Article

# The Book of Daniel - Number Eighty-Four

ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕ - ಎಂಭತ್ತ್ನಾಲ್ಕು

Unveiling the Four Generations of Laodicean Adventism: A Journey Through Biblical Parallelism and Prophetic Testing

ಲವೋದಿಕ್ಯ ಅದ್ವೆಂಟಿಸಂನ ನಾಲ್ಕು ತಲೆಮಾರುಗಳ ಅನಾವರಣ: ಬೈಬಲೀಯ ಸಮಾನಾಂತರತೆ ಮತ್ತು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಮೂಲಕದ ಒಂದು ಪ್ರಯಾಣ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 17, 2024

Formats

PDF
Word

Truth is established upon the testimony of two or three, and the application of the four abominations of Ezekiel chapter eight, as the four generations of Laodicean Adventism, has several witnesses. In earlier articles it was identified that the seven churches of Revelation chapters two and three not only represented the history of modern Israel from the time of the apostles unto the end of the world, but also that those seven churches represented the history of ancient Israel from the time of Moses unto the time of Christ.

ಸತ್ಯವು ಇಬ್ಬರು ಅಥವಾ ಮೂವರ ಸಾಕ್ಷಿಯ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನು ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ ನಾಲ್ಕು ಅಸಹ್ಯಕರ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಲವೋದಿಕೀಯ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಮ್‌ನ ನಾಲ್ಕು ತಲೆಮಾರುಗಳಾಗಿ ಅನ್ವಯಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಅನೇಕ ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ಇವೆ. ಹಿಂದಿನ ಲೇಖನಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರಕಟನೆ ಗ್ರಂಥದ ಎರಡನೇ ಮತ್ತು ಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿನ ಏಳು ಸಭೆಗಳು ಅಪೋಸ್ತಲರ ಕಾಲದಿಂದ ಲೋಕದ ಅಂತ್ಯದವರೆಗೆ ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಮೋಶೆಯ ಕಾಲದಿಂದ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕಾಲದವರೆಗೆ ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.

The church of Ephesus represented both the early Christian church, and also ancient Israel from Moses unto the time of the Judges. The church of Smyrna represented the period of persecution from the time of the disciples, unto the Roman emperor Constantine, and also the period of the Judges, when every man did what was right in his own eyes. The church of Pergamos represented the period of compromise from Constantine unto the papacy in 538, but also the period when ancient Israel rejected God and chose a king, and continually compromised with the pagan kingdoms they were surrounded by. The fourth church of Thyatira represented by Jezebel, is the period of papal rule from the year 538 unto 1798, and also the seventy-year captivity of ancient Israel in Babylon.

ಎಫೆಸದ ಸಭೆಯು ಆರಂಭಿಕ ಕ್ರೈಸ್ತ ಸಭೆಯನ್ನೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಮೋಶೆಯ ಕಾಲದಿಂದ ನ್ಯಾಯಾಧಿಪತಿಗಳ ಕಾಲದವರೆಗೆ ಇರುವ ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು. ಸ್ಮುರ್ನದ ಸಭೆಯು ಶಿಷ್ಯರ ಕಾಲದಿಂದ ರೋಮನ್ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟೀನ್‌ನ ಕಾಲದವರೆಗೆ ನಡೆದ ಹಿಂಸೆಯ ಅವಧಿಯನ್ನೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಸರಿಯಾದುದನ್ನೇ ಮಾಡಿದ ನ್ಯಾಯಾಧಿಪತಿಗಳ ಅವಧಿಯನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು. ಪರ್ಗಮದ ಸಭೆಯು ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟೀನ್‌ನಿಂದ ಕ್ರಿ.ಶ. 538ರಲ್ಲಿ ಪಾಪಾಸಿಯವರೆಗೆ ಇರುವ ರಾಜಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಅವಧಿಯನ್ನೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲು ದೇವರನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ ಒಬ್ಬ ಅರಸನನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಕಾಲವನ್ನೂ, ತಮ್ಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿದ್ದ ಅನ್ಯಜನಾಂಗ ರಾಜ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ರಾಜಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಅವಧಿಯನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು. ಯೆಜೆಬೆಲಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಾಲ್ಕನೆಯ ಸಭೆಯಾದ ತುವತೀರದ ಸಭೆಯು ಕ್ರಿ.ಶ. 538ರಿಂದ 1798ರವರೆಗೆ ಇರುವ ಪಾಪಾಸಿಯ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಅವಧಿಯನ್ನೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಬಾಬೆಲಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷದ ಬಂಧನವನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು.

Those four churches also represent the four generations of Adventism, and provide a witness to applying Ezekiel’s four abominations to the four generations. The rebellion of 1863, was represented by the first generation of ancient Israel as illustrated by the rebellion of Aaron’s golden calf. The first generation includes the counsel given to the church of Ephesus, which identifies that God’s people had left their first love, and needed to repent and return to their first love. In 1863, the first love, as represented by William Miller’s jewels (the foundational truths, especially the “seven times”), were set aside, and God’s people were counselled to return.

ಆ ನಾಲ್ಕು ಸಭೆಗಳು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ನಾಲ್ಕು ತಲೆಮಾರುಗಳನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು ಎಜೆಕಿಯೇಲನ ನಾಲ್ಕು ಅಸಹ್ಯಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಆ ನಾಲ್ಕು ತಲೆಮಾರುಗಳಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತವೆ. 1863ರ ದಂಗೆ, ಆರೋನನ ಚಿನ್ನದ ಕರುದ ದಂಗೆಯ ಮೂಲಕ ಚಿತ್ರಿತಗೊಂಡ ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಮೊದಲ ತಲೆಮಾರಿನಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಮೊದಲ ತಲೆಮಾರಿನಲ್ಲಿ ಎಫೆಸದ ಸಭೆಗೆ ನೀಡಲಾದ ಸಲಹೆಯು ಸೇರಿದೆ; ಅದರಲ್ಲಿ ದೇವರ ಜನರು ತಮ್ಮ ಮೊದಲ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟು ತಮ್ಮ ಮೊದಲ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಬೇಕಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. 1863ರಲ್ಲಿ, ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್‌ನ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮೊದಲ ಪ್ರೀತಿ (ಅಡಿಪಾಯದ ಸತ್ಯಗಳು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು”) ಬದಿಗಿಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಮತ್ತು ದೇವರ ಜನರು ಹಿಂದಿರುಗುವಂತೆ ಸಲಹೆ ಪಡೆಯಿದರು.

> Nevertheless I have somewhat against thee, because thou hast left thy first love. Remember therefore from whence thou art fallen, and repent, and do the first works; or else I will come unto thee quickly, and will remove thy candlestick out of his place, except thou repent. Revelation 2:4, 5.

