Article

# The Hidden History of Verse Forty - Number Seven

ನಲವತ್ತನೇ ವಚನದ ಗುಪ್ತ ಇತಿಹಾಸ - ಸಂಖ್ಯೆ ಏಳು

Eleven and Twenty-Two

ಹನ್ನೊಂದು ಮತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು

Author

Jeff Pippenger

Published

April 4, 2026

Formats

PDF
Word

Daniel chapter eleven verse sixteen and verse twenty-two both align with the soon coming Sunday law. Verse ten’s fulfillment in 1989 led to the Ukrainian War in 2014, as represented by the battle of Raphia’s fulfillment of verse eleven in 217 BC. Verse eleven unto verse sixteen is also verse eleven unto verse twenty-two; so, the hidden history of verse forty, as represented in verses eleven through sixteen is also represented as the history of verse eleven unto twenty-two. The hidden history of verse forty is represented by eleven through twenty-two.

ದಾನಿಯೇಲನ ಅಧ್ಯಾಯ ಹನ್ನೊಂದರ ಹದಿನಾರನೇ ವಚನವೂ ಹಾಗೂ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೇ ವಚನವೂ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರುವ ಭಾನುವಾರ ಕಾನೂನಿನೊಂದಿಗೆ ಎರಡೂ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಕ್ರಿ.ಶ. 1989ರಲ್ಲಿ ಹತ್ತನೇ ವಚನದ ನೆರವೇರಿಕೆಯು, ಕ್ರಿ.ಪೂ. 217ರಲ್ಲಿ ರಾಫಿಯಾದ ಯುದ್ಧದಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಹನ್ನೊಂದನೇ ವಚನದ ನೆರವೇರಿಕೆಯಂತೆ, ಕ್ರಿ.ಶ. 2014ರಲ್ಲಿ ಉಕ್ರೇನಿಯನ್ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ದಾರಿಯಾಯಿತು. ಹನ್ನೊಂದನೇ ವಚನದಿಂದ ಹದಿನಾರನೇ ವಚನದವರೆಗಿನ ಇತಿಹಾಸವೇ ಹನ್ನೊಂದನೇ ವಚನದಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೇ ವಚನದವರೆಗಿನ ಇತಿಹಾಸವೂ ಆಗಿದೆ; ಆದದರಿಂದ, ಹನ್ನೊಂದರಿಂದ ಹದಿನಾರನೇ ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಲವತ್ತನೇ ವಚನದ ಗುಪ್ತ ಇತಿಹಾಸವು, ಹನ್ನೊಂದನೇ ವಚನದಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೇ ವಚನದವರೆಗಿನ ಇತಿಹಾಸವಾಗಿಯೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ನಲವತ್ತನೇ ವಚನದ ಗುಪ್ತ ಇತಿಹಾಸವು ಹನ್ನೊಂದರಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೇ ವಚನಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

## Chapters Eleven through Twenty-two

ಅಧ್ಯಾಯಗಳು ಹನ್ನೊಂದರಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡರವರೆಗೆ

That hidden history is also represented in chapters eleven through twenty-two of Genesis, Matthew, Revelation and The Desire of Ages. Those four witnesses of chapters “eleven through twenty-two” align with the hidden history, for the hidden history is verses eleven through twenty-two in Daniel eleven. The center of the four witnesses always identify the sign of the covenant, beginning with the covenant of death represented by Nimrod in chapter eleven in Genesis and ending with the whore of Rome in chapter seventeen of Revelation.

ಆ ಗುಪ್ತ ಇತಿಹಾಸವು ಆದಿಕಾಂಡ, ಮತ್ತಾಯ, ಪ್ರಕಟನೆ ಮತ್ತು ದಿ ಡಿಸೈರ್ ಆಫ್ ಏಜಸ್ ಎಂಬ ಗ್ರಂಥಗಳ ಹನ್ನೊಂದರಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. “ಹನ್ನೊಂದರಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು” ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ಆ ನಾಲ್ಕು ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ಆ ಗುಪ್ತ ಇತಿಹಾಸದೊಂದಿಗೆ ಸಮರೇಖವಾಗಿವೆ; ಯಾಕಂದರೆ ಆ ಗುಪ್ತ ಇತಿಹಾಸವೇ ದಾನಿಯೇಲ 11ರ ಹನ್ನೊಂದರಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೇ ವಚನಗಳಾಗಿದೆ. ಆ ನಾಲ್ಕು ಸಾಕ್ಷಿಗಳ ಕೇಂದ್ರವು ಯಾವಾಗಲೂ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಸಂಕೇತವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ; ಅದು ಆದಿಕಾಂಡದ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ರೋದನಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮರಣದ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ, ಪ್ರಕಟನೆ ಗ್ರಂಥದ ಹದಿನೇಳನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ ರೋಮಿನ ವೇಶ್ಯೆಯೊಂದಿಗೆ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

## Seventeen

ಹದಿನೇಳು

With the exception of Matthew, the four witnesses identify chapter seventeen as the midpoint of the period they illustrate. The number seventeen is also found three times in the three two hundred and fifty-year prophecies that began at 457 BC, 64 and 1776. Two of those lines, (the first and the last) identify a midpoint when the first line of 457 BC ended in 207 BC and the last line of 1776 ends in 2026. 207 BC was between the battles of Raphia and Panium, and 2026 is the midterm of the final president of the United States.

ಮತ್ತಾಯನನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ಆ ನಾಲ್ಕು ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ತಾವು ಚಿತ್ರಿಸುವ ಅವಧಿಯ ಮಧ್ಯಬಿಂದುವಾಗಿ ಹದಿನೇಳನೇ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ. ಕ್ರಿ.ಪೂ. 457, 64 ಮತ್ತು 1776ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ಮೂರು ಎರಡು ನೂರು ಐವತ್ತು ವರ್ಷದ ಪ್ರವಾದನೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹದಿನೇಳು ಎಂಬ ಸಂಖ್ಯೆ ಮೂರು ಬಾರಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ರೇಖೆಗಳಲ್ಲಿನ ಎರಡೂ, (ಮೊದಲನೆಯದು ಮತ್ತು ಕೊನೆಯದು) ಮಧ್ಯಬಿಂದುವೊಂದನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ; ಅಲ್ಲಿ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 457ರ ಮೊದಲ ರೇಖೆ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 207ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು, ಮತ್ತು 1776ರ ಕೊನೆಯ ರೇಖೆ 2026ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಕ್ರಿ.ಪೂ. 207 ರಾಫಿಯಾ ಮತ್ತು ಪಾನಿಯಮ್ ಯುದ್ಧಗಳ ನಡುವಿನ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿತ್ತು, ಮತ್ತು 2026 ಅಮೇರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳ ಅಂತಿಮ ಅಧ್ಯಕ್ಷನ ಮಧ್ಯಾವಧಿಯಾಗಿದೆ.

Within the three two-hundred and fifty year lines, Ptolemy reigned for seventeen years. There are seventeen years between 313 and 330 in Nero’s line and there was seventeen years between the battles of Raphia in 217 BC and the battle of Panium in 200 BC. Three of the four witnesses of chapters eleven unto twenty-two mark their exact midpoint as chapters seventeen. Therefore, the hidden history of verse forty is represented in verses eleven through twenty-two of the same chapter, and the four witnesses of chapters eleven through twenty-two align with those very same verses. The fulfillment of each of the three 250-year prophecies align with the very same history. The midpoint is emphasized as a waymark, and it is especially identified as the symbol of the covenant and seal of God’s people.

ಮೂರು ಎರಡು ನೂರು ಐವತ್ತು ವರ್ಷದ ರೇಖೆಗಳೊಳಗೆ, ಪ್ಟೊಲೆಮಿ ಹದಿನೇಳು ವರ್ಷಗಳು ಆಳಿದನು. ನೆರೋನ ರೇಖೆಯಲ್ಲಿ 313 ಮತ್ತು 330ರ ನಡುವೆ ಹದಿನೇಳು ವರ್ಷಗಳಿವೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 217ರ ರಾಫಿಯಾ ಯುದ್ಧ ಮತ್ತು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 200ರ ಪ್ಯಾನಿಯಮ್ ಯುದ್ಧಗಳ ನಡುವೆ ಹದಿನೇಳು ವರ್ಷಗಳಿದ್ದವು. ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದವರೆಗೆ ಇರುವ ನಾಲ್ಕು ಸಾಕ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರೂ ತಮ್ಮ ನಿಖರ ಮಧ್ಯಬಿಂದುವನ್ನು ಹದಿನೇಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವೆಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಆದಕಾರಣ, ನಲವತ್ತನೆಯ ವಚನದ ಗುಪ್ತ ಇತಿಹಾಸವು ಅದೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹನ್ನೊಂದರಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೆಯ ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಮತ್ತು ಹನ್ನೊಂದರಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೆಯ ವಚನಗಳ ನಾಲ್ಕು ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ಅದೇ ವಚನಗಳೊಡನೆ ಸರಿಹೊಂದುತ್ತವೆ. ಮೂರು 250 ವರ್ಷದ ಪ್ರವಾದನೆಗಳ ಪ್ರತಿಯೊಂದರ ನೆರವೇರಿಕೆಯೂ ಅದೇ ಇತಿಹಾಸದೊಡನೆ ಸರಿಹೊಂದುತ್ತದೆ. ಮಧ್ಯಬಿಂದುವು ಒಂದು ಮಾರ್ಗಸೂಚಕವಾಗಿ ಒತ್ತಿಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಮತ್ತು ಅದು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದೇವರ ಜನರ ಒಡಂಬಡಿಕೆ ಮತ್ತು ಮುದ್ರೆಯ ಸಂಕೇತವೆಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

## Daniel Twelve

ದಾನಿಯೇಲನು ಹನ್ನೆರಡುನೇ ಅಧ್ಯಾಯം

Verses seven, eleven and twelve of Daniel chapter twelve identify the final period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. Verse seven identifies December 31, 2023, verse twelve identifies July 18, 2020. The scattering of verse seven that ended on December 31, 2023, which had begun on July 18, 2020 was represented in the alpha and omega of the three verses of prophetic time located in Daniel twelve. The middle verse of 1,290 years identifies the history of 1989 to the soon coming Sunday law as 30, and then 1,260 to the close of human probation. Thirty years representing the age of the priesthood of the one hundred and forty-four thousand and 1260 years typifying the symbolic forty-two months of Revelation thirteen.

