Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and One

ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕ - ನೂರೊಂದು

The Messenger of the Covenant: From Purification to Purging

ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೂತನು: ಶುದ್ಧೀಕರಣದಿಂದ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿ ತೆಗೆಯುವಿಕೆಯವರೆಗೆ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word

The week that Christ confirmed the covenant represented the period from His baptism, until Christ in the heavenly sanctuary stood up at the stoning of Stephen.

ಕ್ರಿಸ್ತನು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಿದ ವಾರವು, ಆತನ ಬಾಪ್ತಿಸ್ಮದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ, ಪರಲೋಕದ ಪವಿತ್ರಾಲಯದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಸ್ತೆಫನನ ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೆದ್ದು ನಿಂತ ಕಾಲಾವಧಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸಿತು.

> But he, being full of the Holy Ghost, looked up stedfastly into heaven, and saw the glory of God, and Jesus standing on the right hand of God, And said, Behold, I see the heavens opened, and the Son of man standing on the right hand of God. Then they cried out with a loud voice, and stopped their ears, and ran upon him with one accord, And cast him out of the city, and stoned him: and the witnesses laid down their clothes at a young man’s feet, whose name was Saul. And they stoned Stephen, calling upon God, and saying, Lord Jesus, receive my spirit. And he kneeled down, and cried with a loud voice, Lord, lay not this sin to their charge. And when he had said this, he fell asleep. Acts 7:55–60.

> ಆದರೆ ಅವನು ಪರಿಶುದ್ಧಾತ್ಮನಿಂದ ತುಂಬಿದವನಾಗಿ, ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಆಕಾಶದ ಕಡೆಗೆ ನೋಡಿಯೇ ದೇವರ ಮಹಿಮೆಯನ್ನೂ, ದೇವರ ಬಲಗಡೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಯೇಸುವನ್ನೂ ಕಂಡನು; ಮತ್ತು ಹೇಳಿದನು: ಇಗೋ, ನಾನು ಆಕಾಶಗಳು ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದನ್ನೂ, ಮನುಷ್ಯಕುಮಾರನು ದೇವರ ಬಲಗಡೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನೂ ಕಾಣುತ್ತೇನೆ. ಆಗ ಅವರು ದೊಡ್ಡ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಕೂಗಿ, ತಮ್ಮ ಕಿವಿಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಏಕಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನ ಮೇಲೆ ದಾವಿಸಿದರು; ಅವನನ್ನು ಪಟ್ಟಣದ ಹೊರಗೆ ಎಳೆದು ಹಾಕಿ ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಕೊಂದರು; ಮತ್ತು ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ತಮ್ಮ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಸೌಲನೆಂಬ ಯುವಕನ ಪಾದಗಳ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟರು. ಅವರು ಸ್ತೆಫನನನ್ನು ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನು ದೇವರನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾ, “ಕರ್ತನಾದ ಯೇಸುವೇ, ನನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಆಗ ಅವನು ಮೊಣಕಾಲೂರಿ, ದೊಡ್ಡ ಧ್ವನಿಯಿಂದ, “ಕರ್ತನೇ, ಈ ಪಾಪವನ್ನು ಇವರ ಮೇಲೆ ಹೊರಿಸಬೇಡ” ಎಂದು ಕೂಗಿದನು. ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದ ನಂತರ ಅವನು ನಿದ್ರಿಸಿದನು. ಅ.ಕೃ. 7:55–60.

When Stephen was stoned and Michael stood up, the gospel went to the Gentiles, for until that time the gospel was restricted to the Jews.

ಸ್ತೆಫನನು ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಮತ್ತು ಮೀಕಾಯೇಲನು ಎದ್ದುನಿಂತಾಗ, ಸುವಾರ್ತೆಯು ಅನ್ಯಜನರ ಬಳಿಗೆ ತಲುಪಿತು; ಯಾಕಂದರೆ ಆ ಕಾಲದವರೆಗೆ ಸುವಾರ್ತೆಯು ಯೆಹೂದ್ಯರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿತ್ತು.

> “Then, said the angel, ‘He shall confirm the covenant with many for one week [seven years].’ For seven years after the Saviour entered on His ministry, the gospel was to be preached especially to the Jews; for three and a half years by Christ Himself; and afterward by the apostles. ‘In the midst of the week He shall cause the sacrifice and the oblation to cease.’ Daniel 9:27. In the spring of A. D. 31, Christ the true sacrifice was offered on Calvary. Then the veil of the temple was rent in twain, showing that the sacredness and significance of the sacrificial service had departed. The time had come for the earthly sacrifice and oblation to cease.

> “ಆಗ ದೂತನು ಹೇಳಿದನು, ‘ಅವನು ಒಂದು ವಾರ [ಏಳು ವರ್ಷಗಳು] ಅನೇಕರ ಸಂಗಡ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸುವನು.’ ರಕ್ಷಕನು ತನ್ನ ಸೇವಾಕಾರ್ಯವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದ ನಂತರದ ಏಳು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸುವಾರ್ತೆಯು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಯೆಹೂದ್ಯರಿಗೆ ಸಾರಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು; ಮೂರುವರೆ ವರ್ಷಗಳು ಕ್ರಿಸ್ತನಿಂದಲೇ; ಮತ್ತು ಅದರ ನಂತರ ಅಪೋಸ್ತಲರಿಂದ. ‘ವಾರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಆತನು ಬಲಿಯನ್ನೂ ಕಾಣಿಕೆಯನ್ನೂ ನಿಲ್ಲಿಸುವನು.’ ದಾನಿಯೇಲ 9:27. ಕ್ರಿ.ಶ. 31ರ ವಸಂತಕಾಲದಲ್ಲಿ, ನಿಜವಾದ ಬಲಿಯಾದ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಕಲ್ವಾರಿಯ ಮೇಲೆ ಅರ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು. ಆಗ ದೇವಾಲಯದ ಪರದೆ ಎರಡು ತುಂಡಾಗಿ ಚಿಂದಿಯಾಗಿತು; ಇದರಿಂದ ಬಲಿಸೇವೆಯ ಪವಿತ್ರತೆಯೂ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯೂ ದೂರಗೊಂಡಿವೆ ಎಂಬುದು ತೋರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಭೌತಿಕ ಬಲಿಯನ್ನೂ ಕಾಣಿಕೆಯನ್ನೂ ನಿಲ್ಲಿಸುವ ಕಾಲ ಬಂದಿತ್ತು.”

> “The one week—seven years—ended in A. D. 34. Then by the stoning of Stephen the Jews finally sealed their rejection of the gospel; the disciples who were scattered abroad by persecution ‘went everywhere preaching the word’ (Acts 8:4); and shortly after, Saul the persecutor was converted, and became Paul, the apostle to the Gentiles.” The Desire of Ages, 233.

> “ಆ ಒಂದು ವಾರ—ಏಳು ವರ್ಷಗಳು—ಕ್ರಿ.ಶ. 34ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು. ಆಗ ಸ್ತೆಫನನನ್ನು ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಕೊಂದುದರಿಂದ ಯೆಹೂದ್ಯರು ಸುವಾರ್ತೆಯ ಮೇಲಿನ ತಮ್ಮ ತಿರಸ್ಕಾರವನ್ನು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಮುದ್ರಿಸಿದರು; ಹಿಂಸೆಯಿಂದ ಚದರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಶಿಷ್ಯರು ‘ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹೋಗಿ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಸಾರುತ್ತಿದ್ದರು’ (ಅಪೋಸ್ತಲರ ಕೃತ್ಯಗಳು 8:4); ಮತ್ತು ಸ್ವಲ್ಪಕಾಲದ ನಂತರ ಹಿಂಸಕನಾಗಿದ್ದ ಸೌಲನು ಪರಿವರ್ತಿತನಾಗಿ, ಅನ್ಯಜನರಿಗೆ ಅಪೋಸ್ತಲನಾದ ಪೌಲನಾದನು.” The Desire of Ages, 233.

In the year 34, the sacred week (twenty-five hundred and twenty days), ended and ancient Israel was divorced from God, their probation had fully closed. At that point the retribution against ancient Israel for the rejection of the covenant, and for the crucifixion of the Son of God was subject to God’s executive judgment. God in His longsuffering mercy deferred the destruction of Jerusalem until the siege and destruction in 66 AD through to 70 AD.

ಕ್ರಿಸ್ತ ಶಕ 34ನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ, ಪವಿತ್ರ ವಾರವು (ಎರಡು ಸಾವಿರ ಐನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ದಿನಗಳು) ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ದೇವರಿಂದ ವಿಚ್ಛೇದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಅವರ ಅನುಗ್ರಹಾವಧಿಯು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಂಡಿತ್ತು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ ಕಾರಣಕ್ಕೂ, ದೇವರ ಕುಮಾರನ ಶಿಲುಬೆಗೆರಿಸಿದ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಮೇಲೆ ಬರುವ ಪ್ರತೀಕಾರವು ದೇವರ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಣಾತ್ಮಕ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿತು. ದೇವರು ತನ್ನ ದೀರ್ಘಶಾಂತಿಯ ಕರುಣೆಯಲ್ಲಿ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ನಾಶವನ್ನು ಕ್ರಿ.ಶ. 66ರಿಂದ ಕ್ರಿ.ಶ. 70ರವರೆಗೆ ನಡೆದ ಮುತ್ತಿಗೆ ಮತ್ತು ನಾಶದವರೆಗೆ ಮುಂದೂಡಿದನು.

