Article

# The Book of Daniel - Number Three

ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕ - ಸಂಖ್ಯೆ ಮೂರು

Double Visions

ದ್ವಿಗುಣ ದರ್ಶನಗಳು

Author

Jeff Pippenger

Published

November 25, 2023

Formats

PDF
Word

We are currently addressing the “seven times” of Leviticus twenty-six in the book of Daniel. It is hidden to those who have chosen to close their eyes, but it is there for those who wish to see. We will begin in Daniel chapter eight, and verse thirteen.

ನಾವು ಪ್ರಸ್ತುತ ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಾರುನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ “ಏಳು ಕಾಲಗಳನ್ನು” ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ತಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡವರಿಗೆ ಅದು ಮರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ, ಆದರೆ ನೋಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುವವರಿಗೆ ಅದು ಅಲ್ಲಿ ಇದೆ. ನಾವು ದಾನಿಯೇಲ ಎಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹದಿಮೂರನೇ ವಚನದಿಂದ ಆರಂಭಿಸುತ್ತೇವೆ.

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? Daniel 8:13.

> ಆಗ ನಾನು ಒಬ್ಬ ಪರಿಶುದ್ಧನು ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನು ಕೇಳಿದೆನು; ಮತ್ತು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪರಿಶುದ್ಧನಿಗೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಪರಿಶುದ್ಧನು, “ದೈನಂದಿನ ಬಲಿಯನ್ನು ಕುರಿತು, ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರಸ್ಥಳವನ್ನೂ ಸೈನ್ಯವನ್ನೂ ಕಾಲಡಿಯಲ್ಲಿ ತುಳಿಯಲ್ಪಡುವಂತೆ ಒಪ್ಪಿಸುವ ನಾಶಕಾರಕ ಅತಿಕ್ರಮಣವನ್ನು ಕುರಿತು ಇರುವ ದರ್ಶನವು ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಇರುವದು?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ದಾನಿಯೇಲ 8:13.

The verse begins with the word “then,” and is making a distinction between the vision of prophetic history Daniel has just seen in the previous ten verses. Verse one and two of the chapter, identify the year when Daniel received the vision and also that he received it by the Ulai river. From verse three to verse twelve, he “sees” the vision of prophetic history. “Then” he “hears” a heavenly dialogue consisting of a question and an answer. In verse fifteen, he begins to seek what the vision of prophetic history that he had just “seen” represented. It is essential to recognize the distinction between the vision that Daniel “saw” in verses three through twelve, and the heavenly dialogue, which he “heard”—for they are two different visions.

ಈ ವಚನವು “ಆಮೇಲೆ” ಎಂಬ ಪದದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ದಾನಿಯೇಲನು ಹಿಂದಿನ ಹತ್ತು ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಈಗಷ್ಟೇ ಕಂಡಿದ್ದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸದ ದರ್ಶನದಿಂದ ಇದನ್ನು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿಸಿ ತೋರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೊದಲ ಮತ್ತು ಎರಡನೇ ವಚನಗಳು, ದಾನಿಯೇಲನು ಆ ದರ್ಶನವನ್ನು ಪಡೆದ ವರ್ಷವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅವನು ಅದನ್ನು ಊಲಾಯಿ ನದಿಯ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಪಡೆದನೆಂಬುದನ್ನೂ ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ. ಮೂರನೇ ವಚನದಿಂದ ಹನ್ನೆರಡನೇ ವಚನದವರೆಗೆ, ಅವನು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸದ ದರ್ಶನವನ್ನು “ನೋಡುತ್ತಾನೆ.” “ಆಮೇಲೆ” ಅವನು ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಮತ್ತು ಒಂದು ಉತ್ತರದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಪರಲೋಕೀಯ ಸಂಭಾಷಣೆಯನ್ನು “ಕೇಳುತ್ತಾನೆ.” ಹದಿನೈದನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ, ಈಗಷ್ಟೇ ತಾನು “ನೋಡಿದ” ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸದ ದರ್ಶನವು ಯಾವುದನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವನು ಅನ್ವೇಷಿಸಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ. ದಾನಿಯೇಲನು ಮೂರನೇಯಿಂದ ಹನ್ನೆರಡನೇ ವಚನಗಳವರೆಗೆ “ನೋಡಿದ” ದರ್ಶನ ಮತ್ತು ಅವನು “ಕೇಳಿದ” ಪರಲೋಕೀಯ ಸಂಭಾಷಣೆ — ಇವೆರಡರ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು ಅತ್ಯಾವಶ್ಯಕ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವು ಎರಡು ವಿಭಿನ್ನ ದರ್ಶನಗಳಾಗಿವೆ.

> But blessed are your eyes, for they see: and your ears, for they hear. Matthew 13:16.

> ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳು ನೋಡುವದರಿಂದ ಧನ್ಯವಾಗಿವೆ; ನಿಮ್ಮ ಕಿವಿಗಳು ಕೇಳುವದರಿಂದಲೂ ಧನ್ಯವಾಗಿವೆ. ಮತ್ತಾಯ 13:16.

The question in verse thirteen is, “How long shall be the vision,” and the word translated as “vision” is a different Hebrew word than the word translated as “vision” in verse sixteen.

ಹದಿಮೂರನೆಯ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯು, “ದರ್ಶನವು ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಇರುವದು,” ಎಂಬುದಾಗಿದ್ದು, “ದರ್ಶನ” ಎಂದು ಭಾಷಾಂತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಪದವು ಹದಿನಾರನೆಯ ವಚನದಲ್ಲಿ “ದರ್ಶನ” ಎಂದು ಭಾಷಾಂತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಪದಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನವಾದ ಹೀಬ್ರೂ ಪದವಾಗಿದೆ.

> And I heard a man’s voice between the banks of Ulai, which called, and said, Gabriel, make this man to understand the vision. Daniel 8:16.

> ಉಲಾಯಿಯ ದಡಗಳ ಮಧ್ಯದಿಂದ ನಾನು ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದೆನು; ಅದು ಕರೆದೂ, “ಗಬ್ರಿಯೇಲೇ, ಈ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ದರ್ಶನದ ಅರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿಸು” ಎಂದು ಹೇಳಿತು. ದಾನಿಯೇಲ 8:16.

By translating two different Hebrew words into the English word “vision,” the “seven times” of Leviticus twenty-six, became “hidden in plain sight”. Biblical students who are satisfied to simply skim the surface consider these two different Hebrew words as the same word, but they do so at their own peril.

ಎರಡು ವಿಭಿನ್ನ ಹೀಬ್ರೂ ಪದಗಳನ್ನು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಪದವಾದ “vision” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಿದುದರಿಂದ, ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಎಂಬುದು “ಕಣ್ಣೆದುರಲ್ಲೇ ಮರೆಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು”. ಕೇವಲ ಮೇಲ್ಮೈಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡಿದಂತೆಯೇ ತೃಪ್ತಿಪಡುವ ಬೈಬಲ್ ಅಧ್ಯೇತರು ಈ ಎರಡು ವಿಭಿನ್ನ ಹೀಬ್ರೂ ಪದಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ಪದವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಅವರು ಹೀಗೆ ಮಾಡುವದು ತಮ್ಮದೇ ಅಪಾಯಕ್ಕೆ.

> “To skim over the surface will do little good. Thoughtful investigation and earnest, taxing study are required to comprehend it. There are truths in the word which are like veins of precious ore concealed beneath the surface. By digging for them, as the man digs for gold and silver, the hidden treasures are discovered. Be sure that the evidence of truth is in the Scripture itself. One scripture is the key to unlock other scriptures. The rich and hidden meaning is unfolded by the Holy Spirit of God, making plain the word to our understanding: ‘The entrance of Thy words giveth light; it giveth understanding unto the simple.’” Fundamentals of Christian Education, 390.

> “ಮೇಲ್ಮೈಯನ್ನು ಕೇವಲ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಹೋಗುವುದರಿಂದ ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ ಪ್ರಯೋಜನವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲು ಚಿಂತಾಪೂರ್ವಕ ಪರಿಶೋಧನೆಯೂ ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾದ, ಶ್ರಮಸಾಧ್ಯವಾದ ಅಧ್ಯಯನವೂ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ವಚನದಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಮೈಕೆಳಗೆ ಮರೆಮಾಚಲ್ಪಟ್ಟ ಅಮೂಲ್ಯ ಧಾತುಸಿರಿಗಳಂತಿರುವ ಸತ್ಯಗಳಿವೆ. ಮನುಷ್ಯನು ಬಂಗಾರ ಮತ್ತು ಬೆಳ್ಳಿಯನ್ನು ತೋಡಿ ಹುಡುಕುವಂತೆ ಅವುಗಳನ್ನು ತೋಡಿ ಹುಡುಕಿದಾಗ, ಅಡಗಿದ ಖಜಾನೆಗಳು ಪತ್ತೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಸತ್ಯದ ಸಾಕ್ಷ್ಯವೇ ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿಯೇ ಇದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಿರಿ. ಒಂದು ಶಾಸ್ತ್ರವಾಕ್ಯವೇ ಇತರ ಶಾಸ್ತ್ರವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ತೆರೆಯುವ ಕೀಲಿಯಾಗಿದೆ. ಶ್ರೀಮಂತವಾಗಿಯೂ ಅಡಗಿತವಾಗಿಯೂ ಇರುವ ಅರ್ಥವನ್ನು ದೇವರ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾನೆ, ನಮ್ಮ ಗ್ರಹಿಕೆಗೆ ವಚನವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ: ‘ನಿನ್ನ ವಾಕ್ಯಗಳ ಪ್ರವೇಶವು ಬೆಳಕನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ; ಅದು ಸರಳರಿಗೆ ಗ್ರಹಿಕೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.’” Fundamentals of Christian Education, 390.

We are informed that “every fact has its bearing” in the Word of God, and if we choose to ignore the fact there are two different Hebrew words translated as “vision” in chapter eight, we are responsible for inflicting Laodicean blindness upon ourselves. The old adage is, “there are none so blind as those who will not see.”

ದೇವರ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ “ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂಗತಿಗೂ ತನ್ನ ಸಂಬಂಧಿತ ಮಹತ್ವವಿದೆ” ಎಂದು ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ “ದರ್ಶನ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಎರಡು ವಿಭಿನ್ನ ಹೀಬ್ರೂ ಪದಗಳಿರುವ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ನಾವು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಲು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಲವೊದಿಕೇಯ ಅಂಧತ್ವವನ್ನು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆಯೇ ನಾವುಂಟುಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ನಾವೇ ಹೊಣೆಗಾರರಾಗಿರುವೆವು. ಹಳೆಯ ನುಡಿಗಟ್ಟು ಹೀಗಿದೆ: “ಕಾಣಲು ಇಚ್ಛಿಸದವರಷ್ಟು ಕುರುಡರು ಇನ್ನಾರೂ ಇಲ್ಲ.”

> “The Bible contains all the principles that men need to understand in order to be fitted either for this life or for the life to come. And these principles may be understood by all. No one with a spirit to appreciate its teaching can read a single passage from the Bible without gaining from it some helpful thought. But the most valuable teaching of the Bible is not to be gained by occasional or disconnected study. Its great system of truth is not so presented as to be discerned by the hasty or careless reader. Many of its treasures lie far beneath the surface, and can be obtained only by diligent research and continuous effort. The truths that go to make up the great whole must be searched out and gathered up, ‘here a little, and there a little.’ Isaiah 28:10.

> “ಈ ಜೀವನಕ್ಕಾಗಲಿ ಬರುವ ಜೀವನಕ್ಕಾಗಲಿ ಯೋಗ್ಯರಾಗಿ ತಯಾರಾಗುವಂತೆ ಜನರು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲಾ ತತ್ತ್ವಗಳೂ ಬೈಬಲಿನಲ್ಲಿ ಒಳಗೊಂಡಿವೆ. ಮತ್ತು ಈ ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲರು. ಅದರ ಬೋಧನೆಯನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ ಗ್ರಹಿಸುವ ಮನೋಭಾವ ಹೊಂದಿರುವ ಯಾವ ವ್ಯಕ್ತಿಯೂ ಬೈಬಲಿನಿಂದ ಒಂದೇ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಓದಿದರೂ ಅದರಿಂದ ಯಾವುದೋ ಸಹಾಯಕವಾದ ಒಂದು ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳದೆ ಇರಲಾರನು. ಆದರೆ ಬೈಬಲಿನ ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯವಾದ ಬೋಧನೆಯನ್ನು ಸಂದರ್ಭೋಚಿತವಾದ ಅಥವಾ ಸಂಪರ್ಕವಿಲ್ಲದ ಅಧ್ಯಯನದಿಂದ ಪಡೆಯಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದರ ಮಹತ್ತಾದ ಸತ್ಯವ್ಯವಸ್ಥೆ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಅಥವಾ ಅಲಕ್ಷ್ಯದಿಂದ ಓದುತ್ತಿರುವ ಓದುಗನಿಗೆ ತಕ್ಷಣ ಗ್ರಹಿಸಬಹುದಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಅದರ ಅನೇಕ ರತ್ನಗಳು ಮೇಲ್ಮೈಯ ಕೆಳಗೆ ಬಹಳ ಆಳದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿವೆ; ಅವುಗಳನ್ನು ಶ್ರದ್ಧಾಪೂರ್ವಕವಾದ ಸಂಶೋಧನೆ ಮತ್ತು ನಿರಂತರ ಪ್ರಯತ್ನದ ಮೂಲಕ ಮಾತ್ರ ಪಡೆಯಬಹುದು. ಆ ಮಹತ್ತರ ಸಮಗ್ರತೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ‘ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ, ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ’ ಎಂದು ಹುಡುಕಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.” ಯೆಶಾಯ 28:10.

