Article

# What is Truth? - Number One

ಸತ್ಯವೆಂದರೆ ಏನು? - ಸಂಖ್ಯೆ ಒಂದು

The Framework of Truth: Revelation, Prophetic Parallels, and the Alpha and Omega

ಸತ್ಯದ ರೂಪರೇಖೆ: ಪ್ರಕಟಣೆ, ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಮಾನಾಂತರಗಳು, ಮತ್ತು ಆಲ್ಫಾ ಹಾಗೂ ಓಮೆಗಾ

Author

Jeff Pippenger

Published

August 5, 2023

Formats

PDF
Word

Before we address the subject of what is truth, we note that we have begun this study with the first three verses of Revelation chapter one, and thereafter added an article about Elijah. A few purposes of these studies are to identify the role of the United States in prophecy, to open up the message of the Revelation of Jesus Christ, to recognize the role of prophets as symbols of God’s people, and to consider the implications of what it means that Jesus is the Alpha. We illustrated that the first three verses of Revelation agree and align with the last verses of Revelation, and in both cases at the beginning and the end, Jesus identifies Himself as the Alpha and Omega, the beginning and ending, the first and the last.

ಸತ್ಯವೆಂದರೇನು ಎಂಬ ವಿಷಯವನ್ನು ನಾವು ಪರಿಚರಿಸುವ ಮೊದಲು, ಈ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ನಾವು ಪ್ರಕಟನೆಯ ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೊದಲ ಮೂರು ವಚನಗಳಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿದ್ದೇವೆ ಮತ್ತು ಅದರ ನಂತರ ಏಲೀಯನ ಕುರಿತು ಒಂದು ಲೇಖನವನ್ನು ಸೇರಿಸಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸೋಣ. ಈ ಅಧ್ಯಯನಗಳ ಕೆಲವು ಉದ್ದೇಶಗಳು ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್‌ನ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು, ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಕಟನೆಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ತೆರೆದಿಡುವುದು, ದೇವರ ಜನರ ಸಂಕೇತಗಳಾಗಿ ಪ್ರವಾದಿಗಳ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಅರಿಯುವುದು, ಮತ್ತು ಯೇಸು ಆಲ್ಫಾ ಎಂಬುದರ ಅರ್ಥವೇನು ಎಂಬುದರ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುವುದು. ಪ್ರಕಟನೆಯ ಮೊದಲ ಮೂರು ವಚನಗಳು ಪ್ರಕಟನೆಯ ಕೊನೆಯ ವಚನಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮ್ಮತವಾಗಿಯೂ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯಾಗಿಯೂ ಇರುವುದನ್ನು ನಾವು ನಿರೂಪಿಸಿದ್ದೇವೆ; ಮತ್ತು ಎರಡೂ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ—ಆರಂಭದಲ್ಲಿಯೂ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ—ಯೇಸು ತಾನೇ ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೇಗಾ, ಆದಿಯೂ ಅಂತ್ಯವೂ, ಮೊದಲನೆಯವನೂ ಕೊನೆಯವನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆಂದು ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

We used a brief discussion of Elijah in the second study in order to demonstrate that the opening verses of the Bible agree with the closing verses of both the Old and New Testaments, and further that the opening verses of the New Testament also agree with the beginning or ending of any way you wish to consider the Bible, either as a whole or as two Testaments.

ಎರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಏಲೀಯನ ಕುರಿತು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾದ ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ಬಳಸಿದ್ದೇವೆ; ಅದರ ಉದ್ದೇಶವೆಂದರೆ, ಬೈಬಲಿನ ಆರಂಭಿಕ ವಚನಗಳು ಹಳೆಯ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗಳ ಅಂತಿಮ ವಚನಗಳೆರಡಕ್ಕೂ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ, ಇನ್ನೂ ಮುಂದೆ, ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಆರಂಭಿಕ ವಚನಗಳೂ ಸಹ, ನೀವು ಬೈಬಲನ್ನು ಯಾವ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಪರಿಗಣಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದರೂ—ಅದು ಸಮಗ್ರ ಗ್ರಂಥವಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಎರಡು ಒಡಂಬಡಿಕೆಗಳಾಗಿರಲಿ—ಅದರ ಆರಂಭಕ್ಕೂ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೂ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ತೋರಿಸುವುದಾಗಿತ್ತು.

Another point we are seeking to develop is the understanding that Divinity has worked to slowly reveal the godhead throughout history. This is why we have noted that as time proceeds in the biblical theme of covenant history, that God, step-by-step revealed more-and-more of His character through the symbolism of His various names. The Almighty God spoke to Abraham, and the same God spoke to Moses, but informed Moses that from then onward his name was to be known as Jehovah. Then when Christ came, He introduced Himself with a name that was unknown in the Old Testament, other than one expression of that name by a Babylonian in chapter three of Daniel. Not only did Jesus identify that He was the only-begotten of the Father, but He also in that particular covenant history identified Himself as the Son of Man. God also gave Millerite Adventism a name when He entered into covenant with the beginning of Adventism.

ನಾವು ವಿಕಸಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುವ ಮತ್ತೊಂದು ಅಂಶವೆಂದರೆ, ಇತಿಹಾಸದಾದ್ಯಂತ ದೇವತ್ವವು ದೇವಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಕ್ರಮೇಣ ಪ್ರಕಟಿಸುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದೆ ಎಂಬ ಅರಿವು. ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ, ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಇತಿಹಾಸದ ಬೈಬಲೀಯ ವಿಷಯವಸ್ತುವಿನಲ್ಲಿ ಕಾಲವು ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ, ದೇವರು ತನ್ನ ವಿಭಿನ್ನ ನಾಮಗಳ ಸಂಕೇತಾರ್ಥದ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಸೂಚಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಸರ್ವಶಕ್ತನಾದ ದೇವರು ಅಬ್ರಹಾಮನೊಂದಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು, ಮತ್ತು ಅದೇ ದೇವರು ಮೋಶೆಯೊಂದಿಗೂ ಮಾತಾಡಿದನು; ಆದರೆ ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಮುಂದಕ್ಕೆ ತನ್ನ ನಾಮವು ಯೆಹೋವನೆಂದು ತಿಳಿಯಲ್ಪಡಬೇಕೆಂದು ಮೋಶೆಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು. ನಂತರ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಬಂದಾಗ, ಆತನು ತನ್ನನ್ನು ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯದಿದ್ದ ಒಂದು ನಾಮದಿಂದ ಪರಿಚಯಿಸಿಕೊಂಡನು; ಆ ನಾಮದ ಒಂದು ಉಲ್ಲೇಖ ಮಾತ್ರ ದಾನಿಯೇಲನ ಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಬಾಬಿಲೋನಿಯನ ಮೂಲಕ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಯೇಸು ತಾನು ತಂದೆಯ ಏಕಜಾತನಾಗಿದ್ದಾನೆಂದು ಗುರುತಿಸಿದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಆ ವಿಶೇಷವಾದ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ತಾನು ಮನುಷ್ಯಕುಮಾರನೆಂದು ಸಹ ತನ್ನನ್ನು ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡನು. ದೇವರು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಆರಂಭದೊಂದಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂಗೆ ಸಹ ಒಂದು ನಾಮವನ್ನು ನೀಡಿದನು.

> “At this time, when we are so near the end, shall we become so like the world in practice that men may look in vain to find God’s denominated people? Shall any man sell our peculiar characteristics as God’s chosen people for any advantage the world has to give? Shall the favor of those who transgress the law of God be looked upon as of great value? Shall those whom the Lord has named His people suppose that there is any power higher than the great I AM? Shall we endeavor to blot out the distinguishing points of faith that have made us Seventh-day Adventists?” Evangelism, 121.

> “ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ನಾವು ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟು ಸಮೀಪವಾಗಿರುವಾಗ, ನಮ್ಮ ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಲೋಕದಂತಾಗಿಬಿಡುವೆಯೇ, ಅಂದರೆ ಜನರು ದೇವರ ನಾಮಧೇಯ ಹೊಂದಿದ ಜನರನ್ನು ಹುಡುಕಲು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ನೋಡಬೇಕಾಗುವಂತೆ? ದೇವರು ಆರಿಸಿಕೊಂಡ ಜನರೆಂಬ ನಮ್ಮ ವಿಶಿಷ್ಟ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು, ಲೋಕವು ಕೊಡಬಲ್ಲ ಯಾವುದಾದರೂ ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ, ಯಾರಾದರೂ ಮಾರಿಬಿಡುವರೇ? ದೇವರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸುವವರ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಮಹಾ ಮೌಲ್ಯವುಳ್ಳದ್ದೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುವದೇ? ಕರ್ತನು ತನ್ನ ಜನರೆಂದು ಹೆಸರಿಸಿದವರು, ಮಹಾನ್ ‘I AM’ಗಿಂತ ಮೇಲಾದ ಯಾವುದಾದರೂ ಶಕ್ತಿ ಇದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವರೇ? ನಮ್ಮನ್ನು Seventh-day Adventists ಆಗಿ ಮಾಡಿದ ನಂಬಿಕೆಯ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಕರ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಅಳಿಸಿಹಾಕಲು ನಾವು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವೇವೇ?” Evangelism, 121.

The name given to Seventh-day Adventists was given by the Lord, and Sister White often refers to Adventists as God’s denominated people. “Denominated” means to be named. The only two churches that Sister White identifies as God’s denominated people is ancient Israel and modern Israel.

ಸೆವೆಂತ್-ಡೆ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್‌ಗಳಿಗೆ ನೀಡಲಾದ ಹೆಸರು ಕರ್ತನಿಂದ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಮತ್ತು ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಅವರು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್‌ಗಳನ್ನು ದೇವರ ನಾಮಕರಣಗೊಂಡ ಜನರೆಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾರೆ. “ನಾಮಕರಣಗೊಂಡ” ಎಂಬುದರ ಅರ್ಥ, ಹೆಸರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು ಎಂಬುದು. ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ದೇವರ ನಾಮಕರಣಗೊಂಡ ಜನರೆಂದು ಗುರುತಿಸುವ ಏಕೈಕ ಎರಡು ಸಭೆಗಳು ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ಆಗಿವೆ.

Therefore, as we proceed in our study of the book of Revelation, I am suggesting that the “new name” that is revealed to the Philadelphians, who are also represented as the one hundred and forty-four thousand is a large part of the prophetic secret that is unsealed just before probation closes.

ಆದುದರಿಂದ, ನಾವು ಪ್ರಕಟನೆಯ ಗ್ರಂಥದ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಯುವಾಗ, ಫಿಲಡೆಲ್ಫಿಯವರಿಗೆ ಪ್ರಕಟವಾಗುವ “ಹೊಸ ಹೆಸರು,” ಹಾಗೂ ಅವರು ನೂರು ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರಂತೆ ಸಹ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವರು ಎಂಬುದನ್ನು, ಕೃಪಾಕಾಲವು ಮುಗಿಯುವ ಮುನ್ನವೇ ಮುದ್ರೆ ತೆರೆಯಲ್ಪಡುವ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ರಹಸ್ಯದ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಭಾಗವೆಂದು ನಾನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

> Him that overcometh will I make a pillar in the temple of my God, and he shall go no more out: and I will write upon him the name of my God, and the name of the city of my God, which is new Jerusalem, which cometh down out of heaven from my God: and I will write upon him my new name. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:12, 13.

> ಜಯಿಸುವವನನ್ನು ನಾನು ನನ್ನ ದೇವರ ಆಲಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸ್ತಂಭವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವೆನು; ಅವನು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಹೊರಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ; ಮತ್ತು ನಾನು ಅವನ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ದೇವರ ಹೆಸರನ್ನೂ, ನನ್ನ ದೇವರ ನಗರದ ಹೆಸರನ್ನೂ—ಅದು ಹೊಸ ಯೆರೂಸಲೇಮು, ನನ್ನ ದೇವರ ಬಳಿಯಿಂದ ಪರಲೋಕದಿಂದ ಇಳಿದುಬರುವುದು—ಬರೆಯುವೆನು; ಮತ್ತು ನಾನು ಅವನ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಹೊಸ ಹೆಸರನ್ನೂ ಬರೆಯುವೆನು. ಕಿವಿಯುಳ್ಳವನು ಆತ್ಮನು ಸಭೆಗಳಿಗೆ ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳಲಿ. ಪ್ರಕಟನೆಯ ಗ್ರಂಥ 3:12, 13.

The last message of warning is the message of the Revelation of Jesus Christ and it is a revelation of His character.

ಕೊನೆಯ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಸಂದೇಶವು ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಕಟನೆಯ ಸಂದೇಶವಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಅವರ ಸ್ವಭಾವದ ಪ್ರಕಟಣೆಯಾಗಿದೆ.

> “Those who wait for the Bridegroom’s coming are to say to the people, ‘Behold your God.’ The last rays of merciful light, the last message of mercy to be given to the world, is a revelation of His character of love. The children of God are to manifest His glory. In their own life and character they are to reveal what the grace of God has done for them.” Christ’s Object Lessons, 415, 416.

> “ವರನ ಆಗಮನಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುವವರು ಜನರಿಗೆ, ‘ಇಗೋ, ನಿಮ್ಮ ದೇವರು’ ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕಾಗಿದೆ.” ಕರುಣಾಮಯ ಬೆಳಕಿನ ಕೊನೆಯ ಕಿರಣಗಳು, ಲೋಕಕ್ಕೆ ನೀಡಬೇಕಾದ ಕರುಣೆಯ ಕೊನೆಯ ಸಂದೇಶವು, ಆತನ ಪ್ರೀತಿಯ ಸ್ವಭಾವದ ಪ್ರಕಟಣೆಯಾಗಿದೆ. ದೇವರ ಮಕ್ಕಳು ಆತನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ತಮ್ಮದೇ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿಯೂ ದೇವರ ಕೃಪೆಯು ತಮ್ಮ ನಿಮಿತ್ತ ಏನು ಮಾಡಿದೆಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಪ್ರಕಟಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.” Christ’s Object Lessons, 415, 416.

We have much more to put into the record concerning Jesus as the Word, but we will now take up the word ‘truth.’ The understanding of the “truth” and also the word “truth” and also the letters employed to form “a word of truth” is an understanding of the character of Christ.

ಯೇಸು ವಾಕ್ಯವಾಗಿರುವ ಕುರಿತು ದಾಖಲೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಬೇಕಾದದ್ದು ನಮಗೆ ಇನ್ನೂ ಬಹಳವಿದೆ; ಆದರೆ ಈಗ ನಾವು ‘ಸತ್ಯ’ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸೋಣ. “ಸತ್ಯ”ದ ಅರಿವು, ಹಾಗೆಯೇ “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ಪದದ ಅರಿವು, ಮತ್ತು “ಸತ್ಯದ ವಾಕ್ಯ”ವನ್ನು ರೂಪಿಸಲು ಬಳಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಕ್ಷರಗಳ ಅರಿವು ಸಹ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸ್ವಭಾವದ ಅರಿವೇ ಆಗಿದೆ.

> Pilate therefore said unto him, Art thou a king then? Jesus answered, Thou sayest that I am a king. To this end was I born, and for this cause came I into the world, that I should bear witness unto the truth. Everyone that is of the truth heareth my voice. Pilate saith unto him, What is truth? And when he had said this, he went out again unto the Jews, and saith unto them, I find in him no fault at all. John 18:37, 38.

> ಆದಕಾರಣ ಪಿಲಾತನು ಅವನಿಗೆ, ಹಾಗಾದರೆ ನೀನು ಅರಸನೋ? ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಯೇಸು ಉತ್ತರಿಸಿ, ನಾನು ಅರಸನೆಂದು ನೀನೇ ಹೇಳುತ್ತೀಯ. ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಾನು ಹುಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ; ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಾನು ಲೋಕಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ; ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ ಕೊಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಸತ್ಯದವರಾದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ನನ್ನ ಸ್ವರವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಪಿಲಾತನು ಅವನಿಗೆ, ಸತ್ಯವೆಂದರೆ ಏನು? ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಇದನ್ನು ಹೇಳಿ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಯೆಹೂದ್ಯರ ಬಳಿಗೆ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿ ಅವರಿಗೆ, ಇವನಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ದೋಷ ಕಂಡುಬರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಯೋಹಾನ 18:37, 38.

The Greek word translated as “truth” in the verse is taken from a Hebrew word, that is also a letter and even a number. The first letter of the Hebrew alphabet is ‘aleph.’ In fact, the first two letters of the Hebrew alphabet are “aleph” and “beth,” and they are very similar to the first two letters in Greek which are alpha and beta. Together they form the root for the word “alphabet.” The word “alpha” (from the Hebrew letter aleph) therefore is used as a letter, a word, a number and also as one of the many names of Jesus.

ಈ ವಚನದಲ್ಲಿ “ಸತ್ಯ” ಎಂದು ಭಾಷಾಂತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಗ್ರೀಕ್ ಪದವು ಒಂದು ಹೀಬ್ರೂ ಪದದಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಆ ಪದವು ಒಂದು ಅಕ್ಷರವೂ ಆಗಿದ್ದು, ಹಾಗೆಯೇ ಒಂದು ಸಂಖ್ಯೆಯೂ ಆಗಿದೆ. ಹೀಬ್ರೂ ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಮೊದಲ ಅಕ್ಷರವು ‘ಅಲೆಫ್.’ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಹೀಬ್ರೂ ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಮೊದಲ ಎರಡು ಅಕ್ಷರಗಳು “ಅಲೆಫ್” ಮತ್ತು “ಬೆತ್,” ಮತ್ತು ಅವು ಗ್ರೀಕ್‌ನ ಮೊದಲ ಎರಡು ಅಕ್ಷರಗಳಾದ ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಬೀಟಾಗಳಿಗೆ ಬಹಳ ಸಮಾನವಾಗಿವೆ. ಇವೆರಡೂ ಸೇರಿ “alphabet” ಎಂಬ ಪದದ ಮೂಲವನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತವೆ. ಆದಕಾರಣ “ಆಲ್ಫಾ” ಎಂಬ ಪದವು (ಹೀಬ್ರೂ ಅಕ್ಷರವಾದ ಅಲೆಫ್‌ನಿಂದ ಬಂದದ್ದು) ಒಂದು ಅಕ್ಷರವಾಗಿ, ಒಂದು ಪದವಾಗಿ, ಒಂದು ಸಂಖ್ಯೆಯಾಗಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಯೇಸುವಿನ ಅನೇಕ ಹೆಸರುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿ ಬಳಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

When Pilate asked the question, “What is truth?” Jesus had already told him that the reason that He “came into the world,” and also that the reason He was “born” was to bear witness to the “truth.” He added that “everyone that is of the truth heareth” His voice.

ಪಿಲಾತನು, “ಸತ್ಯವೆಂದರೆ ಏನು?” ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಾಗ, ಯೇಸು ಈಗಾಗಲೇ ಅವನಿಗೆ ತಾನು “ಲೋಕಕ್ಕೆ ಬಂದದ್ದರ” ಕಾರಣವೂ, ತಾನು “ಹುಟ್ಟಿದ್ದರ” ಕಾರಣವೂ “ಸತ್ಯಕ್ಕೆ” ಸಾಕ್ಷಿ ಹೇಳುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದ್ದನು. ಇದಕ್ಕೆ ಜೊತೆಗೆ, “ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನೂ” ತನ್ನ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಆತನು ಸೇರಿಸಿ ಹೇಳಿದನು.

> Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:3.

> ಈ ಪ್ರವಾದನೆಯ ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ಓದುವವನೂ, ಅವನ್ನು ಕೇಳುವವರೂ, ಅದರಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಕೈಕೊಳ್ಳುವವರೂ ಧನ್ಯರು; ಯಾಕಂದರೆ ಕಾಲವು ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದೆ. ಪ್ರಕಟಣೆ 1:3.

TRUTH: G225—From G227; truth: – true, X truly, truth, verity. G227—From G1 (as a negative particle) and G2990; true (as not concealing): – true, truly, truth. G1; Α. Of Hebrew origin; the first letter of the alphabet: figuratively only (from its use as a numeral) the first. Alpha.

ಸತ್ಯ: G225—G227 ರಿಂದ; ಸತ್ಯ: – ನಿಜವಾದ, X ನಿಜವಾಗಿ, ಸತ್ಯ, ಯಥಾರ್ಥತೆ. G227—G1 (ನಿಷೇಧಕ ಕಣವಾಗಿ) ಮತ್ತು G2990 ರಿಂದ; ನಿಜವಾದ (ಮರೆಮಾಡದಿರುವ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ): – ನಿಜವಾದ, ನಿಜವಾಗಿ, ಸತ್ಯ. G1; Α. ಹೀಬ್ರೂ ಮೂಲದದು; ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಮೊದಲ ಅಕ್ಷರ: ರೂಪಕವಾಗಿ ಮಾತ್ರ (ಅಂಕಿಯಾಗಿ ಅದರ ಬಳಕೆಯಿಂದ) ಮೊದಲನೆಯದು. ಆಲ್ಫಾ.

> Jesus saith unto him, I am the way, the truth, and the life: no man cometh unto the Father, but by me. John 14:6.

> ಯೇಸು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು, ನಾನು ಮಾರ್ಗವೂ ಸತ್ಯವೂ ಜೀವವೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ; ನನ್ನ ಮೂಲಕವಲ್ಲದೆ ಯಾರೂ ತಂದೆಯ ಬಳಿಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಯೋಹಾನ 14:6.

When Jesus said “I am… the truth.” He was saying He was a letter, a number and a word for the letter alpha, and the word alpha, and the number alpha are all “truth.” In the book of Daniel, Christ revealed Himself as the wonderful numberer which is the definition of the Hebrew word “Palmoni,” which is translated as “the certain saint which spake,” in Daniel eight.

ಯೇಸು “ನಾನೇ… ಸತ್ಯ” ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ, ತಾನು ಒಂದು ಅಕ್ಷರ, ಒಂದು ಸಂಖ್ಯೆ ಮತ್ತು ಅಲ್ಫಾ ಅಕ್ಷರಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಒಂದು ಪದ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದನು; ಮತ್ತು ಅಲ್ಫಾ ಎಂಬ ಪದವೂ, ಅಲ್ಫಾ ಸಂಖ್ಯೆಯೂ ಎಲ್ಲವೂ “ಸತ್ಯ” ಆಗಿವೆ. ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ, ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನ್ನನ್ನು “ಅದ್ಭುತ ಸಂಖ್ಯಾಪರ” ಎಂದು ಪ್ರಕಟಿಸಿಕೊಂಡನು; ಅದು ಹೀಬ್ರೂ ಪದವಾದ “Palmoni” ಯ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವಾಗಿದ್ದು, ದಾನಿಯೇಲನು ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ “the certain saint which spake” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? And he said unto me, Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed. Daniel 8:13, 14.

> ಆಗ ನಾನು ಒಬ್ಬ ಪರಿಶುದ್ಧನು ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನು ಕೇಳಿದೆನು; ಮತ್ತು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪರಿಶುದ್ಧನಿಗೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಪರಿಶುದ್ಧನು, “ನಿತ್ಯಬಲಿಯ ವಿಷಯವಾಗಿಯೂ, ನಾಶಕಾರಕ ಅತಿಕ್ರಮಣದ ವಿಷಯವಾಗಿಯೂ ಇರುವ ದರ್ಶನವು, ಪರಿಶುದ್ಧಸ್ಥಳವನ್ನೂ ಸೈನ್ಯವನ್ನೂ ಕಾಲುಕೀಳಾಗುವಂತೆ ಒಪ್ಪಿಸಲ್ಪಡುವ ತನಕ ಎಷ್ಟಕಾಲ ಇರಲಿದೆ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಆಗ ಅವನು ನನಗೆ, “ಎರಡು ಸಾವಿರ ಮೂರು ನೂರು ದಿನಗಳವರೆಗೆ; ನಂತರ ಪರಿಶುದ್ಧಸ್ಥಳವು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲ್ಪಡುವುದು” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ದಾನಿಯೇಲ 8:13, 14.

That “certain saint” in verse thirteen is “Palmoni”— the wonderful numberer, or the numberer of secrets. These two verses are where the prophecy of the 2300 years and the two prophecies of 2520 years are set forth. The 2300 years address the “sanctuary” and the two 2520-year prophecies address the “host,” for both the sanctuary and the host would be trodden down by Rome. The 2520-year prophecy represent a trampling down of God’s sanctuary and people. Three profound interconnected prophecies based upon time at the very point in the Bible where Jesus introduces Himself as the wonderful numberer of secrets. Its not simply that he chose these two verses to introduced Himself as the Master of time, but the two verses where He reveals Himself identify the time when He would enter into covenant with modern spiritual Israel and those two verses are also the foundation and central pillar of Adventism.

ಹದಿಮೂರನೆಯ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ ಆ “ನಿಶ್ಚಿತ ಸಂತನು” “ಪಲ್ಮೋನಿ” — ಅಂದರೆ ಅದ್ಭುತ ಸಂಖ್ಯಾಕಾರನು, ಅಥವಾ ರಹಸ್ಯಗಳ ಸಂಖ್ಯಾಕಾರನು. ಈ ಎರಡು ವಚನಗಳಲ್ಲಿಯೇ 2300 ವರ್ಷಗಳ ಪ್ರವಾದನೆ ಮತ್ತು 2520 ವರ್ಷಗಳ ಎರಡು ಪ್ರವಾದನೆಗಳು ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. 2300 ವರ್ಷಗಳು “ಪವಿತ್ರಾಲಯ”ವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸುತ್ತವೆ; 2520 ವರ್ಷಗಳ ಎರಡು ಪ್ರವಾದನೆಗಳು “ಸೇನೆಯನ್ನು” ಉದ್ದೇಶಿಸುತ್ತವೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಪವಿತ್ರಾಲಯವೂ ಸೇನೆಯೂ ಎರಡೂ ರೋಮಿನಿಂದ ತುಳಿಯಲ್ಪಡುವವು. 2520 ವರ್ಷಗಳ ಪ್ರವಾದನೆ ದೇವರ ಪವಿತ್ರಾಲಯವೂ ಆತನ ಜನರೂ ತುಳಿಯಲ್ಪಡುವುದನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಕಾಲವನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ, ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧಿತವಾದ ಮೂರು ಗಂಭೀರ ಪ್ರವಾದನೆಗಳು—ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಬೈಬಲಿನಲ್ಲಿ ಯೇಸು ತಾನು ರಹಸ್ಯಗಳ ಅದ್ಭುತ ಸಂಖ್ಯಾಕಾರನೆಂದು ತನ್ನನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುವ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೇ ಇವೆ. ಆತನು ಕಾಲದ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿ ತನ್ನನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕೇವಲ ಈ ಎರಡು ವಚನಗಳನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡನು ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ; ಆತನು ತನ್ನನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಆ ಎರಡು ವಚನಗಳೇ ಆಧುನಿಕ ಆತ್ಮಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನೊಂದಿಗೆ ಆತನು ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಕಾಲವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು ಆ ಎರಡು ವಚನಗಳೇ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಅಡಿಪಾಯವೂ ಕೇಂದ್ರಸ್ತಂಭವೂ ಆಗಿವೆ.

> “The scripture which above all others had been both the foundation and central pillar of the Advent faith was the declaration, ‘Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed.’ [Daniel 8:14.]” The Great Controversy, 409.

> “ಎಲ್ಲಾ ಇತರ ವಚನಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅಡ್ವೆಂಟ್ ವಿಶ್ವಾಸದ ಆಧಾರವೂ ಕೇಂದ್ರಸ್ತಂಭವೂ ಆಗಿದ್ದ ಶಾಸ್ತ್ರವಚನವೆಂದರೆ, ‘ಎರಡು ಸಾವಿರ ಮೂರು ನೂರು ದಿನಗಳವರೆಗೆ; ಅನಂತರ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲ್ಪಡುವದು.’ [Daniel 8:14.]” The Great Controversy, 409.

At the time of the end in 1798, the book of Daniel was unsealed and the first angel’s message arrived in history, marking the increase of prophetic knowledge that took place in the time of the Millerite movement, which was the beginning of Seventh-day Adventism. When the book of Daniel was unsealed to the Millerites, a message from Palmoni—a message of time was understood. God’s Word never fails, and it always identifies the end with the beginning. So, in the end of Adventism there will most certainly be a revelation of His character, as there was in Millerite history. This fact is based upon the beginning and ending of Adventism, but it is also based upon the stated relationship of the book of Daniel with the book of Revelation. Daniel and Revelation represent one book, and in that representation, they are two witnesses, the first being Daniel and the last being Revelation.

ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲವಾದ 1798ರಲ್ಲಿ ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದ ಮುದ್ರೆ ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಮತ್ತು ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ದೂತನ ಸಂದೇಶವು ಆಗಮಿಸಿತು; ಇದರಿಂದ ಏಳನೇ ದಿನದ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಮ್‌ನ ಆರಂಭವಾಗಿದ್ದ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಚಳವಳಿಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಜ್ಞಾನದ ವೃದ್ಧಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕವು ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳಿಗೆ ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಪಾಲ್ಮೋನಿಯಿಂದ ಬಂದ ಸಂದೇಶ—ಕಾಲದ ಕುರಿತು ಇರುವ ಒಂದು ಸಂದೇಶ—ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ದೇವರ ವಾಕ್ಯವು ಎಂದಿಗೂ ವಿಫಲವಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಅದು ಯಾವಾಗಲೂ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಆರಂಭದೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಆದಕಾರಣ, ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಮ್‌ನ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಂತೆಯೇ, ಅವನ ಸ್ವಭಾವದ ಒಂದು ಪ್ರಕಟಣೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ ಉಂಟಾಗುವುದು. ಈ ಸತ್ಯವು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಮ್‌ನ ಆರಂಭ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾಗಿದೆ; ಆದರೆ ಇದು ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟನೆಯ ಪುಸ್ತಕಗಳ ನಡುವೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಸಂಬಂಧದ ಮೇಲೂ ಆಧಾರಿತವಾಗಿದೆ. ದಾನಿಯೇಲ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟನೆಯು ಒಬ್ಬೇ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು ಆ ಪ್ರತಿನಿಧಿತ್ವದಲ್ಲಿ, ಅವು ಎರಡು ಸಾಕ್ಷಿಗಳಾಗಿವೆ—ಮೊದಲನೆಯದು ದಾನಿಯೇಲ, ಮತ್ತು ಕೊನೆಯದು ಪ್ರಕಟನೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ.

> “The books of Daniel and the Revelation are one. One is a prophecy, the other a revelation; one a book sealed, the other a book opened.” Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 972.

> “ದಾನಿಯೇಲನ ಗ್ರಂಥವೂ ಪ್ರಕಟನೆ ಗ್ರಂಥವೂ ಒಂದೇ. ಒಂದು ಪ್ರವಾದನೆ, ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಕಟಣೆ; ಒಂದು ಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪುಸ್ತಕ, ಮತ್ತೊಂದು ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಪುಸ್ತಕ.” Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 972.

Daniel and Revelation are two books that are one book, the same way the Bible is one book divided into Old and New, or beginning and end. In Revelation eleven the two witnesses that are presented as Moses and Elijah are the Old and New Testaments.

ದಾನಿಯೇಲನು ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟಣೆಯು ಎರಡು ಪುಸ್ತಕಗಳಾದರೂ, ಅವು ಒಂದೇ ಪುಸ್ತಕವಾಗಿವೆ; ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬೈಬಲೂ ಹಳೆಯ ಮತ್ತು ಹೊಸದೆಂದು, ಅಥವಾ ಆರಂಭ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯವೆಂದು ವಿಭಾಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ ಒಂದೇ ಪುಸ್ತಕವಾಗಿದೆ. ಪ್ರಕಟಣೆ ಹನ್ನೊಂದರಲ್ಲಿ ಮೋಶೆ ಮತ್ತು ಏಲೀಯರೆಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಇಬ್ಬರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ಹಳೆಯ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ.

> “Concerning the two witnesses the prophet declares further: ‘These are the two olive trees, and the two candlesticks standing before the God of the earth.’ ‘Thy word,’ said the psalmist, ‘is a lamp unto my feet, and a light unto my path.’ Revelation 11:4; Psalm 119:105. The two witnesses represent the Scriptures of the Old and the New Testament.” The Great Controversy, 267.

> “ಇಬ್ಬರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳ ವಿಷಯವಾಗಿ ಪ್ರವಾದಿಯು ಮುಂದುವರಿದು ಹೀಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾನೆ: ‘ಇವರು ಭೂಮಿಯ ದೇವರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ ಎರಡು ಆಲಿವ್ ಮರಗಳೂ ಎರಡು ದೀಪಸ್ತಂಭಗಳೂ ಆಗಿದ್ದಾರೆ.’ ‘ನಿನ್ನ ವಾಕ್ಯವು,’ ಎಂದು ಕೀರ್ತನಾಕಾರನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, ‘ನನ್ನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ದೀಪವೂ ನನ್ನ ಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ಬೆಳಕೂ ಆಗಿದೆ.’ ಪ್ರಕಟನೆ 11:4; ಕೀರ್ತನೆ 119:105. ಈ ಇಬ್ಬರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯೂ ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯೂ ಆಗಿರುವ ಪವಿತ್ರ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ.” ದಿ ಗ್ರೇಟ್ ಕಾಂಟ್ರೋವರ್ಸಿ, 267.

Daniel and John are two witnesses who were both persecuted, both taken captive, both given the same line of prophetic history to record, both representing the one hundred and forty-four thousand, both living in the aftermath of the destruction of Jerusalem, both symbols of death and resurrection, (John from the boiling oil and Daniel from the lion’s den).

ದಾನಿಯೇಲನು ಮತ್ತು ಯೋಹಾನನುಿಬ್ಬರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳು; ಇಬ್ಬರೂ ಹಿಂಸಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು, ಇಬ್ಬರೂ ಬಂಧಿತರಾಗಿ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲ್ಪಟ್ಟವರು, ಇಬ್ಬರಿಗೂ ದಾಖಲಿಸಲು ಅದೇ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸದ ರೇಖೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಇಬ್ಬರೂ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವವರು, ಇಬ್ಬರೂ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ನಾಶದ ಅನಂತರಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸಿದವರು, ಇಬ್ಬರೂ ಮರಣ ಮತ್ತು ಪುನರುತ್ಥಾನದ ಸಂಕೇತಗಳು (ಯೋಹಾನನು ಕುದಿಯುವ ಎಣ್ಣೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ದಾನಿಯೇಲನು ಸಿಂಹಗಳ ಗುಹೆಯಿಂದ).

Daniel identifies a special revelation of Christ’s character, and he does so in the two verses that inspiration calls the “central pillar and foundation” of the Seventh-day Adventist church. Those two verses were the “capstone” the final stone placed in the foundations that were represented by the works of William Miller. The capstone brought with it the understanding of the heavenly sanctuary, the law of God, the Sabbath, the investigative judgment and the three angels of Revelation fourteen. Daniel is the beginning of the book, John is the end.

ದಾನಿಯೇಲನು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸ್ವಭಾವದ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಪ್ರಕಟಣೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಪ್ರೇರಿತ ಬರಹಗಳು ಏಳನೇ ದಿನದ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಸಭೆಯ “ಕೇಂದ್ರೀಯ ಕಂಬ ಮತ್ತು ಅಡಿಪಾಯ” ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಆ ಎರಡು ವಚನಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಅವನು ಅದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಆ ಎರಡು ವಚನಗಳು ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರ ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಡಿಪಾಯಗಳ ಮೇಲೆ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಇಡಲ್ಪಟ್ಟ “ಶಿರೋಶಿಲೆ” ಆಗಿದ್ದವು. ಆ ಶಿರೋಶಿಲೆಯೊಡನೆ ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಪವಿತ್ರಾಲಯ, ದೇವರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರ, ಶಬ್ಬತ್, ಪರಿಶೋಧನಾ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪು, ಹಾಗೂ ಪ್ರಕಟಣೆ ಹದಿನಾಲ್ಕರ ಮೂರು ದೂತರ ಕುರಿತು ಇರುವ ಅರಿವು ಕೂಡ ಬಂದಿತು. ದಾನಿಯೇಲನು ಪುಸ್ತಕದ ಆರಂಭ, ಯೋಹಾನನು ಅಂತ್ಯ.

John’s writing will identify a revelation of Christ’s character at the end of Adventism. At the beginning of modern Israel, He revealed Himself as the Wonderful Numberer, the Creator of everything mathematical and at the end of modern Israel He is revealing Himself as the wonderful linguist. He is the Creator of everything that is involved with language whether it be the structure of language, the grammatical rules, the words and even the letters of the alphabet. He created communication that is accomplished by words, governed by grammatical rules whether written or spoken, written with an alphabet that was by His design, and beyond all that—He is the Word. By that Word He transforms blind unprepared Laodiceans into sanctified Philadelphians.

ಯೋಹಾನನ ಬರಹವು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸ್ವಭಾವದ ಒಂದು ಪ್ರಕಟಣೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಿದೆ. ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಆತನು ತನ್ನನ್ನು ಅದ್ಭುತ ಗಣಕನಾಗಿ, ಎಲ್ಲಾ ಗಣಿತಸಂಬಂಧಿತ ಸಂಗತಿಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿಕೊಂಡನು; ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಆತನು ತನ್ನನ್ನು ಅದ್ಭುತ ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞನಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಭಾಷೆಯ ರಚನೆ ಆಗಿರಲಿ, ವ್ಯಾಕರಣದ ನಿಯಮಗಳು ಆಗಿರಲಿ, ಪದಗಳು ಆಗಿರಲಿ, ಅಥವಾ ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಅಕ್ಷರಗಳೇ ಆಗಿರಲಿ—ಭಾಷೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪ್ರತಿಯೊಂದರ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ಆತನೇ. ಲಿಖಿತವಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಮೌಖಿಕವಾಗಿರಲಿ, ವ್ಯಾಕರಣದ ನಿಯಮಗಳಿಂದ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲ್ಪಡುವ, ಪದಗಳ ಮೂಲಕ ಸಾಧಿಸಲ್ಪಡುವ ಸಂವಹನವನ್ನು ಆತನೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಮತ್ತು ಆ ಸಂವಹನವು ಬರೆಯಲ್ಪಡುವ ವರ್ಣಮಾಲೆಯೂ ಆತನ ವಿನ್ಯಾಸದ ಪ್ರಕಾರವೇ ಇತ್ತು; ಮತ್ತು ಆ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೀರಿಸಿ—ಆತನೇ ವಾಕ್ಯನು. ಆ ವಾಕ್ಯದ ಮೂಲಕ ಆತನು ಕುರುಡರೂ ಸಿದ್ಧತೆಯಿಲ್ಲದ ಲವೊದಿಕೀಯರನ್ನು ಪರಿಶುದ್ಧರಾದ ಫಿಲಡೆಲ್ಫಿಯರಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತಾನೆ.

> Sanctify them through thy truth: thy word is truth. John 17:17.

> ನಿನ್ನ ಸತ್ಯದ ಮೂಲಕ ಅವರನ್ನು ಪವಿತ್ರರನ್ನಾಗಿಸು; ನಿನ್ನ ವಾಕ್ಯವೇ ಸತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಯೋಹಾನ 17:17.

The word translated as “sanctify” means to make holy. The one hundred and forty-four thousand will be holy and they will have attained that condition of character by the “truth” or you could say, by his “word,” for Jesus is the Word and He is the truth.

“ಪವಿತ್ರಪಡಿಸು” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಪದದ ಅರ್ಥ ಪವಿತ್ರವಾಗಿಸುವುದು. ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ಮಂದಿ ಪವಿತ್ರರಾಗಿರುವರು; ಮತ್ತು ಅವರು ಆ ಗುಣಸ್ವಭಾವದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು “ಸತ್ಯದ” ಮೂಲಕ, ಅಥವಾ ನೀವು ಹೇಳಬಹುದಾದಂತೆ, ಆತನ “ವಾಕ್ಯದ” ಮೂಲಕ ಹೊಂದಿರುವರು; ಯಾಕಂದರೆ ಯೇಸು ವಾಕ್ಯನಾಗಿದ್ದಾನೆ ಮತ್ತು ಆತನೇ ಸತ್ಯವಾಗಿದ್ದಾನೆ.

> In the beginning was the Word, and the Word was with God, and the Word was God. The same was in the beginning with God. All things were made by him; and without him was not anything made that was made. John 1:1–3.

> ಆದಿಯಲ್ಲಿ ವಾಕ್ಯವಿತ್ತು, ಮತ್ತು ವಾಕ್ಯವು ದೇವರ ಸಂಗಡಿತ್ತು, ಮತ್ತು ವಾಕ್ಯವೇ ದೇವರಾಗಿತ್ತು. ಆತನೇ ಆದಿಯಲ್ಲಿ ದೇವರ ಸಂಗಡಿದ್ದನು. ಸಮಸ್ತವೂ ಆತನ ಮೂಲಕ ಉಂಟಾಯಿತು; ಮತ್ತು ಉಂಟಾದದಲ್ಲೊಂದಾದರೂ ಆತನಿಲ್ಲದೆ ಉಂಟಾಗಲಿಲ್ಲ. ಯೋಹಾನ 1:1–3.

Notice that this is the first thing that John writes in his gospel. It of course parallels the first thing written in Genesis. It adds to the testimony, identifying more clearly what is stated in Genesis one.

ಗಮನಿಸಿರಿ, ಯೋಹಾನನು ತನ್ನ ಸುವಾರ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವ ಮೊದಲ ವಿಷಯ ಇದಾಗಿದೆ. ಇದು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಆದಿಕಾಂಡದಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಮೊದಲ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಸಮಾನಾಂತರವಾಗಿದೆ. ಇದು ಸಾಕ್ಷ್ಯಕ್ಕೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸೇರಿಸಿ, ಆದಿಕಾಂಡದ ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ಇನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ.

> In the beginning God created the heaven and the earth. Genesis 1:1.

> ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ದೇವರು ಆಕಾಶವನ್ನೂ ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಆದಿಕಾಂಡ 1:1.

The word translated as “God” in verse one is plural, thus identifying from the very “beginning” that God is more than one. “In the beginning” in the gospel of John the Word was with God and was God. And the Word was the Creator.

ಮೊದಲ ವಚನದಲ್ಲಿ “God” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಪದವು ಬಹುವಚನವಾಗಿದೆ; ಹೀಗಾಗಿ ಅತಿ “ಆರಂಭ”ದಲ್ಲಿಯೇ ದೇವರು ಒಬ್ಬನಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನವರಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದು ಸೂಚಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಯೋಹಾನನ ಸುವಾರ್ತೆಯಲ್ಲಿ “ಆದಿಯಲ್ಲಿ” ವಾಕ್ಯವು ದೇವರ ಸಂಗಡ ಇತ್ತು ಮತ್ತು ವಾಕ್ಯವೇ ದೇವರಾಗಿತ್ತು. ಮತ್ತು ವಾಕ್ಯವೇ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾಗಿತ್ತು.

Jesus is the Word, and He produced the Bible through combining divinity with humanity—divinity represented by the Holy Spirit and humanity in the person of those who wrote the words in the books that were to be sent to the churches. Thus, the Bible is a combination of humanity and divinity as is Jesus. The Bible, in spite of the involvement of fallen fleshly human beings is holy, and then the men who penned it were holy too.

ಯೇಸು ವಾಕ್ಯನು, ಮತ್ತು ಆತನು ದೈವತ್ವವನ್ನು ಮಾನವತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿಸುವ ಮೂಲಕ ಬೈಬಲನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದನು—ದೈವತ್ವವು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಮತ್ತು ಮಾನವತ್ವವು ಸಭೆಗಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾದ ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಬರೆದವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಆದಕಾರಣ, ಯೇಸುವಿನಂತೆಯೇ ಬೈಬಲೂ ಮಾನವತ್ವ ಮತ್ತು ದೈವತ್ವಗಳ ಸಂಯೋಜನೆಯಾಗಿದೆ. ಪತನಗೊಂಡ ಶಾರೀರಿಕ ಮಾನವರ ಭಾಗವಹಿಸುವಿಕೆ ಇದ್ದದ್ದಾದರೂ, ಬೈಬಲ್ ಪವಿತ್ರವಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಲೇಖನಿಯಾಗಿ ಬರೆದ ಮನುಷ್ಯರೂ ಸಹ ಪವಿತ್ರರಾಗಿದ್ದರು.

> We have also a more sure word of prophecy; whereunto ye do well that ye take heed, as unto a light that shineth in a dark place, until the day dawn, and the day star arise in your hearts: Knowing this first, that no prophecy of the scripture is of any private interpretation. For the prophecy came not in old time by the will of man: but holy men of God spake as they were moved by the Holy Ghost. 2 Peter 1:19–21.

> ಇದಲ್ಲದೆ ನಮಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ನಿಶ್ಚಿತವಾದ ಪ್ರವಾದನೆಯ ವಾಕ್ಯವೂ ಇದೆ; ಅಂಧಕಾರಮಯವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ದೀಪದಂತೆ ಅದಕ್ಕೆ ನೀವು ಗಮನಕೊಡುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು, ಪ್ರಭಾತವು ಉದಯಿಸಿ, ಪ್ರಾತಃಕಾಲದ ನಕ್ಷತ್ರವು ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ಉದಿಸುವ ತನಕ. ಇದನ್ನು ಮೊದಲಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿರಿ: ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿರುವ ಯಾವ ಪ್ರವಾದನೆಯೂ ಯಾರದೇ ಸ್ವಂತ ವಿವರಣೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟದ್ದಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಪ್ರವಾದನೆ ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಬಂದದ್ದಲ್ಲ; ಆದರೆ ದೇವರ ಪರಿಶುದ್ಧ ಮನುಷ್ಯರು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಮಾತಾಡಿದರು. 2 ಪೇತ್ರನು 1:19–21.

Though the prophets were holy men, they were still fallen human beings, for all have sinned and fallen short of the glory of God. Never-the-less the Bible is a combination of divinity and humanity, and it is holy, for the Word of God came to demonstrate in His life and in His written Word that humanity combined with divinity does not sin. What is true of the Bible is true of Christ for He is the Bible.

ಪ್ರವಾದಿಗಳು ಪರಿಶುದ್ಧರಾದ ಜನರಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವರು ಇನ್ನೂ ಪತನಗೊಂಡ ಮಾನವರೇ ಆಗಿದ್ದರು; ಏಕೆಂದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ಪಾಪಮಾಡಿ ದೇವರ ಮಹಿಮೆಗೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಬೈಬಲ್ ದೈವತ್ವ ಮತ್ತು ಮಾನವತ್ವಗಳ ಸಂಯೋಗವಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಅದು ಪರಿಶುದ್ಧವಾಗಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ದೇವರ ವಾಕ್ಯವು ತನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ ತನ್ನ ಲಿಖಿತ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ದೈವತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯುಕ್ತವಾದ ಮಾನವತ್ವವು ಪಾಪಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಲು ಬಂದಿತು. ಬೈಬಲಿನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವಾದುದು ಕ್ರಿಸ್ತನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಸತ್ಯವೇ, ಯಾಕಂದರೆ ಆತನೇ ಬೈಬಲ್.

Jesus took upon Himself sinful flesh and never sinned, thus providing the example that humanity combined with divinity does not sin.

ಯೇಸು ಪಾಪಮಯ ಶರೀರವನ್ನು ತನ್ನ ಮೇಲೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಎಂದಿಗೂ ಪಾಪ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ; ಹೀಗಾಗಿ ದೈವತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯುಕ್ತವಾದ ಮಾನವತ್ವವು ಪಾಪ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಒದಗಿಸಿದರು.

> “The story of Bethlehem is an exhaustless theme. In it is hidden ‘the depth of the riches both of the wisdom and knowledge of God.’ Romans 11:33. We marvel at the Saviour’s sacrifice in exchanging the throne of heaven for the manger, and the companionship of adoring angels for the beasts of the stall. Human pride and self-sufficiency stand rebuked in His presence. Yet this was but the beginning of His wonderful condescension. It would have been an almost infinite humiliation for the Son of God to take man’s nature, even when Adam stood in his innocence in Eden. But Jesus accepted humanity when the race had been weakened by four thousand years of sin. Like every child of Adam He accepted the results of the working of the great law of heredity. What these results were is shown in the history of His earthly ancestors. He came with such a heredity to share our sorrows and temptations, and to give us the example of a sinless life.” The Desire of Ages, 48.

> “ಬೆತ್ಲೆಹೇಮಿನ ಕಥೆಯು ಎಂದಿಗೂ ಕ್ಷಯಿಸದ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ‘ದೇವರ ಜ್ಞಾನವೂ ತಿಳುವಳಿಕೆಯೂ ಆಗಿರುವ ಐಶ್ವರ್ಯದ ಆಳವು’ ಅಡಗಿದೆ.” ರೋಮಾಪುರದವರಿಗೆ 11:33. “ಪರಲೋಕದ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ಗೋಶಾಲೆಯ ತೊಟ್ಟಿಲಿಗಾಗಿಯೂ, ಆರಾಧಿಸುವ ದೇವದೂತರ ಸಂಗಾತ್ಯವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿಗೆಯ ಮೃಗಗಳಿಗಾಗಿಯೂ ವಿನಿಮಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ರಕ್ಷಕನ ತ್ಯಾಗವನ್ನು ನೋಡಿ ನಾವು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಡುತ್ತೇವೆ. ಆತನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮಾನವನ ಹೆಮ್ಮೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಯಂಸಮರ್ಪಕತೆ ಗದರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ ಇದು ಆತನ ಅದ್ಭುತವಾದ ದೀನತೆಯ ಕೇವಲ ಆರಂಭ ಮಾತ್ರವಾಗಿತ್ತು. ದೇವರ ಕುಮಾರನು, ಆದಾಮನು ಏದನ್‌ನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ನಿರ್ದೋಷಿತ್ವದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾಗಲೂ, ಮಾನವನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಧರಿಸುವುದು ಬಹುತೇಕ ಅನಂತವಾದ ಅವಮಾನವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಪಾಪದಿಂದ ಮಾನವಕುಲವು ದುರ್ಬಲಗೊಂಡಿದ್ದಾಗ ಯೇಸು ಮಾನವತ್ವವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದರು. ಆದಾಮನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಗುವಿನಂತೆ, ಆತನೂ ವಂಶಪಾರಂಪರ್ಯದ ಮಹಾ ನಿಯಮದ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲತೆಯ ಫಲಿತಾಂಶಗಳನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದರು. ಆ ಫಲಿತಾಂಶಗಳು ಯಾವುವಾಗಿದ್ದವು ಎಂಬುದು ಆತನ ಭೂಲೋಕದ ಪೂರ್ವಿಕರ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅಂತಹ ವಂಶಪಾರಂಪರ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿಯೇ ಆತನು ನಮ್ಮ ದುಃಖಗಳನ್ನೂ ಶೋಧನೆಗಳನ್ನೂ ಪಾಲುಗೊಳ್ಳಲು, ಮತ್ತು ಪಾಪರಹಿತ ಜೀವನದ ಮಾದರಿಯನ್ನು ನಮಗೆ ನೀಡಲು ಬಂದನು.” ದ ಡಿಸೈರ್ ಆಫ್ ಏಜಸ್, 48.

Jesus is the Word, and both Jesus and the Bible are a combination of humanity and divinity. When Jesus produced the Bible over the centuries, he placed rules within the Bible to allow those who will hear, to hear. The rules which govern the Bible are also attributes of His character.

ಯೇಸು ವಾಕ್ಯನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಮತ್ತು ಯೇಸುವೂ ಬೈಬಲ್ಲೂ ಮಾನವತ್ವ ಮತ್ತು ದೈವತ್ವಗಳ ಸಂಯೋಜನೆಯಾಗಿವೆ. ಶತಮಾನಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಯೇಸು ಬೈಬಲನ್ನು ರೂಪಿಸಿದಾಗ, ಕೇಳುವವರಾದವರು ಕೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವಂತೆ ಆತನು ಬೈಬಲಿನೊಳಗೆ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು. ಬೈಬಲನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಆ ನಿಯಮಗಳು ಆತನ ಸ್ವಭಾವದ ಲಕ್ಷಣಗಳೂ ಆಗಿವೆ.

> “In the Revelation all the books of the Bible meet and end. Here is the complement of the book of Daniel.” Acts of the Apostles, 585.

> “ಪ್ರಕಟನೆ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಬೈಬಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಪುಸ್ತಕಗಳೂ ಸೇರಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಇಲ್ಲಿ ದಾನಿಯೇಲನ ಗ್ರಂಥಕ್ಕೆ ಪೂರ್ಣತೆ ದೊರಕುತ್ತದೆ.” ಅಪೋಸ್ತಲರ ಕೃತ್ಯಗಳು, 585.

The word “complement” means to bring to perfection. The testimony of Daniel ends in Revelation, making Daniel’s testimony the beginning and Revelation the end. The beginning of Revelation is repeated at the end of Revelation and in the first verse of Daniel chapter one there is warfare between literal Israel and literal Babylon in which Babylon wins, but at the conclusion of probationary history in Daniel 11:45, 12:1; spiritual Babylon is in a war with spiritual Israel and in the end, Babylon loses and Israel prevails. As with John in the Revelation the beginning of Daniel’s testimony agrees with the end of his testimony. So, what is truth?

“Complement” ಎಂಬ ಪದದ ಅರ್ಥ ಸಂಪೂರ್ಣತೆಗೆ ತರುವುದು ಎಂಬುದು. ದಾನಿಯೇಲನ ಸಾಕ್ಷ್ಯವು ಪ್ರಕಟನೆಯಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಹೀಗಾಗಿ ದಾನಿಯೇಲನ ಸಾಕ್ಷ್ಯವು ಆದಿಯಾಗಿದ್ದು ಪ್ರಕಟನೆಯು ಅಂತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಪ್ರಕಟನೆಯ ಆರಂಭವು ಪ್ರಕಟನೆಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪುನರಾವರ್ತಿತವಾಗುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ದಾನಿಯೇಲನ ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೊದಲ ವಚನದಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಮತ್ತು ನಿಜವಾದ ಬಾಬೆಲಿನ ಮಧ್ಯೆ ಯುದ್ಧವಿದೆ; ಅದರಲ್ಲಿ ಬಾಬೆಲು ಜಯಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ದಾನಿಯೇಲ 11:45, 12:1 ರಲ್ಲಿ ಪರೀಕ್ಷಾಕಾಲದ ಇತಿಹಾಸದ ಸಮಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಿಕ ಬಾಬೆಲು ಆತ್ಮಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಾಬೆಲು ಸೋಲುತ್ತದೆ, ಇಸ್ರಾಯೇಲು ಜಯಶಾಲಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರಕಟನೆಯಲ್ಲಿ ಯೋಹಾನನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಇರುವಂತೆಯೇ, ದಾನಿಯೇಲನ ಸಾಕ್ಷ್ಯದ ಆರಂಭವು ಅವನ ಸಾಕ್ಷ್ಯದ ಅಂತ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾದರೆ, ಸತ್ಯವೆಂದರೆ ಏನು?

Doctrine is a word that identifies what a body of believers understand to be correct. Its purpose or use is not restricted to the Bible or Christianity. In so-called Christianity, there are probably more false “doctrines” than true, for spiritual Babylon, the papacy is a cage of every unclean and hateful bird, and those birds represent evil, which is sustained and covered up by churches through false doctrines, such as the law has been abolished. But there is true doctrine.

ಸಿದ್ಧಾಂತವೆಂಬುದು ಒಂದು ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳ ಸಮೂಹವು ಸರಿಯೆಂದು ಗ್ರಹಿಸುವುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಪದವಾಗಿದೆ. ಅದರ ಉದ್ದೇಶ ಅಥವಾ ಬಳಕೆ ಬೈಬಲಿಗಾಗಲಿ ಕ್ರೈಸ್ತಧರ್ಮಕ್ಕಾಗಲಿ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಲ್ಲ. ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಕ್ರೈಸ್ತಧರ್ಮದಲ್ಲಿ, ಸತ್ಯವಾದವುಗಳಿಗಿಂತ ಸುಳ್ಳಾದ “ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳು” ಹೆಚ್ಚು ಇರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ; ಯಾಕಂದರೆ ಆತ್ಮಿಕ ಬಾಬಿಲೋನು, ಅಂದರೆ ಪಾಪಾಸನವು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಶುದ್ಧವೂ ಅಸಹ್ಯವೂ ಆದ ಪಕ್ಷಿಯ ಕೂಡು; ಮತ್ತು ಆ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಕೆಟ್ಟದನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ; ಆ ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನು “ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವು ರದ್ದುಗೊಂಡಿದೆ” ಎಂಬಂತ ಸುಳ್ಳು ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳ ಮೂಲಕ ಸಭೆಗಳು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಮುಚ್ಚಿಡುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಸತ್ಯವಾದ ಸಿದ್ಧಾಂತವಿದೆ.

> “The minds of the Bereans were not narrowed by prejudice. They were willing to investigate the truthfulness of the doctrines preached by the apostles. They studied the Bible, not from curiosity, but in order that they might learn what had been written concerning the promised Messiah. Daily they searched the inspired records, and as they compared scripture with scripture, heavenly angels were beside them, enlightening their minds and impressing their hearts.