ದಾನಿಯೇಲನು ಅಧ್ಯಾಯ ಹನ್ನೆರಡರ ಏಳನೇ, ಹನ್ನೊಂದನೇ ಮತ್ತು ಹನ್ನೆರಡನೇ ವಚನಗಳು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮೊಹರಿಸುವಿಕೆಯ ಅಂತಿಮ ಅವಧಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ. ಏಳನೇ ವಚನವು ಡಿಸೆಂಬರ್ 31, 2023 ಅನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ; ಹನ್ನೆರಡನೇ ವಚನವು ಜುಲೈ 18, 2020 ಅನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಜುಲೈ 18, 2020ರಂದು ಆರಂಭಗೊಂಡು ಡಿಸೆಂಬರ್ 31, 2023ರಂದು ಅಂತ್ಯಗೊಂಡ ಏಳನೇ ವಚನದ ಚದರಿಸುವಿಕೆ, ದಾನಿಯೇಲನು ಹನ್ನೆರಡರಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಕಾಲದ ಮೂರು ವಚನಗಳ ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೆಗಾದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. 1,290 ವರ್ಷಗಳ ಮಧ್ಯದ ವಚನವು 1989ರಿಂದ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಬರಲಿರುವ ಭಾನುವಾರದ ಕಾಯ್ದೆಯವರೆಗಿನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು 30 ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ನಂತರ ಮಾನವನ ಕೃಪಾಕಾಲದ ಮುಕ್ತಾಯದವರೆಗೆ 1,260 ಎಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಯಾಜಕತ್ವದ ವಯಸ್ಸನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು 1260 ವರ್ಷಗಳು ಪ್ರಕಟಣೆ ಹದಿಮೂರರ ಸಂಕೇತಾತ್ಮಕ ನಲವತ್ತೆರಡು ತಿಂಗಳುಗಳಿಗೆ ಮಾದರಿಯಾಗಿವೆ.

The dual prophecy of 30 followed by twelve hundred and sixty years is a symbol of Abraham and Pauls’ dual covenant prophecy of 400 and 430 years. The midpoint of the three verses of time in Daniel twelve represents the rebellion of the thirteenth letter, while also emphasizing the covenant and sealing of the one hundred and forty-four thousand. The three verses also align with the hidden history, and add another witness of the emphasis of the midpoint being a symbol of the covenant.

ಮೂವತ್ತನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ಒಂದು ಸಾವಿರ ಎರಡು ನೂರು ಅರವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ದ್ವಂದ್ವ ಪ್ರವಾದನೆಯು, ಅಬ್ರಹಾಮನ ಮತ್ತು ಪೌಲನ 400 ಹಾಗೂ 430 ವರ್ಷಗಳ ದ್ವಂದ್ವ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಒಂದು ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. ದಾನಿಯೇಲನು ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಮೂರು ವಚನಗಳ ಮಧ್ಯಬಿಂದು, ಹದಿಮೂರನೇ ಅಕ್ಷರದ ದ್ರೋಹವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಒಡಂಬಡಿಕೆ ಮತ್ತು ಮುದ್ರಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಸಹ ಒತ್ತಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಆ ಮೂರು ವಚನಗಳು ಗುಪ್ತ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೂ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಬಿಂದು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿರುವುದರ ಒತ್ತಿಹೇಳುವಿಕೆಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಸೇರಿಸುತ್ತವೆ.

## Spring and Fall

ವಸಂತ ಮತ್ತು ಶರತ್ಕಾಲ

With all these lines we must include the three witnesses of the spring and fall feasts located in Leviticus twenty-three aligned and combined with the Pentecostal season in the history of the cross. There the chapter is twenty-three, which is a symbol of Christ work of atonement. The chapter is made up of forty-four verses, symbolically representing October 22, 1844. October 22 represents 22 days in October, beginning with the first day and ending on the twenty-second day, thus bearing the credentials of the Hebrew alphabet. October being the tenth month, when multiplied by the twenty-second day equals 220.

ಈ ಎಲ್ಲಾ ರೇಖೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿರುವ ವಸಂತ ಮತ್ತು ಶರತ್ಕಾಲದ ಹಬ್ಬಗಳ ಮೂರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ನಾವು ಸೇರಿಸಲೇಬೇಕು; ಅವು ಶಿಲುಬೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿನ ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತಿನ ಋತುವಿನೊಂದಿಗೆ ಸರಿಹೊಂದಿಸಿ ಸಂಯೋಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಅಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಾಯವು ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು; ಇದು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಕಾರ್ಯದ ಒಂದು ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. ಆ ಅಧ್ಯಾಯವು ನಲವತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ವಚನಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಅದು ಸಂಕೇತಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22, 1844 ಅನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22 ಎಂಬುದು ಅಕ್ಟೋಬರಿನ 22 ದಿನಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಮೊದಲನೆಯ ದಿನದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೆಯ ದಿನದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ, ಅದು ಹೀಬ್ರೂ ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಪ್ರಮಾಣಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದೆ. ಅಕ್ಟೋಬರ್ ದಶಮ ತಿಂಗಳಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಅದನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೆಯ ದಿನದೊಂದಿಗೆ ಗುಣಿಸಿದರೆ 220 ಆಗುತ್ತದೆ.

In the Hebrew calendar the tenth day of the seventh month was the Day of Atonement, and ten times seven is seventy, a symbol of probationary time. The twenty-three hundred years ended in 1844 when the third angel arrived, as typified by the third decree that initiated the period. There was seventy weeks determined as probationary time then allotted to ancient literal Israel at the beginning of the 2,300 days, and at the ending of those days the probationary period for modern spiritual Israel was represented by the tenth day of the seventh month, which equates to seventy. October 22, 1844 typifies the soon coming Sunday law, and it is there that the symbolic seventy years of probationary time ends for Seventh-day Adventism, as it did for the Jews when Stephen was stoned.

ಹೀಬ್ರೂ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರಿನಲ್ಲಿ ಏಳನೆಯ ತಿಂಗಳ ಹತ್ತನೆಯ ದಿನವು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದ ದಿನವಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಏಳು ಗುಣಿಸಿದ ಹತ್ತು ಎಂದರೆ ಎಪ್ಪತ್ತು, ಅದು ಪರೀಕ್ಷಾಕಾಲದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. ಮೂರನೆಯ ದೂತನು ಆಗಮಿಸಿದಾಗ, ಅವಧಿಯನ್ನು ಆರಂಭಗೊಳಿಸಿದ ಮೂರನೆಯ ಆದೇಶದಿಂದ ಪೂರ್ವರೂಪವಾಗಿ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ, ಎರಡು ಸಾವಿರ ಮೂವತ್ತು ನೂರು ವರ್ಷಗಳು 1844ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡವು. 2,300 ದಿನಗಳ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಚೀನ ಅಕ್ಷರಶಃ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿಗೆ ಪರೀಕ್ಷಾಕಾಲವಾಗಿ ನಿಗದಿಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಎಪ್ಪತ್ತು ವಾರಗಳು ಇದ್ದವು; ಮತ್ತು ಆ ದಿನಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಧುನಿಕ ಆತ್ಮಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಪರೀಕ್ಷಾಕಾಲವು ಏಳನೆಯ ತಿಂಗಳ ಹತ್ತನೆಯ ದಿನದಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಅದು ಎಪ್ಪತ್ತಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿದೆ. ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22, 1844 ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಭಾನುವಾರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಪೂರ್ವರೂಪವಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಪರೀಕ್ಷಾಕಾಲದ ಸಾಂಕೇತಿಕ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಸೆವೆಂಥ್-ಡೆ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂಗೆ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ, ಹೇಗೆ ಸ್ಟೀಫನ್‌ಗೆ ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಯೆಹೂದ್ಯರಿಗೆ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತೋ ಹಾಗೆಯೇ.

1844 represents a period when two angels arrived, the second at the first disappointment and the third at the great disappointment. “44” represents a twofold message as represented by verse forty-four of Daniel eleven’s tidings out of the east and the north. Leviticus twenty-three consists of forty-four verses that divide the sacred feasts into spring and fall. Those forty-four verses represent a twofold message. The two seasons are represented by twenty-two verses each, so both the spring and fall feasts represent the Hebrew calendar’s twenty-two letters. When those two witnesses of twenty-two verses are brought together along with the Pentecostal season they produce a framework of three steps.

1844 ಎಂಬುದು ಎರಡು ದೇವದೂತರು ಆಗಮಿಸಿದ ಕಾಲವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಎರಡನೆಯದು ಮೊದಲ ನಿರಾಶೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮೂರನೆಯದು ಮಹಾ ನಿರಾಶೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆಗಮಿಸಿತು. “44” ಎಂಬುದು ದಾನಿಯೇಲನು 11ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ ಪೂರ್ವದಿಂದಲೂ ಉತ್ತರದಿಂದಲೂ ಬರುವ ಸುದ್ದಿಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ದ್ವಿಗುಣ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ 23ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ನಾಲ್ವತ್ತನಾಲ್ಕು ವಚನಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಪವಿತ್ರ ಹಬ್ಬಗಳನ್ನು ವಸಂತ ಮತ್ತು ಶರದೃತು ಎಂಬ ಎರಡು ವಿಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ನಾಲ್ವತ್ತನಾಲ್ಕು ವಚನಗಳು ದ್ವಿಗುಣ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. ಆ ಎರಡು ಋತುಗಳು ತಲಾ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ವಚನಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದರಿಂದ, ವಸಂತಕಾಲದ ಹಬ್ಬಗಳೂ ಶರದೃತುವಿನ ಹಬ್ಬಗಳೂ ಹೆಬ್ರೂ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರಿನ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ವಚನಗಳ ಈ ಇಬ್ಬರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತಿನ ಕಾಲದೊಡನೆ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿದಾಗ, ಅವು ಮೂರು ಹಂತಗಳ ರೂಪುರೇಷೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ.

The first step is a waymark made up of three parts followed by five days, as is the last of the three waymarks. The middle waymark is the thirty days of face-to-face instruction by Christ with those who are being anointed as priests for service in the church triumphant. Leviticus twenty-three aligns with the hidden history of verse forty.