> “When thus searched out and brought together, they will be found to be perfectly fitted to one another. Each Gospel is a supplement to the others, every prophecy an explanation of another, every truth a development of some other truth. The types of the Jewish economy are made plain by the gospel. Every principle in the word of God has its place, every fact its bearing. And the complete structure, in design and execution, bears testimony to its Author. Such a structure no mind but that of the Infinite could conceive or fashion.” Education, 123.

> “ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಹುಡುಕಿ ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಿಸಿದಾಗ, ಅವು ಪರಸ್ಪರಕ್ಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿರುವುದಾಗಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸುವಾರ್ತೆಯೂ ಇತರ ಸುವಾರ್ತೆಗಳಿಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿದ್ದು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರವಾದನೆಯೂ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರವಾದನೆಯ ವಿವರಣೆಯಾಗಿದ್ದು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸತ್ಯವೂ ಇನ್ನೊಂದು ಸತ್ಯದ ವಿಕಾಸವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಯೆಹೂದ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಪ್ರತಿರೂಪಗಳು ಸುವಾರ್ತೆಯಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತವೆ. ದೇವರ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತತ್ತ್ವಕ್ಕೂ ತನ್ನ ಸ್ಥಾನವಿದೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಘಟನೆಯಿಗೂ ತನ್ನ ಸಂಬಂಧಿತ ಮಹತ್ವವಿದೆ. ಮತ್ತು ವಿನ್ಯಾಸದಲ್ಲಿಯೂ ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ರಚನೆ ತನ್ನ ಕರ್ತೃನಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ. ಇಂತಹ ರಚನೆಯನ್ನು ಅನಂತನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಬೇರೆ ಯಾವ ಮನಸ್ಸೂ ಕಲ್ಪಿಸಲೂ ರೂಪಿಸಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.” Education, 123.

The word “vision” occurs ten times in Daniel chapter eight, but those ten times consist of two different Hebrew words, and the meanings of those words are not the same. If they meant the same thing, Daniel would have only used one of those words in each of the ten occurrences. Daniel wrote two words, for each of those two words possess their own meanings, and one represents a vision Daniel “saw”, and the other a vision he “heard”. In verse thirteen, the word translated as “vision” is châzôn, and it means “a sight”, or “a vision”, “a dream” or “an oracle”. I call it the “vision of prophetic history” based upon its definition and on how Daniel employs it.

“ದರ್ಶನ” ಎಂಬ ಪದವು ದಾನಿಯೇಲ ಅಧ್ಯಾಯ ಎಂಟರಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಬಾರಿ ಬರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಆ ಹತ್ತು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡು ವಿಭಿನ್ನ ಹೀಬ್ರೂ ಪದಗಳು ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿವೆ, ಮತ್ತು ಆ ಪದಗಳ ಅರ್ಥಗಳು ಒಂದೇ ಅಲ್ಲ. ಅವು ಒಂದೇ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೆ, ದಾನಿಯೇಲನು ಆ ಹತ್ತು ಸಂದರ್ಭಗಳ ಪ್ರತಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಆ ಎರಡರಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಪದವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದನು. ದಾನಿಯೇಲನು ಎರಡು ಪದಗಳನ್ನು ಬರೆದನು, ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಎರಡು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ತನ್ನದೇ ಆದ ಅರ್ಥವಿದೆ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ದಾನಿಯೇಲನು “ಕಂಡ” ದರ್ಶನವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತೊಂದು ಅವನು “ಕೇಳಿದ” ದರ್ಶನವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಹದಿಮೂರನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ “ದರ್ಶನ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಪದವು châzôn ಆಗಿದ್ದು, ಅದರ ಅರ್ಥ “ಒಂದು ದೃಶ್ಯ”, ಅಥವಾ “ಒಂದು ದರ್ಶನ”, “ಒಂದು ಕನಸು” ಅಥವಾ “ಒಂದು ದೈವೋಕ್ತಿ”. ಅದರ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಮತ್ತು ದಾನಿಯೇಲನು ಅದನ್ನು ಬಳಸುವ ವಿಧಾನವನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ನಾನು ಅದನ್ನು “ಪ್ರವಾದಿತ್ವದ ಇತಿಹಾಸದ ದರ್ಶನ” ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತೇನೆ.

In verse one, of Daniel chapter eight, Daniel says “a vision appeared unto me,” and in verse two he twice states that he “saw in a vision.” Then in verse thirteen, the question is raised of “how long shall be the vision.” All of those usages are the Hebrew word “châzôn.” Then in verse fifteen, we come to perhaps the most important time Daniel used that very same word, for he says, “when I”…“had seen the vision and sought for the meaning.” After Daniel had seen the châzôn vision, he wanted to understand what it meant. This is a fact that has great bearing on the hiding of the “seven times” of Leviticus twenty-six in the chapter.

ದಾನಿಯೇಲ ಅಧ್ಯಾಯ ಎಂಟಿನ ಪ್ರಥಮ ವಚನದಲ್ಲಿ, ದಾನಿಯೇಲನು “ಒಂದು ದರ್ಶನವು ನನಗೆ ಕಾಣಿಸಿತು” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ದ್ವಿತೀಯ ವಚನದಲ್ಲಿ ತಾನು “ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದೆನು” ಎಂದು ಎರಡು ಬಾರಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಅನಂತರ ಹದಿಮೂರನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ, “ದರ್ಶನವು ಎಷ್ಟುಕಾಲ ಇರುವದು” ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಎಲ್ಲಾ ಬಳಕೆಗಳೂ ಹೀಬ್ರೂ ಪದವಾದ “châzôn” ಆಗಿವೆ. ನಂತರ ಹದಿನೈದನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ, ದಾನಿಯೇಲನು ಅದೇ ಪದವನ್ನು ಬಳಸಿದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ಸಂದರ್ಭವೆಂದು ಹೇಳಬಹುದಾದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ನಾವು ಬರುತ್ತೇವೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು, “ನಾನು”…“ಆ ದರ್ಶನವನ್ನು ನೋಡಿ ಅದರ ಅರ್ಥವನ್ನು ಅರಸಿದೆನು” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ದಾನಿಯೇಲನು châzôn ದರ್ಶನವನ್ನು ಕಂಡ ನಂತರ, ಅದರ ಅರ್ಥವೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಅವನು ಬಯಸಿದನು. ಇದು ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಧ್ಯಾಯದ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಮರೆಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಹಳ ಮಹತ್ವವುಳ್ಳ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ.

He also uses the word châzôn in verses seventeen and twenty-six. The word “vision” appears ten times in Daniel chapter eight, and the word châzôn represents seven of those occurrences. Daniel uses the other Hebrew word that is translated as “vision” four times. The other Hebrew word is mar’eh, and means “appearance”.

ಅವನು ಹದಿನೇಳನೆಯ ಮತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತಾರನೆಯ ವಚನಗಳಲ್ಲಿಯೂ châzôn ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾನೆ. “ದರ್ಶನ” ಎಂಬ ಪದವು ದಾನಿಯೇಲನ ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಬಾರಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು châzôn ಎಂಬ ಪದವು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಏಳು ಸಂದರ್ಭಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. “ದರ್ಶನ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಡುವ ಇನ್ನೊಂದು ಹೀಬ್ರೂ ಪದವನ್ನು ದಾನಿಯೇಲನು ನಾಲ್ಕು ಬಾರಿ ಬಳಸುತ್ತಾನೆ. ಆ ಇನ್ನೊಂದು ಹೀಬ್ರೂ ಪದವು mar’eh ಆಗಿದ್ದು, ಅದರ ಅರ್ಥ “ರೂಪ” ಎಂಬುದಾಗಿದೆ.

Châzôn is found seven times in Daniel chapter eight, and mar’eh is found four times, and together they represent the ten times the English word “vision” occurs in Daniel chapter eight. Seven plus four is eleven, for one of the times Daniel employed the word mar’eh, it was translated just as it is defined, for in verse fifteen, when Daniel “sought for the meaning” of the châzôn vision of prophetic history, there “stood before” him “as the appearance of a man.” The word “appearance” is mar’eh. Therefore, mar’eh is used by Daniel four times in Daniel eight, and it is translated once in agreement with its primary definition of “appearance,” and the other three times it is translated as “vision.”

ದಾನಿಯೇಲನ ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ châzôn ಎಂಬ ಪದವು ಏಳು ಬಾರಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ; mar’eh ಎಂಬ ಪದವು ನಾಲ್ಕು ಬಾರಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಇವೆರಡೂ ಸೇರಿ ದಾನಿಯೇಲನ ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಪದವಾದ “vision” ಕಂಡುಬರುವ ಹತ್ತು ಸಂದರ್ಭಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಏಳು ಜೊತೆಗೆ ನಾಲ್ಕು ಹನ್ನೊಂದು ಆಗುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ದಾನಿಯೇಲು mar’eh ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಬಳಸಿದ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದರಲ್ಲಿ, ಅದರ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದಂತೆ ಅದು ಭಾಷಾಂತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಯಾಕಂದರೆ, ಹದಿನೈದನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ, ದಾನಿಯೇಲು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸದ châzôn ದರ್ಶನದ “ಅರ್ಥವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ,” ಅವನ “ಮುಂದೆ” “ಮನುಷ್ಯನ ಆಕೃತಿಯಂತಿರುವವನು” ನಿಂತಿದ್ದನು. “ಆಕೃತಿ” ಎಂಬ ಪದವೇ mar’eh. ಆದಕಾರಣ, ದಾನಿಯೇಲನ ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ mar’eh ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ದಾನಿಯೇಲು ನಾಲ್ಕು ಬಾರಿ ಬಳಸಿದ್ದಾನೆ; ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬಾರಿ “ಆಕೃತಿ” ಎಂಬ ಅದರ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದ ಅನುಸಾರ ಭಾಷಾಂತರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಉಳಿದ ಮೂರು ಬಾರಿ ಅದು “ದರ್ಶನ” ಎಂದು ಭಾಷಾಂತರಿಸಲಾಗಿದೆ.

I am not suggesting any criticism of the men who translated the King James Bible. It needs to be noted though, that in verse thirteen, is found the only added word in the King James Bible (sacrifice), that inspiration states definitively, “does not belong to the text.” Inspiration further states that the added word had been “added by human wisdom.” In the very same chapter, two different Hebrew words are both translated as the same English word. The reason it is essential to recognize the distinction between these two words is profoundly important.

ಕಿಂಗ್ ಜೇಮ್ಸ್ ಬೈಬಲ್‌ನ್ನು ಅನುವಾದಿಸಿದ ಪುರುಷರ ಕುರಿತು ನಾನು ಯಾವುದೇ ಟೀಕೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಹದಿಮೂರನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ಕಿಂಗ್ ಜೇಮ್ಸ್ ಬೈಬಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಏಕೈಕ ಪದವಾದ (sacrifice) ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ; ಪ್ರೇರಣೆ ಅದನ್ನು ನಿರ್ವಿವಾದವಾಗಿ “ಪಾಠಕ್ಕೆ ಸೇರದು” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಪ್ರೇರಣೆ ಇನ್ನೂ ಮುಂದುವರಿದು, ಆ ಸೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪದವು “ಮಾನವ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಸೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಅದೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, ಎರಡು ವಿಭಿನ್ನ ಹೀಬ್ರೂ ಪದಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಪದವಾಗಿ ಅನುವಾದಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಎರಡು ಪದಗಳ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದರಿಂದ ಅದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿದೆ.

> And it came to pass, when I, even I Daniel, had seen the vision, and sought for the meaning, then, behold, there stood before me as the appearance of a man. And I heard a man’s voice between the banks of Ulai, which called, and said, Gabriel, make this man to understand the vision. Daniel 8:15, 16.