> “ಬೆರೆಯರ ಮನಸ್ಸುಗಳು ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹದಿಂದ ಸಂಕುಚಿತಗೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಪೋಸ್ತಲರು ಸಾರಿದ ಉಪದೇಶಗಳ ಸತ್ಯತೆಯನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಲು ಅವರು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರು ಬೈಬಲನ್ನು ಕುತೂಹಲದಿಂದಲ್ಲ, ವಾಗ್ದತ್ತ ಮೆಸ್ಸೀಯನ ಕುರಿತು ಏನು ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದರು. ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಅವರು ದೈವಪ್ರೇರಿತ ಗ್ರಂಥಗಳನ್ನು ಶೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದರು; ಮತ್ತು ವಚನವನ್ನು ವಚನದೊಡನೆ ಹೋಲಿಸಿದಂತೆ, ಪರಲೋಕದ ದೂತರು ಅವರ ಬಳಿಯಲ್ಲಿದ್ದು, ಅವರ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಗೊಳಿಸಿ, ಅವರ ಹೃದಯಗಳ ಮೇಲೆ ಆಳವಾದ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದರು.”

> “Wherever the truths of the gospel are proclaimed, those who honestly desire to do right are led to a diligent searching of the Scriptures. If, in the closing scenes of this earth’s history, those to whom testing truths are proclaimed would follow the example of the Bereans, searching the Scriptures daily, and comparing with God’s word the messages brought them, there would today be a large number loyal to the precepts of God’s law, where now there are comparatively few. But when unpopular Bible truths are presented, many refuse to make this investigation. Though unable to controvert the plain teachings of Scripture, they yet manifest the utmost reluctance to study the evidences offered. Some assume that even if these doctrines are indeed true, it matters little whether or not they accept the new light, and they cling to pleasing fables which the enemy uses to lead souls astray. Thus their minds are blinded by error, and they become separated from heaven.

> “ಸುವಾರ್ತೆಯ ಸತ್ಯಗಳು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಘೋಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆಯೋ, ಅಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಲು ಬಯಸುವವರು ಪರಿಶ್ರಮಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಅನ್ವೇಷಿಸುವವರಾಗುವಂತೆ ನಡೆಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ಭೂಮಿಯ ಇತಿಹಾಸದ ಸಮಾಪ್ತಿಯ ದೃಶ್ಯಗಳಲ್ಲಿ, ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಸತ್ಯಗಳು ಯಾರಿಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆಯೋ ಅವರು ಬೆರೆಯದವರ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪರಿಶೋಧಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ತರಲ್ಪಡುವ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ದೇವರ ವಾಕ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಇಂದು ದೇವರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಆಜ್ಞೆಗಳಿಗೆ ನಿಷ್ಠರಾಗಿರುವವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಬಹಳವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು; ಆದರೆ ಈಗ ಅಂಥವರು ಹೋಲಿಕೆಯಾಗಿ ಕೆಲವರಷ್ಟೇ ಇದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಜನಪ್ರಿಯವಲ್ಲದ ಬೈಬಲ್ ಸತ್ಯಗಳು ಮಂಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಅನೇಕರು ಈ ಪರಿಶೋಧನೆಯನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಲು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಶಾಸ್ತ್ರದ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಬೋಧನೆಗಳನ್ನು ಖಂಡಿಸಲು ಅಸಮರ್ಥರಾಗಿದ್ದರೂ, ಸಲ್ಲಿಸಲ್ಪಡುವ ಸಾಕ್ಷ್ಯಾಧಾರಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಲು ಅವರು ಅತ್ಯಂತ ಹಿಂಜರಿಕೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಉಪದೇಶಗಳು ನಿಜವಾಗಿಯೇ ಸತ್ಯವಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ, ತಾವು ಈ ಹೊಸ ಬೆಳಕನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಲಿ ಅಥವಾ ಇಲ್ಲದಿರಲಿ, ಅದರಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೇ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಕೆಲವರು ಊಹಿಸುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತು ಆತ್ಮಗಳನ್ನು ದಾರಿತಪ್ಪಿಸಲು ಶತ್ರು ಉಪಯೋಗಿಸುವ ಮನೋಹರ ಕಲ್ಪಿತಕಥೆಗಳನ್ನು ಅವರು ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಅವರ ಮನಸ್ಸುಗಳು ತಪ್ಪಿನಿಂದ ಅಂಧಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಅವರು ಪರಲೋಕದಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕರಾಗುತ್ತಾರೆ.”

> “All will be judged according to the light that has been given. The Lord sends forth His ambassadors with a message of salvation, and those who hear He will hold responsible for the way in which they treat the words of His servants. Those who are sincerely seeking for truth will make a careful investigation, in the light of God’s word, of the doctrines presented to them.” Acts of the Apostles, 231, 232.

> “ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಬೆಳಕಿನ ಪ್ರಕಾರ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತೀರ್ಪು ನಡೆಯುವುದು. ಕರ್ತನು ತನ್ನ ರಾಯಭಾರಿಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಣೆಯ ಸಂದೇಶದೊಂದಿಗೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಕೇಳುವವರನ್ನು, ತನ್ನ ಸೇವಕರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಅವರು ಹೇಗೆ ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, ಆತನು ಹೊಣೆಗಾರರನ್ನಾಗಿ ಹಿಡಿಯುವನು. ಸತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಹುಡುಕುವವರು, ತಮ್ಮ ಮುಂದಿಡಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳನ್ನು ದೇವರ ವಾಕ್ಯದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಜಾಗರೂಕವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸುವರು.” ಆಕ್ಟ್ಸ್ ಆಫ್ ದ ಅಪೊಸ್ತಲ್ಸ್, 231, 232.

There are “doctrines” which are the “truths of the gospel” and they need to be investigated. Some, (if not all) are “testing truths.” The Sabbath is an easy testing truth to understand. There are true and false doctrines. Some of the true doctrines present a test to those who hear them. There is also a type of truth that is designed for a certain period of time. These truths are called “present truth.”

“ಬೋಧನೆಗಳು” ಎಂಬವು “ಸುವಾರ್ತೆಯ ಸತ್ಯಗಳು” ಆಗಿವೆ; ಅವುಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು, (ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲವೆಲ್ಲವೂ ಕೂಡ) “ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಸತ್ಯಗಳು” ಆಗಿವೆ. ಸಬ್ಬತ್ತು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸುಲಭವಾದ ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಸತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಸತ್ಯವಾದ ಬೋಧನೆಗಳೂ ಸುಳ್ಳು ಬೋಧನೆಗಳೂ ಇವೆ. ಸತ್ಯವಾದ ಬೋಧನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಅವನ್ನು ಕೇಳುವವರಿಗೆ ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಮುಂದಿರಿಸುತ್ತವೆ. ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕಾಲಾವಧಿಗೆ ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಒಂದು ವಿಧದ ಸತ್ಯವೂ ಇದೆ. ಇವುಗಳನ್ನು “ವರ್ತಮಾನ ಸತ್ಯ” ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

> “There are many precious truths contained in the Word of God, but it is ‘present truth’ that the flock needs now. I have seen the danger of the messengers running off from the important points of present truth, to dwell upon subjects that are not calculated to unite the flock and sanctify the soul. Satan will here take every possible advantage to injure the cause.

> “ದೇವರ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಅಮೂಲ್ಯ ಸತ್ಯಗಳು ಅಡಗಿವೆ; ಆದರೆ ಈಗ ಮಂದೆಗೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವುದು ‘ವರ್ತಮಾನ ಸತ್ಯ’ವೇ. ವರ್ತಮಾನ ಸತ್ಯದ ಮುಖ್ಯ ಅಂಶಗಳಿಂದ ದೂರ ಸರಿದು, ಮಂದೆಯನ್ನು ಏಕೀಕರಿಸಲೂ ಆತ್ಮವನ್ನು ಪರಿಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಲೂ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲದ ವಿಷಯಗಳ ಮೇಲೆ ತಂಗುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಶವಾಹಕರಿಗೆ ಇರುವ ಅಪಾಯವನ್ನು ನಾನು ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಇಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಹಾನಿ ಉಂಟುಮಾಡಲು ಸೈತಾನನು ಸಾಧ್ಯವಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅನುಕೂಲವನ್ನೂ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವನು.”

> “But such subjects as the sanctuary, in connection with the 2300 days, the commandments of God and the faith of Jesus, are perfectly calculated to explain the past Advent movement and show what our present position is, establish the faith of the doubting, and give certainty to the glorious future. These, I have frequently seen, were the principal subjects on which the messengers should dwell.” Early Writings, 63.

> “ಆದರೆ 2300 ದಿನಗಳ ಸಂಗತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟಿರುವ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯ, ದೇವರ ಆಜ್ಞೆಗಳು ಮತ್ತು ಯೇಸುವಿನ ವಿಶ್ವಾಸ ಎಂಬ ವಿಷಯಗಳು ಭೂತಕಾಲದ ಆಗಮನ ಚಳವಳಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸಲು, ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ ಸ್ಥಿತಿ ಏನೆಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಲು, ಸಂಶಯಪಡುವವರ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು, ಮತ್ತು ಮಹಿಮೆಯ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕೆ ನಿಶ್ಚಿತತೆಯನ್ನು ನೀಡಲು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಯುಕ್ತವಾಗಿವೆ. ದೂತರು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನೆಲೆಸಬೇಕಾದ ಪ್ರಮುಖ ವಿಷಯಗಳು ಇವುಗಳೇ ಎಂದು ನಾನು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ.” Early Writings, 63.

Adventists often employ this passage to avoid what it actually states. They argue that all which should be emphasized in our messages of “present truth” is the sanctuary, the 2300 days, the commandments and the faith of Jesus. They make this claim to avoid what is identified about these four subjects.

ಆಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್‌ಗಳು ಈ ವಾಕ್ಯಭಾಗವನ್ನು ಅದು ನಿಜವಾಗಿ ಹೇಳುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ “ಪ್ರಸ್ತುತ ಸತ್ಯ”ದ ಸಂದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಒತ್ತಿ ಹೇಳಬೇಕಾದದ್ದು ಪವಿತ್ರಾಲಯ, 2300 ದಿನಗಳು, ಆಜ್ಞೆಗಳು ಮತ್ತು ಯೇಸುವಿನ ವಿಶ್ವಾಸ ಮಾತ್ರವೆಂದು ಅವರು ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ನಾಲ್ಕು ವಿಷಯಗಳ ಕುರಿತು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ಅವರು ಈ ದಾವೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

The purpose of these four great truths is that they have been “perfectly calculated to explain the past Advent movement and show what our present position is, establish the faith of the doubting, and give certainty to the glorious future.” These four present truth doctrines are designed to show that the beginning of Adventism (the past Advent movement) illustrates the end of Adventism (our present position). Those four primary doctrines are “calculated perfectly” to explain the principle that the end is illustrated by the beginning. According to this passage of inspiration, this is the “present truth” that the “flock needs now.”

ಈ ನಾಲ್ಕು ಮಹಾಸತ್ಯಗಳ ಉದ್ದೇಶವೆಂದರೆ, ಅವು “ಹಿಂದಿನ ಆಗಮನ ಚಳವಳಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸಲು, ನಮ್ಮ ಪ್ರಸ್ತುತ ಸ್ಥಿತಿ ಏನೆಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಲು, ಸಂಶಯಿಸುವವರ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು, ಮತ್ತು ಮಹಿಮೆಯುಳ್ಳ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕೆ ನಿಶ್ಚಿತತೆಯನ್ನು ನೀಡಲು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.” ಈ ನಾಲ್ಕು ವರ್ತಮಾನ-ಸತ್ಯದ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳು ಆಗಮನವಾದದ ಆರಂಭ (ಹಿಂದಿನ ಆಗಮನ ಚಳವಳಿ) ಆಗಮನವಾದದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು (ನಮ್ಮ ಪ್ರಸ್ತುತ ಸ್ಥಿತಿ) ದೃಷ್ಟಾಂತವಾಗಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಲು ರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಆ ನಾಲ್ಕು ಮುಖ್ಯ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳು ಅಂತ್ಯವು ಆರಂಭದಿಂದ ದೃಷ್ಟಾಂತಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎಂಬ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ವಿವರಿಸಲು “ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.” ಈ ಪ್ರೇರಿತ ವಚನಭಾಗದ ಪ್ರಕಾರ, ಇದೇ “ಮಂದೆಗೆ ಈಗ ಅಗತ್ಯವಿರುವ” “ವರ್ತಮಾನ ಸತ್ಯ”ವಾಗಿದೆ.

Ancient Israel is the beginning of Israel and modern Israel is the end. Ancient literal Israel typified the Seventh-day Adventist people from the time of the end in 1798, until the Sunday law. Before the first coming of Christ “present truth” was unseen by the Jews, for they were blind (Laodicean) due to their dependence upon customs and traditions.

ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲನು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಆರಂಭವಾಗಿದ್ದು, ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲನು ಅಂತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಪ್ರಾಚೀನ ಶಾಬ್ದಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲು, 1798ರ ಅಂತ್ಯಕಾಲದ ಆರಂಭದಿಂದ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನು ಬರುವವರೆಗೆ, ಏಳನೇ ದಿನದ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಜನರನ್ನು ಪ್ರತಿರೂಪಿಸಿತು. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮೊದಲ ಆಗಮನದ ಮೊದಲು, ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ಮತ್ತು ಪರಂಪರೆಗಳ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತರಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ಯೆಹೂದ್ಯರು ಕುರುಡರಾಗಿದ್ದರಿಂದ (ಲವೊದಿಕೀಯ), “ವರ್ತಮಾನ ಸತ್ಯ” ಅವರಿಗೆ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ.

> “We want to understand the time in which we live. We do not half understand it. We do not half take it in. My heart trembles in me when I think of what a foe we have to meet, and how poorly we are prepared to meet him. The trials of the children of Israel, and their attitude just before the first coming of Christ, have been presented before me again and again to illustrate the position of the people of God in their experience before the second coming of Christ—how the enemy sought every occasion to take control of the minds of the Jews, and today he is seeking to blind the minds of God’s servants, that they may not be able to discern the precious truth.” Selected Messages, book 2, 406.

> “ನಾವು ನಾವು ಜೀವಿಸುತ್ತಿರುವ ಕಾಲವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ. ಅದನ್ನು ನಾವು ಅರ್ಧವಾಗಿಯೂ ಅರಿತುಕೊಂಡಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ನಾವು ಅರ್ಧವಾಗಿಯೂ ಮನಗಂಡಿಲ್ಲ. ನಾವು ಎದುರಿಸಬೇಕಾದ ಶತ್ರು ಎಂತಹವನಾಗಿದ್ದಾನೆಂಬುದನ್ನೂ, ಅವನನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ನಾವು ಎಷ್ಟು ಅಲ್ಪವಾಗಿ ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದೇವೆಯಂಬುದನ್ನೂ ನಾನು ಯೋಚಿಸುವಾಗ ನನ್ನ ಹೃದಯ ನನ್ನೊಳಗೆ ನಡುಗುತ್ತದೆ. ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಮಕ್ಕಳ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳೂ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮೊದಲ ಆಗಮನಕ್ಕಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂಚೆ ಅವರ ಮನೋಭಾವವೂ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ಎರಡನೇ ಆಗಮನಕ್ಕೂ ಮುಂಚೆ ದೇವಜನರ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ ಅವರ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ದೃಷ್ಟಾಂತವಾಗಿ ತೋರಿಸಲು ಪುನಃ ಪುನಃ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ—ಶತ್ರುವು ಯೆಹೂದ್ಯರ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ತನ್ನ ವಶಕ್ಕೆ ಪಡೆಯಲು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂದರ್ಭವನ್ನೂ ಹೇಗೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನೋ, ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇಂದು ಅವನು ದೇವರ ಸೇವಕರ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಕುರುಡುಗೊಳಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಆಗ ಅವರು ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲಾರರು.” Selected Messages, book 2, 406.

According to our next reference, the Jews had lost sight of the “original truth of God,” and that original truth for the Jews was the history of the deliverance from Egypt. The history of that deliverance was their original truth, it was the truth they were instructed to teach their children throughout their generations. They failed, as has Adventism. In order to present the truth to the blinded Jews, Jesus placed truth into a framework.

ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಉಲ್ಲೇಖದ ಪ್ರಕಾರ, ಯೆಹೂದ್ಯರು “ದೇವರ ಮೂಲ ಸತ್ಯ”ವನ್ನು ಕಣ್ಮರೆಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು; ಮತ್ತು ಯೆಹೂದ್ಯರಿಗಾಗಿದ್ದ ಆ ಮೂಲ ಸತ್ಯವೆಂದರೆ ಈಜಿಪ್ಟಿನಿಂದಾದ ವಿಮೋಚನೆಯ ಇತಿಹಾಸವೇ ಆಗಿತ್ತು. ಆ ವಿಮೋಚನೆಯ ಇತಿಹಾಸವೇ ಅವರ ಮೂಲ ಸತ್ಯವಾಗಿತ್ತು; ಅದು ತಲೆಮಾರುಗಳಿಂದ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬೋಧಿಸಬೇಕೆಂದು ಅವರಿಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸತ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಅವರು ವಿಫಲರಾದರು, ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂ ಕೂಡ ವಿಫಲವಾದಂತೆಯೇ. ಅಂಧರಾದ ಯೆಹೂದ್ಯರಿಗೆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಮಂಡಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ, ಯೇಸು ಸತ್ಯವನ್ನು ಒಂದು ಚೌಕಟ್ಟಿನೊಳಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು.

> “In the time of the Saviour, the Jews had so covered over the precious jewels of truth with the rubbish of tradition and fable, that it was impossible to distinguish the true from the false. The Saviour came to clear away the rubbish of superstition and long-cherished errors, and to set the jewels of God’s word in the frame-work of truth. What would the Saviour do if he should come to us now as he did to the Jews? He would have to do a similar work in clearing away the rubbish of tradition and ceremony. The Jews were greatly disturbed when he did this work. They had lost sight of the original truth of God, but Christ brought it again to view. It is our work to free the precious truths of God from superstition and error.

> “ರಕ್ಷಕನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಯೆಹೂದ್ಯರು ಪರಂಪರೆ ಮತ್ತು ಕಲ್ಪಿತಕಥೆಗಳ ಕಸದಡಿ ಸತ್ಯದ ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳನ್ನು ಅಷ್ಟು ಮುಚ್ಚಿಹಾಕಿದ್ದರು; ಅದರ ಫಲವಾಗಿ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅಸತ್ಯದಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಮೂಢನಂಬಿಕೆಗಳ ಮತ್ತು ದೀರ್ಘಕಾಲದಿಂದ ಪಾಲಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ ತಪ್ಪುಗಳ ಕಸವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿ, ದೇವರ ವಾಕ್ಯದ ರತ್ನಗಳನ್ನು ಸತ್ಯದ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ರಕ್ಷಕನು ಬಂದನು. ಆತನು ಯೆಹೂದ್ಯರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದ ಹಾಗೆಯೇ ಈಗ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಂದರೆ ಏನು ಮಾಡುವನು? ಪರಂಪರೆ ಮತ್ತು ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳ ಕಸವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಇಂತಹದೇ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಆತನು ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಆತನು ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದಾಗ ಯೆಹೂದ್ಯರು ಬಹಳ ಕಳವಳಗೊಂಡರು. ಅವರು ದೇವರ ಮೂಲಸತ್ಯವನ್ನು ಕಣ್ಮರೆಯಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಅದನ್ನು ಪುನಃ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ತಂದನು. ದೇವರ ಅಮೂಲ್ಯ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಮೂಢನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ತಪ್ಪಿನಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುವುದೇ ನಮ್ಮ ಕಾರ್ಯವಾಗಿದೆ.”

> “Glorious truths have been buried out of sight, and have been made lusterless and unattractive by error and superstition. Jesus reveals the light of God, and brings forth the beautiful radiance of the truth in all its divine glory. The minds of the honest are filled with admiration. Their hearts are attracted in holy affections toward him who brought forth the jewels of truth and displayed them to their understanding.

> “ಮಹಿಮಾಮಯ ಸತ್ಯಗಳು ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಅಪ್ರಾಪ್ಯವಾಗುವಂತೆ ಹೂಣಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಮತ್ತು ತಪ್ಪು ಹಾಗೂ ಮೂಢನಂಬಿಕೆಗಳಿಂದ ಅವುಗಳ ಕాంతಿ ಕ್ಷೀಣಿಸಿ, ಆಕರ್ಷಣೆಯಿಲ್ಲದಂತಾಗಿವೆ. ಯೇಸು ದೇವರ ಬೆಳಕನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಸತ್ಯದ ಸುಂದರ ಪ್ರಭೆಯನ್ನು ಅದರ ಸಮಸ್ತ ದೈವಿಕ ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಹೊರತರುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರಾಮಾಣಿಕರ ಮನಸ್ಸುಗಳು ವಿಸ್ಮಯಭರಿತ ಪ್ರಶಂಸೆಯಿಂದ ತುಂಬುತ್ತವೆ. ಸತ್ಯದ ಮಣಿಗಳನ್ನು ಹೊರತಂದು, ಅವುಗಳನ್ನು ಅವರ ಗ್ರಹಿಕೆಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿ ತೋರಿಸಿದವನಾದ ಅವನ ಕಡೆಗೆ ಅವರ ಹೃದಯಗಳು ಪರಿಶುದ್ಧ ಸ್ನೇಹಭಾವಗಳಿಂದ ಆಕರ್ಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ.”

> “The Jews understood some portion of the truth, and taught some part of the word of God; but they did not comprehend the far-reaching nature of the law of God. Christ swept away the rubbish of tradition, and displayed the real kernel and heart of the purposes of God. When he did this, they became exasperated beyond control. They circulated false reports from one town to another that Christ was destroying the work of God. But while Jesus did away with the old forms, he re-instated the old truths, placing them in the frame-work of truth. He matched and joined them together, making a complete and symmetrical system of truth. This was the work our Saviour did; and now what shall we do? Shall we not work in harmony with Christ? Shall we be ruled by hearsay? Shall we let our own imaginings hide from us the light of God? We are to read attentively, to hear understandingly, and to teach others also the things we have learned. We must be constantly hungering for the bread of life, constantly seeking for the living water and the snow of Lebanon, that we may be able to lead the people to the living, cooling waters of the Fountain of truth.” Review and Herald, June 4, 1889.

> “ಯೆಹೂದ್ಯರು ಸತ್ಯದ ಕೆಲವೊಂದು ಭಾಗವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದರು, ಮತ್ತು ದೇವರ ವಾಕ್ಯದ ಕೆಲವೊಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಬೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದರು; ಆದರೆ ಅವರು ದೇವರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ದೂರವ್ಯಾಪಕ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲಿಲ್ಲ. ಕ್ರಿಸ್ತನು ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಕಸಕಡ್ಡಿಯನ್ನು ದೂರ ಮಾಡಿ, ದೇವರ ಉದ್ದೇಶಗಳ ನಿಜವಾದ ಗರ್ಭಭಾಗವನ್ನೂ ಹೃದಯವನ್ನೂ ಪ್ರಕಟಪಡಿಸಿದರು. ಆತನು ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ಅವರು ನಿಯಂತ್ರಣಾತೀತವಾಗಿ ಕೋಪೋದ್ರಿಕ್ತರಾದರು. ಕ್ರಿಸ್ತನು ದೇವರ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆಂದು ಅವರು ಒಂದು ಪಟ್ಟಣದಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ಸುಳ್ಳು ವರದಿಗಳನ್ನು ಹರಡಿದರು. ಆದರೆ ಯೇಸು ಹಳೆಯ ರೂಪಗಳನ್ನು ರದ್ದುಪಡಿಸಿದಾಗಲೂ, ಹಳೆಯ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಮರುಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಸತ್ಯದ ಚೌಕಟ್ಟಿನೊಳಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಅವುಗಳನ್ನು ಆತನು ಪರಸ್ಪರ ಹೊಂದಿಸಿ, ಜೋಡಿಸಿ, ಸಂಪೂರ್ಣವೂ ಸಮಮಿತಿಯೂಳ್ಳ ಸತ್ಯದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು. ಇದೇ ನಮ್ಮ ರಕ್ಷಕನು ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯ; ಹಾಗಾದರೆ ಈಗ ನಾವು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ನಾವು ಕ್ರಿಸ್ತನೊಡನೆ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬಾರದೇ? ನಾವು ಕೇಳಿಬಂದ ಮಾತುಗಳಿಂದಲೇ ನಿಯಂತ್ರಿತವಾಗಬೇಕೇ? ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಕಲ್ಪನೆಗಳು ದೇವರ ಬೆಳಕನ್ನು ನಮ್ಮಿಂದ ಮರೆಮಾಡಲು ನಾವು ಬಿಡಬೇಕೇ? ನಾವು ಗಮನವಿಟ್ಟು ಓದಬೇಕು, ವಿವೇಕದಿಂದ ಕೇಳಬೇಕು, ಮತ್ತು ನಾವು ಕಲಿತ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಇತರರಿಗೂ ಬೋಧಿಸಬೇಕು. ನಾವು ಜೀವದ ರೊಟ್ಟಿಗಾಗಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹಸಿದಿರಬೇಕು, ಜೀವಜಲಕ್ಕೂ ಲೆಬನೋನಿನ ಹಿಮಕ್ಕೂ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹುಡುಕುತ್ತಿರಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಸತ್ಯದ ಉಗಮಸ್ಥಾನದ ಜೀವಂತವಾದ, ಶೈತ್ಯಪ್ರದವಾದ ನೀರಿನ ಕಡೆಗೆ ಜನರನ್ನು ನಾವು ನಡೆಸಲು ಸಮರ್ಥರಾಗುವೆವು.” Review and Herald, June 4, 1889.

At his first coming Jesus “re-instated the old truths, placing them in the frame-work of truth. He matched and joined them together, making a complete and symmetrical system of truth.” Jesus used the history at the beginning of ancient Israel in order to reestablish the old truths, and He did so by matching those truths (by topic) and joining them together (in parallel, line upon line). He did so for the purpose of freeing the Jews of the customs and traditions that had blinded them. That history was the ending history of literal Israel.

ತಮ್ಮ ಮೊದಲ ಆಗಮನದಲ್ಲಿ ಯೇಸು “ಹಳೆಯ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಮರುಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಸತ್ಯದ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿದರು. ಅವನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ಹೊಂದಿಸಿ ಜೋಡಿಸಿ, ಸಂಪೂರ್ಣವೂ ಸಮಪ್ರಮಾಣವೂ ಆದ ಸತ್ಯದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿದರು.” ಹಳೆಯ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಮರುಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಯೇಸು ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಆರಂಭದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಬಳಸಿದರು; ಮತ್ತು ಆ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು (ವಿಷಯಾನುಸಾರವಾಗಿ) ಪರಸ್ಪರ ಹೊಂದಿಸಿ, ಅವನ್ನು ಒಂದಕ್ಕೆೊಂದು ಜೋಡಿಸಿದರು (ಸಮಾನಾಂತರವಾಗಿ, ಸಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಸಾಲಾಗಿ). ಯೆಹೂದ್ಯರನ್ನು ಕುರುಡರನ್ನಾಗಿಸಿದ್ದ ಆಚರಣೆಗಳೂ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳೂ ಇಂದ ಬಿಡಿಸುವ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ಇದನ್ನು ಮಾಡಿದರು. ಆ ಇತಿಹಾಸವು ಶಾಬ್ದಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಅಂತ್ಯದ ಇತಿಹಾಸವಾಗಿತ್ತು.

Adventism is repeating the history of ancient Israel’s ending, and the framework to place the truth into in order to remove the Laodicean blindness of tradition and custom is accomplished now as when Christ interacted with the Jews. The “old truths” are to be placed into the “framework” of truth, in order to bring prophetic lines together with other prophetic lines, “line upon line” in parallel for the purpose of possibly freeing a Laodicean from their blindness. Christ is our example, in all things.

ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂವು ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲನ ಅಂತ್ಯದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸುತ್ತಿದೆ; ಮತ್ತು ಸಂಪ್ರದಾಯ ಹಾಗೂ ಆಚರಣೆಯ ಲವೊದಿಕೀಯ ಅಂಧತೆಯನ್ನು ದೂರಮಾಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅಳವಡಿಸಬೇಕಾದ ಚೌಕಟ್ಟು, ಕ್ರಿಸ್ತನು ಯೆಹೂದ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಸಂವಹನ ಮಾಡಿದಾಗ ನಡೆದಂತೆಯೇ, ಈಗ ನೆರವೇರಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. “ಹಳೆಯ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು” ಸತ್ಯದ “ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ” ಅಳವಡಿಸಬೇಕು; ಇದರಿಂದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ರೇಖೆಗಳನ್ನು ಇತರ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ರೇಖೆಗಳೊಂದಿಗೆ “ರೆಖೆಯ ಮೇಲೆ ರೇಖೆ” ಎಂಬಂತೆ ಸಮಾಂತರವಾಗಿ ಒಂದಾಗಿಸಿ, ಒಬ್ಬ ಲವೊದಿಕೀಯನು ತನ್ನ ಅಂಧತೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವುದು ಉದ್ದೇಶವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕ್ರಿಸ್ತನೇ ನಮ್ಮ ಮಾದರಿ.

