Article

# ದಾನಿಯೇಲನ ಗ್ರಂಥ - ನೂರು ಐವತ್ತೆರಡನೆಯದು

ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನ ಎರಡು ಕಡ್ಡಿಗಳ ಪ್ರತೀಕಾತ್ಮಕತೆ: ಪ್ರವಾದನೆ ಮತ್ತು ವಿಮೋಚನೆಯ ಮೂಲಕದ ಒಂದು ಪ್ರಯಾಣ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 22, 2024

Formats

PDF
Word

ನಾವು ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲ ಅಧ್ಯಾಯ ಮೂವತ್ತೇಳಿನ ಆ ಕ್ರಮವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ; ಅದು ಮೊದಲಿಗೆ ಏಳನೇ ತುತ್ತೂರಿಯ ಧ್ವನಿಮಾಡುವಿಕೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಲವೊದಿಕೆಗೆ ಉದ್ದೇಶಿಸಿದ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ; ಅದು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನು ಉತ್ತರ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ರಾಜ್ಯಗಳಾದ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಎರಡು ಕಡ್ಡಿಗಳ ಸೇರ್ಪಡೆಯನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುವ ಮೂಲಕ ಆ ಕ್ರಮವನ್ನು ಪುನಃ ಹೇಳಿ, ಅದನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಇದು ಏಳನೇ ತುತ್ತೂರಿಯ ಧ್ವನಿಮಾಡುವಿಕೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೈವತ್ವ ಮತ್ತು ಮಾನವತ್ವ ಒಂದಾಗುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ಒಂದು ಚಿತ್ರಣವಾಗಿದೆ. ಆ ಎರಡು ಜನಾಂಗಗಳು ಒಂದೇ ಜನಾಂಗವಾಗಿ ಸೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಬಳಿಕ, ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನು ಅವರ ಮೇಲೆ ಒಬ್ಬ ರಾಜನಿರುವುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ನಂತರ ಅವನು ಶಾಶ್ವತ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅದು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರೊಂದಿಗೆ ನೆರವೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಾಗಿದೆ; ಇದೇ ವೇಳೆ ಅಂತ್ಯಕಾಲದ ಆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಜನರು ದೇವರ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವನ್ನು ತಮ್ಮ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯಕ್ಕೂ ಹೊಂದಿರುವರು ಎಂಬುದನ್ನು ಅವನು ಒತ್ತಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.

ಆ ರೇಖೆಗೆ ನಾವು 1844ರಲ್ಲಿ ಯೋಹಾನನು ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಅಳೆಯುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸೇರಿಸಿದ್ದೇವೆ; ಹೀಗೆ ಅದು 2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರಂದು ಆರಂಭವಾದ ಅಂತಿಮ ಅಳತೆಯನ್ನು ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಅಳತೆಯ ಕುರಿತು ಜೆಕರ್ಯನೂ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ; ದೇವರು ತನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಇರಿಸಲು ಯೆರೂಸಲೇಮನ್ನು ನಗರದಾಗಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಆಯ್ಕೆಮಾಡುವಾಗಲೇ ಆ ಅಳತೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಅವನು ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ದೇವಾಲಯವನ್ನು ರಚಿಸುವ ಘಟಕಗಳು ಮತ್ತು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಉತ್ತರ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ರಾಜ್ಯಗಳ ಎರಡು ಕಡ್ಡಿಗಳು ಇವರ ನಡುವೆ ನಾವು ಒಂದು ಉಪಮೆಯನ್ನು ಎಳೆಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನ್ನ ದೈವತ್ವವನ್ನು ನೂರು ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮಾನವತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿಸುವ ಕಾರ್ಯವು, ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಪ್ರವಾದನೆಯೊಡನೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿ, ಉತ್ತರ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ರಾಜ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ತರಲಾದ ಚದುರಿಸುವಿಕೆಯ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಎರಡು ಪ್ರವಾದನೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

ಸುವಾರ್ತೆಯ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನ ಕೋಲುಗಳು ಯಾವುದನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು, ಸುವಾರ್ತೆಯ ಕುರಿತು ಒಂದು ಮೂಲಭೂತ ಅರಿವು ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನು ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ವಂಶಪಾರಂಪರ್ಯ ದೌರ್ಬಲ್ಯದ ನಂತರ ನಮ್ಮ ಪತನಗೊಂಡ ಶರೀರವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದನು; ಆ ದೌರ್ಬಲ್ಯವು ಮರಿಯಳ ಮೂಲಕ ಅವನಿಗೆ ಬಂದಿತ್ತು. ನಮ್ಮ ಮಾದರಿಯಾಗಿ, ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ತಂದೆಯ ಇಚ್ಛೆಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ, ತಾನು ಜಯಿಸಿದಂತೆಯೇ ನಾವೂ ನಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಆತನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ಅಧೀನಪಡಿಸಿ ಉಪಯೋಗಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ಜಯಿಸಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಆತನು ತೋರಿಸಿದನು. ನಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆ, ಆತ್ಮದ ಕೋಟೆಯಾಗಿರುವ ನಮ್ಮ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ, ಒಳ್ಳೆಯದಕ್ಕಾಗಲಿ ಕೆಟ್ಟದಕ್ಕಾಗಲಿ ಬಳಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

> “ಎರಡು ಅವಧಿಗಳ ಕೆಲಸವನ್ನು ಒಂದೇ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಮುಗಿಸಲು ಬಯಸುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗೆ, ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ತನ್ನದೇ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ನಡೆಯಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಬಾರದು. ದ್ವಿಗುಣವಾದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅನೇಕರಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಅತಿಯಾದ ಭಾರವನ್ನು ಹಾಕುವುದನ್ನೂ, ಸಮಂಜಸವಾದ ದೈಹಿಕ ವ್ಯಾಯಾಮವನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವುದನ್ನೂ ಅರ್ಥೈಸುತ್ತದೆ. ಮಾನಸಿಕ ಆಹಾರದ ಅತಿಮಿತಿಯನ್ನು ಮನಸ್ಸು ಗ್ರಹಿಸಿ ಜೀರ್ಣಿಸಬಲ್ಲದೆಂದು ಊಹಿಸುವುದು ಯುಕ್ತಿಯುಕ್ತವಲ್ಲ; ಜೀರ್ಣಾಂಗಗಳಿಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯ ಅವಧಿಯನ್ನೇ ಕೊಡದೆ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಭಾರವನ್ನು ಹಾಕುವುದೇ ಹೇಗೆ ಮಹಾ ಪಾಪವೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಅತಿಯಾಗಿ ಆಹಾರಣೆಯನ್ನು ನೀಡುವುದೂ ಅಷ್ಟೇ ಮಹಾ ಪಾಪವಾಗಿದೆ. ಮೆದುಳು ಸಮಗ್ರ ಮಾನವನ ದುರ್ಗವಾಗಿದ್ದು, ತಿನ್ನುವುದು, ಉಡುಪು ಧರಿಸುವುದು, ಅಥವಾ ನಿದ್ರಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಇರುವ ತಪ್ಪಾದ ಅಭ್ಯಾಸಗಳು ಮೆದುಳಿನ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿಸಿ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಬಯಸುವದಾದ ಉತ್ತಮ ಮಾನಸಿಕ ಶಿಸ್ತನ್ನು ಹೊಂದುವುದನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತವೆ. ಪರಿಗಣನೆಯೊಡನೆ ನಡೆಸಲ್ಪಡದ ದೇಹದ ಯಾವುದೇ ಭಾಗವು ತನ್ನ ಹಾನಿಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಮೆದುಳಿಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಯುವಜನರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಬೋಧನೆ ನೀಡುವಾಗ ಬಹಳ ತಾಳ್ಮೆಯೂ ಸ್ಥೈರ್ಯವೂ ಅಭ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದವರಾಗಬೇಕು; ಆಗ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸ್ನಾಯುವೂ ಮತ್ತು ಅಂಗವೂ ಸ್ವೈಚ್ಛಿಕವಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಅಸ್ವೈಚ್ಛಿಕವಾಗಲಿ ನಡೆಯುವ ಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಆರೋಗ್ಯವು ಫಲಿಸುವಂತೆ ಬಲಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಶಿಸ್ತಿನಡಿಯಲ್ಲಿ ತರಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನದ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮೆದುಳು ಉಜ್ಜೀವಿತಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.” Christian Education, 124.

