Article

# ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕ - ಒಂದು ನೂರು ಅರವತ್ತಮೂರು

ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುವುದು: ದಾನಿಯೇಲನ ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಅನ್ವೇಷಣೆ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 28, 2024

Formats

PDF
Word

ಈಗ ನಾವು ದಾನಿಯೇಲನ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಲು ಆರಂಭಿಸೋಣ.

> ಮೇದ್ಯನಾದ ದಾರಿಯನ ಮೊದಲನೆಯ ವರ್ಷದಲ್ಲಿಯೂ ನಾನು ಅವನನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಲು ಮತ್ತು ಬಲಪಡಿಸಲು ನಿಂತಿದ್ದೆನು. ಈಗ ನಾನು ನಿನಗೆ ಸತ್ಯವನ್ನು ತೋರಿಸುವೆನು. ಇಗೋ, ಪರ್ಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಮೂವರು ರಾಜರು ಏಳುವರು; ನಾಲ್ಕನೆಯವನು ಅವರಿಗಿಂತಲೂ ಅತ್ಯಧಿಕ ಧನವಂತನಾಗಿರುವನು; ಮತ್ತು ತನ್ನ ಐಶ್ವರ್ಯದ ಮೂಲಕ ಬಂದ ತನ್ನ ಬಲದಿಂದ ಅವನು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಗ್ರೀಕ್ ರಾಜ್ಯದ ವಿರುದ್ಧ ಪ್ರಚೋದಿಸುವನು. ಆಗ ಮಹಾ ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿಯಾದ ಒಬ್ಬ ರಾಜನು ಏಳುವನು; ಅವನು ಮಹಾ ಪ್ರಭುತ್ವದಿಂದ ಆಳುವನು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ನಡೆಯುವನು. ಅವನು ಏಳಿದಾಗ ಅವನ ರಾಜ್ಯವು ಭಂಗಗೊಳ್ಳುವುದು, ಮತ್ತು ಆಕಾಶದ ನಾಲ್ಕು ಗಾಳಿಗಳ ಕಡೆಗೆ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಡುವುದು; ಆದರೆ ಅದು ಅವನ ಸಂತತಿಗೆ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ, ಅವನು ಆಳಿದ ಪ್ರಭುತ್ವದ ಪ್ರಕಾರವೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನ ರಾಜ್ಯವು ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಡುವುದು, ಹೌದು, ಅವರಲ್ಲದೆ ಇತರರಿಗಾಗಿಯೂ. ದಾನಿಯೇಲನು 11:1–4.

ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ ತಿಳಿಸುವುದರಿಂದ ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ: ದಾರಿಯನ ಮೊದಲನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿಯೂ ತಾನು ಅವನೊಡನೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದ್ದೆನೆಂದು; ಅದೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ದಾರಿಯನ ಅಳಿಯನಾಗಿದ್ದ ಅವನ ಸೈನ್ಯಾಧಿಪತಿಯು ಬಾಬೆಲನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬೆಳ್ಶಸ್ಸರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು. ಅಧ್ಯಾಯ ಹತ್ತರ ಮೊದಲನೇ ವಚನದ ಪ್ರಕಾರ, ದಾನಿಯೇಲನು ಈ ದರ್ಶನವನ್ನು ಕುರೂಷನ ಮೂರನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಹೊಂದುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಆದಕಾರಣ ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ದಾರಿಯನನ್ನೂ ಕುರೂಷನನ್ನೂ “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲ”ವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಸಂಕೇತಗಳಾಗಿ ಗುರುತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಕ್ರಿ.ಪೂ. 538ನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಮೇದ್ಯ-ಪರ್ಷ್ಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ಬೆಳ್ಶಸ್ಸರನನ್ನೂ ಬಾಬೆಲನ್ನೂ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿತು.

> “ಕ್ರಿ.ಪೂ. 538ರಲ್ಲಿ ಕೈರೂಸನು ಬಾಬೆಲನ್ನು ಮುತ್ತಿಗೆ ಹಾಕಿ, ಉಪಾಯದಿಂದ ಅದನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು; ಮತ್ತು ಪರ್ಶಿಯರು ಕೊಂದ ಬೆಲ್ಶಜ್ಜರನ ಮರಣದೊಂದಿಗೆ ಬಾಬೆಲಿನ ರಾಜ್ಯವು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರದೆ ಹೋಗಿತು.” ಉರಿಯಾ ಸ್ಮಿತ್, Daniel and the Revelation, 46.

ಕ್ರಿ.ಪೂ. 538ನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ದಾನಿಯೇಲನು ಒಂಬತ್ತನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದನು.

> ಹಿಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ [ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯ] ದಾಖಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದರ್ಶನವು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 538ರಲ್ಲಿ ಬೆಲ್ಶಚ್ಚರನ ಮೂರನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಅದೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ, ಅದು ದಾರ್ಯನ ಮೊದಲನೇ ವರ್ಷವೂ ಆಗಿದ್ದು, ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ [ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯ] ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಘಟನೆಗಳು ಸಂಭವಿಸಿದವು.” ಉರಿಯಾಹ್ ಸ್ಮಿತ್, Daniel and the Revelation, 205.

ಕ್ರಿ.ಪೂ. 538ರಲ್ಲಿ, ಬೆಲ್ಷಸ್ಸರನ ಮೂರನೆಯದೂ ಕೊನೆಯದೂ ಆದ ವರ್ಷವಾಗಿದ್ದ ದಾರಿಯನ ಪ್ರಥಮ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ, ಕರ್ತನು ಕಲ್ದಾಯರ ದೇಶವನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸಿ ಅದನ್ನು ಬತ್ತಲಾಗಿ ಮಾಡಿದನು.

> ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ದೇಶವು ಹಾಳಾಗಿದ್ದು ಭಯಾನಕವಾಗಿರುವದು; ಮತ್ತು ಈ ಜನಾಂಗಗಳು ಬಾಬೆಲಿನ ರಾಜನಿಗೆ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸೇವೆ ಮಾಡುವವು. ಮತ್ತು ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಪೂರ್ಣವಾದಾಗ, ನಾನು ಬಾಬೆಲಿನ ರಾಜನನ್ನೂ ಆ ಜನಾಂಗವನ್ನೂ ಅವರ ಅಧರ್ಮದ ನಿಮಿತ್ತ ದಂಡಿಸುವೆನು ಎಂದು ಕರ್ತನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಕಲ್ದಾಯರ ದೇಶವನ್ನೂ ನಿತ್ಯ ಹಾಳುಮಾಡುವೆನು. ಯೆರೆಮಿಯ 25:11, 12.

ಹತ್ತನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ, ಕರ್ತನು ಬಾಬೇಲಿನ ಶಿಕ್ಷೆಯ ಕಡೆಗೆ ಮುನ್ನಡೆಸುವಾಗ “ನಂತರ” ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾನೆ. ಬಾಬೇಲು “ನಿರ್ಜನವಾಗಿಸಿದ ನಂತರ,” ದೇವರ ಜನರಿಗಾಗಿ ಕರ್ತನು ತನ್ನ ಶುಭಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವನು.