There are truths in the Bible which are identified as doctrine, and “there are many wonderful truths,” but there is also “present truth” which is a “test to the people of” the “generation” living when the truth is revealed. Prophetically this happens in the fourth generation of Adventism, and the “present truth” “which is a test for this generation” was not a test for early generations of Adventism.

ಬೈಬಲಿನಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಾಂತವೆಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುವ ಸತ್ಯಗಳು ಇವೆ; ಮತ್ತು “ಅನೇಕ ಅದ್ಭುತ ಸತ್ಯಗಳೂ ಇವೆ”; ಆದರೆ “ವರ್ತಮಾನ ಸತ್ಯ”ವೂ ಇದೆ; ಅದು ಆ ಸತ್ಯವು ಪ್ರಕಟವಾಗುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸುವ “ತಲೆಮಾರಿಗೆ” ಸೇರಿದ “ಜನರಿಗೆ ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷೆ” ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಇದು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ನಾಲ್ಕನೇ ತಲೆಮಾರಿನಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು “ಈ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷೆಯಾಗಿರುವ” ಆ “ವರ್ತಮಾನ ಸತ್ಯ”ವು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಪ್ರಾರಂಭಿಕ ತಲೆಮಾರುಗಳಿಗೆ ಪರೀಕ್ಷೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.

> “There are in the Scriptures some things which are hard to be understood and which, according to the language of Peter, the unlearned and unstable wrest unto their own destruction. We may not, in this life, be able to explain the meaning of every passage of Scripture; but there are no vital points of practical truth that will be clouded in mystery. When the time shall come, in the providence of God, for the world to be tested upon the truth for that time, minds will be exercised by His Spirit to search the Scriptures, even with fasting and with prayer, until link after link is searched out and united in a perfect chain. Every fact which immediately concerns the salvation of souls will be made so clear that none need err or walk in darkness.

> “ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಕಠಿಣವಾದ ಕೆಲವು ವಿಷಯಗಳಿವೆ; ಪೇತ್ರನ ಭಾಷೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಅಶಿಕ್ಷಿತರೂ ಅಸ್ಥಿರರೂ ಅವನ್ನು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ನಾಶಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ವಕ್ರಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಾಕ್ಯದ ಅರ್ಥವನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಸಮರ್ಥರಾಗದೆ ಇರಬಹುದು; ಆದರೆ ಆಚರಣಾತ್ಮಕ ಸತ್ಯದ ಯಾವುದೇ ಜೀವಾಳಬಿಂದು ರಹಸ್ಯದ ಮಸುಕಿನಲ್ಲಿ ಆವರಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿದ ಸತ್ಯದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಲೋಕವು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾದ ಸಮಯವು ದೇವರ ಪರಿಪಾಲನೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದಾಗ, ಮನಸ್ಸುಗಳು ಆತನ ಆತ್ಮನಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾಗಿ, ಉಪವಾಸ ಮತ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯೊಡನೆಯೇ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪರಿಶೋಧಿಸುವವು; ಹೀಗೆ ಕೊಂಡಿಯ ಮೇಲೊಂದು ಕೊಂಡಿಯನ್ನು ಅನ್ವೇಷಿಸಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಒಂದು ಪರಿಪೂರ್ಣ ಸರಪಳಿಯಾಗಿ ಒಗ್ಗೂಡಿಸಲಾಗುವುದು. ಆತ್ಮಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಸಂಬಂಧಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸತ್ಯವೂ ಅಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುವುದು; ಯಾರೂ ತಪ್ಪಿಹೋಗಬೇಕಾಗಿಯೂ ಅಂಧಕಾರದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬೇಕಾಗಿಯೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

> “As we have followed down the chain of prophecy, revealed truth for our time has been clearly seen and explained. We are accountable for the privileges that we enjoy and for the light that shines upon our pathway. Those who lived in past generations were accountable for the light which was permitted to shine upon them. Their minds were exercised in regard to different points of Scripture which tested them. But they did not understand the truths which we do. They were not responsible for the light which they did not have. They had the Bible, as we have; but the time for the unfolding of special truth in relation to the closing scenes of this earth’s history is during the last generations that shall live upon the earth.

> “ನಾವು ಪ್ರವಾದನೆಯ ಸರಪಳಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿರುವಂತೆ, ನಮ್ಮ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡ ಸತ್ಯವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ನಾವು ಅನುಭವಿಸುವ ವಿಶೇಷಾಧಿಕಾರಗಳಿಗೂ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಮಾರ್ಗದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಬೆಳಕಿಗೂ ನಾವು ಹೊಣೆಗಾರರಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಕಳೆದ ತಲೆಮಾರುಗಳಲ್ಲಿ ಬದುಕಿದವರೂ ತಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಲು ಅನುಮತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಬೆಳಕಿಗೆ ಹೊಣೆಗಾರರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರಿಗೆ ಪರೀಕ್ಷೆಯಾದ ಶಾಸ್ತ್ರದ ವಿಭಿನ್ನ ಅಂಶಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅವರ ಮನಸ್ಸುಗಳು ವ್ಯಾಯಾಮಗೊಂಡಿದ್ದವು. ಆದರೆ ನಾವು ಅರಿಯುವ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಅವರು ಅರಿತಿರಲಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮಲ್ಲಿಲ್ಲದಿದ್ದ ಬೆಳಕಿಗೆ ಅವರು ಹೊಣೆಗಾರರಲ್ಲ. ನಮಗಿರುವಂತೆಯೇ ಅವರಿಗೂ ಬೈಬಲ್ ಇತ್ತು; ಆದರೆ ಈ ಭೂಮಿಯ ಇತಿಹಾಸದ ಅಂತಿಮ ದೃಶ್ಯಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿಶೇಷ ಸತ್ಯವು ಅನಾವರಣಗೊಳ್ಳುವ ಕಾಲವು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಬದುಕುವ ಕೊನೆಯ ತಲೆಮಾರುಗಳ ಸಮಯದಲ್ಲಿದೆ.”

> “Special truths have been adapted to the conditions of the generations as they have existed. The present truth, which is a test to the people of this generation, was not a test to the people of generations far back. If the light which now shines upon us in regard to the Sabbath of the fourth commandment had been given to the generations in the past, God would have held them accountable for that light.” Testimonies, volume two, 692, 693.

> “ವಿಶೇಷ ಸತ್ಯಗಳು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತಲೆಮಾರಿನವರು ಇದ್ದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಹೊಂದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಈ ತಲೆಮಾರಿನ ಜನರಿಗೆ ಪರೀಕ್ಷೆಯಾಗಿರುವ ವರ್ತಮಾನ ಸತ್ಯವು ಬಹಳ ಹಿಂದಿನ ತಲೆಮಾರಿನ ಜನರಿಗೆ ಪರೀಕ್ಷೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ನಾಲ್ಕನೇ ಆಜ್ಞೆಯ ಸಬ್ಬತ್ತಿನ ವಿಷಯವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿರುವ ಬೆಳಕು ಹಳೆಯ ತಲೆಮಾರುಗಳಿಗೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೆ, ಆ ಬೆಳಕಿನ ವಿಷಯವಾಗಿ ದೇವರು ಅವರನ್ನು ಹೊಣೆಗಾರರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.” ಟೆಸ್ಟಿಮನೀಸ್, ಸಂಪುಟ ಎರಡು, 692, 693.

For those who may wish to deny that there are four generations in the history of Adventism I would point you to Habakkuk’s Tables. A very simple way to understand this fact is that the name Laodicea, means a people judged. The beginning of Adventism announced the opening of the judgment and the end of Adventism announces the close of judgment. The close of judgment takes place in the third and fourth generations.

ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ತಲೆಮಾರುಗಳಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಲು ಬಯಸುವವರಿಗಾಗಿ, ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಗಮನವನ್ನು ಹಬಕ್ಕೂಕನ ಫಲಕಗಳ ಕಡೆಗೆ ಸೆಳೆಯುತ್ತೇನೆ. ಈ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲು ಅತ್ಯಂತ ಸರಳವಾದ ವಿಧಾನವೆಂದರೆ, ಲವೊದಿಕಾಯ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಅರ್ಥವು “ತೀರ್ಪಿಗೆ ಒಳಗಾದ ಜನರು” ಎಂಬುದಾಗಿದೆ. ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಆರಂಭವು ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಆರಂಭವನ್ನು ಘೋಷಿಸಿತು, ಮತ್ತು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಅಂತ್ಯವು ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಸಮಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಘೋಷಿಸುತ್ತದೆ. ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಸಮಾಪ್ತಿ ಮೂರನೆಯ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕನೆಯ ತಲೆಮಾರುಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.

> Thou shalt not make unto thee any graven image, or any likeness of anything that is in heaven above, or that is in the earth beneath, or that is in the water under the earth: Thou shalt not bow down thyself to them, nor serve them: for I the Lord thy God am a jealous God, visiting the iniquity of the fathers upon the children unto the third and fourth generation of them that hate me; And showing mercy unto thousands of them that love me, and keep my commandments. Exodus 20:4–6.

> ನೀನು ನಿನಗಾಗಿ ಯಾವ ಕೆತ್ತಿದ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನಾಗಲಿ, ಮೇಲಿರುವ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿರುವ ಯಾವುದರರೂಪವನ್ನಾಗಲಿ, ಕೆಳಗಿರುವ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿರುವ ಯಾವುದರರೂಪವನ್ನಾಗಲಿ, ಭೂಮಿಯ ಕೆಳಗಿನ ನೀರಿನಲ್ಲಿರುವ ಯಾವುದರರೂಪವನ್ನಾಗಲಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ನೀನು ಅವುಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಬಾರದು, ಅವುಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸಬಾರದು; ಏಕೆಂದರೆ ನಿನ್ನ ದೇವರಾದ ನಾನು ಯೆಹೋವನು ಅಸೂಯೆಯುಳ್ಳ ದೇವರಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನನ್ನನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವವರ ತಂದೆಗಳ ಅಪರಾಧವನ್ನು ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ, ಮೂರನೆಯ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕನೆಯ ತಲೆಮಾರಿನವರೆಗೆ ದಂಡಿಸುವವನು; ಮತ್ತು ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿ ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ಕೈಕೊಳ್ಳುವ ಸಾವಿರಾರು ಮಂದಿಗೆ ಕರುಣೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುವವನು. ವಿಮೋಚನಕಾಂಡ 20:4–6.

At the close of judgment, the final generation of Laodicean (a people judged) Adventism will be judged and spewed out of the mouth of the Lord, as was ancient Israel at the destruction of Jerusalem. Biblical doctrines, are truths, and there are also testing truths and then there are present truths. Present truth is always a testing truth, but it identifies a testing truth specially designed for the generation that is currently living. The fact of the matter though, is more likely to be that any truth from God’s word which we choose to reject, has just become a testing truth that we just failed.

ತೀರ್ಪಿನ ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಲಾವೋದಿಕೀಯ (ತೀರ್ಪು ಹೊಂದಿದ ಜನ) ಆದ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಅಂತಿಮ ತಲೆಮಾರು ತೀರ್ಪುಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಕರ್ತನ ಬಾಯಿಂದ ಉಗುಳಲ್ಪಡುವದು; ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ನಾಶದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿಗೆ ಸಂಭವಿಸಿದಂತೆಯೇ. ಬೈಬಲಿನ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳು ಸತ್ಯಗಳಾಗಿವೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಸತ್ಯಗಳೂ ಇವೆ, ಮತ್ತು ನಂತರ ವರ್ತಮಾನ ಸತ್ಯಗಳೂ ಇವೆ. ವರ್ತಮಾನ ಸತ್ಯವು ಯಾವಾಗಲೂ ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಸತ್ಯವೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಅದು ಪ್ರಸ್ತುತ ಜೀವಿಸುತ್ತಿರುವ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಸತ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ವಾಸ್ತವ ಸಂಗತಿಯೇನೆಂದರೆ, ದೇವರ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಯಾವ ಸತ್ಯವನ್ನಾದರೂ ನಾವು ತಿರಸ್ಕರಿಸಲು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ, ಅದು ನಾವು ಈಗ ತಾನೇ ವಿಫಲಗೊಂಡಿರುವ ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸುತ್ತದೆ.

Jesus is the word of God, and He is the truth. He informed Pilate the reason He “came” “into the world,” was to “bear witness unto the truth,” and that everyone that heard His voice, “is of the truth.” The word “truth” that Pilate and Jesus spoke of comes from a Hebrew word that is translated as “truth” and is found one hundred and twenty-seven times in the Old Testament. That Hebrew word (H571) is translated into various English words, but it is translated ninety-two times as “truth” in the Old Testament. It is one of those words that is profoundly powerful, on many levels.

ಯೇಸು ದೇವರ ವಾಕ್ಯನು, ಮತ್ತು ಆತನೇ ಸತ್ಯನು. ಆತನು “ಲೋಕಕ್ಕೆ” ಏಕೆ “ಬಂದನು” ಎಂಬ ಕಾರಣವನ್ನು ಪಿಲಾತನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ, ತಾನು “ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗುವದಕ್ಕಾಗಿ” ಬಂದೆನು ಎಂದು ಹೇಳಿದನು; ಮತ್ತು ಆತನ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ “ಸತ್ಯದವರು” ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದನು. ಪಿಲಾತನು ಮತ್ತು ಯೇಸು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ಪದವು ಒಂದು ಹೀಬ್ರೂ ಪದದಿಂದ ಬಂದಿದೆ; ಅದು “ಸತ್ಯ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು ಬಾರಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಆ ಹೀಬ್ರೂ ಪದವು (H571) ಇಂಗ್ಲಿಷಿನಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಪದಗಳಾಗಿ ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆಯಾದರೂ, ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತೊಂಬತ್ತೆರಡು ಬಾರಿ “ಸತ್ಯ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅದು ಅನೇಕ ಮಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ಆಳವಾದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ.

The word translated as “truth” in the Old Testament consists of three Hebrew letters, and with Hebrew letters, the letters have their own definition, so the word that is created from the letters blends the combined meanings of each letter to produce the ultimate meaning of the word. The word “truth” is made up of three Hebrew letters, the first letter of the Hebrew alphabet, a letter in the middle and the last letter of the Hebrew alphabet. “Truth” in the Old Testament is represented by the first and the last letters of the alphabet, with a letter in the middle!

ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ “ಸತ್ಯ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಪದವು ಮೂರು ಹೀಬ್ರೂ ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ; ಹೀಬ್ರೂ ಅಕ್ಷರಗಳಿಗೆ ಸ್ವಂತಸ್ವಂತ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳಿರುವುದರಿಂದ, ಆ ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವ ಪದವು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಕ್ಷರದ ಸಂಯುಕ್ತ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿ, ಆ ಪದದ ಅಂತಿಮ ಅರ್ಥವನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸುತ್ತದೆ. “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ಪದವು ಮೂರು ಹೀಬ್ರೂ ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದೆ: ಹೀಬ್ರೂ ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಮೊದಲ ಅಕ್ಷರ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಅಕ್ಷರ, ಮತ್ತು ಹೀಬ್ರೂ ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಕೊನೆಯ ಅಕ್ಷರ. ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ “ಸತ್ಯ”ವು ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಮೊದಲ ಹಾಗೂ ಕೊನೆಯ ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅಕ್ಷರವಿರುವ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ!

This is the definition of the biblical “rule of first mention.” The first time a subject is presented is the most significant reference for the word, which is a seed, and it contains all the DNA necessary to produce the entire story. The second most important reference in the “rule of first mention” is the last reference, for that is where all the stories that arise between the beginning and ending are tied together. “In the Revelation all the books of the Bible meet and end,” and Revelation is the last book of the Bible.

ಇದೇ ಬೈಬಲೀಯ “ಮೊದಲ ಉಲ್ಲೇಖದ ನಿಯಮ”ದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ. ಯಾವುದಾದರೂ ವಿಷಯವು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಪ್ರಸ್ತುತಗೊಳ್ಳುವ ಸಂದರ್ಭವೇ ಆ ಪದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಯಾಕಂದರೆ ಅದು ಒಂದು ಬೀಜವಾಗಿದ್ದು, ಸಂಪೂರ್ಣ ಕಥೆಯನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಲು ಅಗತ್ಯವಾದ ಸಮಸ್ತ ಡಿಎನ್‌ಎ ಅದರಲ್ಲಿ ಅಡಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ. “ಮೊದಲ ಉಲ್ಲೇಖದ ನಿಯಮ”ದಲ್ಲಿ ಎರಡನೇ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ ಉಲ್ಲೇಖವು ಕೊನೆಯ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಆರಂಭ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಉದ್ಭವಿಸುವ ಎಲ್ಲಾ ಕಥೆಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಸರಣಿಯಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. “ಪ್ರಕಟನೆ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಬೈಬಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಒಂದಾಗುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ,” ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟಣೆ ಬೈಬಲಿನ ಕೊನೆಯ ಪುಸ್ತಕವಾಗಿದೆ.

The Hebrew word “truth” we are considering begins with the letter “Aleph” the thirteenth character is “Mem” and the twenty-second and last letter is “Tav.” Of course, there are various nuances to the definitions of these letters depending upon which linguist you turn to for the definition but the general definitions are very informative.

ನಾವು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಿರುವ “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ಹೀಬ್ರೂ ಪದವು “Aleph” ಎಂಬ ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ; ಅದರ ಹದಿಮೂರನೇ ಅಕ್ಷರವು “Mem” ಆಗಿದ್ದು, ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೆಯ ಹಾಗೂ ಅಂತಿಮ ಅಕ್ಷರವು “Tav” ಆಗಿದೆ. ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ, ಈ ಅಕ್ಷರಗಳ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳಲ್ಲಿ ನೀವು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದಿಗಾಗಿ ಯಾರ ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸುತ್ತೀರಿ ಎಂಬುದರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿಸಿ ಹಲವು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಭೇದಗಳು ಇವೆ; ಆದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಮಾಹಿತಿಪೂರ್ಣವಾಗಿವೆ.

א (Aleph): First letter of the Hebrew alphabet, and it is often associated with the unity, and represents the Divine and the eternal, symbolizing the connection between God and creation.

א (ಅಲೆಫ್): ಹೀಬ್ರೂ ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಮೊದಲ ಅಕ್ಷರ, ಮತ್ತು ಇದು ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ಏಕತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಲಾಗಿದೆ; ಇದು ದೈವಿಕತೆಯನ್ನೂ ನಿತ್ಯತ್ವವನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿ, ದೇವರಿಗೂ ಸೃಷ್ಟಿಗೂ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತದೆ.

מ (Mem): Thirteenth letter of the Hebrew alphabet and is often associated with water.

מ (Mem): ಹೀಬ್ರೂ ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಹದಿಮೂರನೇ ಅಕ್ಷರವಾಗಿದ್ದು, ಇದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿತವಾಗಿದೆ.

ת (Tav): Last letter of the Hebrew alphabet, and it carries the meaning of “mark” or “sign.” It is often associated with the concept of completion or the “seal” of creation. In ancient Hebrew, the letter Tav had the shape of a cross.

ת (ತಾವ್): ಹೀಬ್ರೂ ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಕೊನೆಯ ಅಕ್ಷರ; ಇದರ ಅರ್ಥ “ಗುರುತು” ಅಥವಾ “ಚಿಹ್ನೆ” ಎಂಬುದು. ಇದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪೂರ್ಣತೆ ಎಂಬ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗೆ, ಅಥವಾ ಸೃಷ್ಟಿಯ “ಮುದ್ರೆ”ಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಪ್ರಾಚೀನ ಹೀಬ್ರೂದಲ್ಲಿ, ತಾವ್ ಅಕ್ಷರವು ಶಿಲುಬೆಯ ಆಕಾರವನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು.

The Hebrew word translated as “truth” that we are considering is made up of three letters, that together represent the everlasting gospel. What? This is easily recognized if you understand that the three angels’ messages are the everlasting gospel. It is recognizable because the definitions of these three letters represent the three angels’ message.

ನಾವು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಿರುವ “ಸತ್ಯ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಡುವ ಹೀಬ್ರೂ ಪದವು ಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದ್ದು, ಅವು ಒಟ್ಟಾಗಿ ನಿತ್ಯಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. ಏನು? ಮೂರು ದೂತರ ಸಂದೇಶಗಳೇ ನಿತ್ಯಸುವಾರ್ತೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ, ಇದು ಸುಲಭವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳು ಮೂರು ದೂತರ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ.

The first angel of Revelation fourteen identifies the everlasting gospel and then tells the entire world to “fear God” and glorify Him through worshipping the Creator. The definition of (Aleph) the first of those three letters is “the Divine, Eternal God, and as mankind’s Creator, the God that men should reverently fear and worship.”

ಪ್ರಕಟನೆ ಹದಿನಾಲ್ಕನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೊದಲ ದೂತನು ನಿತ್ಯಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಬಳಿಕ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವ ಮೂಲಕ ದೇವರನ್ನು “ಭಯಪಡಿರಿ” ಮತ್ತು ಆತನಿಗೆ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿರಿ ಎಂದು ಸಮಸ್ತ ಲೋಕಕ್ಕೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆ ಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದಾದ (Aleph) ಎಂಬುದರ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವೆಂದರೆ “ದೈವಿಕ, ನಿತ್ಯಸ್ವರೂಪದ ದೇವರು, ಮತ್ತು ಮಾನವಕುಲದ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾಗಿ, ಮನುಷ್ಯರು ಭಕ್ತಿಭಯದಿಂದ ಭಯಪಟ್ಟು ಆರಾಧಿಸಬೇಕಾದ ದೇವರು.”

Aleph represents the first angel’s message.

ಅಲೆಫ್ ಮೊದಲ ದೇವದೂತನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.

The second angel’s message calls men out of Babylon, marks when the Holy Spirit is poured out and identifies the rebellion of Babylon. The definition of (Mem) is associated with water, (symbol of the outpouring of the Spirit) and it is the thirteenth number of the alphabet, the number thirteen being a symbol of rebellion, thus identifying Babylon. Mem represents the second angel’s message.

ಎರಡನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವು ಜನರನ್ನು ಬಾಬೆಲಿನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಕರೆಯುತ್ತದೆ, ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನು ಸುರಿಯಲ್ಪಡುವ ಸಮಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಬಾಬೆಲಿನ ದಂಗೆತನವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. (Mem) ಎಂಬುದರ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವು ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದೆ, (ಇದು ಆತ್ಮನ ಸುರಿಯಲ್ಪಡುವಿಕೆಯ ಸಂಕೇತ) ಮತ್ತು ಅದು ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಹದಿಮೂರನೆಯ ಅಕ್ಷರವಾಗಿದೆ; ಹದಿಮೂರು ಎಂಬ ಸಂಖ್ಯೆ ದಂಗೆತನದ ಸಂಕೇತವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಅದು ಬಾಬೆಲನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. Mem ಎರಡನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.

The third angel warns men against receiving the mark of the beast, identifies two classes of worshippers and God’s wrath. The definition of (Tav) is that it represents a “mark,” (the mark of the beast) it represents the seal of creation (the seal of God). The letter itself is shaped as the cross. Tav represents the third angel’s message.

ಮೂರನೆಯ ದೂತನು ಮೃಗದ ಗುರುತನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಜನರಿಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡುತ್ತಾನೆ; ಆರಾಧಕರ ಎರಡು ವರ್ಗಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ದೇವರ ಕೋಪವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ. (Tav) ಎಂಬುದರ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವೆಂದರೆ ಅದು ಒಂದು “ಗುರುತು”ವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ; (ಮೃಗದ ಗುರುತು) ಅದು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು (ದೇವರ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು) ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಅಕ್ಷರವೇ ಸ್ವತಃ ಶಿಲುಬೆಯ ಆಕಾರದಲ್ಲಿದೆ. Tav ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.

> “What is the seal of the living God, which is placed in the foreheads of His people? It is a mark which angels, but not human eyes, can read; for the destroying angel must see this mark of redemption. The intelligent mind has seen the sign of the cross of Calvary in the Lord’s adopted sons and daughters. The sin of the transgression of the law of God is taken away. They have on the wedding garment, and are obedient and faithful to all God’s commands.

> “ತನ್ನ ಜನರ ನೆತ್ತಿಗಳ ಮೇಲೆ ಇಡಲ್ಪಡುವ ಜೀವಂತ ದೇವರ ಮುದ್ರೆ ಯಾವುದು? ಅದು ಮಾನವ ಕಣ್ಣುಗಳು ಓದಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದ, ಆದರೆ ದೇವದೂತರು ಓದಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವ ಒಂದು ಗುರುತು; ಏಕೆಂದರೆ ನಾಶಮಾಡುವ ದೂತನು ವಿಮೋಚನೆಯ ಈ ಗುರುತನ್ನು ಕಾಣಲೇಬೇಕು. ವಿವೇಚನೆಯುಳ್ಳ ಮನಸ್ಸು ಕರ್ತನ ದತ್ತಕ ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಪುತ್ರಿಯರಲ್ಲಿಯೇ ಕಲ್ವಾರಿಯ ಶಿಲುಬೆಯ ಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ಕಂಡಿದೆ. ದೇವರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಉಲ್ಲಂಘನೆಯ ಪಾಪವು ತೆಗೆದುಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅವರು ವಿವಾಹದ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ; ಮತ್ತು ದೇವರ ಎಲ್ಲಾ ಆಜ್ಞೆಗಳಿಗೆ ವಿಧೇಯರೂ ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳೂ ಆಗಿದ್ದಾರೆ.”

> “The Lord will not excuse those who know the truth if they do not in word and deed obey His commands.” Maranatha, 243.

> “ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದವರಾದರೂ, ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಕೃತ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ತನ್ನ ಆಜ್ಞೆಗಳಿಗೆ ವಿಧೇಯರಾಗದವರನ್ನು ಕರ್ತನು ಕ್ಷಮಿಸುವುದಿಲ್ಲ.” Maranatha, 243.

The Hebrew word translated as “truth” consist of three letters that each have their own definitions. Those three definitions are also the definitions of the three angels’ messages. They are also the definitions of the first angel’s message, for the first angel’s message was the message at the beginning of Adventism and the third angel’s message is the message at the end of Adventism. Because Jesus illustrates the end with the beginning, the first angel possesses all the prophetic waymarks of the third angel’s message. In doing so, the definition of the three Hebrew letters become symbols of not only the third angel’s message, but also symbols of the first angel’s message.

“ಸತ್ಯ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಡುವ ಹೀಬ್ರೂ ಪದವು ಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ತನ್ನದೇ ಆದ ಅರ್ಥವಿದೆ. ಆ ಮೂರು ಅರ್ಥಗಳೇ ಮೂರು ದೂತರ ಸಂದೇಶಗಳ ಅರ್ಥಗಳಾಗಿವೆ. ಅವು ಮೊದಲ ದೂತನ ಸಂದೇಶದ ಅರ್ಥಗಳೂ ಆಗಿವೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಮೊದಲ ದೂತನ ಸಂದೇಶವು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಮ್‌ನ ಆರಂಭದಲ್ಲಿದ್ದ ಸಂದೇಶವಾಗಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಮ್‌ನ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಸಂದೇಶವಾಗಿದೆ. ಯೇಸು ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಆರಂಭದ ಮೂಲಕ ಚಿತ್ರಿಸುವುದರಿಂದ, ಮೊದಲ ದೂತನು ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶದ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಮಾರ್ಗಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ. ಹೀಗೆ, ಆ ಮೂರು ಹೀಬ್ರೂ ಅಕ್ಷರಗಳ ಅರ್ಥವು ಕೇವಲ ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶದ ಸಂಕೇತಗಳಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಮೊದಲ ದೂತನ ಸಂದೇಶದ ಸಂಕೇತಗಳೂ ಆಗುತ್ತದೆ.

John in the Revelation was told to write the things which then were, and in so doing he would simultaneously be writing the things that would be in the future. He recorded the beginning to illustrate the end. In no uncertain terms, Seventh-day Adventists have been informed to study and proclaim the message of the Millerites, which is the message of the first angel. In studying and proclaiming those truths and that history we shall be proclaiming the third angel’s message and repeating the history of the first angel.

