Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Twenty-Two

ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕ - ನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡುನೇದು

The Unveiling of Truth: A Journey Through Daniel 11 and the Shaking of God’s People

ಸತ್ಯದ ಅನಾವರಣ: ದಾನಿಯೇಲ 11 ಮತ್ತು ದೇವರ ಜನರ ಕಂಪನದ ಮೂಲಕದ ಒಂದು ಪ್ರಯಾಣ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 7, 2024

Formats

PDF
Word

When the light of Daniel chapter eleven, verses forty through forty-five was unsealed at the time of the end in 1989, the enemies of truth provided a resistance that allowed God to reveal truths to defend the basic premises of the passage in the book of Daniel that then became the subject and focus of Satan’s attacks. That controversy over truth and error in that history was used by the Holy Spirit to identify certain prophetic rules that would further increase the knowledge that had been unsealed and was thereafter to test the final generation of earth’s history. We have been considering “triple applications of prophecy,” and identifying those applications as a primary rule that was revealed from the process of resistance that was presented by Satan during those past days. That controversial process is identified as the “shaking,” by Sister White.

ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ, 1989ರಲ್ಲಿ, ದಾನಿಯೇಲ ಅಧ್ಯಾಯ 11ರ ನಲವತ್ತರಿಂದ ನಲವತ್ತೈದರ ವಚನಗಳ ಬೆಳಕು ಮುದ್ರಣಮುಕ್ತಗೊಂಡಾಗ, ಸತ್ಯದ ಶತ್ರುಗಳು ಒಂದು ವಿಧದ ಪ್ರತಿರೋಧವನ್ನು ಒದಗಿಸಿದರು; ಅದರ ಮೂಲಕ ದೇವರು ದಾನಿಯೇಲ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿರುವ ಆ ಭಾಗದ ಮೂಲಾಧಾರವಾದ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುವ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಲು ಅವಕಾಶವಾಯಿತು. ಆ ಭಾಗವೇ ನಂತರ ಸೈತಾನನ ದಾಳಿಗಳ ವಿಷಯವೂ ಕೇಂದ್ರವೂ ಆಯಿತು. ಆ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿನ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ತಪ್ಪಿನ ಕುರಿತು ಉಂಟಾದ ಆ ವಿವಾದವನ್ನು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನು, ಮುದ್ರಣಮುಕ್ತಗೊಂಡಿದ್ದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುವುದಕ್ಕೂ, ಅದರ ನಂತರ ಭೂಮಿಯ ಇತಿಹಾಸದ ಅಂತಿಮ ತಲೆಮಾರನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಇರುವ ಕೆಲವು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಉಪಯೋಗಿಸಿದರು. ನಾವು “ಪ್ರವಾದನೆಯ ತ್ರಿವಿಧ ಅನ್ವಯಗಳು” ಎಂಬ ವಿಷಯವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ; ಮತ್ತು ಆ ಅನ್ವಯಗಳನ್ನು, ಆ ಕಳೆದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸೈತಾನನು ಮುಂದಿಟ್ಟ ಪ್ರತಿರೋಧದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಟವಾದ ಪ್ರಮುಖ ನಿಯಮವೆಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಆ ವಿವಾದಾತ್ಮಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಅವರು “ಜಲ್ಲಾಟ” ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾರೆ.

> “I was pointed to the providence of God among His people and was shown that every trial made by the refining, purifying process upon professed Christians proves some to be dross. The fine gold does not always appear. In every religious crisis some fall under temptation. The shaking of God blows away multitudes like dry leaves. Prosperity multiplies a mass of professors. Adversity purges them out of the church. As a class, their spirits are not steadfast with God. They go out from us because they are not of us; for when tribulation or persecution arises because of the word, many are offended.” Testimonies, volume 4, 89.

> “ನಾನು ದೇವರು ತನ್ನ ಜನರ ಮಧ್ಯೆ ನಡೆಸುವ ದೈವಪಾಲನೆಯ ಕಡೆಗೆ ದೃಷ್ಟಿಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟೆನು; ಮತ್ತು ನಾಮಮಾತ್ರ ಕ್ರೈಸ್ತರ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುವ ಶೋಧಿಸುವ, ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪರೀಕ್ಷೆಯೂ ಕೆಲವರನ್ನು ಕಸಧಾತುವೆಂದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ತೋರಿಸಲಾಯಿತು. ಶುದ್ಧ ಸುವರ್ಣವು ಯಾವಾಗಲೂ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಂಕಟದಲ್ಲಿಯೂ ಕೆಲವರು ಪ್ರಲೋಭನೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ. ದೇವರ ಜಾರಾಟವು ಒಣ ಎಲೆಗಳಂತೆ ಅಸಂಖ್ಯಾತರನ್ನು ಹಾರಿ ಹೋಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಸಮೃದ್ಧಿಯು ಬಾಹ್ಯವಾಗಿ ಮಾತ್ರ ನಂಬಿಕೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವವರ ಗುಂಪನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ. ವಿಪತ್ತುವು ಅವರನ್ನು ಸಭೆಯಿಂದ ಶೋಧಿಸಿ ಹೊರಹಾಕುತ್ತದೆ. ಒಂದು ವರ್ಗವಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ, ಅವರ ಆತ್ಮಗಳು ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ಸ್ಥಿರತೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ನಮ್ಮೊಳಗಿಂದ ಹೊರಟುಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ನಮ್ಮವರಲ್ಲ; ಯಾಕಂದರೆ ವಾಕ್ಯದ ನಿಮಿತ್ತವಾಗಿ ಸಂಕಟವಾಗಲಿ ಹಿಂಸೆ ಆಗಲಿ ಉಂಟಾದಾಗ ಅನೇಕರಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುತ್ತದೆ.” Testimonies, volume 4, 89.

The “shaking” is produced when truth is unsealed by the Lion of the tribe of Judah and thereafter introduced.

“ಕುಲುಕು” ಯೆಹೂದಾ ಕುಲದ ಸಿಂಹನಿಂದ ಸತ್ಯವು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ನಂತರ ಪರಿಚಯಿಸಲ್ಪಡುವಾಗ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

> “I asked the meaning of the shaking I had seen and was shown that it would be caused by the straight testimony called forth by the counsel of the True Witness to the Laodiceans. This will have its effect upon the heart of the receiver, and will lead him to exalt the standard and pour forth the straight truth. Some will not bear this straight testimony. They will rise up against it, and this is what will cause a shaking among God’s people.” Early Writings, 271.

> “ನಾನು ಕಂಡಿದ್ದ ಆ ಕದಲಿಕೆಯ ಅರ್ಥವೇನು ಎಂದು ಕೇಳಿದೆನು; ಆಗ ಲವೋದಿಕೇಯದವರಿಗೆ ಸತ್ಯಸಾಕ್ಷಿಯು ನೀಡಿದ ಸಲಹೆಯಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ನೇರ ಸಾಕ್ಷಿಯೇ ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುವುದು ಎಂದು ನನಗೆ ತೋರಿಸಲಾಯಿತು. ಇದು ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನ ಹೃದಯದ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿ, ಅವನನ್ನು ಮಾನದಂಡವನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯುವಂತೆ ಮತ್ತು ನೇರವಾದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಘೋಷಿಸುವಂತೆ ನಡೆಸುವುದು. ಕೆಲವರು ಈ ನೇರ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಸಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ಅದರ ವಿರುದ್ಧ ಎದ್ದೇಳುವರು; ಮತ್ತು ದೇವರ ಜನರ ಮಧ್ಯೆ ಕದಲಿಕೆಗೆ ಇದೇ ಕಾರಣವಾಗುವುದು.” Early Writings, 271.

The introduction of “truth” always causes a shaking, and the truth which was unsealed in 1989, did that very thing. One of the benefits of the resistance brought against the truth was the development of a set of rules to establish the increase of knowledge through the years that followed 1989. The development of the rules, parallel the development of a set of rules in the period of the Millerites. All the triple applications of Bible prophecy contribute to the clarity of the events of the last days.

“ಸತ್ಯ”ದ ಪರಿಚಯವು ಸದಾ ಒಂದು ಕಂಪನವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು 1989ರಲ್ಲಿ ಮುದ್ರೆತೆರೆದ ಸತ್ಯವು ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಅದನ್ನೇ ಮಾಡಿತು. ಸತ್ಯದ ವಿರುದ್ಧ ಎಬ್ಬಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರತಿರೋಧದ ಪ್ರಯೋಜನಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೆಂದರೆ, 1989ರ ನಂತರದ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನದ ವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ನಿಯಮಗಳ ಒಂದು ಸಮೂಹದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾಗಿತ್ತು. ಆ ನಿಯಮಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯು, ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ನಿಯಮಗಳ ಒಂದು ಸಮೂಹವು ಹೇಗೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾಯಿತು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸಮಾನಾಂತರವಾಗಿದೆ. ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಎಲ್ಲಾ ತ್ರಿವಿಧ ಅನ್ವಯಿಕೆಗಳು ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳ ಘಟನೆಗಳ ಸ್ಪಷ್ಟತೆಗೆ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡುತ್ತವೆ.