ಮೊದಲ ಹಂತವು ಮೂರು ಭಾಗಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ನಂತರ ಐದು ದಿನಗಳು ಬರುವ ಒಂದು ಮಾರ್ಗಚಿಹ್ನೆಯಾಗಿದ್ದು, ಅದೇ ರೀತಿ ಮೂರು ಮಾರ್ಗಚಿಹ್ನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯದೂ ಸಹವಾಗಿದೆ. ಮಧ್ಯದ ಮಾರ್ಗಚಿಹ್ನೆಯು, ಜಯಶಾಲಿ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಸೇವೆಗಾಗಿ ಯಾಜಕರಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವವರೊಂದಿಗೆ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿ ನೀಡುವ ಮೂವತ್ತು ದಿನಗಳ ಬೋಧನೆಯಾಗಿದೆ. ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಮೂರು ಅಧ್ಯಾಯವು ನಲವತ್ತನೇ ವಚನದ ಗುಪ್ತ ಇತಿಹಾಸದೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

## Midpoints

ಮಧ್ಯಬಿಂದುಗಳು

The midpoint of the chapter eleven through chapter twenty-two line of Genesis is chapter seventeen, where the second step of the three-step covenant of Abraham and the sign of circumcision was instituted. The dead-center of all the verses located in chapter eleven unto twenty-two is Genesis 17:22:

ಆದಿಕಾಂಡದ ಅಧ್ಯಾಯ ಹನ್ನೊಂದರಿಂದ ಅಧ್ಯಾಯ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡುವರೆಗೆ ಇರುವ ಸರಣಿಯ ಮಧ್ಯಬಿಂದು ಅಧ್ಯಾಯ ಹದಿನೇಳನೆಯದು; ಅಲ್ಲಿ ಅಬ್ರಹಾಮನೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಮೂರು ಹಂತಗಳ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಎರಡನೆಯ ಹಂತವೂ ಸುನ್ನತಿ ಎಂಬ ಚಿಹ್ನೆಯೂ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ಅಧ್ಯಾಯ ಹನ್ನೊಂದರಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡುವರೆಗೆ ಇರುವ ಎಲ್ಲಾ ವಚನಗಳ ನಿಖರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವುದು ಆದಿಕಾಂಡ 17:22:

> But my covenant will I establish with Isaac, which Sarah shall bear unto thee at this set time in the next year. And he left off talking with him, and God went up from Abraham. Genesis 17:22.

> ಆದರೆ ನನ್ನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ನಾನು ಇಸಾಕನೊಂದಿಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸುವೆನು; ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ ಇದೇ ನಿಗದಿತ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಾರಳು ನಿನಗೆ ಅವನನ್ನು ಹೆರುವಳು. ಆತನು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಮಾತಾಡುವುದನ್ನು ಮುಗಿಸಿದನು; ಆಗ ದೇವರು ಅಬ್ರಹಾಮನ ಬಳಿಯಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರಿಹೋದನು. ಆದಿಕಾಂಡ 17:22.

God began speaking to Abraham in verse one and he ended his conversation in verse twenty-two, so the entire dialogue of the covenant of circumcision was placed within the prophetic context of the twenty-two letters of the Hebrew alphabet, while the theme of the twenty-two verses was the rite of circumcision, that was to be accomplished on the eighth day. The center or midpoint of the Genesis passage is God’s covenant relationship with the one hundred and forty-four thousand as represented by Abraham’s covenant of circumcision. The midpoint of Genesis’ line of chapters eleven unto twenty-two is chapter seventeen, and the absolute midpoint of the chapter is verse twenty-two where God ceases His conversation of the covenant with Abraham, thus placing the midpoint in the context of the Hebrew alphabet of twenty-two letters. The midpoint of those twenty-two verses, is of course, verse eleven.

ದೇವರು ಮೊದಲ ವಚನದಲ್ಲಿ ಅಬ್ರಹಾಮನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು; ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸಂಭಾಷಣೆಯನ್ನು ಮುಗಿಸಿದರು. ಹೀಗಾಗಿ ಸುನ್ನತಿಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಂಭಾಷಣೆ ಹೀಬ್ರೂ ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ಅಕ್ಷರಗಳ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಂದರ್ಭದೊಳಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಮತ್ತು ಆ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ವಚನಗಳ ವಿಷಯವಸ್ತುವು ಎಂಟನೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಸುನ್ನತಿಯ ವಿಧಿಯಾಗಿತ್ತು. ಆದಿಕಾಂಡದ ಈ ಭಾಗದ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದು, ಅಥವಾ ಮಧ್ಯಬಿಂದು, ಅಬ್ರಹಾಮನ ಸುನ್ನತಿಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ಜನರೊಂದಿಗೆ ದೇವರ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಸಂಬಂಧವಾಗಿದೆ. ಆದಿಕಾಂಡದ ಹನ್ನೊಂದರಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡರವರೆಗಿನ ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ಸರಣಿಯ ಮಧ್ಯಬಿಂದು ಹದಿನೇಳನೇ ಅಧ್ಯಾಯವಾಗಿದ್ದು, ಆ ಅಧ್ಯಾಯದ ನಿಖರ ಮಧ್ಯಬಿಂದು ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೇ ವಚನವಾಗಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ದೇವರು ಅಬ್ರಹಾಮನೊಡನೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಕುರಿತ ತನ್ನ ಸಂಭಾಷಣೆಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಾನೆ; ಹೀಗೆ ಮಧ್ಯಬಿಂದುವನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ಅಕ್ಷರಗಳ ಹೀಬ್ರೂ ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಸಂದರ್ಭದೊಳಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ವಚನಗಳ ಮಧ್ಯಬಿಂದು, ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ, ಹನ್ನೊಂದನೇ ವಚನವೇ ಆಗಿದೆ.

> And ye shall circumcise the flesh of your foreskin; and it shall be a token of the covenant betwixt me and you. Genesis 17:11.

> ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಚರ್ಮದ ಮಾಂಸವನ್ನು ಸುನ್ನತ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ಅದು ನನ್ನ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಮಧ್ಯದ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಗುರುತಾಗಿರುವುದು. ಆದಿಕಾಂಡ 17:11.

The midpoints of the four passages of chapters eleven through twenty-two in the Bible involve three verses to complete the thought of the midpoint.

ಬೈಬಲಿನ ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದವರೆಗೆ ಇರುವ ನಾಲ್ಕು ಭಾಗಗಳ ಮಧ್ಯಬಿಂದುಗಳು, ಮಧ್ಯಬಿಂದುವಿನ ಆಶಯವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲು ಮೂರು ವಚನಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿವೆ.

> This is my covenant, which ye shall keep, between me and you and thy seed after thee; Every man child among you shall be circumcised. And ye shall circumcise the flesh of your foreskin; and it shall be a token of the covenant betwixt me and you. And he that is eight days old shall be circumcised among you, every man child in your generations, he that is born in the house, or bought with money of any stranger, which is not of thy seed. Genesis 17:10–12.

> ಇದು ನನ್ನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಾಗಿದ್ದು, ನನ್ನ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ನಿನ್ನ ನಂತರ ಬರುವ ನಿನ್ನ ಸಂತಾನದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ನೀವು ಇದನ್ನು ಕೈಕೊಳ್ಳಬೇಕು: ನಿಮ್ಮೊಳಗಿನ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಗಂಡು ಮಗು ಸುನ್ನತಿ ಮಾಡಲ್ಪಡಬೇಕು. ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೊತ್ತೆಯ ಮಾಂಸವನ್ನು ಸುನ್ನತಿ ಮಾಡಬೇಕು; ಅದು ನನ್ನ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಮಧ್ಯದ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಚಿಹ್ನೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ಎಂಟು ದಿನಗಳ ವಯಸ್ಸಾದವನು ಸುನ್ನತಿ ಮಾಡಲ್ಪಡಬೇಕು—ನಿಮ್ಮ ತಲೆಮಾರುಗಳಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಗಂಡು ಮಗು, ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಜನಿಸಿದವನಾಗಿರಲಿ, ಅಥವಾ ನಿನ್ನ ಸಂತಾನಕ್ಕೆ ಸೇರದ ಅನ್ಯಜನರಲ್ಲಿ ಯಾರಿಂದಲಾದರೂ ಬೆಳ್ಳಿಗೆ ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟವನಾಗಿರಲಿ. ಆದಿಕಾಂಡ 17:10–12.

A token is a sign, which represents an ensign. The passage is about the ensign who are the one hundred and forty-four thousand. The man child were to be circumcised at eight days old, just as the covenant of Noah was with the eight souls in the ark, thus employing the number eight to tie the Noachian covenant together with the Abrahamic covenant. They are to be Philadelphians, for the are to be circumcised which Paul identifies as the symbol of the crucifixion of the flesh. When the flesh is crucified Christ’s Divinity is within, and that combination is the ensign; for as Sister White states, “When Christ character is perfectly reproduced in His children, He will return for them.”

ಒಂದು ಸಂಕೇತವು ಒಂದು ಚಿಹ್ನೆಯಾಗಿದೆ; ಅದು ಧ್ವಜಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಭಾಗವು ಧ್ವಜಚಿಹ್ನೆಯ ಕುರಿತು ಆಗಿದ್ದು, ಅದು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರು. ಗಂಡು ಮಗು ಎಂಟು ದಿನಗಳಾದಾಗ ಸುನ್ನತಿ ಮಾಡಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು; ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ನೋಹನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯು ನೌಕೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಎಂಟು ಆತ್ಮಗಳೊಂದಿಗಿತ್ತು; ಹೀಗಾಗಿ ಎಂಟು ಎಂಬ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿ ನೋಹನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ಅಬ್ರಹಾಮನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವರು ಫಿಲಡೆಲ್ಫಿಯರೆ ಆಗಿರಬೇಕು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಸುನ್ನತಿಗೊಳಗಾಗಬೇಕಾಗಿದೆ; ಪೌಲನು ಅದನ್ನು ಶರೀರವನ್ನು ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕುವಿಕೆಯ ಸಂಕೇತವೆಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಶರೀರವು ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಕ್ರಿಸ್ತನ ದೈವತ್ವವು ಒಳಗಿರುತ್ತದೆ; ಆ ಸಂಯೋಗವೇ ಧ್ವಜಚಿಹ್ನೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಹೇಳುವಂತೆ, “ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸ್ವಭಾವವು ಆತನ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪುನರುತ್ಪಾದಿತವಾದಾಗ, ಆತನು ಅವರಿಗಾಗಿ ಮರಳಿ ಬರುತ್ತಾನೆ.”

> “Human nature is depraved, and is justly condemned by a holy God. But provision is made for the repenting sinner, so that by faith in the atonement of the only begotten Son of God, he may receive forgiveness of sin, find justification, receive adoption into the heavenly family, and become an inheritor of the kingdom of God. Transformation of character is wrought through the operation of the Holy Spirit, which works upon the human agent, implanting in him, according to his desire and consent to have it done, a new nature. The image of God is restored to the soul, and day by day he is strengthened and renewed by grace, and is enabled more and more perfectly to reflect the character of Christ in righteousness and true holiness.