The verses in Daniel chapter nine, that identified the week Christ confirmed the covenant, also identifies that pagan Rome (the prince that shall come) would destroy the city and sanctuary, but God in His longsuffering mercy, allowed the children of ancient Israel time to hear the gospel and make a decision as their fathers had done during the seven year period of Christ’s and the disciples’ ministry among them.

ದಾನಿಯೇಲನು ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ, ಕ್ರಿಸ್ತನು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಿದ ವಾರವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ವಚನಗಳು, ಅನ್ಯಧರ್ಮೀಯ ರೋಮವೂ (“ಬರುವ ಅಧಿಪತಿ”) ನಗರವನ್ನೂ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡುವುದನ್ನು ಸಹ ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ದೇವರು ತನ್ನ ದೀರ್ಘಶಾಂತಿಯ ಕರುಣೆಯಲ್ಲಿ, ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕ್ರಿಸ್ತನೂ ಶಿಷ್ಯರೂ ಅವರ ಮಧ್ಯೆ ನಡೆಸಿದ ಏಳು ವರ್ಷದ ಸೇವಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವರ ಪಿತೃಗಳು ಮಾಡಿದಂತೆ, ತೀರ್ಮಾನ ಮಾಡುವ ಕಾಲವನ್ನು ಅನುಮತಿಸಿದನು.

> “For nearly forty years after the doom of Jerusalem had been pronounced by Christ Himself, the Lord delayed His judgments upon the city and the nation. Wonderful was the long-suffering of God toward the rejectors of His gospel and the murderers of His Son. The parable of the unfruitful tree represented God’s dealings with the Jewish nation. The command had gone forth, ‘Cut it down; why cumbereth it the ground?’ (Luke 13:7) but divine mercy had spared it yet a little longer. There were still many among the Jews who were ignorant of the character and the work of Christ. And the children had not enjoyed the opportunities or received the light which their parents had spurned. Through the preaching of the apostles and their associates, God would cause light to shine upon them; they would be permitted to see how prophecy had been fulfilled, not only in the birth and life of Christ, but in His death and resurrection. The children were not condemned for the sins of the parents; but when, with a knowledge of all the light given to their parents, the children rejected the additional light granted to themselves, they became partakers of the parents’ sins, and filled up the measure of their iniquity.

> “ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ವಿನಾಶವು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸ್ವತಃ ಬಾಯಿಂದಲೇ ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಂತರ, ಸುಮಾರು ನಲವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ತನಕ ಕರ್ತನು ಆ ನಗರ ಮತ್ತು ಆ ಜನಾಂಗದ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪುಗಳನ್ನು ವಿಳಂಬಗೊಳಿಸಿದನು. ತನ್ನ ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದವರ ಮೇಲೂ ತನ್ನ ಕುಮಾರನ ಹಂತಕರ ಮೇಲೂ ದೇವರ ದೀರ್ಘಶಾಂತಿ ಅದ್ಭುತವಾಗಿತ್ತು. ಫಲಕೊಡದ ಅಂಜೂರದ ಮರದ ದೃಷ್ಟಾಂತವು ಯೆಹೂದ್ಯ ಜನಾಂಗದೊಡನೆ ದೇವರು ನಡೆಸಿದ ವ್ಯವಹಾರವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು. ‘ಅದನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕು; ಅದು ಏಕೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಆಕ್ರಮಿಸಬೇಕು?’ (Luke 13:7) ಎಂಬ ಆಜ್ಞೆ ಹೊರಟಿತ್ತು; ಆದಾಗ್ಯೂ ದೈವಿಕ ಕರುಣೆಯು ಅದನ್ನು ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪಕಾಲ ಉಳಿಸಿತ್ತು. ಯೆಹೂದ್ಯರೊಳಗೆ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸ್ವಭಾವವೂ ಕಾರ್ಯವೂ ವಿಷಯವಾಗಿ ಇನ್ನೂ ಅಜ್ಞಾನದವರಾದ ಅನೇಕರಿದ್ದರು. ಅವರ ತಂದೆತಾಯಿಗಳು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ್ದ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಮಕ್ಕಳಾದ ಇವರು ಅನುಭವಿಸಿರಲಿಲ್ಲ, ಅವರ ತಂದೆತಾಯಿಗಳು ತಳ್ಳಿಹಾಕಿದ್ದ ಬೆಳಕನ್ನೂ ಇವರು ಹೊಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಪೋಸ್ತಲರೂ ಅವರ ಸಹಚರರೂ ಸಾರಿದ ಪ್ರಬೋಧನೆಯ ಮೂಲಕ, ದೇವರು ಅವರ ಮೇಲೆ ಬೆಳಕು ಪ್ರಕಾಶಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು; ಪ್ರವಾದನೆಯು ಹೇಗೆ ನೆರವೇರಿತೆಂಬುದನ್ನು ಅವರು ನೋಡುವಂತೆ ಅವರಿಗೆ ಅನುಮತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿತ್ತು—ಕ್ರಿಸ್ತನ ಜನನ ಮತ್ತು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಆತನ ಮರಣ ಮತ್ತು ಪುನರುತ್ಥಾನದಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ. ಮಕ್ಕಳನ್ನು ತಂದೆತಾಯಿಗಳ ಪಾಪಗಳ ನಿಮಿತ್ತ ದಂಡಿಸಲಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ತಂದೆತಾಯಿಗಳಿಗೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಸಮಸ್ತ ಬೆಳಕಿನ ಜ್ಞಾನವಿದ್ದರೂ, ಮಕ್ಕಳಾದ ಇವರು ತಮಗೆ ಅನುಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಬೆಳಕನ್ನೂ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದಾಗ, ಅವರು ತಂದೆತಾಯಿಗಳ ಪಾಪಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲುಗಾರರಾದರು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅಧರ್ಮದ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದರು.”

> “The long-suffering of God toward Jerusalem only confirmed the Jews in their stubborn impenitence. In their hatred and cruelty toward the disciples of Jesus they rejected the last offer of mercy. Then God withdrew His protection from them and removed His restraining power from Satan and his angels, and the nation was left to the control of the leader she had chosen. Her children had spurned the grace of Christ, which would have enabled them to subdue their evil impulses, and now these became the conquerors. Satan aroused the fiercest and most debased passions of the soul. Men did not reason; they were beyond reason—controlled by impulse and blind rage. They became satanic in their cruelty. In the family and in the nation, among the highest and the lowest classes alike, there was suspicion, envy, hatred, strife, rebellion, murder. There was no safety anywhere. Friends and kindred betrayed one another. Parents slew their children, and children their parents. The rulers of the people had no power to rule themselves. Uncontrolled passions made them tyrants. The Jews had accepted false testimony to condemn the innocent Son of God. Now false accusations made their own lives uncertain. By their actions they had long been saying: ‘Cause the Holy One of Israel to cease from before us.’ Isaiah 30:11. Now their desire was granted. The fear of God no longer disturbed them. Satan was at the head of the nation, and the highest civil and religious authorities were under his sway.” The Great Controversy, 27, 28.

