Article

# Rome Establishes the Vision - Number Five

ರೋಮ್ ದರ್ಶನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತದೆ - ಸಂಖ್ಯೆ ಐದು

Unveiling the Repeated Prophetic Controversies in Adventism: Understanding the Robbers of Thy People

ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನಲ್ಲಿನ ಪುನರಾವರ್ತಿತ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಿವಾದಗಳ ಅನಾವರಣ: ನಿನ್ನ ಜನರ ದರೋಡೆಗಾರರನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು

Author

Jeff Pippenger

Published

August 9, 2024

Formats

PDF
Word

In the last article we identified six prophetic lines of controversy which have occurred in the history of Adventism from the Millerite time period until the present day. I contend the first and the last controversy over the “robbers of thy people” in verse fourteen of Daniel chapter eleven are prophetically identical. The Millerites understood the “robbers” to be Rome, and the Protestants taught the “robbers” were a Syrian king named Antiochus Epiphanes.

ಹಿಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ, ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಕಾಲಘಟ್ಟದಿಂದ ಇಂದಿನ ದಿನದವರೆಗೆ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದ ವಿವಾದಗಳ ಆರು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ರೇಖೆಗಳನ್ನು ನಾವು ಗುರುತಿಸಿದ್ದೇವೆ. ದಾನಿಯೇಲ ಅಧ್ಯಾಯ ಹನ್ನೊಂದರ ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ “ನಿನ್ನ ಜನರೊಳಗಿನ ದರೋಡೆಕೋರರ” ಕುರಿತು ಉಂಟಾದ ಮೊದಲನೆಯ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ವಿವಾದವು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಒಂದೇ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತೇನೆ. ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳು “ದರೋಡೆಕೋರರು” ಎಂದರೆ ರೋಮೆಂದು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡರು; ಆದರೆ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟ್‌ಗಳು “ದರೋಡೆಕೋರರು” ಎಂದರೆ ಆಂತಿಯೋಕಸ್ ಎಪಿಫಾನೆಸ್ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಸಿರಿಯದ ಒಬ್ಬ ರಾಜನೆಂದು ಬೋಧಿಸಿದರು.

> And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. Daniel 11:14.

> ಆ ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನ ವಿರುದ್ಧ ಅನೇಕರೂ ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲುವರು; ನಿನ್ನ ಜನರೊಳಗಿನ ದೋಚುಕೋರರೂ ದರ್ಶನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವದಕ್ಕೋಸ್ಕರ ತಮ್ಮನ್ನು ಉನ್ನತಿಗೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವರು; ಆದರೂ ಅವರು ಬೀಳುವರು. ದಾನಿಯೇಲ 11:14.

Beginning in verse ten, and continuing through verse fifteen a warfare between the kingdoms of Egypt and Syria is represented. Egypt is the king of the south in the passage, and the Syrian king is represented as the king of the north. Verse ten identifies what the historians call the beginning of the Fourth Syrian war in 219 BC, verses eleven and twelve represent the battle of Raphia in 217 BC, and its aftermath. Then verses thirteen through fifteen identify the battle of Panium in 200 BC. In verses ten through fifteen the Syrian king is Antiochus Magnus, ruler of the Seleucid Empire.

ಹತ್ತನೇ ವಚನದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಹದಿನೈದನೇ ವಚನದವರೆಗೆ, ಐಗುಪ್ತ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯ ರಾಜ್ಯಗಳ ನಡುವಿನ ಯುದ್ಧವು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಈ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಐಗುಪ್ತವು ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನಾಗಿದ್ದು, ಸೂರ್ಯರ ರಾಜನು ಉತ್ತರದ ರಾಜನಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಹತ್ತನೇ ವಚನವು ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 219ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ನಾಲ್ಕನೇ ಸೂರ್ಯ ಯುದ್ಧದ ಆರಂಭವೆಂದು ಕರೆಯುವ ಘಟನೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ; ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಮತ್ತು ಹನ್ನೆರಡನೆಯ ವಚನಗಳು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 217ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ರಾಫಿಯಾ ಯುದ್ಧವನ್ನೂ ಅದರ ಅನಂತರದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. ನಂತರ ಹದಿಮೂರನೇಯಿಂದ ಹದಿನೈದನೇ ವಚನಗಳು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 200ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಪಾನಿಯಮ್ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ. ಹತ್ತನೇಯಿಂದ ಹದಿನೈದನೇ ವಚನಗಳಲ್ಲಿರುವ ಸೂರ್ಯರ ರಾಜನು ಸೆಲ್ಯೂಸಿಡ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ಆಂಟಿಯೋಕಸ್ ಮ್ಯಾಗ್ನಸ್ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.

Verse ten represents the history when Antiochus Magnus begins a war to regain territory that was taken from the Seleucid kingdom years before. In the verse he regains the lost territory in 219 BC, but he temporarily ceases his aggressions, and seeks to regroup his military strength. He had regained control of the lost territory, and made it all the way to the border of Egypt, the southern kingdom ruled by the Ptolemy dynasty. Between 219 BC and 217 BC, both the king of the south and the king of the north made plans for the approaching battle of Raphia.

ಹತ್ತನೇ ವಚನವು, ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಸೆಲ್ಯೂಸಿಡ್ ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಮರುಸ್ವಾಧೀನಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆಂಟಿಯೋಕಸ್ ಮ್ಯಾಗ್ನಸ್ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ವಚನದಲ್ಲಿ ಅವನು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 219ರಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ತನ್ನ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ತನ್ನ ಸೈನಿಕ ಬಲವನ್ನು ಮರುಸಂಘಟಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಕಳೆದುಹೋದ ಪ್ರದೇಶದ ಮೇಲಿನ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಮರುಪಡೆದುಕೊಂಡು, ಪ್ಟೋಲೆಮಿ ವಂಶವು ಆಳುತ್ತಿದ್ದ ದಕ್ಷಿಣ ರಾಜ್ಯವಾದ ಈಜಿಪ್ಟಿನ ಗಡಿಯವರೆಗೂ ಮುನ್ನಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಕ್ರಿ.ಪೂ. 219ರಿಂದ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 217ರವರೆಗೆ, ದಕ್ಷಿಣದ ಅರಸನೂ ಉತ್ತರದ ಅರಸನೂ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರಾಫಿಯಾ ಯುದ್ಧಕ್ಕಾಗಿ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿದರು.

The battle of Raphia took place in 217 BC, and the southern kingdom of Egypt, ruled by Ptolemy prevailed over the Syrian king Antiochus Magnus, king of the north in the prophetic passage. Then in verses thirteen through fifteen, seventeen years later in 200 BC, Antiochus Magnus, who had then formed an alliance with Philip of Macedon engaged Egypt in the battle of Panium. The southern kingdom of Egypt then had a child king of five or six years old, and Antiochus Magnis and Philip could not resist taking advantage of the child king of Egypt, and Antiochus Magnus prevailed in the battle of Panium. The three verses that represent the battle of Panium contain verse fourteen, where a new power is introduced into the prophetic narrative.

ರಾಫಿಯಾ ಯುದ್ಧವು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 217ರಲ್ಲಿ ನಡೆಯಿತು; ಮತ್ತು ಪ್ಟೋಲೆಮಿ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ದಕ್ಷಿಣ ರಾಜ್ಯವಾದ ಐಗುಪ್ತವು, ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರದ ರಾಜನಾಗಿರುವ ಸಿರಿಯದ ರಾಜ ಅಂಟಿಯೋಕಸ್ ಮ್ಯಾಗ್ನಸ್‌ನ ಮೇಲೆ ಜಯ ಸಾಧಿಸಿತು. ಬಳಿಕ, ಹದಿಮೂರನೆಯಿಂದ ಹದಿನೈದನೆಯ ವಚನಗಳವರೆಗೆ, ಹದಿನೇಳು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರವಾದ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 200ರಲ್ಲಿ, ಆಗ ಮ್ಯಾಸಿಡೋನಿನ ಫಿಲಿಪ್‌ನೊಂದಿಗೆ ಮೈತ್ರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಅಂಟಿಯೋಕಸ್ ಮ್ಯಾಗ್ನಸ್, ಪಾನಿಯಂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಐಗುಪ್ತದ ವಿರುದ್ಧ ಸಮರಕ್ಕಿಳಿದನು. ಆಗ ದಕ್ಷಿಣ ರಾಜ್ಯವಾದ ಐಗುಪ್ತಕ್ಕೆ ಐದು ಅಥವಾ ಆರು ವರ್ಷದ ಬಾಲರಾಜನಿದ್ದನು; ಮತ್ತು ಅಂಟಿಯೋಕಸ್ ಮ್ಯಾಗ್ನಸ್ ಹಾಗೂ ಫಿಲಿಪ್, ಐಗುಪ್ತದ ಆ ಬಾಲರಾಜನ ದುರ್ಬಲ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಅನುಕೂಲಕ್ಕೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ತಡೆಯಲಿಲ್ಲ; ಹೀಗಾಗಿ ಅಂಟಿಯೋಕಸ್ ಮ್ಯಾಗ್ನಸ್ ಪಾನಿಯಂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯಶಾಲಿಯಾದನು. ಪಾನಿಯಂ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಆ ಮೂರು ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ವಚನವು ಸೇರಿದ್ದು, ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಕಥನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೊಸ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

The robbers of thy people are a different power than the Egyptian king of the south, or the Seleucid king of the north, or Philip the Macedonian ruler. The Millerites recognized that Rome is the robbers of thy people. One of the Hebrew root words that is translated as “robbers,” means breaker. Pagan Rome is represented in prophecy as the power who would break in pieces.

ನಿನ್ನ ಜನರ ದರೋಡೆಗಾರರು, ಈಜಿಪ್ಟಿನ ದಕ್ಷಿಣದ ಅರಸನಿಗಿಂತಲೂ, ಸೆಲ್ಯೂಕಿಯ ಉತ್ತರದ ಅರಸನಿಗಿಂತಲೂ, ಅಥವಾ ಮಕೆದೋನ್ಯದ ಆಳುವವನಾದ ಫಿಲಿಪ್ಪನಿಗಿಂತಲೂ ಭಿನ್ನವಾದ ಒಂದು ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳು ರೋಮವೇ ನಿನ್ನ ಜನರ ದರೋಡೆಗಾರರೆಂದು ಗುರುತಿಸಿದರು. “ದರೋಡೆಗಾರರು” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಹೀಬ್ರೂ ಮೂಲಪದಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಕ್ಕೆ “ಒಡೆದುಹಾಕುವವನು” ಎಂಬ ಅರ್ಥವಿದೆ. ಅನ್ಯಧರ್ಮೀಯ ರೋಮನ್ನು, ತುಂಡು ತುಂಡಾಗಿ ಒಡೆದುಹಾಕುವ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ, ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ.

> After this I saw in the night visions, and behold a fourth beast, dreadful and terrible, and strong exceedingly; and it had great iron teeth: it devoured and brake in pieces, and stamped the residue with the feet of it: and it was diverse from all the beasts that were before it; and it had ten horns. Daniel 7:7.

> ಇದಾದ ನಂತರ ನಾನು ರಾತ್ರಿಯ ದರ್ಶನಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡಿದೆನು; ಮತ್ತು ಇಗೋ, ನಾಲ್ಕನೆಯ ಮೃಗವು ಭಯಂಕರವೂ ಭೀಕರವೂ ಅತಿಬಲಿಷ್ಠವೂ ಆಗಿತ್ತು; ಅದಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಕಬ್ಬಿಣದ ಹಲ್ಲುಗಳಿದ್ದವು; ಅದು ನುಂಗಿಬಿಟ್ಟು ಚೂರುಚೂರು ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು, ಉಳಿದ ಅವಶೇಷವನ್ನು ತನ್ನ ಕಾಲುಗಳಿಂದ ತುಳಿಯುತ್ತಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಅದು ತನ್ನ ಮೊದಲು ಇದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಮೃಗಗಳಿಂದ ಭಿನ್ನವಾಗಿತ್ತು; ಅದಕ್ಕೆ ಹತ್ತು ಕೊಂಬುಗಳಿದ್ದವು. ದಾನಿಯೇಲನು 7:7.

