Article

# The Book of Daniel - Number Seventy

ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕ - ಎಪ್ಪತ್ತನೇ ಸಂಖ್ಯೆ

From Ancient Tables to Modern Responsibilities: Unveiling the Covenant Journey

ಪ್ರಾಚೀನ ಫಲಕಗಳಿಂದ ಆಧುನಿಕ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಗಳವರೆಗೆ: ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುವುದು

Author

Jeff Pippenger

Published

February 3, 2024

Formats

PDF
Word

When the Lord entered into covenant with ancient Israel, He provided two tables as the foundation and symbol of the covenant relationship. The two tables also identified the responsibility of ancient Israel to present a living testimony of the two tables to the world. When the Lord entered into covenant with modern Israel, He provided two tables as the foundation and symbol of the covenant relationship. The two tables also identified their responsibility to present a living testimony of all four tables to the world.

ಯೆಹೋವನು ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲರೊಂದಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಸಂಬಂಧದ ಅಸ್ತಿವಾರವಾಗಿಯೂ ಸಂಕೇತವಾಗಿಯೂ ಎರಡು ಫಲಕಗಳನ್ನು ಆತನು ಒದಗಿಸಿದನು. ಆ ಎರಡು ಫಲಕಗಳು, ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲರು ಆ ಎರಡು ಫಲಕಗಳ ಜೀವಂತ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಲೋಕಕ್ಕೆ ಪ್ರದರ್ಶಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಯೆಹೋವನು ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲರೊಂದಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗಲೂ, ಆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಸಂಬಂಧದ ಅಸ್ತಿವಾರವಾಗಿಯೂ ಸಂಕೇತವಾಗಿಯೂ ಎರಡು ಫಲಕಗಳನ್ನು ಆತನು ಒದಗಿಸಿದನು. ಆ ಎರಡು ಫಲಕಗಳು, ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ನಾಲ್ಕು ಫಲಕಗಳ ಜೀವಂತ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಲೋಕಕ್ಕೆ ಪ್ರದರ್ಶಿಸುವ ತಮ್ಮ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.

The two tables were given to literal ancient Israel just after God delivered them out of the literal slavery of Egyptian bondage, and brought them through the disappointment of the Red Sea crossing. The period of time that literal ancient Israel was in bondage had been specifically identified in prophecy as four hundred and thirty years, and while in bondage literal ancient Israel forgot, and ceased to observe, the seventh-day Sabbath.

ಎರಡು ಫಲಕಗಳು ಅಕ್ಷರಶಃ ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರಿಗೆ ದೇವರು ಅವರನ್ನು ಐಗುಪ್ತದ ಬಂಧನದ ಅಕ್ಷರಶಃ ದಾಸ್ಯದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದ ತಕ್ಷಣವೇ, ಮತ್ತು ಕೆಂಪು ಸಮುದ್ರ ದಾಟುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಉಂಟಾದ ನಿರಾಶೆಯ ಮೂಲಕ ಅವರನ್ನು ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ ನಂತರ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟವು. ಅಕ್ಷರಶಃ ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರು ಬಂಧನದಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾಲಾವಧಿಯನ್ನು ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ನಿಖರವಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ನೂರು ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಆ ಬಂಧನದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅಕ್ಷರಶಃ ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರು ಏಳನೇ ದಿನದ ಸಬ್ಬತ್ತನ್ನು ಮರೆತು, ಅದರ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು.

The two tables were given to spiritual modern Israel just after God delivered them out of the spiritual slavery of Catholic bondage, and brought them through the great disappointment of 1844. The period of time that spiritual modern Israel was in bondage had been specifically identified in prophecy as twelve hundred and sixty years, and while in bondage spiritual modern Israel forgot, and ceased to observe, the seventh-day Sabbath.

ಆ ಎರಡು ಫಲಕಗಳನ್ನು ದೇವರು ಆತ್ಮಿಕ ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿಗೆ, ಅವರನ್ನು ಕತ್ತೋಲಿಕ ಬಂಧನದ ಆತ್ಮಿಕ ದಾಸ್ಯದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದ ತಕ್ಷಣವೇ, ಮತ್ತು 1844ರ ಮಹಾ ನಿರಾಶೆಯ ಮೂಲಕ ಅವರನ್ನು ನಡೆಸಿ ತಂದ ನಂತರವೇ, ನೀಡಿದರು. ಆತ್ಮಿಕ ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲು ಬಂಧನದಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾಲಾವಧಿಯನ್ನು ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಒಂದು ಸಾವಿರ ಎರಡು ನೂರು ಅರವತ್ತು ವರ್ಷಗಳೆಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಬಂಧನದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಆತ್ಮಿಕ ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲು ಏಳನೆಯ ದಿನದ ಸಬ್ಬತ್ತನ್ನು ಮರೆತು, ಅದನ್ನು ಆಚರಿಸುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿತು.

In the very history when God provided the two tables to Moses to take to ancient Israel, his brother Aaron was making a golden image of a calf. The two tables of the Ten Commandments identify that God is a jealous God, and His jealousy is especially manifested against idolatry, and as Moses descended the mount, ancient Israel was dancing naked around a golden image that had been produced by the one who had been chosen as God’s spokesman.

ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲರಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವಂತೆ ದೇವರು ಮೋಶೆಗೆ ಎರಡು ಫಲಕಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ ಅದೇ ಇತಿಹಾಸದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಅವನ ಸಹೋದರ ಅಹರೋನು ಕರುದ ಚಿನ್ನದ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಹತ್ತು ಆಜ್ಞೆಗಳ ಎರಡು ಫಲಕಗಳು ದೇವರು ಅಸೂಯೆಪಡುವ ದೇವರಾಗಿದ್ದಾನೆಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು ಅವನ ಅಸೂಯೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವಿಗ್ರಹಾರಾಧನೆಯ ವಿರುದ್ಧ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ; ಮೋಶೆ ಪರ್ವತದಿಂದ ಇಳಿದುಬರುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ದೇವರ ವಕ್ತಾರನಾಗಿ ಆರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಒಂದು ಚಿನ್ನದ ಮೂರ್ತಿಯ ಸುತ್ತ ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲರು ನಿರ್ವಸ್ತ್ರರಾಗಿ ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

> And Moses told Aaron all the words of the Lord who had sent him, and all the signs which he had commanded him. And Moses and Aaron went and gathered together all the elders of the children of Israel: And Aaron spake all the words which the Lord had spoken unto Moses, and did the signs in the sight of the people. Exodus 4:28–30.

> ಆಗ ಮೋಶೆಯು ತನ್ನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದ ಯೆಹೋವನ ಎಲ್ಲಾ ವಚನಗಳನ್ನೂ, ಆತನು ತನ್ನಿಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಕೇತಗಳನ್ನೂ ಆರೋನನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು. ನಂತರ ಮೋಶೆಯೂ ಆರೋನನೂ ಹೋಗಿ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಮಕ್ಕಳ ಎಲ್ಲಾ ಹಿರಿಯರನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿದರು. ಆಗ ಆರೋನನು ಯೆಹೋವನು ಮೋಶೆಗೆ ಹೇಳಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ವಚನಗಳನ್ನೂ ಹೇಳಿ, ಜನರ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಆ ಸಂಕೇತಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದನು. ವಿಮೋಚನಕಾಂಡ 4:28–30.

The brother of the prophet who led ancient Israel during the covenant history when the two covenant tables were provided was the leader in the rebellion of the image of jealousy. The husband of the prophetess who led modern Israel during the covenant history when the two covenant tables were provided was the leader in the rebellion of 1863, and 1863 marks the first generation of Adventism as being represented as an image of jealousy being placed at the entry of the gate of the altar.

ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಇತಿಹಾಸದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಫಲಕಗಳನ್ನು ನೀಡಲಾದಾಗ ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಿದ ಪ್ರವಾದಿಯ ಸಹೋದರನು ಅಸೂಯೆಯ ಪ್ರತಿಮೆಯ ದಂಗೆಯ ನಾಯಕನಾಗಿದ್ದನು. ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಇತಿಹಾಸದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಫಲಕಗಳನ್ನು ನೀಡಲಾದಾಗ ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಿದ ಪ್ರವಾದಿನಿಯ ಪತಿಯು 1863ರ ದಂಗೆಯ ನಾಯಕನಾಗಿದ್ದನು; ಮತ್ತು 1863ವು, ಬಲಿಪೀಠದ ಬಾಗಿಲಿನ ಪ್ರವೇಶದ ಬಳಿ ಇಡಲ್ಪಟ್ಟ ಅಸೂಯೆಯ ಪ್ರತಿಮೆಯಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಮೊದಲ ತಲೆಮಾರನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

> Then said he unto me, Son of man, lift up thine eyes now the way toward the north. So I lifted up mine eyes the way toward the north, and behold northward at the gate of the altar this image of jealousy in the entry. Ezekiel 8:5.

> ಆಗ ಆತನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಮನುಷ್ಯಕುಮಾರನೇ, ಈಗ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಉತ್ತರದ ದಿಕ್ಕಿನ ಕಡೆಗೆ ಎತ್ತು. ಆಗ ನಾನು ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಉತ್ತರದ ದಿಕ್ಕಿನ ಕಡೆಗೆ ಎತ್ತಿದೆನು; ಮತ್ತು ಇಗೋ, ಯಜ್ಞವೇದಿಯ ಬಾಗಿಲಿನ ಪ್ರವೇಶದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರದ ಕಡೆಗೆ ಅಸೂಯೆಯ ಈ ವಿಗ್ರಹವು ಇತ್ತು. ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನು 8:5.

The “altar” is a symbol of Christ.

“ವೇದಿ” ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ.

> “We are in danger of mingling the sacred and the common. The holy fire from God is to be used in our efforts. The true altar is Christ; the true fire is the Holy Spirit. This is our inspiration. It is only as the Holy Spirit leads and guides a man that he is a safe counselor. If we turn aside from God and from His chosen ones to inquire at strange altars we shall be answered according to our works.” Selected Messages, book 3, 300.

> “ಪವಿತ್ರವಾದದ್ದನ್ನೂ ಸಾಮಾನ್ಯವಾದದ್ದನ್ನೂ ನಾವು ಕಲಸಿಬಿಡುವ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ. ದೇವರಿಂದ ಬಂದ ಪವಿತ್ರ ಅಗ್ನಿಯನ್ನೇ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು. ನಿಜವಾದ ಬಲಿಪೀಠವು ಕ್ರಿಸ್ತನೇ; ನಿಜವಾದ ಅಗ್ನಿಯು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನು. ಇದೇ ನಮ್ಮ ಪ್ರೇರಣೆ. ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನು ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ನಡೆಸಿ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮಾಡುವಷ್ಟರಲ್ಲಿಯೇ ಅವನು ಸುರಕ್ಷಿತ ಸಲಹೆಗಾರನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ನಾವು ದೇವರಿಂದಲೂ ಆತನ ಆಯ್ಕೆಯಾದವರಿಂದಲೂ ತಿರುಗಿ, ವಿಚಿತ್ರ ಬಲಿಪೀಠಗಳಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಿಸಲು ಹೋಗಿದರೆ, ನಮ್ಮ ಕೃತ್ಯಗಳ ಪ್ರಕಾರವೇ ನಮಗೆ ಉತ್ತರ ದೊರೆಯುವುದು.” Selected Messages, book 3, 300.

The “gate” is the church.

“ಬಾಗಿಲು” ಸಭೆಯಾಗಿದೆ.

> “To the humble, believing soul, the house of God on earth is the gate of heaven. The song of praise, the prayer, the words spoken by Christ’s representatives, are God’s appointed agencies to prepare a people for the church above, for that loftier worship into which there can enter nothing that defileth.” Testimonies, volume 5, 491.

> “ದೀನನೂ ವಿಶ್ವಾಸಿಯೂ ಆದ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿರುವ ದೇವರ ಮನೆ ಪರಲೋಕದ ಬಾಗಿಲಾಗಿದೆ. ಸ್ತುತಿಯ ಗೀತೆ, ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳಿಂದ ಮಾತನಾಡಲ್ಪಡುವ ವಚನಗಳು—ಅಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವ ಯಾವುದೂ ಪ್ರವೇಶಿಸಲಾರದ ಆ ಉನ್ನತವಾದ ಆರಾಧನೆಗಾಗಿ, ಮೇಲಿರುವ ಸಭೆಗೆ ಒಂದು ಜನರನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲು ದೇವರು ನೇಮಿಸಿದ ಸಾಧನಗಳಾಗಿವೆ.” ಟೆಸ್ಟಿಮನೀಸ್, ಸಂಪುಟ 5, 491.

In 1863, Laodicean Adventism became a legally registered church and ceased to be a movement. They “entered” into church history at that point. In 1863, the church of Christ entered into a legal association with the government of the United States. In that year they also introduced a counterfeit chart to replace the two sacred tables of Habakkuk. As soon as the second table was prepared, in terms of prophetic history those typified by Aaron were preparing a counterfeit image.

1863ರಲ್ಲಿ, ಲಾವೊದಿಕೀಯನ್ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂ ಕಾನೂನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ನೋಂದಾಯಿತ ಸಭೆಯಾಗಿ, ಒಂದು ಚಳವಳಿಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿತು. ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅವರು ಸಭೆಯ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ “ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.” 1863ರಲ್ಲಿ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸಭೆಯು ಅಮೇರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳ ಸರ್ಕಾರದೊಂದಿಗೆ ಕಾನೂನಾತ್ಮಕ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು. ಅದೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಅವರು ಹಬಕ್ಕೂಕರ ಎರಡು ಪವಿತ್ರ ಫಲಕಗಳನ್ನು ಬದಲಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಒಂದು ಕಪಟ ಚಾರ್ಟ್‌ನನ್ನೂ ಪರಿಚಯಿಸಿದರು. ಎರಡನೆಯ ಫಲಕವು ಸಿದ್ಧವಾದ ತಕ್ಷಣವೇ, ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಆರೋನನಿಂದ ರೂಪಕಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು ಒಂದು ಕಪಟ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

The second Commandment is the most specific warning against idolatry and the worship of images. It is also where God identifies His character as a jealous God. It is also there that He sets forth the principle that He reserves judgment upon the wicked unto the third and fourth generations. The Ten Commandments are a transcript of Christ’s character.

ಎರಡನೆಯ ಆಜ್ಞೆಯು ವಿಗ್ರಹಾರಾಧನೆಗೂ ಪ್ರತಿಮೆಗಳ ಪೂಜೆಯಿಗೂ ವಿರೋಧವಾಗಿ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ಅತ್ಯಂತ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾದ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ದೇವರು ತಾನು ಅಸೂಯೆಯುಳ್ಳ ದೇವರಾಗಿದ್ದೇನೆಂದು ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಆತನು ದುಷ್ಟರ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ತೀರ್ಪನ್ನು ಮೂರನೆಯ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕನೆಯ ತಲೆಮಾರುಗಳವರೆಗೆ ಕಾಯ್ದಿರಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂಬ ತತ್ತ್ವವನ್ನೂ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹತ್ತು ಆಜ್ಞೆಗಳು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸ್ವಭಾವದ ಪ್ರತಿಲಿಪಿಯಾಗಿದೆ.