> ನಾನು, ಅಂದರೆ ನಾನು ದಾನಿಯೇಲನು, ಆ ದರ್ಶನವನ್ನು ಕಂಡು ಅದರ ಅರ್ಥವನ್ನು ಅರಸಿದಾಗ, ಇಗೋ, ನನ್ನ ಮುಂದೆಯೇ ಮನುಷ್ಯನ ರೂಪದಂತೆ ಒಬ್ಬನು ನಿಂತಿದ್ದನು. ಆಗ ನಾನು ಉಲಾಯಿಯ ತೀರಗಳ ಮಧ್ಯದಿಂದ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದೆನು; ಅದು ಕೂಗಿ, “ಗಬ್ರಿಯೇಲಾ, ಈ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಆ ದರ್ಶನವನ್ನು ತಿಳಿಯುವಂತೆ ಮಾಡು” ಎಂದು ಹೇಳಿತು. ದಾನಿಯೇಲನು 8:15, 16.

As Daniel “sought for the meaning” of the “châzôn vision” which he had just “seen,” Christ informs Gabriel to “make” Daniel to understand the “mar’eh vision” which he had just “heard”. Daniel wanted to understand the vision of prophetic history, but Christ, who had been identified in verse thirteen as Palmoni (that certain saint which spake), instructed Gabriel to make Daniel understand the “mar’eh vision”, not the “châzôn vision”. In verses fifteen and sixteen, the stated purpose for Gabriel is that he is to make Daniel understand the “mar’eh vision”, which is the word translated as “vision” which means “appearance,” not the vision of prophetic history which Daniel wanted to understand. Without recognizing Gabriel’s job assignment, the “seven times” of Leviticus twenty-six is hidden in plain sight.

ದಾನಿಯೇಲನು ತಾನು ಇಷ್ಟೇ “ಕಂಡಿದ್ದ” “châzôn ದರ್ಶನದ” “ಅರ್ಥವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ,” ಕ್ರಿಸ್ತನು ಗಬ್ರಿಯೇಲನಿಗೆ ದಾನಿಯೇಲನು ತಾನು ಇಷ್ಟೇ “ಕೇಳಿದ್ದ” “mar’eh ದರ್ಶನವನ್ನು” ಅವನಿಗೆ “ಅರ್ಥವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡು” ಎಂದು ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ದಾನಿಯೇಲನು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸದ ದರ್ಶನವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸಿದ್ದನು; ಆದರೆ ಹದಿಮೂರನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಮೋನಿ (ಮಾತನಾಡಿದ ಆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪರಿಶುದ್ಧನು) ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಕ್ರಿಸ್ತನು, ಗಬ್ರಿಯೇಲನಿಗೆ ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ “châzôn ದರ್ಶನ”ವಲ್ಲ, “mar’eh ದರ್ಶನವನ್ನು” ಅರ್ಥವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಸೂಚಿಸಿದನು. ಹದಿನೈದು ಮತ್ತು ಹದಿನಾರು ವಚನಗಳಲ್ಲಿ, ಗಬ್ರಿಯೇಲನಿಗೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಸ್ಪಷ್ಟ ಉದ್ದೇಶವೆಂದರೆ ಅವನು ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ “mar’eh ದರ್ಶನವನ್ನು” ಅರ್ಥವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬುದಾಗಿದೆ; “ದರ್ಶನ” ಎಂದು ಭಾಷಾಂತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಈ ಪದದ ಅರ್ಥ “ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷರೂಪ” ಎಂಬುದಾಗಿದ್ದು, ದಾನಿಯೇಲನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸಿದ್ದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸದ ದರ್ಶನವಲ್ಲ. ಗಬ್ರಿಯೇಲನಿಗೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ಕಾರ್ಯನಿಯುಕ್ತಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸದೆ ಹೋದರೆ, ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಧ್ಯಾಯದ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ಣೆದುರಲ್ಲಿಯೇ ಮರೆಮಾಚಲ್ಪಟ್ಟಂತಾಗಿರುತ್ತದೆ.

In verse twenty-six both Hebrew words that are translated as “vision” are located in the same verse, and the verse becomes one of the primary keys to opening the truth of Daniel’s testimony of the “seven times.”

ಇಪ್ಪತ್ತಾರುನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ “ದರ್ಶನ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಎರಡೂ ಹೀಬ್ರೂ ಪದಗಳು ಅದೇ ವಚನದಲ್ಲಿಯೇ ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು ಆ ವಚನವು “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಎಂಬ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ದಾನಿಯೇಲನ ಸಾಕ್ಷ್ಯದ ಸತ್ಯವನ್ನು ತೆರೆಯುವ ಪ್ರಮುಖ ಕೀಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗುತ್ತದೆ.

> And the vision of the evening and the morning which was told is true: wherefore shut thou up the vision; for it shall be for many days. Daniel 8:26.

> ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಸಂಜೆಯೂ ಪ್ರಭಾತವೂ ವಿಷಯವಾದ ದರ್ಶನವು ಸತ್ಯವಾಗಿದೆ; ಆದಕಾರಣ ನೀನು ಆ ದರ್ಶನವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೋ; ಯಾಕಂದರೆ ಅದು ಅನೇಕ ದಿನಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟದ್ದಾಗಿರುತ್ತದೆ. ದಾನಿಯೇಲ 8:26.

In verse twenty-six, the “vision of the evening and mornings” is the mar’eh vision, meaning “appearance”, but the vision that was to be “shut up,” is the châzôn vision of prophetic history. The expression “evening and mornings” is what isolates and identifies the distinction between the two visions. It does so with another illustration of the human factor in producing the Bible. The human factor consisted of both the prophets that recorded the words of the Bible, but also of those that translated the Bible. The Bible, as with Christ, represents a combination of divinity and humanity. That humanity descended down through history, from Adam after he sinned to those who recorded and translated the Bible. Christ and the Bible are both the Word of God, and the Word of God’s is pure, for the divinity of the combination always overruled any limitations that existed in the flesh.

ಇಪ್ಪತ್ತಾರುನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ “ಸಂಜೆಗಳೂ ಪ್ರಭಾತಗಳೂ ಆದ ದರ್ಶನ” ಎಂಬುದು mar’eh ದರ್ಶನವಾಗಿದ್ದು, ಅದರ ಅರ್ಥ “ಕಾಣಿಕೆ” ಅಥವಾ “ರೂಪಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತೆ” ಎಂಬುದಾಗಿದೆ; ಆದರೆ “ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟಿರಬೇಕೆಂದು” ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ದರ್ಶನವು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ châzôn ದರ್ಶನವಾಗಿದೆ. “ಸಂಜೆಗಳೂ ಪ್ರಭಾತಗಳೂ” ಎಂಬ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯೇ ಆ ಎರಡು ದರ್ಶನಗಳ ನಡುವಿನ ಭೇದವನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿ ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಬೈಬಲಿನ ಉಂಟಾಗುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮಾನವೀಯ ಅಂಶದ ಇನ್ನೊಂದು ಉದಾಹರಣೆಯ ಮೂಲಕ ಅದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆ ಮಾನವೀಯ ಅಂಶವು ಬೈಬಲಿನ ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದ ಪ್ರವಾದಿಗಳನ್ನಷ್ಟೇ ಒಳಗೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ, ಬೈಬಲನ್ನು ಅನುವಾದಿಸಿದವರನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು. ಕ್ರಿಸ್ತನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿರುವಂತೆಯೇ, ಬೈಬಲೂ ದೈವತ್ವ ಮತ್ತು ಮಾನವತ್ವಗಳ ಸಂಯೋಗವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಮಾನವತ್ವವು ಆದಾಮನು ಪಾಪ ಮಾಡಿದ ನಂತರದಿಂದ ಇತಿಹಾಸದ ಮೂಲಕ ಕೆಳಕ್ಕಿಳಿದು, ಬೈಬಲನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದವರಿಗೂ ಅನುವಾದಿಸಿದವರಿಗೂ ತಲುಪಿತು. ಕ್ರಿಸ್ತನೂ ಬೈಬಲೂ ಎರಡೂ ದೇವರ ವಾಕ್ಯವಾಗಿವೆ; ಮತ್ತು ದೇವರ ವಾಕ್ಯವು ಶುದ್ಧವಾಗಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಸಂಯೋಗದಲ್ಲಿರುವ ದೈವತ್ವವು ದೇಹದಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದ ಯಾವುದೇ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಸದಾ ಅತಿಕ್ರಮಿಸಿ ಆಳ್ವಿಕೆ ನಡೆಸಿತು.

> Paul, a servant of Jesus Christ, called to be an apostle, separated unto the gospel of God, (Which he had promised afore by his prophets in the holy scriptures,) Concerning his Son Jesus Christ our Lord, which was made of the seed of David according to the flesh. Romans 1:1–3.

> ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ದಾಸನಾದ ಪೌಲನು, ಅಪೋಸ್ತಲನಾಗುವದಕ್ಕೆ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟವನಾಗಿಯೂ, ದೇವರ ಸುವಾರ್ತೆಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನಾಗಿಯೂ ಇದ್ದಾನೆ. (ಆ ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಆತನು ಪವಿತ್ರ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪ್ರವಾದಿಗಳ ಮುಖಾಂತರ ಪೂರ್ವವಾಗಿಯೇ ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಿದ್ದನು.) ಅದು ತನ್ನ ಕುಮಾರನಾದ ನಮ್ಮ ಕರ್ತನಾದ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ; ಆತನು ಶರೀರದ ಪ್ರಕಾರ ದಾವೀದನ ಸಂತತಿಯಿಂದ ಜನಿಸಿದವನಾಗಿದ್ದನು. ರೋಮಾಪುರದವರಿಗೆ 1:1–3.

The expression “evening and morning” is found repeatedly in God’s Word, and it is always translated as “evening and morning,” as it is in verse twenty-six, and as it is so often translated in the creation story in Genesis that repeatedly states, “and the evening and the morning were….” In fact, and every fact has its bearing (and this fact is essential to understand), the only place in the Bible that the expression “evening and morning” is not translated as “evening and morning” (as it is in verse twenty-six), is in verse fourteen of Daniel eight. There, and only there in God’s Word the phrase “evening and morning” is translated as simply “days.”

“ಸಂಜೆ ಮತ್ತು ಬೆಳಗ್ಗೆ” ಎಂಬ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ದೇವರ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಮರುಮರುವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅದು ಸದಾ “ಸಂಜೆ ಮತ್ತು ಬೆಳಗ್ಗೆ” ಎಂದೇ ಅನುವಾದಿಸಲಾಗಿದೆ; ಇದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಇಪ್ಪತ್ತಾರುನೇ ವಚನದಲ್ಲಿಯೂ ಇದೆ, ಹಾಗೂ ಆದಿಕಾಂಡದಲ್ಲಿನ ಸೃಷ್ಟಿಯ ವರ್ತಮಾನದಲ್ಲಿ “ಮತ್ತು ಸಂಜೆಯಾಯಿತು, ಮತ್ತು ಬೆಳಗ್ಗಾಯಿತು…” ಎಂದು ಮರುಮರುವಾಗಿ ಹೇಳುವ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅದು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಹೀಗೆ ಅನುವಾದಿಸಲಾಗಿದೆ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿಷಯಕ್ಕೂ ಅದರ ಸಂಬಂಧಿತ ಮಹತ್ವವಿದೆ (ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಅತ್ಯಾವಶ್ಯಕವಾಗಿದೆ), “ಸಂಜೆ ಮತ್ತು ಬೆಳಗ್ಗೆ” ಎಂಬ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ “ಸಂಜೆ ಮತ್ತು ಬೆಳಗ್ಗೆ” ಎಂದೇ ಅನುವಾದವಾಗದ ಏಕೈಕ ಸ್ಥಳವು ಬೈಬಲಿನಲ್ಲಿ (ಇಪ್ಪತ್ತಾರುನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವಂತೆ ಅಲ್ಲದೆ) ದಾನಿಯೇಲನು ಎಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ವಚನದಲ್ಲೇ ಇದೆ. ಅಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವೇ, ದೇವರ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ “ಸಂಜೆ ಮತ್ತು ಬೆಳಗ್ಗೆ” ಎಂಬ ಪದಬಳಕೆ ಕೇವಲ “ದಿನಗಳು” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲಾಗಿದೆ.

> And he said unto me, Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed. Daniel 8:14.

> ಆಗ ಅವನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಎರಡು ಸಾವಿರ ಮೂರು ನೂರು ದಿನಗಳವರೆಗೆ; ನಂತರ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲ್ಪಡುವದು. ದಾನಿಯೇಲ 8:14.