ನಿತ್ಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಕಾರ್ಯವೆಂದರೆ ದೇವರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳ ಮೇಲೂ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸುಗಳ ಮೇಲೂ ಬರೆಯುವುದಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಹೃದಯವೂ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸೂ ನಮ್ಮ ಮೆದುಳೇ ಆಗಿರುವ “ನಮ್ಮ ಆತ್ಮಗಳ ದುರ್ಗ”ದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿವೆ.

> “ಗಂಡಸಿನಾಗಲಿ ಹೆಂಗಸಿನಾಗಲಿ, ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ಪರಿಶುದ್ಧತೆಯಿಂದ ಹಠಾತ್ ಒಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅಧಃಪತನ, ಭ್ರಷ್ಟತೆ ಮತ್ತು ಅಪರಾಧದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಇಳಿದುಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಮಾನವನನ್ನು ದೈವಿಕತೆಗೆ ರೂಪಾಂತರಗೊಳಿಸಲು ಕಾಲ ಬೇಕಾದಂತೆಯೇ, ದೇವರ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರನ್ನು ಮೃಗಸಹಜ ಅಥವಾ ಸೈತಾನಿಕ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಅಧೋಗತಿಗೊಳಿಸಲು ಸಹ ಕಾಲವೇ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ನಾವು ಯಾವುದನ್ನು ಅವಲೋಕಿಸುತ್ತೇವೋ, ಅದರಿಂದಲೇ ನಾವು ಮಾರ್ಪಡುತ್ತೇವೆ. ತನ್ನ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅಂಥ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತರಬೇತುಗೊಳಿಸಬಲ್ಲನು; ತಾನು ಒಮ್ಮೆ ಅಸಹ್ಯಪಟ್ಟಿದ್ದ ಪಾಪವೇ ಅವನಿಗೆ ಆನಂದಕರವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಅವನು ಜಾಗರೂಕರಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನೂ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದನ್ನೂ ನಿಲ್ಲಿಸಿದಾಗ, ಅವನು ದುರ್ಗವಾದ ಹೃದಯವನ್ನು ಕಾಯುವುದನ್ನೂ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಪಾಪ ಮತ್ತು ಅಪರಾಧದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಮನಸ್ಸು ಹೀನಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ನೈತಿಕ ಹಾಗೂ ಬೌದ್ಧಿಕ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ದಾಸ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಪಡಿಸಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೀನವಾದ ಭಾವೋದ್ರೇಕಗಳಿಗೆ ಅಧೀನಪಡಿಸುವಂತೆ ಅದನ್ನು ತರಬೇತುಗೊಳಿಸಲಾಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅದನ್ನು ಭ್ರಷ್ಟತೆಯಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ. ಶಾರೀರಿಕ ಮನಸ್ಸಿನ ವಿರುದ್ಧ ನಿರಂತರ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಲೇಬೇಕು; ಮತ್ತು ದೇವರ ಕೃಪೆಯ ಶೋಧಕ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ನಮಗೆ ಸಹಾಯ ದೊರಕಲೇಬೇಕು; ಆ ಕೃಪೆಯೇ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಆಕರ್ಷಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಶುದ್ಧ ಮತ್ತು ಪರಿಶುದ್ಧ ವಿಷಯಗಳ ಮೇಲೆ ಧ್ಯಾನಿಸುವ ಅಭ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ಒಲಪಡಿಸುತ್ತದೆ.” Adventist Home, 330.

“ಮನಸ್ಸು,” “ಹೃದಯ,” “ಮೇದುಳು” ಎಂಬುದು “ಆತ್ಮದ ಕೋಟೆ” ಆಗಿದೆ. ಕೋಟೆ ಎಂದರೆ ಪಾಪವು ಪ್ರವೇಶಿಸದಂತೆ ಕಾಪಾಡಲ್ಪಡಬೇಕಾದ ದುರ್ಗ.

> “ತಂದೆಯವರ ಬಳಿಗೆ ಮಾಡಿದ ತನ್ನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ, ಕ್ರಿಸ್ತನು ಲೋಕಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಆತ್ಮದ ಮೇಲೆ ಕೆತ್ತಲ್ಪಡಬೇಕಾದ ಒಂದು ಪಾಠವನ್ನು ನೀಡಿದನು. ‘ಇದೇ ನಿತ್ಯಜೀವವು,’ ಎಂದು ಆತನು ಹೇಳಿದನು, ‘ಅಂದರೆ ಅವರು ಏಕೈಕ ಸತ್ಯಸ್ವರೂಪನಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ಹಾಗೂ ನೀನು ಕಳುಹಿಸಿದ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದೇ.’ ಯೋಹಾನ 17:3. ಇದೇ ನಿಜವಾದ ಶಿಕ್ಷಣವಾಗಿದೆ. ಅದು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ದೇವರನ್ನೂ ಹಾಗೂ ಆತನು ಕಳುಹಿಸಿದ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನೂ ಅನುಭವಾತ್ಮಕವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಜ್ಞಾನವು, ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ದೇವರ ಸ್ವರೂಪಕ್ಕೆ ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ತನ್ನ ಮೇಲೆಯೇ ಅಧಿಪತ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಹೀಗಾಗಿ ಕೆಳಸ್ವಭಾವದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರೇರಣೆ ಮತ್ತು ವಾಂಛೆಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನ ಉನ್ನತ ಶಕ್ತಿಗಳ ಅಧೀನಕ್ಕೆ ತರುತ್ತದೆ. ಅದು ಅದರ ಧಾರಕನನ್ನು ದೇವರ ಮಗನಾಗಿಯೂ ಪರಲೋಕದ ವಾರಸುದಾರನಾಗಿಯೂ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅದು ಅವನನ್ನು ಅನಂತನ ಮನಸ್ಸಿನೊಂದಿಗೆ ಸಂವಹನಕ್ಕೆ ತರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವದ ಸಮೃದ್ಧ ನಿಧಿಗಳನ್ನು ಅವನ ಮುಂದೆ ತೆರೆಯುತ್ತದೆ.” Christ’s Object Lessons, 114.