> ಆದರೂ ನಿನಗೆ ವಿರೋಧವಾಗಿ ನನಗೆ ಸ್ವಲ್ಪವೊಂದು ಇದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ನಿನ್ನ ಮೊದಲನೆಯ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೀ. ಆದದರಿಂದ ನೀನು ಎಲ್ಲಿ ಇಂದ ಬಿದ್ದಿರುವೆಯೋ ಅದನ್ನು ಜ್ಞಾಪಿಸಿಕೋ, ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡು, ಮತ್ತು ಮೊದಲನೆಯ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡು; ಇಲ್ಲವಾದರೆ ನಾನು ಬೇಗನೆ ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ನೀನು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡದಿದ್ದರೆ, ನಿನ್ನ ದೀಪಸ್ತಂಭವನ್ನು ಅದರ ಸ್ಥಳದಿಂದ ತೆಗೆದುಹಾಕುವೆನು. ಪ್ರಕಟನೆ 2:4, 5.

The Millerites had struggled with apostate Protestantism, who Jeremiah called the “assembly of mockers,” and waited patiently for the vision to arrive, for when it did arrive it would not lie. The “assembly of mockers” were represented by the old prophet that lied to the prophet of Judah, who had presented the rebuke upon Jeroboam’s counterfeit worship.

ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳು ಯಿರೆಮಿಯನು “ಪರಿಹಾಸಕರ ಸಭೆ” ಎಂದು ಕರೆದಿದ್ದ ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟ್‌ತೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿದರು; ಮತ್ತು ದರ್ಶನವು ಬರುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ಸಹನೆಯೊಂದಿಗೆ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಬಂದಾಗ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. “ಪರಿಹಾಸಕರ ಸಭೆ”ಯು ಯೆರೋಬೋವಾಮನ ಕಪಟಾರಾಧನೆಯ ಮೇಲೆ ಗದರಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದ ಯೆಹೂದದ ಪ್ರವಾದಿಗೆ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿದ ವೃದ್ಧ ಪ್ರವಾದಿಯಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

> I know thy works, and thy labour, and thy patience, and how thou canst not bear them which are evil: and thou hast tried them which say they are apostles, and are not, and hast found them liars: And hast borne, and hast patience, and for my name’s sake hast laboured, and hast not fainted. Revelation 2:2, 3.

> ನಿನ್ನ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನೂ, ನಿನ್ನ ಪರಿಶ್ರಮವನ್ನೂ, ನಿನ್ನ ಸಹನಶೀಲತೆಯನ್ನೂ ನಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ; ಮತ್ತು ಕೆಟ್ಟವರನ್ನು ನೀನು ಸಹಿಸಲಾರೆಯೆಂಬುದನ್ನೂ ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ; ತಾವೇ ಅಪೋಸ್ತಲರೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಹಾಗಲ್ಲದವರನ್ನು ನೀನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ, ಅವರನ್ನು ಸುಳ್ಳುಗಾರರೆಂದು ಕಂಡಿರುವೆ. ನೀನು ತಾಳಿಕೊಂಡಿರುವೆ, ಸಹನಶೀಲತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವೆ, ನನ್ನ ಹೆಸರಿನ ನಿಮಿತ್ತ ಪರಿಶ್ರಮಪಟ್ಟಿರುವೆ, ಹಾಗೂ ದಣಿದುಹೋಗಿಲ್ಲ. ಪ್ರಕಟನೆ 2:2, 3.

The second church of Smyrna represented the period of persecution in the early Christian church, that consisted of genuine martyrs and some who brought persecution upon themselves for less than holy motivations. It also represented the time of the Judges when every man in ancient Israel did whatever seemed right in his own eyes. The generation of rebellion that began in 1888, identified a period of persecution against the Spirit of Prophecy, the chosen messengers of the hour, and the Holy Spirit. It introduced a period when the ancient men of Laodicean Adventism chose to do whatever seemed right in their own eyes, as witnessed by men such as Kellogg, Prescott and Daniells.

ಸ್ಮಿರ್ನದ ಎರಡನೆಯ ಸಭೆಯು ಆರಂಭಿಕ ಕ್ರೈಸ್ತ ಸಭೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಹಿಂಸೆಯ ಕಾಲವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು; ಅದು ನಿಜವಾದ ಶಹೀದರನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದಲ್ಲದೆ, ಪವಿತ್ರತೆಯಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಾದ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಂದ ತಾವೇ ತಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ತರಿಸಿಕೊಂಡ ಕೆಲವರನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು. ಅದು ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಸರಿಯೆಂದು ತೋರಿದದ್ದನ್ನೇ ಮಾಡಿದ ನ್ಯಾಯಾಧಿಪತಿಗಳ ಕಾಲವನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು. 1888ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ಬಂಡಾಯದ ತಲೆಮಾರಿನವರು, ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆತ್ಮದ ವಿರುದ್ಧ, ಆ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಆಯ್ಕೆಯಾದ ದೂತರ ವಿರುದ್ಧ, ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನ ವಿರುದ್ಧದ ಹಿಂಸೆಯ ಒಂದು ಕಾಲವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದರು. ಅದು ಲಾವೋದಿಕಾಯದ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಪ್ರಾಚೀನ ಪುರುಷರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಸರಿಯೆಂದು ತೋರಿದದ್ದನ್ನೇ ಮಾಡಲು ಆಯ್ದುಕೊಂಡ ಕಾಲವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿತು; ಇದಕ್ಕೆ ಕೆಲೋಗ್, ಪ್ರೆಸ್ಕಾಟ್ ಮತ್ತು ಡ್ಯಾನಿಯೆಲ್ಸ್ ಮೊದಲಾದವರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ.

The faithful few in that time were to be in mortal spiritual combat with a class that claimed to be Jews, but were not. Despite the positions of leadership, they were of the synagogue of Satan, as testified to by Sister White identifying that some were being directed “by angels that had been expelled from heaven.” They claimed to be wise, but were foolish. There was no condemnation placed upon the wise in that period of time, but an encouragement to be faithful unto death. In 1915, the last words Sister White ever spoke was, “I know in whom I have believed,” for she had been faithful unto death.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿದ್ದ ನಂಬಿಗಸ್ತ ಕೆಲವರು ತಮ್ಮನ್ನು ಯೆಹೂದ್ಯರೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ ಯೆಹೂದ್ಯರಲ್ಲದ ಒಂದು ವರ್ಗದವರೊಂದಿಗೆ ಮಾರಕವಾದ ಆತ್ಮಿಕ ಸಮರದಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ನಾಯಕತ್ವದ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ, ಅವರು ಸೈತಾನನ ಸಭೆಗೆ ಸೇರಿದವರಾಗಿದ್ದರು; ಇದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್, ಕೆಲವರು “ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಹೊರಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟ ದೇವದೂತರಿಂದ” ನಡೆಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ತಾವು ಜ್ಞಾನಿಗಳೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡರೂ, ಮೂರ್ಖರಾಗಿದ್ದರು. ಆ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಿಗಳ ಮೇಲೆ ಯಾವ ದಂಡನೆಯೂ ಇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಮರಣದವರೆಗೂ ನಂಬಿಗಸ್ತರಾಗಿರಬೇಕೆಂಬ ಉತ್ತೇಜನ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. 1915ರಲ್ಲಿ, ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಅವರು ಉಚ್ಚರಿಸಿದ ಅಂತಿಮ ಮಾತುಗಳು, “ನಾನು ಯಾರನ್ನು ನಂಬಿದ್ದೇನೋ ಅವರನ್ನು ಬಲ್ಲೆನು,” ಎಂಬುವಾಗಿದ್ದವು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಮರಣದವರೆಗೂ ನಂಬಿಗಸ್ತಳಾಗಿದ್ದರು.

