Article

# ದಾನಿಯೇಲನ ಗ್ರಂಥ - ನೂರ ಅರವತ್ತೈದನೇದು

ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಜರಿದಾರದ ಅನಾವರಣ: ಮಹಾನ್ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್‌ನಿಂದ ಆಧುನಿಕ ರೋಮದವರೆಗೆ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 29, 2024

Formats

PDF
Word

ಈಗ ನಾವು ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಸಂಭವಿಸಿದ ಮಹಾನ್ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರನ ಮರಣದ ನಂತರ ನಡೆದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸೋಣ; ಅದು ಕ್ರಿ.ಶ. 538ರಿಂದ 1798ರ ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲದವರೆಗಿನ ಅವಧಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.

> ಅವನು ಏಳಿಬಂದಾಗ ಅವನ ರಾಜ್ಯವು ಒಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ಆಕಾಶದ ನಾಲ್ಕು ಗಾಳಿಗಳ ಕಡೆಗೆ ವಿಭಾಗಿಸಲ್ಪಡುವದು; ಆದರೆ ಅದು ಅವನ ಸಂತಾನಕ್ಕೆ ಸೇರದು, ಅವನು ಆಳಿದ ಪ್ರಭುತ್ವದ ಪ್ರಕಾರವೂ ಇರದು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನ ರಾಜ್ಯವು ಬೇರುಸಹಿತ ಕಿತ್ತುಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟು, ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಇತರರಿಗೆ ಸಿಗುವದು. ದಕ್ಷಿಣದ ಅರಸನು ಬಲಿಷ್ಠನಾಗುವನು; ಮತ್ತು ಅವನ ಪ್ರಧಾನರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೂ ಬಲಿಷ್ಠನಾಗುವನು; ಅವನು ಅವನಿಗಿಂತಲೂ ಬಲವಂತನಾಗಿ ಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದುವನು; ಅವನ ಪ್ರಭುತ್ವವು ಮಹಾ ಪ್ರಭುತ್ವವಾಗಿರುವದು. ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುವರು; ಯಾಕಂದರೆ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವದಕ್ಕಾಗಿ ದಕ್ಷಿಣದ ಅರಸನ ಮಗಳು ಉತ್ತರದ ಅರಸನ ಬಳಿಗೆ ಬರುವಳು; ಆದರೆ ಅವಳು ತನ್ನ ಬಾಹುವಿನ ಬಲವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರಳು; ಅವನೂ ನಿಲ್ಲಲಾರನು, ಅವನ ಬಾಹುವೂ ಉಳಿಯದು; ಆದರೆ ಅವಳು ಒಪ್ಪಿಸಲ್ಪಡುವಳು, ಅವಳನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದವರೂ, ಅವಳನ್ನು ಹೆತ್ತವನೂ, ಈ ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಅವಳನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಿದವನೂ ಕೂಡ. ಆದರೆ ಅವಳ ಬೇರುಗಳ ಕೊಂಬೆಯೊಂದರಿಂದ ಒಬ್ಬನು ಅವಳ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಏಳುವನು; ಅವನು ಸೈನ್ಯದೊಡನೆ ಬಂದು ಉತ್ತರದ ಅರಸನ ಕೋಟೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಕ್ರಮವಹಿಸಿ ಜಯಿಸುವನು; ಅವರ ದೇವರುಗಳನ್ನು, ಅವರ ಪ್ರಧಾನರನ್ನು, ಬೆಳ್ಳಿಯೂ ಬಂಗಾರವೂ ಆದ ಅವರ ಅಮೂಲ್ಯ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನೂ ಸಹ ಬಂಧಿಗಳಾಗಿ ಐಗುಪ್ತಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವನು; ಮತ್ತು ಅವನು ಉತ್ತರದ ಅರಸನಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ವರ್ಷಗಳು ಉಳಿಯುವನು. ಹೀಗೆ ದಕ್ಷಿಣದ ಅರಸನು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಬಂದು, ತನ್ನ ಸ್ವದೇಶಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗುವನು. ದಾನಿಯೇಲ 11:4–9.

ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಮಹಾನ್ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರನ ರಾಜ್ಯವು ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಂತರ, ಆ ಪೂರ್ವ ರಾಜ್ಯದ ಮೇಲಿನ ಆಧಿಪತ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದವರು ಕೊನೆಗೆ ಎರಡು ಪ್ರಮುಖ ರಾಜ್ಯಗಳಾಗಿ ಕುಸಿದರು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರನ ಪೂರ್ವ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ಮತ್ತೊಂದು ಉತ್ತರ ಭಾಗವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಕ್ಷಣದಿಂದ ಮುಂದಕ್ಕೆ, ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವರ್ತಮಾನದಲ್ಲಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಸರಳವಾಗಿ ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನು ಮತ್ತು ಉತ್ತರದ ರಾಜನು ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಲೋಕಾಧಿಪತ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ನಡೆದ ಹೋರಾಟವು ಉತ್ತರದ ರಾಜನು ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನು ಇವರ ನಡುವೆ ಮಾತ್ರ ಚಿತ್ರಿಸಲ್ಪಡುವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದ ನಂತರ, ಆ ಎರಡು ರಾಜ್ಯಗಳ ಪ್ರತೀಕಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಧ್ಯಾಯದಾದ್ಯಂತ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತವೆ.

ಐದನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಅವನು ಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿರುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಉತ್ತರದ ರಾಜನೂ ಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದು, ಅವನ ರಾಜ್ಯವು ಇನ್ನೂ ವಿಶಾಲವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಬಳಿಕ ಆರನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ, ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನು ಉತ್ತರದ ರಾಜ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಮೈತ್ರಿಯನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಈ ಶಾಂತಿ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಲು ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನು ತನ್ನ ಪುತ್ರಿಯನ್ನು ಉತ್ತರದ ರಾಜನಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ, ಹೀಗೆ ಉತ್ತರದ ರಾಜನು ಅವಳನ್ನು ವಿವಾಹವಾಗಿ, ಕುಟುಂಬಬಂಧದ ಮೂಲಕ ಅವರ ಮೈತ್ರಿಯನ್ನು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ದೃಢೀಕರಿಸಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಉತ್ತರದ ರಾಜನು ಅದಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಬದಿಗಿರಿಸಿ, ದಕ್ಷಿಣದಿಂದ ಬಂದ ರಾಜಕುಮಾರಿಯನ್ನು ವಿವಾಹವಾಗಿ, ಆ ಮೈತ್ರಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು.