> “ಮಾನವಸ್ವಭಾವವು ಭ್ರಷ್ಟಗೊಂಡಿದೆ, ಮತ್ತು ಪರಿಶುದ್ಧನಾದ ದೇವರಿಂದ ನ್ಯಾಯಯುತವಾಗಿ ದಂಡಿತವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡುವ ಪಾಪಿಗಾಗಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಹೀಗೆ ಅವನು ದೇವರ ಏಕಜಾತ ಪುತ್ರನ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ಪಾಪಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿ, ನೀತೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಪರಲೋಕದ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ದತ್ತಕತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದು, ದೇವರ ರಾಜ್ಯದ ವಾರಸುದಾರನಾಗಬಹುದು. ಸ್ವಭಾವದ ಪರಿವರ್ತನೆ ಪರಿಶುದ್ಧಾತ್ಮನ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲತೆಯಿಂದ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ; ಆತನು ಮಾನವನ ಮೇಲೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಹೊಂದಬೇಕೆಂಬ ಅವನ ಬಯಕೆ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಅವನ ಒಪ್ಪಿಗೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಅವನಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ನೆಡುತ್ತಾನೆ. ದೇವರ ಪ್ರತಿರೂಪವು ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಪುನಃಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಅವನು ಕೃಪೆಯಿಂದ ಬಲಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ನವೀಕರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಹೀಗೆ ನೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ನಿಜವಾದ ಪವಿತ್ರತೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸಲು ಸಮರ್ಥನಾಗುತ್ತಾನೆ.”

> “The oil so much needed by those who are represented as foolish virgins, is not something to be put on the outside. They need to bring the truth into the sanctuary of the soul, that it may cleanse, refine, and sanctify. It is not theory that they need; it is the sacred teachings of the Bible, which are not uncertain, disconnected doctrines, but are living truths, that involve eternal interests that center in Christ. In him is the complete system of divine truth. The salvation of the soul, through faith in Christ, is the ground and pillar of the truth. Those who exercise true faith in Christ make it manifest by holiness of character, by obedience to the law of God. They realize that the truth as it is in Jesus reaches heaven, and compasses eternity. They understand that the Christian’s character should represent the character of Christ, and be full of grace and truth. To them is imparted the oil of grace, which sustains a never-failing light. The Holy Spirit in the heart of the believer, makes him complete in Christ. It is not a decided evidence that a man or a woman is a Christian because he manifests deep emotion when under exciting circumstances. He who is Christlike has a deep, determined, persevering element in his soul, and yet has a sense of his own weakness, and is not deceived and misled by the Devil, and made to trust in himself. He has a knowledge of the word of God, and knows that he is safe only as he places his hand in the hand of Jesus Christ, and keeps firm hold upon him.

> “ಮೂರ್ಖ ಕನ್ಯೆಯರಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಿಗೆ ಬಹಳ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಎಣ್ಣೆಯು ಹೊರಗೆ ಲೇಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂಥದ್ದಲ್ಲ. ಸತ್ಯವು ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸಲಿ, ಪರಿಶೋಧಿಸಲಿ, ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಲಿ ಎಂಬುದಕ್ಕಾಗಿ ಅದನ್ನು ಆತ್ಮದ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯದೊಳಕ್ಕೆ ಅವರು ತರಬೇಕು. ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಸಿದ್ಧಾಂತಮಾತ್ರವಲ್ಲ; ಅನಿಶ್ಚಿತವಾದ, ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲದ ಉಪದೇಶಗಳಲ್ಲದ, ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರಿತವಾಗಿರುವ ನಿತ್ಯಹಿತಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಜೀವಂತ ಸತ್ಯಗಳಾಗಿರುವ ಬೈಬಲಿನ ಪವಿತ್ರ ಬೋಧನೆಗಳೇ. ಅವನಲ್ಲಿಯೇ ದೈವೀ ಸತ್ಯದ ಸಂಪೂರ್ಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿದೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ಇರುವ ವಿಶ್ವಾಸದ ಮೂಲಕ ಆತ್ಮದ ರಕ್ಷಣೆಯೇ ಸತ್ಯದ ಆಧಾರವೂ ಸ್ತಂಭವೂ ಆಗಿದೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಆಚರಿಸುವವರು, ತಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವದ ಪವಿತ್ರತೆಯಿಂದಲೂ, ದೇವರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ವಿಧೇಯತೆಯಿಂದಲೂ ಅದನ್ನು ಪ್ರಕಟಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಯೇಸುವಿನಲ್ಲಿ ಇರುವಂತೆಯೇ ಸತ್ಯವು ಪರಲೋಕವನ್ನು ತಲುಪಿ ನಿತ್ಯತೆಯನ್ನು ಆವರಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಅರಿಯುತ್ತಾರೆ. ಕ್ರೈಸ್ತನ ಸ್ವಭಾವವು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಬೇಕೆಂದೂ, ಕೃಪೆಯೂ ಸತ್ಯವೂ ತುಂಬಿರಬೇಕೆಂದೂ ಅವರು ಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೇ ಎಂದಿಗೂ ನಂದಿಸದ ಬೆಳಕನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಕೃಪೆಯ ಎಣ್ಣೆ ಅನುಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ವಿಶ್ವಾಸಿಯ ಹೃದಯದಲ್ಲಿರುವ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನು ಅವನನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣನನ್ನಾಗಿಸುತ್ತಾನೆ. ಉದ್ದೀಪಕ ಸಂದರ್ಭಗಳ ಪ್ರಭಾವದಲ್ಲಿರುವಾಗ ಒಬ್ಬ ಪುರುಷನೋ ಸ್ತ್ರೀಯೋ ಆಳವಾದ ಭಾವೋದ್ರೇಕವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದೇ ಅವನು ಕ್ರೈಸ್ತನು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ನಿಶ್ಚಿತ ಸಾಕ್ಷಿಯಲ್ಲ. ಕ್ರಿಸ್ತಸಮಾನನಾಗಿರುವವನ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಆಳವಾದ, ದೃಢನಿಶ್ಚಯಪೂರ್ಣ, ಹಠಾತ್ತಿಲ್ಲದ ಸ್ಥೈರ್ಯಮಯ ಅಂಶವಿರುತ್ತದೆ; ಆದಾಗ್ಯೂ ಅವನಿಗೆ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ದೌರ್ಬಲ್ಯದ ಭಾವವೂ ಇರುತ್ತದೆ; ಅವನು ಸೈತಾನನಿಂದ ಮೋಸಗೊಂಡು ದಾರಿತಪ್ಪಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ತನ್ನಲ್ಲೇ ಭರವಸೆ ಇಡುವವನಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನಿಗೆ ದೇವರ ವಾಕ್ಯದ ಪರಿಚಯವಿದೆ; ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಅವನನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿಯೇ ತಾನು ಸುರಕ್ಷಿತನಾಗಿರುವೆನೆಂಬುದನ್ನು ಅವನು ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೆ.”

> “Character is revealed by a crisis. When the earnest voice proclaimed at midnight, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ the sleeping virgins roused from their slumbers, and it was seen who had made preparation for the event. Both parties were taken unawares, but one was prepared for the emergency, and the other was found without preparation. Character is revealed by circumstances. Emergencies bring out the true metal of character. Some sudden and unlooked-for calamity, bereavement, or crisis, some unexpected sickness or anguish, something that brings the soul face to face with death, will bring out the true inwardness of the character. It will be made manifest whether or not there is any real faith in the promises of the word of God. It will be made manifest whether or not the soul is sustained by grace, whether there is oil in the vessel with the lamp.

> “ಸಂಕಟವು ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ, ‘ಇಗೋ, ವರನು ಬರುತ್ತಾನೆ; ಅವನನ್ನು ಎದುರುಗೊಳ್ಳಲು ಹೊರಟುಬನ್ನಿರಿ’ ಎಂಬ ಗಂಭೀರ ಧ್ವನಿ ಘೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕನ್ಯೆಯರು ತಮ್ಮ ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡರು; ಆಗ ಆ ಘಟನೆಯಿಗಾಗಿ ಯಾರು ಸಿದ್ಧತೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು ಎಂಬುದು ಗೋಚರಿಸಿತು. ಎರಡೂ ಪಾಳೆಯದವರು ಅಪ್ರತೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದರು; ಆದರೆ ಒಬ್ಬಳು ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಳು, ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು ಸಿದ್ಧತೆಯಿಲ್ಲದೆ ಕಂಡುಬಂದಳು. ಸಂದರ್ಭಗಳು ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುತ್ತವೆ. ತುರ್ತು ಸಂದರ್ಭಗಳು ಸ್ವಭಾವದ ನಿಜವಾದ ಧಾತುವನ್ನು ಹೊರತರುತ್ತವೆ. ಏಕಾಏಕಿ ಸಂಭವಿಸುವ ಮತ್ತು ಊಹಿಸದಿರುವ ಯಾವುದೋ ವಿಪತ್ತು, ಶೋಕ, ಅಥವಾ ಸಂಕಟ; ನಿರೀಕ್ಷಿಸದಿರುವ ಯಾವುದೋ ಕಾಯಿಲೆ ಅಥವಾ ವೇದನೆ; ಆತ್ಮವನ್ನು ಮರಣದ ಎದುರಿಗೆ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿ ತರುವ ಯಾವುದಾದರೂ ವಿಷಯ—ಇವೆಲ್ಲವು ಸ್ವಭಾವದ ನಿಜವಾದ ಆಂತರಿಕತೆಯನ್ನು ಹೊರತರುತ್ತವೆ. ದೇವರ ವಾಕ್ಯದ ವಾಗ್ದಾನಗಳಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ವಿಶ್ವಾಸವಿದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಆತ್ಮವು ಕೃಪೆಯಿಂದ ಧಾರಿತವಾಗಿದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ, ದೀಪದೊಂದಿಗೆ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಎಣ್ಣೆಯಿದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬುದೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.”

> “Testing times come to all. How do we conduct ourselves under the test and proving of God? Do our lamps go out? or do we still keep them burning? Are we prepared for every emergency by our connection with Him who is full of grace and truth? The five wise virgins could not impart their character to the five foolish virgins. Character must be formed by us as individuals. It cannot be transferred to another, even if the possessor were willing to make the sacrifice. There is much we can do for each other while mercy still lingers. We can represent the character of Christ. We can give faithful warnings to the erring. We can reprove, rebuke, with all long-suffering and doctrine, bringing the doctrines of Holy Writ home to the heart. We can give heartfelt sympathy. We can pray with and for one another. By living a circumspect life, by maintaining a holy conversation, we may give an example of what a Christian should be; but no person can give to another his own mold of character. Let us duly consider the fact that we are to be saved, not as companies, but as individuals. We shall be judged according to the character we have formed. It is perilous to neglect to prepare the soul for eternity, and to put off making our peace with God until upon a dying bed. It is by the daily transactions of life, by the spirit we manifest, that we determine our eternal destiny. He who is faithful in that which is least, is faithful also in much. If we have made Christ our pattern, if we have walked and worked as he has given us an example in his own life, we shall be able to meet the solemn surprises that will come upon us in our experience, and say from our heart, ‘Not my will, but thine, be done.’