The triple applications of Rome and Babylon establish the relationship of the woman and the beast she rides upon and reigns over during the history of the Sunday law crisis, which is also the history of God’s executive judgment upon the whore of Babylon.

ರೋಮ್ ಮತ್ತು ಬಾಬಿಲೋನಿನ ತ್ರಿವಿಧ ಅನ್ವಯಗಳು, ಭಾನುವಾರ ಕಾನೂನು ಸಂಕಟದ ಇತಿಹಾಸದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಸ್ತ್ರೀಯೂ ಅವಳು ಏರಿ ಸವಾರಿ ಮಾಡುವ ಮತ್ತು ಆಳುವ ಮೃಗವೂ ಹೊಂದಿರುವ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತವೆ; ಇದೇ ಅವಧಿಯೇ ಬಾಬಿಲೋನಿನ ವ್ಯಭಿಚಾರಿಣಿಯ ಮೇಲೆ ದೇವರು ಕಾರ್ಯಗತಗೊಳಿಸುವ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಇತಿಹಾಸವೂ ಆಗಿದೆ.

The triple applications of “the messenger that prepares the way for the Messenger of the Covenant,” and also of “Elijah,” identify the work, and the message in the two periods that illustrate the close of probation in the last days. The first period begins with the first voice of Revelation chapter eighteen, which represents the beginning of the investigative judgment of the living for Laodicean Adventism, and the last period begins with the second voice of Revelation chapter eighteen, which represents the executive judgment of the whore of Babylon.

“ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೂತನಿಗೆ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವ ದೂತನು” ಎಂಬ ಹೇಳಿಕೆಯ ಮೂರುಮುಖ ಅನ್ವಯಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ “ಎಲೀಯ” ಎಂಬುದರ ಅನ್ವಯಗಳೂ, ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕೃಪಾಕಾಲದ ಸಮಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುವ ಎರಡು ಅವಧಿಗಳಲ್ಲಿರುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನೂ ಸಂದೇಶವನ್ನೂ ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ. ಮೊದಲ ಅವಧಿಯು ಪ್ರಕಟನೆ ಪುಸ್ತಕದ ಹದಿನೆಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೊದಲ ಧ್ವನಿಯೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಅದು ಲವೊದಿಕೀಯ ಅದ್ವೆಂಟಿಸಂಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಜೀವಂತರ ಪರಿಶೋಧನಾತ್ಮಕ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಆರಂಭವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ಅವಧಿಯು ಪ್ರಕಟನೆ ಪುಸ್ತಕದ ಹದಿನೆಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಎರಡನೆಯ ಧ್ವನಿಯೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಅದು ಬಾಬಿಲೋನಿನ ವ್ಯಭಿಚಾರಿಣಿಯ ಮೇಲಿನ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಾಹಕ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.

The triple applications of Rome and Babylon represent the external history of God’s last-day people, while the triple applications of Elijah and the messenger who prepares the way represent the internal history of God’s last day people. The triple application of the three Woes, identifies the message that runs through both periods that together represent the closing period of judgment, which begins with the house of God, and thereafter upon those outside God’s house. The three Woes identify that Islam is the message of the latter rain, and also the tool of judgment God employs for those who enforce the worship of the sun upon all mankind. The close of judgment represents “the days of God’s vengeance,” both upon His apostate church and the wicked outside of His church.

ರೋಮ್ ಮತ್ತು ಬಾಬೆಲಿನ ತ್ರಿಗುಣ ಅನ್ವಯಗಳು ದೇವರ ಅಂತ್ಯಕಾಲದ ಜನರ ಬಾಹ್ಯ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ; ಇಲಿಯ ಮತ್ತು ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವ ದೂತನ ತ್ರಿಗುಣ ಅನ್ವಯಗಳು ದೇವರ ಅಂತ್ಯಕಾಲದ ಜನರ ಆಂತರಿಕ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. ಮೂರು ಶಾಪಗಳ ತ್ರಿಗುಣ ಅನ್ವಯವು, ಒಟ್ಟಾಗಿ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಸಮಾಪನ ಅವಧಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಆ ಎರಡು ಅವಧಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹರಡುವ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ; ಆ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪು ದೇವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಆರಂಭವಾಗಿ, ಅನಂತರ ದೇವರ ಮನೆಯ ಹೊರಗಿರುವವರ ಮೇಲೆಯೂ ಬರುತ್ತದೆ. ಮೂರು ಶಾಪಗಳು ಇಸ್ಲಾಂ ಅಂತ್ಯಮಳೆಯ ಸಂದೇಶವೆಂದು, ಮತ್ತು ಸಮಸ್ತ ಮಾನವಕುಲದ ಮೇಲೆ ಸೂರ್ಯಾರಾಧನೆಯನ್ನು ಬಲಾತ್ಕರಿಸುವವರಿಗಾಗಿ ದೇವರು ಉಪಯೋಗಿಸುವ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಸಾಧನವೂ ಆಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ. ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಸಮಾಪ್ತಿ, ಆತನ ಭ್ರಷ್ಟರಾದ ಸಭೆಯ ಮೇಲೆಯೂ, ಆತನ ಸಭೆಯ ಹೊರಗಿರುವ ದುಷ್ಟರ ಮೇಲೆಯೂ, “ದೇವರ ಪ್ರತೀಕಾರದ ದಿನಗಳನ್ನು” ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.

When Jesus first began His ministry at the church in Nazareth He employed Isaiah chapter sixty-one to define His ministry, message and work, which included the identification of the time of God’s vengeance. His ministry, message and work prefigured the ministry, message and work of the one hundred and forty-four thousand, for they prophetically follow the Lamb whithersoever He goeth.

ಯೇಸು ನಜರೇತ್‌ನ ಸಭಾಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಮೊದಲಾಗಿ ತನ್ನ ಸೇವೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ, ತನ್ನ ಸೇವೆ, ಸಂದೇಶ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ವಚಿಸಲು ಯೆಶಾಯನ ಅರವತ್ತೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿದನು; ಅದರಲ್ಲಿ ದೇವರ ಪ್ರತೀಕಾರದ ಕಾಲದ ಗುರುತಿಸುವಿಕೆಯೂ ಸೇರಿತ್ತು. ಅವನ ಸೇವೆ, ಸಂದೇಶ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯವು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಾಲ್ವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಸೇವೆ, ಸಂದೇಶ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಪೂರ್ವರೂಪವಾಗಿತ್ತು; ಯಾಕಂದರೆ ಅವರು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಕುರಿಮರಿಯು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವನೋ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಅವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ.

> The Spirit of the Lord God is upon me; because the Lord hath anointed me to preach good tidings unto the meek; he hath sent me to bind up the brokenhearted, to proclaim liberty to the captives, and the opening of the prison to them that are bound; To proclaim the acceptable year of the Lord, and the day of vengeance of our God; to comfort all that mourn; To appoint unto them that mourn in Zion, to give unto them beauty for ashes, the oil of joy for mourning, the garment of praise for the spirit of heaviness; that they might be called trees of righteousness, the planting of the Lord, that he might be glorified. And they shall build the old wastes, they shall raise up the former desolations, and they shall repair the waste cities, the desolations of many generations. And strangers shall stand and feed your flocks, and the sons of the alien shall be your plowmen and your vinedressers. But ye shall be named the Priests of the Lord: men shall call you the Ministers of our God: ye shall eat the riches of the Gentiles, and in their glory shall ye boast yourselves. Isaiah 61:1–6.