> ಯಾಕಂದರೆ ಕರ್ತನು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ಬಾಬಿಲೋನಿನಲ್ಲಿ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡ ನಂತರ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಂದರ್ಶಿಸಿ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಈ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗಿಸುವ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ನೀಡಿದ ನನ್ನ ಶುಭ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವೆನು. ಯೆರೆಮಿಯ 25:10.

ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಬಂಧನವು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 606ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಯಿತು.

> “ಕ್ರಿ.ಪೂ. 606ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಈಗ ತಮ್ಮ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ದಾನಿಯೇಲನು ಗ್ರಹಿಸಿದ್ದನು.” ಉರಿಯಾಹ್ ಸ್ಮಿತ್, Daniel and the Revelation, 205.

ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷದ ಬಂಧಿತಾವಸ್ಥೆ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 606ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಗಿ, ಕ್ರಿ.ಪೂ. 536ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು; ಅದು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 538ರಲ್ಲಿ ಬೆಲ್ಶಸ್ಸರನ ಮರಣ ಮತ್ತು ಬಾಬೆಲಿನ ಪಾಳುಗೊಂಡ ಸ್ಥಿತಿಯ ನಂತರ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಾಗಿತ್ತು. ಅದು ಸೈರಸದ ಮೂರನೇ ವರ್ಷವಾಗಿತ್ತು. ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ಹಿದ್ದೆಕೆಲ್ ನದಿಯ ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು ಸೈರಸದ ಮೂರನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಾಯ ಹನ್ನೊಂದರ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ದಾರಿಯವನ ಮೊದಲ ವರ್ಷದ ಉಲ್ಲೇಖದಿಂದ ಆರಂಭಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಅವನು ಎರಡು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕ್ರಿ.ಪೂ. 538 ಮತ್ತು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 536 ಎರಡೂ ನೇಮಿತ ಕಾಲಗಳಾಗಿದ್ದವು; ಕ್ರಿ.ಪೂ. 538ವು ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಪ್ರವಾದನೆಯು ಸಮಾಪ್ತಿಗೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ನೇಮಿತ ಕಾಲವಾಗಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 536ವು “ನಂತರ” ಕ್ರಿ.ಪೂ. 538ಕ್ಕೆ, ಕರ್ತನು ತನ್ನ ಜನರ ನಿಮಿತ್ತ ತನ್ನ ಶುಭಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕಾದ ನೇಮಿತ ಪ್ರವಾದಿಕ ಕಾಲವಾಗಿತ್ತು.

ಕ್ರಿ.ಪೂ. 538 ಮತ್ತು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 536 ಎರಡೂ ನೇಮಕಿತ ಸಮಯಗಳಾಗಿವೆ; ಅವುಗಳನ್ನು ಎರಡು ಐತಿಹಾಸಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾರೆ—ಒಬ್ಬನು ಮೇದ್ಯದ ಮೊದಲ ರಾಜನಾಗಿದ್ದನು, ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಪರ್ಷ್ಯದ ಮೊದಲ ರಾಜನಾಗಿದ್ದನು. ನೈಜ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರು ನೈಜ ಬಾಬೆಲಿನಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಯಾಗಿದ್ದ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಅಂತ್ಯವು, ಆತ್ಮಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರು ಆತ್ಮಿಕ ಬಾಬೆಲಿನಲ್ಲಿ ಕ್ರಿ.ಶ. 538ರಿಂದ 1798ರವರೆಗೆ ಬಂಧಿತರಾಗಿದ್ದ ಒಂದು ಸಾವಿರ ಎರಡು ನೂರು ಅರವತ್ತು ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು. 1798 ಒಂದು “ನೇಮಕಿತ ಸಮಯ” ಆಗಿತ್ತು; ಆಗ “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲ” ಎಂದು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅವಧಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. ಕ್ರಿ.ಪೂ. 538 ಮತ್ತು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 536, ಅವುಗಳನ್ನು “ನೇಮಕಿತ ಸಮಯ” ಎಂದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿರುವಂತೆಯೇ, “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲ” ಎಂದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅವಧಿಯ ಆರಂಭವನ್ನೂ ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ.

> “ನಿರಂತರ ಹಿಂಸೆಯ ಈ ದೀರ್ಘಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿರುವ ದೇವರ ಸಭೆಯು, ವಲಸದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಬಾಬಿಲೋನಿನಲ್ಲಿ ಬಂಧಿತರಾಗಿ ಇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಮಕ್ಕಳಿದ್ದಂತೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಬಂಧನದಲ್ಲಿಯೇ ಇತ್ತು.” ಪ್ರಾಫೆಟ್ಸ್ ಅಂಡ್ ಕಿಂಗ್ಸ್, 714.

ಸಕಲ ಪ್ರವಾದನೆಯೂ ತಾವು ಮೊದಲು ನೆರವೇರಿದ ದಿನಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತಾಡುತ್ತದೆ; ಆದಕಾರಣ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 538ನೇ ವರ್ಷ ಮತ್ತು ಅರಸ ದಾರಿಯನು, ಜೊತೆಗೆ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 536ನೇ ವರ್ಷ ಮತ್ತು ಅರಸ ಸೈರಸನು, 1989ರಲ್ಲಿ ಇರುವ “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲ”ವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು ಆ ಇಬ್ಬರು ಅರಸರು ಅಧ್ಯಕ್ಷ ರೀಗನ್ ಮತ್ತು ಮೊದಲನೆಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಬುಷ್ ಅವರನ್ನು ರೂಪಕಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿ ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕ್ರಿ.ಪೂ. 538 ಮತ್ತು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 536 ಎಂಬವು ಒಂದು ದಾರಿಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ; ಆ ಎರಡೂ ದಿನಾಂಕಗಳು ಒಂದೇ ದಾರಿಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬ ತಿಳುವಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅವು ನೆರವೇರುತ್ತವೆ. “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲ”ದ ದಾರಿಚಿಹ್ನೆಯು ಎರಡು ಸಂಕೇತಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ; ಮತ್ತು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ರೀಗನ್ ಮತ್ತು ಮೊದಲನೆಯ ಬುಷ್ ಅವರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಂತೆ, ಆ ಎರಡೂ ಸಂಕೇತಗಳು ಅದೇ ಒಂದೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ನೆರವೇರುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಅದು ನಿಯಮಕ್ಕೆ ಹೊರತಾದ ಅಪವಾದವಾಗಿದೆ; ಯಾಕಂದರೆ ಮೋಶೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲ”ದ ದಾರಿಚಿಹ್ನೆಯು ಆರೋನ ಮತ್ತು ಮೋಶೆ ಇವರಿಬ್ಬರ ಜನನವಾಗಿದ್ದು, ಅವು ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಅಂತರದಿಂದ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಅದು ಬಾಪ್ತಿಸ್ಮನ ಯೋಹಾನ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಸ್ತ ಇವರ ಜನನವಾಗಿದ್ದು, ಅವು ಆರು ತಿಂಗಳ ಅಂತರದಿಂದ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು.

“ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲ”ದೊಂದಿಗೆ, ಕ್ರಿಸ್ತವಿರೋಧಿಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಅದು 1798 ಮತ್ತು 1799 ಆಗಿತ್ತು. ಫ್ರೆಂಚ್ ಕ್ರಾಂತಿಯು ಪ್ರವಾದನೆಯ ವಿಷಯವಾಗಿದ್ದು, ಅದು 1789ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿ, ತನ್ನ ನೇಮಕಿತ ಸಮಯದಲ್ಲಿ 1799ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮುಂದುವರಿಯಿತು; ಇದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ 1798 ಕೂಡ ಒಂದು ನೇಮಕಿತ ಸಮಯವಾಗಿತ್ತು. ಇವೆರಡೂ ಸೇರಿ ಮೃಗಕ್ಕೆ ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟ ಮಾರಕ ಗಾಯವನ್ನೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಮೃಗದ ಮೇಲೆ ಸವಾರಿ ಮಾಡಿ ಅದರ ಮೇಲೆ ಆಳಿದ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನೂ ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ. ದಾರಿಯನು ತನ್ನ ಸೈನ್ಯವನ್ನು “ಗೋಡೆ”ಯ ಮೂಲಕ ಒಳಗೆ ಕಳುಹಿಸಿ ತನ್ನ ಶತ್ರುವನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದ ರಾಜನು; ಅವನು “ಇಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಪರದೆ”ಯ ಗೋಡೆಯನ್ನು ಕುಸಿತಗೊಳಿಸುವ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಶತ್ರುವನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದ ರೇಗನ್‌ನ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಕೂರೂಷನು ಮೊದಲ ಬುಷ್‌ನ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಕೂರೂಷನು ಕೂರೂಷ ಮಹಾನ್ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಮತ್ತು ಮೊದಲ ಜಾರ್ಜ್ ಬುಷ್ ದೊಡ್ಡ ಬುಷ್, ಕೊನೆಯ ಬುಷ್ ಸಣ್ಣ ಬುಷ್ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.

ಯಾಕಂದರೆ ಈ ಇಬ್ಬರು ರಾಜರು ಮತ್ತು ಅವರು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಆ ಎರಡು ದಿನಾಂಕಗಳು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಒಂದೇ ಸಂಕೇತವಾಗಿವೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬಾಬಿಲೋನು ಆಳುವ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷದ ಅವಧಿಯು ತನ್ನ ನೇಮಿತ ಸಮಯವನ್ನು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 538ರಲ್ಲಿ ತಲುಪಿತು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ದಾರಿಯಸ್ಸನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಬಂಧನದ ಸಮಾಪ್ತಿಯು ತನ್ನ ನೇಮಿತ ಸಮಯವನ್ನು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 536ರಲ್ಲಿ ತಲುಪಿತು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಸೈರಸ್ಸನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇವೆರಡೂ ಸೇರಿ, ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಬೆಳಕು ಮುದ್ರಾಭಂಗಗೊಳ್ಳಬೇಕಾದ “ಅಂತ್ಯಕಾಲವನ್ನು” ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. 1798ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟನೆ ಹದಿನಾಲ್ಕನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೊದಲ ದೂತನು “ಅಂತ್ಯಕಾಲಕ್ಕೆ” ಬಂದನು, ಮತ್ತು ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಅವರು ಆ ದೂತನು “ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೇ ಅಲ್ಲ” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಕೋರೇಶನ ಮೂರನೆಯ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ, ದೇವರ ಜನರ ಪ್ರಧಾನನಾದ ಮತ್ತು ದೇವದೂತರಿಗೆ ಮಹಾದೂತನಾದ ಮೀಕಾಯೇಲನು, ಕೋರೇಶನೊಂದಿಗೆ ವ್ಯವಹರಿಸಿ, ದೇವರ ಜನರಿಗೆ ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ, ಪಟ್ಟಣವನ್ನೂ, ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವನ್ನೂ, ಬೀದಿಗಳನ್ನೂ ಗೋಡೆಗಳನ್ನೂ ಮರುನಿರ್ಮಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುವ ಮೂರು ಆದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದನ್ನು ಕೋರೇಶನು ಪ್ರಕಟಿಸುವಂತೆ ನಡೆಸಿದ ಬೆಳಕನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಲು ಇಳಿದುಬಂದನು. ಆ ಕಾರ್ಯವು 1798ರಲ್ಲಿ “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ” ಆರಂಭವಾದ ಮೊದಲ ಮತ್ತು ಎರಡನೇ ದೂತರ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿತ್ತು.

ದಾರಿಯಸ್ ಮತ್ತು ಸೈರಸ್ ಅವರ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಿಖಾಯೇಲನ ಇಳಿವರಿವು, 1798ರಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ದೂತನ ಆಗಮನವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು; ಮತ್ತು ಇವೆರಡೂ ಸೇರಿ 1989ರಲ್ಲಿ “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ” ಅದೇ ದೂತನ ಆಗಮನವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. 1989ವು “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲ” ಎಂಬ ಅವಧಿಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿತು, ಮತ್ತು ಅದು ನೇಮಿತ ಸಮಯವೂ ಆಗಿತ್ತು. ನೇಮಿತ ಸಮಯವು ಒಂದು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಕಾಲಾವಧಿಯ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಆಧುನಿಕ ಆತ್ಮಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಮೊದಲ “ಕಾದೇಶ”ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ 1863ರ ಬಂಡಾಯವು, 1989ರಲ್ಲಿ “ನೇಮಿತ ಸಮಯ”ದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡ ನೂರ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯ ಆರಂಭವಾಗಿತ್ತು. ನೂರ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಎಂಬುದು ಹನ್ನೆರಡು ನೂರು ಅರವತ್ತಿನ ದಶಾಂಶ, ಅಂದರೆ ಹತ್ತನೆಯ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು 1798ರಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ನೂರು ಅರವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಮೊದಲ ದೂತನ ಚಳವಳಿಯು ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು. 1989ರಲ್ಲಿ ನೂರ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಚಳವಳಿಯು ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು.

ದಾನಿಯೇಲನ ಅಧ್ಯಾಯ ಹನ್ನೊಂದರ ಮೊದಲನೆಯ ವಚನದಲ್ಲಿ, ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಇತಿಹಾಸವು 1989ರಲ್ಲಿ, ಅಂತ್ಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಕೋರೆಷನಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುವಲ್ಲಿ ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ಜಾಗರೂಕನೂ ನಿಖರನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾನ್ ಕೋರೆಷನು ಮಹಾನ್ ಬುಷ್‌ನನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ನಂತರ ಮೂರು ರಾಜರು ಬರುವರು, ತದನಂತರ ಅವರಿಗಿಂತಲೂ ಬಹಳ ಶ್ರೀಮಂತನಾಗಿರುವ ನಾಲ್ಕನೇ ಒಬ್ಬ ರಾಜನು ಬರುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗೆ, ಸಮಸ್ತ ಗ್ರೀಷ್ಯಾವನ್ನು ಕೆರಳಿಸುವ ಆ ಶ್ರೀಮಂತ ನಾಲ್ಕನೇ ರಾಜನು, 1989ರಿಂದಲಿರುವ ಆರನೆಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ಹತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಘಟನೆಗಳಲ್ಲಿ, ದಾನಿಯೇಲನು ಶೋಕಿಸುತ್ತಿರುವವನಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ; ಮತ್ತು ಅವನು ದರ್ಶನವನ್ನು ನೋಡುವಾಗ ತನ್ನ ಶೋಕಾನುಭವದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸ್ವರೂಪಕ್ಕೆ ಮಾರ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ದಿನಗಳ ಶೋಕಕಾಲವು, ಪುನರುತ್ಥಾನದಿಂದ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವ ಮರಣಕಾಲವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಹತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, ಮಿಖಾಯೇಲನು ಪರಲೋಕದಿಂದ ಇಳಿದು ಬಂದಿದ್ದಾನೆ; ಮತ್ತು ಯೂದಾ ಏಳುರಲ್ಲಿ, ಆತನು ಇಳಿದುಬರುವಾಗ ಮೋಶೆಯನ್ನು ಪುನರುತ್ಥಾನಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರಕಟನೆಯ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಮೋಶೆ (ಮತ್ತು ಎಲೀಯನು) ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟು, ಮೂರೂವರೆ ಸಾಂಕೇತಿಕ ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಸತ್ತವರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ಮೋಶೆ (ಎಲೀಯನೊಂದಿಗೆ) “ಒಂದು ಮಹಾ ಸ್ವರ”ದಿಂದ ಪುನರುತ್ಥಾನಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