> “ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಕಾಲಗಳು ಎಲ್ಲರ ಮೇಲಿಗೂ ಬರುತ್ತವೆ. ದೇವರ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಸಾಬೀತಾಗುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೂ ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನು ಹೇಗೆ ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ? ನಮ್ಮ ದೀಪಗಳು ಆರಿಹೋಗುತ್ತವೆಯೇ? ಅಥವಾ ಅವುಗಳನ್ನು ಇನ್ನೂ ಹಚ್ಚಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆಯೇ? ಕೃಪೆಯೂ ಸತ್ಯವೂ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿರುವ ಆತನೊಡನೆಯ ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧದ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆಪತ್ತಿನ ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೂ ನಾವು ಸಿದ್ಧರಾಗಿರುವೇವೆಯೇ? ಐದು ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಕನ್ಯೆಯರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಐದು ಮೂರ್ಖ ಕನ್ಯೆಯರಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ನಾವು ವೈಯಕ್ತಿಕರಾಗಿ ತಾವೇ ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಅದನ್ನು ಮತ್ತೊಬ್ಬನಿಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅದರ ಅಧಿಪತಿ ಆ ಬಲಿಯನ್ನು ಮಾಡಲು ಸಮ್ಮತನಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ ಅದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಕರುಣೆ ಇನ್ನೂ ತಂಗಿರುವವರೆಗೆ ನಾವು ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಮಾಡುವದಕ್ಕಾದದ್ದು ಬಹಳವಿದೆ. ನಾವು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಬಹುದು. ತಪ್ಪುಮಾಡುವವರಿಗೆ ನಿಷ್ಠೆಯುತ ಎಚ್ಚರಿಕೆಗಳನ್ನು ನೀಡಬಹುದು. ಪವಿತ್ರ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಉಪದೇಶಗಳನ್ನು ಹೃದಯಕ್ಕೆ ತಲುಪಿಸುವಂತೆ, ಸಂಪೂರ್ಣ ದೀರ್ಘಶಾಂತಿಯೂ ಉಪದೇಶವೂ ಸಹಿತವಾಗಿ ನಾವು ಗದರಿಸಬಹುದು, ಖಂಡಿಸಬಹುದು. ಹೃದಯಪೂರ್ವಕ ಸಹಾನುಭೂತಿಯನ್ನು ನೀಡಬಹುದು. ನಾವು ಒಬ್ಬರ ಸಂಗಡವೂ ಒಬ್ಬರಿಗಾಗಿ ಕೂಡ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬಹುದು. ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದಿರುವ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸುವ ಮೂಲಕ, ಪವಿತ್ರ ಸಂಭಾಷಣೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ಮೂಲಕ, ಕ್ರೈಸ್ತನು ಹೇಗಿರಬೇಕು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ನಾವು ಮಾದರಿಯನ್ನು ನೀಡಬಹುದು; ಆದರೆ ಯಾರೂ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಸ್ವಭಾವದ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಮತ್ತೊಬ್ಬನಿಗೆ ಕೊಡುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಾವು ಗುಂಪುಗಳಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ವೈಯಕ್ತಿಕರಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡಬೇಕೆಂಬ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸೋಣ. ನಾವು ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡ ಸ್ವಭಾವದ ಪ್ರಕಾರವೇ ತೀರ್ಪುಗೊಳ್ಳುವೆವು. ಆತ್ಮವನ್ನು ನಿತ್ಯಕಾಲಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವುದನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವುದೂ, ಮರಣಶಯ್ಯೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಾಗ ಮಾತ್ರ ದೇವರೊಡನೆ ಸಮಾಧಾನವಾಗುವುದನ್ನು ಮುಂದೂಡುವುದೂ ಅಪಾಯಕರವಾಗಿದೆ. ದೈನಂದಿನ ಜೀವನದ ವ್ಯವಹಾರಗಳ ಮೂಲಕವೂ, ನಾವು ಪ್ರಕಟಿಸುವ ಆತ್ಮಭಾವದ ಮೂಲಕವೂ, ನಮ್ಮ ನಿತ್ಯಗತಿಯನ್ನು ನಾವು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಅಲ್ಪವಾದದಲ್ಲಿಯೂ ನಂಬಿಗಸ್ತನಾಗಿರುವವನು ಬಹಳದಲ್ಲಿಯೂ ನಂಬಿಗಸ್ತನಾಗಿರುವನು. ನಾವು ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ನಮ್ಮ ಮಾದರಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ, ಆತನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಉದಾಹರಣೆಯಂತೆ ನಡೆದಿದ್ದರೆ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದ್ದರೆ, ನಮ್ಮ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಬರುವ ಆ ಗಂಭೀರವಾದ ಅಚ್ಚರಿಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿ, ‘ನನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಲ್ಲ, ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯೇ ನೆರವೇರಲಿ’ ಎಂದು ನಮ್ಮ ಹೃದಯದಿಂದ ಹೇಳುವದಕ್ಕೆ ನಾವು ಸಮರ್ಥರಾಗುವೆವು.”

> “It is in probationary time, the time in which we are living, that we should calmly contemplate the terms of salvation, and live according to the conditions laid down in the word of God. We should educate and train ourselves, hour by hour and day by day, by careful discipline, to perform every duty. We should become acquainted with God and with Jesus Christ whom he has sent. In every trial it is our privilege to draw upon him who has said, ‘Let him take hold of my strength, that he may make peace with me; and he shall make peace with me.’ The Lord says he is more willing to give us the Holy Spirit than parents are to give bread to their children. Then let us have the oil of grace in our vessels with our lamps, that we may not be found among those who are represented as foolish virgins, who were not prepared to go forth to meet the bridegroom.” Review and Herald, September 17, 1895.

> “ನಾವು ಜೀವಿಸುತ್ತಿರುವ ಈ ಪರಿಶೋಧನಾ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೇ, ರಕ್ಷಣೆಯ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ನಾವು ಶಾಂತಚಿತ್ತದಿಂದ ಮನನಮಾಡಿ, ದೇವರ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಷರತ್ತುಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಬದುಕಬೇಕು. ಪ್ರತಿ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನೂ ನೆರವೇರಿಸಲು ನಾವು ಜಾಗರೂಕ ಅನುಶಾಸನದ ಮೂಲಕ, ಗಂಟೆಗಂಟೆಯೂ ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೂ, ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಶಿಕ್ಷಣಗೊಳಿಸಿ ತರಬೇತುಗೊಳಿಸಬೇಕು. ನಾವು ದೇವರನ್ನು ಮತ್ತು ಆತನು ಕಳುಹಿಸಿದ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿಯೂ, ‘ಅವನು ನನ್ನ ಬಲವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಲಿ, ಅವನು ನನ್ನ ಸಂಗಡ ಸಮಾಧಾನಪಡಲಿ; ಹೌದು, ಅವನು ನನ್ನ ಸಂಗಡ ಸಮಾಧಾನಪಡಲಿ’ ಎಂದು ಹೇಳಿರುವ ಆತನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನಮ್ಮ ಸೌಭಾಗ್ಯವಾಗಿದೆ. ತಂದೆತಾಯಿಗಳು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ರೊಟ್ಟಿಯನ್ನು ಕೊಡುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಮಗೆ ಪರಿಶುದ್ಧಾತ್ಮನನ್ನು ಕೊಡುವುದಕ್ಕೆ ತಾನು ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದೇನೆಂದು ಕರ್ತನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಆದದರಿಂದ, ನಮ್ಮ ದೀಪಗಳೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮ ಪಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೃಪೆಯ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರೋಣ; ಆಗ ವರನನ್ನು ಎದುರುಗೊಳ್ಳಲು ಹೊರಟು ಹೋಗಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿರದ, ಮೂರ್ಖ ಕನ್ಯೆಯರಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರೊಳಗೆ ನಾವು ಕಂಡುಬರುವುದಿಲ್ಲ.” Review and Herald, September 17, 1895.

The ensign of the one hundred and forty-four thousand who were typified by Abraham’s circumcision and the eight souls upon the ark, are the wise virgins in the parable who perfectly reflect the character of Christ in the soon coming crisis. It is only fitting that Sister White closed out the passage by citing Isaiah, for it is a passage that directly refers to the sealing time of the one hundred and forty-four thousand.

ಅಬ್ರಹಾಮನ ಸುನ್ನತಿಯಿಂದಲೂ ಹಡಗಿನ ಮೇಲಿದ್ದ ಎಂಟು ಆತ್ಮಗಳಿಂದಲೂ ಪ್ರತಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಾಲ್ವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಧ್ವಜವೆಂದರೆ, ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರುವ ಸಂಕಟಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವ ದೃಷ್ಟಾಂತದಲ್ಲಿನ ಜ್ಞಾನವಂತ ಕನ್ಯಕರೇ ಆಗಿದ್ದಾರೆ. ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಅವರು ಆ ಭಾಗವನ್ನು ಯೆಶಾಯನ ಉಲ್ಲೇಖದೊಂದಿಗೆ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳಿಸಿದುದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಯುಕ್ತವಾಗಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಾಲ್ವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮುದ್ರಣಕಾಲವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಸೂಚಿಸುವ ಭಾಗವಾಗಿದೆ.

> In that day sing ye unto her, A vineyard of red wine. I the Lord do keep it; I will water it every moment: lest any hurt it, I will keep it night and day. Fury is not in me: who would set the briers and thorns against me in battle? I would go through them, I would burn them together. Or let him take hold of my strength, that he may make peace with me; and he shall make peace with me. He shall cause them that come of Jacob to take root: Israel shall blossom and bud, and fill the face of the world with fruit. Hath he smitten him, as he smote those that smote him? or is he slain according to the slaughter of them that are slain by him? In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. By this therefore shall the iniquity of Jacob be purged; and this is all the fruit to take away his sin; when he maketh all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up. Yet the defenced city shall be desolate, and the habitation forsaken, and left like a wilderness: there shall the calf feed, and there shall he lie down, and consume the branches thereof. When the boughs thereof are withered, they shall be broken off: the women come, and set them on fire: for it is a people of no understanding: therefore he that made them will not have mercy on them, and he that formed them will shew them no favour. Isaiah 27:2–11.