> “ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಕಡೆಗಿನ ದೇವರ ದೀರ್ಘಶಾಂತಿ ಯೆಹೂದ್ಯರನ್ನು ಅವರ ಹಠಮಾರಿಯಾದ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪರಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲೇ ಇನ್ನಷ್ಟು ದೃಢಪಡಿಸಿತು. ಯೇಸುವಿನ ಶಿಷ್ಯರ ವಿರುದ್ಧ ಅವರು ತೋರಿದ ದ್ವೇಷ ಮತ್ತು ಕ್ರೂರತೆಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಕರುಣೆಯ ಕೊನೆಯ ಆಮಂತ್ರಣವನ್ನೇ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರು. ಆಗ ದೇವರು ತನ್ನ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಅವರಿಂದ ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಂಡನು; ಸೈತಾನನಿಂದಲೂ ಅವನ ದೂತರಿಂದಲೂ ಅವರನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ತನ್ನ ನಿರೋಧಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತೆಗೆಯಲ್ಪಟ್ಟನು; ಮತ್ತು ಆ ಜನಾಂಗವು ತಾವೇ ಆರಿಸಿಕೊಂಡ ನಾಯಕನ ಅಧೀನಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಅವರ ಮಕ್ಕಳು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕೃಪೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ್ದರು; ಆ ಕೃಪೆಯೇ ಅವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ದುಷ್ಟ ಪ್ರೇರಣೆಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು; ಈಗ ಅವೇ ಅವರ ಜಯಕರರಾದುವು. ಸೈತಾನನು ಆತ್ಮದ ಅತ್ಯಂತ ಉಗ್ರವೂ ಅತ್ಯಂತ ಹೀನವಾದವೂ ಆದ ಭಾವೋದ್ರೇಕಗಳನ್ನು ಕೆರಳಿಸಿದನು. ಜನರು ವಿಚಾರಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ನಡೆಯಲಿಲ್ಲ; ಅವರು ವಿವೇಕದಾಚೆಗೇ ಹೋಗಿದ್ದರು—ಪ್ರೇರಣೆ ಮತ್ತು ಅಂಧಕ್ರೋಧದ ವಶದಲ್ಲಿದ್ದರು. ತಮ್ಮ ಕ್ರೂರತೆಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಸೈತಾನೀಕರಾದರು. ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿಯೂ ಜನಾಂಗದಲ್ಲಿಯೂ, ಉನ್ನತವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಹೀನವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಅನುಮಾನ, ಈರ್ಷೆ, ದ್ವೇಷ, ಕಲಹ, ದಂಗೆ, ಹತ್ಯೆ ಇವೆಲ್ಲವೂ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದವು. ಎಲ್ಲಿಯೂ ಭದ್ರತೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಸ್ನೇಹಿತರೂ ಬಂಧುಗಳೂ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ವಂಚಿಸಿದರು. ತಂದೆತಾಯಿಗಳು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕೊಂದರು, ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ತಂದೆತಾಯಿಗಳನ್ನು ಕೊಂದರು. ಜನರ ಅಧಿಪತಿಗಳಿಗೆ ತಮಗೇ ಆಡಳಿತ ನಡೆಸುವ ಶಕ್ತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ನಿಯಂತ್ರಣವಿಲ್ಲದ ವಾಸನೆಗಳು ಅವರನ್ನು ಕ್ರೂರಾಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನಾಗಿಸಿದವು. ನಿರಪರಾಧಿಯಾದ ದೇವರ ಮಗನನ್ನು ದಂಡಿಸಲು ಯೆಹೂದ್ಯರು ಸುಳ್ಳು ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದ್ದರು. ಈಗ ಸುಳ್ಳು ಆಕ್ಷೇಪಣೆಗಳೇ ಅವರ ಸ್ವಂತ ಜೀವಿತವನ್ನು ಅಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿತು. ತಮ್ಮ ಕೃತ್ಯಗಳಿಂದ ಅವರು ಬಹುಕಾಲದಿಂದಲೇ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು: ‘ಇಸ್ರಾಯೇಲನ ಪರಿಶುದ್ಧನನ್ನು ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಇರುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸು.’ ಯೆಶಾಯ 30:11. ಈಗ ಅವರ ಆಶೆಯು ನೆರವೇರಿತು. ದೇವಭಯವು ಇನ್ನು ಅವರನ್ನು ಕಳವಳಗೊಳಿಸಲಿಲ್ಲ. ಸೈತಾನನು ಜನಾಂಗದ ಶಿರಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಇದ್ದನು, ಮತ್ತು ಉನ್ನತ ನಾಗರಿಕ ಹಾಗೂ ಧಾರ್ಮಿಕ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಅವನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿದ್ದರು.” ದ ಗ್ರೇಟ್ ಕಾಂಟ್ರೋವರ್ಸಿ, 27, 28.

As the Messenger of the Covenant, Christ first dealt exclusively with the Jews. In the year 34, at the stoning of Stephen, the gospel then went to the Gentiles, and the time of God’s executive judgment arrived, though God in His mercy deferred that point in time for about forty years.

ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೂತನಾದ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಮೊದಲಿಗೆ ಯೆಹೂದ್ಯರ ಸಂಗಡ ಮಾತ್ರ ವ್ಯವಹರಿಸಿದನು. ಕ್ರಿ.ಶ. 34ನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ, ಸ್ತೆಫನನನ್ನು ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಕೊಂದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಸುವಾರ್ತೆಯು ಅನ್ಯಜನರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಯಿತು; ಆಗ ದೇವರ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಾಹಕ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಕಾಲವು ಬಂದಿತು, ಆದಾಗ್ಯೂ ದೇವರು ತನ್ನ ಕರುಣೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಸಮಯವನ್ನು ಸುಮಾರು ನಲವತ್ತು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಮುಂದೂಡಿದನು.

As the Messenger of the Covenant, in fulfillment of Malachi chapter three, Christ twice cleansed the temple. He did so in a period that was especially set apart for the covenant people who were then being passed by and divorced, and also for those who would then become the new chosen people. When that period of time concluded, the time of God’s executive judgment began. John the Baptist was the messenger who prepared the way for Christ’s work of raising up a new chosen people that He would enter into covenant with.

ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೂತನಾಗಿ, ಮಲಾಕಿ ಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ನೆರವೇರಿಕೆಯಲ್ಲಿ, ಕ್ರಿಸ್ತನು ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಎರಡು ಬಾರಿ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿದನು. ಆತನು ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದದ್ದು, ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕಡೆಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ವಿಚ್ಛೇದಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಜನರಿಗಾಗಿಯೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಆಗ ಹೊಸದಾಗಿ ಆರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಜನರಾಗಲಿದ್ದವರಿಗಾಗಿಯೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಒಂದು ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಆಗಿತ್ತು. ಆ ಕಾಲಾವಧಿ ಮುಕ್ತಾಯವಾದಾಗ, ದೇವರ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಾಹಕ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಕಾಲವು ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಯೋಹಾನ ಬಾಪ್ತಿಸ್ಮದಾತನು, ಕ್ರಿಸ್ತನು ತಾನು ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲಿರುವ ಹೊಸ ಆರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಜನರನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುವ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ದಾರಿಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ದೂತನಾಗಿದ್ದನು.

The two temple cleansings were object lessons identifying Christ’s work of cleansing the soul temple. When the Messenger of the Covenant suddenly arrives in Malachi chapter three, He purifies and also purges the sons of Levi, for the purpose of creating an offering, as in days of old.

ಆ ಎರಡು ದೇವಾಲಯ ಶುದ್ಧೀಕರಣಗಳು ಆತ್ಮದ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಶುದ್ಧಿಪಡಿಸುವ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ದೃಷ್ಟಾಂತಪಾಠಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಮಲಾಕಿ ಅಧ್ಯಾಯ ಮೂರಿನಲ್ಲಿ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೂತನು ಅಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಆಗಮಿಸಿದಾಗ, ಆತನು ಹಳೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದಂತೆ ಒಂದು ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಲೇವಿಯ ಕುಮಾರರನ್ನು ಶುದ್ಧಿಪಡಿಸಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಶೋಧಿಸುತ್ತಾನೆ.

> But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:2–3.

> ಆದರೆ ಆತನ ಆಗಮನದ ದಿನವನ್ನು ಯಾರು ತಾಳುವರು? ಆತನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗುವಾಗ ಯಾರು ನಿಂತುಕೊಳ್ಳುವರು? ಯಾಕಂದರೆ ಆತನು ಶೋಧಕರ ಅಗ್ನಿಯಂತೆಯೂ, ಬಟ್ಟೆ ತೊಳೆಯುವವರ ಸಾಬೂನಿನಂತೆಯೂ ಇದ್ದಾನೆ. ಆತನು ಬೆಳ್ಳಿಯನ್ನು ಶೋಧಿಸಿ ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವವನಂತೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವನು; ಆತನು ಲೇವಿಯ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸಿ, ಅವರನ್ನು ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ಬೆಳ್ಳಿ ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸಲ್ಪಡುವಂತೆ ಪರಿಶೋಧಿಸುವನು; ಆಗ ಅವರು ಯೆಹೋವನಿಗೆ ನೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸುವರು. ಆಗ ಯೆಹೂದ ಮತ್ತು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಅರ್ಪಣೆ ಯೆಹೋವನಿಗೆ ಪುರಾತನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದಂತೆಯೂ, ಪೂರ್ವಕಾಲದ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದಂತೆಯೂ ಪ್ರಿಯವಾಗುವುದು. ಮಲಾಕಿ 3:2–3.

Malachi chapter three, and the two temple cleansings represent a perfection of the faith of the sons of Levi that is accomplished by the Messenger of the Covenant. The perfection of the faith of the sons of Levi is represented by the purification of the gold.

ಮಲಾಕಿ ಅಧ್ಯಾಯ ಮೂರಿನಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ದೇವಾಲಯದ ಎರಡು ಶುದ್ಧೀಕರಣಗಳು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೂತನಿಂದ ನೆರವೇರಿಸಲ್ಪಡುವ ಲೇವಿಯ ಮಕ್ಕಳ ನಂಬಿಕೆಯ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. ಲೇವಿಯ ಮಕ್ಕಳ ನಂಬಿಕೆಯ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯು ಬಂಗಾರದ ಶುದ್ಧೀಕರಣದ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

> “There must be, with all who have any influence in the sanitarium, a conforming to God’s will, a humiliation of self, an opening of the heart to the precious influence of the Spirit of Christ. The gold tried in the fire represents love and faith. Many are nearly destitute of love. Self-sufficiency blinds their eyes to their great need. There is a positive necessity for a daily conversion to God, a new, deep, and daily experience in the religious life.” Testimonies, volume 4, 558.