> ಮೂರು ದಿನಗಳೂ ಅರ್ಧದ ನಂತರ ದೇವರಿಂದ ಬಂದ ಜೀವದ ಆತ್ಮವು ಅವರೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು; ಅವರು ತಮ್ಮ ಪಾದಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತರು; ಅವರನ್ನು ಕಂಡವರ ಮೇಲೆ ಮಹಾಭಯವು ಬಿತ್ತು. ಆಗ ಅವರು ಪರಲೋಕದಿಂದ ಅವರಿಗೆ, “ಇಲ್ಲಿಗೆ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಬನ್ನಿರಿ,” ಎಂದು ಹೇಳಿದ ಮಹಾ ಸ್ವರವನ್ನು ಕೇಳಿದರು. ಮತ್ತು ಅವರು ಮೇಘದಲ್ಲಿ ಪರಲೋಕಕ್ಕೆ ಏರಿದರು; ಅವರ ಶತ್ರುಗಳು ಅವರನ್ನು ಕಂಡರು. ಪ್ರಕಟನೆ 11:11, 12.

ಪುನರುತ್ಥಾನಗೊಳಿಸುವ “ಮಹಾ ಸ್ವರ”ವು ಪ್ರಧಾನದೂತನ ಸ್ವರವಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಪ್ರಧಾನದೂತನು ಮೀಕಾಯೇಲನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

> ಯಾಕಂದರೆ ಕರ್ತನೇ ಸ್ವತಃ ಆಜ್ಞಾಘೋಷದೊಂದಿಗೆ, ಪ್ರಧಾನ ದೂತನ ಸ್ವರದೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ದೇವರ ಕಹಳೆಯ ಧ್ವನಿಯೊಂದಿಗೆ ಪರಲೋಕದಿಂದ ಇಳಿದುಬರುವನು; ಆಗ ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ಸತ್ತವರು ಮೊದಲು ಎದ್ದೇಳುವರು. 1 ಥೆಸಲೋನಿಕದವರಿಗೆ 4:16

ಮೋಶೆ ಮತ್ತು ಏಲೀಯರು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟು ಪುನರುತ್ಥಾನಗೊಳ್ಳುವ ಇತಿಹಾಸವೇ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತಿನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮುದ್ರಣೆಯ ಇತಿಹಾಸವಾಗಿದೆ. ಆ ಇತಿಹಾಸವು 2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರಂದು ಪ್ರಕಟನೆ ಹದಿನೆಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ದೂತನ “ಮೊದಲ ಸ್ವರ”ದೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭವಾಯಿತು; ಮಹಾ ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್ ನಗರದ ದೊಡ್ಡ ಕಟ್ಟಡಗಳು ಕೆಡವಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಅದು ಆಗಮಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರಕಟನೆ ಹದಿನೆಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ “ಎರಡನೆಯ ಸ್ವರ”ವು, ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರುವ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನು ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ದೇವರ ಇತರ ಹಿಂಡು ಬಾಬಿಲೋನಿನಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವಾಗ ಮೊಳಗುತ್ತದೆ. ಅದೇ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ, ಅಂದರೆ ಮುದ್ರಣೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ, ದಾನಿಯೇಲನು “ಮರಾಹ್” ದರ್ಶನವನ್ನು ನೋಡುವುದರ ಮೂಲಕ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರತಿರೂಪಕ್ಕೆ ಮಾರ್ಪಡಿಸಲ್ಪಡುವವನಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ; ಅದು “ಮಾರೆಹ್” ದರ್ಶನದ ಸ್ತ್ರೀಲಿಂಗ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ. ಅದು “ಕಾರಕ” ದರ್ಶನವಾಗಿದೆ; ಅದನ್ನು ನೋಡುವವರಲ್ಲಿ ಅವರು ನೋಡುವ ಪ್ರತಿರೂಪವೇ ಪುನರುತ್ಪಾದಿತವಾಗುವಂತೆ “ಕಾರಣವಾಗುವ” ದರ್ಶನವಾಗಿದೆ.

ಮುದ್ರೆಯಿಡುವಿಕೆಯ ಆ ಇತಿಹಾಸವೂ, ಮತ್ತು ಹತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ ದಾನಿಯೇಲನ ರೂಪಾಂತರವೂ, ಮೋಶೆ, ಎಲೀಯ ಮತ್ತು ದಾನಿಯೇಲನಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರನ್ನು ಆತನು ಪುನರುತ್ಥಾನಗೊಳಿಸಿ ರೂಪಾಂತರಿಸುವಾಗ ಮಿಖಾಯೇಲನ ಇಳಿದುಬರುವಿಕೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಆತನು ಮಹಾದೂತನ “ಮಹಾ ಧ್ವನಿ”ಯಿಂದ ಪುನರುತ್ಥಾನವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಹೀಗೆ, ಮೊದಲನೆಯ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ಧ್ವನಿಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೂರನೆಯ “ಧ್ವನಿ”ಯನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆ ಮೊದಲನೆಯ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ಧ್ವನಿಗಳು ಎರಡೂ ಒಂದೇ ಆಗಿವೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವೆರಡೂ ಪ್ರಕಟನೆ ಹದಿನೆಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಧ್ವನಿಯೇ ಆಗಿವೆ. ಮಧ್ಯದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿಯೇ ದ್ರೋಹವು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಯಾಕಂದರೆ ಮಿಖಾಯೇಲನು ಮೋಶೆಯನ್ನು ಪುನರುತ್ಥಾನಗೊಳಿಸಿದಾಗ, ದ್ರೋಹದ ಕರ್ತನಾದ ಸೈತಾನನು ಅಲ್ಲಿದ್ದು ವಿರೋಧ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದರೂ, ಆತನು ಸೈತಾನನೊಡನೆ ವಾದಿಸಲಿಲ್ಲ.

> ಆದರೂ ಪ್ರಧಾನ ದೂತನಾದ ಮೈಕೇಲನು, ಮೋಶೆಯ ದೇಹದ ವಿಷಯವಾಗಿ ಸೈತಾನನೊಂದಿಗೆ ವಾದಿಸಿ ತರ್ಕಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನ ವಿರುದ್ಧ ನಿಂದಾಸೂಚಕ ದೋಷಾರೋಪಣೆಯನ್ನು ತರಲು ಧೈರ್ಯಪಡದೆ, “ಕರ್ತನು ನಿನ್ನನ್ನು ಗದರಿಸಲಿ” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಯೂದ 7.

