Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Sixteen

ಯೋವೇಲರ ಪುಸ್ತಕ ಮತ್ತು ಲವೊದಿಕಾಯದ ಏಳನೇ ದಿನದ ಅದ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಸಭೆ - ಸಂಖ್ಯೆ ಹದಿನಾರು

Number Sixteen

ಹದಿನಾರನೇ ಸಂಖ್ಯೆ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 22, 2025

Formats

PDF
Word

My apologies for so many words in advance of taking up the primary topic. I wish to place certain prophetic lines in place, that are important pieces of the logic I intend to employ when we directly consider the book of Joel. I have previously mentioned that the Hebrew word that is translated as “cut off” in the book of Joel, finds its roots in the sacrificial method of ratifying a covenant in the days of Abraham.

ಮುಖ್ಯ ವಿಷಯವನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲು ಇಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾತುಗಳಿಗಾಗಿ ಪೂರ್ವಭಾವಿಯಾಗಿ ನನ್ನ ಕ್ಷಮೆಯಾಚನೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಾವು ಯೋವೇಲನ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸುವಾಗ ನಾನು ಬಳಸಲಿರುವ ತಾರ್ಕಿಕ ವಿನ್ಯಾಸದ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶಗಳಾಗಿರುವ ಕೆಲವು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ರೇಖೆಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾದ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಯೋವೇಲನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ “ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು” ಎಂದು ಭಾಷಾಂತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಹೀಬ್ರೂ ಪದವು, ಅಬ್ರಹಾಮನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ದೃಢೀಕರಿಸುವ ಬಲಿಯ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮೂಲವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ ಎಂದು ನಾನು ಹಿಂದೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದೇನೆ.

> Awake, ye drunkards, and weep; and howl, all ye drinkers of wine, because of the new wine; for it is cut off from your mouth. Joel 1:5.

> ಓ ಮದ್ಯಪಾನಿಗಳೇ, ಎಚ್ಚರಗೊಂಡು ಅಳಿರಿ; ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸ ಕುಡಿಯುವವರೆಲ್ಲರೂ, ಹೊಸ ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸದ ನಿಮಿತ್ತ ಗೋಳಾಡಿರಿ; ಯಾಕಂದರೆ ಅದು ನಿಮ್ಮ ಬಾಯಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಯೋವೇಲ 1:5.

The Hebrew word “cut off” is H3772, and it is a primitive root meaning ‘to cut (off, down or asunder); by implication to destroy or consume; specifically to covenant (that is, make an alliance or bargain, originally by cutting flesh and passing between the pieces).’

“ಕಡಿದುಹಾಕು” ಎಂಬ ಹೀಬ್ರೂ ಪದವು H3772 ಆಗಿದ್ದು, ಇದು ಮೂಲ ಧಾತುವಾಗಿದೆ; ಇದರ ಅರ್ಥ ‘ಕತ್ತರಿಸುವುದು (ಕಡಿದುಹಾಕುವುದು, ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸುವುದು, ಅಥವಾ ತುಂಡರಿಸುವುದು); ಸೂಚ್ಯಾರ್ಥವಾಗಿ ನಾಶಪಡಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಭಕ್ಷಿಸುವುದು; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ಮಾಡುವುದು (ಅಂದರೆ, ಮೈತ್ರಿ ಅಥವಾ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದು; ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಂಸವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಅದರ ತುಂಡುಗಳ ನಡುವಾಗಿ ಹಾದುಹೋಗುವ ಮೂಲಕ).’

I realize that the Strong’s definition of “cut off,” calls it a “primitive root,” in the grammatical sense. That being said, the cutting associated with the covenant and Abraham, identifies that the light of the covenant is attached to the word, and that light is set forth at its primitive historical root. “Cut” in terms of covenant history; is a prophetic symbol based upon its primitive roots, and it is also grammatically identified as a primitive root.

ವ್ಯಾಕರಣಾತ್ಮಕ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ “cut off” ಎಂಬ ಪದಕ್ಕೆ ಸ್ಟ್ರಾಂಗ್‌ನ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವು ಅದನ್ನು “primitive root” ಎಂದು ಕರೆಯುವುದನ್ನು ನಾನು ಮನಗಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಹೀಗೆಂದಾಗ, ಒಡಂಬಡಿಕೆ ಮತ್ತು ಅಬ್ರಹಾಮನೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಕತ್ತರಿಸುವಿಕೆಯು, ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಬೆಳಕು ಆ ಪದಕ್ಕೆ ಸಂಲಗ್ನವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಆ ಬೆಳಕು ತನ್ನ ಆದಿಮ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ. ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಇತಿಹಾಸದ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ “cut” ಎಂಬುದು ತನ್ನ ಆದಿಮ ಮೂಲಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ ಒಂದು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ವ್ಯಾಕರಣಾತ್ಮಕವಾಗಿಯೂ ಅದು ಆದಿಮ ಮೂಲವೆಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

The pronouncement in verse five, is not only identifying that they do not have the message of the latter rain, as represented by the “new wine,” but also that they are ‘then and there’ rejected as God’s covenant people, a covenant people who trace their “primitive roots” back to Abraham.

ಐದನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ ಈ ಘೋಷಣೆ, “ಹೊಸ ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸ”ದಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಉತ್ತರ ಮಳೆಯ ಸಂದೇಶವು ಅವರಲ್ಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಮಾತ್ರ ಗುರುತಿಸುವುದಲ್ಲ, ಅವರು ಅಂದೇ ಅಲ್ಲಿಯೇ ದೇವರ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಜನರೆಂಬ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ತಿರಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆಂಬುದನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ—ಅಂದರೆ, ತಮ್ಮ “ಮೂಲ ಆದಿಮ ಬೇರುಗಳನ್ನು” ಅಬ್ರಹಾಮನ ವರೆಗೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸುವ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಜನರು.

The generation that died in the wilderness over forty years, traced their primitive roots back to Abraham, meaning the father of many nations. The generation who entered the Promised Land with Joshua, traced their primitive roots back to Abraham. The Jews who crucified Christ traced their primitive roots back to Abraham. The Protestants who came out of the Dark Ages, and who were then tested and passed by as God’s chosen covenant people in 1844, traced their primitive roots back to Abraham. The Millerite Philadelphian movement that entered into the Most Holy Place on October 22, 1844 traced their primitive roots back to Abraham. The Millerite Laodicean movement that rebuilt Jericho in 1863, traced their primitive roots back to Abraham. The Laodicean Seventh-day Adventist church that is spewed out of the mouth of the Lord at the soon-coming Sunday law traced their primitive roots back to Abraham. All of those generations have, or will fulfill the parable of the vineyard.

ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ನಲವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸತ್ತ ಆ ತಲೆಮಾರಿನವರು, ಅನೇಕ ಜನಾಂಗಗಳ ತಂದೆ ಎಂಬ ಅರ್ಥವಿರುವ ಅಬ್ರಹಾಮನವರ ತನಕ ತಮ್ಮ ಆದಿಮ ಮೂಲವನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಯೋಶುವನೊಂದಿಗೆ ವಾಗ್ದತ್ತ ದೇಶವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ತಲೆಮಾರಿನವರು, ಅಬ್ರಹಾಮನವರ ತನಕ ತಮ್ಮ ಆದಿಮ ಮೂಲವನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಿದ ಯೆಹೂದ್ಯರು ಅಬ್ರಹಾಮನವರ ತನಕ ತಮ್ಮ ಆದಿಮ ಮೂಲವನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಂಧಕಾರ ಯುಗಗಳಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಂಟ್‌ಗಳು, ಮತ್ತು ನಂತರ 1844ರಲ್ಲಿ ದೇವರ ಆರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಜನರಾಗಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು, ಅಬ್ರಹಾಮನವರ ತನಕ ತಮ್ಮ ಆದಿಮ ಮೂಲವನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಮಹಾಪವಿತ್ರಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಫಿಲಡೆಲ್ಫಿಯನ್ ಚಳವಳಿಯವರು ಅಬ್ರಹಾಮನವರ ತನಕ ತಮ್ಮ ಆದಿಮ ಮೂಲವನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. 1863ರಲ್ಲಿ ಯೆರಿಕೋವನ್ನು ಮರುನಿರ್ಮಿಸಿದ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಲವೋದಿಕೀಯ ಚಳವಳಿಯವರು, ಅಬ್ರಹಾಮನವರ ತನಕ ತಮ್ಮ ಆದಿಮ ಮೂಲವನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರುವ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕರ್ತನ ಬಾಯಿಂದ ಉಗುಳಲ್ಪಡುವ ಲವೋದಿಕೀಯ ಏಳನೇ ದಿನದ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಸಭೆಯವರು ಅಬ್ರಹಾಮನವರ ತನಕ ತಮ್ಮ ಆದಿಮ ಮೂಲವನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಎಲ್ಲಾ ತಲೆಮಾರುಗಳು ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟದ ಉಪಮೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿವೆ, ಅಥವಾ ನೆರವೇರಿಸಲಿವೆ.

The drunkards in Joel awake to find they have been rejected as God’s people, and that they do not have the message of the latter rain. The inverse is then true. Those who Joel identifies as wearing “crowns of glory,” then enter into covenant, are sealed and lifted up as an offering. The very first ratified covenant between God and a chosen people began with the same “cutting” that is represented at the final sacrifice of God’s people, which begins at the Sunday law. The cutting is the separation of wheat and tares. The tares are rejected and cast into the fire and the wheat is bundled together as the Pentecostal first fruit wheat offering, that is then lifted up, “as in former years.”

ಯೋವೇಲನಲ್ಲಿರುವ ಮತ್ತರಾದವರು ತಾವು ದೇವರ ಜನರೆಂದು ತಳ್ಳಿಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದನ್ನೂ, ಉತ್ತರಮಳೆಯ ಸಂದೇಶವು ತಮ್ಮಲ್ಲಿಲ್ಲವೆಂಬುದನ್ನೂ ತಿಳಿದು ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಆಗ ಅದರ ಪ್ರತಿರೂಪವಾದ ಸತ್ಯವು ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ಯೋವೇಲು “ಮಹಿಮೆಯ ಕಿರೀಟಗಳನ್ನು” ಧರಿಸಿರುವವರಾಗಿ ಗುರುತಿಸುವವರು ನಂತರ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಕಾಣಿಕೆಯಾಗುವಂತೆ ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ದೇವರು ಮತ್ತು ಆಯ್ಕೆಯಾದ ಜನರ ಮಧ್ಯೆ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ದೃಢೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮೊದಲ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯೇ, ಭಾನುವಾರದ ಕಾಯಿದೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವಾಗ ಆರಂಭಗೊಳ್ಳುವ ದೇವಜನರ ಅಂತಿಮ ಬಲಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಡುವ ಅದೇ “ಕತ್ತರಿಸುವಿಕೆ”ಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಆ ಕತ್ತರಿಸುವಿಕೆಯೆಂದರೆ ಗೋಧಿ ಮತ್ತು ಕಳೆಗಳ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸುವಿಕೆಯಾಗಿದೆ. ಕಳೆಗಳು ತಳ್ಳಿಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟು ಬೆಂಕಿಗೆ ಎಸೆಯಲ್ಪಡುತ್ತವೆ; ಗೋಧಿಯು ಪೆಂತೆಕೊಸ್ತಿನ ಪ್ರಥಮಫಲದ ಗೋಧಿ ಕಾಣಿಕೆಯಾಗಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ನಂತರ “ಹಿಂದಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದಂತೆಯೇ” ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

There are four places that are typically pointed out to represent Abraham’s covenant. In Genesis twelve Abraham is ‘called’ and given the promise to make him a great nation. This is not part of the covenant, but it is the calling of a promise. At that point his name is Abram, for one of the symbols of a covenant relationship is a name-change. Abram’s name is changed in the third of the four steps of the covenant.

ಅಬ್ರಹಾಮನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವುದಾಗಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸೂಚಿಸಲಾಗುವ ನಾಲ್ಕು ಸ್ಥಳಗಳಿವೆ. ಆದಿಕಾಂಡ ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಅಬ್ರಹಾಮನು ‘ಕರೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟು’, ಅವನನ್ನು ಮಹಾ ಜನಾಂಗವನ್ನಾಗಿಸುವೆನೆಂಬ ವಾಗ್ದಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಭಾಗವಲ್ಲ; ಆದರೆ ಇದು ಒಂದು ವಾಗ್ದಾನದ ಕರೆಯಾಗಿದೆ. ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅವನ ಹೆಸರು ಅಬ್ರಾಮ್ ಆಗಿರುತ್ತದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಸಂಬಂಧದ ಸಂಕೇತಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಹೆಸರು ಬದಲಾವಣೆ. ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಆ ನಾಲ್ಕು ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರನೆಯ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಅಬ್ರಾಮನ ಹೆಸರು ಬದಲಾಯಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

> For when God made promise to Abraham, because he could swear by no greater, he sware by himself, Saying, Surely blessing I will bless thee, and multiplying I will multiply thee. And so, after he had patiently endured, he obtained the promise. For men verily swear by the greater: and an oath for confirmation is to them an end of all strife. Wherein God, willing more abundantly to shew unto the heirs of promise the immutability of his counsel, confirmed it by an oath: That by two immutable things, in which it was impossible for God to lie, we might have a strong consolation, who have fled for refuge to lay hold upon the hope set before us: Which hope we have as an anchor of the soul, both sure and stedfast, and which entereth into that within the veil; Whither the forerunner is for us entered, even Jesus, made an high priest for ever after the order of Melchisedec. Hebrews 6:13–20.