> “ಸಾನಿಟೇರಿಯಂನಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಪ್ರಭಾವವಿರುವ ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ದೇವರ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿರುವಿಕೆ, ಸ್ವಹೀನತೆ, ಮತ್ತು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಆತ್ಮನ ಅಮೂಲ್ಯ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೆ ಹೃದಯವನ್ನು ತೆರೆಯುವಿಕೆ ಇರಬೇಕು. ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಬಂಗಾರವು ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಅನೇಕರಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಬಹುತೇಕ ಇಲ್ಲದಂತಾಗಿದೆ. ಸ್ವಯಂಸಮರ್ಪಕತೆ ಅವರ ಮಹಾ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಕಾಣದಂತೆ ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕುರುಡಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ದೇವರ ಕಡೆಗೆ ದೈನಂದಿನ ಪರಿವರ್ತನೆ, ಧಾರ್ಮಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಹೊಸದು, ಆಳವಾದುದು, ಮತ್ತು ಪ್ರತಿದಿನದ ಅನುಭವವು ಅತೀವ ಅವಶ್ಯಕವಾಗಿದೆ.” Testimonies, volume 4, 558.

Malachi chapter three, and the two temple cleansings represent a perfection of the understanding of the increase of knowledge within the wise, who are the sons of Levi, that is accomplished by the Messenger of the Covenant. The perfection of the sons of Levi’s represented by the purification of the silver.

ಮಲಾಕಿ ಅಧ್ಯಾಯ ಮೂರರಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ದೇವಾಲಯದ ಎರಡು ಶುದ್ಧೀಕರಣಗಳು ಲೇವಿಯ ಪುತ್ರರಾಗಿರುವ ಜ್ಞಾನಿಗಳೊಳಗಿನ ಜ್ಞಾನವೃದ್ಧಿಯ ಅರಿವಿನ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ; ಈ ಕಾರ್ಯವು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೂತನಿಂದ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ. ಲೇವಿಯ ಪುತ್ರರ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಬೆಳ್ಳಿಯ ಶುದ್ಧೀಕರಣದಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ.

> The words of the Lord are pure words: as silver tried in a furnace of earth, purified seven times. Psalm 12:6.

> ಕರ್ತನ ವಾಕ್ಯಗಳು ಶುದ್ಧವಾದ ವಾಕ್ಯಗಳಾಗಿವೆ; ಭೂಮಿಯ ಕುಲುಮೆಯಲ್ಲಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಏಳು ಬಾರಿ ಶೋಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಬೆಳ್ಳಿಯಂತಿವೆ. ಕೀರ್ತನೆ 12:6.

The Messenger of the Covenant was to purify the sons of Levi as silver and gold. The Word of God is what purifies, for to be purified is to be justified and sanctified.

ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೂತನು ಲೇವಿಯ ಪುತ್ರರನ್ನು ಬೆಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ಬಂಗಾರದಂತೆ ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ದೇವರ ವಾಕ್ಯವೇ ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವುದಾಗಿದೆ; ಯಾಕಂದರೆ ಶುದ್ಧಿಗೊಳ್ಳುವುದು ಎಂದರೆ ನೀತೀಕರಿಸಲ್ಪಡುವುದೂ ಪರಿಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲ್ಪಡುವುದೂ ಆಗಿದೆ.

> Sanctify them through thy truth: thy word is truth. John 17:17.

> ಅವರನ್ನು ನಿನ್ನ ಸತ್ಯದ ಮೂಲಕ ಪರಿಶುದ್ಧರನ್ನಾಗಿಸು; ನಿನ್ನ ವಾಕ್ಯವೇ ಸತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಯೋಹಾನ 17:17.

John the Baptist was the messenger that prepared the way for the Messenger of the Covenant in the first fulfillment of Malachi chapter three, and his message in that regard was fourfold in nature. His work included the identification of the work of purification that was to be accomplished by the Messenger of the Covenant, and that the work of purification accomplished was represented as an act of sweeping a threshing-floor. He identified that the former chosen people were then in the process of being passed by. He also presented the Laodicean message to God’s people, thus showing them their sins and the sins of their fathers. He placed all these realities in the context of the “wrath to come.” The work of the messenger who prepared the way, represented a work by one who had never received an education in the educational system of the people who were being passed by.

ಮಲಾಕಿಯ ಮೂರನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೊದಲನೆಯ ನೆರವೇರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೂತನಿಗೆ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ದೂತನು ದೀಕ್ಷಾಸ್ನಾನಿ ಯೋಹಾನನಾಗಿದ್ದನು; ಮತ್ತು ಆ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ ಅವನ ಸಂದೇಶವು ಸ್ವಭಾವತಃ ನಾಲ್ಕುಮುಖವಾಗಿತ್ತು. ಅವನ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ, ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೂತನಿಂದ ನೆರವೇರಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಶುದ್ಧೀಕರಣದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು ಸೇರಿತ್ತು; ಹಾಗೆಯೇ ನೆರವೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಶುದ್ಧೀಕರಣದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಒಕ್ಕಣೆಯ ಮೈದಾನವನ್ನು ಬೀಸುವ ಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಅವನು ಸೂಚಿಸಿದನು. ಹಿಂದಿನ ಆಯ್ಕೆಯಾದ ಜನರು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬದಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿದ್ದರು ಎಂಬುದನ್ನೂ ಅವನು ಗುರುತಿಸಿದನು. ಅವನು ದೇವರ ಜನರಿಗೆ ಲವೋದಿಕ್ಯದ ಸಂದೇಶವನ್ನೂ ಸಮರ್ಪಿಸಿ, ಈ ಮೂಲಕ ಅವರ ಪಾಪಗಳನ್ನೂ ಅವರ ಪಿತೃಗಳ ಪಾಪಗಳನ್ನೂ ಅವರಿಗೆ ತೋರಿಸಿದನು. ಈ ಸಕಲ ವಾಸ್ತವಗಳನ್ನು ಅವನು “ಬರಲಿರುವ ಕೋಪ” ಎಂಬ ಸಂದರ್ಭದೊಳಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು. ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಆ ದೂತನ ಕೆಲಸವು, ಬದಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಜನರ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನೂ ಎಂದಿಗೂ ಪಡೆದಿರದ ಒಬ್ಬನಿಂದ ನೆರವೇರಿಸಿದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು.

> “In John the Baptist the Lord raised up for Himself a messenger to prepare the way of the Lord. He was to bear to the world an unflinching testimony in reproving and denouncing sin. Luke, in announcing his mission and work, says, ‘And he shall go before Him in the spirit and power of Elias, to turn the hearts of the fathers to the children, and the disobedient to the wisdom of the just; to make ready a people prepared for the Lord’ (Luke 1:17).

> “ಸ್ನಾನಿಕನಾದ ಯೋಹಾನನಲ್ಲಿ ಕರ್ತನು ತನ್ನಿಗಾಗಿಯೇ ಕರ್ತನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲು ಒಬ್ಬ ದೂತನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿದನು. ಪಾಪವನ್ನು ಗದರಿಸಿ ಖಂಡಿಸುವ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಲೋಕಕ್ಕೆ ಅಚಲವಾದ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತು ತರುವವನಾಗಿರಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಅವನ ದೌತ್ಯವನ್ನೂ ಕಾರ್ಯವನ್ನೂ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾ ಲೂಕನು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ‘ಮತ್ತು ಅವನು ಎಲೀಯನ ಆತ್ಮ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಆತನ ಮುಂದೆ ನಡೆದು, ತಂದೆಯರ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಮಕ್ಕಳ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಸಿ, ಅವಿಧೇಯರನ್ನು ನೀತಿವಂತರ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿಸಿ, ಕರ್ತನಿಗೋಸ್ಕರ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಜನರನ್ನು ಸಿದ್ಧಮಾಡುವನು’ (ಲೂಕ 1:17).”

> “Many of the Pharisees and Sadducees came to the baptism of John, and addressing these, he said, ‘O generation of vipers, who hath warned you to flee from the wrath to come? Bring forth therefore fruits meet for repentance: and think not to say within yourselves, We have Abraham to our father: for I say unto you, that God is able of these stones to raise up children unto Abraham. And now also the ax is laid unto the root of the trees: therefore every tree which bringeth not forth good fruit is hewn down, and cast into the fire. I indeed baptize you with water unto repentance: but He that cometh after me is mightier than I, whose shoes I am not worthy to bear: He shall baptize you with the Holy Ghost, and with fire: whose fan is in His hand, and He will throughly purge His floor, and gather His wheat into the garner; but He will burn up the chaff with unquenchable fire’ (Matthew 3:7–12).

