Article

# Laodicea - Number Three

ಲಾವೋದಿಕೇಯ — ಸಂಖ್ಯೆ ಮೂರು

What are the Rules?

ನಿಯಮಗಳು ಯಾವುವು?

Author

Jeff Pippenger

Published

August 30, 2023

Formats

PDF
Word

> “We should know for ourselves what constitutes Christianity, what is truth, what is the faith that we have received, what are the Bible rules—the rules given us from the highest authority.” The 1888 Materials, 403.

> “ಕ್ರೈಸ್ತಧರ್ಮವೆಂದರೆ ಏನು, ಸತ್ಯವೆಂದರೆ ಏನು, ನಾವು ಸ್ವೀಕರಿಸಿರುವ ನಂಬಿಕೆ ಯಾವುದು, ಬೈಬಲಿನ ನಿಯಮಗಳು ಯಾವುವು—ಅತ್ಯುನ್ನತ ಅಧಿಕಾರದಿಂದ ನಮಗೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ನಿಯಮಗಳು ಯಾವುವು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಸ್ವತಃ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.” The 1888 Materials, 403.

For several years Future for America has identified that the seven churches of Revelation not only represent the history of modern Israel from the time of the apostles until the end of the world, but that the seven churches also represent ancient Israel from the time of Moses until the stoning of Stephen. The pioneers of Adventism did not teach this truth, but they understood and employed the principles that establish this truth. Jesus identifies the end from the beginning and ancient Israel represents modern Israel. Therefore, any truth that is part of the prophetic characteristics of modern Israel also existed in ancient Israel.

ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳಿಂದ Future for America ಪ್ರಕಟನೆ ಪುಸ್ತಕದ ಏಳು ಸಭೆಗಳು ಅಪೋಸ್ತಲರ ಕಾಲದಿಂದ ಲೋಕದ ಅಂತ್ಯದವರೆಗೆ ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಮೋಶೆಯ ಕಾಲದಿಂದ ಸ್ತೆಫನನನ್ನು ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಕೊಂದ ಸಮಯದವರೆಗೆ ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿದೆ. ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಮುಂಚೂಣಿಗರು ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಬೋಧಿಸಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ಅವರು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ಉಪಯೋಗಿಸಿದರು. ಯೇಸು ಆದಿಯಿಂದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲು ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಆದಕಾರಣ, ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲನ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಲಕ್ಷಣಗಳ ಭಾಗವಾಗಿರುವ ಯಾವುದೇ ಸತ್ಯವು ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಲ್ಲಿಯೂ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿತ್ತು.

Before Millerite history the traditional Christian view of the seven churches was that they represented the actual churches in Asia minor during the time of John. The traditional view also understood that the counsel to the individual churches may also be understood to represent specific counsel to various churches throughout Christian history, and also that the very same counsel and warnings is for individual Christians. They also understood that the seven churches represent seven periods of church history from the time of the disciples until the end of the world. These perspectives pre-dated the Millerite history. Those four recognitions of the seven churches that make up the traditional view that pre-dated William Miller were and are based upon the “historicist” interpretation of the Bible. It is that methodology that God’s angels led William Miller to adopt.

ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು, ಏಳು ಸಭೆಗಳ ಕುರಿತು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಕ್ರೈಸ್ತ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವೆಂದರೆ, ಅವು ಯೋಹಾನನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಏಷ್ಯಾ ಮೈನರ್‌ನಲ್ಲಿದ್ದ ನೈಜ ಸಭೆಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದಾಗಿತ್ತು. ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವು, ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಸಭೆಗಳಿಗೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಕ್ರೈಸ್ತ ಇತಿಹಾಸದ ವಿವಿಧ ಅವಧಿಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ವಿವಿಧ ಸಭೆಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಉಪದೇಶವಾಗಿಯೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು, ಹಾಗೆಯೇ ಅದೇ ಉಪದೇಶಗಳೂ ಎಚ್ಚರಿಕೆಗಳೂ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಕ್ರೈಸ್ತರಿಗೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಗ್ರಹಿಸಿತ್ತು. ಜೊತೆಗೆ, ಏಳು ಸಭೆಗಳು ಶಿಷ್ಯರ ಕಾಲದಿಂದ ಲೋಕಾಂತ್ಯದವರೆಗೆ ಸಭೆಯ ಇತಿಹಾಸದ ಏಳು ಅವಧಿಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಅವರು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಈ ದೃಷ್ಟಿಕೋನಗಳು ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕಿಂತ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿಯೇ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದವು. ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್‌ಗಿಂತ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿದ್ದ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ ಏಳು ಸಭೆಗಳ ಕುರಿತು ಆ ನಾಲ್ಕು ಗ್ರಹಿಕೆಗಳೂ ಆಗಿದ್ದವು ಮತ್ತು ಇಂದಿಗೂ ಇವೆ; ಅವು ಬೈಬಲಿನ “historicist” ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಗೊಂಡಿವೆ. ಅದೇ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ದೇವರ ದೂತರು ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ಸ್ವೀಕರಿಸುವಂತೆ ನಡೆಸಿದರು.

> “The seven churches of Asia is a history of the church of Christ in her seven forms, in all her windings and turnings, in all her prosperity and adversity, from the days of the apostles down to the end of the world. The seven seals are a history of the transactions of the powers and kings of the earth over the church, and God’s protection of his people during the same time. The seven trumpets are a history of seven peculiar and heavy judgments sent upon the earth, or Roman kingdom. And the seven vials are the seven last plagues sent upon Papal Rome. Mixed with these are many other events, woven in like tributary streams, and filling up the grand river of prophecy, until the whole ends us in the ocean of eternity.

> “ಆಸ್ಯೆಯ ಏಳು ಸಭೆಗಳು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸಭೆಯು ತನ್ನ ಏಳು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಂದಿರುವ ಇತಿಹಾಸವಾಗಿವೆ—ಅವಳ ಎಲ್ಲಾ ವಕ್ರಗತಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ತಿರುವುಮುರುವುಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಅವಳ ಎಲ್ಲಾ ಸಮೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿಯೂ ವಿಪತ್ತಿನಲ್ಲಿಯೂ, ಅಪೋಸ್ತಲರ ದಿನಗಳಿಂದ ಲೋಕಾಂತ್ಯದವರೆಗೆ. ಏಳು ಮುದ್ರೆಗಳು ಭೂಮಿಯ ಅಧಿಕಾರಗಳೂ ರಾಜರೂ ಸಭೆಯ ಕುರಿತು ನಡೆಸಿದ ವ್ಯವಹಾರಗಳ ಇತಿಹಾಸವಾಗಿವೆ; ಅದೇ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ದೇವರು ತನ್ನ ಜನರನ್ನು ಕಾಪಾಡಿದ ರಕ್ಷಣೆಯ ಇತಿಹಾಸವೂ ಆಗಿವೆ. ಏಳು ಕಹಳೆಗಳು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ, ಅಂದರೆ ರೋಮನ್ ರಾಜ್ಯದ ಮೇಲೆ, ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಏಳು ವಿಶಿಷ್ಟ ಹಾಗೂ ಭಾರೀ ತೀರ್ಪುಗಳ ಇತಿಹಾಸವಾಗಿವೆ. ಮತ್ತು ಏಳು ಪಾತ್ರೆಗಳು ಪಾಪೀಯ ರೋಮಿನ ಮೇಲೆ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಏಳು ಅಂತಿಮ ಪೀಡೆಗಳಾಗಿವೆ. ಇವುಗಳೊಡನೆ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಘಟನೆಗಳು ಬೆರೆತು, ಉಪನದಿಗಳಂತೆ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ನೇಯ್ದು ಸೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಪ್ರವಾದನೆಯ ಮಹಾನದಿಯನ್ನು ತುಂಬಿಸುತ್ತಾ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ತವೂ ನಮ್ಮನ್ನು ನಿತ್ಯತೆಯ ಸಾಗರದೊಳಗೆ ಸೇರಿಸುವ ತನಕ ಸಾಗುತ್ತವೆ.”

> “This, to me, is the plan of John’s prophecy in the book of Revelation. And the man who wishes to understand this book, must have a thorough knowledge of other parts of the word of God. The figures and metaphors used in this prophecy, are not all explained in the same, but must be found in other prophets, and explained in other passages of Scripture. Therefore it is evident that God has designed the study of the whole, even to obtain a clear knowledge of any part.” William Miller, Miller’s Lectures, volume 2, lecture 12, 178.

> “ಇದು, ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ಪ್ರಕಟಣೆಯ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿರುವ ಯೋಹಾನನ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಯೋಜನೆ. ಮತ್ತು ಈ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುವ ಮನುಷ್ಯನು, ದೇವರ ವಾಕ್ಯದ ಇತರ ಭಾಗಗಳ ಕುರಿತು ಸಂಪೂರ್ಣ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕು. ಈ ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಬಳಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ರೂಪಕಗಳು ಮತ್ತು ಉಪಮೆಗಳು, ಅದೇ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿಯೇ ಎಲ್ಲವೂ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ; ಅವುಗಳನ್ನು ಇತರ ಪ್ರವಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಹಿಡಿದು, ಶಾಸ್ತ್ರದ ಇತರ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದರ ಮೂಲಕ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಆದದರಿಂದ, ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಭಾಗದ ಸ್ಪಷ್ಟ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕೂ ಸಹ, ದೇವರು ಸಮಸ್ತ ವಾಕ್ಯದ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದ್ದಾನೆಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ.” ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್, ಮಿಲ್ಲರ್‌ನ ಉಪನ್ಯಾಸಗಳು, ಸಂಪುಟ 2, ಉಪನ್ಯಾಸ 12, 178.

