ಪಾನಿಯುಮ್ - ಸಂಖ್ಯೆ ಎಂಟು

ಸೆಲ್ಯೂಕಸ್ III ಸೆರೌನಸ್ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 226 ರಿಂದ 223 ರವರೆಗೆ ಸ್ವಲ್ಪಕಾಲ ರಾಜನಾಗಿ ಆಳಿದನು; ನಂತರ ಅವನು ಹತ್ಯೆಗೆ ಒಳಗಾದನು ಅಥವಾ ರಹಸ್ಯಮಯ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಮರಣಹೊಂದಿದನು. ಸೆಲ್ಯೂಕಸ್ III, ಅಂಟಿಯೋಕಸ್ IIIನ ತಕ್ಷಣದ ಪೂರ್ವಾಧಿಕಾರಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಈ ಇಬ್ಬರು ಸಹೋದರರು ಹತ್ತನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ “ಮಕ್ಕಳು” ಎಂಬುದನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು 1989ರಲ್ಲಿ ಅವರು ರೀಗನ್ ಮತ್ತು ಬುಷ್ ಅವರನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಹತ್ತನೆಯ ವಚನವು ಮೂರನೆಯ ಸಾಲಾಗಿದ್ದು, ಅದು 1989ರಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದ “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲ”ವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ನಲವತ್ತನೆಯ ವಚನದೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಯೆಶಾಯ 8:8 ರೊಂದಿಗೆ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದೆ. ಈ ಮೂರು ವಚನಗಳ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧವು, ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ವಚನವು ಪ್ರಸ್ತುತ ಉಕ್ರೇನಿಯನ್ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ವಚನದಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಿಸಲಾದ ರಾಫಿಯಾ ಸಮರದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವಿರೋಧಿಗಳಾಗಿ ಪುಟಿನ್ ಮತ್ತು ಝೆಲೆನ್ಸ್ಕಿ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಹನ್ನೆರಡನೆಯ ವಚನವು ಉಕ್ರೇನಿಯನ್ ಯುದ್ಧದ ಅನಂತರದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಪುಟಿನ್‌ನ ಗತಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಹದಿಮೂರನೆಯ ವಚನದಿಂದ ಹದಿನೈದನೆಯ ವಚನದವರೆಗೆ ಪಾನಿಯಮ್ ಸಮರವಾಗಿದೆ.

ಹತ್ತನೇ ವಚನದ ವಿಷಯವು “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲ” ಆಗಿದ್ದು, “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲ”ದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವು ಮುದ್ರಮುಕ್ತಗೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ತತ್ತ್ವಗಳಿಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ, ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ವಚನವಾಗಿದ್ದರೂ, ಇದರಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ರೇಖೆಗಳು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಹತ್ತನೇ ವಚನವು ನಲವತ್ತನೇ ವಚನದ ಗುಪ್ತ ಇತಿಹಾಸದ ಆರಂಭವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ; ಅದೇ ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಚಳುವಳಿಯ ಆರಂಭವನ್ನೂ, ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮುದ್ರಾಂಕನವನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

ಈ ವಚನವು ಯೆಶಾಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಏಳರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಗುವ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲಾದ ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಧ್ಯಾಯದ ಏಳು ಕಾಲಗಳನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ಸಂಪರ್ಕಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಸಂಪರ್ಕವು ದೈವತ್ವವು ಮಾನವತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗುವುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಅದು ಏಳನೆಯ ತುತೂರಿಯ ನಾದದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಇಸ್ಲಾಮಿನ ಮೂರನೆಯ ಶಾಪಕ್ಲೇಶವಾಗಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ದೈವಭಕ್ತಿಯ ರಹಸ್ಯವು ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುವುದಾಗಿದೆ.

ಈ ವಚನವು 1989 ಅನ್ನು ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲವೆಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿನ ಏಳು ಕಾಲಗಳ ಸಂಬಂಧದೊಂದಿಗೆ, ಅದು ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್‌ನ ಮೂಲಭೂತ ಸತ್ಯವನ್ನೂ, 1863ರ ಬಂಡಾಯವನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಈ ವಚನವು ನಲವತ್ತನೇ ವಚನದ ಗುಪ್ತ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತದೆ. ಆದದರಿಂದ, ಇದು 1989ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆಗಮಿಸುವ ಜ್ಞಾನವೃದ್ಧಿಯ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಶವಾಗಿದ್ದು, ನಲವತ್ತನೇ ವಚನದ ಗುಪ್ತ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಬಾಹ್ಯ ಘಟನೆಗಳ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಏಳು ಕಾಲಗಳೊಂದಿಗಿನ ಅದರ ಸಂಬಂಧದ ಮೂಲಕ, 1989 ಮತ್ತು ಭಾನುವಾರ ಕಾಯ್ದೆಯ ನಡುವಿನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿರುವ ಆಂತರಿಕ ಘಟನೆಗಳನ್ನೂ ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ.

ಹತ್ತು ಎಂಬ ಸಂಖ್ಯೆ ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿಯುವಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಒತ್ತನ್ನು ನೀಡುವ ಯೆಶಾಯ ಏಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ದರ್ಶನದೊಂದಿಗೆ ಈ ವಚನಗಳ ಸಂಬಂಧವಿದೆ.

ಒಂದು “ತಲೆ” ಎಂಬುದು ರಾಜಧಾನಿ ಪಟ್ಟಣವನ್ನೂ (ಸಮಾರ್ಯ ಮತ್ತು ದಮಸ್ಕ) ರಾಜನನ್ನೂ (ರೆಜೀನ್ ಮತ್ತು ರೆಮಲ್ಯನ ಮಗ ಪೆಕಹ್) ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವು ನಂಬದಿದ್ದರೆ, ನೀವು ಸ್ಥಾಪಿತರಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಪರಸ್ಪರ ವಿನಿಮಯಯೋಗ್ಯವಾಗಿರುವ ಆ ಮೂರು ಸಂಕೇತಗಳನ್ನು—ಯೆಶಾಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಎಂಟು, ವಚನ ಎಂಟರ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೇ (ಅದು ಅಧ್ಯಾಯ ಏಳಿನಲ್ಲಿರುವ ಅದೇ ದರ್ಶನವಾಗಿದೆ)—ನೀವು ಗ್ರಹಿಸದಿದ್ದರೆ, ವಚನಗಳು ಹನ್ನೊಂದರಿಂದ ಹದಿನೈದುವರೆಗೆ ಪುತಿನ್ ಮತ್ತು ರಷ್ಯಾವನ್ನು ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನೆಂದು ನೀವು ಗುರುತಿಸಲು ಸಮರ್ಥರಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಹತ್ತನೇ ವಚನದ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಗಿ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನಲ್ಲಿ ಕೃಪಾಕಾಲದ ಮುಕ್ತಾಯಕ್ಕೆ ದಾರಿಯೊದಗಿಸುವ ಮೂರು ಹಂತಗಳ ಪರೀಕ್ಷಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ.

“ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ” ದಾನಿಯೇಲನ ಗ್ರಂಥವು “ಅನಾವರಣಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ”, ಮತ್ತು “ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಶುಭ್ರಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುವರು” ಎಂಬುದರಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಡುವ ಮೂರು-ಹಂತದ ಪರೀಕ್ಷಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಆರಂಭಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. “ಜ್ಞಾನಿಗಳು” ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; “ದುಷ್ಟರು” ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರ ಅರ್ಥಗ್ರಹಣದ ಕೊರತೆ, ಹತ್ತು ಕನ್ಯೆಗಳ ಉಪಮೆಯಲ್ಲಿ ಅವರಲ್ಲಿದ್ದ ಎಣ್ಣೆಯ ಕೊರತೆಯಂತೆಯೇ, ಅವರ ನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.

