Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Eighty-Eight

ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕ - ನೂರು ಎಂಬತ್ತೆಂಟು

From Raphia to Panium: Unveiling the Prophetic Significance of Ancient Battles

ರಾಫಿಯಾದಿಂದ ಪಾನಿಯಂವರೆಗೆ: ಪ್ರಾಚೀನ ಯುದ್ಧಗಳ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುವುದು

Author

Jeff Pippenger

Published

April 18, 2024

Formats

PDF
Word

The Battle of Raphia and the Battle of Panium are two distinct historical events that occurred in different periods and contexts, but they both have significance in the history of ancient Judea and its surrounding regions. The Battle of Raphia took place in 217 BC. The Battle of Panium occurred in 200 BC between the Seleucid kingdom (king of the north) and the Ptolemaic kingdom (king of the south). These two battles are identified in verses eleven through fifteen of Daniel chapter eleven. These two battles preceded the Maccabean Revolt in 167 BC.

ರಾಫಿಯಾ ಯುದ್ಧವೂ ಪಾನಿಯಂ ಯುದ್ಧವೂ ವಿಭಿನ್ನ ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಂಭವಿಸಿದ ಎರಡು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಘಟನೆಗಳಾಗಿವೆ; ಆದಾಗ್ಯೂ, ಪ್ರಾಚೀನ ಯೂದಾಯದ ಹಾಗೂ ಅದರ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಇವೆರಡಕ್ಕೂ ಮಹತ್ವವಿದೆ. ರಾಫಿಯಾ ಯುದ್ಧವು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 217ರಲ್ಲಿ ನಡೆಯಿತು. ಪಾನಿಯಂ ಯುದ್ಧವು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 200ರಲ್ಲಿ ಸೆಲ್ಯೂಸಿಡ್ ರಾಜ್ಯದ (ಉತ್ತರದ ರಾಜ) ಮತ್ತು ಪ್ಟೋಲೆಮಿಕ್ ರಾಜ್ಯದ (ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜ) ನಡುವೆ ನಡೆಯಿತು. ಈ ಎರಡು ಯುದ್ಧಗಳನ್ನು ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹನ್ನೊಂದರಿಂದ ಹದಿನೈದನೇ ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಎರಡು ಯುದ್ಧಗಳು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 167ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಮಕಾಬಿಯರ ಬಂಡಾಯಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚಿತವಾಗಿದ್ದವು.

The Battle of Panium took its name from the nearby geographical feature, Mount Panium, where the conflict occurred. The name Panium is derived from the Greek god Pan, to whom a temple was there dedicated. The site was known as Panium due to its association with the worship of Pan. The temple complex was often referred to as the Sanctuary of Pan, emphasizing its role as a place of religious devotion and worship dedicated to the god Pan. The term “Nymphaeum” refers to a monument or shrine dedicated to water nymphs in ancient Greek and Roman religion. The temple complex at Panium included a grotto and natural spring, which were believed to be inhabited by nymphs, and thus it was sometimes referred to as the Nymphaeum of Panium.

ಪಾನಿಯಂ ಯುದ್ಧವು ತನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಸಂಘರ್ಷ ನಡೆದ ಸಮೀಪದ ಭೌಗೋಳಿಕ ಲಕ್ಷಣವಾದ ಪಾನಿಯಂ ಪರ್ವತದಿಂದ ಪಡೆದಿತು. “ಪಾನಿಯಂ” ಎಂಬ ಹೆಸರು ಗ್ರೀಕ್ ದೇವರಾದ ಪಾನ್‌ನಿಂದ ಉಗಮಗೊಂಡಿದ್ದು, ಅಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿತವಾದ ಒಂದು ದೇವಾಲಯವಿತ್ತು. ಪಾನ್‌ನ ಆರಾಧನೆಯೊಡನೆ ಅದರ ಸಂಬಂಧದಿಂದ ಆ ಸ್ಥಳವು ಪಾನಿಯಂ ಎಂದು ಪರಿಚಿತವಾಗಿತ್ತು. ಆ ದೇವಾಲಯ ಸಮುಚ್ಚಯವನ್ನು ಅನೇಕ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ “ಪಾನ್‌ನ ಅಭಯಾರಣ್ಯ” ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು; ಇದರಿಂದ ಪಾನ್ ದೇವರಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿತವಾದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಆರಾಧನೆಯ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿ ಅದರ ಪಾತ್ರವು ಒತ್ತಿಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಿತ್ತು. “ನಿಂಫೇಯಂ” ಎಂಬ ಪದವು ಪ್ರಾಚೀನ ಗ್ರೀಕ್ ಮತ್ತು ರೋಮನ್ ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಜಲ-ನಿಂಫಗಳಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿತವಾದ ಸ್ಮಾರಕ ಅಥವಾ ಮಂದಿರವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಪಾನಿಯಂನಲ್ಲಿದ್ದ ದೇವಾಲಯ ಸಮುಚ್ಚಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗುಹೆಯೂ ಸಹಜ ಒರತೆಯೂ ಸೇರಿದ್ದವು; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ನಿಂಫಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ನಂಬಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು; ಆದಕಾರಣ ಅದನ್ನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ “ಪಾನಿಯಂನ ನಿಂಫೇಯಂ” ಎಂದೂ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

After the city was rebuilt and expanded by Herod Philip, son of Herod the Great, it was known as Caesarea Philippi in honor of the Roman Emperor Caesar Augustus and Herod Philip himself. The temple complex was an important religious center within this city.

ನಗರವನ್ನು ಮಹಾನ್ ಹೆರೋದನ ಮಗನಾದ ಹೆರೋದ ಫಿಲಿಪ್ಪನು ಮರುನಿರ್ಮಿಸಿ ವಿಸ್ತರಿಸಿದ ನಂತರ, ರೋಮನ್ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಸೀಸರ್ ಆಗಸ್ಟಸ್ ಮತ್ತು ಹೆರೋದ ಫಿಲಿಪ್ಪನ ಗೌರವಾರ್ಥವಾಗಿ ಅದು ಕೈಸರಿಯಾ ಫಿಲಿಪ್ಪಿ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾಯಿತು. ದೇವಾಲಯ ಸಮುಚ್ಚಯವು ಈ ನಗರದೊಳಗಿನ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಧಾರ್ಮಿಕ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿತ್ತು.

During the reign of Emperor Augustus, the temple was rededicated or renamed in honor of Augustus, reflecting the imperial cult and the integration of Roman religious practices into the local religious landscape. The area near the ancient city of Caesarea Philippi, where the temple of Pan was located, was sometimes referred to as the “Gates of Hell” or the “Gates of Hades.”

ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಆಗಸ್ಟಸ್‌ನ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಆಗಸ್ಟಸ್‌ನ ಗೌರವಾರ್ಥ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಮರುಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಲಾಯಿತು ಅಥವಾ ಮರುನಾಮಕರಣ ಮಾಡಲಾಯಿತು; ಇದು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಪೂಜೆಯನ್ನು ಹಾಗೂ ರೋಮನ್ ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಸ್ಥಳೀಯ ಧಾರ್ಮಿಕ ಪರಿಸರದೊಳಗೆ ಏಕೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸಿತು. ಪಾನ್‌ನ ದೇವಾಲಯವು ಇದ್ದ ಪ್ರಾಚೀನ ನಗರವಾದ ಕೈಸರಿಯಾ ಫಿಲಿಪ್ಪಿಯ ಸಮೀಪದ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ “ನರಕದ ಬಾಗಿಲುಗಳು” ಅಥವಾ “ಹೇಡಿಸ್‌ನ ಬಾಗಿಲುಗಳು” ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

In verses sixteen through nineteen of Daniel chapter eleven, the three geographical areas of conquest that pagan Rome was to overcome in order to be established as the fourth kingdom of Bible prophecy and the king of the north in the chapter, are represented. In verse sixteen, the Roman general Pompey is identified as conquering Syria in 65 BC, and then Jerusalem in 63 BC. Verses seventeen through nineteen identify Julius Caesar’s conquering of Egypt, the third of the three obstacles. The Battle of Actium in 31 BC, marks the beginning of the three hundred and sixty years that pagan Rome would rule supremely in fulfillment of verse twenty-four, of Daniel chapter eleven.