> “For the rejection of Christ, with the results that followed, they were responsible. A nation’s sin and a nation’s ruin were due to the religious leaders.

> “ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ತಳ್ಳಿಹಾಕಿದದ್ದಕ್ಕೂ, ಅದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಉಂಟಾದ ಪರಿಣಾಮಗಳಿಗೂ, ಅವರು ಹೊಣೆಗಾರರಾಗಿದ್ದರು. ಒಂದು ಜನಾಂಗದ ಪಾಪವೂ ಒಂದು ಜನಾಂಗದ ನಾಶವೂ ಧಾರ್ಮಿಕ ನಾಯಕರ ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದವು.”

> “In our day are not the same influences at work? Of the husbandmen of the Lord’s vineyard are not many following in the steps of the Jewish leaders? Are not religious teachers turning men away from the plain requirements of the word of God? Instead of educating them in obedience to God’s law, are they not educating them in transgression? From many of the pulpits of the churches the people are taught that the law of God is not binding upon them. Human traditions, ordinances, and customs are exalted. Pride and self-satisfaction because of the gifts of God are fostered, while the claims of God are ignored.

> “ನಮ್ಮ ದಿನದಲ್ಲಿಯೂ ಇದೇ ಪ್ರಭಾವಗಳು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿಲ್ಲವೇ? ಕರ್ತನ ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟದ ಕೃಷಿಕರಲ್ಲಿ ಅನೇಕರೂ ಯೆಹೂದ್ಯ ನಾಯಕರ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತುಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿಲ್ಲವೇ? ಧಾರ್ಮಿಕ ಬೋಧಕರು ದೇವರ ವಾಕ್ಯದ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಆಜ್ಞೆಗಳಿಂದ ಜನರನ್ನು ದೂರ ತಿರುಗಿಸುತ್ತಿಲ್ಲವೇ? ಅವರನ್ನು ದೇವರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ವಿಧೇಯತೆಯಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡುವ ಬದಲು, ಅವರು ಉಲ್ಲಂಘನೆಯಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡುತ್ತಿಲ್ಲವೇ? ಅನೇಕ ಸಭೆಗಳ ಬೋಧನಾ ವೇದಿಕೆಗಳಿಂದ ದೇವರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವು ಜನರ ಮೇಲೆ ಬಾಧ್ಯಕರವಾಗಿಲ್ಲವೆಂದು ಜನರಿಗೆ ಬೋಧಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ದೇವರ ವರಗಳ ಕಾರಣದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಆತ್ಮತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪೋಷಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ; ಆದರೆ ದೇವರ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ.”

> “In setting aside the law of God, men know not what they are doing. God’s law is the transcript of His character. It embodies the principles of His kingdom. He who refuses to accept these principles is placing himself outside the channel where God’s blessings flow.” Christ’s Object Lessons, 305.

> “ದೇವರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬದಿಗಿಡುವಾಗ, ಮನುಷ್ಯರು ತಾವು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ದೇವರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವು ಅವರ ಸ್ವಭಾವದ ಪ್ರತಿಲಿಪಿಯಾಗಿದೆ. ಅದು ಅವರ ರಾಜ್ಯದ ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಈ ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನಿರಾಕರಿಸುವವನು ದೇವರ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳು ಹರಿಯುವ ಮಾರ್ಗದ ಹೊರಗೆ ತಾನೇ ತನ್ನನ್ನು ಇಡುತ್ತಾನೆ.” Christ’s Object Lessons, 305.

The character of Christ is His image, and it includes that He is a jealous God. God’s jealousy was manifested in Christ when He twice cleansed the temple. In the first temple cleansing the disciples who witnessed the work were then led to remember that the Scriptures referenced God’s jealousy.

ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸ್ವಭಾವವೇ ಆತನ ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿದ್ದು, ಅದರಲ್ಲಿ ಆತನು ಅಸೂಯೆಯುಳ್ಳ ದೇವರಾಗಿದ್ದಾನೆಂಬುದೂ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ದೇವರ ಅಸೂಯೆ ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಯಿತು; ಆತನು ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಎರಡು ಬಾರಿ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿದಾಗ ಅದು ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಿತು. ದೇವಾಲಯದ ಮೊದಲ ಶುದ್ಧೀಕರಣದಲ್ಲಿ ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಕಂಡ ಶಿಷ್ಯರು, ಪರಿಶುದ್ಧ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ದೇವರ ಅಸೂಯೆಯನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದವೆಂಬುದನ್ನು ಆಗ ಸ್ಮರಿಸಲು ನಡೆಸಲ್ಪಟ್ಟರು.

> And the Jews’ Passover was at hand, and Jesus went up to Jerusalem, And found in the temple those that sold oxen and sheep and doves, and the changers of money sitting: And when he had made a scourge of small cords, he drove them all out of the temple, and the sheep, and the oxen; and poured out the changers’ money, and overthrew the tables; And said unto them that sold doves, Take these things hence; make not my Father’s house an house of merchandise. And his disciples remembered that it was written, The zeal of thine house hath eaten me up. John 2:13–17.

> ಯೆಹೂದ್ಯರ ಪಸ್ಕ ಹಬ್ಬವು ಸಮೀಪಿಸಿತ್ತು; ಆಗ ಯೇಸು ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ಏರಿಹೋದನು. ಆತನು ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಎತ್ತುಗಳನ್ನೂ ಕುರಿಗಳನ್ನೂ ಪಾರಿವಾಳಗಳನ್ನೂ ಮಾರುವವರನ್ನೂ, ಹಣ ಬದಲಾಯಿಸುವವರು ಕುಳಿತಿದ್ದವರನ್ನೂ ಕಂಡನು. ಆಗ ಆತನು ಸಣ್ಣ ಕಡ್ಡಿಗಳಿಂದ ಒಂದು ಚಾಟಿಯನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಕುರಿಗಳನ್ನೂ ಎತ್ತುಗಳನ್ನೂ ದೇವಾಲಯದಿಂದ ಹೊರಗೆ ಓಡಿಸಿದನು; ಹಣ ಬದಲಾಯಿಸುವವರ ಹಣವನ್ನು ಚೆಲ್ಲಿಬಿಟ್ಟು, ಮೇಜುಗಳನ್ನು ಉರುಳಿಸಿದನು. ಪಾರಿವಾಳಗಳನ್ನು ಮಾರುವವರಿಗೆ, “ಇವುಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡುಹೋಗಿರಿ; ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಮನೆಯನ್ನು ವ್ಯಾಪಾರದ ಮನೆಯಾಗಿಸಬೇಡಿರಿ,” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಆಗ ಆತನ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ, “ನಿನ್ನ ಮನೆಯ ವಿಷಯವಾದ ಉತ್ಸಾಹವು ನನ್ನನ್ನು ನುಂಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ” ಎಂದು ಬರೆದಿರುವುದು ನೆನಪಿಗೆ ಬಂದಿತು. ಯೋಹಾನ 2:13–17.

In the Scriptures, both the Hebrew and the Greek the word “zealous” is also the word “jealous.” They are the same word. When Christ cleansed the temple, He was manifesting God’s jealousy, which is the attribute of God’s character that is identified in the second commandment, and it is especially manifested against idolatry. When Moses descended the mount with the two tables and understood what Aaron had done and what the people were doing, he broke the two tables. The two tables were the true image of jealously, for they were physical representations that identified God as a jealous God. When Moses broke the two tables, he was manifesting the very jealousy that is identified in the second commandment.

ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ, ಹೀಬ್ರೂ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಗ್ರೀಕ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿಯೂ “ಉತ್ಸಾಹಿ” ಎಂಬ ಪದವೇ “ಅಸೂಯೆಯುಳ್ಳ” ಎಂಬ ಪದವೂ ಆಗಿದೆ. ಅವೆರಡೂ ಒಂದೇ ಪದವಾಗಿವೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನು ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿದಾಗ, ಆತನು ದೇವರ ಅಸೂಯೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದನು; ಅದು ಎರಡನೇ ಆಜ್ಞೆಯಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ದೇವರ ಸ್ವಭಾವದ ಒಂದು ಗುಣವಾಗಿದ್ದು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವಿಗ್ರಹಾರಾಧನೆಯ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಮೋಶೆಯು ಎರಡು ಫಲಕಗಳನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಬೆಟ್ಟದಿಂದ ಇಳಿದು, ಆರೋನನು ಏನು ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ ಮತ್ತು ಜನರು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಾಗ, ಅವನು ಆ ಎರಡು ಫಲಕಗಳನ್ನು ಒಡೆದನು. ಆ ಎರಡು ಫಲಕಗಳೇ ಅಸೂಯೆಯ ನಿಜವಾದ ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿದ್ದವು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವು ದೇವರನ್ನು ಅಸೂಯೆಯುಳ್ಳ ದೇವರೆಂದು ಗುರುತಿಸುವ ದೃಶ್ಯ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಮೋಶೆಯು ಆ ಎರಡು ಫಲಕಗಳನ್ನು ಒಡೆದಾಗ, ಅವನು ಎರಡನೇ ಆಜ್ಞೆಯಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಅದೇ ಅಸೂಯೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

> And Moses turned, and went down from the mount, and the two tables of the testimony were in his hand: the tables were written on both their sides; on the one side and on the other were they written. And the tables were the work of God, and the writing was the writing of God, graven upon the tables. And when Joshua heard the noise of the people as they shouted, he said unto Moses, There is a noise of war in the camp. And he said, It is not the voice of them that shout for mastery, neither is it the voice of them that cry for being overcome: but the noise of them that sing do I hear. And it came to pass, as soon as he came nigh unto the camp, that he saw the calf, and the dancing: and Moses’ anger waxed hot, and he cast the tables out of his hands, and brake them beneath the mount. Exodus 32:15–19.

> ಮೋಶೆಯು ತಿರುಗಿ ಪರ್ವತದಿಂದ ಇಳಿದುಬಂದನು; ಸಾಕ್ಷಿಯ ಎರಡು ಫಲಕಗಳು ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದವು; ಆ ಫಲಕಗಳು ತಮ್ಮ ಎರಡೂ ಬದಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು; ಒಂದು ಬದಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಮತ್ತೊಂದು ಬದಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಅವು ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ಆ ಫಲಕಗಳು ದೇವರ ಕೈಕೃತಿಯಾಗಿದ್ದವು, ಮತ್ತು ಬರಹವು ದೇವರ ಬರಹವಾಗಿದ್ದು, ಫಲಕಗಳ ಮೇಲೆ ಕೆತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಜನರು ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದ ಶಬ್ದವನ್ನು ಯೆಹೋಶುವನು ಕೇಳಿ ಮೋಶೆಗೆ, ಶಿಬಿರದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧದ ಘೋಷದಂತಿರುವ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಅದಕ್ಕೆ ಅವನು, ಅದು ಜಯಕ್ಕಾಗಿ ಕೂಗುವವರ ಧ್ವನಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಸೋತವರಂತೆ ಕಿರುಚುವವರ ಧ್ವನಿಯೂ ಅಲ್ಲ; ನಾನು ಕೇಳುವುದು ಹಾಡುವವರ ಶಬ್ದವೆಂದು ಹೇಳಿದನು. ಅವನು ಶಿಬಿರದ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದ ತಕ್ಷಣ ಕರುವನ್ನು ಮತ್ತು ನೃತ್ಯವನ್ನು ಕಂಡನು; ಆಗ ಮೋಶೆಯ ಕೋಪವು ಉರಿಯಿತು; ಅವನು ಫಲಕಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಎಸೆದು ಪರ್ವತದ ಕೆಳಗೆ ಒಡೆದನು. ವಿಮೋಚನಕಾಂಡ 32:15–19.

The two tables were the testimony of God’s character. The character of God is the image that is to be formed in men through the righteousness of Christ. The two tables are the true image of jealousy, and Aaron had produced a counterfeit image of jealousy at the very time that the true image of jealousy was being delivered to ancient Israel. Those who have Christ formed within have His image, and the robe of His righteousness, yet Aaron’s celebrants were dancing naked, for they were Laodiceans. Laodiceans are “wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked.”

ಆ ಎರಡು ಫಲಕಗಳು ದೇವರ ಸ್ವಭಾವದ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದವು. ದೇವರ ಸ್ವಭಾವವೇ ಕ್ರಿಸ್ತನ ನೀತಿಯ ಮೂಲಕ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿದೆ. ಆ ಎರಡು ಫಲಕಗಳೇ ಅಸೂಯೆಯ ನಿಜವಾದ ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿದ್ದವು; ಮತ್ತು ನಿಜವಾದ ಅಸೂಯೆಯ ಪ್ರತಿರೂಪವನ್ನು ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಲಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಆರೋನನು ಅಸೂಯೆಯ ಒಂದು ನಕಲಿ ಪ್ರತಿರೂಪವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದನು. ಯಾರೊಳಗೆ ಕ್ರಿಸ್ತನು ರೂಪುಗೊಂಡಿದ್ದಾನೋ ಅವರು ಆತನ ಪ್ರತಿರೂಪವನ್ನೂ, ಆತನ ನೀತಿಯ ವಸ್ತ್ರವನ್ನೂ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ; ಆದರೂ ಆರೋನನ ಹಬ್ಬಾಚಾರಿಗಳು ನಿರ್ವಸ್ತ್ರರಾಗಿ ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಲವೋದಿಕಾಯವರಾಗಿದ್ದರು. ಲವೋದಿಕಾಯವರು “ದುಃಖಿತರೂ, ದಯನೀಯರೂ, ಬಡವರೂ, ಕುರುಡರೂ, ನಿರ್ವಸ್ತ್ರರೂ” ಆಗಿದ್ದಾರೆ.

> And when Moses saw that the people were naked; (for Aaron had made them naked unto their shame among their enemies). Exodus 32:25.

> ಮೋಶೆಯು ಜನರು ನಗ್ನರಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡಾಗ; (ಯಾಕಂದರೆ ಆರೋನನು ಅವರನ್ನು ಅವರ ಶತ್ರುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಅವರ ಲಜ್ಜೆಗೆ ನಗ್ನರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದನು). ನಿರ್ಗಮಕಾಂಡ 32:25.

In 1856, seven years before the counterfeit chart was produced, both James and Ellen White identified that the movement had transitioned into the Laodicean condition. In 1863, Adventism was as spiritually “naked” as was ancient Israel literally “naked” as they danced around the counterfeit image of jealousy. The counterfeit that Aaron had made was an idol made of gold, but it was an image of a calf, which is a beast. It was an image of the beast, and also an image to the beast. The golden calf was an image of the beast, but it also had been dedicated to the gods that Aaron unrighteously declared had delivered Israel from Egyptian bondage.