“ನನ್ನ ಜನರು” ಎಂಬ ಪದಗಳು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಜನರನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು ಈ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಜನರು “ಜ್ಞಾನದ ಅಭಾವ”ದ ಕಾರಣ ತಿರಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ನಾಶಗೊಳಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿದೆ. ಅಮೇರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನು ಎಂಬುದು ವಿಷಯಗಳು ಮರೆತುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಡುವುದೋ ಅಥವಾ ನೆನಪಿಗೆ ತರುವುದೋ ಆಗುವ ಗುರುತುಸೂಚಕವಾಗಿದೆ. ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ “ಸಬ್ಬತ್ ದಿನವನ್ನು ಜ್ಞಾಪಕದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೋ” ಎಂಬುದು ವರ್ತಮಾನ ಸತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿಯೇ ತೂರಿನ ವೇಶ್ಯೆ ನೆನಪಿಗೆ ತರಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರಕಟಣೆ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ದೇವರು ಬಾಬೆಲಿನ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಜ್ಞಾಪಕಕ್ಕೆ ತರುತ್ತಾನೆ.

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಮಕ್ಕಳನ್ನು, ಅಥವಾ ಲವೋದಿಕೀಯನ್ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಮ್‌ನ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಕೊನೆಯ ತಲೆಮಾರನ್ನು, ಕತ್ತರಿಸಿ ಹಾಕಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿಯೇ ದಾನಿಯೇಲನು “ದುಷ್ಟರು” ಎಂದು ಕರೆಯುವವರು, ತಾವು ದೇವರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು “ಮರೆತಿದ್ದರು” ಎಂಬುದನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತು ಅವರು ಮರೆತಿದ್ದ ದೇವರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಭಾಗವೆಂದರೆ ದೇವರ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ನಿಯಮಗಳು ಅಥವಾ ವಿಧಿಗಳು. ಸಂದರ್ಭವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ, ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದ ಮುದ್ರೆ ತೆಗೆಯಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಹೆಚ್ಚುವ “ಜ್ಞಾನ” ಅವರಿಗೆ ಇಲ್ಲವೆಂಬುದಾಗಿದೆ. ದಾನಿಯೇಲನು “ಜ್ಞಾನಿಗಳ”ನ್ನು “ದುಷ್ಟರ”ೊಂದಿಗೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಯೇಸು “ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಕನ್ಯೆಗಳ”ನ್ನು “ಮೂರ್ಖ ಕನ್ಯೆಗಳ”ೊಂದಿಗೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆಮೋಸನು ಇದೇ ವರ್ಗವನ್ನು “ಸುಂದರ ಕನ್ಯೆಗಳು” ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ, ಅಂದರೆ ಪೂರ್ವ, ಉತ್ತರ ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಅಸಮರ್ಥರಾಗಿರುವವರಾಗಿ.