“ಉನ್ನತ ಅಧಿಕಾರಗಳು” “ಕೆಳಗಿನ ಸ್ವಭಾವದ ಪ್ರೇರಣೆಗಳು ಮತ್ತು ವಾಂಛೆಗಳನ್ನು” ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ ಅಧೀನಕ್ಕೆ ತರಲು ಉಪಯೋಗಿಸಲ್ಪಡಬೇಕು. ಉನ್ನತ ಅಧಿಕಾರಗಳು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿವೆ; ಮತ್ತು “ಅನಂತನ ಮನಸ್ಸಿನೊಂದಿಗೆ ಸಹವಾಸ”ವೇ “ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ದೇವರ ಪ್ರತಿರೂಪಕ್ಕೆ ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ.” ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮುದ್ರೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮೃಗದ ಪ್ರತಿರೂಪವು ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಂದು ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರತಿರೂಪವು ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಈ ಪರಿವರ್ತನೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸುವುದು ಮನಸ್ಸುಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಪರ್ಕವೇ. ಪೌಲನು ಗುರುತಿಸಿದಂತೆ ದೈಹಿಕ ಅಥವಾ ಶಾರೀರಿಕ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವರು ಶರೀರದ ಪ್ರತಿರೂಪವಾದ—ಮೃಗದ ಪ್ರತಿರೂಪವನ್ನು—ರೂಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ತಲುಪಿದವರು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರತಿರೂಪವನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ವಾಗ್ದಾನವೆಂದರೆ, ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಶಾರೀರಿಕ ಮನಸ್ಸಿನೊಂದಿಗೆ ಜನಿಸಿದ್ದರೂ, ಪರಿವರ್ತನೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹೊಂದುವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ತಲುಪಬಹುದು.

> ಕ್ರಿಸ್ತ ಯೇಸುವಿನಲ್ಲಿಯೂ ಇದ್ದ ಮನೋಭಾವವೇ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿಯೂ ಇರಲಿ: ಆತನು ದೇವರ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದವನಾಗಿದ್ದು, ದೇವರಿಗೆ ಸಮಾನನಾಗಿರುವುದನ್ನು ಅಪಹರಣವೆಂದು ಎಣಿಸಲಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಶೂನ್ಯಗೊಳಿಸಿಕೊಂಡು, ದಾಸನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಮನುಷ್ಯರ ಸಾದೃಶ್ಯದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾದನು; ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದು, ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ತಗ್ಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಮರಣದವರೆಗೂ ವಿಧೇಯನಾದನು, ಹೌದು, ಶಿಲುಬೆಯ ಮರಣದವರೆಗೂ. ಫಿಲಿಪ್ಪಿಯವರಿಗೆ 2:5–8.

ನಾವು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕು, ಅದು ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿಯೂ ಇದ್ದ ಹಾಗೆಯೇ; ಏಕೆಂದರೆ ನಾವು ಆತನ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಆ ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲ; ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವುದು ಶಾರೀರಿಕ ಮನಸ್ಸು, ಪಾಪದ ಅಧೀನಕ್ಕೆ ಮಾರಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು.

> ಆದದರಿಂದ ಈಗ ಕ್ರಿಸ್ತ ಯೇಸುವಿನಲ್ಲಿ ಇರುವವರಿಗೆ ಯಾವ ದಂಡನೆಯೂ ಇಲ್ಲ; ಅವರು ಶರೀರಾನುಸಾರ ನಡೆಯದೆ ಆತ್ಮಾನುಸಾರ ನಡೆಯುವವರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಯಾಕಂದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತ ಯೇಸುವಿನಲ್ಲಿರುವ ಜೀವದ ಆತ್ಮದ ಧರ್ಮವು ನನ್ನನ್ನು ಪಾಪದ ಹಾಗೂ ಮರಣದ ಧರ್ಮದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಮಾಡಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವು ಶರೀರದ ನಿಮಿತ್ತ ದುರ್ಬಲವಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಮಾಡಲಾರದ್ದನ್ನು ದೇವರು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಮಗನನ್ನು ಪಾಪಮಯ ಶರೀರದ ಸಾದೃಶ್ಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪಾಪದ ನಿಮಿತ್ತ ಕಳುಹಿಸಿ, ಶರೀರದಲ್ಲಿಯೇ ಪಾಪಕ್ಕೆ ದಂಡನೆ ವಿಧಿಸಿದನು; ಇದರಿಂದ ಶರೀರಾನುಸಾರ ನಡೆಯದೆ ಆತ್ಮಾನುಸಾರ ನಡೆಯುವ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ನೀತಿಯು ನೆರವೇರಲಿ. ಯಾಕಂದರೆ ಶರೀರಾನುಸಾರ ಇರುವವರು ಶರೀರದ ವಿಷಯಗಳನ್ನೇ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಡುತ್ತಾರೆ; ಆತ್ಮಾನುಸಾರ ಇರುವವರು ಆತ್ಮದ ವಿಷಯಗಳನ್ನೇ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಡುತ್ತಾರೆ. ಶರೀರದ ಮನಸ್ಸು ಮರಣ; ಆತ್ಮದ ಮನಸ್ಸು ಜೀವವೂ ಸಮಾಧಾನವೂ ಆಗಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಶರೀರದ ಮನಸ್ಸು ದೇವರ ವಿರುದ್ಧವಾದ ದ್ವೇಷವಾಗಿದೆ; ಅದು ದೇವರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಅಧೀನವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಅಧೀನವಾಗಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದದರಿಂದ ಶರೀರದಲ್ಲಿರುವವರು ದೇವರನ್ನು ಪ್ರಸನ್ನಪಡಿಸಲಾರರು. ಆದರೆ ದೇವರ ಆತ್ಮನು ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ವಾಸವಾಗಿದ್ದರೆ ನೀವು ಶರೀರದಲ್ಲಿಲ್ಲ, ಆತ್ಮದಲ್ಲಿದ್ದೀರಿ. ಯಾರಿಗಾದರೂ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಆತ್ಮವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಅವನು ಆತನವನಲ್ಲ. ಕ್ರಿಸ್ತನು ನಿಮ್ಮೊಳಗಿದ್ದರೆ, ಪಾಪದ ನಿಮಿತ್ತ ದೇಹವು ಸತ್ತದ್ದೇ ಆಗಿದೆ; ಆದರೆ ನೀತಿಯ ನಿಮಿತ್ತ ಆತ್ಮವು ಜೀವವಾಗಿದೆ. ರೋಮಾಪುರದವರಿಗೆ 8:1–10.

ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರಾಗಿರುವುದು ಜೀವ, ಮತ್ತು ಶರೀರಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರಾಗಿರುವುದು ಮರಣ. ಶರೀರವು ಕೆಳಸ್ವಭಾವವಾಗಿದೆ; ಅದು ನಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳ ಮೂಲವಾಗಿದೆ. ಶರೀರಸಂಬಂಧಿಯಾದ ಕೆಳಸ್ವಭಾವವು ಮೇಲ್ಸ್ವಭಾವದ ಆಳ್ವಿಕೆಗೆ ಒಳಪಡುವಂತಿರಬೇಕು; ಇದು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನ ಅಧೀನತೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಾರ್ಯಗತಗೊಳಿಸುವುದರಿಂದ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಮೇಲಿನ ಶಾರೀರಿಕ ಮನಸ್ಸುಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಈಗಲೇ ರೂಪಾಂತರಗೊಳ್ಳಬಹುದು, ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಕೆಳಸ್ವಭಾವವು ಬದಲಾಗಲು ಎರಡನೇ ಆಗಮನದವರೆಗೆ ಕಾಯಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನ ಎರಡು ಕೋಲುಗಳು, ಆವರಣವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಒಂದು ಕೋಲನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು ಆ ಕೋಲು 1798ರಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ತಲುಪಿತು. ಅದು ಆತಿಥೇಯರನ್ನು ತುಳಿದುಹಾಕಿದ ಹನ್ನೆರಡು ನೂರು ಅರವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಪೌರಾಣಿಕ ಮತಾಚಾರದಿಂದಲೂ, ಮತ್ತು ಆತಿಥೇಯರನ್ನು ತುಳಿದುಹಾಕಿದ ಹನ್ನೆರಡು ನೂರು ಅರವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಪಾಪಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಿಂದಲೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಆ ಕೋಲು ದೇವರ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವನ್ನು ತುಳಿದುಹಾಕುವುದನ್ನು ಸೂಚಿಸಲಿಲ್ಲ, ಯಾಕಂದರೆ ದೇವರ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವು ದಕ್ಷಿಣ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಇತ್ತು. ಪೌರಾಣಿಕ ಮತಾಚಾರ ಮತ್ತು ಪಾಪಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಿಂದ ತುಳಿದುಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟ ಆತಿಥೇಯರು ಮಾನವೀಯ ದೇವಾಲಯವಾಗಿದ್ದರು; ಆದರೆ ದಕ್ಷಿಣ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಅದು ದೇಹವಾಗಿತ್ತು, ಮತ್ತು ತಲೆಯನ್ನು ಇರಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ದೇವರು ಆಯ್ದುಕೊಂಡ ಸ್ಥಳವು ದಕ್ಷಿಣ ರಾಜ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಉತ್ತರ ರಾಜ್ಯವು ದೇಹವಾಗಿತ್ತು; ದಕ್ಷಿಣ ರಾಜ್ಯವು ತಲೆಯಾಗಿತ್ತು.

ಉತ್ತರ ರಾಜ್ಯದ ಹನ್ನೆರಡು ನೂರು ಅರವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಎರಡು ವಿಭಾಗಗಳು, ದೇಹದ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಪಾಪದ ಕಡೆಗೆ ಇರುವ ಎರಡು ವಿಭಿನ್ನ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ; ಅವುಗಳೆಂದರೆ ವಂಶಪಾರಂಪರ್ಯವಾಗಿ ಬಂದ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳು ಮತ್ತು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳು. ಪೇಗನಿಸಮ್ ದೇಹದ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿರುವ ಪಾಪದ ವಂಶಪಾರಂಪರ್ಯ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳ ಸಂಕೇತವಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಪೇಪಲಿಸಮ್ ಪೇಗನಿಸಮ್‌ನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದದ್ದು, ಪಾಪದ ಕಡೆಗೆ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಯಾವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೂ ದೇಹದ ದೇವಾಲಯವು ಎರಡನೇ ಆಗಮನದವರೆಗೂ ರೂಪಾಂತರಗೊಳ್ಳಲಾರದೆ ಇದ್ದುದರಿಂದ, ಉತ್ತರ ರಾಜ್ಯದ ಕೋಲು 1798ರವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ ವಿಸ್ತರಿಸಿತು; ಮತ್ತು ಯೋಹಾನನಿಗೆ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಅಳೆಯಲು ಹೇಳಿದಾಗ, ಆ ಕೋಲನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು.

“ಪರಿವರ್ತನೆ” ಎಂಬ ಪದವು ಒಂದು ಸ್ಥಿತಿ ಅಥವಾ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಸ್ಥಿತಿ ಅಥವಾ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಆಗುವ ರೂಪಾಂತರ ಅಥವಾ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಆದಾಮ ಮತ್ತು ಹವ್ವರು ಪಾಪ ಮಾಡಿದಾಗ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಮೂಲ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ “ಪರಿವರ್ತಿತರಾದರು”; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ದೇವರ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ, ಕೆಳಮಟ್ಟದ ಶಕ್ತಿಗಳ ಮೇಲೆ ಮೇಲ್ಮಟ್ಟದ ಶಕ್ತಿಗಳು ನಿಯಂತ್ರಣ ವಹಿಸುವಂತೆಯೇ, ಪರಿಪೂರ್ಣರಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರು. ಅವರು ಪಾಪ ಮಾಡಿದಾಗ, ಕೆಳಮಟ್ಟದ ಶಕ್ತಿಗಳು ಮೇಲ್ಮಟ್ಟದ ಶಕ್ತಿಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಸಾಧಿಸಿದ ಸ್ಥಿತಿಯ ಜೀವಿಗಳಾಗಿ ಅವರು “ಪರಿವರ್ತಿತರಾದರು.” ಆ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅವರು ತಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಸಂತತಿಗಳಿಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಿದರು.

ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನ ಎರಡು ಕಡ್ಡಿಗಳ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ, ಕರ್ತನು ರಾಜನು ವಾಸಿಸಿದ್ದ ತಲೆಯಾಗಿ, ಅಂದರೆ ರಾಜಧಾನಿಯಾಗಿ, ಯೆರೂಸಲೇಮನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿದನು. ಅದು ಉನ್ನತ ಅಧಿಕಾರವಾಗಿರಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಎರಡು ಕಡ್ಡಿಗಳ ಉಪಮೆಯಲ್ಲಿ, ದಕ್ಷಿಣ ರಾಜ್ಯವು ಉತ್ತರದ ಉನ್ನತ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಕೀಳಾದ ಅಧಿಕಾರವಾಗಿತ್ತು. ಎರಡು ಕಡ್ಡಿಗಳನ್ನು ಒಂದಾಗಿಸಬೇಕೆಂದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಪರಿವರ್ತನೆ, ದಕ್ಷಿಣ ರಾಜ್ಯವು ತನ್ನ ತಲೆಯ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಮರುಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಡುವುದನ್ನು ಅಗತ್ಯವನ್ನಾಗಿಸಿತು. ಅದು ಉತ್ತರ ರಾಜ್ಯದ ಕಡೆಗೆ ಪರಿವರ್ತಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು, ಏಕೆಂದರೆ ಆಗ ಅದು ಉತ್ತರದ ನಿಜವಾದ ರಾಜನೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ನಿಜವಾದ ಉತ್ತರ ರಾಜ್ಯದ ಸಿಂಹಾಸನಮಂದಿರದೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.

ಈ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಉತ್ತರ ರಾಜ್ಯವು 1798ರವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಮುಂದುವರಿದಿತು, ಮತ್ತು 1798ರವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ ತಲುಪಿದ್ದ ಹೊರ ಅಂಗಳವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವಂತೆ ಯೋಹಾನನಿಗೆ ಹೇಳಲಾಯಿತು. ಮೂರನೇ ದೂತನ ಆಗಮನದೊಂದಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣ ರಾಜ್ಯವು ಎರಡು ಸಾವಿರ ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಂಬಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಲ್ಪಡುವುದಾಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ಯೋಹಾನನು ಆಗ ಅಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ದೇವಾಲಯದ ಎರಡು ಮಂದಿರಗಳೊಳಗೆ ದೈವತ್ವ ಮತ್ತು ಮಾನವತ್ವದ ಸಂಯೋಗವು ನೆರವೇರಿದಾಗ ಉತ್ತರ ರಾಜ್ಯವು ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಮೂರನೇ ದೂತನ ಆಗಮನದ ವೇಳೆ, ಉತ್ತರ ರಾಜ್ಯವು ನಲವತ್ತಾರು ಎಂಬ ಸಂಬಂಧಕೊಂಡಿಯ ಮೂಲಕ ದಕ್ಷಿಣ ರಾಜ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ಆದರೆ ದಕ್ಷಿಣ ರಾಜ್ಯದಂತೆಯೇ ಅದು 1844ರೊಂದಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದಿರಲಿಲ್ಲ.

ದಕ್ಷಿಣ ರಾಜ್ಯವು ನಲವತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳ ದೇವಾಲಯದೊಂದಿಗೂ, ಹಾಗೂ ಎರಡು ನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೈವತ್ವ ಮತ್ತು ಮಾನವತ್ವದ ಸಂಯೋಗದೊಂದಿಗೂ ಸಂಬಂಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. 1798ರಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ರಾಜ್ಯವು ನಲವತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳ ದೇವಾಲಯದ ಅಡಿಪಾಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿತು, ಆದರೆ ಅದು ಅಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು; ಏಕೆಂದರೆ ಅಡಿಪಾಯವಾಗಿ ಅದು ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಮಾಂಸವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು, ಮತ್ತು ಅವನ ಮಾಂಸವು ಲೋಕದ ಅಡಿಪಾಯದಿಂದಲೇ ಹತ್ಯೆಗೀಡಾಗಿತ್ತು. ಎಲ್ಲಾ ದೇವಾಲಯಗಳೂ ಪರಸ್ಪರ ವಿನಿಮಯಯೋಗ್ಯ ಸಂಕೇತಗಳಾಗಿವೆ; ಮತ್ತು 1798ರಲ್ಲಿ ನಲವತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳ ಅಡಿಪಾಯವು ಅವನ ಮಾನವ ಮಾಂಸವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ, ಹಾಗೂ 1844ರಲ್ಲಿ ಆ ನಲವತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳ ಸಮಾಪ್ತಿಯು ಅವನ ದೈವತ್ವವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ.

1798ರವರೆಗೆ ತುಳಿದುಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟ ಆತಿಥೇಯನು ದೇವರ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಆ ಕಾಲಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ದೇವರ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವು ತುಳಿದುಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ ಚಿತ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ಆ ತುಳಿದುಹಾಕುವ ಕಾರ್ಯವು ದಕ್ಷಿಣ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ, ಅಂದರೆ ತನ್ನ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವನ್ನೂ ತನ್ನ ನಾಮವನ್ನೂ ಸ್ಥಾಪಿಸುವದಕ್ಕಾಗಿ ದೇವರು ಯೆರೂಸಲೇಮನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿದ್ದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ತುಳಿದುಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಆತಿಥೇಯನು ಅನ್ಯಜನರನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿತ್ತು; ಅದು ದೇಹವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಆದಾಮ ಮತ್ತು ಹವ್ವರು ಪಾಪ ಮಾಡಿದಾಗ, ಪಾಪದಿಂದ ಮಾನವಕುಲವು ತುಳಿಯಲ್ಪಡುವ ಏಳು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಆರಂಭವಾದವು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಲೋಕದ ಅಸ್ತಿವಾರದಿಂದಲೇ ಹತ್ಯೆಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಕುರಿಮರಿ, ಮಾನವಕುಲದ ಪಾಪಭರಿತ ನಗ್ನತೆಯನ್ನು ಮುಚ್ಚುವದಕ್ಕಾಗಿ ಕುರಿಮರಿಯ ಚರ್ಮಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಿತು. ಮಾನವಕುಲದ ತುಳಿಯಲ್ಪಡುವಿಕೆ 1798ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಾಗ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪರಿಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೇವಾಲಯದ ಪ್ರತಿರೂಪದ ಅಸ್ತಿವಾರವೂ ನಿರ್ಮಾತಾವೂ ಆಗಿರುವ ಆ ಕುರಿಮರಿ ಮತ್ತೆ ಹತ್ಯೆಗೀಡಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ರಾಜ್ಯವೂ, ಅದರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಮಾನವ ದೇವಾಲಯವೂ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡವು.