1856ರಲ್ಲಿ, ನಕಲಿ ಚಾರ್ಟ್ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲ್ಪಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಏಳು ವರ್ಷಗಳ ಮುಂಚೆಯೇ, ಜೇಮ್ಸ್ ವೈಟ್ ಮತ್ತು ಎಲೆನ್ ವೈಟ್ ಇಬ್ಬರೂ ಈ ಚಳುವಳಿಯು ಲವೊದಿಕೇಯದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತ್ತು ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿದರು. 1863ರಲ್ಲಿ, ಪುರಾತನ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರು ಈರ್ಷೆಯ ನಕಲಿ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಸುತ್ತಲೂ ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಶಾಬ್ದಿಕವಾಗಿ ಹೇಗೆ “ನಗ್ನ”ರಾಗಿದ್ದರು, ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂ ಆತ್ಮೀಕವಾಗಿ “ನಗ್ನ”ವಾಗಿತ್ತು. ಆರೋನನು ಮಾಡಿದ ನಕಲಿ ಪ್ರತಿಮೆ ಬಂಗಾರದಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವಿಗ್ರಹವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅದು ಕರುದ ಪ್ರತಿಮೆಯಾಗಿತ್ತು; ಕರುವು ಒಂದು ಮೃಗವಾಗಿದೆ. ಅದು ಮೃಗದ ಪ್ರತಿಮೆಯಾಗಿತ್ತು, ಹಾಗೆಯೇ ಮೃಗಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಮೆಯೂ ಆಗಿತ್ತು. ಆ ಚಿನ್ನದ ಕರುವು ಮೃಗದ ಪ್ರತಿಮೆಯಾಗಿತ್ತು; ಆದರೆ ಅದನ್ನು, ಆರೋನನು ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಇಸ್ರಾಯೇಲನ್ನು ಈಜಿಪ್ಟಿನ ಬಂಧನದಿಂದ ಬಿಡಿಸಿದ ದೇವರುಗಳೆಂದು ಘೋಷಿಸಿದ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಸಹ ಸಮರ್ಪಿಸಲಾಗಿತ್ತು.

> And he received them at their hand, and fashioned it with a graving tool, after he had made it a molten calf: and they said, These be thy gods, O Israel, which brought thee up out of the land of Egypt. And when Aaron saw it, he built an altar before it; and Aaron made proclamation, and said, Tomorrow is a feast to the Lord. And they rose up early on the morrow, and offered burnt offerings, and brought peace offerings; and the people sat down to eat and to drink, and rose up to play. Exodus 32:4–6.

> ಅವನು ಅವರ ಕೈಯಿಂದ ಅವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಕೆತ್ತನೆಯ ಸಾಧನದಿಂದ ಅದಕ್ಕೆ ರೂಪಕೊಟ್ಟು, ಒಂದು ಎರಕದ ಕರುವನ್ನು ಮಾಡಿದನು; ಆಗ ಅವರು ಹೇಳಿದರು: ಓ ಇಸ್ರಾಯೇಲೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಐಗುಪ್ತ ದೇಶದಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ತಂದ ನಿನ್ನ ದೇವರುಗಳು ಇವರೆ. ಆರೋನನು ಅದನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ಅದರ ಮುಂದೆ ಒಂದು ಬಲಿಪೀಠವನ್ನು ಕಟ್ಟಿದನು; ಮತ್ತು ಆರೋನನು ಪ್ರಕಟಣೆ ಮಾಡಿ ಹೇಳಿದನು: ನಾಳೆ ಯೆಹೋವನಿಗೆ ಒಂದು ಹಬ್ಬವಾಗುವುದು. ಮರುದಿನ ಅವರು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ದಹನಬಲಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಸಮಾಧಾನಬಲಿಗಳನ್ನು ತಂದರು; ಜನರು ಊಟಮಾಡಲು ಮತ್ತು ಕುಡಿಯಲು ಕೂತರು, ಮತ್ತು ಕ್ರೀಡಿಸಲು ಎದ್ದರು. ವಿಮೋಚನಕಾಂಡ 32:4–6.

The golden calf was an image of a beast, but it was dedicated to false gods, and so it was also an image (offering) to the beast. The image was made of gold, which is the symbol of Babylon, and it was a calf, which is the highest form of offering in the sanctuary service. It was dedicated to the gods of Egypt. Mystery Babylon (for all the prophetic testimonies identify the end of the world) consists of a woman riding upon a beast. The beast the woman rides is the United Nations (ten kings), and is a symbol of the dragon, atheism and Egypt. The woman herself is a counterfeit of God’s true church. The golden calf that Aaron dedicated to the gods of Egypt typified the great whore of Revelation seventeen, who is Babylon (gold), riding upon a beast (Egypt) and a counterfeit church (calf).

ಸುವರ್ಣ ಕರುವು ಮೃಗದ ಪ್ರತಿಮೆಯಾಗಿತ್ತು; ಆದರೆ ಅದು ಸುಳ್ಳು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ, ಅದು ಮೃಗಕ್ಕೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಪ್ರತಿಮೆಯೂ (ಬಲಿಯೂ) ಆಗಿತ್ತು. ಆ ಪ್ರತಿಮೆ ಬಂಗಾರದಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು; ಬಂಗಾರವು ಬಾಬಿಲೋನಿನ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಅದು ಕರುವಾಗಿತ್ತು; ಅದು ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯದ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಬಲಿಯ ರೂಪವಾಗಿದೆ. ಅದು ಈಜಿಪ್ಟಿನ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಮರ್ಮಬಾಬಿಲೋನು (ಯಾಕಂದರೆ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳೆಲ್ಲವೂ ಲೋಕಾಂತ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ) ಮೃಗದ ಮೇಲೆ ಸವಾರಿ ಮಾಡುವ ಒಬ್ಬ ಸ್ತ್ರೀಯಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ಆ ಸ್ತ್ರೀಯು ಸವಾರಿ ಮಾಡುವ ಮೃಗವು ಯುನೈಟೆಡ್ ನೇಶನ್ಸ್ (ಹತ್ತು ರಾಜರು) ಆಗಿದ್ದು, ಅದು ಅಜಗರ, ನಾಸ್ತಿಕತೆ ಮತ್ತು ಈಜಿಪ್ಟಿನ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. ಆ ಸ್ತ್ರೀಯೇ ದೇವರ ಸತ್ಯಸಭೆಯ ಕಪಟ ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿದೆ. ಆರೋನನು ಈಜಿಪ್ಟಿನ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿದ ಸುವರ್ಣ ಕರುವು, ಪ್ರಕಟನೆ ಹದಿನೇಳರಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಮಹಾ ವ್ಯಭಿಚಾರಿಣಿಯನ್ನು ಪೂರ್ವರೂಪವಾಗಿ ಸೂಚಿಸಿತು; ಆಕೆ ಬಾಬಿಲೋನು (ಬಂಗಾರ), ಮೃಗದ (ಈಜಿಪ್ಟ್) ಮೇಲೆ ಸವಾರಿ ಮಾಡುವವಳು ಮತ್ತು ಕಪಟ ಸಭೆ (ಕರು) ಆಗಿದ್ದಾಳೆ.

At the same time Aaron built an altar, which, as just defined, represents Christ, the true altar. He then instituted a counterfeit system of worship, for he proclaimed a feast to the Lord on the following day. Aaron’s golden calf was an image “of” and “to” the beast, and it was set up “before” a counterfeit Christ, and a day was set aside to celebrate his false system of worship.

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆರೋನನು ಒಂದು ವೇದಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿದನು; ಈಗಾಗಲೇ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿದಂತೆ, ಅದು ನಿಜವಾದ ವೇದಿಯಾಗಿರುವ ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಅವನು ಆರಾಧನೆಯ ಒಂದು ನಕಲಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು; ಏಕೆಂದರೆ ಮುಂದಿನ ದಿನ ಯೆಹೋವನಿಗೆ ಒಂದು ಹಬ್ಬವೆಂದು ಘೋಷಿಸಿದನು. ಆರೋನನ ಬಂಗಾರದ ಕರುವು ಮೃಗಕ್ಕೆ “ಸಂಬಂಧಿಸಿದ” ಮತ್ತು “ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ” ಇರುವ ಒಂದು ಪ್ರತಿಮೆಯಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ನಕಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನ “ಮುಂದೆ” ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು; ಹಾಗೂ ಅವನ ಸುಳ್ಳು ಆರಾಧನಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಆಚರಿಸಲು ಒಂದು ದಿನವನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ನಿಗದಿಪಡಿಸಲಾಯಿತು.

The United States is the power that sets up an image to the beast and then forces the world to follow its example. The United States has power to force that system of worship upon the world, and it does so in sight of the beast “before” it.

ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ ಮೃಗದ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದು, ನಂತರ ಲೋಕವು ಅದರ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವಂತೆ ಬಲವಂತಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ ಆ ಆರಾಧನಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಲೋಕದ ಮೇಲೆ ಹೇರಬಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಅದು ಅದನ್ನು ಮೃಗದ ದೃಷ್ಟಿಗೆ “ಮುಂದೆ” ಜಾರಿಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

> And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. And he exerciseth all the power of the first beast before him, and causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed. Revelation 13:11, 12.

> ಆ ಬಳಿಕ ನಾನು ಭೂಮಿಯಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿರುವ ಮತ್ತೊಂದು ಮೃಗವನ್ನು ಕಂಡೆನು; ಅದಕ್ಕೆ ಕುರಿಯಂತಿರುವ ಎರಡು ಕೊಂಬುಗಳು ಇದ್ದವು, ಆದರೆ ಅದು ನಾಗದಂತೆ ಮಾತಾಡಿತು. ಅದು ಮೊದಲನೆಯ ಮೃಗದ ಸಮಸ್ತ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಅದರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿ, ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ಅದರಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರನ್ನೂ, ಮರಣಾಂತಿಕ ಗಾಯವು ಗುಣವಾದ ಆ ಮೊದಲನೆಯ ಮೃಗವನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಪ್ರಕಟಣೆ 13:11, 12.

The man of sin, who is the papacy, is the sea beast of Revelation thirteen. When the United States speaks as a dragon, at the soon-coming Sunday law, it then begins to force the world to set up an image to the beast “before” it. The beast before the United States (the earth beast), is the papacy (the sea beast). The papacy is a counterfeit Christ, and Aaron had set up his golden image, before a counterfeit Christ, for Christ is the true altar. Aaron then instituted a false system of worship as represented by the proclamation of the feast day that was to take place on the next day. The United States also forces a false system of worship, and it is also associated with a counterfeit day of worship.

ಪಾಪದ ಮನುಷ್ಯನು, ಅಂದರೆ ಪಾಪಾಸನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೇ, ಪ್ರಕಟನೆ ಹದಿಮೂರನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಬಂದ ಮೃಗವಾಗಿದೆ. ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರುವ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಾಗದಂತೆ ಮಾತಾಡುವಾಗ, ಆಗ ಅದು ಲೋಕವನ್ನು ಅದರ “ಮುಂದೆ” ಮೃಗಕ್ಕೆ ಒಂದು ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಬಲವಂತಪಡಿಸಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತದೆ. ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್‌ನ (ಭೂಮಿಯಿಂದ ಬಂದ ಮೃಗದ) ಮುಂದೆ ಇರುವ ಮೃಗವು ಪಾಪಾಸನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೇ (ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಬಂದ ಮೃಗ). ಪಾಪಾಸನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕಪಟರೂಪವಾಗಿದ್ದು, ಆರೋನನು ತನ್ನ ಬಂಗಾರದ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಒಂದು ಕಪಟ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮುಂದೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದನು, ಏಕೆಂದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತನೇ ನಿಜವಾದ ಬಲಿಪೀಠನು. ನಂತರ ಆರೋನನು, ಮುಂದಿನ ದಿನ ನಡೆಯಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಹಬ್ಬದ ದಿನದ ಘೋಷಣೆಯಿಂದ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ, ಒಂದು ಸುಳ್ಳು ಆರಾಧನಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು. ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ ಸಹ ಒಂದು ಸುಳ್ಳು ಆರಾಧನಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಬಲಾತ್ಕರಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅದೂ ಸಹ ಆರಾಧನೆಯ ಒಂದು ಕಪಟ ದಿನದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಗೊಂಡಿದೆ.

When Moses descended the mount, the controversy was between the true and the false image of jealousy—the image of Christ or the image of Satan. The counterfeit consisted of a counterfeit Christ (the altar), a counterfeit experience (Laodicean), a counterfeit day of worship (“tomorrow is a feast of the Lord”). The rebellion of the golden calf represents the rebellion of the soon-coming Sunday law, but it also represents the rebellion of Laodicean Adventism in 1863.

ಮೋಶೆಯು ಪರ್ವತದಿಂದ ಇಳಿದು ಬಂದಾಗ, ವಿವಾದವು ನಿಜವಾದ ಮತ್ತು ಸುಳ್ಳಾದ ಅಸೂಯೆಯ ಪ್ರತಿಮೆಗಳ ನಡುವೆ ಇತ್ತು—ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರತಿಮೆಯೋ ಅಥವಾ ಸೈತಾನದ ಪ್ರತಿಮೆಯೋ ಎಂಬುದಾಗಿ. ಆ ನಕಲಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ನಕಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನು (ವೇದಿಕೆ), ನಕಲಿ ಅನುಭವವು (ಲವೊದಿಕೀಯ), ನಕಲಿ ಆರಾಧನಾ ದಿನವು (“ನಾಳೆ ಯೆಹೋವನಿಗೆ ಹಬ್ಬವಾಗಿದೆ”) ಸೇರಿದ್ದವು. ಬಂಗಾರದ ಕರುಗಿನ ದಂಗೆ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರುವ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ದಂಗೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, 1863ರಲ್ಲಿ ಉಂಟಾದ ಲವೊದಿಕೀಯನ್ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ದಂಗೆಯನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.

In 1863, a counterfeit table was introduced to cover up the jewels of Miller’s dream as represented upon Habakkuk’s two tables. Those two tables had been typified by the two tables Moses received on the mount. In 1863, a legal connection was made with the government of the United States, thus ending the Millerite movement and legally registering the Laodicean movement as the Seventh-day Adventist church. That relationship was represented by Aaron’s image to the beast, which prophetically is defined as the combination of Church and State, thus typifying the Millerites establishing a Church-State relationship in 1863, and also typifying the United States at the soon-coming Sunday law.

1863ರಲ್ಲಿ, ಹಬಕ್ಕೂಕನ ಎರಡು ಫಲಕಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮಿಲ್ಲರನ ಕನಸದ ರತ್ನಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಹಾಕಲು ಒಂದು ನಕಲಿ ಫಲಕವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಲಾಯಿತು. ಆ ಎರಡು ಫಲಕಗಳು ಮೋಶೆಯು ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಎರಡು ಫಲಕಗಳಿಂದ ಪೂರ್ವರೂಪವಾಗಿ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. 1863ರಲ್ಲಿ, ಅಮೇರಿಕಾ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದ ಸರ್ಕಾರದೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು; ಹೀಗೆ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಚಳವಳಿಗೆ ಅಂತ್ಯಮಾಡಿ, ಲವೋದೇಕೀಯ ಚಳವಳಿಯನ್ನು ಸೆವೆಂಥ್-ಡೆ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಚರ್ಚ್ ಆಗಿ ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿ ನೋಂದಾಯಿಸಲಾಯಿತು. ಆ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಆರೋನನ ಮೃಗದ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಯಿತು; ಅದು ಪ್ರವಾದಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಚರ್ಚ್ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯದ ಸಂಯೋಗವೆಂದು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಅದು 1863ರಲ್ಲಿ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳು ಚರ್ಚ್-ರಾಜ್ಯ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದುದನ್ನು ಪೂರ್ವರೂಪವಾಗಿ ಸೂಚಿಸಿತು; ಹಾಗೆಯೇ, ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರುವ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಮೇರಿಕಾ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನವನ್ನೂ ಪೂರ್ವರೂಪವಾಗಿ ಸೂಚಿಸಿತು.