When Uriah Smith comments on the robbers, he quotes a historian who points out that robbers represent breakers.

ಉರೀಯಾ ಸ್ಮಿತ್ ದರೋಡೆಕೋರರ ಕುರಿತು ಟಿಪ್ಪಣಿ ಮಾಡುವಾಗ, ದರೋಡೆಕೋರರು ಒಡಿಸುವವರನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ತೋರಿಸುವ ಒಬ್ಬ ಇತಿಹಾಸಕಾರನನ್ನು ಅವರು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾರೆ.

> “A new power is now introduced,—‘the robbers of thy people;’ literally, says Bishop Newton, ‘the breakers of thy people.’ Far away on the banks of the Tiber, a kingdom had been nourishing itself with ambitious projects and dark designs. Small and weak at first, it grew with marvelous rapidity in strength and vigor, reaching out cautiously here and there to try its prowess, and test the vigor of its warlike arm, till, conscious of its power, it boldly reared its head among the nations of the earth, and seized with invincible hand the helm of their affairs. Henceforth the name of Rome stands upon the historic page, destined for long ages to control the affairs of the world, and exert a mighty influence among the nations even to the end of time.

> “ಈಗ ಒಂದು ಹೊಸ ಶಕ್ತಿ ಪರಿಚಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ,—‘ನಿನ್ನ ಜನರ ದರೋಡೆಕೋರರು;’ ಶಬ್ದಾರ್ಥವಾಗಿ, ಎಂದು ಬಿಷಪ್ ನ್ಯೂಟನ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ‘ನಿನ್ನ ಜನರ ಒಡೆಯುವವರು.’ ಟೈಬರ್ ನದಿಯ ತೀರಗಳಲ್ಲಿ ದೂರದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ರಾಜ್ಯವು ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೂ ಕತ್ತಲೆಯ ಕುಯುಕ್ತಿಗಳಿಗೂ ತಾನೇ ತಾನು ಪೋಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣದು ಮತ್ತು ದುರ್ಬಲವಾಗಿದ್ದ ಅದು, ಬಲದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಾಬಲ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಅದ್ಭುತ ವೇಗದಿಂದ ಬೆಳೆಯಿತು; ತನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಲು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಯುದ್ಧೋನ್ಮುಖ ಭುಜದ ಬಲವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಕೈಚಾಚುತ್ತಾ ಬಂದಿತು; ನಂತರ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯ ಅರಿವಿನಿಂದ, ಭೂಮಿಯ ಜನಾಂಗಗಳ ನಡುವೆ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ತಲೆಯೆತ್ತಿ, ಅವರ ವ್ಯವಹಾರಗಳ ಹಗ್ಗವನ್ನು ಅಜೇಯ ಹಸ್ತದಿಂದ ತನ್ನ ವಶಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿತು. ಆ ಕಾಲದಿಂದ ರೋಮದ ಹೆಸರು ಇತಿಹಾಸದ ಪುಟದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ದೀರ್ಘ ಯುಗಗಳವರೆಗೆ ಲೋಕದ ವ್ಯವಹಾರಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು, ಮತ್ತು ಕಾಲಾಂತ್ಯದವರೆಗೂ ಜನಾಂಗಗಳ ನಡುವೆ ಪ್ರಬಲ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಬೀರುವುದಕ್ಕೆ ನಿಯೋಜಿತವಾದ ಹೆಸರಾಗಿ.”

> “Rome spoke; and Syria and Macedonia soon found a change coming over the aspect of their dream. The Romans interfered in behalf of the young king of Egypt, determined that he should be protected from the ruin devised by Antiochus and Philip. This was BC 200, and was one of the first important interferences of the Romans in the affairs of Syria and Egypt.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 257.

> “ರೋಮ್ ಮಾತನಾಡಿತು; ಮತ್ತು ಸಿರಿಯಾ ಹಾಗೂ ಮಕೆದೋನಿಯವು ತಮ್ಮ ಕನಸಿನ ಸ್ವರೂಪದ ಮೇಲೆ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಒಂದು ಬದಲಾವಣೆ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡವು. ಅಂಟಿಯೋಕಸ್ ಮತ್ತು ಫಿಲಿಪ್ಪನು ಯೋಚಿಸಿದ್ದ ನಾಶದಿಂದ ಈಜಿಪ್ಟಿನ ಯುವ ರಾಜನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿ, ರೋಮನ್ನರು ಅವನ ಪರವಾಗಿ ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಇದು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 200ನೇ ವರ್ಷವಾಗಿದ್ದು, ಸಿರಿಯಾ ಮತ್ತು ಈಜಿಪ್ಟಿನ ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ರೋಮನ್ನರು ಮಾಡಿದ ಮೊದಲ ಮಹತ್ವದ ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿತ್ತು.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 257.

The prediction set forth in the verses was fulfilled in roughly twenty years from 219 BC unto 200 BC, but the prophets speak more about the last days than the days in which they lived.

ಆ ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಮುಂದಿಡಲ್ಪಟ್ಟ ಮುನ್ನುಡಿಯು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 219 ರಿಂದ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 200 ರವರೆಗೆ ಸುಮಾರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನೆರವೇರಿತು; ಆದರೆ ಪ್ರವಾದಿಗಳು ತಾವು ಬದುಕಿದ್ದ ದಿನಗಳಿಗಿಂತ ಅಂತ್ಯಕಾಲಗಳ ಕುರಿತು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ.

> “Each of the ancient prophets spoke less for their own time than for ours, so that their prophesying is in force for us. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ 1 Corinthians 10:11. ‘Not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.’ 1 Peter 1:12. . . .

> “ಪ್ರಾಚೀನ ಪ್ರವಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಕಾಲಕ್ಕಿಂತ ನಮ್ಮ ಕಾಲಕ್ಕಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದರು; ಆದದರಿಂದ ಅವರ ಪ್ರವಾದನೆ ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಪ್ರಬಲವಾಗಿದೆ. ‘ಈ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಗತಿಗಳು ಅವರಿಗೆ ಮಾದರಿಗಳಾಗಿ ಸಂಭವಿಸಿದವು; ಮತ್ತು ಲೋಕದ ಅಂತ್ಯಗಳು ಬಂದಿರುವ ನಮ್ಮ ಬೋಧನೆಗಾಗಿ ಅವು ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.’ 1 ಕೊರಿಂಥದವರಿಗೆ 10:11. ‘ಅವರು ತಮ್ಮ ನಿಮಿತ್ತವಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ನಿಮಿತ್ತವೇ ಈ ಸಂಗತಿಗಳ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದರು; ಅವುಗಳನ್ನು ಈಗ ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನ ಮೂಲಕ ನಿಮಗೆ ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಸಾರಿದವರಿಂದ ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಇವುಗಳೊಳಗೆ ತಲೆ ಹಾಕಿ ನೋಡುವುದಕ್ಕೆ ದೇವದೂತರೂ ಆಸೆಪಡುತ್ತಾರೆ.’ 1 ಪೇತ್ರ 1:12....”

> “The Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation. All the great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

> “ಈ ಅಂತಿಮ ತಲೆಮಾರಿಗಾಗಿ ಬೈಬಲ್ ತನ್ನ ನಿಧಿಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿಕೊಂಡು ಒಂದಾಗಿ ಬಂಧಿಸಿದೆ. ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಮಹತ್ತರ ಘಟನೆಗಳೂ ಗಂಭೀರ ವ್ಯವಹಾರಗಳೂ ಈ ಅಂತ್ಯಕಾಲದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಮರುಕಳಿಸುತ್ತಿವೆ ಮತ್ತು ಮರುಕಳಿಸುತ್ತಿವೆ.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

Although Daniel did not live in the twenty-year time period we are considering, inspiration through the writings of Sister White informs is that much of the history recorded in Daniel eleven is to be repeated in the final fulfillment of Daniel eleven.

ನಾವು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಿರುವ ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷದ ಕಾಲಪರಿಧಿಯಲ್ಲಿ ದಾನಿಯೇಲನು ಜೀವಿಸಿದ್ದವನಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ದಾನಿಯೇಲನು ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಇತಿಹಾಸದ ಬಹುಭಾಗವು ದಾನಿಯೇಲನು ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಅಂತಿಮ ನೆರವೇರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪುನರಾವರ್ತಿಸಲ್ಪಡಬೇಕೆಂದು ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಅವರ ಬರಹಗಳ ಮೂಲಕ ದೊರಕುವ ಪ್ರೇರಣೆ ನಮಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ.

> “We have no time to lose. Troublous times are before us. The world is stirred with the spirit of war. Soon the scenes of trouble spoken of in the prophecies will take place. The prophecy in the eleventh of Daniel has nearly reached its complete fulfillment. Much of the history that has taken place in fulfillment of this prophecy will be repeated.” Manuscript Releases, number 13, 394.

> “ನಮಗೆ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಮಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಸಂಕಟಕರ ಕಾಲಗಳು ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಇವೆ. ಲೋಕವು ಯುದ್ಧದ ಆತ್ಮದಿಂದ ಕದಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಶೀಘ್ರವೇ ಪ್ರವಾದನೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಸಂಕಟದ ದೃಶ್ಯಗಳು ನಡೆಯುವವು. ದಾನಿಯೇಲನ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರವಾದನೆಯು ತನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ನೆರವೇರಿಕೆಯನ್ನು ಬಹುತೇಕ ತಲುಪಿದೆ. ಈ ಪ್ರವಾದನೆಯ ನೆರವೇರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದ ಇತಿಹಾಸದ ಬಹುಭಾಗವು ಪುನರಾವರ್ತನೆಯಾಗುವುದು.” Manuscript Releases, number 13, 394.

Verses ten through fifteen of Daniel eleven represent the history of the last days which leads up to the soon-coming Sunday law, for verse sixteen identifies when Rome, for the first time, conquered the “glorious land.”

ದಾನಿಯೇಲ 11ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹತ್ತನೆಯದಿಂದ ಹದಿನೈದನೆಯವರೆಗಿನ ವಚನಗಳು, ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರುವ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನತ್ತ ದಾರಿತೋರಿಸುವ ಅಂತ್ಯಕಾಲದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಹದಿನಾರನೆಯ ವಚನವು ರೋಮ್ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ “ಮಹಿಮೆಯ ನಾಡನ್ನು” ಜಯಿಸಿದ ಸಮಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ.

> But he that cometh against him shall do according to his own will, and none shall stand before him: and he shall stand in the glorious land, which by his hand shall be consumed. Daniel 11:16.

> ಆದರೆ ಅವನ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಬರುವವನು ತನ್ನ ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯ ಪ್ರಕಾರವೇ ನಡೆಯುವನು; ಅವನ ಮುಂದಾಗಿ ಯಾರೂ ನಿಲ್ಲಲಾರರು; ಮತ್ತು ಅವನು ಮಹಿಮೆಯುಳ್ಳ ದೇಶದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುವನು; ಅದು ಅವನ ಕೈಯಿಂದ ನಾಶವಾಗುವುದು. ದಾನಿಯೇಲ 11:16.

Daniel employs the expression “glorious land” twice in his writings. The first is verse sixteen, when literal pagan Rome conquered the literal glorious land of Judah.

ದಾನಿಯೇಲನು ತನ್ನ ಬರಹಗಳಲ್ಲಿ “ಮಹಿಮೆಯ ನಾಡು” ಎಂಬ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಎರಡು ಬಾರಿ ಬಳಸುತ್ತಾನೆ. ಮೊದಲನೆಯದು ಹದಿನಾರನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ, ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಪೌರಾಣಿಕ ರೋಮವು ಯೆಹೂದದ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಮಹಿಮೆಯ ನಾಡನ್ನು ಜಯಿಸಿತು.

> “Although Egypt could not stand before Antiochus, the king of the north, Antiochus could not stand before the Romans, who now came against him. No kingdoms were longer able to resist this rising power. Syria was conquered, and added to the Roman empire, when Pompey, BC 65, deprived Antiochus Asiaticus of his possessions, and reduced Syria to a Roman province.