> ಯಾಕಂದರೆ ದೇವರು ಅಬ್ರಹಾಮನಿಗೆ ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಿದಾಗ, ತನ್ನಿಗಿಂತ ಮೇಲಾಗಿರುವ ಯಾರ ಮೇಲೂ ಪ್ರಮಾಣಮಾಡಲಾರದೆ, ತನ್ನ ಮೇಲೆಯೇ ಪ್ರಮಾಣಮಾಡಿ, “ನಾನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿ ಆಶೀರ್ವದಿಸುವೆನು; ನಿನ್ನನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿ ಹೆಚ್ಚಿಸುವೆನು” ಎಂದನು. ಹೀಗೆ ಅವನು ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಸಹಿಸಿದ ನಂತರ ಆ ವಾಗ್ದಾನವನ್ನು ಹೊಂದಿದನು. ಮನುಷ್ಯರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ತಮ್ಮಿಗಿಂತ ಮೇಲಾಗಿರುವವನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಮಾಣಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತು ದೃಢೀಕರಣಕ್ಕಾಗಿ ಇರುವ ಪ್ರಮಾಣವು ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ವಿವಾದಗಳಿಗೆ ಅಂತ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದಕಾರಣ ದೇವರು ವಾಗ್ದಾನದ ವಾರಸುದಾರರಿಗೆ ತನ್ನ ಸಂಕಲ್ಪದ ಅಚಲತೆಯನ್ನು ಇನ್ನೂ ಸಮೃದ್ಧಿಯಾಗಿ ತೋರಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಪ್ರಮಾಣದ ಮೂಲಕ ದೃಢಪಡಿಸಿದನು; ಹೀಗೆ ಸುಳ್ಳಾಡುವುದು ದೇವರಿಗೆ ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿರುವ ಎರಡು ಅಚಲ ಸಂಗತಿಗಳ ಮೂಲಕ, ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಇಡಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುವದಕ್ಕಾಗಿ ಆಶ್ರಯಕ್ಕೆ ಓಡಿಬಂದಿರುವ ನಮಗೆ ಬಲವಾದ ಸಾಂತ್ವನವು ದೊರಕುವಂತಾಯಿತು. ಆ ನಿರೀಕ್ಷೆಯೇ ನಮಗೆ ಆತ್ಮದ ಲಂಗರವಾಗಿದ್ದು, ಅದು ನಿಶ್ಚಿತವೂ ಸ್ಥಿರವೂ ಆಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಅದು ತೆರೆಯೊಳಗಿನ ಒಳಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತದೆ; ಅಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ನಿಮಿತ್ತ ಮುಂಚೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದವನು ಯೇಸುವೇ, ಮೆಲ್ಕಿಸೆದೇಕನ ಕ್ರಮದ ಪ್ರಕಾರ ಸದಾಕಾಲಕ್ಕೂ ಮಹಾಯಾಜകനಾಗಿ ನಿಯೋಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು. ಇಬ್ರಿಯರಿಗೆ 6:13–20.

The calling was God’s promise to Abram, and He provided a second witness with the “oath” that followed. The “oath” that followed was threefold. After the calling of a promise, which was the first step, the second, third and fourth steps are the actual threefold covenant, by God, with a chosen people. In Genesis fifteen God formally “cuts” (establishes) the covenant through a dramatic ritual where God alone passes between divided animals, unconditionally promising land to Abraham’s descendants. The Promised Land was represented as a land between two rivers; the river of Egypt and the river Euphrates. The first step of the threefold covenant includes a direct reference of the prophetic symbolism of two rivers, and all that is attached to that symbol. When inspiration points to the Ulai and Hiddekel rivers as events that are now in the process of fulfillment, those two rivers were typified in Abram’s prophecy. The setting is between Abram’s two rivers, which when brought together with Daniel’s two rivers makes four rivers, for the voice of Christ is the voice of many waters.

ಆ ಕರೆಯುವಿಕೆಯು ದೇವರು ಅಬ್ರಾಮನಿಗೆ ನೀಡಿದ ವಾಗ್ದಾನವಾಗಿತ್ತು; ಅದರ ನಂತರ ಬಂದ “ಪ್ರಮಾಣ”ದ ಮೂಲಕ ಆತನು ಎರಡನೆಯ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಒದಗಿಸಿದನು. ಅದರ ನಂತರ ಬಂದ “ಪ್ರಮಾಣ”ವು ಮೂರುಮಟ್ಟಿನದ್ದಾಗಿತ್ತು. ವಾಗ್ದಾನದ ಕರೆಯುವಿಕೆಯಾದ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಯ ನಂತರ, ಎರಡನೇ, ಮೂರನೇ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕನೇ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು ದೇವರು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿದ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಿದ ನಿಜವಾದ ಮೂರುಮಟ್ಟಿನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಾಗಿವೆ. ಆದಿಕಾಂಡ ಹದಿನೈದರಲ್ಲಿ, ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮಧ್ಯೆ ದೇವರೊಬ್ಬನೇ ಹಾದುಹೋಗುವ ಭವ್ಯವಾದ ವಿಧಿವಿಧಾನದ ಮೂಲಕ, ಅಬ್ರಹಾಮನ ಸಂತತಿಗೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನಿರ್ವ್ಯಾಜ್ಯವಾಗಿ ವಾಗ್ದಾನಮಾಡುತ್ತಾ, ದೇವರು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು “ಕತ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ” (ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ). ವಾಗ್ದತ್ತ ದೇಶವು ಎರಡು ನದಿಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ದೇಶವಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು; ಅಂದರೆ ಈಜಿಪ್ಟಿನ ನದಿ ಮತ್ತು ಯೂಫ್ರೇಟೀಸ್ ನದಿ. ಮೂರುಮಟ್ಟಿನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲಿ, ಎರಡು ನದಿಗಳ ಪ್ರವಾದ್ಯಾತ್ಮಕ ಸಂಕೇತಾರ್ಥಕ್ಕೆ, ಮತ್ತು ಆ ಸಂಕೇತಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸಮಸ್ತ ವಿಷಯಗಳಿಗೆ, ನೇರವಾದ ಉಲ್ಲೇಖವಿದೆ. ಪ್ರೇರಣೆ ಉಲಾಯಿ ಮತ್ತು ಹಿದ್ದೆಕೆಲ್ ನದಿಗಳನ್ನು ಈಗ ನೆರವೇರಿಕೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಘಟನೆಗಳೆಂದು ಸೂಚಿಸಿದಾಗ, ಆ ಎರಡು ನದಿಗಳು ಅಬ್ರಾಮನ ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಮಾದರಿಯಾಗಿ ಪೂರ್ವಸೂಚಿತವಾಗಿದ್ದವು. ಆ ದೃಶ್ಯವು ಅಬ್ರಾಮನ ಎರಡು ನದಿಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿದೆ; ಅವುಗಳನ್ನು ದಾನಿಯೇಲನ ಎರಡು ನದಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸಿದಾಗ ನಾಲ್ಕು ನದಿಗಳು ಆಗುತ್ತವೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಧ್ವನಿಯು ಅನೇಕ ಜಲಗಳ ಧ್ವನಿಯಾಗಿದೆ.

> In the same day the Lord made a covenant with Abram, saying, Unto thy seed have I given this land, from the river of Egypt unto the great river, the river Euphrates: The Kenites, and the Kenizzites, and the Kadmonites, And the Hittites, and the Perizzites, and the Rephaims, And the Amorites, and the Canaanites, and the Girgashites, and the Jebusites. Genesis 15:18–21.

> ಅದೇ ದಿನ ಯೆಹೋವನು ಅಬ್ರಾಮನೊಂದಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ, “ನಿನ್ನ ಸಂತಾನಕ್ಕೆ ನಾನು ಈ ದೇಶವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ; ಐಗುಪ್ತದ ನದಿಯಿಂದ ಮಹಾನದಿಯಾದ ಯೂಫ್ರೇಟಿಸ್ ನದಿವರೆಗೆ: ಕೇನೀಯರು, ಕೇನಿಜ್ಜೀಯರು, ಕದ್ಮೋನೀಯರು, ಹಿತ್ತೀಯರು, ಪೆರಿಜ್ಜೀಯರು, ರೆಫಾಯೀಮು, ಅಮೋರೀಯರು, ಕನಾನೀಯರು, ಗಿರ್ಗಾಶೀಯರು ಮತ್ತು ಯೆಬೂಸೀಯರು” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆದಿಕಾಂಡ 15:18–21.

The land promised to Abram was the entire world which is represented by ten kings in the last days, whereas in the first days of the covenant it was listed as ten tribes, not kings. The one hundred and forty-four thousand will be in conflict with the entire world. The world will then be involved with the testing process of Sunday worship enforcement by a one-world government under the direction of the scarlet-colored whore of Revelation seventeen, who reigns over the ten kings of the earth. With Abram the church and state symbol of the image of the beast is represented by the river of Egypt, a symbol of statecraft and the river of Babylon, a symbol of churchcraft.

ಅಬ್ರಾಮನಿಗೆ ವಾಗ್ದಾನಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೇಶವು ಸಮಸ್ತ ಲೋಕವಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ರಾಜರ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಆರಂಭದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅದು ರಾಜರಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಹತ್ತು ಗೋತ್ರಗಳಾಗಿ ಪಟ್ಟಿಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ಮಂದಿ ಸಮಸ್ತ ಲೋಕದೊಂದಿಗೆ ಸಂಘರ್ಷದಲ್ಲಿರುವರು. ಆಗ ಲೋಕವು, ಭೂಮಿಯ ಹತ್ತು ರಾಜರ ಮೇಲೆ ಆಳುವ ಪ್ರಕಟನೆ ಹದಿನೇಳರ ಕೆಂಪುಕಮಲದ ವರ್ಣದ ವೇಶ್ಯೆಯ ನಿರ್ದೇಶನದಡಿ ಇರುವ ಏಕ-ಲೋಕ ಸರ್ಕಾರದ ಮೂಲಕ ಭಾನುವಾರದ ಆರಾಧನೆ ಜಾರಿಗೊಳಿಸುವ ಪರೀಕ್ಷಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಒಳಗೊಳ್ಳುವುದು. ಅಬ್ರಾಮನ ಸಂಗತಿಯಲ್ಲಿ, ಮೃಗದ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಸಭೆ-ರಾಜ್ಯ ಚಿಹ್ನೆಯು, ರಾಜ್ಯತಂತ್ರದ ಸಂಕೇತವಾಗಿರುವ ಐಗುಪ್ತದ ನದಿಯ ಮೂಲಕವೂ ಹಾಗೂ ಸಭಾತಂತ್ರದ ಸಂಕೇತವಾಗಿರುವ ಬಾಬಿಲೋನಿನ ನದಿಯ ಮೂಲಕವೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

> After these things the word of the Lord came unto Abram in a vision, saying,

> ಈ ಸಂಗತಿಗಳಾದ ನಂತರ ಯೆಹೋವನ ವಾಕ್ಯವು ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಅಬ್ರಾಮನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಹೀಗೆಂದಿತು,

> Fear not, Abram: I am thy shield, and thy exceeding great reward.

> ಅಬ್ರಾಮನೇ, ಭಯಪಡಬೇಡ; ನಾನು ನಿನಗೆ ಗುರಾಣಿಯೂ, ನಿನಗೆ ಅತಿ ಮಹತ್ತರವಾದ ಪ್ರತಿಫಲವೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ.

> And Abram said, Lord God, what wilt thou give me, seeing I go childless, and the steward of my house is this Eliezer of Damascus? And Abram said, Behold, to me thou hast given no seed: and, lo, one born in my house is mine heir. And, behold, the word of the Lord came unto him, saying,

> ಆಗ ಅಬ್ರಾಮನು ಹೇಳಿದನು, ಕರ್ತನಾದ ದೇವರೇ, ನಾನು ಸಂತಾನವಿಲ್ಲದೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವಾಗ ನೀನು ನನಗೆ ಏನನ್ನು ಕೊಡುವೆ? ನನ್ನ ಮನೆಯ ವ್ಯವಸ್ಥಾಪಕನು ಈ ದಮಸ್ಕದ ಎಲೀಯೇಜರನೇ ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ಅಬ್ರಾಮನು ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದನು, ನೋಡು, ನೀನು ನನಗೆ ಸಂತಾನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲ; ಮತ್ತು ಇಗೋ, ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವನೇ ನನ್ನ ವಾರಸುದಾರನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಮತ್ತು ಇಗೋ, ಯೆಹೋವನ ವಾಕ್ಯವು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿತು,

> This shall not be thine heir; but he that shall come forth out of thine own bowels shall be thine heir. And he brought him forth abroad, and said, Look now toward heaven, and tell the stars, if thou be able to number them: and he said unto him, So shall thy seed be.

> ಇವನು ನಿನಗೆ ವಾರಸುದಾರನಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ಗರ್ಭದಿಂದ ಹೊರಡುವವನೇ ನಿನಗೆ ವಾರಸುದಾರನಾಗುವನು. ಆಗ ಆತನು ಅವನನ್ನು ಹೊರಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ, “ಈಗ ಆಕಾಶದ ಕಡೆ ನೋಡಿ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳನ್ನು ಎಣಿಸಬಲ್ಲೆಯಾದರೆ ಎಣಿಸು” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು; ಮತ್ತೆ ಅವನಿಗೆ, “ನಿನ್ನ ಸಂತಾನವು ಹಾಗೆಯೇ ಇರುವದು” ಎಂದನು.

> And he believed in the Lord; and he counted it to him for righteousness. And he said unto him,

> ಅವನು ಯೆಹೋವನಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಇಟ್ಟನು; ಮತ್ತು ಆತನು ಅದನ್ನು ಅವನಿಗೆ ನೀತಿಯಾಗಿ ಎಣಿಸಿದನು. ಮತ್ತು ಆತನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು,

> I am the Lord that brought thee out of Ur of the Chaldees, to give thee this land to inherit it.

> ನಿನ್ನನ್ನು ಕಳ್ದಾಯರ ಊರಾದ ಊರಿನಿಂದ ಹೊರತಂದು, ಈ ದೇಶವನ್ನು ಸ್ವಾಸ್ತ್ಯವಾಗಿ ನಿನಗೆ ಕೊಡಲು ಬಂದ ಯೆಹೋವನು ನಾನೇ.

