Article

# The Book of Daniel - Number Twenty-Two

ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕ - ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೇ ಸಂಖ್ಯೆ

Unveiling the Prophetic Debate: The Methodology of the Latter Rain and the Final Crisis

ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಿವಾದದ ಅನಾವರಣ: ಉತ್ತರ ಮಳೆಯ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮ ಸಂಕಟದ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 17, 2023

Formats

PDF
Word

The methodology that is sanctioned by God is specifically identified in Isaiah chapters twenty-eight and twenty-nine, where the methodology is represented as “line upon line.” On September 11, 2001 the mighty angel of Revelation eighteen descended, and in so doing, he repeated the descent he had made on August 11, 1840. In both cases, after his descent, Babylon was identified as fallen, and a call was made, and soon will be made again, for those still in her communion to come out. In both cases, the event that fulfilled the prediction had a worldwide impact, for just as the first angel’s message was carried to “every mission station in the world” in 1840 the entire world was impacted and understood the event of September 11, 2001. The prophecy that was fulfilled on August 11, 1840 was a prophecy that identified a restraint being placed upon Islam of the second woe, and immediately after September 11, 2001 a restraint was placed upon Islam of the third Woe.

ದೇವರಿಂದ ಅನುಮೋದಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವಿಧಾನವನ್ನು ಯೆಶಾಯ 28 ಮತ್ತು 29ನೇ ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಆ ವಿಧಾನವನ್ನು “ಸಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಸಾಲು” ಎಂದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ. 2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರಂದು ಪ್ರಕಟಣೆ 18ರ ಬಲಿಷ್ಠ ದೂತನು ಇಳಿದುಬಂದನು; ಹಾಗೆ ಮಾಡುವುದರ ಮೂಲಕ, ಅವನು 1840ರ ಆಗಸ್ಟ್ 11ರಂದು ತಾನು ಮಾಡಿದ್ದ ಇಳಿಯುವಿಕೆಯನ್ನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸಿದನು. ಎರಡೂ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ, ಅವನ ಇಳಿಯುವಿಕೆಯ ನಂತರ ಬಾಬಿಲೋನನ್ನು ಬಿದ್ದಿಹೋಗಿದೆಯೆಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಯಿತು; ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಅವಳ ಸಂಗಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವವರು ಹೊರಗೆ ಬರುವಂತೆ ಒಂದು ಕರೆಯು ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಮತ್ತು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಮತ್ತೆ ನೀಡಲ್ಪಡುವುದು. ಎರಡೂ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ, ಆ ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದ ಘಟನೆಯು ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಕ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು; ಏಕೆಂದರೆ 1840ರಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ದೂತನ ಸಂದೇಶವು “ಲೋಕದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಿಷನ್ ಕೇಂದ್ರಕ್ಕೆ” ಸಾಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ, 2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರ ಘಟನೆಯೂ ಸಮಸ್ತ ಲೋಕದ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿತು ಮತ್ತು ಅರ್ಥೈಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. 1840ರ ಆಗಸ್ಟ್ 11ರಂದು ನೆರವೇರಿದ ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯು ಎರಡನೆಯ ಶಾಪದ ಇಸ್ಲಾಂ ಮೇಲೊಂದು ತಡೆಯು ವಿಧಿಸಲ್ಪಡುವುದನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು 2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರ ತಕ್ಷಣವೇ ಮೂರನೆಯ ಶಾಪದ ಇಸ್ಲಾಂ ಮೇಲೂ ಒಂದು ತಡೆಯು ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

August 11, 1840 represents the empowerment of the message that was unsealed at the time of the end in 1798, and September 11, 2001 represents the empowerment of the message that was unsealed at the time of the end in 1989. The primary rule of the movement of the first angel was confirmed on August 11, 1840, and the rule was the day for a year principle. The primary rule of the movement of the third angel was confirmed on September 11, 2001. The rule being that truth is established by bringing “line upon line,” demonstrating that the end is illustrated by the beginning, and that history repeats. The prophetic event of September 11, 2001 is not only established by Sister White’s direct words, but more significantly by the fact that the events perfectly paralleled the same waymark in Millerite history. What was recognized with the event of August 11, 1840 was not the fulfillment of the prophecy, so much as the soundness of the methodology adopted by Miller and his associates.

1840ರ ಆಗಸ್ಟ್ 11ನು 1798ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮುದ್ರೆ ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಸಂದೇಶಕ್ಕೆ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟುದನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು 2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ನು 1989ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮುದ್ರೆ ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಸಂದೇಶಕ್ಕೆ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟುದನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಮೊದಲ ದೂತನ ಚಳುವಳಿಯ ಪ್ರಧಾನ ನಿಯಮವು 1840ರ ಆಗಸ್ಟ್ 11ರಂದು ದೃಢಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಆ ನಿಯಮವೆಂದರೆ ಒಂದು ದಿನವು ಒಂದು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಸಮಾನವೆಂಬ ತತ್ತ್ವ. ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಚಳುವಳಿಯ ಪ್ರಧಾನ ನಿಯಮವು 2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರಂದು ದೃಢಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಆ ನಿಯಮವೆಂದರೆ, “ಸಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಸಾಲು” ಅನ್ನು ಮುಂದಿರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸತ್ಯವು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುತ್ತದೆ; ಇದರಿಂದ ಅಂತ್ಯವು ಆರಂಭದಿಂದ ದೃಷ್ಟಾಂತಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಇತಿಹಾಸವು ಪುನರಾವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಪ್ರದರ್ಶಿತವಾಗುತ್ತದೆ. 2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಘಟನೆ Sister White ಅವರ ನೇರವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಮಹತ್ವವಾಗಿ, ಆ ಘಟನೆಗಳು ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿನ ಅದೇ ಮಾರ್ಗಸೂಚಿ ಗುರುತಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಮಾಂತರವಾಗಿದ್ದವು ಎಂಬ ಸಂಗತಿಯಿಂದಲೂ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುತ್ತದೆ. 1840ರ ಆಗಸ್ಟ್ 11ರ ಘಟನೆಯಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು, ಪ್ರವಾದನೆಯ ನೆರವೇರಿಕೆಯಾಗಿರುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಮಿಲ್ಲರ್ ಮತ್ತು ಅವರ ಸಹಚರರು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದ್ದ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರದ ದೃಢತೆಯೇ ಆಗಿತ್ತು.

> “The event exactly fulfilled the prediction. When it became known, multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement. Men of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” The Great Controversy, 335.

> “ಆ ಘಟನೆ ಆ ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯನ್ನು ನಿಖರವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಿತು. ಇದು ತಿಳಿದಾಗ, ಮಿಲ್ಲರ್ ಮತ್ತು ಅವನ ಸಹಚರರು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದ್ದ ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಸಿದ್ಧಾಂತಗಳ ಸರಿಯಾದತನದ ಬಗ್ಗೆ ಬಹುಜನರು ದೃಢನಂಬಿಕೆಗೆ ಬಂದರು, ಮತ್ತು ಆಗಮನ ಚಳವಳಿಗೆ ಅದ್ಭುತವಾದ ಉತ್ತೇಜನ ದೊರಕಿತು. ವಿದ್ಯಾವಂತರೂ ಹಾಗೂ ಸ್ಥಾನಮಾನ ಹೊಂದಿದವರೂ ಮಿಲ್ಲರ್‌ನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, ಅವನ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಬೋಧಿಸುವುದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದಲ್ಲಿಯೂ ಪಾಲ್ಗೊಂಡರು; ಮತ್ತು 1840ರಿಂದ 1844ರವರೆಗೆ ಆ ಕಾರ್ಯವು ವೇಗವಾಗಿ ವಿಸ್ತರಿಸಿತು.” The Great Controversy, 335.

On September 11, 2001, when the latter rain began to be measured, the “debate” was and still is over true or false methodology. The prophecies of the Millerite movement are set forth on both the 1843 and the 1850 charts, which Sister White endorses as being designed by the Lord, and also as a fulfillment of Habakkuk chapter two. The message of the Millerites that was produced through “the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and” which thereafter produced the “wonderful impetus” that empowered the message of the Midnight Cry, had been represented upon the two sacred charts. The prophecies represented upon those two sacred charts were identified and established by Miller’s prophetic rules. The charts were a fulfillment of the command in Habakkuk to visually represent the prophecies that had been established by Miller’s methodology upon “tables,” in the plural. Habakkuk chapter two, identifies and is directly connected to the “debate” of Isaiah chapter twenty-seven.

2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರಂದು, ಅನಂತರ ಮಳೆಯು ಅಳೆಯಲ್ಪಡಲು ಆರಂಭವಾದಾಗ, “ವಾದ”ವು ಸತ್ಯವಾದದೋ ಸುಳ್ಳಾದದೋ ಎಂಬ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರದ ಕುರಿತಾಗಿಯೇ ಇತ್ತು ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಇದೆ. ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಚಳುವಳಿಯ ಪ್ರವಾದನೆಗಳು 1843 ಮತ್ತು 1850ರ ಎರಡೂ ಚಾರ್ಟ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಅವುಗಳನ್ನು ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಕರ್ತನಿಂದ ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟವುಗಳೆಂದು ಅನುಮೋದಿಸುತ್ತಾಳೆ, ಮತ್ತು ಹಬಕ್ಕೂಕನ ಎರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ನೆರವೇರಿಕೆಯೆಂದೂ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. “ಮಿಲ್ಲರ್ ಮತ್ತು ಅವನ ಸಹಚರರು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದ ತತ್ತ್ವಗಳು” ಮೂಲಕ ಉಂಟಾದ ಮಿಲ್ಲರೈಟರ ಸಂದೇಶವು, ಬಳಿಕ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಘೋಷಣೆಯ ಸಂದೇಶಕ್ಕೆ ಶಕ್ತಿ ನೀಡಿದ “ಅದ್ಭುತ ಪ್ರೇರಣೆ”ಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು; ಆ ಸಂದೇಶವು ಈ ಎರಡು ಪವಿತ್ರ ಚಾರ್ಟ್‌ಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಆ ಎರಡು ಪವಿತ್ರ ಚಾರ್ಟ್‌ಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರವಾದನೆಗಳನ್ನು ಮಿಲ್ಲರನ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ನಿಯಮಗಳ ಮೂಲಕ ಗುರುತಿಸಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು. ಚಾರ್ಟ್‌ಗಳು, ಬಹುವಚನದಲ್ಲಿ ಇರುವ “ಪಟ್ಟಿಕೆ”ಗಳ ಮೇಲೆ, ಮಿಲ್ಲರನ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರದ ಮೂಲಕ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರವಾದನೆಗಳನ್ನು ದೃಶ್ಯರೂಪದಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಿಸಬೇಕೆಂದು ಹಬಕ್ಕೂಕನಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ಆಜ್ಞೆಯ ನೆರವೇರಿಕೆಯಾಗಿ ಇದ್ದವು. ಹಬಕ್ಕೂಕನ ಎರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಯೆಶಾಯನ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿನ “ವಾದ”ವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದರೊಂದಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ.