> “ಉತ್ತರದ ಅರಸನಾದ ಆಂಟಿಯೋಕಸದ ಎದುರು ಈಜಿಪ್ಟ್ ನಿಲ್ಲಲಾರದೆ ಇದ್ದರೂ, ಈಗ ಅವನ ವಿರುದ್ಧ ಬಂದ ರೋಮನ್ನರ ಎದುರು ಆಂಟಿಯೋಕಸನೇ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ. ಉದಯಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಶಕ್ತಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಇನ್ನೂ ಯಾವ ರಾಜ್ಯಗಳೂ ಪ್ರತಿರೋಧಿಸಲು ಸಮರ್ಥವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಕ್ರಿ.ಪೂ. 65ರಲ್ಲಿ ಪೊಂಪೇಯನು ಆಂಟಿಯೋಕಸ್ ಆಸಿಯಾಟಿಕಸದ ಸ್ವತ್ತುಗಳನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡು, ಸಿರಿಯಾವನ್ನು ರೋಮನ್ ಪ್ರಾಂತ್ಯವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದಾಗ, ಸಿರಿಯಾ ಜಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

> “The same power was also to stand in the Holy Land, and consume it. Rome became connected with the people of God, the Jews, by alliance, BC 162, from which date it holds a prominent place in the prophetic calendar. It did not, however, acquire jurisdiction over Judea by actual conquest till BC 63; and then in the following manner.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 259.

> “ಅದೇ ಶಕ್ತಿಯು ಪರಿಶುದ್ಧ ದೇಶದಲ್ಲಿಯೂ ನಿಲ್ಲಿ, ಅದನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ರೋಮ್ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 162ರಲ್ಲಿ ಮೈತ್ರಿಯ ಮೂಲಕ ದೇವರ ಜನರಾದ ಯೆಹೂದ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿತವಾಯಿತು; ಆ ದಿನಾಂಕದಿಂದ ಅದು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಕಾಲಗಣನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಆದರೆ, ಕ್ರಿ.ಪೂ. 63ರವರೆಗೆ ಅದು ನೈಜ ಜಯದ ಮೂಲಕ ಯೂದಾಯದ ಮೇಲೆ ಅಧಿಕಾರವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಲಿಲ್ಲ; ಮತ್ತು ನಂತರ ಅದು ಈ ಕೆಳಗಿನ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿತು.” ಉರಿಯ ಸ್ಮಿತ್, Daniel and Revelation, 259.

The other verse where Daniel employs the “glorious land” is in verse forty-one.

ದಾನಿಯೇಲನು “ಮಹಿಮೆಯ ದೇಶ” ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಬಳಸಿರುವ ಮತ್ತೊಂದು ವಚನವು ನಲವತ್ತೊಂದನೆಯ ವಚನದಲ್ಲಿದೆ.

> He shall enter also into the glorious land, and many countries shall be overthrown: but these shall escape out of his hand, even Edom, and Moab, and the chief of the children of Ammon. Daniel 11:41.

> ಅವನು ಮಹಿಮೆಯ ದೇಶಕ್ಕೂ ಪ್ರವೇಶಿಸುವನು; ಅನೇಕ ದೇಶಗಳು ಉರುಳಿಬೀಳುವವು; ಆದರೆ ಅವನ ಕೈಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವು ಇವುಗಳೇ, ಅಂದರೆ ಏದೋಮ, ಮೋವಾಬ್, ಮತ್ತು ಅಮ್ಮೋನಿಯರ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು. ದಾನಿಯೇಲ 11:41.

Verse forty-one of course follows verse forty, and verse forty begins with the words “and at the time of the end.” In The Great Controversy, Sister White identifies 1798 as the “time of the end,” so verse forty-one is identifying history that follows after the time of the end in 1798.

ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ, ನಲವತ್ತೊಂದನೇ ವಚನವು ನಲವತ್ತನೇ ವಚನದ ನಂತರ ಬರುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ನಲವತ್ತನೇ ವಚನವು “ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ” ಎಂಬ ಪದಗಳಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. *The Great Controversy* ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ, ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ 1798ನೇ ವರ್ಷವನ್ನು “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲ” ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಲವತ್ತೊಂದನೇ ವಚನವು 1798ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲದ ನಂತರ ಅನುಸರಿಸುವ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

> “But at the time of the end, says the prophet, “Many shall run to and fro, and knowledge shall be increased.’ Daniel 12:4. . . . Since 1798 the book of Daniel has been unsealed, knowledge of the prophecies has increased, and many have proclaimed the solemn message of the judgment near.” The Great Controversy, 356.

> “ಆದರೆ ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಪ್ರವಾದಿಯು ಹೇಳುವಂತೆ, ‘ಅನೇಕರು ಇಲ್ಲಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುವರು, ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವು ಹೆಚ್ಚಾಗುವುದು.’ ದಾನಿಯೇಲ 12:4.... 1798ರಿಂದ ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕವು ಮುದ್ರಾಭಂಗಗೊಂಡಿರುವುದರಿಂದ, ಪ್ರವಾದನೆಗಳ ವಿಷಯವಾದ ಜ್ಞಾನವು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಸಮೀಪದಲ್ಲಿರುವ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಗಂಭೀರ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಅನೇಕರೂ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದಾರೆ.” The Great Controversy, 356.

The glorious land of verse forty-one is not literal ancient Judah of old, but spiritual modern Judah. The United States is spiritual modern Judah, and verse forty-one is identifying the soon-coming Sunday law in the United States.

ನಲವತ್ತೊಂದನೆಯ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ ಮಹಿಮೆಯ ದೇಶವು ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದ ಅಕ್ಷರಶಃ ಯೆಹೂದವಲ್ಲ, ಆತ್ಮಿಕ ಆಧುನಿಕ ಯೆಹೂದವಾಗಿದೆ. ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ ಆತ್ಮಿಕ ಆಧುನಿಕ ಯೆಹೂದವಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ನಲವತ್ತೊಂದನೆಯ ವಚನವು ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರಲಿರುವ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಿದೆ.

> Howbeit that was not first which is spiritual, but that which is natural; and afterward that which is spiritual. 1 Corinthians 15:46.

> ಆದರೆ ಮೊದಲಾಗಿ ಇದ್ದದ್ದು ಆತ್ಮಿಕವಾದದ್ದಲ್ಲ, ಸಹಜವಾದದ್ದು; ಮತ್ತು ಅದರ ನಂತರ ಆತ್ಮಿಕವಾದದ್ದು. 1 ಕೊರಿಂಥದವರಿಗೆ 15:46.

That Sunday law is typified by verse sixteen, for “much of the history that has taken place” in the fulfillment of Daniel eleven is to be repeated. Verses ten through fifteen in the last days, represents the history preceding and leading up to the Sunday law.

ಆ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನು ಹದಿನಾರನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವಛಾಯೆಯಾಗಿ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ದಾನಿಯೇಲ ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ನೆರವೇರಿಕೆಯಲ್ಲಿ “ನಡೆದಿರುವ ಇತಿಹಾಸದ ಬಹುಭಾಗ” ಪುನರಾವರ್ತಿತವಾಗಬೇಕಾಗಿದೆ. ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹತ್ತನೇ ವಚನದಿಂದ ಹದಿನೈದನೇ ವಚನದವರೆಗೆ ಇರುವವು, ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿಗೆ ಮುನ್ನಡೆಯುವ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ದಾರಿ ಮಾಡುವ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ.

The king of the north in those five verses, as well as the king of the south who were fulfilled by the Seleucid king Antiochus Magnus and the Egyptian kings of the Ptolemaic kingdom, typify powers that are the focus of the history that leads to the soon-coming Sunday law. These verses identify the history of the movement of the one hundred and forty-four thousand, for verse ten identifies the collapse of the Soviet Union in 1989, and verse sixteen the soon-coming Sunday law.

ಆ ಐದು ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಉತ್ತರದ ರಾಜನು, ಹಾಗೆಯೇ ಸೆಲ್ಯೂಸಿಡ್ ರಾಜನಾದ ಆಂಟಿಯೋಕಸ್ ಮ್ಯಾಗ್ನಸ್ ಮತ್ತು ಪ್ಟೋಲೆಮಾಯಿಕ ರಾಜ್ಯದ ಈಜಿಪ್ಟಿನ ರಾಜರಿಂದ ನೆರವೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನು, ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರುವ ಸಂಡೇ ಕಾನೂನಿಗೆ ದಾರಿಯೊಡ್ಡುವ ಇತಿಹಾಸದ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದುವಾಗಿರುವ ಶಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿರೂಪಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಈ ವಚನಗಳು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತಿನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಚಳುವಳಿಯ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಹತ್ತನೇ ವಚನವು 1989ರಲ್ಲಿ ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟದ ಪತನವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಹದಿನಾರನೇ ವಚನವು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರುವ ಸಂಡೇ ಕಾನೂನನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

Christ emphasizes these verses by aligning verse ten with verse forty and verse sixteen with verse forty-one. The direct reference to the literal glorious land which typifies the spiritual glorious land of verse forty-one is the end of the six verses, and verse ten is the beginning.

ಕ್ರಿಸ್ತನು ಈ ವಚನಗಳನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳುವುದರಲ್ಲಿ, ಹತ್ತನೇ ವಚನವನ್ನು ನಲವತ್ತನೇ ವಚನದೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಹದಿನಾರನೇ ವಚನವನ್ನು ನಲವತ್ತೊಂದನೇ ವಚನದೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಸುವ ಮೂಲಕ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ನಲವತ್ತೊಂದನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ ಆತ್ಮಿಕ ಮಹಿಮೆಯ ದೇಶಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿರುವ ಅಕ್ಷರಶಃ ಮಹಿಮೆಯ ದೇಶದ ನೇರ ಉಲ್ಲೇಖವು ಈ ಆರು ವಚನಗಳ ಅಂತ್ಯವಾಗಿದ್ದು, ಹತ್ತನೇ ವಚನವು ಅದರ ಆರಂಭವಾಗಿದೆ.

Just as Christ made sure verse sixteen has a direct connection with verse forty-one, and so too, verse ten has a direct connection with verse forty. The expression in verse ten “overflow, and pass through,” is the identical Hebrew phrase that is translated as “overflow and pass over,” in verse forty. The phrase is only found one other place in the Scriptures, but it is translated a little differently than verse ten and verse forty. Still, it is the same Hebrew phrase.

ಕ್ರಿಸ್ತನು ಹದಿನಾರನೇ ವಚನಕ್ಕೆ ನಲವತ್ತೊಂದನೇ ವಚನದೊಂದಿಗೆ ನೇರ ಸಂಬಂಧವಿರುವಂತೆ ಖಚಿತಪಡಿಸಿದ ಹಾಗೆಯೇ, ಹತ್ತನೇ ವಚನಕ್ಕೂ ನಲವತ್ತನೇ ವಚನದೊಂದಿಗೆ ನೇರ ಸಂಬಂಧವಿದೆ. ಹತ್ತನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ “ಉಕ್ಕಿ ಹರಿದು ದಾಟಿಹೋಗುವುದು” ಎಂಬ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ, ನಲವತ್ತನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ “ಉಕ್ಕಿ ಹರಿದು ಮೀರಿ ಹೋಗುವುದು” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಅದೇ ಹೀಬ್ರೂ ವಾಕ್ಯಪ್ರಯೋಗವೇ ಆಗಿದೆ. ಈ ವಾಕ್ಯಪ್ರಯೋಗವು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಕಾಣುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಅದು ಹತ್ತನೇ ವಚನದಲ್ಲಿಯೂ ನಲವತ್ತನೇ ವಚನದಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವಂತೆಯೇ ಅಲ್ಲ, ಸ್ವಲ್ಪ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಅದು ಅದೇ ಹೀಬ್ರೂ ವಾಕ್ಯಪ್ರಯೋಗವೇ ಆಗಿದೆ.

> And he shall pass through Judah; he shall overflow and go over, he shall reach even to the neck; and the stretching out of his wings shall fill the breadth of thy land, O Immanuel. Isaiah 8:8.