ಕೊನೆಗೆ ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜಕುಮಾರಿಯು ಒಬ್ಬ ಗಂಡು ಶಿಶುವಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡುತ್ತಾಳೆ; ಆದರೆ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಉತ್ತರದ ರಾಜನು ತನ್ನ ಹೊಸ ಹೆಂಡತಿಯಿಂದ ಬೇಸತ್ತು, ತನ್ನ ಮೊದಲ ಹೆಂಡತಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಿದಂತೆಯೇ ಅವಳನ್ನು ಬದಿಗಿರಿಸಿ, ತನ್ನ ಮೊದಲ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಮೂಲ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಪುನಃ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಕೂಡಲೆ, ಮತ್ತು ಅವಳಿಗೆ ಅವಕಾಶ ದೊರಕಿದ ತಕ್ಷಣವೇ, ಅವಳು ಉತ್ತರದ ರಾಜನನ್ನೂ, ಅವನ ದಕ್ಷಿಣದ ವಧುವನ್ನೂ, ಅವಳ ಮಗುವನ್ನೂ, ಅವಳ ಸಂಪೂರ್ಣ ಐಗುಪ್ತೀಯ ಪರಿವಾರವನ್ನೂ ಕೊಲ್ಲುತ್ತಾಳೆ. ಮೂಲ ಹೆಂಡತಿಯು ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜಕುಮಾರಿಯನ್ನೂ ಅವಳ ಮಗುವನ್ನೂ ಕೊಂದ ಈ ಕೃತ್ಯವು ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜಕುಮಾರಿಯ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಕ್ರೋಧಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಅವಳ ಸಹೋದರರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿ ಉತ್ತರದ ರಾಜ್ಯದ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ದಕ್ಷಿಣದ ಸೈನ್ಯವು ಉತ್ತರದ ಅರಸನ ಮೇಲೆ ಜಯ ಸಾಧಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಉತ್ತರದ ಅರಸನನ್ನು ಕೊಲೆಮಾಡಿದ್ದ ಮೊದಲ ಪತ್ನಿ, ಅವನ ದಕ್ಷಿಣದ ವಧು ಹಾಗೂ ಮಗು ಬಳಿಕ ಮರಣದಂಡನೆಗೆ ಗುರಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ. ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಮರಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರದ ಆಳುವ ಅರಸನಾಗಿ ನೇಮಕಗೊಂಡಿದ್ದ ಮೂಲ ಪತ್ನಿಯ ಮಗನು ಬಂಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಹಿಂದಿನ ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತರದ ರಾಜ್ಯವು ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಕೊಂಡೊಯ್ದಿದ್ದ ಕೆಲವು ಐಗುಪ್ತೀಯ ವಸ್ತುಗಳು ಮತ್ತು ವಿಗ್ರಹಗಳ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣದ ಅರಸನಿಂದ ಐಗುಪ್ತಕ್ಕೆ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಐಗುಪ್ತದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ ಬಂಧಿತ ಉತ್ತರದ ಅರಸನು ಕುದುರೆಯಿಂದ ಬಿದ್ದು ಸಾಯುತ್ತಾನೆ. ಊರಿಯ ಸ್ಮಿತ್ ಈ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಹೀಗೆ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ.

> “‘ವಚನ 6. ಮತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಒಂದಾಗುವರು; ಯಾಕಂದರೆ ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನ ಮಗಳು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಉತ್ತರದ ರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಬರುವುಳು; ಆದರೆ ಅವಳು ಭುಜದ ಬಲವನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳಲಾರಳು; ಅವನೂ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ ನಿಲ್ಲನು, ಅವನ ಭುಜವೂ ಅಲ್ಲ; ಆದರೆ ಅವಳು ಒಪ್ಪಿಸಲ್ಪಡುವಳು, ಅವಳನ್ನು ಕರೆತಂದವರೂ, ಅವಳನ್ನು ಜನ್ಮನೀಡಿದವನೂ, ಈ ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಅವಳನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಿದವನೂ ಸಹ.’”

> “ಈಜಿಪ್ಟ್ ಮತ್ತು ಸಿರಿಯದ ರಾಜರ ನಡುವೆ ಆಗಾಗ್ಗೆ ಯುದ್ಧಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿದವು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಈಜಿಪ್ಟ್‌ನ ಎರಡನೆಯ ರಾಜ ಪ್ಟೊಲೆಮಿ ಫಿಲಡೆಲ್ಫಸ್ ಮತ್ತು ಸಿರಿಯದ ಮೂರನೆಯ ರಾಜ ಆಂಟಿಯೋಕಸ್ ಥಿಯೋಸ್ ಅವರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇದು ಹೀಗೆ ಇತ್ತು. ಕೊನೆಗೆ ಅವರು ಶಾಂತಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು; ಅದರ ಷರತ್ತಾಗಿ ಆಂಟಿಯೋಕಸ್ ಥಿಯೋಸ್ ತನ್ನ ಮೊದಲಿನ ಪತ್ನಿಯಾದ ಲಾವೋಡಿಕೆಯನ್ನು ಹಾಗೂ ಅವಳ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಪ್ಟೊಲೆಮಿ ಫಿಲಡೆಲ್ಫಸ್‌ನ ಪುತ್ರಿಯಾದ ಬೆರೆನೈಸೆಯನ್ನು ವಿವಾಹವಾಗಬೇಕೆಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಲಾಯಿತು. ಅದರಂತೆ ಪ್ಟೊಲೆಮಿ ತನ್ನ ಪುತ್ರಿಯನ್ನು ಆಂಟಿಯೋಕಸನ ಬಳಿಗೆ ಕರೆತಂದು, ಅವಳೊಡನೆ ಅಪಾರವಾದ ವರದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ನೀಡಿದನು.

> “‘ಆದರೆ ಅವಳು ಭುಜದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರಳು;’ ಅಂದರೆ, ಆಂಟಿಯೋಕಸದ ಬಳಿಯ ಅವಳ ಪ್ರಭಾವ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರವನ್ನು. ಹಾಗೆಯೇ ಅದು ನೆರವೇರಿತು; ಏಕೆಂದರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲದ ಬಳಿಕ, ಪ್ರೇಮೋನ್ಮಾದದ ಒಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಆಂಟಿಯೋಕಸ್ ತನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಪತ್ನಿಯಾದ ಲಾವೊದಿಕೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಅವಳ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ರಾಜದರ್ಬಾರಕ್ಕೆ ಕರೆತಂದನು. ಆಗ ಪ್ರವಾದನೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ, ‘ಅವನೂ [ಆಂಟಿಯೋಕಸ್] ಸ್ಥಿರನಾಗಿ ನಿಲ್ಲನು, ಅವನ ಭುಜವೂ,’ ಅಥವಾ ವಂಶವೂ ಅಲ್ಲ. ಲಾವೊದಿಕೆ ಮತ್ತೆ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕೂ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೂ ಪುನಃಸ್ಥಾಪಿತಳಾದಾಗ, ಆಂಟಿಯೋಕಸದ ಚಂಚಲ ಸ್ವಭಾವದ ನಿಮಿತ್ತ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಅವಳನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿ, ಬೆರೆನಿಕೆಯನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿ ಕರೆಯುವನೋ ಎಂಬ ಭಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದಳು; ಮತ್ತು ಇಂತಹ ಸಂಭವನೆಯನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ತಡೆಯುವ ಭದ್ರತೆ ಅವನ ಮರಣಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಾದ ಯಾವುದರಿಂದಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲದ ನಂತರ ಅವನಿಗೆ ವಿಷಕೊಡಿಸಿ ಕೊಲ್ಲಿಸಿದಳು. ಹಾಗೆಯೇ ಬೆರೆನಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ಬಂದ ಅವನ ಸಂತಾನವೂ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವನ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಲಾವೊದಿಕೆ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಅಷ್ಟು ಕುಶಲತೆಯಿಂದ ನಡೆಸಿದಳು, ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ತನ್ನ ಹಿರಿಯ ಮಗನಾದ ಸೆಲ್ಯೂಕಸ್ ಕ್ಯಾಲಿನಿಕಸ್‌ಗಾಗಿ ಭದ್ರಪಡಿಸಿದಳು.”

