude, who knows their sin and also their penitence, declares: ‘The Lord rebuke thee, O Satan. I gave My life for these souls. They are graven upon the palms of My hands. They may have imperfections of character; they may have failed in their endeavors; but they have repented, and I have forgiven and accepted them.’

> “ಆದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಅನುಯಾಯಿಗಳು ಪಾಪಮಾಡಿದ್ದರೂ, ಸೈತಾನಿಕ ಶಕ್ತಿಗಳ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ತಮ್ಮನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಪಾಪಗಳಿಗಾಗಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟು, ದೀನತೆಯೂ ಮನೋವ್ಯಥೆಯೂಳ್ಳ ಹೃದಯದಿಂದ ಕರ್ತನನ್ನು ಹುಡುಕಿದ್ದಾರೆ; ಮತ್ತು ದೈವಿಕ ವಕೀಲನು ಅವರ ಪರವಾಗಿ ವಿನಂತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವರ ಕೃತಘ್ನತೆಯಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಅವಮಾನಕ್ಕೊಳಗಾದವನು, ಅವರ ಪಾಪವನ್ನೂ ಅವರ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪವನ್ನೂ ತಿಳಿದಿರುವವನು, ಹೀಗೆ ಘೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ: ‘ಕರ್ತನು ನಿನ್ನನ್ನು ಗದರಿಸಲಿ, ಓ ಸೈತಾನನೇ. ನಾನು ಈ ಆತ್ಮಗಳಿಗಾಗಿ ನನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಕೊಟ್ಟೆನು. ಅವರು ನನ್ನ ಕೈಗಳ ಕರಗಳ ಮೇಲೆ ಕೆತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ಅಪೂರ್ಣತೆಗಳು ಇರಬಹುದು; ತಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ವಿಫಲರಾಗಿರಬಹುದು; ಆದರೆ ಅವರು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ, ಮತ್ತು ನಾನು ಅವರನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿ ಅಂಗೀಕರಿಸಿದ್ದೇನೆ.’”

> “The assaults of Satan are strong, his delusions are subtle; but the Lord’s eye is upon His people. Their affliction is great, the flames of the furnace seem about to consume them; but Jesus will bring them forth as gold tried in the fire. Their earthliness will be removed, that through them the image of Christ may be perfectly revealed.

> “ಸೈತಾನನ ಆಕ್ರಮಣಗಳು ಪ್ರಬಲವಾಗಿವೆ, ಅವನ ಮೋಸಗೊಳಿಸುವ ಉಪಾಯಗಳು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿವೆ; ಆದರೆ ಕರ್ತನ ದೃಷ್ಟಿಯು ತನ್ನ ಜನರ ಮೇಲೆ ಇದೆ. ಅವರ ಸಂಕಟವು ಮಹತ್ತರವಾಗಿದೆ, ಭಟ್ಟಿಯ ಜ್ವಾಲೆಗಳು ಅವರನ್ನು ನುಂಗಿಬಿಡುವಂತೆಯೇ ಕಾಣುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಯೇಸು ಅವರನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಬಂಗಾರದಂತೆಯೇ ಹೊರತೆಗೆದು ತರುವನು. ಅವರ ಭೌತಿಕಸ್ವಭಾವವು ದೂರವಾಗುವುದು, ಹೀಗೆ ಅವರ ಮೂಲಕ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸ್ವರೂಪವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುವದಕ್ಕಾಗಿ.”

> “At times the Lord may seem to have forgotten the perils of His church and the injury done her by her enemies. But God has not forgotten. Nothing in this world is so dear to the heart of God as His church. It is not His will that worldly policy shall corrupt her record. He does not leave His people to be overcome by Satan’s temptations. He will punish those who misrepresent Him, but He will be gracious to all who sincerely repent. To those who call upon Him for strength for the development of Christian character, He will give all needed help.