> ಅವನು ಯೆಹೂದದ ಮೂಲಕ ಹಾದುಹೋಗುವನು; ಅವನು ಉಕ್ಕಿ ಹರಿದು ಮೀರಿ ಹೋಗುವನು; ಕುತ್ತಿಗೆಯವರೆಗೆ ತಲುಪುವನು; ಮತ್ತು ಅವನ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಚಾಚಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆ, ಓ ಇಮ್ಮಾನುಯೇಲನೇ, ನಿನ್ನ ದೇಶದ ಅಗಲವನ್ನೆಲ್ಲ ತುಂಬುವದು. ಯೆಶಾಯ 8:8.

Isaiah’s “overflow and go over,” is the same as verse ten’s “overflow, and pass through,” and verse forty’s “overflow and pass over.” More than this, each of the three verses are describing an attack from the king of the north upon the king of the south. In Isaiah, the northern king of Assyria, Sennacherib, was attacking Judah, the southern kingdom of Israel. In verse ten Antiochus Magnus, the northern king of the Seleucid Empire was attacking the southern kingdom of Egypt. In verse forty, the king of the north, the papal power, who had received a deadly wound at the beginning of verse forty, was attacking the southern atheistic power of the Soviet Union. Each verse represents the same prophetic structure of a conflict between the kings of the north and south, and in each verse the northern king “overflows and passes over.”

ಯೆಶಾಯನ “ಹೊರೆಹೊಮ್ಮಿ ದಾಟಿಹೋಗುವುದು” ಎಂಬುದು, ಹತ್ತನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ “ಹೊರೆಹೊಮ್ಮಿ, ದಾಟಿಹೋಗುವುದು” ಎಂಬುದಕ್ಕೂ, ನಲವತ್ತನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ “ಹೊರೆಹೊಮ್ಮಿ ದಾಟಿಹೋಗುವುದು” ಎಂಬುದಕ್ಕೂ ಒಂದೇ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಈ ಮೂರು ವಚನಗಳ ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ಉತ್ತರದ ರಾಜನು ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನ ಮೇಲೆ ನಡೆಸುವ ದಾಳಿಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತವೆ. ಯೆಶಾಯನಲ್ಲಿ, ಉತ್ತರದ ಅಶ್ಶೂರಿನ ರಾಜನಾದ ಸೆನ್ನಾಕೇರೀಬನು, ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ದಕ್ಷಿಣ ರಾಜ್ಯವಾದ ಯೆಹೂದದ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಹತ್ತನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ, ಸೆಲ್ಯೂಸಿಡ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಉತ್ತರದ ರಾಜನಾದ ಆಂಟಿಯೋಕಸ್ ಮಾಗ್ನಸ್, ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜ್ಯವಾದ ಈಜಿಪ್ಟಿನ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ನಲವತ್ತನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ, ಉತ್ತರದ ರಾಜನಾದ ಪಾಪಸಿ ಅಧಿಕಾರವು, ನಲವತ್ತನೇ ವಚನದ ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ಮಾರಕ ಗಾಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದವನು, ಸೋವಿಯತ್ ಯೂನಿಯನ್ ಎಂಬ ದಕ್ಷಿಣದ ನಾಸ್ತಿಕ ಶಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಚನವೂ ಉತ್ತರ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜರ ನಡುವಿನ ಸಂಘರ್ಷದ ಒಂದೇ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ರಚನೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಚನದಲ್ಲಿಯೂ ಉತ್ತರದ ರಾಜನು “ಹೊರೆಹೊಮ್ಮಿ ದಾಟಿಹೋಗುತ್ತಾನೆ.”

Isaiah’s testimony and verse ten both identify that when the northern king attacks he ceases before entering into the capital of the southern kingdom. Sennacherib brought his warfare to the walls of Jerusalem, and no further. In 219 BC, Antiochus Magnus came to the border of Egypt and stopped. Then he lost the battle of Raphia that occurred two years later in 217 BC. Sennacherib came to the walls of Jerusalem and lost the battle as God intervened.

ಯೆಶಾಯನ ಸಾಕ್ಷಿಯೂ ಹಾಗೂ ಹತ್ತನೇ ವಚನವೂ ಎರಡೂ, ಉತ್ತರದ ರಾಜನು ದಾಳಿ ಮಾಡಿದಾಗ ದಕ್ಷಿಣ ರಾಜ್ಯದ ರಾಜಧಾನಿಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಮೊದಲು ಅವನು ನಿಲ್ಲುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಸನ್ನಾಖೇರೀಬನು ತನ್ನ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಗೋಡೆಗಳವರೆಗೆ ತಂದನು, ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮುಂದೆ ಇಲ್ಲ. ಕ್ರಿ.ಪೂ. 219ರಲ್ಲಿ ಅಂತಿಯೋಕಸ್ ಮ್ಯಾಗ್ನಸ್ ಐಗುಪ್ತದ ಗಡಿವರೆಗೆ ಬಂದು ನಿಂತನು. ನಂತರ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ, ಕ್ರಿ.ಪೂ. 217ರಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದ ರಾಫಿಯಾ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನು ಸೋತನು. ಸನ್ನಾಖೇರೀಬನು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಗೋಡೆಗಳವರೆಗೆ ಬಂದು, ದೇವರು ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶಿಸಿದಂತೆ ಆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೋತನು.

> Therefore thus saith the Lord concerning the king of Assyria, He shall not come into this city, nor shoot an arrow there, nor come before it with shield, nor cast a bank against it. By the way that he came, by the same shall he return, and shall not come into this city, saith the Lord. For I will defend this city, to save it, for mine own sake, and for my servant David’s sake. And it came to pass that night, that the angel of the Lord went out, and smote in the camp of the Assyrians an hundred fourscore and five thousand: and when they arose early in the morning, behold, they were all dead corpses. So Sennacherib king of Assyria departed, and went and returned, and dwelt at Nineveh. And it came to pass, as he was worshipping in the house of Nisroch his god, that Adrammelech and Sharezer his sons smote him with the sword: and they escaped into the land of Armenia. And Esarhaddon his son reigned in his stead. 2 Kings 19:32–37.

> ಆದಕಾರಣ ಅಶ್ಶೂರಿನ ಅರಸನ ವಿಷಯವಾಗಿ ಯೆಹೋವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ಅವನು ಈ ಪಟ್ಟಣದೊಳಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ಅಲ್ಲಿಗೆ ಒಂದು ಬಾಣವನ್ನೂ ಹೊಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಗುರಾಣಿಯೊಂದಿಗೆ ಅದರ ಮುಂದೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ಅದರ ವಿರುದ್ಧ ಮಣ್ಣಿನ ಮೆಟ್ಟಲನ್ನೂ ಹಾಕುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾವ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಅವನು ಬಂದನೋ ಅದೇ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗುವನು; ಈ ಪಟ್ಟಣದೊಳಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಯೆಹೋವನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ಈ ಪಟ್ಟಣವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ ಉದ್ಧರಿಸುವೆನು; ನನ್ನ ನಿಮಿತ್ತವಾಗಿಯೂ ನನ್ನ ದಾಸನಾದ ದಾವೀದನ ನಿಮಿತ್ತವಾಗಿಯೂ. ಆ ರಾತ್ರಿ ಯೆಹೋವನ ದೂತನು ಹೊರಟು ಹೋಗಿ ಅಶ್ಶೂರ್ಯರ ಪಾಳೆಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಎಂಭತ್ತೈದು ಸಾವಿರ ಮಂದಿಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು; ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಜನರು ಬೇಗ ಎದ್ದು ನೋಡಿದಾಗ, ಇಗೋ, ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಸತ್ತ ಶವಗಳಾಗಿದ್ದರು. ಆಗ ಅಶ್ಶೂರಿನ ಅರಸನಾದ ಸೆನ್ನಾಕೇರಿಬನು ಹೊರಟು ಹೋಗಿ ಹಿಂದಿರುಗಿ ನಿನವೇಯಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡಿದನು. ಮತ್ತು ಅವನು ತನ್ನ ದೇವರಾದ ನಿಸ್ರೋಖನ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನ ಪುತ್ರರಾದ ಅದ್ರಮ್ಮೆಲೆಖ ಮತ್ತು ಶರೆಚೆರ ಅವನನ್ನು ಕತ್ತಿಯಿಂದ ಹೊಡೆದು ಕೊಂದರು; ಅವರು ಅರ್ಮೇನಿಯ ದೇಶಕ್ಕೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋದರು. ಅವನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಅವನ ಮಗನಾದ ಏಸರ್ಹದ್ದೋನನು ಆಳಿದನು. 2 ಅರಸುಗಳು 19:32–37.

In 1989, the king of the north swept away the Soviet Union, but he did not overcome the capital of the Soviet Union. Russia was left standing. The next battle, typified in verses eleven and twelve, was the battle of Raphia, which was also typified by the overthrow of Sennacherib’s army and his subsequent death which identifies a victory for the southern king, which was Judah in the testimony of Sennacherib, and Raphia in the testimony of Antiochus Magnus.

1989ರಲ್ಲಿ ಉತ್ತರದ ರಾಜನು ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟವನ್ನು ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡುಹೋದನು, ಆದರೆ ಅವನು ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟದ ರಾಜಧಾನಿಯನ್ನು ಜಯಿಸಲಿಲ್ಲ. ರಷ್ಯಾ ನಿಂತುಕೊಂಡೇ ಉಳಿಯಿತು. ಮುಂದಿನ ಯುದ್ಧವು, ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಮತ್ತು ಹನ್ನೆರಡನೆಯ ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿರೂಪಗೊಂಡಿರುವಂತೆ, ರಾಫಿಯಾ ಯುದ್ಧವಾಗಿತ್ತು; ಅದು ಸನ್ನಾಕೆರೀಬನ ಸೈನ್ಯದ ಪರಾಭವದ ಮೂಲಕವೂ ಹಾಗೂ ಆ ನಂತರ ಅವನ ಮರಣದ ಮೂಲಕವೂ ಪ್ರತಿರೂಪಗೊಂಡಿತ್ತು. ಇದು ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನಿಗೆ ದೊರೆತ ಜಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಸನ್ನಾಕೆರೀಬನ ಸಾಕ್ಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಅದು ಯೆಹೂದವಾಗಿದ್ದು, ಅಂಟಿಯೋಕಸ್ ಮಾಗ್ನಸ್‌ನ ಸಾಕ್ಷ್ಯದಲ್ಲಿ ರಾಫಿಯಾಗಿತ್ತು.

Verse ten provides a direct connection to verse forty and verse sixteen provides a direct connection with verse forty-one. Verses ten through sixteen represent the history of 1989 unto the Sunday law. The verse represents a hidden history in verse forty that begins with the collapse of the Soviet Union in 1989 and continues unto the Sunday law. Verse ten also directly connects the “seven times” of Leviticus twenty-six to the hidden history, but that line of truth is outside what we are here setting forth.

ಹತ್ತನೇ ವಚನವು ನೇರವಾಗಿ ನಲವತ್ತನೇ ವಚನಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಹದಿನಾರನೇ ವಚನವು ನಲವತ್ತೊಂದನೇ ವಚನದೊಂದಿಗೆ ನೇರ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ. ಹತ್ತರಿಂದ ಹದಿನಾರರವರೆಗಿನ ವಚನಗಳು 1989ರಿಂದ ಭಾನುವಾರ ಕಾನೂನಿನವರೆಗೆ ಇರುವ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ವಚನವು ನಲವತ್ತನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಗುಪ್ತ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ; ಅದು 1989ರಲ್ಲಿ ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟದ ಕುಸಿತದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ ಭಾನುವಾರ ಕಾನೂನಿನವರೆಗೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ. ಹತ್ತನೇ ವಚನವು ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ “ಏಳು ಕಾಲಗಳನ್ನು” ಆ ಗುಪ್ತ ಇತಿಹಾಸದೊಂದಿಗೆ ಸಹ ನೇರವಾಗಿ ಸಂಬಂಧಿಸುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಆ ಸತ್ಯದ ಆ ರೇಖೆ ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಿಸುತ್ತಿರುವ ವಿಷಯದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಹೊರತಾಗಿದೆ.

In Millerite history the first of six primary controversies within Adventism concerning the correct identification of Rome occurred, and it was over who the robbers of verse fourteen represented. The Protestants held they represented Antiochus Epiphanes, and the Millerites identified them as Rome. In the last controversy of Adventism concerning the correct identification of Rome it is also over the robbers of verse fourteen. One class, represented by the Millerites, is upholding the foundational understanding of the Millerites, which was endorsed by the Spirit of Prophecy.

ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ, ರೋಮನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಗುರುತಿಸುವ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನೊಳಗಿನ ಆರು ಪ್ರಮುಖ ವಿವಾದಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದು ಸಂಭವಿಸಿತು; ಅದು ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ “ಕೊಳ್ಳೆಗಾರರು” ಯಾರೆಂಬುದರ ಕುರಿತು ಇತ್ತು. ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟ್‌ಗಳು ಅವರು ಆಂಟಿಯೋಕಸ್ ಎಪಿಫನೇಸ್ ಅನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆಂದು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಂಡರು, ಆದರೆ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳು ಅವರನ್ನು ರೋಮೆಂದು ಗುರುತಿಸಿದರು. ರೋಮನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಗುರುತಿಸುವ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಕೊನೆಯ ವಿವಾದದಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ, ವಿಷಯವು ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ “ಕೊಳ್ಳೆಗಾರರು” ಕುರಿತದ್ದೇ ಆಗಿದೆ. ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಡುವ ಒಂದು ವರ್ಗವು, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯ ಆತ್ಮದಿಂದ ಅನುಮೋದಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳ ಮೂಲಭೂತ ಗ್ರಹಿಕೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತಿದೆ.

> “I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.” Early Writings, 74.

> “1843ರ ಚಾರ್ಟ್ ಕರ್ತನ ಹಸ್ತದಿಂದ ನಿರ್ದೇಶಿತವಾಗಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಬಾರದು ಎಂದು ನಾನು ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ; ಅಂಕಿಗಳು ಆತನು ಬಯಸಿದಂತೆಯೇ ಇದ್ದವು; ಕೆಲವು ಅಂಕಿಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ತಪ್ಪಿನ ಮೇಲೆ ಆತನ ಹಸ್ತವು ಇರುತ್ತಾ ಅದನ್ನು ಮರೆಮಾಡಿತ್ತು, ಹೀಗಾಗಿ ಆತನ ಹಸ್ತವು ತೆಗೆದುಹಾಕಲ್ಪಡುವ ತನಕ ಯಾರೂ ಅದನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.” Early Writings, 74.

That sacred chart identifies the controversy with the notation of 164 BC.

ಆ ಪವಿತ್ರ ಚಾರ್ಟ್ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 164 ಎಂಬ ಸೂಚನೆಯ ಮೂಲಕ ಆ ವಿವಾದವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ.

> “164 Death of Antiochus Epiphanes, who of course, stood not up against the Prince of Princes, as he had been 164 yrs. dead before the Prince of Princes was born.”

> “164 ಅಂತಿಯೋಖಸ್ ಎಪಿಫಾನೆಸ್‌ನ ಮರಣ; ಅವನು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಪ್ರಭುಗಳ ಪ್ರಭುವಿನ ವಿರುದ್ಧ ಎದ್ದುನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ, ಯಾಕಂದರೆ ಪ್ರಭುಗಳ ಪ್ರಭು ಜನಿಸುವ ಮೊದಲುಲೇ ಅವನು 164 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಸತ್ತವನಾಗಿದ್ದನು.”

The reference of that controversy upon the sacred chart represents the only truth represented upon the sacred chart that is not based upon a prophetic passage from God’s Word. In doing so it identifies a waymark, not of biblical history, but of Advent history, and “it should not be altered,” for the controversy identifies how the prophetic vision is established. To reject that foundational truth is to simultaneously reject the authority of the Spirit of Prophecy’s endorsement of the sacred chart.

ಪವಿತ್ರ ಚಾರ್ಟ್‌ನ ಮೇಲೆ ಇರುವ ಆ ವಿವಾದದ ಉಲ್ಲೇಖವು, ದೇವರ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿನ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಚನಭಾಗದ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾಗಿರದಿದ್ದರೂ, ಪವಿತ್ರ ಚಾರ್ಟ್‌ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಏಕೈಕ ಸತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಮಾಡುವುದರ ಮೂಲಕ ಅದು ಬೈಬಲೀಯ ಇತಿಹಾಸದ ಗುರುತುಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ಅಲ್ಲ, ಆದ್ವೆಂಟ್ ಇತಿಹಾಸದ ಒಂದು ಗುರುತುಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು “ಅದನ್ನು ಬದಲಿಸಬಾರದು,” ಯಾಕಂದರೆ ಆ ವಿವಾದವು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ದರ್ಶನವು ಹೇಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಅಡಿಪಾಯದ ಸತ್ಯವನ್ನು ತಳ್ಳಿಹಾಕುವುದು ಎಂದರೆ, ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರ ಚಾರ್ಟ್‌ಗೆ ಆತ್ಮಪ್ರವಾದನೆಯ ಅನುಮೋದನೆಯ ಅಧಿಕಾರವನ್ನೂ ತಳ್ಳಿಹಾಕುವುದಾಗಿದೆ.

> “The very last deception of Satan will be to make of none effect the testimony of the Spirit of God. ‘Where there is no vision, the people perish’ (Proverbs 29:18). Satan will work ingeniously, in different ways and through different agencies, to unsettle the confidence of God’s remnant people in the true testimony. He will bring in spurious visions to mislead, and will mingle the false with the true, and so disgust people that they will regard everything that bears the name of visions as a species of fanaticism; but honest souls, by contrasting false and true, will be enabled to distinguish between them.” Selected Messages, book 2, 78.

> “ಸೈತಾನನ ಅತ್ಯಂತ ಅಂತಿಮ ವಂಚನೆಯೆಂದರೆ ದೇವರ ಆತ್ಮದ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಪರಿಣಾಮರಹಿತವಾಗಿಸುವುದಾಗಿರುತ್ತದೆ. ‘ದರ್ಶನವಿಲ್ಲದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಜನರು ನಾಶವಾಗುತ್ತಾರೆ’ (ಜ್ಞಾನೋಕ್ತಿಗಳು 29:18). ದೇವರ ಶೇಷಜನರ ನಿಜವಾದ ಸಾಕ್ಷಿಯ ಮೇಲಿನ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಕದಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಸೈತಾನನು ನಾನಾ ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ನಾನಾ ಸಾಧನಗಳ ಮೂಲಕ ಕುಶಲತೆಯಿಂದ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವನು. ಅವನು ದಾರಿತಪ್ಪಿಸಲು ಕಪಟ ದರ್ಶನಗಳನ್ನು ತಂದುಕೊಳ್ಳುವನು; ಸುಳ್ಳನ್ನು ಸತ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಸಿ, ದರ್ಶನಗಳೆಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಂದು ವಿಧದ ಉನ್ಮಾದವೆಂದು ಜನರು ಪರಿಗಣಿಸುವಂತೆ ಅವರಿಗೆ ಅಸಹ್ಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವನು; ಆದರೆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಆತ್ಮಗಳು ಸುಳ್ಳನ್ನೂ ಸತ್ಯವನ್ನೂ ಹೋಲಿಸಿ ನೋಡುವುದರ ಮೂಲಕ ಅವೆರಡರ ಮಧ್ಯೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಸಮರ್ಥರಾಗುವರು.” Selected Messages, ಪುಸ್ತಕ 2, 78.

The last controversy of “the robbers of thy people”, is the same as the first, and without an understanding of the symbol which establishes the vision, “the people perish.” They “perish” because they “make of none effect the testimony of the Spirit of God.”

“ನಿನ್ನ ಜನರ ದರೋಡೆಕೋರರ” ಅಂತಿಮ ವಿವಾದವು ಮೊದಲನೆಯದ್ದೇ ಆಗಿದೆ; ಮತ್ತು ದರ್ಶನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಸಂಕೇತದ ಅರಿವು ಇಲ್ಲದೆ ಇದ್ದರೆ, “ಜನರು ನಾಶವಾಗುತ್ತಾರೆ.” ಅವರು “ನಾಶವಾಗುತ್ತಾರೆ,” ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು “ದೇವರ ಆತ್ಮನ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿಸುತ್ತಾರೆ.”

The other class claims that the United States is represented as the robbers of verse fourteen. That class is unable or unwilling to see that Antiochus Magnus in verses ten through fifteen represents the United States. Just as the Protestants of Millerite history claimed the robbers were Antiochus, the class who is unwilling to see identifies the robbers as the power (the United States) that is typified by Antiochus.

ಇನ್ನೊಂದು ವರ್ಗವು ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ ಅನ್ನು ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ವಚನದಲ್ಲಿನ ದರೋಡೆಗಾರರಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ವಾದಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ವರ್ಗವು ಹತ್ತನೇ ವಚನದಿಂದ ಹದಿನೈದನೇ ವಚನದವರೆಗೆ ಅಂಟಿಯೋಕಸ್ ಮ್ಯಾಗ್ನಸ್ ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ ಅನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕಾಣಲು ಅಸಮರ್ಥವಾಗಿರುವುದಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಅದನ್ನು ಕಾಣಲು ಇಚ್ಛಿಸದಿರುವುದಾಗಲಿ ಆಗಿದೆ. ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸದ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟ್‌ಗಳು ದರೋಡೆಗಾರರು ಅಂಟಿಯೋಕಸ್ ಎಂದೆಂದು ವಾದಿಸಿದಂತೆಯೇ, ನೋಡಲು ಇಚ್ಛಿಸದಿರುವ ಆ ವರ್ಗವು ದರೋಡೆಗಾರರನ್ನು ಅಂಟಿಯೋಕಸ್‌ನಿಂದ ಮಾದರಿಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಶಕ್ತಿಯೆಂದು (ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್) ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ.

Sennacherib’s attack upon Judah that reached to the capital, Jerusalem, and that failed, was led by Sennacherib’s general, the Rabshakeh.

ಯೆಹೂದದ ಮೇಲೆ ನಡೆದ, ರಾಜಧಾನಿಯಾದ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನವರೆಗೆ ತಲುಪಿದರೂ ವಿಫಲಗೊಂಡ ಸೇನ್ನಾಕೆರೀಬನ ದಾಳಿಯನ್ನು ಅವನ ಸೇನಾಪತಿಯಾದ ರಬ್ಶಾಕೇ ನೇತೃತ್ವ ವಹಿಸಿದ್ದನು.

> Now therefore, I pray thee, give pledges to my lord the king of Assyria, and I will deliver thee two thousand horses, if thou be able on thy part to set riders upon them. How then wilt thou turn away the face of one captain of the least of my master’s servants, and put thy trust on Egypt for chariots and for horsemen? Am I now come up without the Lord against this place to destroy it? The Lord said to me, Go up against this land, and destroy it. Then said Eliakim the son of Hilkiah, and Shebna, and Joah, unto Rabshakeh, Speak, I pray thee, to thy servants in the Syrian language; for we understand it: and talk not with us in the Jews’ language in the ears of the people that are on the wall. But Rabshakeh said unto them, Hath my master sent me to thy master, and to thee, to speak these words? hath he not sent me to the men which sit on the wall, that they may eat their own dung, and drink their own piss with you? Then Rabshakeh stood and cried with a loud voice in the Jews’ language, and spake, saying, Hear the word of the great king, the king of Assyria. 2 Kings 18:23–28.