> ಕರ್ತನಾದ ಯೆಹೋವನ ಆತ್ಮವು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಇರುವನು; ಯಾಕಂದರೆ ಕರ್ತನು ದೀನರಿಗೆ ಶುಭಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಸಾರುವದಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಆತನು ಹೃದಯಭಂಗರಾದವರನ್ನು ಕಟ್ಟಿಹಾಕುವದಕ್ಕೂ, ಬಂಧಿಗಳಿಗೆ ಬಿಡುಗಡೆಯನ್ನು, ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟವರಿಗೆ ಕಾರಾಗೃಹದ ತೆರೆವಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವದಕ್ಕೂ ನನ್ನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಕರ್ತನಿಗೆ ಗ್ರಾಹ್ಯವಾದ ವರ್ಷವನ್ನೂ ನಮ್ಮ ದೇವರ ಪ್ರತೀಕಾರದ ದಿನವನ್ನೂ ಪ್ರಕಟಿಸುವದಕ್ಕೂ, ದುಃಖಿಸುವ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಸಂತೈಸುವದಕ್ಕೂ; ಸಿಯೋನಿನಲ್ಲಿ ದುಃಖಿಸುವವರಿಗೆ ನೇಮಿಸಿ, ಬೂದಿಗೆ ಬದಲಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನೂ, ಶೋಕಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ ಆನಂದತೈಲವನ್ನೂ, ಭಾರವಾದ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ ಸ್ತೋತ್ರವಸ್ತ್ರವನ್ನೂ ಕೊಡುವದಕ್ಕೂ; ಅವರು ನೀತಿಯ ಮರಗಳು, ಕರ್ತನ ನೆಡಿಕೆ, ಆತನು ಮಹಿಮೆ ಹೊಂದುವದಕ್ಕಾಗಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವರಾಗುವಂತೆ. ಅವರು ಪುರಾತನ ಅವಶೇಷಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುವರು, ಹಿಂದಿನ ಹಾಳಾಗಿರುವ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುವರು, ಅನೇಕ ತಲೆಮಾರುಗಳಿಂದ ಉಜ್ಜಿಹೋಗಿರುವ ಹಾಳಾದ ಪಟ್ಟಣಗಳನ್ನು ದುರಸ್ತಿ ಮಾಡುವರು. ಅನ್ಯರು ನಿಂತು ನಿಮ್ಮ ಮಂದೆಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸುವರು, ಪರದೇಶಿಯರ ಪುತ್ರರು ನಿಮ್ಮ ಹೊಲೋತಿಗಾರರೂ ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟಗಾರರೂ ಆಗಿರುವರು. ಆದರೆ ನೀವು ಕರ್ತನ ಯಾಜಕರಂದು ಹೆಸರಿಸಲ್ಪಡುವಿರಿ; ಜನರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಮ್ಮ ದೇವರ ಸೇವಕರಂದು ಕರೆಯುವರು; ನೀವು ಜನಾಂಗಗಳ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವಿರಿ, ಅವರ ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ನೀವು ಹೆಮ್ಮೆಪಡುವಿರಿ. ಯೆಶಾಯ 61:1–6.

Jesus was anointed at His baptism, and that waymark typifies September 11, 2001 when the anointing of the Holy Spirit began to descend upon those who recognized that the outpouring of the latter rain in the last days had been typified by the history of the Millerites, which were the old waste places that the one hundred and forty-four thousand would build again, once they returned to Jeremiah’s old paths.

ಯೇಸು ತನ್ನ ದೀಕ್ಷಾಸ್ನಾನದಲ್ಲಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು; ಮತ್ತು ಆ ಮಾರ್ಗಚಿಹ್ನೆಯು 2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11 ಅನ್ನು ಪ್ರತಿರೂಪಿಸುತ್ತದೆ, ಅಂದರೆ ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತರಮಳೆಯ ಸುರಿಮಳೆ ಮಿಲ್ಲರೈಟರ ಇತಿಹಾಸದಿಂದ ಪ್ರತಿರೂಪಿತವಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದವರ ಮೇಲೆ ಪರಿಶುದ್ಧ ಆತ್ಮನ ಅಭಿಷೇಕವು ಇಳಿಯತೊಡಗಿದ ಕಾಲವನ್ನು. ಆ ಮಿಲ್ಲರೈಟರು ನೂರ ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರು ಯೆರೆಮೀಯನ ಹಳೆಯ ಮಾರ್ಗಗಳಿಗೆ ಮರಳಿದಾಗ ಮತ್ತೆ ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕಾದ ಪುರಾತನ ಪಾಳುಸ್ಥಳಗಳಾಗಿದ್ದರು.

The message of Christ’s righteousness from the rebellion of 1888 again became present truth, and the message from the rebellion of 1888 was the good tidings that has the power to bind up broken hearts, but which is powerless to open the hard hearts of those who have eyes to see, but perceive not, and who have ears to hear, but understand not. The message of Christ’s righteousness from the rebellion of 1888 was also the message to Laodicea which then arrived again to open the prison door of those who were captives of sin by the One who has the power to open the doors that no man can open, and shut the doors that no man can close.

1888ರ ದಂಗೆತನದಿಂದ ಬಂದ ಕ್ರಿಸ್ತನ ನೀತಿಯ ಸಂದೇಶವು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ವರ್ತಮಾನ ಸತ್ಯವಾಯಿತು; ಮತ್ತು 1888ರ ದಂಗೆತನದಿಂದ ಬಂದ ಆ ಸಂದೇಶವು ಒಡೆದ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಗುಣಪಡಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಸುವಾರ್ತೆಯಾಗಿತ್ತು; ಆದರೆ ನೋಡಲು ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದುಕೊಂಡೂ ಕಾಣದವರಿಗೂ, ಕೇಳಲು ಕಿವಿಗಳಿದ್ದುಕೊಂಡೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದವರಿಗೂ ಇರುವ ಕಠಿಣ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ತೆರೆಸಲು ಅದು ಶಕ್ತಿಹೀನವಾಗಿತ್ತು. 1888ರ ದಂಗೆತನದಿಂದ ಬಂದ ಕ್ರಿಸ್ತನ ನೀತಿಯ ಸಂದೇಶವು ಲವೊದಿಕಾಯ ಸಭೆಗೆ ಉದ್ದೇಶಿಸಿದ ಸಂದೇಶವೂ ಆಗಿದ್ದು, ಆಗ ಅದು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬಂದು, ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನೂ ತೆರೆಯಲಾರದ ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ತೆರೆಯುವ ಮತ್ತು ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನೂ ಮುಚ್ಚಲಾರದ ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚುವ ಅಧಿಕಾರವುಳ್ಳವನಿಂದ, ಪಾಪದ ಬಂಧಿಗಳಾಗಿದ್ದವರ ಸೆರೆಮನೆಯ ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆರೆಸುವದಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದಿತು.

On September 11, 2001 those who were to present those good tidings, were also to proclaim the acceptable year of the Lord and the day of God’s vengeance. The year of the Lord’s acceptance also began at that time, and He is fully willing to accept a Laodicean’s repentance, until the day of God’s vengeance arrives at the soon coming Sunday law in the United States. Then His vengeance will be manifested upon a church that refused to know the time of her visitation, and simultaneously the progressive judgment upon the whore of Babylon begins.

2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರಂದು, ಆ ಶುಭವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಬೇಕಾಗಿದ್ದವರು, ಕರ್ತನಿಗೆ ಅನುಕೂಲಕರವಾದ ವರ್ಷವನ್ನೂ ದೇವರ ಪ್ರತೀಕಾರದ ದಿನವನ್ನೂ ಸಹ ಘೋಷಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಕರ್ತನ ಸ್ವೀಕಾರದ ವರ್ಷವೂ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೇ ಆರಂಭವಾಯಿತು; ಮತ್ತು ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರುವ ಭಾನುವಾರದ ಕಾಯಿದೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಪ್ರತೀಕಾರದ ದಿನ ಬರುವವರೆಗೂ, ಲವೋದಿಕ್ಯದವನ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪವನ್ನು ಆತನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಆಗ, ತನ್ನ ಸಂದರ್ಶನದ ಕಾಲವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದ ಸಭೆಯ ಮೇಲೆ ಆತನ ಪ್ರತೀಕಾರವು ಪ್ರಕಟವಾಗುವುದು; ಮತ್ತು ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಾಬೆಲಿನ ವೇಶ್ಯೆಯ ಮೇಲಿನ ಕ್ರಮೇಣ ಮುಂದುವರಿಯುವ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪು ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

In the day of His acceptance, He promises to comfort all that mourn, and those who mourn in Jerusalem are illustrated in Ezekiel chapter nine. Their comfort is brought about by the Comforter, through the reception of the latter rain message which is then being poured upon them. But only if they recognize the rain. Once they possess the Comforter, and accomplish the work of building the old waste places, through the methodology of “line upon line,” that is illustrated in the passage of Isaiah as the work of placing the line of prophecy that represents the desolation of sacred history, upon another line of prophecy which illustrates a desolation. In that work they raise up the desolations of many generations. Then the “strangers” will respond to those that mourn, who are lifted up as an ensign, for the strangers to see.