ದಾನಿಯೇಲನ ಅಧ್ಯಾಯ 11ರ ಹದಿನಾರನೇಯಿಂದ ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ವಚನಗಳವರೆಗೆ, ಬೈಬಲಿನ ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕನೆಯ ರಾಜ್ಯವಾಗಿಯೂ ಆ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿನ ಉತ್ತರದ ಅರಸನಾಗಿಯೂ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಬೇಕಾದ ಪೇಗನ್ ರೋಮ್ ಜಯಿಸಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಮೂರು ಭೌಗೋಳಿಕ ವಿಜಯ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಹದಿನಾರನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ, ರೋಮದ ಸೇನಾಧಿಪತಿ ಪೊಂಪೇ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 65ರಲ್ಲಿ ಸಿರಿಯಾವನ್ನು, ನಂತರ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 63ರಲ್ಲಿ ಯೆರೂಸಲೇಮನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಹದಿನೇಳನೆಯಿಂದ ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ವಚನಗಳು ಮೂರು ಅಡ್ಡಿಗಳಲ್ಲಿನ ಮೂರನೆಯದಾದ ಈಜಿಪ್ಟ್‌ನ ಮೇಲೆ ಜೂಲಿಯಸ್ ಸೀಸರ್ ನಡೆಸಿದ ವಿಜಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ. ಕ್ರಿ.ಪೂ. 31ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಅಕ್ಟಿಯಮ್ ಯುದ್ಧವು, ದಾನಿಯೇಲನ ಅಧ್ಯಾಯ 11ರ ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ವಚನದ ನೆರವೇರಿಕೆಯಲ್ಲಿ, ಪೇಗನ್ ರೋಮ್ ಪರಮಾಧಿಕಾರದಿಂದ ಆಳಲಿದ್ದ ಮೂರು ನೂರು ಅರವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಆರಂಭವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

In verse twenty the reign of Augustus Caesar is marked, and in that history, Jesus was born. Then in verses twenty-one and twenty-two the wicked Tiberius Caesar’s reign is identified, thus marking the crucifixion of Christ. In verse twenty-three, the league which the Maccabean Jews entered into with pagan Rome is marked, and thus the flow of history that began in verse eleven is halted, and the historical narrative drops back to the period of 161 BC to 158 BC.

ಇಪ್ಪತ್ತನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ಆಗಸ್ತುಸ್ ಕೈಸರನ ಆಳ್ವಿಕೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ; ಆ ಇತಿಹಾಸಕಾಲದಲ್ಲಿಯೇ ಯೇಸು ಜನಿಸಿದರು. ನಂತರ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಮತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೇ ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ದುಷ್ಟನಾದ ತಿಬೇರಿಯಸ್ ಕೈಸರನ ಆಳ್ವಿಕೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ; ಹೀಗಾಗಿ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಶಿಲುಬೆಗೇರಿಕೆಗೆ ಗುರುತು ಹಾಕಲಾಗಿದೆ. ಇಪ್ಪತ್ತಮೂರನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಬಾಯ ಯೆಹೂದ್ಯರು ಅನ್ಯಧರ್ಮೀಯ ರೋಮಿನೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ; ಇದರ ಫಲವಾಗಿ ಹನ್ನೊಂದನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ಇತಿಹಾಸದ ಪ್ರವಾಹವು ತಡೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಇತಿಹಾಸಕಥನವು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 161 ರಿಂದ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 158 ರ ಅವಧಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತದೆ.

Verse twenty-three represents the line of the Maccabees, and though it does not provide all the details of their prophetic line, the record of history does. In 217 BC, the Battle of Raphia took place, and in the aftermath a child king left Egypt vulnerable. As the Seleucid and Greek kings made plans to deal with the child king in the year 200 BC, Rome inserted itself into the history and became the defender of the Egyptian child king. In the same year the Battle of Panium took place. Then in 167 BC the guerilla warfare of the Maccabees, began.

ಇಪ್ಪತ್ತಮೂರನೇ ವಚನವು ಮಕ್ಬೀಯರ ವಂಶರೇಖೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ; ಅವರ ಪ್ರವಾದಿತ್ವದ ವಂಶರೇಖೆಯ ಎಲ್ಲಾ ವಿವರಗಳನ್ನು ಅದು ನೀಡದಿದ್ದರೂ, ಇತಿಹಾಸದ ದಾಖಲೆ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಕ್ರಿ.ಪೂ. 217ರಲ್ಲಿ ರಾಫಿಯಾ ಯುದ್ಧವು ನಡೆಯಿತು; ಅದರ ಅನಂತರ ಒಬ್ಬ ಬಾಲರಾಜನು ಈಜಿಪ್ಟನ್ನು ದುರ್ಬಲ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟನು. ಕ್ರಿ.ಪೂ. 200ನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಸೆಲ್ಯೂಸಿಡ್ ಮತ್ತು ಗ್ರೀಕ್ ರಾಜರು ಆ ಬಾಲರಾಜನ ವಿರುದ್ಧ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳುವ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ರೋಮವು ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಒಳಸೇರಿಸಿಕೊಂಡು ಈಜಿಪ್ಟಿನ ಆ ಬಾಲರಾಜನ ರಕ್ಷಕನಾಯಿತು. ಅದೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಪಾನಿಯಂ ಯುದ್ಧವೂ ನಡೆಯಿತು. ನಂತರ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 167ರಲ್ಲಿ ಮಕ್ಬೀಯರ ಗುೆರಿಲ್ಲಾ ಯುದ್ಧವು ಆರಂಭವಾಯಿತು.

The Maccabean revolt began in Modein in 167 BC, and it consisted of the Maccabees not only engaging against the Seleucid Empire, but also engaging the Jews that they had determined were in alliance with the Seleucids. The revolt was religiously motivated, and it was carried out against an internal and external enemy. In 164 BC the Maccabees rededicated the temple, and this event is commemorated by the Jewish celebration of Hanukkah. In that year the infamous Antiochus Epiphanes died. Then from 161 BC to 158 BC the “league” of verse twenty-three was entered into with Rome.