> “ಫರಿಸಾಯರೂ ಸದೂಕಾಯರೂ ಅನೇಕರು ಯೋಹಾನನ ದೀಕ್ಷಾಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಬಂದರು; ಇವರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಅವನು ಹೀಗೆಂದನು: ‘ಹಾವುಗೂಸುಗಳ ಸಂತಾನವೇ, ಬರುವ ಕೋಪದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಯಾರು ಎಚ್ಚರಿಸಿದರು? ಆದದರಿಂದ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಫಲಗಳನ್ನು ತಂದುಕೊಡಿ; ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ, ನಮಗೆ ತಂದೆಯಾಗಿ ಅಬ್ರಹಾಮನಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿರಿ; ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಈ ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದಲೂ ಅಬ್ರಹಾಮನಿಗೆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಲು ದೇವರು ಸಮರ್ಥನು. ಈಗಲೇ ಕೊಡಲಿ ಮರಗಳ ಬೇರುಗಳಿಗೆ ಇಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಆದಕಾರಣ ಒಳ್ಳೆಯ ಫಲವನ್ನು ತರುವದಿಲ್ಲದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮರವು ಕಡಿದು ಬೆಂಕಿಗೆ ಎಸೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ನಾನು ನಿಮಗೆ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಕ್ಕಾಗಿ ನೀರಿನಿಂದ ದೀಕ್ಷಾಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸುತ್ತೇನೆ; ಆದರೆ ನನ್ನ ನಂತರ ಬರುವವನು ನನಗಿಂತ ಬಲಶಾಲಿ; ಅವನ ಪಾದರಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಹೊರುವುದಕ್ಕೂ ನಾನು ಯೋಗ್ಯನಲ್ಲ; ಅವನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನಿಂದಲೂ ಬೆಂಕಿಯಿಂದಲೂ ದೀಕ್ಷಾಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸುವನು; ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಪಟ್ಟೆಯಿದೆ; ಅವನು ತನ್ನ ಕಣವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ, ತನ್ನ ಗೋಧಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸುವನು; ಆದರೆ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಆರಲಾರದ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಸುಟ್ಟುಹಾಕುವನು’ (ಮತ್ತಾಯ 3:7–12).”

> “The voice of John was lifted up like a trumpet. His commission was, ‘Shew My people their transgression, and the house of Jacob their sins’ (Isaiah 58:1). He had obtained no human scholarship. God and nature had been his teachers. But one was needed to prepare the way before Christ who was bold enough to make his voice heard like the prophets of old, summoning the degenerate nation to repentance.” Selected Messages, book 2, 147, 148.

> “ಯೋಹಾನನ ಸ್ವರವು ತುರಿಯಂತೆ ಎತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಅವನಿಗೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ದೌತ್ಯವೆಂದರೆ, ‘ನನ್ನ ಪ್ರಜೆಗೆ ಅವರ ಅಕ್ರಮವನ್ನು, ಯಾಕೋಬನ ಮನೆತನಕ್ಕೆ ಅವರ ಪಾಪಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸು’ (ಯೆಶಾಯ 58:1). ಅವನು ಯಾವ ಮಾನವೀಯ ಪಾಂಡಿತ್ಯವನ್ನೂ ಪಡೆದಿರಲಿಲ್ಲ. ದೇವರೂ ಪ್ರಕೃತಿಯೂ ಅವನ ಶಿಕ್ಷಕರಾಗಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮುಂದಾಗಿ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲು, ಪುರಾತನ ಪ್ರವಾದಿಗಳಂತೆ ತನ್ನ ಸ್ವರವನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಧೈರ್ಯವಿರುವ ಒಬ್ಬನು ಅಗತ್ಯವಾಗಿದ್ದನು; ಪತನಗೊಂಡ ಜನಾಂಗವನ್ನು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಕ್ಕೆ ಕರೆಯುವವನಾಗಿರಬೇಕಾಗಿತ್ತು.” Selected Messages, book 2, 147, 148.

William Miller was the second messenger that prepared the way for the Messenger of the Covenant, and Miller’s person and work had been typified by John the Baptist.

ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೂತನಿಗೆ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಎರಡನೆಯ ದೂತನಾಗಿದ್ದನು; ಮತ್ತು ಮಿಲ್ಲರ್‌ನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವೂ ಕಾರ್ಯವೂ ಯೋಹಾನ ಬಾಪ್ತಿಸ್ಮಕರ್ತನಿಂದ ಪ್ರತಿರೂಪಿತವಾಗಿದ್ದವು.

> “Thousands were led to embrace the truth preached by William Miller, and servants of God were raised up in the spirit and power of Elijah to proclaim the message. Like John, the forerunner of Jesus, those who preached this solemn message felt compelled to lay the ax at the root of the tree, and call upon men to bring forth fruits meet for repentance.” Early Writings, 233.

> “ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ಬೋಧಿಸಿದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಲು ಸಾವಿರಾರು ಜನರನ್ನು ನಡೆಸಲಾಯಿತು; ಮತ್ತು ಸಂದೇಶವನ್ನು ಘೋಷಿಸಲು ದೇವರ ಸೇವಕರು ಎಲೀಯನ ಆತ್ಮ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಎಬ್ಬಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ಯೇಸುವಿನ ಮುಂಚೂಣಿಗನಾದ ಯೋಹಾನನಂತೆ, ಈ ಗಂಭೀರ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಬೋಧಿಸಿದವರು ಮರದ ಬೇರುಗೇ ಕೊಡಲಿಯನ್ನು ಇಡಬೇಕೆಂದು, ಮತ್ತು ಜನರು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಫಲಗಳನ್ನು ತರುವಂತೆ ಕರೆಯಬೇಕೆಂದು ತಮ್ಮನ್ನು ಬದ್ಧರನ್ನಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಿದರು.” Early Writings, 233.

The quibbling Jews in the time of Christ had been led to trust in a false message of the Messiah. “Messiah” is the Hebrew word for the Greek word “Christ” which means “anointed”.

ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿದ್ದ ಜಗಳಪ್ರಿಯ ಯೆಹೂದ್ಯರನ್ನು ಮೆಸ್ಸೀಯನ ಕುರಿತು ಇರುವ ಒಂದು ಸುಳ್ಳು ಸಂದೇಶದಲ್ಲಿ ಭರವಸೆ ಇಡಲು ನಡೆಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರು. “ಮೆಸ್ಸೀಯ” ಎಂಬುದು ಗ್ರೀಕ್ ಪದವಾದ “ಕ್ರಿಸ್ತ”ಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಹೀಬ್ರೂ ಪದವಾಗಿದ್ದು, ಅದರ ಅರ್ಥ “ಅಭಿಷಿಕ್ತನು” ಎಂಬುದಾಗಿದೆ.

> The word which God sent unto the children of Israel, preaching peace by Jesus Christ: (he is Lord of all:) That word, I say, ye know, which was published throughout all Judaea, and began from Galilee, after the baptism which John preached; How God anointed Jesus of Nazareth with the Holy Ghost and with power: who went about doing good, and healing all that were oppressed of the devil; for God was with him. Acts 10:36–38.

> ದೇವರು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದ ವಾಕ್ಯವೇನೆಂದರೆ—ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮೂಲಕ ಸಮಾಧಾನವನ್ನು ಸಾರುವುದು; (ಆತನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕರ್ತನಾಗಿದ್ದಾನೆ:) ಆ ವಾಕ್ಯವನ್ನು, ನಾನು ಹೇಳುವಂತೆ, ನೀವು ತಿಳಿದಿದ್ದೀರಿ; ಅದು ಯೋಹಾನನು ಸಾರಿದ ಬಾಪ್ತಿಸ್ಮದ ನಂತರ ಗಲಿಲಾಯದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ ಸಮಸ್ತ ಯೂದಾಯದಾದ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧಗೊಂಡಿತು; ಅಂದರೆ, ದೇವರು ನಜರೇತನಾದ ಯೇಸುವನ್ನು ಪರಿಶುದ್ಧಾತ್ಮನಿಂದಲೂ ಶಕ್ತಿಯಿಂದಲೂ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದನು; ಮತ್ತು ಆತನು ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಾ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ, ಪಿಶಾಚಿಯಿಂದ ಪೀಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಸ್ವಸ್ಥಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದನು; ಏಕೆಂದರೆ ದೇವರು ಆತನೊಂದಿಗಿದ್ದನು. ಅ.ಕಾ. 10:36–38.

Both “messiah” and “Christ” mean “the anointed one”. Christ was anointed at His baptism, so technically He was not the Messiah or the Christ until His baptism. His baptism prophetically aligns with the descent of the angel in Revelation chapter ten, that descended on August 11, 1840, and it also aligns with the descent of the mighty angel of Revelation chapter eighteen, who descended on September 11, 2001. The three prophetic waymarks identify the manifestation of the Holy Spirit in the latter rain.