ಆತನ ಅಂಗೀಕಾರದ ದಿನದಲ್ಲಿ, ಶೋಕಿಸುವ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡುವೆನೆಂದು ಆತನು ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನಲ್ಲಿ ಶೋಕಿಸುವವರು ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನು ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಸಾಂತ್ವನವು ಸಾಂತ್ವನಕರನಿಂದ, ಅವರ ಮೇಲೆ ಆಗ ಸುರಿಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಉತ್ತರ ಮಳೆಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅವರು ಆ ಮಳೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ. ಒಮ್ಮೆ ಅವರು ಸಾಂತ್ವನಕರನನ್ನು ಹೊಂದಿ, “ಸಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಸಾಲು” ಎಂಬ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರದ ಮೂಲಕ ಪುರಾತನ ಪಾಳುಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದಾಗ, ಅದು ಯೆಶಾಯನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಪವಿತ್ರ ಇತಿಹಾಸದ ಹಾಳಾಗುವಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಸಾಲನ್ನು, ಹಾಳಾಗುವಿಕೆಯನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುವ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರವಾದನೆಯ ಸಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಇಡುವ ಕಾರ್ಯವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಆ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಅನೇಕ ತಲೆಮಾರುಗಳ ಹಾಳಾಗಿರುವ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆಗ “ಅನ್ಯರು” ಶೋಕಿಸುವವರಿಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುವರು; ಅವರು ಅನ್ಯರು ನೋಡುವಂತೆ ಒಂದು ಧ್ವಜಚಿಹ್ನೆಯಾಗಿ ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ.

Christ’s proclamation of His work and ministry, as set forth in Isaiah chapter sixty-one, is the work and ministry of the one hundred and forty-four thousand. That work has been illustrated in the sacred reform movements, and in 1989, the time of the end arrived that all the previous “times of the end” had prefigured. Just as one verse, Daniel chapter eight, verse fourteen was identified as the foundation and central pillar of the Millerite movement, the verse that is the foundation and central pillar of the movement of Future for America is Daniel chapter eleven, verse forty. For the Millerites, the light of the central pillar was represented as the light of the vision of the Ulai River, and for the movement of Future for America the light of the central pillar was represented as the light of the vision of the Hiddekel River.

ಯೆಶಾಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಅರವತ್ತೊಂದರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವಂತೆ ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನ್ನ ಕಾರ್ಯ ಮತ್ತು ಸೇವೆಯನ್ನು ಕುರಿತು ಮಾಡಿದ ಘೋಷಣೆ, ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಕಾರ್ಯವೂ ಸೇವೆಯೂ ಆಗಿದೆ. ಆ ಕಾರ್ಯವು ಪರಿಶುದ್ಧ ಸಂಸ್ಕಾರ ಚಳುವಳಿಗಳಲ್ಲಿ ದೃಷ್ಟಾಂತವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಮತ್ತು 1989ರಲ್ಲಿ, ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲವು ಬಂದು ತಲುಪಿತು, ಇದನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಪೂರ್ವದ “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲಗಳು” ಪೂರ್ವಛಾಯೆಯಾಗಿ ಸೂಚಿಸಿದ್ದವು. ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಚಳುವಳಿಯ ಅಸ್ತಿವಾರ ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರ ಸ್ತಂಭವಾಗಿ ದಾನಿಯೇಲ ಅಧ್ಯಾಯ ಎಂಟು, ವಚನ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಂತೆ, Future for America ಚಳುವಳಿಯ ಅಸ್ತಿವಾರ ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರ ಸ್ತಂಭವಾಗಿರುವ ವಚನವು ದಾನಿಯೇಲ ಅಧ್ಯಾಯ ಹನ್ನೊಂದು, ವಚನ ನಲವತ್ತು ಆಗಿದೆ. ಮಿಲ್ಲರೈಟರಿಗಾಗಿ, ಕೇಂದ್ರ ಸ್ತಂಭದ ಬೆಳಕು ಉಲಾಯಿ ನದಿಯ ದರ್ಶನದ ಬೆಳಕಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು; ಮತ್ತು Future for America ಚಳುವಳಿಗಾಗಿ, ಕೇಂದ್ರ ಸ್ತಂಭದ ಬೆಳಕು ಹಿದ್ದೇಕೆಲ್ ನದಿಯ ದರ್ಶನದ ಬೆಳಕಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

> “The light that Daniel received from God was given especially for these last days. The visions he saw by the banks of the Ulai and the Hiddekel, the great rivers of Shinar, are now in process of fulfillment, and all the events foretold will soon come to pass.” Testimonies to Ministers, 112.

> “ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ ದೇವರಿಂದ ದೊರೆತ ಬೆಳಕು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಈ ಅಂತ್ಯಕಾಲದ ದಿನಗಳಿಗಾಗಿಯೇ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಶಿನಾರಿನ ಮಹಾನದಿಗಳಾದ ಉಲಾಯಿಯ ಮತ್ತು ಹಿಡ್ದೇಕೆಲಿನ ತೀರಗಳಲ್ಲಿ ಅವನು ಕಂಡ ದರ್ಶನಗಳು ಈಗ ನೆರವೇರುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿಿವೆ; ಮತ್ತು ಮುಂತಿಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಎಲ್ಲಾ ಘಟನೆಗಳೂ ಶೀಘ್ರವೇ ಸಂಭವಿಸುವವು.” *Testimonies to Ministers*, 112.

The light of both the visions represented by the two rivers is linked together, and comes to pass in the last days. Their mutual “link” represents the combination of human and divine, which is the message that Sister White repeatedly identifies as Christ’s message in the context that humanity combined with divinity does not sin. The two rivers represent that very linkage.

ಎರಡು ನದಿಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಎರಡೂ ದರ್ಶನಗಳ ಬೆಳಕು ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧಿತವಾಗಿದ್ದು, ಅಂತ್ಯದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ. ಅವುಗಳ ಪರಸ್ಪರ “ಸಂಬಂಧ”ವು ಮಾನವೀಯತೆಯೂ ದೈವತ್ವವೂ ಒಂದಾಗಿರುವ ಸಂಗಮವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ; ಇದೇ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಮರುಮರುವಾಗಿ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸಂದೇಶವೆಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅಂದರೆ ದೈವತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿತವಾದ ಮಾನವೀಯತೆ ಪಾಪ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೇ. ಆ ಎರಡು ನದಿಗಳು ಇದೇ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ.

> “Nothing less than perfect obedience can meet the standard of God’s requirement. He has not left His requirements indefinite. He has enjoined nothing that is not necessary in order to bring man into harmony with Him. We are to point sinners to His ideal of character and to lead them to Christ, by whose grace only can this ideal be reached.

> “ಪರಿಪೂರ್ಣ ವಿಧೇಯತೆಯಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಾದ ಯಾವುದೂ ದೇವರ ಅವಶ್ಯಕತೆಯ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಪೂರೈಸಲಾರದು. ಆತನು ತನ್ನ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳನ್ನು ಅನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ತನ್ನೊಂದಿಗಿನ ಸಮ್ಮತಿಗೆ ತರಲು ಅಗತ್ಯವಲ್ಲದ ಯಾವುದನ್ನೂ ಆತನು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿಲ್ಲ. ನಾವು ಪಾಪಿಗಳನ್ನು ಆತನ ಆದರ್ಶವಾದ ಗುಣಸ್ವಭಾವದ ಕಡೆಗೆ ನಿರ್ದೇಶಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಈ ಆದರ್ಶವನ್ನು ಸಾಧಿಸಬಹುದಾದ ಏಕಮಾತ್ರ ಕೃಪೆಯುಳ್ಳ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಬಳಿಗೆ ಅವರನ್ನು ನಡೆಸಬೇಕು.

> “The Saviour took upon Himself the infirmities of humanity and lived a sinless life, that men might have no fear that because of the weakness of human nature they could not overcome. Christ came to make us ‘partakers of the divine nature,’ and His life declares that humanity, combined with divinity, does not commit sin.

> “ಮಾನವಸ್ವಭಾವದ ದೌರ್ಬಲ್ಯದ ಕಾರಣದಿಂದ ತಾವು ಜಯಿಸಲಾರರೋ ಎಂಬ ಭಯ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಇರಬಾರದೆಂದು, ರಕ್ಷಕನು ಮಾನವಕುಲದ ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಮೇಲೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಪಾಪರಹಿತ ಜೀವನವನ್ನು ಜೀವಿಸಿದನು. ಕ್ರಿಸ್ತನು ನಮ್ಮನ್ನು ‘ದೈವಿಕ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ಪಾಲುಗಾರರನ್ನಾಗಿ’ ಮಾಡಲು ಬಂದನು; ಮತ್ತು ದೈವತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯುಕ್ತವಾದ ಮಾನವತ್ವವು ಪಾಪ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಆತನ ಜೀವನವೇ ಘೋಷಿಸುತ್ತದೆ.

> “The Saviour overcame to show man how he may overcome. All the temptations of Satan, Christ met with the word of God. By trusting in God’s promises, He received power to obey God’s commandments, and the tempter could gain no advantage. To every temptation His answer was, ‘It is written.’ So God has given us His word wherewith to resist evil. Exceeding great and precious promises are ours, that by these we ‘might be partakers of the divine nature, having escaped the corruption that is in the world through lust.’ 2 Peter 1:4.