> “ಆದರೆ ಅಂತಹ ದುಷ್ಟತೆ ಬಹುಕಾಲ ದಂಡನೆಯಿಲ್ಲದೆ ಉಳಿಯಲಾರದೆಂದು ಪ್ರವಾದನೆಯು ಮುಂದುವರೆದು ಮುನ್ನೆಚ್ಚರಿಸುವಂತೆ, ಮುಂದಿನ ಇತಿಹಾಸವೂ ಅದನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುತ್ತದೆ.

> “‘ಪದ್ಯ 7. ಆದರೆ ಅವಳ ಬೇರುಗಳ ಒಂದು ಕೊಂಬೆಯಿಂದ ಒಬ್ಬನು ತನ್ನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಏಳುವನು; ಅವನು ಸೈನ್ಯದೊಡನೆ ಬಂದು ಉತ್ತರದ ರಾಜನ ಕೋಟೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಅವರ ವಿರೋಧವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿ ಜಯಿಸುವನು. 8. ಮತ್ತು ಅವರ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ, ಅವರ ಪ್ರಧಾನರನ್ನೂ, ಬೆಳ್ಳಿಯೂ ಚಿನ್ನವೂ ಆದ ಅವರ ಅಮೂಲ್ಯ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನೂ ಸೆರೆಹಿಡಿದು ಈಜಿಪ್ಟಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವನು; ಮತ್ತು ಅವನು ಉತ್ತರದ ರಾಜನಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ವರ್ಷಗಳು ಉಳಿಯುವನು. 9. ಹೀಗಾಗಿ ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಬಂದು, ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ದೇಶಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗುವನು.’”

> ಬೆರೆನೀಕೆಯೊಡನೆ ಅದೇ ಮೂಲದಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಆ ಕೊಂಬೆಯು ಅವಳ ಸಹೋದರನಾದ ಪ್ಟೋಲೆಮಿ ಯೂರ್ಗೇಟೆಸ್ ಆಗಿದ್ದನು. ಅವನು ತನ್ನ ತಂದೆಯಾದ ಪ್ಟೋಲೆಮಿ ಫಿಲಡೆಲ್ಫಸ್‌ನ ನಂತರ ಐಗುಪ್ತ ರಾಜ್ಯದ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ಏರಿದ ತಕ್ಷಣವೇ, ತನ್ನ ಸಹೋದರಿಯಾದ ಬೆರೆನೀಕೆಯ ಮರಣಕ್ಕೆ ಪ್ರತೀಕಾರ ತೀರಿಸಬೇಕೆಂಬ ಉರಿಯುವ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ, ಒಂದು ಅಪಾರ ಸೇನೆಯನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿ, ಉತ್ತರದ ಅರಸನ ದೇಶದ ಮೇಲೆ, ಅಂದರೆ ತನ್ನ ತಾಯಿ ಲಾವೋದೀಕೆಯೊಡನೆ ಸಿರಿಯದಲ್ಲಿ ಆಳುತ್ತಿದ್ದ ಸೆಲ್ಯೂಕಸ್ ಕ್ಯಾಲಿನಿಕಸ್‌ನ ಪ್ರದೇಶದ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿದನು. ಮತ್ತು ಅವನು ಅವರ ಮೇಲೆ ಜಯಶಾಲಿಯಾದನು; ಹೀಗಾಗಿ ಸಿರಿಯ, ಕಿಲಿಕಿಯ, ಯೂಫ್ರಟೀಸ್‌ನ ಆಚೆಯ ಮೇಲಿನ ಪ್ರದೇಶಗಳು, ಮತ್ತು ಬಹುತೇಕ ಸಮಸ್ತ ಏಷ್ಯಾವನ್ನೂ ಜಯಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಐಗುಪ್ತದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಒಂದು ದಂಗೆಯು ಎದ್ದಿದೆ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿದಾಗ, ಅವನು ಸೆಲ್ಯೂಕಸ್‌ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ದೋಚಿ, ನಲವತ್ತು ಸಾವಿರ ತಲಾಂತಗಳ ಬೆಳ್ಳಿ, ಅಮೂಲ್ಯ ಪಾತ್ರೆಗಳು, ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ಎರಡು ಸಾವಿರ ಐನೂರು ಪ್ರತಿಮೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾಂಬಿಸೀಸ್ ಹಿಂದೆ ಐಗುಪ್ತದಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಪರ್ಷ್ಯಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದಿದ್ದ ಪ್ರತಿಮೆಗಳೂ ಇದ್ದವು. ಐಗುಪ್ತಿಯರು, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿಗ್ರಹಾರಾಧನೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದವರಾಗಿ, ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ತಮ್ಮ ಬಂಧಿತ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಮರುಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸೂಚಕವಾಗಿ ಪ್ಟೋಲೆಮಿಗೆ ಯೂರ್ಗೇಟೆಸ್, ಅಂದರೆ ಉಪಕಾರಕನು, ಎಂಬ ಬಿರುದನ್ನು ನೀಡಿದರು.