> ಆ ದಿನದಲ್ಲಿ ನೀವು ಅವಳ ವಿಷಯವಾಗಿ ಹೀಗೆ ಹಾಡಿರಿ: ಕೆಂಪು ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸದ ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟ. ನಾನು ಕರ್ತನು ಅದನ್ನು ಕಾಯುತ್ತೇನೆ; ಅದಕ್ಕೆ ಯಾವ ಹಾನಿಯೂ ಆಗದಂತೆ ನಾನು ಅದನ್ನು ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವೂ ನೀರೂರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಯಾರೂ ಅದಕ್ಕೆ ಹಾನಿ ಮಾಡದಂತೆ ನಾನು ಅದನ್ನು ರಾತ್ರಿ ಹಗಲು ಕಾಪಾಡುತ್ತೇನೆ. ಕ್ರೋಧವು ನನ್ನಲ್ಲಿಲ್ಲ; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಎದುರಿಗೆ ಮುಳ್ಳುಗಿಡಗಳನ್ನೂ ಮುಳ್ಳುಕಂಟೆಗಳನ್ನೂ ಯಾರು ನಿಲ್ಲಿಸುವರು? ನಾನು ಅವುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ನುಗ್ಗಿ ಹೋಗುವೆನು; ಅವುಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸುಟ್ಟುಬಿಡುವೆನು. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಅವನು ನನ್ನ ಬಲವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಲಿ, ಆಗ ಅವನು ನನ್ನ ಸಂಗಡ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವನು; ಹೌದು, ಅವನು ನನ್ನ ಸಂಗಡ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವನು. ಯಾಕೋಬನಿಂದ ಬರುವವರು ಬೇರುಬಿಡುವಂತೆ ಆತನು ಮಾಡುವನು; ಇಸ್ರಾಯೇಲು ಪುಷ್ಪಿಸಿ ಮೊಗ್ಗು ಬಿಡುವದು, ಮತ್ತು ಲೋಕದ ಮುಖವನ್ನೆಲ್ಲ ಫಲದಿಂದ ತುಂಬಿಸುವದು. ಅವನನ್ನು ಹೊಡೆದವರನ್ನು ಆತನು ಹೇಗೆ ಹೊಡೆದನೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಅವನನ್ನೂ ಹೊಡೆದನೇ? ಅಥವಾ ಅವನಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟವರ ಸಂಹಾರದ ಪ್ರಮಾಣದಂತೆ ಅವನೂ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟನೇ? ಅದು ಮೊಳೆದು ಹೊರಬಂದಾಗ, ಮಿತಿಯೊಳಗಾಗಿ ನೀನು ಅದೊಂದಿಗೇ ವಾದಿಸುವೆ; ಪೂರ್ವಗಾಳಿಯ ದಿನದಲ್ಲಿ ಆತನು ತನ್ನ ಕಠೋರ ಗಾಳಿಯನ್ನು ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದದರಿಂದ ಯಾಕೋಬನ ಅಕ್ರಮವು ಇದರಿಂದ ಪರಿಹರಿಸಲ್ಪಡುವದು; ಮತ್ತು ಅವನ ಪಾಪವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವುದಕ್ಕೆ ದೊರೆಯುವ ಸಂಪೂರ್ಣ ಫಲ ಇದೇ: ಅವನು ಯಜ್ಞವೇದಿಯ ಎಲ್ಲಾ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಪುಡಿಗೈಯಲ್ಪಟ್ಟ ಸುಣ್ಣಕಲ್ಲುಗಳಂತೆ ಮಾಡುವಾಗ, ತೋಪುಗಳೂ ವಿಗ್ರಹಗಳೂ ಮತ್ತೆ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಕೋಟೆಬದ್ಧ ನಗರವು ಬಿಕೋನಾಗಿರುವುದು; ನಿವಾಸಸ್ಥಾನವು ತ್ಯಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಅರಣ್ಯದಂತೆಯೇ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಿರುವುದು; ಅಲ್ಲಿ ಕರು ಮೇಯುವುದು, ಅಲ್ಲಿ ಅದು ಮಲಗುವುದು, ಅದರ ಕೊಂಬೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ತಿನ್ನಿಹಾಕುವುದು. ಅದರ ಕೊಂಬೆಗಳು ಒಣಗಿದಾಗ ಅವು ಮುರಿದು ಬೀಳುವವು; ಸ್ತ್ರೀಯರು ಬಂದು ಅವುಗಳಿಗೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚುವರು; ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ವಿವೇಕವಿಲ್ಲದ ಜನರು; ಆದಕಾರಣ ಅವರನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದವನು ಅವರ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ತೋರುವುದಿಲ್ಲ, ಅವರನ್ನು ರೂಪಿಸಿದವನು ಅವರಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ತೋರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಯೆಶಾಯ 27:2–11.

In the “day of the east wind,” when the iniquity of Jacob is being purged, and the other class of “people of no understanding” are being gathered and burned is the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. In that period, he who desires to make peace with Christ can do so, but the final movements are rapid ones.

“ಪೂರ್ವಗಾಳಿಯ ದಿನದಲ್ಲಿ,” ಯಾಕೋಬನ ಅಕ್ರಮವು ಶುದ್ಧಿಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಾಗ, ಮತ್ತು “ವಿವೇಕವಿಲ್ಲದ ಜನರ” ಇನ್ನೊಂದು ವರ್ಗವು ಕೂಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಸುಡಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅದು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮುದ್ರಣಕಾಲವಾಗಿದೆ. ಆ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಕ್ರಿಸ್ತನೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಧಾನವಾಗಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುವವನು ಹಾಗೆ ಮಾಡಬಹುದು, ಆದರೆ ಅಂತಿಮ ಚಲನಗಳು ವೇಗವಾದವುಗಳಾಗಿವೆ.

The priests were to be thirty years old when they began to serve, and the one-hundred and forty-four thousand are Peter’s kingdom of priests who renew the covenant with God in the last days.

ಯಾಜಕರು ಸೇವೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವಾಗ ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷದವರಾಗಿರಬೇಕಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರು ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ನವೀಕರಿಸುವ ಪೇತ್ರನ ಯಾಜಕರ ರಾಜ್ಯವಾಗಿದ್ದಾರೆ.

> Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. 1 Peter 1:5.

> ನೀವೂ ಸಹ ಜೀವಂತ ಕಲ್ಲುಗಳಾಗಿ ಆತ್ಮಿಕ ಗೃಹವೊಂದಾಗಿ, ಪರಿಶುದ್ಧ ಯಾಜಕವರ್ಗವಾಗಿ ಕಟ್ಟಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ; ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮೂಲಕ ದೇವರಿಗೆ ಅಂಗೀಕಾರವಾಗುವ ಆತ್ಮಿಕ ಬಲಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವದಕ್ಕಾಗಿ. 1 Peter 1:5.

The priests were prepared to serve over an eight-day anointing service; thus, the number eight is a symbol of the anointed priesthood that are within the ark.

ಯಾಜಕರು ಎಂಟು ದಿನಗಳ ಅಭಿಷೇಕ ಸೇವೆಯ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು; ಆದಕಾರಣ, ಎಂಟು ಎಂಬ ಸಂಖ್ಯೆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯೊಳಗಿರುವ ಅಭಿಷಿಕ್ತ ಯಾಜಕತ್ವದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ.

## Aaron’s Rod

ಆರೋನನ ದಂಡೆ

The anointed priesthood of the one hundred and forty-four thousand are represented within the ark of the covenant as Aaron’s rod that budded. When Aaron’s rod budded it provided a distinction between Aaron and the other rods of the tribes of Israel which did not bud. In the Scriptures it is rain that produces the budding of the plants.

ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಅಭಿಷಿಕ್ತ ಯಾಜಕತ್ವವು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯೊಳಗೆ ಮೊಗ್ಗು ಬಿಟ್ಟ ಆರೋನನ ದಂಡದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಆರೋನನ ದಂಡವು ಮೊಗ್ಗು ಬಿಟ್ಟಾಗ, ಅದು ಮೊಗ್ಗು ಬಿಡದ ಇಸ್ರಾಯೇಲನ ಗೋತ್ರಗಳ ಇತರ ದಂಡಗಳಿಂದ ಆರೋನನಿಗೆ ಒಂದು ವಿಭಿನ್ನತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಿತು. ಪರಿಶುದ್ಧ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸಸ್ಯಗಳಿಗೆ ಮೊಗ್ಗು ಬಿಡಿಸುವುದು ಮಳೆಯೇ ಆಗಿದೆ.

All the prophets address the latter days, so Aaron’s rod of priesthood, represents the anointing of the one hundred and forty-four thousand in a situation that aligns with Elijah at Carmel and the Millerites in 1844. It addresses the point when there is a clear distinction between the true and false messages of the latter rain. That distinction is made by Joel when he identifies the “new wine” being cut off from one class. The class who has the new wine cut off from their mouths are Isaiah’s drunkards of Ephraim. They are also those who accused the disciples of being drunk at Pentecost and they are the rebels of 1888, who followed their fathers, who were the rebels of 1863. All those lines of prophecy align with the line which Sister White identifies as occurring when the world realizes Adventism has known about the fireballs of Nashville for roughly one hundred and twenty-five years and has said nothing.

ಎಲ್ಲ ಪ್ರವಾದಿಗಳೂ ಅಂತ್ಯಕಾಲವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ; ಆದಕಾರಣ, ಆರೋನನ ಯಾಜಕತ್ವದ ದಂಡವು, ಕರ್ಮೇಲಿನಲ್ಲಿ ಎಲೀಯನ ಅನುಭವಕ್ಕೂ ಹಾಗೂ 1844ರ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳ ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೂ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಅಭಿಷೇಕವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಅಂತ್ಯಮಳೆಯ ಸತ್ಯಸಂದೇಶ ಮತ್ತು ಸುಳ್ಳುಸಂದೇಶಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಭೇದವು ಕಾಣಿಸುವ ಕ್ಷಣವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಭೇದವನ್ನು ಯೋವೇಲನು ಒಂದು ವರ್ಗದಿಂದ “ಹೊಸ ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸ”ವು ಕಡಿದುಹೋಗಿರುವುದಾಗಿ ಗುರುತಿಸುವಾಗ ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಯಾರ ಬಾಯಿಗಳಿಂದ ಹೊಸ ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸವು ಕಡಿದುಹೋಗುತ್ತದೆ ಆ ವರ್ಗವೇ ಯೆಶಾಯನ ಎಫ್ರಾಯೀಮನ ಮದ್ಯಪಾನಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತಿನಂದು ಶಿಷ್ಯರು ಮದ್ಯಪಾನಿಗಳೆಂದು ಆರೋಪಿಸಿದವರೂ ಆಗಿದ್ದಾರೆ; ಮತ್ತು ಅವರು 1888ರ ಬಂಡುಕೋರರೂ ಆಗಿದ್ದಾರೆ, ಅಂದರೆ 1863ರ ಬಂಡುಕೋರರಾಗಿದ್ದ ತಮ್ಮ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದವರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರವಾದನಾ ರೇಖೆಗಳು, ನ್ಯಾಶ್‌ವಿಲ್ಲಿನ ಅಗ್ನಿಗೋಳಗಳ ವಿಷಯವನ್ನು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂ ಸುಮಾರು ನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದರೂ ಏನೂ ಹೇಳಿಲ್ಲವೆಂದು ಲೋಕವು ಅರಿಯುವಾಗ ಸಂಭವಿಸುವುದಾಗಿ ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಗುರುತಿಸುವ ರೇಖೆಯೊಡನೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ.