Twelve verses later, in the same chapter of Daniel, the Hebrew phrase “evening and morning” is translated as it always is; but in the verse that is the central pillar and foundation of Adventism, the phrase is simply translated as “days.” What influence led the translators of the King James Bible to make such a glaring contradiction? They had translated the phrase in verse twenty-six in agreement with every other occurrence of the phrase in the rest of the Bible. But twelve verses before verse twenty-six, in verse fourteen, their humanity placed a special distinction upon the answer to the question of verse thirteen. And the question of verse thirteen, included the one word (sacrifice), that was not to be added to the Bible. God wanted verse fourteen, to stand out in a very profound and distinctive way. In doing so, he also identified what Gabriel was instructed to make Daniel understand.

ಹನ್ನೆರಡು ವಚನಗಳ ನಂತರ, ದಾನಿಯೇಲನ ಅದೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, ಹೀಬ್ರೂ ಪದಬಳಕೆ “ಸಂಜೆ ಮತ್ತು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ” ಎಂದೇ ಸದಾ ಅನುವಾದಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಅದ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಕೇಂದ್ರ ಸ್ತಂಭವೂ ಅಡಿಪಾಯವೂ ಆಗಿರುವ ಆ ವಚನದಲ್ಲಿ, ಆ ಪದಬಳಕೆಯನ್ನು ಸರಳವಾಗಿ “ದಿನಗಳು” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇಂತಹ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ವಿರೋಧಾಭಾಸವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವಂತೆ ಕಿಂಗ್ ಜೇಮ್ಸ್ ಬೈಬಲಿನ ಅನುವಾದಕರನ್ನು ಯಾವ ಪ್ರಭಾವವು ನಡೆಸಿತು? ಇಪ್ಪತ್ತಾರುನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ಅವರು ಆ ಪದಬಳಕೆಯನ್ನು ಬೈಬಲಿನ ಉಳಿದ ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿರುವ ಅದರ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂಭವಕ್ಕೂ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುವಂತೆ ಅನುವಾದಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಇಪ್ಪತ್ತಾರುನೇ ವಚನಕ್ಕಿಂತ ಹನ್ನೆರಡು ವಚನಗಳ ಮುಂಚೆ, ಅಂದರೆ ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ, ಅವರ ಮಾನವಸ್ವಭಾವವು ಹದಿಮೂರನೇ ವಚನದ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಉತ್ತರದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಭೇದವನ್ನು ವಿಧಿಸಿತು. ಮತ್ತು ಹದಿಮೂರನೇ ವಚನದ ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲಿ, ಬೈಬಲಿಗೆ ಸೇರಿಸಬಾರದಿದ್ದ ಒಂದು ಪದ (ಬಲಿ) ಸೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ವಚನವು ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ಮತ್ತು ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿ ಕಾಣಬೇಕೆಂದು ದೇವರು ಬಯಸಿದರು. ಹಾಗೆ ಮಾಡುವುದರ ಮೂಲಕ, ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ ಗ್ರಹಿಸಿಕೊಡಬೇಕೆಂದು ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದದ್ದೇನು ಎಂಬುದನ್ನೂ ಅವರು ಗುರುತಿಸಿದರು.

In verse sixteen, Jesus commanded Gabriel to make Daniel understand the mar’eh vision, in spite of the fact that Daniel was seeking to understand the châzôn vision of prophetic history. Verse twenty-six says the “vision of the evenings and mornings which was told” was “true.” The châzôn vision had been a prophetic “sight”, but the mar’eh vision was “told,” for it had been spoken. It had been spoken in verse fourteen when Palmoni said “unto two thousand and three hundred evenings and mornings; then shall the sanctuary be cleansed.” Verse twenty-six, employs the expression “evening and mornings,” as it identifies it as the vision that had been “spoken” to identify the distinction between the two visions in Daniel chapter eight. The vision of prophetic history that Daniel had “seen”, and that Daniel wished to understand, was different from the vision that was “spoken” which Daniel had “heard”. More importantly, the vision that Daniel “heard” was the vision that Gabriel was to give Daniel understanding of.

ಹದಿನಾರನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ, ದಾನಿಯೇಲು ಪ್ರವಾದಿತ್ವದ ಇತಿಹಾಸದ châzôn ದರ್ಶನವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದನು ಎಂಬ ಸಂಗತಿಯಿದ್ದರೂ, ಯೇಸು ಗಬ್ರಿಯೇಲನಿಗೆ ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ mar’eh ದರ್ಶನವನ್ನು ತಿಳಿಯುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಆಜ್ಞಾಪಟ್ಟನು. ಇಪ್ಪತ್ತಾರನೇ ವಚನವು “ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಸಾಯಂಕಾಲಗಳೂ ಪ್ರಾತಃಕಾಲಗಳೂ ಆದ ದರ್ಶನವು” “ಸತ್ಯ”ವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. châzôn ದರ್ಶನವು ಪ್ರವಾದಿತ್ವದ “ನೋಟ”ವಾಗಿತ್ತು; ಆದರೆ mar’eh ದರ್ಶನವು “ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು” ಆಗಿತ್ತು, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಉಚ್ಚರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಅದು ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ, ಪಾಲ್ಮೋನಿ “ಎರಡು ಸಾವಿರ ಮೂರೂ ನೂರು ಸಾಯಂಕಾಲಗಳೂ ಪ್ರಾತಃಕಾಲಗಳೂ ತನಕ; ನಂತರ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವು ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸಲ್ಪಡುವುದು” ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ ಉಚ್ಚರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಇಪ್ಪತ್ತಾರನೇ ವಚನವು, ಅದು “ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ” ದರ್ಶನವೇ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲು “ಸಾಯಂಕಾಲಗಳೂ ಪ್ರಾತಃಕಾಲಗಳೂ” ಎಂಬ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಳಸುತ್ತದೆ; ಇದರ ಮೂಲಕ ದಾನಿಯೇಲ ಅಧ್ಯಾಯ ಎಂಟರಲ್ಲಿ ಇರುವ ಎರಡು ದರ್ಶನಗಳ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ದಾನಿಯೇಲು “ಕಂಡ” ಪ್ರವಾದಿತ್ವದ ಇತಿಹಾಸದ ದರ್ಶನವು, ಮತ್ತು ದಾನಿಯೇಲು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸಿದ ದರ್ಶನವು, ದಾನಿಯೇಲು “ಕೇಳಿದ” “ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ” ದರ್ಶನದಿಂದ ಭಿನ್ನವಾಗಿತ್ತು. ಇನ್ನೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ದಾನಿಯೇಲು “ಕೇಳಿದ” ದರ್ಶನವೇ ಗಬ್ರಿಯೇಲು ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ ತಿಳುವಳಿಕೆಯನ್ನು ನೀಡಬೇಕಾಗಿದ್ದ ದರ್ಶನವಾಗಿತ್ತು.

The humanity that participated in creating the Holy Bible recorded the word “vision” ten times in Daniel chapter eight, and in so doing it hid the distinction of a vision that was “seen” and another vision that was “heard”. In doing so, it obscured the emphasis that identifies that Christ’s intent was for Daniel to understand the vision he had “heard”, above understanding the vision he had “seen”. We can now consider what Gabriel does in order to fulfill his job assignment.

ಪವಿತ್ರ ಬೈಬಲನ್ನು ರಚಿಸುವ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡ ಮಾನವಕುಲವು ದಾನಿಯೇಲನ ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ “ದರ್ಶನ” ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಹತ್ತು ಬಾರಿ ದಾಖಲಿಸಿತು; ಹೀಗೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಅದು “ಕಂಡ” ದರ್ಶನವೊಂದರ ಮತ್ತು “ಕೇಳಿದ” ಮತ್ತೊಂದು ದರ್ಶನದ ನಡುವಿನ ಭೇದವನ್ನು ಮರೆಮಾಚಿತು. ಇದರಿಂದ, ದಾನಿಯೇಲು ತಾನು “ಕೇಳಿದ” ದರ್ಶನವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಬೇಕೆಂಬ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಉದ್ದೇಶವು, ತಾನು “ಕಂಡ” ದರ್ಶನವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಾದದ್ದೆಂದು ಸೂಚಿಸುವ ಒತ್ತುವರಿಯು ಮಸುಕಾಯಿತು. ಈಗ ಗಾಬ್ರಿಯೇಲನು ತನ್ನಿಗೆ ವಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ಏನು ಮಾಡುವನೆಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಪರಿಗಣಿಸಬಹುದು.

> So he came near where I stood: and when he came, I was afraid, and fell upon my face: but he said unto me, Understand, O son of man: for at the time of the end shall be the vision. Now as he was speaking with me, I was in a deep sleep on my face toward the ground: but he touched me, and set me upright. And he said, Behold, I will make thee know what shall be in the last end of the indignation: for at the time appointed the end shall be. Daniel 8:17–19.

> ಆದಕಾರಣನು ನಾನು ನಿಂತಿದ್ದ ಸ್ಥಳದ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದನು; ಅವನು ಬಂದಾಗ ನಾನು ಭಯಪಟ್ಟು ಮುಖಭಾಗವಾಗಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದೆನು; ಆದರೆ ಅವನು ನನಗೆ, “ಓ ಮನುಷ್ಯಕುಮಾರನೇ, ತಿಳಿದುಕೋ; ಯಾಕಂದರೆ ದರ್ಶನವು ಅಂತ್ಯಕಾಲಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಅವನು ನನ್ನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ನಾನು ಮುಖಭಾಗವಾಗಿ ನೆಲದ ಕಡೆಗೆ ಗಾಢನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದೆನು; ಆದರೆ ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ, ನನ್ನನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದನು. ಮತ್ತೂ ಅವನು ಹೇಳಿದನು: “ಇಗೋ, ಕೋಪದ ಅಂತಿಮಕಾಲದಲ್ಲಿ ಏನಾಗುವುದೋ ಅದನ್ನು ನಿನಗೆ ತಿಳಿಯಮಾಡುವೆನು; ಯಾಕಂದರೆ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯವು ಸಂಭವಿಸುವದು.” ದಾನಿಯೇಲ 8:17–19.

Gabriel now begins his work of making Daniel to understand the vision of the twenty-three hundred evenings and mornings, which is true. He first informs him that the vision of prophetic history, the châzôn vision, would be at the “time of the end.” Then, while Daniel was in a prophetic sleep, Gabriel touched Daniel and set him upright. He informs him “I will make thee know.”

ಈಗ ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ಸತ್ಯವಾಗಿರುವ ಎರಡು ಸಾವಿರ ಮೂರೂ ನೂರು ಸಾಯಂಕಾಲಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಭಾತಗಳ ದರ್ಶನವನ್ನು ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಡುವ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮೊದಲು ಅವನು ಅವನಿಗೆ, ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸದ ದರ್ಶನವಾದ châzôn ದರ್ಶನವು “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ” ಇರುವುದೆಂದು ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ, ದಾನಿಯೇಲನು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ, ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ದಾನಿಯೇಲನನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಅವನನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದನು. ಅವನು ಅವನಿಗೆ, “ನಾನು ನಿನಗೆ ತಿಳಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುವೆನು” ಎಂದು ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

That is what Palmoni (Christ), had told Gabriel to do, when he said, “Gabriel, make this man to understand the mar’eh vision” of the evening and mornings. Gabriel says that he will make Daniel “know what shall be in the last end of the indignation.” There it is! There is the “seven times” of Leviticus twenty-six! It is hidden by the very prophetic technique which Gabriel had led the prophets repeatedly to testify to and employ in their writings! That technique is “line upon line, here a little and there a little”.

ಅದೇ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಪಲ್ಮೋನಿ (ಕ್ರಿಸ್ತನು) ಗಬ್ರಿಯೇಲನಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದನು, ಅವನು, “ಗಬ್ರಿಯೇಲನೇ, ಈ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಸಂಜೆಯೂ ಬೆಳಗ್ಗೆಯೂ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ mar’eh ದರ್ಶನವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವಂತೆ ಮಾಡು” ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ. ಗಬ್ರಿಯೇಲನು, ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ “ಕೋಪದ ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಏನಾಗುವುದೋ ಅದನ್ನು” ತಿಳಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುವೆನು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಇದೇ ಅದು! ಇಲ್ಲಿಯೇ ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಧ್ಯಾಯದ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಇವೆ! ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ಪ್ರವಾದಿಗಳನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಸಾಕ್ಷಿ ಹೇಳುವಂತೆ ಹಾಗೂ ತಮ್ಮ ಬರಹಗಳಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸುವಂತೆ ನಡೆಸಿದ ಅದೇ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಿಧಾನದಿಂದ ಅದು ಮರೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ! ಆ ವಿಧಾನವೆಂದರೆ “ಸಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಸಾಲು, ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ”.