Sister White agrees with and upholds the “historicist” view held by Miller, but she added a deeper insight to the book of Revelation than Miller saw, for Miller had not recognized the sanctuary as it truly is. He understood the sanctuary to be the earth. Sister White recognized that when Jesus presented the predictions represented in the book of Revelation, that Christ was doing so in conjunction with His work as the heavenly High Priest.

ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಅವರು ಮಿಲ್ಲರ್ ಹೊಂದಿದ್ದ “ಐತಿಹಾಸಿಕವಾದಿ” ದೃಷ್ಟಿಕೋಣವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಸಮರ್ಥಿಸಿದರು; ಆದರೆ ಪ್ರಕಟನೆ ಪುಸ್ತಕದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮಿಲ್ಲರ್ ಕಂಡದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಆಳವಾದ ಒಳನೋಟವನ್ನು ಅವರು ಸೇರಿಸಿದರು, ಏಕೆಂದರೆ ಮಿಲ್ಲರ್ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಅದು ನಿಜವಾಗಿ ಇರುವಂತೆಯೇ ಗುರುತಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ದೇವಾಲಯವೆಂದರೆ ಭೂಮಿಯೇ ಎಂದು ತಿಳಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಪ್ರಕಟನೆ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಗಳನ್ನು ಯೇಸು ಪ್ರಕಟಿಸಿದಾಗ, ಕ್ರಿಸ್ತನು ಅದನ್ನು ತನ್ನ ಪರಲೋಕೀಯ ಮಹಾಯಾಜಕನ ಕಾರ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿಸಿಕೊಂಡೇ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆಂಬುದನ್ನು ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಗುರುತಿಸಿದರು.

When John turns and sees Christ, He is walking among the candlesticks in priestly garments, and the candlesticks are located in the holy place, and therefore in the history after His ascension, but before He moved into the Most Holy Place in 1844. Miller could not have understood the significance of this reality. Neither would have Tyndale, Luther or John Wycliffe or any of the early reformers. Truth is progressive, shining brighter and still brighter unto the perfect day.

ಯೋಹಾನನು ತಿರುಗಿ ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಆತನು ಯಾಜಕೋಚಿತ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ದೀಪಸ್ತಂಭಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಆ ದೀಪಸ್ತಂಭಗಳು ಪರಿಶುದ್ಧಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಇದು ಆತನ ಆರೋಹಣದ ನಂತರದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ, ಆದರೆ 1844ರಲ್ಲಿ ಆತನು ಅತಿ ಪರಿಶುದ್ಧಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಮೊದಲು ಇರುವ ಅವಧಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಮಿಲ್ಲರ್ ಈ ವಾಸ್ತವದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿರಲಾರನು. ಹಾಗೆಯೇ ಟಿಂಡೇಲ್, ಲೂಥರ್, ಅಥವಾ ಜಾನ್ ವೈಕ್ಲಿಫ್, ಅಥವಾ ಆರಂಭಿಕ ಸುಧಾರಕರಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇದನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಸತ್ಯವು ಕ್ರಮೇಣ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗುತ್ತದೆ, ಪರಿಪೂರ್ಣ ದಿನದವರೆಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ.

> “The great principle so nobly advocated by Robinson and Roger Williams, that truth is progressive, that Christians should stand ready to accept all the light which may shine from God’s holy word, was lost sight of by their descendants. The Protestant churches of America,—and those of Europe as well,—so highly favored in receiving the blessings of the Reformation, failed to press forward in the path of reform. Though a few faithful men arose, from time to time, to proclaim new truth and expose long-cherished error, the majority, like the Jews in Christ’s day or the papists in the time of Luther, were content to believe as their fathers had believed and to live as they had lived. Therefore religion again degenerated into formalism; and errors and superstitions which would have been cast aside had the church continued to walk in the light of God’s word, were retained and cherished. Thus the spirit inspired by the Reformation gradually died out, until there was almost as great need of reform in the Protestant churches as in the Roman Church in the time of Luther. There was the same worldliness and spiritual stupor, a similar reverence for the opinions of men, and substitution of human theories for the teachings of God’s word.” The Great Controversy, 297.

> “ರಾಬಿನ್ಸನ್ ಮತ್ತು ರೋಜರ್ ವಿಲಿಯಮ್ಸ್ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿ ಸಮರ್ಥಿಸಿದ್ದ ಈ ಮಹಾ ತತ್ತ್ವವು—ಸತ್ಯವು ಪ್ರಗತಿಶೀಲವಾದುದು, ಮತ್ತು ಕ್ರೈಸ್ತರು ದೇವರ ಪವಿತ್ರ ವಾಕ್ಯದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಎಲ್ಲ ಬೆಳಕನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕು ಎಂಬುದು—ಅವರ ಸಂತತಿಯವರ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಮರೆಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಅಮೆರಿಕದ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಂಟ್ ಸಭೆಗಳೂ—ಹಾಗೆಯೇ ಯೂರೋಪಿನ ಸಭೆಗಳೂ—ಧರ್ಮಸಂಸ್ಕರಣೆಯ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ಹೊಂದುವಲ್ಲಿ ಬಹಳವಾಗಿ ಅನುಗ್ರಹಿತವಾಗಿದ್ದರೂ, ಸಂಸ್ಕರಣೆಯ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಯುವುದರಲ್ಲಿ ವಿಫಲವಾದವು. ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ಕೆಲವು ನಂಬಿಗಸ್ತರು ಎದ್ದು ಹೊಸ ಸತ್ಯವನ್ನು ಘೋಷಿಸಿ, ದೀರ್ಘಕಾಲದಿಂದ ಪಾಲಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಬಯಲಿಗೆಳೆದರೂ, ಬಹುಮಂದಿ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕಾಲದ ಯೆಹೂದ್ಯರಂತೆ ಅಥವಾ ಲೂಥರನ ಕಾಲದ ಪಾಪಪಂಥೀಯರಂತೆ, ತಮ್ಮ ಪಿತೃಗಳು ನಂಬಿದ್ದಂತೆ ನಂಬಲು ಮತ್ತು ಅವರು ಜೀವಿಸಿದ್ದಂತೆ ಜೀವಿಸಲು ತೃಪ್ತಿಪಟ್ಟರು. ಆದಕಾರಣ ಧರ್ಮವು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕೇವಲ ಆಚರಣಾವಾದವಾಗಿ ಕುಸಿಯಿತು; ಮತ್ತು ಸಭೆಯು ದೇವರ ವಾಕ್ಯದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದ್ದಿದ್ದರೆ ತಳ್ಳಿಹಾಕಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿದ್ದ ದೋಷಗಳೂ ಮೂಢನಂಬಿಕೆಗಳೂ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟು ಪೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ಹೀಗೆ ಧರ್ಮಸಂಸ್ಕರಣೆಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾದ ಆತ್ಮವು ಕ್ರಮೇಣ ಕ್ಷೀಣಿಸಿ ಸತ್ತಂತಾಯಿತು; ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಲೂಥರನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ರೋಮನ್ ಸಭೆಗೆ ಇದ್ದಷ್ಟೇ ಮಹತ್ತರವಾದ ಸಂಸ್ಕರಣೆಯ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಂಟ್ ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಉಂಟಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿ ಇದೇ ಲೌಕಿಕ ಮನೋಭಾವವೂ ಆತ್ಮಿಕ ಜಡತ್ವವೂ ಇತ್ತು; ಮಾನವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಗೌರವವೂ, ದೇವರ ವಾಕ್ಯದ ಬೋಧನೆಗಳ ಬದಲಿಗೆ ಮಾನವಸಿದ್ಧಾಂತಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸುವಿಕೆಯೂ ಇತ್ತು.” The Great Controversy, 297.

If the fact that truth develops progressively throughout history is not recognized, then the significance of any new light in this final generation may very well be impossible to recognize. Once a person ceases to understand the progressive nature of “truth,” they automatically begin to rely upon traditions, customs and fallen human guidance.

ಇತಿಹಾಸದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವು ಕ್ರಮೇಣ ವಿಕಸಿಸುತ್ತಾ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಿಲ್ಲವಾದರೆ, ಈ ಅಂತಿಮ ತಲೆಮಾರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುವ ಯಾವುದೇ ಹೊಸ ಬೆಳಕಿನ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು ಬಹುಶಃ ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಬಹುದು. ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ “ಸತ್ಯ”ದ ಕ್ರಮೋನ್ನತ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ಕ್ಷಣದಿಂದಲೇ, ಅವನು ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತವಾಗಿ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು, ಆಚರಣೆಗಳು ಮತ್ತು ಪತನಗೊಂಡ ಮಾನವೀಯ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿಸತೊಡಗುತ್ತಾನೆ.

The methodology that Miller employed is a waymark that runs through the entire prophetic line which presents a testimony of the development of biblical truth that began with the apostles. Yet in the waymark represented by Miller, we find a beginning that demands a counterpart at the end. Most never understand these realities, but not so with Satan.