ಕ್ರಿ.ಪೂ. 167ರಲ್ಲಿ ಮೋದೇಯಿನ್‌ನಲ್ಲಿ ಮಕ್ಬೀಯರ ಬಂಡಾಯ ಆರಂಭವಾಯಿತು; ಅದು ಮಕ್ಬೀಯರು ಕೇವಲ ಸೆಲ್ಯೂಕಿದ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ವಿರುದ್ಧವೇ ಯುದ್ಧ ನಡೆಸುವುದಲ್ಲದೆ, ಸೆಲ್ಯೂಕಿದರೊಂದಿಗೆ ಮೈತ್ರಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆಂದು ತಾವು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದ ಯೆಹೂದ್ಯರ ವಿರುದ್ದವೂ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಂಡದ್ದಾಗಿತ್ತು. ಆ ಬಂಡಾಯ ಧಾರ್ಮಿಕ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಅದು ಆಂತರಿಕ ಹಾಗೂ ಬಾಹ್ಯ ಶತ್ರುಗಳ ವಿರುದ್ಧ ನಡೆಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಕ್ರಿ.ಪೂ. 164ರಲ್ಲಿ ಮಕ್ಬೀಯರು ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಮರುಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದರು, ಮತ್ತು ಈ ಘಟನೆಯನ್ನು ಯೆಹೂದ್ಯರ ಹನುಕ್ಕಾ ಆಚರಣೆಯಿಂದ ಸ್ಮರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅದೇ ವರ್ಷ ಕುಖ್ಯಾತ ಅಂತಿಯೋಕಸ್ ಎಪಿಫಾನೆಸ್ ಮೃತನಾದನು. ಬಳಿಕ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 161ರಿಂದ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 158ರವರೆಗೆ ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರನೆಯ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ “ಸಂಧಿ”ಯನ್ನು ರೋಮಿನೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು.

The only direct reference to the Maccabees, their revolt and their league with Rome, is found in verse twenty-three, but the history of the dynasty, called the Hasmonean Dynasty began at Modein in 167 BC, and continued to the time of the cross. The final representatives of the Hasmonean Dynasty were the Pharisees of Christ’s time period. Therefore, there is a prophetic line of the history of apostate Judaism as represented by the Maccabees which began in 167 BC at the revolt of Modein, which ends in verses twenty-one and twenty-two when Jesus was crucified.

ಮಕ್ಕಬೀಯರು, ಅವರ ಬಂಡಾಯ ಮತ್ತು ರೋಮಿನೊಡನೆ ಅವರ ಒಕ್ಕೂಟ ಕುರಿತು ಇರುವ ಏಕೈಕ ನೇರ ಉಲ್ಲೇಖವು ಇಪ್ಪತ್ತಮೂರನೇ ವಚನದಲ್ಲೇ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಹಸ್ಮೋನಿಯನ್ ವಂಶವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಆ ವಂಶದ ಇತಿಹಾಸವು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 167ರಲ್ಲಿ ಮೋದೇಯಿನ್‌ನಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಗಿ, ಶಿಲುಬೆಯ ಕಾಲದವರೆಗೆ ಮುಂದುವರಿಯಿತು. ಹಸ್ಮೋನಿಯನ್ ವಂಶದ ಅಂತಿಮ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕಾಲಘಟ್ಟದ ಫರಿಸಾಯರಾಗಿದ್ದರು. ಆದಕಾರಣ, ಮೋದೇಯಿನ್‌ನ ಬಂಡಾಯದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 167ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ, ಮತ್ತಕ್ಕಬೀಯರಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟ ಯೆಹೂದ್ಯಮತದ ಇತಿಹಾಸದ ಒಂದು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ರೇಖೆಯಿದ್ದು, ಅದು ಯೇಸು ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಮತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

Their history reached a turning point in verse sixteen, when Rome, for the first time, through Pompey, conquered Jerusalem. His primary motivation for bringing the destruction upon Jerusalem at that time was a dispute among two factions of the Hasmonean Dynasty. From that point in time (63 BC), Judah was under Roman rule. The Hasmonean Dynasty of the Maccabees begins prophetically at the battle of Modein in 167 BC, then is placed under subjection to Rome in 63 BC. Soon after the beginning of that history the Maccabees initiated and entered into a league with Rome from 161 BC to 158 BC. They were in subjection to Rome from 63 BC until the cross and the ultimate destruction of Jerusalem in the year 70.

ಹದಿನಾರನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ಅವರ ಇತಿಹಾಸವು ಒಂದು ತಿರುವಿನ ಹಂತವನ್ನು ತಲುಪಿತು; ಅಂದರೆ, ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ರೋಮ್, ಪೊಂಪೇಯನ ಮೂಲಕ, ಯೆರೂಸಲೇಮನ್ನು ಜಯಿಸಿತು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಮೇಲೆ ವಿನಾಶವನ್ನು ತರಲು ಅವನ ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರೇರಣೆ, ಹಸ್ಮೋನಿಯ ವಂಶದ ಎರಡು ಗುಂಪುಗಳ ನಡುವಿನ ವಿವಾದವಾಗಿತ್ತು. ಆ ಕಾಲಬಿಂದುವಿನಿಂದ (ಕ್ರಿ.ಪೂ. 63), ಯೆಹೂದವು ರೋಮಿನ ಆಡಳಿತದ ಅಧೀನದಲ್ಲಿತ್ತು. ಮಕ್ಕಬೀಯರ ಹಸ್ಮೋನಿಯ ವಂಶವು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 167ರಲ್ಲಿ ಮೋದೇಯಿನ್ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಗಿ, ನಂತರ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 63ರಲ್ಲಿ ರೋಮಿನ ಅಧೀನಕ್ಕೆ ಒಳಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಆ ಇತಿಹಾಸದ ಆರಂಭದ ತಕ್ಷಣವೇ, ಮಕ್ಕಬೀಯರು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 161ರಿಂದ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 158ರವರೆಗೆ ರೋಮಿನೊಂದಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಅದರಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಅವರು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 63ರಿಂದ ಶಿಲುಬೆಯವರೆಗೂ ಮತ್ತು ಕ್ರಿ.ಶ. 70ನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಅಂತಿಮ ವಿನಾಶದವರೆಗೂ ರೋಮಿನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿದ್ದರು.

The prophetic line of the Maccabees is the line of apostate Judaism, and it therefore typifies the line of apostate Protestantism. From the Battle of Panium until the Sunday law of verse sixteen the prophetic events of 200 BC, 167 BC, 164 BC, and the league from 161 BC to 158 BC will be repeated in the history of apostate Protestantism. These waymarks will occur in the history of the eighth president who is of the seven in advance of the Sunday law. 200 BC represents the external line of the Republican horn in relation to 167 BC, representing the internal line of the apostate Protestant horn.

ಮಕ್ಕಬಿಯರ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಂಶರೇಖೆಯು ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟ ಯೂದಾಯ ಧರ್ಮದ ವಂಶರೇಖೆಯಾಗಿದ್ದು, ಆದಕಾರಣ ಅದು ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟಿಸಂನ ವಂಶರೇಖೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿರೂಪಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ಯಾನಿಯಂ ಯುದ್ಧದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಹದಿನಾರನೇ ವಚನದಲ್ಲಿನ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನುವರೆಗೂ, ಕ್ರಿ.ಪೂ. 200, ಕ್ರಿ.ಪೂ. 167, ಕ್ರಿ.ಪೂ. 164ರ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಘಟನೆಗಳೂ ಹಾಗೂ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 161ರಿಂದ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 158ರವರೆಗಿನ ಒಕ್ಕೂಟವೂ ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟಿಸಂನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಪುನರಾವರ್ತಿಸಲ್ಪಡುವವು. ಈ ಮಾರ್ಗಸೂಚಕ ಗುರುತುಗಳು ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿಗೆ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ, ಏಳರಲ್ಲೊಬ್ಬನಾಗಿರುವ ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಕ್ಷನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುವವು. ಕ್ರಿ.ಪೂ. 200, ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟ್ ಕೊಂಬಿನ ಆಂತರಿಕ ರೇಖೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 167ರ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ, ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್ ಕೊಂಬಿನ ಬಾಹ್ಯ ರೇಖೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.

These waymarks are essentially hidden within the historical line of the Hasmonean Dynasty, but none-the-less form part of the hidden history of verse forty of Daniel eleven. It is a line that is part of the “that portion of the prophecy of Daniel relating to the last days.”