1798ನೇ ವರ್ಷವು ನಕಲಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಸ್ತನು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ಕಾಲವಾಗಿತ್ತು; ಅದು ಅವನು ತನ್ನ ಸೈತಾನಿಕ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಮೂರು ಮತ್ತು ಅರ್ಧ ಪ್ರವಾದಿಕ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನೀಡಿದ ನಂತರ ಸಂಭವಿಸಿತು. ಆ ಸಾಕ್ಷಿಯ ಅವಧಿ ಕ್ರಿ.ಶ. 538ನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಅಧಿಕಾರ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟುದರಿಂದ ಆರಂಭವಾಯಿತು; ಅದಕ್ಕೆ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಕ್ರಿ.ಶ. 508ನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಸಿದ್ಧತೆಯ ಅವಧಿಯಿತ್ತು. ಅದು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಜನನದಿಂದ ಆರಂಭವಾದ, ಅವನಿಗೆ ಅಧಿಕಾರ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಾಗ—ಅವನು ದೀಕ್ಷಾಸ್ನಾನ ಹೊಂದಿದಾಗ—ಅಂತ್ಯಗೊಂಡ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಸಿದ್ಧತೆಯ ಸೈತಾನಿಕ ನಕಲಿಯಾಗಿತ್ತು; ಅದರ ನಂತರ ಆತನು ಮೂರು ಮತ್ತು ಅರ್ಧ ನಿಜವಾದ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ತನ್ನ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ನೀಡಿದನು; ಹೀಗೆ ಲೋಕದ ಅಸ್ತಿವಾರದಿಂದಲೇ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ಕುರಿಯಾದಾತನು ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟ ಬಿಂದುವಿಗೆ ತಲುಪಿದನು. ಆಗ, ದೇವಾಲಯವು ನಾಶವಾದ ಮೇಲೆ ಆತನು ಅದನ್ನು ಮೂರು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಎಬ್ಬಿಸುವೆನು ಎಂಬ ಆತನ ವಾಗ್ದಾನವು ನೆರವೇರಿತು.

ತನ್ನ ದೇಹದ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುವವರು ಆತನೇ ಆಗಿರಬೇಕಾಗಿತ್ತು; ಏಕೆಂದರೆ ಪುನರುತ್ಥಾನವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದದ್ದು ಆತನ ದೈವತ್ವದ ಶಕ್ತಿಯೇ ಆಗಿತ್ತು. ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಆತನ ದೈವತ್ವವು ಸಾಯಲಿಲ್ಲ; ಶಿಲುಬೆಯ ಮೇಲೆ ಸತ್ತದ್ದು ಆತನ ಮಾನವತ್ವವೇ ಆಗಿತ್ತು; ಯಾಕಂದರೆ ದೇವರು ಸಾಯುವುದು ಅಸಾಧ್ಯ.

> “‘ನಾನೇ ಪುನರುತ್ಥಾನವೂ ಜೀವವೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ’ (ಯೋಹಾನ 11:25). ‘ನಾನು ನನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಇಡುತ್ತೇನೆ, ಅದನ್ನು ಮತ್ತೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವದಕ್ಕಾಗಿಯೇ’ (ಯೋಹಾನ 10:17) ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾತನು, ತನ್ನಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಜೀವಕ್ಕೆ ಸಮಾಧಿಯಿಂದ ಹೊರಬಂದನು. ಮಾನವತ್ವವು ಮರಣಪಟ್ಟಿತು; ದೈವತ್ವವು ಮರಣಿಸಲಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ದೈವತ್ವದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಮರಣದ ಬಂಧಗಳನ್ನು ಮುರಿಯುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದನು. ತಾನು ಇಚ್ಛಿಸುವವರಿಗೆ ಜೀವ ತುಂಬುವದಕ್ಕಾಗಿ ತನ್ನಲ್ಲೇ ಜೀವವಿದೆ ಎಂದು ಆತನು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ.” Selected Messages, ಪುಸ್ತಕ 1, 301.

1798ರಲ್ಲಿ, “ಉತ್ತರ ರಾಜ್ಯ”ದ ಸೈನ್ಯವಾಗಿದ್ದ ಮಾನವ ಮಂದಿರವು ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಬಂತು; ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಕೆಳ ಸ್ವಭಾವದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ದ್ವಿತೀಯ ಆಗಮನದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಪುನರುತ್ಥಾನದವರೆಗೆ ಅದು ಬದಲಾಗಲಾರದು. ಆದರೆ, ಕ್ರಿಸ್ತನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿದ ಮಂದಿರದ ನಲವತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳ ಅಸ್ತಿವಾರವನ್ನು ಅದು ಗುರುತಿಸಿತು; ಪರಿವರ್ತನಗೊಳ್ಳಬಲ್ಲ ಆ ಮಂದಿರವು ದಕ್ಷಿಣ ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ಅದು ಮನಸ್ಸಿನ ಉನ್ನತ ಶಕ್ತಿಗಳ ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದು, ಪಾಪಿಯು ನೀತೀಕರಿಸಲ್ಪಡುವ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಪರಿವರ್ತಿತವಾಗುತ್ತದೆ.

> “ಕ್ರಿಸ್ತನು ತಾನೇ ಹಾಕಿದ್ದ ಅಸ್ತಿವಾರದ ಮೇಲೆ ಅಪೋಸ್ತಲರು ದೇವರ ಸಭೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿದರು. ಸಭೆಯ ನಿರ್ಮಾಣವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಲು ದೇವಾಲಯ ಕಟ್ಟುವ ರೂಪಕವನ್ನು ಪರಿಶುದ್ಧ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಆಗಾಗ್ಗೆ ಬಳಸಲಾಗಿದೆ. ಕರ್ತನ ಮಂದಿರವನ್ನು ಕಟ್ಟಬೇಕಾದ ಕೊಂಬೆಯೆಂದು ಜೆಕರ್ಯನು ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾನೆ. ಈ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಅನ್ಯಜನಾಂಗದವರೂ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವರೆಂದು ಅವನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ‘ದೂರದಲ್ಲಿರುವವರು ಬಂದು ಕರ್ತನ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟುವರು;’ ಮತ್ತು ಯೆಶಾಯನು ಹೀಗೆ ಘೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ, ‘ಪರದೇಶಿಗಳ ಪುತ್ರರು ನಿನ್ನ ಗೋಡೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುವರು.’ ಜೆಕರ್ಯ 6:12, 15; ಯೆಶಾಯ 60:10.”

> ಈ ದೇವಾಲಯದ ನಿರ್ಮಾಣದ ಕುರಿತು ಬರೆಯುತ್ತಾ, ಪೇತ್ರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: “ಯಾರ ಬಳಿಗೆ ನೀವು ಬರುವರೋ, ಆತನು ಜೀವಂತವಾದ ಕಲ್ಲಾಗಿದ್ದು, ಮನುಷ್ಯರಿಂದ ತಿರಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನಾದರೂ ದೇವರಿಂದ ಆರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಮೂಲ್ಯನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ನೀವು ಸಹ ಜೀವಂತ ಕಲ್ಲುಗಳಾಗಿ ಆತ್ಮಿಕ ಗೃಹವಾಗಿ, ಪರಿಶುದ್ಧ ಯಾಜಕ ಸಮೂಹವಾಗಿ ಕಟ್ಟಲ್ಪಡುತ್ತೀರಿ, ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮೂಲಕ ದೇವರಿಗೆ ಅಂಗೀಕಾರವಾಗುವ ಆತ್ಮಿಕ ಬಲಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವದಕ್ಕಾಗಿ.” 1 ಪೇತ್ರ 2:4, 5.