> “ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕರ್ತನು ತನ್ನ ಸಭೆಯ ಅಪಾಯಗಳನ್ನೂ ಅವಳ ಶತ್ರುಗಳು ಅವಳಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಹಾನಿಯನ್ನೂ ಮರೆತಿರುವಂತೆ ತೋರುವುದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ದೇವರು ಮರೆತಿಲ್ಲ. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಸಭೆಯಷ್ಟು ಪ್ರಿಯವಾದುದು ಇನ್ನೊಂದಿಲ್ಲ. ಲೌಕಿಕ ನೀತಿಕೌಶಲ್ಯವು ಅವಳ ದಾಖಲೆಯನ್ನು ಭ್ರಷ್ಟಗೊಳಿಸಬೇಕೆಂಬುದು ಆತನ ಚಿತ್ತವಲ್ಲ. ಆತನು ತನ್ನ ಜನರನ್ನು ಸೈತಾನನ ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳಿಗೆ ಸೋಲಿಬೀಳುವಂತೆ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ತನ್ನನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವವರನ್ನು ಆತನು ಶಿಕ್ಷಿಸುವನು; ಆದರೆ ಹೃತ್ಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡುವ ಎಲ್ಲರ ಮೇಲೂ ಆತನು ಕೃಪಾಳುವಾಗಿರುವನು. ಕ್ರೈಸ್ತ ಸ್ವಭಾವದ ವಿಕಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಬಲವನ್ನು ಕೋರಿ ಆತನನ್ನು ಮೊರೆಯಿಡುವವರಿಗೆ, ಅಗತ್ಯವಾದ ಎಲ್ಲಾ ಸಹಾಯವನ್ನೂ ಆತನು ನೀಡುವನು.”

> “In the time of the end the people of God will sigh and cry for the abominations done in the land. With tears they will warn the wicked of their danger in trampling upon the divine law, and with unutterable sorrow they will humble themselves before the Lord in penitence. The wicked will mock their sorrow and ridicule their solemn appeals. But the anguish and humiliation of God’s people is unmistakable evidence that they are regaining the strength and nobility of character lost in consequence of sin. It is because they are drawing nearer to Christ, because their eyes are fixed on His perfect purity, that they discern so clearly the exceeding sinfulness of sin. Meekness and lowliness are the conditions of success and victory. A crown of glory awaits those who bow at the foot of the cross.

> “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಜನರು ದೇಶದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಅಸಹ್ಯಕೃತ್ಯಗಳ ನಿಮಿತ್ತ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟು ಅಳುವರು. ದೈವಿಕ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ತುಳಿಯುವುದರಿಂದ ತಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಬರುವ ಅಪಾಯದ ವಿಷಯವಾಗಿ ಅವರು ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ದುಷ್ಟರನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸುವರು; ಮತ್ತು ವರ್ಣಿಸಲಾಗದ ಶೋಕದಿಂದ ಅವರು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದಲ್ಲಿ ಕರ್ತನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವರು. ದುಷ್ಟರು ಅವರ ಶೋಕವನ್ನು ಹಾಸ್ಯಮಾಡುವರು ಮತ್ತು ಅವರ ಗಂಭೀರ ಮನವಿಗಳನ್ನು ಪರಿಹಾಸ್ಯ ಮಾಡುವರು. ಆದರೆ ದೇವರ ಜನರ ವ್ಯಥೆಯೂ ತಗ್ಗುಮನಸ್ಸೂ, ಪಾಪದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಗುಣಸ್ವಭಾವದ ಮಹತ್ತನ್ನು ಅವರು ಮರುಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂಬ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ. ಅವರು ಕ್ರಿಸ್ತನಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿರುವುದರಿಂದಲೂ, ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಆತನ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಪರಿಶುದ್ಧತೆಯ ಮೇಲೆ ನೆಟ್ಟಿರುವುದರಿಂದಲೂ, ಪಾಪದ ಅತಿಶಯ ಪಾಪಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಅವರು ಇಷ್ಟೊಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸೌಮ್ಯತೆಯೂ ದೀನತೆಯೂ ಯಶಸ್ಸು ಮತ್ತು ಜಯದ ಷರತ್ತುಗಳಾಗಿವೆ. ಶಿಲುಬೆಯ ಪಾದದಲ್ಲಿ ತಲೆಬಾಗುವವರನ್ನು ಮಹಿಮೆಯ ಕಿರೀಟವು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದೆ.”

> “God’s faithful, praying ones are, as it were, shut in with Him. They themselves know not how securely they are shielded. Urged on by Satan, the rulers of this world are seeking to destroy them; but could the eyes of God’s children be opened as were the eyes of Elisha’s servant at Dothan, they would see angels of God encamped about them, holding in check the hosts of darkness.