> “ಇದು, ಬಿಷಪ್ ನ್ಯೂಟನ್ ಅವರ ಪ್ರಕಾರ, ಪ್ರಾಚೀನ ಇತಿಹಾಸಕಾರರಿಂದ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಜೆರೋಮ್‌ನ ವಿವರಣೆಯಾಗಿದೆ; ಆದರೆ ಇದೇ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ವಿಶೇಷಗಳನ್ನು ದೃಢೀಕರಿಸುವ ಲೇಖಕರು ಇನ್ನೂ ಲಭ್ಯರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಲಾಓಡಿಸೆ ಆಂಟಿಯೋಕಸನನ್ನು ಕೊಂದು, ಅವನ ನಂತರ ಬೆರೆನಿಕೆ ಮತ್ತು ಅವಳ ಮಗುವನ್ನೂ ಕೊಂದದ್ದರಿಂದ, ಆ ಹತ್ಯೆಗಳ ಪ್ರತೀಕಾರಾರ್ಥವಾಗಿ ಫಿಲಡೆಲ್ಫಸ್‌ನ ಮಗನಾದ ಪ್ಟೋಲೆಮಿ ಸಿರಿಯಾಪ್ರದೇಶದ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿ, ಲಾಓಡಿಸೆಯನ್ನು ಕೊಂದು, ಬಾಬಿಲೋನಿನವರೆಗೆ ಮುಂದುವರಿದನು ಎಂದು ಆಪಿಯನ್ ನಮಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪಾಲಿಬಿಯಸ್‌ನಿಂದ ನಾವು ತಿಳಿಯುವುದೇನೆಂದರೆ, ಯೂಎರ್ಗೇಟೀಸ್ ಎಂಬ ಬಿರುದನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಪ್ಟೋಲೆಮಿ, ತನ್ನ ಸಹೋದರಿ ಬೆರೆನಿಕೆಗೆ ಕ್ರೂರವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಂಡುದರಿಂದ ಬಹಳ ಕೆರಳಿಕೊಂಡು, ಸೈನ್ಯಸಹಿತ ಸಿರಿಯಾಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಕುದುರಿಬಂದು, ಸೆಲ್ಯೂಕಿಯಾ ಪಟ್ಟಣವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು; ಆ ಪಟ್ಟಣವನ್ನು ಈಜಿಪ್ತಿನ ರಾಜರ ಸೇನಾ ದಳಗಳು ನಂತರ ಕೆಲ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡಿದ್ದವು. ಈ ರೀತಿ ಅವನು ಉತ್ತರದ ರಾಜನ ಕೋಟೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಪೊಲ್ಯಾಯನಸ್ ಪ್ಟೋಲೆಮಿ ಯುದ್ಧವಿಲ್ಲದೆ ಅಥವಾ ಸಮರವಿಲ್ಲದೆ ಟೋರಸ್ ಪರ್ವತದಿಂದ ಭಾರತವರೆಗೆ ಇರುವ ಸಮಸ್ತ ದೇಶದ ಅಧಿಪತಿಯಾದನು ಎಂದು ದೃಢಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಅವನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಮಗನ ಬದಲು ತಂದೆಗೆ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತಾನೆ. ಜಸ್ಟಿನ್ ಹೇಳುವುದೇನೆಂದರೆ, ಗೃಹಕಲಹದ ಕಾರಣದಿಂದ ಪ್ಟೋಲೆಮಿಯನ್ನು ಈಜಿಪ್ತಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಲು ಕರೆದಿರಲಿಲ್ಲವೆಂದರೆ, ಅವನು ಸೆಲ್ಯೂಕಸದ ಸಂಪೂರ್ಣ ರಾಜ್ಯವನ್ನೇ ಸ್ವಾಧೀನಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದನು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನು ಉತ್ತರದ ರಾಜನ ಅಧಿಪತ್ಯಪ್ರದೇಶದೊಳಗೆ ಬಂದು, ತನ್ನ ಸ್ವದೇಶಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದನು, ಪ್ರವಾದಿಯು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ. ಮತ್ತು ಅವನು ಉತ್ತರದ ರಾಜನಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ವರ್ಷಗಳು ಜೀವಿಸಿದನು; ಏಕೆಂದರೆ ಸೆಲ್ಯೂಕಸ್ ಕಾಲ್ಲಿನಿಕಸ್ ನಿಷ್ಕಾಸಿತನಾಗಿ ತನ್ನ ಕುದುರೆಯಿಂದ ಬಿದ್ದು ಸತ್ತನು; ಮತ್ತು ಪ್ಟೋಲೆಮಿ ಯೂಎರ್ಗೇಟೀಸ್ ಅವನಿಗಿಂತ ನಾಲ್ಕು ಅಥವಾ ಐದು ವರ್ಷಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಬದುಕಿದನು.” ಉರಿಯ ಸ್ಮಿತ್, Daniel and the Revelation, 250–252.

ರೋಮಿನ ಒಂದು ಪ್ರವಾದ್ಯಾತ್ಮಕ ಲಕ್ಷಣವೆಂದರೆ, ಮತ್ತು ಆದ್ದರಿಂದ ಉತ್ತರದ ರಾಜನದ್ದೂ ಸಹ, ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿತರಾಗುವ ಸಲುವಾಗಿ ಮೂರು ಭೌಗೋಳಿಕ ಅಡ್ಡಿಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್‌ನ ವಿಭಜಿತ ರಾಜ್ಯದ ಅನಂತರದ ಮೊದಲ ಉತ್ತರದ ರಾಜನು, ಕ್ರಿ.ಪೂ. 316ರಿಂದ 312ರವರೆಗೆ ಸ್ವಲ್ಪಕಾಲ ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನಾದ ಟೊಲೆಮಿಯನಿಗೆ ಸೇನಾಧಿಪತಿಯಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದ ಸೆಲ್ಯೂಕಸ್ ನಿಕೇಟರ್ ಮೂಲಕ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು. ಐದನೇ ವಚನವು ಈ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತದೆ; ಅದು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ: “And the king of the south shall be strong, and one of his princes; and he shall be strong above him.” ಟೊಲೆಮಿ ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನಾಗಿದ್ದನು, ಮತ್ತು ಅವನಿಗೆ ಒಬ್ಬ ಸೇನಾಧಿಪತಿ (ಅವನ ಅಧಿಪತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು) ಇದ್ದನು; ಅವನು ಟೊಲೆಮಿಗಿಂತಲೂ ಬಲಿಷ್ಠನಾಗುವದಕ್ಕೆ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನು; ಮತ್ತು ಐದನೇ ವಚನದ ಅಂತಿಮ ವಾಕ್ಯಾಂಶವು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ: “and have dominion; his dominion shall be a great dominion.” ಟೊಲೆಮಿಯನ ಸೇನಾಧಿಪತಿಯಾದ ಸೆಲ್ಯೂಕಸ್ ಮೊದಲ ಉತ್ತರದ ರಾಜನಾಗಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಸೆಲ್ಯೂಕಸ್ ಉತ್ತರದ ರಾಜನಾಗಲು, ಅವನು ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಬೇಕಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಅನಂತರ ಮೂರು ಭೌಗೋಳಿಕ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು.

ಸೆಲ್ಯೂಕಸ್ ಗೆದ್ದುಕೊಂಡ ಮೊದಲ ಪ್ರದೇಶವು ಪೂರ್ವವಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 301ರಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿತು. ನಂತರ ಅವನು ಪಶ್ಚಿಮವನ್ನು (ಅದು ಕ್ಯಾಸ್ಸಾಂಡರ್‌ನ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಯ ವಶದಲ್ಲಿತ್ತು) ಕ್ರಿ.ಪೂ. 286ರಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದನು; ತದನಂತರ ಅವನು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 281ರಲ್ಲಿ ಲೈಸಿಮಾಕಸ್ಸನ್ನು ಜಯಿಸಿದಾಗ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮೂರನೆಯ ಪ್ರದೇಶವನ್ನೂ ಸ್ವಾಧೀನಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು. ಉತ್ತರದ ರಾಜನು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 281ರಲ್ಲಿ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.