> “ಮಾನವನು ಹೇಗೆ ಜಯಿಸಬಹುದೆಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ರಕ್ಷಕನು ಜಯಿಸಿದನು. ಸೈತಾನನ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತನು ದೇವರ ವಾಕ್ಯದ ಮೂಲಕ ಎದುರಿಸಿದನು. ದೇವರ ವಾಗ್ದಾನಗಳಲ್ಲಿ ಭರವಸೆ ಇಡುವುದರ ಮೂಲಕ ಆತನು ದೇವರ ಆಜ್ಞೆಗಳಿಗೆ ವಿಧೇಯನಾಗುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದನು, ಮತ್ತು ಪ್ರಲೋಭಕನಿಗೆ ಯಾವ ಲಾಭವೂ ದೊರಕಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಲೋಭನೆಗೆ ಆತನ ಉತ್ತರ, ‘ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ’ ಎಂಬುದಾಗಿತ್ತು. ಹಾಗೆಯೇ ಕೆಟ್ಟದನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ತಡೆಯುವುದಕ್ಕಾಗಿ ದೇವರು ನಮಗೆ ತನ್ನ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಅತಿಶಯ ಮಹತ್ತಾದ ಮತ್ತು ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ವಾಗ್ದಾನಗಳು ನಮ್ಮದಾಗಿವೆ; ಇವುಗಳ ಮೂಲಕ ನಾವು ‘ದೈವಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ಪಾಲುಗಾರರಾಗುವವರಾಗಿ, ಕಾಮದ ಮೂಲಕ ಲೋಕದಲ್ಲಿರುವ ಭ್ರಷ್ಟತೆಯನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡವರಾಗುವಂತೆ’ ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.” 2 ಪೇತ್ರನು 1:4.

> “Bid the tempted one look not to circumstances, to the weakness of self, or to the power of temptation, but to the power of God’s word. All its strength is ours. ‘Thy word,’ says the psalmist, ‘have I hid in mine heart, that I might not sin against Thee.’ ‘By the word of Thy lips I have kept me from the paths of the destroyer.’ Psalm 119:11; 17:4.” The Ministry of Healing, 181.

> “ಶೋಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನಿಗೆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳ ಕಡೆಗಾಗಲಿ, ಸ್ವಯಂನ ದೌರ್ಬಲ್ಯದ ಕಡೆಗಾಗಲಿ, ಅಥವಾ ಶೋಧನೆಯ ಶಕ್ತಿಯ ಕಡೆಗಾಗಲಿ ನೋಡಬಾರದೆಂದು ಹೇಳಿರಿ; ಆದರೆ ದೇವರ ವಾಕ್ಯದ ಶಕ್ತಿಯ ಕಡೆ ನೋಡಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಿರಿ. ಅದರ ಸಮಸ್ತ ಬಲವೂ ನಮ್ಮದೇ. ‘ನಿನ್ನ ವಾಕ್ಯವನ್ನು,’ ಎಂದು ಕೀರ್ತನಾಕಾರನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, ‘ನಿನಗೆ ವಿರೋಧವಾಗಿ ನಾನು ಪಾಪಮಾಡದಂತೆ ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.’ ‘ನಿನ್ನ ತುಟಿಗಳ ವಾಕ್ಯದ ಮೂಲಕ ನಾನು ನಾಶಕನ ಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.’ ಕೀರ್ತನೆ 119:11; 17:4.” The Ministry of Healing, 181.

The increase of knowledge in 1798 and in 1989, represented an unsealing of God’s prophetic Word. His Word supplies the power to overcome as He overcame, and “His life declares that humanity, combined with divinity, does not commit sin.” The vision of the Ulai River is the marah vision of His appearance, that is represented by the prophecy of the twenty-three hundred days. The vision of the Hiddekel River is the chazon vision of prophetic history, that is represented by the twenty-five hundred and twenty year prophecy. The marah vision represents divinity and the chazon vision represents humanity.

1798ರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು 1989ರಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನದ ಹೆಚ್ಚಳವು ದೇವರ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಾಕ್ಯದ ಅನಾವರಣವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು. ಆತನು ಜಯಿಸಿದಂತೆಯೇ ಜಯಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಆತನ ವಾಕ್ಯವು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು “ದೈವತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯುಕ್ತವಾದ ಮಾನವತ್ವವು ಪಾಪವನ್ನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಆತನ ಜೀವನವು ಘೋಷಿಸುತ್ತದೆ.” ಉಲಾಯಿ ನದಿಯ ದರ್ಶನವು ಆತನ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತೆಯ marah ದರ್ಶನವಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಎರಡು ಸಾವಿರ ಮೂರು ನೂರು ದಿನಗಳ ಪ್ರವಾದನೆಯಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಹಿದ್ದೆಕೆಲ್ ನದಿಯ ದರ್ಶನವು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸದ chazon ದರ್ಶನವಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಎರಡು ಸಾವಿರ ಐನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷದ ಪ್ರವಾದನೆಯಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. marah ದರ್ಶನವು ದೈವತ್ವವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು chazon ದರ್ಶನವು ಮಾನವತ್ವವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.

Both the rivers of ancient Shinar, which are the Ulai and the Hiddekel, or what is known today as the Tigris and the Euphrates ultimately merge into the Shatt al-Arab waterway in southern Iraq, and the Shatt al-Arab then empties into the Persian Gulf. Jesus employs the physical and natural to represent the spiritual, and the visions associated with the two rivers that are now in the process of fulfillment, represent a linkage of the human and the divine that occurs as they are reaching the conclusion of their travel to the sea. This truth is established in the beginning of the two prophecies that are represented by the two visions of Daniel chapter eight, verses thirteen and fourteen. One vision is the question, the other is the answer, and logically they cannot be separated.

ಪ್ರಾಚೀನ ಶಿನಾರದ ಎರಡು ನದಿಗಳಾದ ಉಲಾಯಿ ಮತ್ತು ಹಿದ್ದೇಕೆಲ್, ಅಂದರೆ ಇಂದು ಟೈಗ್ರಿಸ್ ಮತ್ತು ಯೂಫ್ರೇಟಿಸ್ ಎಂದು ಪರಿಚಿತವಾಗಿರುವ ಅವು, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ದಕ್ಷಿಣ ಇರಾಕಿನ ಶತ್ತ್ ಅಲ್-ಅರಬ್ ಜಲಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗುತ್ತವೆ; ನಂತರ ಶತ್ತ್ ಅಲ್-ಅರಬ್ ಪರ್ಷಿಯನ್ ಅಖಾತಕ್ಕೆ ಸೇರುತ್ತದೆ. ಯೇಸು ಆತ್ಮೀಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲು ಭೌತಿಕ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಈಗ ನೆರವೇರಿಕೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಆ ಎರಡು ನದಿಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ದರ್ಶನಗಳು, ಅವು ಸಮುದ್ರದ ಕಡೆ ತಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಿರುವಾಗ ಸಂಭವಿಸುವ ಮಾನವೀಯ ಮತ್ತು ದೈವಿಕದ ನಡುವಿನ ಒಂದು ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಸತ್ಯವು ದಾನಿಯೇಲನ ಎಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹದಿಮೂರು ಮತ್ತು ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ವಚನಗಳ ಎರಡು ದರ್ಶನಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಎರಡು ಪ್ರವಾದನೆಗಳ ಆರಂಭದಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ. ಒಂದು ದರ್ಶನವು ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿದ್ದು, ಮತ್ತೊಂದು ಉತ್ತರವಾಗಿದೆ; ತಾರ್ಕಿಕವಾಗಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಲಾಗದು.

The vision of humanity, identifying the trampling down of the sanctuary and host, began in the year 677 BC, and the vision of divinity, that identifies the appearance of Christ, began in the year 457 BC. The linkage of divinity and humanity is represented by the two hundred and twenty years, that connects the two starting points of the two visions. Two hundred and twenty is a symbol of “the linkage of humanity with divinity,” and is also represented by the linkage of the increase of knowledge at the time of the end in 1798, with the increase of knowledge at the time of the end in 1989.