In the book “Thoughts on Daniel and the Revelation”, by Uriah Smith (which all Adventists, and even their neighbors, should be familiar with), Smith comments on verses seventeen to nineteen of Daniel chapter eight:

ಎಲ್ಲ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟರೂ, ಮತ್ತು ಅವರ ನೆರೆಹೊರೆಯವರೂ ಸಹ, ಪರಿಚಿತರಾಗಿರಬೇಕಾದ ಉರಿಯಾ ಸ್ಮಿತ್ ರಚಿತ “Thoughts on Daniel and the Revelation” ಎಂಬ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ, ದಾನಿಯೇಲನ ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹದಿನೇಳನೆಯಿಂದ ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ವಚನಗಳ ಕುರಿತು ಸ್ಮಿತ್ ಹೀಗೆ ಟಿಪ್ಪಣಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ:

> “With a general statement that at the time appointed the end shall be, and that he will make him to know what shall be in the last end of the indignation, he enters upon an interpretation of the vision. The indignation must be understood to cover a period of time. What time? God told his people Israel that he would pour upon them his indignation for their wickedness; and thus he gave directions concerning the ‘profane wicked prince of Israel:’ ‘Remove the diadem, and take off the crown. . . . I will overturn, overturn, overturn it: and it shall be no more, until he come whose right it is; and I will give it him.’ Ezekiel 21:25–27, 31.

> “ನಿಯೋಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯವು ಸಂಭವಿಸುವದೆಂದು, ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧದ ಅಂತಿಮ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಏನಾಗುವುದೆಂಬುದನ್ನು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಸುವೆನೆಂದು ಮಾಡಿದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಘೋಷಣೆಯೊಂದಿಗೆ, ಅವನು ದರ್ಶನದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಈ ಕ್ರೋಧವು ಒಂದು ಕಾಲಾವಧಿಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವುದಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಬೇಕು. ಯಾವ ಕಾಲಾವಧಿ? ದೇವರು ತನ್ನ ಜನರಾದ ಇಸ್ರಾಯೇಲರಿಗೆ ಅವರ ದುಷ್ಟತನದ ನಿಮಿತ್ತ ತನ್ನ ಕ್ರೋಧವನ್ನು ಅವರ ಮೇಲೆ ಸುರಿಸುವೆನೆಂದು ತಿಳಿಸಿದನು; ಮತ್ತು ಹೀಗೆ ‘ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಅಪವಿತ್ರ ದುಷ್ಟ ಪ್ರಧಾನನ’ ಕುರಿತು ನಿರ್ದೇಶನಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು: ‘ಕಿರೀಟಬಂಧವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕು, ಮತ್ತು ಕಿರೀಟವನ್ನು ಇಳಿಸಿಬಿಡು.... ನಾನು ಅದನ್ನು ಉರುಳಿಸುವೆನು, ಉರುಳಿಸುವೆನು, ಉರುಳಿಸುವೆನು; ಮತ್ತು ಅದು ಇನ್ನು ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಅದು ಯಾರ ಹಕ್ಕೋ ಅವನು ಬರುವ ತನಕ; ಮತ್ತು ನಾನು ಅದನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಕೊಡುವೆನು.’ ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನು 21:25–27, 31.”

> “Here is the period of God’s indignation against his covenant people; the period during which the sanctuary and host are to be trodden under foot. The diadem was removed, and the crown taken off, when Israel was subjected to the kingdom of Babylon. It was overturned again by the Medes and Persians, again by the Grecians, again by the Romans, corresponding to the three times the word is repeated by the prophet. The Jews then, having rejected Christ, were soon scattered abroad over the face of the earth; and spiritual Israel has taken the place of the literal seed; but they are in subjection to earthly powers, and will be till the throne of David is again set up,—till He who is its rightful heir, the Messiah, the Prince of peace, shall come, and then it will be given him. Then the indignation will have ceased. What shall take place in the last end of this period, the angel is now to make known to Daniel.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 201, 202.

> “ಇದು ದೇವರು ತನ್ನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಜನರ ವಿರುದ್ಧ ಹೊಂದಿರುವ ಕೋಪಕಾಲವಾಗಿದೆ; ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವೂ ಸೈನ್ಯವೂ ಕಾಲಡಿಯಲ್ಲಿ ತುಳಿಯಲ್ಪಡಬೇಕಾದ ಅವಧಿಯಾಗಿದೆ. ಇಸ್ರಾಯೇಲರು ಬಾಬೇಲಿನ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಅಧೀನರಾಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಮಸ್ತಕಾಭರಣವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಲಾಯಿತು, ಮತ್ತು ಕಿರೀಟವನ್ನು ಕಳಚಲಾಯಿತು. ಪ್ರವಾದಿಯು ಆ ಪದವನ್ನು ಮೂರుసಾರಿ ಪುನರುಚ್ಚರಿಸಿರುವುದಕ್ಕೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ, ಅದು ಮತ್ತೆ ಮೇದ್ಯರು ಮತ್ತು ಪರ್ಷಿಯರ ಮೂಲಕ, ಮತ್ತೆ ಗ್ರೀಕರ ಮೂಲಕ, ಮತ್ತೆ ರೋಮನ್ನರ ಮೂಲಕ ಉರುಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ನಂತರ ಯೆಹೂದ್ಯರು ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ ಕಾರಣ, ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಭೂಮಿಯ ಸಮಸ್ತ ಮೇಲ್ಮೈಯಲ್ಲಿ ಚದರಿಹೋದರು; ಮತ್ತು ಆತ್ಮಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲು ಶಾಬ್ದಿಕ ಸಂತತಿಯ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದಿದೆ; ಆದರೆ ಅವರು ಭೌತಿಕ ಅಧಿಕಾರಗಳಿಗೆ ಅಧೀನರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಮತ್ತು ದಾವೀದನ ಸಿಂಹಾಸನವು ಮತ್ತೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಡುವ ತನಕ,—ಅದಕ್ಕೆ ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಯಾದ ಮೆಸ್ಸಿಯ, ಸಮಾಧಾನದ ಪ್ರಧಾನನು, ಬರುವ ತನಕ,—ಅದೇ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾರೆ; ಆಗ ಅದು ಅವನಿಗೆ ಕೊಡಲ್ಪಡುವುದು. ಆಗ ಕೋಪವು ಶಮನಗೊಂಡಿರುವುದು. ಈ ಅವಧಿಯ ಅಂತ್ಯದ ಕೊನೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಏನು ಸಂಭವಿಸಲಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ದೂತನು ಈಗ ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ ತಿಳಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 201, 202.

The “indignation” that Smith is identifying, began when Manasseh was carried to Babylon by the Assyrians in 677 BC. Unfortunately, Smith takes Zedekiah’s overthrow in 586 BC and assigns that as the starting point of the period of the “indignation” of verse nineteen. Smith simply does not address what it means that the verse states “the last end of the indignation.” He treats it as simply “indignation,” though if there is a “last end” of the indignation, grammar and logic demand that there is also at minimum a “first end” of the indignation. Smith knew the seventy years of captivity began with the first attack of Nebuchadnezzar against Jehoiakim in 606 BC, but determined the starting for the period of the indignation was the third of Nebuchadnezzar’s attacks, which was carried out against Zedekiah, the last Judean king.

ಸ್ಮಿತ್ ಗುರುತಿಸುತ್ತಿರುವ “ಕೋಪೋದ್ರೇಕ”ವು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 677ರಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸೆಹನು ಅಸ್ಸೀರಿಯರಿಂದ ಬಾಬಿಲೋನಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್, ಸ್ಮಿತ್ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 586ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಜೆದೇಕೀಯನ ಪತನವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಅದನ್ನೇ ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ “ಕೋಪೋದ್ರೇಕ”ದ ಅವಧಿಯ ಆರಂಭಬಿಂದುವೆಂದು ನೇಮಿಸುತ್ತಾನೆ. “ಕೋಪೋದ್ರೇಕದ ಅಂತಿಮ ಅಂತ್ಯ” ಎಂದು ವಚನವು ಹೇಳುವುದರ ಅರ್ಥವೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ಮಿತ್ ಸರಳವಾಗಿ ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಅವನು ಅದನ್ನು ಕೇವಲ “ಕೋಪೋದ್ರೇಕ”ವೆಂದು ಮಾತ್ರ ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ “ಕೋಪೋದ್ರೇಕದ ಅಂತಿಮ ಅಂತ್ಯ” ಇದ್ದರೆ, ವ್ಯಾಕರಣ ಮತ್ತು ತಾರ್ಕಿಕತೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಕನಿಷ್ಠ “ಕೋಪೋದ್ರೇಕದ ಪ್ರಥಮ ಅಂತ್ಯ”ವೂ ಇರಲೇಬೇಕು. ಬಂಧನದ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 606ರಲ್ಲಿ ನೆಬೂಕದ್ನೆಚ್ಚರನು ಯೆಹೋಯಾಕೀಮನ ವಿರುದ್ಧ ನಡೆಸಿದ ಮೊದಲ ದಾಳಿಯಿಂದ ಆರಂಭವಾದವು ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ಮಿತ್ ತಿಳಿದಿದ್ದನು; ಆದರೂ, ಕೋಪೋದ್ರೇಕದ ಅವಧಿಯ ಆರಂಭವನ್ನು ಅವನು ನೆಬೂಕದ್ನೆಚ್ಚರನ ಮೂರನೆಯ ದಾಳಿಯಿಂದೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು, ಅದು ಯೂದಾಯದ ಕೊನೆಯ ರಾಜನಾದ ಜೆದೇಕೀಯನ ವಿರುದ್ಧ ನಡೆಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

> “Though we have a more minute account of his [Daniel’s] early life than is recorded of that of any other prophet, yet his birth and lineage are left in complete obscurity, except that he was of the royal line, probably of the house of David, which had at this time become very numerous. He first appears as one of the noble captives of Judah, in the first year of Nebuchadnezzar, king of Babylon, at the commencement of the seventy years’ captivity, BC 606. Jeremiah and Habakkuk were yet uttering their prophecies. Ezekiel commenced soon after, and a little later, Obadiah; but both these finished their work years before the close of the long and brilliant career of Daniel. Three prophets only succeeded him, Haggai and Zechariah, who exercised the prophetic office for a brief period contemporaneously, BC 520–518, and Malachi, the last of the Old Testament prophets, who flourished a little season about BC 397.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 19.

> “ಇತರೆ ಯಾವುದೇ ಪ್ರವಾದಿಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಅವನ [ದಾನಿಯೇಲನ] ಆರಂಭಿಕ ಜೀವನದ ಕುರಿತು ನಮಗೆ ಹೆಚ್ಚು ವಿವರವಾದ ವರದಿ ದೊರಕಿದರೂ, ಅವನು ರಾಜವಂಶದವನಾಗಿದ್ದನು, ಬಹುಶಃ ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ವಿಸ್ತರಿಸಿದ್ದ ದಾವೀದನ ವಂಶದವನಾಗಿದ್ದನು ಎಂಬುದನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ಅವನ ಜನನ ಮತ್ತು ವಂಶಾವಳಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಸ್ಪಷ್ಟತೆಯಲ್ಲೇ ಬಿಟ್ಟಿಡಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಕ್ರಿ.ಪೂ. 606ರಲ್ಲಿ, ಬಾಬಿಲೋನಿನ ಅರಸನಾದ ನೆಬೂಕದ್ನೆಜ್ಜರನ ಮೊದಲನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ, ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷದ ಬಂಧನದ ಆರಂಭಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಯೆಹೂದದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಬಂದಿಗಳಲ್ಲೊಬ್ಬನಾಗಿ ಅವನು ಮೊದಲಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಯೆರೆಮಿಯಾ ಮತ್ತು ಹಬಕ್ಕೂಕ್ ಇನ್ನೂ ತಮ್ಮ ಪ್ರವಾದನೆಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಆರಂಭಿಸಿದನು, ಮತ್ತು ಸ್ವಲ್ಪ ನಂತರ ಓಬದ್ಯನು; ಆದರೆ ಇವರಿಬ್ಬರೂ ದಾನಿಯೇಲನ ದೀರ್ಘ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಜೀವನಕಾರ್ಯದ ಅಂತ್ಯದ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ಮುಂಚೆಯೇ ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದರು. ಅವನ ನಂತರ ಕೇವಲ ಮೂವರು ಪ್ರವಾದಿಗಳು ಮಾತ್ರ ಬಂದರು: ಹಗ್ಗಾಯ ಮತ್ತು ಜೆಕರ್ಯರು, ಇವರು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 520–518ರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಮಕಾಲೀನವಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪಕಾಲ ಪ್ರವಾದಿತ್ವದ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿದರು; ಮತ್ತು ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಪ್ರವಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯವನಾದ ಮಲಾಕಿ, ಅವನು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 397ರ ಸುಮಾರಿಗೆ ಅಲ್ಪಕಾಲ ಪ್ರಖ್ಯಾತನಾಗಿದ್ದನು.” ಉರೀಯಾ ಸ್ಮಿತ್, Daniel and the Revelation, 19.

Smith correctly identified the “indignation” of verse nineteen as a period of time. He correctly identified the period as the treading down of the sanctuary and host in agreement with Daniel chapter eight verse thirteen, and he correctly identified the ending point as October 22, 1844.