ನಂತರ ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ಶಾಂತಿ ಒಡಂಬಡಿಕೆ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 252ರಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿತು. ಆರು ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ, ಕ್ರಿ.ಪೂ. 246ರಲ್ಲಿ, ಬೆರೆನಿಕೆ (ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜಕುಮಾರಿ), ಅವಳ ಮಗ, ಮತ್ತು ಅವಳ ಸಮಸ್ತ ಪರಿವಾರವು ಮರಣಕ್ಕೊಳಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ಅದರ ಬಳಿಕ ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನು ಲಾವೊಡೀಕೆಯ ಮಗನಾದ ಸೆಲ್ಯೂಕಸ್ ಕ್ಯಾಲಿನಿಕಸ್‌ನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ ತನ್ನೊಡನೆ ಐಗುಪ್ತಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು; ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಕುದುರೆಯಿಂದ ಬಿದ್ದು ಸತ್ತನು. ಉತ್ತರದ ಮೊದಲ ರಾಜನ ಆಳ್ವಿಕೆಯು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 281ರಿಂದ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 246ರವರೆಗೆ ಇತ್ತು; ಅದು ಮೂವತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿದೆ.

ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಉತ್ತರದ ಮೊದಲ ರಾಜನು ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿತನಾಗುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಮೂರು ಭೌಗೋಳಿಕ ಅಡಚಣೆಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದನು. ಪೇಗನ್ ರೋಮವೂ ಸಹ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಮೂರು ಭೌಗೋಳಿಕ ಅಡಚಣೆಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿತು [Daniel 8:9 ನೋಡಿ], ಮತ್ತು ಪಾಪಲ್ ರೋಮವು ಸಹ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಮೂರು ಭೌಗೋಳಿಕ ಅಡಚಣೆಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿತು [Daniel 7:20 ನೋಡಿ]. ಆಧುನಿಕ ರೋಮವೂ ಸಹ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಮೂರು ಭೌಗೋಳಿಕ ಅಡಚಣೆಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುತ್ತದೆ [Daniel 11:40–43 ನೋಡಿ].

ಒಮ್ಮೆ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿತನಾದ ನಂತರ, ಉತ್ತರದ ಮೊದಲ ರಾಜನು ಮೂವತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಆಳಿದನು. ಒಮ್ಮೆ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ನಂತರ, ಅನ್ಯಜನರ ರೋಮ್ ಒಂದು “ಕಾಲ” (ಮೂರು ನೂರು ಅರವತ್ತು ವರ್ಷಗಳು) ಆಳಿತು. ಒಮ್ಮೆ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ನಂತರ, ಪಾಪಪರ ರೋಮ್ “ಒಂದು ಕಾಲ, ಕಾಲಗಳು ಮತ್ತು ಅರ್ಧ ಕಾಲ” (ಒಂದು ಸಾವಿರ ಎರಡು ನೂರು ಅರವತ್ತು ವರ್ಷಗಳು) ಆಳಿತು. ಒಮ್ಮೆ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ನಂತರ, ಆಧುನಿಕ ರೋಮ್ ಒಂದು ಸಂಕೇತಾತ್ಮಕ ನಲವತ್ತೆರಡು ತಿಂಗಳುಗಳು (ಹಾಗೂ “ಒಂದು ಗಂಟೆ” ಎಂದು ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವಂತೆ) ಆಳುವುದು.

ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಅವರು ನಮಗೆ, “ದಾನಿಯೇಲನ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಇತಿಹಾಸದ ಬಹುಭಾಗವು ಪುನರಾವರ್ತಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿದೆ” ಎಂದು ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬಳಿಕ ಅವರು ಮೂವತ್ತೊಂದರಿಂದ ಮೂವತ್ತಾರನೇ ವಚನಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿ, “ಈ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟವುಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ದೃಶ್ಯಗಳು ಸಂಭವಿಸುವುವು” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆ ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಪ ಸಭೆಯ ರೋಮನು (ನಾಶಮಾಡುವ ಅಸಹ್ಯವಸ್ತು) ಕ್ರಿ.ಶ. 538ರಲ್ಲಿ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ “ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ”, ಮತ್ತು ನಂತರ ಅದು “ಅನೇಕ ದಿನಗಳ”ವರೆಗೆ (ಒಂದು ಸಾವಿರ ಎರಡೂ ನೂರು ಅರವತ್ತು ವರ್ಷಗಳು) ದೇವರ ಜನರನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುತ್ತದೆ; 1798ರಲ್ಲಿ ಮೊದಲ “ಕೋಪ” ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗುವವರೆಗೆ. ಮೂವತ್ತೊಂದರಿಂದ ಮೂವತ್ತಾರನೇ ವಚನಗಳ ಇತಿಹಾಸವು ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಕೊನೆಯ ಆರು ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಪುನರಾವರ್ತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಆ ಇತಿಹಾಸವು ಐದರಿಂದ ಒಂಬತ್ತನೇ ವಚನಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಮಾದರಿಯಾಗಿ ಪೂರ್ವರೂಪಿತವಾಗಿತ್ತು.

ಕ್ರಿ.ಪೂ. 281ರಲ್ಲಿ ಸೆಲ್ಯೂಕಸ್ ಉತ್ತರದ ರಾಜನಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತನಾದದ್ದು 538ನೇ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇವೆರಡೂ ಭೌಗೋಳಿಕವಾದ ಮೂರು ಅಡ್ಡಿಗಳ ಜಯಿಸುವಿಕೆಯ ಸಮಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತರದ ರಾಜನ ಸಿಂಹಾಸನಾರೋಹಣವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. ಪಾಪಪೀಠದ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಅವಧಿಯನ್ನು ಹಲವು ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ: ಸಾವಿರ ಎರಡು ನೂರು ಅರವತ್ತು ದಿನಗಳು, ನಲವತ್ತೆರಡು ತಿಂಗಳುಗಳು, ಒಂದು ಕಾಲ, ಕಾಲಗಳು ಮತ್ತು ಅರ್ಧ ಕಾಲ, ಒಂದು ಅವಧಿ, ಮತ್ತು ಮೂರುವರೆ ವರ್ಷಗಳು. ಸೆಲ್ಯೂಕಸನ ಆಳ್ವಿಕೆ ಮೂವತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಮೂವತ್ತೈದರ ದಶಮಾಂಶ, ಅಥವಾ ದಶಾಂಶ, ಮೂರುವರೆ. ಮೂವತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳ ದಶಮಾಂಶವನ್ನು “ಮೂರು-ಬಿಂದು-ಐದು” (3.5) ವರ್ಷಗಳೆಂದೂ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. “ಮೂರುವರೆ” ಎಂಬುದು ಪಾಪಪೀಠದ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಅವಧಿಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ.