ಮಾನವತ್ವದ ದರ್ಶನವು, ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವನ್ನೂ ಸೇನೆಯನ್ನೂ ತುಳಿದುಹಾಕುವಿಕೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುವದು, ಕ್ರಿ.ಪೂ. 677ನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಯಿತು; ಮತ್ತು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ದೈವತ್ವದ ದರ್ಶನವು, ಕ್ರಿ.ಪೂ. 457ನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ದೈವತ್ವ ಮತ್ತು ಮಾನವತ್ವಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವು, ಆ ಎರಡು ದರ್ಶನಗಳ ಎರಡು ಆರಂಭಿಕ ಬಿಂದುಗಳನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸುವ ಎರಡು ನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಎರಡು ನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ಎಂಬುದು “ಮಾನವತ್ವದ ದೈವತ್ವದೊಡನೆಯ ಸಂಬಂಧ” ಎಂಬುದರ ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದು, ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ 1798ರಲ್ಲಿ ಉಂಟಾದ ಜ್ಞಾನದ ವೃದ್ಧಿಯನ್ನು, ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ 1989ರಲ್ಲಿ ಉಂಟಾದ ಜ್ಞಾನದ ವೃದ್ಧಿಯೊಡನೆ ಸಂಪರ್ಕಿಸುವ ಸಂಬಂಧದ ಮೂಲಕವೂ ಇದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

The formalized message derived from the increase of knowledge in 1798, was first presented by Miller in 1831 (and then in the Vermont Telegraph newspaper in 1833). 1831 is two hundred and twenty years after the publishing of the King James Bible in the year 1611. The King James Bible represented a twofold document of the Old and New Testaments. The beginning and ending of the two hundred-and twenty-years “linked” a divine publication with a human publication. The human publication’s information was derived from the divine light that was unsealed at the time the end in 1798, and then was formalized through the work of a human instrument, who had begun to publish it in 1831. It was a divine publication, with a divinely sealed message, that was afterward unsealed by humanity, and thereafter presented by a human instrument. The Hebrew word translated as “publish” in God’s word means to call out to cry (unto), (be) famous, guest, invite, mention, (give) name, preach, proclaim, pronounce, publish. Miller began to publish his message in 1831, then in 1833 it was literally published in the Vermont Telegraph.

1798ರಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನವೃದ್ಧಿಯಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಔಪಚಾರಿಕಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಂದೇಶವು ಮೊದಲು 1831ರಲ್ಲಿ ಮಿಲ್ಲರ್‌ನಿಂದ ಮಂಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು (ಮತ್ತು ಬಳಿಕ 1833ರಲ್ಲಿ *Vermont Telegraph* ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು). 1831ವು 1611ನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ *King James Bible* ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಂತರದ ಎರಡು ನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳಾಗಿವೆ. *King James Bible* ಹಳೆಯ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗಳ ದ್ವಿಗುಣ ದಸ್ತಾವೇಜನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು. ಆ ಎರಡು ನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಆರಂಭವೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಒಂದು ದೈವಿಕ ಪ್ರಕಟಣೆಯನ್ನು ಒಂದು ಮಾನವೀಯ ಪ್ರಕಟಣೆಯೊಂದಿಗೆ “ಸಂಬಂಧಿಸಿತು”. ಮಾನವೀಯ ಪ್ರಕಟಣೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಮಾಹಿತಿ 1798ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮುದ್ರಣಮುಕ್ತಗೊಂಡ ದೈವಿಕ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಪಡೆದದ್ದಾಗಿದ್ದು, ನಂತರ ಅದನ್ನು 1831ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ್ದ ಒಂದು ಮಾನವೀಯ ಸಾಧನದ ಕಾರ್ಯದ ಮೂಲಕ ಔಪಚಾರಿಕಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು. ಅದು ದೈವಿಕವಾಗಿ ಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಂದೇಶವನ್ನೊಳಗೊಂಡ ದೈವಿಕ ಪ್ರಕಟಣೆಯಾಗಿದ್ದು, ನಂತರ ಮಾನವಕುಲದ ಮೂಲಕ ಮುದ್ರಣಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಆಮೇಲೆ ಒಂದು ಮಾನವೀಯ ಸಾಧನದ ಮೂಲಕ ಮಂಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ದೇವರ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ “ಪ್ರಕಟಿಸು” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಹೀಬ್ರೂ ಪದದ ಅರ್ಥವೆಂದರೆ ಕೂಗಿ ಕರೆಯು (ಎದುರಿಗೆ), ಖ್ಯಾತಿಯಾಗು, ಅತಿಥಿ, ಆಹ್ವಾನಿಸು, ಉಲ್ಲೇಖಿಸು, ಹೆಸರಿಡು, ಉಪದೇಶಿಸು, ಘೋಷಿಸು, ಉಚ್ಚರಿಸು, ಪ್ರಕಟಿಸು. ಮಿಲ್ಲರ್ 1831ರಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು; ನಂತರ 1833ರಲ್ಲಿ ಅದು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ *Vermont Telegraph*ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

The formalized message derived from the increase of knowledge in 1989 was first published in 1996 (in The Time of the End magazine), two hundred and twenty years after the publishing of the two sacred documents known as the Declaration of Independence in 1776 (and thereafter the Constitution of the United States) in 1789. The beginning and ending of the two hundred-and twenty-years links divinity with humanity, and it does so through the publishing of the two divine documents, beginning in 1776. When the book of Daniel was unsealed at the time of the end in 1989, the formalized message which had been brought about through the work of a human instrument was published in 1996. The sequence was a divine publication, then an unsealing, and then a human publication.

1989ರಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನದ ವೃದ್ಧಿಯಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಔಪಚಾರಿಕಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಂದೇಶವು ಮೊಟ್ಟಮೊದಲು 1996ರಲ್ಲಿ (The Time of the End ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ) ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಅದು 1776ರಲ್ಲಿ Declaration of Independence ಎಂದು ಪರಿಚಿತವಾಗಿರುವ ಮತ್ತು ಅದರ ನಂತರ 1789ರಲ್ಲಿ Constitution of the United States ಎಂದು ಪರಿಚಿತವಾಗಿರುವ ಎರಡು ಪವಿತ್ರ ದಸ್ತಾವೇಜುಗಳ ಪ್ರಕಟಣೆಯ ನಂತರ ನಿಖರವಾಗಿ ಎರಡು ನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳಾಗಿತ್ತು. ಈ ಎರಡು ನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಆರಂಭ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯವು ದೈವತ್ವವನ್ನು ಮಾನವತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಜೋಡಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಅದು 1776ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭಗೊಂಡ ಆ ಎರಡು ದೈವಿಕ ದಸ್ತಾವೇಜುಗಳ ಪ್ರಕಟಣೆಯ ಮೂಲಕವೇ ಹಾಗೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ 1989ರಲ್ಲಿ ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕವು ಮುದ್ರೆಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಮಾನವೀಯ ಸಾಧನದ ಕಾರ್ಯದ ಮೂಲಕ ಉಂಟಾಗಿದ್ದ ಔಪಚಾರಿಕಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಂದೇಶವು 1996ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಆ ಕ್ರಮವೇನಂದರೆ: ಮೊದಲು ದೈವಿಕ ಪ್ರಕಟಣೆ, ನಂತರ ಮುದ್ರೆಬಿಡಿಸುವಿಕೆ, ಮತ್ತು ತದನಂತರ ಮಾನವೀಯ ಪ್ರಕಟಣೆ.

In both times of the end, the three steps of truth are identified. They both begin with a divine publication as the first step, and a human publication explaining a divine message is the last step. The middle step is when the Lion of the tribe of Judah unseals the divine message for that particular history, and thereafter selects a human instrument to gather up the light that was unsealed from the divine document. When the unsealing occurs there is rebellion manifested by the wicked who do not understand the increase of knowledge. Thus, a divine publication is represented by the first letter of the Hebrew alphabet, the increase of knowledge is represented by the thirteenth letter where rebellion is manifested, and the human publication of the special divine message for that history is the last letter of the Hebrew alphabet, and taken together the three letters mean “truth”.

ಅಂತ್ಯದ ಎರಡೂ ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ, ಸತ್ಯದ ಮೂರು ಹಂತಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅವೆರಡೂ ಮೊದಲ ಹಂತವಾಗಿ ದೈವಿಕ ಪ್ರಕಟಣೆಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು ದೈವಿಕ ಸಂದೇಶವನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ಮಾನವೀಯ ಪ್ರಕಟಣೆಯೇ ಕೊನೆಯ ಹಂತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಮಧ್ಯದ ಹಂತವೆಂದರೆ, ಯೂದಾ ಗೋತ್ರದ ಸಿಂಹವು ಆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕಾಗಿ ದೈವಿಕ ಸಂದೇಶದ ಮುದ್ರೆಗಳನ್ನು ತೆರೆಯುವಾಗ, ಅದರ ನಂತರ ದೈವಿಕ ದಸ್ತಾವೇಜಿನಿಂದ ಮುದ್ರೆಯಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಬೆಳಕನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಲು ಒಂದು ಮಾನವೀಯ ಸಾಧನವನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡುವುದು. ಈ ಮುದ್ರಾವಿಮೋಚನೆ ಸಂಭವಿಸುವಾಗ, ಜ್ಞಾನವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸದ ದುಷ್ಟರಿಂದ ದಂಗೆಯು ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ದೈವಿಕ ಪ್ರಕಟಣೆಯನ್ನು ಹೀಬ್ರೂ ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಮೊದಲ ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ; ಜ್ಞಾನವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ದಂಗೆಯು ವ್ಯಕ್ತವಾಗುವ ಹದಿಮೂರನೇ ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಆ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕಿರುವ ವಿಶೇಷ ದೈವಿಕ ಸಂದೇಶದ ಮಾನವೀಯ ಪ್ರಕಟಣೆಯನ್ನು ಹೀಬ್ರೂ ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಕೊನೆಯ ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಈ ಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಾಗ ಅವು “ಸತ್ಯ” ಎಂದರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ.