“ಮೆಸ್ಸೀಯ” ಮತ್ತು “ಕ್ರಿಸ್ತ” ಎಂಬ ಎರಡೂ ಪದಗಳ ಅರ್ಥ “ಅಭಿಷಿಕ್ತನಾದವನು” ಎಂಬುದೇ ಆಗಿದೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನ್ನ ದೀಕ್ಷಾಸ್ನಾನದ ವೇಳೆ ಅಭಿಷೇಕಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು; ಆದಕಾರಣ, ತಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ತನ್ನ ದೀಕ್ಷಾಸ್ನಾನದವರೆಗೆ ಆತನು ಮೆಸ್ಸೀಯನಾಗಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನಾಗಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆತನ ದೀಕ್ಷಾಸ್ನಾನವು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಣೆ ಅಧ್ಯಾಯ ಹತ್ತರಲ್ಲಿ ಇರುವ ದೂತನ ಇಳಿಯುವಿಕೆಗೆ ಹೊಂದುತ್ತದೆ; ಆ ದೂತನು 1840ರ ಆಗಸ್ಟ್ 11ರಂದು ಇಳಿದನು; ಮತ್ತು ಅದು ಪ್ರಕಟಣೆ ಅಧ್ಯಾಯ ಹದಿನೆಂಟರಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿ ದೂತನ ಇಳಿಯುವಿಕೆಗೆ ಸಹ ಹೊಂದುತ್ತದೆ; ಆತನು 2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರಂದು ಇಳಿದನು. ಈ ಮೂರು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಮಾರ್ಗಚಿಹ್ನೆಗಳು ಅಂತ್ಯದ ಮಳೆಯಲ್ಲಿರುವ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ.

The quibbling Jews held to a misconception, a false prophetic message that the Messiah would bring about a literal earthly kingdom where the nation of Israel would govern the world. It was a false message that promised “peace and prosperity”.

ಚರ್ಚಾಸಕ್ತ ಯೆಹೂದ್ಯರು ಒಂದು ತಪ್ಪುಧಾರಣೆಯನ್ನು, ಅಂದರೆ ಮೆಸ್ಸಿಯನು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಜನಾಂಗವು ಲೋಕವನ್ನು ಆಳುವಂತಹ ಶಾಬ್ದಿಕ ಭೌಮ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವನು ಎಂಬ ಸುಳ್ಳು ಪ್ರವಾದ್ಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಅದು “ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧಿ”ಯನ್ನು ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಿದ ಸುಳ್ಳು ಸಂದೇಶವಾಗಿತ್ತು.

William Miller’s message had two major elements. The first was the application of the time prophecies that identified the cleansing of the sanctuary, and the second was his rejection of the Catholic interpretation of the thousand-year millennium that the Protestants were prone to believe. That false view of the millennium identified as a thousand years of peace and prosperity, had been represented by the false view of the Messiah’s kingdom that was held by the quibbling Jews.

ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರ ಸಂದೇಶಕ್ಕೆ ಎರಡು ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶಗಳಿದ್ದವು. ಮೊದಲನೆಯದು, ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯದ ಶುದ್ಧೀಕರಣವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ ಕಾಲಸಂಬಂಧಿ ಪ್ರವಾದನೆಗಳ ಅನ್ವಯವಾಗಿತ್ತು; ಎರಡನೆಯದು, ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟ್‌ಗಳು ನಂಬುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಸಾವಿರ ವರ್ಷದ ಸಹಸ್ರಮಾನ ಕುರಿತು ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕ್ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಅವರು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದುದಾಗಿತ್ತು. ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳೆಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಸಹಸ್ರಮಾನ ಕುರಿತು ಆ ಸುಳ್ಳು ದೃಷ್ಟಿಕೋನವು, ವಾದವಿವಾದಪ್ರಿಯ ಯೆಹೂದ್ಯರು ಹೊಂದಿದ್ದ ಮೆಸ್ಸೀಯನ ರಾಜ್ಯದ ಸುಳ್ಳು ದೃಷ್ಟಿಕೋನದ ಮೂಲಕವೇ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.

Those two witnesses identify a counterfeit latter rain message promising “peace and prosperity” in the third and final fulfillment of the history of the messenger who prepares for the Messenger of the Covenant to suddenly come to His temple. That false latter rain message is identified as a “peace and safety” message, in contrast to the message of John the Baptist who identified that “every tree which bringeth not forth good fruit is hewn down, and cast into the fire,” when “the wrath to come” arrives. It was also represented by Miller’s identification that there would be no thousand years of peace, as Catholicism teaches, for when the Lord returns, He will destroy the earth with the brightness of His coming.

ಆ ಇಬ್ಬರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳು, ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೂತನು ತನ್ನ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಬರುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವ ದೂತನ ಇತಿಹಾಸದ ಮೂರನೆಯ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮ ನೆರವೇರಿಕೆಯಲ್ಲಿ “ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧಿ”ಯನ್ನು ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡುವ ಕಪಟ ಅಂತ್ಯಮಳೆ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ಸುಳ್ಳು ಅಂತ್ಯಮಳೆ ಸಂದೇಶವು “ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಭದ್ರತೆ”ಯ ಸಂದೇಶವೆಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಇದು, “ಬರಲಿರುವ ಕೋಪ”ವು ಬಂದಾಗ “ಉತ್ತಮ ಫಲವನ್ನು ತರುವದಿಲ್ಲದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮರವು ಕಡಿದು ಬೆಂಕಿಗೆ ಎಸೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ” ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದ ಯೋಹಾನ ಬಾಪ್ತಿಸ್ತನ ಸಂದೇಶಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ಸ್ವಾಮಿಯು ಮರಳಿ ಬರುವಾಗ ತನ್ನ ಆಗಮನದ ಪ್ರಭಾವಕಾಂತಿಯಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಕ್ಯಾಥೋಲಿಕತೆ ಬೋಧಿಸುವಂತೆ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಶಾಂತಿಯ ಕಾಲವಿರುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಮಿಲ್ಲರ್ ಗುರುತಿಸಿದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಇದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

> And to you who are troubled rest with us, when the Lord Jesus shall be revealed from heaven with his mighty angels, In flaming fire taking vengeance on them that know not God, and that obey not the gospel of our Lord Jesus Christ: Who shall be punished with everlasting destruction from the presence of the Lord, and from the glory of his power. 2 Thessalonians 1:7–9.

> ಮತ್ತೆ ನೀವು ಸಂಕಟಪಡುವವರಾಗಿರುವದರಿಂದ, ಕರ್ತನಾದ ಯೇಸು ತನ್ನ ಬಲಿಷ್ಠ ದೂತರೊಂದಿಗೆ ಪರಲೋಕದಿಂದ ಪ್ರಕಟವಾಗುವಾಗ, ನಮ್ಮ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುವಿರಿ. ಆಗ ಆತನು ಜ್ವಾಲಾಮಯವಾದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ, ದೇವರನ್ನು ಅರಿಯದವರ ಮೇಲೂ ನಮ್ಮ ಕರ್ತನಾದ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸುವಾರ್ತೆಗೆ ವಿಧೇಯರಾಗದವರ ಮೇಲೂ ಪ್ರತೀಕಾರ ತೀರಿಸುವನು. ಅವರು ಕರ್ತನ ಸನ್ನಿಧಿಯಿಂದಲೂ ಆತನ ಶಕ್ತಿಯ ಮಹಿಮೆಯಿಂದಲೂ ದೂರವಾಗಿ ನಿತ್ಯನಾಶದ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಹೊಂದುವರು. 2 ಥೆಸಲೋನಿಕದವರಿಗೆ 1:7–9.

The first two messengers who prepared for the Messenger of the Covenant to enter into covenant with a new chosen people, demonstrate that a false “peace and safety” latter rain message, which was formulated in the third generation of Laodicean Adventism, has been designed by Satan to prevent Laodicean Adventism in the fourth generation from recognizing the role of Islam, as represented in the third Woe.

ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೂತನು ಹೊಸದಾಗಿ ಆರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಸಿದ್ಧತೆ ಮಾಡಿದ ಮೊದಲ ಇಬ್ಬರು ದೂತರು, ಲವೊದಿಕೀಯ ಆದ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಮೂರನೆಯ ತಲೆಮಾರಿನಲ್ಲಿ ರೂಪುಗೊಂಡ ಸುಳ್ಳಾದ “ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಸುರಕ್ಷತೆ” ಎಂಬ ಅಂತ್ಯಮಳೆಯ ಸಂದೇಶವು, ಮೂರನೇ ಶಾಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಇಸ್ಲಾಮಿನ ಪಾತ್ರವನ್ನು ನಾಲ್ಕನೆಯ ತಲೆಮಾರಿನ ಲವೊದಿಕೀಯ ಆದ್ವೆಂಟಿಸಂ ಗುರುತಿಸದಂತೆ ತಡೆಯುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಸೈತಾನನಿಂದ ರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತಾರೆ.

In the purification process that is accomplished for those represented by the sons of Levi, the one who comes after John the Baptist was to thoroughly sweep and “purge” His floor, with the fan that is in His hand. That work is accomplished by His Word.