ಸ್ಮಿತ್ ಅವರು ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ “ಕೋಪೋದ್ರೇಕ”ವನ್ನು ಒಂದು ಕಾಲಾವಧಿಯಾಗಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿದರು. ದಾನಿಯೇಲನ ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹದಿಮೂರನೇ ವಚನಕ್ಕೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ, ಆ ಅವಧಿಯು ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವನ್ನೂ ಸೈನ್ಯವನ್ನೂ ತುಳಿಯಲ್ಪಡುವ ಕಾಲವೆಂದು ಅವರು ಸರಿಯಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿದರು; ಮತ್ತು ಅದರ ಅಂತ್ಯಬಿಂದುವನ್ನು ಕ್ರಿ.ಶ. 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22 ಎಂದು ಅವರು ಸರಿಯಾಗಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು.

Smith was partially correct, but missed the truth by doing what was the characteristic of his prophetic applications. He allowed history to guide his interpretation of the prophetic word, instead of allowing the prophetic word to guide his understanding of history. If we allow the Bible to define prophetic history, we then have the correct information to approach history.

ಸ್ಮಿತ್ ಭಾಗಶಃ ಸರಿಯಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ತನ್ನ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಅನ್ವಯಿಕೆಗಳ ಲಕ್ಷಣವಾಗಿದ್ದದ್ದನ್ನೇ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಸತ್ಯವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಬಿಟ್ಟನು. ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಾಕ್ಯವೇ ಇತಿಹಾಸದ ಕುರಿತು ತನ್ನ ಗ್ರಹಿಕೆಯನ್ನು ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಬೇಕಾಗಿದ್ದರೆ, ಅದಕ್ಕಿಂತ ಬದಲಾಗಿ ಇತಿಹಾಸವೇ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಾಕ್ಯದ ತನ್ನ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಸಲು ಅವನು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದನು. ನಾವು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಬೈಬಲ್‌ವೇ ನಿರ್ವಚಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದರೆ, ಆಗ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಲು ನಮಗೆ ಸರಿಯಾದ ಮಾಹಿತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

The Bible teaches that by whom a man is overcome, he is that man’s servant.

ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ಯಾರಿಂದ ಜಯಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನಿಗೆ ಅವನು ದಾಸನಾಗಿರುವನೆಂದು ಬೈಬಲ್ ಬೋಧಿಸುತ್ತದೆ.

> While they promise them liberty, they themselves are the servants of corruption: for of whom a man is overcome, of the same is he brought in bondage. 2 Peter 2:19.

> ಅವರು ಅವರಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡುವಾಗ, ತಾವೇ ಭ್ರಷ್ಟತೆಯ ದಾಸರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ಯಾರಿಂದ ಜಯಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನಿಂದಲೇ ಅವನು ದಾಸ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಪಡಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. 2 ಪೇತ್ರ 2:19.

Manasseh was taken captive to Babylon in 677 BC. It is there that Judah was overcome and brought into bondage. This is the starting point that is represented on both the 1843 and the 1850 charts, which Sister White endorses as correct. Smith starts the treading down of Daniel chapter eight, and verse thirteen with Zedekiah, the last of Judah’s kings. Zedekiah was the end of a progressive judgment and not the beginning. Sister White identifies that Manasseh’s captivity in Babylon was an “earnest” of what was to come. An “earnest” is a down payment, and marks the beginning of a purchase that has other payments to follow.

ಮನಸ್ಸೆಯನ್ನು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 677ರಲ್ಲಿ ಬಾಬೆಲಿಗೆ ಬಂಧಿಯಾಗಿ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಯೆಹೂದವು ಜಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ದಾಸ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಇದು 1843 ಮತ್ತು 1850ರ ಎರಡೂ ಚಾರ್ಟ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಆರಂಭಬಿಂದು; ಅವುಗಳನ್ನು ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಸರಿಯಾದವುಗಳೆಂದು ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸ್ಮಿತ್, ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದ ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹದಿಮೂರನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ ತುಳಿದುಹಾಕುವಿಕೆಯ ಆರಂಭವನ್ನು ಯೆಹೂದದ ಅಂತಿಮ ರಾಜನಾದ ಸೆದೆಕಿಯನಿಂದ ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸೆದೆಕಿಯನು ಕ್ರಮೇಣ ಮುಂದುವರೆದ ತೀರ್ಪಿನ ಅಂತ್ಯವಾಗಿದ್ದನು, ಆರಂಭವಲ್ಲ. ಬರಬೇಕಿದ್ದದ್ದರ “ಮುಂಗಡ”ವೆಂದು ಮನಸ್ಸೆಯ ಬಾಬೆಲಿನ ಬಂಧನವನ್ನು ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ. “ಮುಂಗಡ”ವೆಂದರೆ ಒಂದು ಪೂರ್ವಪಾವತಿ; ಅದರಿಂದ ನಂತರ ಇನ್ನೂ ಪಾವತಿಗಳು ಅನುಸರಿಸಬೇಕಿರುವ ಒಂದು ಖರೀದಿಯ ಆರಂಭ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

> “Faithfully the prophets continued their warnings and their exhortations; fearlessly they spoke to Manasseh and to his people; but the messages were scorned; backsliding Judah would not heed. As an earnest of what would befall the people should they continue impenitent, the Lord permitted their king to be captured by a band of Assyrian soldiers, who ‘bound him with fetters, and carried him to Babylon,’ their temporary capital. This affliction brought the king to his senses; ‘he besought the Lord his God, and humbled himself greatly before the God of his fathers, and prayed unto Him: and He was entreated of him, and heard his supplication, and brought him again to Jerusalem into his kingdom. Then Manasseh knew that the Lord He was God.’ 2 Chronicles 33:11–13. But this repentance, remarkable though it was, came too late to save the kingdom from the corrupting influence of years of idolatrous practices. Many had stumbled and fallen, never again to rise.” Prophets and Kings, 382.

> “ಪ್ರವಾದಿಗಳು ತಮ್ಮ ಎಚ್ಚರಿಕೆಗಳನ್ನೂ ತಮ್ಮ ಉಪದೇಶಗಳನ್ನೂ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಮುಂದುವರಿಸಿದರು; ಅವರು ಮನಸ್ಸೆಗೆ ಮತ್ತು ಅವನ ಜನರಿಗೆ ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಮಾತಾಡಿದರು; ಆದರೆ ಆ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಲಾಯಿತು; ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿದ ಯೆಹೂದವು ಕಿವಿಗೊಡಲಿಲ್ಲ. ಜನರು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪವಿಲ್ಲದೆ ಮುಂದುವರಿದರೆ ಅವರಿಗೆ ಏನಾಗುವುದೋ ಅದರ ಒಂದು ಗಂಭೀರ ಸೂಚಕವಾಗಿ, ಯೆಹೋವನು ಅವರ ರಾಜನು ಅಸ್ಸೂರ್ಯದ ಸೈನಿಕರ ಒಂದು ದಳದಿಂದ ಸೆರೆಹಿಡಿಯಲ್ಪಡುವಂತೆ ಅನುಮತಿಸಿದನು; ಅವರು ‘ಅವನನ್ನು ಬೇಡಿಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿ ಬಾಬೆಲಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದರು,’ ಅದು ಅವರ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ರಾಜಧಾನಿಯಾಗಿತ್ತು. ಈ ಸಂಕಟವು ರಾಜನಿಗೆ ಜ್ಞಾನೋದಯವನ್ನು ತಂದಿತು; ‘ಅವನು ತನ್ನ ದೇವರಾದ ಯೆಹೋವನನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಪಿತೃಗಳ ದೇವರ ಮುಂದೆ ಬಹಳವಾಗಿ ತಗ್ಗಿಕೊಂಡು, ಆತನಿಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದನು; ಆತನು ಅವನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗೆ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಸ್ಪಂದಿಸಿ, ಅವನ ಮನವಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ಅವನ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗಿಸಿದನು. ಆಗ ಮನಸ್ಸೆಗೆ ಯೆಹೋವನೇ ದೇವರೆಂದು ತಿಳಿಯಿತು.’ 2 ಪೂರ್ವಕಾಲವೃತ್ತಾಂತ 33:11–13. ಆದರೆ ಈ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪವು, ಎಷ್ಟೇ ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ಮೂರ್ತಿಪೂಜಾ ಆಚರಣೆಗಳಿಂದ ಉಂಟಾದ ಭ್ರಷ್ಟಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ತುಂಬ ತಡವಾಗಿ ಬಂದಿತು. ಅನೇಕರಿಗೆ ತೊಡಕು ಉಂಟಾಗಿ ಅವರು ಬಿದ್ದರು; ಮತ್ತೆ ಎಂದಿಗೂ ಏಳಲಿಲ್ಲ.” ಪ್ರಾಫೆಟ್ಸ್ ಅಂಡ್ ಕಿಂಗ್ಸ್, 382.

Manasseh marked the “down payment” that began the “curse” of the “seven times,” which was the last “indignation,” for the “first indignation,” had already begun when the northern kingdom was taken into captivity in 723 BC. Then at Jehoiakim’s overthrow, when Daniel was carried into captivity, the seventy years of captivity that Jeremiah identified began in 606 BC. Two kings after Jehoiakim, Jerusalem was destroyed and the last Judean king, Zedekiah, watched as his sons were slain before him, then he had his eyes gouged out and was carried captive into Babylon.

ಮನಸ್ಸೆಯು “ಏಳು ಕಾಲಗಳ” “ಶಾಪ”ಕ್ಕೆ ಆರಂಭವಾದ “ಮುಂಗಡ”ವನ್ನು ಸೂಚಿಸಿತು; ಅದು ಅಂತಿಮ “ಕೋಪಾಗ್ನಿ”ಯಾಗಿತ್ತು, ಏಕೆಂದರೆ “ಮೊದಲ ಕೋಪಾಗ್ನಿ” ಈಗಾಗಲೇ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 723ರಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ರಾಜ್ಯವು ಬಂಧನಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಆರಂಭವಾಗಿತ್ತು. ನಂತರ, ದಾನಿಯೇಲನನ್ನು ಬಂಧನಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಯೆಹೋಯಾಕೀಮನ ಪತನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಯೆರೆಮಿಯನು ಗುರುತಿಸಿದ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಬಂಧನವು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 606ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಯೆಹೋಯಾಕೀಮನ ನಂತರ ಎರಡು ರಾಜರ ಕಾಲದ ಬಳಿಕ, ಯೆರೂಸಲೇಮು ನಾಶವಾಯಿತು; ಮತ್ತು ಯೂದಾಯದ ಕೊನೆಯ ರಾಜನಾದ ಚಿದ್ಕೀಯನು ತನ್ನ ಪುತ್ರರನ್ನು ತನ್ನ ಮುಂದೆ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುವುದನ್ನು ಕಂಡನು; ಬಳಿಕ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತುಹಾಕಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಅವನನ್ನು ಬಂಧಿಯಾಗಿ ಬಾಬಿಲೋನಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲಾಯಿತು.

Smith assigned the entire progressive judgment to Zedekiah and employed the judgment of Zedekiah as the proof text for his supposition. The judgment of Zedekiah, who was the “wicked and profane prince,” did identify that the crown of Judah was to be removed until Christ came to set up a kingdom. Smith said, “they are in subjection to earthly powers, and will be till the throne of David is again set up,—till He who is its rightful heir, the Messiah, the Prince of peace, shall come, and then it will be given him.” On October 22, 1844, in fulfillment of Daniel chapter seven, and verses thirteen and fourteen, Christ, represented as the Son of man, came before the Father to receive a kingdom.

ಸ್ಮಿತ್ ಸಮಸ್ತ ಪ್ರಗತಿಶೀಲ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪನ್ನು ಜೆದೆಕಿಯನಿಗೆ ನಿಯೋಜಿಸಿ, ತನ್ನ ಊಹೆಗೆ ಪ್ರಮಾಣಪಾಠವಾಗಿ ಜೆದೆಕಿಯನ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪನ್ನೇ ಉಪಯೋಗಿಸಿದನು. “ದುಷ್ಟನೂ ಅಪವಿತ್ರನೂ ಆದ ರಾಜಕುಮಾರ”ನಾಗಿದ್ದ ಜೆದೆಕಿಯನ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪು, ಕ್ರಿಸ್ತನು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಬರುವವರೆಗೆ ಯೆಹೂದದ ಕಿರೀಟವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಬೇಕೆಂದು ಸೂಚಿಸಿತು. ಸ್ಮಿತ್ ಹೀಗೆಂದನು: “ಅವರು ಭೌತಿಕ ಅಧಿಕಾರಗಳ ಅಧೀನದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ, ದಾವೀದನ ಸಿಂಹಾಸನವು ಮತ್ತೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಡುವವರೆಗೆ—ಅಂದರೆ ಅದರ ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತ ವಾರಸುದಾರನಾದ ಮೆಸ್ಸೀಯನು, ಸಮಾಧಾನದ ರಾಜಕುಮಾರನು, ಬರುವವರೆಗೆ—ಹಾಗೆಯೇ ಇರುವರು; ಆಗ ಅದು ಅವನಿಗೆ ಕೊಡಲ್ಪಡುವುದು.” ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22, 1844ರಂದು, ದಾನಿಯೇಲನ ಏಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ, ಹದಿಮೂರನೆಯ ಮತ್ತು ಹದಿನಾಲ್ಕನೆಯ ವಚನಗಳ ನೆರವೇರಿಕೆಯಾಗಿ, ಮನುಷ್ಯಕುಮಾರನಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕ್ರಿಸ್ತನು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ತಂದೆಯ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಬಂದನು.