ಮಿಲ್ಲರ್ ಬಳಸಿದ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರವು ಸಮಸ್ತ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ರೇಖೆಯ ಮೂಲಕ ಹರಿಯುವ ಒಂದು ಮಾರ್ಗಸೂಚಕ ಚಿಹ್ನೆಯಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಅಪೋಸ್ತಲರಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಬೈಬಲೀಯ ಸತ್ಯದ ವಿಕಾಸದ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಮಂಡಿಸುತ್ತದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಮಿಲ್ಲರ್ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಆ ಮಾರ್ಗಸೂಚಕ ಚಿಹ್ನೆಯಲ್ಲಿ, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಪ್ರತಿರೂಪವನ್ನು ಅಗತ್ಯವನ್ನಾಗಿಸುವ ಒಂದು ಆರಂಭವನ್ನು ನಾವು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಬಹುಮಂದಿ ಈ ವಾಸ್ತವಗಳನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಸೈತಾನನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಹಾಗಲ್ಲ.

Satan has resisted the truth and its development from his rebellion in heaven onward. When it reached the point in history that the reformers began to distinctly understand how to study the Bible, Satan did as he always does and he introduced counterfeits. The historical evidence of his work of counterfeiting the truth identifies that Jesuits such as Ribera and Louis de Alcazar focused their counterfeit methodology specifically against the book of Revelation. The corrupted methodology that is called “preterism” began in the second and third centuries with two primary representatives of that false methodology. One was Eusebius of Caesarea (260–339), and Victorinus of Pettau (died circa 304). Both of these early historical figures promoted the methodology suggesting the book of Revelation was fulfilled during the time of the Roman Empire by such historical figures as the infamous emperor Nero.

ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿನ ತನ್ನ ದಂಗೆಯಿಂದಲೇ ಸೈತಾನನು ಸತ್ಯವನ್ನೂ ಅದರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನೂ ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. ಇತಿಹಾಸದ ಒಂದು ಹಂತದಲ್ಲಿ ಸುಧಾರಕರಿಗೆ ಬೈಬಲನ್ನು ಹೇಗೆ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗತೊಡಗಿದಾಗ, ಸೈತಾನನು ಯಾವಾಗಲೂ ಮಾಡುವಂತೆಯೇ ಪ್ರತಿರೂಪಗಳನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದನು. ಸತ್ಯದ ನಕಲಿ ಪ್ರತಿರೂಪಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಅವನ ಕಾರ್ಯದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸಾಕ್ಷ್ಯವು, ರಿಬೆರಾ ಮತ್ತು ಲೂಯಿ ಡಿ ಅಲ್ಕಜಾರ್ ಮೊದಲಾದ ಜೆಸುಯಿಟರು ತಮ್ಮ ಪ್ರತಿರೂಪ-ವಿಧಾನವನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಕಟನೆಯ ಪುಸ್ತಕದ ವಿರುದ್ಧ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿದ್ದರೆಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. “ಪ್ರೀಟೆರಿಸಮ್” ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಭ್ರಷ್ಟ ವಿಧಾನವು ಎರಡನೇ ಮತ್ತು ಮೂರನೇ ಶತಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಸುಳ್ಳು ವಿಧಾನದ ಎರಡು ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಕೈಸರೆಯ ಯೂಸೇಬಿಯಸ್ (260–339), ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಪೆಟ್ಟೌನ ವಿಕ್ಟೋರಿನಸ್ (ಸುಮಾರು ಕ್ರಿ.ಶ. 304ರಲ್ಲಿ ಮೃತನು) ಆಗಿದ್ದನು. ಈ ಇಬ್ಬರೂ ಪ್ರಾರಂಭಿಕ ಐತಿಹಾಸಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು, ಕುಖ್ಯಾತ ಸಾಮ್ರಾಟ ನೀರೋ ಮೊದಲಾದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರಕಟನೆಯ ಪುಸ್ತಕವು ನೆರವೇರಿತು ಎಂದು ಸೂಚಿಸುವ ವಿಧಾನವನ್ನು ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡಿದರು.

In the nineteenth century John Darby (1800–1882) from the United Kingdom introduced another satanic methodology which was also inserted to the foot notes of the Trojan horse Bible called the Scofield Reference Bible which we have previously identified. “Dispensationalism” is a theological framework that divides history and God’s interaction with humanity into distinct periods, or ‘dispensations,’ in which God administers His plan in different ways. I note this at this point for this is one of the falsehoods that was introduced to the movement of Future for America by voices from the same area Darby had propagated his satanic ideas. Darby’s ideas that attacked Future for America were accompanied by the philosophy of the so-called modern-day “woke” movement which promotes the same anarchy represented by the French Revolution and the same licentiousness represented by Sodom and Gomorrah.

ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಯುನೈಟೆಡ್ ಕಿಂಗ್‌ಡಂನ ಜಾನ್ ಡಾರ್ಬಿ (1800–1882) ಮತ್ತೊಂದು ಸೈತಾನಿಕ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದನು; ಇದನ್ನೂ ನಾವು ಹಿಂದೆ ಗುರುತಿಸಿದ್ದ ಟ್ರೋಜನ್ ಕುದುರೆ ಬೈಬಲ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ Scofield Reference Bible‌ನ ಅಡಿಕುರಿಪುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸೇರಿಸಲಾಯಿತು. “Dispensationalism” ಎಂಬುದು ಒಂದು ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಚೌಕಟ್ಟಾಗಿದ್ದು, ಇದರಲ್ಲಿ ಇತಿಹಾಸವನ್ನೂ ಮಾನವಕುಲದೊಡನೆ ದೇವರ ಪರಸ್ಪರ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನೂ ವಿಭಿನ್ನ ಅವಧಿಗಳಾಗಿ, ಅಥವಾ ‘dispensations’ಗಳಾಗಿ, ವಿಭಾಗಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಈ ಅವಧಿಗಳಲ್ಲಿ ದೇವರು ತನ್ನ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ವಿಭಿನ್ನ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಾನು ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಸೂಚಿಸುವುದೇನಂದರೆ, ಇದು Darby ತನ್ನ ಸೈತಾನಿಕ ಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡಿದ್ದ ಅದೇ ಪ್ರದೇಶದಿಂದ ಬಂದ ಧ್ವನಿಗಳ ಮೂಲಕ Future for America ಚಳವಳಿಯೊಳಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಸತ್ಯಗಳಲ್ಲಿೊಂದಾಗಿದೆ. Future for America ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದ Darbyಯ ಕಲ್ಪನೆಗಳಿಗೆ, ಫ್ರೆಂಚ್ ಕ್ರಾಂತಿಯು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಅದೇ ಅರಾಜಕತೆಯನ್ನೂ ಸೊದೋಮ ಮತ್ತು ಗೊಮೊರ್ರಾ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಅದೇ ಸ್ವೈರಾಚಾರವನ್ನೂ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುವ, ಇಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ “woke” ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಚಳವಳಿಯ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರವೂ ಜೊತೆಯಾಗಿತ್ತು.

Today the theologians of modern Adventism employ a system of dissecting the truths of the Bible based upon a two-fold system of biblical interpretation they employ to undermine and deny both the Bible and the Spirit of Prophecy. They identify men as either experts in biblical languages or as experts in biblical history. Thus, the theologians of Adventism today control the minds of Laodicean Adventism either by interpreting God’s Word based upon a fallen man’s understanding of history or fallen man’s understanding of language. These modern manifestations of error which have been often used to attack the message you are now reading will be addressed further in these articles when we consider the symbolism of the French Revolution. Satan is alive, and he knows his time is short. The last rule of Miller’s rules, number fourteen concludes with the following paragraph.

ಇಂದು ಆಧುನಿಕ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಬೈಬಲಿನ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ವಿಭಜಿಸುವ ಒಂದು ವಿಧಾನವನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ; ಅದು ಬೈಬಲಿನ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದ ದ್ವೈತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾಗಿದ್ದು, ಅದರ ಮೂಲಕ ಅವರು ಬೈಬಲನ್ನೂ ಪ್ರವಾದಿತ್ವದ ಆತ್ಮವನ್ನೂ ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸಿ ನಿರಾಕರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಬೈಬಲಿನ ಭಾಷೆಗಳ ಪರಿಣಿತರಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಬೈಬಲಿನ ಇತಿಹಾಸದ ಪರಿಣಿತರಾಗಲಿ ಎಂದು ವರ್ಗೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಇಂದಿನ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಲಾವೋದಿಕೀಯ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು, ದೇವರ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಪತನಗೊಂಡ ಮಾನವನ ಇತಿಹಾಸದ ಗ್ರಹಿಕೆಯನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುವುದರ ಮೂಲಕವಾಗಲಿ, ಅಥವಾ ಪತನಗೊಂಡ ಮಾನವನ ಭಾಷಾ-ಗ್ರಹಿಕೆಯನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುವುದರ ಮೂಲಕವಾಗಲಿ, ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಾರೆ. ನೀವು ಈಗ ಓದುತ್ತಿರುವ ಸಂದೇಶದ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಲು ಆಗಾಗ್ಗೆ ಬಳಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಈ ಆಧುನಿಕ ದೋಷಪ್ರಕಟನೆಗಳನ್ನು, ಫ್ರೆಂಚ್ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಸಂಕೇತಾರ್ಥವನ್ನು ನಾವು ಪರಿಗಣಿಸುವಾಗ, ಈ ಲೇಖನಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ವಿವರವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಲಾಗುವುದು. ಸೈತಾನನು ಜೀವಂತನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಮತ್ತು ಅವನ ಸಮಯ ಅಲ್ಪವೆಂದು ಅವನು ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೆ. ಮಿಲ್ಲರ್‌ನ ನಿಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯದಾದ ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ನಿಯಮವು ಕೆಳಗಿನ ಅನುಚ್ಛೇದದೊಂದಿಗೆ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

> “The divinity taught in our schools is always founded on some sectarian creed. It may do to take a blank mind and impress it with this kind, but it will always end in bigotry. A free mind will never be satisfied with the views of others. Were I a teacher of youth in divinity, I would first learn their capacity and mind. If these were good, I would make them study the Bible for themselves, and send them out free to do the world good. But if they had no mind, I would stamp them with another’s mind, write bigot on their forehead, and send them out as slaves!” William Miller, Miller’s Works, volume 1, 24.