ಪ್ರಕಟನೆ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿದ್ದ ಯೋಹಾನನಿಗೆ ಆಗಿದ್ದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಲಾಯಿತು; ಹಾಗೆ ಮಾಡುವಾಗ ಅವನು ಸಮಕಾಲದಲ್ಲಿಯೇ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಗಲಿರುವ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನೂ ಬರೆಯುತ್ತಿರುವವನಾಗಿದ್ದನು. ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಅವನು ಆರಂಭವನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದನು. ಯಾವುದೇ ಅಸ್ಪಷ್ಟತೆಯಿಲ್ಲದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಸೆವೆನ್ತ್-ಡೇ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟರಿಗೆ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳ ಸಂದೇಶವನ್ನು—ಅದೇ ಮೊದಲನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವಾಗಿದೆ—ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ ಪ್ರಕಟಿಸಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆ ಸತ್ಯಗಳನ್ನೂ ಆ ಇತಿಹಾಸವನ್ನೂ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ ಪ್ರಕಟಿಸುವ ಮೂಲಕ ನಾವು ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿರುವವರಾಗಿದ್ದು, ಮೊದಲನೆಯ ದೂತನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸುತ್ತಿರುವವರಾಗಿರುವೆವು.

> “God is not giving us a new message. We are to proclaim the message that in 1843 and 1844 brought us out of the other churches.” Review and Herald, January 19, 1905.

> “ದೇವರು ನಮಗೆ ಹೊಸ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿಲ್ಲ. 1843 ಮತ್ತು 1844ರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಇತರ ಸಭೆಗಳಿಂದ ಹೊರಗೆ ತಂದ ಆ ಸಂದೇಶವನ್ನೇ ನಾವು ಘೋಷಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.” Review and Herald, January 19, 1905.

> “All the messages given from 1840–1844 are to be made forcible now, for there are many people who have lost their bearings. The messages are to go to all the churches.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

> “1840–1844ರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ಎಲ್ಲ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನೂ ಈಗ ಬಲವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸಬೇಕು, ಯಾಕಂದರೆ ದಿಕ್ಕುತಪ್ಪಿರುವ ಅನೇಕ ಜನರು ಇದ್ದಾರೆ. ಈ ಸಂದೇಶಗಳು ಎಲ್ಲಾ ಸಭೆಗಳಿಗೆ ತಲುಪಬೇಕು.” Manuscript Releases, ಸಂಪುಟ 21, 437.

> “The truths that we received in 1841, ‘42, ‘43, and ‘44 are now to be studied and proclaimed.” Manuscript Releases, volume 15, 371.

> “1841, ‘42, ‘43, ಮತ್ತು ‘44ರಲ್ಲಿ ನಾವು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಸತ್ಯಗಳು ಈಗ ಅಧ್ಯಯನಗೊಳ್ಳಬೇಕು ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಡಬೇಕು.” Manuscript Releases, volume 15, 371.

> “The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given.” Review and Herald, April 14, 1903.

> “ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಬಂದಿದೆ: 1842, 1843, ಮತ್ತು 1844ರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಶವು ಬಂದಾಗಿನಿಂದ ನಾವು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿರುವ ನಂಬಿಕೆಯ ಅಸ್ತಿವಾರವನ್ನು ಅಶಾಂತಗೊಳಿಸುವಂಥ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಒಳನುಗ್ಗಲು ಅವಕಾಶ ಕೊಡಬಾರದು. ನಾನು ಈ ಸಂದೇಶದಲ್ಲಿದ್ದೆನು; ಆಗಿನಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೆ ದೇವರು ನಮಗೆ ನೀಡಿದ ಬೆಳಕಿಗೆ ನಿಷ್ಠೆಯಾಗಿ, ಲೋಕದ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದೇನೆ. ದಿನಂಪ್ರತಿ ನಾವು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯೊಂದಿಗೆ ಬೆಳಕನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಕರ್ತನನ್ನು ಅರಸಿದಾಗ, ನಮ್ಮ ಪಾದಗಳನ್ನು ಇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ವೇದಿಕೆಯಿಂದ ಅವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಉದ್ದೇಶ ನಮ್ಮಲ್ಲಿಲ್ಲ. ದೇವರು ನನಗೆ ನೀಡಿದ ಬೆಳಕನ್ನು ನಾನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬಹುದೆಂದು ನೀವು ಭಾವಿಸುತ್ತೀರಾ? ಅದು ಯುಗಯುಗಗಳ ಬಂಡೆಯಂತಿರಬೇಕಾಗಿದೆ. ಅದು ನನಗೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ದಿನದಿಂದಲೂ ನನ್ನನ್ನು ದಾರಿತೋರಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿದೆ.” Review and Herald, April 14, 1903.

The message of the first angel and the history where that message was presented parallels and illustrates our current history—with some prophetic caveats. Both those histories are also represented by the three letters employed by the Divine linguist to form the word “truth.” And that word “truth” represents the everlasting gospel.

ಮೊದಲ ದೇವದೂತನ ಸಂದೇಶವೂ, ಆ ಸಂದೇಶವು ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಇತಿಹಾಸವೂ, ಕೆಲವು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ನಿರ್ಬಂಧಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದರೂ, ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ನಿಂತು ಅದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತವೆ. ಆ ಎರಡೂ ಇತಿಹಾಸಗಳು ಸಹ, “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ರೂಪಿಸಲು ದೈವಿಕ ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞನು ಬಳಸಿದ ಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಮತ್ತು ಆ “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ಪದವು ನಿತ್ಯಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.

The history of the Millerites at the beginning of Adventism, represents the first angel and the history at the end of Adventism that is represented by the third angel are parallel histories, but they contain some differences.

ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳ ಇತಿಹಾಸವು ಮೊದಲ ದೂತನನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೂರನೇ ದೂತನಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಡುವ ಇತಿಹಾಸವು ಅದಕ್ಕೆ ಸಮಾಂತರವಾದ ಇತಿಹಾಸವಾಗಿದೆ; ಆದರೆ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಭೇದಗಳಿವೆ.

The first angel announces the opening of the judgment and the third angel announces the close of the judgment. The prophetic structure upon which the history of Adventism unfolded is identical both in its beginning history and in its ending. Either end can be shown to follow the three steps of the three angels as they arrive in history. And those three angels are also those three letters. Therefore, the prophetic sequence of events at both ends of Adventism are based upon the three steps of the three angels, which are waymarks that are also represented by those three Hebrew letters that create the word “truth.”

ಮೊದಲ ದೂತನು ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಆರಂಭವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಮೂರನೆಯ ದೂತನು ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಸಮಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಇತಿಹಾಸವು ಅನಾವರಣಗೊಂಡ ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯ ರಚನೆ ಅದರ ಆರಂಭಿಕ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿಯೂ ಅದರ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಸಮಾನವಾಗಿದೆ. ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಅವು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುವಂತೆ, ಯಾವುದೇ ತುದಿಯೂ ಮೂವರು ದೂತರ ಮೂರು ಹಂತಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದಾಗಿ ತೋರಿಸಬಹುದು. ಮತ್ತು ಆ ಮೂವರು ದೂತರು ಆ ಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳೇ ಆಗಿದ್ದಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಎರಡೂ ತುದಿಗಳಲ್ಲಿರುವ ಘಟನೆಗಳ ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯ ಕ್ರಮವು ಮೂವರು ದೂತರ ಮೂರು ಹಂತಗಳ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾಗಿದೆ; ಅವು “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಆ ಮೂರು ಹೀಬ್ರೂ ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದಲೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಮಾರ್ಗಚಿಹ್ನೆಗಳಾಗಿವೆ.

Alpha is the beginning of Adventism, Omega the end of Adventism and the letter in the middle, being the thirteenth letter, thus identifies the rebellion of Adventism from its beginning unto its end.

ಆಲ್ಫಾ ಎಂಬುದು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಆರಂಭವಾಗಿದ್ದು, ಓಮೇಗಾ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಅಂತ್ಯವಾಗಿದ್ದು, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಅಕ್ಷರವು ಹದಿಮೂರನೇ ಅಕ್ಷರವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಆರಂಭದಿಂದ ಅದರ ಅಂತ್ಯದವರೆಗೆ ಇರುವ ಅದರ ದಂಗೆತನವನ್ನು ಹೀಗೆ ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ.

We are instructed about where God’s way is:

ದೇವರ ಮಾರ್ಗವು ಎಲ್ಲಿದೆ ಎಂಬ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಬೋಧಿಸಲಾಗಿದೆ:

> Thy way, O God, is in the sanctuary: who is so great a God as our God? Psalms 77:13.

> ಓ ದೇವರೇ, ನಿನ್ನ ಮಾರ್ಗವು ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯದಲ್ಲಿದೆ; ನಮ್ಮ ದೇವರಂತೆಯೇ ಅಷ್ಟು ಮಹಾನ್ ದೇವರು ಯಾರು? ಕೀರ್ತನೆಗಳು 77:13.

In the sanctuary we find that God’s way is the same three steps as the three angels’ messages. In the courtyard the fear of God leads one to make an offering and secure justification. In the holy place sanctification is represented by the prayer life represented by the altar of incense, the study life represented by the table of showbread and life of service represented by the candlesticks. The Most Holy Place represents judgment. When we possess the fear of God as represented in the first angel’s message, we seek justification at the foot of the cross, in the courtyard. When we are justified (made righteous) we walk in the newness of the sanctified life (growth in holiness) as represented by the holy place. The holy place represents the work of a Christian as accomplished by the Millerites during the second angel’s message accompanied by the Midnight Cry. Justified and sanctified we are prepared for the judgment represented by the Most Holy Place. Three sanctuary steps, representing among other things three theological terms—justification, sanctification and glorification and also representing the three angels’ messages, and of course also representing the first angel’s message and of course also representing the three letters that are employed to create the word “truth.”

ಪವಿತ್ರಾಲಯದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಮಾರ್ಗವು ಮೂರು ದೂತರ ಸಂದೇಶಗಳಂತೆಯೇ ಅದೇ ಮೂರು ಹಂತಗಳಾಗಿರುವುದನ್ನು ನಾವು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಹೊರಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಭಯವು ಒಬ್ಬನನ್ನು ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿ ನೀತೀಕರಿಸಲ್ಪಡುವುದನ್ನು ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ನಡೆಸುತ್ತದೆ. ಪರಿಶುದ್ಧಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರೀಕರಣವು ಧೂಪವೇದಿಯಿಂದ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಜೀವನದಿಂದಲೂ, ಸಮರ್ಪಣಾ ರೊಟ್ಟಿಯ ಮೇಜಿನಿಂದ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಧ್ಯಯನ ಜೀವನದಿಂದಲೂ, ದೀಪಸ್ತಂಭಗಳಿಂದ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸೇವಾ ಜೀವನದಿಂದಲೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಅತಿ ಪರಿಶುದ್ಧಸ್ಥಳವು ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಮೊದಲ ದೂತನ ಸಂದೇಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆಯೇ ನಾವು ದೇವರ ಭಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದಾಗ, ಹೊರಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಶಿಲುಬೆಯ ಪಾದದಲ್ಲಿ ನಾವು ನೀತೀಕರಣವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ನೀತೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ (ನೀತಿವಂತರನ್ನಾಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ) ಪರಿಶುದ್ಧಸ್ಥಳದಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪವಿತ್ರೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಜೀವನದ ನವೀನತೆಯಲ್ಲಿ (ಪವಿತ್ರತೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳವಣಿಗೆ) ನಾವು ನಡೆಯುತ್ತೇವೆ. ಪರಿಶುದ್ಧಸ್ಥಳವು ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಘೋಷಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಗಡಿಗೊಂಡಿದ್ದ ಎರಡನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳಿಂದ ನೆರವೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ ಕ್ರೈಸ್ತನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ನೀತೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಪವಿತ್ರೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಾದ ನಾವು ಅತಿ ಪರಿಶುದ್ಧಸ್ಥಳದಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿಗೆ ಸಿದ್ಧರಾಗುತ್ತೇವೆ. ಮೂರು ಪವಿತ್ರಾಲಯದ ಹಂತಗಳು, ಇತರ ವಿಷಯಗಳ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ನೀತೀಕರಣ, ಪವಿತ್ರೀಕರಣ ಮತ್ತು ಮಹಿಮೀಕರಣ ಎಂಬ ಮೂರು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಪದಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವಂತೆಯೇ, ಮೂರು ದೂತರ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ ಮೊದಲ ದೂತನ ಸಂದೇಶವನ್ನೂ, ಹಾಗೆಯೇ “truth” ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಬಳಸಲಾಗುವ ಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ.

In the courtyard of the sanctuary, we find all three steps as well. The first step into the sanctuary must illustrate the last step of the sanctuary, just as the first angel parallels the third angel. The first step in the courtyard is the slaying of the offering, representing justification. The second step is the laver where the fat (sin) is removed and the offering cleansed before the final steps. The water of the laver is a characteristic of the second step. The third step is the actual burnt offering, which typified Christ on the cross where judgment was accomplished. The same three steps are in the first step of the sanctuary, just as the same three steps are in the first angel’s message. The principle of alpha and omega is within the sanctuary, as it is in the three angels’ messages, as it is in the letters forming the word “truth.”

ಪವಿತ್ರಾಲಯದ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿಯೂ ನಾವು ಈ ಮೂರೂ ಹಂತಗಳನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಪವಿತ್ರಾಲಯದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಮೊದಲ ಹಂತವು ಪವಿತ್ರಾಲಯದ ಕೊನೆಯ ಹಂತವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಲೇಬೇಕು; ಹೇಗೆಂದರೆ, ಮೊದಲ ದೂತನು ಮೂರನೆಯ ದೂತನಿಗೆ ಸಮಾನಾಂತರವಾಗಿರುವಂತೆಯೇ. ಅಂಗಳದಲ್ಲಿನ ಮೊದಲ ಹಂತವು ಸಮರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದಾಗಿದೆ; ಇದು ನೀತಿಕರಿಸಲ್ಪಡುವಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಎರಡನೆಯ ಹಂತವು ತೊಳೆಯುವ ಪಾತ್ರೆಯಾಗಿದ್ದು, ಅಂತಿಮ ಹಂತಗಳ ಮೊದಲು ಕೊಬ್ಬು (ಪಾಪ) ತೆಗೆದುಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟು ಸಮರ್ಪಣೆ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲ್ಪಡುವ ಸ್ಥಳವಾಗಿದೆ. ಆ ತೊಳೆಯುವ ಪಾತ್ರೆಯ ನೀರು ಎರಡನೆಯ ಹಂತದ ಒಂದು ಲಕ್ಷಣವಾಗಿದೆ. ಮೂರನೆಯ ಹಂತವು ನಿಜವಾದ ದಹನಬಲಿಯಾಗಿದ್ದು, ತೀರ್ಪು ನೆರವೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕ್ರೂಶಿನ ಮೇಲೆ ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ಪೂರ್ವರೂಪವಾಗಿ ಸೂಚಿಸಿತು. ಇದೇ ಮೂರೂ ಹಂತಗಳು ಪವಿತ್ರಾಲಯದ ಮೊದಲ ಹಂತದಲ್ಲಿಯೂ ಇವೆ; ಹೇಗೆಂದರೆ, ಇದೇ ಮೂರೂ ಹಂತಗಳು ಮೊದಲ ದೂತನ ಸಂದೇಶದಲ್ಲಿಯೂ ಇವೆ. “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವಂತೆಯೇ, ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೆಗಾ ಎಂಬ ಸಿದ್ಧಾಂತವು ಪವಿತ್ರಾಲಯದೊಳಗೂ ಇದೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಅದು ಮೂರು ದೂತರ ಸಂದೇಶಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇದೆ.

The 2300-year prophecy possesses the identical structure. The prophecy began with three decrees and ended at the arrival of the third angel’s message on October 22, 1844. The prophecy sets forth five prophetic lines and the history at the beginning of the 2300-year prophecy represents the ending history of each of those five prophecies. The beginning and ending of the complete 2300-year prophecy has three decrees, and it ends with three messages.

2300 ವರ್ಷದ ಪ್ರವಾದನೆಯು ಸಹ ಅದೇ ರೀತಿಯ ರಚನೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಈ ಪ್ರವಾದನೆಯು ಮೂರು ಆದೇಶಗಳಿಂದ ಆರಂಭಗೊಂಡು, 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶದ ಆಗಮನದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯವಾಯಿತು. ಈ ಪ್ರವಾದನೆಯು ಐದು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ರೇಖೆಗಳನ್ನು ಮುಂದಿರಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು 2300 ವರ್ಷದ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿರುವ ಇತಿಹಾಸವು ಆ ಐದು ಪ್ರವಾದನೆಗಳ ಪ್ರತಿಯೊಂದರ ಅಂತ್ಯದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಸಂಪೂರ್ಣ 2300 ವರ್ಷದ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆರಂಭಕ್ಕೂ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೂ ಮೂರು ಆದೇಶಗಳಿವೆ; ಮತ್ತು ಅದು ಮೂರು ಸಂದೇಶಗಳಿಂದ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

The beginning of the prophecy in 457 BC took place in troublous times and provided for the Jews to return and rebuild the temple and city. In agreement with the prediction, 49 years later after the work that was started in 457 BC, it was finished in troublous times. The beginning of the 49 years illustrates the end of the 49 years.

ಕ್ರಿ.ಪೂ. 457ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ಈ ಪ್ರವಾದನೆಯು ಕಠಿಣಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿತು ಮತ್ತು ಯೆಹೂದ್ಯರು ಹಿಂದಿರುಗಿ ದೇವಾಲಯವನ್ನೂ ನಗರವನ್ನೂ ಮರುನಿರ್ಮಿಸಲು ಅನುಮತಿಸಿತು. ಮುನ್ನೋಟದೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುವಂತೆ, ಕ್ರಿ.ಪೂ. 457ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ಕಾರ್ಯದ 49 ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ಅದು ಕಠಿಣಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿತು. ಈ 49 ವರ್ಷಗಳ ಆರಂಭವು ಆ 49 ವರ್ಷಗಳ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ದೃಷ್ಟಾಂತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

457 BC marks the beginning of the prophecy that identifies the anointing of Christ at His baptism. His anointing marked the beginning of His work in gathering together a people to be citizens of New, not Old Jerusalem, just as ancient Israel was gathered to re-build literal Jerusalem in 457 BC.

ಕ್ರಿ.ಪೂ. 457ನೇ ವರ್ಷವು, ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನ್ನ ಬಾಪ್ತಿಸ್ಮದಲ್ಲಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಆ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆರಂಭವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಆತನ ಅಭಿಷೇಕವು, ಪುರಾತನ ಇಸ್ರಾಯೇಲರು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 457ರಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರಶಃ ಯೆರೂಸಲೇಮನ್ನು ಮರುಕಟ್ಟುವದಕ್ಕಾಗಿ ಒಂದಾಗಿ ಕೂಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಹಳೆಯ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನಲ್ಲಲ್ಲ, ಹೊಸ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಪ್ರಜೆಗಳಾಗುವ ಜನರನ್ನು ಕೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಆತನ ಕಾರ್ಯದ ಆರಂಭವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿತು.

457 BC also marks the beginning of the prophecy identifying when Christ would be crucified. Sister White lines the history of the cross up with the Great Disappointment of October 22, 1844, and she also aligns the history of the Red Sea crossing up with the Great Disappointment. In 457 BC there was a disappointment which typified the disappointment of the Hebrews at the Red Sea, the Great disappointment for Adventists, the disappointment of disciples at the cross and of Ezra in 457 BC.

ಕ್ರಿ.ಪೂ. 457ನೇ ವರ್ಷವು ಕ್ರಿಸ್ತನು ಯಾವಾಗ ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಲ್ಪಡುವನೆಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆರಂಭವನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಶಿಲುಬೆಯ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರ ಮಹಾ ನಿರಾಶೆಯೊಂದಿಗೆ ಸರಿಹೊಂದಿಸುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಅವರು ಕೆಂಪು ಸಮುದ್ರ ದಾಟಿದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನೂ ಮಹಾ ನಿರಾಶೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕ್ರಿ.ಪೂ. 457ರಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಿರಾಶೆ ಉಂಟಾಯಿತು; ಅದು ಕೆಂಪು ಸಮುದ್ರದ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಬ್ರಿಯರ ನಿರಾಶೆಗೆ, ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್‌ಗಳ ಮಹಾ ನಿರಾಶೆಗೆ, ಶಿಲುಬೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಶಿಷ್ಯರ ನಿರಾಶೆಗೆ, ಮತ್ತು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 457ರಲ್ಲಿ ಎಜ್ರನ ನಿರಾಶೆಗೆ ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿತ್ತು.

> “Ezra had expected that a large number would return to Jerusalem, but the number who responded to the call was disappointingly small. Many who had acquired houses and lands had no desire to sacrifice these possessions. They loved ease and comfort and were well satisfied to remain. Their example proved a hindrance to others who otherwise might have chosen to cast in their lot with those who were advancing by faith.” Prophets and Kings, 612.

> “ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ಬಹು ದೊಡ್ಡ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಜನರು ಮರಳುವರೆಂದು ಎಜ್ರನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದನು; ಆದರೆ ಆ ಕರೆಯಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸಿದವರ ಸಂಖ್ಯೆ ನಿರಾಶಾಜನಕವಾಗಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿತ್ತು. ಮನೆಗಳು ಮತ್ತು ಜಮೀನುಗಳನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಅನೇಕರಿಗೆ ಈ ಸ್ವಾಸ್ತ್ಯಗಳನ್ನು ತ್ಯಾಗಮಾಡುವ ಆಸೆಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಸುಖಸೌಲಭ್ಯವನ್ನೂ ಆರಾಮವನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿಯುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ತೃಪ್ತರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರ ಮಾದರಿಯೇ, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿದ್ದವರೊಂದಿಗೆ ತಮ್ಮ ಪಾಲನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಬಹುದಾಗಿದ್ದ ಇತರರಿಗೆ ಒಂದು ಅಡ್ಡಿಯಾಯಿತು.” ಪ್ರಾಫೆಟ್ಸ್ ಅಂಡ್ ಕಿಂಗ್ಸ್, 612.

457 BC also marks the beginning of the prophecy identifying when ancient Israel would be divorced of God and the gospel would be taken to the Gentiles, marking the end of a special probationary time of 490 years especially for ancient Israel. 457 BC therefore marks the beginning of their probationary time and 34 AD marks the end of their probationary time, typifying that Adventism’s probationary time began in 1844 and ends at the Sunday law.

ಕ್ರಿ.ಪೂ. 457ನೇ ವರ್ಷವು ಪುರಾತನ ಇಸ್ರಾಯೇಲನ್ನು ದೇವರು ವಿಚ್ಛೇದನಗೊಳಿಸುವ ಕಾಲ ಯಾವಾಗ ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಮತ್ತು ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಅನ್ಯಜನರ ಬಳಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯ ಆರಂಭವನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಇದರಿಂದ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪುರಾತನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿಗಾಗಿ ನಿಗದಿಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ 490 ವರ್ಷಗಳ ವಿಶೇಷ ಕೃಪಾಕಾಲದ ಅಂತ್ಯವೂ ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದಕಾರಣ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 457ನೇ ವರ್ಷವು ಅವರ ಕೃಪಾಕಾಲದ ಆರಂಭವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಕ್ರಿ.ಶ. 34ನೇ ವರ್ಷವು ಅವರ ಕೃಪಾಕಾಲದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಇದು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಕೃಪಾಕಾಲವು 1844ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭಗೊಂಡು ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿದೆ.

There are a few other internal time prophecies in the 2300-years prophecy, but they all possess the signature of Alpha and Omega. Their beginnings illustrate their endings.

2300-ವರ್ಷಗಳ ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಆಂತರಿಕ ಕಾಲಪ್ರವಾದನೆಗಳು ಇವೆ; ಆದರೆ ಅವೆಲ್ಲವೂ ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೆಗಾ ಎಂಬ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಅವುಗಳ ಆರಂಭಗಳು ಅವುಗಳ ಅಂತ್ಯಗಳನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತವೆ.

It is important to note that ancient Israel was made the depositaries of the law of God and that modern Israel was made not only the depositaries of His law, but also the depositaries of His prophecies. When the Lord entered into covenant with ancient Israel, He made them the depositaries of the Ten Commandments as written on two tables of stone. When He entered into covenant with modern Israel in the Millerite history, He made them the depositaries of His prophetic word as represented upon the two tables of Habakkuk represented by the 1843 and 1850 pioneer charts. The beginning of ancient Israel illustrates the beginning of modern Israel.

ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲರನ್ನು ದೇವರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಭಂಡಾರಿಗಳಾಗಿ ನೇಮಿಸಲಾಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನೂ, ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲರನ್ನು ಆತನ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಭಂಡಾರಿಗಳಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಆತನ ಪ್ರವಾದನೆಗಳ ಭಂಡಾರಿಗಳಾಗಿಯೂ ನೇಮಿಸಲಾಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನೂ ಗಮನಿಸುವುದು ಮಹತ್ವದ್ದು. ಕರ್ತನು ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲರೊಂದಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಕಲ್ಲಿನ ಎರಡು ಫಲಕಗಳ ಮೇಲೆ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ದಶಾಜ್ಞೆಗಳ ಭಂಡಾರಿಗಳಾಗಿ ಅವರನ್ನು ನೇಮಿಸಿದನು. ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಆತನು ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲರೊಂದಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, 1843 ಮತ್ತು 1850ರ ಪಯನಿಯರ್ ಚಾರ್ಟ್‌ಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಹಬಕ್ಕೂಕನ ಎರಡು ಫಲಕಗಳ ಮೇಲೆ ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ, ತನ್ನ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಾಕ್ಯದ ಭಂಡಾರಿಗಳಾಗಿ ಅವರನ್ನು ನೇಮಿಸಿದನು. ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಆರಂಭವು ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಆರಂಭವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ.

> “The Lord called out His people Israel, and separated them from the world, that He might commit to them a sacred trust. He made them the depositaries of His law; and He designed through them to preserve among men the knowledge of Himself. Through them the light of heaven was to shine out to the dark places of the earth, and a voice was to be heard appealing to all peoples to turn from their idolatry to serve the living and true God.

> “ಕರ್ತನು ತನ್ನ ಜನರಾದ ಇಸ್ರಾಯೇಲರನ್ನು ಕರೆದನು ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಒಂದು ಪವಿತ್ರ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಬೇಕೆಂದು ಅವರನ್ನು ಲೋಕದಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿದನು. ತನ್ನ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಪಾಲಕರನ್ನಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಮಾಡಿದನು; ಮತ್ತು ಅವರ ಮೂಲಕ ಮಾನವರ ಮಧ್ಯೆ ತನ್ನ ವಿಷಯವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಉಳಿಸಬೇಕೆಂದು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದನು. ಅವರ ಮೂಲಕ ಪರಲೋಕದ ಬೆಳಕು ಭೂಮಿಯ ಅಂಧಕಾರಮಯ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಜನಾಂಗಗಳು ತಮ್ಮ ವಿಗ್ರಹಾರಾಧನೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಜೀವಂತನೂ ಸತ್ಯನೂ ಆದ ದೇವರನ್ನು ಸೇವಿಸುವಂತೆ ಮನವಿ ಮಾಡುವ ಒಂದು ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು.

> “Had the Hebrews been true to their trust, they would have been a power in the world. God would have been their defense, and He would have exalted them above all other nations. His might and truth would have been revealed through them, and they would have stood forth under His wise and holy rule as an example of the superiority of His government over every form of idolatry. But they did not keep their covenant with God. They followed after the idolatrous practises of other nations; and instead of making their Creator’s name a praise in the earth, they brought it into contempt.

> “ಹೀಬ್ರಿಯರು ತಮ್ಮಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ನಿಷ್ಠರಾಗಿದ್ದರೆ, ಅವರು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಶಕ್ತಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದರು. ದೇವರೇ ಅವರ ರಕ್ಷಣೆಯಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದರು, ಮತ್ತು ಆತನು ಅವರನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಇತರ ಜನಾಂಗಗಳಿಗಿಂತ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಉನ್ನತಿಗೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಆತನ ಬಲವೂ ಸತ್ಯವೂ ಅವರ ಮೂಲಕ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿಗ್ರಹಾರಾಧನೆಯ ರೂಪಕ್ಕಿಂತಲೂ ಆತನ ಆಡಳಿತದ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿ, ಅವರು ಆತನ ಜ್ಞಾನಪೂರ್ಣ ಮತ್ತು ಪರಿಶುದ್ಧ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಅಧೀನದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ನಿಂತಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅವರು ದೇವರೊಡನೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಇತರ ಜನಾಂಗಗಳ ವಿಗ್ರಹಾರಾಧನಾ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರು; ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ನಾಮವನ್ನು ಸ್ತುತಿಯಾಗಿಸುವ ಬದಲು, ಅದನ್ನು ತಿರಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಗುರಿಮಾಡಿದರು.”

> “Yet the purpose of God must be accomplished. The knowledge of His will must be given to the world. God brought the hand of oppression upon His people, and scattered them as captives among the nations. In affliction many of them repented of their transgressions, and sought the Lord. Thus scattered throughout the countries of the heathen, they spread abroad the knowledge of the true God.

> “ಆದರೂ ದೇವರ ಉದ್ದೇಶವು ನೆರವೇರಲೇಬೇಕು. ಆತನ ಚಿತ್ತದ ಜ್ಞಾನವು ಲೋಕಕ್ಕೆ ತಿಳಿಸಲ್ಪಡಬೇಕು. ದೇವರು ತನ್ನ ಜನರ ಮೇಲೆ ಹಿಂಸೆಯ ಕೈಯನ್ನು ತಂದನು, ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ಜನಾಂಗಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಬಂಧಿಗಳಾಗಿ ಚದರಿಸಿದನು. ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ಅವರಲ್ಲಿ ಅನೇಕರೂ ತಮ್ಮ ಅಪರಾಧಗಳಿಗಾಗಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟು, ಕರ್ತನನ್ನು ಹುಡುಕಿದರು. ಹೀಗೆ ಅನ್ಯಜನರ ದೇಶಗಳಾದ್ಯಂತ ಚದರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅವರು, ಸತ್ಯದೇವರ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿದರು.”

> “In this day, God has called His church, as He called ancient Israel, to stand as a light in the earth. By the mighty cleaver of truth,—the messages of the first, second, and third angels,—He has separated a people from the churches and from the world, to bring them into a sacred nearness to Himself. He has made them the depositories of His law, and has committed to them the great truths of prophecy for this time. Like the holy oracles committed to ancient Israel, these are a sacred trust to be communicated to the world.

> “ಈ ದಿನದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲನ್ನು ಕರೆಯಿದಂತೆಯೇ, ದೇವರು ತನ್ನ ಸಭೆಯನ್ನು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಬೆಳಕಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವಂತೆ ಕರೆದಿದ್ದಾನೆ. ಸತ್ಯದ ಮಹಾ ಕತ್ತಿಯ ಮೂಲಕ,—ಮೊದಲನೆಯ, ಎರಡನೆಯ, ಮತ್ತು ಮೂರನೆಯ ದೂತರ ಸಂದೇಶಗಳ ಮೂಲಕ,—ತನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಅವರನ್ನು ಪವಿತ್ರ ಸಮೀಪತೆಯೊಳಗೆ ತರುವುದಕ್ಕಾಗಿ, ಆತನು ಒಂದು ಜನಾಂಗವನ್ನು ಸಭೆಗಳಿಂದಲೂ ಲೋಕದಿಂದಲೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಆತನು ಅವರನ್ನು ತನ್ನ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಭಂಡಾರಪಾಲಕರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ ಮತ್ತು ಈ ಕಾಲಕ್ಕಾಗಿರುವ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಮಹಾಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪವಿತ್ರ ದೈವೋಕ್ತಿಗಳಂತೆಯೇ, ಇವು ಲೋಕಕ್ಕೆ ತಿಳಿಸಬೇಕಾದ ಒಂದು ಪವಿತ್ರ ನಂಬಿಕೆಯ ಠೇವಣಿಯಾಗಿವೆ.”

> “Prophecy declares that the first angel would make his announcement to ‘every nation, and kindred, and tongue, and people.’ The warning of the third angel, which forms a part of the same threefold message, and is the message for this time, will be no less widespread. The banner on which is inscribed, ‘The commandments of God and the faith of Jesus,’ is to be raised aloft. The power of the first and second messages is to be intensified in the third. It is represented in the prophecy as being proclaimed with a loud voice by an angel flying in the midst of heaven, and it will command the attention of the world.

> “ಪ್ರವಾದನೆ ಮೊದಲ ದೂತನು ತನ್ನ ಪ್ರಕಟಣೆಯನ್ನು ‘ಪ್ರತಿ ಜನಾಂಗಕ್ಕೂ, ಕುಲಕ್ಕೂ, ಭಾಷಕ್ಕೂ, ಜನರಿಗೂ’ ಮಾಡುವನೆಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತದೆ. ಅದೇ ತ್ರಿವಿಧ ಸಂದೇಶದ ಒಂದು ಅಂಗವಾಗಿರುವ ಮೂರನೇ ದೂತನ ಎಚ್ಚರಿಕೆ, ಮತ್ತು ಈ ಕಾಲಕ್ಕಾಗಿರುವ ಸಂದೇಶ, ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಕಡಿಮೆಯಿಲ್ಲದಷ್ಟು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿರುವುದು. ‘ದೇವರ ಆಜ್ಞೆಗಳು ಮತ್ತು ಯೇಸುವಿನ ವಿಶ್ವಾಸ’ ಎಂದು ಅಚ್ಚಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಧ್ವಜವನ್ನು ಎತ್ತರವಾಗಿ ಎತ್ತಬೇಕು. ಮೊದಲನೆಯ ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ಸಂದೇಶಗಳ ಶಕ್ತಿಯು ಮೂರನೆಯದಲ್ಲೇ ತೀವ್ರಗೊಳ್ಳಬೇಕು. ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಆಕಾಶಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಾರುತ್ತಿರುವ ದೂತನು ಮಹಾಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಚಿತ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಮತ್ತು ಅದು ಲೋಕದ ಗಮನವನ್ನು ತನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಸೆಳೆಯುವುದು.”

> “The most fearful threatening ever addressed to mortals is contained in the third angel’s message. That must be a terrible sin which calls down the wrath of God unmingled with mercy. But men are not left in darkness concerning this important matter; the warning against the worship of the beast and his image is to be given to the world before the visitation of God’s judgments, that all may know why the judgments are inflicted, and may have opportunity to escape.” Signs of the Times, January 25, 1910.

> “ಮರಣಶೀಲರಿಗೆ ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಾನಕ ಬೆದರಿಕೆ ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶದಲ್ಲಿದೆ. ಕರುಣೆಯೊಂದಿಗೂ ಮಿಶ್ರಣವಾಗದೆ ದೇವರ ಕೋಪವನ್ನು ಕೆಳಗೆ ತರಿಸುವಂಥ ಭೀಕರ ಪಾಪವಾಗಿರಬೇಕು ಅದು. ಆದರೆ ಈ ಮಹತ್ವದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮಾನವರನ್ನು ಅಂಧಕಾರದಲ್ಲಿ ಬಿಡಲಾಗಿಲ್ಲ; ಮೃಗವನ್ನೂ ಅದರ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನೂ ಆರಾಧಿಸುವದಕ್ಕೆ ವಿರೋಧವಾದ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ದೇವರ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪುಗಳ ಸಂದರ್ಶನಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ನೀಡಬೇಕಾಗಿದೆ, ಆಗ ಆ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪುಗಳು ಯಾಕೆ ವಿಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲಿ, ಮತ್ತು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅವಕಾಶವನ್ನೂ ಹೊಂದಿರಲಿ.” Signs of the Times, January 25, 1910.

The production of the two tables in fulfillment of Habakkuk chapter two was a fulfillment of several prophecies.

ಹಬಕ್ಕೂಕನ ಎರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ನೆರವೇರಿಕೆಯಾಗಿ ಎರಡು ಫಲಕಗಳ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವಿಕೆಯು ಅನೇಕ ಪ್ರವಾದನೆಗಳ ನೆರವೇರಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು.

> I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what he will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. And the Lord answered me, and said, Write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry.

> ನಾನು ನನ್ನ ಕಾವಲಿನ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನಿಂತುಕೊಳ್ಳುವೆನು, ಗೋಪುರದ ಮೇಲೆ ಏರಿಬಿದ್ದು ನಿಲ್ಲುವೆನು; ಆತನು ನನಗೆ ಏನು ಹೇಳುವನೋ ಎಂದು ನೋಡುತ್ತಾ ಕಾದಿರುವೆನು, ಮತ್ತು ನಾನು ಗದರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಏನು ಉತ್ತರಿಸಬೇಕೋ ಅದನ್ನೂ ಗಮನಿಸುವೆನು. ಆಗ ಯೆಹೋವನು ನನಗೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು: ದರ್ಶನವನ್ನು ಬರೆಯು, ಅದನ್ನು ಫಲಕಗಳ ಮೇಲೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕೆತ್ತಿಸು, ಓದುವವನು ಓಡುತ್ತಾ ಓದಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವಂತೆ. ಏಕೆಂದರೆ ದರ್ಶನವು ಇನ್ನೂ ನಿಗದಿಪಡಿಸಲಾದ ಸಮಯಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಇದೆ; ಆದರೆ ಅಂತ್ಯದ ವೇಳೆಗೆ ಅದು ಮಾತಾಡುವುದು, ಸುಳ್ಳಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ತಡವಾಗುವಂತೆ ಕಂಡರೂ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕಾದಿರು; ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಬರುವುದು, ತಡಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.

> Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Habakkuk 2:1–4.

> ಇಗೋ, ಉಬ್ಬಿಕೊಂಡಿರುವ ಅವನ ಆತ್ಮವು ಅವನಲ್ಲಿ ನೆಟ್ಟಗಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ನೀತಿವಂತನು ತನ್ನ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಜೀವಿಸುವನು. ಹಬಕ್ಕೂಕ 2:1–4.

The production of both the 1843 pioneer chart and the 1850 pioneer chart was a fulfillment of prophecy. The study of Habakkuk’s Tables provides ample evidence of this. But the passage in Habakkuk makes an important contribution to this point in our discussion.

1843ರ ಪಯೋನಿಯರ್ ಚಾರ್ಟ್ ಮತ್ತು 1850ರ ಪಯೋನಿಯರ್ ಚಾರ್ಟ್—ಇವೆರಡರ ನಿರ್ಮಾಣವೂ ಪ್ರವಾದನೆಯ ನೆರವೇರಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು. ಹಬಕ್ಕೂಕನ ಫಲಕಗಳ ಅಧ್ಯಯನವು ಇದಕ್ಕೆ ಸಮೃದ್ಧ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಹಬಕ್ಕೂಕನಲ್ಲಿರುವ ಆ ವಾಕ್ಯಭಾಗವು ನಮ್ಮ ಚರ್ಚೆಯ ಈ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

> “I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.” Early Writings, 74, 75.

> “1843ರ ಚಾರ್ಟ್ ಕರ್ತನ ಕೈಯಿಂದ ನಿರ್ದೇಶಿತವಾಗಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಬದಲಿಸಬಾರದೆಂದು ನಾನು ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ; ಅಂಕೆಗಳು ಆತನು ಬಯಸಿದಂತೆಯೇ ಇದ್ದವು; ಕೆಲವು ಅಂಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ತಪ್ಪನ್ನು ಆತನ ಕೈ ಆವರಿಸಿ ಮರೆಮಾಡಿತ್ತು, ಆದಕಾರಣ ಆತನ ಕೈ ತೆಗೆದುಹಾಕಲ್ಪಡುವ ತನಕ ಯಾರಿಗೂ ಅದನ್ನು ಕಾಣಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.” Early Writings, 74, 75.

After 1843 the Lord directed to make another chart, but that the first (1843) chart should not be altered, except by inspiration.

1843ರ ನಂತರ ಇನ್ನೊಂದು ಚಾರ್ಟ್‌ ಅನ್ನು ತಯಾರಿಸಬೇಕೆಂದು ಕರ್ತನು ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದನು; ಆದರೆ ಮೊದಲನೆಯ (1843) ಚಾರ್ಟ್‌ ಅನ್ನು ಪ್ರೇರಣೆಯ ಹೊರತಾಗಿ ಬದಲಿಸಬಾರದೆಂದು ಹೇಳಿದರು.

> “I saw that the truth should be made plain upon tables, that the earth and the fullness thereof is the Lord’s, and that necessary means should not be spared to make it plain. I saw that the old chart was directed by the Lord, and that not a figure of it should be altered except by inspiration. I saw that the figures of the chart were as God would have them, and that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none should see it till His hand was removed.” Spalding and Magan, 2.

> “ಸತ್ಯವನ್ನು ಫಲಕಗಳ ಮೇಲೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಕಂಡೆನು; ಭೂಮಿಯೂ ಅದರ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯೂ ಕರ್ತನದ್ದಾಗಿವೆ; ಅದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಲು ಅಗತ್ಯವಾದ ಸಾಧನಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಡಬಾರದೆಂದು ಕಂಡೆನು. ಹಳೆಯ ಚಾರ್ಟ್ ಕರ್ತನಿಂದ ನಿರ್ದೇಶಿತವಾಗಿತ್ತು; ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಹೊರತು ಅದರಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಗುರುತನ್ನಾದರೂ ಬದಲಿಸಬಾರದೆಂದು ನಾನು ಕಂಡೆನು. ಆ ಚಾರ್ಟ್‌ನ ಅಂಕೆಗಳು ದೇವರು ಅವುಗಳನ್ನು ಹೇಗಿರಬೇಕೆಂದು ಇಚ್ಚಿಸಿದ್ದರೋ ಹಾಗೆಯೇ ಇವೆಂದು ನಾನು ಕಂಡೆನು; ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಅಂಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಒಂದು ತಪ್ಪನ್ನು ಯಾರೂ ಕಾಣದಂತೆ, ಆತನ ಕೈ ತೆಗೆದುಹಾಕಲ್ಪಡುವ ತನಕ, ಆತನ ಕೈ ಅದನ್ನು ಆವರಿಸಿ ಮರೆಮಾಡಿತ್ತು.” Spalding and Magan, 2.

While living with Brother Nichols (who produced the 1850 chart), during the time he made the chart, Sister White said she saw the 1850 chart in the Bible.

ಸಹೋದರ ನಿಕಲ್ಸ್ (1850ರ ಚಾರ್ಟ್ ಅನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದವರು) ಅವರೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವರು ಆ ಚಾರ್ಟ್ ಅನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಅವರು 1850ರ ಚಾರ್ಟ್ ಅನ್ನು ಬೈಬಲಿನಲ್ಲಿ ಕಂಡಿರುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದರು.

> “I saw that God was in the publishment of the chart by Brother Nichols. I saw that there was a prophecy of this chart in the Bible, and if this chart is designed for God’s people, if it [is] sufficient for one it is for another, and if one needed a new chart painted on a larger scale, all need it just as much.” Manuscript Releases, volume 13, 359.

> “ಸಹೋದರ ನಿಕಲ್ಸ್ ಅವರಿಂದ ಈ ಚಾರ್ಟ್‌ನ ಪ್ರಕಟಣೆಯಲ್ಲಿ ದೇವರು ಇದ್ದಾನೆಂದು ನಾನು ಕಂಡೆನು. ಈ ಚಾರ್ಟ್‌ಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಒಂದು ಪ್ರವಾದನೆ ಬೈಬಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಇದೆಂದು ನಾನು ಕಂಡೆನು; ಮತ್ತು ಈ ಚಾರ್ಟ್ ದೇವರ ಜನರಿಗಾಗಿ ಉದ್ದೇಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟದ್ದಾದರೆ, ಅದು ಒಬ್ಬನಿಗೆ ಸಾಕಷ್ಟಾದರೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬನಿಗೂ ಸಾಕಷ್ಟೇ ಆಗುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಒಬ್ಬನಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಚಾರ್ಟ್‌ನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಬೇಕೆಂದು ಅಗತ್ಯವಿದ್ದರೆ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅದೇ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅದರ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.” Manuscript Releases, ಸಂಪುಟ 13, 359.

Habakkuk had commanded “Write the vision, and make it plain upon tables.” The two tables of Habakkuk were the symbol of the covenant God made with Adventism when He made them depositaries of His prophecies, just as He did when he entered into covenant with ancient Israel and gave the two tables of the law and the responsibility to be the depositaries of the law. But Habakkuk identifies two classes of worshippers in relation to the tables that were to make the vision plain. One class whose “soul which is lifted up” and “is not upright,” and another class that are identified as “the just” who “shall live by his faith.”

ಹಬಕ್ಕೂಕನಿಗೆ “ದರ್ಶನವನ್ನು ಬರೆಯು, ಅದನ್ನು ಫಲಕಗಳ ಮೇಲೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಮಾಡು” ಎಂದು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಹಬಕ್ಕೂಕನ ಎರಡು ಫಲಕಗಳು, ದೇವರು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಪ್ರವಾದನೆಗಳ ಭಂಡಾರಿಗಳಾಗುವಂತೆ ಅವರನ್ನು ನೇಮಿಸಿದಾಗ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದವು; ಇದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಆತನು ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲರೊಂದಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಎರಡು ಫಲಕಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಭಂಡಾರಿಗಳಾಗಿರುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಅವರಿಗೆ ನೀಡಿದಾಗಲೂ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿದನು. ಆದರೆ ಹಬಕ್ಕೂಕನು, ದರ್ಶನವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಸಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಆ ಫಲಕಗಳ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ ಆರಾಧಕರ ಎರಡು ವರ್ಗಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಒಂದು ವರ್ಗವೆಂದರೆ “ಎತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಆತ್ಮವುಳ್ಳ” ಮತ್ತು “ನೇರವಾಗಿರದ”ವರು; ಮತ್ತೊಂದು ವರ್ಗವೆಂದರೆ “ನೀತಿವಂತರು” ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು, ಅವರು “ತಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ಬದುಕುವರು.”

The context of Habakkuk identifies that those who are justified are living by a faith that is based upon the prophetic Word, as represented by the two tables, and therefore those who are not justified have rejected the beginnings of Adventism. The point I wish to make is based upon a passage we considered some time back. It reads:

ಹಬಕ್ಕೂಕನ ಸಂದರ್ಭವು, ನೀತೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು ಎರಡು ಫಲಕಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಾಕ್ಯದ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾದ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಜೀವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ, ನೀತೀಕರಿಸಲ್ಪಡದವರು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಆರಂಭಗಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ನಾನು ಮಂಡಿಸಲು ಬಯಸುವ ಅಂಶವು ನಾವು ಕೆಲಕಾಲ ಹಿಂದೆ ಪರಿಶೀಲಿಸಿದ್ದ ಒಂದು ವಾಕ್ಯಭಾಗದ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾಗಿದೆ. ಅದು ಹೀಗೆ ಓದುತ್ತದೆ:

> “But such subjects as the sanctuary, in connection with the 2300 days, the commandments of God and the faith of Jesus, are perfectly calculated to explain the past Advent movement and show what our present position is, establish the faith of the doubting, and give certainty to the glorious future. These, I have frequently seen, were the principal subjects on which the messengers should dwell.” Early Writings, 63.

> “ಆದರೆ 2300 ದಿನಗಳ ಸಂಗತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟಿರುವ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯ, ದೇವರ ಆಜ್ಞೆಗಳು ಮತ್ತು ಯೇಸುವಿನ ವಿಶ್ವಾಸ ಎಂಬ ವಿಷಯಗಳು ಭೂತಕಾಲದ ಆಗಮನ ಚಳವಳಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸಲು, ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ ಸ್ಥಿತಿ ಏನೆಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಲು, ಸಂಶಯಪಡುವವರ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು, ಮತ್ತು ಮಹಿಮೆಯ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕೆ ನಿಶ್ಚಿತತೆಯನ್ನು ನೀಡಲು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಯುಕ್ತವಾಗಿವೆ. ದೂತರು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನೆಲೆಸಬೇಕಾದ ಪ್ರಮುಖ ವಿಷಯಗಳು ಇವುಗಳೇ ಎಂದು ನಾನು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ.” Early Writings, 63.

We have just reviewed all four of these truths; the sanctuary, the 2300 days, the commandments of God and the faith of Jesus. We placed all four of these truths into the framework of truth that has been “perfectly calculated to explain the past Advent movement and show what our present position is.” That framework is “the rule of first mention,” it is the signature of Alpha and Omega, and it is the framework of truth, for the word “truth” contains the very same signature as all four of the truths that are identified as “present truth” which was designed to explain the beginning of Adventism.

ಈ ನಾಲ್ಕು ಸತ್ಯಗಳನ್ನೂ—ಪವಿತ್ರಾಲಯ, 2300 ದಿನಗಳು, ದೇವರ ಆಜ್ಞೆಗಳು, ಮತ್ತು ಯೇಸುವಿನ ನಂಬಿಕೆ—ನಾವು ಈಗಷ್ಟೇ ಅವಲೋಕಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಕಳೆದ ಅಡ್ವೆಂಟ್ ಚಳವಳಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಪ್ರಸ್ತುತ ಸ್ಥಾನವೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಲು “ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಲೆಕ್ಕಿಸಲ್ಪಟ್ಟ” ಸತ್ಯದ ರೂಪರೇಖೆಯೊಳಗೆ ನಾವು ಈ ನಾಲ್ಕೂ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಆ ರೂಪರೇಖೆಯೇ “ಮೊದಲ ಉಲ್ಲೇಖದ ನಿಯಮ”; ಅದು ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೇಗಾದ ಸಹಿಯಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಅದುವೇ ಸತ್ಯದ ರೂಪರೇಖೆಯಾಗಿದೆ, ಯಾಕಂದರೆ “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ಪದದಲ್ಲಿ “ಪ್ರಸ್ತುತ ಸತ್ಯ” ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಆ ನಾಲ್ಕು ಸತ್ಯಗಳಲ್ಲಿರುವುದೇ ಅದೇ ಸಹಿ ಅಡಕವಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಆ “ಪ್ರಸ್ತುತ ಸತ್ಯ”ವನ್ನು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಆರಂಭವನ್ನು ವಿವರಿಸುವಂತೆ ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಲಾಗಿತ್ತು.

If nothing else, this means that the word translated as “truth” which we are considering is the framework of the everlasting gospel, and it is the framework for the final warning message, and it is the framework of the third angel’s message, and it is a large part of the Revelation of Jesus Christ.

ಇನ್ನೇನೂ ಅಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಇದರಿಂದ ನಾವು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಿರುವ “ಸತ್ಯ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಪದವು ನಿತ್ಯಸುವಾರ್ತೆಯ ಚೌಕಟ್ಟಾಗಿದೆ ಎಂಬುದೂ, ಅದು ಅಂತಿಮ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಸಂದೇಶದ ಚೌಕಟ್ಟಾಗಿದೆ ಎಂಬುದೂ, ಅದು ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶದ ಚೌಕಟ್ಟಾಗಿದೆ ಎಂಬುದೂ, ಮತ್ತು ಅದು ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಕಟನೆಗೆ ಬಹು ದೊಡ್ಡ ಭಾಗವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದೂ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ.

The final warning message represented as the Revelation of Jesus Christ in the first three verses of Revelation chapter one is testified to a second time at the end of Revelation. The end of Revelation testifies of the first verses of the Old Testament and also the last verses of the Old Testament. With those four references it can be deduced by employing the divine rule of placing prophetic line upon prophetic line that the final warning message has to do with the Creator’s relationship to His created beings. It has to do with His creative power. It has to do with how His creative power is communicated to His church. It has to do with the attribute of Divinity that identifies the end with the beginning. It is a message that arrives just before the close of probation and more. When considered together it is about God’s creative power! And the first mention of His creative power is in the beginning of Genesis one from the first verse through to the second chapter verse three.

ಪ್ರಕಟನೆ ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೊದಲ ಮೂರು ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಕಟನೆ ಎಂದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಅಂತಿಮ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಸಂದೇಶವು, ಪ್ರಕಟನೆಯ ಅಂತ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಎರಡನೇ ಬಾರಿ ಸಾಕ್ಷೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಪ್ರಕಟನೆಯ ಅಂತ್ಯಭಾಗವು ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಮೊದಲ ವಚನಗಳನ್ನೂ ಹಾಗೂ ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಕೊನೆಯ ವಚನಗಳನ್ನೂ ಸಾಕ್ಷೀಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ನಾಲ್ಕು ಉಲ್ಲೇಖಗಳ ಮೂಲಕ, ಪ್ರವಾದನಾರೇಖೆಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರವಾದನಾರೇಖೆಯನ್ನು ಇಡುವ ದೈವಿಕ ನಿಯಮವನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸುವುದರಿಂದ, ಅಂತಿಮ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಸಂದೇಶವು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಿಗೆ ತನ್ನ ಸೃಷ್ಟಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ ಎಂದು ನಿರ್ಣಯಿಸಬಹುದು. ಇದು ಆತನ ಸೃಜನಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ. ಇದು ಆತನ ಸೃಜನಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿಯು ಆತನ ಸಭೆಗೆ ಹೇಗೆ ಸಂವಹನಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ. ಇದು ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಆದಿಯೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸುವ ದೈವತ್ವದ ಗುಣಲಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ. ಇದು ಕೃಪಾಕಾಲದ ಮುಕ್ತಾಯಕ್ಕಿಂತ ತಕ್ಷಣ ಮೊದಲು ಬರುವ ಸಂದೇಶವಾಗಿದ್ದು, ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಇವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿದಾಗ, ಇದು ದೇವರ ಸೃಜನಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿಯ ಕುರಿತಾಗಿದೆ! ಮತ್ತು ಆತನ ಸೃಜನಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿಯ ಮೊದಲ ಉಲ್ಲೇಖವು ಆದಿಕಾಂಡದ ಆರಂಭದಲ್ಲೇ, ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೊದಲ ವಚನದಿಂದ ಎರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೂರನೇ ವಚನದವರೆಗೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

> In the beginning God created the heaven and the earth. And the earth was without form, and void; and darkness was upon the face of the deep. And the Spirit of God moved upon the face of the waters.

> ಆದಿಯಲ್ಲಿ ದೇವರು ಆಕಾಶವನ್ನೂ ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಭೂಮಿಯು ಆಕಾರವಿಲ್ಲದದ್ದಾಗಿಯೂ ಶೂನ್ಯವಾಗಿಯೂ ಇತ್ತು; ಅಗಾಧ ಜಲರಾಶಿಯ ಮೇಲ್ಮೈಯ ಮೇಲೆ ಕತ್ತಲೆಯಿತ್ತು. ದೇವರ ಆತ್ಮನು ನೀರಿನ ಮೇಲ್ಮೈಯ ಮೇಲೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

> And God said, Let there be light: and there was light. And God saw the light, that it was good: and God divided the light from the darkness. And God called the light Day, and the darkness he called Night. And the evening and the morning were the first day.

> ಆಗ ದೇವರು, “ಬೆಳಕು ಉಂಟಾಗಲಿ” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು; ಮತ್ತು ಬೆಳಕು ಉಂಟಾಯಿತು. ದೇವರು ಆ ಬೆಳಕು ಒಳ್ಳೆಯದು ಎಂದು ಕಂಡರು; ಮತ್ತು ದೇವರು ಬೆಳಕನ್ನು ಕತ್ತಲಿಯಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿದರು. ದೇವರು ಬೆಳಕಿಗೆ ಹಗಲು ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟರು, ಮತ್ತು ಕತ್ತಲಿಗೆ ರಾತ್ರಿ ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟರು. ಸಂಜೆ ಆಯಿತು, ಬೆಳಗ್ಗೆ ಆಯಿತು—ಇದೇ ಮೊದಲನೆಯ ದಿನ.

> And God said, Let there be a firmament in the midst of the waters, and let it divide the waters from the waters. And God made the firmament, and divided the waters which were under the firmament from the waters which were above the firmament: and it was so. And God called the firmament Heaven. And the evening and the morning were the second day.

> ಆಗ ದೇವರು, “ಜಲಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಆಕಾಶವಿಸ್ತಾರವು ಇರಲಿ; ಅದು ಜಲಗಳನ್ನು ಜಲಗಳಿಂದ ವಿಭಜಿಸಲಿ” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ದೇವರು ಆ ಆಕಾಶವಿಸ್ತಾರವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿ, ಆ ಆಕಾಶವಿಸ್ತಾರದ ಕೆಳಗಿದ್ದ ಜಲಗಳನ್ನು ಆ ಆಕಾಶವಿಸ್ತಾರದ ಮೇಲಿದ್ದ ಜಲಗಳಿಂದ ವಿಭಜಿಸಿದರು; ಮತ್ತು ಹಾಗೆಯೇ ಆಯಿತು. ದೇವರು ಆ ಆಕಾಶವಿಸ್ತಾರಕ್ಕೆ ಆಕಾಶವೆಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟರು. ಸಂಜೆಯಾಯಿತು, ಪ್ರಾತಃಕಾಲವಾಯಿತು—ಇದು ಎರಡನೆಯ ದಿನ.