ಈ ಮಾರ್ಗಸೂಚಕ ಘಟನೆಗಳು ಮೂಲತಃ ಹಸ್ಮೋನೀಯ ವಂಶದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ರೇಖೆಯೊಳಗೆ ಅಡಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಆದಾಗ್ಯೂ, ಅವು ದಾನಿಯೇಲನು 11ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ 40ನೇ ವಚನದ ಗುಪ್ತ ಇತಿಹಾಸದ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿಯೇ ರೂಪುಗೊಂಡಿವೆ. ಇದು “ದಾನಿಯೇಲನ ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಕಾಲಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಆ ಭಾಗ”ಕ್ಕೆ ಸೇರಿರುವ ಒಂದು ರೇಖೆಯಾಗಿದೆ.

The fact that Judaism celebrates Hanukkah in memory of the revolt of the Maccabees, does not define the Maccabees as righteous. Due to rebellion the shekinah never returned to the temple that was rebuilt after the captivity of seventy years. The final prophetic message came through Malachi roughly two centuries before the Maccabees. The history of the Maccabees identifies that they allowed their political leaders to also function as high priest, the very sin that the Egyptian Ptolemy attempted, and that King Uzziah also attempted. Tradition identifies that God intervened to prevent Ptolemy from the sacrilegious action, and God’s Word identifies directly that God did intervene when king Uzziah attempted to perform the work of the priest and king. The final fruit of their dynasty was the Pharisees. There is no reason to conclude the Maccabees were a symbol of righteousness, in spite of the historical reverence modern Judaism’s Jews may hold to.

ಮಕ್ಕಬಿಯರ ಬಂಡೆಯ ಸ್ಮರಣಾರ್ಥ ಯೆಹೂದ್ಯಧರ್ಮವು ಹನುಕ್ಕಾವನ್ನು ಆಚರಿಸುವುದು, ಅದರಿಂದ ಮಾತ್ರ ಮಕ್ಕಬಿಯರನ್ನು ನೀತಿವಂತರಾಗಿ ನಿರ್ವಚಿಸಲಾರದು. ಬಂಡಾಯದ ಕಾರಣ, ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಬಂಧನಾನಂತರ ಪುನರ್‌ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಶೆಖೀನಾಹ ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿರುಗಲಿಲ್ಲ. ಅಂತಿಮ ಪ್ರವಾದಿಕ ಸಂದೇಶವು ಮಕ್ಕಬಿಯರಿಗಿಂತ ಸುಮಾರು ಎರಡು ಶತಮಾನಗಳ ಹಿಂದೆ ಮಲಾಕಿಯ ಮೂಲಕ ಬಂತು. ಮಕ್ಕಬಿಯರ ಇತಿಹಾಸವು, ತಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರೇ ಮಹಾಯಾಜಕರಾಗಿಯೂ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಲು ಅವರು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಇದೇ ಪಾಪವನ್ನು ಐಗುಪ್ತ್ಯದ ಪ್ಟೋಲೆಮಿಯು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದನು, ಮತ್ತು ಅರಸನಾದ ಉಜ್ಜೀಯನೂ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದನು. ಪರಂಪರೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಪ್ಟೋಲೆಮಿಯು ಆ ಅಪವಿತ್ರ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸದಂತೆ ದೇವರು ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಮತ್ತು ದೇವರ ವಾಕ್ಯವು, ಅರಸನಾದ ಉಜ್ಜೀಯನು ಯಾಜಕನೂ ಅರಸನೂ ಆಗಿರುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದಾಗ ದೇವರು ನೇರವಾಗಿ ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರ ವಂಶದ ಅಂತಿಮ ಫಲವು ಫರಿಸಾಯರು ಆಗಿದ್ದರು. ಆಧುನಿಕ ಯೆಹೂದ್ಯಧರ್ಮದ ಯೆಹೂದ್ಯರು ಅವರಿಗೆ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಗೌರವವನ್ನು ತೋರಬಹುದಾದರೂ, ಮಕ್ಕಬಿಯರು ನೀತಿಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದರು ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಲು ಯಾವುದೇ ಕಾರಣವಿಲ್ಲ.

The Protestant reformation began in the time of Luther, and it was a progressive development. It was not a new tradition, for Jesus and His disciples were Protestants. It was an awakening to the darkness of the history where Luther and other reformers were awakened. The climax of that progressive reformation was the Millerite movement. God did not only need to awaken the early reformers to the sins of Babylon, but He intended to bring them into the full understanding of His law, and His work in the heavenly sanctuary. On April 19, 1844 the Protestants rejected the increasing light of the reformation and became apostate Protestantism.

ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಂಟ್ ಸುಧಾರಣೆ ಲೂಥರ್‌ನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಯಿತು, ಮತ್ತು ಅದು ಕ್ರಮೇಣ ಮುಂದುವರಿಯುವ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅದು ಹೊಸ ಸಂಪ್ರದಾಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಯಾಕಂದರೆ ಯೇಸು ಮತ್ತು ಆತನ ಶಿಷ್ಯರು ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಂಟ್‌ಗಳಾಗಿದ್ದರು. ಲೂಥರ್ ಮತ್ತು ಇತರ ಸುಧಾರಕರು ಎಚ್ಚರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಇತಿಹಾಸದ ಅಂಧಕಾರದ ನಡುವೆಯಲ್ಲಿ ಉಂಟಾದ ಜಾಗೃತಿಯೇ ಅದು. ಆ ಕ್ರಮೇಣ ಮುಂದುವರಿದ ಸುಧಾರಣೆಯ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಯು ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಚಳವಳಿಯಾಗಿತ್ತು. ದೇವರು ಕೇವಲ ಪ್ರಾರಂಭಿಕ ಸುಧಾರಕರನ್ನು ಬಾಬೆಲಿನ ಪಾಪಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರಿಸಬೇಕೆಂದು ಮಾತ್ರ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ತನ್ನ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥಗ್ರಹಣಕ್ಕೂ, ಮತ್ತು ಪರಲೋಕದ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯದಲ್ಲಿರುವ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯದ ಸಂಪೂರ್ಣ ತಿಳುವಳಿಕೆಗೆ ಅವರನ್ನು ತರಬೇಕೆಂದು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದ್ದನು. ಏಪ್ರಿಲ್ 19, 1844 ರಂದು ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಂಟ್‌ಗಳು ಸುಧಾರಣೆಯ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಬಂದ ಬೆಳಕನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ, ಭ್ರಷ್ಟ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟಿಸಂ ಆಗಿಬಿಟ್ಟರು.

The faithful Millerites then were “given the mantle” and directed into the Most Holy Place to finish the work to become mature Protestant Christians. In 1863 those who had been given the mantle, through disobedience, set aside the mantle of Protestantism, and took the mantle of Laodicea. In the final period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which began twenty-two years after September 11, 2001, in 2023, the Lion of the tribe of Judah is unsealing the truths that fill up the hidden history of verse forty of Daniel chapter eleven, which is the history from the collapse of the Soviet Union in 1989 unto the soon coming Sunday law. In doing this, He has unsealed the history of apostate Judaism as a symbol of apostate Protestantism.