ಅವರು ಕಂಡುಹಿಡಿಯಲಾಗದ ಸಂದೇಶವು, ಅವರು “ಒಂದು ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಸಮುದ್ರದವರೆಗೆ, ಮತ್ತು ಉತ್ತರದಿಂದ ಪೂರ್ವದವರೆಗೆ ಅಲೆದಾಡುವ” ಸ್ಥಳದಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಆಮೋಸನು ಈ “ಸುಂದರ ಕನ್ಯೆಗಳು” “ಕರ್ತನ ವಾಕ್ಯವನ್ನು” ಕೇಳುವ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ “ದುರ್ಭಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ” ಇರುವುದಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು “ಆ ದಿನದಲ್ಲಿ ಅವರು ಕರ್ತನ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುವರು, ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ 1989ರಲ್ಲಿ, ನಲವತ್ತನೆಯ ವಚನದ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಾಯ ಹನ್ನೊಂದರ ಹತ್ತನೆಯ ವಚನದ ನೆರವೇರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದಿಂದ ಮುದ್ರೆಯು ತೆಗೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಸಂದೇಶವು, ಅಧ್ಯಾಯ ಹನ್ನೊಂದರ ಅಂತಿಮ ಎರಡು ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಎಣ್ಣೆಯಿಲ್ಲದ ಮೂರ್ಖ, ಸುಂದರ ಮತ್ತು ದುಷ್ಟ ಕನ್ಯೆಯರು, ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ದೇವರ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನೂ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನೂ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ ಪೂರ್ವ, ಉತ್ತರ ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರಗಳ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಹೊಂದಿದವರು, ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವರಿಂದ ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುವರು. ಹತ್ತರಿಂದ ಹದಿನೈದನೇ ವಚನಗಳವರೆಗೆ ಮೂರು ಯುದ್ಧಗಳು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ನಾನು ಈ ಮೂರು ಯುದ್ಧಗಳನ್ನು ಮೂರು ಇತಿಹಾಸಗಳಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸುತ್ತೇನೆ; ಆದರೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿದಾಗ ಅವು ಒಂದು ರೇಖೆಯಂತೆಯೂ ಇವೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಹತ್ತನೇ ವಚನವು “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲ”ವನ್ನು ತೆರೆದಿಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಆದ್ದರಿಂದ ಮೂರು ಹಂತಗಳ ಪರೀಕ್ಷಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತದೆ.

ಹತ್ತನೇ ವಚನವು ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಧ್ಯಾಯದ ಏಳು ಕಾಲಗಳೊಂದಿಗೆ, ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಅಡಿಪಾಯಗಳೊಂದಿಗೂ ಹಾಗೂ ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರ ಕಾರ್ಯದೊಂದಿಗೂ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದಿದೆ. ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆಗಳಲ್ಲಿನ ಎರಡನೇ ಹೆಜ್ಜೆಯು ದೃಶ್ಯಾತ್ಮಕ ಪರೀಕ್ಷೆಯಾಗಿದ್ದು, ಹನ್ನೊಂದನೇ ವಚನದ ಬೆಳಕು ಮತ್ತು ಉಕ್ರೇನಿನ ಯುದ್ಧವು ತೆರೆದಾಗ ಅದು ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಎರಡನೇ ಪರೀಕ್ಷೆಯು ದೃಶ್ಯಾತ್ಮಕವಾಗಿದ್ದು, ದೇವರ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಾಕ್ಯದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತುತ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ನಮ್ಮ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಮೂರನೇ ಪರೀಕ್ಷೆಯು ಹದಿನೈದನೇ ವಚನದ ಪಾನಿಯಂ ಯುದ್ಧವಾಗಿದ್ದು, ಅಲ್ಲಿ ಸೀಮೋನ್ ಬಾರ್ಯೋನನ ಹೆಸರು ಪೇತ್ರನೆಂದು ಬದಲಾಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಹೀಗಾಗಿ ಹದಿನಾರನೇ ವಚನದ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನಲ್ಲಿ ಕೃಪಾಕಾಲವು ಮುಚ್ಚುವದಕ್ಕಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುನ್ನವೇ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮುದ್ರಾಂಕನವನ್ನು ಅದು ಗುರುತಿಸಿತು.

ಹತ್ತನೇ, ಹನ್ನೊಂದನೇ ಮತ್ತು ಹದಿನೈದನೇ ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಮೂರು ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದರಲ್ಲಿಯೂ ಅಂಟಿಯೋಕಸ್ ಮಾಗ್ನಸ್‌ನ ಕಾಣಿಸಿಕೊಡುವಿಕೆಯನ್ನು ನಾವು ಪರಿಗಣಿಸಿದಾಗ, ಒಂಬತ್ತನೇ ವಚನದಿಂದ ಹದಿನಾರನೇ ವಚನದವರೆಗೆ ಇರುವ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿಯೂ ಬೈಬಲಿನ ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸುಳ್ಳು ಪ್ರವಾದಿಯ ಉದಯ ಮತ್ತು ಪತನವನ್ನು ನಾವು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ.