> “ದೇವರಿಗೆ ನಿಷ್ಠರಾಗಿರುವ, ಪ್ರಾರ್ಥನಾಶೀಲರಾದವರು, ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಆತನೊಂದಿಗೇ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ತಾವು ಎಷ್ಟೊಂದು ದೃಢವಾಗಿ ಸಂರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವರೋ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರೇ ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿಲ್ಲ. ಸೈತಾನನಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ, ಈ ಲೋಕದ ಅಧಿಪತಿಗಳು ಅವರನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ; ಆದರೆ ದೋಥಾನಿನಲ್ಲಿ ಎಲೀಶನ ಸೇವಕನ ಕಣ್ಣುಗಳು ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಂತೆಯೇ ದೇವರ ಮಕ್ಕಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೆ, ದೇವದೂತರು ಅವರ ಸುತ್ತಲೂ ಛಾವಣಿ ಹಾಕಿ ನಿಂತು, ಅಂಧಕಾರದ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿದಿರುವುದನ್ನು ಅವರು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು.”

> “As the people of God afflict their souls before Him, pleading for purity of heart, the command is given, ‘Take away the filthy garments,’ and the encouraging words are spoken, ‘Behold, I have caused thine iniquity to pass from thee, and I will clothe thee with change of raiment.’ Zechariah 3:4. The spotless robe of Christ’s righteousness is placed upon the tried, tempted, faithful children of God. The despised remnant are clothed in glorious apparel, nevermore to be defiled by the corruptions of the world. Their names are retained in the Lamb’s book of life, enrolled among the faithful of all ages. They have resisted the wiles of the deceiver; they have not been turned from their loyalty by the dragon’s roar. Now they are eternally secure from the tempter’s devices. Their sins are transferred to the originator of sin. A ‘fair miter’ is set upon their heads.

> “ದೇವರ ಜನರು ಆತನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ದೀನಪಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಹೃದಯಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ, ‘ಅಶುದ್ಧ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿರಿ’ ಎಂಬ ಆಜ್ಞೆ ನೀಡಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಉತ್ತೇಜನಭರಿತವಾದ ಈ ಮಾತುಗಳು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತವೆ: ‘ಇಗೋ, ನಿನ್ನ ಅಕ್ರಮವನ್ನು ನಿನ್ನಿಂದ ದೂರಮಾಡಿದ್ದೇನೆ, ಮತ್ತು ನಿನಗೆ ಬದಲಾದ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಉಡಿಸುವೆನು.’ ಜೆಕರ್ಯ 3:4. ಕ್ರಿಸ್ತನ ನೀತಿಯ ನಿಷ್ಕಳಂಕವಾದ ವಸ್ತ್ರವು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಶೋಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ನಂಬಿಗಸ್ತರಾದ ದೇವರ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ಇರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ತಿರಸ್ಕೃತವಾದ ಅವಶೇಷ ಜನರು ಮಹಿಮೆಯ ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ; ಲೋಕದ ಭ್ರಷ್ಟತೆಗಳಿಂದ ಇನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಕಲ್ಮಶಗೊಳ್ಳದವರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಹೆಸರುಗಳು ಕುರಿಯಾದವನ ಜೀವದ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಉಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಎಲ್ಲಾ ಯುಗಗಳ ನಂಬಿಗಸ್ತರ ಮಧ್ಯೆ ದಾಖಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತವೆ. ಅವರು ಮೋಸಗಾರನ ಕುಯುಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿರೋಧಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಡ್ರಾಗನ್‌ನ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ಅವರು ತಮ್ಮ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ತಿರುಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಈಗ ಅವರು ಶೋಧಕನ ಉಪಾಯಗಳಿಂದ ನಿತ್ಯಕ್ಕೂ ಸುರಕ್ಷಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಪಾಪಗಳು ಪಾಪದ ಮೂಲಕರ್ತನ ಮೇಲೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಒಂದು ‘ಸುಂದರ ಶಿರೋವಸ್ತ್ರ’ ಅವರ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.”

> “While Satan has been urging his accusations, holy angels, unseen, have been passing to and fro, placing upon the faithful ones the seal of the living God. These are they that stand upon Mount Zion with the Lamb, having the Father’s name written in their foreheads. They sing the new song before the throne, that song which no man can learn save the hundred and forty and four thousand which were redeemed from the earth. ‘These are they which follow the Lamb whithersoever He goeth. These were redeemed from among men, being the first fruits unto God and to the Lamb. And in their mouth was found no guile: for they are without fault before the throne of God.’ Revelation 14:4, 5.