> I know thy works, and tribulation, and poverty, (but thou art rich) and I know the blasphemy of them which say they are Jews, and are not, but are the synagogue of Satan. Fear none of those things which thou shalt suffer: behold, the devil shall cast some of you into prison, that ye may be tried; and ye shall have tribulation ten days: be thou faithful unto death, and I will give thee a crown of life. Revelation 2:9, 10.

> ನಿನ್ನ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನೂ, ಸಂಕಟವನ್ನೂ, ದಾರಿದ್ರ್ಯವನ್ನೂ ನಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ, (ಆದರೂ ನೀನು ಧನವಂತನು) ಯೆಹೂದ್ಯರೆಂದು ತಾವು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವವರ ನಿಂದೆಯನ್ನೂ ನಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ; ಅವರು ಯೆಹೂದ್ಯರಲ್ಲ, ಸೈತಾನನ ಸಭಾಮಂದಿರವೇ ಆಗಿದ್ದಾರೆ. ನೀನು ಅನುಭವಿಸಲಿರುವ ಸಂಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಭಯಪಡಬೇಡ; ಇಗೋ, ನೀವು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುವಂತೆ ಅಪವಾದಿಯು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕೆಲವರನ್ನು ಸೆರೆಮನೆಗೆ ಹಾಕುವನು; ಮತ್ತು ನಿಮಗೆ ಹತ್ತು ದಿನಗಳವರೆಗೆ ಸಂಕಟವಾಗುವುದು: ಮರಣದವರೆಗೂ ನಂಬಿಗಸ್ತನಾಗಿರು, ಆಗ ನಾನು ನಿನಗೆ ಜೀವದ ಕಿರೀಟವನ್ನು ಕೊಡುವೆನು. ಪ್ರಕಟನೆ 2:9, 10.

The church of Pergamos represented the compromise between truth and error, between paganism and Christianity, in the time of the emperor Constantine, and also the compromise of ancient Israel that occurred during the history of the kings. It represented the mixture of truth and error, which can only produce error. It was represented by the 1919 Bible conference where the publication of the book, “The Doctrine of Christ”, was brought about in order to create an Adventist message that more closely represented the false gospel of apostate Protestantism. It was in the third generation of Adventism where the great compromises of truth occurred.

ಪೆರ್ಗಮೋಸದ ಸಭೆಯು, ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಕಾಂಸ್ಟಂಟೈನ್‌ನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ದೋಷಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದ, ಪೈಗನಿಸಂ ಮತ್ತು ಕ್ರೈಸ್ತಧರ್ಮಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದ ರಾಜಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು; ಹಾಗೆಯೇ ಅರಸರ ಇತಿಹಾಸದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದ ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ರಾಜಿಯನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು. ಅದು ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ದೋಷಗಳ ಮಿಶ್ರಣವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು; ಅಂಥ ಮಿಶ್ರಣವು ದೋಷವನ್ನೇ ಉಂಟುಮಾಡಬಲ್ಲದು. ಅದನ್ನು 1919ರ ಬೈಬಲ್ ಸಮ್ಮೇಳನವು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು; ಅಲ್ಲಿ “The Doctrine of Christ” ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕದ ಪ್ರಕಟಣೆಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು, ಇದು ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟ್ ಮತದ ಸುಳ್ಳು ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಮೀಪವಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವಂತ ಆದ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ನಡೆಯಿತು. ಆದ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಮೂರನೇ ತಲೆಮಾರಿನಲ್ಲಿಯೇ ಸತ್ಯದ ಮಹಾ ರಾಜಿಗಳು ಸಂಭವಿಸಿದವು.

It was in that generation, beginning in 1919, that the church began the compromise that produced the Church Manual. It was in that generation, beginning in 1919, that the church began the compromise that required accreditation in both the schools of health and religion. It was in that generation that the move to the modern Catholic-based Bibles was initiated. It was in that history that the willingness of the leadership to establish relationships with regimes that were openly anti-Christian occurred.

1919ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ಆ ಪೀಳಿಗೆಯಲ್ಲಿಯೇ, ಚರ್ಚ್‌ವು ಚರ್ಚ್ ಮ್ಯಾನುಯಲ್ ಅನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದ ಸಂಧಾನವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿತು. 1919ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ಆ ಪೀಳಿಗೆಯಲ್ಲಿಯೇ, ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಎರಡೂ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾನ್ಯತಾಪಡೆಯುವ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದ ಸಂಧಾನವನ್ನು ಚರ್ಚ್ ಆರಂಭಿಸಿತು. ಅದೇ ಪೀಳಿಗೆಯಲ್ಲಿಯೇ, ಆಧುನಿಕ ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕ್-ಆಧಾರಿತ ಬೈಬಲ್‌ಗಳ ಕಡೆಗಿನ ಹೆಜ್ಜೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಅದೇ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿಯೇ, ನಾಯಕತ್ವವು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಕ್ರೈಸ್ತವಿರೋಧಿಯಾಗಿದ್ದ ಆಡಳಿತಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ತೋರಿದ ಸಮ್ಮತಿ ಸಂಭವಿಸಿತು.

The practice had been born into infancy in the Civil War, when the Laodicean leadership formed a legal relationship with the government of the United States, in order to have a better outcome for the young men in the church that were to be drafted into the deadliest war in American history, was repeated at the outset of the First World War when the General Conference president, A. G. Daniells, interacted with the German government, giving his approval for Germany to draft and force young men to serve in the military, and to bear arms, and to disregard the Sabbath. That action by Daniells brought about a separation that produced the various splinters of the Seventh-day Adventist Reform movement that exist to this very day.

ಅಮೆರಿಕದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿನ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಾಣಾಂತಿಕ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಕಡ್ಡಾಯ ಸೇನಾ ನೇಮಕವಾಗಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಸಭೆಯ ಯುವಕರಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಫಲಿತಾಂಶ ದೊರಕಲೆಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ, ಲಾವೋಡಿಕೀಯ ನಾಯಕತ್ವವು ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳ ಸರ್ಕಾರದೊಂದಿಗೆ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಾಗ, ಆ ಆಚರಣೆ ನಾಗರಿಕ ಯುದ್ಧದ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ತನ್ನ ಶೈಶವಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಜನ್ಮ ತಾಳಿತು; ಮತ್ತು ಪ್ರಥಮ ವಿಶ್ವಯುದ್ಧದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿಯೂ ಅದೇ ಮತ್ತೆ ಪುನರಾವರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಆಗ ಜನರಲ್ ಕಾನ್ಫರೆನ್ಸ್ ಅಧ್ಯಕ್ಷನಾದ ಎ. ಜಿ. ಡಾನಿಯೆಲ್ಸ್ ಅವರು ಜರ್ಮನ್ ಸರ್ಕಾರದೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದಿ, ಜರ್ಮನಿಯು ಯುವಕರನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಸೇನೆಗೆ ಸೇರಿಸಿ, ಸೈನ್ಯದಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಮಾಡಲು, ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಧರಿಸಲು, ಮತ್ತು ಸಬ್ಬತ್ ದಿನವನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಇರುವಂತೆ ಬಲಾತ್ಕರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಅನುಮೋದನೆಯನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಡಾನಿಯೆಲ್ಸ್ ಅವರ ಆ ಕ್ರಮವು ಒಂದು ವಿಭಜನೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು; ಅದರ ಫಲವಾಗಿ ಇಂದಿನವರೆಗೂ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಸೆವೆಂತ್-ಡೇ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ರಿಫಾರ್ಮ್ ಚಳುವಳಿಯ ವಿವಿಧ ಉಪಶಾಖೆಗಳು ಉದ್ಭವಿಸಿದವು.

That compromise continued with Hitler’s Nazi Germany, and thereafter with the nations that made up the Soviet Union, and it is still upheld today in regimes such as China. The compromise of the third generation in its relation to statecraft had been typified by the compromise of the ancient kings of Israel and Constantine as symbolized in the church of Pergamos. That period also represented the compromise of its churchcraft with the false gospel of peace and safety represented by Prescott’s “The Doctrine of Christ”.

ಆ ರಾಜಿ ಹಿಟ್ಲರ್‌ನ ನಾಜಿ ಜರ್ಮನಿಯೊಂದಿಗೆಯೂ ಮುಂದುವರಿಯಿತು; ಅದರ ನಂತರ ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟವನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೊಂದಿಗೂ ಮುಂದುವರಿಯಿತು; ಮತ್ತು ಇಂದಿಗೂ ಚೀನಾಂತಹ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಅದು ಇನ್ನೂ ಸಮರ್ಥಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದೆ. ರಾಜ್ಯಕಾರ್ಯದೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ ಮೂರನೇ ತಲೆಮಾರಿನ ರಾಜಿ, ಪೆರ್ಗಮೋಸದ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಕೇತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ, ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ರಾಜರ ಮತ್ತು ಕಾನ್ಸ್ಟಂಟೀನ್‌ನ ರಾಜಿಯಿಂದ ಪೂರ್ವರೂಪಿತವಾಗಿತ್ತು. ಆ ಅವಧಿಯು, ಪ್ರೆಸ್ಕಾಟ್ ಅವರ “The Doctrine of Christ” ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಸುರಕ್ಷತೆ ಎಂಬ ಸುಳ್ಳು ಸುವಾರ್ತೆಯೊಂದಿಗೆ ಅದರ ಸಭಾ-ಆಡಳಿತದ ರಾಜಿಯನ್ನೂ ಸಹ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು.

> I know thy works and where thou dwellest, even where Satan’s seat is: and thou holdest fast my name, and hast not denied my faith, even in those days wherein Antipas was my faithful martyr, who was slain among you, where Satan dwelleth. But I have a few things against thee, because thou hast there them that hold the doctrine of Balaam, who taught Balac to cast a stumblingblock before the children of Israel, to eat things sacrificed unto idols, and to commit fornication. Revelation 2:13, 14.

> ನಿನ್ನ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನೂ ನೀನು ವಾಸಿಸುವ ಸ್ಥಳವನ್ನೂ ನಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ; ಅದು ಸೈತಾನನ ಆಸನ ಇರುವ ಸ್ಥಳವೇ ಆಗಿದೆ. ಆದರೂ ನೀನು ನನ್ನ ನಾಮವನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದೀಯೆ; ಮತ್ತು ನನ್ನ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಲಿಲ್ಲ; ನನ್ನ ನಂಬಿಗಸ್ತ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದ ಅಂತಿಪನು ನಿಮ್ಮ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಅಂದರೆ ಸೈತಾನನು ವಾಸಿಸುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೇ, ನೀನು ಹಾಗೆಯೇ ಇದ್ದೆ. ಆದರೆ ನಿನ್ನ ವಿರುದ್ಧ ನನಗೆ ಕೆಲವು ವಿಷಯಗಳಿವೆ; ಯಾಕಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಮಕ್ಕಳ ಮುಂದೆ ಅಡ್ಡಿಬೀಳುವ ಕಲ್ಲನ್ನು ಇಡಬೇಕೆಂದು, ವಿಗ್ರಹಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟದ್ದನ್ನು ತಿನ್ನುವಂತೆ ಮತ್ತು ವ್ಯಭಿಚಾರ ಮಾಡುವಂತೆ ಬಾಳಾಕನಿಗೆ ಬೋಧಿಸಿದ ಬಿಲಾಮನ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿರುವವರು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾರೆ. ಪ್ರಕಟನೆ 2:13, 14.

The fornication identifies the work of the General Conference in aligning themselves with nations such as Nazi Germany, and the Soviet Union under the pretext of maintaining necessary working relationships with the corrupt governments, while disregarding the faithful in those nations that suffered persecution from the various regimes they had joined with. The food sacrificed to idols represented the false methodology of apostate Protestantism and Catholicism that was then firmly established in universities of Laodicean Adventism, that had agreed to be governed by the guidelines of apostate methodologies, both in religion and health.

ವೇಶ್ಯಾಗಾಮಿತ್ವವು, ಭ್ರಷ್ಟ ಸರ್ಕಾರಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಕಾರ್ಯಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ, ನಾಜಿ ಜರ್ಮನಿ ಮತ್ತು ಸೋವಿಯತ್ ಯೂನಿಯನ್ ಮುಂತಾದ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ತಮಗೆ ತಾವೇ ಹೊಂದಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಜನರಲ್ ಕಾನ್ಫರೆನ್ಸ್ ಕೈಗೊಂಡ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ; ಇದೇ ವೇಳೆ, ತಾವು ಸೇർന്നಿದ್ದ ವಿವಿಧ ಆಳ್ವಿಕೆಗಳಿಂದ ಹಿಂಸೆ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದ ಆ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿನ ನಿಷ್ಠಾವಂತರನ್ನು ಅವರು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ವಿಗ್ರಹಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆಹಾರವು, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯ ಎರಡರಲ್ಲಿಯೂ ಭ್ರಷ್ಟ ವಿಧಾನಗಳ ಮಾರ್ಗಸೂಚಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಆಡಳಿತಕ್ಕೊಳಗಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಲಾವೋದಿಕೀಯ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಆಗಾಗಲೇ ದೃಢವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದ್ದ ಅಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟಿಸಂ ಮತ್ತು ಕ್ಯಾಥೋಲಿಕಧರ್ಮದ ಸುಳ್ಳು ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು.