> I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what he will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. Habakkuk 2:1.

> ನಾನು ನನ್ನ ಕಾವಲಿನ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುವೆನು, ಮತ್ತು ಗೋಪುರದ ಮೇಲೆ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವೆನು; ಆತನು ನನಗೆ ಏನು ಹೇಳುವನೋ ಅದನ್ನು ನೋಡುವದಕ್ಕಾಗಿ, ಮತ್ತು ನಾನು ಗದರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಏನು ಉತ್ತರಿಸಬೇಕೋ ಅದನ್ನು ತಿಳಿಯುವದಕ್ಕಾಗಿ ಕಾದಿರುವೆನು. ಹಬಕ್ಕೂಕನು 2:1.

The word “reproved” in the verse means ‘argued with.’ Habakkuk, representing both the watchmen of the movement of the first and third angels, was going to be argued with, and he wished to understand what he was to answer when the debate began. The answer in the history of the first angel was the production of the two sacred charts, and the answer in the history of the movement of the third angel was the production of the prophetic series titled, Habakkuk’s Two Tables. The charts and the series were built upon the methodology represented in each of those respective histories. In Habakkuk, the methodology represents what the watchmen use to establish the message, and it also identifies the issue that is “debated,” which in turn produces two classes of worshippers.

ಆ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ “ಖಂಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು” ಎಂಬ ಪದದ ಅರ್ಥ ‘ವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು’ ಎಂಬುದು. ಮೊದಲ ಮತ್ತು ಮೂರನೇ ದೂತರ ಚಳುವಳಿಯ ಕಾವಲುಗಾರರನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಹಬಕ್ಕೂಕನು ವಾದಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಆ ವಾದವು ಆರಂಭವಾದಾಗ ತಾನು ಏನು ಉತ್ತರಿಸಬೇಕೆಂಬುದನ್ನು ಅವನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸಿದನು. ಮೊದಲ ದೂತನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿನ ಉತ್ತರವು ಎರಡು ಪವಿತ್ರ ನಕ್ಷೆಗಳ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಮೂರನೇ ದೂತನ ಚಳುವಳಿಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿನ ಉತ್ತರವು “ಹಬಕ್ಕೂಕನ ಎರಡು ಪಟ್ಟಿಗಳು” ಎಂಬ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸರಣಿಯ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿತ್ತು. ಆ ನಕ್ಷೆಗಳು ಮತ್ತು ಆ ಸರಣಿ, ಆ ತತ್ಕಾಲೀನ ಇತಿಹಾಸಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರದ ಮೇಲೆ ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ಹಬಕ್ಕೂಕನಲ್ಲಿ, ಆ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರವು ಕಾವಲುಗಾರರು ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಬಳಸುವುದನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ; ಜೊತೆಗೆ ಅದು “ವಾದಿಸಲ್ಪಡುವ” ವಿಷಯವನ್ನೂ ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ; ಅದರಿಂದ ತದನಂತರ ಆರಾಧಕರ ಎರಡು ವರ್ಗಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ.

> I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what he will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. And the Lord answered me, and said, Write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Habakkuk 2:1–4.

> ನಾನು ನನ್ನ ಕಾವಲಿನ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನಿಂತುಕೊಳ್ಳುವೆನು; ಗೋಪುರದ ಮೇಲೆ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವೆನು; ಆತನು ನನಗೆ ಏನು ಹೇಳುವನೋ ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡುವದಕ್ಕೂ, ನಾನು ಗದರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಏನು ಉತ್ತರಿಸಬೇಕೋ ಅದನ್ನೂ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವದಕ್ಕೂ ಕಾದಿರುವೆನು. ಆಗ ಯೆಹೋವನು ನನಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿ ಹೀಗೆಂದನು: ದರ್ಶನವನ್ನು ಬರೆಯು; ಅದನ್ನು ಫಲಕಗಳ ಮೇಲೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕೆತ್ತು, ಓದುಗನು ಓಡುತ್ತಾ ಓದುವಂತೆ. ಯಾಕಂದರೆ ದರ್ಶನವು ಇನ್ನೂ ನಿಯೋಜಿತ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟದ್ದಾಗಿದೆ; ಆದರೆ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅದು ಮಾತಾಡುವುದು, ಸುಳ್ಳಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ತಡವಾದರೂ ಅದರಿಗಾಗಿ ಕಾದಿರು; ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಬರುವುದು, ತಡವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇಗೋ, ಉಬ್ಬಿಕೊಂಡಿರುವ ಅವನ ಆತ್ಮವು ಅವನೊಳಗೆ ನೆಟ್ಟಗಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ನೀತಿವಂತನು ತನ್ನ ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಜೀವಿಸುವನು. ಹಬಕ್ಕೂಕ 2:1–4.

One class is justified by faith, and the other class is lifted up in soul, as represented by the Pharisee and the Publican. The Pharisees trusted in a methodology that was based upon custom and tradition, and the Pharisee also represented a religious system who maintained control of their flock by implementing a hierarchical system governed by those who professed to be the chosen people of God, and the defenders of truth, but who ultimately participated in the crucifixion of the Truth. The prophetic “debate” of Isaiah chapter twenty-seven, is over true and false biblical methodology. The antagonists in the “debate” are those who follow the methodology of the Elijah for that time, and the long-established system of theological experts, that is typified by the Sanhedrin in the time of Christ.

ಒಂದು ವರ್ಗವು ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ನೀತೀಕರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಮತ್ತೊಂದು ವರ್ಗವು ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಉಬ್ಬಿಹೋಗುತ್ತದೆ; ಇದನ್ನು ಫರಿಸಾಯನೂ ಸುಂಕವಸೂಲಿಗಾರನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವಂತೆ ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಫರಿಸಾಯರು ಸಂಪ್ರದಾಯ ಮತ್ತು ಪರಂಪರೆಯ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾದ ಒಂದು ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರದ ಮೇಲೆ ಭರವಸೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದರು; ಹಾಗೆಯೇ, ಫರಿಸಾಯನು ತಮ್ಮನ್ನು ದೇವರ ಆಯ್ಕೆಯಾದ ಜನರೆಂದು ಹಾಗೂ ಸತ್ಯದ ರಕ್ಷಕರರೆಂದು ಘೋಷಿಸಿಕೊಂಡವರ ಅಧೀನದಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ಹಂತಾನುಗತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸುವ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ಹಿಂಡಿನ ಮೇಲೆ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಧಾರ್ಮಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಿದ್ದನು; ಆದರೆ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅವರು ಸತ್ಯಸ್ವರೂಪನ ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕುವ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡರು. ಯಶಾಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳರ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ “ವಾದವಿವಾದ”ವು ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಸುಳ್ಳು ಬೈಬಲ್‌ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಕುರಿತಾಗಿದೆ. ಆ “ವಾದವಿವಾದ”ದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಗಳು, ಆ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಎಲೀಯನ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರೂ, ಹಾಗೂ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಂಹೆದ್ರಿನ್‌ನಿಂದ ಮಾದರೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ದೀರ್ಘಕಾಲದಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದ್ದ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಪರಿಣಿತರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯವರೂ ಆಗಿದ್ದಾರೆ.

Chapter twenty-seven identifies that the “debate” begins when he “stayeth,” or when God restrains “his rough wind,” in the “day of the east wind.” “In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. By this therefore shall the iniquity of Jacob be purged.” The word “purged” means atoned for, and represents the blotting out of sin in the investigative judgment. The methodology that is debated over, represents the test that must be passed, if the sins of God’s people are to be blotted out. The methodology of Elijah as a test is represented in the history of Christ, where we have been forewarned that in that time, those who rejected the message of John the Baptist (who Christ identified as Elijah), could not be benefitted by the teachings of Jesus.

ಇಪ್ಪತ್ತೇಳನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು, “ಪೂರ್ವಗಾಳಿಯ ದಿನದಲ್ಲಿ” ಆತನು “ನಿಲ್ಲುವಾಗ,” ಅಥವಾ ದೇವರು “ತನ್ನ ಉಗ್ರಗಾಳಿಯನ್ನು” ನಿಯಂತ್ರಿಸುವಾಗ, “ವಾದ” ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. “ಅದು ಮೊಳೆಯುವಾಗ ಅಳತೆಯಂತೆ ನೀನು ಅದೊಂದಿಗೇ ವಾದಿಸುವಿ; ಪೂರ್ವಗಾಳಿಯ ದಿನದಲ್ಲಿ ಆತನು ತನ್ನ ಉಗ್ರಗಾಳಿಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದದರಿಂದ ಇದರಿಂದ ಯಾಕೋಬನ ಅಕ್ರಮವು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲ್ಪಡುವುದು.” “ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲ್ಪಡುವುದು” ಎಂಬ ಪದವು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಗೊಳ್ಳುವುದು ಎಂಬ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಪರಿಶೋಧನಾ ನ್ಯಾಯವಿಚಾರಣೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಪವು ಅಳಿಸಲ್ಪಡುವುದನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ವಾದಿಸಲ್ಪಡುವ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರವು, ದೇವಜನರ ಪಾಪಗಳು ಅಳಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾದರೆ ತಪ್ಪದೇ ಉತ್ತೀರ್ಣಗೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಪರೀಕ್ಷೆಯಾಗಿ ಎಲೀಯನ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರವು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಯೋಹಾನ ಬಾಪ್ತಿಸ್ತನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ತಳ್ಳಿಹಾಕಿದವರು (ಕ್ರಿಸ್ತನು ಅವನನ್ನು ಎಲೀಯನೆಂದು ಗುರುತಿಸಿದನು), ಯೇಸುವಿನ ಬೋಧನೆಗಳಿಂದ ಪ್ರಯೋಜನ ಹೊಂದಲಾರರು ಎಂದು ನಮಗೆ ಪೂರ್ವವೇ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ.

The message of the latter rain is represented as the teachings of Jesus, for He is the Word, and more than this, the latter rain is represented as “the refreshing”, which is defined as “the presence of the Lord”.

ಅಂತ್ಯದ ಮಳೆಯ ಸಂದೇಶವು ಯೇಸುವಿನ ಬೋಧನೆಗಳಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಆತನೇ ವಾಕ್ಯನು; ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಅಂತ್ಯದ ಮಳೆಯು “ಶಾಂತಿಕರ ಪುನರುಜ್ಜೀವನ”ವೆಂದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ, ಅದು “ಕರ್ತನ ಸನ್ನಿಧಿ” ಎಂದು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

> Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; And he shall send Jesus Christ, which before was preached unto you. Acts 3:19, 20.

> ಆದದರಿಂದ ನೀವು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟು, ಪರಿವರ್ತಿತರಾಗಿರಿ; ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ನಿಮ್ಮ ಪಾಪಗಳು ಅಳಿಸಲ್ಪಡುವವು; ಆಗ ಕರ್ತನ ಸನ್ನಿಧಿಯಿಂದ ಶಾಂತಿದಾಯಕ ಕಾಲಗಳು ಬರುವವು; ಮತ್ತು ಆತನು ನಿಮಗೆ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಸಾರಲ್ಪಟ್ಟ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವನು. ಅಪೊಸ್ತಲರ ಕೃತ್ಯಗಳು 3:19, 20.

Sister White identifies that the angel that descended in Revelation chapter ten, on August 11, 1840, “was no less a personage than Jesus Christ.” The angel that descended on September 11, 2001, would therefore be “no less a personage than Jesus Christ.” His descent in either history identifies the beginning of the prophetic “debate” over true or false methodology, for it is represented by the book in His hand that God’s people were commanded to eat. When in Galilee, Jesus instructed the disciples that they must eat His flesh and drink His blood, for He claimed there that He was the bread sent down from heaven. He lost more disciples there than any other point in his ministry, and those that left, never returned. Those that left, did so because they chose to analyze His teachings with the false methodology of taking His words in their literal sense, instead of applying them in the correct spiritual sense. The “debate” of Isaiah twenty-seven, is a prophetic waymark that has several witnesses to establish that it represents an established professed system of biblical analysis in confrontation with the methodology represented by the Elijah messenger.

ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಪ್ರಕಟಣೆ ಅಧ್ಯಾಯ ಹತ್ತರಲ್ಲಿ ಇಳಿದ ಆ ದೂತನನ್ನು, ಆಗಸ್ಟ್ 11, 1840ರಂದು, “ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಲ್ಲದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವಿದ್ದವನು” ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದಕಾರಣ, ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11, 2001ರಂದು ಇಳಿದ ದೂತನೂ “ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಲ್ಲದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವಿದ್ದವನು” ಆಗಿರಬೇಕು. ಯಾವ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿಯಾದರೂ ಆತನ ಇಳಿಯುವಿಕೆಯು ಸತ್ಯವಾದ ಅಥವಾ ಸುಳ್ಳಾದ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರದ ಕುರಿತು ನಡೆಯುವ ಪ್ರವಾದಿಕ “ವಿವಾದ”ದ ಆರಂಭವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ದೇವರ ಜನರು ತಿನ್ನುವಂತೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ, ಆತನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಪುಸ್ತಕದಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಗಲಿಲಾಯದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ, ಯೇಸು ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ತಾವು ಆತನ ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿನ್ನಬೇಕು ಮತ್ತು ಆತನ ರಕ್ತವನ್ನು ಕುಡಿಯಬೇಕು ಎಂದು ಬೋಧಿಸಿದರು; ಯಾಕಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಆತನು ತಾನು ಪರಲೋಕದಿಂದ ಇಳಿದುಬಂದ ರೊಟ್ಟಿಯೆಂದು ಘೋಷಿಸಿದನು. ತನ್ನ ಸೇವಾಕಾಲದ ಇತರ ಯಾವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಗಿಂತಲೂ ಅಲ್ಲಿ ಆತನು ಹೆಚ್ಚು ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡನು; ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೋದವರು ಮತ್ತೆ ಎಂದಿಗೂ ಹಿಂದಿರುಗಲಿಲ್ಲ. ಹೋದವರು ಹೋದದ್ದು, ಆತನ ಬೋಧನೆಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾದ ಆತ್ಮಿಕ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅನ್ವಯಿಸುವ ಬದಲಾಗಿ, ಆತನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಶಬ್ದಾರ್ಥದಲ್ಲೇ ಗ್ರಹಿಸುವ ಸುಳ್ಳು ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಂಡದ್ದರಿಂದಲೇ. ಯೆಶಾಯ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳರ “ವಿವಾದ”ವು, ಎಲೀಯ ಸಂದೇಶವಾಹಕನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಎದುರಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವ, ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಒಂದು ಘೋಷಿತ ಬೈಬಲ್ ವಿಶ್ಲೇಷಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಅದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಹಲವಾರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಒಂದು ಪ್ರವಾದಿಕ ಗುರುತುಬಿಂದು ಆಗಿದೆ.

It marks a specific point in the progressive passing by of the former covenant and chosen people of God, and the beginning of the covenant relationship with those “who in times past, were not the people of God.” The “debate,” more importantly represents the beginning of the period of time that concludes with the soon-coming Sunday law. The Alpha and Omega always represents the end with the beginning, and in so doing the very “debate” becomes a symbol of one of the sins of our fathers, that must be acknowledged and confessed, in order to fulfill the Leviticus twenty-six prayer.

ಇದು ಹಿಂದಿನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯೂ ದೇವರ ಆರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಜನರೂ ಕ್ರಮೇಣ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿನ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಬಿಂದುವನ್ನು, ಮತ್ತು “ಹಿಂದಿನ ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ದೇವರ ಜನರಾಗಿರದವರ”ೊಂದಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಸಂಬಂಧ ಆರಂಭವಾಗುವುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಇನ್ನೂ ಮಹತ್ವಪೂರ್ಣವಾಗಿ, ಈ “ವಿವಾದ” ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರುವ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವ ಕಾಲಾವಧಿಯ ಆರಂಭವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೇಗಾ ಸದಾ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಆರಂಭದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು ಹಾಗೆ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ, ಇದೇ “ವಿವಾದ” ನಮ್ಮ ಪಿತೃಗಳ ಪಾಪಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದರ ಸಂಕೇತವಾಗುತ್ತದೆ; ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಾರುನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು, ಅದನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅವಶ್ಯಕವಾಗಿದೆ.

Daniel’s prayer of chapter nine, represents the prayer that must be offered at the conclusion of the three and a half days of Revelation eleven. That period of time is represented in Isaiah twenty-seven as the period when “the defenced city shall be desolate, and the habitation forsaken, and left like a wilderness: there shall the calf feed, and there shall he lie down, and consume the branches thereof. When the boughs thereof are withered, they shall be broken off: the women come, and set them on fire: for it is a people of no understanding: therefore he that made them will not have mercy on them, and he that formed them will show them no favour.”

ದಾನಿಯೇಲನ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು, ಪ್ರಕಟನೆ ಹನ್ನೊಂದರ ಮೂರೂವರೆ ದಿನಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಕಾಲಾವಧಿಯನ್ನು ಯೆಶಾಯ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳರಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ: “ಕೋಟೆಯುಳ್ಳ ಪಟ್ಟಣವು ಬಿಕೋಲಾಗುವುದು, ನಿವಾಸಸ್ಥಾನವು ತೊರೆದುಹೋಗಿ ಅರಣ್ಯದಂತೆ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವುದು; ಅಲ್ಲಿ ಕರು ಮೇಯುವುದು, ಅಲ್ಲಿ ಅದು ಮಲಗುವುದು, ಅದರ ಕೊಂಬೆಗಳನ್ನು ತಿನ್ನಿಬಿಡುವುದು. ಅದರ ಕೊಂಬೆಗಳು ಒಣಗಿದಾಗ ಅವು ಮುರಿದುಹೋಗುವವು; ಸ್ತ್ರೀಯರು ಬಂದು ಅವುಗಳನ್ನು ಬೆಂಕಿಗೆ ಹಾಕುವರು; ಯಾಕಂದರೆ ಇದು ಬುದ್ಧಿಹೀನ ಜನಾಂಗ; ಆದದರಿಂದ ಅವರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದವನು ಅವರ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ತೋರಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಅವರನ್ನು ರೂಪಿಸಿದವನು ಅವರಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ತೋರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.”

The two witnesses are shown “no favor,” for they proclaimed a false prediction that ushered in the “wilderness” period of three and a half days. They then became a “people of no understanding,” though they previously had been the “defenced city.” That city then became “desolate” and a “habitation” that was “forsaken”. It became dead dry bones lying in the street of the city of Sodom and Egypt. When the dead are then called to arise, they are tested by the sins of their fathers, which includes the “debate” at the beginning of the period that starts with the empowerment of the first message and ends with the arrival of the third message. The debate is whether to accept or reject the methodology represented by the Elijah of their history. In 1863, the fathers of Adventism rejected the message of Moses’ “seven times,” that had been presented by Elijah.

ಎರಡು ಸಾಕ್ಷಿಗಳಿಗೆ “ಯಾವ ಅನುಗ್ರಹವೂ” ತೋರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ, ಯಾಕಂದರೆ ಅವರು ಮೂರು ಮತ್ತು ಅರ್ಧ ದಿನಗಳ “ಅರಣ್ಯ” ಅವಧಿಯನ್ನು ಆರಂಭಕ್ಕೆ ತಂದ ಸುಳ್ಳು ಮುನ್ಸೂಚನೆಯನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದ್ದರು. ನಂತರ ಅವರು ಹಿಂದೆ “ಬಲಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಗರ”ವಾಗಿದ್ದರೂ, “ಗ್ರಹಿಕೆಯಿಲ್ಲದ ಜನ”ರಾದರು. ಆಗ ಆ ನಗರವು “ನಿರ್ಜನ”ವೂ, “ತ್ಯಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟ” “ನಿವಾಸಸ್ಥಾನ”ವೂ ಆಯಿತು. ಅದು ಸೋದೋಮ ಮತ್ತು ಈಜಿಪ್ತಿನ ನಗರದ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರುವ ಸತ್ತ ಒಣ ಎಲುಬುಗಳಂತಾಯಿತು. ನಂತರ ಸತ್ತವರನ್ನು ಎದ್ದುಬರಲು ಕರೆದಾಗ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಪಿತೃಗಳ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಸಂದೇಶಕ್ಕೆ ಶಕ್ತಿಕೊಡಲ್ಪಡುವುದರಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ ಮೂರನೆಯ ಸಂದೇಶದ ಆಗಮನದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವ ಅವಧಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿರುವ “ವಾದವಿವಾದ”ವೂ ಸೇರಿದೆ. ಆ ವಾದವಿವಾದವು ಅವರ ಇತಿಹಾಸದ ಎಲೀಯನಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಬೇಕೋ ತಿರಸ್ಕರಿಸಬೇಕೋ ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ಇದೆ. 1863ರಲ್ಲಿ, ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಪಿತೃಗಳು, ಎಲೀಯನ ಮೂಲಕ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮೋಶೆಯ “ಏಳು ಸಮಯಗಳ” ಸಂದೇಶವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರು.

Beginning in July, of 2023 the withered boughs of Isaiah twenty-seven must decide if they will repeat the sins of the church in Galilee, and the history of 1863, as well as the history of September 11, 2001. To reject the methodology represented by Habakkuk chapter two, and Isaiah twenty-seven, and by Elijah, John the Baptist and William Miller is to repeat the sins of our fathers, instead of being benefited by the sacred ensamples that were record for those upon whom the ends of the earth have come.

2023ರ ಜುಲೈ ತಿಂಗಳಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ, ಯೆಶಾಯ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳರ ಒಣಗಿಹೋದ ಕೊಂಬೆಗಳು ಗಲಿಲಾಯದ ಸಭೆಯ ಪಾಪಗಳನ್ನು, 1863ರ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ 2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರ ಇತಿಹಾಸವನ್ನೂ ಮರುಕಳಿಸುವವೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬುದನ್ನು ತೀರ್ಮಾನಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಹಬಕ್ಕೂಕ ಎರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಿಂದಲೂ, ಯೆಶಾಯ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳರಿಂದಲೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಏಲೀಯ, ಸ್ನಾನಿಕ ಯೋಹಾನ ಮತ್ತು ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರಿಂದಲೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವಿಧಾನವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದು ಎಂದರೆ, ಭೂಮಿಯ ಅಂತ್ಯಕಾಲಗಳು ಬಂದಿರುವವರಿಗಾಗಿ ದಾಖಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪವಿತ್ರ ಮಾದರಿಗಳಿಂದ ಲಾಭಪಡೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ, ನಮ್ಮ ಪಿತೃಗಳ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಮರುಕಳಿಸುವುದೇ ಆಗಿದೆ.

> Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come. Wherefore let him that thinketh he standeth take heed lest he fall. There hath no temptation taken you but such as is common to man: but God is faithful, who will not suffer you to be tempted above that ye are able; but will with the temptation also make a way to escape, that ye may be able to bear it. Wherefore, my dearly beloved, flee from idolatry. I speak as to wise men; judge ye what I say. 1 Corinthians 10:11–15.

> ಈ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಗತಿಗಳು ಅವರಿಗೆ ಮಾದರಿಗಳಾಗಿ ಸಂಭವಿಸಿದವು; ಮತ್ತು ಯುಗಗಳ ಅಂತ್ಯವು ಬಂದಿರುವ ನಮ್ಮ ಎಚ್ಚರಿಕೆಗೆ ಅವು ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಆದದರಿಂದ ತಾನು ನಿಂತಿದ್ದೇನೆಂದು ಭಾವಿಸುವವನು ಬೀಳದಂತೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದಿರಲಿ. ಮಾನವನಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿರುವ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾವ ಪರೀಕ್ಷೆಯೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ದೇವರು ನಂಬಿಗಸ್ತನು; ನೀವು ತಾಳಲಾರದಷ್ಟಾಗಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಒಳಪಡಲು ಆತನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ; ಅದರ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ನೀವು ಅದನ್ನು ತಾಳುವಂತಾಗುವಂತೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನೂ ಒದಗಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದದರಿಂದ, ನನ್ನ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯರಾದವರೇ, ವಿಗ್ರಹಾರಾಧನೆಯಿಂದ ಓಡಿಹೋಗಿರಿ. ನಾನು ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ಮಾತಾಡುವಂತೆ ಮಾತಾಡುತ್ತೇನೆ; ನಾನು ಹೇಳುವುದನ್ನು ನೀವೇ ತೀರ್ಮಾನಿಸಿರಿ. 1 ಕೊರಿಂಥದವರಿಗೆ 10:11–15.

The sacred methodology establishes the message of the Midnight Cry, which is the latter rain message. That message, when eaten spiritually produces a corresponding experience as certainly as Daniel and the three worthies’ diet of pulse, produced a fairer and fatter countenance. But in Habakkuk chapter two, the stumbling block for those who reject the offer of justification by faith, is pride which prevents them from following on to know the Lord. If there is ever a time when God’s people cannot put off the work of accepting the true methodology, and eating the message from the angel’s hand, it is now!

ಪವಿತ್ರ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರವು ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಕೂಗಿನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತದೆ; ಅದು ಉತ್ತರಮಳೆಯ ಸಂದೇಶವಾಗಿದೆ. ಆ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಆತ್ಮಿಕವಾಗಿ ಭುಂಜಿಸಿದಾಗ, ದಾನಿಯೇಲನೂ ಮೂವರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಯುವಕರೂ ಸೇವಿಸಿದ ಕಾಳುಗಳ ಆಹಾರವು ಹೇಗೆ ಅವರ ಮುಖಕಾಂತಿಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿಯೂ ಪುಷ್ಟವಾಗಿಯೂ ಉಂಟುಮಾಡಿತೋ, ಅದೇ ನಿಶ್ಚಿತತೆಯೊಂದಿಗೆ ಅದರ ಅನುಗುಣವಾದ ಅನುಭವವು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಹಬಕ್ಕೂಕ ಅಧ್ಯಾಯ ಎರಡರಲ್ಲಿ, ನಂಬಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ನೀತೀಕರಣದ ಪ್ರಸ್ತಾವವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವವರಿಗಾಗಿ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿರುವುದು ಅಹಂಕಾರವೇ; ಅದು ಅವರನ್ನು ಕರ್ತನನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಯುವುದರಿಂದ ತಡೆಯುತ್ತದೆ. ದೇವರ ಜನರು ಸತ್ಯವಾದ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮುಂದೂಡಲಾರದೆ, ದೂತನ ಕೈಯಿಂದ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಭುಂಜಿಸಬೇಕಾದ ಕಾಲ ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಇದ್ದರೆ, ಅದು ಈಗಲೇ!

> “We must not wait for the latter rain. It is coming upon all who will recognize and appropriate the dew and showers of grace that fall upon us. When we gather up the fragments of light, when we appreciate the sure mercies of God, who loves to have us trust Him, then every promise will be fulfilled. ‘For as the earth bringeth forth her bud, and as the garden causeth the things that are sown in it to spring forth; so the Lord God will cause righteousness and praise to spring forth before all the nations.’ Isaiah 61:11. The whole earth is to be filled with the glory of God.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

> “ನಾವು ಅಂತಿಮ ಮಳೆಯಿಗಾಗಿ ಕಾಯಬಾರದು. ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಬೀಳುವ ಕೃಪೆಯ ತುಂತುರು ಮತ್ತು ಮಳೆಯ ಸುರಿಮಳೆಯನ್ನು ಯಾರು ಗುರುತಿಸಿ ತಮ್ಮದಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವರೋ, ಅವರ ಮೇಲೆಯೆಲ್ಲ ಅದು ಬರುತ್ತದೆ. ನಾವು ಬೆಳಕಿನ ತುಣುಕುಗಳನ್ನು ಕೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ, ನಮ್ಮಿಂದ ತನ್ನಲ್ಲಿ ಭರವಸೆ ಇಡಬೇಕೆಂದು ಇಷ್ಟಪಡುವ ದೇವರ ನಿಶ್ಚಿತ ಕೃಪಾಕಟಾಕ್ಷಗಳನ್ನು ನಾವು ಮೌಲ್ಯಪಡಿಸುವಾಗ, ಆಗ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಾಗ್ದಾನವೂ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ. ‘ಯಾಕಂದರೆ ಭೂಮಿಯು ತನ್ನ ಮೊಗ್ಗನ್ನು ಹೊರತರುವ ಹಾಗೆಯೂ, ತೋಟವು ಅದರಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತಿದವುಗಳನ್ನು ಮೊಳೆಸುವ ಹಾಗೆಯೂ ಕರ್ತನಾದ ಯೆಹೋವನು ನೀತಿಯನ್ನೂ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನೂ ಎಲ್ಲಾ ಜನಾಂಗಗಳ ಮುಂದೆ ಮೊಳೆಯುವಂತೆ ಮಾಡುವನು.’ ಯೆಶಾಯ 61:11. ಇಡೀ ಭೂಮಿಯು ದೇವರ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ತುಂಬಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿದೆ.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

God’s prophetic Word has identified that when the great buildings of New York City were thrown down, the angel of Revelation eighteen would descend and “Revelation eighteen, verses one through three would be fulfilled.” Isaiah twenty-seven identifies that time as the “day of the east wind,” and it is the time when “the rough wind” is restrained. “In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind.” Sister White identifies the very same time.

ದೇವರ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಾಕ್ಯವು ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್ ನಗರದ ಮಹಾ ಕಟ್ಟಡಗಳು ಕೆಡವಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಪ್ರಕಟಣೆ ಹದಿನೆಂಟರ ದೂತನು ಇಳಿದು ಬಂದು, “ಪ್ರಕಟನೆ ಹದಿನೆಂಟು, ಒಂದರಿಂದ ಮೂರುನೇ ವಚನಗಳು ನೆರವೇರುತ್ತವೆ” ಎಂದು ಸೂಚಿಸಿದೆ. ಯೆಶಾಯ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು ಆ ಕಾಲವನ್ನು “ಪೂರ್ವಗಾಳಿಯ ದಿನ”ವೆಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಅದು “ಪ್ರಚಂಡ ಗಾಳಿ” ತಡೆಯಲ್ಪಡುವ ಸಮಯವಾಗಿದೆ. “ಅದು ಮೊಳಕೆಯೊಡೆಯುವಾಗ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ನೀನು ಅದೊಂದಿಗೇ ವಿವಾದಿಸುವಿ; ಆತನು ಪೂರ್ವಗಾಳಿಯ ದಿನದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪ್ರಚಂಡ ಗಾಳಿಯನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಾನೆ.” ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಇದೇ ಸಮಯವನ್ನೇ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ.

> “At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.

> “ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ರಕ್ಷಣೆಯ ಕಾರ್ಯವು ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಾಗ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಸಂಕಟವು ಬರುತ್ತಿರುತ್ತದೆ; ಜನಾಂಗಗಳು ಕೋಪಗೊಂಡಿರುತ್ತವೆ, ಆದಾಗ್ಯೂ ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸದಂತೆ ಅವುಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಇಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ‘ಹಿಂದುಮಳೆಯು,’ ಅಥವಾ ಕರ್ತನ ಸನ್ನಿಧಿಯಿಂದ ಬರುವ ಶಾಂತಿದಾಯಕ ಪುನರುಜ್ಜೀವನವು, ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಘೋಷಣೆಯ ಮಹಾಶಬ್ದಕ್ಕೆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಲು ಹಾಗೂ ಏಳು ಕೊನೆಯ ವಿಪತ್ತುಗಳು ಸುರಿಯಲ್ಪಡುವ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುವಂತೆ ಪರಿಶುದ್ಧರನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ.” Early Writings, 85.

The power that angers the nations arrived when the latter rain began to fall. But as soon as that power angered the nations, it was held in check, for Isaiah recorded that he “stayeth his rough wind.” The rough wind, is the east wind, and that wind is restrained when the latter rain begins to sprinkle, and the work of salvation is closing. The closing work of salvation is the sealing time. “Line upon line” the rough, or east wind that is restrained during the sealing of the one hundred and forty-four thousand is the four winds of Revelation chapter seven.

ಜನಾಂಗಗಳನ್ನು ಕೋಪಗೊಳಿಸುವ ಆ ಶಕ್ತಿ, ಉತ್ತರ ಮಳೆಯು ಸುರಿಯಲು ಆರಂಭವಾದಾಗ ಬಂತು. ಆದರೆ ಆ ಶಕ್ತಿಯು ಜನಾಂಗಗಳನ್ನು ಕೋಪಗೊಳಿಸಿದ ತಕ್ಷಣವೇ ಅದು ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಏಕೆಂದರೆ ಯೆಶಾಯನು, ಆತನು “ತನ್ನ ಪ್ರಚಂಡ ಗಾಳಿಯನ್ನು ತಡೆದು ಇಡುತ್ತಾನೆ” ಎಂದು ದಾಖಲಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಆ ಪ್ರಚಂಡ ಗಾಳಿಯೇ ಪೂರ್ವಗಾಳಿ; ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ಮಳೆಯು ಸಿಂಪಡಿಸಲು ಆರಂಭವಾಗುವಾಗ, ಹಾಗೂ ರಕ್ಷಣೆಯ ಕಾರ್ಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯತ್ತ ಸಾಗುವಾಗ, ಆ ಗಾಳಿಯು ತಡೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ರಕ್ಷಣೆಯ ಸಮಾಪನ ಕಾರ್ಯವೇ ಮುದ್ರೆಯಿಡುವ ಕಾಲವಾಗಿದೆ. “ಸಾಲಿನ ಮೇಲ್ಸಾಲು” ಪ್ರಕಾರ, ನೂರು ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮುದ್ರೆಯಿಡುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತಡೆಯಲ್ಪಡುವ ಆ ಪ್ರಚಂಡ, ಅಂದರೆ ಪೂರ್ವಗಾಳಿ, ಪ್ರಕಟನೆಯ ಏಳನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ನಾಲ್ಕು ಗಾಳಿಗಳೇ ಆಗಿವೆ.

> And after these things I saw four angels standing on the four corners of the earth, holding the four winds of the earth, that the wind should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree. And I saw another angel ascending from the east, having the seal of the living God: and he cried with a loud voice to the four angels, to whom it was given to hurt the earth and the sea, Saying, Hurt not the earth, neither the sea, nor the trees, till we have sealed the servants of our God in their foreheads. Revelation 7:1–3.

> ಇವುಗಳಾದ ನಂತರ ನಾನು ಭೂಮಿಯ ನಾಲ್ಕು ಮೂಲೆಗಳಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ನಾಲ್ವರು ದೂತರನ್ನು ಕಂಡೆನು; ಅವರು ಭೂಮಿಯ ನಾಲ್ಕು ಗಾಳಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರು, ಗಾಳಿಯು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಾಗಲಿ, ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲಾಗಲಿ, ಯಾವ ಮರದ ಮೇಲಾಗಲಿ ಬೀಸಬಾರದೆಂದು. ಆಗ ನಾನು ಜೀವಂತ ದೇವರ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ದೂತನನ್ನು ಪೂರ್ವದ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಏರಿ ಬರುತ್ತಿರುವುದಾಗಿ ಕಂಡೆನು; ಮತ್ತು ಭೂಮಿಗೂ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೂ ಹಾನಿ ಮಾಡುವ ಅಧಿಕಾರವು ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಆ ನಾಲ್ವರು ದೂತರಿಗೆ ಅವನು ಮಹಾ ಸ್ವರದಿಂದ ಕೂಗಿ ಹೀಗೆಂದನು: “ನಾವು ನಮ್ಮ ದೇವರ ದಾಸರ ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಹಾಕುವವರೆಗೂ, ಭೂಮಿಗೂ ಹಾನಿ ಮಾಡಬೇಡಿರಿ, ಸಮುದ್ರಕ್ಕೂ ಮಾಡಬೇಡಿರಿ, ಮರಗಳಿಗೂ ಮಾಡಬೇಡಿರಿ.” ಪ್ರಕಟನೆ 7:1–3.

The sealing of the one hundred and forty-four thousand was typified by Christ’s triumphal entry into Jerusalem. There Christ, for the only time in His life, rode upon an ass (a symbol of Islam), and Lazarus led the procession into Jerusalem. Sister White identifies Lazarus as the symbol of the seal in that history.

ಒಂದು ನೂರು ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮುದ್ರಣವು ಕ್ರಿಸ್ತನು ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ಜಯೋತ್ಸವದ ಪ್ರವೇಶ ಮಾಡಿದ ಘಟನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿರೂಪಿತವಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಸಲ ಕತ್ತೆಯ ಮೇಲೆ (ಇಸ್ಲಾಂನ ಒಂದು ಸಂಕೇತ) ಸವಾರಿ ಮಾಡಿದರು, ಮತ್ತು ಲಾಜರನು ಆ ಮೆರವಣಿಗೆಯನ್ನು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನೊಳಗೆ ಮುನ್ನಡೆಸಿದನು. ಆ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಲಾಜರನು ಮುದ್ರೆಯ ಸಂಕೇತವೆಂದು ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ.

> “In delaying to come to Lazarus, Christ had a purpose of mercy toward those who had not received Him. He tarried, that by raising Lazarus from the dead He might give to His stubborn, unbelieving people another evidence that He was indeed ‘the resurrection, and the life.’ He was loath to give up all hope of the people, the poor, wandering sheep of the house of Israel. His heart was breaking because of their impenitence. In His mercy He purposed to give them one more evidence that He was the Restorer, the One who alone could bring life and immortality to light. This was to be an evidence that the priests could not misinterpret. This was the reason of His delay in going to Bethany. This crowning miracle, the raising of Lazarus, was to set the seal of God on His work and on His claim to divinity.” The Desire of Ages, 528, 529.

> “ಲಾಜರನ ಬಳಿಗೆ ಬರುವುದನ್ನು ವಿಳಂಬಗೊಳಿಸುವಲ್ಲಿ, ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನ್ನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸದವರ ಕಡೆಗೆ ಕರುಣೆಯ ಉದ್ದೇಶವೊಂದನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದನು. ಆತನು ತಡಮಾಡಿದನು; ಸತ್ತವರೊಳಗಿಂದ ಲಾಜರನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುವ ಮೂಲಕ, ತನ್ನ ಹಠಮಾರಿ, ಅವಿಶ್ವಾಸಿ ಜನರಿಗೆ ಆತನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ‘ಪುನರುತ್ಥಾನವೂ ಜೀವವೂ’ ಆಗಿದ್ದಾನೆಂಬ ಮತ್ತೊಂದು ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ನೀಡುವದಕ್ಕಾಗಿ. ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಮನೆಯ ಬಡ, ಅಲೆಮಾರಿ ಕುರಿಗಳಾದ ಆ ಜನರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನೂ ಕೈಬಿಡಲು ಆತನು ಇಚ್ಚಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪರಾಹಿತ್ಯದ ಕಾರಣದಿಂದ ಆತನ ಹೃದಯವು ಒಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ತನ್ನ ಕರುಣೆಯಲ್ಲಿ ಆತನು ಅವರಿಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ನೀಡಬೇಕೆಂದು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದನು; ಆತನೇ ಪುನಃಸ್ಥಾಪಕನು, ಜೀವವನ್ನೂ ಅಮರತ್ವವನ್ನೂ ಬೆಳಕಿಗೆ ತರುವವನಾದ ಏಕೈಕನೂ ಆತನೇ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ. ಇದು ಯಾಜಕರು ತಪ್ಪಾಗಿ ಅರ್ಥೈಸಲಾರದಂಥ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಆತನು ಬೇಥಾನ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದನ್ನು ವಿಳಂಬಗೊಳಿಸಿದ ಕಾರಣವೇ ಇದು. ಈ ಪರಮೋನ್ನತ ಅದ್ಭುತವಾದ ಲಾಜರನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುವ ಕಾರ್ಯವು, ಆತನ ಕಾರ್ಯದ ಮೇಲೂ ಆತನ ದೈವತ್ವದ ಹಕ್ಕಿನ ಮೇಲೂ ದೇವರ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಒತ್ತಬೇಕಾಗಿತ್ತು.” The Desire of Ages, 528, 529.

The tarrying time that began on July 18, 2020 is represented by Christ’s tarrying before He resurrected Lazarus. The tarrying time of Revelation chapter eleven, ends at the conclusion of the three and a half days. During those days the two witnesses laid dead in the street. And just as Lazarus was to be resurrected following a tarrying time, so too were John’s two witnesses. Once resurrected they lead the procession into Jerusalem, representing the “seal of God,” and the “crowning miracle” that testifies to Christ’s divinity. The resurrection identifies the conclusion of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which takes place while the four winds, the east wind, the rough wind, that arrived on September 11, 2001, is held in check.

2020ರ ಜುಲೈ 18ರಂದು ಆರಂಭವಾದ ತಡವಾದ ಕಾಲವು, ಕ್ರಿಸ್ತನು ಲಾಜರನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುವ ಮೊದಲು ತಡಮಾಡಿದ ಘಟನೆಯಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಪ್ರಕಟಣೆ ಗ್ರಂಥದ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ ತಡವಾದ ಕಾಲವು ಮೂರುವರೆ ದಿನಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಇಬ್ಬರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ಬೀದಿಯಲ್ಲೇ ಸತ್ತವರಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದರು. ಮತ್ತು ತಡವಾದ ಕಾಲದ ನಂತರ ಲಾಜರನು ಪುನರುತ್ಥಾನಗೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಯೋಹಾನನ ಇಬ್ಬರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳೂ ಸಹ ಹಾಗೆಯೇ ಪುನರುತ್ಥಾನಗೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಪುನರುತ್ಥಾನಗೊಂಡ ನಂತರ ಅವರು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನೊಳಗೆ ನಡೆಯುವ ಮೆರವಣಿಗೆಯನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ; ಇದು “ದೇವರ ಮುದ್ರೆ”ಯನ್ನೂ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ದೈವತ್ವಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ ನೀಡುವ “ಕಿರೀಟಮಣಿಯಾದ ಅದ್ಭುತ”ವನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಪುನರುತ್ಥಾನವು, 2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರಂದು ಬಂದ ನಾಲ್ಕು ಗಾಳಿಗಳು, ಪೂರ್ವಗಾಳಿ, ಉಗ್ರಗಾಳಿ ತಡೆಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮುದ್ರಣದ ಸಮಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

In the hour that is the Sunday law, those winds are released to bring retributive judgment upon the earth beast of Revelation thirteen. They are now even slipping through the fingers of those four angels that are restraining them during the sealing period. One of the most profound references in the Spirit of Prophecy relating to the day of the east wind is found in Testimonies, volume nine. That volume begins the inspired words on page eleven, so it begins symbolically on “nine-eleven”. The title of the chapter is, “The Final Crisis”, but it is also the first chapter of a section titled, “For the Coming of the King”.

ಭಾನುವಾರ ಕಾಯಿದೆ ಎನ್ನುವ ಆ ಘಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ, ಆ ಗಾಳಿಗಳು ಪ್ರಕಟಣೆ ಹದಿಮೂರನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಭೂಮಿಯ ಮೃಗದ ಮೇಲೆ ಪ್ರತೀಕಾರಾತ್ಮಕ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪನ್ನು ತರಲು ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಮುದ್ರೆಹಾಕುವ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಅವುಗಳನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿರುವ ಆ ನಾಲ್ವರು ದೂತರ ಬೆರಳುಗಳ ಮಧ್ಯದಿಂದ ಈಗಲೇ ಅವು ಜಾರಿಹೋಗುತ್ತಿರುವಂತಿವೆ. ಪೂರ್ವಗಾಳಿಯ ದಿನಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಅತ್ಯಂತ ಗಂಭೀರವಾದ ಉಲ್ಲೇಖಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು *Testimonies*, ಸಂಪುಟ ಒಂಬತ್ತರಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು. ಆ ಸಂಪುಟವು ಹನ್ನೊಂದನೇ ಪುಟದಲ್ಲಿ ಪ್ರೇರಿತ ವಚನಗಳನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತದೆ; ಆದಕಾರಣ ಅದು ಸಂಕೇತಾತ್ಮಕವಾಗಿ “ಒಂಬತ್ತು-ಹನ್ನೊಂದು”ಯಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಅಧ್ಯಾಯದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ “ಅಂತಿಮ ಸಂಕಟ” ಎಂಬುದಾಗಿದೆ; ಆದರೆ ಅದು “ರಾಜನ ಆಗಮನಕ್ಕಾಗಿ” ಎಂಬ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯ ಭಾಗದ ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಾಯವೂ ಆಗಿದೆ.

There is no evidence that the section and title of the chapter were purposely manipulated by the editors that compiled the volume, yet the coming of the King, is easily recognized as the coming of the bridegroom, which in the parable of the ten virgins occurs with the midnight crisis that is produced in the virgins, by the presence or lack of oil in their vessels. The midnight crisis that is now arriving, is as the title represents—the last crisis for the ten virgins. In that crisis they manifest whether they have the oil, or they don’t. The oil is not simply the Holy Spirit, it is precisely defined as the Holy Spirit, and also as the correct message, and also as the correct character.

ಈ ಸಂಪುಟವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಸಂಪಾದಕರು ಅಧ್ಯಾಯದ ವಿಭಾಗವನ್ನೂ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯನ್ನು ಕೂಡ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಸಾಕ್ಷ್ಯವಿಲ್ಲ; ಆದಾಗ್ಯೂ, ರಾಜನ ಆಗಮನವು ವರನ ಆಗಮನವಾಗಿಯೇ ಸುಲಭವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಅದು ಹತ್ತು ಕನ್ಯೆಯರ ಉಪಮೆಯಲ್ಲಿ, ಅವರ ಪಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಎಣ್ಣೆಯಿರುವಿಕೆ ಅಥವಾ ಇಲ್ಲದಿರುವಿಕೆಯ ಕಾರಣದಿಂದ ಕನ್ಯೆಯರಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಸಂಕಟದೊಂದಿಗೆ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಈಗ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿರುವ ಆ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಸಂಕಟವು, ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಸೂಚಿಸುವಂತೆಯೇ—ಹತ್ತು ಕನ್ಯೆಯರಿಗೆ ಕೊನೆಯ ಸಂಕಟವಾಗಿದೆ. ಆ ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ಅವರು ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ಎಣ್ಣೆಯಿದೆಯೋ, ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬುದನ್ನು ಪ್ರಕಟಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಎಣ್ಣೆಯು ಕೇವಲ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ; ಅದು ನಿಖರವಾಗಿ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮವೆಂದು, ಹಾಗೆಯೇ ಸರಿಯಾದ ಸಂದೇಶವೆಂದು, ಹಾಗೆಯೇ ಸರಿಯಾದ ಗುಣಸ್ವಭಾವವೆಂದು ಸಹ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

The correct methodology establishes the correct message of the Midnight Cry, and that message, received and acted upon, produces the correct character. That character in the last crisis is the character that receives the seal of God. The process of sealing God’s people began at the arrival of the day of the east wind, on September 11, 2001. The message of that time was then to be eaten. Whether to eat or not to eat is represented by Isaiah’s “debate,” and also by Habakkuk’s question of what the watchmen should answer in the argument. The tarrying time of Matthew twenty-five and Habakkuk concludes with the representation of two classes of worshippers. The tarrying time, represented by three and a half days in Revelation chapter eleven, is almost finished.

ಸರಿಯಾದ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರವು ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಕೂಗಿನ ಸರಿಯಾದ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಆ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಅದರ ಪ್ರಕಾರ ನಡೆಯುವಾಗ, ಅದು ಸರಿಯಾದ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅಂತಿಮ ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಸ್ವಭಾವವೇ ಆ ಸ್ವಭಾವವಾಗಿದೆ. ದೇವರ ಜನರನ್ನು ಮುದ್ರಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಪೂರ್ವಗಾಳಿಯ ದಿನವು ಬಂದಾಗ, ಅಂದರೆ 2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರಂದು, ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಆಗಿನ ಕಾಲದ ಸಂದೇಶವನ್ನು ತಿನ್ನಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ತಿನ್ನಬೇಕೋ ತಿನ್ನಬಾರದೇ ಎಂಬುದು ಯೆಶಾಯನ “ವಿವಾದ”ದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ವಾದಪ್ರತಿವಾದದಲ್ಲಿ ಕಾವಲುಗಾರರು ಏನು ಉತ್ತರಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಹಬಕ್ಕೂಕನ ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಅದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಮತ್ತಾಯ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಮತ್ತು ಹಬಕ್ಕೂಕಿನ ತಡವಾದ ಸಮಯವು ಕೊನೆಗೆ ಎರಡು ವರ್ಗಗಳ ಆರಾಧಕರ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಪ್ರಕಟನೆ ಅಧ್ಯಾಯ ಹನ್ನೊಂದರಲ್ಲಿ ಮೂರುವರೆ ದಿನಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಆ ತಡವಾದ ಸಮಯವು ಈಗ ಬಹುತೇಕ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಬಂದಿದೆ.

That tarrying time is also represented at the beginning of the chapter in volume nine, with a passage from Hebrews, where Paul paraphrases verse four of Habakkuk chapter two. Paul’s reference places Habakkuk two in the movement of the third angel, for it is in that history that Christ moved into the Most Holy Place, and in that history the light of His high priestly ministry was revealed, and it is in the book of Hebrews that Paul is revealing the clearest revelation of Christ’s high priestly ministry in God’s Word.

ಆ ತಡಮಾಡುವ ಕಾಲವು ಒಂಬತ್ತನೇ ಸಂಪುಟದ ಅಧ್ಯಾಯದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿಯೂ ಹೀಬ್ರಿಯರ ಪುಸ್ತಕದಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾದ ಒಂದು ಉಲ್ಲೇಖದ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಪೌಲನು ಹಬಕ್ಕೂಕನ ಎರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ನಾಲ್ಕನೇ ವಚನವನ್ನು ಪರಾಭಾಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪೌಲನ ಈ ಉಲ್ಲೇಖವು ಹಬಕ್ಕೂಕ ೨ ಅನ್ನು ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಚಳವಳಿಯೊಳಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿಯೇ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಅತಿ ಪರಿಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು, ಮತ್ತು ಆ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿಯೇ ಆತನ ಮಹಾಯಾಜಕ ಸೇವೆಯ ಬೆಳಕು ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು; ಹಾಗೆಯೇ ದೇವರ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮಹಾಯಾಜಕ ಸೇವೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಪ್ರಕಟಣೆಯನ್ನು ಪೌಲನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಹೀಬ್ರಿಯರ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿಯೇ ಆಗಿದೆ.

Habakkuk two in the movement of the first angel did not yet recognize the movement of Christ into the Most Holy Place, for it did not happen until the end of the proclamation of the Midnight Cry. The tarrying time referenced by Paul, is the tarrying time of Habakkuk and Matthew, but it is the tarrying time that would begin on July 18, 2020. The last verse of Habakkuk two represents the conclusion of the Midnight Cry in the Millerite history, and the arrival of the third angel:

ಮೊದಲ ದೂತನ ಚಳವಳಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಹಬಕ್ಕೂಕು ಎರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು, ಕ್ರಿಸ್ತನು ಅತಿ ಪರಿಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಚಳವಳಿಯನ್ನು ಇನ್ನೂ ಗುರುತಿಸಿರಲಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಕೂಗಿನ ಘೋಷಣೆಯ ಅಂತ್ಯವಾಗುವ ತನಕ ಸಂಭವಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಪೌಲನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವ ತಡಕಾಲವು, ಹಬಕ್ಕೂಕು ಮತ್ತು ಮತ್ತಾಯನ ತಡಕಾಲವೇ ಆಗಿದೆ; ಆದರೆ ಅದು 2020ರ ಜುಲೈ 18ರಂದು ಆರಂಭವಾಗಬೇಕಾದ ತಡಕಾಲವಾಗಿದೆ. ಹಬಕ್ಕೂಕು ಎರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಕೊನೆಯ ವಚನವು ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿನ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಕೂಗಿನ ಸಮಾಪ್ತಿಯನ್ನೂ, ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಆಗಮನವನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ:

> But the Lord is in his holy temple: let all the earth keep silence before him. Habakkuk 2:20.