> “ನಮ್ಮ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಬೋಧಿಸಲ್ಪಡುವ ದೈವಶಾಸ್ತ್ರವು ಯಾವಾಗಲೂ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಪಂಥೀಯ ಮತಸಿದ್ಧಾಂತದ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಖಾಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅದರಲ್ಲಿ ಇಂಥದನ್ನು ಅಚ್ಚುಮುದ್ರಿಸುವುದು ಉಪಯೋಗವಾಗಬಹುದು, ಆದರೆ ಅದರ ಅಂತ್ಯವು ಯಾವಾಗಲೂ ಸಂಕುಚಿತ ಮತಾಂಧತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಆಗುತ್ತದೆ. ಸ್ವತಂತ್ರ ಮನಸ್ಸು ಎಂದಿಗೂ ಇತರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿಂದ ತೃಪ್ತಿಗೊಳ್ಳದು. ನಾನು ಯುವಕರಿಗೆ ದೈವಶಾಸ್ತ್ರದ ಶಿಕ್ಷകനಾಗಿದ್ದರೆ, ಮೊದಲು ಅವರ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನೂ ಮನೋಭಾವವನ್ನೂ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅವು ಉತ್ತಮವಾಗಿದ್ದರೆ, ಅವರಿಗೆ ಬೈಬಲನ್ನು ತಾವೇ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಲು ಮಾಡಿಸಿ, ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹಿತಮಾಡುವವರಾಗಿ ಸ್ವತಂತ್ರರಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಅವರಿಗೆ ಸ್ವಂತ ಮನಸ್ಸೇ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ನಾನು ಅವರ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಮನಸ್ಸನ್ನೇ ಮುದ್ರಿಸಿ, ಅವರ ನೆತ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ‘ಮತಾಂಧ’ ಎಂದು ಬರೆದು, ಅವರನ್ನು ದಾಸರಾಗಿ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ!” William Miller, Miller’s Works, volume 1, 24.

In the period just after John the Revelator lived, and in the days of the Reformation, Satan was actively producing false prophetic methodology to confuse and destroy true biblical analysis. What is sometimes missed in these historical facts is that all those satanic methodologies were aimed directly at no other book than the book of Revelation. That was the subject of each of these promoters of satanic confusion. The book of Revelation has always been Satan’s target. Satan knows it is the book of Revelation that he must war against. When we recognize this fact, we can then recognize another unseen reality, that is obscured by another significant truth.

ಪ್ರಕಟನೆ ಗ್ರಂಥದ ಯೋಹಾನನು ಜೀವಿಸಿದ್ದ ಕಾಲದ ತಕ್ಷಣದ ನಂತರದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿಯೂ, ಹಾಗೂ ಧರ್ಮಸಂಸ್ಕರಣೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ನಿಜವಾದ ಬೈಬಲ್ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯನ್ನು ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸಿ ನಾಶಮಾಡುವ ಸಲುವಾಗಿ ಸೈತಾನನು ಸುಳ್ಳು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಕ್ರಿಯಾಶೀಲವಾಗಿ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಈ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸಂಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಾರದಿರುವುದು ಏನೆಂದರೆ, ಆ ಸೈತಾನೀ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರಗಳೆಲ್ಲವೂ ಬೇರೆ ಯಾವ ಗ್ರಂಥದ ಮೇಲಲ್ಲ, ನೇರವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಣೆ ಗ್ರಂಥದ ಮೇಲೆಯೇ ಲಕ್ಷ್ಯಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ಆ ಸೈತಾನೀ ಗೊಂದಲದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪ್ರಚಾರಕರ ವಿಷಯವೂ ಅದುವೇ ಆಗಿತ್ತು. ಪ್ರಕಟಣೆ ಗ್ರಂಥವು ಸದಾಕಾಲವೂ ಸೈತಾನನ ಗುರಿಯಾಗಿಯೇ ಇತ್ತು. ತಾನು ಯುದ್ಧಮಾಡಬೇಕಾದ ಗ್ರಂಥವು ಪ್ರಕಟಣೆ ಗ್ರಂಥವೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಸೈತಾನನು ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೆ. ನಾವು ಈ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದಾಗ, ಮತ್ತೊಂದು ಮಹತ್ವದ ಸತ್ಯದಿಂದ ಮಸುಕಾಗಿರುವ ಇನ್ನೊಂದು ಅದೃಶ್ಯ ವಾಸ್ತವವನ್ನೂ ಆಗ ನಾವು ಗುರುತಿಸಬಲ್ಲೆವು.

The false methodology of the Jesuits was intended to prevent a clear understanding that the pope of the Roman church is the antichrist of Bible prophecy. Every single Protestant reformer came to recognize and identify this truth. Therefore, when the accurate history of men such as Ribera and Louis de Alcazar have been publicly presented in the past through word and publication the history men such as Ribera and Louis de Alcazar was used for the purpose of demonstrating the satanic efforts to prevent a correct understanding of the “man of sin.” The written or spoken testimonies exposing the purpose of the introduction of these satanic methodologies are correct as far as they go, but Satan was attempting to cover up more than simply the biblical proofs that identify the antichrist as the pope of Rome.

ಜೆಸುಯಿಟರ ಸುಳ್ಳು ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರವು ರೋಮನ್ ಚರ್ಚಿನ ಪೋಪನೇ ಬೈಬಲಿನ ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಸ್ತನೆಂಬ ಸ್ಪಷ್ಟ ಅರಿವು ಉಂಟಾಗುವುದನ್ನು ತಡೆಯಲು ಉದ್ದೇಶಿತವಾಗಿತ್ತು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟ್ ಸುಧಾರಕರೂ ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಅದನ್ನೇ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ರಿಬೆರಾ ಮತ್ತು ಲೂಯಿ ದೆ ಅಲ್ಕಾಸರ್ ಮುಂತಾದವರ ನಿಖರ ಇತಿಹಾಸವು ವಚನದ ಮೂಲಕವಾಗಲಿ ಪ್ರಕಟಣೆಯ ಮೂಲಕವಾಗಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಮಂಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ರಿಬೆರಾ ಮತ್ತು ಲೂಯಿ ದೆ ಅಲ್ಕಾಸರ್ ಮುಂತಾದವರ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು “ಪಾಪದ ಮನುಷ್ಯ”ನ ಸರಿಯಾದ ಅರಿವನ್ನು ತಡೆಯುವ ಸೈತಾನಿಕ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸಲಾಯಿತು. ಈ ಸೈತಾನಿಕ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಪರಿಚಯದ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಬಯಲಿಗೆಳೆಯುವ ಲಿಖಿತ ಅಥವಾ ಮೌಖಿಕ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳು ತಾವು ತಲುಪುವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿವೆ; ಆದರೆ ಸೈತಾನನು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಸ್ತನು ರೋಮಿನ ಪೋಪನೆಂದು ಗುರುತಿಸುವ ಬೈಬಲಿನ ಪ್ರಮಾಣಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ಮರೆಮಾಚಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

There are truths in the book of Revelation that have been covered up with the confusion produced by these false systems of biblical interpretation that are outside the subject of the man whose number is six, six, six. One of those truths is most definitely the truth represented when the seven churches are understood in their fullest development. There are truths located within the seven churches that speak directly to the history that got under way on September 11, 2001 and ends in the Sunday law crisis. Satan has been seeking to keep this light buried, and he invented the satanic methodologies to obscure several gems of truth located in the book of Revelation, not only the identification of the pope of Rome as the antichrist.

ಪ್ರಕಟನೆ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ, ಆ ಮನುಷ್ಯನ ಸಂಖ್ಯೆ ಆರು ನೂರು ಅರವತ್ತಾರು ಎಂಬ ವಿಷಯದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಹೊರಗಿನ, ಬೈಬಲೀಯ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದ ಈ ಸುಳ್ಳು ಪದ್ಧತಿಗಳು ಉಂಟುಮಾಡಿದ ಗೊಂದಲದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಸತ್ಯಗಳು ಇವೆ. ಆ ಸತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ, ಏಳು ಸಭೆಗಳು ತಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಕಾಸದಲ್ಲಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲ್ಪಡುವಾಗ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಡುವ ಸತ್ಯ. ಏಳು ಸಭೆಗಳೊಳಗೆ, 2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರಂದು ಆರಂಭಗೊಂಡು ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನು ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವ ಇತಿಹಾಸದ ಕುರಿತು ನೇರವಾಗಿ ಮಾತಾಡುವ ಸತ್ಯಗಳು ಅಡಕವಾಗಿವೆ. ಈ ಬೆಳಕನ್ನು ಮಣ್ಣಿನಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೂತುಬಿಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಸಾತಾನನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟಣೆ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿರುವ ಹಲವಾರು ಸತ್ಯರತ್ನಗಳನ್ನು ಮಸುಕಾಗಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಅವನು ಸಾತಾನೀಯ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿದನು—ಕೇವಲ ರೋಮಿನ ಪೋಪನನ್ನು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಸ್ತನೆಂದು ಗುರುತಿಸುವ ವಿಷಯ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ.