Aaron’s naked dancing fools, representing the counterfeit experience of Laodicea, is just as the Millerite movement had become in 1856. The spiritual experience represented by Aaron’s dancing fools was contrasted with the experience of Moses, who was manifesting the jealousy of God’s character towards idolatry. A “dance” in prophecy is a symbol of deception, and Aaron’s dancing fools, also represented the deception that is brought about by the United States as it forces the world to “dance” to Nebuchadnezzar’s band, while the whore of Tyre sings her songs.

ಲಾಯೋದಿಕ್ಯದ ಕಪಟ ಅನುಭವವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಆರೋನನ ನಗ್ನ ನೃತ್ಯಮಾಡುವ ಮೂರ್ಖರು, 1856ರಲ್ಲಿ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಚಳವಳಿಯು ಆಗಿಹೋಗಿದ್ದ ಸ್ಥಿತಿಯಂತೆಯೇ ಇದ್ದರು. ಆರೋನನ ನೃತ್ಯಮಾಡುವ ಮೂರ್ಖರಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆತ್ಮಿಕ ಅನುಭವವನ್ನು, ವಿಗ್ರಹಾರಾಧನೆಯ ವಿರುದ್ಧ ದೇವರ ಸ್ವಭಾವದ ಅಸೂಯೆಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮೋಶೆಯ ಅನುಭವದೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಕೆ ಮಾಡಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು. ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ “ನೃತ್ಯ”ವು ವಂಚನೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಆರೋನನ ನೃತ್ಯಮಾಡುವ ಮೂರ್ಖರು, ಟೈರಿನ ವ್ಯಭಿಚಾರಿಣಿ ತನ್ನ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ನೆಬೂಕದ್ನೆಚ್ಚರನ ಸಂಗೀತ ಬಳಗಕ್ಕೆ ಲೋಕವನ್ನೆಲ್ಲ “ನೃತ್ಯ” ಮಾಡಲು ಬಲವಂತಗೊಳಿಸುವ ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್‌ನಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ವಂಚನೆಯನ್ನು ಸಹ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

In 1863, the Laodicean Millerite movement transitioned to the legally registered Laodicean Seventh-day Adventist church. As identified in previous articles, in 1863, Jericho was rebuilt, for Jericho is a symbol of the affluence of Laodicea and serves as a counterfeit of the city of Jerusalem. In 1863, the introduction of a counterfeit prophetic chart represented a repetition of the history of Aaron, the golden calf and the dancing fools. The history of the Red Sea deliverance has been repeatedly employed by Sister White to illustrate the history of early Adventism, and this application aligns perfectly with the history of Moses and Aaron in the controversy over the image of jealousy.

1863ರಲ್ಲಿ, ಲಾವೊದಿಕೀಯ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಚಳವಳಿಯು ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿ ನೋಂದಾಯಿತ ಲಾವೊದಿಕೀಯ ಸೆವೆಂತ್-ಡೇ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಸಭೆಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿತವಾಯಿತು. ಹಿಂದಿನ ಲೇಖನಗಳಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವಂತೆ, 1863ರಲ್ಲಿ ಯೆರಿಕೋ ಪುನಃ ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಯಾಕಂದರೆ ಯೆರಿಕೋ ಲಾವೊದಿಕೀಯದ ಐಶ್ವರ್ಯದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದು, ಯೆರೂಸಲೇಮ್ ನಗರದ ನಕಲಿ ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ. 1863ರಲ್ಲಿ, ಒಂದು ನಕಲಿ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಚಾರ್ಟ್‌ನ ಪರಿಚಯವು ಆರೋನನ, ಬಂಗಾರದ ಕರು ಹಾಗೂ ನೃತ್ಯಮಾಡಿದ ಮೂರ್ಖರ ಇತಿಹಾಸದ ಪುನರಾವರ್ತನೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು. ಕೆಂಪು ಸಮುದ್ರದ ವಿಮೋಚನೆಯ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಆರಂಭಿಕ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಮರುಮರುವಾಗಿ ಬಳಸಿರುವರು; ಮತ್ತು ಈ ಅನ್ವಯವು ಅಸೂಯೆಯ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಕುರಿತ ವಿವಾದದಲ್ಲಿ ಮೋಶೆ ಮತ್ತು ಆರೋನನ ಇತಿಹಾಸದೊಂದಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

In 1863, the first generation of Laodicean Adventism began as an image of jealousy was placed in the gate (church), which was before the altar (Christ). That first generation then “entered” into an escalating history of abominations.

1863ರಲ್ಲಿ, ಯಾಜಕಬಲಿಪೀಠದ (ಕ್ರಿಸ್ತನ) ಮುಂದೆ ಇದ್ದ ಗವಿಯಲ್ಲಿ (ಸಭೆಯಲ್ಲಿ) ಅಸೂಯೆಯ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಲವೋದಿಕೀಯ ಆದ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಮೊದಲ ತಲೆಮಾರು ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಆ ಮೊದಲ ತಲೆಮಾರು ನಂತರ ಅಸಹ್ಯಕರ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಏರಿಗೆಯ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ “ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು”.

> Then said he unto me, Son of man, lift up thine eyes now the way toward the north. So I lifted up mine eyes the way toward the north, and behold northward at the gate of the altar this image of jealousy in the entry. Ezekiel 8:5.

> ಆಗ ಆತನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಮನುಷ್ಯಕುಮಾರನೇ, ಈಗ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಉತ್ತರದ ದಿಕ್ಕಿನ ಕಡೆಗೆ ಎತ್ತು. ಆಗ ನಾನು ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಉತ್ತರದ ದಿಕ್ಕಿನ ಕಡೆಗೆ ಎತ್ತಿದೆನು; ಮತ್ತು ಇಗೋ, ಯಜ್ಞವೇದಿಯ ಬಾಗಿಲಿನ ಪ್ರವೇಶದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರದ ಕಡೆಗೆ ಅಸೂಯೆಯ ಈ ವಿಗ್ರಹವು ಇತ್ತು. ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನು 8:5.

We will continue these considerations in the next article.

ಈ ಪರಿಗಣನೆಗಳನ್ನು ನಾವು ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತೇವೆ.

> “What is our condition in this fearful and solemn time? Alas, what pride is prevailing in the church, what hypocrisy, what deception, what love of dress, frivolity, and amusement, what desire for the supremacy! All these sins have clouded the mind, so that eternal things have not been discerned. Shall we not search the Scriptures, that we may know where we are in this world’s history? Shall we not become intelligent in regard to the work that is being accomplished for us at this time, and the position that we as sinners should occupy while this work of atonement is going forward? If we have any regard for our souls’ salvation, we must make a decided change. We must seek the Lord with true penitence; we must with deep contrition of soul confess our sins, that they may be blotted out.