> I saw in the night visions, and, behold, one like the Son of man came with the clouds of heaven, and came to the Ancient of days, and they brought him near before him. And there was given him dominion, and glory, and a kingdom, that all people, nations, and languages, should serve him: his dominion is an everlasting dominion, which shall not pass away, and his kingdom that which shall not be destroyed. Daniel 7:13, 14.

> ನಾನು ರಾತ್ರಿ ದರ್ಶನಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡಿದೆನು; ಮತ್ತು ಇಗೋ, ಮನುಷ್ಯಕುಮಾರನಂತಿರುವ ಒಬ್ಬನು ಆಕಾಶದ ಮೇಘಗಳೊಡನೆ ಬಂದು, ಪ್ರಾಚೀನ ದಿನಗಳವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು; ಮತ್ತು ಅವರು ಅವನನ್ನು ಅವನ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ತಂದರು. ಮತ್ತು ಅವನಿಗೆ ಆಳ್ವಿಕೆ, ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕೊಡಲಾಯಿತು, ಎಲ್ಲ ಜನಾಂಗಗಳೂ, ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೂ, ಭಾಷೆಗಳೂ ಅವನಿಗೆ ಸೇವೆಮಾಡುವಂತೆ; ಅವನ ಆಳ್ವಿಕೆ ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಇರುವ ಆಳ್ವಿಕೆಯಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಕಳೆಯದು; ಮತ್ತು ಅವನ ರಾಜ್ಯವು ನಾಶವಾಗದಂಥದ್ದಾಗಿದೆ. ದಾನಿಯೇಲ 7:13, 14.

Sister White confirms that Daniel chapter seven, and verses thirteen and fourteen were fulfilled on October 22, 1844.

ಡೇನಿಯೇಲ ಪುಸ್ತಕದ ಏಳನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹದಿಮೂರು ಮತ್ತು ಹದಿನಾಲ್ಕು ವಚನಗಳು ಕ್ರಿ.ಶ. 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ನೆರವೇರಿದವು ಎಂದು ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ದೃಢಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 426.

> “ಪವಿತ್ರಸ್ಥಾನದ ಶುದ್ಧೀಕರಣಕ್ಕಾಗಿ ಕ್ರಿಸ್ತನು ನಮ್ಮ ಮಹಾಯಾಜകനಾಗಿ ಅತಿ ಪವಿತ್ರಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬರುವುದು—ದಾನಿಯೇಲ 8:14ರಲ್ಲಿ ದೃಶ್ಯಗೊಳ್ಳುವಂತೆ; ಮನುಷ್ಯಕುಮಾರನು ಆದಿಕಾಲದ ವೃದ್ಧನ ಬಳಿಗೆ ಬರುವುದು—ದಾನಿಯೇಲ 7:13ರಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ; ಮತ್ತು ಕರ್ತನು ತನ್ನ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಬರುವುದು—ಮಲಾಕಿಯ ಮೂಲಕ ಮುನ್ನರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ—ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ ಘಟನೆಯ ವಿವರಣೆಗಳಾಗಿವೆ; ಮತ್ತು ಇದೇ ಘಟನೆ, ಮತ್ತಾಯ 25ರಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಕನ್ಯೆಯರ ಉಪಮೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನು ವರ್ಣಿಸಿದಂತೆ, ವರನು ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ಬರುವುದು ಎಂಬ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.” The Great Controversy, 426.

Smith did not address the key element of the “last end of the indignation.” He avoided the biblical principle that identified that Judah was overcome in the time of Manasseh, and that the captivity which began two kings before Zedekiah, also represented that Judah was already in subjection to Babylon, before Zedekiah met his fate. With these blatant omissions, he still stated, “here is the period of God’s indignation against his covenant people; the period during which the sanctuary and host are to be trodden under foot.” He therefore, directly associates “the period of God’s indignation” with Daniel chapter eight, and verse thirteen’s question of “how long.” The answer in verse fourteen, was until October 22, 1844.

“ಆಕ್ರೋಶದ ಕೊನೆಯ ಅಂತ್ಯ” ಎಂಬುದರ ಮುಖ್ಯ ಅಂಶವನ್ನು ಸ್ಮಿತ್ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲಿಲ್ಲ. ಮನಸ್ಸೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯೆಹೂದಾ ಜಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಬೈಬಲಿನ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಅವನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡನು; ಮತ್ತು ಸಿದ್ಕೀಯನಿಗಿಂತ ಎರಡು ರಾಜರು ಮುಂಚೆಯೇ ಆರಂಭವಾದ ಬಂಧನವು, ಸಿದ್ಕೀಯನು ತನ್ನ ಗತಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಮೊದಲುವೇ ಯೆಹೂದಾ ಈಗಾಗಲೇ ಬಾಬೆಲಿನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು. ಇಂತಹ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವಿಕೆಗಳಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಅವನು ಇನ್ನೂ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: “ಇಲ್ಲಿಯೇ ದೇವರ ಆಕ್ರೋಶವು ತನ್ನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಜನರ ವಿರುದ್ಧ ಇರುವ ಅವಧಿಯಿದೆ; ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವೂ ಸೇನೆಯೂ ಕಾಲಡಿಯಲ್ಲಿ ತುಳಿಯಲ್ಪಡುವ ಅವಧಿಯೂ ಇದೇ.” ಆದ್ದರಿಂದ, ಅವನು “ದೇವರ ಆಕ್ರೋಶದ ಅವಧಿಯನ್ನು” ನೇರವಾಗಿ ದಾನಿಯೇಲನ ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದೊಂದಿಗೆ, ಮತ್ತು ಹದಿಮೂರನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ “ಎಷ್ಟು ಕಾಲ” ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ ಉತ್ತರವು ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22, 1844 ರವರೆಗೆ ಆಗಿತ್ತು.

The scattering into Babylonian slavery was a progressive history beginning in 677 BC, and continuing until 1844. That period equates to twenty-five hundred and twenty years, which is of course the “seven times” of Leviticus twenty-six. The end of that period of time on October 22, 1844 provided Daniel with a second witness to the “mar’eh vision” of the twenty-three hundred evening and mornings.

ಕ್ರಿ.ಪೂ. 677ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಗಿ ಕ್ರಿ.ಶ. 1844ರವರೆಗೆ ಮುಂದುವರಿದ ಬಾಬಿಲೋನಿಯ ದಾಸ್ಯಕ್ಕೆ ಚದರಿಸಲ್ಪಡುವಿಕೆ ಒಂದು ಪ್ರಗತಿಶೀಲ ಇತಿಹಾಸವಾಗಿತ್ತು. ಆ ಅವಧಿ ಎರಡು ಸಾವಿರ ಐನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿದ್ದು, ಅದು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿನ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಆಗಿದೆ. ಕ್ರಿ.ಶ. 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಆ ಕಾಲಾವಧಿಯ ಅಂತ್ಯವು ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ನೂರು ಸಂಜೆಗಳೂ ಪ್ರಾತಃಕಾಲಗಳೂ ಹೊಂದಿರುವ “ಮರ್‌ಎಹ್ ದರ್ಶನ”ಕ್ಕೆ ಎರಡನೆಯ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಒದಗಿಸಿತು.

Gabriel was told to make Daniel understand that vision, and what Gabriel did was provide a second witness to the termination date of October 22, 1844. Not only did he provide a second witness to establish the date of the fulfillments of both time prophecies, but as Smith correctly pointed out, the period of time associated with the second witness to 1844, had been identified in verse thirteen, as the period that the sanctuary and host were to be trodden under foot. The question in verse thirteen is, “How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot?” That period of time was the “seven times” of Leviticus twenty-six.

ಗಬ್ರಿಯೇಲನಿಗೆ ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ ಆ ದರ್ಶನವನ್ನು ತಿಳಿಯುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ಮಾಡಿದದ್ದು ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22, 1844 ಎಂಬ ಅಂತ್ಯ ದಿನಾಂಕಕ್ಕೆ ಎರಡನೆಯ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಒದಗಿಸುವುದಾಗಿತ್ತು. ಅವನು ಎರಡು ಕಾಲಪ್ರವಾದನೆಗಳ ನೆರವೇರಿಕೆಗಳ ದಿನಾಂಕವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಎರಡನೆಯ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಒದಗಿಸಿದ್ದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಸ್ಮಿತ್ ಸರಿಯಾಗಿ ಸೂಚಿಸಿದಂತೆ, 1844ಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಎರಡನೆಯ ಸಾಕ್ಷಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಕಾಲಾವಧಿಯನ್ನು ಹದಿಮೂರನೇ ವಚನದಲ್ಲೇ ಗುರುತಿಸಲಾಗಿತ್ತು; ಅದು ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವೂ ಸೈನ್ಯವೂ ಪಾದದಡಿಯಲ್ಲಿ ತುಳಿಯಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಅವಧಿಯಾಗಿತ್ತು. ಹದಿಮೂರನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯು ಹೀಗಿದೆ: “ನಿತ್ಯಯಜ್ಞದ ವಿಷಯವಾಗಿಯೂ, ಹಾಳುಮಾಡುವ ಅತಿಕ್ರಮಣದ ವಿಷಯವಾಗಿಯೂ, ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವನ್ನೂ ಸೈನ್ಯವನ್ನೂ ಪಾದದಡಿಯಲ್ಲಿ ತುಳಿಯಲ್ಪಡುವಂತೆ ಒಪ್ಪಿಸಲು, ಆ ದರ್ಶನವು ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಇರುವದು?” ಆ ಕಾಲಾವಧಿಯೇ ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಆಗಿತ್ತು.

What Smith did not see, or avoided identifying, was that the “indignation” of verse nineteen, was the “last end” of that indignation. If there is a “last” then there is also a “first”, and Daniel identifies when the “first indignation” ended, in chapter eleven. He is identifying the papacy reigning during the Dark Ages, and he states that the papacy would prosper until the indignation was accomplished, or ended.

ಸ್ಮಿತ್ ಗಮನಿಸದಿದ್ದದ್ದು, ಅಥವಾ ಗುರುತಿಸಲು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡದ್ದೇನಂದರೆ, ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ “ಕೋಪೋದ್ರೇಕ”ವು ಆ ಕೋಪೋದ್ರೇಕದ “ಕೊನೆಯ ಅಂತ್ಯ”ವಾಗಿತ್ತು. ಒಂದು “ಕೊನೆಯದು” ಇದ್ದರೆ, ಒಂದು “ಮೊದಲದು” ಸಹ ಇರುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು “ಮೊದಲ ಕೋಪೋದ್ರೇಕ” ಯಾವಾಗ ಅಂತ್ಯವಾಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ದಾನಿಯೇಲನೇ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಅಂಧಕಾರಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಆಳುತ್ತಿದ್ದ ಪಾಪಾಸ್ಥಾನವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಮತ್ತು ಆ ಪಾಪಾಸ್ಥಾನವು ಕೋಪೋದ್ರೇಕವು ನೆರವೇರಿಬಿಟ್ಟು, ಅಂದರೆ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವವರೆಗೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.

> And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvellous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished: for that that is determined shall be done. Daniel 11:36.

> ಅವನು ರಾಜನು ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ನಡೆಯುವನು; ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಉನ್ನತಿಗೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವನು, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ದೇವರಿಗಿಂತಲೂ ತನ್ನನ್ನು ದೊಡ್ಡವನಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವನು, ದೇವತೆಗಳ ದೇವರ ವಿರುದ್ಧ ಅದ್ಭುತವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುವನು; ಮತ್ತು ಕೋಪವು ನೆರವೇರಿಬರುವ ತನಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾಗುವನು; ಏಕೆಂದರೆ ನಿಶ್ಚಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು ನೆರವೇರುವದು. ದಾನಿಯೇಲ 11:36.

Verse thirty-six is widely understood to be the verse the apostle Paul paraphrases in his second letter to the Thessalonians.