Before “the man of sin” was revealed in 538, men such as Eusebius and Victorinus attacked the book of Revelation in an attempt to obscure the rise of the papal power. Later in history Christ fulfilled His promise to Thyatira and brought forth the morning star of the reformation (Wycliffe), and Satan thereafter brought forth two prominent historical figures to champion and carry on his satanic work. The long-drawn-out war over the development of truth that reaches its climax when the secret of the book of Revelation is unsealed, (just before the close of probation) includes light from the seven churches that Miller never recognized, nor did Sister White, but it can be easily shown that both Miller and the Spirit of Prophecy uphold the new light, for new light never contradicts old light.

538ರಲ್ಲಿ “ಪಾಪದ ಮನುಷ್ಯನು” ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲು, ಯೂಸೇಬಿಯಸ್ ಮತ್ತು ವಿಕ್ಟೋರಿನಸ್ ಮುಂತಾದವರು ಪಾಪಪದವಿಯ ಅಧಿಕಾರದ ಉದಯವನ್ನು ಮಸುಕುಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿ ಪ್ರಕಟನೆಯ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿದರು. ನಂತರ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನು ತ್ಯಾತೀರಕ್ಕೆ ನೀಡಿದ ತನ್ನ ವಾಗ್ದಾನವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಸಂಸ್ಕರಣೆಯ ಪ್ರಾತಃಕಾಲದ ನಕ್ಷತ್ರವಾದ (ವೈಕ್ಲಿಫ್) ಅನ್ನು ಹೊರತಂದನು; ಅದರ ಬಳಿಕ ಸೈತಾನನು ತನ್ನ ಸೈತಾನಿಕ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಲು ಮತ್ತು ಮುಂದುವರಿಸಲು ಇಬ್ಬರು ಪ್ರಮುಖ ಐತಿಹಾಸಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಹೊರತಂದನು. ಪ್ರಕಟನೆಯ ಪುಸ್ತಕದ ರಹಸ್ಯವು ಬಿಚ್ಚಲ್ಪಡುವಾಗ—(ಕೃಪಾಕಾಲ ಮುಗಿಯುವ ಮೊದಲು)—ತನ್ನ ಶೃಂಗಕ್ಕೇರುವ ಸತ್ಯದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಕುರಿತ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಯುದ್ಧವು, ಮಿಲ್ಲರ್ ಎಂದಿಗೂ ಗುರುತಿಸದ, ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಕೂಡ ಗುರುತಿಸದ ಏಳು ಸಭೆಗಳ ಬೆಳಕನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ; ಆದರೆ ಮಿಲ್ಲರ್ ಮತ್ತು ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆತ್ಮ ಇಬ್ಬರೂ ಸಹ ಈ ಹೊಸ ಬೆಳಕನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ತೋರಿಸಬಹುದು, ಯಾಕಂದರೆ ಹೊಸ ಬೆಳಕು ಎಂದಿಗೂ ಹಳೆಯ ಬೆಳಕಿಗೆ ವಿರೋಧವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

> “It is a fact that we have the truth, and we must hold with tenacity to the positions that cannot be shaken; but we must not look with suspicion upon any new light which God may send, and say, Really, we cannot see that we need any more light than the old truth which we have hitherto received, and in which we are settled. While we hold to this position, the testimony of the True Witness applies to our cases its rebuke, ‘And knowest not that thou art wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked.’ Those who feel rich and increased with goods and in need of nothing, are in a condition of blindness as to their true condition before God, and they know it not.” Review and Herald, August 7, 1894.

> “ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವಿದೆ ಎಂಬುದು ನಿಜ, ಮತ್ತು ಅಲುಗಾಡಿಸಲಾಗದ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ನಾವು ದೃಢವಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ಆದರೆ ದೇವರು ಕಳುಹಿಸಬಹುದಾದ ಯಾವುದೇ ಹೊಸ ಬೆಳಕನ್ನು ನಾವು ಸಂಶಯದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಬಾರದು, ಹಾಗೂ, ನಿಜವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಇದುವರೆಗೆ ನಾವು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಅದರಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿರಗೊಂಡಿರುವ ಹಳೆಯ ಸತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾದ ಬೆಳಕು ನಮಗೆ ಬೇಕೆಂದು ನಾವು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಬಾರದು. ನಾವು ಈ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿರುವವರೆಗೆ, ಸತ್ಯಸಾಕ್ಷಿಯ ಸಾಕ್ಷ್ಯವು ನಮ್ಮ ಸ್ಥಿತಿಗಳಿಗೆ ತನ್ನ ಗದರಿಕೆಯನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ: ‘ನೀನು ದೀನನೂ, ದುರ್ದಶೆಯವನೂ, ಬಡವನೂ, ಕುರುಡನೂ, ನಗ್ನನೂ ಆಗಿದ್ದೀಯೆಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ ಇರುವೆ.’ ತಾವು ಐಶ್ವರ್ಯವಂತರಾಗಿದ್ದೇವೆ, ಸಂಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದೇವೆ, ನಮಗೆ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದು ಭಾವಿಸುವವರು, ದೇವರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಸ್ಥಿತಿಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಕುರುಡತನದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾರೆ, ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಅದು ತಿಳಿದಿಲ್ಲ.” Review and Herald, August 7, 1894.

The primary test for new light is whether it contradicts established truth, and whether it upholds the foundational truths.

ಹೊಸ ಬೆಳಕಿನ ಪ್ರಮುಖ ಪರೀಕ್ಷೆಯೆಂದರೆ ಅದು ಸ್ಥಾಪಿತ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದೆಯೇ ಇಲ್ಲವೇ ಎಂಬುದು, ಮತ್ತು ಅದು ಮೂಲಭೂತ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿ ಸ್ಥಿರಪಡಿಸುತ್ತಿದೆಯೇ ಎಂಬುದಾಗಿದೆ.

> “When the power of God testifies as to what is truth, that truth is to stand forever as the truth. No after suppositions, contrary to the light God has given are to be entertained. Men will arise with interpretations of Scripture which are to them truth, but which are not truth. The truth for this time, God has given us as a foundation for our faith. He Himself has taught us what is truth. One will arise, and still another, with new light which contradicts the light that God has given under the demonstration of His Holy Spirit.” Selected Messages, book 1, 162.

> “ಸತ್ಯವೇನು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ದೇವರ ಶಕ್ತಿಯು ಸಾಕ್ಷಿ ನೀಡಿದಾಗ, ಆ ಸತ್ಯವು ಸದಾಕಾಲವೂ ಸತ್ಯವಾಗಿಯೇ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಬೇಕು. ದೇವರು ನಮಗೆ ನೀಡಿರುವ ಬೆಳಕಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿರುವ ಯಾವುದೇ ನಂತರದ ಊಹಾಪೋಹಗಳಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಕೊಡಬಾರದು. ಜನರು ಶಾಸ್ತ್ರದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ಎದ್ದೇಳುವರು; ಅವು ಅವರಿಗೆ ಸತ್ಯವೆಂದು ತೋರುವುವು, ಆದರೆ ಅವು ಸತ್ಯವಲ್ಲ. ಈ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸತ್ಯವನ್ನು ದೇವರು ನಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಯ ಅಡಿಪಾಯವಾಗಿ ನಮಗೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಸತ್ಯವೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ನಮಗೆ ಬೋಧಿಸಿದವರು ಆತನೇ. ಒಬ್ಬನು ಎದ್ದೇಳುವನು, ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಸಹ ಎದ್ದೇಳುವನು, ದೇವರು ತನ್ನ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನ ಪ್ರದರ್ಶನದಡಿಯಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ಬೆಳಕಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿರುವ ಹೊಸ ಬೆಳಕನ್ನು ಹೊಂದಿ.” Selected Messages, ಪುಸ್ತಕ 1, 162.

Satan has had the book of Revelation as his target of attack from the time John recorded the messages contained therein. Jesus said:

ಯೋಹಾನನು ಅದರಲ್ಲಿ ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದ ಕಾಲದಿಂದಲೇ, ಸೈತಾನನು ಪ್ರಕಟನೆಯ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ತನ್ನ ದಾಳಿಯ ಗುರಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಯೇಸು ಹೇಳಿದರು:

> But blessed are your eyes, for they see: and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them. Matthew 13:16, 17.

> ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳು ನೋಡುವದರಿಂದ ಧನ್ಯವಾಗಿವೆ; ನಿಮ್ಮ ಕಿವಿಗಳು ಕೇಳುವದರಿಂದಲೂ ಧನ್ಯವಾಗಿವೆ. ಯಾಕಂದರೆ ನಾನೇ ನಿಮಗೆ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: ನೀವು ನೋಡುವ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂದು ಅನೇಕ ಪ್ರವಾದಿಗಳೂ ನೀತಿವಂತರೂ ಬಯಸಿದರು, ಆದರೆ ಅವನ್ನು ನೋಡಲಿಲ್ಲ; ಮತ್ತು ನೀವು ಕೇಳುವ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಕೇಳಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿದರು, ಆದರೆ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ. ಮತ್ತಾಯ 13:16, 17.

The blessing attached to seeing and hearing is the blessing of understanding the message of the Revelation of Jesus Christ. When John represented those in the “last days” who see and hear the message he fell down to worship the angel Gabriel, who immediately informed John not to do it.