> And he said, Lord God, whereby shall I know that I shall inherit it? And he said unto him,

> ಆಗ ಅವನು, ಕರ್ತನಾದ ದೇವರೇ, ನಾನು ಅದನ್ನು ಸ್ವಾಸ್ತ್ಯವಾಗಿ ಹೊಂದುವೆನು ಎಂಬುದನ್ನು ಯಾವ ಮೂಲಕ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವೆನು? ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಆಗ ಆತನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು,

> Take me an heifer of three years old, and a she goat of three years old, and a ram of three years old, and a turtledove, and a young pigeon.

> ಮೂರು ವರ್ಷದ ಒಂದು ಹಸುಹೆಣ್ಣು ಕರುವನ್ನು, ಮತ್ತು ಮೂರು ವರ್ಷದ ಒಂದು ಆಡುಹೆಣ್ಣನ್ನು, ಮತ್ತು ಮೂರು ವರ್ಷದ ಒಂದು ಕುರಿಹೋತನನ್ನು, ಮತ್ತು ಒಂದು ಪಾರಿವಾಳಿಯನ್ನು, ಮತ್ತು ಒಂದು ಕಪೋತ ಮರಿಯನ್ನು ನನಗಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊ.

> And he took unto him all these, and divided them in the midst, and laid each piece one against another: but the birds divided he not. And when the fowls came down upon the carcases, Abram drove them away. And when the sun was going down, a deep sleep fell upon Abram; and, lo, an horror of great darkness fell upon him. And he said unto Abram,

> ಆತನು ಇವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ತನ್ನ ಬಳಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಅವುಗಳನ್ನು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ಭಾಗದ ಎದುರಿಗೆ ಇಟ್ಟನು; ಆದರೆ ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಅವನು ವಿಭಜಿಸಲಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಆ ಬಲಿಯಾದ ದೇಹಗಳ ಮೇಲೆ ಗಿಡುಗಗಳು ಇಳಿದುಬಂದಾಗ, ಅಬ್ರಾಮನು ಅವುಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಿದನು. ಸೂರ್ಯನು ಅಸ್ತಮಿಸುವಾಗ, ಅಬ್ರಾಮನ ಮೇಲೆ ಗಾಢ ನಿದ್ರೆ ಬಿದ್ದಿತು; ಮತ್ತು, ಇಗೋ, ಮಹಾ ಅಂಧಕಾರದ ಭಯವು ಅವನ ಮೇಲೆ ಬಂತು. ಆಗ ಆತನು ಅಬ್ರಾಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು,

> Know of a surety that thy seed shall be a stranger in a land that is not theirs, and shall serve them; and they shall afflict them four hundred years; And also that nation, whom they shall serve, will I judge: and afterward shall they come out with great substance.

> ನಿನ್ನ ಸಂತಾನವು ತಮ್ಮದಾಗಿರದ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಪರದೇಶಿಯಾಗಿದ್ದು, ಅವರಿಗೆ ಸೇವೆಮಾಡುವರು; ಮತ್ತು ಅವರು ನಾಲ್ಕು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅವರನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುವರು ಎಂಬುದನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೋ; ಮತ್ತು ಅವರು ಸೇವೆಮಾಡುವ ಆ ಜನಾಂಗವನ್ನೂ ನಾನು ನ್ಯಾಯತೀರಿಸುವೆನು; ಅದರ ನಂತರ ಅವರು ಮಹಾಸಂಪತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ಹೊರಬರುವರು.

> And thou shalt go to thy fathers in peace; thou shalt be buried in a good old age.

> ನೀನು ಶಾಂತಿಯಿಂದ ನಿನ್ನ ಪಿತೃಗಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುವಿ; ಶುಭಕರವಾದ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಿಗೊಳಲ್ಪಡುವಿ.

> But in the fourth generation they shall come hither again: for the iniquity of the Amorites is not yet full.

> ಆದರೆ ನಾಲ್ಕನೇ ತಲೆಮಾರಿನಲ್ಲಿ ಅವರು ಮತ್ತೆ ಇಲ್ಲಿ ಬರುವರು; ಯಾಕಂದರೆ ಅಮೋರಿಯರ ಅಧರ್ಮವು ಇನ್ನೂ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿಲ್ಲ.

> And it came to pass, that, when the sun went down, and it was dark, behold a smoking furnace, and a burning lamp that passed between those pieces. Genesis 15:1–17.

> ಸೂರ್ಯನು ಅಸ್ತಮಿಸಿದಾಗ ಕತ್ತಲಾಯಿತು; ಆಗ ನೋಡಿರಿ, ಹೊಗೆಯುವ ಭಟ್ಟಿ ಮತ್ತು ಉರಿಯುವ ದೀಪವು ಆ ತುಂಡುಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಾದುಹೋಯಿತು. ಆದಿಕಾಂಡ 15:1–17.

The One who would guide Moses and the children of Israel as a pillar of fire by night and a cloud by day passed between those “cut” pieces as a smoking furnace and burning lamp.

ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಸ್ಥಂಭವಾಗಿಯೂ ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಮೇಘಸ್ತಂಭವಾಗಿಯೂ ಮೋಶೆಯನ್ನೂ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ನಡೆಸುವವನು, ಹೊಗೆಹೊಮ್ಮುವ ಭಟ್ಟಿಯೂ ಉರಿಯುವ ದೀಪವೂ ಆಗಿ ಆ “ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ” ತುಂಡುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಹಾದುಹೋದನು.

> And the Lord went before them by day in a pillar of a cloud, to lead them the way; and by night in a pillar of fire, to give them light; to go by day and night: He took not away the pillar of the cloud by day, nor the pillar of fire by night, from before the people. Exodus 13:21, 22.

> ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ದಾರಿಕಾಣಿಸಲು ಯೆಹೋವನು ಮೋಡದ ಸ್ತಂಭದಲ್ಲಿ ಅವರ ಮುಂದಾಗಿ ನಡೆದುಹೋದನು; ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಬೆಳಕನ್ನು ನೀಡಲು ಅಗ್ನಿಯ ಸ್ತಂಭದಲ್ಲಿ ನಡೆದುಹೋದನು; ಅವರು ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ನಡೆಯುವಂತೆ. ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಮೋಡದ ಸ್ತಂಭವನ್ನಾಗಲಿ, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯ ಸ್ತಂಭವನ್ನಾಗಲಿ ಆತನು ಜನರ ಮುಂದಿನಿಂದ ತೆಗೆದುಹಾಕಲಿಲ್ಲ. ವಿಮೋಚನಕಾಂಡ 13:21, 22.

The burning lamp and smoking furnace typified the pillar of cloud or fire and represents an prophetic element of the first step, of the three steps involved with God establishing the covenant with Abram. The chapter begins with the words, “Fear not,” for the message of the first angel is fear God, and those who like Abram fear God, will not need to fear God. There are two types of fear, because there are two classes of people.

ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಉರಿಯುವ ದೀಪವೂ ಹೊಗೆಹೊಮ್ಮುವ ಕುಲುಮೆಯೂ ಮೇಘಸ್ತಂಭವನ್ನಾಗಲಿ ಅಗ್ನಿಸ್ತಂಭವನ್ನಾಗಲಿ ಪ್ರತಿರೂಪಗೊಳಿಸಿ, ಅಬ್ರಾಮನೊಂದಿಗೆ ದೇವರು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವಲ್ಲಿ ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಮೂರು ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಹಂತದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಅಂಶವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಅಧ್ಯಾಯವು “ಭಯಪಡಬೇಡ” ಎಂಬ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಮೊದಲ ದೂತನ ಸಂದೇಶವು “ದೇವರನ್ನು ಭಯಪಡಿರಿ” ಎಂಬುದಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಅಬ್ರಾಮನಂತೆ ದೇವರನ್ನು ಭಯಪಡುವವರು ದೇವರನ್ನು ಭಯಪಡಬೇಕಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಎರಡು ವಿಧದ ಭಯಗಳಿವೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಎರಡು ವರ್ಗದ ಜನರಿದ್ದಾರೆ.

Further into the covenant passage Abram believes God and it was counted unto him as righteousness. The three angels parallel the work of the Holy Spirit as set forth by John who teaches the Holy Spirit convicts of three things; sin, righteousness and judgment. Those characteristics align with the three angels, so after the fear of God is set forth in the covenant passage, then the second step of righteousness is identified, only to be followed by the pronouncement of judgment, which is the third work of the Holy Spirit, and the message of the third angel. The first step of the covenant typified the first angel’s message, which is always a fractal of all three messages. The three steps of the covenant process, represent the three angels of Revelation fourteen.

ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಆ ವಾಕ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಅಬ್ರಾಮನು ದೇವರನ್ನು ನಂಬಿದನು; ಅದು ಅವನಿಗೆ ನೀತಿಯಾಗಿ ಲೆಕ್ಕಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಮೂರು ದೂತರು, ಪರಿಶುದ್ಧಾತ್ಮನ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಸಮಾನಾಂತರವಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಯಾಕಂದರೆ ಯೋಹಾನನು ಪರಿಶುದ್ಧಾತ್ಮನು ಮೂರು ವಿಷಯಗಳ ವಿಷಯವಾಗಿ ದೋಷಾರೋಪಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಬೋಧಿಸುತ್ತಾನೆ: ಪಾಪ, ನೀತಿ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪು. ಆ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಮೂರು ದೂತರೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ವಾಕ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಭಯವು ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಂತರ, ಎರಡನೇ ಹೆಜ್ಜೆಯಾದ ನೀತಿಯು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಅದರ ನಂತರ ಪರಿಶುದ್ಧಾತ್ಮನ ಮೂರನೇ ಕಾರ್ಯವಾದ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಘೋಷಣೆ ಬರುತ್ತದೆ, ಅದೇ ಮೂರನೇ ದೂತನ ಸಂದೇಶವೂ ಆಗಿದೆ. ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಯು ಮೊದಲ ದೂತನ ಸಂದೇಶಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿತ್ತು; ಅದು ಯಾವಾಗಲೂ ಎಲ್ಲಾ ಮೂರು ಸಂದೇಶಗಳ ಭಿನ್ನರೂಪವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆಗಳು, ಪ್ರಕಟಣೆ ಹದಿನಾಲ್ಕರ ಮೂರು ದೂತರನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ.

After Abram is counted as righteous marking the second angel, he prepares an offering, for the offering is prepared just before the third step of judgment. That offering represents the offering of the Levites of Malachi three that is lifted up as an ensign. Just as the three periods of forty years in the life of Moses represents the three angels’ messages, the first forty years of Moses has all three steps of the three angels’ message.

ಅಬ್ರಾಮನು ನೀತಿವಂತನೆಂದು ಎಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಂತರ, ಅದು ಎರಡನೆಯ ದೂತನನ್ನು ಸೂಚಿಸುವುದಾಗಿ, ಅವನು ಒಂದು ಕಾಣಿಕೆಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ; ಯಾಕಂದರೆ ತೀರ್ಪಿನ ಮೂರನೆಯ ಹಂತದ ಮುನ್ನವೇ ಆ ಕಾಣಿಕೆ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಕಾಣಿಕೆಯು ಧ್ವಜವಾಗಿ ಎತ್ತಲ್ಪಡುವ ಮಲಾಕಿ ಮೂರನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಲೇವಿಯರ ಕಾಣಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಮೋಶೆಯ ಜೀವನದಲ್ಲಿರುವ ನಲವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಮೂರು ಅವಧಿಗಳು ಮೂರು ದೂತರ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವಂತೆಯೇ, ಮೋಶೆಯ ಮೊದಲ ನಲವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಮೂರು ದೂತರ ಸಂದೇಶದ ಎಲ್ಲಾ ಮೂರು ಹಂತಗಳೂ ಒಳಗೊಂಡಿವೆ.

Where Moses’ testimony begins is with his parents fearing God, (the first step), followed by a visual test. The second step includes a visual test, as was the case in Daniel chapter one, when Daniel first fears God and refused to eat the Babylonian diet, and then is tested based upon his physical appearance. Then for Daniel it was the third test three years later by king Nebuchadnezzar, a symbol of the king of the north and the Sunday law, which is the third angels’ message.

ಮೋಶೆಯ ಸಾಕ್ಷ್ಯವು ಆರಂಭವಾಗುವ ಸ್ಥಳವೆಂದರೆ, ಅವನ ಪೋಷಕರು ದೇವರನ್ನು ಭಯಪಡುವುದರಿಂದ (ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ), ಇದಾದ ನಂತರ ಒಂದು ದೃಶ್ಯಪರ ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಎರಡನೆಯ ಹೆಜ್ಜೆಯು ದೃಶ್ಯಪರ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ; ದಾನಿಯೇಲ ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಕಂಡಂತೆಯೇ, ದಾನಿಯೇಲನು ಮೊದಲು ದೇವರನ್ನು ಭಯಪಟ್ಟು ಬಾಬಿಲೋನಿನ ಆಹಾರವನ್ನು ತಿನ್ನುವುದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದಾಗ, ನಂತರ ಅವನ ದೈಹಿಕ ರೂಪದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಅವನನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲಾಯಿತು. ಬಳಿಕ ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ, ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ಉತ್ತರದ ಅರಸನಿಗೂ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿಗೂ ಸಂಕೇತವಾಗಿರುವ ನೆಬುಕದ್ನೆಚ್ಚರ ಅರಸನಿಂದ ಮೂರನೆಯ ಪರೀಕ್ಷೆ ಬಂತು; ಅದು ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವಾಗಿದೆ.

Moses’ parents fear God, put him into an ark in the water and Pharaoh’s daughter was led to see the situation, and then passed judgment in favor of saving the child. The beginning of Moses life was an illustration of the covenant that God made with mankind, and then through Moses, God also made a covenant with a chosen nation selected from mankind. Noah’s covenant with mankind represents the great multitude and Moses covenant with a chosen people is the one-hundred and forty-four thousand. The offering that Abram was to make to ratify the covenant bore the emblem of the covenant of Noah, just as did Moses who fulfilled Abram’s prophecy centuries later.