ಒಂದರಿಂದ ನಾಲ್ಕರವರೆಗಿನ ವಚನಗಳು ನಾಗಶಕ್ತಿಯ ಉದಯ ಮತ್ತು ಪತನವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ. ಒಂಬತ್ತು ಮತ್ತು ಹತ್ತು ವಚನಗಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ 1798 ಮತ್ತು 1989 ಅನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು ಹೀಗೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ, ಒಂಬತ್ತು മുതൽ ಹದಿನಾರರವರೆಗಿನ ವಚನಗಳು ಸುಳ್ಳು ಪ್ರವಾದಿಯ ಉದಯ ಮತ್ತು ಪತನವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ. ನಲವತ್ತರಿಂದ ನಲವತ್ತೈದರವರೆಗಿನ ವಚನಗಳು ಮೃಗದ ಉದಯ ಮತ್ತು ಪತನವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. ಒಂಬತ್ತು ಮತ್ತು ಹತ್ತು ವಚನಗಳು 1798 ಮತ್ತು 1989 ರಲ್ಲಿರುವ ನಲವತ್ತನೇ ವಚನದ ಎರಡು “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲ”ಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಹ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ.

“ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲ”ವನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಪ್ರವಾದನೆಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸಬೇಕೆಂಬ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ನಮಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಹತ್ತನೇ ವಚನದ ವಿಷಯವು “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲ” ಆಗಿದ್ದು, ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು “ಅಂತ್ಯಗಳ ಕಾಲಗಳು” ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ನೀವು ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ “ಅಂತ್ಯಗಳ ಕಾಲಗಳನ್ನು” “ನೋಡಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೆ” ಇದ್ದರೆ, “ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಯಾವಾಗ ಸ್ಥಾನಗೊಳಿಸಬೇಕೆಂದು” ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಯದು. ಅವಳು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ, “ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪರಿಶೋಧಿಸುತ್ತಿರುವವರು ಇದ್ದಾರೆ,” ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರವಾದಿಗಳಂತೆ ಅವಳ ಮಾತುಗಳೂ ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತವೆ; ಆದಕಾರಣ, ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅವಳು ಗುರುತಿಸುತ್ತಿರುವವರು ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದ ಒಂದು ವರ್ಗವಾಗಿದ್ದು, ಹೀಗಾಗಿ ಅವರು ಅಮೋಸದ “ಸುಂದರ ಕನ್ಯೆಯರು” ಸಹ ಆಗಿದ್ದಾರೆ; ಅವರು ಬಿದ್ದು ಮತ್ತೆ ಎಂದಿಗೂ ಏಳುವುದಿಲ್ಲ.

ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೊದಲನೆಯ ವಚನದಲ್ಲಿ ದಾರಿಯೂಷನು ಮತ್ತು ಕೋರೆಷನು ಒಟ್ಟಾಗಿ ನಿಂತು, 1989ರಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುವ ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕ್ರಿ.ಪೂ. 246ರಲ್ಲಿ ಪ್ಟೋಲೆಮಿಯು ಬಾಬಿಲೋನಿಗೆ ಹೋಗಿ ಉತ್ತರದ ಅರಸನನ್ನು ಐಗುಪ್ತದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಯಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಾಗ, ಅದು ಏಳನೆಯ ವಚನದಿಂದ ಒಂಬತ್ತನೆಯ ವಚನದವರೆಗೆ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ 1798ನ್ನು ಮಾದರಿಯಾಗಿ ಸೂಚಿಸುವುದರಿಂದ, ಅದು “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲ”ವಾಗಿತ್ತು. ಹತ್ತನೆಯ ವಚನವು 1989ರ “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲ”ವಾಗಿದೆ.