> ಆದದರಿಂದ ಈಗ ನಾನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುವುದೇನೆಂದರೆ, ಅಶ್ಶೂರಿನ ಅರಸನಾದ ನನ್ನ ಒಡೆಯನಿಗೆ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೋ; ಆಗ ನೀನು ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಸವಾರರನ್ನು ಏರಿಸಬಲ್ಲೆ ಎನ್ನುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಇದ್ದರೆ, ನಾನು ನಿನಗೆ ಎರಡು ಸಾವಿರ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಕೊಡುವೆನು. ಹೀಗಿರಲಾಗಿ, ನನ್ನ ಒಡೆಯನ ದಾಸರಲ್ಲಿ ಅತಿ ಕೀಳಾದ ಒಬ್ಬ ಅಧಿಪತಿಯ ಮುಖವನ್ನಾದರೂ ನೀನು ಹೇಗೆ ತಿರುಗಿಸಬಲ್ಲೆ? ರಥಗಳಿಗಾಗಿಯೂ ಅಶ್ವಾರೋಹಿಗಳಿಗಾಗಿಯೂ ನೀನು ಐಗುಪ್ತದ ಮೇಲೆ ಭರವಸೆ ಇಡುತ್ತೀಯಲ್ಲಾ. ಈಗ ನಾನು ಯೆಹೋವನಿಲ್ಲದೆ ಈ ಸ್ಥಳವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಇದರ ವಿರೋಧವಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೇನಾ? ಯೆಹೋವನೇ ನನಗೆ, ‘ಈ ದೇಶದ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಏರಿ ಹೋಗಿ ಅದನ್ನು ನಾಶಮಾಡು’ ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಆಗ ಹಿಲ್ಕೀಯನ ಮಗನಾದ ಎಲ್ಯಾಕೀಮ್, ಮತ್ತು ಶೆಬ್ನಾ, ಮತ್ತು ಯೋವಾಹನು ರಬ್ಶಾಕೆಗೆ, “ನಿನ್ನ ದಾಸರೊಡನೆ ದಯವಿಟ್ಟು ಸಿರಿಯ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡು; ಯಾಕಂದರೆ ನಾವು ಅದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ; ಗೋಡೆಯ ಮೇಲಿರುವ ಜನರ ಕಿವಿಗೆ ಬೀಳುವಂತೆ ಯೆಹೂದ್ಯರ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಡನೆ ಮಾತಾಡಬೇಡ” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆದರೆ ರಬ್ಶಾಕೆಯು ಅವರಿಗೆ, “ನನ್ನ ಒಡೆಯನು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುವದಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನ ಒಡೆಯನ ಬಳಿಗೂ ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೂ ಮಾತ್ರ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾನೆಯಾ? ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮದೇ ಮಲವನ್ನು ತಿನ್ನಿ ತಮ್ಮದೇ ಮೂತ್ರವನ್ನು ಕುಡಿಯಬೇಕಾಗಿರುವಂತೆ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಕೂತಿರುವ ಆ ಜನರ ಬಳಿಗೂ ಕಳುಹಿಸಿಲ್ಲವೆಯಾ?” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಆಗ ರಬ್ಶಾಕೆಯು ನಿಂತು ಯೆಹೂದ್ಯರ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಶಬ್ದದಿಂದ ಕೂಗಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: “ಮಹಾರಾಜನಾದ ಅಶ್ಶೂರಿನ ಅರಸನ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ.” 2 ಅರಸುಗಳು 18:23–28.

The Rabshakeh was presenting not his words, but the words of Sennacherib, king of Assyria. In Daniel eleven verse forty the king of the north is the papal power who at the time of the end in 1798 received a deadly wound at the hands of atheistic France, the southern king. In the verse the king of the north ultimately retaliates and overflows the southern kingdom (the USSR) in 1989. When the king of the north accomplished that work, he brought with him “chariots, and with horsemen, and many ships.” “Chariots and horsemen” represent military might and “ships” represent economic power. Those symbols identify the United States as papal Rome’s proxy army in the victory of 1989, as typified by Rabshakeh. Antiochus Magnus in verse ten through fifteen represents the United States, and as William Miller correctly identified that the word “also” in verse fourteen establishes a new power entering the prophetic narrative, the “robbers” must represent a power distinct from either the Ptolemaic kings of the south, or Antiochus the king of the north or Philip of Macedon.

ರಬ್ಷಾಕೆಯು ತನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲ, ಅಶ್ಶೂರಿನ ರಾಜನಾದ ಸೆನ್ನಾಕೆರೀಬನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮಂಡಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ದಾನಿಯೇಲನು ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯ, ನಲವತ್ತನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರದ ರಾಜನು ಪಾಪಪೀಠದ ಅಧಿಕಾರವಾಗಿದ್ದು, ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ 1798ರಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನಾದ ನಾಸ್ತಿಕ ಫ್ರಾನ್ಸ್‌ನ ಕೈಯಿಂದ ಮಾರಕ ಗಾಯವನ್ನು ಪಡೆದನು. ಆ ವಚನದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರದ ರಾಜನು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಪ್ರತೀಕಾರ ತೀರಿಸಿಕೊಂಡು 1989ರಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜ್ಯವನ್ನು (USSR) ಮುಳುಗಿಸಿ ಆಕ್ರಮಿಸುತ್ತಾನೆ. ಉತ್ತರದ ರಾಜನು ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದಾಗ, ಅವನು ತನ್ನೊಡನೆ “ರಥಗಳನ್ನೂ, ಕುದುರೆಸ್ವಾರರನ್ನೂ, ಅನೇಕ ಹಡಗುಗಳನ್ನೂ” ಕರೆತಂದನು. “ರಥಗಳು ಮತ್ತು ಕುದುರೆಸ್ವಾರರು” ಸೈನಿಕ ಬಲವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು “ಹಡಗುಗಳು” ಆರ್ಥಿಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಆ ಸಂಕೇತಗಳು 1989ರ ವಿಜಯದಲ್ಲಿ ಪಾಪಪೀಠದ ರೋಮಿನ ಪ್ರತಿನಿಧಿ ಸೈನ್ಯವಾಗಿ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ; ಇದಕ್ಕೆ ರಬ್ಷಾಕೆಯು ಮಾದರಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಹತ್ತನೇ ವಚನದಿಂದ ಹದಿನೈದನೇ ವಚನದವರೆಗೆ ಅಂತಿಯೋಕಸ್ ಮಾಗ್ನಸ್ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ಸರಿಯಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿದಂತೆ, ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ “ಇದಲ್ಲದೆ” ಎಂಬ ಪದವು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವರ್ತಮಾನಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಅಧಿಕಾರವೊಂದು ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದರಿಂದ, “ದರೋಡೆಗಾರರು” ದಕ್ಷಿಣದ ಪ್ಟೊಲೆಮಿಯ ರಾಜರಲ್ಲದ, ಅಥವಾ ಉತ್ತರದ ರಾಜನಾದ ಅಂತಿಯೋಕಸಲ್ಲದ, ಅಥವಾ ಮ್ಯಾಸಿಡೋನಿಯ ಫಿಲಿಪ್ಪನಲ್ಲದ, ಭಿನ್ನವಾದ ಒಂದು ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.

> “The king of the south, in this verse, without any doubt, means king of Egypt; but what the robbers of thy people means remains yet a doubt perhaps to some. That it cannot mean Antiochus, or any king of Syria, it is plain; for the angel had been talking about that nation for a number of verses previous, and now says, ‘also the robbers of thy people,’ etc., evidently implying some other nation. I will admit that Antiochus did perhaps rob the Jews; but how could this ‘establish the vision,’ as Antiochus is not spoken of anywhere in the vision as performing any act of that kind; for he belonged to what is called the Grecian kingdom in the vision. Again, ‘to establish the vision,’ must mean to make sure, complete, or fulfill the same.” William Miller, Miller’s Works, Lecture 6, 89.

> “ಈ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ ‘ದಕ್ಷಿಣದ ಅರಸು’ ಎಂಬುದು, ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ, ಐಗುಪ್ತದ ಅರಸನ್ನೇ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ‘ನಿನ್ನ ಜನರ ದರೋಡೆಕೋರರು’ ಎಂಬುದರಿಂದ ಏನು ಉದ್ದೇಶಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರಿಗೆ ಸಂಶಯಕರವಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿರಬಹುದು. ಅದು ಅಂಟಿಯೋಕನಾಗಲೀ, ಸಿರಿಯದ ಯಾವ ಅರಸನಾಗಲೀ ಇರಲಾರದು ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ; ಯಾಕಂದರೆ ದೂತನು ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚಿನ ಅನೇಕ ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಜನಾಂಗದ ವಿಷಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದನು, ಮತ್ತು ಈಗ, ‘ನಿನ್ನ ಜನರ ದರೋಡೆಕೋರರೂ ಸಹ,’ ಇತ್ಯಾದಿ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ; ಇದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಬೇರೆ ಯಾವದೋ ಜನಾಂಗವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಅಂಟಿಯೋಕನು ಬಹುಶಃ ಯೆಹೂದ್ಯರನ್ನು ದೋಚಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ಒಪ್ಪುತ್ತೇನೆ; ಆದರೆ ಅಂಟಿಯೋಕನು ‘ದರ್ಶನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದು’ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ, ಏಕೆಂದರೆ ಆ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಅಂಥ ಕಾರ್ಯವೊಂದನ್ನು ಮಾಡುವವನಾಗಿ ಅವನ ಕುರಿತು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ; ಯಾಕಂದರೆ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಅವನು ಗ್ರೀಕ ರಾಜ್ಯವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವದಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವನಾಗಿದ್ದನು. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ‘ದರ್ಶನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದು’ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಅದನ್ನು ನಿಶ್ಚಿತಗೊಳಿಸುವುದು, ಸಂಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವುದು, ಅಥವಾ ನೆರವೇರಿಸುವುದು ಎಂಬುದೇ ಅರ್ಥವಾಗಬೇಕು.” ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್, Miller’s Works, Lecture 6, 89.

“Antiochus” was a name selected by many of the kings of the Syrian Seleucid Empire. The founder of that empire was Seleucid Nicator, and somewhere between twenty-six to thirty kings made up the entire list of Seleucid kings. Many of those kings chose the name “Antiochus”, just as the many popes choose throne-names when they are selected as popes. The popes are all “antichrist,” which means “against Christ”. The word “anti” meaning “against”. As antichrists they have taken the name of their spiritual forefather, who is Satan. Satan and the popes are both identified as the antichrist in inspiration.

“ಅಂತಿಯೋಕಸ್” ಎಂಬುದು ಸಿರಿಯದ ಸೆಲ್ಯೂಸಿಡ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಅನೇಕ ರಾಜರು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಒಂದು ಹೆಸರು. ಆ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಸ್ಥಾಪಕನು ಸೆಲ್ಯೂಸಿಡ್ ನಿಕೇಟರ್ ಆಗಿದ್ದನು; ಮತ್ತು ಒಟ್ಟು ಸೆಲ್ಯೂಸಿಡ್ ರಾಜರ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತಾರುರಿಂದ ಮೂವತ್ತು ರಾಜರ ತನಕ ಸೇರಿದ್ದರು. ಆ ರಾಜರಲ್ಲಿ ಅನೇಕರೂ “ಅಂತಿಯೋಕಸ್” ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡರು; ಹೇಗೆ ಅನೇಕ ಪೋಪರು ಪೋಪರಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಯಾದಾಗ ತಮ್ಮ ಸಿಂಹಾಸನ-ಹೆಸರಗಳನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವರೋ ಹಾಗೆಯೇ. ಎಲ್ಲಾ ಪೋಪರೂ “ಅಂತಿಕ್ರಿಸ್ತ” ಆಗಿದ್ದಾರೆ; ಅದರ ಅರ್ಥ “ಕ್ರಿಸ್ತನ ವಿರುದ್ಧ” ಎಂಬುದು. “ಆಂಟಿ” ಎಂಬ ಪದದ ಅರ್ಥ “ವಿರುದ್ಧ” ಎನ್ನುವುದು. ಅಂತಿಕ್ರಿಸ್ತರಾಗಿ ಅವರು ತಮ್ಮ ಆತ್ಮಿಕ ಮೂಲಪೂರ್ವಜನಾದ ಸೈತಾನನ ಹೆಸರನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಸೈತಾನನನ್ನೂ ಪೋಪರನ್ನೂ ಪ್ರೇರಿತ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಂತಿಕ್ರಿಸ್ತನೆಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ.