ಮೋಶೆಯ ತಂದೆತಾಯಿಗಳು ದೇವರನ್ನು ಭಯಪಟ್ಟು, ಅವನನ್ನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟರು; ಫರೋವನ ಮಗಳು ಆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಲು ನಡೆಸಲ್ಪಟ್ಟು, ನಂತರ ಮಗುವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಪರವಾಗಿ ತೀರ್ಪು ನೀಡಿದಳು. ಮೋಶೆಯ ಜೀವನದ ಆರಂಭವು ದೇವರು ಮಾನವಕುಲದೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಒಂದು ದೃಷ್ಟಾಂತವಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು ನಂತರ ಮೋಶೆಯ ಮೂಲಕ ದೇವರು ಮಾನವಕುಲದಿಂದ ಆರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಒಂದು ಚುನಾಯಿತ ಜನಾಂಗದೊಂದಿಗೆ ಸಹ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದನು. ನೋಹನ ಮಾನವಕುಲದೊಂದಿಗಿನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯು ಮಹಾ ಸಮೂಹವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಆರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಜನರೊಂದಿಗಿನ ಮೋಶೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ದೃಢೀಕರಿಸಲು ಅಬ್ರಾಮನು ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಅರ್ಪಣೆಯು ನೋಹನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿತ್ತು; ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಶತಮಾನಗಳ ನಂತರ ಅಬ್ರಾಮನ ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದ ಮೋಶೆಯೂ ಅದನ್ನೇ ಹೊತ್ತಿದ್ದನು.

The offering consisted of five various animals; a three-year-old heifer, a three-year-old she goat, a three-year-old ram, a turtledove and a young pigeon. The birds were left whole, and the heifer, ram and she goat were “cut” in halves. The offering typifies the lifting up of an ensign in the last days as a visual test for mankind. The visual sign for Pharaoh’s daughter was the baby Moses in the ark. The ark is symbolized by the eight souls on the ark. The number “eight” is established as one of the prophetic characteristics of the ensign of the one hundred and forty-four thousand. When you consider the five animal offerings and divide three in half, then your offering is made up of eight pieces, as typified by Noah, and then confirmed in Abram’s offering.

ಆ ಬಲಿಯರ್ಪಣೆಯು ಐದು ವಿಧವಾದ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು: ಮೂರು ವರ್ಷದ ಒಂದು ಹಸುಮರಿ, ಮೂರು ವರ್ಷದ ಒಂದು ಹೆಣ್ಣು ಆಡು, ಮೂರು ವರ್ಷದ ಒಂದು ಮೇಷ, ಒಂದು ಗುಬ್ಬಚ್ಚಿಹಕ್ಕಿ ಮತ್ತು ಒಂದು ಕಿರಿಯ ಪಾರಿವಾಳ. ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿಯೇ ಬಿಟ್ಟರು; ಆದರೆ ಹಸುಮರಿ, ಮೇಷ ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣು ಆಡುವನ್ನು ಅರ್ಧಗಳಾಗಿ “ಕತ್ತರಿಸಲಾಯಿತು.” ಈ ಬಲಿಯರ್ಪಣೆಯು ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಾನವಕುಲಕ್ಕೆ ದೃಶ್ಯಪರವಾದ ಪರೀಕ್ಷೆಯಾಗಿ ಒಂದು ಧ್ವಜಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯುವುದನ್ನು ಪ್ರತಿರೂಪಿಸುತ್ತದೆ. ಫರೋಹನ ಮಗಳಿಗೆ ದೃಶ್ಯಚಿಹ್ನೆಯಾಗಿದ್ದು ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯೊಳಗಿನ ಶಿಶುವಾದ ಮೋಶೆಯೇ ಆಗಿದ್ದನು. ಆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಎಂಟು ಆತ್ಮಗಳ ಮೂಲಕ ಸಂಕೇತಿಸಲಾಗಿದೆ. “ಎಂಟು” ಎಂಬ ಸಂಖ್ಯೆಯು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಧ್ವಜಚಿಹ್ನೆಯ ಪ್ರವಾದ್ಯಸ್ವಭಾವಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ. ನೀವು ಆ ಐದು ಪ್ರಾಣಿಬಲಿಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರನ್ನು ಅರ್ಧವಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿದಾಗ, ನಿಮ್ಮ ಬಲಿಯರ್ಪಣೆಯು ನೋಹನ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ ಎಂಟು ಭಾಗಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವುದಾಗುತ್ತದೆ; ಅನಂತರ ಅದು ಅಬ್ರಾಮನ ಬಲಿಯರ್ಪಣೆಯಲ್ಲಿ ದೃಢೀಕರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

Those five animals, when divided as directed by God, represent the number “eight,” and in so doing, they represent those souls at the end of the world that were typified by the “eight” souls upon the ark. The sign of circumcision, which is the second step in Abram’s threefold covenant was to be carried out on the “eighth” day after birth, and the rite was replaced by baptism, which typifies the resurrection of Christ which took place on the “eighth” day. The number “eight” is an established characteristic of the covenants of both Noah and Moses, and they typify the one hundred and forty-four thousand who will be lifted up as an ensign offering, and who are the “eighth” that is of the seven.

ಆ ಐದು ಪ್ರಾಣಿಗಳು, ದೇವರು ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದಂತೆ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, “ಎಂಟು” ಎಂಬ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ; ಹಾಗೆ ಮಾಡುವುದರ ಮೂಲಕ, ಅವು ನೌಕೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ “ಎಂಟು” ಆತ್ಮಗಳಿಂದ ಪೂರ್ವರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಲೋಕದ ಅಂತ್ಯದ ಆ ಆತ್ಮಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. ಅಬ್ರಾಮನ ತ್ರಿವಿಧ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಎರಡನೆಯ ಹಂತವಾದ ಸುನ್ನತಿಯ ಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ಜನನದ ನಂತರದ “ಎಂಟನೆಯ” ದಿನದಲ್ಲಿ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಆ ವಿಧಿಯನ್ನು “ಎಂಟನೆಯ” ದಿನದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪುನರುತ್ಥಾನವನ್ನು ಪೂರ್ವಸೂಚಿಸುವ ದೀಕ್ಷಾಸ್ನಾನವು ಬದಲಿಸಿತು. “ಎಂಟು” ಎಂಬ ಸಂಖ್ಯೆ ನೋಹನೂ ಮೋಶೆಯೂ ಹೊಂದಿದ ಎರಡೂ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗಳ ಸ್ಥಾಪಿತ ಲಕ್ಷಣವಾಗಿದ್ದು, ಧ್ವಜಾರ್ಪಣೆಯಾಗಿ ಎತ್ತಲ್ಪಡುವ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರನ್ನು ಅವು ಪೂರ್ವರೂಪಿಸುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು ಅವರು ಏಳರಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗಿರುವ “ಎಂಟನೆಯವರು” ಆಗಿದ್ದಾರೆ.

Those five animals represent the five wise virgins, who are typified by the “eight” on the ark, will pass from an old world to a new world—without seeing death.

ಆ ಐದು ಪ್ರಾಣಿಗಳು ನೌಕೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ “ಎಂಟು”ರಿಂದ ಪ್ರತಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಐದು ಜ್ಞಾನವಂತ ಕನ್ಯೆಯರನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ; ಅವರು ಮರಣವನ್ನು ಕಾಣದೆ ಹಳೆಯ ಲೋಕದಿಂದ ಹೊಸ ಲೋಕಕ್ಕೆ ದಾಟಿಹೋಗುವರು.

Abram’s offering was a pure offering, for all the animals in the offering were clean animals, and together they represent the primary animals used for whole burnt offerings. The first angel’s message includes the command to worship the Creator, and the primary sacrificial animals of the sanctuary service that was to be instituted when Abram’s prophecy was fulfilled in the time of Moses are set forth as the offerings of worship, while also typifying the first angel’s call to worship the Creator.

ಅಬ್ರಾಮನ ಸಮರ್ಪಣೆ ಶುದ್ಧ ಸಮರ್ಪಣೆಯಾಗಿತ್ತು; ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಸಮರ್ಪಣೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಮೃಗಗಳೂ ಶುದ್ಧ ಮೃಗಗಳಾಗಿದ್ದವು, ಮತ್ತು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಅವು ಸಂಪೂರ್ಣ ದಹನಬಲಿಗಳಿಗಾಗಿ ಬಳಸಲ್ಪಡುವ ಪ್ರಮುಖ ಮೃಗಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. ಮೊದಲ ದೂತನ ಸಂದೇಶದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕೆಂಬ ಆಜ್ಞೆ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ; ಮತ್ತು ಅಬ್ರಾಮನ ಪ್ರವಾದನೆ ಮೋಶೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನೆರವೇರುವಾಗ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಪವಿತ್ರಾಲಯದ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸಲ್ಪಡುವ ಪ್ರಮುಖ ಬಲಿಪಶುಗಳನ್ನು ಆರಾಧನೆಯ ಸಮರ್ಪಣೆಗಳಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ; ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕೆಂಬ ಮೊದಲ ದೂತನ ಕರೆಯನ್ನು ಸಹ ಪ್ರತಿರೂಪಿಸುತ್ತವೆ.

Verse eighteen explicitly states, “On that day the Lord made a covenant with Abram.” That marks the first of three steps that typify the three angels of Revelation fourteen. The covenant step in Genesis fifteen represents the first angel’s message of Revelation fourteen, which is followed by a second angel, who was typified by the second step of Abram’s covenant found in Genesis seventeen.

ಹದಿನೆಂಟನೇ ವಚನವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ, “ಆ ದಿನದಲ್ಲಿ ಯೆಹೋವನು ಅಬ್ರಾಮನೊಂದಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದನು” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಇದು ಪ್ರಕಟನೆ ಹದಿನಾಲ್ಕನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೂರು ದೂತರನ್ನು ಪ್ರತಿರೂಪಿಸುವ ಮೂರು ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಆದಿಕಾಂಡ ಹದಿನೈದರಲ್ಲಿ ಇರುವ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಹಂತವು ಪ್ರಕಟನೆ ಹದಿನಾಲ್ಕನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೊದಲನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ; ಅದರ ನಂತರ ಬರುವ ಎರಡನೆಯ ದೂತನು, ಆದಿಕಾಂಡ ಹದಿನೇಳರಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಅಬ್ರಾಮನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಎರಡನೆಯ ಹಂತದ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.

In step number two, Abram’s name is changed to Abraham. Abram means ‘the father is exalted,’ and Abraham means ‘the father of many nations.’ In the calling of Abram, the promise of becoming a great nation was given, but the promise was not ratified until Abram’s name was changed. Then he became the first father of a chosen covenant people. The next step typified the third angel’s message as Abraham is tested upon sacrificing Isaac, which typified the cross, which typified October 22, 1844, which typifies the Sunday law—which is the third angel’s message. That third covenant step was fulfilled on the twenty-second of October in 1844, and it is set forth in Genesis twenty-two.

ಎರಡನೆಯ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಅಬ್ರಾಮನ ಹೆಸರು ಅಬ್ರಹಾಮನಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಬ್ರಾಮ್ ಎಂದರೆ ‘ತಂದೆಯು ಉನ್ನತಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು,’ ಮತ್ತು ಅಬ್ರಹಾಮ್ ಎಂದರೆ ‘ಬಹು ಜನಾಂಗಗಳ ತಂದೆ.’ ಅಬ್ರಾಮನ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಹಾ ಜನಾಂಗವಾಗುವ ವಾಗ್ದಾನವು ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ಆದರೆ ಅಬ್ರಾಮನ ಹೆಸರು ಬದಲಾಗುವ ತನಕ ಆ ವಾಗ್ದಾನವು ದೃಢೀಕರಿಸಲ್ಪಡಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಅವನು ಆರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಜನರ ಮೊದಲ ತಂದೆಯಾದನು. ಮುಂದಿನ ಹಂತವು, ಅಬ್ರಹಾಮನು ಇಸಾಕನನ್ನು ಬಲಿಕೊಡಲು ಮುಂದಾಗುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಪರೀಕ್ಷೆ ಬಂದಾಗ, ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರತಿರೂಪಿಸಿತು; ಅದು ಶಿಲುಬೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿರೂಪಿಸಿತು, ಅದು 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ನ್ನು ಪ್ರತಿರೂಪಿಸಿತು, ಅದು ಭಾನುವಾರ ನಿಯಮವನ್ನು—ಅದೇ ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವನ್ನು—ಪ್ರತಿರೂಪಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಮೂರನೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಹಂತವು 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡರಂದು ನೆರವೇರಿತು, ಮತ್ತು ಅದು ಆದಿಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡರಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

In the second step, which is the second angel’s message, where Abram’s name is changed, the rite of circumcision is established as the “sign” of a covenant people and their relation to God. It is in the history of the second angel’s message, that God’s people are sealed. They are lifted up as an ensign at the third angel’s message represented by the Sunday law, but they are sealed in the period just before the Sunday law, which in Millerite history would be, just before the door closed on October 22, 1844.

ಎರಡನೆಯ ಹಂತದಲ್ಲಿ, ಅಂದರೆ ಎರಡನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶದಲ್ಲಿ, ಅಬ್ರಾಮನ ಹೆಸರು ಬದಲಾಯಿಸಲ್ಪಡುವಲ್ಲಿ, ಸುನ್ನತಿಯ ವಿಧಿಯು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಜನರಿಗೂ ಅವರ ದೇವರೊಡನೆಯ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೂ “ಸೂಚಕ”ವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಎರಡನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿಯೇ ದೇವರ ಜನರು ಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಡುವ ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶದಲ್ಲಿ ಅವರು ಧ್ವಜವಾಗಿ ಎತ್ತಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಅವರು ಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಡುವುದು ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿಗೆ ತಕ್ಷಣ ಮುಂಚಿನ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ; ಇದು ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚುವದಕ್ಕಿಂತ ತಕ್ಷಣ ಮುಂಚೆ ಎನ್ನಬಹುದು.