> “ಸೈತಾನನು ತನ್ನ ಆರೋಪಗಳನ್ನು ಒತ್ತಿ ಹೇಳುತ್ತಿರಲು, ಕಾಣದಿರುವ ಪರಿಶುದ್ಧ ದೂತರು ಇತ್ತಿಂದತ್ತ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ, ನಿಷ್ಠಾವಂತರ ಮೇಲೆ ಜೀವಂತ ದೇವರ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಇಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಇವರು ಕುರಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಿಯೋನ್ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿರುವವರು; ಅವರ ನೆತ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ತಂದೆಯ ಹೆಸರು ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅವರು ಸಿಂಹಾಸನದ ಮುಂದೆ ಹೊಸ ಗೀತೆಯನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ—ಭೂಮಿಯಿಂದ ವಿಮೋಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಹೊರತು ಯಾರಿಗೂ ಕಲಿಯಲಾಗದ ಆ ಗೀತೆ. ‘ಇವರು ಆತನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದರೂ ಕುರಿಯನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವವರು. ಇವರು ಮನುಷ್ಯರೊಳಗಿಂದ ವಿಮೋಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ದೇವರಿಗೂ ಕುರಿಗೂ ಪ್ರಥಮಫಲಗಳಾದವರು. ಅವರ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ವಂಚನೆಯೂ ಕಂಡುಬಂದಿಲ್ಲ; ಯಾಕಂದರೆ ಅವರು ದೇವರ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮುಂದೆ ದೋಷರಹಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.’ ಪ್ರಕಟನೆ 14:4, 5.”

> “Now is reached the complete fulfillment of the words of the Angel: ‘Hear now, O Joshua the high priest, thou, and thy fellows that sit before thee: for they are men wondered at: for, behold, I will bring forth My Servant the Branch.’ Zechariah 3:8. Christ is revealed as the Redeemer and Deliverer of His people. Now indeed are the remnant ‘men wondered at,’ as the tears and humiliation of their pilgrimage give place to joy and honor in the presence of God and the Lamb. ‘In that day shall the branch of the Lord be beautiful and glorious, and the fruit of the earth shall be excellent and comely for them that are escaped of Israel. And it shall come to pass, that he that is left in Zion, and he that remaineth in Jerusalem, shall be called holy, even everyone that is written among the living in Jerusalem.’ Isaiah 4:2, 3.” Prophets and Kings 587–592.

> “ಈಗ ದೂತನ ವಚನಗಳ ಸಂಪೂರ್ಣ ನೆರವೇರಿಕೆಯು ತಲುಪಿದೆ: ‘ಈಗ ಕೇಳು, ಮಹಾಯಾಜಕನಾದ ಯೆಹೋಶುವನೇ, ನೀನು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಮುಂದೆಯೇ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವ ನಿನ್ನ ಸಂಗಡಿಗರೂ; ಯಾಕಂದರೆ ಅವರು ಆಶ್ಚರ್ಯಕರರಾದ ಜನರು; ಏಕೆಂದರೆ, ಇದೋ, ನಾನು ನನ್ನ ಸೇವಕನಾದ ಕೊಂಬೆಯನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ತರುವೆನು.’ ಜೆಕರ್ಯ 3:8. ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನ್ನ ಜನರ ವಿಮೋಚಕನಾಗಿಯೂ ರಕ್ಷಕನಾಗಿಯೂ ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಈಗ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಆ ಶೇಷಜನರು ‘ಆಶ್ಚರ್ಯಕರರಾದ ಜನರು,’ ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ಯಾತ್ರಾಜೀವನದ ಕಣ್ಣೀರು ಮತ್ತು ಅವಮಾನಗಳು ದೇವರ ಮತ್ತು ಕುರಿಯ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಆನಂದಕ್ಕೂ ಗೌರವಕ್ಕೂ ಸ್ಥಳಕೊಡುತ್ತವೆ. ‘ಆ ದಿನದಲ್ಲಿ ಯೆಹೋವನ ಕೊಂಬೆಯು ಸೌಂದರ್ಯಮಯವೂ ಮಹಿಮಾಮಯವೂ ಆಗಿರುವುದು; ಮತ್ತು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡವರಿಗೋಸ್ಕರ ದೇಶದ ಫಲವು ಶ್ರೇಷ್ಠವೂ ಮನೋಹರವೂ ಆಗಿರುವುದು. ಮತ್ತು ಚಿಯೋನಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿದವನೂ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನಲ್ಲಿ ತಂಗಿರುವವನೂ—ಯೆರೂಸಲೇಮಿನಲ್ಲಿ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನೂ—ಪವಿತ್ರನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವನು.’ ಯೆಶಾಯ 4:2, 3.” ಪ್ರಾಫೆಟ್ಸ್ ಅಂಡ್ ಕಿಂಗ್ಸ್ 587–592.

Back to Articles