## 8, Eighty and 81

8, ಎಂಬತ್ತು ಮತ್ತು 81

The number thirty and the number eight are symbols of the priesthood of the one hundred and forty-four thousand who are the ensign of the latter days which represents the combination of Divinity and humanity. The number eight is a tithe of the number eighty, which is the number of the eighty valiant priests who with the high priest withstood king Uzziah, who attempted to offer incense in the holy place. Eighty-one represents Divinity combined with humanity in the context of the priesthood of the church triumphant. The history of Uzziah’s rebellion connects that priesthood of eighty-one in the very crisis that aligns with the rebellion of Ptolemy just after the battle of Raphia. All the prophets identify the latter days, so the priesthood of Divinity combined with humanity, which is the priesthood of the church triumphant made up of eighty human priests and one Divine High Priest are identified in the history that began in 2014 when the Ukrainian War was initiated.

ಮೂವತ್ತು ಎಂಬ ಸಂಖ್ಯೆಯೂ ಎಂಟು ಎಂಬ ಸಂಖ್ಯೆಯೂ, ದೈವತ್ವ ಮತ್ತು ಮಾನವತ್ವದ ಸಂಯೋಗವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ, ಉತ್ತರಕಾಲದ ಧ್ವಜವಾದ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಾಲ್ವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಯಾಜಕತ್ವದ ಸಂಕೇತಗಳಾಗಿವೆ. ಎಂಟು ಎಂಬುದು ಎಂಬತ್ತು ಎಂಬ ಸಂಖ್ಯೆಯ ದಶಮಾಂಶವಾಗಿದ್ದು, ಪವಿತ್ರಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಧೂಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ ಅರಸ ಉಜ್ಜೀಯನನ್ನು ಮಹಾಯಾಜಕನೊಂದಿಗೆ ಎದುರಿಸಿದ ಎಂಬತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿ ಯಾಜಕರ ಸಂಖ್ಯೆಯಾಗಿದೆ. ಎಂಬತ್ತೊಂದು ಎಂಬುದು, ವಿಜಯಶಾಲಿ ಸಭೆಯ ಯಾಜಕತ್ವದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಮಾನವತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿತವಾದ ದೈವತ್ವವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಉಜ್ಜೀಯನ ದಂಗೆಗಿನ ಇತಿಹಾಸವು, ರಾಫಿಯಾ ಯುದ್ಧದ ತಕ್ಷಣದ ನಂತರ ನಡೆದ ಪ್ಟೋಲೆಮಿಯ ದಂಗೆಯೊಂದಿಗೆ ಸರಿಹೊಂದುವ ಅದೇ ಸಂಕಟಕಾಲದಲ್ಲೇ, ಆ ಎಂಬತ್ತೊಂದು ಯಾಜಕತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರವಾದಿಗಳೂ ಉತ್ತರಕಾಲವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆದದರಿಂದ, ದೈವತ್ವವು ಮಾನವತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿತವಾದ ಯಾಜಕತ್ವವು—ಅಂದರೆ, ಎಂಬತ್ತು ಮಾನವ ಯಾಜಕರಿಂದಲೂ ಒಬ್ಬ ದೈವೀ ಮಹಾಯಾಜಕರಿಂದಲೂ ಕೂಡಿರುವ ವಿಜಯಶಾಲಿ ಸಭೆಯ ಯಾಜಕತ್ವವು—ಉಕ್ರೇನಿಯನ್ ಯುದ್ಧವು ಪ್ರಾರಂಭವಾದ 2014ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲೇ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

The middle chapter of Genesis’ twelve-chapter line is chapter seventeen. The middle verse of the twelve-chapter line is verse twenty-two. Verse twenty-two marks a distinct end of a conversation between God and Abraham that began in verse one, thus identifying verse twenty-two as the end of a prophetic line which bears the signature of the Hebrew alphabet’s twenty-two letters. The middle verse of the line of twenty-two verses is verse eleven, which in turn is the middle of three verses that identify the ensign of the one hundred and forty-four thousand. Verse eleven is therefore the middle of three distinct verses, and verse eleven conveys the primary truth of not only the twenty-two verses, but also of the three verses it is within, thus identifying verse eleven and twenty-two as a beginning and ending of the primary thought. Thus, verse eleven through twenty-two in chapter seventeen is the primary theme of chapters eleven through twenty-two.

ಆದಿಕಾಂಡದ ಹನ್ನೆರಡು ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ಸರಣಿಯ ಮಧ್ಯದ ಅಧ್ಯಾಯವು ಹದಿನೇಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವಾಗಿದೆ. ಆ ಹನ್ನೆರಡು ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ಸರಣಿಯ ಮಧ್ಯದ ವಚನವು ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೆಯ ವಚನವಾಗಿದೆ. ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೆಯ ವಚನವು ಮೊದಲ ವಚನದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ದೇವರು ಮತ್ತು ಅಬ್ರಹಾಮನ ನಡುವಿನ ಸಂಭಾಷಣೆಯ ಸ್ಪಷ್ಟ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ; ಹೀಗೆ, ಹೀಬ್ರೂ ಅಕ್ಷರಮಾಲೆಯ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವ ಒಂದು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸರಣಿಯ ಅಂತ್ಯವೆಂದು ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೆಯ ವಚನವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ವಚನಗಳ ಸರಣಿಯ ಮಧ್ಯದ ವಚನವು ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ವಚನವಾಗಿದ್ದು, ಅದು ತಿರುಗಿ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಧ್ವಜವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಮೂರು ವಚನಗಳ ಮಧ್ಯದ ವಚನವಾಗಿದೆ. ಆದಕಾರಣ, ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ವಚನವು ಮೂರು ವಿಭಿನ್ನ ವಚನಗಳ ಮಧ್ಯವಾಗಿದ್ದು, ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ವಚನವು ಆ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ವಚನಗಳ ಮುಖ್ಯ ಸತ್ಯವನ್ನಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅದು ಸೇರಿರುವ ಆ ಮೂರು ವಚನಗಳ ಮುಖ್ಯ ಸತ್ಯವನ್ನೂ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತದೆ; ಹೀಗೆ, ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಮತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೆಯ ವಚನಗಳನ್ನು ಮುಖ್ಯ ಚಿಂತನೆಯ ಆರಂಭವೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಆದದರಿಂದ, ಹದಿನೇಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿನ ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ವಚನದಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೆಯ ವಚನದವರೆಗೆ ಇರುವ ಭಾಗವು ಹನ್ನೊಂದರಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ಮುಖ್ಯ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ.

The middle of chapters eleven unto twenty-two in the book of Matthew is chapter sixteen.

ಮತ್ತಾಯನ ಪುಸ್ತಕದ ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದವರೆಗೆ ಎಣಿಸಿದಾಗ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವುದು ಹದಿನಾರನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವಾಗಿದೆ.

> Then charged he his disciples that they should tell no man that he was Jesus the Christ. Matthew 16:20.

> ಆಮೇಲೆ ಆತನು ಯೇಸುವೇ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಎಂದು ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಬಾರದೆಂದು ತನ್ನ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು. ಮತ್ತಾಯ 16:20.

As with Genesis’ midpoint, verse twenty marks the end of a specific conversation that began in verse thirteen when Christ and the disciples arrived at Caesarea Philippi.

ಆದಿಕಾಂಡದ ಮಧ್ಯಬಿಂದುವಿನಂತೆಯೇ, ಇಪ್ಪತ್ತನೇ ವಚನವು ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಂಭಾಷಣೆಯ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಆ ಸಂಭಾಷಣೆ ಕ್ರಿಸ್ತನೂ ಶಿಷ್ಯರೂ ಕೈಸರಿಯಾ ಫಿಲಿಪ್ಪಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಹದಿಮೂರನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಗಿತ್ತು.

> When Jesus came into the coasts of Caesarea Philippi, he asked his disciples, saying, Whom do men say that I the Son of man am? And they said, Some say that thou art John the Baptist: some, Elias; and others, Jeremias, or one of the prophets. He saith unto them, But whom say ye that I am? And Simon Peter answered and said, Thou art the Christ, the Son of the living God. And Jesus answered and said unto him, Blessed art thou, Simon Barjona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but my Father which is in heaven. And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven. Then charged he his disciples that they should tell no man that he was Jesus the Christ. Matthew 16:13–20.

> ಯೇಸು ಕೈಸರಿಯಾ ಫಿಲಿಪ್ಪಿಯ ಸೀಮೆಗಳೊಳಗೆ ಬಂದಾಗ, ತನ್ನ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಕೇಳಿ, “ನಾನು ಮಾನವಕುಮಾರನಾಗಿರುವದರಿಂದ ಜನರು ನನ್ನನ್ನು ಯಾರು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ?” ಎಂದನು. ಅವರು ಉತ್ತರಿಸಿ, “ಕೆಲವರು ನೀನು ಸ್ನಾನಿಕನಾದ ಯೋಹಾನನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಕೆಲವರು ಏಲಿಯನೆಂದು; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಯೆರೆಮಿಯನೆಂದು, ಅಥವಾ ಪ್ರವಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ” ಎಂದರು. ಆತನು ಅವರಿಗೆ, “ಆದರೆ ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಯಾರು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತೀರಿ?” ಎಂದನು. ಆಗ ಸೀಮೋನ ಪೇತ್ರನು ಉತ್ತರಿಸಿ, “ನೀನು ಕ್ರಿಸ್ತನು, ಜೀವಂತ ದೇವರ ಕುಮಾರನು” ಎಂದನು. ಆಗ ಯೇಸು ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿ, “ಸೀಮೋನ ಬಾರ್ಯೋನನೇ, ನೀನು ಧನ್ಯನು; ಏಕೆಂದರೆ ಇದನ್ನು ನಿನಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸಿದವರು ಮಾಂಸವೂ ರಕ್ತವೂ ಅಲ್ಲ, ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿರುವ ನನ್ನ ತಂದೆಯೇ. ಮತ್ತು ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುವದೇನೆಂದರೆ, ನೀನು ಪೇತ್ರನು; ಈ ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ನಾನು ನನ್ನ ಸಭೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟುವೆನು; ಮತ್ತು ಅಧೋಲೋಕದ ಬಾಗಿಲುಗಳು ಅದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಜಯಶಾಲಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಪರಲೋಕದ ರಾಜ್ಯದ ಕೀಲಿಗಳನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ಕೊಡುವೆನು; ನೀನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟುವದೇನಾದರೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದು; ನೀನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಡುವದೇನಾದರೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದು” ಎಂದನು. ನಂತರ ಆತನು ತಾನೇ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನೆಂದು ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಬಾರದೆಂದು ತನ್ನ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು. ಮತ್ತಾಯ 16:13–20.