Jesus illustrated the end of the third generation as he did with the beginning, for He marked the arrival of the fourth generation with the publication of the book, Questions on Doctrine published in 1957, which fully rejected the primary salvation distinction that exists between truth and the erroneous ideas of apostate Protestantism and Catholicism. The book of course has several erroneous teachings, but essentially it teaches that it is impossible to live victorious in Christ, until after a person is miraculously changed at the Second Coming. The book marked the beginning of the generation where the twenty-five ancient men were to bow down to the sun. The political and religious elements necessary to allow the Laodicean Adventist church to accept the worship of Sunday at the soon coming Sunday law had arrived.

ಯೇಸು ಮೂರನೇ ಪೀಳಿಗೆಯ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಅದರ ಆರಂಭದಂತೆಲೇ ಚಿತ್ರಿಸಿದರು; ಏಕೆಂದರೆ 1957ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ *Questions on Doctrine* ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕದ ಪ್ರಕಟಣೆಯ ಮೂಲಕ ಅವರು ನಾಲ್ಕನೇ ಪೀಳಿಗೆಯ ಆಗಮನವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದರು. ಆ ಪುಸ್ತಕವು ಸತ್ಯದ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟಿಸಂ ಹಾಗೂ ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕಿಸಂನ ತಪ್ಪಾದ ಕಲ್ಪನೆಗಳ ನಡುವೆ ಇರುವ ರಕ್ಷಣೆಯ ಮೂಲಭೂತ ಭೇದವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿತು. ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ ಆ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ತಪ್ಪಾದ ಬೋಧನೆಗಳಿವೆ; ಆದರೆ ಮೂಲತಃ ಅದು, ದ್ವಿತೀಯ ಆಗಮನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿತನಾಗುವ ತನಕ, ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ಜಯಶೀಲ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವೆಂದು ಬೋಧಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಪುಸ್ತಕವು ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಪ್ರಾಚೀನ ಪುರುಷರು ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಪೀಳಿಗೆಯ ಆರಂಭವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿತು. ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರುವ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಭಾನುವಾರದ ಆರಾಧನೆಯನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಲು ಲವೊದಿಕೀಯ ಆದ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಸಭೆಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡುವ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ಅಂಶಗಳು ಆಗಲೇ ಬಂದಿದ್ದವು.

The fourth abomination of Ezekiel occurs when the faithful few in chapter nine are receiving a seal upon their foreheads, just before the destroying angels begin their work. The vision begins in verse one, of chapter eight on the fifth day, of the sixth month, of the sixth year. The vision begins the day before the execution of the judgment upon those who bow down to the sun, which is the mark of papal authority, and the number of his name is “666.”

ಎಜಿಕಿಯೇಲನ ನಾಲ್ಕನೆಯ ಅಸಹ್ಯಕೃತ್ಯವು, ಒಂಬತ್ತನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸಿಷ್ಠರಾದ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯೆಯವರು ತಮ್ಮ ನೆತ್ತಿಗಳ ಮೇಲೆ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ನಾಶಮಾಡುವ ದೂತರು ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ತಕ್ಷಣವೇ ಮೊದಲು ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ದರ್ಶನವು ಎಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೊದಲ ವಚನದಲ್ಲಿ, ಆರನೆಯ ವರ್ಷದ ಆರನೆಯ ತಿಂಗಳ ಐದನೆಯ ದಿನದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುವವರ ಮೇಲೆ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಜಾರಿಯು ಸಂಭವಿಸುವದಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚಿನ ದಿನವೇ ಈ ದರ್ಶನವು ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ; ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುವುದು ಪಾಪಪೀಠದ ಅಧಿಕಾರದ ಗುರುತು ಆಗಿದ್ದು, ಅವನ ಹೆಸರಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯು “666” ಆಗಿದೆ.

The work of the sealing of the one hundred and forty-four thousand began on September 11, 2001 with the attack upon the earth beast carried out by the third woe of Islam. That attack made the nations angry, and marked the arrival of the latter rain. But the latter rain would only be recognized by those who would be led back to the foundations of Adventism to see that the three Woes of Islam are a foundational truth. At that point in time, those who were led back to the old paths that Jeremiah identifies as “the rest” (which is the latter rain), would either become watchmen that blew the trumpet of the third Woe, or they would be those who refused to hearken to the sound of the trumpet, and thus refusing to walk in the old paths.

ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮುದ್ರಾಕಾರ್ಯದ ಕಾರ್ಯವು 2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರಂದು ಇಸ್ಲಾಂನ ಮೂರನೆಯ ಕಷ್ಟದ ಮೂಲಕ ಭೂಮಿಯ ಮೃಗದ ಮೇಲೆ ನಡೆಸಲ್ಪಟ್ಟ ದಾಳಿಯೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಆ ದಾಳಿಯು ಜನಾಂಗಗಳನ್ನು ಕೋಪಗೊಂಡುವಂತೆ ಮಾಡಿತು ಮತ್ತು ತಡಮಳೆಯ ಆಗಮನವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿತು. ಆದರೆ ತಡಮಳೆಯನ್ನು, ಇಸ್ಲಾಂನ ಮೂರು ಕಷ್ಟಗಳು ಅಡಿಪಾಯದ ಸತ್ಯವೆಂದು ನೋಡುವಂತೆ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಅಡಿಪಾಯಗಳ ಕಡೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ ನಡೆಸಲ್ಪಡುವವರೇ ಗುರುತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಯೆರೇಮಿಯನು “ವಿಶ್ರಾಂತಿ” ಎಂದು ಗುರುತಿಸುವ (ಅದೇ ತಡಮಳೆಯಾಗಿದೆ) ಹಳೆಯ ಮಾರ್ಗಗಳ ಕಡೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ ನಡೆಸಲ್ಪಟ್ಟವರು, ಮೂರನೆಯ ಕಷ್ಟದ ಕಹಳೆಯನ್ನು ಊದುವ ಕಾವಲುಗಾರರಾಗುವರೋ, ಇಲ್ಲವೆ ಕಹಳೆಯ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕಿವಿಗೊಡಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದವರಾಗಿ, ಹೀಗಾಗಿ ಹಳೆಯ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದನ್ನೇ ತಿರಸ್ಕರಿಸುವವರಾಗುವರೋ ಆಗಿದ್ದರು.