The same is true with the three decrees to come out of Babylon that started the 2300-year prophecy, which ended at the third angel’s arrival on October 22, 1844. The temple was finished during the history of the second decree, after the first, but before the third. The foundations were laid during the first decree and the temple building finished in the history of the second decree. The third decree in 457 BC started the 2300 years, while the decree itself returned national sovereignty to the Jews. At the third waymark a kingdom is set up, as represented by the restoration of national sovereignty at the third decree and the lifting up of the church triumphant as an ensign at the Sunday law.

ಬಾಬೆಲಿನಿಂದ ಹೊರಬರುವಂತೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ಮೂರು ಆಜ್ಞೆಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಇದೇ ಸತ್ಯವಾಗಿದೆ; ಅವೇ 2300 ವರ್ಷದ ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿತು, ಮತ್ತು ಅದು 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಮೂರನೇ ದೂತನ ಆಗಮನದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು. ದೇವಾಲಯವು ಮೊದಲನೆಯ ಆಜ್ಞೆಯ ನಂತರವಾದರೂ, ಮೂರನೆಯದಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆಯೇ, ಎರಡನೆಯ ಆಜ್ಞೆಯ ಇತಿಹಾಸದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿತು. ಅಡಿಪಾಯಗಳು ಮೊದಲನೆಯ ಆಜ್ಞೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟವು, ಮತ್ತು ದೇವಾಲಯದ ಕಟ್ಟಡವು ಎರಡನೆಯ ಆಜ್ಞೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿತು. ಕ್ರಿ.ಪೂ. 457ರ ಮೂರನೆಯ ಆಜ್ಞೆಯು 2300 ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿತು; ಅದೇ ವೇಳೆ ಆ ಆಜ್ಞೆಯೇ ಯೆಹೂದ್ಯರಿಗೆ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವವನ್ನು ಪುನಃ ನೀಡಿತು. ಮೂರನೆಯ ಮಾರ್ಗಚಿಹ್ನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ರಾಜ್ಯವು ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಇದನ್ನು ಮೂರನೆಯ ಆಜ್ಞೆಯಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವದ ಪುನಃಸ್ಥಾಪನೆಯಿಂದಲೂ, ಮತ್ತು ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವಿಜಯಶಾಲಿ ಸಭೆಯನ್ನು ಒಂದು ಧ್ವಜಚಿಹ್ನೆಯಾಗಿ ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯುವದರಿಂದಲೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ.

The third decree typified the third angel’s arrival to the marriage on October 22, 1844. The bride makes herself ready, before the marriage, not at the marriage. The sealing of the one hundred and forty-four thousand is accomplished just before the Sunday law in the period of time prophetically represented as the image of the beast test. We are informed that the image of the beast test is the test we must pass before probation closes.

ಮೂರನೆಯ ಆದೇಶವು 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಆಗಮನದ ಮಾದರಿಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿತು. ವಧುವು ವಿವಾಹದ ವೇಳೆ ಅಲ್ಲ, ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆಯೇ ತನ್ನನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮುದ್ರಣವು, ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಮೃಗದ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಪರೀಕ್ಷೆಯೆಂದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಕಾಲಾವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನು ಜಾರಿಯಾಗುವದಕ್ಕೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂಚೆಯೇ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ. ಕೃಪಾಕಾಲವು ಮುಚ್ಚುವ ಮೊದಲು ನಾವು ದಾಟಬೇಕಾದ ಪರೀಕ್ಷೆಯೇ ಮೃಗದ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಪರೀಕ್ಷೆಯೆಂದು ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ.

> “The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided. Your position is such a jumble of inconsistencies that but few will be deceived.

> “ಪರೀಕ್ಷಾಕಾಲವು ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲು ಮೃಗದ ಪ್ರತಿಮೆಯು ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವುದೆಂದು ಕರ್ತನು ನನಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತೋರಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ದೇವಜನರಿಗೆ ಮಹಾ ಪರೀಕ್ಷೆಯಾಗಿರುವದು, ಅದರ ಮೂಲಕ ಅವರ ನಿತ್ಯಗತಿಯು ನಿರ್ಣಯಿಸಲ್ಪಡುವದು. ನಿಮ್ಮ ಸ್ಥಿತಿಯು ಅಸಂಗತಿಗಳ ಇಷ್ಟು ಗೊಂದಲಕರ ಮಿಶ್ರಣವಾಗಿರುವದರಿಂದ, ಅತಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಜನರಷ್ಟೇ ಮೋಸಗೊಳ್ಳುವರು.

> “In Revelation 13 this subject is plainly presented; [Revelation 13:11–17, quoted].

> “ಪ್ರಕಟನೆ 13ರಲ್ಲಿ ಈ ವಿಷಯವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; [ಪ್ರಕಟನೆ 13:11–17, ಉದ್ಧರಿಸಲಾಗಿದೆ].”

> “This is the test that the people of God must have before they are sealed. All who proved their loyalty to God by observing His law, and refusing to accept a spurious sabbath, will rank under the banner of the Lord God Jehovah, and will receive the seal of the living God. Those who yield the truth of heavenly origin and accept the Sunday sabbath, will receive the mark of the beast.” Manuscript Releases, volume 15, 15.

> “ಇದು ದೇವರ ಜನರು ಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಡುವ ಮೊದಲು ಅವರಿಗೆ ಇರಬೇಕಾದ ಪರೀಕ್ಷೆಯಾಗಿದೆ. ಆತನ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಆಚರಿಸುವುದರ ಮೂಲಕವೂ, ನಕಲಿ ಸಬ್ಬತ್ತನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಲು ನಿರಾಕರಿಸುವುದರ ಮೂಲಕವೂ ದೇವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದವರು, ಕರ್ತನಾದ ದೇವರಾದ ಯೆಹೋವನ ಧ್ವಜದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾನ ಹೊಂದುವರು ಮತ್ತು ಜೀವಂತ ದೇವರ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಹೊಂದುವರು. ಪರಲೋಕೋತ್ಪನ್ನವಾದ ಸತ್ಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಭಾನುವಾರದ ಸಬ್ಬತ್ತನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸುವವರು, ಮೃಗದ ಗುರುತನ್ನು ಹೊಂದುವರು.” Manuscript Releases, volume 15, 15.

The door closed on October 22, 1844, typifying the closed door at the Sunday law. Sister White states that the image of the beast test is the test we must pass “before” probation closes, and she also states that the test is where our eternal destiny is decided. Before the Sunday law, the bride makes herself ready, and this requires having the proper wedding garment, a garment that is to be purified by the refining fires of the Messenger of the Covenant. The seal is placed before the wedding, and then the wedding takes place at the Sunday law.

1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಇದು ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಡುವ ಬಾಗಿಲಿನ ಪೂರ್ವಛಾಯೆಯಾಗಿತ್ತು. ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್, ಮೃಗದ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಪರೀಕ್ಷೆಯೇ ಕೃಪಾಕಾಲವು ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುವ “ಮುನ್ನ” ನಾವು ತೇರ್ಗಡೆಯಾಗಬೇಕಾದ ಪರೀಕ್ಷೆಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ, ನಮ್ಮ ನಿತ್ಯ ಗತಿ ನಿರ್ಧಾರವಾಗುವ ಸ್ಥಳವೇ ಆ ಪರೀಕ್ಷೆ ಎಂದು ಸಹ ಅವರು ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿಗೆ ಮುನ್ನ, ವಧುವು ತನ್ನನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ; ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಸರಿಯಾದ ವಿವಾಹ ವಸ್ತ್ರವು ಅವಶ್ಯಕ, ಮತ್ತು ಆ ವಸ್ತ್ರವು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೂತನ ಶೋಧಕ ಅಗ್ನಿಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿದೆ. ಮುದ್ರೆಯು ವಿವಾಹಕ್ಕಿಂತ ಮುನ್ನ ಇರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಅನಂತರ ವಿವಾಹವು ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

Sister White identifies that the sealing is a settling into the truth both intellectually and spiritually. She further identifies that ‘when’ God’s people are sealed, ‘then’ the shaking of God’s judgments will come. The shaking is the judgments that begin at the earthquake of Revelation eleven, which is the Sunday law in the United States.

ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಮುದ್ರೆಯಿಡುವಿಕೆ ಎಂಬುದು ಬೌದ್ಧಿಕವಾಗಿಯೂ ಆತ್ಮಿಕವಾಗಿಯೂ ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳ್ಳುವಿಕೆಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ದೇವರ ಜನರು ‘ಯಾವಾಗ’ ಮುದ್ರೆಯಿಡಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ, ‘ಆಗ’ ದೇವರ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪುಗಳ ಜಾರುಬಡಿತವು ಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಅವರು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ಜಾರುಬಡಿತವು ಪ್ರಕಟನೆ ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿನ ಭೂಕಂಪದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪುಗಳಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಅಮೇರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿನ ಭಾನುವಾರ ಕಾಯ್ದೆಯಾಗಿದೆ.

The Millerite temple was finished at the Midnight Cry, identifying that the seal is placed before the third waymark of judgment. In Abraham’s covenant the third step of judgment was Isaac on Mount Moriah, typifying not only Christ upon the cross, but also the offering of the Levites in Malachi three.

ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ದೇವಾಲಯವು ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಕೂಗಿನಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿತು; ಇದರಿಂದ ಮುದ್ರೆ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಮೂರನೇ ಮಾರ್ಗಚಿಹ್ನೆಗೆ ಮುಂಚೆಯೇ ಇಡಲ್ಪಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಬ್ರಹಾಮನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಮೂರನೇ ಹಂತವು ಮೊರಿಯಾ ಪರ್ವತದ ಮೇಲಿರುವ ಇಸಾಕನಾಗಿತ್ತು; ಅದು ಕೇವಲ ಶಿಲುಬೆಯ ಮೇಲಿರುವ ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಮಲಾಕಿ ಮೂರರಲ್ಲಿ ಲೇವಿಯರ ಸಮರ್ಪಣೆಯನ್ನೂ ಪ್ರತಿರೂಪಿಸುತ್ತದೆ.

> And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years.

> ಅವನು ಬೆಳ್ಳಿಯನ್ನು ಶೋಧಿಸಿ ಶುದ್ಧಿಪಡಿಸುವವನಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವನು; ಅವನು ಲೇವಿಯ ಪುತ್ರರನ್ನು ಶುದ್ಧಿಪಡಿಸಿ, ಬಂಗಾರ ಮತ್ತು ಬೆಳ್ಳಿಯಂತೆ ಅವರನ್ನು ಪರಿಶೋಧಿಸುವನು, ಅವರು ಯೆಹೋವನಿಗೆ ನೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸುವವರಾಗುವಂತೆ. ಆಗ ಯೆಹೂದ ಮತ್ತು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಅರ್ಪಣೆ ಯೆಹೋವನಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾಗುವುದು, ಪುರಾತನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದಂತೆ, ಮೊದಲಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದಂತೆ.

> And I will come near to you to judgment; and I will be a swift witness against the sorcerers, and against the adulterers, and against false swearers, and against those that oppress the hireling in his wages, the widow, and the fatherless, and that turn aside the stranger from his right, and fear not me, saith the Lord of hosts. Malachi 3:3–5.

> “ನಾನು ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿಗಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಸಮೀಪಿಸುವೆನು; ಮಾಂತ್ರಿಕರ ವಿರೋಧವಾಗಿ, ವ್ಯಭಿಚಾರಿಗಳ ವಿರೋಧವಾಗಿ, ಸುಳ್ಳು ಪ್ರಮಾಣ ಮಾಡುವವರ ವಿರೋಧವಾಗಿ, ಕೂಲಿಕಾರನ ಕೂಲಿಯಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುವವರ ವಿರೋಧವಾಗಿ, ವಿಧವೆಯನ್ನೂ ಅನಾಥನನ್ನೂ ಹಿಂಸಿಸುವವರ ವಿರೋಧವಾಗಿ, ಪರದೇಶಿಯನ್ನು ಅವನ ಹಕ್ಕಿನಿಂದ ತಳ್ಳಿಹಾಕುವವರ ವಿರೋಧವಾಗಿ, ಮತ್ತು ನನ್ನನ್ನು ಭಯಪಡದವರ ವಿರೋಧವಾಗಿ ನಾನು ಶೀಘ್ರ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿರುವೆನು” ಎಂದು ಸೇನಾಧೀಶನಾದ ಯೆಹೋವನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಮಲಾಕಿ 3:3–5.

After the purification process, the offering will ‘then’ be as in days of old, and the offering is prepared during the final act of judgment, for it is then that the Levites who have been purified and prepared as an offering, are contrasted with the foolish virgins who Christ is to be a “swift witness against.” The “swift witness” is the “faithful witness to the Laodicean church,” who cast Shebna as a ball into a far field, and who projectile vomits the Laodiceans out of His mouth. The separation of the wheat and tares will be swift, for the final movements are rapid ones. That swift messenger is He who suddenly comes to His temple in Malachi three.

ಶುದ್ಧೀಕರಣದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ನಂತರವೇ ಅರ್ಪಣೆ ‘ಆಗ’ ಪ್ರಾಚೀನ ದಿನಗಳಂತೆಯೇ ಇರುವುದು; ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಅಂತಿಮ ಕ್ರಿಯೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಆ ಅರ್ಪಣೆ ಸಿದ್ಧಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಅರ್ಪಣೆಯಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಲೇವಿಯರು, ಕ್ರಿಸ್ತನು “ಶೀಘ್ರ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ವಿರೋಧಿಸುವ” ಮೂರ್ಖ ಕನ್ಯೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಗ ವ್ಯತ್ಯಾಸಪಡಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಆ “ಶೀಘ್ರ ಸಾಕ್ಷಿ” ಎಂದರೆ “ಲವೊದಿಕ್ಯದ ಸಭೆಗೆ ನಂಬಿಗಸ್ತ ಸಾಕ್ಷಿ”; ಆತನು ಶೆಬ್ನನನ್ನು ಚೆಂಡಿನಂತೆ ದೂರದ ಹೊಲಕ್ಕೆ ಎಸೆದುಬಿಡುವವನು, ಮತ್ತು ಲವೊದಿಕ್ಯರನ್ನು ತನ್ನ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಕ್ಷಿಪ್ರವಾಗಿ ವಾಂತಿ ಮಾಡುವವನು. ಗೋಧಿ ಮತ್ತು ಕಳೆಗಳ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸುವಿಕೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿರುವುದು, ಏಕೆಂದರೆ ಅಂತಿಮ ಚಲನೆಗಳು ವೇಗವಾದವುಗಳಾಗಿವೆ. ಆ ಶೀಘ್ರ ದೂತನೇ ಮಲಾಕಿಯ ಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಅಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಬರುವವನು.