ಲೇವಿಯ ಪುತ್ರರಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಿಗಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಲ್ಪಡುವ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ, ಯೋಹಾನ ಬಾಪ್ಟಿಸ್ತನ ನಂತರ ಬರುವವನು ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಗಾಳಿಪಟದ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಒಣಗಾಣಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೂಗಿ “ಶುದ್ಧಿಮಾಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು.” ಆ ಕಾರ್ಯವು ಆತನ ವಾಕ್ಯದಿಂದ ನೆರವೇರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

> “‘Whose fan is in His hand, and He will throughly purge His floor, and gather His wheat into the garner.’ Matthew 3:12. This was one of the times of purging. By the words of truth, the chaff was being separated from the wheat. Because they were too vain and self-righteous to receive reproof, too world-loving to accept a life of humility, many turned away from Jesus. Many are still doing the same thing. Souls are tested today as were those disciples in the synagogue at Capernaum. When truth is brought home to the heart, they see that their lives are not in accordance with the will of God. They see the need of an entire change in themselves; but they are not willing to take up the self-denying work. Therefore they are angry when their sins are discovered. They go away offended, even as the disciples left Jesus, murmuring, ‘This is an hard saying; who can hear it?’” The Desire of Ages, 392.

> “‘ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಜಲ್ಲಿ ಇದೆ; ಆತನು ತನ್ನ ಕಣವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶುದ್ಧಮಾಡಿ, ತನ್ನ ಗೋಧಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕೂಡಿಸುವನು.’ ಮತ್ತಾಯ 3:12. ಇದು ಶುದ್ಧೀಕರಣದ ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿತ್ತು. ಸತ್ಯದ ವಾಕ್ಯಗಳಿಂದ ಹೊಟ್ಟನ್ನು ಗೋಧಿಯಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಗದರಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಅವರು ಅತಿಯಾಗಿ ವ್ಯರ್ಥಾಭಿಮಾನಿಗಳಾಗಿಯೂ ಆತ್ಮನೀತಿವಂತರಾಗಿಯೂ ಇದ್ದದರಿಂದ, ವಿನಯದ ಜೀವನವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಲು ಅತಿಯಾಗಿ ಲೋಕಾಸಕ್ತರಾಗಿದ್ದದರಿಂದ, ಅನೇಕರೂ ಯೇಸುವಿನಿಂದ ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿದರು. ಇಂದಿಗೂ ಅನೇಕರೂ ಅದೇ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕಪೆರ್ನಹೂಮಿನ ಸಭಾಮಂದಿರದಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಶಿಷ್ಯರು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ, ಇಂದೂ ಆತ್ಮಗಳು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿವೆ. ಸತ್ಯವು ಹೃದಯಕ್ಕೆ ತಲುಪಿಸಿದಾಗ, ತಮ್ಮ ಜೀವನವು ದೇವರ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿಲ್ಲವೆಂದು ಅವರು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮೊಳಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾದ ಬದಲಾವಣೆ ಅಗತ್ಯವೆಂದು ಅವರು ಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಆ ಆತ್ಮನಿರಾಕರಣೆಯ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವರು ಸಮ್ಮತಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದಕಾರಣ, ತಮ್ಮ ಪಾಪಗಳು ಬಯಲಾಗುವಾಗ ಅವರು ಕೋಪಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ‘ಇದು ಕಠಿಣವಾದ ಮಾತು; ಇದನ್ನು ಯಾರು ಕೇಳಬಲ್ಲರು?’ ಎಂದು ಗೊಣಗುತ್ತಾ ಶಿಷ್ಯರು ಯೇಸುವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋದಂತೆ, ಅವರೂ ಅಪಮಾನಗೊಂಡು ದೂರವಾಗಿಹೋಗುತ್ತಾರೆ.” The Desire of Ages, 392.

The message of the latter rain is the “debate” of Habakkuk chapter two, and it is the words of truth, that separate the chaff from the wheat. That separation is the purging accomplished by the Messenger of the Covenant. In Millerite history, the message of Daniel chapter eight, verse fourteen, produced a purging when it first failed and brought about the tarrying time of Habakkuk chapter two and the parable of the ten virgins in Matthew chapter twenty-five. When the message of the Midnight Cry was ultimately fulfilled on October 22, 1844, it produced an even greater purging. Then it was that the Messenger of the Covenant suddenly arrived and began the final purging and purification. The movement that had passed through the first two of three purifications and purging’s, failed the third and was sent to the wilderness of Laodicea in 1863.

ಆಖಿರಿಯ ಮಳೆಯ ಸಂದೇಶವು ಹಬಕ್ಕೂಕ್ ಅಧ್ಯಾಯ ಎರಡು ಯ “ವಿವಾದ”ವಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಸತ್ಯದ ವಾಕ್ಯಗಳೇ ಆಗಿವೆ; ಅವೇ ಹೊತ್ತಿಗೆಯನ್ನು ಗೋಧಿಯಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸುತ್ತವೆ. ಆ ಬೇರ್ಪಡಿಸುವಿಕೆಯೇ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೂತನಿಂದ ನೆರವೇರಿಸಲ್ಪಡುವ ಶುದ್ಧೀಕರಣವಾಗಿದೆ. ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ, ದಾನಿಯೇಲ ಅಧ್ಯಾಯ ಎಂಟು, ವಚನ ಹದಿನಾಲ್ಕು ರ ಸಂದೇಶವು ಮೊದಲಾಗಿ ವಿಫಲವಾದಾಗ ಒಂದು ಶುದ್ಧೀಕರಣವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿ, ಹಬಕ್ಕೂಕ್ ಅಧ್ಯಾಯ ಎರಡು ಯ ತಡವಿರುವ ಕಾಲವನ್ನೂ ಮತ್ತಾಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಯ ಹತ್ತು ಕನ್ಯೆಯರ ಉಪಮೆಯನ್ನೂ ಉಂಟುಮಾಡಿತು. ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಕೂಗಿನ ಸಂದೇಶವು ಕೊನೆಗೂ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22, 1844 ರಂದು ನೆರವೇರಿದಾಗ, ಅದು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಶುದ್ಧೀಕರಣವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು. ಆಗಲೇ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೂತನು ಅಚಾನಕವಾಗಿ ಬಂದು ಅಂತಿಮ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಮತ್ತು ಪರಿಶುದ್ಧೀಕರಣವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದನು. ಮೂರು ಪರಿಶುದ್ಧೀಕರಣಗಳೂ ಶುದ್ಧೀಕರಣಗಳೂಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಎರಡುಗಳನ್ನು ದಾಟಿಬಂದಿದ್ದ ಆ ಚಳವಳಿಯು, ಮೂರನೆಯದಲ್ಲಿಯೇ ವಿಫಲವಾಗಿ, 1863ರಲ್ಲಿ ಲವೊದಿಕೀಯ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

In the Millerite history the Protestants were first purged by the words of truth, thereafter the movement of the first angel was purged at the arrival of the third testing message. But those who had been the builders of the Millerite temple during the forty-six years from 1798 unto 1844, failed the third test, which arrived on October 22, 1844, though they perfectly fulfilled the parable of the ten virgins.

ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟರು ಮೊದಲು ಸತ್ಯದ ವಾಕ್ಯಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು; ಅದರ ನಂತರ ಮೊದಲ ದೂತನ ಚಳವಳಿಯು ಮೂರನೇ ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಸಂದೇಶದ ಆಗಮನದಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಆದರೆ 1798ರಿಂದ 1844ರವರೆಗೆ ಇರುವ ನಲವತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ದೇವಾಲಯದ ನಿರ್ಮಾಪಕರಾಗಿದ್ದವರು, ಹತ್ತು ಕನ್ಯೆಯರ ಉಪಮೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಿದ್ದರೂ ಸಹ, 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಬಂದ ಮೂರನೇ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ವಿಫಲರಾದರು.

> “Many who went forth to meet the Bridegroom under the messages of the first and second angels, refused the third, the last testing message to be given to the world, and a similar position will be taken when the last call is made.

> “ಮೊದಲ ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ದೂತರ ಸಂದೇಶಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ವರನನ್ನು ಎದುರುಗೊಳ್ಳಲು ಹೊರಟ ಅನೇಕರು, ಲೋಕಕ್ಕೆ ನೀಡಬೇಕಾದ ಮೂರನೆಯದಾದ, ಅಂತಿಮ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದರು; ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ಕರೆಯು ಮಾಡಲ್ಪಡುವಾಗಲೂ ಇದೇ ರೀತಿಯ ನಿಲುವು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಡುವುದು.”

> “Every specification of this parable should be carefully studied. We are represented either by the wise or by the foolish virgins.” Review and Herald, October 31, 1899.

> “ಈ ರೂಪಕದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿಶೇಷತೆಯನ್ನೂ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಬೇಕು. ನಾವು ಜ್ಞಾನಿಗಳಾದ ಕನ್ಯೆಯರ ಮೂಲಕವಾಗಲಿ, ಅಥವಾ ಮೂರ್ಖರಾದ ಕನ್ಯೆಯರ ಮೂಲಕವಾಗಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.” ರಿವ್ಯೂ ಅಂಡ್ ಹೆರಾಲ್ಡ್, ಅಕ್ಟೋಬರ್ 31, 1899.