> “ಈ ಭಯಾನಕವೂ ಗಂಭೀರವೂ ಆದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸ್ಥಿತಿ ಏನು? ಅಯ್ಯೋ, ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಎಂಥ ಗರ್ವ ಪ್ರಬಲವಾಗಿದೆ, ಎಂಥ ದ್ವಿಮುಖತ್ವ, ಎಂಥ ಮೋಸ, ಉಡುಪಿನ ಮೇಲಿನ ಎಂಥ ಆಸಕ್ತಿ, ಲಘುಚಿತ್ತತೆ ಮತ್ತು ಮನರಂಜನೆಯ ಮೇಲಿನ ಎಂಥ ಪ್ರೀತಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠಸ್ಥಾನಕ್ಕಾಗಿ ಎಂಥ ಆಸೆ! ಈ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆವರಿಸಿಬಿಟ್ಟಿವೆ; ಆದಕಾರಣ ನಿತ್ಯವಾದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ವಿವೇಚಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ. ಈ ಲೋಕದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ನಾವು ಎಲ್ಲಿದ್ದೇವೆಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ನಾವು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪರಿಶೋಧಿಸಬಾರದೇ? ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ನಿಮಿತ್ತ ನೆರವೇರಿಸಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಕಾರ್ಯದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ, ಮತ್ತು ಈ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದ ಕಾರ್ಯವು ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ ನಾವು ಪಾಪಿಗಳಾಗಿ ಯಾವ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕೋ ಅದರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ನಾವು ಜ್ಞಾನಿಗಳಾಗಬಾರದೇ? ನಮ್ಮ ಆತ್ಮಗಳ ರಕ್ಷಣೆಯ ಕುರಿತು ನಮಗೆ ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಕಾಳಜಿ ಇದ್ದರೆ, ನಾವು ದೃಢವಾದ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ನಾವು ನಿಜವಾದ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದಿಂದ ಕರ್ತನನ್ನು ಹುಡುಕಬೇಕು; ನಮ್ಮ ಪಾಪಗಳು ಅಳಿಸಲ್ಪಡಲೆಂದು, ನಾವು ಆಳವಾದ ಆತ್ಮವ್ಯಥೆಯಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.”

> “We must no longer remain upon the enchanted ground. We are fast approaching the close of our probation. Let every soul inquire, How do I stand before God? We know not how soon our names may be taken into the lips of Christ, and our cases be finally decided. What, oh, what will these decisions be! Shall we be counted with the righteous, or shall we be numbered with the wicked?

> “ನಾವು ಇನ್ನು ಮೋಹಿತ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆಯೇ ಉಳಿಯಬಾರದು. ನಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹಾವಧಿಯ ಅಂತ್ಯದ ಕಡೆಗೆ ನಾವು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆತ್ಮವೂ, ನಾನು ದೇವರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದೇನೆ? ಎಂದು ತನ್ನನ್ನೇ ಪ್ರಶ್ನಿಸಲಿ. ನಮ್ಮ ಹೆಸರುಗಳು ಎಷ್ಟು ಬೇಗ ಕ್ರಿಸ್ತನ ತುಟಿಗಳ ಮೇಲೆ ಉಚ್ಚರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ನಮ್ಮ ಪ್ರಕರಣಗಳು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ನಿರ್ಣಯಿಸಲ್ಪಡುವುವೋ ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಓ, ಓ, ಆ ನಿರ್ಣಯಗಳು ಯಾವುವಾಗಿರುವುವು! ನಾವು ನೀತಿವಂತರೊಡನೆ ಎಣಿಸಲ್ಪಡುವೆವೋ, ಅಥವಾ ದುಷ್ಟರೊಡನೆ ಸಂಖ್ಯಿಸಲ್ಪಡುವೆವೋ?”

> “Let the church arise, and repent of her backslidings before God. Let the watchmen awake, and give the trumpet a certain sound. It is a definite warning that we have to proclaim. God commands His servants, ‘Cry aloud, spare not, lift up thy voice like a trumpet, and shew my people their transgression, and the house of Jacob their sins’ (Isaiah 58:1). The attention of the people must be gained; unless this can be done, all effort is useless; though an angel from heaven should come down and speak to them, his words would do no more good than if he were speaking into the cold ear of death.

> “ಸಭೆಯು ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲಲಿ, ಮತ್ತು ದೇವರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಅಧಃಪತನಗಳಿಗಾಗಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡಲಿ. ಕಾವಲುಗಾರರು ಎಚ್ಚರಗೊಂಡು, ಕಹಳೆಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೊಡಲಿ. ನಾವು ಘೋಷಿಸಬೇಕಾದುದು ನಿಶ್ಚಿತವಾದ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯೇ ಆಗಿದೆ. ದೇವರು ತನ್ನ ಸೇವಕರಿಗೆ, ‘ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗು, ತಡೆಯಬೇಡ, ನಿನ್ನ ಸ್ವರವನ್ನು ಕಹಳೆಯಂತೆ ಎತ್ತಿ, ನನ್ನ ಜನರಿಗೆ ಅವರ ಅಪರಾಧವನ್ನು, ಯಾಕೋಬಿನ ಮನೆಯವರಿಗೆ ಅವರ ಪಾಪಗಳನ್ನು ತೋರಿಸು’ (Isaiah 58:1) ಎಂದು ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಜನರ ಗಮನವನ್ನು ಸೆಳೆಯಲೇಬೇಕು; ಇದು ಆಗದಿದ್ದರೆ, ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಯತ್ನವೂ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ; ಪರಲೋಕದಿಂದ ಒಬ್ಬ ದೂತನು ಇಳಿದುಬಂದು ಅವರಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದರೂ ಸಹ, ಅವನು ಮೃತ್ಯದ ಶೀತಲ ಕಿವಿಯೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದಂತೆಯೇ ಹೊರತು, ಅವನ ಮಾತುಗಳು ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.”

> “The church must arouse to action. The Spirit of God can never come in until she prepares the way. There should be earnest searching of heart. There should be united, persevering prayer, and through faith a claiming of the promises of God. There should be, not a clothing of the body with sackcloth, as in ancient times, but a deep humiliation of soul. We have not the first reason for self-congratulation and self-exaltation. We should humble ourselves under the mighty hand of God. He will appear to comfort and bless the true seekers.” Selected Messages, book 1, 125, 126.

> “ಸಭೆಯು ಕ್ರಿಯೆಗೆ ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳಬೇಕು. ಆಕೆ ದಾರಿಗೆ ಸಿದ್ಧತೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವವರೆಗೆ ದೇವರ ಆತ್ಮನು ಎಂದಿಗೂ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಹೃದಯದ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಪರಿಶೋಧನೆ ಇರಬೇಕು. ಏಕಮನಸ್ಸಿನ, ಹಠಮಾರಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಇರಬೇಕು; ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ದೇವರ ವಾಗ್ದಾನಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಇರಬೇಕು. ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದಂತೆ ದೇಹಕ್ಕೆ ಗೋಣಿತೊಟ್ಟಿಯನ್ನು ಹೊದಿಸುವುದು ಅಲ್ಲ, ಆತ್ಮದ ಆಳವಾದ ತಗ್ಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆ ಇರಬೇಕು. ಸ್ವಯಂ-ಶ್ಲಾಘನೆಗೂ ಸ್ವಯಂ-ಉನ್ನತೀಕರಣಕ್ಕೂ ನಮಗೆ ಅಲ್ಪಮಾತ್ರವಾದ ಕಾರಣವೂ ಇಲ್ಲ. ನಾವು ದೇವರ ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿ ಕರದಡಿಯಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ತಗ್ಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಆಗ ಆತನು ನಿಜವಾದ ಹುಡುಕುವವರನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಲು ಮತ್ತು ಆಶೀರ್ವದಿಸಲು ಪ್ರಕಟನಾಗುವನು.” Selected Messages, book 1, 125, 126.

Back to Articles