1798ರಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣದ ಅರಸನಾದ ನೆಪೋಲಿಯನ್ ಬೊನಪಾರ್ಟ್ (“ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ ಪುತ್ರ” ಎಂಬ ಅರ್ಥ) ತನ್ನ ಸೇನಾಧಿಪತಿಯನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ ಪೋಪನನ್ನು ಬಂಧಿಯಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಾಗ, ಪಾಪಸಿ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣಾಂತಿಕ ಗಾಯವನ್ನು ಹೊಂದಿತು. ಒಂದು ವರ್ಷದ ನಂತರ, 1799ರಲ್ಲಿ, ಪೋಪನು ದೇಶನಿರ್ಬಾಸನೆಯಲ್ಲಿ ಮರಣಹೊಂದಿದನು; ಅದೇ ರೀತಿ, ದಕ್ಷಿಣದ ಅರಸನಿಂದ ಬಂಧನಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟ ಉತ್ತರದ ಮೊದಲ ಅರಸನೂ ಮರಣಹೊಂದಿದನು. ಸೆಲ್ಯೂಕಸ್ ಕಾಲಿನಿಕಸ್ ಐಗುಪ್ತದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ ಕುದುರೆಯಿಂದ ಬಿದ್ದು ಸತ್ತನು. ಮೃಗದ ಮೇಲೆ ಸವಾರಿ ಮಾಡಿದವನು ಪೋಪನೇ ಆಗಿದ್ದನು. ಆ ಮೃಗವು ತನ್ನ ಸೈತಾನಿಕ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ಪೋಪನು ಬಳಸಿದ ರಾಜಕೀಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು. 1798ರಲ್ಲಿ ಆ ಮೃಗವು ಸಂಹಾರಗೊಂಡಿತು, ಮತ್ತು ಆ ಮೃಗದ ಮೇಲೆ ಸವಾರಿ ಮಾಡಿ ಅದನ್ನು ಆಳಿದ ಪೋಪನು ಒಂದು ವರ್ಷದ ನಂತರ ಮರಣಹೊಂದಿದನು. ಸೆಲ್ಯೂಕಸ್ ಕಾಲಿನಿಕಸ್ ಕುದುರೆಯಿಂದ—ತಾನು ಸವಾರಿ ಮಾಡಿದ ಮೃಗದಿಂದ—ಬಿದ್ದು ಸತ್ತನು. 1798 ಮತ್ತು 1799ರಲ್ಲಿ ಪಾಪಸಿಯ ಬಂಧನವು, ಉತ್ತರದ ಮೊದಲ ಅರಸನ ಬಂಧನದಿಂದ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರತಿರೂಪಿತವಾಗಿತ್ತು.

ದಕ್ಷಿಣದ ಅರಸನ ಕೋಪವು ಉತ್ತರದ ಅರಸನ ವಿರುದ್ಧ ಏಳಲು ಕಾರಣವಾದದ್ದು ಒಡೆದುಹೋದ ಶಾಂತಿ ಒಪ್ಪಂದವಾಗಿತ್ತು; ಇದನ್ನು ಬೆರೆನೀಕೆಯ (ದಕ್ಷಿಣದ ವಧು) ತಳ್ಳಿಹಾಕಲ್ಪಡುವಿಕೆ ಮತ್ತು ನಂತರ ಲಾವೊದಿಕೇಯ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಅವಳ ಮರಣದಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ. 1797ರಲ್ಲಿ ನಪೋಲಿಯನ್ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಮತ್ತು ಪಾಪೀಯ ರಾಜ್ಯಗಳ ನಡುವೆ ಒಂದು ಶಾಂತಿ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದನು. ಆ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಇಟಲಿಯ ಅಂಕೋನಾದ ಟೊಲೆಂಟಿನೊ ಎಂಬ ಪಟ್ಟಣದ ಹೆಸರು ಇಡಲಾಯಿತು, ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲಿ ಸಹಿ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು. 1798ರ ಫೆಬ್ರವರಿಯಲ್ಲಿ ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಪೋಪರನ್ನು ಬಂಧಿಯಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಾಗ ಅದು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು. ಆ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ರದ್ದುಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕಾರಣ, ಫ್ರಾನ್ಸ್ ತನ್ನ ಕ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ಹರಡಲು ಮಾಡಿದ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿತ್ತು.

ನಪೋಲಿಯನ್‌ನ ಜನರಲ್ ಡುಫೋಟ್ 1797ರಲ್ಲಿ ರೋಮಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದನು; ಅಂದು ಫ್ರಾನ್ಸ್‌ನ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿದ್ದ ಸರ್ಕಾರವಾದ ಡೈರೆಕ್ಟರಿಯು ಕಳುಹಿಸಿದ ಫ್ರೆಂಚ್ ದಂಡಯಾತ್ರಾ ಪಡೆಯ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿ ಅವನು ಅಲ್ಲಿದ್ದನು. ರೋಮಿನಲ್ಲಿ ಜನರಲ್ ಡುಫೋಟ್‌ನ ಹಾಜರಾತಿಯನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದ ಇಟಲಿಗೆ ನಡೆದ ಫ್ರೆಂಚ್ ದಂಡಯಾತ್ರೆಯ ಉದ್ದೇಶವು, ಇಟಾಲಿಯನ್ ಉಪಖಂಡದಲ್ಲಿ ಫ್ರೆಂಚ್ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಪಡೆಗಳು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದ, ಅಲ್ಪಕಾಲ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದ ಉಪರಾಜ್ಯವಾದ ರೋಮನ್ ಗಣರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡುವುದಾಗಿತ್ತು. ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಫ್ರೆಂಚರು ಯೂರೋಪಿನಾದ್ಯಂತ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಚಳವಳಿಗಳಿಗೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡುವುದಲ್ಲದೆ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಆದರ್ಶಗಳನ್ನು ಹರಡುವ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲೂ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಇಟಲಿಯಲ್ಲಿ ಅವರು ರಾಜತಂತ್ರಗಳನ್ನು ಉರುಳಿಸಿ, ಫ್ರೆಂಚ್ ಗಣರಾಜ್ಯದ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಗಣರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು.