They were then tested by the sin of their father’s rebellion of 1863. At the very same point in time, a message arrived of the righteousness of Christ, which is “justification by faith in verity”. It was the Laodicean message of Jones and Waggoner, and it was the message of Ezekiel to the dead dry bones that came from the “four winds”, which are a symbol of Islam of the third woe (the “angry horse” seeking to break loose). Those faithful few were then tested by the sin of their father’s rebellion of 1888, as the mighty angel of Revelation eighteen descended when the great buildings of New York City were thrown down, and Revelation chapter eighteen, verses one through three was fulfilled.

ನಂತರ ಅವರು 1863ರ ತಮ್ಮ ಪಿತರ ಬಂಡಾಯದ ಪಾಪದಿಂದ ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ನೀತಿತ್ವದ ಸಂದೇಶವೊಂದು ಬಂತು; ಅದು “ಸತ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ನೀತೀಕರಣೆ” ಆಗಿತ್ತು. ಅದು ಜೋನ್ಸ್ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಗನರ್‌ರ ಲವೊದಿಕೀಯ ಸಂದೇಶವಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಅದು “ನಾಲ್ಕು ಗಾಳಿಗಳಿಂದ” ಬಂದ ಸತ್ತ ಒಣ ಎಲುಬುಗಳಿಗೆ ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನ ಸಂದೇಶವಾಗಿತ್ತು; ಆ “ನಾಲ್ಕು ಗಾಳಿಗಳು” ಮೂರನೆಯ ಕೇಡಿನ ಇಸ್ಲಾಂನ ಸಂಕೇತವಾಗಿವೆ (ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸುವ “ಕೋಪಗೊಂಡ ಕುದುರೆ”). ನಂತರ ಆ ನಂಬಿಗಸ್ತ ಕೆಲವರು 1888ರ ತಮ್ಮ ಪಿತರ ಬಂಡಾಯದ ಪಾಪದಿಂದ ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು; ಆಗ ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್ ನಗರದ ಮಹಾ ಕಟ್ಟಡಗಳು ಕೆಡವಲ್ಪಟ್ಟ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಣೆ ಹದಿನೆಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ದೂತನು ಇಳಿದುಬಂದನು, ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟಣೆ ಅಧ್ಯಾಯ 18, ವಚನಗಳು 1ರಿಂದ 3ರವರೆಗೆ ನೆರವೇರಿತು.

They were then tested by the identification of the message of the latter rain. Was the latter rain a manifestation of the power of God as in past ages, or were the manifestations of God’s power only in the past? The faithful few were then tested by the rebellion of their father’s rebellion in 1919. How the faithful few navigate through those three tests determines whether they will receive the seal of God in their foreheads, or find themselves bowing down to the sun with the twenty-five elders of Laodicean Adventism.

ನಂತರ ಅವರು ಅಂತ್ಯಮಳೆಯ ಸಂದೇಶದ ಗುರುತಿನ ಮೂಲಕ ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ಅಂತ್ಯಮಳೆ ದೇವರ ಶಕ್ತಿಯು ಹಿಂದಿನ ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾದಂತೆ ಅದರ ಒಂದು ವ್ಯಕ್ತೀಕರಣವಾಗಿತ್ತೇ, ಅಥವಾ ದೇವರ ಶಕ್ತಿಯ ವ್ಯಕ್ತೀಕರಣಗಳು ಕೇವಲ ಭೂತಕಾಲದಲ್ಲೇ ಆಗಿದ್ದವೆಯೇ? 1919ರಲ್ಲಿ ಅವರ ಪಿತೃಗಳ ದ್ರೋಹದ ದ್ರೋಹದ ಮೂಲಕ ಆಗ ವಿಶ್ವಾಸನಿಷ್ಠರಾದ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ಆ ಮೂರು ಪರೀಕ್ಷೆಗಳ ಮೂಲಕ ವಿಶ್ವಾಸನಿಷ್ಠರಾದ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರು ಹೇಗೆ ದಾಟಿಹೋಗುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದೇ, ಅವರು ತಮ್ಮ ನೆತ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ದೇವರ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವರೋ, ಅಥವಾ ಲವೋದಿಕೀಯ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಹಿರಿಯರೊಂದಿಗೆ ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಿರುವವರಾಗಿ ತಾವು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವರೋ ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ.

All the rebellions of the four generations of Laodicean Adventism find their counterpart in September 11, 2001. That date, which Isaiah identified as the “day of the east wind,” marks the beginning of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, and the sealing time is a period of time. The ending of the period has been illustrated by the beginning, for Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing. In the final movements of the sealing process the tests that were represented at the beginning of the period are once again repeated.

ಲವೊದಿಕೀಯ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ನಾಲ್ಕು ತಲೆಮಾರುಗಳ ಎಲ್ಲ ಬಂಡಾಯಗಳಿಗೂ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11, 2001ರಲ್ಲಿ ಅವುಗಳ ಪ್ರತಿರೂಪ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಯೆಶಾಯನು “ಪೂರ್ವಗಾಳಿಯ ದಿನ”ವೆಂದು ಗುರುತಿಸಿದ ಆ ದಿನಾಂಕವು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತಿನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮೊಹರುಹಾಕುವ ಕಾಲದ ಆರಂಭವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಮೊಹರುಹಾಕುವ ಕಾಲವು ಒಂದು ಅವಧಿಯಾಗಿದೆ. ಆ ಅವಧಿಯ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಅದರ ಆರಂಭದ ಮೂಲಕವೇ ದೃಷ್ಟಾಂತಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಯೇಸು ಯಾವ ವಿಷಯದ ಅಂತ್ಯವನ್ನೂ ಯಾವಾಗಲೂ ಅದರ ಆರಂಭದ ಮೂಲಕವೇ ದೃಷ್ಟಾಂತಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮೊಹರುಹಾಕುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಅಂತಿಮ ಚಲನೆಗಳಲ್ಲಿ, ಆ ಅವಧಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪುನರಾವರ್ತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ.

On September 11, 2001, the tests which were failed by the rebels of Laodicean Adventism as represented by the four abominations of Ezekiel, and by the first four churches of Revelation chapters two and three, arrived, marking the beginning of a testing process that leads either to the mark of the beast, or the seal of God, for those who profess to be Seventh-day Adventists.

2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರಂದು, ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನ ನಾಲ್ಕು ಅಸಹ್ಯಕರ ಕೃತ್ಯಗಳಿಂದಲೂ ಪ್ರಕಟನೆ ಗ್ರಂಥದ ಎರಡನೇ ಮತ್ತು ಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ಮೊದಲ ನಾಲ್ಕು ಸಭೆಗಳ ಮೂಲಕವೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಲವೊದಿಕೇಯ ಅಧ್ವೆಂಟಿಸಂನ ದಂಗೆಕೋರರು ವಿಫಲರಾದ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು ಬಂದವು; ಇದರಿಂದ, ತಾವು ಏಳನೇ ದಿನದ ಅಧ್ವೆಂಟಿಸ್ಟರು ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವವರಿಗಾಗಿ, ಮೃಗದ ಗುರುತಿನತ್ತವಾಗಲಿ ಅಥವಾ ದೇವರ ಮುದ್ರೆಯತ್ತವಾಗಲಿ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವ ಪರೀಕ್ಷಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಆರಂಭವು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

The leadership of Laodicean Adventism has been trapped by the cords of their own deceits, and it is virtually impossible for them to “recognize” a repetition of the manifestation of the power of God as represented by previous reformatory movements, including the reform movement that brought Adventism into existence. The ancient men scattered and covered up the doctrines that are represented by Miller’s jewels with counterfeit coins and jewels. The casket of the King James Bible has been relegated to the times of archaic language and replaced with modern language Bibles that are expressed in the terminology of the man of sin.