ನೋಡುವುದಕ್ಕೂ ಕೇಳುವುದಕ್ಕೂ ಹೊಂದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಆಶೀರ್ವಾದವೆಂದರೆ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಕಟನೆಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಆಶೀರ್ವಾದವಾಗಿದೆ. “ಕಡೇ ದಿವಸಗಳಲ್ಲಿ” ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೋಡುವವರನ್ನೂ ಕೇಳುವವರನ್ನೂ ಯೋಹಾನನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದಾಗ, ಅವನು ದೂತನಾದ ಗಬ್ರಿಯೇಲನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಲು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು; ಆಗ ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ತಕ್ಷಣವೇ ಯೋಹಾನನಿಗೆ ಹಾಗೆ ಮಾಡಬಾರದೆಂದು ತಿಳಿಸಿದನು.

> And I John saw these things, and heard them. And when I had heard and seen, I fell down to worship before the feet of the angel which showed me these things. Then saith he unto me, See thou do it not: for I am thy fellowservant, and of thy brethren the prophets, and of them which keep the sayings of this book: worship God. Revelation 22:8, 9.

> ಈ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ನಾನು ಯೋಹಾನನು ಕಂಡೆನು, ಮತ್ತು ಅವನ್ನು ಕೇಳಿದೆನು. ನಾನು ಕೇಳಿ ಕಂಡ ನಂತರ, ಈ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ನನಗೆ ತೋರಿಸಿದ ದೂತನ ಪಾದಗಳ ಮುಂದೆ ಆರಾಧಿಸಲು ಬಿದ್ದುಬಿದ್ದೆನು. ಆಗ ಅವನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದನು, “ಹೀಗೇ ಮಾಡಬೇಡ; ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ನಿನ್ನ ಸಹದಾಸನೂ, ನಿನ್ನ ಸಹೋದರರಾದ ಪ್ರವಾದಿಗಳ ಸಹದಾಸನೂ, ಈ ಪುಸ್ತಕದ ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ಕೈಕೊಳ್ಳುವವರ ಸಹದಾಸನೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ; ದೇವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸು.” ಪ್ರಕಟನೆ 22:8, 9.

Gabriel and John are both created beings, who are only to worship the Creator. Many prophets and righteous men, including angels have desired to “see” and “hear” the message of the Midnight Cry when it is repeated at the end of the world.

ಗಬ್ರಿಯೇಲും ಯೋಹಾನನೂ ಇಬ್ಬರೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಜೀವಿಗಳೇ ಆಗಿದ್ದು, ಆರಾಧಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾದವರು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನೇ ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ದೇವದೂತರನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ಅನೇಕ ಪ್ರವಾದಿಗಳೂ ನೀತಿವಂತರೂ ಲೋಕಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಕೂಗಿನ ಸಂದೇಶವು ಪುನರುಚ್ಚರಿಸಲ್ಪಡುವಾಗ ಅದನ್ನು “ನೋಡಲು” ಮತ್ತು “ಕೇಳಲು” ಹಂಬಲಿಸಿದ್ದಾರೆ.

> “Christ said, ‘Blessed are your eyes, for they see; and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them’ [Matthew 13:16, 17]. Blessed are the eyes which saw the things that were seen in 1843 and 1844.

> “ಕ್ರಿಸ್ತನು ಹೇಳಿದನು, ‘ನೋಡುವದರಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳು ಧನ್ಯವು; ಕೇಳುವದರಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಕಿವಿಗಳು ಧನ್ಯವು. ಯಾಕಂದರೆ ನಿಜವಾಗಿ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ನೀವು ನೋಡುವ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂದು ಅನೇಕ ಪ್ರವಾದಿಗಳೂ ನೀತಿವಂತರೂ ಆಶಿಸಿದರು, ಆದರೆ ಅವನ್ನು ನೋಡಲಿಲ್ಲ; ಮತ್ತು ನೀವು ಕೇಳುವ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಕೇಳಬೇಕೆಂದು ಆಶಿಸಿದರು, ಆದರೆ ಅವನ್ನು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ’ [Matthew 13:16, 17]. 1843 ಮತ್ತು 1844ರಲ್ಲಿ ಕಾಣಲ್ಪಟ್ಟ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಕಂಡ ಆ ಕಣ್ಣುಗಳು ಧನ್ಯವು.”

> “The message was given. And there should be no delay in repeating the message, for the signs of the times are fulfilling; the closing work must be done. A great work will be done in a short time. A message will soon be given by God’s appointment that will swell into a loud cry. Then Daniel will stand in his lot, to give his testimony.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

> “ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೀಡಲಾಯಿತು. ಮತ್ತು ಆ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಮರುಕಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ವಿಳಂಬವಾಗಬಾರದು, ಏಕೆಂದರೆ ಕಾಲದ ಸೂಚನೆಗಳು ನೆರವೇರುತ್ತಿವೆ; ಅಂತಿಮ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲೇಬೇಕು. ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ಮಹತ್ತರವಾದ ಒಂದು ಕಾರ್ಯ ನಡೆಯಲಿದೆ. ದೇವರ ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಒಂದು ಸಂದೇಶ ನೀಡಲ್ಪಡುವುದು; ಅದು ಉಚ್ಚಸ್ವರದ ಕೂಗಾಗಿಯಾಗಿ ವಿಸ್ತರಿಸಲಿದೆ. ಆಗ ದಾನಿಯೇಲನು ತನ್ನ ಪಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ತನ್ನ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ನೀಡುವನು.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

What righteous men (John) and their fellow servants (angels) desired to see was the final fulfillment of the Midnight Cry at the end of Adventism when the earth would be lightened by God’s glory. That final manifestation of power in the latter rain is brought about by the unsealing of the Revelation of Jesus Christ.

ನೀತಿವಂತರು (ಯೋಹಾನನು) ಮತ್ತು ಅವರ ಸಹದಾಸರು (ದೂತರು) ನೋಡಲು ಬಯಸಿದ್ದದ್ದು, ದೇವರ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಭೂಮಿಯು ಪ್ರಕಾಶಿಸಲ್ಪಡುವಾಗ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಕೂಗಿನ ಅಂತಿಮ ನೆರವೇರಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು. ನಂತರದ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುವ ಆ ಅಂತಿಮ ಶಕ್ತಿಯ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ, ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಕಟಣೆಯ ಮುದ್ರಾಭೇದದಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

> Of which salvation the prophets have inquired and searched diligently, who prophesied of the grace that should come unto you: Searching what, or what manner of time the Spirit of Christ which was in them did signify, when it testified beforehand the sufferings of Christ, and the glory that should follow. Unto whom it was revealed, that not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into. Wherefore gird up the loins of your mind, be sober, and hope to the end for the grace that is to be brought unto you at the revelation of Jesus Christ. 1 Peter 1:10–13.

> ನಿಮಗೆ ಬರುವದಾಗಿದ್ದ ಕೃಪೆಯ ವಿಷಯವಾಗಿ ಪ್ರವಾದಿಸಿದ ಪ್ರವಾದಿಗಳು, ಆ ರಕ್ಷಣೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಿಸಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಹುಡುಕಿದರು; ತಮ್ಮೊಳಗಿದ್ದ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಆತ್ಮವು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕಷ್ಟಸಹನೆಗಳನ್ನೂ ಅವುಗಳ ನಂತರ ಬರುವ ಮಹಿಮೆಯನ್ನೂ ಮುಂಚೆಯೇ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದಾಗ, ಅದು ಯಾವ ಕಾಲವನ್ನಾಗಲಿ ಯಾವ ವಿಧದ ಕಾಲವನ್ನಾಗಲಿ ಸೂಚಿಸುತ್ತಿತ್ತೋ ಎಂಬುದನ್ನು ಶೋಧಿಸಿದರು. ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಕಟವಾದದೇನಂದರೆ, ಅವರು ಈ ಸಂಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ತಮಗಾಗಿಯಲ್ಲ, ನಮಗಾಗಿಯೇ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು; ಆ ಸಂಗತಿಗಳೇ ಈಗ ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನ ಮೂಲಕ ನಿಮಗೆ ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಸಾರಿದವರಿಂದ ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಆ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ದೇವದೂತರೂ ಸಹ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಒಳನೋಡಲು ಆಶಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದಕಾರಣ ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ನಡುಕಟ್ಟನ್ನು ಬಿಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಿರಿ, ಸಂಯಮಿಗಳಾಗಿರಿ, ಮತ್ತು ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನು ಪ್ರಕಟವಾಗುವಾಗ ನಿಮಗೆ ತರುವದಾಗಿರುವ ಕೃಪೆಯ ಮೇಲೆ ಅಂತ್ಯದವರೆಗೆ ಪೂರ್ಣ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಡಿರಿ. 1 ಪೇತ್ರ 1:10–13.

The prophets, righteous men and angels have desired to live in the time when the “grace” or the power of God, is poured out during the final fulfillment of the Midnight Cry. That “grace,” which is God’s creative power is brought to men when the Revelation of Jesus Christ is unsealed. Satan knows that the avenue to convey the creative power of God unto His people is accomplished by the message that is unsealed in the book of Revelation, and it has therefore been his supreme effort to confuse, suppress and cover up the light contained in the book of Revelation. That light is not simply the identification of the man of sin, for that truth has been fully documented by all the Protestant reformers centuries ago.