ರೋಮ್‌ನಲ್ಲಿ ಡುಫೋಟ್‌ನ ಹಾಜರಾತಿ ಮತ್ತು ಅವನ ಕಾರ್ಯಗಳು ಪೋಪ್ ರಾಜ್ಯಗಳ ಬೆಂಬಲಿಗರು ಹಾಗೂ ಸ್ಥಳೀಯ ಅರಿಸ್ಟೋಕ್ರಾಟರನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಸಂರಕ್ಷಣಾವಾದಿ ಗುಂಪುಗಳ ವಿರೋಧವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದವು. 1797ರ ಡಿಸೆಂಬರ್‌ನಲ್ಲಿ, ಫ್ರೆಂಚ್ ಸೈನಿಕರು ಮತ್ತು ಪೋಪ್ ರಾಜ್ಯಗಳ ಬೆಂಬಲಿಗರ ನಡುವಿನ ಮುಖಾಮುಖಿಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಜನರಲ್ ಡುಫೋಟ್ ಹತ್ಯೆಗೆ ಒಳಗಾದನು; ಹೀಗೆ, ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ ಪೋಪ್‌ನನ್ನು ಬಂಧಿಯಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ನೆಪೋಲಿಯನ್ ಜನರಲ್ ಬೆರ್ತಿಯರ್‌ನನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ನೆಪ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಯಿತು. ದಕ್ಷಿಣದ ಮತ್ತು ಉತ್ತರದ ಅರಸರ ನಡುವಿನ ಭಂಗಗೊಂಡ ಶಾಂತಿ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯು, ಎರಡೂ ಇತಿಹಾಸಗಳಲ್ಲಿ, ಉತ್ತರದ ಅರಸನು ದಕ್ಷಿಣದ ಅರಸನಿಂದ ಬಂಧಿಯಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಡುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರೇರಣೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸಿತು.

ಎಂಟನೆಯ ವಚನವು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ: “ಅವರ ದೇವರುಗಳನ್ನೂ, ಅವರ ಪ್ರಧಾನರೊಡನೆ, ಅವರ ಬೆಳ್ಳಿಯೂ ಬಂಗಾರವೂ ಆದ ಅಮೂಲ್ಯ ಪಾತ್ರೆಗಳೊಡನೆ, ಐಗುಪ್ತಕ್ಕೆ ಬಂಧಿಗಳಾಗಿ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವನು.” ಈ ವಚನದ ನೆರವೇರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ಟೋಲೇಮಿ ಐಗುಪ್ತಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದಾಗ, ಉತ್ತರದ ರಾಜನು ಹಿಂದೆ ಅವರಿಂದ ಕಸಿದುಕೊಂಡಿದ್ದ ವಿಗ್ರಹಗಳನ್ನೂ ಕಲಾಕೃತಿಗಳನ್ನೂ ಅವರಿಗೆ ಮರಳಿಸಿ ಕೊಟ್ಟ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಗೌರವ ಸೂಚಕವಾಗಿ ಐಗುಪ್ತೀಯರು ಅವನಿಗೆ “ಯೂಎರ್ಗೇಟಿಸ್” (ಉಪಕಾರಕನು) ಎಂಬ ಬಿರುದನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಕ್ರಿ.ಶ. 1798ರಲ್ಲಿ ಫ್ರೆಂಚರ ಕೈಯಿಂದ ರೋಮ್ ದೋಚಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಇತಿಹಾಸಕಾರರ ದಾಖಲೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಒಂದೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಬಲವಾದ ಸೈನಿಕ ಕಾವಲಿನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಕುದುರೆಗಳು ಎಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಐನೂರು ವಾಹನಗಳು ನಗರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಟಿರುವುದು ಕಂಡುಬಂದಿತು.

ಆ ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಅಪಾರ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಪ್ರಾಚೀನ ಶಿಲ್ಪಗಳು ಮತ್ತು ಪುನರುಜ್ಜೀವನ ಯುಗದ ಚಿತ್ರಗಳು ಸೇರಿದ್ದುವು; ಟೋಲೆಂಟಿನೋ ಒಪ್ಪಂದದ ಭಂಗಗೊಂಡ ಶಾಂತಿ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಅವನ್ನು ಸ್ವಾಧೀನಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಕಲಾಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ Laocoon group, the Belvedere Apollo, the Dying Gaul, Cupid and Psyche, Ariadne on Naxos, the Medici Venus, ಮತ್ತು Tiber ಹಾಗೂ Nile ನ ಮಹಾಕಾಯ ಮೂರ್ತಿಗಳು; Raphael ಅವರ ಟೇಪೆಸ್ಟ್ರಿಗಳು ಮತ್ತು ಚಿತ್ರಗಳು, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ the Transfiguration, the Madonna di Foligno, the Madonna della Sedia, Titian ಅವರ Santa Conversazione; ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಕೃತಿಗಳು ಸೇರಿದ್ದುವು. 1807ರಲ್ಲಿ ಉದ್ಘಾಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಲೂವ್ರ್‌ನ Musee Napoleonian ನಲ್ಲಿ ಈ ಕಳವಳಗೊಂಡ ಖಜಾನೆಗಳನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಲಾಯಿತು, ಆದರೆ ಅದು ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರವೇ. ಪ್ಟೋಲೆಮಿ ಈಜಿಪ್ತದವರ ಖಜಾನೆಗಳನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ, ರೋಮಿನಿಂದ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯಲ್ಪಟ್ಟ ಖಜಾನೆಗಳನ್ನು ನೆಪೋಲಿಯನ್‌ನ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಸಂಗ್ರಹಾಲಯದ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಲಾಯಿತು.

ಐದನೇ ವಚನದಿಂದ ಒಂಬತ್ತನೇ ವಚನದವರೆಗೆ, ಕ್ರಿ.ಶ. 538ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿ 1798 ಮತ್ತು 1799ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಸಮಾನಾಂತರವಾಗಿದೆ. ಅವು ಮுப்பತ್ತೊಂದನೇ ವಚನದಿಂದ ಮுப்பತ್ತಾರನೇ ವಚನದವರೆಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ; ಈ ಅಧ್ಯಾಯದ ಕೊನೆಯ ಆರು ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಇದರ ಪ್ರತಿನಿಧಿತ್ವ ಕಾಣುತ್ತದೆ, ಅಲ್ಲಿ ಆಧುನಿಕ ರೋಮ್ ಮೂರು ಅಡಚಣೆಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಯಾರಿಂದಲೂ ಸಹಾಯವಿಲ್ಲದೆ ತನ್ನ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಬರುವಾಗ ಅದರ ಅಂತಿಮ ಸಬಲೀಕರಣವನ್ನು ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ನಂತರ ಹತ್ತನೇ ವಚನವು 1989ರ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸುತ್ತದೆ.

> ಆದರೆ ಅವನ ಪುತ್ರರು ಪ್ರಚೋದಿತರಾಗಿ, ಮಹಾ ಬಲಗಳ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತ ಸಮೂಹವನ್ನು ಸೇರಿಸುವರು; ಮತ್ತು ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಬಂದು, ಪ್ರವಾಹದಂತೆ ಉಕ್ಕಿ, ದಾಟಿಹೋಗುವನು; ನಂತರ ಅವನು ಮರಳಿ ಬಂದು, ತನ್ನ ಕೋಟೆಯವರೆಗೂ ಪ್ರಚೋದಿತರಾಗುವನು. ದಾನಿಯೇಲ 11:10.