> “ಯೆಹೂದ್ಯರಿಗೂ ಅನ್ಯಜನರಿಗೂ ಸೇರಿದ ಲೋಕದ ಕಲ್ಲುಗಣಿಯಲ್ಲಿ ಅಪೋಸ್ತಲರು ಶ್ರಮಪಟ್ಟು, ಅಸ್ತಿವಾರದ ಮೇಲೆ ಇರಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದರು. ಎಫೆಸದ ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳಿಗೆ ಬರೆದ ತನ್ನ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಪೌಲನು ಹೀಗೆಂದನು: ‘ಆದ್ದರಿಂದ ಈಗ ನೀವು ಇನ್ನು ಪರദേശಿಗಳೂ ಅನ್ಯರೂ ಅಲ್ಲ, ಪರಿಶುದ್ಧರೊಂದಿಗೆ ಸಹಪೌರರೂ ದೇವರ ಮನೆಯವರೂ ಆಗಿದ್ದೀರಿ; ಅಪೋಸ್ತಲರೂ ಪ್ರವಾದಿಗಳೂ ಆಗಿರುವ ಅಸ್ತಿವಾರದ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟವರಾಗಿದ್ದೀರಿ; ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನೇ ಮುಖ್ಯ ಮೂಲೆಗಲ್ಲಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಆತನಲ್ಲಿಯೇ ಸಮಗ್ರ ಕಟ್ಟಡವು ಸರಿಯಾಗಿ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಜೋಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಕರ್ತನಲ್ಲಿ ಪರಿಶುದ್ಧ ದೇವಾಲಯವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ; ಆತನಲ್ಲಿಯೇ ನೀವೂ ಸಹ ಆತ್ಮದ ಮೂಲಕ ದೇವರ ನಿವಾಸವಾಗುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕಟ್ಟಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ.’ ಎಫೆಸದವರಿಗೆ 2:19–22.”

> ಮತ್ತೂ ಆತನು ಕೊರಿಂಥದವರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಬರೆದನು: “ನನಗೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ದೇವರ ಕೃಪೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಮುಖ್ಯ ನಿರ್ಮಾಣಕಾರನಂತೆ ನಾನು ಅಸ್ತಿವಾರವನ್ನು ಇಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ, ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಅದರ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನು ಅದರ ಮೇಲೆ ಹೇಗೆ ಕಟ್ಟುತ್ತಾನೆಂಬುದರಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರವಾಗಿರಲಿ. ಏಕೆಂದರೆ ಇಡಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಅಸ್ತಿವಾರವಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ಅಸ್ತಿವಾರವನ್ನು ಯಾರೂ ಇಡಲಾರರು; ಆ ಅಸ್ತಿವಾರವು ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಈಗ ಯಾರಾದರೂ ಈ ಅಸ್ತಿವಾರದ ಮೇಲೆ ಬಂಗಾರ, ಬೆಳ್ಳಿ, ಅಮೂಲ್ಯ ಕಲ್ಲುಗಳು, ಮರ, ಹುಲ್ಲು, ಗದ್ದಲು ಇವುಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಿದರೆ; ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನ ಕೃತ್ಯವು ಪ್ರಕಟವಾಗುವುದು; ಏಕೆಂದರೆ ಆ ದಿನವು ಅದನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದು, ಯಾಕಂದರೆ ಅದು ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಪ್ರಕಟವಾಗುವುದು; ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನ ಕೃತ್ಯವು ಯಾವ ವಿಧವಾದದ್ದು ಎಂಬುದನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವುದು.” 1 ಕೊರಿಂಥದವರಿಗೆ 3:10–13.

> “ಅಪೋಸ್ತಲರು ದೃಢವಾದ ಅಸ್ತಿವಾರದ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟಿದರು, ಅಂದರೆ ಯುಗಯುಗಗಳ ಶಿಲೆಯಾದ ಆ ಶಿಲೆಯ ಮೇಲೆಯೇ. ಈ ಅಸ್ತಿವಾರದ ಬಳಿಗೆ ಅವರು ಲೋಕದಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿ ತೆಗೆದ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ತಂದರು. ಕಟ್ಟುಗಾರರು ಅಡಚಣೆಯಿಲ್ಲದೆ ಪರಿಶ್ರಮಿಸಲಿಲ್ಲ. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಶತ್ರುಗಳ ವಿರೋಧದಿಂದ ಅವರ ಕೆಲಸ ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣಗೊಂಡಿತು. ಸುಳ್ಳಾದ ಅಸ್ತಿವಾರದ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದವರ ಸಂಕೀರ್ಣಮತ, ಪೂರ್ವಗ್ರಹ, ಮತ್ತು ದ್ವೇಷಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಅವರು ಹೋರಾಡಬೇಕಾಯಿತು. ಸಭೆಯ ಕಟ್ಟುಗಾರರಾಗಿ ಪರಿಶ್ರಮಿಸಿದ ಅನೇಕರನ್ನು ನೆಹೆಮೀಯನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಗೋಡೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ ಕಟ್ಟುಗಾರರಿಗೆ ಹೋಲಿಸಬಹುದಾಗಿತ್ತು; ಅವರ ವಿಷಯವಾಗಿ ಹೀಗೆ ಬರೆಯಲಾಗಿದೆ: ‘ಗೋಡೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದವರೂ, ಭಾರ ಹೊತ್ತವರೂ, ಹೊರೆ ತುಂಬಿಸುತ್ತಿದ್ದವರೂ ತಮತಮ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದರಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಮತ್ತೊಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಆಯುಧವನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದರು.’ ನೆಹೆಮೀಯ 4:17.” ಅಪೋಸ್ತಲರ ಕೃತ್ಯಗಳು, 595, 596.

ಈ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ನಾವು ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತೇವೆ.

> “ಮಾನವನ ಪತನವು ಸಮಸ್ತ ಪರಲೋಕವನ್ನೇ ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿಸಿತು. ದೇವರು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಲೋಕವು ಪಾಪದ ಶಾಪದಿಂದ ಕಲ್ಮಶಗೊಂಡಿತು; ಮತ್ತು ದುಃಖಕ್ಕೂ ಮರಣಕ್ಕೂ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಜೀವಿಗಳಿಂದ ಅದು ವಾಸಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿದ್ದವರಿಗೆ ಯಾವ ಬಿಡುಗಡೆಯೂ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ. ದೇವದೂತರು ತಮ್ಮ ಸ್ತುತಿಗೀತೆಗಳನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು. ಪರಲೋಕದ ಸಮಸ್ತ ಸಭಾಮಂಟಪಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪಾಪವುಂಟುಮಾಡಿದ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಶೋಕವಿತ್ತು.”