ಆಗ ವಿಶ್ವಾಸಯುಕ್ತ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳಿಗೆ “ಅಂಗಿ” ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟು, ಪರಿಪಕ್ವ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟ್ ಕ್ರೈಸ್ತರಾಗುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಮಹಾಪವಿತ್ರಸ್ಥಳದೊಳಗೆ ನಡೆಸಲಾಯಿತು. 1863ರಲ್ಲಿ ಅಂಗಿ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವರು ಅವಿಧೇಯತೆಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟಿಸಂನ ಅಂಗಿಯನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು, ಲವೊದಿಕಾಯದ ಅಂಗಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿದರು. 2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ಅಂದರೆ 2023ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತಿನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮುದ್ರಣದ ಅಂತಿಮ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಯೆಹೂದ ಕುಲದ ಸಿಂಹವು ದಾನಿಯೇಲ ಅಧ್ಯಾಯ ಹನ್ನೊಂದರ ನಲವತ್ತನೇ ವಚನದ ಗುಪ್ತ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಮುದ್ರಾಹೀನಗೊಳಿಸುತ್ತಿದೆ; ಆ ಇತಿಹಾಸವೆಂದರೆ 1989ರಲ್ಲಿ ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟದ ಪತನದಿಂದ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರಲಿರುವ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನುವರೆಗೆ ಇರುವ ಇತಿಹಾಸವಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಮಾಡುವಾಗ, ಅವನು ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟ ಯೆಹೂದ್ಯಧರ್ಮದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟಿಸಂನ ಒಂದು ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಮುದ್ರಾಹೀನಗೊಳಿಸಿದ್ದಾನೆ.

Both lines of God’s apostate people, whether those of literal Judah or spiritual Judah (both glorious lands), end at the conquering of Jerusalem, the former in 63 BC, and the latter at the soon coming Sunday law. Both lines represent warfare that is motivated by misguided religious convictions. Both lines represent a warfare against the religious philosophies of Greece, and both lines end up with the apostates being in subjection to Rome. I identify the three battles of verse forty representing the collapse of the Soviet Union in 1989, the Ukraine War, and Panium at the Sunday law for the purpose of identifying a distinction between those three battles and the three world wars.

ದೇವರ ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟ ಜನರ ಎರಡೂ ವಂಶರೇಖೆಗಳು—ಅಕ್ಷರಶಃ ಯೆಹೂದದವರಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಆತ್ಮಿಕ ಯೆಹೂದದವರಾಗಲಿ (ಇವೆರಡೂ ಮಹಿಮೆಯ ದೇಶಗಳು)—ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಜಯದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ; ಮೊದಲನೆಯದು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 63ರಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯದು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರುವ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ. ಎರಡೂ ವಂಶರೇಖೆಗಳು ತಪ್ಪು ದಾರಿಗೊಂಡ ಧಾರ್ಮಿಕ ದೃಢನಂಬಿಕೆಗಳಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾದ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. ಎರಡೂ ವಂಶರೇಖೆಗಳು ಗ್ರೀಸದ ಧಾರ್ಮಿಕ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ವಿರುದ್ಧದ ಯುದ್ಧವನ್ನೇ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟರು ರೋಮದ ಅಧೀನದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕುತ್ತಾರೆ. ನಾನು ನಾಲ್ವತ್ತನೇ ವಚನದಲ್ಲಿನ ಮೂರು ಯುದ್ಧಗಳನ್ನು—1989ರಲ್ಲಿ ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟದ ಪತನ, ಉಕ್ರೇನ್ ಯುದ್ಧ, ಮತ್ತು ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿನ ಪಾನಿಯಮ್—ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತೇನೆ; ಇದರ ಉದ್ದೇಶ ಆ ಮೂರು ಯುದ್ಧಗಳಿಗೂ ಮೂರು ವಿಶ್ವಯುದ್ಧಗಳಿಗೂ ನಡುವಿನ ಭೇದವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುವುದಾಗಿದೆ.

> “God’s word has given warning of the impending danger; let this be unheeded, and the Protestant world will learn what the purposes of Rome really are, only when it is too late to escape the snare. She is silently growing into power. Her doctrines are exerting their influence in legislative halls, in the churches, and in the hearts of men. She is piling up her lofty and massive structures in the secret recesses of which her former persecutions will be repeated. Stealthily and unsuspectedly she is strengthening her forces to further her own ends when the time shall come for her to strike. All that she desires is vantage ground, and this is already being given her. We shall soon see and shall feel what the purpose of the Roman element is. Whoever shall believe and obey the word of God will thereby incur reproach and persecution.” The Great Controversy, 581.

> “ದೇವರ ವಾಕ್ಯವು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿರುವ ಅಪಾಯದ ಕುರಿತು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ನೀಡಿದೆ; ಇದನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಬಿಟ್ಟರೆ, ಉರುಳಿನಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಹಳ ತಡವಾದಾಗ ಮಾತ್ರ ರೋಮಿನ ಉದ್ದೇಶಗಳು ನಿಜವಾಗಿ ಯಾವುವು ಎಂಬುದನ್ನು ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟ್ ಲೋಕವು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು. ಅವಳು ನಿಶ್ಶಬ್ದವಾಗಿ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳ ಬೋಧನೆಗಳು ಶಾಸನಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ, ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಬೀರುತ್ತಿವೆ. ತನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಹಿಂಸೆಗಳು ಪುನರಾವರ್ತಿಸಲ್ಪಡುವ ಅವುಗಳ ಗುಪ್ತ ಒಳಗವಿಗಳಲ್ಲಿ, ಅವಳು ತನ್ನ ಉನ್ನತ ಮತ್ತು ಭವ್ಯವಾದ ರಚನೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತಾಳೆ. ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ತನ್ನ ಹೊಡೆತವನ್ನು ಬೀರುವುದಕ್ಕೂ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ಮುಂದೂಡುವುದಕ್ಕೂ, ಅವಳು ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಮತ್ತು ಅನುಮಾನಕ್ಕೇಡಾಗದಂತೆ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಬಯಸುವುದು ಅನುಕೂಲಕರ ಸ್ಥಾನ ಮಾತ್ರ, ಮತ್ತು ಅದು ಈಗಾಗಲೇ ಅವಳಿಗೆ ದೊರೆಯುತ್ತಿದೆ. ರೋಮನ್ ಅಂಶದ ಉದ್ದೇಶವೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಕಾಣುವೆವು ಮತ್ತು ಅನುಭವಿಸುವೆವು. ದೇವರ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಯಾರು ನಂಬಿ ವಿಧೇಯರಾಗುವರೋ ಅವರು ಅದರಿಂದಲೇ ನಿಂದೆ ಮತ್ತು ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವರು.” The Great Controversy, 581.

From verse ten, which identifies the collapse of the Soviet Union in 1989, unto the Battle of Panium in verse fifteen, the papacy has been “strengthening her forces to further her own ends when the time shall come for her to strike.” These verses identify the prophetic circumstances that are the “snare” that has been prepared by the papacy, which will be impossible to “escape.” In the final engagement, represented by the Battle of Panium, the image of the beast will be formed in the United States. The formation of that image is the final test for God’s people of the last days.

ಹತ್ತನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ 1989ರಲ್ಲಿ ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟದ ಪತನವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದರಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಹದಿನೈದನೇ ವಚನದಲ್ಲಿನ ಪೇನಿಯಂ ಯುದ್ಧದವರೆಗೆ, ಪಾಪಸಿಂಹಾಸನವು “ತಾನು ಹೊಡೆತ ನೀಡಬೇಕಾದ ಸಮಯ ಬರುವಾಗ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಲು ತನ್ನ ಪಡೆಗಳನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುತ್ತಲೇ ಬಂದಿದೆ.” ಈ ವಚನಗಳು ಪಾಪಸಿಂಹಾಸನವು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿರುವ “ಉರಿಗೆ” ಸಮಾನವಾದ ಆ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಂದರ್ಭಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ; ಅದರಿಂದ “ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು” ಅಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದು. ಪೇನಿಯಂ ಯುದ್ಧದಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಂತಿಮ ಸಂಘರ್ಷದಲ್ಲಿ, ಮೃಗದ ಪ್ರತಿರೂಪವು ಅಮೇರಿಕಾ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳಲಿದೆ. ಆ ಪ್ರತಿರೂಪದ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವಿಕೆಯೇ ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿರುವ ದೇವರ ಜನರಿಗೆ ಅಂತಿಮ ಪರೀಕ್ಷೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ.