> And God said, Let the waters under the heaven be gathered together unto one place, and let the dry land appear: and it was so. And God called the dry land Earth; and the gathering together of the waters called he Seas: and God saw that it was good. And God said, Let the earth bring forth grass, the herb yielding seed, and the fruit tree yielding fruit after his kind, whose seed is in itself, upon the earth: and it was so. And the earth brought forth grass, and herb yielding seed after his kind, and the tree yielding fruit, whose seed was in itself, after his kind: and God saw that it was good. And the evening and the morning were the third day.

> ಆಗ ದೇವರು, ಆಕಾಶದ ಕೆಳಗಿರುವ ನೀರುಗಳು ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಕೂಡಿಕೊಳ್ಳಲಿ, ಮತ್ತು ಒಣ ನೆಲವು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು; ಹಾಗೆಯೇ ಆಯಿತು. ಮತ್ತು ದೇವರು ಒಣ ನೆಲಕ್ಕೆ ಭೂಮಿ ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟರು; ಕೂಡಿಕೊಂಡ ನೀರುಗಳಿಗೆ ಸಮುದ್ರಗಳು ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟರು; ಮತ್ತು ಅದು ಒಳ್ಳೆಯದು ಎಂದು ದೇವರು ಕಂಡರು. ಮತ್ತೂ ದೇವರು, ಭೂಮಿಯು ಹುಲ್ಲನ್ನೂ, ತನ್ನ ತನ್ನ ಪ್ರಕಾರ ಬೀಜಕೊಡುವ ಸಸ್ಯವನ್ನೂ, ತನ್ನ ತನ್ನ ಪ್ರಕಾರ ಫಲಕೊಡುವ, ತನ್ನೊಳಗೆ ತನ್ನ ಬೀಜವಿರುವ ಫಲವೃಕ್ಷವನ್ನೂ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಉಂಟುಮಾಡಲಿ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು; ಹಾಗೆಯೇ ಆಯಿತು. ಆಗ ಭೂಮಿಯು ಹುಲ್ಲನ್ನೂ, ತನ್ನ ತನ್ನ ಪ್ರಕಾರ ಬೀಜಕೊಡುವ ಸಸ್ಯವನ್ನೂ, ತನ್ನೊಳಗೆ ತನ್ನ ಬೀಜವಿರುವ, ತನ್ನ ತನ್ನ ಪ್ರಕಾರ ಫಲಕೊಡುವ ವೃಕ್ಷವನ್ನೂ ಉಂಟುಮಾಡಿತು; ಮತ್ತು ಅದು ಒಳ್ಳೆಯದು ಎಂದು ದೇವರು ಕಂಡರು. ಸಾಯಂಕಾಲವೂ ಆಯಿತು, ಪ್ರಾತಃಕಾಲವೂ ಆಯಿತು; ಇದು ಮೂರನೆಯ ದಿನವಾಗಿತ್ತು.

> And God said, Let there be lights in the firmament of the heaven to divide the day from the night; and let them be for signs, and for seasons, and for days, and years: And let them be for lights in the firmament of the heaven to give light upon the earth: and it was so. And God made two great lights; the greater light to rule the day, and the lesser light to rule the night: he made the stars also. And God set them in the firmament of the heaven to give light upon the earth, And to rule over the day and over the night, and to divide the light from the darkness: and God saw that it was good. And the evening and the morning were the fourth day.

> ಆಗ ದೇವರು, ಹಗಲನ್ನು ರಾತ್ರಿಯಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸುವದಕ್ಕಾಗಿ ಆಕಾಶಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಜ್ಯೋತಿಗಳು ಇರಲಿ; ಅವು ಸೂಚನೆಗಳಿಗೂ, ಕಾಲಗಳಿಗೂ, ದಿನಗಳಿಗೂ, ವರ್ಷಗಳಿಗೂ ಇರಲಿ; ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಬೆಳಕು ಕೊಡುವದಕ್ಕಾಗಿ ಅವು ಆಕಾಶಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಜ್ಯೋತಿಗಳಾಗಿರಲಿ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು; ಹಾಗೆಯೇ ಆಯಿತು. ದೇವರು ಎರಡು ದೊಡ್ಡ ಜ್ಯೋತಿಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದರು; ದೊಡ್ಡ ಜ್ಯೋತಿ ಹಗಲಿನ ಮೇಲೆ ಆಳುವದಕ್ಕೆ, ಚಿಕ್ಕ ಜ್ಯೋತಿ ರಾತ್ರಿಯ ಮೇಲೆ ಆಳುವದಕ್ಕೆ; ನಕ್ಷತ್ರಗಳನ್ನೂ ಉಂಟುಮಾಡಿದರು. ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಬೆಳಕು ಕೊಡುವದಕ್ಕೂ, ಹಗಲಿನ ಮೇಲೂ ರಾತ್ರಿಯ ಮೇಲೂ ಆಳುವದಕ್ಕೂ, ಬೆಳಕನ್ನು ಕತ್ತಲೆಯಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸುವದಕ್ಕೂ ದೇವರು ಅವುಗಳನ್ನು ಆಕಾಶಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು; ಅದು ಒಳ್ಳೆಯದೆಂದು ದೇವರು ನೋಡಿದರು. ಸಾಯಂಕಾಲವಾಯಿತು, ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಾಯಿತು—ನಾಲ್ಕನೆಯ ದಿನ.

> And God said, Let the waters bring forth abundantly the moving creature that hath life, and fowl that may fly above the earth in the open firmament of heaven. And God created great whales, and every living creature that moveth, which the waters brought forth abundantly, after their kind, and every winged fowl after his kind: and God saw that it was good. And God blessed them, saying, Be fruitful, and multiply, and fill the waters in the seas, and let fowl multiply in the earth. And the evening and the morning were the fifth day.

> ಆಗ ದೇವರು, ಜೀವವುಳ್ಳ ಚಲಿಸುವ ಸೃಷ್ಟಿಗಳು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಬಹಳವಾಗಿ ಉಂಟಾಗಲಿ; ಮತ್ತು ಆಕಾಶಮಂಡಲದ ವಿಸ್ತಾರದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಾಗಿ ಹಾರುವ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಉಂಟಾಗಲಿ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆಗ ದೇವರು ಮಹಾ ತಿಮಿಂಗಿಲಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ನೀರುಗಳು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಜಾತಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಬಹಳವಾಗಿ ಉಂಟುಮಾಡಿದ ಚಲಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಜಾತಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಇರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರೆಕ್ಕೆಳ್ಳ ಪಕ್ಷಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು; ಮತ್ತು ಅದು ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಿದೆ ಎಂದು ದೇವರು ಕಂಡರು. ಆಗ ದೇವರು ಅವರಿಗೆ ಆಶೀರ್ವದಿಸಿ, ಫಲವತ್ತಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿರಿ, ಬಹಳವಾಗಿ ವೃದ್ಧಿಸಿರಿ, ಸಮುದ್ರಗಳ ನೀರನ್ನು ತುಂಬಿರಿ; ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಿಗಳು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಹಳವಾಗಲಿ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಸಾಯಂಕಾಲವೂ ಆಯಿತು, ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯೂ ಆಯಿತು; ಅದು ಐದನೆಯ ದಿನವಾಗಿತ್ತು.

> And God said, Let the earth bring forth the living creature after his kind, cattle, and creeping thing, and beast of the earth after his kind: and it was so. And God made the beast of the earth after his kind, and cattle after their kind, and everything that creepeth upon the earth after his kind: and God saw that it was good. And God said, Let us make man in our image, after our likeness: and let them have dominion over the fish of the sea, and over the fowl of the air, and over the cattle, and over all the earth, and over every creeping thing that creepeth upon the earth. So God created man in his own image, in the image of God created he him; male and female created he them. And God blessed them, and God said unto them, Be fruitful, and multiply, and replenish the earth, and subdue it: and have dominion over the fish of the sea, and over the fowl of the air, and over every living thing that moveth upon the earth. And God said, Behold, I have given you every herb bearing seed, which is upon the face of all the earth, and every tree, in the which is the fruit of a tree yielding seed; to you it shall be for meat. And to every beast of the earth, and to every fowl of the air, and to everything that creepeth upon the earth, wherein there is life, I have given every green herb for meat: and it was so. And God saw everything that he had made, and, behold, it was very good. And the evening and the morning were the sixth day. Thus the heavens and the earth were finished, and all the host of them. And on the seventh day God ended his work which he had made; and he rested on the seventh day from all his work which he had made. And God blessed the seventh day, and sanctified it: because that in it he had rested from all his work which God created and made. Genesis 1:1–2:3.

> ಆಗ ದೇವರು, ಭೂಮಿಯು ತನ್ನ ತನ್ನ ಪ್ರಕಾರವಾಗಿ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಲಿ, ಅಂದರೆ ಸಾಕುಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನೂ, ಸರಿದುಹೋಗುವ ಜೀವಿಗಳನ್ನೂ, ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ಮೃಗಗಳನ್ನೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಪ್ರಕಾರವಾಗಿ ಉಂಟುಮಾಡಲಿ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು; ಹಾಗೆಯೇ ಆಯಿತು. ದೇವರು ಭೂಮಿಯ ಮೃಗಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಪ್ರಕಾರವಾಗಿ, ಸಾಕುಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಪ್ರಕಾರವಾಗಿ, ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಸರಿದುಹೋಗುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನೂ ತನ್ನ ತನ್ನ ಪ್ರಕಾರವಾಗಿ ಉಂಟುಮಾಡಿದರು; ಮತ್ತು ಅದು ಒಳ್ಳೆಯದೆಂದು ದೇವರು ನೋಡಿದರು. ಆಗ ದೇವರು, ನಮ್ಮ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ಸಮಾನತೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡೋಣ; ಅವರು ಸಮುದ್ರದ ಮೀನುಗಳ ಮೇಲೆಯೂ, ಆಕಾಶದ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಮೇಲೆಯೂ, ಸಾಕುಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮೇಲೆಯೂ, ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆಯೂ, ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಸರಿದುಹೋಗುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವಿಯ ಮೇಲೆಯೂ ಅಧಿಪತ್ಯ ಹೊಂದಿರಲಿ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಹೀಗೆ ದೇವರು ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು; ದೇವರ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು; ಗಂಡನ್ನಾಗಿಯೂ ಹೆಣ್ಣನ್ನಾಗಿಯೂ ಅವರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು. ದೇವರು ಅವರನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿ ಅವರಿಗೆ, ಫಲವಂತರಾಗಿ, ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ತುಂಬಿಸಿ, ಅದನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಿರಿ; ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರದ ಮೀನುಗಳ ಮೇಲೆಯೂ, ಆಕಾಶದ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಮೇಲೆಯೂ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಸಂಚರಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವಿಯ ಮೇಲೆಯೂ ಅಧಿಪತ್ಯ ಹೊಂದಿರಿ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಮತ್ತೆ ದೇವರು, ಇಗೋ, ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯ ಮೆಲ್ಮೈಯಲ್ಲಿರುವ ಬೀಜಕೊಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಸ್ಯವನ್ನೂ, ಮತ್ತು ಬೀಜಕೊಡುವ ಫಲವುಳ್ಳ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮರವನ್ನು ನಿಮಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ; ಅವು ನಿಮಗೆ ಆಹಾರವಾಗಿರಲಿ. ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮೃಗಕ್ಕೂ, ಆಕಾಶದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪಕ್ಷಿಗೂ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಸರಿದುಹೋಗುವ, ಜೀವವುಳ್ಳ ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹಸಿರು ಸಸ್ಯವನ್ನೂ ಆಹಾರವಾಗಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು; ಹಾಗೆಯೇ ಆಯಿತು. ದೇವರು ತಾನು ಮಾಡಿದ್ದ ಸಮಸ್ತವನ್ನೂ ನೋಡಿದರು; ಇಗೋ, ಅದು ಬಹಳ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಿತ್ತು. ಸಂಜೆ ಆಯಿತು, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಆಯಿತು—ಆರನೆಯ ದಿನ. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಆಕಾಶವೂ ಭೂಮಿಯೂ, ಅವುಗಳ ಸಮಸ್ತ ಸಮೂಹವೂ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡವು. ದೇವರು ತಾನು ಮಾಡಿದ್ದ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಏಳನೆಯ ದಿನದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ, ತಾನು ಮಾಡಿದ್ದ ಸಮಸ್ತ ಕಾರ್ಯದಿಂದ ಏಳನೆಯ ದಿನದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದರು. ದೇವರು ಏಳನೆಯ ದಿನವನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿ ಅದನ್ನು ಪರಿಶುದ್ಧಮಾಡಿದರು; ಯಾಕಂದರೆ ದೇವರು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದ ತನ್ನ ಸಮಸ್ತ ಕಾರ್ಯದಿಂದ ಅದರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದರು. ಆದಿಕಾಂಡ 1:1–2:3.

The previous verses represent the entire testimony of creation, emphasizing that God’s word possesses creative power.

ಹಿಂದಿನ ವಚನಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸಮಗ್ರ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ; ದೇವರ ವಾಕ್ಯವು ಸೃಜನಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತವೆ.

> Let all the earth fear the Lord: let all the inhabitants of the world stand in awe of him. For he spake, and it was done; he commanded, and it stood fast. Psalms 33:8, 9.

> ಭೂಮಿಯೆಲ್ಲವು ಯೆಹೋವನಿಗೆ ಭಯಪಡುವದಾಗಲಿ; ಲೋಕದ ಎಲ್ಲಾ ನಿವಾಸಿಗಳು ಆತನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಭಯದಿಂದ ನಿಲ್ಲುವವರಾಗಲಿ. ಯಾಕಂದರೆ ಆತನು ಮಾತಾಡಿದನು, ಆಗ ಅದು ಉಂಟಾಯಿತು; ಆತನು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು, ಆಗ ಅದು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತಿತು. ಕೀರ್ತನೆಗಳು 33:8, 9.

The same creative power that made the world is employed by Christ to transform men.

ಲೋಕವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಅದೇ ಸೃಜನಶೀಲ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಮಾನವರನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸಲು ಕ್ರಿಸ್ತನು ಬಳಸುತ್ತಾನೆ.

> “The creative energy that called the worlds into existence is in the word of God. This word imparts power; it begets life. Every command is a promise; accepted by the will, received into the soul, it brings with it the life of the Infinite One. It transforms the nature and re-creates the soul in the image of God.

> “ಲೋಕಗಳನ್ನು ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಕರೆದ ಸೃಜನಶೀಲ ಶಕ್ತಿ ದೇವರ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿದೆ. ಈ ವಾಕ್ಯವು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಅದು ಜೀವವನ್ನು ಉತ್ಪತ್ತಿಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆಜ್ಞೆಯೂ ಒಂದು ವಾಗ್ದಾನವಾಗಿದೆ; ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಂಗೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಆತ್ಮದೊಳಗೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಅದು ತನ್ನೊಡನೆ ಅನಂತನ ಜೀವವನ್ನೂ ತರುತ್ತದೆ. ಅದು ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ರೂಪಾಂತರಗೊಳಿಸಿ, ಆತ್ಮವನ್ನು ದೇವರ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಮರುಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ.”

> “The life thus imparted is in like manner sustained. ‘By every word that proceedeth out of the mouth of God’ (Matthew 4:4) shall man live.” Education, 126.

> ಹೀಗೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ಜೀವವು ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪೋಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. “‘ದೇವರ ಬಾಯಿಂದ ಹೊರಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಾಕ್ಯದಿಂದ’ (ಮತ್ತಾಯ 4:4) ಮಾನವನು ಜೀವಿಸುವನು.” ಶಿಕ್ಷಣ, 126.

The Revelation of Jesus Christ emphasizes how the Word of God is conveyed to men. It comes from the Father, to the Son, to an angel, to a prophet who writes it down and sends it to the churches. The communication process set forth at the beginning and ending of the book of Revelation is also illustrated with Jacob’s ladder with angels ascending and descending the ladder. It is illustrated with Zechariah’s two golden pipes that bring the oil into the sanctuary. The communication process between God and man is a subject of Bible prophecy and the message that is sent forth contains the creative power that made the universe. In the communication process in chapter one of Revelation, it is to be understood that the message handed down to the churches contains the power to transform a Laodicean unto a Philadelphian.

ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಕಟನೆಯು ದೇವರ ವಾಕ್ಯವು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಹೇಗೆ ತಲುಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತದೆ. ಅದು ತಂದೆಯಿಂದ, ಮಗನಿಗೆ, ಒಬ್ಬ ದೂತನಿಗೆ, ಅದನ್ನು ಲಿಖಿತಗೊಳಿಸಿ ಸಭೆಗಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸುವ ಒಬ್ಬ ಪ್ರವಾದಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಪ್ರಕಟನೆಯ ಪುಸ್ತಕದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿಯೂ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಈ ಸಂವಹನ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು, ಏಣಿಯ ಮೇಲೆ ಮೇಲೇರಿದೂ ಕೆಳಗಿಳಿದೂ ಇರುವ ದೂತులతో ಯಾಕೋಬನ ಏಣಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಚಿತ್ರಿತವಾಗಿದೆ. ಅದು ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಪವಿತ್ರಸ್ಥಳದೊಳಗೆ ತರುವ ಜೆಕರ್ಯನ ಎರಡು ಬಂಗಾರದ ಕೊಳವೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಚಿತ್ರಿತವಾಗಿದೆ. ದೇವರ ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯನ ನಡುವಿನ ಈ ಸಂವಹನ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಒಂದು ವಿಷಯವಾಗಿದ್ದು, ಹೊರಡಿಸಲ್ಪಡುವ ಸಂದೇಶವು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದ ಸೃಜನಶೀಲ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಪ್ರಕಟನೆಯ ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಈ ಸಂವಹನ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ, ಸಭೆಗಳಿಗೆ ಹಸ್ತಾಂತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಂದೇಶವು ಒಬ್ಬ ಲವೋದಿಕೇಯನನ್ನು ಫಿಲಡೆಲ್ಫಿಯನನಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

Whether we consider the beginning or ending of the Old or the New Testament it is the same message. God is conveying the final warning message and it contains the creative power of God if it is heard and kept by those that hear. The message that accomplishes this is set within the divine framework of the Alpha and Omega. The beginning, middle and ending. The three Hebrew letters that go together to create the word “truth” are the everlasting gospel, and the letters and their meanings, and the word they produce when combined with one another symbolize the principle and also the One who is Alpha and Omega. It emphasizes His creative power. The last three words of the creation story, each begin with the three letters, in the order that make up the word “truth.”

ನಾವು ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಾಗಲಿ ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಾಗಲಿ, ಅದರ ಆರಂಭವನ್ನಾಗಲಿ ಅಂತ್ಯವನ್ನಾಗಲಿ ಪರಿಗಣಿಸಿದರೂ, ಅದೇ ಸಂದೇಶವೇ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ದೇವರು ಅಂತಿಮ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಕೇಳುವವರು ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಕೈಗೊಂಡರೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ದೇವರ ಸೃಜನಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿ ಅಡಕವಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಸಾಧಿಸುವ ಸಂದೇಶವು ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೆಗಾದ ದೈವಿಕ ಚೌಕಟ್ಟಿನೊಳಗೆ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ. ಆರಂಭ, ಮಧ್ಯ, ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯ. “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ರಚಿಸಲು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಬರುವ ಮೂರು ಹೀಬ್ರೂ ಅಕ್ಷರಗಳು ನಿತ್ಯವಾದ ಸುವಾರ್ತೆಯಾಗಿವೆ; ಮತ್ತು ಆ ಅಕ್ಷರಗಳು, ಅವುಗಳ ಅರ್ಥಗಳು, ಹಾಗೂ ಅವು ಪರಸ್ಪರ ಸೇರಿಬಂದಾಗ ಉಂಟಾಗುವ ಪದವು ತತ್ತ್ವವನ್ನೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೆಗಾ ಆಗಿರುವ ಆ ಒಬ್ಬನನ್ನೂ ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಆತನ ಸೃಜನಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತದೆ. ಸೃಷ್ಟಿಯ ಕಥೆಯ ಕೊನೆಯ ಮೂರು ಪದಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪದವೂ “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ರಚಿಸುವ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿರುವ ಆ ಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೊಂದರಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

The three words that are the ending of the creation story begin with the three letters which together create the word “truth.” The last three words of the verse begin with the letters א (Aleph), מ (Mem), and ת (Tav) in order. Those three words are translated as “God,” “created” and “made.” These three words each start with the letters א (Aleph), מ (Mem), and ת (Tav) in that order, further emphasize the completeness and orderliness of the creation narrative. This pattern has been noted by Jewish commentators as an interesting linguistic feature of the Hebrew text.

ಸೃಷ್ಟಿಯ ಕಥೆಯ ಅಂತ್ಯದ ಮೂರು ಪದಗಳು, ಒಟ್ಟಾಗಿ “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತವೆ. ವಚನದ ಕೊನೆಯ ಮೂರು ಪದಗಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ א (Aleph), מ (Mem), ಮತ್ತು ת (Tav) ಎಂಬ ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತವೆ. ಆ ಮೂರು ಪದಗಳನ್ನು “ದೇವರು,” “ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು,” ಮತ್ತು “ಮಾಡಿದನು” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಮೂರು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ಇದೇ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ א (Aleph), מ (Mem), ಮತ್ತು ת (Tav) ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವುದರಿಂದ, ಸೃಷ್ಟಿಯ ವೃತ್ತಾಂತದ ಪೂರ್ಣತೆ ಮತ್ತು ಕ್ರಮಬದ್ಧತೆಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತದೆ. ಈ ವಿನ್ಯಾಸವನ್ನು ಯೆಹೂದಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರು ಹೀಬ್ರೂ ಪಠ್ಯದ ಒಂದು ಗಮನಾರ್ಹ ಭಾಷಾತ್ಮಕ ಲಕ್ಷಣವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾರೆ.

The creation story begins with the words “in the beginning” and it ends with three words that represent the Alpha and Omega, the beginning and ending, the first and the last. The creative power illustrated in the Genesis testimony begins and ends with the signature of the wonderful linguist.

ಸೃಷ್ಟಿಯ ಕಥೆ “ಆದಿಯಲ್ಲಿ” ಎಂಬ ಪದಗಳಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಅದು ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೇಗಾ, ಆದಿ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯ, ಮೊದಲನೆಯವನು ಮತ್ತು ಕೊನೆಯವನು ಎಂಬುದನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಮೂರು ಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆದಿಕಾಂಡದ ಸಾಕ್ಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಿತವಾಗಿರುವ ಸೃಜನಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿ, ಅದ್ಭುತ ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞನ ಸಹಿಯೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭಗೊಂಡು ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

The first of a thing illustrating the last of a thing is what the prophet John emphasized when by writing what then was, he was then simultaneously writing what would be.

ಒಂದು ವಿಷಯದ ಅಂತ್ಯದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುವ ಅದರ ಆರಂಭಿಕ ಸ್ಥಿತಿಯೇ, ಆಗಿದ್ದದ್ದನ್ನು ಬರೆಯುವ ಮೂಲಕ ಏನಾಗಲಿದೆಯೋ ಅದನ್ನೂ ಏಕಕಾಲದಲ್ಲೇ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರವಾದಿ ಯೋಹಾನನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಒತ್ತಿಹೇಳಿದ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ.

The final warning message of Elijah represented at the end of the Old Testament identifies the same prophetic principle, within the context of the Sunday law crisis and the approaching seven last plagues.

ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಎಲೀಯನ ಅಂತಿಮ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಸಂದೇಶವು, ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನು ಸಂಕಟದ ಹಾಗೂ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿರುವ ಏಳು ಅಂತಿಮ ವಿಪತ್ತುಗಳ ಸಂದರ್ಭದೊಳಗೆ, ಅದೇ ಪ್ರವಾದಕೀಯ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ.

The “rule of first mention” and all that it represents is the “framework” that “present truth” is to be placed within. That framework is “the rule of first mention” that is also one of the attributes of God.

“ಮೊದಲ ಉಲ್ಲೇಖದ ನಿಯಮ” ಮತ್ತು ಅದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಸಮಸ್ತವೂ “ವರ್ತಮಾನದ ಸತ್ಯ”ವನ್ನು ಅದರೊಳಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕಾದ “ಚೌಕಟ್ಟು”ವಾಗಿದೆ. ಆ ಚೌಕಟ್ಟು “ಮೊದಲ ಉಲ್ಲೇಖದ ನಿಯಮ”ವೇ ಆಗಿದ್ದು, ಅದು ದೇವರ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೂ ಆಗಿದೆ.

In the book of Daniel representing the beginning of Adventism and the book of Revelation representing the end of Adventism, we find amazing parallels when we look at it with the principle of the first illustrating the last. The book of Daniel sets forth an attribute of Jesus when it uses the name Palmoni, meaning the wonderful numberer of secrets. Daniel also introduces Jesus as Michael the archangel. John is employed to do the same as Daniel, and he identifies not the master of math, or the leader of the angels, but the master of language. When we consider Jesus as the master of the alphabet, we should consider Psalms 119, the longest chapter in the Bible.

ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಆರಂಭವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿಯೂ ಮತ್ತು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಪ್ರಕಟಣೆಯ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿಯೂ, ಮೊದಲನೆಯದು ಕೊನೆಯದನ್ನು ಉದಾಹರಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ತತ್ತ್ವದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ಅವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾದ ಸಮಾನಾಂತರಗಳನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕವು ರಹಸ್ಯಗಳ ಅದ್ಭುತ ಸಂಖ್ಯಾಕರನು ಎಂಬ ಅರ್ಥವನ್ನುಳ್ಳ ಪಾಲ್ಮೋನಿ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಬಳಸುವಾಗ, ಯೇಸುವಿನ ಒಂದು ಗುಣಲಕ್ಷಣವನ್ನು ಮುಂದಿರುತ್ತದೆ. ದಾನಿಯೇಲನು ಯೇಸುವನ್ನು ಮಹಾದೂತನಾದ ಮೀಕಾಯೇಲನಾಗಿಯೂ ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತಾನೆ. ದಾನಿಯೇಲನಂತೆಯೇ ಅದೇ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಲು ಯೋಹಾನನನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಅವನು ಗಣಿತದ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನು, ಅಥವಾ ದೂತರ ನಾಯಕರನ್ನು ಅಲ್ಲ, ಭಾಷೆಯ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಯೇಸುವನ್ನು ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿ ನಾವು ಪರಿಗಣಿಸುವಾಗ, ಬೈಬಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ದೀರ್ಘ ಅಧ್ಯಾಯವಾದ ಕೀರ್ತನೆಗಳು 119 ಅನ್ನು ನಾವು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು.

Psalms 119 is an alphabetic acrostic, meaning that the first letters of each set of eight verses starts with the same letter. There are twenty-two letters in the Hebrew alphabet, so there twenty-two sections of eight verses. Each section begins with the letter of the alphabet in the order of the alphabet, and thereafter each of the eight verses assigned to that letter begin with that letter. There are eight verses for each letter, thus eight verses times the twenty-two letters of the Hebrew alphabet equal one hundred and seventy-six lines. The Psalm emphasizes obedience to a God who is a God of order (hence the acrostic structure), not of chaos.

ಕೀರ್ತನೆಗಳು 119 ಅಕ್ಷರಕ್ರಮದ ಆಕ್ರೋಸ್ಟಿಕ್ ಆಗಿದೆ; ಅಂದರೆ, ಪ್ರತಿ ಎಂಟು ವಚನಗಳ ಸಮೂಹದ ಮೊದಲ ಅಕ್ಷರವು ಒಂದೇ ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಬ್ರೂ ಅಕ್ಷರಮಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ಅಕ್ಷರಗಳಿರುವುದರಿಂದ, ಅಲ್ಲಿ ಎಂಟು ವಚನಗಳ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ವಿಭಾಗಗಳಿವೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿಭಾಗವು ಅಕ್ಷರಮಾಲೆಯ ಕ್ರಮಾನುಸಾರ ಅದರ ಸಂಬಂಧಿತ ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ; ನಂತರ ಆ ಅಕ್ಷರಕ್ಕೆ ನಿಯೋಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಎಂಟು ವಚನಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅದೇ ಅಕ್ಷರದಿಂದಲೇ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿ ಅಕ್ಷರಕ್ಕೂ ಎಂಟು ವಚನಗಳಿರುವುದರಿಂದ, ಹೀಬ್ರೂ ಅಕ್ಷರಮಾಲೆಯ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಎಂಟು ವಚನಗಳಿಂದ ಗುಣಿಸಿದರೆ ಒಟ್ಟು ನೂರ ಎಪ್ಪತ್ತಾರು ಸಾಲುಗಳಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಕೀರ್ತನೆಯು ಅರಾಜಕತೆಯ ದೇವನಲ್ಲ, ಕ್ರಮದ ದೇವರಾಗಿರುವ ದೇವರಿಗೆ ವಿಧೇಯತೆಯನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತದೆ (ಆದಕಾರಣವೇ ಈ ಆಕ್ರೋಸ್ಟಿಕ್ ರಚನೆ).