The lifting up of the offering in Malachi “as in days of old,” is the lifting up of the ensign of the one hundred and forty-four thousand; it was the lifting up of the two Pentecostal wave loaves offering; it was the lifting up of the serpent on the pole in the wilderness; it was the lifting up of Christ on the cross and it was the lifting up of Shadrach, Meshack and Abednego in the fiery furnace with Christ while all the world marveled and wondered; it was the publication of the 1843 chart, and the intended purpose for the 1850 chart.

ಮಲಾಕಿಯಲ್ಲಿ “ಪ್ರಾಚೀನ ದಿನಗಳಂತೆಯೇ” ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯುವುದೆಂದರೆ, ಅದು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಧ್ವಜವನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯುವುದಾಗಿದೆ; ಅದು ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತಿನ ಎರಡು ಬೀಸುವ ರೊಟ್ಟಿಗಳ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯುವುದಾಗಿತ್ತು; ಅದು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಂಬದ ಮೇಲೆ ಹಾವನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯುವುದಾಗಿತ್ತು; ಅದು ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ಶಿಲುಬೆಯ ಮೇಲೆ ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯುವುದಾಗಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಲೋಕವೆಲ್ಲ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟು ವಿಸ್ಮಯಗೊಂಡಿರುವಾಗ ಕ್ರಿಸ್ತನೊಡನೆ ಶದ್ರಕ್, ಮೇಷಕ್ ಮತ್ತು ಅಬೇದ್ನೆಗೋ ಅವರನ್ನು ಅಗ್ನಿಕುಂಡದಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯುವುದಾಗಿತ್ತು; ಅದು 1843ರ ಚಾರ್ಟ್‌ನ ಪ್ರಕಟಣೆಯಾಗಿತ್ತು, ಮತ್ತು 1850ರ ಚಾರ್ಟ್‌ಗಾಗಿ ಉದ್ದೇಶಿತ ಗುರಿಯಾಗಿತ್ತು.

It was in the second step of Abraham’s covenant that the rite of circumcision was enacted and enforced, thus becoming the sign of the covenant. Abraham, unlike Moses, immediately circumcised Isaac, so when he lifted him up as an offering in the third step, Isaac would represent the sign. That sign would later be replaced by baptism, which together provide two witnesses to the sign of the cross.

ಅಬ್ರಹಾಮನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಎರಡನೆಯ ಹಂತದಲ್ಲಿಯೇ ಸುನ್ನತಿಯ ವಿಧಿಯು ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು; ಹೀಗೆ ಅದು ಆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಚಿಹ್ನೆಯಾಯಿತು. ಮೋಶೆಯಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿ, ಅಬ್ರಹಾಮನು ಕೂಡಲೇ ಇಸಾಕನಿಗೆ ಸುನ್ನತಿ ಮಾಡಿಸಿದನು; ಆದಕಾರಣ, ಮೂರನೆಯ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಬಲಿಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಲು ಎತ್ತಿದಾಗ, ಇಸಾಕನು ಆ ಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಆ ಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ನಂತರ ದೀಕ್ಷಾಸ್ನಾನವು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿತು; ಇವೆರಡೂ ಸೇರಿ ಶಿಲುಬೆಯ ಚಿಹ್ನೆಗೆ ಎರಡು ಸಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತವೆ.

> “What is the seal of the living God, which is placed in the foreheads of His people? It is a mark which angels, but not human eyes, can read; for the destroying angel must see this mark of redemption. The intelligent mind has seen the sign of the cross of Calvary in the Lord’s adopted sons and daughters. The sin of the transgression of the law of God is taken away. They have on the wedding garment, and are obedient and faithful to all God’s commands.” Manuscript Release, number 21, 51.

> “ಜೀವಂತ ದೇವರ ಮುದ್ರೆ ಎಂಬುದು ಏನು, ಅದು ಆತನ ಜನರ ನೆತ್ತಿಗಳ ಮೇಲೆ ಇರಿಸಲ್ಪಡುವುದು? ಅದು ಒಂದು ಗುರುತು; ಅದನ್ನು ಮಾನವ ಕಣ್ಣುಗಳು ಅಲ್ಲ, ದೂತರು ಓದುತ್ತಾರೆ; ಏಕೆಂದರೆ ನಾಶಮಾಡುವ ದೂತನು ವಿಮೋಚನೆಯ ಈ ಗುರುತನ್ನು ಕಾಣಬೇಕಾಗಿದೆ. ವಿವೇಕವುಳ್ಳ ಮನಸ್ಸು ಕರ್ತನ ದತ್ತಪುತ್ರರು ಹಾಗೂ ದತ್ತಪುತ್ರಿಯರೊಳಗೆ ಕಲ್ವರಿಯ ಶಿಲುಬೆಯ ಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ಕಂಡಿದೆ. ದೇವರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಉಲ್ಲಂಘನೆಯ ಪಾಪವು ತೆಗೆದುಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅವರು ವಿವಾಹವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಮತ್ತು ದೇವರ ಎಲ್ಲಾ ಆಜ್ಞೆಗಳಿಗೆ ವಿಧೇಯರೂ ನಂಬಿಗಸ್ತರೂ ಆಗಿದ್ದಾರೆ.” Manuscript Release, number 21, 51.

In the first step of the covenant in Genesis fifteen, a time prophecy of 400 years in bondage is identified, and Paul identifies the same period as 430 years. Paul’s calculation begins with the calling in Exodus twelve, for he includes Abram’s time of sojourning. When closely considered the four hundred years in relation to thirty years is one symbol set forth by Paul, and four hundred years set forth by Abram is another symbol. So, what does the four-hundred-year period represent, and what does the four-hundred and thirty year period represent, and what does the thirty years represent?

ಆದಿಕಾಂಡದ ಹದಿನೈದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಮೊದಲ ಹಂತದಲ್ಲಿ, ಬಂಧನದಲ್ಲಿರುವ 400 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲಪ್ರವಚನವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಪೌಲನು ಅದೇ ಅವಧಿಯನ್ನು 430 ವರ್ಷಗಳೆಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪೌಲನ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವು ನಿರ್ಗಮಕಾಂಡ ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಘಟನೆಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಅಬ್ರಾಮನ ಪರದೇಶವಾಸದ ಕಾಲವನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. 30 ವರ್ಷಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ 400 ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಸಮೀಪವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿದಾಗ, ಅದು ಪೌಲನು ಮುಂದಿಟ್ಟಿರುವ ಒಂದು ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದು, ಅಬ್ರಾಮನು ಮುಂದಿಟ್ಟಿರುವ 400 ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತೊಂದು ಸಂಕೇತವಾಗಿವೆ. ಹಾಗಾದರೆ, ನಾಲ್ಕು ನೂರು ವರ್ಷದ ಅವಧಿ ಯಾವುದನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ? ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ನೂರು ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷದ ಅವಧಿ ಯಾವುದನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ? ಮತ್ತು ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಯಾವುದನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ?

The scholars have aptly demonstrated that the four hundred and thirty years can be divided into two periods of two hundred and fifteen years, the first period free of bondage and slavery, the second is slavery.

ನಾಲ್ಕು ನೂರು ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳನ್ನು ತಲಾ ಎರಡು ನೂರು ಹದಿನೈದು ವರ್ಷಗಳ ಎರಡು ಅವಧಿಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಬಹುದೆಂದು ಪಂಡಿತರು ಯುಕ್ತಿಯಾಗಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಮೊದಲ ಅವಧಿ ಬಂಧನ ಮತ್ತು ದಾಸತ್ವವಿಲ್ಲದದ್ದು, ಎರಡನೆಯದು ದಾಸತ್ವದ ಅವಧಿಯಾಗಿದೆ.

Abraham entered Canaan at the age of 75, and Isaac was born when Abraham was 100 years old (25 years later). Jacob was born when Isaac was 60 years old, and Jacob entered Egypt when he was 130 years old. This totals 215 years in Canaan and 215 years in Egypt, for a total of 430 years. For a student of prophecy this provides two testimonies, from two covenant symbols, for Paul, as with Abram had his name changed. Paul identifies 430 and Abram 400. The line upon line fulfillment of two related time prophecies is associated with the first covenant period that led to the establishment of God’s chosen people.

ಅಬ್ರಹಾಮನು 75 ವರ್ಷದವನಾಗಿದ್ದಾಗ ಕಾನಾನಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಅಬ್ರಹಾಮನು 100 ವರ್ಷದವನಾಗಿದ್ದಾಗ ಇಸಾಕನು ಜನಿಸಿದನು (ಅಂದರೆ 25 ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ). ಇಸಾಕನು 60 ವರ್ಷದವನಾಗಿದ್ದಾಗ ಯಾಕೋಬನು ಜನಿಸಿದನು; ಯಾಕೋಬನು 130 ವರ್ಷದವನಾಗಿದ್ದಾಗ ಐಗುಪ್ತಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಹೀಗೆ ಕಾನಾನಿನಲ್ಲಿ 215 ವರ್ಷಗಳೂ, ಐಗುಪ್ತದಲ್ಲಿ 215 ವರ್ಷಗಳೂ, ಒಟ್ಟು 430 ವರ್ಷಗಳೂ ಆಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರವಾದನೆಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗೆ ಇದು ಎರಡು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಸಂಕೇತಗಳಿಂದ ಬಂದ ಎರಡು ಸಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ; ಪೌಲನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಅಬ್ರಾಮನಂತೆ ಅವನ ಹೆಸರೂ ಬದಲಾಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಪೌಲನು 430 ಅನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಅಬ್ರಾಮನು 400 ಅನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿರುವ ಎರಡು ಕಾಲಪ್ರವಾದನೆಗಳ “line upon line” ನೆರವೇರಿಕೆ, ದೇವರ ಆಯ್ಕೆಯ ಜನರ ಸ್ಥಾಪನೆಗೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟ ಮೊದಲ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಅವಧಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ.

When Christ came into history to confirm the covenant with many for one week, that week represented two interrelated time prophecies. The four-hundred and thirty year prophecy of Paul can be divided into two equal parts, as with the week of Christ. 215 years in Canaan followed by the 215 years in Egypt, typifying the testimony of Christ in person for 1260 days, followed by 1260 days of Christ’s testimony in the person of His disciples. The 2520 days Christ confirmed the covenant also represents the seven times that are the “quarrel of His covenant.”

ಕ್ರಿಸ್ತನು ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಅನೇಕರೊಂದಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ಒಂದು ವಾರದವರೆಗೆ ದೃಢಪಡಿಸಲು ಬಂದಾಗ, ಆ ವಾರವು ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧಿತವಾದ ಎರಡು ಕಾಲಪ್ರವಚನಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು. ಪೌಲನ ನಾಲ್ಕುನೂರು ಮுப்பತ್ತು ವರ್ಷದ ಪ್ರವಚನವನ್ನು, ಕ್ರಿಸ್ತನ ವಾರದಂತೆಯೇ, ಎರಡು ಸಮಾನ ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಬಹುದು. ಕನಾನಿನಲ್ಲಿ 215 ವರ್ಷಗಳು, ಅದರ ನಂತರ ಐಗುಪ್ತದಲ್ಲಿ 215 ವರ್ಷಗಳು—ಇವು ಕ್ರಿಸ್ತನು ಸ್ವತಃ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ 1260 ದಿನಗಳ ಕಾಲ ನೀಡಿದ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿ ತೋರಿಸುತ್ತವೆ; ಅದಾದ ನಂತರ, ಆತನ ಶಿಷ್ಯರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸಾಕ್ಷಿಯ 1260 ದಿನಗಳು ಬರುತ್ತವೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಿದ 2520 ದಿನಗಳು, “ಆತನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಕಲಹ”ವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಆ ಏಳು ಕಾಲಗಳನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ.

From 723 BC unto 1798 is 2520 years, and those years are divided into two periods of 1260 years, representing paganism trampling down the sanctuary and host for 1260 years, followed by papalism trampling down the sanctuary and host for 1260 years. The middle of Christ’s week was the cross, and the middle of the week (538) produces 1260 years of pagan testimony followed by 1260 years of pagan testimony from the papal disciple of paganism. When Christ’s kingdom of grace was empowered at the cross it typified 538, when the antichrist’s kingdom was empowered. At the cross, literal Israel was passed by and spiritual Israel began. In 538, literal paganism was passed by, and spiritual paganism began.

ಕ್ರಿ.ಪೂ. 723ರಿಂದ ಕ್ರಿ.ಶ. 1798ರವರೆಗೆ 2520 ವರ್ಷಗಳು ಆಗುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು ಆ ವರ್ಷಗಳು ತಲಾ 1260 ವರ್ಷಗಳಿರುವ ಎರಡು ಅವಧಿಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಮೊದಲನೆಯದು 1260 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅಜಾತಧರ್ಮವು ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವನ್ನೂ ಸೈನ್ಯವನ್ನೂ ತುಳಿಯುವುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಅದರ ನಂತರ ಪಾಪಪಂಥವು 1260 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವನ್ನೂ ಸೈನ್ಯವನ್ನೂ ತುಳಿಯುವುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನ ವಾರದ ಮಧ್ಯಭಾಗವು ಶಿಲುಬೆಯಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಆ ವಾರದ ಮಧ್ಯಭಾಗವಾದ (538) ಅಜಾತಧರ್ಮದ ಸಾಕ್ಷ್ಯದ 1260 ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿ, ಅದರ ನಂತರ ಅಜಾತಧರ್ಮದ ಪಾಪಪಂಥೀಯ ಶಿಷ್ಯನಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು 1260 ವರ್ಷಗಳ ಅಜಾತಧರ್ಮದ ಸಾಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಶಿಲುಬೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕೃಪೆಯ ರಾಜ್ಯವು ಅಧಿಕಾರದಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಅದು 538ನೇ ವರ್ಷವನ್ನು—ಅಂದರೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಸ್ತನ ರಾಜ್ಯವು ಅಧಿಕಾರದಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕಾಲವನ್ನು—ಮಾದರಿಯಾಗಿ ಸೂಚಿಸಿತು. ಶಿಲುಬೆಯಲ್ಲಿ, ಅಕ್ಷರಶಃ ಇಸ್ರಾಯೇಲನ್ನು ಬದಿಗಿರಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಆತ್ಮಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲು ಆರಂಭವಾಯಿತು. 538ರಲ್ಲಿ, ಅಕ್ಷರಶಃ ಅಜಾತಧರ್ಮವನ್ನು ಬದಿಗಿರಿಸಲಾಯಿತು, ಮತ್ತು ಆತ್ಮಿಕ ಅಜಾತಧರ್ಮವು ಆರಂಭವಾಯಿತು.