> “The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided. … In Revelation 13 this subject is plainly presented; [Revelation 13:11–17, quoted].

> “ಮೃಗದ ಪ್ರತಿಮೆಯು ಕೃಪಾಕಾಲವು ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲು ರೂಪುಗೊಳ್ಳಲಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕರ್ತನು ನನಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತೋರಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಯಾಕಂದರೆ ಅದು ದೇವಜನರಿಗೆ ಮಹಾ ಪರೀಕ್ಷೆಯಾಗಿದ್ದು, ಅದರ ಮೂಲಕ ಅವರ ನಿತ್ಯಗತಿಯು ನಿರ್ಧರಿಸಲ್ಪಡುವುದು. … ಪ್ರಕಟನೆ 13ರಲ್ಲಿ ಈ ವಿಷಯವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ; [ಪ್ರಕಟನೆ 13:11–17, ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ].

> “This is the test that the people of God must have before they are sealed. All who proved their loyalty to God by observing His law, and refusing to accept a spurious sabbath, will rank under the banner of the Lord God Jehovah, and will receive the seal of the living God. Those who yield the truth of heavenly origin and accept the Sunday sabbath, will receive the mark of the beast.” Manuscript Releases, volume 15, 15.

> “ಇದೇ ದೇವರ ಜನರು ಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಡುವ ಮೊದಲು ಹೊಂದಿರಬೇಕಾದ ಪರೀಕ್ಷೆಯಾಗಿದೆ. ಆತನ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಆಚರಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ದೇವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿ, ಕಪಟ ಸಬ್ಬತ್ತನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಲು ನಿರಾಕರಿಸುವವರೆಲ್ಲರು ಕರ್ತನಾದ ಯೆಹೋವ ದೇವರ ಧ್ವಜದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುವರು ಮತ್ತು ಜೀವಂತ ದೇವರ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಹೊಂದುವರು. ಪರಲೋಕ ಮೂಲದ ಸತ್ಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಭಾನುವಾರದ ಸಬ್ಬತ್ತನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸುವವರು ಮೃಗದ ಗುರುತನ್ನು ಹೊಂದುವರು.” Manuscript Releases, volume 15, 15.

The formation of the image of the beast is represented by the period when the league of Rome was entered into. The Protestant horn of the United States became the daughters of Rome in 1844, and the beginning of their history is repeated at the end of their history when they once again determine to imitate their mother.

ಮೃಗದ ಪ್ರತಿಮೆಯ ರಚನೆ ರೋಮಿನ ಒಕ್ಕೂಟಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅವಧಿಯಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್‌ನ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟ್ ಕೊಂಬು 1844ರಲ್ಲಿ ರೋಮಿನ ಪುತ್ರಿಯರಾದವು; ಮತ್ತು ಅವರ ಇತಿಹಾಸದ ಆರಂಭವು ಅವರ ಇತಿಹಾಸದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪುನರಾವರ್ತಿತವಾಗುತ್ತದೆ, ಅವರು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ತಮ್ಮ ತಾಯಿಯನ್ನು ಅನುಕರಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸುವಾಗ.

> “I saw that the two-horned beast had a dragon’s mouth, and that his power was in his head, and that the decree would go out of his mouth. Then I saw the Mother of Harlots; that the mother was not the daughters, but separate and distinct from them. She has had her day, and it is past, and her daughters, the Protestant sects, were the next to come on the stage and act out the same mind that the mother had when she persecuted the saints. I saw that as the mother has been declining in power, the daughters had been growing, and soon they will exercise the power once exercised by the mother.

> “ಎರಡು ಕೊಂಬುಗಳಿದ್ದ ಮೃಗಕ್ಕೆ ನಾಗದ ಬಾಯಿ ಇತ್ತೆಂದು ನಾನು ಕಂಡೆನು; ಅದರ ಶಕ್ತಿಯು ಅದರ ತಲೆಯಲ್ಲಿತ್ತೆಂದು, ಮತ್ತು ಆ ವಿಧಿಯು ಅದರ ಬಾಯಿಂದ ಹೊರಡುವದೆಂದು ಕಂಡೆನು. ಅನಂತರ ನಾನು ವ್ಯಭಿಚಾರಿಣಿಯರ ತಾಯಿಯನ್ನು ಕಂಡೆನು; ಆ ತಾಯಿ ಪುತ್ರಿಯರೇ ಅಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅವುಗಳಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟವಳೂ ವಿಶಿಷ್ಟಳೂ ಆಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳ ದಿನವು ಕಳೆದಿದೆ, ಅದು ಹೋಯಿತು; ಮತ್ತು ಅವಳ ಪುತ್ರಿಯರಾದ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟ್ ಪಂಥಗಳು ಮುಂದಾಗಿ ರಂಗಭೂಮಿಗೆ ಬಂದು, ತಾಯಿ ಪರಿಶುದ್ಧರನ್ನು ಹಿಂಸಿಸಿದಾಗ ಹೊಂದಿದ್ದ ಅದೇ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಕಾರ್ಯರೂಪಕ್ಕೆ ತರುವವು. ತಾಯಿ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕುಸಿಯುತ್ತಾ ಬಂದಂತೆ, ಪುತ್ರಿಯರು ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ಕಂಡೆನು; ಮತ್ತು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ತಾಯಿ ಒಮ್ಮೆ ಚಲಾಯಿಸಿದ್ದ ಅದೇ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಅವು ಚಲಾಯಿಸುವವು.”

> “I saw the nominal church and nominal Adventists, like Judas, would betray us to the Catholics to obtain their influence to come against the truth. The saints then will be an obscure people, little known to the Catholics; but the churches and nominal Adventists who know of our faith and customs (for they hated us on account of the Sabbath, for they could not refute it) will betray the saints and report them to the Catholics as those who disregard the institutions of the people; that is, that they keep the Sabbath and disregard Sunday.

> “ಯೂದನಂತೆ ನಾಮಮಾತ್ರದ ಸಭೆಯವರೂ ನಾಮಮಾತ್ರದ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟರೂ ಸತ್ಯದ ವಿರುದ್ಧ ಬರಲು ಕ್ಯಾಥೋಲಿಕರ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಪಡೆಯುವ ನಿಮಿತ್ತ ನಮಗೆ ದ್ರೋಹ ಮಾಡುವರು ಎಂದು ನಾನು ಕಂಡೆನು. ಆಗ ಸಂತರು ಅಪ್ರಸಿದ್ಧ ಜನರಾಗಿರುವರು, ಕ್ಯಾಥೋಲಿಕರಿಗೆ ಅಲ್ಪವಾಗಿ ಮಾತ್ರ ತಿಳಿದವರಾಗಿರುವರು; ಆದರೆ ನಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನೂ ಆಚಾರಗಳನ್ನೂ ತಿಳಿದಿರುವ ಸಭೆಗಳೂ ನಾಮಮಾತ್ರದ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟರೂ (ಯಾಕಂದರೆ ಅವರು ಸಬ್ಬತ್ತಿನ ನಿಮಿತ್ತ ನಮ್ಮನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಏಕೆಂದರೆ ಅದನ್ನು ಅವರು ಖಂಡಿಸಲಾರದೆ ಇದ್ದರು) ಸಂತರಿಗೆ ದ್ರೋಹ ಮಾಡಿ, ಜನರ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಅವಗಣಿಸುವವರೇ ಇವರು ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಕ್ಯಾಥೋಲಿಕರಿಗೆ ತಿಳಿಸುವರು; ಅಂದರೆ, ಅವರು ಸಬ್ಬತ್ತನ್ನು ಆಚರಿಸಿ ಭಾನುವಾರವನ್ನು ಅವಗಣಿಸುವರು.”