ಅಂತಿಮ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಕೂಗಿನ ಪರಿಪೂರ್ಣ ನೆರವೇರಿಕೆಯಲ್ಲಿ “ಕೃಪೆ,” ಅಂದರೆ ದೇವರ ಶಕ್ತಿ, ಸುರಿಯಲ್ಪಡುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬದುಕುವುದನ್ನು ಪ್ರವಾದಿಗಳೂ, ನೀತಿವಂತರಾದ ಮನುಷ್ಯರೂ ಮತ್ತು ದೂತರೂ ಅಪೇಕ್ಷಿಸಿದ್ದಾರೆ. ದೇವರ ಸೃಜನಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿರುವ ಆ “ಕೃಪೆ,” ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಕಟನೆಯು ಮುದ್ರಾಬಂಧದಿಂದ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ಜನರಿಗೆ ದೇವರ ಸೃಜನಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತಲುಪಿಸುವ ಮಾರ್ಗವು ಪ್ರಕಟನೆಯ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಮುದ್ರಾಬಂಧದಿಂದ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಂದೇಶದ ಮೂಲಕವೇ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸೈತಾನನು ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೆ; ಆದಕಾರಣ ಪ್ರಕಟನೆಯ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿರುವ ಬೆಳಕನ್ನು ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸಲು, ಅಣಚಿಹಾಕಲು ಮತ್ತು ಮರೆಮಾಚಲು ಅವನ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿಯೇ ಬಂದಿದೆ. ಆ ಬೆಳಕು ಕೇವಲ ಪಾಪದ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಶತಮಾನಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಂಟ್ ಸುಧಾರಕರೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದಾಖಲಿಸಿದ್ದಾರೆ.

> I was in the Spirit on the Lord’s day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet, Saying, I am Alpha and Omega, the first and the last: and, What thou seest, write in a book, and send it unto the seven churches which are in Asia; unto Ephesus, and unto Smyrna, and unto Pergamos, and unto Thyatira, and unto Sardis, and unto Philadelphia, and unto Laodicea. And I turned to see the voice that spake with me. And being turned, I saw seven golden candlesticks; And in the midst of the seven candlesticks one like unto the Son of man, clothed with a garment down to the foot, and girt about the paps with a golden girdle. His head and his hairs were white like wool, as white as snow; and his eyes were as a flame of fire; And his feet like unto fine brass, as if they burned in a furnace; and his voice as the sound of many waters. And he had in his right hand seven stars: and out of his mouth went a sharp twoedged sword: and his countenance was as the sun shineth in his strength. And when I saw him, I fell at his feet as dead. And he laid his right hand upon me, saying unto me, Fear not; I am the first and the last: I am he that liveth, and was dead; and, behold, I am alive for evermore, Amen; and have the keys of hell and of death. Write the things which thou hast seen, and the things which are, and the things which shall be hereafter. Revelation 1:10–19.

> ನಾನು ಕರ್ತನ ದಿನದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಾವೇಶದಲ್ಲಿದ್ದೆನು; ಆಗ ನನ್ನ ಹಿಂದೆ ತುತೂರಿಯ ಶಬ್ದದಂತಿರುವ ಒಂದು ಮಹಾ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದೆನು; ಅದು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿತು: ನಾನು ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೇಗಾ, ಮೊದಲನೆಯವನೂ ಕೊನೆಯವನೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ; ನೀನು ನೋಡುವದನ್ನು ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಬರೆದು, ಏಷ್ಯಾದಲ್ಲಿರುವ ಏಳು ಸಭೆಗಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸು; ಎಫೆಸಕ್ಕೆ, ಸ್ಮುರ್ನಕ್ಕೆ, ಪೆರ್ಗಮಕ್ಕೆ, ಥುವತೈರಕ್ಕೆ, ಸಾರ್ದಿಗೆ, ಫಿಲದೆಲ್ಫಿಯಾಗೆ, ಲವೊದಿಕೆಗೆ. ಆಗ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದ ಆ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ನೋಡಲು ನಾನು ತಿರುಗಿದೆನು. ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದಾಗ, ಏಳು ಬಂಗಾರದ ದೀಪಸ್ತಂಭಗಳನ್ನು ಕಂಡೆನು; ಮತ್ತು ಆ ಏಳು ದೀಪಸ್ತಂಭಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯಕುಮಾರನಂತಿರುವ ಒಬ್ಬನನ್ನು ಕಂಡೆನು; ಅವನು ಕಾಲಿನವರೆಗೆ ಇಳಿಯುವ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದನು, ಮತ್ತು ಎದೆ ಸುತ್ತಲೂ ಬಂಗಾರದ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದನು. ಅವನ ತಲೆಯೂ ಕೂದಲೂ ಉಣ್ಣೆಯಂತೆ, ಹಿಮದಂತೆ ಶುಭ್ರವಾಗಿದ್ದವು; ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಬೆಂಕಿಯ ಜ್ವಾಲೆಯಂತಿದ್ದವು; ಅವನ ಪಾದಗಳು ಒಲೆಯೊಳಗೆ ಕೆಂದಿದ ಶುದ್ಧ ಪಿತ್ತಳದಂತಿದ್ದವು; ಅವನ ಧ್ವನಿ ಬಹುಜಲಗಳ ಘೋಷದಂತಿತ್ತು. ಅವನ ಬಲಗೈಯಲ್ಲಿ ಏಳು ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಇದ್ದವು; ಅವನ ಬಾಯಿಂದ ಉಭಯಧಾರೆಯಾದ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಖಡ್ಗವು ಹೊರಡುತ್ತಿತ್ತು; ಅವನ ಮುಖಪ್ರಭೆ ತನ್ನ ಬಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಸೂರ್ಯನಂತಿತ್ತು. ನಾನು ಅವನನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಸತ್ತವನಂತೆ ಅವನ ಪಾದಗಳ ಬಳಿ ಬಿದ್ದೆನು. ಆಗ ಅವನು ತನ್ನ ಬಲಗೈಯನ್ನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು ನನಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಭಯಪಡಬೇಡ; ನಾನು ಮೊದಲನೆಯವನೂ ಕೊನೆಯವನೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ; ಜೀವಿಸುವವನಾದ ನಾನು ಸತ್ತವನಾಗಿದ್ದೆನು; ಮತ್ತು ಇಗೋ, ನಾನು ಯುಗಯುಗಾಂತರಗಳಿಗೂ ಜೀವಂತನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಆಮೆನ್; ಮತ್ತು ನರಕದ ಹಾಗೂ ಮರಣದ ಕೀಲಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದೇನೆ. ಆದದರಿಂದ, ನೀನು ಕಂಡ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನೂ, ಈಗಿರುವ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನೂ, ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಸಂಭವಿಸುವ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನೂ ಬರೆ. ಪ್ರಕಟನೆ 1:10–19.

While Adventism upheld the “historicist” methodology they recognized that all the churches of Revelation two and three are repeated in the final church. Unfortunately, at the end of the nineteenth century Satan was already closing Adventism’s eyes to the sacred methodology, the protection of, and the practice of being an essential part of their responsibility as “the depositaries of the great truths of prophecy.” Even as the methodology was being set aside in Adventism, there were still those who applied the sacred methodology. We use the book, Story of the Seer of Patmos as a witness to the fact that applying all the churches to the history of Laodicea is a valid application of prophecy. The following are excerpts from that book that make the point I am referring to.

ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂ “ಐತಿಹಾಸಿಕತಾವಾದ” ವಿಧಾನವನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿದಿದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಕಟಣೆ ಗ್ರಂಥದ ಎರಡನೇ ಮತ್ತು ಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಸಭೆಗಳೂ ಅಂತಿಮ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಪುನರಾವರ್ತಿತವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಗುರುತಿಸಿದ್ದರು. ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್, ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸೈತಾನನು ಈಗಾಗಲೇ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಆ ಪವಿತ್ರ ವಿಧಾನದಿಂದಲೂ, ಅದರ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯಿಂದಲೂ, ಮತ್ತು “ಪ್ರವಚನದ ಮಹಾ ಸತ್ಯಗಳ ಭಂಡಾರಪಾಲಕರು” ಎಂಬ ತಮ್ಮ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗವಾಗಿದ್ದ ಅದರ ಆಚರಣೆಯಿಂದಲೂ ಮುಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದನು. ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನಲ್ಲಿ ಆ ವಿಧಾನವನ್ನು ಪಕ್ಕಕ್ಕಿರಿಸಲಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೂ, ಆ ಪವಿತ್ರ ವಿಧಾನವನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತಿದ್ದವರು ಇನ್ನೂ ಇದ್ದರು. ಪಟ್ಮೋಸದ ದ್ರಷ್ಟನ ಕಥೆ ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು, ಎಲ್ಲಾ ಸಭೆಗಳನ್ನೂ ಲವೊದಿಕಾಯ ಸಭೆಯ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ಅನ್ವಯಿಸುವುದು ಪ್ರವಾದನೆಯ ಮಾನ್ಯ ಅನ್ವಯವಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಸಂಗತಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ನಾವು ಬಳಸುತ್ತೇವೆ. ನಾನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಿರುವ ಅಂಶವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುವ ಆ ಪುಸ್ತಕದ ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳು ಕೆಳಗಿನಂತಿವೆ.

> “It should be remembered that, as the experience of Ephesus, Smyrna, and Pergamos, will be repeated in the last church before the second coming of Christ, so the history of Thyatira will have its counterpart in the last generation.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 69.

> “ಕ್ರಿಸ್ತನ ದ್ವಿತೀಯ ಆಗಮನಕ್ಕಿಂತ ಮುನ್ನಿರುವ ಅಂತಿಮ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಎಫೆಸು, ಸ್ಮಿರ್ನಾ ಮತ್ತು ಪೆರ್ಗಮದ ಅನುಭವವು ಮರುಕಳಿಸುವಂತೆಯೇ, ತ್ಯಾತೀರದ ಇತಿಹಾಸವೂ ಅಂತಿಮ ತಲೆಮಾರಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸಮಾನಾಂತರವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 69.

Haskell correctly points out that the experience of the first four churches is repeated, or as he says, “will have its counterpart in the last generation.”

ಹ್ಯಾಸ್ಕೆಲ್ ಸರಿಯಾಗಿ ಸೂಚಿಸುವದೇನೆಂದರೆ, ಮೊದಲ ನಾಲ್ಕು ಸಭೆಗಳ ಅನುಭವವು ಪುನರಾವರ್ತಿತವಾಗುತ್ತದೆ; ಅಥವಾ ಆತನು ಹೇಳುವಂತೆ, “ಕೊನೆಯ ತಲೆಮಾರಿನಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ಅದರ ಸಮಾನಾಂಶವು ಇರುತ್ತದೆ.”

> “He applied the test, but all pointed forward to the year 1843 as the time when the world must welcome its Saviour. The condition of the people at the first advent of Christ was now repeated.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 75.

> “ಅವನು ಆ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸಿದನು; ಆದರೆ ಅವೆಲ್ಲವೂ ಲೋಕವು ತನ್ನ ರಕ್ಷಕನನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಬೇಕಾದ ಕಾಲವಾಗಿ ಕ್ರಿ.ಶ. 1843ನೇ ವರ್ಷವನ್ನೇ ಮುಂದಿರಿಸಿ ಸೂಚಿಸಿತು. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮೊದಲ ಆಗಮನದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಜನರ ಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗಿತ್ತೋ, ಅದು ಈಗ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪುನರಾವರ್ತಿತವಾಯಿತು.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 75.

Haskell was speaking of William Miller identifying 1843 as the Second Coming of Christ, and identifies that the conditions of the first advent was repeated in the time of the Millerites. Haskell was correct, and Sister White confirms that Miller himself was represented by John the Baptist.

ಹಾಸ್ಕೆಲ್ ಅವರು, ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಎರಡನೇ ಆಗಮನವನ್ನು 1843 ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು; ಮತ್ತು ಮೊದಲ ಆಗಮನದ ಸಂದರ್ಭಗಳೇ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮರುಕಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು ಎಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಾಸ್ಕೆಲ್ ಸರಿಯಾಗಿದ್ದರು; ಮತ್ತು ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್, ಮಿಲ್ಲರ್ ಸ್ವತಃ ಯೋಹಾನ ಬಾಪ್ತಿಸ್ಮದಾತನಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನು ಎಂದು ದೃಢಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

> “As John the Baptist heralded the first advent of Jesus and prepared the way for His coming, so William Miller and those who joined with him proclaimed the second advent of the Son of God.” Early Writings, 229.

> “ಯೋಹಾನ ಬಾಪ್ತಿಸ್ಮಕಾರನು ಯೇಸುವಿನ ಪ್ರಥಮ ಆಗಮನವನ್ನು ಘೋಷಿಸಿ, ಅವರ ಬರುವಿಕೆಗೆ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದಂತೆಯೇ, ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ಮತ್ತು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡವರೂ ದೇವರ ಕುಮಾರನ ದ್ವಿತೀಯ ಆಗಮನವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದರು.” Early Writings, 229.

Haskel even identifies that during the history of Pergamos, (the third church representing the compromise of Christianity with idolatry), the history of Sardis, the fifth church was repeated.

ಹಾಸ್ಕೆಲ್ ಅವರು ಪರ್ಗಮೋಸದ ಇತಿಹಾಸದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ (ವಿಗ್ರಹಾರಾಧನೆಯೊಂದಿಗೆ ಕ್ರೈಸ್ತಧರ್ಮದ ರಾಜಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಮೂರನೆಯ ಸಭೆ), ಐದನೆಯ ಸಭೆಯಾದ ಸಾರ್ದಿಸ್‌ನ ಇತಿಹಾಸವು ಪುನರಾವರ್ತಿತವಾಯಿತು ಎಂದು ಸಹ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ.

> “There was a time in the history of Pergamos, when Christianity thought Paganism was dead; but in reality, the religion which was apparently vanquished, had conquered. Paganism baptized, stepped into the church. In the days of Sardis this history was repeated.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 75, 76.

> “ಕ್ರೈಸ್ತಧರ್ಮವು ಪೇಗನಿಸಮ್ ಸತ್ತಿಹೋಯಿತು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದ ಪರ್ಗಮೋಸದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಾಲವಿತ್ತು; ಆದರೆ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ, ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಸೋತಂತೆ ಕಂಡ ಧರ್ಮವೇ ಜಯಗಳಿಸಿತ್ತು. ಬಾಪ್ತಿಸ್ಮ ಹೊಂದಿದ ಪೇಗನಿಸಮ್ ಸಭೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು. ಸಾರ್ದಿಸಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಇತಿಹಾಸವು ಪುನರಾವರ್ತಿತವಾಯಿತು.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 75, 76.

Sardis was the church of the Reformation that woke up and protested against the satanic fallacies of the papacy, but before their work was finished, they had already began returning to Rome. They thought as did the church of Pergamos that papalism was dead, but in reality, it was still living. Haskell also identifies that upon the remnant church shines “the accumulated rays of all past ages.”

ಸಾರ್ದೀಸ್ ಎಂಬುದು ಸುಧಾರಣಾ ಚಳವಳಿಯ ಸಭೆಯಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಎಚ್ಚರಗೊಂಡು ಪಾಪಾಸನದ ಸೈತಾನೀಯ ಭ್ರಾಂತಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿತು; ಆದರೆ ಅವರ ಕಾರ್ಯ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲುಲೇ, ಅವರು ಈಗಾಗಲೇ ರೋಮಿನತ್ತ ಹಿಂದಿರುಗಲು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದರು. ಪರ್ಗಮೋಸದ ಸಭೆಯಂತೆಯೇ ಅವರೂ ಪಾಪಾಸನವಾದವು ಸತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರು; ಆದರೆ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಅದು ಇನ್ನೂ ಜೀವಂತವಾಗಿಯೇ ಇತ್ತು. ಹಾಸ್ಕೆಲ್ ಸಹ ಅವಶಿಷ್ಟ ಸಭೆಯ ಮೇಲೆ “ಕಳೆದ ಎಲ್ಲಾ ಯುಗಗಳ ಸಂಚಿತ ಕಿರಣಗಳು” ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ.

> “Upon this last church—the remnant,—shine the accumulated rays of all past ages.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 69.

> “ಈ ಅಂತಿಮ ಸಭೆಯ ಮೇಲೆ—ಶೇಷಜನರ ಮೇಲೆ—ಕಳೆದ ಎಲ್ಲಾ ಯುಗಗಳ ಸಂಚಿತ ಕಿರಣಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತವೆ.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 69.

I am not suggesting that Haskell recognized that the progressive history represented by the seven churches, was also fulfilled in the history of ancient Israel, but he certainly upholds that truth when he writes that “the accumulated rays of all past ages” “shine” upon “the last church.” Ancient Israel is included in the “rays of” “past ages.” And though he upholds the principles necessary to recognize the symbolism of the seven churches in ancient Israel’s history, I am uncertain how deeply he recognized the parallels represented in those symbols. I am also certain he did not recognize an even more important aspect of the histories represented by the seven churches, an aspect we are leading to.

ಏಳು ಸಭೆಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರಗತಿಶೀಲ ಇತಿಹಾಸವು ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿಯೂ ನೆರವೇರಿತೆಂಬುದನ್ನು ಹಾಸ್ಕೆಲ್ ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ನಾನು ಸೂಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ “ಕಳೆದ ಎಲ್ಲಾ ಯುಗಗಳ ಸಂಚಿತ ಕಿರಣಗಳು” “ಕೊನೆಯ ಸಭೆಯ” ಮೇಲೆ “ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತವೆ” ಎಂದು ಅವನು ಬರೆಯುವಾಗ, ಆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲು “ಕಳೆದ ಯುಗಗಳ” “ಕಿರಣಗಳಲ್ಲಿ” ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಮತ್ತು ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಏಳು ಸಭೆಗಳ ಸಂಕೇತಾರ್ಥವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಅಗತ್ಯವಾದ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳನ್ನು ಅವನು ಸಮರ್ಥಿಸಿದ್ದರೂ, ಆ ಸಂಕೇತಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಸಮಾನತೆಗಳನ್ನು ಅವನು ಎಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ನನಗೆ ನಿಶ್ಚಿತತೆ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ, ಏಳು ಸಭೆಗಳು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಇತಿಹಾಸಗಳಲ್ಲಿರುವ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಮಹತ್ವದ ಒಂದು ಅಂಶವನ್ನೂ—ನಾವು ಈಗ ಅದರ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗುತ್ತಿರುವ ಆ ಅಂಶವನ್ನೂ—ಅವನು ಗುರುತಿಸಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ನಾನು ಸಹ ನಿಶ್ಚಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆ.

We will address this truth in our next article.

ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಪರಿಗಣಿಸುವೆವು.

Back to Articles