Abram’s prophecy of four hundred years, is also four hundred and thirty years. It is the same prophecy, but set forth by two covenant symbols. Those two related time prophecies were identifying the bondage and deliverance of God’s people that would be fulfilled at the beginning of ancient Israel’s covenant history. At the end of ancient Israel’s covenant history, there is one time prophecy that aligns with another, in a day for a year relationship, thus identifying two time-prophecies emphasizing deliverance and bondage.

ಅಬ್ರಾಮನ ನಾಲ್ಕುನೂರು ವರ್ಷದ ಪ್ರವಾದನೆಯು ನಾಲ್ಕುನೂರು ಮுப்பತ್ತು ವರ್ಷಗಳೂ ಆಗಿದೆ. ಅದು ಅದೇ ಪ್ರವಾದನೆಯಾಗಿದ್ದು, ಆದರೆ ಎರಡು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಸಂಕೇತಗಳ ಮೂಲಕ ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿರುವ ಆ ಎರಡು ಕಾಲಪ್ರವಾದನೆಗಳು, ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಇತಿಹಾಸದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ನೆರವೇರಲಿರುವ ದೇವಜನರ ದಾಸ್ಯ ಮತ್ತು ವಿಮೋಚನೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಇತಿಹಾಸದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಕಾಲಪ್ರವಾದನೆಯು ಮತ್ತೊಂದರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ದಿನವು ಒಂದು ವರ್ಷದ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ; ಹೀಗೆ, ವಿಮೋಚನೆ ಮತ್ತು ದಾಸ್ಯವನ್ನು ಒತ್ತಿ ಹೇಳುವ ಎರಡು ಕಾಲಪ್ರವಾದನೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ.

In the middle history of the beginning and ending of ancient Israel we find Daniel in the captivity of Babylon. From that covenant history, which identifies bondage and a promise of delivery; the prophecy which ties ancient Israel covenant history together with modern Israel’s covenant history is set forth. In the book of Daniel, two time-prophecies are identified. The “oath” of Moses’ “seven times” of Leviticus twenty-six is identified in Daniel 9/11, as well as verse thirteen’s question in Daniel eight, that leads to the answer of verse fourteen, that identifies the prophecy of 2300 years. The “oath,” which if broken, is the “curse of Moses” in Daniel nine eleven, when carried out in 677 BC against the southern kingdom and it concluded on October 22, 1844, as did the 2300 years. Both 2520 scatterings are located in the question of verse thirteen, and verse fourteen’s answer is the 2300.

ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಆರಂಭ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯದ ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ನಾವು ಬಾಬೆಲಿನ ಬಂಧನದಲ್ಲಿದ್ದ ದಾನಿಯೇಲನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಬಂಧನವನ್ನೂ ಬಿಡುಗಡೆಯ ವಾಗ್ದಾನವನ್ನೂ ಗುರುತಿಸುವ ಆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಇತಿಹಾಸದಿಂದಲೇ, ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಇತಿಹಾಸದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸುವ ಪ್ರವಾದನೆ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತದೆ. ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಕಾಲ-ಪ್ರವಾದನೆಗಳು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಲೇವಿಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಮೋಶೆಯ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಎಂಬ “ಪ್ರಮಾಣ”ವು ದಾನಿಯೇಲ 9/11ರಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ದಾನಿಯೇಲ ಎಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹದಿಮೂರನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯೂ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಅದು ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ವಚನದ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ; ಆ ಉತ್ತರವೇ 2300 ವರ್ಷಗಳ ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. “ಪ್ರಮಾಣ”ವು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೆ ಅದು ದಾನಿಯೇಲ 9:11ರಲ್ಲಿ “ಮೋಶೆಯ ಶಾಪ”ವಾಗಿದ್ದು, ದಕ್ಷಿಣ ರಾಜ್ಯದ ವಿರುದ್ಧ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 677ರಲ್ಲಿ ಜಾರಿಗೊಂಡಾಗ, ಅದು 2300 ವರ್ಷಗಳಂತೆಯೇ 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು. ಎರಡೂ 2520 ಚದುರింపುಗಳು ಹದಿಮೂರನೇ ವಚನದ ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಯಾಗಿವೆ; ಮತ್ತು ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ವಚನದ ಉತ್ತರವೇ 2300 ಆಗಿದೆ.

As with Moses, the alpha of ancient Israel’s covenant history, and as with Christ, the omega of ancient Israel’s covenant history, the beginning alpha history of modern Israel included two interrelated time prophecies. One represented bondage and slavery and the other deliverance. The division of 430 years into two equal periods in the alpha history of ancient Israel typified, the prophetic division that was repeated in the week Christ confirmed the covenant, and the interrelated period of judgment for breaking the covenant which was divided into two equal periods, sets forth two witnesses; that the alpha history of modern Israel would have a similar prophetic anchor. The 2520 years and 2300 years ending together provide the third witness of two interrelated time-prophecies, which possess a prophecy that is divided equally in the middle.

ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಇತಿಹಾಸದ ಆಲ್ಫಾವಾಗಿದ್ದ ಮೋಶೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಹೇಗಿತ್ತೋ, ಮತ್ತು ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಇತಿಹಾಸದ ಓಮೆಗಾವಾಗಿದ್ದ ಕ್ರಿಸ್ತನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಹೇಗಿತ್ತೋ, ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಆರಂಭಿಕ ಆಲ್ಫಾ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧಿತವಾಗಿರುವ ಎರಡು ಕಾಲಪ್ರವಾದನೆಗಳು ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದವು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬಂಧನ ಮತ್ತು ದಾಸ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿತ್ತು; ಮತ್ತೊಂದು ವಿಮೋಚನೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಆಲ್ಫಾ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ 430 ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಎರಡು ಸಮಾನ ಅವಧಿಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿದುದು, ಕ್ರಿಸ್ತನು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಿದ ವಾರದಲ್ಲಿ ಮರುಕಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಿಭಾಗವನ್ನು ಮಾದರಿಯಾಗಿ ತೋರಿಸಿತು; ಹಾಗೆಯೇ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿದ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಉಂಟಾಗುವ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧಿತ ಅವಧಿಯೂ ಎರಡು ಸಮಾನ ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಾಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು, ಅದು ಎರಡು ಸಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತದೆ: ಅಂದರೆ, ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಆಲ್ಫಾ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೂ ಅದಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ನಂಗೂರವಿರುವುದೆಂದು. 2520 ವರ್ಷಗಳೂ 2300 ವರ್ಷಗಳೂ ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಮಾನವಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಒಂದು ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧಿತ ಎರಡು ಕಾಲಪ್ರವಾದನೆಗಳ ಮೂರನೆಯ ಸಾಕ್ಷಿಯೂ ದೊರಕುತ್ತದೆ.

Three witnesses would lead a soul to expect that when the Lord enters into covenant with the one hundred and forty-four thousand in the omega history of modern Israel, that there would be two related prophecies of prophetic time, and a period connected that is divided into two equal parts, but this cannot be so, for when the Lord entered into covenant with modern Israel, He raised His hand to heaven and proclaimed that time would be no longer.

ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲನ ಓಮೆಗಾ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಕರ್ತನು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರೊಂದಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುವಾಗ, ಸಂಬಂಧಿತವಾದ ಎರಡು ಪ್ರವಾದಿಕ ಕಾಲಪ್ರವಚನಗಳೂ, ಹಾಗೂ ಎರಡು ಸಮಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಂಬಂಧಿತ ಅವಧಿಯೂ ಇರುತ್ತವೆ ಎಂದು ಒಂದು ಆತ್ಮವು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವಂತೆ ಮೂರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ನಡೆಸುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಇದು ಹಾಗಿರಲಾರದು, ಏಕೆಂದರೆ ಕರ್ತನು ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲನೊಂದಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಆತನು ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಆಕಾಶದ ಕಡೆ ಎತ್ತಿ ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಕಾಲವಿರುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಘೋಷಿಸಿದನು.

The covenant of the one hundred and forty-four thousand is represented by two wave loaves of the first fruit wheat offering. The prophetic structure of three witnesses, followed by a twofold witness that lacks the distinction of prophetic time, is found in Abram’s offering of a heifer (that was divided equally), a she goat (that was divided equally), and a ram (that was divided equally), followed by a turtledove and a pigeon.

ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರಥಮ ಫಲದ ಗೋಧಿ ಅರ್ಪಣೆಯ ಎರಡು ತೂಗಲ್ಪಟ್ಟ ರೊಟ್ಟಿಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಕಾಲದ ಭೇದವನ್ನು ಹೊಂದಿರದ ದ್ವಿಗುಣ ಸಾಕ್ಷಿಯಿಂದ ಅನುಸರಿಸಲ್ಪಡುವ ಮೂರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ರಚನೆ, ಅಬ್ರಾಮನ ಅರ್ಪಣೆಯಲ್ಲಿ—ಒಂದು ಹಸುವಿನ ಕರುವನ್ನು (ಅದು ಸಮವಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು), ಒಂದು ಹೆಣ್ಣು ಆಡುವನ್ನು (ಅದು ಸಮವಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು), ಮತ್ತು ಒಂದು ಕುರಿ ಗಂಡನ್ನು (ಅದು ಸಮವಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು), ಅವುಗಳ ನಂತರ ಒಂದು ಪಾರಿವಾಳದ ಮರಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಒಂದು ಪಾರಿವಾಳವನ್ನು—ಕಾಣಬಹುದು.

The first three offerings all had three years attached to their symbolism, identifying they represent three offerings which possessed prophetic time. Not only did the three offerings all possess prophetic time, they each had prophetic time that was equally divided into two periods. The turtledove and the pigeon have no age attached, they simply needed to be young, for they represent the last generation of covenant people, who is represented by two birds, or two flocks.

ಮೊದಲ ಮೂರು ಬಲಿಗಳ ಪ್ರತೀಕತೆಯೊಡನೆ ಮೂರೂ ವರ್ಷಗಳು ಸಂಬಂಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು; ಇದರಿಂದ ಅವು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಕಾಲವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಮೂರು ಬಲಿಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಆ ಮೂರು ಬಲಿಗಳೆಲ್ಲವೂ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಕಾಲವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ಸಮವಾಗಿ ಎರಡು ಅವಧಿಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಕಾಲವನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು. ಪಾರಿವಾಳದ ಮರಿ ಮತ್ತು ಪಾರಿವಾಳಕ್ಕೆ ಯಾವುದೂ ವಯಸ್ಸು ನಿಗದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ; ಅವು ಕೇವಲ ಯೌವನದಲ್ಲಿರಬೇಕಾಗಿತ್ತು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಜನರ ಕೊನೆಯ ತಲೆಮಾರನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ; ಆ ತಲೆಮಾರನ್ನು ಎರಡು ಪಕ್ಷಿಗಳು, ಅಥವಾ ಎರಡು ಹಿಂಡುಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ.

The two flocks represent the great multitude and the one hundred and forty-four thousand, but the two birds hold a secondary meaning. The pigeon is one of the offerings for the sanctuary, and when you look up the identification of the pigeon as an offering, more times than not it means a type of dove; whereas the pigeon in Abram’s offering is identifying a bird that is so young it has no feathers, or worse yet, a bird whose feathers have been plucked off. At this prophetic level the two birds are the wheat and tares.

ಆ ಎರಡು ಹಿಂಡುಗಳು ಮಹಾ ಸಮೂಹವನ್ನೂ ಹಾಗೂ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಆ ಎರಡು ಪಕ್ಷಿಗಳು ದ್ವಿತೀಯಾರ್ಥವನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಪಾರಿವಾಳವು ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯದ ನೈವೇದ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಪಾರಿವಾಳವನ್ನು ಬಲಿಯಾಗಿ ಗುರುತಿಸುವ ವಿಷಯವನ್ನು ನೀವು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದಾಗ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಅದು ಒಂದು ವಿಧದ ಘುಗೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಅಬ್ರಾಮನ ಬಲಿಯಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿತವಾದ ಪಾರಿವಾಳವು, ಅಷ್ಟು ಕಿರಿಯದಾದ ಪಕ್ಷಿಯನ್ನು—ಅದಕ್ಕೆ ಇನ್ನೂ ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಬೆಳೆದಿರದ ಪಕ್ಷಿಯನ್ನು—ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ, ಅದರ ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ಕೀಳಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಪಕ್ಷಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಆ ಎರಡು ಪಕ್ಷಿಗಳು ಗೋಧಿಯೂ ಕಳೆಯೂ ಆಗಿವೆ.

In the last days the ensign will be lifted up to the heavens as a bird, and it will do so at the very time that two unclean birds are going to lift up wickedness and place her on her throne in Shinar.

ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಧ್ವಜವು ಪಕ್ಷಿಯಂತೆ ಆಕಾಶಗಳ ಕಡೆಗೆ ಎತ್ತಲ್ಪಡುವುದು; ಮತ್ತು ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಅಶುದ್ಧ ಪಕ್ಷಿಗಳು ದುಷ್ಟತನವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಶಿನಾರಿನಲ್ಲಿ ಅವಳ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಅವಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಹೊರಟಿರುವವು.

> Then the angel that talked with me went forth, and said unto me, Lift up now thine eyes, and see what is this that goeth forth. And I said, What is it? And he said, This is an ephah that goeth forth. He said moreover, This is their resemblance through all the earth. And, behold, there was lifted up a talent of lead: and this is a woman that sitteth in the midst of the ephah.

> ಆಗ ನನ್ನೊಡನೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದ ದೂತನು ಮುಂದೆ ಬಂದು ನನಗೆ, “ಈಗ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ, ಹೊರಟು ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದು ಏನೋ ಅದನ್ನು ನೋಡು” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಆಗ ನಾನು, “ಅದು ಏನು?” ಎಂದು ಕೇಳಿದೆನು. ಅವನು, “ಇದು ಹೊರಟು ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಒಂದು ಏಫಾ” ಎಂದನು. ಮತ್ತೂ ಅವನು, “ಇದೇ ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯಲ್ಲೆಲ್ಲ ಅವರ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿದೆ” ಎಂದನು. ಮತ್ತು ಇಗೋ, ಒಂದು ತಲಾಂತ ತೂಕದ ಸೀಸದ ಮುಚ್ಚಳವನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಲಾಯಿತು; ಮತ್ತು ಏಫಾದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೂತಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಸ್ತ್ರೀ ಇದ್ದಳು.

> And he said, This is wickedness. And he cast it into the midst of the ephah; and he cast the weight of lead upon the mouth thereof.

> ಆಗ ಅವನು, ಇದು ದುಷ್ಟತನವೆಂದು ಹೇಳಿದನು. ಮತ್ತು ಅವನು ಅದನ್ನು ಏಫಾದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಸೆದನು; ಮತ್ತು ಅದರ ಬಾಯಿಮೇಲೆ ಸೀಸದ ತೂಕವನ್ನು ಹಾಕಿದನು.

> Then lifted I up mine eyes, and looked, and, behold, there came out two women, and the wind was in their wings; for they had wings like the wings of a stork: and they lifted up the ephah between the earth and the heaven. Then said I to the angel that talked with me, Whither do these bear the ephah? And he said unto me, To build it an house in the land of Shinar: and it shall be established, and set there upon her own base. Zechariah 5:5–11.

> ಆಗ ನಾನು ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ ನೋಡಿದೆನು; ಇದೋ, ಎರಡು ಸ್ತ್ರೀಯರು ಹೊರಟು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು, ಮತ್ತು ಅವರ ರೆಕ್ಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಗಾಳಿ ಇತ್ತು; ಯಾಕಂದರೆ ಅವರಿಗೆ ಕೊಕ್ಕರೆಯ ರೆಕ್ಕೆಗಳಂತಿರುವ ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಇತ್ತವು; ಅವರು ಏಫಾವನ್ನು ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಆಕಾಶದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಗ ನನ್ನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ದೂತನಿಗೆ ನಾನು, ಇವರು ಈ ಏಫಾವನ್ನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ? ಎಂದು ಕೇಳಿದೆನು. ಅವನು ನನಗೆ, ಶಿನಾರ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೊಂದು ಮನೆ ಕಟ್ಟುವದಕ್ಕಾಗಿ; ಮತ್ತು ಅದು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ತನ್ನದೇ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಇರಿಸಲ್ಪಡುವದು ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಜೆಕರ್ಯ 5:5–11.

The papacy, represented as “wickedness,” or by Paul as “that wicked,” received its deadly wound in 1798, when a talent of lead was placed over the basket she sits in. Thereafter spiritualism and apostate Protestantism are going lift her up and build her a house in Shinar, at the same point that God has finished building the house that He is going to lift up as an ensign. In Zechariah the counterfeit ensign is the woman of wickedness and the ensign are represented as doves. The world with then be choosing between Rome, which is the cage of every unclean and hateful bird, or the dove, a symbol of God’s covenant with mankind.

“ದುಷ್ಟತೆ” ಎಂದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪಾಪಪದ್ಧತಿಯು, ಅಥವಾ ಪೌಲನು “ಆ ದುಷ್ಟನು” ಎಂದು ಕರೆಯುವದೇ ಆಗಿರುವುದು, ಕ್ರಿ.ಶ. 1798ರಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣಾಂತಿಕ ಗಾಯವನ್ನು ಹೊಂದಿತು; ಆಕೆ ಕುಳಿತಿರುವ ಎಫಾದ ಬುಟ್ಟಿಯ ಮೇಲೆ ಸೀಸದ ಒಂದು ತುಂಡನ್ನು ಇಡಲಾಯಿತು. ಅದರ ನಂತರ ಆತ್ಮವಾದವೂ ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟಿಸಂವೂ ಅವಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಶಿನಾರಿನಲ್ಲಿ ಅವಳಿಗೋಸ್ಕರ ಒಂದು ಮನೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟುವವು; ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವರು ತಾನು ಧ್ವಜವಾಗಿ ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿಯಲಿರುವ ಮನೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟುವುದನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಜೆಕರ್ಯನಲ್ಲಿ ಕಪಟ ಧ್ವಜವು ದುಷ್ಟತೆಯ ಸ್ತ್ರೀಯಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ, ಮತ್ತು ಧ್ವಜವು ಪಾರಿವಾಳಗಳಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಆಗ ಲೋಕವು ರೋಮದ ಮಧ್ಯೆ—ಅದು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಶುದ್ಧವೂ ದ್ವೇಷಾರ್ಹವೂ ಆದ ಪಕ್ಷಿಯ ಕೂಡುವಾಗಿರುವದು—ಅಥವಾ ಪಾರಿವಾಳದ ಮಧ್ಯೆ, ಅಂದರೆ ಮಾನವಕುಲದೊಡನೆ ದೇವರ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿರುವುದರ ಮಧ್ಯೆ, ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದಾಗಿರುವದು.

> And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. Revelation 18:2.

> ಅವನು ಬಲವಾದ ಸ್ವರದಿಂದ ಘೋಷಿಸಿ ಹೇಳಿದನು: ಮಹಾ ಬಾಬೆಲೋನು ಬಿದ್ದಿದೆ, ಬಿದ್ದಿದೆ; ಅದು ದೆವ್ವಗಳ ವಾಸಸ್ಥಾನವಾಗಿಯೂ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಶುದ್ಧ ಆತ್ಮದ ಆಶ್ರಯವಾಗಿಯೂ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಶುದ್ಧವೂ ಅಸಹ್ಯವೂ ಆದ ಪಕ್ಷಿಯ ಬಂಧನಾಲಯವಾಗಿಯೂ ಆಗಿದೆ. ಪ್ರಕಟಣೆ 18:2.

Christ stated in connection with His death and resurrection, ‘destroy this temple, and I will raise it up in three days.’ Those three days represent a prophetic period when a temple is raised up, as was the case with Moses, with Christ and with the Millerites. The three-year-old requirement for Abram’s offering of a heifer, she goat and ram represent that within each of the three covenant histories we are now considering, a temple would be erected. The final covenant temple of the one hundred and forty-four thousand is the ensign is to be lifted up as a crown unto heaven. For this reason; the heifer, she goat and ram are earth beasts, thus making the distinction with the birds that fly in the heavens. The covenant temple that is erected in the last days is when Jerusalem is lifted up above all the hills and mountains.

ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನ್ನ ಸಾವು ಮತ್ತು ಪುನರುತ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿ, “ಈ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಕೆಡವಿರಿ; ನಾನು ಅದನ್ನು ಮೂರು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಎಬ್ಬಿಸುವೆನು” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆ ಮೂರು ದಿನಗಳು ಒಂದು ದೇವಾಲಯವು ಎಬ್ಬಿಸಲ್ಪಡುವ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಅವಧಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ; ಮೋಶೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ, ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಇದೇ ರೀತಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅಬ್ರಾಮನ ಅರ್ಪಣೆಯಲ್ಲಿ ಮೂರು ವರ್ಷದ ಹಸು, ಹೆಣ್ಣು ಮೇಕೆ ಮತ್ತು ಕುರಿಯ ಗಂಡನ್ನು ಬೇಡಿಕೆಯಾಗಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದದ್ದು, ನಾವು ಈಗ ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತಿರುವ ಮೂರು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಇತಿಹಾಸಗಳ ಪ್ರತಿಯೊಂದರೊಳಗೂ ಒಂದು ದೇವಾಲಯವು ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಡುವುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಅಂತಿಮ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೇವಾಲಯವೇ ಆಕಾಶದ ಕಡೆ ಕಿರೀಟದಂತೆ ಎತ್ತಲ್ಪಡಬೇಕಾದ ಧ್ವಜವಾಗಿದೆ. ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ, ಹಸು, ಹೆಣ್ಣು ಮೇಕೆ ಮತ್ತು ಕುರಿಯ ಗಂಡು ಭೂಮಿಯ ಮೃಗಗಳಾಗಿವೆ; ಹೀಗೆ ಅವು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರುವ ಪಕ್ಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತವೆ. ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಡುವ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೇವಾಲಯವೆಂದರೆ, ಯೆರೂಸಲೇಮು ಎಲ್ಲಾ ಗುಡ್ಡಗಳಿಗೂ ಪರ್ವತಗಳಿಗೂ ಮೀರಿಸಿ ಎತ್ತಲ್ಪಡುವ ಕಾಲವೇ ಆಗಿದೆ.

Though I have not yet identified every element of Abram’s first of three covenant steps, so far, every element we have considered has a counterpart in the beginning and ending of ancient literal Israel, and in the beginning of modern Israel. We have shown the three steps of the angels of Revelation fourteen in Abram’s first covenant step. The fractal of the three angels that is in the first covenant step of Abram, will be even more clearly upheld when we consider Abram’s second and third covenant steps.

ಅಬ್ರಾಮನ ಮೂರು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದರ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಶವನ್ನೂ ನಾನು ಇನ್ನೂ ಗುರುತಿಸಿಲ್ಲವಾದರೂ, ಇದುವರೆಗೆ ನಾವು ಪರಿಗಣಿಸಿದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಶಕ್ಕೂ ಪ್ರಾಚೀನ ಶಾಬ್ದಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಆರಂಭದಲ್ಲಿಯೂ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಆರಂಭದಲ್ಲಿಯೂ ತಕ್ಕ ಪ್ರತಿರೂಪವಿದೆ. ಪ್ರಕಟಣೆ ಹದಿನಾಲ್ಕರ ದೂತರ ಮೂರು ಹಂತಗಳನ್ನು ಅಬ್ರಾಮನ ಮೊದಲನೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಹಂತದಲ್ಲಿ ನಾವು ತೋರಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಅಬ್ರಾಮನ ಮೊದಲನೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಹಂತದಲ್ಲಿರುವ ಆ ಮೂರು ದೂತರ ಫ್ರಾಕ್ಟಲ್, ಅಬ್ರಾಮನ ಎರಡನೆಯ ಮತ್ತು ಮೂರನೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಹಂತಗಳನ್ನು ನಾವು ಪರಿಗಣಿಸುವಾಗ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ದೃಢೀಕರಿಸಲ್ಪಡುವುದು.

Abram’s “eight” offerings represent not only offerings that would become part of Moses’ sanctuary rituals, but they identify and confirm the role of prophetic time in the story of God’s covenant people. They confirm the beginning and endings of Israel as God’s chosen people, whether literal or spiritual.

ಅಬ್ರಾಮನ “ಎಂಟು” ಸಮರ್ಪಣೆಗಳು, ಮೋಶೆಯ ಗುಡಾರದ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳ ಭಾಗವಾಗುವ ಸಮರ್ಪಣೆಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸೂಚಿಸುವುದಲ್ಲ, ದೇವರ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಜನರ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾದಿಕ ಕಾಲದ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ದೃಢಪಡಿಸುತ್ತವೆ. ಅವು ಇಸ್ರಾಯೇಲನ್ನು ದೇವರ ಆಯ್ಕೆಯ ಜನರಾಗಿ—ಅದು ಶಾಬ್ದಿಕವಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಆತ್ಮಿಕವಾಗಿರಲಿ—ಅವರ ಆರಂಭಗಳನ್ನೂ ಅಂತ್ಯಗಳನ್ನೂ ದೃಢಪಡಿಸುತ್ತವೆ.

Paul’s 430 years, is a prophetic period that cannot be logically separated from Abram’s 400 years. When laid over the top of one another they produce a thirty-year period, followed by four hundred years. This is where we will continue the next article.

ಪೌಲನ 430 ವರ್ಷಗಳು, ಅಬ್ರಾಮನ 400 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ತಾರ್ಕಿಕವಾಗಿ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲಾಗದ ಒಂದು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಅವಧಿಯಾಗಿದೆ. ಅವನ್ನು ಒಂದರ ಮೇಲೊಂದನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿದಾಗ, ಅವು ಮೊದಲು ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷದ ಅವಧಿಯನ್ನು, ಅದರ ನಂತರ ನಾಲ್ಕು ನೂರು ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ. ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಇಲ್ಲಿಂದಲೇ ಮುಂದುವರೆಯುವೆವು.

> “The prophecies recorded in the Old Testament are the word of the Lord for the last days, and will be fulfilled as surely as we have seen the desolation of San Francisco.” Letter 154, May 26, 1906.

> “ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಪ್ರವಾದನೆಗಳು ಅಂತ್ಯಕಾಲದಿಗಾಗಿ ಕರ್ತನ ವಾಕ್ಯವಾಗಿವೆ; ಮತ್ತು ನಾವು ಸ್ಯಾನ್ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ಕೊ ನಗರದ ವಿನಾಶವನ್ನು ಕಂಡಿರುವಷ್ಟು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಅವು ನೆರವೇರಲಿವೆ.” ಪತ್ರ 154, ಮೇ 26, 1906.

Back to Articles