> “Then the Catholics bid the Protestants to go forward, and issue a decree that all who will not observe the first day of the week, instead of the seventh day, shall be slain. And the Catholics, whose numbers are large, will stand by the Protestants. The Catholics will give their power to the image of the beast. And the Protestants will work as their mother worked before them to destroy the saints. But before their decree bring or bear fruit, the saints will be delivered by the Voice of God.” Spalding and Magan, 1, 2.

> “ಆ ಬಳಿಕ ಕ್ಯಾಥೋಲಿಕರು ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟ್‌ಗಳಿಗೆ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿ, ವಾರದ ಏಳನೆಯ ದಿನದ ಬದಲು ಮೊದಲನೆಯ ದಿನವನ್ನು ಆಚರಿಸದ ಎಲ್ಲರೂ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡಬೇಕೆಂದು ಒಂದು ಆದೇಶವನ್ನು ಹೊರಡಿಸುವರು. ಮತ್ತು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಬಹಳರಾದ ಕ್ಯಾಥೋಲಿಕರು ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟ್‌ಗಳ ಪರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವರು. ಕ್ಯಾಥೋಲಿಕರು ತಮ್ಮ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಮೃಗದ ಪ್ರತಿರೂಪಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಸುವರು. ಮತ್ತು ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟ್‌ಗಳು, ತಮ್ಮ ಮೊದಲು ಅವರ ತಾಯಿ ಮಾಡಿದಂತೆಯೇ, ಪರಿಶುದ್ಧರನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವರು. ಆದರೆ ಅವರ ಆದೇಶವು ಫಲ ನೀಡುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮುಂಚೆ, ಪರಿಶುದ್ಧರು ದೇವರ ಸ್ವರದಿಂದ ಬಿಡಿಸಲ್ಪಡುವರು.” Spalding and Magan, 1, 2.

In the passage there are two groups of “nominal,” which means “in name only,” that betray God’s faithful ones to the Catholics. Ellen White’s understanding of nominal churches and nominal Adventists is different than what they actually represent in the last days, for her understanding of a “nominal Adventist,” would have represented a Christian who professed to believe in the return of Christ. But the prophets speak more for the last days, than the days in which they lived, and a “nominal Adventist,” in the last days represents the Laodicean Seventh-day Adventist church, and the nominal churches are the descendants of those who became the daughters of Rome in 1844.

ಆ ಭಾಗದಲ್ಲಿ “nominal” ಎಂಬ ಎರಡು ಗುಂಪುಗಳಿವೆ; ಇದರ ಅರ್ಥ “ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ” ಎಂಬುದಾಗಿದೆ; ಇವರು ದೇವರ ನಂಬಿಗಸ್ತರನ್ನು ಕ್ಯಾಥೋಲಿಕರ ಕೈಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಎಲ್ಲೆನ್ ವೈಟ್ ಅವರ “nominal churches” ಮತ್ತು “nominal Adventists” ಕುರಿತು ಹೊಂದಿದ್ದ ಅರ್ಥಗ್ರಹಿಕೆ, ಅವುಗಳು ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ “nominal Adventist” ಎಂಬ ಅರ್ಥಗ್ರಹಿಕೆಯು, ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮರುಾಗಮನವನ್ನು ನಂಬುತ್ತೇನೆಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಕ್ರೈಸ್ತನನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು. ಆದರೆ ಪ್ರವಾದಿಗಳು ತಾವು ಬದುಕಿದ್ದ ದಿನಗಳಿಗಿಂತ ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳ ವಿಷಯವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ “nominal Adventist” ಎಂಬುದು ಲವೊದಿಕಾಯದ ಸೆವೆಂತ್-ಡೇ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಸಭೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ; ಹಾಗೂ “nominal churches” ಎಂಬವು 1844ರಲ್ಲಿ ರೋಮಿನ ಪುತ್ರಿಯರಾದವರ ಸಂತತಿಗಳಾಗಿವೆ.

Seventh-day Adventists will hate the “obscure people,” who are God’s true representatives for they “cannot refute the Sabbath truth,” which represents the Sabbath of the land resting. The Seventh-day Adventist church professes to uphold the seventh-day as the day of worship, but in the last days the Sabbath they can not refute is the “seven times,” of Leviticus twenty-six, which was the first foundational truth they rejected in 1863.

ಸೆವೆಂಥ್-ಡೆ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟರು “ಅಪರಿಚಿತ ಜನರನ್ನು” ದ್ವೇಷಿಸುವರು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ದೇವರ ನಿಜ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಯಾಕಂದರೆ ಅವರು “ಸಬ್ಬತ್ ಸತ್ಯವನ್ನು ಖಂಡಿಸಲಾರರು,” ಅದು ವಿಶ್ರಾಂತಿಗೊಳ್ಳುವ ದೇಶದ ಸಬ್ಬತ್ತನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಸೆವೆಂಥ್-ಡೆ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಸಭೆಯು ಆರಾಧನೆಯ ದಿನವೆಂದು ಏಳನೇ ದಿನವನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುವುದಾಗಿ ದಾವೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವರು ಖಂಡಿಸಲಾರದ ಸಬ್ಬತ್ ಎಂದರೆ ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು,” ಇದುವೇ ಅವರು 1863ರಲ್ಲಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ ಮೊದಲ ಮೂಲಭೂತ ಸತ್ಯವಾಗಿತ್ತು.

The passage that we are now addressing is identifying the prophetic dynamics associated with the history that begins at the soon coming Sunday law, but the final testing history that follows the Sunday law is first accomplished within the United States. At the Sunday law the United States will force the entire world to erect an image to the beast, but before they accomplish that work, they will have erected an image to the beast in the United States.

ಈಗ ನಾವು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಿರುವ ಈ ಭಾಗವು, ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರಲಿರುವ ಭಾನುವಾರ ಕಾನೂನಿನಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಚಲನೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಭಾನುವಾರ ಕಾನೂನಿನ ನಂತರ ಬರುವ ಅಂತಿಮ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಇತಿಹಾಸವು ಮೊದಲು ಅಮೇರಿಕಾ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳೊಳಗೇ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ. ಭಾನುವಾರ ಕಾನೂನಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಮೇರಿಕಾ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳು ಸಮಸ್ತ ಲೋಕವನ್ನೇ ಮೃಗಕ್ಕೆ ಒಂದು ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಬಲಾತ್ಕರಿಸುವವು; ಆದರೆ ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಅವರು ನೆರವೇರಿಸುವ ಮೊದಲು, ಅಮೇರಿಕಾ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳೊಳಗೇ ಅವರು ಮೃಗಕ್ಕೆ ಒಂದು ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿರುವವರಾಗಿರುವರು.

> “As America, the land of religious liberty, shall unite with the Papacy in forcing the conscience and compelling men to honor the false sabbath, the people of every country on the globe will be led to follow her example.” Testimonies, volume 6, 18.