ಕ್ರಿ.ಪೂ. 723ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ಇಸ್ರಾಯೇಲನ ಉತ್ತರ ರಾಜ್ಯದ ವಿರುದ್ಧದ ಚದರಿಹೋಗುವಿಕೆಯ ಎರಡು ಸಾವಿರ ಐನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಅಂತ್ಯವು 1798 ಆಗಿದೆ. ಅದರ ನಂತರದ ಒಂದು ಸಾವಿರ ಎರಡು ನೂರು ಅರವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ, 538ರಲ್ಲಿ ಪಾಪಾಸಿಯು ಒಂದು ಸಾವಿರ ಎರಡು ನೂರು ಅರವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಆಳಿತು, 1798ರವರೆಗೆ. 1798 ಒಂದು “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲ”ವಾಗಿದೆ; ಯಾಕಂದರೆ ಅದು ಏಳು ಕಾಲಗಳ ಅಂತ್ಯವಾಗಿದ್ದು, ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ದಾನಿಯೇಲ ಅಧ್ಯಾಯ 12ರ ಒಂದು ಸಾವಿರ ಎರಡು ನೂರು ಅರವತ್ತು ವರ್ಷಗಳೂ ಹಾಗೂ ಒಂದು ಸಾವಿರ ಎರಡು ನೂರು ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳೂ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವ ಸಮಯವೂ ಆಗಿದೆ. 1798 ಒಂದು “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲ”ವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, 538 ಕೂಡ ಒಂದು “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲ”ವಾಗಿದೆ. 538ವು, ಪಾಪಾಸಿಯು ಅದೇ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಅದೇ ಅವಧಿಗೆ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆ, ಪೌರಾಣಿಕ ಧರ್ಮವು ದೇವರ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವನ್ನೂ ಆತನ ಸೇನೆಯನ್ನೂ ತುಳಿದುಹಾಕಿದ ಒಂದು ಸಾವಿರ ಎರಡು ನೂರು ಅರವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಅಂತ್ಯವಾಗಿದೆ.

538 ಎಂಬುದು ಪಾಪಾಸನದ ಸಬಲೀಕರಣವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆ ಮಾಡುವದರ ಮೂಲಕ ಅದು ಭಾನುವಾರ ಕಾನೂನಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ಪಾಪಾಸನದ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸಬಲೀಕರಣವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಭಾನುವಾರ ಕಾನೂನು ಒಂದು “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲ”ವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಆದಕಾರಣ, ಹದಿನಾರನೇ ವಚನವೂ ಹಾಗೆಯೇ ಮೊದಲನೆಯ ವಚನ, ಏಳರಿಂದ ಒಂಬತ್ತರವರೆಗಿನ ವಚನಗಳು ಮತ್ತು ಹತ್ತನೇ ವಚನವೂ “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲ”ವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು, ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಯಾವಾಗ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದಿರುವವರು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ. ಪೊಂಪೇನು ಯೆರೂಸಲೇಮನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ಹದಿನಾರನೇ ವಚನವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು. ಅವನ ನಂತರ ಜೂಲಿಯಸ್ ಸೀಸರ್, ಆಗಸ್ಟಸ್ ಸೀಸರ್ ಮತ್ತು ಟೈಬೀರಿಯಸ್ ಸೀಸರ್ ಬಂದರು. ಯೇಸುವಿನ ಜನನವು ಒಂದು “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲ”ವಾಗಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಅದು ಆಗಸ್ಟಸ್ ಸೀಸರನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಿತು.

ಇಪ್ಪತ್ತನೇ ವಚನವು ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲ” ಎಂಬ ಪಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿಸುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಶಿಲುಬೆಗೆರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆಳಿದ ಟಿಬೇರಿಯಸ್ ಸೀಸರೂ ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

ಕ್ರೂಶವು, ಅನೇಕರೊಂದಿಗೆ ಕ್ರಿಸ್ತನು ದೃಢಪಡಿಸಲು ಬಂದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಾರದ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದೆ.

ವಾರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಮೊದಲ ಒಂದು ಸಾವಿರ ಎರಡು ನೂರು ಅರವತ್ತು ದಿನಗಳ ಅಂತ್ಯವು ಮುಂದಿನ ಒಂದು ಸಾವಿರ ಎರಡು ನೂರು ಅರವತ್ತು ದಿನಗಳ ಆರಂಭವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ ಸಂಭವಿಸಿದುದರಿಂದ, ನಮಗೆ ಒಂದು ಆರಂಭವೂ ಒಂದು ಅಂತ್ಯವೂ ಇವೆ. ಆ ವಾರವು ಉತ್ತರ ರಾಜ್ಯದ ವಿರುದ್ಧದ ಚದರಿಸುವ ಏಳು ಕಾಲಗಳಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ; ಅದು ಅನ್ಯಧರ್ಮವನ್ನೂ ಪಾಪತ್ವವನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದ್ದು, ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವನ್ನೂ ಸೈನ್ಯವನ್ನೂ ತುಳಿದುಹಾಕುವುದನ್ನು ಸೂಚಿಸಿತು.

538 ಎಂಬುದು “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲ”ವಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಶಿಲುಬೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ; ಶಿಲುಬೆಯೂ ಸಹ ಒಂದು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಅವಧಿಯ ಅಂತ್ಯವಾಗಿದೆ. 538 ಮತ್ತು ಶಿಲುಬೆ, ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆರಂಭವೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕವಾಗಿ “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲ”ವೆಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಎರಡು ಸಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತವೆ.

ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದನೆಯ ಮತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೆಯ ವಚನಗಳು, ಇಪ್ಪತ್ತನೆಯ ವಚನ, ಹದಿನಾರನೆಯ ವಚನ, ಹತ್ತನೆಯ ವಚನ, ಏಳನೆಯಿಂದ ಒಂಬತ್ತನೆಯವರೆಗಿನ ವಚನಗಳು ಮತ್ತು ಮೊದಲನೆಯ ವಚನ—ಇವೆಲ್ಲವೂ “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲ”ವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಇಪ್ಪತ್ತಮೂರನೆಯ ವಚನವು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 161ರಿಂದ 158ರವರೆಗೆ ಮಕ್ಕಬಾಯ ಯೆಹೂದ್ಯರು ಅನ್ಯಧರ್ಮೀಯ ರೋಮಿನೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಹಸ್ಮೋನೇಯ ವಂಶದ ಇತಿಹಾಸವು, ಅವರ ಪ್ರಾರಂಭಿಕ ಯುದ್ಧದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಕ್ರಿ.ಶ. 70ರಲ್ಲಿ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ನಾಶನದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವ ತನಕ, 1844ರಲ್ಲಿ—ಕಾಲಪ್ರವಾದನೆಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಆದದರಿಂದ “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲ”ದಲ್ಲಿ—ಆರಂಭವಾಗುವ ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿನ ಭ್ರಷ್ಟ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟಿಸಂ ಅನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಕ್ರಿ.ಶ. 70ರಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರನೆಯ ವಚನವು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 167ರಲ್ಲಿ ಮೋದೀನ್ ಯುದ್ಧದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕ್ರಿ.ಶ. 70ರಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದ ಘಟನೆಯಲ್ಲಿ “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲ”ವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಇವೆರಡೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ 1844 ಮತ್ತು ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ಪ್ರತಿರೂಪಗಳಾಗಿವೆ. ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರನೆಯ ವಚನ, ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಮತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೆಯ ವಚನಗಳು, ಇಪ್ಪತ್ತನೆಯ ವಚನ, ಹದಿನಾರನೆಯ ವಚನ, ಹತ್ತನೆಯ ವಚನ, ಏಳರಿಂದ ಒಂಬತ್ತರವರೆಗಿನ ವಚನಗಳು ಹಾಗೂ ಮೊದಲನೆಯ ವಚನ—ಇವೆಲ್ಲವೂ “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲ”ವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ.

ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕನೇ ವಚನವು ಅನ್ಯಧರ್ಮೀಯ ರೋಮಿನ ಮೂರನೂರು ಅರವತ್ತು ವರ್ಷದ ಪ್ರಾಬಲ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ; ಹೀಗಾಗಿ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 31ರಲ್ಲಿ ಅದರ ಆರಂಭವನ್ನೂ ಕ್ರಿ.ಶ. 330ರಲ್ಲಿ ಅದರ ಅಂತ್ಯವನ್ನೂ “ಅಂತ್ಯಕಾಲ”ವೆಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಇಪ್ಪತ್ತೇಳನೇ ಮತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ವಚನಗಳು ಆ ಅವಧಿಯ ಆರಂಭವನ್ನೂ ಅಂತ್ಯವನ್ನೂ ಎರಡನ್ನೂ ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕನೇ ವಚನ, ಇಪ್ಪತ್ತೇಳನೇ ವಚನ, ಇಪ್ಪತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ವಚನ, ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರನೇ ವಚನ, ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದನೇ ಮತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೇ ವಚನಗಳು, ಇಪ್ಪತ್ತನೇ ವಚನ, ಹದಿನಾರನೇ ವಚನ, ಹತ್ತನೇ ವಚನ, ಏಳನೆಯ ವಚನದಿಂದ ಒಂಬತ್ತನೇ ವಚನದವರೆಗೆ, ಮತ್ತು ಮೊದಲನೆಯ ವಚನ—ಇವೆಲ್ಲವೂ “ಅಂತ್ಯಕಾಲ”ವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ.

ಮೂವತ್ತೊಂದನೇ ವಚನವು ಹಾಳುಮಾಡುವ ಅಸಹ್ಯವು ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಕ್ರಿ.ಶ. 538 ಅನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಮೂವತ್ತಾರನೇ ಹಾಗೂ ನಲವತ್ತನೇ ವಚನಗಳು 1798 ಅನ್ನು “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲ”ವೆಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ. ಮೂವತ್ತೊಂದನೇ ವಚನದಲ್ಲಿನ 538 ಮತ್ತು ಮೂವತ್ತಾರನೇ ಹಾಗೂ ನಲವತ್ತನೇ ವಚನಗಳಲ್ಲಿನ 1798, ಇಪ್ಪತ್ತೇಳನೇ ಮತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ವಚನಗಳು, ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ವಚನ, ಇಪ್ಪತ್ತಮೂರನೇ ವಚನ, ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದನೇ ಮತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೇ ವಚನಗಳು, ಇಪ್ಪತ್ತನೇ ವಚನ, ಹದಿನಾರನೇ ವಚನ, ಹತ್ತನೇ ವಚನ, ಏಳನೆಯಿಂದ ಒಂಬತ್ತನೇ ವಚನಗಳು, ಹಾಗೂ ಮೊದಲನೇ ವಚನ—ಇವೆಲ್ಲವೂ “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲ”ವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ.

“ಅಂತ್ಯದ ಸಮಯ”ವೆಂಬುದು ನಲವತ್ತೊಂದನೇ ವಚನಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆ ಹದಿಮೂರು ಬಾರಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಆ ನಲವತ್ತೊಂದನೇ ವಚನವು ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನು ಹಾಗೂ ಮತ್ತೊಂದು “ಅಂತ್ಯದ ಸಮಯ”ವಾಗಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ, ಯಾರೂ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಬರದೆ ಪೋಪನು ತನ್ನ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದುವಾಗಿನ ನಲವತ್ತೈದನೇ ವಚನವೂ ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿದೆ. ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ “ಅಂತ್ಯದ ಸಮಯ”ವು ಹದಿನೈದು ಬಾರಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಹತ್ತನೇ ವಚನದ ವಿಷಯವೇ “ಅಂತ್ಯದ ಸಮಯ”ವಾಗಿದೆ. ಅದು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮುದ್ರೆಯಿಡುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮುದ್ರೆ ತೆರೆಯಲ್ಪಡುವ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.

ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಮುಂದುವರೆಯುವೆವು.