Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Eight

ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕ - ಸಂಖ್ಯೆ ಒಂದು ನೂರು ಎಂಟು

Unveiling Prophetic Symbolism: A Comprehensive Analysis of the Seven Trumpets in Revelation

ಪ್ರಕಟನೆ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿನ ಏಳು ತುತೂರಿಗಳ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಂಕೇತಾರ್ಥದ ಅನಾವರಣ: ಒಂದು ಸಮಗ್ರ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word

William Miller was given great light upon the seven churches, the seven seals and the seven trumpets in the book of Revelation. He placed those prophetic symbols within the framework of the two desolating powers of paganism followed by papalism. He did not see every prophetic characteristic of those symbols, but what he did see established the foundational understanding of the internal history and external history of God’s church from the time of apostles until the end of the world. The internal history was represented by the churches, and the churches’ external history was represented by the seals. He saw that the trumpets were symbols of God’s judgment upon Rome, that typified God’s judgment upon Rome at the end of the world, though he did not see that Rome at the end of the world was made up of a threefold union.

ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಕಟನೆ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿರುವ ಏಳು ಸಭೆಗಳು, ಏಳು ಮುದ್ರೆಗಳು ಮತ್ತು ಏಳು ತುತೂರಿಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತರವಾದ ಬೆಳಕು ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಅವರು ಆ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಂಕೇತಗಳನ್ನು ಪೌರಾಣಿಕತೆಯ ನಂತರ ಪಾಪಾಧಿಕಾರವು ಅನುಸರಿಸುವ ಎರಡು ನಾಶಕಾರಕ ಶಕ್ತಿಗಳ ಚೌಕಟ್ಟಿನೊಳಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಆ ಸಂಕೇತಗಳ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಲಕ್ಷಣವನ್ನೂ ಅವರು ಕಂಡಿರಲಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಅವರು ಕಂಡದ್ದೇ ಅಪೋಸ್ತಲರ ಕಾಲದಿಂದ ಲೋಕಾಂತ್ಯದವರೆಗೆ ದೇವರ ಸಭೆಯ ಆಂತರಿಕ ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಬಾಹ್ಯ ಇತಿಹಾಸದ ಮೂಲಭೂತ ಗ್ರಹಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿತು. ಆಂತರಿಕ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಸಭೆಗಳು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದವು, ಮತ್ತು ಸಭೆಗಳ ಬಾಹ್ಯ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಮುದ್ರೆಗಳು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದವು. ತುತೂರಿಗಳು ರೋಮಿನ ಮೇಲೆ ದೇವರ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಸಂಕೇತಗಳಾಗಿದ್ದವು ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಕಂಡರು; ಅದು ಲೋಕಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ರೋಮಿನ ಮೇಲೆ ಬರಲಿರುವ ದೇವರ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿಗೆ ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿತ್ತು; ಆದಾಗ್ಯೂ, ಲೋಕಾಂತ್ಯದ ರೋಮು ತ್ರಿವಿಧ ಐಕ್ಯತೆಯಿಂದ ರಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಕಂಡಿರಲಿಲ್ಲ.

The book written by Uriah Smith titled Daniel and Revelation, contains some erroneous ideas, but it was identified by Sister White as, “God’s helping hand.” She identified that it should be circulated along with The Great Controversy, Patriarchs and Prophets, and The Desire of Ages. Her strong endorsement did not mean that the book was on the same inspired level as her books, but that the book contained “grand instruction,” and had been responsible for “bringing many precious souls to a knowledge of the truth.”

ಉರಯ್ಯಾ ಸ್ಮಿತ್ ಅವರು ಬರೆದ *Daniel and Revelation* ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ತಪ್ಪಾದ ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಅಡಕವಾಗಿವೆ; ಆದಾಗ್ಯೂ, ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಅವರು ಅದನ್ನು “ದೇವರ ಸಹಾಯಕ ಹಸ್ತ” ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿದರು. ಅದನ್ನು *The Great Controversy*, *Patriarchs and Prophets*, ಮತ್ತು *The Desire of Ages*ಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸಿ ಪ್ರಸಾರಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಅವರು ಸೂಚಿಸಿದರು. ಅವರ ಈ ದೃಢ ಅನುಮೋದನೆ, ಆ ಪುಸ್ತಕವು ಅವರ ಸ್ವಂತ ಪುಸ್ತಕಗಳಂತೆಯೇ ಅದೇ ಪ್ರೇರಿತ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರ್ಥೈಸಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ಆ ಪುಸ್ತಕವು “ಮಹತ್ತಾದ ಉಪದೇಶ”ವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದು, “ಅನೇಕ ಅಮೂಲ್ಯ ಆತ್ಮಗಳನ್ನು ಸತ್ಯದ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ತರುವಲ್ಲಿ” ಕಾರಣವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸಿತು.

The book employs Millerite prophetic logic, accompanied with concepts of prophecy that were unseen before October 22, 1844. We will refer to passages in the book as we set forth the triple application of the three Woes.

ಈ ಪುಸ್ತಕವು ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ತರ್ಕವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು, 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರ ಮೊದಲು ಕಾಣದಿದ್ದ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿತವಾಗಿದೆ. ಮೂರು ಆಪತ್ತುಗಳ ತ್ರಿವಿಧ ಅನ್ವಯವನ್ನು ನಾವು ನಿರೂಪಿಸುವಾಗ, ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿನ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತೇವೆ.

Miller stated that the “seven trumpets are a history of seven peculiar and heavy judgments sent upon the earth, or Roman kingdom.” The first four trumpets represent the judgments that were brought upon pagan Rome, and the fifth and sixth trumpets were God’s judgments that were brought upon papal Rome, but Miller would not have recognized that the seventh trumpet represented God’s judgment upon Modern Rome. Speaking of the seven seals and seven trumpets of Revelation, Uriah Smith wrote:

ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರು “ಏಳು ತುತ್ತೂರಿಗಳು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿಗಾಗಲಿ, ಅಂದರೆ ರೋಮನ್ ರಾಜ್ಯದ ಮೇಲಿಗಾಗಲಿ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಏಳು ವಿಶಿಷ್ಟ ಮತ್ತು ಭಾರವಾದ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪುಗಳ ಇತಿಹಾಸವಾಗಿದೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಮೊದಲ ನಾಲ್ಕು ತುತ್ತೂರಿಗಳು ಪೇಗನ್ ರೋಮ್ ಮೇಲಿಗೆ ತರಲಾದ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪುಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ; ಐದನೆಯ ಮತ್ತು ಆರನೆಯ ತುತ್ತೂರಿಗಳು ಪೋಪೀಯ ರೋಮ್ ಮೇಲಿಗೆ ತರಲಾದ ದೇವರ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪುಗಳಾಗಿದ್ದವು; ಆದರೆ ಏಳನೆಯ ತುತ್ತೂರಿಯು ಆಧುನಿಕ ರೋಮ್ ಮೇಲಿನ ದೇವರ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮಿಲ್ಲರ್ ಗುರುತಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರಕಟನೆ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿರುವ ಏಳು ಮುದ್ರೆಗಳಿಗೂ ಏಳು ತುತ್ತೂರಿಗಳಿಗೂ ಸಂಬಂಧಿಸಿ, ಉರಿಯಾ ಸ್ಮಿತ್ ಹೀಗೆ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ:

> “Having taken the book, the Lamb proceeds at once to open the seals; and the attention of the apostle is called to the scenes that transpire under each seal. The number seven has already been noticed as denoting in the Scriptures completeness and perfection. The seven seals therefore embrace the whole of a certain class of events, reaching down perhaps to the time of Constantine, and the seven trumpets another series from that time farther on, cannot be correct. The trumpets denote a series of events which transpire contemporaneously with the events of the seals, but of an entirely different character. A trumpet is a symbol of war; hence the trumpets denote great political commotions to take place among the nations during the gospel age. The seals denote events of a religious character, and contain the history of the church from the opening of the Christian era to the coming of Christ.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 431.

> “ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ನಂತರ, ಕುರಿಮರಿ ತಕ್ಷಣವೇ ಮುದ್ರೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ತೆರೆಯಲು ಮುಂದಾಗುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮುದ್ರೆಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುವ ದೃಶ್ಯಗಳ ಕಡೆಗೆ ಅಪೋಸ್ತಲನ ಗಮನವನ್ನು ಸೆಳೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಏಳು ಎಂಬ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ ಮತ್ತು ಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುವುದಾಗಿ ಈಗಾಗಲೇ ಗಮನಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆದಕಾರಣ, ಏಳು ಮುದ್ರೆಗಳು ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಘಟನೆಗಳ ಸಂಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತವೆ; ಅವು ಬಹುಶಃ ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟೀನ್‌ನ ಕಾಲದವರೆಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿ, ಮತ್ತು ಆ ಕಾಲದಿಂದ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಇನ್ನೊಂದು ಸರಣಿಯಾಗಿ ಏಳು ತುತ್ತೂರಿಗಳು ವ್ಯಾಪಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ಸರಿಯಾಗಲಾರದು. ತುತ್ತೂರಿಗಳು ಮುದ್ರೆಗಳ ಘಟನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮಕಾಲೀನವಾಗಿ ಸಂಭವಿಸುವ, ಆದರೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಭಿನ್ನ ಸ್ವಭಾವವುಳ್ಳ ಘಟನೆಗಳ ಒಂದು ಸರಣಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ತುತ್ತೂರಿ ಯುದ್ಧದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ; ಆದಕಾರಣ, ಸುವಾರ್ತೆಯ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಜನಾಂಗಗಳ ನಡುವೆ ಉಂಟಾಗಲಿರುವ ಮಹಾ ರಾಜಕೀಯ ಕಲಹಗಳನ್ನು ತುತ್ತೂರಿಗಳು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಮುದ್ರೆಗಳು ಧಾರ್ಮಿಕ ಸ್ವಭಾವದ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಕ್ರೈಸ್ತ ಯುಗದ ಆರಂಭದಿಂದ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಆಗಮನದವರೆಗೆ ಸಭೆಯ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತವೆ.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 431.

A trumpet is a symbol of war and political commotion. Speaking of verse two of chapter eight of Revelation Smith states:

ಕಹಳೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೂ ರಾಜಕೀಯ ಕಲಕಲಕ್ಕೂ ಒಂದು ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. ಪ್ರಕಟನೆ ಪುಸ್ತಕದ ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಎರಡನೇ ವಚನವನ್ನು ಕುರಿತು ಸ್ಮಿತ್ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ:

> “‘VERSE 2. And I saw the seven angels which stood before God; and to them were given seven trumpets.’

> “‘ಪದ್ಯ 2. ಮತ್ತು ದೇವರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಏಳು ದೂತರನ್ನು ನಾನು ಕಂಡೆನು; ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಏಳು ತುತೂರಿಗಳು ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟವು.’”

> “This verse introduces a new and distinct series of events. In the seals we have had the history of the church during what is called the gospel dispensation. In the seven trumpets, now introduced, we have the principal political and warlike events which were to transpire during the same time.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 476.

> “ಈ ವಚನವು ಹೊಸದು ಮತ್ತು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ವಿಭಿನ್ನವಾದ ಘಟನೆಗಳ ಸರಣಿಯನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತದೆ. ಮುದ್ರೆಗಳಲ್ಲಿಯೇ, ಸುವಾರ್ತೆಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಭೆಯ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ನಾವು ಹೊಂದಿದ್ದೇವೆ. ಈಗ ಪರಿಚಯಿಸಲ್ಪಡುವ ಏಳು ತುರಿಗಳಲ್ಲಿ, ಅದೇ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಮುಖ್ಯವಾದ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಯುದ್ಧಸಂಬಂಧಿ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ನಾವು ಹೊಂದಿದ್ದೇವೆ.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 476.

The seventh seal is opened in the first six verses of Revelation chapter eight, and in the backdrop of the opening of the seventh seal, seven angels with seven trumpets are prepared to blow.

ಏಳನೇ ಮುದ್ರೆಯು ಪ್ರಕಟನೆಯ ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೊದಲ ಆರು ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ತೆರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಏಳನೇ ಮುದ್ರೆಯ ತೆರೆಯುವಿಕೆಯ ಹಿನ್ನಲೆಯಲ್ಲಿ, ಏಳು ತೂರಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಏಳು ದೂತರು ಊದಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

> And when he had opened the seventh seal, there was silence in heaven about the space of half an hour. And I saw the seven angels which stood before God; and to them were given seven trumpets. And another angel came and stood at the altar, having a golden censer; and there was given unto him much incense, that he should offer it with the prayers of all saints upon the golden altar which was before the throne. And the smoke of the incense, which came with the prayers of the saints, ascended up before God out of the angel’s hand. And the angel took the censer, and filled it with fire of the altar, and cast it into the earth: and there were voices, and thunderings, and lightnings, and an earthquake. And the seven angels which had the seven trumpets prepared themselves to sound. Revelation 8:1–6.

> ಅವನು ಏಳನೆಯ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ತೆರೆದಾಗ, ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಅರ್ಧ ಗಂಟೆಯ ಕಾಲ ಮೌನವು ಉಂಟಾಯಿತು. ಆಗ ನಾನು ದೇವರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಏಳು ದೂತರನ್ನು ಕಂಡೆನು; ಅವರಿಗೆ ಏಳು ಕಹಳೆಗಳು ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟವು. ಮತ್ತೊಬ್ಬ ದೂತನು ಬಂದು ಬಲಿಪೀಠದ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತನು; ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬಂಗಾರದ ಧೂಪಪಾತ್ರೆಯಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಸಿಂಹಾಸನದ ಮುಂದೆ ಇದ್ದ ಬಂಗಾರದ ಬಲಿಪೀಠದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲಾ ಪರಿಶುದ್ಧರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳ ಸಂಗಡ ಅದನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕೆಂದು ಅವನಿಗೆ ಬಹಳ ಧೂಪವು ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಹಾಗೆಯೇ ಪರಿಶುದ್ಧರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳ ಸಂಗಡ ಬಂದ ಧೂಪದ ಹೊಗೆ ದೂತನ ಕೈಯಿಂದ ದೇವರ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಏರಿತು. ಆಗ ಆ ದೂತನು ಧೂಪಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಅದನ್ನು ಬಲಿಪೀಠದ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ತುಂಬಿ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಎಸೆದನು; ಆಗ ಶಬ್ದಗಳೂ ಗುಡುಗುಗಳೂ ಮಿಂಚುಗಳೂ ಭೂಕಂಪವೂ ಉಂಟಾದವು. ಆಗ ಆ ಏಳು ಕಹಳೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಏಳು ದೂತರು ಕಹಳೆ ಊದಲು ತಮ್ಮನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿಕೊಂಡರು. ಪ್ರಕಟನೆ 8:1–6.

There is a prophetic anomaly that we have been identifying in previous articles, but which we have not yet specifically addressed its particular prophetic phenomenon. That anomaly is that symbols that represent a sequence of waymarks in prophetic history, are all brought together in the conclusion of the history they represent. We have shown that the four generations of Laodicean Adventism that is represented by the four abominations of Ezekiel chapter eight marked specific waymarks, but that each of them, as a test, repeat in the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. This anomaly is also found in the seven trumpets, for though they represent specific judgments upon pagan, papal and modern Rome, they all come together again when the executive judgment upon modern Rome begins at the soon-coming Sunday law.

ಹಿಂದಿನ ಲೇಖನಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಅದರ ವಿಶೇಷವಾದ ಪ್ರವಾದಿಕ ಘಟನೆಯನ್ನು ಇನ್ನೂ ನೇರವಾಗಿ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸದ ಒಂದು ಪ್ರವಾದಿಕ ಅಸಾಮಾನ್ಯತೆ ಇದೆ. ಆ ಅಸಾಮಾನ್ಯತೆ ಎಂದರೆ, ಪ್ರವಾದಿಕ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿನ ಮಾರ್ಗಚಿಹ್ನೆಗಳ ಕ್ರಮವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಸಂಕೇತಗಳೆಲ್ಲವೂ ಅವು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಇತಿಹಾಸದ ಸಮಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿ ಕೂಡಿಬರುವುದು. ಏಜೆಕಿಯೇಲ ಅಧ್ಯಾಯ ಎಂಟಿನ ನಾಲ್ಕು ಅಸಹ್ಯಕೃತ್ಯಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಲವೋದಿಕೀಯ ಆದ್ವೆಂಟಿಸಂನ ನಾಲ್ಕು ತಲೆಮಾರುಗಳು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಮಾರ್ಗಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ತೋರಿಸಿದ್ದೇವೆ; ಆದರೆ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ, ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷೆಯಾಗಿ, ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮುದ್ರಾಕರಣದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಪುನರಾವರ್ತಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದೇ ಅಸಾಮಾನ್ಯತೆ ಏಳು ತುತ್ತೂರಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ; ಯಾಕಂದರೆ ಅವು ಪೇಗನ್, ಪಾಪಲ್ ಹಾಗೂ ಆಧುನಿಕ ರೋಮ್ ಮೇಲೆ ಬರುವ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪುಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದರೂ, ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರುವ ಭಾನುವಾರ ಕಾನೂನಿನಲ್ಲಿ ಆಧುನಿಕ ರೋಮ್ ಮೇಲಿನ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಾಹಕ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪು ಆರಂಭವಾದಾಗ ಅವೆಲ್ಲವೂ ಮತ್ತೆ ಒಂದಾಗಿ ಕೂಡಿಬರುತ್ತವೆ.

The seven trumpets have specific dates when they were fulfilled in the past, but Sister White also places the seven angels with seven trumpets in Revelation chapter eight, in the history of the soon coming Sunday law.

ಏಳು ಕಹಳೆಗಳು ಭೂತಕಾಲದಲ್ಲಿ ನೆರವೇರಿದ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ದಿನಾಂಕಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ; ಆದರೆ ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಪ್ರಕಟಣೆ ಗ್ರಂಥದ ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಏಳು ಕಹಳೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ಏಳು ದೂತರನ್ನು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರುವ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ.

> “‘And when he had opened the fifth seal, I saw under the altar the souls of them that were slain for the word of God, and for the testimony which they held: and they cried with a loud voice, saying, How long, O Lord, Holy and true, doest Thou not judge and avenge our blood on them that dwell on the earth? And white robes were given unto every one of them [They were pronounced pure and holy]; and it was said unto them, that they should rest yet for a little season, until their fellowservants also and their brethren, that should be killed as they were, should be fulfilled’ [Revelation 6:9–11]. Here were scenes presented to John that were not in reality but that which would be in a period of time in the future.

> “‘ಆತನು ಐದನೆಯ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ತೆರೆದಾಗ, ದೇವರ ವಾಕ್ಯಕ್ಕೋಸ್ಕರವೂ ತಾವು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟಿದ್ದ ಸಾಕ್ಷಿಗೋಸ್ಕರವೂ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟವರ ಆತ್ಮಗಳನ್ನು ನಾನು ಬಲಿಪೀಠದ ಕೆಳಗಡೆ ಕಂಡೆನು; ಅವರು ಮಹಾಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಮೊರೆಯಿಟ್ಟು, “ಪರಿಶುದ್ಧನೂ ಸತ್ಯಸ್ವರೂಪನೂ ಆದ ಕರ್ತನೇ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ವಾಸಿಸುವವರ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ರಕ್ತದ ಕುರಿತು ನೀನು ಯಾವಾಗ ತನಕ ನ್ಯಾಯ ತೀರಿಸದೆ ಪ್ರತೀಕಾರ ಮಾಡದೆ ಇರುವಿ?” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆಗ ಅವರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಬಿಳಿ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟರು [ಅವರು ಶುದ್ಧರೂ ಪರಿಶುದ್ಧರೂ ಆಗಿದ್ದಾರೆಂದು ಘೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು]; ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ, ತಮ್ಮ ಸಹದಾಸರೂ ತಮ್ಮ ಸಹೋದರರೂ ಸಹ ತಾವಿದ್ದಂತೆ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿದ್ದವರು ಪೂರ್ಣ ಸಂಖ್ಯೆಗೆ ಬರಲಿರುವ ತನಕ, ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪಕಾಲ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಲಾಯಿತು’ [ಪ್ರಕಟನೆ 6:9–11]. ಇಲ್ಲಿ ಯೋಹಾನನಿಗೆ ತೋರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಆಗಿದ್ದ ದೃಶ್ಯಗಳಲ್ಲ, ಆದರೆ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಾಲಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಬೇಕಾಗಿದ್ದವು.”

> “Revelation 8:1–4 quoted.” Manuscript Releases, volume 20, 197.

> “ಪ್ರಕಟನೆ 8:1–4 ಉಲ್ಲೇಖಿತವಾಗಿದೆ.” Manuscript Releases, ಸಂಪುಟ 20, 197.

In the previous passage Sister White applies the dialogue and fulfillment of the fifth seal to the period when the seven angels are about to sound in chapter eight, but she also places the same representation at the history of the two voices of Revelation chapter eighteen.

ಹಿಂದಿನ ಪರಿಚ್ಛೇದದಲ್ಲಿ ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಐದನೇ ಮುದ್ರೆಯ ಸಂವಾದವನ್ನೂ ಅದರ ನೆರವೇರಿಕೆಯನ್ನು ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಏಳು ದೂತರು ಕಹಳೆ ಊದಲು ಸನ್ನದ್ಧರಾಗಿರುವ ಕಾಲಘಟ್ಟಕ್ಕೆ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತಾಳೆ; ಆದರೆ ಆಕೆ ಇದೇ ಪ್ರತಿನಿಧಿತ್ವವನ್ನು ಪ್ರಕಟಣೆ ಹದಿನೆಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿನ ಎರಡು ಧ್ವನಿಗಳ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾಳೆ.

> “When the fifth seal was opened, John the Revelator in vision saw beneath the altar the company that were slain for the Word of God and the testimony of Jesus Christ. After this came the scenes described in the eighteenth of Revelation, when those who are faithful and true are called out from Babylon. [Revelation 18:1–5, quoted.]” Manuscript Releases, volume 20, 14.

> “ಐದನೆಯ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಪ್ರಕಟಣೆಯ ದರ್ಶಿಯಾಗಿದ್ದ ಯೋಹಾನನು ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ವೇದಿಯ ಕೆಳಗೆ ದೇವರ ವಾಕ್ಯಕ್ಕಾಗಿಯೂ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸಾಕ್ಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿಯೂ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟವರ ಸಮೂಹವನ್ನು ಕಂಡನು. ಇದರ ನಂತರ ಪ್ರಕಟಣೆ ಅಧ್ಯಾಯ ಹದಿನೆಂಟರಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೃಶ್ಯಗಳು ಬಂದವು; ಅಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠಾವಂತರೂ ಸತ್ಯಸಂಧರೂ ಆಗಿರುವವರು ಬಾಬಿಲೋನಿನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. [ಪ್ರಕಟನೆ 18:1–5, ಉಲ್ಲೇಖಿತ.]” Manuscript Releases, ಸಂಪುಟ 20, 14.

The seven trumpets represent God’s judgment in the history of pagan, papal and Modern Rome, but they are also represented in the history of September 11, 2001, and the second voice of the soon-coming Sunday law. After addressing the first six verses of Revelation chapter eight, Uriah Smith begins to present the first four trumpets’ historical fulfillments.

ಏಳು ಕಹಳೆಗಳು ಅನ್ಯಜನರ, ಪಾಪಾಸನದ ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ರೋಮದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿರುವ ದೇವರ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಅವುಗಳನ್ನು 2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿಯೂ, ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರುವ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ಎರಡನೆಯ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪ್ರಕಟಣೆ ಅಧ್ಯಾಯ ಎಂಟರ ಮೊದಲ ಆರು ವಚನಗಳನ್ನು ನಿರೂಪಿಸಿದ ನಂತರ, ಉರಿಯಾ ಸ್ಮಿತ್ ಮೊದಲ ನಾಲ್ಕು ಕಹಳೆಗಳ ಐತಿಹಾಸಿಕ ನೆರವೇರಿಕೆಗಳನ್ನು ಮಂಡಿಸಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ.

> “The subject of the seven trumpets is here resumed, and occupies the remainder of this chapter and all of chapter 9. The seven angels prepare themselves to sound. Their sounding comes in as a complement to the prophecy of Daniel 2 and 7, commencing with the breaking up of the old Roman empire into its ten divisions, of which, in the first four trumpets, we have a description.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 477.

> “ಏಳು ಕಹಳೆಗಳ ವಿಷಯವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಪುನಃ ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಅದು ಈ ಅಧ್ಯಾಯದ ಉಳಿದ ಭಾಗವನ್ನೂ 9ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಸಂಪೂರ್ಣವನ್ನೂ ಆವರಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಏಳು ದೂತರು ಕಹಳೆ ಊದಲು ತಮಗೆ ತಾವು ಸಿದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಕಹಳೆನಾದವು ದಾನಿಯೇಲ 2 ಮತ್ತು 7ರ ಪ್ರವಾದನೆಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ; ಅದು ಹಳೆಯ ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ತನ್ನ ಹತ್ತು ವಿಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಡುವುದರಿಂದ ಆರಂಭಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಮೊದಲ ನಾಲ್ಕು ಕಹಳೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವುಗಳ ವಿವರಣೆ ನಮಗೆ ದೊರಕುತ್ತದೆ.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 477.

Smith identifies that the first four trumpets were God’s judgments upon pagan Rome. He quotes verse seven that identifies the prophetic characteristics of the first trumpet, and then identifies its historical fulfillment.

ಮೊದಲ ನಾಲ್ಕು ತುತ್ತೂರಿಗಳು ಪೌರಾಣಿಕ ರೋಮಿನ ಮೇಲಿದ್ದ ದೇವರ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪುಗಳಾಗಿದ್ದವು ಎಂದು ಸ್ಮಿತ್ ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮೊದಲ ತುತ್ತೂರಿಯ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಏಳನೇ ವಚನವನ್ನು ಅವರು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿ, ನಂತರ ಅದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ನೆರವೇರಿಕೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ.

> “The first sore and heavy judgment which fell on Western Rome in its downward course, was the war with the Goths under Alaric, who opened the way for later inroads. The death of Theodosius, the Roman emperor, occurred in January, 395, and before the end of the winter the Goths under Alaric were in arms against the empire.

> ಪಶ್ಚಿಮ ರೋಮವು ತನ್ನ ಅಧೋಗಾಮಿ ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಿದ ಮೊದಲ ಭಯಾನಕ ಮತ್ತು ಗಂಭೀರ ತೀರ್ಪು ಅಲಾರಿಕ್‌ನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿದ್ದ ಗೋಥರೊಡನೆಯ ಯುದ್ಧವಾಗಿದ್ದು, ಅದು ನಂತರ ಸಂಭವಿಸಿದ ಆಕ್ರಮಣಗಳಿಗೆ ದಾರಿಯನ್ನು ತೆರೆಯಿತು. ರೋಮನ್ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯಾದ ಥಿಯೊಡೋಸಿಯಸ್‌ನ ಮರಣವು ಕ್ರಿ.ಶ. 395ರ ಜನವರಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿತು; ಮತ್ತು ಚಳಿಗಾಲವು ಮುಗಿಯುವ ಮೊದಲುಲೇ ಅಲಾರಿಕ್‌ನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿದ್ದ ಗೋಥರು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ವಿರುದ್ಧ ಶಸ್ತ್ರಸಜ್ಜಿತರಾದರು.

> “The first invasion under Alaric ravaged Thrace, Macedonia, Attica, and the Peloponnesus, but did not reach the city of Rome. On his second invasion, however, the Gothic chieftain crossed the Alps and the Apennines and appeared before the walls of the ‘eternal city,’ which soon fell a prey to the fury of the barbarians.

> ಅಲಾರಿಕ್‌ನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿದ್ದ ಮೊದಲ ಆಕ್ರಮಣವು ಥ್ರೇಸ್, ಮ್ಯಾಸಿಡೋನಿಯಾ, ಅಟ್ಟಿಕಾ ಮತ್ತು ಪೆಲೊಪೊನ್ನೀಸಸ್ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಧ್ವಂಸಗೊಳಿಸಿತು; ಆದರೆ ಅದು ರೋಮ್ ನಗರವರೆಗೆ ತಲುಪಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವನ ಎರಡನೆಯ ಆಕ್ರಮಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಆ ಗೋಥಿಕ್ ನಾಯಕನು ಆಲ್ಪ್ಸ್ ಮತ್ತು ಅಪೆನ್ನೈನ್ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ದಾಟಿ, ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಅರಣ್ಯಜನರ ಉಗ್ರಕೋಪಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾದ ‘ಶಾಶ್ವತ ನಗರ’ದ ಗೋಡೆಗಳ ಮುಂದೆಯೇ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.

> “The blast of the first trumpet has its location about the close of the fourth century and onward, and refers to these desolating invasions of the Roman empire under the Goths.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 478.

> “ಮೊದಲ ತುರಿಯ ಘೋಷಣೆಯು ತನ್ನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ನಾಲ್ಕನೇ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯದ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲೂ ಮತ್ತು ಅದಾದ ನಂತರವೂ ಹೊಂದಿದ್ದು, ಗೋಥರ ಅಧೀನದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ರೋಮ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಈ ವಿನಾಶಕರ ಆಕ್ರಮಣಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.” ಉರಿಯಾ ಸ್ಮಿತ್, Daniel and Revelation, 478.

Smith identifies Alaric as the symbol of God’s judgment upon pagan Rome represented by the first trumpet. Each of the trumpets have a historical figure that represents the trumpet, Alaric represents the arrival of the first trumpet from the end of the fourth century. Miller could not have seen that this trumpet was brought upon Rome because of Sunday enforcement, for Miller was a Sunday keeper. Smith missed this fact also, but Smith did recognize that the first enforced Sunday law was instituted by Constantine in the year 321. The prophetic rule of thumb associated with Sunday enforcement is always the same, for God never changes, and that rule is that “national apostasy is followed by national ruin”. Alaric represents the beginning of national ruin which began in the very period that Constantine passed the first Sunday law.

ಮೊದಲ ತೂರಿಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅನ್ಯಧರ್ಮೀಯ ರೋಮಿನ ಮೇಲೆ ದೇವರ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಅಲಾರಿಕ್ ಅನ್ನು ಸ್ಮಿತ್ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತೂರಿಗೂ ಆ ತೂರಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಒಂದು ಐತಿಹಾಸಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿ ಇರುವನು; ಅಲಾರಿಕ್ ನಾಲ್ಕನೇ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯದಿಂದ ಮೊದಲ ತೂರಿಯ ಆಗಮನವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಈ ತೂರಿ ರೋಮಿನ ಮೇಲೆ ಭಾನುವಾರದ ಬಲವಂತದ ಆಚರಣೆಯ ಕಾರಣದಿಂದ ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ಮಿಲ್ಲರ್ ಕಂಡಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಮಿಲ್ಲರ್ ಭಾನುವಾರವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದವನಾಗಿದ್ದನು. ಸ್ಮಿತ್ ಕೂಡ ಈ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಲಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಕ್ರಿ.ಶ. 321ನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಬಲವಂತಿತ ಭಾನುವಾರ ಕಾನೂನು ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟೈನ್ ಮೂಲಕ ಜಾರಿಗೆ ತರಲ್ಪಟ್ಟಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ಮಿತ್ ಗುರುತಿಸಿದ್ದನು. ಭಾನುವಾರದ ಬಲವಂತದ ಆಚರಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ನಿಯಮ ಸದಾ ಒಂದೇ ಆಗಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ದೇವರು ಎಂದಿಗೂ ಬದಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಆ ನಿಯಮವೆಂದರೆ “ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟತೆಯ ನಂತರ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನಾಶವು ಬರುತ್ತದೆ.” ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟೈನ್ ಮೊದಲ ಭಾನುವಾರ ಕಾನೂನನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಿದ ಅದೇ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನಾಶದ ಆರಂಭವನ್ನು ಅಲಾರಿಕ್ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ.

Smith continues on by quoting verse eight, which identifies the second trumpet, and then continues his commentary:

ಸ್ಮಿತ್ ಎರಡನೆಯ ಕಹಳೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಎಂಟನೆಯ ವಚನವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾ ಮುಂದುವರಿದು, ನಂತರ ತನ್ನ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಹೀಗೆ ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಾನೆ:

> “The Roman empire, after Constantine, was divided into three parts; and hence the frequent remark, ‘a third part of men,’ etc., in allusion to the third part of the empire which was under the scourge. This division of the Roman kingdom was made at the death of Constantine, among his three sons, Constantius, Constantine II, and Constans. Constantius possessed the East, and fixed his residence at Constantinople, the metropolis of the empire. Constantine the Second held Britain, Gaul, and Spain. Constans held Illyricum, Africa, and Italy. (See Sabine’s Ecclesiastical History, p. 155.) Of this well-known historical fact, Elliott, as quoted by Albert Barnes, in his notes on Rev.12:4, says: ‘Twice, at least, before the Roman empire became divided permanently into the two parts, the Eastern and the Western, there was a tripartite division of the empire. The first occurred in A.D. 311, when it was divided between Constantine, Licinius, and Maximin; the other, A.D. 337, on the death of Constantine, Constans and Constantius.’” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 480.

> “ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟೈನ್‌ನ ನಂತರ ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ಮೂರು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಆದಕಾರಣ, ‘ಮನುಷ್ಯರ ಮೂರನೇ ಭಾಗ,’ ಇತ್ಯಾದಿ ಎಂಬ ಪದಪ್ರಯೋಗವು, ಶಿಕ್ಷೆಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಮೂರನೇ ಭಾಗವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿ, ಮರುಮರು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ರೋಮನ್ ರಾಜ್ಯದ ಈ ವಿಭಜನೆ ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟೈನ್‌ನ ಮರಣದ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಅವನ ಮೂವರು ಪುತ್ರರಾದ ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟಿಯಸ್, ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟೈನ್ II, ಮತ್ತು ಕಾನ್ಸ್ಟಾನ್ಸ್ ಇವರ ಮಧ್ಯೆ ನಡೆಯಿತು. ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟಿಯಸ್ ಪೂರ್ವ ಭಾಗವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಮಹಾನಗರವಾಗಿದ್ದ ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟಿನೋಪಲ್‌ನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ನಿವಾಸವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು. ಎರಡನೆಯ ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟೈನ್ ಬ್ರಿಟನ್, ಗಾಲ್, ಮತ್ತು ಸ್ಪೇನ್ ದೇಶಗಳನ್ನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಕಾನ್ಸ್ಟಾನ್ಸ್ ಇಲಿರಿಕಮ್, ಆಫ್ರಿಕಾ, ಮತ್ತು ಇಟಲಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದನು. (Sabine’s Ecclesiastical History, ಪು. 155 ನೋಡಿ.) ಈ ಸುಪರಿಚಿತ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸಂಗತಿಯ ಕುರಿತು, ಅಲ್ಬರ್ಟ್ ಬಾರ್ನ್ಸ್ ಅವರು Rev.12:4 ಮೇಲಿನ ತಮ್ಮ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವಂತೆ, ಎಲಿಯಟ್ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ‘ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮ ಎಂಬ ಎರಡು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆ, ಕನಿಷ್ಠ ಎರಡು ಬಾರಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ತ್ರಿಭಾಗವಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಮೊದಲನೆಯದು ಕ್ರಿ.ಶ. 311ರಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿತು; ಆಗ ಅದು ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟೈನ್, ಲಿಸಿನಿಯಸ್, ಮತ್ತು ಮ್ಯಾಕ್ಸಿಮಿನ್ ಇವರ ನಡುವೆ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಮತ್ತೊಂದು ಕ್ರಿ.ಶ. 337ರಲ್ಲಿ, ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟೈನ್‌ನ ಮರಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಕಾನ್ಸ್ಟಾನ್ಸ್ ಮತ್ತು ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟಿಯಸ್ ಇವರ ಮಧ್ಯೆ.’” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 480.

The historical phenomenon of Rome being divided into three parts, and also two parts that is referenced by the historians which Smith cites, are the elements of Rome that identify the threefold union of Modern Rome, that makes up a structure that is divided into two, representing the combination of church and state. When Smith continues he then identifies the historical figure associated with the second trumpet.

ರೋಮವು ಮೂರು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಘಟನೆಯೂ, ಮತ್ತು ಸ್ಮಿತ್ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವ ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಸೂಚಿಸುವ ಎರಡು ಭಾಗಗಳಾಗಿರುವ ಘಟನೆಯೂ, ಆಧುನಿಕ ರೋಮಿನ ತ್ರಿವಿಧ ಐಕ್ಯತೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ರೋಮಿನ ಅಂಶಗಳಾಗಿವೆ; ಅದು ಸಭೆಯೂ ರಾಜ್ಯವೂ ಸಂಯೋಜಿತವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ, ಎರಡು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಒಂದು ರಚನೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತದೆ. ಸ್ಮಿತ್ ಮುಂದುವರಿದಾಗ, ನಂತರ ಅವರು ಎರಡನೆಯ ತೂರಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ.

> “The history illustrative of the sounding of the second trumpet evidently relates to the invasion and conquest of Africa, and afterward of Italy, by the terrible Genseric. His conquests were for the most part NAVAL; and his triumphs were “as it were a great mountain burning with fire, cast into the sea.” What figure would better, or even so well, illustrate the collision of navies, and the general havoc of war on the maritime coasts? In explaining this trumpet, we are to look for some events which will have a particular bearing on the commercial world. The symbol used naturally leads us to look for agitation and commotion. Nothing but a fierce maritime warfare would fulfil the prediction. If the sounding of the first four trumpets relates to four remarkable events which contributed to the downfall of the Roman empire, and the first trumpet refers to the ravages of the Goths under Alaric, in this we naturally look for the next succeeding act of invasion which shook the Roman power and conduced to its fall. The next great invasion was that of “the terrible Genseric,” at the head of the Vandals. His career occurred during the years A.D. 428–468. This great Vandal chief had his headquarters in Africa. . ..

> “ಎರಡನೆಯ ತುತ್ತೂರಿಯ ನಾದಕ್ಕೆ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿರುವ ಇತಿಹಾಸವು, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ, ಭಯಾನಕನಾದ ಗೆನ್ಸೆರಿಕ್‌ನಿಂದ ಆಫ್ರಿಕದ ಮೇಲೆಯೂ, ಬಳಿಕ ಇಟಲಿಯ ಮೇಲೆಯೂ ನಡೆದ ಆಕ್ರಮಣ ಮತ್ತು ಜಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದೆ. ಅವನ ವಿಜಯಗಳು ಬಹುಪಾಲು ನೌಕಾಪಡೆಯ ಮೂಲಕ ನಡೆದವು; ಮತ್ತು ಅವನ ಜಯೋತ್ಸವಗಳು “ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ದಹಿಸುತ್ತಿರುವ ದೊಡ್ಡ ಪರ್ವತವೊಂದು ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಎಸೆಯಲ್ಪಟ್ಟಂತೆಯೇ” ಇವೆ. ನೌಕಾಪಡೆಗಳ ಮುಖಾಮುಖಿ ಘರ್ಷಣೆಯನ್ನೂ, ಸಮುದ್ರತೀರ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧವು ಉಂಟುಮಾಡಿದ ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿನಾಶವನ್ನೂ ಇನ್ನಾವ ರೂಪಕವು ಇದಕ್ಕಿಂತ ಉತ್ತಮವಾಗಿ, ಅಥವಾ ಇದಷ್ಟೇ ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ, ಚಿತ್ರಿಸಬಲ್ಲದು? ಈ ತುತ್ತೂರಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸುವಾಗ, ವಾಣಿಜ್ಯಲೋಕದ ಮೇಲೆ ವಿಶೇಷ ಪರಿಣಾಮ ಉಳ್ಳ ಕೆಲವು ಘಟನೆಗಳನ್ನು ನಾವು ಹುಡುಕಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಬಳಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಸಂಕೇತವೇ ಸ್ವಭಾವತಃ ನಮ್ಮನ್ನು ಅಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಕೋಲಾಹಲದ ಕಡೆಗೆ ನೋಡಲು ನಡೆಸುತ್ತದೆ. ಉಗ್ರವಾದ ಸಮುದ್ರಯುದ್ಧವನ್ನಲ್ಲದೆ ಮತ್ತೇನೂ ಈ ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲಾರದು. ಮೊದಲ ನಾಲ್ಕು ತುತ್ತೂರಿಗಳ ನಾದವು ರೋಮ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಪತನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದ ನಾಲ್ಕು ಗಮನಾರ್ಹ ಘಟನೆಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ ಎಂದಾದರೆ, ಮತ್ತು ಮೊದಲನೆಯ ತುತ್ತೂರಿಯು ಅಲಾರಿಕ್‌ನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿದ್ದ ಗೋಥರ ದಾಳಿಹಾನಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದಾದರೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ನಾವು ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ರೋಮದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನಡುಗಿಸಿ ಅದರ ಪತನಕ್ಕೆ ದಾರಿಯಾದ, ಅದರ ನಂತರ ಬಂದ ಆಕ್ರಮಣದ ಮುಂದಿನ ಘಟನೆಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತೇವೆ. ಮುಂದಿನ ಮಹಾನ್ ಆಕ್ರಮಣವೆಂದರೆ ವ್ಯಾಂಡಲ್‌ಗಳ ನಾಯಕನಾಗಿದ್ದ “ಭಯಾನಕ ಗೆನ್ಸೆರಿಕ್”ನದ್ದಾಗಿತ್ತು. ಅವನ ಕಾರ್ಯಚಟುವಟಿಕೆಯ ಅವಧಿ ಕ್ರಿ.ಶ. 428–468ರ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿತು. ಈ ಮಹಾನ್ ವ್ಯಾಂಡಲ್ ನಾಯಕನ ಪ್ರಧಾನ ಕೇಂದ್ರವು ಆಫ್ರಿಕದಲ್ಲಿತ್ತು....”

> “Concerning the important part which this bold corsair acted in the downfall of Rome, Mr. Gibbon uses this significant language: ‘Genseric, a name which, in the destruction of the Roman empire, has deserved an equal rank with the names of Alaric and Attila.’” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 481, 484.

> ರೋಮಿನ ಪತನದಲ್ಲಿ ಈ ಧೀರ ಸಮುದ್ರಕಳ್ಳನು ವಹಿಸಿದ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರದ ಕುರಿತು ಶ್ರೀ. ಗಿಬ್ಬನ್ ಅವರು ಈ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾದ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ: “ಗೆನ್ಸೆರಿಕ್—ರೋಮ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ನಾಶದಲ್ಲಿ ಅಲಾರಿಕ್ ಮತ್ತು ಅಟ್ಟಿಲಾ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮಾನ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಾದ ಹೆಸರು.”” ಉರಿಯಾಹ್ ಸ್ಮಿತ್, Daniel and Revelation, 481, 484.

Smith, while quoting the historian Gibbon, who pointed out the historical symbols of the first three trumpets, identified that Genseric was the second trumpet and then said that Genseric, “deserved equal rank with Alaric and Attila.” Alaric is the first trumpet, Genseric the second and Attila the Hun was the third trumpet, which is addressed in verse ten. Smith pointed out that the second trumpet, represented by Genseric, represented the history of “428-468.” Then Smith quotes verse ten which identifies the third trumpet, and continues his narrative:

ಮೊದಲ ಮೂರು ತುತ್ತೂರಿಗಳ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸಂಕೇತಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸಿದ ಇತಿಹಾಸಕಾರ ಗಿಬ್ಬನ್ ಅವರನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾ, ಸ್ಮಿತ್ ಗೆನ್ಸೆರಿಕ್ ಎರಡನೆಯ ತುತ್ತೂರಿ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿ, ನಂತರ ಗೆನ್ಸೆರಿಕ್ “ಅಲಾರಿಕ್ ಮತ್ತು ಅಟ್ಟಿಲರ ಸಮಾನ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಾಗಿದ್ದನು” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಅಲಾರಿಕ್ ಮೊದಲನೆಯ ತುತ್ತೂರಿ, ಗೆನ್ಸೆರಿಕ್ ಎರಡನೆಯದು, ಮತ್ತು ಹೂಣನಾದ ಅಟ್ಟಿಲನು ಹತ್ತನೆಯ ವಚನದಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮೂರನೆಯ ತುತ್ತೂರಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಗೆನ್ಸೆರಿಕ್‌ನಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಎರಡನೆಯ ತುತ್ತೂರಿ “428-468”ರ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸ್ಮಿತ್ ಸೂಚಿಸಿದನು. ನಂತರ ಮೂರನೆಯ ತುತ್ತೂರಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಹತ್ತನೆಯ ವಚನವನ್ನು ಸ್ಮಿತ್ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿ, ತನ್ನ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಾನೆ:

> “In the interpretation and application of this passage, we are brought to the third important event which resulted in the subversion of the Roman empire. And in finding a historical fulfilment of this third trumpet, we shall be indebted to the Notes of Dr. Albert Barnes for a few extracts. In explaining this scripture, it is necessary, as this commentator says, ‘That there should be some chieftain or warrior who might be compared to a blazing meteor; whose course would be singularly brilliant; who would appear suddenly LIKE a blazing star, and then disappear like a star whose light was quenched in the waters.’— Notes on Revelation 8.

> “ಈ ಭಾಗದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಅನ್ವಯದಲ್ಲಿ, ರೋಮ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಉರುಳಿಕೆಗೆ ಕಾರಣವಾದ ಮೂರನೆಯ ಮಹತ್ವದ ಘಟನೆಯ ಕಡೆಗೆ ನಾವು ಬರಲಿದ್ದೇವೆ. ಮತ್ತು ಈ ಮೂರನೆಯ ತುರಿಗೆ ಒಂದು ಐತಿಹಾಸಿಕ ನೆರವೇರಿಕೆಯನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯುವಲ್ಲಿ, ನಾವು ಡಾ. ಅಲ್ಬರ್ಟ್ ಬಾರ್ನ್ಸ್ ಅವರ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳಿಂದ ಕೆಲವು ಉಲ್ಲೇಖಗಳಿಗೆ ಋಣಿಗಳಾಗಿರುವೆವು. ಈ ವಚನಭಾಗವನ್ನು ವಿವರಿಸುವಲ್ಲಿ, ಈ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರನು ಹೇಳುವಂತೆ, ‘ಜ್ವಲಿಸುವ ಉಲ್ಕೆಗೆ ಹೋಲಿಸಬಹುದಾದ ಯಾವುದೋ ಒಬ್ಬ ನಾಯಕನಾಗಲಿ ಯೋಧನಾಗಲಿ ಇರಬೇಕು; ಅವನ ಪಥವು ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರಭಾಮಯವಾಗಿರಬೇಕು; ಅವನು ಜ್ವಲಿಸುವ ನಕ್ಷತ್ರದಂತೆ ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಮತ್ತು ನಂತರ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಅವನ ಪ್ರಕಾಶವು ನಂದಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಕ್ಷತ್ರದಂತೆ ಅಳಿದುಹೋಗಬೇಕು.’— ಪ್ರಕಟನೆ 8ರ ಕುರಿತು ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳು.

> “It is here premised that this trumpet has allusion to the desolating wars and furious invasions of Attila against the Roman power, which he carried on at the head of his hordes of Huns. . ..

> “ಈ ತುತ್ತೂರಿಯು ರೋಮದ ಅಧಿಕಾರದ ವಿರುದ್ಧ ಅಟ್ಟಿಲನು ತನ್ನ ಹೂಣರ ಗುಂಪುಗಳ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿದ ವಿನಾಶಕಾರಕ ಯುದ್ಧಗಳಿಗೂ ಕ್ರೂರ ಆಕ್ರಮಣಗಳಿಗೂ ಸೂಚನೆ ಹೊಂದಿದೆ ಎಂದು ಇಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವಧಾರಣೆ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ....”

> “‘And the Name of the Star is Called Wormwood [denoting the bitter consequences].’ These words—which are more intimately connected with the preceding verse, as even the punctuation in our version denotes—recall us for a moment to the character of Attila, to the misery of which he was the author or the instrument, and to the terror that was inspired by his name.

> “‘ಆ ತಾರೆಯ ಹೆಸರನ್ನು ವರ್ಮ್‌ವುಡ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ [ಕಹಿಯಾದ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುವುದು].’ ಈ ಪದಗಳು—ನಮ್ಮ ಆವೃತ್ತಿಯ ವಿರಾಮಚಿಹ್ನೆಗಳೇ ಸೂಚಿಸುವಂತೆ, ಹಿಂದಿನ ವಾಕ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಸನ್ನಿಹಿತವಾಗಿ ಸಂಬಂಧಗೊಂಡಿರುವವು—ಒಂದು ಕ್ಷಣ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅತ್ತಿಲನ ಸ್ವಭಾವದ ಕಡೆಗೂ, ಅವನು ಮೂಲಕಾರಣನಾಗಿದ್ದ ಅಥವಾ ಸಾಧನನಾಗಿದ್ದ ಆ ದುಃಖದ ಕಡೆಗೂ, ಮತ್ತು ಅವನ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾಗಿದ್ದ ಆ ಭೀತಿಯ ಕಡೆಗೂ ಮರುಕಳಿಸುತ್ತವೆ.”

> “‘Total extirpation and erasure,’ are terms which best denote the calamities he inflicted.’ He styled himself, ‘The Scourge of God.’” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 484, 487.

> “‘ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿರ್ಮೂಲನೆ ಮತ್ತು ಅಳಿಸಿಹಾಕುವಿಕೆ’ ಎಂಬ ಪದಗಳು ಅವನು ಉಂಟುಮಾಡಿದ ವಿಪತ್ತುಗಳನ್ನು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿ ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ.’ ಅವನು ತನ್ನನ್ನು ‘ದೇವರ ಶಿಕ್ಷಾಕೋಲು’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದನು.” — ಉರಿಯಾಹ್ ಸ್ಮಿತ್, Daniel and Revelation, 484, 487.

The history of the third trumpet, represented by Attila the Hun, was the year 441, unto his death in the year 453. Smith then quotes verse twelve, which presents the fourth trumpet and describes the barbarian monarch Odoacer, where the threefold symbolism of Western Rome is represented by the sun, the moon and the stars. He identifies the three symbols as symbols of the “sun, moon, and stars—for they are undoubtedly here used as symbols—evidently denote the great luminaries of the Roman government,—its emperors, senators, and consuls. Bishop Newton remarks that the last emperor of Western Rome was Romulus, who in derision was called Augustulus, or the “diminutive Augustus.” Western Rome fell A.D. 476. Still, however, though the Roman sun was extinguished, its subordinate luminaries shone faintly while the senate and consuls continued. But after many civil reverses and changes of political fortune, at length, A.D. 566, the whole form of the ancient government was subverted, and Rome itself was reduced form being the empress of the world to a poor dukedom tributary to the Exarch of Ravenna.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 487.

ಹುನ್ನರ ಅಟ್ಟಿಲನಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮೂರನೆಯ ತೂರ್ಯದ ಇತಿಹಾಸವು ಕ್ರಿ.ಶ. 441ನೇ ವರ್ಷದಿಂದ ಅವನ ಮೃತ್ಯುವಾದ ಕ್ರಿ.ಶ. 453ನೇ ವರ್ಷವರೆಗೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ. ನಂತರ ಸ್ಮಿತ್ ಹನ್ನೆರಡನೆಯ ವಚನವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅದು ನಾಲ್ಕನೆಯ ತೂರ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಿ, ಪಶ್ಚಿಮ ರೋಮದ ತ್ರಿವಿಧ ಪ್ರತೀಕಾತ್ಮಕತೆಯು ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಂದ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಅಸಭ್ಯ ಜನಾಂಗದ ರಾಜನಾದ ಓಡೋಆಕರ್‌ನನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತದೆ. ಅವನು ಆ ಮೂರು ಚಿಹ್ನೆಗಳಾದ “ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ನಕ್ಷತ್ರಗಳು—ಯಾಕಂದರೆ ಅವು ಇಲ್ಲಿ ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಚಿಹ್ನೆಗಳಾಗಿ ಬಳಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ—ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ರೋಮ ಸರ್ಕಾರದ ಮಹತ್ತಾದ ಪ್ರಕಾಶಕರನ್ನು, ಅಂದರೆ ಅದರ ಸಾಮ್ರಾಟರು, ಸೆನೆಟರುಗಳು ಮತ್ತು ಕೌನ್ಸಲುಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ” ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಬಿಷಪ್ ನ್ಯೂಟನ್ ಹೀಗೆ ಗಮನಿಸುತ್ತಾರೆ: ಪಶ್ಚಿಮ ರೋಮದ ಕೊನೆಯ ಸಾಮ್ರಾಟನು ರೊಮೂಲಸ್ ಆಗಿದ್ದನು; ಅವನನ್ನು ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದವಾಗಿ ಆಗಸ್ಟುಲುಸ್, ಅಥವಾ “ಚಿಕ್ಕ ಆಗಸ್ಟಸ್” ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಪಶ್ಚಿಮ ರೋಮವು ಕ್ರಿ.ಶ. 476ರಲ್ಲಿ ಪತನವಾಯಿತು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ರೋಮನ ಸೂರ್ಯನು ನಂದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ಸೆನೆಟ್ ಮತ್ತು ಕೌನ್ಸಲುಗಳು ಮುಂದುವರಿದಿದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅದರ ಅಧೀನ ಪ್ರಕಾಶಕರು ಕ್ಷೀಣವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅನೇಕ ನಾಗರಿಕ ವಿಪರ್ಯಯಗಳು ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಭಾಗ್ಯದ ಬದಲಾವಣೆಗಳ ನಂತರ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಕ್ರಿ.ಶ. 566ರಲ್ಲಿ, ಪ್ರಾಚೀನ ಆಡಳಿತದ ಸಂಪೂರ್ಣ ರೂಪವು ಉರುಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಮತ್ತು ಲೋಕದ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಞಿಯಾಗಿದ್ದ ರೋಮವೇ ರವೆನ್ನಾದ ಎಕ್ಸಾರ್ಕ್‌ಗೆ ಕರಪಾವತಿ ಸಲ್ಲಿಸುವ ದೀನ ಡಚಿಯಾಗಿ ಕುಗ್ಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.” ಉರಿಯ ಸ್ಮಿತ್, ಡ್ಯಾನಿಯೇಲ್ ಅಂಡ್ ರೆವೆಲೇಶನ್, 487.

Here we find another witness to the threefold division of Rome, that prefigures the threefold union of modern Rome. With eastern Rome and emperor Constantine the threefold division was represented by his three sons, but with western Rome it was their threefold form of government. Smith then identifies that the sun, moon, and stars represent a specific order in which western Rome was brought down. He concludes his narrative with the following introduction of the last three trumpets.

ಇಲ್ಲಿ ನಾವು ರೋಮಿನ ತ್ರಿವಿಧ ವಿಭಾಗಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಂದು ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ; ಅದು ಆಧುನಿಕ ರೋಮಿನ ತ್ರಿವಿಧ ಸಂಗಮವನ್ನು ಪೂರ್ವಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಪೂರ್ವ ರೋಮ ಮತ್ತು ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟೀನ್‌ನ ಸಂಗತಿಯಲ್ಲಿ, ಆ ತ್ರಿವಿಧ ವಿಭಾಗವು ಅವನ ಮೂವರು ಪುತ್ರರ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಆದರೆ ಪಶ್ಚಿಮ ರೋಮಿನ ಸಂಗತಿಯಲ್ಲಿ, ಅದು ಅವರ ತ್ರಿವಿಧ ಆಡಳಿತರೂಪವಾಗಿತ್ತು. ನಂತರ ಸ್ಮಿತ್, ಸೂರ್ಯನು, ಚಂದ್ರನು ಮತ್ತು ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಪಶ್ಚಿಮ ರೋಮನ್ನು ಯಾವ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಕೆಡವಲಾಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆತನು ತನ್ನ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ಕೆಳಗಿನಂತೆ ಕೊನೆಯ ಮೂರು ತುತೂರಿಗಳ ಪರಿಚಯದೊಂದಿಗೆ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

> “Fearful as were the calamities brought upon the empire by the first incursions of these barbarians, they were comparatively light as contrasted with the calamities which were to follow. They were but as the preliminary drops of a shower before the torrent which was soon to fall upon the Roman world. The three remaining trumpets are overshadowed with a cloud of woe, as set forth in the following verses.

> “ಈ ಅರಣ್ಯಜಾತಿಗಳ ಮೊದಲ ದಾಳಿಗಳಿಂದ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಮೇಲೆ ಬಂದ ವಿಪತ್ತುಗಳು ಎಷ್ಟೇ ಭಯಾನಕವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವು ನಂತರ ಬರುವ ವಿಪತ್ತುಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ತಾಳನೆಗೆ ಅಲ್ಪವಾಗಿದ್ದವು. ಅವು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ರೋಮನ್ ಲೋಕದ ಮೇಲೆ ಸುರಿಯಲಿದ್ದ ಪ್ರಳಯಧಾರೆಯ ಮುನ್ನ ಬೀಳುವ ಮಳೆಯ ಮೊದಲ ಹನಿಗಳಂತೆಯೇ ಇವೆ. ಮುಂದಿನ ವಾಕ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿರುವಂತೆ, ಉಳಿದಿರುವ ಮೂರು ತೂರ್ಯಗಳು ಶೋಕವಿಪತ್ತಿನ ಮೇಘದಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.”

> “‘VERSE 13. And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels, which are yet to sound.’

> “‘ವಚನ 13. ಆಗ ನಾನು ನೋಡಿದೆನು; ಪರಲೋಕದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಾರುತ್ತಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ದೂತನನ್ನು ಕೇಳಿದೆನು, ಅವನು ಉಚ್ಚ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದನು: ಇನ್ನೂ ಕಹಳೆ ಊದಬೇಕಾಗಿರುವ ಉಳಿದ ಮೂವರು ದೂತರ ಕಹಳೆಯ ಇತರ ಧ್ವನಿಗಳ ನಿಮಿತ್ತ ಭೂನಿವಾಸಿಗಳಿಗೆ ಅಯ್ಯೋ, ಅಯ್ಯೋ, ಅಯ್ಯೋ.’”

> “This angel is not one of the series of the seven trumpet angels, but simply one who announces that the three remaining trumpets are woe trumpets, on account of the more terrible events to transpire under their sounding. Thus the next, or fifth trumpet, is the first woe; the sixth trumpet, the second woe; and the seventh, the last one in this series of seven trumpets, is the third woe.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 493.

> “ಈ ದೂತನು ಏಳು ತುರಿಯ ದೂತರ ಸರಣಿಯಲ್ಲೊಬ್ಬನಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ಉಳಿದಿರುವ ಮೂರು ತುರಿಗಳು ಅವುಗಳ ಧ್ವನಿಯಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಬೇಕಾಗಿರುವ ಇನ್ನಷ್ಟು ಭಯಾನಕ ಘಟನೆಗಳ ಕಾರಣದಿಂದ ಶಾಪದ ತುರಿಗಳಾಗಿವೆ ಎಂದು ಕೇವಲ ಪ್ರಕಟಿಸುವವನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಮುಂದಿನ, ಅಂದರೆ ಐದನೆಯ ತುರಿಯೇ ಮೊದಲನೆಯ ಶಾಪ; ಆರನೆಯ ತುರಿಯು ಎರಡನೆಯ ಶಾಪ; ಮತ್ತು ಏಳು ತುರಿಗಳ ಈ ಸರಣಿಯಲ್ಲಿನ ಕೊನೆಯದಾದ ಏಳನೆಯದು ಮೂರನೆಯ ಶಾಪವಾಗಿದೆ.” ಉರಿಯಾ ಸ್ಮಿತ್, ಡೇನಿಯೇಲ್ ಅಂಡ್ ರೆವೆಲೇಶನ್, 493.

We will continue with the three trumpet Woes in the next article.

ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಕಹಳೆಗಳ ಮೂರು ಅಯ್ಯೋಗಳನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತೇವೆ.

> “The calamities of imperial Rome, in its downfall, were told to the very last of them, till Rome was without an emperor, a consul, or a senate. ‘Under the Exarchs of Ravenna, Rome was degraded to the second rank.’ The third part of the sun was smitten, and the third part of the moon, and the third part of the stars. The race of the Caesars was not extinct with the emperors of the West. Rome, before its fall, possessed but a portion of the imperial power. Constantinople divided with it the empire of the world. And neither Goths nor Vandals lorded over that still imperial city, the emperor of which, after the first transference of the seat of empire by Constantine, often held the emperor of Rome as his nominee and vicegerent. And the fate of Constantinople was reserved till other ages, and was announced by other trumpets. Of the sun, the moon, and the stars, as yet but the third part was smitten.

> “ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಲಿ ರೋಮಿನ ಪತನಕಾಲದ ವಿಪತ್ತುಗಳು, ರೋಮ್ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಇಲ್ಲದಂತಾಗುವ ತನಕ, ಕಾನ್ಸಲ್ ಇಲ್ಲದಂತಾಗುವ ತನಕ, ಅಥವಾ ಸೆನೇಟ್ ಇಲ್ಲದಂತಾಗುವ ತನಕ—ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯದರವರೆಗೂ—ಮುಂಚೆಯೇ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ‘ರವೇನ್ನಾದ ಎಕ್ಸಾರ್ಕ್‌ಗಳ ಅಧೀನದಲ್ಲಿ, ರೋಮ್ ದ್ವಿತೀಯ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಇಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.’ ಸೂರ್ಯನ ಮೂರನೆಯ ಭಾಗವು ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಚಂದ್ರನ ಮೂರನೆಯ ಭಾಗವು ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಮತ್ತು ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಮೂರನೆಯ ಭಾಗವು ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಸೀಸರ್‌ಗಳ ವಂಶವು ಪಶ್ಚಿಮದ ಚಕ್ರವರ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾಶವಾಗಲಿಲ್ಲ. ರೋಮ್ ತನ್ನ ಪತನಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು, ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಕ್ತಿಯ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನಷ್ಟೇ ಹೊಂದಿತ್ತು. ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟಿನೋಪಲ್ ಅದರೊಂದಿಗೆ ಲೋಕಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಮತ್ತು ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟೈನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಾಸನವನ್ನು ಮೊದಲಾಗಿ ಸ್ಥಳಾಂತರಿಸಿದ ನಂತರ, ಆ ನಗರದ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ರೋಮ್‌ನ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯನ್ನು ತನ್ನ ನಿಯುಕ್ತನಾಗಿಯೂ ಉಪಪ್ರಭುವಾಗಿಯೂ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದ ಆ ಇನ್ನೂ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯನಗರದ ಮೇಲೆ, ಗೋಥರುಗಳಾಗಲಿ ವ್ಯಾಂಡಲ್‌ಗಳಾಗಲಿ ಅಧಿಪತ್ಯ ಚಲಾಯಿಸಲಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟಿನೋಪಲ್‌ನ ಭಾಗ್ಯವು ಇತರ ಯುಗಗಳವರೆಗೆ ಕಾಯ್ದಿರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಬೇರೆ ತೂರ್ಯಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಯಿತು. ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರ, ಮತ್ತು ನಕ್ಷತ್ರಗಳಲ್ಲಿ, ಇನ್ನೂ ಮೂರನೆಯ ಭಾಗವಷ್ಟೇ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.”

> “The concluding words of the Fourth Trumpet imply the future restoration of the Western Empire: ‘The day shone not for the third part of it, and the night likewise.’ In respect to civil authority, Rome became subject to Ravenna, and Italy was a conquered province of the Eastern Empire. But, as more appropriately pertaining to other prophecies, the defense of the worship of images first brought the spiritual and temporal powers of the pope and of the emperor into violent collision; and, by conferring on the pope all authority over the churches, Justinian laid his helping hand to the promotion of the papal supremacy, which afterward assumed the power of creating monarchs. In the year of our Lord 800, the pope conferred on Charlemagne the title of Emperor of the Romans.’—Keith. That title was again transferred from the king of France to the king of Germany. And by the Emperor Francis the Second even this fiction was finally and forever renounced, Aug. 6, 1806.” A. T. Jones, The Great Nations of Today, 54.

> “ನಾಲ್ಕನೇ ತುತೂರಿಯ ಸಮಾಪನ ವಚನಗಳು ಪಶ್ಚಿಮ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಭವಿಷ್ಯದ ಪುನಃಸ್ಥಾಪನೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ: ‘ಅದರ ಮೂರನೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹಗಲು ಪ್ರಕಾಶಿಸಲಿಲ್ಲ; ಹಾಗೆಯೇ ರಾತ್ರಿ ಕೂಡ.’ ನಾಗರಿಕ ಅಧಿಕಾರದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ರೋಮ್ ರವೇನ್ನಾಗೆ ಅಧೀನವಾಯಿತು, ಮತ್ತು ಇಟಲಿ ಪೂರ್ವ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡ ಪ್ರಾಂತ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಇತರೆ ಪ್ರವಾದನೆಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಂಜಸವಾಗಿ ಸಂಬಂಧಿಸುವ ವಿಷಯವಾಗಿ, ಮೂರ್ತಿಗಳ ಆರಾಧನೆಯ ಪರಿರಕ್ಷಣೆಯೇ ಮೊದಲು ಪೋಪ್ ಹಾಗೂ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮತ್ತು ಲೌಕಿಕ ಅಧಿಕಾರಗಳನ್ನು ತೀವ್ರ ಘರ್ಷಣೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಿತು; ಮತ್ತು ಚರ್ಚುಗಳ ಮೇಲಿನ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರವನ್ನು ಪೋಪ್‌ಗೆ ನೀಡುವ ಮೂಲಕ, ಜಸ್ಟಿನಿಯನ್ ನಂತರದಲ್ಲಿ ರಾಜರನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಪಾಪಾಧಿಕಾರದ ಪ್ರಾಬಲ್ಯವನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸಲು ತನ್ನ ಸಹಾಯಕ ಹಸ್ತವನ್ನು ನೀಡಿದನು. ನಮ್ಮ ಕರ್ತನ ವರ್ಷ 800ರಲ್ಲಿ, ಪೋಪ್ ಶಾರ್ಲಮೇನ್‌ಗೆ ‘ರೋಮನ್ನರ ಚಕ್ರವರ್ತಿ’ ಎಂಬ ಬಿರುದನ್ನು ನೀಡಿದನು.’—Keith. ಆ ಬಿರುದು ನಂತರ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಫ್ರಾನ್ಸ್‌ನ ರಾಜನಿಂದ ಜರ್ಮನಿಯ ರಾಜನಿಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಲಾಯಿತು. ಮತ್ತು ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ ದ್ವಿತೀಯನಿಂದ ಈ ಕಲ್ಪಿತ ಹಕ್ಕೂ ಸಹ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ, ಆಗಸ್ಟ್ 6, 1806ರಂದು, ತ್ಯಜಿಸಲಾಯಿತು.” A. T. Jones, The Great Nations of Today, 54.

Back to Articles