ಹತ್ತನೇ ವಚನದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ನೆರವೇರಿಕೆ 1989ನೇ ವರ್ಷವನ್ನು ಪ್ರತಿರೂಪಿಸುತ್ತದೆ; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪಾಪಾಸನವು ರೋನಾಲ್ಡ್ ರೇಗನ್ ಅವರೊಂದಿಗೆ ರಹಸ್ಯ ಮೈತ್ರಿಯಲ್ಲಿ, ಪೆರೆಸ್ಟ್ರೊಯ್ಕಾದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಸೋವಿಯತ್ ಯೂನಿಯನ್ (USSR) ವಿಲೀನಗೊಂಡ ನಂತರ, “ಪ್ರವಾಹದಂತೆ ದಾಟಿ ಹೋಗಿ” “ಅದರ ಮೂಲಕ ಹಾದುಹೋಗಿ”, ಅದರ ಕೋಟೆಯಾದ (ರಷ್ಯಾ) ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುವಂತೆ ಮಾಡಿತು.

> ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನು ಅವನ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡುವನು; ಮತ್ತು ಉತ್ತರದ ರಾಜನು ರಥಗಳೊಡನೆ, ಕುದುರೆಸವಾರರೊಡನೆ, ಮತ್ತು ಅನೇಕ ನೌಕೆಗಳೊಡನೆ ಬಿರುಗಾಳಿಯಂತೆ ಅವನ ವಿರುದ್ಧ ಬರುವನು; ಅವನು ದೇಶಗಳೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಅವನ್ನು ಮುಳುಗಿಸಿ ದಾಟಿಹೋಗುವನು. ದಾನಿಯೇಲ 11:40.

ಹತ್ತನೇ ವಚನದ ಇತಿಹಾಸವು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 246ರಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನು ಉತ್ತರದ ರಾಜನನ್ನು ಜಯಿಸಿದುದಕ್ಕೆ ಪ್ರತೀಕಾರವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ 1798ರಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನು ಉತ್ತರದ ರಾಜನನ್ನು ಜಯಿಸಿದುದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಪ್ರತೀಕಾರವನ್ನೂ ಮಾದರಿಯಾಗಿ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ನಲವತ್ತನೇ ವಚನವು 1798ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲದಿಂದ ಆರಂಭವಾಯಿತು; ಆಗ ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನು (ನಾಸ್ತಿಕ ಫ್ರಾನ್ಸ್) ಉತ್ತರದ ರಾಜನಿಗೆ (ಪಾಪೀಯ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ) ಮಾರಕ ಗಾಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದನು; ಮತ್ತು ಅದು 1989ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟದ ಪತನದೊಂದಿಗೆ ನೆರವೇರಿತು. 1798ರ ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲವನ್ನು ನಲವತ್ತನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ, “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನು ಅವನಿಗೆ ತಳ್ಳುವನು” ಎಂಬ ವಾಕ್ಯಾಂಶದ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ವಚನದ ಕೊನೆಯ ಭಾಗವನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸುವ “ದ್ವಿಬಿಂದು” (:) 1989ರ ಮುಂದಿನ “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲವನ್ನು” ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. “ಮತ್ತು ಉತ್ತರದ ರಾಜನು ರಥಗಳೊಡನೆ, ಅಶ್ವಾರೋಹಿಗಳೊಡನೆ ಮತ್ತು ಅನೇಕ ನೌಕೆಗಳೊಡನೆ ಸುಂಟರಗಾಳಿಯಂತೆ ಅವನ ವಿರುದ್ಧ ಬರುವನು; ದೇಶಗಳೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಪ್ರವಾಹದಂತೆ ಉಕ್ಕಿ ದಾಟಿಹೋಗುವನು.”

ಈ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತೇವೆ.

> “ಕ್ರಿಯೆಗಳ ರಂಗಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಬಂದಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜನಾಂಗಕ್ಕೂ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ; ಇದರಿಂದ ಅದು ‘ಕಾವಲುಗಾರನೂ ಪರಿಶುದ್ಧನೂ’ ಎಂಬಾತನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವುದೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬುದು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೆಂದು. ಪ್ರವಾದನೆ ಲೋಕದ ಮಹಾ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಗಳಾದ—ಬಾಬಿಲೋನು, ಮೇದೋ-ಪಾರಸಿಕ, ಗ್ರೀಸು, ಮತ್ತು ರೋಮ್—ಇವುಗಳ ಉದಯ ಮತ್ತು ಪತನವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದರ ಸಂಗಡ, ಕಡಿಮೆ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಜನಾಂಗಗಳ ಸಂಗಡ ನಡೆದಂತೆಯೇ, ಇತಿಹಾಸವು ತಾನೇ ತಾನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ತನ್ನ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಅವಧಿಯಿತ್ತು; ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ವಿಫಲವಾಯಿತು; ಅದರ ಮಹಿಮೆ ಮಂಕಾಯಿತು; ಅದರ ಶಕ್ತಿ ದೂರವಾಯಿತು; ಮತ್ತು ಅದರ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ಆಕ್ರಮಿಸಿತು....”

> “ಪವಿತ್ರ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತೋರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವಂತೆ, ಜನಾಂಗಗಳ ಉದಯ ಮತ್ತು ಪತನದಿಂದ, ಕೇವಲ ಬಾಹ್ಯ ಮತ್ತು ಲೌಕಿಕ ವೈಭವವು ಎಷ್ಟು ಮೌಲ್ಯಹೀನವೆಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಕಲಿಯಬೇಕಾಗಿದೆ. ಬಾಬೆಲು, ತನ್ನ ಸಮಸ್ತ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ತನ್ನ ವೈಭವ ಸಮೇತ—ಅದರ ಸಮಾನವನ್ನು ನಮ್ಮ ಲೋಕವು ಆ ಬಳಿಕ ಎಂದಿಗೂ ಕಂಡಿಲ್ಲ—ಅಂದಿನ ಜನರಿಗೆ ಅಷ್ಟು ಸ್ಥಿರವೂ ಶಾಶ್ವತವೂ ಆಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಆ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ವೈಭವ—ಎಷ್ಟು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಳಿದು ಹೋಗಿದೆ! ‘ಹೊಲದ ಹೂವಿನಂತೆ’ ಅದು ನಾಶವಾಯಿತು. ದೇವರನ್ನು ತನ್ನ ಅಸ್ತಿವಾರವನ್ನಾಗಿ ಹೊಂದಿರದ ಎಲ್ಲವೂ ಹೀಗೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಆತನ ಉದ್ದೇಶದೊಂದಿಗೆ ಬಂಧಿತವಾಗಿರುವುದೂ, ಆತನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವುದೂ ಆದದ್ದೇ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲದು. ಆತನ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳೇ ನಮ್ಮ ಲೋಕವು ತಿಳಿದಿರುವ ಏಕೈಕ ಅಚಲವಾದವುಗಳು.” ಶಿಕ್ಷಣ, 177, 184.

Back to Articles