## Raphia and Panium

ರಾಫಿಯಾ ಮತ್ತು ಪಾನಿಯಂ

Not only does Matthew’s middle passage represent a distinct conversation and subject, but just as the covenant symbolism of Genesis’ testimony aligns with the battle of Raphia, Matthew’s conversation takes place in Caesarea Philippi, which is Panium. Panium of verse fifteen of Daniel eleven is the midpoint in Matthew’s twelve-chapter line and Raphia of verse eleven of Daniel eleven, is the midpoint of Genesis’ twelve-chapter line.

ಮತ್ತಾಯನ ಮಧ್ಯಭಾಗದ ಪಾಠವು ಒಂದು ವಿಭಿನ್ನ ಸಂಭಾಷಣೆ ಮತ್ತು ವಿಷಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಆದಿಕಾಂಡದ ಸಾಕ್ಷ್ಯದ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಸಂಕೇತಶಾಸ್ತ್ರವು ರಾಫಿಯಾದ ಯುದ್ಧದೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುವಂತೆಯೇ, ಮತ್ತಾಯನ ಸಂಭಾಷಣೆ ಪಾನಿಯಮ್ ಆಗಿರುವ ಕೈಸರಿಯಾ ಫಿಲಿಪ್ಪಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ದಾನಿಯೇಲ ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹದಿನೈದನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ ಪಾನಿಯಮ್, ಮತ್ತಾಯನ ಹನ್ನೆರಡು ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ಸರಣಿಯ ಮಧ್ಯಬಿಂದು ಆಗಿದೆ; ಮತ್ತು ದಾನಿಯೇಲ ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹನ್ನೊಂದನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ ರಾಫಿಯಾ, ಆದಿಕಾಂಡದ ಹನ್ನೆರಡು ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ಸರಣಿಯ ಮಧ್ಯಬಿಂದು ಆಗಿದೆ.

The 250 years that began in 457 BC concluded at 207 BC, the midpoint between Raphia of verse eleven and Panium of verse fifteen, which is where the sign of Abraham’s circumcision and Peter’s confession of the Messiah converge. In the book of Matthew’s line, Peter is testifying to his recognition of Christ, the Son of God at His baptism.

ಕ್ರಿ.ಪೂ. 457ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ 250 ವರ್ಷಗಳು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 207ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡವು; ಅದು ಹನ್ನೊಂದನೇ ವಚನದಲ್ಲಿನ ರಾಫಿಯಾ ಮತ್ತು ಹದಿನೈದನೇ ವಚನದಲ್ಲಿನ ಪಾನಿಯಮ್ ಇವೆರಡರ ಮಧ್ಯಬಿಂದು ಆಗಿದ್ದು, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅಬ್ರಹಾಮನ ಸುನ್ನತಿಯ ಚಿಹ್ನೆಯೂ ಪೇತ್ರನ ಮೆಸ್ಸಿಯಾಗಿರುವವನ ಅಂಗೀಕಾರದೂ ಒಂದಾಗಿ ಸೇರುತ್ತವೆ. ಮತ್ತಾಯನ ಗ್ರಂಥದ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ, ಪೇತ್ರನು ತನ್ನ ಬಾಪ್ತಿಸ್ಮದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಮಗನಾದ ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ತಾನು ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾನೆಂಬುದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.

Simon means “one who hears” and Barjona means “son of the dove.” Simon was one who heard the message of Christ baptism, when the Holy Spirit descended in the form of a dove. Christ’s baptism typified August 11, 1840, when the mighty angel of Revelation ten descended. The same angel descended on 9/11. Peter represents those who recognize 9/11 as the testing message of the generation of the one hundred and forty-four thousand.

ಸೀಮೋನ ಎಂದರೆ “ಕೇಳುವವನು,” ಮತ್ತು ಬಾರ್ಯೋನಾ ಎಂದರೆ “ಪಾರಿವಾಳದ ಪುತ್ರ” ಎಂಬರ್ಥ. ಪರಿಶುದ್ಧಾತ್ಮನು ಪಾರಿವಾಳದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇಳಿದಾಗ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ಬಾಪ್ತಿಸ್ಮದ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಕೇಳಿದವನಾಗಿದ್ದನು ಸೀಮೋನ. ಪ್ರಕಟಣೆ ಹತ್ತನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಬಲಿಷ್ಠ ದೂತನು ಇಳಿದ ಆಗಸ್ಟ್ 11, 1840 ಅನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಬಾಪ್ತಿಸ್ಮವು ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿ ಸೂಚಿಸಿತು. ಅದೇ ದೂತನು 9/11 ರಂದು ಇಳಿದನು. 9/11 ಅನ್ನು ನೂರನಾಲ್ವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಪೀಳಿಗೆಯ ಪರೀಕ್ಷಾ ಸಂದೇಶವೆಂದು ಗುರುತಿಸುವವರನ್ನು ಪೇತ್ರನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ.

Peter represents those who employ the methodology of line upon line. He is the “son” of the dove, so as a son he symbolically represents the last generation. Peter is a symbol of the last generation, and with the symbolic numbering of his name he represents the one hundred and forty-four thousand. Peter represents the final generation who hear the message of the empowerment when Christ appears in the prophetic line. Peter recognized the message associated with Christ’s baptism, and thus Peter could identify Jesus as the anointed one, which is Messiah in the Hebrew and Christ in the Greek. Peter represents those who understand that the angel of Revelation eighteen who descended at 9/11, had also descended on August 11, 1840. Peter represents those who understand 9/11 as a waymark that is only established by the testimony of two or three lines.

ಪೇತ್ರನು ಸಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಸಾಲು ಎಂಬ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುವವರನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಪಾರಿವಾಳದ “ಮಗ”ನಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಮಗನಾಗಿ ಅವನು ಸಂಕೇತಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಕೊನೆಯ ತಲೆಮಾರನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪೇತ್ರನು ಕೊನೆಯ ತಲೆಮಾರದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಮತ್ತು ಅವನ ಹೆಸರಿನ ಸಂಕೇತಾತ್ಮಕ ಸಂಖ್ಯೀಕರಣದ ಮೂಲಕ ಅವನು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಶಕ್ತಿಪ್ರದಾನದ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಕೇಳುವ ಅಂತಿಮ ತಲೆಮಾರನ್ನು ಪೇತ್ರನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನ ದೀಕ್ಷಾಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪೇತ್ರನು ಗುರುತಿಸಿದನು; ಆದ್ದರಿಂದ, ಯೇಸುವನ್ನು ಅಭಿಷಿಕ್ತನಾದವನೆಂದು—ಇದು ಹೀಬ್ರೂದಲ್ಲಿ Messiah ಮತ್ತು ಗ್ರೀಕ್‌ನಲ್ಲಿ Christ—ಗುರುತಿಸಲು ಪೇತ್ರನಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ಪ್ರಕಟನೆ ಹದಿನೆಂಟರ ದೂತನು 9/11 ರಂದು ಇಳಿದು ಬಂದವನಾಗಿದ್ದು, ಆಗಸ್ಟ್ 11, 1840 ರಂದೂ ಇಳಿದು ಬಂದಿದ್ದನೆಂಬುದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವವರನ್ನು ಪೇತ್ರನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ. 9/11 ಅನ್ನು ಕೇವಲ ಎರಡು ಅಥವಾ ಮೂರು ಸಾಲುಗಳ ಸಾಕ್ಷಿಯಿಂದಲೇ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಡುವ ಒಂದು ಮಾರ್ಗಚಿಹ್ನೆಯೆಂದು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವವರನ್ನೂ ಪೇತ್ರನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ.

Peter’s confession is that 9/11 identifies the arrival of the third woe, which is the testing message for the final generation. That confession is where the name changes. Abraham is at Raphia and Peter is at Panium, just before the cross. Between Panium and the cross Peter is going to visit the Mount of Transfiguration. It is at Panium where Simon is changed unto Peter when he gave his confession of the testing message for his generation. For the one hundred and forty-four thousand that testing message is Islam of the third woe which arrived in prophetic history at 9/11.

ಪೇತ್ರನ ಅಂಗೀಕಾರವೆಂದರೆ 9/11 ಮೂರನೇ ಶಾಪದ ಆಗಮನವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಅದು ಅಂತಿಮ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಸಂದೇಶವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆ ಅಂಗೀಕಾರದಲ್ಲಿಯೇ ಹೆಸರು ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಬ್ರಹಾಮನು ರಾಫಿಯಾದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ ಮತ್ತು ಪೇತ್ರನು ಶಿಲುಬೆಗೆ ಮೊದಲು, ಪಾನಿಯಂನಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾನೆ. ಪಾನಿಯಂ ಮತ್ತು ಶಿಲುಬೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಪೇತ್ರನು ರೂಪಾಂತರ ಪರ್ವತವನ್ನು ಭೇಟಿಮಾಡಲಿದ್ದಾನೆ. ತನ್ನ ತಲೆಮಾರಿಗಾಗಿ ಇರುವ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಸಂದೇಶದ ಕುರಿತು ತನ್ನ ಅಂಗೀಕಾರವನ್ನು ನೀಡಿದಾಗ, ಪಾನಿಯಂನಲ್ಲಿಯೇ ಸೀಮೋನನು ಪೇತ್ರನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು. ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರಿಗಾಗಿಯೂ, ಆ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಸಂದೇಶವು ಮೂರನೇ ಶಾಪದ ಇಸ್ಲಾಮೇ ಆಗಿದ್ದು, ಅದು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ 9/11 ರಂದು ಆಗಮಿಸಿತು.

The beginning of the testing of Adventism began at 9/11, and at the end of the testing of Adventism the message of Islam of the third woe identifies when and where Simon’s name is changed. The message Peter understands at the end, which was typified by the message of 9/11 at the beginning, is the corrected message of the fireballs of Nashville. There the feast of trumpets arrives in conjunction with the ascension of the ensign and the closed door of the Day of Atonement.

ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಆರಂಭವು 9/11ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಯಿತು; ಮತ್ತು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೂರನೆಯ ಶಾಪದ ಇಸ್ಲಾಂ ಸಂದೇಶವು ಸೀಮೋನನ ಹೆಸರು ಯಾವಾಗ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ 9/11ರ ಸಂದೇಶದಿಂದ ಪ್ರತಿರೂಪಿತಗೊಂಡಿದ್ದ, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪೇತ್ರನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಂದೇಶವು, ನ್ಯಾಷ್ವಿಲ್‌ನ ಅಗ್ನಿಗೋಳಗಳ ಸರಿಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಂದೇಶವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ತುತ್ತೂರಿಗಳ ಹಬ್ಬವು ಧ್ವಜದ ಆರೋಹಣಕ್ಕೂ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ದಿನದ ಮುಚ್ಚಿದ ಬಾಗಿಲಿಗೂ ಸಂಗತಿಯಾಗಿ ಆಗಮಿಸುತ್ತದೆ.

We will continue these things in the next article.

ಈ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ನಾವು ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತೇವೆ.

Back to Articles