The visions of the Ulai and Hiddekel Rivers that are now in the process of fulfillment identify that in the last days the increase of knowledge from both rivers merge together to prove that divinity combined with humanity does not sin. Daniel received the vision that represents the appearance of Christ at the conclusion of the twenty-three hundred year prophecy in 1844 while by the Ulai River.

ಈಗ ನೆರವೇರಿಕೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಉಲಾಯಿ ಮತ್ತು ಹಿದ್ದೆಕೆಲ್ ನದಿಗಳ ದರ್ಶನಗಳು, ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಎರಡೂ ನದಿಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಜ್ಞಾನವೃದ್ಧಿ ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಿ, ಮಾನವತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಏಕೀಕೃತವಾದ ದೈವತ್ವವು ಪಾಪ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುವುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ದಾನಿಯೇಲನು ಕ್ರಿ.ಶ. 1844ರಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷದ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಸಮಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ದರ್ಶನವನ್ನು ಉಲಾಯಿ ನದಿಯ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.

> And I saw in a vision; and it came to pass, when I saw, that I was at Shushan in the palace, which is in the province of Elam; and I saw in a vision, and I was by the river of Ulai. Daniel 8:2.

> ನಾನು ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದೆನು; ನಾನು ನೋಡಿದಾಗ, ಏಲಾಮ್ ಪ್ರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಶೂಷನ್ ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಇದ್ದೆನು; ನಾನು ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದಾಗ, ಉಲಾಯಿ ನದಿಯ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದೆನು. ದಾನಿಯೇಲ 8:2.

Daniel received the vision that represents the vision of the twenty five hundred and twenty years of prophetic history while by the Hiddekel River.

ದಾನಿಯೇಲನು ಹಿದ್ದೆಕೆಲ್ ನದಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಪ್ರವಾದಿಕ ಇತಿಹಾಸದ ಎರಡು ಸಾವಿರ ಐನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ದರ್ಶನವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ದರ್ಶನವನ್ನು ಹೊಂದಿದನು.

> And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel. Daniel 10:4.

> ಮೊದಲ ತಿಂಗಳ ಇಪ್ಪತ್ತುನಾಲ್ಕನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ನಾನು ಹಿಡ್ಡೆಕೆಲ್ ಎಂಬ ಮಹಾನದಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿದ್ದೆನು. ದಾನಿಯೇಲನು 10:4.

Gabriel thereafter identified the purpose of the chazon vision of the Hiddekel River in verse fourteen.

ಆ ನಂತರ ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ಹಿದ್ದೇಕೇಲ್ ನದಿಯ ಚಾಜೋನ್ ದರ್ಶನದ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ನಿರ್ದಿಷ್ಟಪಡಿಸಿದನು.

> Now I am come to make thee understand what shall befall thy people in the latter days: for yet the vision is for many days. Daniel 10:14.

> ಈಗ ನಾನು ಬಂದಿರುವುದು ಅಂತ್ಯಕಾಲದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಜನರಿಗೆ ಸಂಭವಿಸಬೇಕಾದದ್ದನ್ನು ನಿನಗೆ ಗ್ರಹಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಲು; ಯಾಕಂದರೆ ಈ ದರ್ಶನವು ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ದಿನಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟದ್ದಾಗಿದೆ. ದಾನಿಯೇಲ 10:14.

The vision given by the Ulai River identifies Christ’s “appearance”, (divinity) when He suddenly came unto His temple on October 22, 1844. It represented “divinity” entering into the temple of the Millerites (humanity) on that date, for the Day of Atonement, meaning the day of “at one-ment”, represents the combination of divinity with humanity. The vision given by the Hiddekel River identifies what shall befall God’s people (humanity) in the latter days.

ಉಲಾಯಿ ನದಿಯ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ದರ್ಶನವು, ಕ್ರಿಸ್ತನು 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ತನ್ನ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗಿದ್ದ ಅವನ “ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತೆಯನ್ನು” (ದೈವತ್ವವನ್ನು) ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ಆ ದಿನ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದ ದಿನಕ್ಕಾಗಿ ಮಿಲ್ಲರೈಟರ ದೇವಾಲಯದೊಳಗೆ (ಮಾನವತ್ವದೊಳಗೆ) “ದೈವತ್ವ” ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು; ಯಾಕಂದರೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದ ದಿನ, ಅಂದರೆ “at one-ment” ಎಂಬ ದಿನ, ದೈವತ್ವವು ಮಾನವತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿತವಾಗುವುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಹಿದ್ದೇಕೆಲ್ ನದಿಯ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ದರ್ಶನವು, ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ದೇವರ ಜನರಿಗೆ (ಮಾನವತ್ವಕ್ಕೆ) ಏನು ಸಂಭವಿಸುವುದೋ ಅದನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ.

The beginning of the vision of the “appearance” was the year 457 BC. Two hundred and twenty years after the prophetic period identifying the trampling down of the sanctuary and the host which began in 677 BC. The ending of the two hundred and twenty years that were linked together at the starting point of the two visions, was marked by the Wonderful Numberer, who is also the Wonderful Linguist in Habakkuk 2:20.

“ದರ್ಶನ”ದ “ಪ್ರತಿರೂಪ”ದ ಆರಂಭವು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 457ನೇ ವರ್ಷವಾಗಿತ್ತು. ಕ್ರಿ.ಪೂ. 677ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವನ್ನೂ ಸೈನ್ಯವನ್ನೂ ತುಳಿದುಹಾಕುವಿಕೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಅವಧಿಯ ನಂತರದ ಎರಡು ನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳು. ಈ ಎರಡು ದರ್ಶನಗಳ ಆರಂಭಬಿಂದುವಿನಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಆ ಎರಡು ನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಅದ್ಭುತ ಸಂಖ್ಯಾಪರಿಗಣಕನು ಗುರುತಿಸಿದನು; ಅವನೇ ಹಬಕ್ಕೂಕ 2:20ರಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅದ್ಭುತ ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.

> But the Lord is in his holy temple: let all the earth keep silence before him. Habakkuk 2:20.

> ಆದರೆ ಕರ್ತನು ತನ್ನ ಪರಿಶುದ್ಧ ಆಲಯದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾನೆ; ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯು ಅವನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಮೌನವಾಗಿರಲಿ. ಹಬಕ್ಕೂಕ 2:20.

The link of humanity and divinity represented in the beginning by the starting points of the two prophecies was identified at their mutual endings by the chapter and verse that described the appearance of divinity suddenly coming into the temple He had constructed during the forty-six years beginning at the time of the end in 1798, and ending forty-six years later on October 22, 1844.

ಮಾನವತ್ವ ಮತ್ತು ದೈವತ್ವಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವು, ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಪ್ರವಾದನೆಗಳ ಆರಂಭಬಿಂದುಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು, ಅವುಗಳ ಪರಸ್ಪರ ಅಂತ್ಯಬಿಂದುಗಳಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಅದನ್ನು ವರ್ಣಿಸಿದ ಅಧ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ವಚನವೆಂದರೆ, ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲವಾದ 1798ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭಗೊಂಡು, ನಲವತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಆತನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ದೈವತ್ವವು ಅಚಾನಕವಾಗಿ ಬಂದು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡ ವಿಷಯವನ್ನು ವಿವರಿಸುವದೇ ಆಗಿದೆ; ಆ ನಲವತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳು ನಂತರ, 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಅಂತ್ಯಗೊಂಡುವು.

> Know ye not that ye are the temple of God, and that the Spirit of God dwelleth in you? If any man defile the temple of God, him shall God destroy; for the temple of God is holy, which temple ye are. 1 Corinthians 3:16, 17.

> ನೀವು ದೇವರ ದೇವಾಲಯವಾಗಿದ್ದೀರಿ ಮತ್ತು ದೇವರ ಆತ್ಮವು ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲವೋ? ಯಾರಾದರೂ ದೇವರ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಅಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿದರೆ, ದೇವರು ಅವನನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವನು; ಏಕೆಂದರೆ ದೇವರ ದೇವಾಲಯವು ಪವಿತ್ರವಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಆ ದೇವಾಲಯವೇ ನೀವು. 1 ಕೊರಿಂಥದವರಿಗೆ 3:16, 17.