2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರಂದು ಆರಂಭವಾಗಿ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರುವ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವ ಮುದ್ರಣಕಾಲದ ಆರಂಭವು “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ಸಹಿಯಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಅವಧಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಅಂದರೆ 2023ರ ಜುಲೈ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರಧಾನದೂತನ ಮಹಾ ಧ್ವನಿಯು ತನ್ನ ಮಧ್ಯದ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಲು ಆಯ್ಕೆಮಾಡುವ ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ಸತ್ತವರನ್ನು ಪುನರುತ್ಥಾನಗೊಳಿಸುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿತು. 2023ವು 2001ರ ನಂತರ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿರಿ; ಮತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ಎಂಬುದು ಎರಡು ನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತಿನ ದಶಮಾಂಶವಾಗಿದ್ದು, ಅದು ದೈವತ್ವ ಮತ್ತು ಮಾನವತ್ವಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧದ ಸಂಕೇತವಾಗಿರುವುದಲ್ಲದೆ, ಪುನಃಸ್ಥಾಪನೆಯ ಸಂಕೇತವೂ ಆಗಿದೆ.

ಜುಲೈ 2023ರಲ್ಲಿ, ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಲ್ಲದ ಆ ಮಹಾಪ್ರಬಲ ದೂತನು, ಸತ್ಯನಾಗಿದ್ದು, ಮಿಖಾಯೇಲನಾಗಿಯೂ ಇರುವವನು, ಹಾಗೂ ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಂದೇಶವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಇಳಿಯುತ್ತಿರುವ ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೇಗನಾಗಿರುವವನು. ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಆ ಚಿಕ್ಕ ಪುಸ್ತಕವು ಅಂತ್ಯದಿನಗಳವರೆಗೆ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ದಾನಿಯೇಲನ ಗ್ರಂಥದ ಆ ಭಾಗವಾಗಿದೆ.

> “ಪ್ರಕಟನೆ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಬೈಬಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಒಂದಾಗಿಯೂ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಇಲ್ಲಿ ದಾನಿಯೇಲನ ಗ್ರಂಥದ ಪೂರಕವು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಪ್ರವಾದನೆಯಾಗಿದ್ದು; ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಕಟಣೆಯಾಗಿದೆ. ಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಗ್ರಂಥವು ಪ್ರಕಟನೆ ಅಲ್ಲ; ಅದು ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ದಾನಿಯೇಲನ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆ ಭಾಗವಾಗಿತ್ತು. ದೂತನು, ‘ಆದರೆ ನೀನು, ಓ ದಾನಿಯೇಲನೇ, ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲದವರೆಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟು ಆ ಗ್ರಂಥಕ್ಕೆ ಮುದ್ರೆ ಹಾಕು’ ಎಂದು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು. ದಾನಿಯೇಲ 12:4.” ಅಪೋಸ್ತಲರ ಕೃತ್ಯಗಳು, 585.

ಅಂತ್ಯಕಾಲಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸುವ ದಾನಿಯೇಲನ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಭಾಗವು ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯವಾಗಿದೆ. ಅದು ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಕೊನೆಯ ಆರು ವಚನಗಳೇ ಆಗಿದೆ; ಆದರೆ ಇನ್ನೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಆ ಕೊನೆಯ ಆರು ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಪುನರುಕ್ತವಾಗಿರುವುದು ಆ ಅಧ್ಯಾಯದೊಳಗೆ ಕಂಡುಬರುವ ಇತಿಹಾಸಗಳೇ ಆಗಿವೆ.

> “ನಾವು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಮಯವಿಲ್ಲ. ಕಳವಳಕರ ಕಾಲಗಳು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿವೆ. ಲೋಕವು ಯುದ್ಧದ ಆತ್ಮದಿಂದ ಉದ್ರಿಕ್ತಗೊಂಡಿದೆ. ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಪ್ರವಾದನೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಸಂಕಟದ ದೃಶ್ಯಗಳು ಸಂಭವಿಸುವವು. ದಾನಿಯೇಲನ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರವಾದನೆ ತನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ನೆರವೇರಿಕೆಯನ್ನು ಬಹುತೇಕ ತಲುಪಿದೆ. ಈ ಪ್ರವಾದನೆಯ ನೆರವೇರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದಿರುವ ಇತಿಹಾಸದ ಬಹುಭಾಗವು ಪುನರಾವರ್ತಿತವಾಗುವುದು.” Manuscript Releases, number 13, 394.

ದಾನಿಯೇಲನ ಅಧ್ಯಾಯ ಹನ್ನೊಂದರ ಹದಿನಾರನೇ ವಚನವು ನಲವತ್ತೊಂದನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ಮರುಕಳಿಸುವ ಒಂದು ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಆ ವಚನದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರದ ಅರಸನು ಮಹಿಮೆಯ ದೇಶದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುತ್ತಾನೆ. ಹದಿನಾರನೇ ವಚನದ ಇತಿಹಾಸವು ರೋಮದ ಸೇನಾಪತಿ ಪೊಂಪೇಯನು ಯೂದಾವನ್ನೂ ಯೆರೂಸಲೇಮನ್ನೂ ಬಂಧನಕ್ಕೆ ತಂದ ಕಾಲವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ.

> ಆದರೆ ಅವನ ವಿರುದ್ಧ ಬರುವವನು ತನ್ನ ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯ ಪ್ರಕಾರವೇ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವನು; ಯಾರೂ ಅವನ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಲಾರರು; ಮತ್ತು ಅವನು ಮಹಿಮೆಯ ದೇಶದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುವನು; ಅದು ಅವನ ಕೈಯಿಂದ ನಾಶವಾಗುವದು. ದಾನಿಯೇಲ 11:16.

ಈ ವಚನಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚಿನ ವಚನಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುವ ನಮ್ಮ ವಿಚಾರಣೆಗೆ ಈ ವಚನವನ್ನು ಆಧಾರಬಿಂದುವಾಗಿ ಬಳಸುವ ಉದ್ದೇಶ ನನ್ನದು; ಆದಕಾರಣ ಈ ಗ್ರಹಿಕೆಯನ್ನು ಮೊದಲು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತೇನೆ. ಮೂರನೇ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕನೇ ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಾನ್ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್‌ನ ರಾಜ್ಯವು ವಿಭಜಿತವಾದ ನಂತರ ಅನುಸರಿಸುವ ಇತಿಹಾಸವು 1989ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಬಳಿಕ ಪ್ರಸ್ತುತ ಉಕ್ರೇನಿಯನ್ ಯುದ್ಧವನ್ನು, ಪಶ್ಚಿಮದ ಶಕ್ತಿಗಳ ಮೇಲೆ ಪುಟಿನ್‌ನ ವಿಜಯವನ್ನು, ಹಾಗೂ ನಂತರ ವಚನ ಹದಿನಾರಕ್ಕೆ ದಾರಿ ಮಾಡುವ ಪುಟಿನ್‌ನ ಅನಂತರದ ಸೋಲನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ತೋರಿಸಲು ಉದ್ದೇಶಿಸುತ್ತೇವೆ.