The prophetic history that began at the arrival of the third angel on October 22, 1844, was a failure, and it ended with the rebellion of 1863. By 1850 Sister White penned the following message.

1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಆಗಮನದಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಪ್ರವಾದಿತ್ವದ ಇತಿಹಾಸವು ಒಂದು ವಿಫಲತೆಯಾಗಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಅದು 1863ರ ಬಂಡಾಯದೊಂದಿಗೆ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು. 1850ರೊಳಗೆ ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಕೆಳಗಿನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಬರೆದರು.

> “The Lord gave me a view, January 26, which I will relate. I saw that some of the people of God were stupid and dormant; and were but half awake, and did not realize the time we were now living in; and that the ‘man’ with the ‘dirt-brush’ had entered, and that some were in danger of being swept away. I begged of Jesus to save them, to spare them a little longer, and let them see their awful danger, that they might get ready before it should be forever too late. The angel said, ‘Destruction is coming like a mighty whirlwind.’ I begged of the angel to pity and to save those who loved this world, and were attached to their possessions, and were not willing to cut loose from them, and sacrifice them to speed the messengers on their way to feed the hungry sheep, who were perishing for want of spiritual food.

> “ಜನವರಿ 26ರಂದು ಕರ್ತನು ನನಗೆ ಒಂದು ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು; ಅದನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ದೇವರ ಜನರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಮೂಢರೂ ಸುಪ್ತ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಇದ್ದರು ಎಂದು ನಾನು ಕಂಡೆ; ಅವರು ಕೇವಲ ಅರ್ಧಜಾಗೃತ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದರು, ಮತ್ತು ನಾವು ಈಗ ಜೀವಿಸುತ್ತಿರುವ ಕಾಲವನ್ನು ಅರಿತಿರಲಿಲ್ಲ; ಹಾಗೆಯೇ ‘ಮಣ್ಣಿನ-ಕುಂಚ’ವಿರುವ ‘ಮನುಷ್ಯನು’ ಒಳನುಗ್ಗಿದ್ದನು, ಮತ್ತು ಕೆಲವರು ಒರೆದು ತೆಗೆದುಹಾಕಲ್ಪಡುವ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿದ್ದರು. ಅವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕೆಂದು, ಅವರಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪಕಾಲ ಬಿಡುವು ನೀಡಬೇಕೆಂದು, ಮತ್ತು ಅವರ ಭಯಾನಕ ಅಪಾಯವನ್ನು ಅವರು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಯೇಸುವಿಗೆ ಬೇಡಿಕೊಂಡೆ, ಹೀಗೆ ಅದು ಸದಾಕಾಲಕ್ಕೂ ಬಹಳ ತಡವಾಗುವ ಮೊದಲು ಅವರು ಸಿದ್ಧರಾಗುವಂತೆ. ಆಗ ದೂತನು, ‘ನಾಶವು ಪ್ರಬಲ ಚಂಡಮಾರುತದಂತೆ ಬರುತ್ತಿದೆ’ ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಈ ಲೋಕವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದವರ ಮೇಲೂ, ತಮ್ಮ ಸ್ವತ್ತುಗಳಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿದ್ದವರ ಮೇಲೂ, ಅವುಗಳಿಂದ ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಿದ್ಧರಲ್ಲದವರ ಮೇಲೂ, ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ದೂತರನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಲು ಮತ್ತು ಆತ್ಮಿಕ ಆಹಾರದ ಕೊರತೆಯಿಂದ ನಾಶವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಹಸಿದ ಕುರಿಗಳಿಗೆ ಆಹಾರ ಒದಗಿಸಲು ಅವುಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲು ಸಮ್ಮತಿಸದವರ ಮೇಲೂ ಕರುಣೆ ತೋರಿ ಅವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಆ ದೂತನಿಗೆ ವಿನಂತಿಸಿದೆ.”

> “As I viewed poor souls dying for want of the present truth, and some who professed to believe the truth were letting them die, by withholding the necessary means to carry forward the work of God, the sight was too painful, and I begged of the angel to remove it from me. I saw that when the cause of God called for some of their property, like the young man who came to Jesus, [Matthew 19:16–22.] they went away sorrowful; and that soon the overflowing scourge would pass over and sweep their possessions all away, and then it would be too late to sacrifice earthly goods, and lay up a treasure in heaven.” Review and Herald, April 1, 1850.

> “ನಾನು ಪ್ರಸ್ತುತ ಸತ್ಯದ ಅಭಾವದಿಂದ ಬಡ ಆತ್ಮಗಳು ಸಾಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಮತ್ತು ಸತ್ಯವನ್ನು ನಂಬುತ್ತೇವೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಕೆಲವರು ದೇವರ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗಿಸಲು ಅಗತ್ಯವಾದ ಸಾಧನಗಳನ್ನು ತಡೆದು, ಅವರನ್ನು ಸಾಯಲು ಬಿಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ಆ ದೃಶ್ಯವು ಅತ್ಯಂತ ವ್ಯಥಾಜನಕವಾಗಿತ್ತು; ಆದದರಿಂದ ಅದನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ದೂರಮಾಡುವಂತೆ ನಾನು ದೂತನನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಂಡೆನು. ನಾನು ಕಂಡದ್ದೇನಂದರೆ, ದೇವರ ಕಾರ್ಯವು ಅವರ ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲಿನ ಕೆಲಭಾಗವನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಯೇಸುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದ ಆ ಯುವಕನಂತೆ, [ಮತ್ತಾಯ 19:16–22.] ಅವರು ದುಃಖಿತರಾಗಿ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು; ಮತ್ತು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಉಕ್ಕಿ ಹರಿಯುವ ದಂಡನೆ ಅವರ ಮೇಲೆ ಹಾದುಹೋಗಿ, ಅವರ ಆಸ್ತಿಪಾಸ್ತಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಒಯ್ಯಿಹಾಕುವುದು; ಆಗ ಭೌತಿಕ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ತ್ಯಾಗಮಾಡಿ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಧನವನ್ನಿಟ್ಟುಿಡಲು ಬಹಳ ತಡವಾಗಿರುವುದು.” Review and Herald, April 1, 1850.

In 1850, the dirt-brush man had already arrived. On October 22, 1844, the Messenger of the Covenant had suddenly come to His temple, and He began the work of purging and purifying the sons of Levi.

1850ರಲ್ಲಿ, ಧೂಳು-ಕುಂಚದ ಮನುಷ್ಯನು ಈಗಾಗಲೇ ಬಂದಿದ್ದನು. 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು, ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೂತನೂ ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ತನ್ನ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಬಂದನು; ಮತ್ತು ಅವನು ಲೇವಿಯ ಪುತ್ರರನ್ನು ಶೋಧಿಸಿ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದನು.

We will continue this study in the next article.

ಈ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ನಾವು ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತೇವೆ.

> “Today souls are being tested and tried, and many are passing over the same ground trodden by those who forsook Christ. When tested by the Word, they reject the divine Teacher. When rebuked because their lives are not in harmony with truth and righteousness, they turn from the Saviour; and their decision, like that of the offended disciples, is never reversed. They walk no more with Christ. Thus are the words fulfilled, ‘Whose fan is in His hand, and He will throughly purge His floor, and gather His wheat into the garner.’” Signs of the Times, May 15, 1901.

> “ಇಂದು ಆತ್ಮಗಳು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಶೋಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿವೆ; ಮತ್ತು ಅನೇಕರೂ ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದವರು ತುಳಿದ ಅದೇ ಮಾರ್ಗದ ಮೇಲೆ ನಡೆದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ವಾಕ್ಯದ ಮೂಲಕ ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಅವರು ದಿವ್ಯಗುರುವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಜೀವನಗಳು ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ನೀತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಮ್ಮತವಾಗಿಲ್ಲವೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಗದರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಅವರು ರಕ್ಷಕರಿಂದ ತಿರುಗಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತು ಅವರ ನಿರ್ಧಾರವು, ಅಪಮಾನಗೊಂಡ ಶಿಷ್ಯರ ನಿರ್ಧಾರದಂತೆಯೇ, ಮತ್ತೆ ಎಂದಿಗೂ ಹಿಂತಿರುಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಕ್ರಿಸ್ತನೊಡನೆ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಈ ಮಾತುಗಳು ನೆರವೇರುತ್ತವೆ: ‘ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಅವನ ಕುಡುಗೋಲು ಇದೆ; ಆತನು ತನ್ನ ಕಾಳುಗದ್ದೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶುದ್ಧಿಮಾಡುವನು, ಮತ್ತು ತನ್ನ ಗೋಧಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವನು.’” Signs of the Times, May 15, 1901.

Back to Articles