On October 22, 1844, in agreement with the vision of the “appearance”, Habakkuk identified that the Lord was in His holy temple. He had erected the temple that had been destroyed and trampled down for twenty-five hundred and twenty years, in forty-six years.

1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು, “ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತೆ”ಯ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ, ಹಬಕ್ಕೂಕನು ಕರ್ತನು ತನ್ನ ಪರಿಶುದ್ಧ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆಂದು ಗುರುತಿಸಿದನು. ಎರಡು ಸಾವಿರ ಐನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಧ್ವಂಸಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ತುಳಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಆ ಮಂದಿರವನ್ನು, ಅವನು ನಲವತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಪುನಃ ಕಟ್ಟಿದ್ದನು.

> And speak unto him, saying, Thus speaketh the Lord of hosts, saying, Behold the man whose name is The BRANCH; and he shall grow up out of his place, and he shall build the temple of the Lord: Even he shall build the temple of the Lord; and he shall bear the glory, and shall sit and rule upon his throne; and he shall be a priest upon his throne: and the counsel of peace shall be between them both. And the crowns shall be to Helem, and to Tobijah, and to Jedaiah, and to Hen the son of Zephaniah, for a memorial in the temple of the Lord. And they that are far off shall come and build in the temple of the Lord, and ye shall know that the Lord of hosts hath sent me unto you. And this shall come to pass, if ye will diligently obey the voice of the Lord your God. Zechariah 6:12–15.

> ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳು: “ಸೈನ್ಯಗಳ ಕರ್ತನು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, ನೋಡು, ಯಾರ ಹೆಸರು ಕೊಂಬೆ ಎಂಬುದೋ ಆ ಮನುಷ್ಯನು ಇಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ; ಅವನು ತನ್ನ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಮೊಳೆದು ಬಂದು ಕರ್ತನ ಆಲಯವನ್ನು ಕಟ್ಟುವನು. ಹೌದು, ಅವನೇ ಕರ್ತನ ಆಲಯವನ್ನು ಕಟ್ಟುವನು; ಅವನು ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಧರಿಸುವನು, ತನ್ನ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಕೂತು ಆಳುವನು; ಮತ್ತು ತನ್ನ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಯಾಜകനಾಗಿರುವನು; ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯ ಆಲೋಚನೆಯು ಅವರಿಬ್ಬರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವುದು. ಆ ಕಿರೀಟಗಳು ಕರ್ತನ ಆಲಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಮಾರಕವಾಗಿ ಹೇಲೇಮನಿಗೂ, ತೋಬೀಯನಿಗೂ, ಯೆದಾಯನಿಗೂ, ಮತ್ತು ಜೆಫನ್ಯನ ಮಗನಾದ ಹೇನನಿಗೂ ಇರುತ್ತವೆ. ದೂರದಲ್ಲಿರುವವರೂ ಬಂದು ಕರ್ತನ ಆಲಯದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟುವರು; ಆಗ ಸೈನ್ಯಗಳ ಕರ್ತನು ನನ್ನನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾನೆಂದು ನೀವು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವಿರಿ. ಮತ್ತು ನೀವು ನಿಮ್ಮ ದೇವರಾದ ಕರ್ತನ ಸ್ವರಕ್ಕೆ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕಿವಿಗೊಟ್ಟರೆ ಇದು ನೆರವೇರುವುದು.” ಜೆಕರ್ಯ 6:12–15.

In John 2:20, after Christ had cleansed the temple, which according to Sister White was a fulfillment of Malachi chapter three, as was October 22, 1844, the Messenger of the Covenant suddenly came to His temple.

ಯೋಹಾನ 2:20ರಲ್ಲಿ, ಕ್ರಿಸ್ತನು ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿದ ನಂತರ—ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಅವರ ಪ್ರಕಾರ ಅದು ಮಲಾಕಿಯ ಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ನೆರವೇರಿಕೆ ಆಗಿದ್ದು, ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22, 1844 ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಿತ್ತು—ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೂತನು ಅಕಸ್ಮಾತ್ತಾಗಿ ತನ್ನ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಬಂದನು.

> Jesus answered and said unto them, Destroy this temple, and in three days I will raise it up. Then said the Jews, Forty and six years was this temple in building, and wilt thou rear it up in three days? But he spake of the temple of his body. John 2:19–20.

> ಯೇಸು ಅವರಿಗೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು: ಈ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಕೆಡವಿರಿ; ನಾನು ಅದನ್ನು ಮೂರು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಎಬ್ಬಿಸುವೆನು. ಆಗ ಯೆಹೂದ್ಯರು ಹೇಳಿದರು: ಈ ದೇವಾಲಯವು ಕಟ್ಟಲ್ಪಡಲು ನಲವತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳಾಯಿತು; ನೀನು ಅದನ್ನು ಮೂರು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಎಬ್ಬಿಸುವೆಯಾ? ಆದರೆ ಆತನು ತನ್ನ ದೇಹವೆಂಬ ದೇವಾಲಯದ ವಿಷಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದ್ದನು. ಯೋಹಾನ 2:19–20.

In fulfillment of Malachi chapter three, Christ suddenly came to His temple when He cleansed the temple at the beginning of His ministry in John chapter two, which typified October 22, 1844. The temple cleansing by Christ in John chapter two, and October 22, 1844, were a fulfillment of Malachi chapter three. In John chapter TWO and verse TWENTY, we are informed that the human temple had been erected in forty-six years, and the divine temple was raised up in three days. The human temple only becomes Habakkuk’s “holy temple” when divinity suddenly comes into it, as it did on October 22, 1844, for divinity combined with humanity does not sin. The visions of the two great rivers of Shinar represent the truth that humanity combined with divinity does not sin.

ಮಲಾಕಿಯ ಮೂರನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಪೂರ್ಣತೆಯಲ್ಲಿ, ಯೋಹಾನನ ಎರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸೇವಾಕಾರ್ಯದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿದಾಗ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಅಕಸ್ಮಾತ್ತಾಗಿ ತನ್ನ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಬಂದನು; ಇದು ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22, 1844 ಅನ್ನು ಪೂರ್ವರೂಪಿಸಿತು. ಯೋಹಾನನ ಎರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಕ್ರಿಸ್ತನಿಂದಾದ ದೇವಾಲಯಶುದ್ಧೀಕರಣವೂ, ಹಾಗೂ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22, 1844 ಕೂಡ, ಮಲಾಕಿಯ ಮೂರನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಒಂದು ಪೂರ್ಣತೆಯಾಗಿದ್ದವು. ಯೋಹಾನನ ಎರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತನೆಯ ವಚನದಲ್ಲಿ, ಮಾನವ ದೇವಾಲಯವು ನಲವತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಮತ್ತು ದೈವಿಕ ದೇವಾಲಯವು ಮೂರು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಎಬ್ಬಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮಾನವ ದೇವಾಲಯವು ದೈವತ್ವವು ಅದರಲ್ಲಿ ಅಕಸ್ಮಾತ್ತಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಹಬಕ್ಕೂಕನ “ಪವಿತ್ರ ದೇವಾಲಯ”ವಾಗುತ್ತದೆ; ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22, 1844 ರಂದು ಆಗಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಏಕೆಂದರೆ ದೈವತ್ವವು ಮಾನವತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿತವಾದಾಗ ಪಾಪ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಶಿನಾರದ ಎರಡು ಮಹಾ ನದಿಗಳ ದರ್ಶನಗಳು, ಮಾನವತ್ವವು ದೈವತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿತವಾದಾಗ ಪಾಪ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ.

We will continue our consideration of verse forty of Daniel chapter eleven in the next article.

ದಾನಿಯೇಲ ಅಧ್ಯಾಯ ಹನ್ನೊಂದರ ನಲವತ್ತನೇ ವಚನದ ಕುರಿತು ನಮ್ಮ ಪರಿಗಣನೆಯನ್ನು ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತೇವೆ.

> Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. 1 Peter 2:5.

> ನೀವೂ ಸಹ ಜೀವಂತ ಕಲ್ಲುಗಳಾಗಿ ಆತ್ಮಿಕ ಮನೆಯಾಗಿಯೂ ಪವಿತ್ರ ಯಾಜಕವರ್ಗವಾಗಿಯೂ ಕಟ್ಟಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ; ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮೂಲಕ ದೇವರಿಗೆ ಅಂಗೀಕಾರವಾಗುವ ಆತ್ಮಿಕ ಬಲಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವದಕ್ಕಾಗಿಯೇ. 1 ಪೇತ್ರ 2:5.

Back to Articles