ಲವೊದಿಕೀಯ ಆದ್ವೆಂಟಿಸಂನ ನಾಯಕತ್ವವು ತಮ್ಮದೇ ವಂಚನೆಗಳ ಕಟ್ಟುಹಗ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದಿದೆ; ಮತ್ತು ಆದ್ವೆಂಟಿಸಂ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬರಲು ಕಾರಣವಾದ ಸುಧಾರಣಾ ಚಳವಳಿಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಂತೆ, ಹಿಂದಿನ ಸುಧಾರಣಾ ಚಳವಳಿಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೇವರ ಶಕ್ತಿಯ ಪ್ರಕಟನೆ ಪುನರಾವರ್ತನೆಯನ್ನು ಅವರು “ಗುರುತಿಸುವುದು” ಪ್ರಾಯಶಃ ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ. ಪ್ರಾಚೀನ ಪುರುಷರು ಮಿಲ್ಲರ್‌ನ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳನ್ನು ನಕಲಿ ನಾಣ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಚದುರಿಸಿ ಮುಚ್ಚಿಹಾಕಿದರು. ಕಿಂಗ್ ಜೇಮ್ಸ್ ಬೈಬಲ್ ಎಂಬ ರತ್ನಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಪುರಾತನ ಭಾಷೆಯ ಕಾಲಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿಹಾಕಲಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಅದರ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಪಾಪಪುರುಷನ ಪದಪ್ರಯೋಗದಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾದ ಆಧುನಿಕ ಭಾಷೆಯ ಬೈಬಲ್‌ಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಲಾಗಿದೆ.

Were any of the ancient men willing to consider the possibility that the latter rain message is not a peace and safety message, it would be virtually impossible for them to recognize that the manifestations of the power of God in past sacred histories are what specifically identify the sealing of the one hundred and forty-four thousand. More difficult yet for them to recognize is that the sacred histories that most directly identify the sealing of the one hundred and forty-four thousand are the sacred histories that fulfill Malachi chapter three, for Malachi chapter three establishes that there is always a messenger who prepares the way for the sudden arrival of the Messenger of the Covenant. That messenger was represented by the prophet Elijah who boldly proclaimed that there would be no rain in his history, except if it comes through his ministry.

ಪ್ರಾಚೀನ ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ನಂತರದ ಮಳೆಯ ಸಂದೇಶವು ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಭದ್ರತೆಯ ಸಂದೇಶವಲ್ಲ ಎಂಬ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದರೆ, ಆಗ ಹಿಂದಿನ ಪವಿತ್ರ ಇತಿಹಾಸಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ದೇವರ ಶಕ್ತಿಯ ಪ್ರಕಟಣೆಗಳೇ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಒಂದು ನೂರು ನಲವತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮುದ್ರಾಕರಣವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವವುಗಳೆಂದು ಅವರು ಅರಿಯುವುದು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಅಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಅವರಿಗೆ ಗುರುತಿಸಲು ಕಠಿಣವಾದದ್ದು ಏನೆಂದರೆ, ಒಂದು ನೂರು ನಲವತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮುದ್ರಾಕರಣವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ನೇರವಾಗಿ ಗುರುತಿಸುವ ಪವಿತ್ರ ಇತಿಹಾಸಗಳೇ ಮಲಾಕಿ ಅಧ್ಯಾಯ ೩ನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವ ಪವಿತ್ರ ಇತಿಹಾಸಗಳಾಗಿವೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಮಲಾಕಿ ಅಧ್ಯಾಯ ೩ವು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೂತನ ಆಕಸ್ಮಿಕ ಆಗಮನಕ್ಕಾಗಿ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವ ಒಬ್ಬ ದೂತನು ಯಾವಾಗಲೂ ಇರುವನೆಂದು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ದೂತನು ಪ್ರವಾದಿ ಏಲೀಯನಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು; ಅವನು ತನ್ನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸೇವೆಯ ಮೂಲಕ ಬಂದರೆ ಹೊರತು ಮಳೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು.

Ezekiel’s seventy elders would find it ridiculous to accept that their claim to be the temple of the Lord, was unfounded, and actually represented the claim of a people who were being passed by, just as the vineyard was given to those who bear the fruits worthy of the vineyard. The message of the third Woe, the messenger that prepares the way, the song of the vineyard, all testify against the traditions and customs which they had placed their confidence in, and represents an almost insurmountable obstacle to recognizing the latter rain.

ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನ ಎಪ್ಪತ್ತು ಹಿರಿಯರು ತಾವು ಕರ್ತನ ಮಂದಿರವೆಂದು ಮಾಡಿದ ತಮ್ಮ ಹಕ್ಕೊತ್ತಾಯವು ಆಧಾರರಹಿತವಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಅದು ತಮಗೆ ಮೀರಿ ಹೋಗಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಜನರ ಹಕ್ಕೊತ್ತಾಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸುವುದು ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು; ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಫಲಗಳನ್ನು ತರುವವರಿಗೆ ಆ ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟವನ್ನು ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟಂತೆಯೇ. ಮೂರನೆಯ ಶಾಪದ ಸಂದೇಶ, ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸುವ ದೂತನು, ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟದ ಗೀತೆ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅವರು ತಮ್ಮ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಇಟ್ಟಿದ್ದ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳಿಗೂ ಆಚರಣೆಗಳಿಗೂ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಸಾಕ್ಷಿ ಹೇಳುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಅವು ಉತ್ತರ ಮಳೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಬಹುತೇಕ ಅಜೇಯವಾದ ಅಡೆತಡೆಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ.

The conclusion of the sealing of the one hundred and forty-four thousand manifests the same tests for those who have claimed to “recognize” the role of Islam of the third Woe. The “increase of knowledge” which launched the movement of the Millerites began at the end of “seven times” in 1798. The “increase of knowledge” which launched the movement of the one hundred and forty-four thousand began at the end of a symbolic “seven times” (one hundred and twenty-six years) in 1989. During those one hundred and twenty-six years of escalating apostasy, Laodicean Adventism has reached its fourth and final generation.

ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತಿನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮುದ್ರಾಕರಣದ ಸಮಾಪ್ತಿ, ಮೂರನೆಯ ಅಯ್ಯೋದಲ್ಲಿನ ಇಸ್ಲಾಂನ ಪಾತ್ರವನ್ನು “ಗುರುತಿಸಿದ್ದೇವೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡವರಿಗಾಗಿ ಅದೇ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತದೆ. ಮಿಲ್ಲರೈಟರ ಚಳವಳಿಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದ “ಜ್ಞಾನದ ವೃದ್ಧಿ” 1798ರಲ್ಲಿ “ಏಳು ಕಾಲಗಳ” ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತಿನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಚಳವಳಿಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದ “ಜ್ಞಾನದ ವೃದ್ಧಿ” 1989ರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಂಕೇತಾತ್ಮಕ “ಏಳು ಕಾಲಗಳ” (ನೂರ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳು) ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟತೆ ಕ್ರಮೇಣ ತೀವ್ರಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಆ ನೂರ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಲಾವೊದಿಕೀಯ ಅದ್ವೆಂಟಿಸಂ ತನ್ನ ನಾಲ್ಕನೇ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ತಲುಪಿದೆ.

It is the third and fourth generation that a nation or people fill their cup of probationary time, and that time has now arrived. The “increase of knowledge” from the book of Daniel that is represented by the Hiddekel River is also the knowledge that is increased, when the Revelation of Jesus Christ is unsealed just before probation closes.

ಒಂದು ಜನಾಂಗ ಅಥವಾ ಜನರು ತಮ್ಮ ಪರೀಕ್ಷಾಕಾಲದ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ತುಂಬುವುದು ಮೂರನೇ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕನೇ ತಲೆಮಾರಿನಲ್ಲಿಯೇ ಆಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಆ ಸಮಯವು ಈಗ ಬಂದಿದೆ. ಹಿದ್ದೆಕೆಲ್ ನದಿಯಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿನ “ಜ್ಞಾನದ ಹೆಚ್ಚಳ” ಎಂಬುದು, ಕೃಪಾಕಾಲವು ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುವ ತಕ್ಷಣದ ಮುನ್ನ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಕಟನೆಯು ಮುದ್ರಾವಿಚ್ಛೇದನಗೊಳ್ಳುವಾಗ ಹೆಚ್ಚಿಸಲ್ಪಡುವ ಜ್ಞಾನವೂ ಆಗಿದೆ.

We will take up the last three chapters of the book of Daniel in the next article.

ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ನಾವು ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದ ಕೊನೆಯ ಮೂರು ಅಧ್ಯಾಯಗಳನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವೆವು.

> “The days are fast approaching when there will be great perplexity and confusion. Satan, clothed in angel robes, will deceive, if possible, the very elect. There will be gods many and lords many. Every wind of doctrine will be blowing. Those who have rendered supreme homage to ‘science falsely so called’ will not be the leaders then. Those who have trusted to intellect, genius, or talent will not then stand at the head of rank and file. They did not keep pace with the light. Those who have proved themselves unfaithful will not then be entrusted with the flock. In the last solemn work few great men will be engaged. They are self-sufficient, independent of God, and He cannot use them. The Lord has faithful servants, who in the shaking, testing time will be disclosed to view. There are precious ones now hidden who have not bowed the knee to Baal. They have not had the light which has been shining in a concentrated blaze upon you. But it may be under a rough and uninviting exterior the pure brightness of a genuine Christian character will be revealed. In the day time we look toward heaven but do not see the stars. They are there, fixed in the firmament, but the eye cannot distinguish them. In the night we behold their genuine luster.” Testimonies, volume 5, 80, 81.

> “ಮಹಾ ಗೊಂದಲವೂ ಸಂಭ್ರಮವೂ ಉಂಟಾಗುವ ದಿನಗಳು ಬಹು ಬೇಗ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿವೆ. ದೂತರ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿಕೊಂಡ ಸೈತಾನನು, ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಆರಿಸಿಕೊಂಡವರನ್ನೇ ಸಹ ಮೋಸಗೊಳಿಸುವನು. ದೇವರುಗಳು ಅನೇಕರಿರುವರು, ಪ್ರಭುಗಳು ಅನೇಕರಿರುವರು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಉಪದೇಶದ ಗಾಳಿಯೂ ಬೀಸುವುದು. ‘ಸುಳ್ಳಾಗಿ ವಿಜ್ಞಾನವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ’ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಪರಮ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸಿದವರು ಆಗ ನಾಯಕರು ಆಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಬುದ್ಧಿ, ಪ್ರತಿಭೆ, ಅಥವಾ ಕೌಶಲ್ಯವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದವರು ಆಗ ಶ್ರೇಣಿಗಳ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ಬೆಳಕಿಗೆ ಸರಿಹೊಂದಿ ನಡೆದಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮನ್ನು ನಂಬಿಗಸ್ತರಲ್ಲವೆಂದು ತೋರಿಸಿಕೊಂಡವರ ಕೈಗೆ ಆಗ ಹಿಂಡನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂತಿಮ ಗಂಭೀರ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೆಲವೇ ಮಹಾನ್‌ ಪುರುಷರು ತೊಡಗಿರುವರು. ಅವರು ಸ್ವಯಂಸಮೃದ್ಧರು, ದೇವರಿಂದ ಸ್ವತಂತ್ರರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಆದಕಾರಣ ಆತನು ಅವರನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಲಾರನು. ಕರ್ತನಿಗೆ ನಂಬಿಗಸ್ತ ಸೇವಕರು ಇದ್ದಾರೆ; ಕಂಪನವಾಗುವ, ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವರು ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳುವರು. ಈಗಲೂ ಮರೆವಾಗಿರುವ ಅಮೂಲ್ಯರು ಇದ್ದಾರೆ; ಅವರು ಬಾಳನಿಗೆ ಮೊಣಕಾಲು ಬಾಗಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತ ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿರುವ ಬೆಳಕನ್ನು ಅವರು ಹೊಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಒರಟಾದ, ಆಕರ್ಷಣೆಯಿಲ್ಲದ ಬಾಹ್ಯರೂಪದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಕ್ರೈಸ್ತ ಶೀಲದ ಶುದ್ಧ ಪ್ರಭೆ ಪ್ರಕಟವಾಗಬಹುದಾಗಿದೆ. ಹಗಲಿನ ವೇಳೆ ನಾವು ಆಕಾಶದ ಕಡೆ ನೋಡುತ್ತೇವೆ, ಆದರೆ ನಕ್ಷತ್ರಗಳನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಅವು ಅಲ್ಲಿ, ಆಕಾಶಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಇವೆ; ಆದರೆ ಕಣ್ಣು ಅವುಗಳನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ ಗುರುತಿಸಲಾರದು. ರಾತ್ರಿ ವೇಳೆ ನಾವು ಅವುಗಳ ಯಥಾರ್ಥ ಕಿರಣವನ್ನು ನೋಡುವೆವು.” Testimonies, volume 5, 80, 81.

Back to Articles