> “The determination of antichrist to carry out the rebellion he began in heaven will continue to work in the children of disobedience.” Testimonies, volume 9, 230.

> “ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ತಾನು ಆರಂಭಿಸಿದ ದಂಗೆಯನ್ನು ಕಾರ್ಯರೂಪಕ್ಕೆ ತರುವ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಸ್ತನ ಸಂಕಲ್ಪವು ವಿಧೇಯತೆಯಿಲ್ಲದ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುವುದು.” Testimonies, volume 9, 230.

A pope is a representative of Satan, and thus they are both against Christ, and therefore are the “antichrist.” They choose a name when they take the position as pope, and become Satan’s earthly representative.

ಒಬ್ಬ ಪೋಪನು ಸೈತಾನನ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಆದಕಾರಣ ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಕ್ರಿಸ್ತನ ವಿರುದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಹೀಗಾಗಿ ಅವನೇ “ಪ್ರತಿಕ್ರಿಸ್ತನು.” ಪೋಪನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವಾಗ ಅವರು ಒಂದು ಹೆಸರನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಸೈತಾನನ ಭೌಮಿಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ.

> “To secure worldly gains and honors, the church was led to seek the favor and support of the great men of earth; and having thus rejected Christ, she was induced to yield allegiance to the representative of Satan—the bishop of Rome.” The Great Controversy, 50.

> “ಲೌಕಿಕ ಲಾಭಗಳನ್ನೂ ಗೌರವಗಳನ್ನೂ ಭದ್ರಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ, ಸಭೆಯು ಭೂಮಿಯ ಮಹಾಪುರುಷರ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನೂ ಬೆಂಬಲವನ್ನೂ ಹುಡುಕುವಂತೆ ನಡೆಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಮತ್ತು ಹೀಗೆ ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಸೈತಾನನ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾದ ರೋಮಿನ ಬಿಷಪನಿಗೆ ವಿಧೇಯತೆ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಅವಳು ಪ್ರೇರಿತಳಾದಳು.” The Great Controversy, 50.

By their works you shall know them, and the popes carry on the same work as Satan.

ಅವರ ಕೃತಿಗಳಿಂದ ನೀವು ಅವರನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವಿರಿ; ಮತ್ತು ಪೋಪರು ಸೈತಾನನಂತೆಯೇ ಅದೇ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಾರೆ.

> “Through the pope of Rome the same work has been carried on here on earth as was carried on in the courts of heaven before the expulsion of the prince of darkness. Satan sought to correct the law of God in heaven, and to supply an amendment of his own. He exalted his own judgment above that of his Creator, and placed his will above the will of Jehovah, and in this way virtually declared God to be fallible. The pope also takes the same course and, claiming infallibility for himself, seeks to adjust the law of God to meet his own ideas, thinking himself able to correct the mistakes he thinks he sees in the statutes and commands of the Lord of heaven and earth. He virtually says to the world, I will give you better laws than those of Jehovah. What an insult is this to the God of heaven!” Signs of the Times, November 19, 1894.

> “ಅಂಧಕಾರದ ಪ್ರಧಾನನು ಹೊರಹಾಕಲ್ಪಡುವ ಮೊದಲು ಪರಲೋಕದ ಸಭಾಮಂಡಪಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಅದೇ ಕಾರ್ಯವು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿಲ್ಲಿಯೂ ರೋಮಿನ ಪೋಪನ ಮೂಲಕ ನಡೆಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಸೈತಾನನು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೇ ದೇವರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ತಿದ್ದುಪಡಿ ಮಾಡಲು, ಮತ್ತು ತನ್ನದೇ ಆದ ಒಂದು ತಿದ್ದುಪಡಿಯನ್ನೂ ಪೂರೈಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದನು. ಅವನು ತನ್ನ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ತೀರ್ಪಿಗಿಂತ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ತೀರ್ಮಾನವನ್ನೇ ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ, ಯೆಹೋವನ ಚಿತ್ತಕ್ಕಿಂತ ತನ್ನ ಚಿತ್ತವನ್ನೇ ಮೇಲಿರಿಸಿದನು; ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಅವನು ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ತಪ್ಪುಗಾರನಾಗಿರಬಹುದೆಂದು ಘೋಷಿಸಿದಂತಾಯಿತು. ಪೋಪನೂ ಅದೇ ಮಾರ್ಗವನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ತಾನೇ ದೋಷರಹಿತನೆಂದು ಹಕ್ಕುಹೂಡಿ, ದೇವರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ತನ್ನದೇ ಕಲ್ಪನೆಗಳಿಗೆ ಹೊಂದುವಂತೆ ಸರಿಪಡಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ; ಪರಲೋಕ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ಸ್ವಾಮಿಯಾದ ಕರ್ತನ ವಿಧಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಆಜ್ಞೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ತಾನು ಕಾಣುತ್ತೇನೆಂದು ಭಾವಿಸುವ ದೋಷಗಳನ್ನು ತಿದ್ದಲು ಸಮರ್ಥನಾಗಿದ್ದೇನೆಂದು ಮನಸಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಲೋಕಕ್ಕೆ, ‘ಯೆಹೋವನ ನಿಯಮಗಳಿಗಿಂತ ಉತ್ತಮವಾದ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ನಾನು ನಿಮಗೆ ಕೊಡುವೆನು’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಪರಲೋಕದ ದೇವರಿಗೆ ಎಂಥ ಅವಮಾನ!” Signs of the Times, November 19, 1894.

Though Seleucus Nicator established the Seleucid Empire, many of the following kings chose the name “Antiochus,” in honor, not of Seleucus, but of his father. Seleucus’ father, Antiochus, was a nobleman and a general in the service of King Philip II of Macedon, who was the father of Alexander the Great. This noble status and military background helped establish the foundation for Seleucus’s own prominent role and subsequent rise to power after the death of Alexander the Great.

ಸೆಲ್ಯೂಕಸ್ ನಿಕೇಟರ್ ಸೆಲ್ಯೂಕಿಡ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದರೂ, ನಂತರ ಬಂದ ಅನೇಕ ರಾಜರು “ಅಂತಿಯೋಕಸ್” ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಂಡರು; ಅದು ಸೆಲ್ಯೂಕಸದ ಗೌರವಾರ್ಥವಲ್ಲ, ಅವನ ತಂದೆಯ ಗೌರವಾರ್ಥವಾಗಿತ್ತು. ಸೆಲ್ಯೂಕಸದ ತಂದೆಯಾದ ಅಂತಿಯೋಕಸ್, ಮಹಾನ್ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರನ ತಂದೆಯಾಗಿದ್ದ ಮ್ಯಾಸಿಡೋನಿನ ರಾಜ ಫಿಲಿಪ್ II ಅವರ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಒಬ್ಬ ಕುಲೀನನೂ ಸೇನಾಧಿಪತಿಯೂ ಆಗಿದ್ದನು. ಈ ಕುಲೀನ ಸ್ಥಾನಮಾನವೂ ಸೈನಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯೂ, ಮಹಾನ್ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರನ ಮರಣದ ನಂತರ ಸೆಲ್ಯೂಕಸಿಗೆ ದೊರೆತ ತನ್ನದೇ ಆದ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರಕ್ಕೂ, ಅನಂತರ ಅವನ ಅಧಿಕಾರಾರೋಹಣಕ್ಕೂ ಆಧಾರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿತು.

Seleucus’ kingdom was established when he took control of three of the four areas of Alexander’s kingdom. Rome also conquers three geographical powers in order to take control and become the king of the north. When Seleucus had secured the east, the west and the north he became the king of the north in the historical narrative, and his capital was the city of Babylon. Many of the following kings chose the name “Antiochus” when they took the northern throne in order to honor their political forefather. The parallel is easy to see, if you choose to see. If you don’t, you don’t.

ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರನ ರಾಜ್ಯದ ನಾಲ್ಕು ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರರ ಮೇಲಿನ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡಾಗ ಸೆಲ್ಯೂಕಸದ ರಾಜ್ಯವು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಯಿತು. ಉತ್ತರದ ರಾಜನಾಗಿ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಪಡೆದು ಸ್ಥಾಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಲುವಾಗಿ ರೋಮವೂ ಮೂರು ಭೌಗೋಳಿಕ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುತ್ತದೆ. ಸೆಲ್ಯೂಕಸನು ಪೂರ್ವ, ಪಶ್ಚಿಮ ಮತ್ತು ಉತ್ತರವನ್ನು ಭದ್ರಪಡಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ಐತಿಹಾಸಿಕ ವೃತ್ತಾಂತದಲ್ಲಿ ಅವನು ಉತ್ತರದ ರಾಜನಾದನು, ಮತ್ತು ಅವನ ರಾಜಧಾನಿಯು ಬಾಬಿಲೋನ ಪಟ್ಟಣವಾಗಿತ್ತು. ನಂತರದ ಅನೇಕ ರಾಜರು ಉತ್ತರದ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ಆರೋಹಿಸಿದಾಗ ತಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ಪೂರ್ವಪಿತೃವನ್ನು ಗೌರವಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ “ಆಂಟಿಯೋಕಸ್” ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ನೀವು ನೋಡಲು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಈ ಸಮಾನಾಂತರವು ಸುಲಭವಾಗಿ ಗೋಚರಿಸುತ್ತದೆ. ನೀವು ಕಾಣದಿದ್ದರೆ, ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.

The name “Antiochus” (Ἀντίοχος in Greek) comes from the Greek elements’ “anti” (meaning “against” or “opposite”) and “ocheo” (meaning “to hold fast” or “to maintain”). The northern kings chose the name to maintain their political heritage with the father, just as the antichrist (popes) choose names when they begin to rule. Just as the popes are representatives of their father, the devil, so too the Antiochus’ of the Syrian Empire typify representatives of their father. In this application Antiochus represents a proxy of their father. The proxy of the papal power in 1989 was the United States, and the secular testimony upholds the relationship between the antichrist, Pope John Paul II, and Ronald Reagan in their work to bring down the former Soviet Union.

“ಆಂಟಿಯೋಕಸ್” (ಗ್ರೀಕ್‌ನಲ್ಲಿ Ἀντίοχος) ಎಂಬ ಹೆಸರು ಗ್ರೀಕ್ ಮೂಲಪದಗಳಾದ “ಆಂಟಿ” (ಅರ್ಥ “ವಿರುದ್ಧ” ಅಥವಾ “ಎದುರು”) ಮತ್ತು “ಒಕೆಯೋ” (ಅರ್ಥ “ದೃಢವಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು” ಅಥವಾ “ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು”) ಇವುಗಳಿಂದ ಬಂದಿದೆ. ಉತ್ತರದ ರಾಜರು ತಮ್ಮ ತಂದೆಯೊಂದಿಗೆ ತಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಹೆಸರನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡರು; ಇದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಕ್ರಿಸ್ತವಿರೋಧಿ (ಪೋಪರು) ಆಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವಾಗ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಹೇಗೆ ಪೋಪರು ತಮ್ಮ ತಂದೆಯಾದ ಸೈತಾನನ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳಾಗಿರುವರೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಸಿರಿಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಆಂಟಿಯೋಕಸರು ತಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳ ಮಾದರಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಅನ್ವಯಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಆಂಟಿಯೋಕಸ್ ಅವರ ತಂದೆಯ ಪರವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾನೆ. 1989ರಲ್ಲಿ ಪಾಪಸತ್ತೆಯ ಪರವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದ ಪ್ರತಿನಿಧಿ ಅಮೇರಿಕಾ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನವಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಹಳೆಯ ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟವನ್ನು ಕೆಡವಿಬಿಡುವ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತವಿರೋಧಿ ಪೋಪ್ ಜಾನ್ ಪಾಲ್ II ಹಾಗೂ ರೋನಾಲ್ಡ್ ರೇಗನ್ ಇವರ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಲೋಕಿಕ ಸಾಕ್ಷ್ಯವು ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತದೆ.