> “ಈಜಿಪ್ಟ್‌ ಉತ್ತರದ ರಾಜನಾದ ಅಂಟಿಯೋಕಸದ ಎದುರು ನಿಲ್ಲಲಾರದೆ ಇದ್ದರೂ, ಅಂಟಿಯೋಕಸನು ಈಗ ಅವನ ವಿರುದ್ಧ ಬಂದ ರೋಮನ್ನರ ಎದುರು ನಿಲ್ಲಲಾರದೆ ಹೋದನು. ಈ ಉದಯಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಶಕ್ತಿಗೆ ವಿರೋಧವಾಗಿ ಇನ್ನು ಯಾವುದೇ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೂ ಪ್ರತಿರೋಧಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಕ್ರಿ.ಪೂ. 65ರಲ್ಲಿ ಪಾಂಪೇಯನು ಅಂಟಿಯೋಕಸ್ ಏಷ್ಯಾಟಿಕಸ್‌ನಿಂದ ಅವನ ಸ್ವತ್ತುಗಳನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡು, ಸಿರಿಯಾವನ್ನು ರೋಮನ್ ಪ್ರಾಂತ್ಯವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದಾಗ, ಸಿರಿಯಾವನ್ನು ಜಯಿಸಿ ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಲಾಯಿತು.”

> “ಅದೇ ಶಕ್ತಿಯು ಪರಿಶುದ್ಧ ದೇಶದಲ್ಲಿಯೂ ನಿಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಭಸ್ಮಮಾಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಕ್ರಿ.ಪೂ. 161ರಲ್ಲಿ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ರೋಮವು ದೇವರ ಜನರಾದ ಯೆಹೂದ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿತವಾಯಿತು; ಆ ದಿನಾಂಕದಿಂದ ಅದು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಕಾಲಗಣನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಅದು ಯಥಾರ್ಥ ಜಯದ ಮೂಲಕ ಯೂದಾಯದ ಮೇಲೆ ಅಧಿಕಾರಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 63ರವರೆಗೆ ಹೊಂದಲಿಲ್ಲ; ಮತ್ತು ಆಗ ಅದು ಕೆಳಗಿನ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿತು.”

> ಪೊಂಟಸ್‌ನ ಅರಸನಾದ ಮಿಥ್ರಿದಾತೇಸದ ವಿರುದ್ಧ ನಡೆದ ತನ್ನ ದಂಡಯಾತ್ರೆಯಿಂದ ಪೊಂಪೆಯು ಹಿಂದಿರುಗಿದಾಗ, ಯೂದಾಯದ ಕಿರೀಟಕ್ಕಾಗಿ ಇಬ್ಬರು ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಗಳಾದ ಹೈರ್ಕಾನಸ್ ಮತ್ತು ಅರಿಸ್ತೋಬುಲುಸ್ ಪರಸ್ಪರ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿದ್ದರು. ಅವರ ವ್ಯಾಜ್ಯವು ಪೊಂಪೆಯ ಸಮಕ್ಷಮಕ್ಕೆ ಬಂದಿತು; ಅರಿಸ್ತೋಬುಲುಸದ ಹಕ್ಕುದಾವೆಯ ಅನ್ಯಾಯವನ್ನು ಅವನು ಬೇಗನೆ ಗ್ರಹಿಸಿದನು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ತಾನು ಆಶಿಸಿದ್ದ ಅರೇಬಿಯಾಕ್ಕೆ ಮಾಡುವ ದಂಡಯಾತ್ರೆ ಪೂರ್ಣವಾದ ನಂತರವೇ ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ತೀರ್ಮಾನ ನೀಡಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿ, ತಾನು ನಂತರ ಹಿಂದಿರುಗಿ, ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತವೂ ಯುಕ್ತವೂ ಆಗಿ ಕಾಣುವಂತೆ ಅವರ ವ್ಯವಹಾರಗಳನ್ನು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿ ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಿದನು. ಪೊಂಪೆಯ ನಿಜವಾದ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಅರಿತ ಅರಿಸ್ತೋಬುಲುಸ್ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಯೂದಾಯಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ, ತನ್ನ ಪ್ರಜೆಯನ್ನು ಶಸ್ತ್ರಸಜ್ಜಿತಗೊಳಿಸಿ, ಬಲಿಷ್ಠ ಪ್ರತಿರಕ್ಷಣೆಗೆ ಸಿದ್ಧತೆ ನಡೆಸಿದನು; ಯಾವ ಅಪಾಯವಾದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲವೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ಇನ್ನೊಬ್ಬನಿಗೆ ನೀಡಲ್ಪಡುವುದೆಂದು ತಾನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಕಂಡಿದ್ದ ಆ ಕಿರೀಟವನ್ನು ತನ್ನ ವಶದಲ್ಲೇ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿದ್ದನು. ಪೊಂಪೆಯು ಆ ಪರಾರಿಯನ್ನು ಸಮೀಪದಿಂದಲೇ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದನು. ಅವನು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ತನ್ನ ನಡೆಯ ಕುರಿತು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಗೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದ ಅರಿಸ್ತೋಬುಲುಸ್ ಅವನನ್ನು ಎದುರುಗೊಳ್ಳಲು ಹೊರಬಂದು, ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಧೀನತೆ ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತದ ಧನವನ್ನು ಕೊಡುವುದಾಗಿ ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಸೌಹಾರ್ದದಿಂದ ಬಗೆಹರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು. ಈ ಪ್ರಸ್ತಾಪವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದ ಪೊಂಪೆಯು, ಹಣವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಸೈನಿಕರ ಒಂದು ದಳದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನಾಗಿ ಗಬೀನಿಯಸ್ಸನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಆ ಉಪಸೇನಾಧಿಪತಿ ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ತಲುಪಿದಾಗ, ನಗರಕದ್ವಾರಗಳು ಅವನ ವಿರುದ್ಧ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು; ಮತ್ತು ಕೋಟೆಗೋಡೆಗಳ ಮೇಲಿನಿಂದ, ನಗರವು ಆ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಬದ್ಧವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಸಲಾಯಿತು.