> “ಪತನಗೊಂಡ ಮಾನವಕುಲದ ಮೇಲಿನ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಪರಲೋಕದ ಮಹಿಮೆಯುಳ್ಳ ಸೇನಾಧಿಪತಿಯಾದ ದೇವರ ಕುಮಾರನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು. ನಾಶಗೊಂಡ ಲೋಕದ ದುಃಖಗಳು ಆತನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಬಂದಾಗ, ಆತನ ಹೃದಯವು ಅನಂತ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಕದಳಿತು. ಆದರೆ ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿಯು ಮನುಷ್ಯನು ವಿಮೋಚಿಸಲ್ಪಡಬಹುದಾದ ಒಂದು ಯೋಜನೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿತ್ತು. ಉಲ್ಲಂಘಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೇವರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವು ಪಾಪಿಯ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು. ಸಮಸ್ತ ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ, ಮನುಷ್ಯನ ಪರವಾಗಿ ಅದರ ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತವಾದ ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ತೀರಿಸಬಲ್ಲವನು ಒಬ್ಬನೇ ಇದ್ದನು. ದೈವಿಕ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವು ದೇವರಂತೆಯೇ ಪರಿಶುದ್ಧವಾದುದರಿಂದ, ದೇವರಿಗೆ ಸಮನಾದ ಒಬ್ಬನೇ ಅದರ ಉಲ್ಲಂಘನೆಗಾಗಿ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಮಾಡಬಲ್ಲನು. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಪತನಗೊಂಡ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಶಾಪದಿಂದ ವಿಮೋಚಿಸಿ, ಅವನನ್ನು ಮರುಕಳಿಸಿ ಪರಲೋಕದೊಂದಿಗೆ ಸೌಹಾರ್ದತೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಲಾರರು. ಕ್ರಿಸ್ತನು ಪಾಪದ ದೋಷವನ್ನೂ ಅವಮಾನವನ್ನೂ ತನ್ನ ಮೇಲಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿತ್ತು—ಪರಿಶುದ್ಧ ದೇವರಿಗೆ ಅಷ್ಟು ಅಸಹ್ಯವಾದ ಪಾಪ, ಅದು ತಂದೆಯನ್ನೂ ಆತನ ಪುತ್ರನನ್ನೂ ವಿಭಜಿಸಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಪಾಪ. ನಾಶಗೊಂಡ ಮಾನವಕುಲವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಕ್ರಿಸ್ತನು ದುಃಖದ ಆಳಗಳ ತನಕ ಇಳಿಯುವನು.”

> “ತಂದೆಯ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಆತನು ಪಾಪಿಯ ಪರವಾಗಿ ಮನವಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಪರಲೋಕದ ಸಮಸ್ತ ಸೇನೆಯು ಅದರ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ಮಾತುಗಳಿಂದ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲಾಗದಷ್ಟು ತೀವ್ರ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಗುಢವಾದ ಸಂಭಾಷಣೆ—ಪತನಗೊಂಡ ಮನುಷ್ಯರ ಪುತ್ರರ ನಿಮಿತ್ತವಾದ ‘ಸಮಾಧಾನದ ಆಲೋಚನೆ’ (ಜೆಕರ್ಯ 6:13)—ದೀರ್ಘಕಾಲ ಮುಂದುವರಿಯಿತು. ರಕ್ಷಣೆಯ ಯೋಜನೆಯು ಭೂಮಿಯ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಮುಂಚೆಯೇ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು; ಯಾಕಂದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತನು ‘ಲೋಕದ ಅಸ್ತಿವಾರದಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ಕುರಿಮರಿ’ (ಪ್ರಕಟನೆ 13:8) ಆಗಿದ್ದಾನೆ; ಆದಾಗ್ಯೂ ಅಪರಾಧಿ ವಂಶದ ನಿಮಿತ್ತ ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಸಾಯಲು ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಡುವುದು ವಿಶ್ವದ ರಾಜನಿಗೇ ಸಹ ಒಂದು ಹೋರಾಟವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ‘ದೇವರು ಲೋಕವನ್ನು ಅಷ್ಟಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸಿದನು, ಆತನು ತನ್ನ ಏಕಜಾತ ಮಗನನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು; ಆತನನ್ನು ನಂಬುವವನು ಯಾರೇ ಆಗಿರಲಿ ನಾಶವಾಗದೆ ನಿತ್ಯಜೀವವನ್ನು ಹೊಂದುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು.’ ಯೋಹಾನ 3:16. ಓ, ವಿಮೋಚನೆಯ ಮರ್ಮವೇ! ದೇವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸದ ಲೋಕದ ಮೇಲೆ ದೇವರ ಪ್ರೀತಿಯೇ! ‘ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಮೀರಿರುವ’ ಆ ಪ್ರೀತಿಯ ಆಳಗಳನ್ನು ಯಾರು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲರು? ಅಂತ್ಯರಹಿತ ಯುಗಗಳವರೆಗೆ, ಆ ಅಗ್ರಾಹ್ಯ ಪ್ರೀತಿಯ ಮರ್ಮವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವ ಅಮರ ಮನಸ್ಸುಗಳು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರಾಗಿ ಆರಾಧಿಸುವವು.”

> “ದೇವರು ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿತ್ತು, ‘ಲೋಕವನ್ನು ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸುತ್ತಾ.’ 2 ಕೊರಿಂಥದವರಿಗೆ 5:19. ಮನುಷ್ಯನು ಪಾಪದ ಮೂಲಕ ಅಷ್ಟು ಅಧಃಪತನಗೊಂಡಿದ್ದನು; ಆದದರಿಂದ, ತನ್ನೊಳಗೇ, ಸ್ವಭಾವತಃ ಪರಿಶುದ್ಧತೆಯೂ ಸತ್ಪ್ರವೃತ್ತಿಯೂ ಆಗಿರುವ ಅವನೊಡನೆ ಸಮ್ಮತಿಗೆ ಬರುವುದು ಅವನಿಗೆ ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ದಂಡನೆಯಿಂದ ವಿಮೋಚಿಸಿದ ನಂತರ, ಮಾನವ ಪ್ರಯತ್ನದೊಡನೆ ಒಂದಾಗುವ ದೈವಿಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅವನಿಗೆ ದಯಪಾಲಿಸಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಹೀಗೆ ದೇವರ ಕಡೆಗೆ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪವೂ ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯೂ ಇರುವುದರ ಮೂಲಕ, ಆದಾಮನ ಪತನಗೊಂಡ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ‘ದೇವರ ಮಕ್ಕಳು’ ಆಗಬಹುದಾಗಿತ್ತು. 1 ಯೋಹಾನ 3:2.” ಪ್ಯಾಟ್ರಿಯಾರ್ಕ್ಸ್ ಅಂಡ್ ಪ್ರಾಫೆಟ್ಸ್, 63, 64.

Back to Articles