In verses ten through sixteen, the first and last verse possess direct references to verses forty and forty-one. Verse ten directly represents verse forty. Verse sixteen directly represents verse forty-one. The verses represent the portion of the prophecy of Daniel that relates to the last days.

ಹತ್ತು ರಿಂದ ಹದಿನಾರು ವಚನಗಳಲ್ಲಿ, ಮೊದಲ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ವಚನಗಳು ನೇರವಾಗಿ ನಲವತ್ತು ಮತ್ತು ನಲವತ್ತೊಂದು ವಚನಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಹತ್ತನೇ ವಚನವು ನೇರವಾಗಿ ನಲವತ್ತನೇ ವಚನವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಹದಿನಾರನೇ ವಚನವು ನೇರವಾಗಿ ನಲವತ್ತೊಂದನೇ ವಚನವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ವಚನಗಳು ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ದಾನಿಯೇಲನ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಭಾಗವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ.

> “The book that was sealed was not the book of Revelation, but that portion of the prophecy of Daniel which related to the last days. The Scripture says, ‘But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased’ (Daniel 12:4). When the book was opened, the proclamation was made, ‘Time shall be no longer.’ (See Revelation 10:6.) The book of Daniel is now unsealed, and the revelation made by Christ to John is to come to all the inhabitants of the earth. By the increase of knowledge a people is to be prepared to stand in the latter days. . . .

> “ಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪುಸ್ತಕವು ಪ್ರಕಟನೆ ಪುಸ್ತಕವಲ್ಲ; ಅದು ಅಂತ್ಯಕಾಲಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ದಾನಿಯೇಲನ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆ ಭಾಗವಾಗಿತ್ತು. ಪವಿತ್ರಶಾಸ್ತ್ರವು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ: ‘ಆದರೆ ದಾನಿಯೇಲನೇ, ನೀನು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟು ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಅಂತ್ಯಕಾಲದವರೆಗೆ ಮುದ್ರಿಸು; ಅನೇಕರೂ ಅತ್ತಿತ್ತ ಓಡಾಡುವರು, ಜ್ಞಾನವು ಹೆಚ್ಚುವುದು’ (ದಾನಿಯೇಲ 12:4). ಪುಸ್ತಕವು ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ‘ಇನ್ನು ಕಾಲವಿರುವುದಿಲ್ಲ’ ಎಂಬ ಘೋಷಣೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು. (ಪ್ರಕಟನೆ 10:6 ಅನ್ನು ನೋಡಿ.) ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕವು ಈಗ ಮುದ್ರಾವಿಮೋಚನಗೊಂಡಿದೆ, ಮತ್ತು ಕ್ರಿಸ್ತನು ಯೋಹಾನನಿಗೆ ನೀಡಿದ ಪ್ರಕಟನೆ ಭೂಮಿಯ ಸಕಲ ನಿವಾಸಿಗಳಿಗೂ ಬರಬೇಕಾಗಿದೆ. ಜ್ಞಾನದ ವೃದ್ಧಿಯ ಮೂಲಕ ಒಂದು ಜನಾಂಗವು ಅಂತ್ಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವಂತೆ ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿದೆ....”

> “In the first angel’s message men are called upon to worship God, our Creator, who made the world and all things that are therein. They have paid homage to an institution of the Papacy, making of no effect the law of Jehovah, but there is to be an increase of knowledge on this subject.” Selected Messages, book 2, 105, 106.

> “ಮೊದಲನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಲೋಕವನ್ನೂ ಅದರೊಳಗಿರುವ ಸಕಲವನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ನಮ್ಮ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾದ ದೇವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸಲು ಕರೆಯಲಾಗಿದೆ. ಅವರು ಪಾಪಾಸಿಯ ಒಂದು ಸಂಸ್ಥೆಗೆ ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಕ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ಯೆಹೋವನ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಅಮಾನ್ಯಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಆದರೆ ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನದ ವೃದ್ಧಿ ಸಂಭವಿಸಲಿದೆ.” Selected Messages, book 2, 105, 106.

At the time of the end in 1989 the last six verses of Daniel chapter eleven represent the “portion of the prophecy of Daniel which related to the last days.” It was recognized when it was then unsealed, and that unsealing produced an increase of knowledge on the “institution of the Papacy, making of no effect the law of Jehovah.” The Alpha and Omega always illustrates the end with the beginning, and the testing process that began in 1989, was designed to produce two classes of worshippers.

1989ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ದಾನಿಯೇಲ ಅಧ್ಯಾಯ ಹನ್ನೊಂದರ ಕೊನೆಯ ಆರು ವಚನಗಳು “ಅಂತ್ಯಕಾಲಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ದಾನಿಯೇಲನ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಭಾಗವನ್ನು” ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. ಆಗ ಅದು ಮುದ್ರಾವಿಮೋಚನಗೊಂಡಾಗ ಇದನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಯಿತು, ಮತ್ತು ಆ ಮುದ್ರಾವಿಮೋಚನೆಯು “ಪಾಪಾಸನದ ಸಂಸ್ಥಾಪನೆ, ಯೆಹೋವನ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪರಿಣಾಮರಹಿತಗೊಳಿಸುವುದು” ಎಂಬ ವಿಷಯದ ಕುರಿತು ಜ್ಞಾನದ ವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು. ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೇಗಾ ಯಾವಾಗಲೂ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಆರಂಭದ ಮೂಲಕ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು 1989ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಎರಡು ವರ್ಗಗಳ ಆರಾಧಕರನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವಂತೆ ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.

> And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.

> ಆಗ ಅವನು ಹೇಳಿದನು, ದಾನಿಯೇಲನೇ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗು; ಏಕೆಂದರೆ ಈ ವಾಕ್ಯಗಳು ಅಂತ್ಯಕಾಲದವರೆಗೆ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟು ಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಅನೇಕರನ್ನು ಶುದ್ಧಿಪಡಿಸಲಾಗುವುದು, ಅವರು ಬೆಳ್ಳಗಾಗಿಸಲ್ಪಡುವರು ಮತ್ತು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುವರು; ಆದರೆ ದುಷ್ಟರು ದುಷ್ಟತೆಯನ್ನೇ ಆಚರಿಸುವರು; ದುಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಗ್ರಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಗ್ರಹಿಸುವರು. ದಾನಿಯೇಲ 12:9, 10.

We are now in the final period of that testing process, for the controversy of the robbers at the beginning of Adventism is now being repeated. To identify the robbers as the United States is to identify Antiochus as the robbers. It is the identical controversy of the Millerites and Protestants.

ನಾವು ಈಗ ಆ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಅಂತಿಮ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದೇವೆ; ಯಾಕಂದರೆ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾದ ದರೋಡೆಕೋರರ ಕುರಿತ ವಿವಾದವು ಈಗ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪುನರಾವರ್ತಿತವಾಗುತ್ತಿದೆ. ದರೋಡೆಕೋರರನ್ನು ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ ಎಂದು ಗುರುತಿಸುವುದು ಅಂಟಿಯೋಕಸ್ಸನ್ನು ದರೋಡೆಕೋರರೆಂದು ಗುರುತಿಸುವುದೇ ಆಗಿದೆ. ಇದು ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಂಟ್‌ಗಳ ಅದೇ ತದ್ರೂಪ ವಿವಾದವಾಗಿದೆ.

At the end of the testing process, just as in the beginning of the testing process, which began in 1989, the Lion of the tribe of Judah unseals “that portion of the prophecy of Daniel which related to the last days.” In 1989 it was the last six verses of Daniel eleven, and at the ending it is the hidden history of verse forty, that is typified by verses ten through sixteen.

ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, 1989ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಂತೆಯೇ, ಯೆಹೂದ ಕುಲದ ಸಿಂಹವು “ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ದಾನಿಯೇಲನ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆ ಭಾಗವನ್ನು” ಮುದ್ರಾಭಂಗಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. 1989ರಲ್ಲಿ ಅದು ದಾನಿಯೇಲನ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಕೊನೆಯ ಆರು ವಚನಗಳಾಗಿದ್ದವು; ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅದು ನಲವತ್ತನೇ ವಚನದ ಗುಪ್ತ ಇತಿಹಾಸವಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಹತ್ತರಿಂದ ಹದಿನಾರರವರೆಗಿನ ವಚನಗಳಿಂದ ಮಾದರೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

We will continue our consideration of the six lines of controversies within the history of Adventism in the following articles. The first of those six controversies illustrates the last of those six controversies. We will use the first and last controversies to overlay the other four controversies as we unfold the elements involved with the efforts of the enemy of righteousness to prevent God’s people from rightly dividing “the vision”, which is established with the symbol of Rome.

ಮುಂದಿನ ಲೇಖನಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಇತಿಹಾಸದೊಳಗಿನ ಆರು ವಿವಾದರೇಖೆಗಳ ಕುರಿತು ನಮ್ಮ ಪರಿಶೀಲನೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆ ಆರು ವಿವಾದಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದು, ಆ ಆರು ವಿವಾದಗಳಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ನೀತಿಯ ಶತ್ರುವು ದೇವರ ಜನರು ರೋಮಿನ ಚಿಹ್ನೆಯೊಂದಿಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ “ದರ್ಶನವನ್ನು” ಸರಿಯಾಗಿ ವಿಭಾಗಿಸದಂತೆ ತಡೆಯಲು ಮಾಡಿದ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಅಂಶಗಳನ್ನು ನಾವು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುತ್ತಾ, ಉಳಿದ ನಾಲ್ಕು ವಿವಾದಗಳ ಮೇಲೆ ಮೊದಲನೆಯ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ವಿವಾದಗಳನ್ನು ಆವರಿಸುವಂತೆ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತೇವೆ.

> “Unless we understand the importance of the moments that are swiftly passing into eternity, and make ready to stand in the great day of God, we shall be unfaithful stewards. The watchman is to know the time of night. Everything is now clothed with a solemnity that all who believe the truth for this time should realize. They should act in reference to the day of God. The judgments of God are about to fall upon the world, and we need to be preparing for that great day.

> “ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ನಿತ್ಯತೆಯೊಳಗೆ ಲೀನವಾಗುತ್ತಿರುವ ಕ್ಷಣಗಳ ಮಹತ್ವವನ್ನು ನಾವು ಗ್ರಹಿಸದೆ, ದೇವರ ಮಹಾದಿನದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುವಂತೆ ಸಿದ್ಧರಾಗದಿದ್ದರೆ, ನಾವು ಅವಿಶ್ವಾಸಿ ಪ್ರತಿಪಾಲಕರಾಗುವೆವು. ಕಾಯುವವನು ರಾತ್ರಿಯ ಕಾಲವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಈಗ ಎಲ್ಲವೂ, ಈ ಕಾಲದ ಸತ್ಯವನ್ನು ನಂಬುವವರೆಲ್ಲರು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಒಂದು ಗಂಭೀರತೆಯಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿದೆ. ಅವರು ದೇವರ ದಿನವನ್ನು ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ನಡೆಯಬೇಕು. ದೇವರ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪುಗಳು ಲೋಕದ ಮೇಲೆ ಬೀಳಲಿರುವವು, ಮತ್ತು ಆ ಮಹಾದಿನಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಸಿದ್ಧರಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ.

> “Our time is precious. We have but few, very few days of probation in which to make ready for the future, immortal life. We have no time to spend in haphazard movements. We should fear to skim the surface of the word of God.” Testimonies, volume 6, 407.

> “ನಮ್ಮ ಕಾಲ ಅಮೂಲ್ಯವಾದದ್ದು. ಭವಿಷ್ಯದ ಅಮರ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಾಗಲು ನಮಗೆ ಪರೀಕ್ಷಾಕಾಲದ ಕೆಲವೇ, ಅತೀ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಿವೆ. ನಾವು ಯಾದೃಚ್ಛಿಕ ಚಲನೆಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಯಿಸಲು ಯಾವುದೇ ಸಮಯವಿಲ್ಲ. ದೇವರ ವಾಕ್ಯದ ಮೇಲ್ಮೈಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಹೋಗುವುದಕ್ಕೆ ನಾವು ಭಯಪಡಬೇಕು.” Testimonies, volume 6, 407.

Back to Articles