> “ಧಾರ್ಮಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ದೇಶವಾದ ಅಮೆರಿಕಾ, ಮನಸ್ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಬಲಾತ್ಕರಿಸಿ ಮಿಥ್ಯಾ ಸಬ್ಬತ್ತನ್ನು ಗೌರವಿಸುವಂತೆ ಜನರನ್ನು ಒತ್ತಾಯಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಪಾಪಾಸನದೊಂದಿಗೆ ಏಕವಾಗುವಾಗ, ಭೂಮಂಡಲದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದೇಶದ ಜನರು ಅವಳ ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವಂತೆ ನಡೆಸಲ್ಪಡುವರು.” Testimonies, volume 6, 18.

> “Foreign nations will follow the example of the United States. Though she leads out, yet the same crisis will come upon our people in all parts of the world.” Testimonies, volume 6, 395.

> “ವಿದೇಶಿ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಅಮೇರಿಕಾ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳ ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವು. ಅವಳು ಮುನ್ನಡೆಸಿದರೂ, ಅದೇ ಸಂಕಟವು ಲೋಕದ ಎಲ್ಲಾ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವ ನಮ್ಮ ಜನರ ಮೇಲೆಯೂ ಬರುವದು.” Testimonies, volume 6, 395.

The great test for the people of God, occurs before the Sunday law, for at the Sunday law probation closes for Seventh-day Adventists. The test is represented as the formation of the image of the beast, and the image of the beast is the combination of church and state, with the church in control of the relationship. Just as the Protestants became a daughter of Rome in 1844, and a daughter is the image of her mother, the apostate Protestants will accomplish a parallel work in the last days, for Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing.

ದೇವಜನರಿಗೆ ಇರುವ ಮಹಾ ಪರೀಕ್ಷೆಯು ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿಗಿಂತ ಮುಂಚೆಯೇ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಏಳನೇ-ದಿನದ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟರಿಗಾಗಿ ಕೃಪಾಕಾಲವು ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಮೃಗದ ಪ್ರತಿಮೆಯ ರಚನೆಯಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಮೃಗದ ಪ್ರತಿಮೆ ಎಂದರೆ ಸಭೆಯೂ ರಾಜ್ಯವೂ ಒಂದಾಗುವ ಸಂಯೋಗ, ಅದರಲ್ಲಿ ಆ ಸಂಬಂಧದ ಮೇಲಿನ ನಿಯಂತ್ರಣವು ಸಭೆಯ ಕೈಯಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ. 1844ರಲ್ಲಿ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟರು ರೋಮಿನ ಮಗಳಾದಂತೆ, ಮತ್ತು ಮಗಳು ತನ್ನ ತಾಯಿಯ ಪ್ರತಿಮೆಯಾಗಿರುವಂತೆ, ಭ್ರಷ್ಟ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟರು ಸಹ ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಾನಾಂತರವಾದ ಕಾರ್ಯವೊಂದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವರು; ಯಾಕಂದರೆ ಯೇಸು ಯಾವ ವಿಷಯದ ಅಂತ್ಯವನ್ನಾದರೂ ಅದರ ಆರಂಭದ ಮೂಲಕವೇ ಸದಾ ನಿರೂಪಿಸುತ್ತಾನೆ.

The history represented by the “league” of verse twenty-three of Daniel chapter eleven, represented a professed apostate people of the glorious land reaching out to form a union with Rome. 161 BC to 158 BC represents the formation of the image of the beast that culminates at the Sunday law.

ದಾನಿಯೇಲ ಅಧ್ಯಾಯ ೧೧ರ ಇಪ್ಪತ್ತಮೂರುನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ “ಒಪ್ಪಂದ”ದಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಇತಿಹಾಸವು, ಮಹಿಮೆಯ ದೇಶದ ತ್ಯಾಜ್ಯಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿದವರಂತೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಜನರು ರೋಮದೊಂದಿಗೆ ಒಕ್ಕೂಟವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಮುಂದಾಗುವುದನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು. ಕ್ರಿ.ಪೂ. ೧೬೧ರಿಂದ ಕ್ರಿ.ಪೂ. ೧೫೮ರವರೆಗೆ ಇರುವ ಕಾಲವು, ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನಲ್ಲಿ ಪರ್ಯವಸಾನಗೊಳ್ಳುವ ಮೃಗದ ಪ್ರತಿಮೆಯ ರೂಪುಗೊಳಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.

We will continue this study in the next article.

ನಾವು ಈ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತೇವೆ.

> “But what is the ‘image to the beast’? and how is it to be formed? The image is made by the two-horned beast, and is an image to the beast. It is also called an image of the beast. Then to learn what the image is like and how it is to be formed we must study the characteristics of the beast itself—the papacy.

> “ಆದರೆ ‘ಮೃಗದ ಪ್ರತಿಮೆ’ ಎಂದರೇನು? ಮತ್ತು ಅದು ಹೇಗೆ ರೂಪಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿದೆ? ಆ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಎರಡು ಕೊಂಬುಗಳಿರುವ ಮೃಗವು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅದು ಆ ಮೃಗಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಮೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ಮೃಗದ ಪ್ರತಿಮೆ ಎಂದೂ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಆ ಪ್ರತಿಮೆ ಯಾವ ವಿಧದದ್ದಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಅದು ಹೇಗೆ ರೂಪಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಲು, ನಾವು ಆ ಮೃಗದ ಸ್ವಭಾವಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನೇ—ಅಂದರೆ ಪಾಪತ್ವವನ್ನೇ—ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಬೇಕು.

> “When the early church became corrupted by departing from the simplicity of the gospel and accepting heathen rites and customs, she lost the Spirit and power of God; and in order to control the consciences of the people, she sought the support of the secular power. The result was the papacy, a church that controlled the power of the state and employed it to further her own ends, especially for the punishment of ‘heresy.’ In order for the United States to form an image of the beast, the religious power must so control the civil government that the authority of the state will also be employed by the church to accomplish her own ends.” The Great Controversy, 443.

> “ಆರಂಭಿಕ ಸಭೆಯು ಸುವಾರ್ತೆಯ ಸರಳತೆಯನ್ನು ತೊರೆದು ಅನ್ಯಜನಾಂಗಗಳ ವಿಧಿ-ವಿಧಾನಗಳನ್ನೂ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳನ್ನೂ ಅಂಗೀಕರಿಸುವುದರಿಂದ ಭ್ರಷ್ಟಳಾದಾಗ, ಆಕೆ ದೇವರ ಆತ್ಮವನ್ನೂ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡಳು; ಮತ್ತು ಜನರ ಮನಸ್ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ, ಆಕೆ ಲೌಕಿಕ ಅಧಿಕಾರದ ಬೆಂಬಲವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದಳು. ಅದರ ಫಲವಾಗಿ ಪಾಪಾಸನವು ಉಂಟಾಯಿತು—ರಾಜ್ಯದ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಲು ಅದನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿದ ಒಂದು ಸಭೆ; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ‘ಭ್ರಾಂತಮತ’ದ ಶಿಕ್ಷೆಗಾಗಿ. ಅಮೇರಿಕಾ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನವು ಮೃಗದ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವುದಕ್ಕೆ, ಧಾರ್ಮಿಕ ಅಧಿಕಾರವು ನಾಗರಿಕ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಅಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ನಿಯಂತ್ರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ; ಆಗ ರಾಜ್ಯದ ಅಧಿಕಾರವೂ ಸಭೆಯು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಬಳಸುವಂತಾಗುತ್ತದೆ.” The Great Controversy, 443.

Back to Articles