> “ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ದಂಡವಿಲ್ಲದೆ ಮೋಸಗೊಳ್ಳುವವನಾಗಿರದೆ, ಪಾಂಪೇಯನು ತನ್ನೊಡನೆ ಇರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಅರಿಸ್ಟೋಬುಲಸನನ್ನು ಕಬ್ಬಿಣದ ಸಂಕೋಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ, ತಕ್ಷಣವೇ ತನ್ನ ಸಮಸ್ತ ಸೈನ್ಯವೊಂದಿಗೇ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ವಿರುದ್ಧ ಕುದಿಯಿತು. ಅರಿಸ್ಟೋಬುಲಸನ ಪಕ್ಷದವರು ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಪರವಾಗಿದ್ದರು; ಹಿರ್ಕಾನಸನ ಪಕ್ಷದವರು ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ತೆರೆಯುವ ಪರವಾಗಿದ್ದರು. ನಂತರದವರು ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತರಾಗಿದ್ದು, ಮೇಲುಗೈ ಸಾಧಿಸಿದದರಿಂದ, ಪಾಂಪೇಯನಿಗೆ ನಗರಕ್ಕೆ ಮುಕ್ತ ಪ್ರವೇಶ ದೊರಕಿತು. ಆಗ ಅರಿಸ್ಟೋಬುಲಸನ ಅನುಯಾಯಿಗಳು ದೇವಾಲಯದ ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು; ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಕಾಪಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಅವರು ಎಷ್ಟೋ ದೃಢನಿಶ್ಚಯ ಹೊಂದಿದ್ದರೋ, ಅದನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಪಾಂಪೇಯನೂ ಅಷ್ಟೇ ದೃಢನಿಶ್ಚಯ ಹೊಂದಿದ್ದನು. ಮೂರು ತಿಂಗಳುಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ದಾಳಿಗೆ ಸಾಕಾಗುವಷ್ಟು ಗೋಡೆಯಲ್ಲಿ ಒಡೆತ ಉಂಟುಮಾಡಲಾಯಿತು, ಮತ್ತು ಆ ಸ್ಥಳವು ಕತ್ತಿಯ ಅಗ್ರಬಲದಿಂದ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು. ಅದರ ನಂತರ ಸಂಭವಿಸಿದ ಭೀಕರ ಹತ್ಯಾಕಾಂಡದಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ಸಾವಿರ ಮಂದಿ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟರು. ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೈವಿಕ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದ ಯಾಜಕರು, ಶಾಂತ ಹಸ್ತದಿಂದಲೂ ಅಚಲ ಉದ್ದೇಶದಿಂದಲೂ ತಮ್ಮ ರೂಢಿಯಾದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡುವುದು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಲುಕುವ ದೃಶ್ಯವಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಇತಿಹಾಸಕಾರನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ; ಅವರ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲೆಲ್ಲಾ ಅವರ ಸ್ನೇಹಿತರು ಹತ್ಯೆಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಅವರ ಸ್ವಂತ ರಕ್ತವೇ ಅವರ ಬಲಿಗಳ ರಕ್ತದೊಡನೆ ಬೆರೆಯುತ್ತಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಉಗ್ರ ಗಲಭೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅವರು ಯಾವುದೂ ಅರಿಯದವರಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು.”

> “ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಅಂತ್ಯಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಪಾಂಪೇನು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಗೋಡೆಗಳನ್ನು ಧ್ವಂಸಮಾಡಿ, ಅನೇಕ ಪಟ್ಟಣಗಳನ್ನು ಯೂದಾಯದ ಅಧೀನದಿಂದ ಸಿರಿಯಾದ ಅಧೀನಕ್ಕೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಿ, ಯೆಹೂದ್ಯರ ಮೇಲೆ ಕರವನ್ನು ವಿಧಿಸಿದನು. ಹೀಗೆ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ, ‘ಮಹಿಮೆಯ ದೇಶ’ವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡುವ ತನಕ ತನ್ನ ಕಬ್ಬಿಣದ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಆ ಶಕ್ತಿಯ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಯೆರೂಸಲೇಮು ಜಯದಿಂದ ಒಪ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 259, 260.

ಈ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ನಾವು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತೇವೆ.

> ದೇವರ ಜನರ ಮಧ್ಯೆ ಯಾವ ವಿವಾದವೂ ಅಥವಾ ಚಳವಳಿಯೂ ಇಲ್ಲವೆಂಬ ಸಂಗತಿಯನ್ನು, ಅವರು ಶುದ್ಧ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಅಂತಿಮ ಸಾಕ್ಷಿಯೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬಾರದು. ಅವರು ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ತಪ್ಪಿನ ನಡುವೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಭೇದಮಾಡುತ್ತಿರುವುದಿಲ್ಲವೋ ಎಂಬ ಭಯಪಡುವ ಕಾರಣವಿದೆ. ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಪರಿಶೋಧನೆಯಿಂದ ಯಾವ ಹೊಸ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳೂ ಉದಯಿಸದಿದ್ದಾಗ, ತಾವು ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವದಕ್ಕಾಗಿ ಜನರು ಸ್ವತಃ ಬೈಬಲನ್ನು ಪರಿಶೋಧಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಯಾವ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯವೂ ಉಂಟಾಗದಿದ್ದಾಗ, ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದಂತೆಯೇ ಈಗಲೂ ಅನೇಕರೂ ಸಂಪ್ರದಾಯಕ್ಕೆ ಬದ್ಧರಾಗಿ, ತಾವು ಏನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆಂಬುದನ್ನೇ ತಿಳಿಯದೆ ಆರಾಧಿಸುವರು.

> “ಪ್ರಸ್ತುತ ಸತ್ಯದ ಜ್ಞಾನವಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಅನೇಕರಿಗೆ ತಾವು ಏನನ್ನು ನಂಬುತ್ತಾರೆಂಬುದು ತಿಳಿದಿಲ್ಲವೆಂದು ನನಗೆ ತೋರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ತಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಯ ಸಾಕ್ಷ್ಯಾಧಾರಗಳನ್ನು ಅವರು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಇಂದಿನ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಕಾರ್ಯದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಸಮೀಚೀನವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಕಾಲವು ಬಂದಾಗ, ಈಗ ಇತರರಿಗೆ ಬೋಧಿಸುತ್ತಿರುವವರಲ್ಲಿಯೇ ಕೆಲವರು, ತಾವು ಹಿಡಿದಿರುವ ನಿಲುವುಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದಾಗ, ತೃಪ್ತಿಕರವಾದ ಕಾರಣವನ್ನು ನೀಡಲಾರದ ಅನೇಕ ವಿಷಯಗಳಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವರು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುವ ತನಕ ತಮ್ಮ ಮಹಾ ಅಜ್ಞಾನವು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಸಹ, ತಾವು ನಂಬುವುದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆಂದು ಊಹಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಅನೇಕರಿದ್ದಾರೆ; ಆದರೆ ವಿವಾದವು ಉದ್ಭವಿಸುವ ತನಕ, ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ದುರ್ಬಲತೆಯನ್ನು ಅವರು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಸಮಾನ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವರಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ತಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಒಬ್ಬರೇ ಮತ್ತು ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕಾದಾಗ, ತಾವು ಸತ್ಯವೆಂದು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದ್ದ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಎಷ್ಟು ಗೊಂದಲಭರಿತವಾಗಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡಿ ಅವರು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಡುವರು. ನಮ್ಮ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಜೀವಂತ ದೇವರಿಂದ ದೂರ ಸರಿಯುವಿಕೆಯೂ, ದೈವಿಕ ಜ್ಞಾನದ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಮಾನವ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಇರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಮನುಷ್ಯರ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗುವಿಕೆಯೂ ಸಂಭವಿಸಿರುವುದು ನಿಶ್ಚಯ.”

> “ದೇವರು ತನ್ನ ಜನರನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುವನು; ಇತರ ಸಾಧನಗಳು ವಿಫಲವಾದರೆ, ಅವರೊಳಗೆ ಮತಭ್ರಾಂತಿಗಳು ಪ್ರವೇಶಿಸುವವು; ಅವು ಅವರನ್ನು ಜಲ್ಲಾಡಿಸಿ, ಗೋದಿಯಿಂದ ಹೊಲ್ಲನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸುವವು. ಕರ್ತನು ತನ್ನ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ನಂಬುವ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ. ಈ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಹೊಂದುವ ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಬೆಳಕು ಬಂದಿದೆ. ಅದು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆಯೇ ಸಮೀಪಿಸಿರುವ ಅಪಾಯಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಬೈಬಲ್ ಸತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಈ ಬೆಳಕು ನಮ್ಮನ್ನು ಪರಿಶುದ್ಧ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಪರಿಶ್ರಮಪೂರ್ಣ ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕೂ, ನಾವು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವ ನಿಲುವುಗಳ ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಪರಿಶೀಲನೆಗೂ ನಡೆಸಬೇಕು. ಸತ್ಯದ ಎಲ್ಲ ಅಂಶಗಳು ಮತ್ತು ನಿಲುವುಗಳು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಉಪವಾಸದೊಂದಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮತ್ತು ಅಚಂಚಲ ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದ ಪರಿಶೋಧಿಸಲ್ಪಡಬೇಕೆಂದು ದೇವರು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ. ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳು ಸತ್ಯವೆಂದರೆ ಏನು ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ಊಹೆಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯಿಲ್ಲದ ಕಲ್ಪನೆಗಳಲ್ಲೇ ನೆಲಸಬಾರದು. ಅವರ ನಂಬಿಕೆ ದೇವರ ವಾಕ್ಯದ ಮೇಲೆಯೇ ದೃಢವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿರಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಕಾಲವು ಬಂದಾಗ, ತಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಯ ವಿಷಯವಾಗಿ ಉತ್ತರ ಕೊಡಲು ಅವರು ಸಭಾಸಮಿತಿಗಳ ಮುಂದೆ ತರಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ತಮ್ಮೊಳಗಿರುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಗೆ ಕಾರಣವನ್ನು ಸೌಮ್ಯತೆಯೂ ಭಯಭಕ್ತಿಯೂ ಸಹಿತವಾಗಿ ತಿಳಿಸಲು ಅವರಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವಂತೆ.”

> “ಪ್ರಚೋದಿಸಿರಿ, ಪ್ರಚೋದಿಸಿರಿ, ಪ್ರಚೋದಿಸಿರಿ. ನಾವು ಲೋಕದ ಮುಂದೆ ಮಂಡಿಸುವ ವಿಷಯಗಳು ನಮಗೆ ಜೀವಂತ ವಾಸ್ತವವಾಗಿರಬೇಕು. ನಾವು ನಂಬಿಕೆಯ ಮೂಲಭೂತ ವಿಧಿಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವ ಉಪದೇಶಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುವಾಗ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದೃಢವಾಗಿರದ ವಾದಗಳನ್ನು ಬಳಸಲು ನಾವು ಎಂದಿಗೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಅನುಮತಿಸಬಾರದು ಎಂಬುದು ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ್ದು. ಅವು ವಿರೋಧಿಯನ್ನು ಮೌನಗೊಳಿಸಲು ಉಪಯುಕ್ತವಾಗಬಹುದು, ಆದರೆ ಅವು ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಗೌರವ ತರುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ದೃಢವಾದ ವಾದಗಳನ್ನು ಮಂಡಿಸಬೇಕು; ಅವು ನಮ್ಮ ವಿರೋಧಿಗಳನ್ನು ಮೌನಗೊಳಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅತ್ಯಂತ ಸಮೀಪದ ಮತ್ತು ತೀವ್ರವಾದ ಪರಿಶೀಲನೆಯನ್ನೂ ತಾಳಬಲ್ಲವು ಆಗಿರಬೇಕು. ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ವಾದಿಗಳಾಗಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದವರಲ್ಲಿ, ದೇವರ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸದೆ ಬಿಡುವ ಮಹಾ ಅಪಾಯವಿದೆ. ವಿರೋಧಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸುವಾಗ, ವಿಶ್ವಾಸಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದೃಢನಿಶ್ಚಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಮಂಡಿಸುವುದು ನಮ್ಮ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿರಬೇಕು.”

> “ಮನುಷ್ಯನ ಬೌದ್ಧಿಕ ಪ್ರಗತಿ ಎಷ್ಟೇ ಆಗಿರಲಿ, ಹೆಚ್ಚಾದ ಬೆಳಕನ್ನು ಹೊಂದುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಪರಿಶುದ್ಧ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿಯೂ ನಿರಂತರವಾಗಿಯೂ ಅನ್ವೇಷಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವನು ಒಂದೇ ಕ್ಷಣವೂ ಯೋಚಿಸಬಾರದು. ಒಂದು ಜನರಾಗಿ ನಾವು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪ್ರವಾದನೆಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಾಗಿರಲು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ದೇವರು ನಮಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸುವ ಯಾವ ಬೆಳಕಿನ ಕಿರಣವನ್ನಾದರೂ ನಾವು ಗ್ರಹಿಸಬಹುದಾಗುವಂತೆ, ನಾವು ಗಂಭೀರತೆಯಿಂದ ಕಾವಲಿರಬೇಕು. ಸತ್ಯದ ಮೊದಲ ಕಿರಣೋದಯಗಳನ್ನೇ ನಾವು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ಮತ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥನಾಪೂರ್ವಕ ಅಧ್ಯಯನದ ಮೂಲಕ ಇನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಬೆಳಕನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು, ಅದನ್ನು ಇತರರ ಮುಂದೆ ತಂದುಹಾಕಬಹುದು.”

> “ದೇವರ ಜನರು ಸುಖಸಮಾಧಾನದಲ್ಲಿ ಇದ್ದು, ತಮ್ಮ ಪ್ರಸ್ತುತ ಜ್ಞಾನಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ತೃಪ್ತರಾಗಿರುವಾಗ, ಆತನು ಅವರಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ತೋರಿಸುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ನಾವು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಅವರಿಗಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿರುವ ಹೆಚ್ಚಿದ ಹಾಗೂ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಲೇ ಇರುವ ಬೆಳಕನ್ನು ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗುತ್ತಿರಬೇಕೆಂಬುದೇ ಆತನ ಚಿತ್ತವಾಗಿದೆ. ಸಭೆಯ ಇಂದಿನ ಮನೋಭಾವವು ದೇವರಿಗೆ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಮತ್ತಷ್ಟು ಸತ್ಯವೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬೆಳಕೂ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದು ಅವರು ಭಾವಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಸ್ವಯಂವಿಶ್ವಾಸವು ಒಳನುಗ್ಗಿದೆ. ನಾವು ಈಗ ಸೈತಾನನು ನಮ್ಮ ಬಲಗಡೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಎಡಗಡೆಯಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ಮುಂದೆಯೂ ಹಿಂದೆಯೂ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ; ಆದಾಗ್ಯೂ ನಾವು ಜನರಾಗಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ದೇವರು ತನ್ನ ಜನರನ್ನು ಕ್ರಿಯೆಗೆ ಎಬ್ಬಿಸುವ ಒಂದು ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿಸಬೇಕೆಂದು ಚಿತ್ತಪಡುತ್ತಾನೆ.” ಟೆಸ್ಟಿಮೊನೀಸ್, ಸಂಪುಟ 5, 707, 708.

Back to Articles