> ಆದರೆ ಕರ್ತನು ತನ್ನ ಪರಿಶುದ್ಧ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ; ಅವನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯು ಮೌನವಾಗಿರಲಿ. ಹಬಕ್ಕೂಕ 2:20.

Testimonies, volume nine emphasizes, beginning on page eleven (nine-eleven), the parable of the ten virgins, the tarrying time and its connection with Habakkuk and Matthew, and the final crisis and September 11, 2001, when the prophetic debate arrived.

ಟೆಸ್ಟಿಮೋನೀಸ್, ಒಂಬತ್ತನೇ ಸಂಪುಟವು, ಹನ್ನೊಂದನೇ ಪುಟದಿಂದ (ಒಂಬತ್ತು-ಹನ್ನೊಂದು) ಆರಂಭಿಸಿ, ಹತ್ತು ಕನ್ಯೆಯರ ಉಪಮೆ, ತಡವಾಗುವ ಕಾಲ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಹಬಕ್ಕೂಕ ಮತ್ತು ಮತ್ತಾಯನೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ಸಂಬಂಧ, ಹಾಗೆಯೇ ಅಂತಿಮ ಸಂಕಟ ಮತ್ತು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಾದವು ತಲುಪಿಬಂದ 2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11 ಅನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತದೆ.

> “Section 1—For the Coming of the King

> “ವಿಭಾಗ 1—ರಾಜನ ಆಗಮನಕ್ಕಾಗಿ”

> “‘Yet a little while, and He that shall come will come, and will not tarry.’ Hebrews 10:37.

> “‘ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪಕಾಲ ಮಾತ್ರ; ಬರುವಾತನು ಬರುವನು, ತಡಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.’ ಹೀಬ್ರಿಯರಿಗೆ 10:37.”

> “The Last Crisis

> “ಅಂತಿಮ ಸಂಕಟ”

> “We are living in the time of the end. The fast-fulfilling signs of the times declare that the coming of Christ is near at hand. The days in which we live are solemn and important. The Spirit of God is gradually but surely being withdrawn from the earth. Plagues and judgments are already falling upon the despisers of the grace of God. The calamities by land and sea, the unsettled state of society, the alarms of war, are portentous. They forecast approaching events of the greatest magnitude.

> “ನಾವು ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ವೇಗವಾಗಿ ನೆರವೇರುತ್ತಿರುವ ಕಾಲದ ಸೂಚನೆಗಳು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಆಗಮನವು ಅತಿಸಮೀಪದಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತವೆ. ನಾವು ಜೀವಿಸುವ ಈ ದಿನಗಳು ಗಂಭೀರವೂ ಮಹತ್ವಪೂರ್ಣವೂ ಆಗಿವೆ. ದೇವರ ಆತ್ಮನು ಕ್ರಮೇಣವಾದರೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಭೂಮಿಯಿಂದ ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ದೇವರ ಕೃಪೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವವರ ಮೇಲೆ ಪೀಡೆಗಳೂ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪುಗಳೂ ಈಗಾಗಲೇ ಬೀಳುತ್ತಿವೆ. ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿಯೂ ಉಂಟಾಗುವ ವಿಪತ್ತುಗಳು, ಸಮಾಜದ ಅಸ್ಥಿರ ಸ್ಥಿತಿ, ಯುದ್ಧದ ಎಚ್ಚರಿಕೆಗಳು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅನಿಷ್ಟಸೂಚಕವಾಗಿವೆ. ಅವು ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ತರವಾದ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿರುವ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಮುನ್ನೆಚ್ಚರಿಸುತ್ತವೆ.”

> “The agencies of evil are combining their forces and consolidating. They are strengthening for the last great crisis. Great changes are soon to take place in our world, and the final movements will be rapid ones.

> “ಕೆಟ್ಟದಿನ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಣಾ ಶಕ್ತಿಗಳು ತಮ್ಮ ಬಲಗಳನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿ ಸಮೇಕರಿಸುತ್ತಿವೆ. ಅವು ಅಂತಿಮ ಮಹಾ ಸಂಕಟಕ್ಕಾಗಿ ತಮ್ಮನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ. ನಮ್ಮ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಮಹತ್ತರ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಸಂಭವಿಸಲಿವೆ, ಮತ್ತು ಅಂತಿಮ ಚಲನೆಗಳು ತ್ವರಿತವಾಗಿರುವುವು.

> “The condition of things in the world shows that troublous times are right upon us. The daily papers are full of indications of a terrible conflict in the near future. Bold robberies are of frequent occurrence. Strikes are common. Thefts and murders are committed on every hand. Men possessed of demons are taking the lives of men, women, and little children. Men have become infatuated with vice, and every species of evil prevails.

> “ಲೋಕದಲ್ಲಿರುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳು ಸಂಕಟಕರ ಕಾಲಗಳು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆಯೇ ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ಸಮೀಪದ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಲಿರುವ ಭೀಕರ ಸಂಘರ್ಷದ ಸೂಚನೆಗಳಿಂದ ದೈನಂದಿನ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ತುಂಬಿವೆ. ಧೈರ್ಯಶಾಲಿ ದರೋಡೆಗಳು ಆಗಾಗ್ಗೆ ಸಂಭವಿಸುತ್ತಿವೆ. ಮುಷ್ಕರಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿವೆ. ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಳವುಗಳೂ ಕೊಲೆಗಳೂ ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ. ದೆವ್ವಗಳಿಂದ ಆಕ್ರಮಿತರಾದ ಮನುಷ್ಯರು ಪುರುಷರ, ಮಹಿಳೆಯರ, ಮತ್ತು ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ತೆಗೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮನುಷ್ಯರು ದುಷ್ಚಟಗಳ ಮೋಹಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ವಿಧದ ಕೆಡುಕುಗಳು ಪ್ರಾಬಲ್ಯದಲ್ಲಿವೆ.”

> “The enemy has succeeded in perverting justice and in filling men’s hearts with the desire for selfish gain.

> “ಶತ್ರುವು ನ್ಯಾಯವನ್ನು ವಿಕೃತಗೊಳಿಸುವುದಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ವಾರ್ಥಲಾಭದ ಆಸೆಯಿಂದ ಮಾನವರ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ತುಂಬಿಸುವುದಲ್ಲಿಯೂ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ.

> “‘Justice standeth afar off: for truth is fallen in the street, and equity cannot enter.’ Isaiah 59:14. In the great cities there are multitudes living in poverty and wretchedness, well-nigh destitute of food, shelter, and clothing; while in the same cities are those who have more than heart could wish, who live luxuriously, spending their money on richly furnished houses, on personal adornment, or worse still, upon the gratification of sensual appetites, upon liquor, tobacco, and other things that destroy the powers of the brain, unbalance the mind, and debase the soul. The cries of starving humanity are coming up before God, while by every species of oppression and extortion men are piling up colossal fortunes.

> “‘ನ್ಯಾಯವು ದೂರವಾಗಿ ನಿಂತಿದೆ; ಸತ್ಯವು ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದೆ, ಮತ್ತು ಸಮತ್ವವು ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲಾರದು.’ ಯೆಶಾಯ 59:14. ಮಹಾನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಆಹಾರ, ಆಶ್ರಯ ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರಗಳಿಗೂ ಬಹುತೇಕ ವಂಚಿತರಾಗಿ, ಬಡತನ ಮತ್ತು ದುರವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸುವ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಜನರು ಇದ್ದಾರೆ; ಅದೇ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಹೃದಯವು ಬಯಸಬಹುದಾದುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಅಧಿಕವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವರೂ ಇದ್ದಾರೆ; ಅವರು ವೈಭವದಿಂದ ಬದುಕುತ್ತಾ, ತಮ್ಮ ಹಣವನ್ನು ವೈಭವೋಪೇತವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮನೆಗಳ ಮೇಲೂ, ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅಲಂಕಾರದ ಮೇಲೂ, ಅಥವಾ ಇನ್ನೂ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ, ಇಂದ್ರಿಯಾಸಕ್ತಿಗಳ ತೃಪ್ತಿಗಾಗಿಯೂ, ಮದ್ಯ, ತಂಬಾಕು ಮತ್ತು ಮೆದುಳಿನ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸುವ ಮತ್ತು ಆತ್ಮವನ್ನು ಹೀನಗೊಳಿಸುವ ಇತರೆ ವಸ್ತುಗಳ ಮೇಲೂ ವ್ಯಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಸಿದಾಡುತ್ತಿರುವ ಮಾನವಕುಲದ ಮೊರೆಗಳು ದೇವರ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಏರುತ್ತಿವೆ; ಇತ್ತರೆಲ್ಲ ವಿಧಗಳ ದಮನ ಮತ್ತು ಸುಲಿಗೆಯ ಮೂಲಕ ಜನರು ಅತಿವಿಶಾಲ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.”

> “On one occasion, when in New York City, I was in the night season called upon to behold buildings rising story after story toward heaven. These buildings were warranted to be fireproof, and they were erected to glorify their owners and builders. Higher and still higher these buildings rose, and in them the most costly material was used. Those to whom these buildings belonged were not asking themselves: ‘How can we best glorify God?’ The Lord was not in their thoughts.

> “ಒಂದು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ನಾನು ನ್ಯೂಯೋರ್ಕ್ ನಗರದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ, ರಾತ್ರಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದ ಕಡೆಗೆ ಮಹಡಿ ಮೇಲ್ಮಹಡಿಯಾಗಿ ಏರುತ್ತಿರುವ ಕಟ್ಟಡಗಳನ್ನು ನೋಡುವಂತೆ ನನಗೆ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಈ ಕಟ್ಟಡಗಳು ಅಗ್ನಿರೋಧಕವೆಂದು ಖಾತರಿಪಡಿಸಲಾಗಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಅವುಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ಮಾಲೀಕರನ್ನೂ ನಿರ್ಮಾತೃಗಳನ್ನೂ ಮಹಿಮைப்படಿಸಲು ಕಟ್ಟಲಾಗಿತ್ತು. ಈ ಕಟ್ಟಡಗಳು ಇನ್ನೂ ಇನ್ನೂ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಏರಿದವು, ಮತ್ತು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ದುಬಾರಿ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಲಾಯಿತು. ಈ ಕಟ್ಟಡಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದವರು ತಮ್ಮೊಳಗೆ ಹೀಗೆ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ: ‘ನಾವು ದೇವರನ್ನು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿ ಹೇಗೆ ಮಹಿಮಪಡಿಸಬಹುದು?’ ಕರ್ತನು ಅವರ ಚಿಂತನೆಗಳಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ.”

> “I thought: ‘Oh, that those who are thus investing their means could see their course as God sees it! They are piling up magnificent buildings, but how foolish in the sight of the Ruler of the universe is their planning and devising. They are not studying with all the powers of heart and mind how they may glorify God. They have lost sight of this, the first duty of man.’

> “ನಾನು ಚಿಂತಿಸಿದೆನು: ‘ಹೀಗೆ ತಮ್ಮ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಹೂಡಿಕೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವವರು ತಮ್ಮ ನಡೆನುಡಿಯನ್ನು ದೇವರು ನೋಡುವಂತೆ ನೋಡಬಹುದಾದರೆ ಎಷ್ಟೋ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು! ಅವರು ಭವ್ಯವಾದ ಕಟ್ಟಡಗಳನ್ನು ರಾಶಿಗಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದಾರೆ; ಆದರೆ ವಿಶ್ವದ ಅಧಿಪತಿಯ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಯೋಜನೆ ಮತ್ತು ಉಪಾಯರಚನೆ ಎಷ್ಟು ಮೂರ್ಖತನವಾಗಿದೆ! ತಮ್ಮ ಹೃದಯದ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನ ಸಮಸ್ತ ಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ದೇವರನ್ನು ಹೇಗೆ ಮಹಿಮೆಪಡಿಸಬಹುದೆಂದು ಅವರು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಮನುಷ್ಯನ ಪ್ರಥಮ ಕರ್ತವ್ಯವಾದ ಇದನ್ನು ಅವರು ಕಣ್ಮರೆಯಾಗಿಸಿದ್ದಾರೆ.’”

> “As these lofty buildings went up, the owners rejoiced with ambitious pride that they had money to use in gratifying self and provoking the envy of their neighbors. Much of the money that they thus invested had been obtained through exaction, through grinding down the poor. They forgot that in heaven an account of every business transaction is kept; every unjust deal, every fraudulent act, is there recorded. The time is coming when in their fraud and insolence men will reach a point that the Lord will not permit them to pass, and they will learn that there is a limit to the forbearance of Jehovah.

> “ಈ ಉನ್ನತ ಕಟ್ಟಡಗಳು ಏಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಅವುಗಳ ಮಾಲೀಕರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಾರ್ಥತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ನೆರೆಹೊರೆಯವರ ಅಸೂಯೆಯನ್ನು ಕೆರಳಿಸಲು ಉಪಯೋಗಿಸಬಹುದಾದ ಧನವು ತಮ್ಮಲ್ಲಿದೆ ಎಂಬ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯ ಅಹಂಕಾರದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಿಸಿದರು. ಅವರು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಹೂಡಿಕೆ ಮಾಡಿದ ಹಣದ ಬಹುಪಾಲು, ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯ ಮೂಲಕ, ಬಡವರನ್ನು ನಿಚ್ಚಳವಾಗಿ ನುರಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಸಂಪಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವ್ಯಾಪಾರ ವ್ಯವಹಾರದ ಲೆಕ್ಕವೂ ಇಡಲ್ಪಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಮರೆತರು; ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅನ್ಯಾಯಕರ ಒಪ್ಪಂದ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮೋಸಪೂರಿತ ಕ್ರಿಯೆ, ಅಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅವರ ಮೋಸ ಮತ್ತು ದುರಹಂಕಾರದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರು ಕರ್ತನು ಅವರಿಗೆ ದಾಟಲು ಅನುಮತಿಸದ ಒಂದು ಮಿತಿಗೆ ತಲುಪುವ ಕಾಲ ಬರುತ್ತಿದೆ; ಆಗ ಯೆಹೋವನ ದೀರ್ಘಶಾಂತಿಗೂ ಒಂದು ಮಿತಿ ಇದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವರು.”

> “The scene that next passed before me was an alarm of fire. Men looked at the lofty and supposedly fire-proof buildings and said: ‘They are perfectly safe.’ But these buildings were consumed as if made of pitch. The fire engines could do nothing to stay the destruction. The firemen were unable to operate the engines.” Testimonies, volume 9, 11–13.

> “ಮುಂದೆ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ನಡೆದ ದೃಶ್ಯವು ಬೆಂಕಿಯ ಅಪಾಯದ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು. ಜನರು ಎತ್ತರವಾದ ಹಾಗೂ ತಾವು ಬೆಂಕಿಗೆ ಅಜೇಯವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದ ಕಟ್ಟಡಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ‘ಇವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿವೆ’ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆದರೆ ಆ ಕಟ್ಟಡಗಳು ಪಿಚ್ಚಿನಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಂತೆಯೇ ದಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ಅಗ್ನಿಶಾಮಕ ಯಂತ್ರಗಳಿಗೆ ಆ ನಾಶವನ್ನು ತಡೆಯಲು ಏನೂ ಮಾಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅಗ್ನಿಶಾಮಕ ಸಿಬ್ಬಂದಿಗೆ ಆ ಯಂತ್ರಗಳನ್ನು ಕಾರ್ಯಗತಗೊಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.” Testimonies, volume 9, 11–13.

The “debate” that took place over methodology in the beginning of the period represented by Daniel chapter one; and also represented by Daniel chapters one through three; and also represented by the history beginning on August 11, 1840; and also represented in the history of John chapter six, at the crisis in Galilee; and also represented by the history of September 11, 2001 (until July 18, 2020), is now being repeated, not within Adventism at large, but among the dead dry bones that are being aroused from their lethargy by a “voice” crying in the wilderness.

ದಾನಿಯೇಲನು ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಅವಧಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರದ ಕುರಿತು ನಡೆದ “ವಾದವಿವಾದ”; ಹಾಗೆಯೇ ದಾನಿಯೇಲನು ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಾಯದಿಂದ ಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯದವರೆಗೆ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದು; ಹಾಗೆಯೇ 1840ರ ಆಗಸ್ಟ್ 11ರಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದು; ಹಾಗೆಯೇ ಗಲಿಲಾಯದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾದ ಸಂಕಟಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯೋಹಾನನು ಆರನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದು; ಹಾಗೆಯೇ 2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ (2020ರ ಜುಲೈ 18ರವರೆಗೆ) ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಈಗ ಮತ್ತೆ ಪುನರಾವರ್ತಿತವಾಗುತ್ತಿದೆ; ಆದರೆ ಇದು ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನೊಳಗೆ ಅಲ್ಲ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೂಗುವ ಒಂದು “ಧ್ವನಿ”ಯಿಂದ ತಮ್ಮ ಜಡ ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಎಬ್ಬಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವ ಸತ್ತ ಒಣ ಎಲುಬುಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲೇ ಆಗುತ್ತಿದೆ.

We will take up the consideration of the methodology being the latter rain as represented in Isaiah chapters twenty-eight and twenty-nine in our next article.

ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಯೆಶಾಯ 28 ಮತ್ತು 29ನೇ ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಉತ್ತರಮಳೆಯೆಂಬ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರದ ಪರಿಶೀಲನೆಯನ್ನು ನಾವು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವೆವು.

> Also I heard the voice of the Lord, saying, Whom shall I send, and who will go for us? Then said I, Here am I; send me. And he said, Go, and tell this people, Hear ye indeed, but understand not; and see ye indeed, but perceive not. Make the heart of this people fat, and make their ears heavy, and shut their eyes; lest they see with their eyes, and hear with their ears, and understand with their heart, and convert, and be healed. Then said I, Lord, how long? And he answered, Until the cities be wasted without inhabitant, and the houses without man, and the land be utterly desolate, And the Lord have removed men far away, and there be a great forsaking in the midst of the land. But yet in it shall be a tenth, and it shall return, and shall be eaten: as a teil tree, and as an oak, whose substance is in them, when they cast their leaves: so the holy seed shall be the substance thereof. Isaiah 6:8–13.

> ಆಗ ನಾನು ಕರ್ತನ ಸ್ವರವನ್ನು ಕೇಳಿದೆನು; ಆತನು, “ನಾನು ಯಾರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಲಿ? ನಮ್ಮ ಪರವಾಗಿ ಯಾರು ಹೋಗುವರು?” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಆಗ ನಾನು, “ಇಗೋ, ನಾನು ಇಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ; ನನ್ನನ್ನು ಕಳುಹಿಸು” ಎಂದು ಹೇಳಿದೆನು. ಆಗ ಆತನು ಹೇಳಿದನು: “ಹೋಗಿ ಈ ಜನರಿಗೆ ಹೇಳು, ‘ನೀವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಕೇಳುವಿರಿ, ಆದರೆ ಗ್ರಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ; ನೀವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನೋಡುವಿರಿ, ಆದರೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.’ ಈ ಜನರ ಹೃದಯವನ್ನು ಮಂದಗೊಳಿಸು, ಅವರ ಕಿವಿಗಳನ್ನು ಭಾರವಾಗಿಸು, ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಸು; ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೋಡಿ, ತಮ್ಮ ಕಿವಿಗಳಿಂದ ಕೇಳಿ, ತಮ್ಮ ಹೃದಯದಿಂದ ಗ್ರಹಿಸಿ, ತಿರುಗಿಕೊಂಡು ಸ್ವಸ್ಥರಾಗುವರು.” ಆಗ ನಾನು, “ಕರ್ತನೇ, ಎಷ್ಟು ಕಾಲ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದೆನು. ಆಗ ಆತನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: “ನಗರಗಳು ನಿವಾಸಿಯಿಲ್ಲದೆ ಹಾಳಾಗುವ ತನಕ, ಮನೆಗಳು ಮಾನವರಿಲ್ಲದೆ ಇರುವ ತನಕ, ದೇಶವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಿಕೋಲಾಗುವ ತನಕ, ಕರ್ತನು ಜನರನ್ನು ದೂರಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಹಾಕುವ ತನಕ, ಮತ್ತು ದೇಶದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತರವಾದ ನಿರ್ಜನತೆ ಉಂಟಾಗುವ ತನಕ. ಆದರೂ ಅದರಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಹತ್ತರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಭಾಗ ಉಳಿಯುವುದು; ಅದು ಮತ್ತೆ ಬರುವುದು, ಮತ್ತು ಭಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುವುದು; ಎಲೆಗಳನ್ನು ಉದುರಿಸಿದ ಮೇಲೂ ತನ್ನ ಜೀವಸಾರವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ತೇರಿಂತ್ ಮರದಂತೆಯೂ, ಓಕ್ ಮರದಂತೆಯೂ ಅದು ಇರುವದು; ಹಾಗೆಯೇ ಪರಿಶುದ್ಧ ಸಂತಾನವೇ ಅದರ ಜೀವಸಾರವಾಗಿರುವದು.” ಯೆಶಾಯ 6:8–13.

Back to Articles