Another prominent theme in Psalms 119 is the profound truth that the Word of God is all-sufficient. There are eight different terms referring to the Word of God throughout the Psalm: law, testimonies, precepts, statutes, commandments, judgments, word, and ordinances. In almost every verse, the Word of God is mentioned. Psalms 119 affirms not only the character of the Scriptures, but it affirms that God’s Word reflects the very character of God Himself. Notice these attributes of God set forth in Psalms 119:

ಕೀರ್ತನೆ 119ರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಮುಖ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ದೇವರ ವಾಕ್ಯವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿರುವುದು ಎಂಬ ಗಂಭೀರ ಸತ್ಯ. ಈ ಕೀರ್ತನಾದ್ಯಂತ ದೇವರ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಎಂಟು ವಿಭಿನ್ನ ಪದಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ: ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರ, ಸಾಕ್ಷಿಗಳು, ಉಪದೇಶಗಳು, ವಿಧಿಗಳು, ಆಜ್ಞೆಗಳು, ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪುಗಳು, ವಾಕ್ಯ, ಮತ್ತು ನಿಯಮಗಳು. ಬಹುತೇಕ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಚನದಲ್ಲಿಯೂ ದೇವರ ವಾಕ್ಯದ ಉಲ್ಲೇಖ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಕೀರ್ತನೆ 119ವು ಕೇವಲ ಪರಿಶುದ್ಧ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಸ್ವಭಾವವನ್ನೇ ದೃಢಪಡಿಸುವುದಲ್ಲ, ದೇವರ ವಾಕ್ಯವು ದೇವರ ಸ್ವಭಾವವನ್ನೇ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ದೃಢಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಕೀರ್ತನೆ 119ರಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ದೇವರ ಈ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿ:

1. 1. Righteousness (verses 7, 62, 75, 106, 123, 138, 144, 160, 164, 172)

   1. ನೀತಿ (ವಚನಗಳು 7, 62, 75, 106, 123, 138, 144, 160, 164, 172)

2. 2. Trustworthiness (verse 42)

   2. ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆ (ವಚನ 42)

3. 3. Truthfulness (verses 43, 142, 151, 160)

   3. ಸತ್ಯವಂತಿಕೆ (ವಚನಗಳು 43, 142, 151, 160)

4. 4. Faithfulness (verse 86)

   4. ನಿಷ್ಠೆ (ವಚನ 86)

5. 5. Unchangeableness (verse 89)

   5. ಬದಲಾಗದಿರುವಿಕೆ (ಪದ್ಯ 89)

6. 6. Eternality (verses 90, 152)

   6. ನಿತ್ಯತ್ವ (ವಚನಗಳು 90, 152)

7. 7. Light (verse 105)

   7. ಬೆಳಕು (ವಚನ 105)

8. 8. Purity (verse 140)

   ೮. ಪರಿಶುದ್ಧತೆ (ಪದ್ಯ 140)

The Psalm opens with two beatitudes. “Blessed” are those whose ways are blameless, who live according to God’s law, who keep His statutes and seek Him with all their heart. These are the lessons for us in this great Psalm. The Word of God is sufficient to make us wise, train us in righteousness, and equip us for every good work (2 Timothy 3:15–17).

ಈ ಕೀರ್ತನೆಯು ಎರಡು ಧನ್ಯೋಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ತಮ್ಮ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ನಿರ್ದೋಷಿಗಳಾಗಿದ್ದು, ದೇವರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ ನಡೆಯುವವರೂ, ಆತನ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ ಪೂರ್ಣ ಹೃದಯದಿಂದ ಆತನನ್ನು ಹುಡುಕುವವರೂ “ಧನ್ಯರು.” ಈ ಮಹಾನ್ ಕೀರ್ತನೆಯಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಇರುವ ಪಾಠಗಳು ಇವೇ. ದೇವರ ವಾಕ್ಯವು ನಮ್ಮನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಗಳನ್ನಾಗಿಸಲು, ನೀತಿಯಲ್ಲಿ ತರಬೇತುಗೊಳಿಸಲು, ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸತ್ಕಾರ್ಯಕ್ಕೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸಲು ಪರ್ಯಾಪ್ತವಾಗಿದೆ (2 ತಿಮೋಥೆಯ 3:15–17).

Of course, Psalms 119 is part of a subject that is pretty much unresolved in the religious world. It has to do with which verse is the middle verse of the Bible and which chapter is the middle chapter of the Bible. If you search the internet, you will find the various arguments centered around which Bible you use and so on and so forth. The problem with every position in the argument is that the definition of the middle of the Bible, whether a verse or a chapter should be defined by the author of the Bible, not the human student or critic of the Bible.

ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ, ಕೀರ್ತನೆಗಳು 119 ಧಾರ್ಮಿಕ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬಹುತೇಕ ಇನ್ನೂ ಬಗೆಹರಿಯದೆ ಇರುವ ಒಂದು ವಿಷಯದ ಭಾಗವಾಗಿದೆ. ಅದು ಬೈಬಲಿನ ಮಧ್ಯದ ವಚನ ಯಾವುದು ಮತ್ತು ಬೈಬಲಿನ ಮಧ್ಯದ ಅಧ್ಯಾಯ ಯಾವುದು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ. ನೀವು ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಿದರೆ, ನೀವು ಯಾವ ಬೈಬಲ್ ಅನ್ನು ಬಳಸುತ್ತೀರಿ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಕೇಂದ್ರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವ ವಿವಿಧ ವಾದಗಳನ್ನು ಕಾಣುವಿರಿ. ಈ ವಾದದಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಿಲುವಿನ ಸಮಸ್ಯೆಯೇನೆಂದರೆ, ಬೈಬಲಿನ ಮಧ್ಯಭಾಗದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ—ಅದು ವಚನವಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಅಧ್ಯಾಯವಾಗಿರಲಿ—ಬೈಬಲಿನ ಲೇಖಕರಿಂದಲೇ ನಿರ್ಧರಿಸಲ್ಪಡಬೇಕು; ಬೈಬಲಿನ ಮಾನವ ಅಧ್ಯೇತೃ ಅಥವಾ ವಿಮರ್ಶಕರಿಂದಲ್ಲ.

The Bible teaches that there is a beginning and end to everything. To everything there is a season.

ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಒಂದು ಆರಂಭವೂ ಒಂದು ಅಂತ್ಯವೂ ಇದೆ ಎಂದು ಬೈಬಲ್ ಬೋಧಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ಒಂದು ಕಾಲವಿದೆ.

> To everything there is a season, and a time to every purpose under the heaven: A time to be born, and a time to die; a time to plant, and a time to pluck up that which is planted. Ecclesiastes 3:1, 2.

> ಆಕಾಶದ ಕೆಳಗಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ಕೂ ಒಂದು ಕಾಲವಿದೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಉದ್ದೇಶಕ್ಕೂ ಒಂದು ಸಮಯವಿದೆ: ಹುಟ್ಟುವುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಕಾಲ, ಸಾಯುವುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಕಾಲ; ನೆಡುವುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಕಾಲ, ನೆಡಲ್ಪಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಕೀಳುವುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಕಾಲ. ಪ್ರಸಂಗಿ 3:1, 2.

There is a time to be born and a time to die, yet there is also the life that takes place in the middle of the beginning and ending of our lives. The birth is a brief moment in time, as is death. The life is the middle and has generally much more history connected with it than the time when we are born and time when we die.

ಹುಟ್ಟುವ ಕಾಲವಿದೆ, ಸಾಯುವ ಕಾಲವೂ ಇದೆ; ಆದಾಗ್ಯೂ, ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಆರಂಭ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಜೀವನವೂ ಇದೆ. ಜನನವು ಸಮಯದೊಳಗಿನ ಕ್ಷಣಿಕ ಘಟನೆಯಾಗಿದೆ; ಮರಣವೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಜೀವನವು ಆ ಮಧ್ಯಭಾಗವಾಗಿದ್ದು, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಾವು ಹುಟ್ಟುವ ಸಮಯಕ್ಕೂ ನಾವು ಸಾಯುವ ಸಮಯಕ್ಕೂ ಹೋಲಿಸಿದರೆ, ಅದರೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಇತಿಹಾಸವು ಬಹಳ ಹೆಚ್ಚಿನದಾಗಿದೆ.

The middle in the “rule of first mention” generally has much more testimony than the first and last. To seek a single verse or chapter in the Bible and define it as the middle is to disregard the biblical evidence even if the beginning and ending are essentially points in time; the middle is generally a period of time. Of course, the beginning, ending and middle will agree with one another, though often the identical waymark at the end is the opposite of the beginning.

“ಮೊದಲ ಉಲ್ಲೇಖದ ನಿಯಮ”ದಲ್ಲಿನ ಮಧ್ಯಭಾಗವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮೊದಲ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯದಕ್ಕಿಂತ ಬಹಳ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಬೈಬಲ್ಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಒಂದೇ ಒಂದು ವಚನವನ್ನು ಅಥವಾ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಅದನ್ನೇ ಮಧ್ಯಭಾಗವೆಂದು ನಿರ್ಣಯಿಸುವುದು, ಆರಂಭವೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಮೂಲತಃ ಕಾಲದ ಬಿಂದುಗಳಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಬೈಬಲ್ಲಿನ ಸಾಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದಿರುವಂತಾಗುತ್ತದೆ; ಮಧ್ಯಭಾಗವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಒಂದು ಕಾಲಾವಧಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ, ಆರಂಭ, ಅಂತ್ಯ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಭಾಗವು ಪರಸ್ಪರ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಅದೇ ಸಮಾನವಾದ ವೇಮಾರ್ಕ್ ಆರಂಭದ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

Jesus identified John the Baptist as Elijah, and they both illustrate the same prophetic sequence of events, but Elijah was persecuted by a wicked woman (Jezebel) who sought to imprison and kill Elijah, but she never did. John who was a symbol of Elijah was sought by an evil woman (Herodias) to imprison and kill him, and she did. Elijah and John are interchangeable symbols but they have some prophetic characteristics that are opposite characteristics, but still parallel each other. Elijah never died, John did. Understanding that prophetic waymarks that align with each other are often opposites allows those who wish to see that the middle of the Bible is Psalms 118.

ಯೇಸು ಯೋಹಾನ ಬಾಪ್ತಿಸ್ತನನ್ನು ಎಲೀಯನೆಂದು ಗುರುತಿಸಿದನು; ಇವರಿಬ್ಬರೂ ಒಂದೇ ಪ್ರವಾದಿಯ ಘಟನೆಕ್ರಮವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಎಲೀಯನು ದುಷ್ಟ ಸ್ತ್ರೀಯಾದ ಯೆಜೆಬೆಲಳಿಂದ ಹಿಂಸೆಗೆ ಒಳಗಾದನು; ಅವಳು ಎಲೀಯನನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ ಕೊಲ್ಲಲು ಯತ್ನಿಸಿದಳು, ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಸಾಧಿಸಲಿಲ್ಲ. ಎಲೀಯನ ಪ್ರತೀಕನಾಗಿದ್ದ ಯೋಹಾನನನ್ನೂ ದುಷ್ಟ ಸ್ತ್ರೀಯಾದ ಹೆರೋದ್ಯಳು ಬಂಧಿಸಿ ಕೊಲ್ಲಲು ಯತ್ನಿಸಿದಳು, ಮತ್ತು ಅವಳು ಅದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದಳು. ಎಲೀಯ ಮತ್ತು ಯೋಹಾನರು ಪರಸ್ಪರ ವಿನಿಮಯವಾಗಿ ಬಳಸಬಹುದಾದ ಪ್ರತೀಕಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಆದರೆ ಅವರಿಗೆ ಕೆಲವು ಪ್ರವಾದಿಕ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಪರಸ್ಪರ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದ್ದರೂ, ಇನ್ನೂ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಸಮಾಂತರವಾಗಿವೆ. ಎಲೀಯನು ಎಂದಿಗೂ ಸಾಯಲಿಲ್ಲ; ಯೋಹಾನನು ಸತ್ತನು. ಪರಸ್ಪರ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುವ ಪ್ರವಾದಿಕ ಗುರುತುಗಳು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ವಿರೋಧಸ್ವರೂಪಗಳಾಗಿರುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವುದು, ಬೈಬಲಿನ ಮಧ್ಯಭಾಗವು ಕೀರ್ತನೆ 118 ಆಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕಾಣಬಯಸುವವರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತದೆ.

When we use the principle of rule of first mention as we have been defining it, we find that the beginning of the middle of the Bible is Psalms 117, the shortest chapter in the Bible, consisting of two verses. It is followed by chapter 118, which is the middle of the Bible, and chapter 118 is followed by 119 which is the longest chapter in the Bible and the ending of the middle of the Bible. The wonderful linguist marks the beginning with the shortest chapter, then marks the ending with the longest chapter. They are two opposite chapters. The beginning is the seed, and the ending is where the fully mature plant is developed where all the testimonies located within the middle are tied together. Notice Psalms 117.

ನಾವು “ಮೊದಲ ಉಲ್ಲೇಖದ ನಿಯಮ” ಎಂಬ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ನಾವು ಇದುವರೆಗೆ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅನ್ವಯಿಸಿದಾಗ, ಬೈಬಲಿನ ಮಧ್ಯಭಾಗದ ಆರಂಭವು ಕೀರ್ತನೆಗಳು 117 ಎಂಬುದು ಗೋಚರಿಸುತ್ತದೆ; ಅದು ಬೈಬಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಚಿಕ್ಕ ಅಧ್ಯಾಯವಾಗಿದ್ದು, ಎರಡು ವಚನಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಅದರ ನಂತರ 118ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಬರುತ್ತದೆ; ಅದು ಬೈಬಲಿನ ಮಧ್ಯಭಾಗವೇ ಆಗಿದೆ. 118ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ನಂತರ 119ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಬರುತ್ತದೆ; ಅದು ಬೈಬಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ದೀರ್ಘವಾದ ಅಧ್ಯಾಯವಾಗಿದ್ದು, ಬೈಬಲಿನ ಮಧ್ಯಭಾಗದ ಅಂತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಅದ್ಭುತ ಭಾಷಾಶಿಲ್ಪಿ ಆರಂಭವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಚಿಕ್ಕ ಅಧ್ಯಾಯದಿಂದ ಗುರುತಿಸಿ, ನಂತರ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ದೀರ್ಘವಾದ ಅಧ್ಯಾಯದಿಂದ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವು ಪರಸ್ಪರ ವಿರೋಧಸ್ವರೂಪದ ಎರಡು ಅಧ್ಯಾಯಗಳಾಗಿವೆ. ಆರಂಭವು ಬೀಜವಾಗಿದ್ದು, ಅಂತ್ಯವು ಸಂಪೂರ್ಣ ಪರಿಪಕ್ವವಾದ ಸಸ್ಯವು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೊಳ್ಳುವ ಸ್ಥಳವಾಗಿದ್ದು, ಮಧ್ಯಭಾಗದೊಳಗೆ ಇರುವ ಎಲ್ಲಾ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಬಂಧಿತವಾಗುತ್ತವೆ. ಕೀರ್ತನೆಗಳು 117 ಅನ್ನು ಗಮನಿಸಿ.

> O Praise the Lord, all ye nations: praise him, all ye people. For his merciful kindness is great toward us: and the truth of the Lord endureth forever. Praise ye the Lord. Psalms 117:1, 2.

> ಯೆಹೋವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿರಿ, ಸಕಲ ಜನಾಂಗಗಳೇ; ಎಲ್ಲಾ ಜನರೇ, ಆತನನ್ನು ಕೊಂಡಾಡಿರಿ. ಯಾಕಂದರೆ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಆತನ ಕರುಣಾಮಯ ಕೃಪೆ ಮಹತ್ತರವಾಗಿದೆ; ಯೆಹೋವನ ಸತ್ಯವು ಸದಾಕಾಲವೂ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಯೆಹೋವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿರಿ. ಕೀರ್ತನೆಗಳು 117:1, 2.

The word we are considering that is made up of three letters is translated as “truth” in verse two, and represents the beginning of the middle of the Bible, (the middle of the Bible being Psalms 117–119). The end of the middle is Psalms 119. Psalms 118 is the middle of the middle. Psalms 118 is sandwiched between the shortest and longest chapters in the Bible, and the shortest which is the beginning sets forth the word “truth” which is created by three letters that represent the three-steps of the everlasting gospel, and are the framework of understanding the truth. The framework being the principle representing Christ’s character as the Alpha and Omega.

ನಾವು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಿರುವ, ಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಪದವನ್ನು ಎರಡನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ “ಸತ್ಯ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಅದು ಬೈಬಲಿನ ಮಧ್ಯಭಾಗದ ಆರಂಭವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ (ಬೈಬಲಿನ ಮಧ್ಯಭಾಗವು ಕೀರ್ತನೆಗಳು 117–119 ಆಗಿದೆ). ಆ ಮಧ್ಯಭಾಗದ ಅಂತ್ಯವು ಕೀರ್ತನೆ 119 ಆಗಿದೆ. ಕೀರ್ತನೆ 118 ಮಧ್ಯಭಾಗದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿದೆ. ಕೀರ್ತನೆ 118 ಬೈಬಲಿನ ಅತಿ ಚಿಕ್ಕ ಅಧ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಅತಿ ದೀರ್ಘ ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ನಡುವೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿದೆ; ಮತ್ತು ಆರಂಭವಾಗಿರುವ ಆ ಅತಿ ಚಿಕ್ಕ ಅಧ್ಯಾಯವು “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಮುಂದಿರಿಸುತ್ತದೆ; ಅದು ನಿತ್ಯವಾದ ಸುವಾರ್ತೆಯ ಮೂರು ಹಂತಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದ್ದು, ಸತ್ಯವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವ ಚೌಕಟ್ಟಾಗಿವೆ. ಆ ಚೌಕಟ್ಟು, ಅಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೇಗಾ ಆಗಿರುವ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ತತ್ತ್ವವಾಗಿದೆ.

The ending of the middle, being chapter 119 is an alphabetic acrostic placed in the middle of the Bible emphasizing the wonderful linguist. Four times in chapter 119 the same word is translated as truth.

ಮಧ್ಯಭಾಗದ ಅಂತ್ಯ, ಅಂದರೆ 119ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು, ಅದ್ಭುತ ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞನನ್ನು ಒತ್ತಿ ಹೇಳುವಂತೆ ಬೈಬಲಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಅಕ್ಷರಮಾಲಾ ಆಧಾರಿತ ಅಕ್ರೋಸ್ಟಿಕ್ ಆಗಿದೆ. 119ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಅದೇ ಪದವನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಬಾರಿ “ಸತ್ಯ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲಾಗಿದೆ.

> And take not the word of truth utterly out of my mouth; for I have hoped in thy judgments. Verse 43.

> ನನ್ನ ಬಾಯಿಂದ ಸತ್ಯದ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೆಗೆದುಹಾಕಬೇಡ; ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ನಿನ್ನ ನ್ಯಾಯವಿಧಿಗಳಲ್ಲಿ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ವಚನ 43.

> Thy righteousness is an everlasting righteousness, and thy law is the truth. Verse 142.

> ನಿನ್ನ ನೀತಿಯು ನಿತ್ಯವಾದ ನೀತಿಯಾಗಿದ್ದು, ನಿನ್ನ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವು ಸತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಪದ್ಯ 142.

> Thou art near, O Lord; and all thy commandments are truth. Verse 151.

> ಯೆಹೋವನೇ, ನೀನು ಸಮೀಪದಲ್ಲಿರುವಿ; ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಆಜ್ಞೆಗಳು ಸತ್ಯವೇ ಆಗಿವೆ. ಪದ್ಯ 151.

> Thy word is true from the beginning: and every one of thy righteous judgments endureth forever. Verse 160.

> ಆರಂಭದಿಂದಲೇ ನಿನ್ನ ವಾಕ್ಯವು ಸತ್ಯವಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ನೀತಿಯುಳ್ಳ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತೀರ್ಪೂ ಸದಾಕಾಲವೂ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಪದ್ಯ 160.

Truth in these verses is a rule of Bible prophecy identifying the end from the beginning, and the truth in the verses is that the Alpha and Omega has placed His signature upon the middle of the Bible, as He has done for the beginning and the end. The signature of the first and last is the “framework” for presenting the final warning message of the third angel. The last of the middle includes four verses which use the word translated as “truth,” though the fourth reference is translated simply as “true.” The last final of those four verses identifies that “from the beginning,” the word is “true.”

ಈ ವಚನಗಳಲ್ಲಿರುವ ಸತ್ಯವು, ಆರಂಭದಿಂದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಒಂದು ನಿಯಮವಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಆ ವಚನಗಳಲ್ಲಿರುವ ಸತ್ಯವೆಂದರೆ, ಅಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೇಗಾ ಅವರು ಆರಂಭಕ್ಕೂ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೂ ಮಾಡಿದಂತೆಯೇ, ಬೈಬಲಿನ ಮಧ್ಯಭಾಗದ ಮೇಲೆಯೂ ತಮ್ಮ ಸಹಿಯನ್ನು ಇಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಮೊದಲನೆಯವರೂ ಕೊನೆಯವರೂ ಆಗಿರುವವರ ಆ ಸಹಿಯೇ, ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಅಂತಿಮ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸುವ “ಚೌಕಟ್ಟು” ಆಗಿದೆ. ಮಧ್ಯಭಾಗದ ಕೊನೆಯ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ “ಸತ್ಯ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲಾದ ಪದವನ್ನು ಬಳಸುವ ನಾಲ್ಕು ವಚನಗಳಿವೆ; ಆದಾಗ್ಯೂ, ನಾಲ್ಕನೆಯ ಉಲ್ಲೇಖವು ಸರಳವಾಗಿ “ಸತ್ಯವಾದ” ಎಂದು ಮಾತ್ರ ಅನುವಾದಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆ ನಾಲ್ಕು ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯ ಅಂತಿಮ ವಚನವು, “ಆರಂಭದಿಂದಲೇ,” ಆ ವಾಕ್ಯವು “ಸತ್ಯ” ಆಗಿದೆ ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ.

In the beginning in the creation story of Genesis one and two, The word “truth” though not directly written is represented in the final three words of the creation story, for each word begins with the letters, in order, that create the word “truth.” In the beginning was the word, and by Him were all things created, and the testimony of the creation in Genesis begins with the words, “In the beginning” and ends with three words representing the truths associated with an attribute of Christ that in Isaiah is defined as the proof that He is the one and only God.

ಆದಿಯಲ್ಲಿ, ಆದಿಕಾಂಡದ ಒಂದು ಮತ್ತು ಎರಡು ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ಸೃಷ್ಟಿವಿವರಣೆಯಲ್ಲಿ, “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ಪದವು ನೇರವಾಗಿ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಸೃಷ್ಟಿವಿವರಣೆಯ ಅಂತಿಮ ಮೂರು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಅದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪದವೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ರಚಿಸುವ ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದಿಯಲ್ಲಿ ವಾಕ್ಯವಿತ್ತು, ಆತನ ಮೂಲಕವೇ ಸಕಲವೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು; ಮತ್ತು ಆದಿಕಾಂಡದಲ್ಲಿನ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸಾಕ್ಷ್ಯವು “ಆದಿಯಲ್ಲಿ” ಎಂಬ ಪದಗಳಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ, ಯೆಶಾಯನಲ್ಲಿ ಆತನೇ ಒಬ್ಬನೇ ದೇವರು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಪ್ರಮಾಣವೆಂದು ನಿರ್ವಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಒಂದು ಗುಣಲಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಮೂರು ಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

The middle of the Bible (Psalms 117–119) begins in chapter 117 by referencing the truth that the beginning represents the end through its use of the word “truth.” The word is created by three letters which represent the everlasting gospel and the three angels’ messages, and identify the ending of the creation story. The end of the middle of the Bible is a presentation of the alphabet that the wonderful linguist produced to establish the understanding that what is now being revealed concerning His character is in agreement with the definition of the word revelation, for the Revelation of Jesus Christ is a message that is designed to present an aspect of Christ character that here-to-fore has not been fully recognized, if at all. The revelation is consistent with the lines of covenant history, for covenant history includes evidence of God’s effort to reveal Himself through names as His-story unfolded.

ಬೈಬಲಿನ ಮಧ್ಯಭಾಗವು (ಕೀರ್ತನೆಗಳು 117–119) 117ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ಪದದ ಬಳಕೆಯ ಮೂಲಕ ಆರಂಭವು ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವುದರಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಪದವು ನಿತ್ಯಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನೂ ಮೂರು ದೂತರ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ರೂಪಿತವಾಗಿದ್ದು, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಕಥೆಯ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಬೈಬಲಿನ ಮಧ್ಯಭಾಗದ ಅಂತ್ಯವು ಆ ಅದ್ಭುತ ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞನು ನೀಡಿದ ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಒಂದು ನಿರೂಪಣೆಯಾಗಿದ್ದು, ಈಗ ಆತನ ಸ್ವಭಾವದ ಕುರಿತು ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತಿರುವುದು “ಪ್ರಕಟನೆ” ಎಂಬ ಪದದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಅರಿವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಉದ್ದೇಶಿತವಾಗಿದೆ; ಯಾಕಂದರೆ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಕಟನೆಯು, ಇದುವರೆಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡದಿದ್ದರೂ, ಅಥವಾ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರದಿದ್ದರೂ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸ್ವಭಾವದ ಒಂದು ಅಂಶವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಲು ರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಂದೇಶವಾಗಿದೆ. ಈ ಪ್ರಕಟನೆಯು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಇತಿಹಾಸದ ರೇಖೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮ್ಮತವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಯಾಕಂದರೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಇತಿಹಾಸವು ದೇವರು ತನ್ನನ್ನು ಹೆಸರುಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರಕಟಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮಾಡಿದ ಪ್ರಯತ್ನದ ಸಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ, ಆತನ-ಇತಿಹಾಸವು ಅನಾವರಣಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ.

> “The great principles of the law, of the very nature of God, are embodied in the words of Christ on the mount. Whoever builds upon them is building upon Christ, the Rock of Ages. In receiving the word, we receive Christ. And only those who thus receive His words are building upon Him. ‘Other foundation can no man lay than that is laid, which is Jesus Christ.’ 1 Corinthians 3:11. ‘There is none other name under heaven, given among men, whereby we must be saved.’ Acts 4:12. Christ, the Word, the revelation of God,—the manifestation of His character, His law, His love, His life,—is the only foundation upon which we can build a character that will endure.” Mount of Blessings, 148.

> “ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಮಹತ್ತರ ತತ್ತ್ವಗಳು, ಅಂದರೆ ದೇವರ ಸ್ವಭಾವದ ತತ್ತ್ವಗಳೇ, ಗುಡ್ಡದ ಮೇಲಿದ್ದಾಗ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದ ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರ್ತೀಭವಿಸಿದ್ದವೆ. ಯಾರೇ ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಯುಗಯುಗಗಳ ಶಿಲೆಯಾಗಿರುವ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮೇಲೆಯೇ ಕಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವಾಗ ನಾವು ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನೇ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಮತ್ತು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಆತನ ವಚನಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವವರೇ ಆತನ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟುವವರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ‘ಯಾವನೂ ಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಅಸ್ತಿವಾರವಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ಅಸ್ತಿವಾರವನ್ನು ಹಾಕಲಾರನು; ಅದು ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನೇ.’ 1 ಕೊರಿಂಥದವರಿಗೆ 3:11. ‘ನಾವು ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾದರೆ ಆಕಾಶದ ಕೆಳಗೆ ಮನುಷ್ಯರೊಳಗೆ ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಬೇರೆ ಯಾವ ಹೆಸರೂ ಇಲ್ಲ.’ ಕೃತ್ಯಗಳು 4:12. ಕ್ರಿಸ್ತನು—ವಾಕ್ಯ, ದೇವರ ಪ್ರಕಟನೆ, ಅಂದರೆ ಆತನ ಸ್ವಭಾವದ, ಆತನ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ, ಆತನ ಪ್ರೀತಿಯ, ಆತನ ಜೀವದ ಪ್ರಕಟಣೆ—ನಾವು ಕಟ್ಟಬಹುದಾದ, ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಉಳಿಯುವ ಗುಣಶೀಲಕ್ಕೆ ಇರುವ ಏಕೈಕ ಅಸ್ತಿವಾರನು.” Mount of Blessings, 148.

There is of course much more to address concerning this truth, but we will leave off here.

ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ ಈ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕಾದ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ವಿಷಯಗಳಿವೆ; ಆದರೆ ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ವಿರಮಿಸುತ್ತೇವೆ.

Back to Articles