ಮೂವತ್ತಾರನೆಯ ವಚನವೇ ಅಪೋಸ್ತಲ ಪೌಲನು ತನ್ನ ಥೆಸಲೋನಿಕದವರಿಗೆ ಬರೆದ ಎರಡನೆಯ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವ ವಚನವೆಂದು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ.

> Let no man deceive you by any means: for that day shall not come, except there come a falling away first, and that man of sin be revealed, the son of perdition; Who opposeth and exalteth himself above all that is called God, or that is worshipped; so that he as God sitteth in the temple of God, showing himself that he is God. 2 Thessalonians 2:3, 4.

> ಯಾವ ವಿಧದಲ್ಲಿಯೂ ಯಾರೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮೋಸಗೊಳಿಸದಿರಲಿ; ಯಾಕಂದರೆ ಮೊದಲು ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟತೆ ಉಂಟಾಗದೆ, ನಾಶದ ಮಗನಾದ ಪಾಪಪುರುಷನು ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳದೆ, ಆ ದಿನವು ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನು ದೇವರೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ, ಆರಾಧಿಸಲ್ಪಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ವಿರೋಧವಾಗಿ ತಾನೇ ತಾನನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವವನಾಗಿದ್ದು, ತಾನೇ ದೇವರೆಂದು ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ದೇವರ ಆಲಯದಲ್ಲಿ ದೇವರಂತೆ ಕೂತುಕೊಳ್ಳುವನು. 2 Thessalonians 2:3, 4.

Paul’s “man of sin” who is also “the son of perdition,” who “opposeth and exalteth himself above all that is called God, or that is worshipped,” is also the “king” who “shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god.” Both passages refer to the pope of Rome. Daniel writes that the pope would prosper, which means push forward, until the “indignation be accomplished.” The indignation in verse thirty-six had been “determined.” The word “determined” means “to wound”.

ಪೌಲನ “ಪಾಪದ ಮನುಷ್ಯನು,” ಅಂದರೆ “ನಾಶದ ಮಗನು,” ಯಾರು “ದೇವರೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವದ್ದಕ್ಕೂ, ಅಥವಾ ಆರಾಧಿಸಲ್ಪಡುವ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ವಿರೋಧವಾಗಿ ತಾನು ತಾನೇ ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವನು,” ಅವನೇ “ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯ ಪ್ರಕಾರ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ” ಮತ್ತು “ತಾನು ತಾನೇ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದೇವರಿಗಿಂತಲೂ ತಾನು ಮಹಾನ್ ಎಂದು ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ” “ರಾಜನೂ” ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ಈ ಎರಡೂ ಭಾಗಗಳು ರೋಮಿನ ಪೋಪನನ್ನೇ ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ದಾನಿಯೇಲನು ಪೋಪನು “ಆಕ್ರೋಶವು ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುವವರೆಗೆ” ಸಮೃದ್ಧಿಯಾಗುವನು ಎಂದು ಬರೆಯುತ್ತಾನೆ; ಇದರ ಅರ್ಥ, ಅವನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುತ್ತಾ ಸಾಗುವನು ಎಂಬುದಾಗಿದೆ. ಮுப்பತ್ತಾರನೆಯ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ ಆ ಆಕ್ರೋಶವು “ನಿರ್ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.” “ನಿರ್ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು” ಎಂಬ ಪದದ ಅರ್ಥ “ಗಾಯಪಡಿಸುವುದು” ಆಗಿದೆ.

The papacy received its “deadly wound” in 1798, and at that point the “first indignation” was accomplished or terminated. The word “accomplish” means to end or cease. The end of “the indignation” in chapter eight, and verse nineteen identified the end of the period that the sanctuary and host were to be trampled down. It ended in 1844, but the “first” indignation ended in 1798.

ಪಾಪಾಸನವು 1798ರಲ್ಲಿ ತನ್ನ “ಮಾರಕ ಗಾಯ”ವನ್ನು ಪಡೆದಿತು, ಮತ್ತು ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ “ಮೊದಲ ಕೋಪ”ವು ನೆರವೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು ಅಥವಾ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು. “ನೆರವೇರಿಸು” ಎಂಬ ಪದದ ಅರ್ಥ ಅಂತ್ಯಗೊಳಿಸು ಅಥವಾ ನಿಲ್ಲಿಸು ಎಂಬುದಾಗಿದೆ. ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ “ಆ ಕೋಪ”ದ ಅಂತ್ಯವು ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವೂ ಸೈನ್ಯವೂ ತುಳಿಯಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಅವಧಿಯ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸಿತು. ಅದು 1844ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು, ಆದರೆ “ಮೊದಲ” ಕೋಪವು 1798ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು.

The “last indignation” ended in 1844, twenty-five hundred and twenty years after king Manasseh was carried to Babylon by the Assyrians in 677 BC. The “first” indignation ended in 1798, twenty-five hundred and twenty years after the northern kingdom of Israel was carried into slavery by the Assyrians in 723 BC.

“ಕೊನೆಯ ಕೋಪಾವೇಶ” ಕ್ರಿ.ಪೂ. 677ರಲ್ಲಿ ಅಸ್ಸೀರಿಯರು ಅರಸ ಮನಸ್ಸೆಯನ್ನು ಬಾಬಿಲೋನಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋದ ನಂತರ ಎರಡು ಸಾವಿರ ಐನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳಾದ ಕ್ರಿ.ಶ. 1844ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು. “ಮೊದಲ” ಕೋಪಾವೇಶವು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 723ರಲ್ಲಿ ಅಸ್ಸೀರಿಯರು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಉತ್ತರ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ದಾಸ್ಯಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋದ ನಂತರ ಎರಡು ಸಾವಿರ ಐನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳಾದ ಕ್ರಿ.ಶ. 1798ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು.

There is more to say about the hidden “seven times” in the book of Daniel and we will address that in our next article.

ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿರುವ ಅಡಗಿದ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಕುರಿತು ಹೇಳಬೇಕಾದ ಇನ್ನಷ್ಟು ವಿಷಯವಿದೆ; ಅದನ್ನು ನಾವು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಪರಿಗಣಿಸುವೆವು.

> “‘And unto the angel of the church of the Laodiceans write: These things saith the Amen, the faithful and true Witness, the beginning of the creation of God; I know thy works, that thou art neither cold nor hot: I would thou wert cold or hot. So then because thou art lukewarm, and neither cold nor hot, I will spew thee out of My mouth. Because thou sayest, I am rich, and increased with goods, and have need of nothing; and knowest not that thou art wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked.’

> “‘ಲವೊದಿಕಾಯರ ಸಭೆಯ ದೂತನಿಗೆ ಬರೆಯು: ಇವುಗಳನ್ನು ಹೇಳುವವನು ಆಮೆನ್, ನಂಬಿಗಸ್ತನೂ ಸತ್ಯನೂ ಆದ ಸಾಕ್ಷಿ, ದೇವರ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆದಿ: ನಿನ್ನ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ನಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ; ನೀನು ಶೀತನೂ ಅಲ್ಲ, ಉಷ್ಣನೂ ಅಲ್ಲ; ನೀನು ಶೀತನಾಗಿರಲಾದರೂ ಅಥವಾ ಉಷ್ಣನಾಗಿರಲಾದರೂ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಹೀಗಿರಲಾಗಿ, ನೀನು ಕುಸುಬಾದವನಾಗಿದ್ದು ಶೀತನೂ ಅಲ್ಲ, ಉಷ್ಣನೂ ಅಲ್ಲವಾದದರಿಂದ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ನನ್ನ ಬಾಯಿಂದ ಉಗುಳಿ ಬಿಡುವೆನು. ಯಾಕಂದರೆ ನೀನು, ನಾನು ಧನವಂತನು, ಸಂಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ, ನನಗೆ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತೀಯೆ; ಆದರೆ ನೀನು ದುರ್ದಶೆಯವನೂ, ಕರುಣಾರ್ಹನೂ, ಬಡವನೂ, ಕುರುಡನೂ, ನಗ್ನನೂ ಆಗಿದ್ದೀಯೆಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.’”

> “The Lord here shows us that the message to be borne to His people by ministers whom He has called to warn the people is not a peace-and-safety message. It is not merely theoretical, but practical in every particular. The people of God are represented in the message to the Laodiceans as in a position of carnal security. They are at ease, believing themselves to be in an exalted condition of spiritual attainments. ‘Because thou sayest, I am rich, and increased with goods, and have need of nothing; and knowest not that thou art wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked.’

> “ಇಲ್ಲಿ ಕರ್ತನು ನಮಗೆ ತೋರಿಸುವದೇನಂದರೆ, ಜನರನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸಲು ಆತನು ಕರೆಯಿಸಿದ ಸೇವಕರ ಮೂಲಕ ಆತನ ಜನರಿಗೆ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯಬೇಕಾದ ಸಂದೇಶವು ಶಾಂತಿ-ಮತ್ತು-ಭದ್ರತೆಯ ಸಂದೇಶವಲ್ಲ. ಅದು ಕೇವಲ ಸಿದ್ಧಾಂತಾತ್ಮಕವಾದದ್ದೇ ಅಲ್ಲ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾದದ್ದಾಗಿದೆ. ದೇವರ ಜನರು ಲವೋದಿಕ್ಯದವರಿಗೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ಸಂದೇಶದಲ್ಲಿ ಶಾರೀರಿಕ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯಭದ್ರತೆಯ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವವರಂತೆ ಚಿತ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಆತ್ಮೀಕ ಸಾಧನೆಗಳ ಉನ್ನತ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದೇವೆಂದು ತಮ್ಮನ್ನೇ ನಂಬಿಕೊಂಡು ನಿರಾಳರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ‘ನೀನು, ನಾನು ಐಶ್ವರ್ಯವಂತನು, ಸಂಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ, ನನಗೆ ಯಾವುದರ ಅವಶ್ಯಕತೆಯೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತೀಯಾದರೂ; ನೀನು ದುರ್ದೈವಿಯೂ, ಕರುಣಾಜನಕನೂ, ದರಿದ್ರನೂ, ಕುರುಡನೂ, ನಗ್ನನೂ ಆಗಿರುವೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯದೆ ಇರುವೆ.’”

> “What greater deception can come upon human minds than a confidence that they are right when they are all wrong! The message of the True Witness finds the people of God in a sad deception, yet honest in that deception. They know not that their condition is deplorable in the sight of God. While those addressed are flattering themselves that they are in an exalted spiritual condition, the message of the True Witness breaks their security by the startling denunciation of their true condition of spiritual blindness, poverty, and wretchedness. The testimony, so cutting and severe, cannot be a mistake, for it is the True Witness who speaks, and His testimony must be correct.” Testimonies, volume 3, 252.

> “ತಾವು ಸರಿ ಇದ್ದೇವೆ ಎಂಬ ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕಿಂತ, ಅವರು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಪ್ಪಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ, ಮಾನವರ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಇನ್ನೂ ಯಾವ ಮಹಾ ಮೋಸವು ಬಂದು ಬೀಳಬಹುದು! ಸತ್ಯಸಾಕ್ಷಿಯ ಸಂದೇಶವು ದೇವರ ಜನರನ್ನು ಒಂದು ದುಃಖಕರ ಮೋಸದಲ್ಲಿರುವವರಾಗಿ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಆದಾಗ್ಯೂ ಆ ಮೋಸದಲ್ಲಿಯೇ ಅವರು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ದೇವರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಿತಿ ಎಷ್ಟು ದಯನೀಯವೋ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮನ್ನು ಉನ್ನತ ಆತ್ಮಿಕ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದೇವೆಂದು ಉದ್ದೇಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು ತಾವೇ ಹೊಗಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಾಗ, ಸತ್ಯಸಾಕ್ಷಿಯ ಸಂದೇಶವು ಅವರ ಆತ್ಮಿಕ ಅಂಧತೆ, ದಾರಿದ್ರ್ಯ, ಮತ್ತು ದುರವಸ್ಥೆ ಎಂಬ ಅವರ ನಿಜಸ್ಥಿತಿಯ ಆಘಾತಕಾರಿ ಖಂಡನೆಯ ಮೂಲಕ ಅವರ ಭದ್ರತಾಭಾವವನ್ನು ಭೇದಿಸುತ್ತದೆ. ಇಷ್ಟು ಚುಚ್ಚುವಂತೆಯೂ ಕಠಿಣವಾಗಿಯೂ ಇರುವ ಈ ಸಾಕ್ಷ್ಯವು ತಪ್ಪಾಗಿರಲಾರದು; ಏಕೆಂದರೆ ಮಾತನಾಡುವುದು ಸತ್ಯಸಾಕ್ಷಿಯೇ, ಮತ್ತು ಆತನ ಸಾಕ್ಷ್ಯವು ನಿಜವಾಗಿಯೇ ಸರಿಯಾಗಿರಬೇಕಾಗಿದೆ.” Testimonies, volume 3, 252.

Back to Articles